Bharatiya Vidya Bhavan Library, Mumbai

Annual Report Of The Search For Hindi Manuscripts For The Year 1901

Das ,syamsundar · 2012/11

PDF Proofread

Front matter

HAVAN
's #1227
[BPAESE
REPORT.

REPORT. This is the second Annual Report on the scarch for Hindi manuscripts During the year 1001, of which I have the honor to submit the present Report, more than 250 notices were made Out of these 250,136 only are erobo died in this report, the rest were mostly of books written in the Márnádı dialect and of no hustorical or literary value and interest and were consequently rejected Thesc 136' notes contain notices of 146 volume and of 129 works, notice No 121 embodying notes of tho different volumes or panuscripts of one book? These 129 books are the works of 73 authors (See Index I) one of whom flog rished in the 19th century, one in the 14th, twelve in the 10th, twelve in the 17th, nineteen in the 18th, and fifteen in the 19th century The dates of thirteen authors and the names of the authors of fire books could not be ascertained but of these five unknown authora ono flourished in the 18th and one in the 19th century, the date of the remaining threo not having been found out The majority of the volumes of which the present report contains notices were copied out in the 19th century Tho cluef points to be noticed in this years report are first in connection with the Ramacharitamanası of the great Tulsi Dása. A manuscript of this book Vas discovered at Ajudhyl (Seo No 22). It is a complete copy of the Ramayana but its first canto only is of great value having been written in 1604 AD, the remaining cantos appear to be of modern date and werd in all probability copied out in 1832 AD, when the manuscript ves restored and missing pages added to it According to the well known coupleto Tulsi Dása died in Vikrama Sanyat 1680 (1623 A.D) This manuscript copy was, therefore, made 19 years prior to his death. It is a well known fact in the life of Tulsi Disa thrt he lived for a long title at Ajudbye and that it was there that he commenced the composition of his epo in 1574 A.D In the body of the manuscript here and there changes in rerdings have been made and in some places they are very remarkable The Sidhu, in whoso possession this manuscript was discovered declared that accord lag to tradition it was copied while 'Tulsi Ddea was at Ajudhys and that he went through it himself and made the necessary corrections Anyhow the text is - exceptionally good and correct. The handwriting resembles, to some extent that used in the Rájápur manuscript whuch is said to have been written by Puls Disa himself. This equally valuable manuscript containing only the Ajudhya kinda has also been noticed this year (See No. 28) Photographs of the two pages of euch of these two valuable manuscripts are given at the end of the book. It is hoped that a comparison of both may enable scholars to form some definite I am much obliged to Alanki Deni Prasad Mansif Jodhpur (Rajput:od) for kindly supplying notices of a very large number of books It 18 throag: his kiadneat and 'lostrument hty ! I expect to do much useful researchs work in Rajputand which is the treasure hours of valuable Hipul manuscnpts. • Eee Nou 1 to 5 16 to 18 38 ta 41 49 to 41 and 46 to 47 3 See Nos 26, 54 56 58 61 62 64 68 75 107 132 134 and 135 4 See Nos. 33 36 51,76 and 91 * The ages of the manuscripts are as follow 2 17th century, 21 18th cealury 75-19th contury, 48-date not given 'सबत मारह से असी प्रमी गग के तीर । सावन मुकला सत्तमो तुलसी राज्यो शरीर ।

2 PiPORT ON THE SEARCH opgion about them. To mc st appxons that both the Agadlıya and the Rijprar manuscripts were written lymuisi Dulsa himself and that changes and amendmenta in the former are duc in Borc circe (a here the writing resembles the original) to Tulsi Dla lumself, and in other cases (especially where orpiment is used and 80-called corrections made by othera) to those who, ignorant of Tulsi Dísa's langu Age and mole of spelling wanted to show their own learning and thas unknox iugis came near to spoiling the text of thug valunlle look But it is fortunate that the orpiment can sithout difficulty be removed even now and the ongina! reading traced I hare len fortunate enough to secure a copy of thus Ajadhya manuscript, with the old as well as the new reading. It would not be, perhaba, out of place to mention here that the agoni prachárını Sabhi has very wisely Andertaken to bring out an edition of the Rómáy ana based on the text of these valuable manuscripts as well as others. It is a patter of satisfaction that the book is now in the hands of the printers and ero very long scholars will see hox far this search for Hindi manuscripts fins helped the bringing out of ap edition of the Rámiyana wbucks should be the best and the most excellent textually Up to this time, the Khalga Vilasa Press edition has been the best but the subsequent discovery of this new material will, I hope, make the editioa non in trand a decidol improvement eren on that With regard to the Alalihabad manuscript of the Rinisans of slich I made soino mention in ing last year's Report, I have to report again that sa spite of my repeated attempts to get a copy of the Rimiyana compared with that manusenpt, I unfortunately failed to induce the owner Bah Janinlani to comply with my request. He seems to be labonnng under the false impression that the comparison of another copy of the Rimiyana with lus manuscript rould destroy its value and sanctity and would tell against it AS a source of income negotiating with him and gouag to Jalıhábid (Lacknow) several tunes, 1. with forse friends, bail casion to examine the manuscript for a very short time and from what I saw of it and what I heard from several people, I am not prepared to attach any great importance to it, it being reported (it cannot be said how far correctly) that it contains many Isrpaka imterpolations) Horerer, be it what it rasy, po definite opinion can be probognced about its valge unless and until the time when some scholar shall fiare an ocession to esamping it thoroughly With regard to Prthvírája Raso, on which I dealt at some length in my last years Report, I have to report that I examined three new msooscripts this year one of which (Nos. 42 43 44) in valoable as containing a fauly correct tert It is curious that one manuscript (Nor 4G 47) is the possession of the Asiatre Society of Bengal, though purporting to be Chards's work seems to be quite a modern attempt at describing the Malobá battle of Prithurtrija In my opinion this is an entirely des book which may have been written with the help of Chanda's great epic and which, of course, should not be mistaken for the Jabobet Saroya of Chanda's Rása. It is a matter of great satisfaction that the Nigarr prachána Sabha of Benares has decided to bring oat an edition of Chanda's Riso in order that with the complete text before them, scholars may be its a position to deada ones for all its literary and h sto seal valae, tbu, setting at rest further controversies on it. There is not the last doubt that on account of its passing through the hands of hundreds of copyrata and thousands of readers, its text bas become to a great extcot interpolate and it u no wonder that at should be *, especially when we see that the test of so popular and so widely known a Wok But in FOR HINDI HANUSCRIPTS as the Ramayana of Tulst Dası has become so much mutilated and changed during & period of threc centuries only, while Chanda's great work 19 no less than seven centurics old But this does in no way detract from 1t its value 39 the very first extant book in Hindi Any attempt to bring the whole book to bght is lughly commcndablo and I feel confident that the publication of the Risol, when completed will be instrumental in clearing the fog of uncertainty and doubt which 18 at present eareloping many luatorical points and in filling up certam gaps connected with the ancient history of Rájputáná I now come to two personages of the ruling family of tho Krignagadha Stato (Rájputána) one of whom (Nog. 95 to 104) has hitherto been unknown as a poct. In the beginning of the 17th century Mahirkja Udaya Smgha was the rul ing chief of Márvár (Jodhpur) He bad two sons, via, Sira Singha and Krisna Singha In 1594 Maharaja Udaya Singha granted the village Asopa to Krişna Singha, but on the death of his father Súra Singhs who then ascended the gaddı of Marwar, took back that yillage forcibly from his brother and gave him uostead the village of Dadhora But owing to ill feeling between the brothers, Krişna Singha declined to accept that grant and went to Delhi, wbere he received a grant of the Pargana Hindori in 1597 AD In thus purgan be founded the City of Krişnagadha in 1611 AD Nigari Dása whose royal name was Maharija Sávanta Singba as tho thurd son of Mahirija Rija Singha and eighth in descent from Mahirkja Krisna Smgha ns the following genealogical table will aboy (1) Krişna Singha (3) Jagamal Bhármala. (4) Hari Singha. (5) Rúpa Singh. (2) Sahamala. (3) Jagamala (0) Hari Singha (5) Rúpa Singha (6) Mina Singha (7) Rkja Singlu. Sukha Singha Fafalu Singha (8) Sivanta Singha Bahadura Singha. Bira Singha (9) Sardára Singba Mahárdja Sivanta Singhia was born in 1999 A.D, installed on the throne in 1748 A.D, abdicated the throne in favour of his son in 1751 A.D, and died at Mathari sn 1765 AD. As a devotee of Krine Tho dates of Nagari Dian's work u noticed thus year, range from 1731 AD to 1762 A-D Ho Was a great Dhall of Krisda and consequently all his works are deroted to the praises of that pod Ilus grootry 19 sublime und benutiful The second personago noted above us the sister or Nigart Diss himself IIer name was Sunları Kunwarı. The dates of her works range from 1757 to 1796 A.D Nagar Disas lalo as a rule, was unhappy "I am nd it will make sooral years to complete it as tho moaty the Nigeri pricht Rabbi ku decided to Tala anaually for it. Ii pablog la caspicuos ta iks wear of the boat iuret 1 REPORT ON TAF SEARCH from beginning to end. Ils throne was usurped by his younger brother Bahulura Stogha while be was away from hils raja and he had to fight yurg hard before he could secure the succession for his son and even then the direct lae of his descen danta como to an end with his son Sardára Singha As ho ha no is de Consc quently after him the rdja again oed over to the son of Bahadura Singha the Ukurpcr and luis descendants bundan Kunwar, it seems, *&s on the side of Bahídass Singhs for Do where in her works does she make any tacation of Nágart Dlsá while in ono book No 103) sko alludes to her brother Ralidura Singha in the following words TIE HERENI TAT elyt att i विक्रम बल पिद देश प्रति दाता मुधा मुधोर। मक्त परायण रसिकमणि रूपनगर के रान । निन भगनो मुन्दर कुरि लायत शुभ मग कात्र । In another book (Vo 08) she thus gnes the pames of her parents भप रूपगढ रानसिह धांकावरा निन माम । सिहि क्षु मुता हो लहडु मम मुन्दर कुधार मुनाम । In connection with the City of Rúpapagu or Rýpagadh, Lentioned in almost all the works of Nagari Dida and Sundari Konwarı it may be mentioned that in 1643 A.D Jaharija Rúpa Singha founded the nen city and shifted his mpital from Krisnagarh to this place, but after 1768 A.D the court Ths again transferred to Knignagarh and from that time the princes of thus family are better known by its name. It has now been established beyond doubt that Buhar Lala Choubo flou rished in the time of Jaya Singha Slırzi of Jaipur (1617 1667 A.D) and in compliance with the wishes of his patron, he composed some coupleta every day and that at last when they were counted the numbered nearly 700 I'rom the last fact it is clear that he did not compose them in any order It was Kzamasiba (1653 1707 AD) the third son of the Exoperor Alazogir, who mlied together an assembly of poets and had the verses of Bihári arranged in order That order 18 known after bum by the name of the Azamasihi recension The manuscript copy of Biháris verdes noticed in this year's Report is dated 1718 A.D or some eleven years after Azamatha. Admitting that the Azatasiui reccnsion was made some seats before bus death the present manuscnpt may be taken to bato been copied nearly 25 years later It is remarkable that it does not contain the Doha" which is sud to have been composed by Bihárt I Ala starelf and wbuch gates the date on which the Satsal tres completed. It is true that, according to the Amanta tectoning the oth of Chaitra in Samrat 1719 (318t March 1662 A.D) falls on Stonday but the absence of that Doha in this, the oldest manuscript of the Satsal yet discorered and an almost all the commentaries and specially in that of Knigņa Darth (who was in attendance on Rai AFA Mall Minister of Jaya Singha Sawki(1693 1749) and whose notes on Bihiris ufe have been borne opt by history) speaks in favour of the view that it n a forgery Beerde this it seems *मवत यद मसि सनधि किस छठ तिथि वासर चन्द । क्षेत्र मास पद कृप्य में पुरण पानंद मंद।

FOR HINDI MANUSCRIPTS 5 carious that a poet who composed his rerses upon no pre vranged plan, who never thought of arranging them in any order and who studiously avoided all mention of himself or his family and spoke rather sparingly of his patron, should have thought of affixing a date to his Satsaí I have, therefore, still grave doubt as to the gentuneness of tho couplet and I believe that it must have been written by somo subsequent poet and inserted in Bihari & Satsar The chief beauty of Biberis language consists in its conciseness, compactness, polish and rythere with alliterations, puns and paronomasias Each verso is a complete whole in itself. ' an entire picture frame and all' But this Dohá does not stand when put to that test Its final verb is wanting and there are certain words in it, which do not quite sat the sonse and the meaning and above all have not been used Bihirl wise This manuscript copy of the Satsal, I may mention in passing, contains many verses which are not to be fousd in any of the extant copies of it. There are others which a'o not met with in this manuscript. It would be worth while to publish at With this short sarrey of one years work, I close thus report which in accordanco with the wishes of the local Governaient has been written as briefly as it was possible to do. In the year 1902 I propose to examine the State Library at Jodhpur, for wuch I bare beta fortunate enough to secure the necessary per mission, thmugh the lunch offices of His Highness Mahirija Colonel Sir Pratár Singh, GCSI, sol then the Bharatpur and Bihäner Libraries I am confident of sccuring good rosults from these researches LAFOTI TOLA, BEN TRES SIAT SUNDAR DXS 17 101) Jarch 1903 NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS No 1 -रम रसायन वालकाड (Verse Substanco--Sir.impur-made paper Leaves-73 Size-9x41 inches. Lines-11 on a pige Extent-891 s lokas Appearance-ordinary Complete. Correct Charactcrm-Devan'ignri Place of deposit-Pandit Sidhu Prasad Tiwadi, Sard tr, Rewah Ruime Rescitaun-Bdla Kurda - A Betrical translation of the first book of Valmiki's (Sanskrit) Rámájana by Padmákara Bhatta who is one of the greatest zmets of Hindi. He flourished in 1815 AD and attended the courts of Mahar ija Pratipa Siuglia San Ll (1778 1803 AD) and Maluirája Jagat Singha Sawái (1803 1818 AD) of Jaipur Padarníkara's father was Moliana Bliatta, who losed at Matlıurá und was huuself a gre ut groet Brgunning --श्री गणेशायनमः ॥ छद हरिगोतिका । गजोच लोचन मद विमोचन मन्त्रित मनुन सहायकं । व पोचि विपुल तरे सरस्वति शेल शेतु विधायक । नमुरारि नाशन रेलवे कर कृत शरासन माध्क । प्रणमामि राम ममामि रघुनायक बरदायक । दोहा । जय गनेस गारो मुचन विधन विनाशन हार ॥ गुन मदिर सिधुर बदन तुहर पर असार । देकर अकर महस कर चारि चारि कावत ॥ प्रथम पच कर को मुभिरि आनद लहत अनत। जय गिरीस गहिनि थमा जो नग परम उदार ॥ अपह ली जा पय पियें छाजत छमुष कुमार। समुप समुषि सहन मुप छमुष सहित रित साच ॥ राम नाम निरा उच्चरत जय महेश मुष पाव । जय महेश प्रिय ग्रेस अहि जो लहि बदन हमार I WIN नाम मुरेस के वै बजार इकबार ॥ मारठा ॥ जय भय पवन कुमार भर भजन अनि तनय । परम भद्र अवतार । साहि गनी जतु ग्यारो ॥ बालमोकि मुनिराय । कारुनोक जय जगत मै ॥ किया एक मुप पाइ राम चरित मत कोटि जिहि । जय जय ...... अय बाल काड । छन्द हरिगोतिका । अति मति प्रकाराक........... दोहा । एक समे अप तप निरत नापद से यह धात। भये पुनि पुनि करि प्रनिपात ॥ चेपाई ॥ अब इह लोक पुरुस अस को है। ना निल बलि अरि अपिल विमोहे। End -दोहा ॥ प्रति पररपर दुहुन को सके कोन अनुरूप । लक्ष्मी नारायण मनो आनद करत अनय ॥ इति वाल काडे सप्त सप्रतितम ॥ ७ ॥ श्लोक ॥ या हित्वा निन लोकमनजगिरा धृत्वा चतुर्ध वपुः भ्राजत्पंक्तिरथाख्यभूपभग्ने सभूय भित्या रिपून् । कृस्था कौशिकयज्ञरक्षणमहो वृत्वा विदेहात्मजा साकेतं पुनरागतः स भगवान रामामि गमो स्तुवः ॥ १ ॥ मिडि श्री कूर्मवशावतस राजराजेन्द्र सवाई प्रतापणिहात्मज महाराजाधिराज सयाई भगतसिंहस्य साम्राज्ये मथुरास्थ मोहनलाल भट्टात्मज कवि पद्माकर विरचितो रामरसायन बालकाडः समाः । शुभ मुभास । Sulyect -यह दोहा चापाई हरिगोतिका छंद में थोमन महर्षि वाल्मीकि कृप्त रामा. यण का अनुवाद है। वालवाड के आदि में अनुवाद का मगलाचरण के तव जेसा क्रम बाल्मीकि रामयण का हे येमा ही अनुवाद में भी है । इस काड के अन्त में एक श्लोक हे ना कवि का बनाया हुआ Note- यह यन्य राम रसायन बालकाण्ड परम प्रसिद्ध भाषा के कवि पदाकरतो का रविरा है। इस यन्य से इतना हो मानम होता है कि पदाकर जयपुर के कूर्मवशी राबाओ के अयतस राजराजेन्द्र सयाई प्रसासिह के पुष सबाई जगतसिंह मो के समय में थे। उन्हीं के यहारह कर इसे उन्होंने बनाया। कधि के पिता का नाम मोहनलाल भट्ट था। बालमोक बुझत 3 10 NOTICES OF MYDI JANUSCRIPTS No.-राम रसायन अयोध्याकाड Verse Sabstance -- Sırámpur made paper Leaves-129 Sizo-9x47 inches Lancs--12 on a inge Extent 6100 slokas. Appearance ordinary Complete Correct Caracter – Devanagari Place of depil-Pen lit Sadhu Prasid Tin idi Sardár Rewal Rima Rasu jana 1tolha) anda - metrical translation of Valmiki RA máyana Sccond Book by Padmákara Blutta (Sea No 1) Beginning-थोगोशाय नम । अथ अयोध्या कोड प्रारम्भ ॥ बद भुजगप्रयार । धनुषाहरू दुर्जनाना मुलम्बाना पानक सम्ननाना । कला-क्रोटि-कोटोर-झामाभिराम शुभ सानुन राघव नामि राम । दोहा । सघर अभय अकुम पर मुनमा चारिह हाथ । निधन हान मगल करन सय जय श्री गननाथ । छद हरिगीतिका । नत्र भरता अमन दोड जाइ मातामह घरे । भे रहत मुन मी स्वपत्ति नानाहि मेलाह प्रादरे । इत अधि में या राम लक्ष्मन वृद्ध पितु दसरथ्य की । मेवा करत नित रहत भे गहिरोति निगम मुपथ्थ को। ॥ दोहा ॥ सब वातनि समरथ्य सब दमरथ के मुत चार । तिन में जेठे राम इक परि पुरन अवतार । चापाई । अन अच्युत मुर मुर पाता । सन विधि मनि सने मुख दाता । En! है यह मग दडक बनही को । अब तुम बाहु लहहु बस नाको । यो मुनि राम मुनिन की बात । करि प्रनाम भे चलत तहात । दोहा । मीय लखन जुत राम किय दडा विपिन प्रयेस । भे असगुन तय रच्छसनि रिपत भये मुरेस । इत्ययोध्या काडे एकोनविशत्यधिक शततम ११६॥ छट ॥ श्लोक त्या राज्याभिषेक शनि पति गिरागत्य गगा गुहेन । मैत्री कृत्या भरद्वारममनमुनिमामय यश्चित्रकूटे । म समय भयो भरतहितकृते पाटुके स्वस्य दत्त्वा नगा विदडके ऽभदनुजवर युत सागन सोपतात्वम् । इति श्री कर्मशावतस रातरानेन्द्र सवाई प्रतामिहात्मन महारानाधिराज श्रो सवाई लगतामहस्य सामाग्ये मथुरास्थ मोहनलाल भट्टारम ऋषि पदासर विरचिता राम रसायने प्रयाध्याकाड समान । शुभ भव ॥ श्री रस्तु । श्री नानको नाथाय नमा नम ॥ द्विताय काह मम ॥ Stbyect --प्रोमदा मोकोय रामायण के अयोध्या कांड में जो रामचरित योन किया है उसाका पद्यमय अनुवाद । Note -पद्माकर भट रचित रे ( नोट न देवा) - 103 --राम रसायनयारण्यकाडlerse Substance-Sirimpur made parer Lcares-81 Size-9x4funches. Lanes-120napage Extent-1975slokas Appcrrance-là. Complete Correct. Character-Deranigari Place of deposit-Pandit Sidhu Prasid Tiwida Sardir Rersh Rama Rasdyann Arnyntan la.-Vetric translation of Tamikes Rámá Fana Third Book by Padmáhara Bhatta (See Note 1) The manuscript 13 dated Samvat 1874(1817 A.D) BegITYA ET-विपत घरतरुत्वाधारिण धर्महेतारषिल-मुनि-वचोमिदंडक संघियत: करतशरचाप चडचचत्प्रताप चरण-चरम तन्द्र गम चन्द्र नतोऽस्मि ॥१॥दोहा॥ विधन हरन गन करन के चरनन के। सिर नाइ रचन कार्ड पारण्य प्रव पदमाकर मुख पार । अथारग्य काड प्रारम ॥ छन्द हरिगीतिका । यो अत्रि के आसरम ते पलि लवन सिया यदुपति भवे । पे धेनु दडक विपिन म भे लपत मुनि आरम तवे । कटु चोल घलकन दरम कह कहु देड चिन श्रासन लौ । कहु परे वन मृग बाघ वदर इक न एकनते बसे ।

NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS 11 Lad-दोहा ।। सुमिरि सुमिरि यो सिय को शिर फिर करत मिलाप ॥ पपासर सेभा सकल लखत जात प्रमुअाप इत्यरपयकाढ़े पचसत्यतितम ॥ ०५ श्लोक युमि ॥ अवे राप्रमत्त प्रश्मि घिपने हन्या विराध मुटा भयो दडक धासभिमुनियरे मभूय बाच यमे स्थिन्या पचयटोस्थलेति विपने मोगसछेदन कृत्या सन्मादपणादिनिधन युद्धे विधायाशुगे ॥ मारीच विनिहत्य दारविरत सप्राप्य काताहति , श्रुत्वा गृधमुखादशाननदृता सोच्य सोता मुह ॥ कृत्वा पियुचिता क्रिया खगपतेदाध्या कवधासुर त राम प्रणमामि पश्य शररो सतार्य पपामगात् ॥ सिद्धि श्री कूर्मयशापतस रागराजेन्द्र सनाई प्रतापसिंहात्मन महाराना धिरान मशाई जगतसिदस्य सामान्ये मयुरास्य मोहनलाल भट्टात्मन कवि पद्माकर विरचितो राम रसायने पारग्यकोड समाप्त ॥ ४ ॥ सरत् १८०४ ॥ का ॥ Stbyect -श्री रामचन्द्र मोके ना चरित्र अारपय कांड में वाल्मीकि रामायण में लिखे हे ठहोका हिन्दी भाषा म पद्यमय अनुवाद । Note –स कार्ड के लिखे जाने का समय स १८७४ नान पडता है। No A--राम रसायन फिकिधा, सुन्दर कोड Verse Substance-Sirimpur made paper Leaves-73+77-150 Size-9x4 Inches Lines-~12 on a Page. Entent--3910 slohns Apnexrence-Ordinary Complete Correct Character — Devanagari Place of deposit - Pandit Sadhu Prasad Tewadı Sirdir Rewab. Rana Rasdyar chusha bei al Smilt hiena - Metral translation of Valmıhıs Rariyana Fourth and Fifth Rools by Padmilara Bhatta Thie date of the manuscript as given in this copy of it is 1810 AD Beginning-श्री गणेशायनम ॥ श्लोक ॥ आनन्द कद मृर्षि मानस रानहस राजा धिराजरघुराजकलावतस ॥ श्याम सरोरुहदृश जितवामकाम राम नमामि नव-नोरध- राभिराम ॥ दोहा । सिद्ध सदन सिधुर बदन एक रदन मुद मूल. लम्बोदर असरन सरन सदा रहहु अनुकूल । सारठा ॥ पदमाकर कर जारि ॥ यर मागता यह सभु सौ ॥ अति चचल मति मारि ॥ तहि न कहु रघुपति पनि ॥ अथ किष्कि या काङ प्रारम्भ । छद हरि गीतिका ॥ पुनि गैख पपासरहि रघुपति लखन से बोले सवे ॥ देखहु अनुज सरजल नहा प्रफुलित कमल है। End-(किष्किन्धा काड का अन्त और सुदर काड का आदि छोड दिया है) विपिन घाउ बत पुरन ने यो म जेहि अपध तुमहि धग ले के ॥ वैठि नृपासान पर रघु गई ॥ भागहि गे तुव सग रमाई ॥ दोहा ॥ वा विधि कहि बहु सोम को करि बायतु बोध ॥ जियत न इसमुप वहि गो प्रभु सो वाध विरोध ॥ इति मुन्दर काड़े अपृष्टि तम ॥ ६८ ॥ श्लोक ॥ उल्लध्याब्धि प्रविश्य दिशॉरपूपुरी तत्र दृष्ट्वा महोत्रा दत्याभिन्ना नमुद्रा रजनिचरभटान स निहत्य प्रकापात् ॥ दुग्ध्वा १ का प्रभूय प्रवलकविकर सार्द्ध भागात्मभु य सोतासदेवता सदिशतु हनुमान मारतिमंगल वै ॥ सिद्धि यो कूर्मवशा यसम गनराजेन्द्र सपाई प्रतापसिंहात्मन महरानाधिरान सवाई नगतसिंहस्य साम्राज्ये मधु गस्य मोहनलाल महात्म कवि पदाकर घिरचतो राम रसायने सुन्दर काड ममाम ॥ संवत् १८६०॥ Sulyect--प्रो बाल्मीकि रामायण के किरिक या काड और सुन्दर काङ का पद्यमय एनुवाद है। !

18 NOTICES OF INDI MANUSCIPTS. से - Note --मह अन्ध कवि पदार का नो माह मनात भट्ट मयुगाले के पुष नाया है । मुन्दर काइ मंवत १८६० में समाम हुआ ऐसा इम प्रति में ज्ञान पड़ता A Nob-गम रसायन लका पार उतर काह Terar Substance-Surimpur made mpor Lave-170 +92-202 Size--13 x G5 inches Lanes--12 on u page Extent-7,479 8 lokrne. Arrearance-ordinary Cornplete Correct Character - Deraniguri P'lace of deposit - Pandit Sudhu Prasid Tiwari Sarder, Rexil. Nana Nasdyana, Innls and Ullara kunda-letrical translation of Vilmlhis Rimiyana, Sixth and Serenth Books, by Partmil urn Bhatta (See Yo 1) Thcolates of the manuscripts of Palmíkara's Rámiyana mage from 1810 to 1817 A.D, which also corresponds with tlir time when the poet fourtslied Hence there inanuscripts may be taken to be reliable to a great extent. This manuscript is dated Samrat 1874 (1817 A.D) DETrnang--श्री गयोशायनमः ॥ श्लोक ॥ चंडारियंदनविया परमपदंड को दंड दइ परमडिसपाहुदडात । मोटर्य शौर्य सभाट नाभिरामत पर मम से नहि सत्य मन्यत ।। दोहा । पदाकर गन बदन के मुमिर भूमिर मुभ नाम । अधि नाय दम माथ को अन वरनत सयाम ॥ छन्द हरिगोतका । यो मुनि वचन कपि थोर के रघुबीर धोना भेत हो । चुन सकहिं मन मो म हनुमत कान कार आयहु यहो ॥ यह गिधु माह तरिय माह समर्थ गुरुह हनुमान हे ॥ के पवन इन तोनहु बिना या विधि न कोड भान है। Fnt -सारठा । मुनि यह गम चरित्र कार पुरन वातार को । टीने वन विचित्र मनि भूपन महि धेनु धन ॥ दोहा । भूप लगे -यो भए मनत प्यास लगे या नीर । ये पद्माकर को सदा रुचहु गम रघुवीर ॥ १ ॥ सिद्धि यो कूर्मयशावतस राजराजेन्द्र सगाई प्रतापसिंहात्मन महाराजाधिान सभा नगतसिहस्य साम्राज्ये मयुगम्य माहनलान भट्टारमन कवि पद्मावर विचिता गमरसायने उत्तर काइ समान समान राम रसायन काय। शुभ भूयात । रामया । यादृश पुस्तक वा सादृश लिपित मया यदि शुद्धम शुद्ध था मम दापो न दीयते । लिपायत व्यासलो रोध करजी लिए कृत वेष्माध हरिदास । मामातम माझे माघ मासे शुक्ल पते पदस वृहस्पति पासरे संपत् १८०४ ॥ श्री गोयोजन यल्लभायनमः । यो रामचन्द्र भी। Stlyect -श्री महाल्मीकीय रामायण के लका तथा उत्तर काड का भारी पदा में अनुबाट । अन्त में अनुयाद कता कवि ने अपने राम रसायन के पाठ करने का माहात्म्य वार निया Note --पद पन्य पद्माकर भट्ट का लिखा हुआ है ।निस प्रति से यह नोटिस को गई है यह सात ५८८४ में लिख कर समाप्त हुई ।इसके बनने का समय इससे नहीं मालूम होता। No C-अानन्द गमायण अयोध्याकांड से उसरकाड तक Verse Sub stance — Sirippur made paper Leares-250 Siz0--131x12 Inches Lines --28 on a page Extent-14000 slokas Appearance-old. Incounplete in many places Correct. Character--Devanigarh. Place of deposit-LAI Ritam Sinhaji Kripálpur Rexík. Ananda Ramdyano-Ayod ya lo Ullara Kanda The story of Sri Rama Chandra's lifein serbe The book i divided into seren parts out of which the first part 18 missing In the middle of the manuscript there is an extra page on which NOTICES OF HINDI BA VUSCRIPTS 13 A Is written that the first book consisted of 40 leaves and extended to 2,480 slokas The author of this book is the well known Mahiraja Vis'vanátha Singhyf of Reváh, some of whose norks were noticed in the Report for 1900 He composed the book before he was lastalled on the gadd: The dates of the different parts of the manuscript range between Samvat 1880 and 1896 (1833 1813 AD) Deginning---भोगणेशायनमः । श्री सोतारामनुज्ञाय नम: ॥ अथ अयोध्या काड ॥ दोहा । गुर गनपति गोविंद ने ले गोरो गुर ईस ॥ गुम पशिष्ट दसरथ जयति बन्दो पद धर सोस ॥ सारठा जे जे सोता राम ॥ भरत लपन रिपुदवन अत, ने सरस्पति अभिराम ॥ राम चरित धरनता घरट ॥ ५ ॥ दोहा ॥ पाररतो वोलो मुदित सजन नयन जल जात । नाथ मुमादिक यह कथा मुनत न श्रवन अघात ॥ ३ ॥ चौपाई । कहिये ससा सो के भाती । किमि सेवकाई किमि तन कांतो औरो चरित राम ने कीन्हे । कहिये तेउ नाय चित दोन्टे । हरपित हर कह धन्य भवानो । सादर मुनहि चरित मुघ दानो । End -उत्तपात ओ कामाटि विघ्रह कहत सुनहि जरत हे || ......... कुरुप मुन्दर रूप है । सब कामना को देत अजहू लेत हरि भव कूप है । कह लगि कही। परमार भाल विरचिटु ना नहि लिप्यो । करिया दया को लेत नरन अनेक को नेनन दिया। दोहा ॥ रस नाम अरु धाम परसोलहु हे यह माहि । हाथ उठाये कहत कछु गमायन , सन नाहि । अस कहि हर रामायन हु पनि पुनि नायो माथ ॥ कहि से भव छूट गम लपि मुदित भयो विश्वनाथ ॥ कथा रसिक जे होहिणे प्रेमी सत सुजान ॥ यह रामायन छोडि के तिनको श्रहे न पान । दोहा । जयति नर्यात श्री हरि गुरु प्रियादास रघुनाथ ॥ गायन जिनको कृया कह मनुय विमुनाय ॥ जेति नेति बानो ति ....."चारज करतार । परम परा गुम की जर्यात वनत नेह मुपसार ॥ सोरठा । नेले श्री..................। घसट पाइ मेरे हिये गो ..... विमुनाथ । देहु नाथ निज प्रेमपर 1 ........ति श्री साचिव चिमूनाथ सिधदेव कृत उत्तर काड समान सम्पुणे {{........... दि १३ जना का ..हे लहत - बा सरत् १० Subyeet --अयोध्या से लेकर उत्तर कोड तक इसमें रामचरित यति है। बालकाड Note -जो प्रति आनन्द गमायन को प्रसस्तु है उमसे कुछ याय के विषय में विदित नहीं होता । घालझाई जो आदि भाग यन्य का हे यह इसमें नुप्त हे ॥ पाठाचित उसमें यन्ध के बनने को मिति हो । इस प्रति के मध्य में एक ये लिखे पृष्ट में इतना लिखा है कि "पुस्तक लोनगा माल याड रामायन के वानकाड प ४०, श्लोक मणा ४८० .' इतना ना स्पष्ट हे आगे और झाडो को भी सस्या आदि लिखी यो पर सब बडित हो गई है। इसके रचयिता रोज गज्य के प्रसिद्ध श्री रघुगसिह जूदेव के पितृपाद श्रोम महाराज विश्वनाथसिंह व देय हे । इस पन्य को उन्होने गग्याधिकार मम शेने के पहिने बनाया था स्थाकि तर साये महारास कुमार यान साहेव ही कहे सासे थे कि यहां के युवाओं को उपाधि हे । अये ध्ण कोड सरत् १0 भाद्रपदी ११ में लिवकर समान हुमा । मुन्दरमाड प्रविन शु १४ १० १८८० में, नाकाइ माद्रपद स० ११० मे र उत्तर कोड स. १८४८ में समान हुआ। . - 4 AATICISOFINDIHINortIPT" 1:-ARM Irror bulalarie-Sirin grur invia un learn -~-838 fapt 13 Incly 11 h! 1.100-100mATA. Frtetite-F5 tin All Aft urinary Cute Correct. Character-Devotigui Plectitrrit-arti lalk Arsh Rin umayn wire --Atreatlel dharayen in remestern Riten's lirth to the SAMAYANATA (urerring) of sits Hairiya Raghariyn bwhati Ro wity. *** of Balaraja Ibuwanátla buntza (mm) and father of the faut rubin chut Tir lerk war an garrt atthotstartseithe late Mitairsy tinari P'da Xaralaja Sintia of the past, who su termo If th - Auth (An ant stats on Tull Dinn, Ritarit Itna Ishutiya Iran Prnakda Niriyarya hinha t -kanalintritt in 14 in Lili (1-r that sulaukti rent this with uſ Ilansa's lifr) and findings sruptiale ari delaldearkiptir of Nusan carly life.krrrruerterits in nd siarayaltent urayabentiatr write thatarksrtim, the frat editor of nliach nan le valt out Al Barr* under thor ajutobaf Malerija lovarl Pratil Virájana Salome's Val,Arija Inhuraj put lim EMATALAfgit inst IR Krith bankntant Hinds rema fnanetipit i put datru luat so all rulmentity 1 ** (oped out in the bord Lalf of the 19th Century, whethir muthast kaaluc yurm-दो गायनमः टोटपो पर पान पर कारन पु प्रधान । पर निर्मात पर विमा प्रभु यति मगनगामा पालत त ] मटि पिलात मम क्षिरमा जय या निरागन नागन मुनिन गन हा विपन गन पार कि दिन मुम प्रदन जय मटन कटन पुन माई। कपिल भरोम भर में न मोति भ3 भाप मामि (मनेगर पानी श्री का far) भरि मार रणना २ हासो भेदत्य पभेद व मर पुभाष में मात्र कमुद्धि या मति निरधारतोरिक भनाtar कवितार मार माई मति पार कोनभाये ना निदारयो । धारातो नदि ममि पमरगी मुशिमात ममातो मुक्ति के पदेहि भारतात Frt-परित होगदिशानि पति मन परित दयात्रा मारमनात नाही मिाम्मो सन्य रमामा माटाय-यय अनुनाय ममिनाय पनाय के। मोहिरिहिया मनाय रापि माय मराव निपटाया। गाम म्पण्या या पाये मति धाम । पाम रन Inन का करत पन रघुगन नाम मी मामात महाराजाधिगत श्री मदागर यहादुर प्रान्तमाधिकारियो रमिट बटेर की गो पम पर रामचयर ययेन सीनाद वरण नाम पयोधिमः प्रमथला लाना दोन Shyret-यो गमचन्द्र के जन्म से लेकर मोसा सी के श्यम्बर तक का में मगिस्ता यन Note-शिम प्रति से यह मुचना लियो गर दे दसमें कुछ बात नहीं होता कि सद धन को नियो दुरं हे निपने पाले का नाम साला दोनत ६ (ये पूर्व महारान के मम्य में लापको मनियत थे) विजो यहुरा मन परदे यह किमो वियर के यनारा है। यन्धको महान रघुरामिह के विषय में मा इमसे यिट्रिा धागा यह यह है कि ये प्रसिद्ध महान विचनामिहल देव थान्धवेय के पुत्र घे। इनके गुम गित देने वाले रामानुदास नी घे और मोपदेश देने पाले म्यामो मुकुन्दापर्प को घे। इनको NOTICES OF HINDI MUSCRIPTS 15 सभा के मुख्य दरवारो लोग प गोकुलप्रसाद, प मुदर्शनदास, प विश्वनाथ शास्त्री, प रामचन्द्र शास्त्रो नेयायिक, रसिकनारायण, रसिकबिहारी, गाविन्द किशर कषि, बाल गोविन्द प्रादि थे । रामस्वयबर को इन्होंने काशिरान महागन ईश्वरीप्रसाद नारायण सिंह न के कहने पर रचा ॥ इनके बनाए लगभग २५ यन्य हे जिनम कुछ सस्कृत के भी है और भाषा में मुख्य भातमाल, राम स्वयबर, अादि हे ॥ इस मति में यथ के बनने अथवा लिखे नाने का समय कुछ स्पष्ट विदित नहीं होता। apce-new No8~राम हारी रहस Verse Substance-Bad umr paper Leaves-11 Size 7 inches x 6 inches Lines-18 on a page Extent-321 blokas Appear Complete Correct Character-Devanagari Place of deposit- IAlGovinda Pradhana Renah. Ramal or Rahasa --An account of the festivities of Holi (a fair which takes place at the faz end of the Hindu Fear) as enjoyed by Ráma The book was composed by Ramantha Rho belonged to the family of the ministers of the Rewah State. He commenced the work in 1855 AD and finished it in the course of one sear The manuscript which is dated Samvat 1946 (1889 AD) was copied out by Govinda Pradhana the grandson of the author Beginning:-श्री गणेशायनम ॥ अथ राम होगे रहम लिख्यते ॥ छद ॥ जय गनेश गिरिजा महेश जय जय भारती भवानी जय सिय राम भरत रिपु मदन लपन लाल मुख दानी ॥ १ ॥ यो गुरुदेव केशरीनन्दन भगबन्दन सब जाने । मै प्रना तिनके पद पकज जे प्रधान के पाने | ने सानाम महोप मुता सब परम सुन्दरी बामा ॥ सोय सुयम्बर मह सब आई बसौं जनक के धामा ॥ ३ ॥ अनुन सहित लव रान महल को गमने अवध बिहारी ॥ यो चार करन हित सिंगरी जुरि पाई मुकुमारी ॥ ४ ॥ देखि देखि दुलह को मुखमा मुखमा अचल धारो। चकित किस रहि गई रगोलो यकटक नेन निहारो॥५॥ बोलो मरहन सिद्धि सलोनी मुनिये राम बिहारी । र मब होरी खेलन चाहें तुम्हरे सग सुकुमारो ॥ ६ ॥ अति अनुकूलों मुख रस फूलों भूलों पति पितु गेहू ॥ भई विदेहू गनेन केहू मोनो श्रापु सनेह ॥॥ Ful-कहत मुनत हरि नस तिनके द्रग प्रागुन को मा लागो । योस रिसे तिनको तुम जानो एई राम अनुरागी । वानइस से द्वादस सम्ब! म प्राग चवेणी पाही । साधु रजाइमु माय माय सिर रच्यो एन्य मन माही । माघ अमानस मह प्रारम्भ करि राम जनम तिथि काटी ॥ मिथिला री रहस राम को पुरन भी मुद माहीं ॥ दोहा । वयमे सम्पन वरम को भोगत विषय सिरान ॥ घान्या होरी रहस यह रामनाथ परधान ॥ इति यो गमनाथ प्रधान घिचित सम होरी रहस पथ प्रष्टमीच्याय इति समान सुभमस्तु मितो पूस वदि २ भाम स १६४६ के तारीण दिसम्बर सन् १८८६ ई. लि. गोबिन्द प्रधान ॥ Sulyeet.-श्री रामचन्द्र लो का फान्गुको सया पवियों के सग होरी खेलना और दसीके सम्बन्ध के रहस्य चरितों का वर्णन Note --रोया राज्य के एक कवि रामनाथ जो जिन्होंने प्रधान फुल में नेि में अपना उपनाम प्रधान रश या अपनी पन वर्ष की प्रास्था म इस यन्य को बनाया। इस सच को इन्होंने म० १६१२ माघ यदी ३० को प्रयाग चित्रेणी में साधु के कथनानुसार भारभ किया और स० १६१३ र शुक्र रामनयमी को पूर्ण किया। इसकी यह प्रति उनके पोप गोविन्द प्रधान में १० १६४६ में लिख 10 XOTICES OF IND) 31 JXUSCRIPTS No-प्रधान नीति Verse Subitaneu--Buldmi pur Leaves-7} Size-Tincha x Gitch "H Linext--18 on n page Extent--2.J0 kloku9 Ap. Thorance -- now Incomplete Corroct. Charucter Devanagars Place of deposit-L4!4 Govind. Prasida Pradhiba, Mewah Prodhunut N-A collection of seraus on moral lexsong The name of the author is "Rimanátlu Irudina " (nce No. 8) Leginning-श्री गणेशायनमः । अथ राजनीति के कांपत रामनाथ प्रधान के बनाये ॥ भूपलवन देय दश तवं प्रजा मान सम पे चम कोन्दे पर रोपे ना ममाय मानि प्यार हे । कारन लये न्याइ रोये काम कानो विमे काम देणे यार यार । भाषण प्रधान मान चाकर को राघे बिना विगरे न मा काज भापे जो हमार। मानि के ममाने कर प्रेमी पर काने सादी जानी नर राजे यह राम अयसार है। प्राशन माप प्रीति भायन को राये देख येस्थान को लाये मेन भाये यही मार । प्रज्ञा ठार रोय पाय टोड जून भो दिने को है गुमा होघे टेड जाने बार बार दे। बाको नोक नारी जाने साहो के सोच माने भापत प्रधान प्राने ये कान विचार है। नोति नहीं याने चले यादी रोश पाने साहो नाही महिपाले नम आने जानहार हे ॥ २॥ Find --अपर माधु का वेप शिर अम भीतर नीच यि अभिलापी । घात कहे मन मारग को नहिं माना घेद पुरान को सापी । मारिन कोटिन पाय कर येते कोड ताहि तरे रहि आयी सान के पापिन की यह गल प्रधान पुरान तयारय भाषी । ६३ धोरो मुधर्म को न को नित झूठे मुम्भ सभा में मुनादान कये जग झूठी सये सिय के हित भूषन रोज गढावे । शान के येद कहे सेवक से येक कोडिटु प्राय न देहि देयाये । यारानदी के बने फिरे साधु प्रधान येई ठग भक्त कहाये । ६४ ॥ Subject --राननीति को प्रधान चुनो चुनी बाते कधि ने अनेक कजिना में मदप रूप से सबह को है। Note -इस छोटे से गाय में अन्यमनी के विषय में कुछ विशेष मही नारा होता केवल इतनाही कि यह “प्रधान नोति' जिम नाम मे यह गन्ध कहा जाता हे रोया के गम- माध प्रवान का बनाया है । अपने कायतों में यह मटा अपना टपनाम प्रधान रखते थे। No 10 - इतिहास सारसमुच्चय Ferse. Substaneer-Surampur-rade Paper Leaves--67 Size-8 inches x51nches Lines-21 on apage. Extent-1420 blokz Appearance - old. Complete Correct. Character Deranagar). Place of deposit-Darbár Library, Rewith Itihasa såra Sentechchaya - An extract of 32 storits in Ferse from the Mahabharata by Lal Disa, son of one baho Disa s resident of Agra. The boch was composed in Samvat 1013 (1586 AD) and the manuscript is dated Suniyat 1833 (1770 AD) Depannang-यो रामायनम श्रीगणेशायनमः अथ इतिहास भाषा लिप्यते । नारायणं नमस्कृत्य नर व नरोता देयों सरस्यों चेय ततो भयमुदोरयेत् । सत्य पाराशर भुतः मतमोदनदना व्यास जे स्यास्य कमल गलित । पालयममृतं जगत्पिति । २ पार धार लबोदराय अति है नेन विमान । फलिस पानि पर्व गुन भुगन ॥ ३ चोपाई ॥ गोरी भद गमेश सिर नाऊ । निरभे कथा कहत मुघ पाऊ । नारद प्रम यान करि लोग आमन प्रगट हस करि कोयो । चास्यू वेद अर्य मा श्रगा । अष्टादश पुराण सच मा.

NOTICES OF TYDI JANUSORIPTS End.-पग चले पायत पर वास लाला बन कहा कहे घनाय । प्यास बचन ध्ये पर उपगार ॥ यो पाडो बस सत्र ससार ॥ ३२ ॥ इतिहास कथा फल ज्ञास । मुनरा हाई सकल कर्म को नास ॥ सुन भगतन को कृपा मनाक ॥ बार बार गुरु को सिर नाक ॥ ३ ॥ लालादास कहे कर नारि । मुनि कधि गुनो देहु मति पारि ॥ अस्थल नगर आगरो गाऊ । छग दाम पिता को नाऊ ॥ ४ ॥ जाति बानिया लाला दास ॥ भाषा करि घरन्यो इति. हास ॥ ३५ ॥ दोहा । लालारस इतिहास को ध्यास वचन धरि सोस । धर्म व अस्माननस सुनता कथा बतोस । २६ ॥ चपाई ॥ ना फल मुने अठारह पुरान । जे फाल गोदावरो सनान ।। जो फल होई केदार प्रसत ॥ सो फल इतिहास पुरान सुनत ॥ ३० ॥ अश्वमेध यम एकल तीर्थ सनान ॥ सो फल मुनरा एतिहास पुरान ॥ १०४० ॥ इति श्री महाभाय इतिहास सार समुचये पतोसमाध्याय ॥ ३२ ॥ सवत् १८३३ मितो चैत्र वदो ९ सयुर्य समापत ॥ Siriyect ---इस ग्रन्थ में महाभारतान्तर्गत अनेक कथाओं में मे ३२ फयाओ का दोहा, चौपाई, छन्द में वर्णन है । इसमें सेनजित, गोतमो, मुद्गल, गग, सुदर्शन, नरक स्वर्ग ध्यय. सार, कपोरा वधिक, दिक्तरण, सत्यार्य, लोमस, शुभ सवाद, भूमिदान, गोदान, गगास्नान, ब्रह्महत्या, वहुला धेनु प्रादि की कथा है । सस्कृत के ढंग पर घात निसको कलो हे उसका सबाद लिखने में उसके पहिले 'निश्वामित्रउवाच कश्यपउनाव आदि भी लिखा हे। Note--सवत् १६४३ भाद्रकृष्ण • बुधवार को जिन दिने अमवर बादशाह रान करते थे सब आगरे में एक बनिए उधोदास के पुत्र लालादास ने दम इतिहास सारसमुच्चयं नामक अन्य को भाग पा में बनाया । ऐसा जान पड़ता है कि यह ध्यास कृप्त इतिहास सार समुच्चय का भाषान्तर है ।निस प्रति से यह नोटिस को गई है यह सपत १८३३ चेन यदी २ को लिखकर समाप्त हुई थी। + " ॥ No 11-दसमस्कंध भागवत Ferse Substance --Sirampur made paper Leaves--76 Size--8 inches x 5 inches. Lines-21 on a page. Extent—1,700 flolas Appearancc--old Completc. Correct Character --Devanagari. Place of deposit---Darbar Library, Rewah Dasanaskandha Dhegawalu ---Free (metrical) translation of the 10th tanto of the Bligawata Purina dealing with Knşaa's life. Its author is the Brahman Nanda Dlsa of Rampur, who flourished in 1507 AD-Dr Grierson gives the following note on this author (No 42) • He was n popil of Butthal Nath and bus name is included in the Asta chharn A. proverb about hun is ओर सन गठिया नददास जडिया-All others are Bimply founders (or welters) but Nand Das is the artificer (who joins the pieces of cast metal into a composite whole) His principal works are (1) Nám Mála (2) Anekārth, (3) Panchsdhyayi (Rag) printed It is a poein in mutation of Gita Govinda sec Garcia de Tassy 1–3877 (4) Rulmını Mangal (Rág) (5) Dasım Slandha (6) Din Luk (7) Manlik. Ho u also the author of numerous detached verses. This manuscript is dated Samvat 1833 (1776 AD) Beginning-यो गणेशायनमः ॥ अथ दसमस्कन्ध भागवत लिखते ॥ दोहा ॥ नव लदिन करि लनि जो दस प्राशय रूप । नद पाद को प्रथम तिहि श्री कृष्णा अनुप ॥ १॥ चोपई । परम विविध मिच हक रहे । कृष्ण चरित्र सुन्या से चहे। तिन कही दसमस्कट बु अाहिं । भाषा करि का बरनो ताहि ॥ २ ॥ सक्द, सहमति के हैं जैसे ॥ मा पहि 5 18 XOTICES OF ITINDI HANUSCI IPTS ॥ समझि पर नदिमे गत मरल मुमाण कोज । परम अमृत पीने मुप भोजे । ३ mat मद कर देता दे मित्र येतो मति पत्ता लामे बहे बहे करिजन ठरझे। अहो नादिन मुरझे । ४ सदा । कयन निपट मति मद । माना पकगये चन्द । पास महामति श्रीधर स्वामी । मय पयन के प्रारनामो ५६ सिन कही या भागात मध । जे दुध उदधि को मध + मंदर गिर मे मनात जहां । रेन कनका को है सदा सामे यह भी टममा पाश्रय यस्त को रसमय मितिमविकिदि विधि अनुसते । यो सिधात रान घरों | 0 मि कदम तो यह सही नद तुम कहा हो शु के ये परि नया मकशि कर कोने । अमृता को इक यदि दो। End --नद्र मुवन दिन मन मय रूप ग्रह वियापी जाको धूप कुठ मध्य मुए हैन वृन्दावन टाटा तिते ॥ २३ ॥ दोहा अट घोम अव्या को लोला मम मुकन्द । मुक्तिन मन मानो तो किरि आये प्रनषद । २४ । १३३५ ॥ इति श्री दस्माकच भागयरा भाषा नददास फुति । अष्टयोसमोध्याय ॥ २८ ॥ इति श्री दममस्क्रय भागमा मपूर्ण ममान: मितो फनपुण मुदी ० मम धामरें मपुर्य लियत राधादास मदान रायकृप्य मरम् १८३३ माग यदि १३ सपूर्ण श्री राम की। Sulyeet -श्रीमद्भागवत के दशमस्कट में नो कया थर्णित हे ठसमा पद्यमय अनुयाद। Note -रण पन्थ के कती नददाम बीजो अपने एक मित्र के कहने पर इस दम् मस्कट की भाषा में करने में प्रकृत हुए । कहीं कहीं तो कथा को पेशे वर्णन किंण मानों दोन मिष परस्पर मवाद करते हो । अन्य के बनने अघ समान होने का ठीक समय पिदित नहीं होता। अन्त के लेख में यह निकलता है कि पथ फागुण मुदी को समान छुपा पर सवरा कोन यह नहीं लिया । प्रस्तुत प्रति तो परत १३३ मार्गशीर्ष पदी १३ को लिखकर समान हुई थी। इस प्रति के लेखक रामकृष्ण के पुटा राघोदाम महान है। ० मगलवार 1012-सङ्गीत सार Persa. Suistanco-Surampur rande paper Leaves Sizo-7 inches xstinches Linear-20 one ge Extent-400 slokaa Appearance-ord nary Incorrect. Character-Deranigan Place of deposit Darbir Library Reváh. Sangltı sára -A treatise on music by the celebrated singer and poct TYnasena whoso origraal name was Trilochana Issa His Lither was one Makrandı Pinde of Gwibor add hus teacher S vámi Hari Dingu xbo towbt. budhe scronce and the art of poetry It is said that Tanasene learnt the art of singing from Shelh Muhammad Ghoul. He was first at the court of Daulat Khin son of the famous Sura Khin When the former deed he came to the court of lahirajo Ráma Singha of Rewah by whomn le was presented in 1563 A.D to Aklar the Great, in hose coart I is merit and talent shone forth in their brillant and trua lustra Tinasena s name las bocomo proverbal throughout Indu as the greatest master of the art of music consequently his work on that subject must be regarded na of tho grentest salae and importance. He flottrushed in 1560 AD and the date of this manuscript 13 Samvat 1889 (1831 AD). Degraming-श्री गणेशायनमः श्री गुरुभ्यानम, अथ मुगोत यार मत हनुमत भात तानसेन कृत लिप्यते । मुर मुनि को पानाम करि मुगम दियो समता तानसेन रम महित हिरा माने गाये न मोत । गोस वाय पर नित्य को धो नाम सगोरा । तानसेन मन NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS 19 सहस गनि भरता मतो हे मोताद्वै प्रकार सगोत हे मार्ग देगी जान I मारग ब्रह्मादिकन के दस दिस समान । ३ । गोत पाय अरु नृत्य थे। रस स्वहस गुन साय । तानसेन उपजत नी सगीत न होय । ४ । अथ नाद लछ्य 1 2 प्रकार को नाद हे राखे मर मुनि चान। शानमेन गे कहत हे वधु विधि तिहि वयान । एक नाद मुक्ति द दूमा राज बानि। तानन भन गुन कहे मुन्दर नाद घखानि । अनहद बाजार प्रापही पाहस टोयो बजाय ! तानसेन सगोत मस इन को कटी मुभाय | 0 | नाद अनाहत को सदा मुर सनि फर नो ध्यान। गुरु प्रसाद से मुक्ति द यह नानो परमान ।। पवन अनि सयोग से प्रगट 'अनाक्षन पादि । तानसेन सगोत मत कहो मुरन ब्रह्मादि । End. -शाल साल ! चतुर गुरू चतुर लघु लुस मंच दुरा सात नाम शार्दूल साल को प्रयो मान समातsssn33333००००००० सिधार ताल । सन लघु पट गुमाहो पर लघु पुन होय। सिंह धीर ताको कडे बाने बिरला कोय ||11sssssss Esss ताल भेद को के लहे किन हुन पायो पार मुर नर मुनि सब के रथे सरस्वति करी निर्धार । लघु को चोया भाग ध्यो लामो अनुकार लेख । द्वे का दुत विराम दुत यारो लघु डग देख । अनु को तोर कहा है दस को चातक मुषाय । बगुला धिम कहे श्राना कहे लघुगार को मिला य राम सोय यह पायस गुरू हो क पुकार धदनो युद्ध पमयुरा का से तो सबद विचार । इति श्री कालाध्याय भरत मते कविता सपण शुभमस्तु लिप्य श्री लाल हरेसिह सावन बदो ३ बुधे का सबत् १८८८ के साल मा राम राम । Subject...इस अपूर्व सङ्गीत शास्त्र के ग्रंथ में पहिले संगीत विद्या के प्रयोग में आनेवाले शब्दों का लक्षण मून्म रोति में दोहों में दिया हे फिर राग का नाम, ठमके प्रत्येक के लक्षण, उन सन का धरूम घर्णन अदि, तब लालायाय में लाल का पुरा पूरा पर्यन, प्रत्येक तातो के नाम, उनके लक्षण, उनका प्रस्तार आदि सब सरल भाषा में किया है। Note -प्रसिद्ध संगीताचार्य तानपेन का बनाया यह यन्य है। इसमें यन्धकली में केवल अपना हो मत नहो प्रकाशित किया किन्तु अन्य प्राचीन महान् प्राचार्य हनुमान, तधा भरत का भी मत काहा हे । यह नही ज्ञात हो कि यह अन्य कब और किसके अनु. शासन का महायता से बना । यर अन्त के दोहा है। शुद्ध कर ठोस तरह लगाने से यह अनुमान होता है कि अकबर बादशाह के यहा से नो महागला रामसिंह (घान्धर गाधिपति वर्तमान महाराणा रोवो के पूर्वज्ञ) के पास पाने पर अपने गुरु से कुछ सहायता लेकर छन महाराजा के बुद्धिमान सुत के लिये यह शब्द विचार (सगीतोपयोगी शब्दादि का विचार) धणेन किया। प्रति जो निलो हुई मिनो हे संबत् १८८८ यावण बदो ३ बुद्धवार को लिख कर समान हुई थी । लेखक श्रीमान् के वधुओं में से कोई श्री लाल हरेसिंह नो है। No 13-बेताल पचोसो Verse Substance--Country made piper Leaves -60 Szo-11 inches x 5 inches. Lines--9 on a page Extent-1350 slokas. Appearancamold Incomplete Correct Chrracter-Devanagari Place of deposit-Darbir Library, Rewah Barlala Pachisi-Metrical translation of the 17 stones of Baltha Pachist and four of Sinhamn Battist The book is incomplete Tho aathor is one Bhawani Sankara son of Laksamana PSthal, who lived at Bhadain in Benares The date of the composition is Samvat 1871 (1814 AD) and the manuscript 18 dated Samrat 1895 (1833 AD) 20 OTICES OF DI NAVUSCRIPTS .. Beginning - ».. धान सामु टपदैमा । सुतिधि नृपति पदुनु निन देमा । भए प्रचेर चा कटु गाही मर वृत्तान्त कदेउ नृप यादीं। तिहि नृप रोहि सग सिवाया । देवी मंदिर जहाँ मुहाग । जाइ दीख नृप मरा जो कहेल । माद याना कर दर्शन भयक देखि नृपत्ति कर बोली कामिनि । रूपया यर कुझर गामिना अति अनुराग नृपति मुनु महो। निज पति करत समय यदि दी। नृपति बहेड प्रग्या मम मुनष्ट । मम सेयक कद पशि तुम कर । प्रामदु से प्रिय या मादी । यदि कारण ममुमाबहु तोही । दोहा । गाय कन्या कट रान सोहि सपर अनुगग । केरे भजः मेषकहि नृप तमि प्रिय लाग । चोगाई । राय नृप कटे यवन मादि दीहा जाप कहर मग चाह कोहा। End -ऐमी गम राय नर पाला । मुना गई त्यागेर महिपाला । नित प्रताप के पागे गला । गनत नगर को कपन विरापा । राम चरित मुनहि मन माना । घरमे कार लांग समुद्र समाना। कथा अपार मार मति छोटी। कामी पुनि विषया रति बोटी पाखर अर्थ गे टूटा होई । बुध मुधारि लीन्हेंट तुझ सेई । बुध मन त विपसी यह मारी। मुख निदहि बार करेगरी छद । विपती कहां लगि करउ शास्त्र विचार नहि कछु आबई । वे चान निधि लव चूक साके माह माह का माधडे । भद कथा सपुरण नृपति येताल युरा असि सोहनी | ने पहिं गायहि मुनहि प्रति दिन परित निरा मन मोहनी । लम्मा कवीश्वर सामु मुरा लघुमति मगनी शकर । परये कथा मति रहि यथा प्रथमामि गुरु निरन्तर घाराणसी शुम पास माल मुपाम रिश्वरयर दयो । शुम याम तुलसीदास पास भदेनि मह धर्णन किये । शशि ददधि यमु गाँव सयादि मधु कृष्ण गोरी तिथि कया । बुधवार चित्रा धुध मुयोग समान को हो मति यया मेरठा । श्री हरिकृष्ण दयान कीद कथा तुप चरम लखि । मो पर होहु कृपाल हरहु दोष गय अगम को ! १४ ॥ इति श्री लक्ष्मय पाठकात्मज मानोगदर पाठकेन विचित घेतालपी वीराका ग्रह सिहासनस्या चतुश्य पुषिकाख्यान विक्रम प्रबच समामम् । दोहा ।परा नाग यमु चन्द्र यद सवत ली हो हानि नमरस अस्य इन्टु पुनि शाका कयो नसानि । साधय शुरू मद तिथि भौम पार रह्यो धार । यथ सभापत भएउ तर श्री गुरु चरण अधार । २ । काशी के दक्षिण दिशा अहे भदेनो गाउ । राम दिल पाठक शुचि घसत हे वादी ठार : ३ . सवत १५. के . १०६० शरण गुरु । नवम्मा लियोभोम यासरे विशाखा नौ। शुरू नाम योगे । लोनाकस्योतो अकूर घट्टोपरि । वाराणस्या दक्षिणे ॥ भद्रयामे: रामदिहल पाठन लिखत । शुभ भयात् । श्री गुरुचरयाकमलभ्यो नमः । श्री मोतारामचन्द्राभ्यां नमः। श्री हनुमते नमः । श्री सांवसदाशिवाय नमः । श्री भगवतीपातोदे ये नमः श्री रिध्ये देष्ये नमः । श्री दुर्गा देध्ये नम । श्री गगा देव्यै नमः। Subject -इस पडिर बेताल पहोसी नाम यथ में प्रसिद्ध येताल पहीसी की कुछ । श्वाठयों कया का अन्त माग और नवी थे लेकर पच्चीसवीं कया राम सर कथायें दोहा चोपाई में छन्दोवद कही गई है। इसके उपरान्त सिहासन बत्तीसी को भी चार फसाए पहिले से लेकर दही छन्दों में परसन को गई है। विक्रम का और बेतान का सम्वाद और उसके पुर्ष विक्रमसेन से चार पुतलिये का भम्बाद Mote -काणी दे दउिप भदेनी स्थान में समय पाठक के पुष भगनी शकर ने इस यथ को बनाया है। यह यन्य सथत १८०५ चे फुश घुधवार को समान हुआ। निस प्रति से मचना लो गई यह सपत १८६५ श्रावण शुक्र मगलवार को लिख कर समान दुई । लेखक मदेनी के रहनेगाने रामदिष्टल पाठक है।

NOTICES OF 27INDI MANUSCRIPTS 21 boo paper No 14--पदारलो काण्ड काष्टजिहा स्वामी कृत Verse Substance-Bam Leaves-44 Size-10 inches x 41 inches Lav-5 on a page Extent-120 slokas. Appearance-new Ordinary Correct Character Devanagari. Place of deposit-Darbar Library, Rewih Padavalt 7 landa --Psalms of Kásta Jihya Swami concerning Rama's life The Swan whose nom de plume was Dcha lised at Bcnarce under the patronage of the late Mabárája Iswari Prasida Náráyana Singha whose instructor alsu he was These verses were composed in Sanvat 1897 (1840 AD), in the Carlior part of the poet's life The manuscript 19 dated Sumyat 1898 (1841 A.D) Begunateg-श्री राम ॥ भव ॥ मन मय गनेस विधन हरन सदा गाइए || प्रथम जाहि गार गाइ सकल सिद्धि पाहग ॥ १॥ मंत्र को सरूप मेई अज मुख ठहरादए । मा भाग चारि भुना भालचन्द्र ध्याइए ॥ २ ॥ अंकुस से। इय ज्ञान रूप सौ चढाइए । मदहर सिदूर सोस मोदक फल भाइए ॥ ३ ॥ भक्त मान एक दन्त केवल सुख दाइए । देव देष केपल भक्तीन के मानस में आइए ॥ १॥ चोषि चोषि चकन से गम सुधा पोजिए। राम चरित सागर में रोम रोम भोलिए ॥ १॥ राग द्वेस जग बढाइ काहे को छोनिये । पर टुख क न देखत हो आप मा पसोनिये । तोरि तारि खचिवाचि श्रुति को नहो गोजिये । नाम अर्थ बनी रहे यही अर्थ कीजिये । यहुत काल सतन के दाम चरन मोजिये । देय दृष्टि पाइ विमल युग युग लो जीनिये । End - सोरठा ॥ अवधि से दिन दिन बढत नेह अचर मुधारि श्री सानू को जात विष पर सनेह, रामचन्द्र पद नोको लागत बस मूलन को देह। पाइ पमन में विष्णु धन दारा मुत गेह । केवल पदहो से गति भाई सतन को मन येह । वेपद को जो बात कहे कोउ ताके मुख में खेहा सत चरन रन विमल करउ मन जे पठक हरेह । देय देव करुना से परिसर सदा धाम को मेह ॥ १ ॥ वसत ॥ हित मत्ति बनारस भूपत्ति के युवराज महामति मान धनी । श्री राम मन प्रसन्न रहे यह राम सवा नहि हेत वनी । मुनि अक अठारह सबत म तिथि मोहन लम अनन्द सनो । अब कृश्न मुवा छवि दारसु में निहिं में बरनो सब यात छनो ॥ १३ ॥ इति उत्तर काण्ड । इदं पुस्तक लिखित हनमात्पु वनवारो विपाठीना गमनगरे सवत् ॥ १८६८ जेष्ठ गुझेकादश्याम् । Sityect --रामचन्द्र जी का चरित्र वालसाण्ड आदि तो काण्डो में नाना प्रकार के संगीत के पदों में है। Note --काशो के कानिहा स्वामी ने जिनकी प्रतिष्टा फाशो नरेश के यहां थो काशी के युपरान के लिये इस यथ को बनाया । यह ग्रन्थ सषत् १८८० भाद्र कृष्ण अष्टमी को घनकर समान हुआ और यह प्रति संगत् १८४० जेष्ठ शुरु ११ को बनयारो तिवाडी ने रामनगर (काशो) निप धार समान की। No 16 -- 01 09 Verse Substance - Sirimpur-mado paper Leaves- 32 Size-12 inches x 6 inches Lanes-23 On apage Extent-713 klokas Appearanco ---old. Complete Correct Character -Devanigars Place of deposit-Darbar Library, Renah Baghela Ivansa Parana --Gencalogy of the Baghela Prince of Rewah They belong to the Sulanks or Chalook family of upúte. The fooily tracesita origin fron Byághra Rio son of Stuha Rao It was after the close of the family of Kumarpla Chilukya af Anhalmers ta 1998 A.D that the new family of the 6 22 NOTICES OF HINDI NAMUSCRIPTS Baghelus lccamo catupicuoun and gave its name to a great division of Jlindustan According to this gencalogy 1018 I'rinoca intervence between Syunk and Vsigh. radera Tho wisolo account Beems to have been based to a greater extent on bardhc traditions The author of this historical Look is Aján£98, u ho corpored the book in 1892 (1835 AD) under the patronage of Mahiriya Viswanatha Singha of Newäh Begenrang -श्री बाला पिपुर मुन्दये नम । यो दक्षिणा मूर्ति गुरुभ्यो नमः दोहा । गरि गिरीश गनेस गुरु मुािर गिरा यद राउ यानन घम बघेल को कोत्रनु के धिन घाइ। १॥ चतुरानन को प्रगट जोन घेतु जेदि पार प्रादिष्टिले कहिप कथा लथा घम बिगार ॥ ९॥ भारद्वाज मुनीम को उपाप्यान अभिराम शामे तिम परयो विमद दलपति क्रम पुरा नाम ॥ साहो के अनुसार यह घिरच्या या विधेक प्रगट भये जामे नृपति अधिक एक ते एक । जब पेशा चुग माह भयो नर नाह सहस भून । येक धेनु के हेतु या जमदनि नाम दुन । पितु विरोध मन प्रानि ठानि सि परम परमु धर । शिति नियम र को-दो लहि हर घर । रान यळे निसाघर सकल पल दथन पयन मन धन कियड । जग सास वेद विध्वम करि मुरन ममुरन भय दिय: ॥ ३॥ Ind-दो सम्मि मित्र दृग रस पाल मुम अगहन असित टुयामि किया गयन गनराज ते जानि समे मुप रासि । मेरठा । ध्यान देय मुत पाच प्रगट भये पाइय था । निज प्रताप को याद परित भई दिगर लो ३२ ॥ करन टेप शेठे भये, दूजे कोरलि देष तोने मूरति देय पुनि स्याम देव नर देव ॥ ३३ ॥ चौपाई । पदये कन्दर देश कहाये सयन के चरित मुहाये । करन देव भे विध्य मोम प्रधित बघेल खड मोह दे । कोरति देव करो मन मानो दविन पायापुर रसवानी मूरति देय केट प्रति नीका किया कोट में निन चिहो को ॥ ३५ स्यामदेष कोही रमधानो बाथरान मिगरे मग जानी कहर देर राष पद पाण किया कमोटा छान मुहायो। इति श्री अलम कृत घडली सपुरन सुभमस्त माघ यदि ११ गुरी का सवत १८६२ के साल मा । Subject -- इस पन्ध में रोधां राज्य के महाराना के कुल वघेल को उत्पत्ति, आदि से लेकर व्याघदेव तक जो कि बोलायड के प्रथम विजेता और राना धे अथात हम देश में आने से इनके कितने पुश्त हुए और कोन कोन राना हुए उनमें विशेष राना किन किन बातो में प्रसिद्ध ए आदि का वर्णन है। बघेलो को उत्पत्ति या है कि जिस समय प्रायू पहाड पर यज्ञ से तीन बोर छविय परिहार, प्रमार और चोहान उत्पन्न हुए तो उनके बाद एक और राजविसकारी भारी राम से पोडित हो सके नाश के लिये फपियो ने चुलम में नल ले सूर्य को कुश सहित चाया सब एक वीर टापन्न हुआ जिसका नाम घोलुक्य हुआ। चोलु ग्य के पाच मुलक हुए जिनक नाम मे यद वश मुनको कहा जाने लगा। इनके फुल गुरु भारद्वान हुय इसी मे भारद्वाज गोष हुआ और में शुक्र यजुर्वेद माध्यन्दिनियावा के सोन प्रयर पाले हुए । चालुक्य से ५६ पोठी तक उसका वश रहा और सन १०५ तक अन्त में शघि नाम याने राना, उनसे १०२ तक मुनि नाम पाले, फिर ४६ चन्दनामी, KE भानुनामो, ६२ पालनामी, ८० माहनामी, ८ देवनामो, १२ सिहनामी, ५० शैननामो, १२४ दत्तनामी, ११८ सोनामो ओर ध्यानदेव ता फिर देवनामी हुए । इस प्रकार ध्यादेष तक १०३८ हुए । व्याघदेव के पाच पुत्र करनदेव (बघेल पड के अधीथ) कौतिदेय (पोधापुर ददिन के राना ) मूतिदेय (कोट के अधीय) स्यामदेव (नायराजाधिप) और छोटे काहादेय निनको राय को पदयो और कसोटा गांर दिया गया। इनके वश के अब राजा साहब बाग (प्रयाग) और महारार कसोटा है। .

NOTICES OF HINDI JANUSCRITTS Note --यह गन्ध रोवो राज सभा के कवि अजवस जी ने श्री महाराजा जयसिहज देव और श्री महाराजा विश्वनाथ सिंह जू देघ के समय में बनाया । यह सवत १८६२ माघ कृष्णा ११ गुरुवार को समान हुआ । . prose No 10-माम धर्म निर्णय प्रथम खड Verse and Substance-Sırám pur made paper Leaves--130 Size-113 inches x 7 inches Lines-21 one page Extent-2730 Alokas Appearance--ordinary Correct Character Derandgui Place of deposit-Darbár Library, Rewah Param dharma nirnaya, Prathanu bharua - treatise on Valignavism, by Mahárája Vis'ua Nátha Singha of Rewih It deals in detail with all the forcus, ceremonies and beliefs of the Vaisnavas as propounded by the professors of that religion It is divided into four parts, of which three only have been noticed The manuscript 19 dated Samvat 1905 (1848 A.D) Beginning--श्री गणेशायनमः अथ पर्मधमनिय नाम ग्रन्थ लिस्यते । सारठा। जति सपरि कर राम ने बानो हनुमत ने नय गनपति अमिराम जय हर हरि प्रिय दास गुरु ॥ १॥ छपे ॥ श्री हरि भक्त बिलास सार यह ले अरहि । विविध पुरानन सगिता सत शाप समर्थहि । मनुजान बल्कादि घिसुनाथ बपाने परम धर्म निर्नय नाहि यहि ग्रन्यहि ताने । सब कलि जोधन निस्तार हित वरिना चहत है। नग सरनन सुद्ध सता गुनो तिनके कमीन कहत हो ॥२॥ End - पेप मा दयना उसप करे फेरि स्तुति को प्रसव राज को पाठ करे श्री पुजा कार के नाना प्रकार के भन्न भोज्य भोग लगावे ओ बाह्मान को खवावे यह लगते सवत्सर में जो भगवान को पूजे हे तो बाछित फल पाये है ओना नहीं करत कर घर्ष दिन के पुजा निःफन होति है ॥ इति सिद्धि श्री महाराजाधिराज को महाराजा श्री राजा बहादुर सोतारामचन्द्रकृपापााधिकारी विश्वनाथसिह ज्य देव कृत परम धर्म निय नाम ग्रन्थे वेगव आचार निरूपन नाम प्रथमः पादः ॥ ६३ ॥ लिपितं लाला रामदयाल वेशाप कृष्ण पक्षे परम्या सवत् १०५ के साल लो प्रति देखा लिखा श्री सोता राम राम Sutyeet-वैपाय मतानुसार आचरण व्यवहार धम्मं आदि के विषय में शास्त्रोक्त वर्णन। Note --यह ग्रन्थ रोगाधिपति महाराज विश्वनाथसिंह का बनाया हुआ है। इस प्रति फे लिखने का सवत् १९७५ में है। No 17 ---परम धर्म निर्णम, द्वितीय सड Verse and prose Substance-Siram pur made paper Leaves--101 Size-11 inches x 7 inches. Lines-22 on a page Lrtent -2574slokas Apperance - old Complete Correot Character--Dr.vanigari Place of deposit-Darbar Library, Rewth. Purana uhara rinaya Diciliya khandla -- The second part of the worh noticed in No 16 It treats of the love of God and the expiation of gins The manuscript is dated Samvat 1903 (1848 AD) (Sue No 10) Regenerang -श्री गणेशायनमः श्री मते रामानुजाय नम अय पापाना प्रायश्चित्ता ध्याय निष्यते । सोरठा विर्यात सर कर राम जय वानी हनुमन्त नप जय गनमति अभिराम जय हर हरि प्रिय दास गुरु ॥ १॥ पापन कर के जोन जे ते दुख पारे हे अन्त XOTICES OF IIIXDI JANUSCRITTS करन नदि मुद शोर हे हि से जान मक्ति नही होइ हे गरो प्रायश्विन को गा पाप छुटे म्याटिक में मुग्ण पाये जो यह लोक में मुप पाये काहे ने पाहिन ने नाना प्रकार के दृष राहे रोगादिकन ते नाना प्रकार के मोर का कनेमा दे पा धर्म से येद पर लोक में मुख होरा हे पक्षी पुण्य याम सात अनेक जन्म में अपगारि धरि पुण्य कर्म हो करत करत पुण्य यासना से अंगःकरन मुद्धि पाय भगवा धर्म करे राय भक्ति दीय राव मुक्ति होय. Ind-मो दान करते सपो प्रमोक्षपतिय से समद मानि यम ममम प्राणायम ते पर जान ते सोय जे से नर्क से यवा हे पा पाप मे जे रोगादिक हे लिनते यते । तेई ने मय हे मुद्ध करता ते मे मदिरा मो घट का जेमे गंगादिक नदी मुद्द नही के माती जेसे भगधन मक्त दोन जो पुरुष हे लोन काई सम्यक मुद्ध नही के सकते केमे मटिग भरा घट हे धोकर मदिरा टलटि टोन गगा मन से घागमा डारि के धाद गरे न तो लोक मा योमे व्यवहार नही कर सकते तहि मानिरा नदी शुद्ध मा परंतु ना घट का धचि कि के गगा में डारि देह तो यहे व गमा मृतिका हये माय शुद्ध हे बाई ओगको पवित्र कर लागे ऐसे भगया भक्ति जुक्त जो मानो का प्रायश्चिती स्पून लग्यादिक श्री ज्ञानादिक शुद्ध करता हे ओ जेके भगवत भक्ति नहीं श्राप का ई नही शुद्ध करता मी भगत मागपत में लिखा हे हेअर विदश तुम्हारे चलन का नो निगर क्रिहिस हे शक्ट करि के परम पद का चठयो भी हे सोने के युद्ध मुद्ध नही है आप से अच पति कहे नरक मा गिरि परम है तेरित प्रत सन्ड मा भगवाम को भक्ति लिपत्र श्री परम धरम का आचार लिखवा दारा सिद्धि श्री महारानाधिन श्रो महाराना श्री राना वहादुर सीतारामचन्द्रकृपाणधिकारी विश्वनामिंद सूय देव कृत परम धर्म निानय नाम पये प्रायश्चित निरूपने नाम द्वितीया ण्ड । मितो भाद्र मुदी १-४ सरत् १६०५ साल मा श्री गम यो सोता राम प्यू सहाई श्री गमन सहाई श्री मोता राम स्य सहा राम राम राम राम राम राम राम Sulyests इस खंड में भगवत् भक्ति और पापों के प्रायश्चित के विषय में निना है। Note -पथमा रोगाधिपति महाराज पिम्वनाथसिद्ध वो हैं । यह प्रतिलिपि सयत् १६०५ भाद्र शुरु १० को समाप्त हुई । No 1९ –परम धरम निर्णय, चतुर्थ खंड Substance- Sıcampur made piper Lenres-11 Size-12 inches xo inches. Lines-21 on a page Extent-2030 slokas Appearance-ordinary Correct. Character- Devanizani Place of deposit--Darbir Library, Rewih. Parama dharme nirnaya, Chaturtha lhanda - Part fourth of the work noticed in No 1G It treats of the duties and ceremonies which may be performed by the four tarnas in cases of danger and difficulty The author ua Maharsjá Viswa Natha Singhs of Rewah (See Nos. 10 and 17) Beynring --श्री मते रामानुपाय नमः । अथ चतुर्थ मनु नाश्यपन्य अनुसारेन भापद धर्मा परम धमा उपि निरूप्यते । पायो घरन के जाति पारे को विपति धर्म वृत्ति कीन्हे पाप लेत हे तेहि ते प्रायश्चित करिबे को परे है से ना आपत्ति पर तो माझान अधी को छी वेस्य को येस्य मुद्र को धर्म वृत्ति प्राधरन करें तो दोष नहीं ओ मुद् ओ कारीगर इत्यादिक धानसकर को धर्म वृति भाचरन करे तो टोय नहीं सोहिले जो माझण उणे वेस्य को धर्म पृत्ति भावान करे तो येतो मा न करे ओ ना घेतो करे तो अपने Terre and more NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS 25 पाप बहुत हाथ ते हर न पकर को अपने हाथ से कोउ हर चोते ते। जाति ते उतर जाय पेतो में हे येस तो बरदा को कष्ट बहुत होत हे ओ दूसरे नीय बहुत मरत हे धो यादि गये से भी वनस्पती उपरि नातो तेहि ते विधि ते येतो त्याग्य हे प्रेषित की घेतलाने को आपने हाथ को आपत्ति में करें लेन देन र वानिक्य यहो जो आपत्ति में कर दोष नहीं। End -सो को पोति उपनिषद मा जान परजक विद्या हे सोने कोर अर्थ विस्तारत काहिनि है ओ सदा मिड सहिया में सेस श्रुतिन के सबाद केर जान कहि श्रायन हे परजक विद्ये केर अर्ध कहिनि हे विस्तार ते तेहिते अपराजिता अनाध्ये प्राय अर्थ साम्य नेन वर्गाजरा होइ मा अपराजिता श्री न जो द सम्या अजोध्या काहे ते कि दान करिके पाप करि के लोग कार के चान विज्ञान करि के काहू के जीते के सश्य नहीं पाय काहे ते को थामना गावरातीत हे प्रकृति के पर हे पो पुतिउ मा अजोध्यो का अपराजिता कहिनि हे श्रुति प्रमान अष्टा चक्रा ना द्वारा देवानां पुरयाच्या तस्या हिरएमयः कोश स्वर्गालोको ज्योतिषा वृतः यो घेताना येदामृतेनावृता पुरीसस्मे ब्रह्म च ब्रह्मा वायुः कीर्ति प्रनाददुर्विमानमायो हरियोसपरोवृतां पुर हिरण्मय ब्रह्माब्रह्माड धिवेश सा पराजितेति तेहिते अपराजिता काजे प्राध्या छाडि और माल गावत हे ते नमस्कार करें लायक हे इति श्री महाराजाधिरान श्री राजा बहादुर यो सोता रामचन्द्र कृपापाधिकारि वियनामिहन देव फूत परमधर्म निर्नय नामक यन्ये पातुर्य खडे रुपूर्ण मुभमस्तु Subject -इसमें प्रापति काल योग्य धमा का वर्णन हे । Note -पन्य की रोवाधिपति श्रीमान महाराज विश्वनाथसिह है। . No 19-द्रियादास चरितामृत Verse Substance -- Sırámpar made paper Leares-ll Size-71x5 inches. Lines-25 ons page Extent--370 slokes. Appearance - new, ordinary Correct. Character Devanagari. Place of deposit-Darbír Labrary, Rewih. Pryd Disa chantamnita --The biographical account of Priya Disa, the preceptor of Daharija Vi'swa Natha Stogla of Rewali. Priya Dira TAS A Méharistra Brihman, son of Basudeva, and his former name was Kring Datta. He was reputed for his deep knowledge of Bhagyata and probably be rendered that book into the Bundelkhandi dialect as mentioned by Ward (View of the history of the Hindus, Vol II, p 481) but he cannot bo tho same Prisá Dása (1712 A.D) who wrote the well known gloss on the Bhakta nanivali of Nabhi Disa as the time of Prig. Disa alias Kngga Datta must be fixed in the first half of the 19th Century when Maharaja Vuswa Nátha Singhs, his disciple, flourished at Rexík. The author of thus manuscript is one Dronicbarya Tuwadı who was a disciple of Priyé Disa and wlu wrote this life in Sauvat 1910 (1853 A.D) Regeriang --श्री मते रामानुगय नम ॥ स्वस्तिमी आचार्ज बजे हरि शुम मियादासा- चार्य चरितामृत श्री तेवारी दोन कृत लिप्यते । आदिहि देव गणेश महेश रमापति समना बत हो । त्यो चतुरानन सिद्धि सरस्वति के पद पक्न ध्यावत हो । श्रीहरि रूप गुम प्रिय चार्य के पायन सोप नवावत हो। महागन को धारि हिये मुय दानि कोरति गायत हो। धनावरी मृगमद माल लाल मोतो नासिका विशाल गरे धरे गुजमान बेणु को बनापते । मोलि मोर मोर धरि कान कुडल सवार चाए चइन लिलारे दोहदृग भारते। कठ उरभुज कटि पाय 7 28 NOTICES OF HINDI JANUSCRIPTS भूपे मन नियमिका प्रवर धरि सरग यजायते। गया और नेन कोर मादे रे मन मोर याद रिय ठर पन्य यन्यहि बनायो १९॥ Fnd ---DE शालें अपनी प्रगटे रोसा मा मन्य अनन्द मये है। जानि के यातिन सिय ने ३ का पिडन पानी न बात गये है। जेठ मुदी १० कद जन्म घरे तेदि में उत्पाद नये हे । मुक्तिधु मुक्तिधु मलिटु पाद हे या महराप धरिष जे गये है ॥ ११० सबा बोनस टस पेठ मास मिलापत्र पचमि का परन भयो गुरु धातामा यस श्री धरि गुरु प्रिया दासाचार्य शिक्षामा भो तपारी दानापात्रं कृत सपूर्णम् मुममन्तु । Subject --रोया राज्याधिपति महाराजा विश्वनाथमिदन देय को गुरु श्री गोयामो प्रियादामाचार्य के लोयन परिष झा घणेन इम प्रियदामचरितामा में किया गया ? यह महाराण पुल के ग्राहाय, यासुदेव सो के पुत्र थे । इनका पदिना नाम कृप्यदान घा यह बड़े पण्डित लो घनाये अनेक सस्कृत और माण के यन्य। Note-यह प्रियादामचरितामृरा, यन्य के नायक के शिष्य सियाही दोपचार्य का बनाया है।समें पायकार ने अपने गुरु का पूरा परिव शमसे ले कर भली भाति वर्णन किया है । यह सयत १६३० जेठ शुक्र पक्ष्मी को पूर्ण हुआ। No eo-ga Force Perse. Substanca-Budimi paper Lesres--18 Suzo-12x6 inchea Lines-1900 age. Ertert-226s lokes, Appesrencs Correct. Character-Devanigari. Place of deposit-Darbar Library, Rewah. DIarsuta tndyt:-A treatise on exchery based on the laws of Afanu hy Mebaraja Vis'wa Natha Singhs of Rewih. A similar treatise was noticed last year but it was in Sanskrit with e commentary in Funda Beyrrning -श्री रामचन्द्रायनमः दोदा ॥ न्य गएपशि हनुमान सय घेति भोय रघुनाथ । बेति सरस्वती मातु को परत पाय पिमृनाय ॥ १. मेरठा । धनु विद्या हित बाल वरना हो धनु पथ मुनि, जेहि विनु यहि कलिमाल भयो मुमट जो शुद्ध सम ॥२॥ दक्षिा । हस्त पुनपुरोहियो पुष्य उतरा सोन, अनुगया ओरेमतो नखत सम्पनो तीन ॥३॥ चौपाई । जन्म तृती यष्टम अ सत्तम, दशम यादश ससि हे उत्तम ॥ १॥ पितिया पर सत्तमो दसे, द्वादसि पयोदशि तिथि लस ॥ २ ॥ गुर फरिरवि दिन मुदिन यनायें, दान होम करि राम रिमा ।। Enal-अति बोरन धार लहि मन करि परम उहानिये मुजेस श्री जगत . मह मरे स्पगे मुख लाच ॥ १. बोर विजे कर नोम को घोरपद मुद गाय । श्री सिंह मुवाल मुरा किया बदित विभुनाथ । मेरो सविधि जोह में साई भाषा लिखो सो देषियो इति सिद्ध श्री महाराजाधिरान श्री महाराना श्री राना वहादुर सीता रामचन्द्र कृपा. বাম্বাাি িবিবাহবিষ্ট देय कृत धनुष विद्या समात मुभम् । Subject.-धनुय चनाना सीखने की क्रिया और विधि आदि का इसमें पूर्ण वर्णन है। Note -यह यन्य रोधिपति महारा- विश्वनाथसिंह नदेय का बनाया है। -new No 21-श्री रामायण मामदास कृत Verse. Substance — country made paper Leares-804 Size--91 x 5 inches. Lines-9 on a page. Extcnt-25,195 slokna. Appearance--Tom Complete. Correct. Charactet - Deyanigar. Place of depost--Sita Ram, Bhadohi, firrapur NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS. 27 . Ramayana Juimur Désa krita-Tha bistory of Rima's life by Jháma Dása, a Brihuan deroteo, who commenced this book at Vindhachal (district Mirzapur) in Samvat 1818 (1761 A.D), and fiaishcd it at that very place. The account of his life is enveloped in obscurity Begurrang.--श्रीगणेशायनमः वांछा भूमि रुहं रामं अगदाधेयरोपदं घटे वेदात विद्वधं भवन्यः कुंभमभयः ॥ १॥ मंगलायतन यमं राजीवायतलोचनं सुंदरागं प्रसन्नाश्यं सगीते सानु भने ॥ २॥ प्रणम्य मानकोजानि जगदानदविग्रह प्रजायन्नामतः सर्व तनाति जगदीदृशम् ॥ ३ ॥ (दत्यादि । श्लोक आदि में लिखे है) सोरठा बन्दा गणपति पाय । मंगलादि अनमादि प्रद । अतिमिर कर चाय जाभु ध्यान दिन पनि सुखद ॥१॥ जाकी कृपा मयंक । सदा इंदिरा प्रासंक हर । धंदेो गुरु पद पं । हा कुअंक विरंचि कृत ॥ २ ॥ प्रयवा सुरमरि ताहि । जाहि से- शंकर मुखी। यिषम हलाहन पाहि । बाहि जगत पाहत बच्यो । करो प्रणाम सकाम । शंकर सेवक मोदकर सिद्धादिक विश्राम । रामचरित प्रालय अगम ॥ ४ ॥ प्रथवा शेल किशोरि । जाति पानि मन यानि क्रम । नैहि नाहित जिय नारि । कस्यो व्यक्त रघुवीर क्षम् ॥ ५ ॥ ममय। पवन कुमार । पार पारहिम रिहित । सदा संत निरधार । करसार उदार गुण ६५ जाहि सदा पिय राम | रामहि मो प्रिय प्रेम पर । कर तेहि पदन प्रयदामा काम घाम पाराम कर ॥०॥ दाहा End --अंतह पुर नर नारि जा बगल युद्ध समुदाइ। भरत मवहन सहित सव रघुपति संग सिधाइ ॥ १ ॥ चोपाई । लघु विशाल पुर के ना नारी । सब कोउ रघुपति संग सिधारी : खुले राम अपवर्ग केषारा | लड़ चेतन मन मुदित सिंधारा ॥ मृपियहि देव बानर मालू । चले सा. सन. सुष्यो, विशाल । अंत रहित पुर मह जो कोल । रघुपत्ति संग चले सब साऊ । निश्चर निकर सिधापहि सगा। फिर राम पर प्रेम प्रभंगा । सीव चराचर अस नहि कोई । रहे अवध तजि रामहि नाई ।। शेत वसन परिधान अन्हाने । नहि कोउ दीन दुषी देखराने । नहि कोउ बंतु अपध मह रहे । सबड़ी गम संग चित चहेत। दोहा । गवनेउ साजन अर्द्ध इमि तहा लखि सरजू तीर । सग अमेव निज हिय निखि मुदित भये रघुधीर । चपाई । तेहि सासर चतुरानन माये ! अमित विमान गाान मह ाये । अति प्रकाश मय भयउ काया । बहु सुख दायक यहत बत्तामा । हवि घिदुध मन मरि लावहि । कहि गान सुर नारि नचाहि । सरजू बल पद परसि उदारा । तहि पितामह वचन उचारा ।

NOTICES OF DIDI MANUSCRIPTS. परत पारिपरि पूरा निधानदि । पुरुष पुराय प्रतिसाद पानन्द रूपमा अधिनागो । नगरपान पति पद कागी। करि कृपाल मम पितय प्रमाण महा मशिद मनाना। फरि पानुन नि देव प्रयेगा। पानष्ट परि भुपन मरेगा। दादा पष्ठि भासिन पद विनय कार कीद शिप्रियामा পিল মল মাখার ফন্তি ৪ पदा पुनमुप धाम Sujer में श्री रामचन्द्रको कथा । Note - गन्य के का मामदायोक या महमा मिजापुर के रहने पाले पे-महारमा तो भागन्य योमा में विद्यम गगा गट पर भारमा यही समान किमा-महात्मा को को मृत्यु पहा हे कान में दुमसे शायद टनको मयात का मौका ना मिला किम साप देते। No-माय नमदामा Terie. Substance-country made Paper Leares-177 Se-1x4 inchesh Lance-Bonage Extent-2832 mlokas Appearanco-old. Complete Correct. Character-Derandgat. Place of deposit---BALACahati Kihora Sarana, Suran tuny Ayodhys. Ramayıma Tulu Dir Inta-The first canto of the Rimisaga of Talat ...----- -at-ndihoranra-...-....--..-- . . it appears that the copy wumada in SAAYAL 1601 (1604 AD) when Talt Dia was slice Ia maoy places corrections luce leen made tome of which wrm to bo qute modern but it as most fortunate that the old reading could still be tracel This meanscript is very salaslic. No other manuscript of this canto of the Rimiyapa has yet beco traced wluch u older ua data than the present one. Photograph of its pages has also been takes Remixing-गोमवाधिपति पाय को जानकी पलभो विन्यसेवनामय सधानां रवाना छदसापि मगलानां च कर्मा दे पायी बिनायको समयानोशारी यंदे श्रद्धा विश्वास पियो याम्या विना न पम्यनिस मिटा स्याग थमीश्वरम् ॥ २॥ वदे ये मय नित्य गुरु शकर रुपियम यमागियो दिवोऽपि चन्द्र सर्वत्र पद्यते । ३ । सीताराम गुरा यम पुण्यारपय बिहारियो पदे विमुद्ध विनानो कयोस्वर पोखरो ४ . दप स्थिति महाकारिणी क्रश वाली सर्व श्रेय मोसा नतोऽह राममनमा यमया अयस विषयविन प्रसादि देया मुरा सत्मत्याद मृय भाति मान रजा यया दम यत्पाद मय मेक मेव हि भामाधेलि सोपीयता घदेश राम शेष कारय पर रामाण्यमी धरिम् ।। Fnd.-नसहरा प्यार पतु गागा मुनम पुनीत लोक सिंह द्वारा पर ध्यादि गमु घर भरते । पसे अनद पप सन तयएँ । प्रमु विघाह षम भयेउ दया । सकहि न पनि गिरा हिना । काँग कुल मोचनु पाचन सानो । राम सोय समु मगन सानो। तेदिते कछु कदा घगनी । करन पुनोत देगु मिन घानी । इद । निन गिरा पानि करन कारन राम धमु सुनतो फष्यो । रघुयोर चरित अपार यागिय पारु मयि कोने सहो । उपपोत ध्याह दधार मगल मुनि ये सादर गावदी । वेदेखि गम प्रसाद ते पन पदा मुत्र MOTICES OF FINDI MANUSCRIPTS 29 पावहीं । सारठा ॥ सिय रघुवीर विवाहुणे सप्रेम गादि भुनहिं । तिन कहु सदा उछाडु मगलायतन राम सम् ॥ २६२ ॥ इति श्रीमदाम चरित मानसे कल कलि कलुप विध्यशने प्रथम सोपान समाप्त ॥ मुभमस्तु । संवत् १६६५ पेशाप मुदि ६ वुधे । Subject -तुलसीकृत रामायण बाल काण्ड । Note -यह पुस्तक अति प्राचीन हे । सवत् १६६५ वेशाय मुदि६ घुधरा पुस्तक के अंत में लिखा हुआ है । इस पुस्तक में शेष ६ काण्ड भी हैं परन्तु वे नगीन होने से उनको नोटिस नहीं की गई। उक्त बालकायड के प्रथम ५ पृष्ठ ननोन लिख कर लगाए गए है पर छठवे पृष्ठ से पुराने समय को पुस्तक ज्ञात होती है। लिखाई स्पष्ट और शुद्ध हे अन्त के परे जीर्ण होने लगे है उनमें पिट लगाए गए है । प्रथम पत्र के उपर हिन्दी में कुछ लिखा है जो स्पष्ट মন্ত্রী গা পা ঘং ওর ঘষ ব"eং জানিজ ভূয় ও বিশ্ব বহু লিপ্ত। তা না है। इस पुस्तक के पाठ करने मे जात होता है कि किसी ने उसे घोडे दिन हुए शेधा है कहो हरताल लगा हे कहीं कहीं बनाया भी है इस कारण से पहिला पाठ बदल गया पर यह स्पा पढा जा सकता है यह पुस्तक प्रथमती के वोशित समय को लिखो विदित होती है। The mand । No 23 -सूर सामर Verse Substancer-country made paper Leaves-- 835 Size-12 x 8 anches. Lines--20 on a page Extent-29 725 s'll as Ap pearaucamordwary Complete Correct. Character-Deranagari. Place of deposit-Syám Suadara Lul Masab gapy Lucknow Suru ságara.--Vetrial translation of Buigvata by Sir Disa who flourish edm the latter half of the ICth and the first half of the 17th Century This manuscnpt is full of illustrations but they are all unnatural and clumsy At the end there 18 a very useful index which runs to nearly 55 pages seript is dated Samvat 1866 (1809 A.D) Biguaning -- श्री गणाधिपतयेनमक यो गधा यल्लमा नयति । अथ शो सूरदास कृश सूर सागर प्रथम स्थ भापा लिख्यते । राग बिलापल-चरन कवल बदो हरि गया जाको कृपा पशु गिरि लचे अधे क सब कुछ दरसाय | पहा मुने मग पुन बोने रफ चने सिरहन राय मुरदास स्वामो करुणा मय वार वार बदो तिहि पाय ॥ Erd -अथ गना जनमेजय नस कथा ॥ हरि हरि र हरि सुमरन करो । होर दानारक्दि उर धरो । जनमेजय ना पायो रान। एक बार निज सभा विराज । पिता वेर मन मोह बिचारि ॥ विपनि सो यो रह्यो उचारि ॥ माको तुम अब यज कराहु । तरक युटुव समेत नगवदु ॥ विपनि सप्त कुलो जव जारी । तब राजा तिन सा उच्चारी। तरिक कुटुव समेत तुम नारो। विश्न यह मतो विचारो॥ प्राप्तीक तिट पर पायो । राला से यह धचन मुनायो । कारन करन हार भगवान ॥ तचर डसन हार मन जान । विन हरि आजा हुने न पात । कोन सी कार सताप ॥ हरि ज्या चाहे त्याही होई ॥ नृप यामें सदेह न कोर्ट ॥ नृप के मन यह निश्चय प्रायो । धज्ञ शाडि हरि पद चित लागे । सूत सेनकनि कहि समुमायो । सूरदास त्यो हरि गुन गाये । श्री गोपीजन वल्लभायनम श्री राधा कृष्णायनम इति श्री भागवते महापुराने दशम स्कथे भाषा पद श्री स्वामी सूरदास जी कृत संपूर्ण समागम् । श्री। श्री रस्तु । शुभ भना कल्पागम् ॥ श्री । यादृश पुस्तक दृष्ट्वा तादृय लिखित मया ॥ यदि शुद्धमशुद्ध या 8 NOTICES OF INDI M.XUSCRIPTS. मम दाग न दीयते । जो कोस या पठे मुने रमिम निरालाय ताको भत घरे भनी अरुरि छोरि सहार । २ . सागरहि पाठ कर पढ़े प्रेम अपार । कर कृपा श्री प्रिया हरि मन में मिश्चय धारि९. चिप संबर १८६६ शाके १०३१ ध्येट पुका ५ पशुम्या भूगु धासर । लेपक पिाठी लक्ष्मी नारायण लाना सादर मोदी गंगाराम जी पटनायें श्री कल्याण मम ॥ श्री। श्री। यो कृपयायनम श्री गोपीशन घालमा जर्यात श्री श्री रामायनमः श्री गोविन्दाय नमः लेखक पाठकयोः श्री रामानुनायनमः श्री दामोदरायनमः । शुभम । Subject.-श्रीमद भागवत के द्वादश म्बन्धों का अनुवाद । Note -इसमें सय मिला कर ३६४ पद दे जिनमें से १५बिनय के और शेप स्कन्धों के अनुसार इस प्रकार है। २६४ | द्वितीय स्कन्ध वित्तीय १३ । चतुर्थ प्रथम स्कन्ध १६1 " ३॥ " " 01 अष्टम ॥ अष्टम १६१। दशम " १६। ३.०६ नवम् पकादश ५५ पृष्ट में एक मूची पप दिया है जिसमें प्रति पद का प्रथम चरण दिया है- यह पुस्तक सचिध है। No 24-oran Verse Substance-country made paper Leaves-160 Size-87 5 incles. Lues--18 on & page Extent-1,771 s'lokas. Appearance-old Complete Incorrect. Character Kathi Place of deposit- Mahamabopádhriya Pandt Sudhakar Drivede, Benares Paulmarata --The well known romantic poem of Malika Sinhmpada Jagasi. (See Report for 1900) The manuscript as dated Samrat 1879 (1822 A.D) بسم اله الرس از حدم Beginning -अनाहु एक मोहमद पर एक चार यार बेसक पायस को पाथी अदित पड महोना रमजान का तारोक ६ मितो जेठ मुदो ८ सघत १८ में पाधी लिने शुरू किया। सबरी आदी एक करता नाइ नोय दोन्ह कोन्द समार। फोल्हेसी प्रथम जाती पागासू कोहेलो तेही मोतोम कोलाम । कोन्टेसो अगीनो पसल खेहा कोन्हेसो बहुते रग टरहा । कीन्हेसो घरतो साग पतारू कोन्टेमी वरन घरन तारू। कीन्हेसो सात पड व्रहमडा कोन्देसी भुअन चन्दह खंडा । कोसो दोनही मुर सही गतो कोन्हेसो नखत तरायन पातो। फोन्हेसी सोरा धूप भी चाहा कीन्हेसो मेघ बोनु तेहि माहा । कोन्टेसी सबे अस जाकर दुसरे कानुन काहो । पहीले सेही फा माट लेइ कथा करो टर गाही ।

NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS 81 काम । End -रोकी चौत अपराधी देवा हर परसन मानसी मारी सेवा । कर नारे भइ लार सोसा गसो देवस मागो नगदोसा । जितेहु मुए पास विधि.नारी तुरट रसना लागत मारी । जोअतेषु मुए लेवई इह नामू खोदाइ एक मोहमद मार यह जो कुछ माह सन कह पाया में न कहा तुम्ह में हम पायो । कहो के महमद हात कबूल जो लहो लगत सोतो लही मूल फलोमा कहते तो पराना मुख रासा के चनोनो दाना। महमद सरन गहो जो डोग तन मन ते वोधी क्रीया कबोनोडु नगुती जे मन म्ह Subject --रवन पद्मावती का कया । Note -यह प्रति व्यत् १८० को लिखी हुई है। N025-पदमावत Verse Substance-country mads paper Leares---173 Si20-21x51 inches. Lines-19 on a page. Extent-2,076 slokas Appearance-old, incomplete. Incorrect, Character-Kanthi Place of deposit- Mahamahopadhyaya Pandit Sudhakar Drivedi, Benires. Paindiafa—The well Lnown romantic poem of Malika Bluhmmada Jayas (See Report for 1900) This manuscript is dated Samvat 1758 (1701 AD) Beginning - - तोन्ह पर रतन एक निरमाला हांतो सेख सबहो कहा भाला । तीन्ह घर दुइ दीपक उसी- पार पथ देखा कहा दुइये सवारें । सेख ममारख पुनो धकला । सेख कमल जगत नोर्मला । दुओ असल धुप गेले नाही । मर खड सब सरोपर नाही । दोन्ही जाती ओ रूप गोसाई । कोन्ट भ भगत के ताई । दुहु खंभ टेको सब माही ओ सोन्ह भार सोस्टी थार रही। जोन्ह दरसे श्री परसे पाय | पाप हरा निर्मल भई काय ! महमद न्हहो नोद चोतं पर्थ । क्षोन्ह सग मुरसदी पोर । जेहारे नय करीय श्री विक घेगो पये से तीर १६ ॥ End -की चोत पुन्य अपराधी देया । होइ परसन मानहु मार सेवा । कर नारे मुई लाई जो सीसा । रातो देवस मागी नगदोसा । सोअतेह मुए पास बोधी तोरी । रटना राम नाक छुटे ना मारो । सोअतह मुए लव तोरा नाउ । मन मोर बसे मोहमद ठाल । अह जी का मोहो कर जोक थापा । मे नही वादा तोही पह पाया । कबो महमद कह दया दयालू । जो लही जगत रहा होई मुलू । कलोमट कहतो तनो परानु । मुखरा तके मला वह मानु महमद महमद सरन गही डोगे ना मन ते साई पोधी के कोन्ही जुगुती सो अब नहीं दुसरो होई ॥ १३ ॥ संवत् १०५० समेनम साधन यदी पचमो सोमार को पोथी लीखो समापत भई सपुरन मुकाम घेताला गढ को वारी लिखोत जे कृष्ण ब्रह्मान वरूवा के दुबै हरीराम पुत्र । जेसो देखो तेसी लिखी लोखन पाले में दोस ना दोने टुटा अक्षर बनाई लो जो कोई बाचे ब्रह्मनन को उमादु और पातो को असीस । Suryeet -रवन पद्मावती को कथा । Note -यह प्रति संवत् १०५८ को लिखी हुई है। No 26-तत्य सना Verse. Substance-country-made paper Leaves--13 Size-7x4 inches. Ianes-19 on a rage. Extent-247 slokas Appearance 82 NOTICES OF ITVDI NAXuscrirts. -ordinary Completo, Correct. Clinracter---Di sankcart Place of depoat Balu Kruna Buldcvn, Vermi Knisari li, Luckoon Tatra sm gyí -An clementary treatise on longa, suth special refrrence to the struggle of the senses with tho soul by Chandonu Kau The manuscript is dated Suunat 1861 (1801 AD) Bigunnung--शो गणेशायनमः सत्य मग्या लिख्यते । दोहा । सत्य मु सग्या नाम यह सत्य अनेक प्रकार ॥ करि घदन गुरू को करो चन्दन विमल विचार | १ तोनि गुन के नाम । मत गुन रन गुन तमो गुन ये तानो परिमान ॥ इन कर यह मम मष्टि हे मुनि घर कहत बयान ॥ २ ॥ नानदी के नाम । न तवा पम धच गनि जिदा घाम प्रमान पाचे) इन्द्रो ज्ञान को ये काय करत बयान ॥३॥ पानेद्रो मम नाम । शब्द स्परसपी रूपरस गध मानु विपरा । मुभम इन्द्री ज्ञान को ये धनरा भय सत ३ ४ ग्यानेंद्री देयता । टिग श्री यायु मु मूर्य कहि यान मानिए एय पुनि पश्यनो कुमार युत ज्ञान इन्द्रिये देव Ent-चार प्रकार के विवाद का नाम-नापति बापर्य करत ओगध विदार। वरि राक्षसो जानिये प्याह म चारि प्रकार ६५ सि यो कमि चन्दन विरचिते सत्र ज्ञान सपूर्णम् सवर १८६१ प्रापाठ मासे कृष्ण पक्षे प्रतिपदाया रनि चासरे लिपिता शिदत्त हरये नमः श्री रामचन्द्राय नमो नम । Sulject --सत्यवान ॥ ॥ Rate --यह यन्य चन्दन कवि का बनाया हुआ। No 27-बिहारी मतई Terse Substance-country made Imper Leares -51 Size-7x4t inclies Lines--14on apage Extent--629slokas Appear ance-ola Coinpletc Generally correct. Character-Dusandgard Place of deposit-Babu Krisna Baldera Varma, Lucknon Bildri szlasdı --The couplets of Kau Bihar IAli, one of the most famous poets of Hindi IIc flourished at the court of Jaya Shih Mirzi of Jaipur #bo died in 1967 A.D The Terses of Bihari Lila were arranged in order under the patronage of Azamshah who died in 1707A.D The present manuscript, such sdated Samrat 1775 (1718 A.D) was therefore witten eleren years after the denth of Aznmshih. The arrangement of tlus manuscript, copy of the Satasan differs in many places from the standard recension of Azarosláh. There are several yerses in this which do not occur in any of the different standard editions of this book. Then tiere are athers which are not to be found in this manu script the couplet which grees the date of the composition of the Sataskı, being conspicuously wanting This manuscript is the oldest that has yet boen dis covered Bynning --श्री गणेशाय नमः सतसेया लिख्यते । दोहा । मेरो मय पाया हरो राधा नागरि भो । जातन की माजी परे स्याम हरित दुति होइ । वको विदारण वक बदन घन मालो जित यान । दामोदर देवकि ननय दुर्जन दया निधान ॥ ९ ॥ सकट सहारन अध हरन करना धन घन श्याम । कुयिता कार्मुक दो दमन बटु नायक बहु नाम ॥३॥ Er 1~पर घर तुरकिनि हिन्दुनो, पढ़ असीस सराहि पतिन गखि चादर चुरो ते रापो जय साहि । ८०० ॥

NOTICES OF MIYDI ANUSCRIPTS 93 हकम पाइ चे साहि को हरि राधिका प्रसाद । करी मिहारी सतमा भरी अनेक सपाद | 200१ ॥ इति यो सरासया ममान सुभमस्तु सवत १००५ फालगुन मासे कृष्ण पदो दश्या गुरु बासरे मुभमस्तु॥ Sulyect - प्रसिद्ध कवि बिहारीलाल के दोह) का सरह । Note.--अब तक इस यन्य को जितानो प्रतियों न हुई उन सब में यह सब से पुरानो हे॥ No L -गमाण सुलभीकृत 'c>se Substance--country made paper Lenreg-tro Size-~111x5 inches. Lines-70narage Extent-~1,100a lokus. Appearance-old, but repaired Correct. Character Deranagari Place of deposit-Pandit Vidyadhar, Beni Vusrum, Riyipur (Ránd!) Randyana Tulfrata - This is the notice of the famoua copy of the second canto of Tulsi Dis's Rámiyana, said to have been in the poet's own land writing This is preserved at Rijípur (district Bảnds) and is in good condition (Sco Report for 1900) Bennning-श्री ज्ञानको पल्लभो विजयते । पलाम । यामाने च विभाति भूधरमुता देवा पगा मस्तके, भाल पाल विधुर्गलेच गरल यस्योरसि व्यालााट् ॥ साय भति विभूषण: मुरः घरः साधिप' सर्वदा श सर्वगतः शिवः शशिनिमः श्री शंकरः पातुमाम् ॥ १॥ प्रसन्नता या न गाभिमतस्था न ममनेननमास दुःस्थतः । मुखाधुन श्री रघुनन्दनस्य सदास्तु सा मंधुन मगलपटा ॥२॥ नीलातुन श्यामन कामलागं सोतापमारोपित याम. भागम् ॥ पाया महामाया चार चाप नमामि राम रघुयश नाथम् ॥ ३ ॥ दोहा । श्री गुरु चरण सरोन रन, निज मन मुकुर सुधारि । परयो रघुवर विमन यथा जो दायक फल चारि ॥ Ind -छद ॥ सिंय राम प्रेम पियुष पुरन होन ननम् न भात को । मुनि मन श्राम बम नियम सम दम विषम प्रत आचरत को ॥ दुस दाट दारिद दंभ दूधन मुजस मिस अस हरतको । कलिकाल तुलसी से सन्हि हठि राम सनमुप करत को ॥ सारठा । भरत चरित करि नेम, तुलसी ना सादर सुनहि । सोय राम पद प्रेम, अवसि होई भय रस घिरति ॥ ३२५ ॥ Select -रामायण अयोध्याकाण्ड केरन । Note -तुलसी कृत रामायण का अयोध्या कापड मात्र है । इसके १०० पत्र को उलट पलट लगे हैं। इसे छोड़ कर अब तक और कोई प्रति तुलसीदास जी के हाथ की लिखो दुई नहीं मिली है। यह पुस्तक बडे अन्न पूर्वक रस्सी है, कम से कम साठ या सत्तर बेठन है । Ne 29 --अनतराय साखल की वाता Verse cond prose Substance--English Paper Leaves-39 Size-~82xGlsaches Leses--16 ous page Extent-897 s'lokas Appearance --- ner, ordinary Incorrect Character -- Desanagari Place of deposit-Aszatic Society of Bengal, Calcutta Ananta Kuya Salala-ut burfd--The account of Raja Ananti R11 of Koula pur Patan, who according to this book flourished in Samyat 1347 (1290 AD) 9 1 NOTICES OF INDI MANUSCRITS Tlio namo of the nuthor is Knivåta Saravariya who comproud the look in Sumral 1851 (1797 A.D) The manuscript is 60 incorrect and Jlcgillo tłuct pothing certain could be tudo out of it Deagenning--श्री गणेशायनमः । श्री मरम्यतो मागमो नमः । अथ कयाट सम्बर या अनतराय मापला की धारता नित्यते । दाता । गुरमतो माता मुमग्ये गोरी पुष गणेश । करूणा निधान फर बाढ़ के मागु युद्ध मग । धारता योनापुर पाटरा नगर तट अनंतराय सापला राना गा कर तिवश पुग्माण दवा दायु गहामोर, की है। कोना पुर पाटण को मा ये कदै कदर साथ धोणी ने देपया या जा सकर दाये नही पाय End --पार मेनु केघाटनो मनायो येह मुभाय । ध्यामा पो दोठा रहोगमा दे। ४५ ॥ तेरा सस सानोस में । मुगल पप सम्हा मास नीजि यू के घाट तरी । मोरा उगम प्रकाम ॥ ४६ ॥ वारसा । ईण दुहा माही याचक घायला साना घछ । समान मगो दाहा। दानर परी हरना पदोए नाते मषी परजाय हरी नेठोक मुता की बात के यादव गणे० ॥ ३४ ॥ दाहा। अठारम चायना ममरा कातक मास कोरमन पप सपड़क कथो चास के गट बिनास ॥ ३४ ॥ इसी यो केयाट सम्परइया अनंतपय सापना को यारा सपूर्णम् । श्री राम्सु कल्याण मस्तु । Satijeet-कोलापुर पाटस के राजा अनागय का यूतान्त हमका होना संयत् १३४० में इस ग्रन्थ में सिद्ध होता है। Note --अन्ध कसी का नाम केवाट सारिया मारा होता हे सन्ध बनने का ममय सवत १८५४ हे । अन्य बड़ाही अशुद्ध और भय है, न ठीक पा ज्ञाता है और न फुत्र पर्थ लगता है। भाषा एसको मारयाही है। No 30-राणा रासा Verze Substance--country-mado paper Lanies -102} Size-12x8 inches. Lines-25 on a puge Extent-3,844 kilokas. Appearance--nex Completo. Incorrect Character-Dovanigart Place of deposit--Astutic Society of Bengal, Calcutta. Rand Russd -The history of Morir up to Rani Karana Sur TIO Author is the poet Dayala Din (See Report for 1000) This manuscript was presented to the Society by Pandit Bobau Lal Vishnu I4 Pandya on the 1st of September 1888 Beginning-अघ राणा राशा लिस्यते । दोहा । पित्र रचित विधि ने लये। गन मुप गवरो नटु । सेा बपि जपि पाचन करो । यपि धपि बुद्धि समुह ॥ १ ॥ सारद म्याने वदन पर । तुम कोना यमि वाम । दिन दयाल दोरघ दमा । तिन के परम प्रकामु ॥ २॥ सीमेादा जगपति नृपति । ता मुत रात्र गनु । तिन के निरमन यंस को । कम्यो प्रसंन 4. धान ॥३॥ End --से सवे करन की। गन भान के पाई म चिंता ठर टपजे नहिं । दरसन हो टुप माई ॥ चंद छंद चहयान को । वानी उमा बिलाम | गन राम प्रति हास दारे न पलत दयाल । सुबत् १६०५ का यहा वाद ५ मुभं । लिपा भाई सोमजी । यह पुस्तक दशेरा माझा ध्यास फूलशंकर ने पण्डित जी श्री मोहनलालनो विगुलान जी पंडया सो के पुस्तकालय की टस पुलम से प्रति फर के लिखी कि ना अन्धना NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS 35 कवि की पुस्तक लिखो सवत् १६२५ मे प्रति हुई है । नय उदयपुर मेगड सवत् १६४५ भादो पदोपिम्मी ॥ Sulyeet-मेवाड का इतिहास राणा कानमिह तक ॥ Note -गत वर्षको रिपोर्ट में इस का वृत्तान्त छप चुका है । 150 No 91 -अयोध्या माहात्म्य Prose Substance-Engush paper Leaves-- Size-11x5s anches Luncs-8 on a pige Extent--1,800&lokas Appearance-new Complete Incorrect Character - Devanagarf Place of deposit--Asiatic Society of Bongal, Calcutta Ayodya Alahatmya The greatuess of Ayolhyá by Unipati, who wrote the book in Sanvat 1924 (1867 AD) Bey-rreng-श्री गणेशायनमः । एक समय पार्वती जी ने महादेव जी सी प्रश्न किया यी आप सर्वज्ञ ही हम को बहुत कथा पर्नन कियो अब हम अयोध्या जी का कथा और महात्म्य विशेष सुना चाहतो है। यह प्रादि पुरोरे श्री रामचन्द्र को अति प्रिय हे शुनती है कि यह सब पुरी मा अादि है मुक्ति को दानी है मो इस का विभाग प्रमाण श्री कोन राजा विशेष भये भी इस में कतने तिर्थ है का फल है उनका आ इहो का पास का फल है श्री नदी इहा कोनि हे करने सगम है उहा स्नान का दान का फल से. करिफए. End --वाचक के परितुष्ट भए सब फल किया होती है औ पुत्रार्थो पुत्र पारंगे ध. नार्थो धन विद्यार्थी विद्या मोचार्या मे मो श्रवण करगे यह महात्म्य का परम भक्त कार भो पुरुप इल्ला सगत्तम भाग करि बाम का प्राम होयगे अवश्य । इति शिवम् इति श्री रुद्रया. मले पर गौरी सयादे अयोध्यामात्म्ये सबै पुरो मान द्वार पणेना नाम विशो ऽध्यायः ३० रघुवरस्य पुरेति गुरोः पुरावर गिरा गदिता मरिमा महानु हर गिगगजय गुरुणामय मुदा मुद्ध दा मु समासरा ॥ १॥ रघुवरस्य हरस्य मपि च प्रसदमेन मुरस्य वचा यथा फल निमः न्मनु शारा सरस्वतो फल बुतत्कलोल लते तथा ॥ २ ॥ स्वनय नाङ्क मृगाङ्गमिता दृके नाम कृष्ण न पर चढे अमर लोक के तरह तन त्याग होता तो त्याग समय म दृष्टया हर्पित यह निर्वते ते हते आहो शरीर बदल गई दिव्य भई सव तिर्यग्यानि का भी यही व्यवस्था देह त्याग पहा ........... दले बिधि लेश्यम् विरचिता गिरा सचिता गुरो रघुघर पुरो महि मानयो ३ इति श्री मद्रामभद्र सभा प्रक्रियाटामाति शर्मा निर्मिति जमात सवरा १६२४ भाद्रकृपा ११ रवि वापर शिव । Subyeet --अयोध्या माहात्म्य ॥ Note -ग्रन्थ कता का नाम उमाति । कदाचित यन्य धनने का समयही २०४३ . No 2-अपथ विलास Terse Substance -- country mude per Leaves-2 Sizo -- 916 inches. Lines --22onepage Extent-10555 slotas Appcrranco-old Incorrect Complete Character -Dev unagari Taco of deposit-Asiatic Society of Bengal, Calcutta Atralha Tilasm.-The story of Ramachandas hf up to us erile for 11 Fears, by Lala Dása, Lo roto it in Samrat 1700 (1C 13 AD) 30 NOTICES OF INDI XC'SCRITS - Beginnenty -श्री गणेशायनमः । श्री पुम्गक अवध पिलाम लिख्यते । दोहा। (भ) ६ ति अनमय खुशि 1 मान शान की यानि । लान गुम ये प्रगट किये । श्रय वि. लास पानि ॥ दोहा ॥ नाव यिनाय समुद्र । माटु मासट माहि । रसन कथा र. घोर की। लाल यात ता मादि । ताल मुन पलाम केो । दरपन ध विलास । जो पहिबार देविहे । ताकद या भाम । Lnt-दोहा : ताल मुभट सेपक काहे छोरे कोउ महरान हम न आहारय राम पिनु रामे यीन्द प्रकाज । दामी दाम करे बिनु रामहि । भय को नाममा कामहि । गठत पठा र देश को लेरो । राशि कान चले मय तेते ॥ विद्युम गुनी कहे पाहा से । गम ममान दानि कदा पेमे । लागा पास अयोध्या मेयो । मुन मगान मयायन बेशी केठ कहाति देपि हम मपना बुध तजि शनि प्रवदी दले अपना : पान पान साहन मुधि यिमरी । परदे रहत नारि मोड निगरी गमा पर मोच के मागर | रानी मये भर दुम पागर । नानी रोक पोष्ट शयाना | रामहि कह गये नदि जाना । मासु घिदिनि भइ टुप माना । रहि गर यह नोर दुगना । के गन कटराया जाना । टि गई थनिक भई हट ताना सर के मोच भागमणे हो। हि कयन भाति बदेशी। शयन्दला सपी में खेली। केसे वन सिय रथ अकेली रोड कहे गम रहन नाही । शीतहि भल बाहि जो साधी वरने सामु कहे समुझाई । शीता रघु घरहो जन जाई । का ना गम पतवन नेहें । कुशल शेम वेगे फिर अहे । बारा हे छाडिया (2) अरु मेया। ते का यदि रहीहंगे भेया ॥ देस बिदेस घात हे कोक । तियर सग फिरत के रोड शीसा कति मा मुनु याता । तिय को नीय पति कोहि वि- जेन्ह पतित नेम कर लिये । ते पति बिनु कोने निधि नि. .. ॥ शैया करे शादा रहे सगा । अग्या कबद्ध करे नहि भगा । पारपती लामबहमानी पियके अगदि मारिसमानो पति के प्राचार गोई साधी करिया सिह लाई । तन्न दान तीरथष्णु पुराना घनिता मग ले करव विदाना । धान प्रत गृहश्त प्राधमा । निताही ण रहत हे घरमाराम चनत सिय घली सभागी । से द्वार शंगही लागी : दोहा पृत सग दन घाश भल, शस्य शीत मल घाम ॥ लाल पियारे पिय निना, इन्द्र लाश केहि काम ॥ इति श्री अवध विलागेवार प्रकासे सब गुन रामे भगति हुलामे पाप विनासे कृता लालदासे पिता बचन राम बन गयन बोनाशमो विधान १६ दोहा ॥ शुक्ल पछ की पचमी फागुन माहि जान । किय पयान अध ते लाल पम मन मान ॥ राम || Subject -रायण तथा राम नाम से प्रारम्भ कर उनके बन गयन तक की कथा Note -ग्रन्यकता का नाम लालदास हे उसने अपना वृतान्त कहीं कुछ नहीं लिया है। यन्ध बनाने का समय यह इस प्रकार लिखता है। मवत् साह से वरप मुदि वेशाप मुसान। लाल बघ मघि रहि रच्यो अध विलास सरिशान॥ पहिले यह मुस्तक फोर्ट विलियम कालेज में थी। No 3-उपनिषद भाष्य Prosc Substance -- country-made paper Leares--107 Si2e--13x9 inches Lines-34 on a page Extent-7,276 blokus Appearance-nor Complete Incorrect Character--Devanigari. Place of deposit Ablatio Society of Bengal, Calcattan NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS 37 Upnusada Bhaye The Hindu translation of 19 UpaisedaThe book was first sitten in Persian 11 1655 AD, from which it was translated into Hindi 64 years later The manuscript is datel Samvat 1869 (1812 AD) Beymrang --श्री मते रामानुज्ञाय नमो नमे परमात्मने नमः । उपनिषद ऋग्वेद भाषा लिप्यते । प्रात्मा को केवल ज्ञान हो के मार्ग प्रापत हूत्यत हे काम को कर्ण कोजाग्य से यही है अ यह मारग ही ब्रह्म हे अरु यही सत या मार्ग जान के सो अनातन चाहयो भपा श्रम या मार्ग को त्याग कर अगर मार्ग का अंगीकारन चाहयो की या पुरातन रपीयो ने याही मार्ग का अगीकार किया है। Int-चतुर्थ अवस्था आत्मा को को जू वहि हू अद्भुती है ब्रह्म को जू निरुट अस मायी है जातय है वाको चाहो प्रापत भया । यह उपनिषद सिह तापनिनु सिति या मध हे अरू पर्व जग ता ज्ञान पर नवासो को आया मो पॅचत है अम उपनिपदो का रहस्य हे यामा अम अथर्वण वेद हू रहस्य है तीन ही धेटी का अरु गुह्य भेद आत्मा का हे सन सतरा सा द्वादश प्रथम दारा साकाह ने नु मुत शाहेनहा कथा दिल्ली नगर मे सह समत सा या उपनिषदो को यामन भाषा मा ल्याक्त भया अन सवत् सो सो छिहत्तर है। श्री गुरु ने अाना करो नु पाठ था उपनिषदो का यामनी भाषा से पुनः हिन्दयो भाषा मा लिपा अ पाठ कनहारे का प्रास्चत न हो अम शेता अरु वक्ता को ज्ञान को प्राप्त हो मह सर्व का प्रानन्द हो अरु सर्व वेदा के पाठ का नु फल हे सा या एक उपनिषद के पाठ को ऐसा है त हे । इति भाषा नृसिंह तापनि उपनिषद नरभ पंड समानम् ॥ संवत् १८ शाके १०३४ समें नाम टुनी वैसाथ बदी दुतिमा प्रथम प्ररे भीम वासरें समाप्तम् । दसषत शंकरदन कारस्य ॥ ॥ Sulyect -निम्न लिजित उनिपटा का भापानुपाद इसमें है । (१) उपनिषद को पटङ्ग (२) शुखापनिषद (३) शिव सकल्पनिषद (४) शतरुद्री उपनियट (५) मैत्रायणी उपनिषद (८) वृहदारययश उपनिषद (0) कालो उपनिष्ट (6) पहली उपनियद (६) मुण्डकोपनिषद (१०) कठोपनिषद (११) केरल्योपनिषद (१२) अमृतबिन्दु उपनिषद (१३) श्ययं शिर उपनिषद (१४) आत्मनोधोपनिषद (१५) सपनिषद (१) नीलरुद्रोपनिषद (१०) तेमाबिन्दूपनिषद (१८) होपनिषद (१६) अयष्यशिखा उपनिषद (२०) नृसिह तापनीय उपनिषद | Vee -एनया का नाम नहीं दिया । लेधक शारदन कायस्य बन्य बनने का समय १८०६ सवत है । यह लिखा गया है १८६६ में । अनुयादक लिप्तता हे कि सबत् १०१२ में शाहजहाँ ने इस अन्य को फारसी में लिखाया है । उसमे १७७६ में यह अनुबाद हुग्रा॥ - No34-नासिकेत उपास्यान Pione Substance-country made paper Leaves—59 Stze-101x7 aches. Liges-13 on a paje Extent-707 lokas Appearance-old Complete Correct Character -Devanagari Place of deposit-Asiatic Society of Bengal Calcutta Nasıleta Upaklydhu The account of Nisbeta son of Nisu Uudilah and Chandrárati who belonged to tho Raghu race. Nisiketa goes to the regions of Plato nath his physical body num to tho curse of lus father After le return ho describes tfrosu regions in decal with sprenl reftrene to the abodies of the different Lunds of sinnere The translation from Sanskrit was mado ly one Sud Migra who bersed under Mr Gilchrist in the Fort William College at Calcutta. The 10 OTICES OF JIYDI AVUSCP21175 - translation was completed in IPOJAD,ie, ubly three yeare nfter Iallaji LAIS borul inventod the olemu Blonde grure Tha misterijn is of great in minleuce et bringing to itglit another fullor contemporary 1n tho fatter of Hind: Prov The langur o of Salala Jis ra thuugh defuetise, tuwinbles mostly that « Lilaj JA! Hyuwary-श्री गयो गाय नमः । मकल मिहिठाया यो देयतन मे नायक ग पति । प्रणाम करता कि जिनके घरय कमान का मरण झिये में मित्र हरा है दिन दिन यि में भारी दपनारा या ममार में लोग अशा अन्या भाग पिनाम का भय धन्य धन्य कदा अन्रा में परम पद को पानी है कि जहा इन्द्र प्रादि देवता मर भी जाग या सनवारी हो । गणपति घर मगावी मुकत विधि को राय घन्टनकार मयारा रे पुरण मम को भागवित्र विचित्र मुन्दर मुन्दा धही यहो घटारिन मे पन्न पूरी गान गाभायमान नगर कलिकाता मटा प्रतापी यो नृपति कम्पनी महाराज के सदा फएल फला हे कि जहा सनम उत्तम लोग यमी है और देश देश में एक में एक गुणी मन प्राय पाय अपंग अपने गुरु को मुफल करि घदुत प्रानन्द में मगन गे है नाम सुन सदन मित्र पक्षिा भी यही पान पासा था वही पटाई मुनि मर्यायवानियान दान थान मक्ष प्रधान श्री महाराज भान गिनकृष्ल मादय मे मिना किसी पादशाना के प्राचार्य है मिन का पासा पाय दो पक य.य सस्कृत से भाग यो भाषा में मस्कृत किये पत्र मयत १८४० में नाविकोपायान को कि निममें चन्द्रायसी की कथा कदी हे देघ घायो में कार कर समझ नहीं मारा एम लिये सही यानी म किया राहा कया का प्रारम्भ एस रोति मे - मुख पान Int-येशंपायन मुनि रामा जनमेशय में करत हे कि चित्रगुम मक्षित समनाक या पद गमाचार नाकित मय कह चुके तय कपि लोग मुन बहु चकित भये यो बार घार प्रणाम ति कर उनसे विदा वे अपने अपने साथम पर ना परनाम में और भी तप में अधिक जप पूजा ध्यान में लगे इति शो नाभिकेतोपाग्यान समागम मया १८६० में। Sulyst -सस्कृत के प्रमिह यन्य नामितापाख्यान का अनुवाद । इसमें रघु की स-या चन्द्राधी के साथ उद्दालक ऋषि के शियाह की कथा हे तथा इनके पुष नामित के पालाश ययन करने को कथा है। " -द य य मदन मिश्र का सपत् १८६७ का लिखा हुआ है। सदन मिय कन को को काट विनियम काले मनोहर थे। इनका विशेष वृत्तान्त कहीं से नहीं मिला। मनोरोको सापो Teree Substance - country made paper leur -*! Sv.-i1 x 3 mulies. Lines-02 on a page. Extent-994 Blolas Anearance.rold Complete Incorrect Character-Duvanigari Place of desist---\ute Suenty of Bengal, Calcutta. Karujali Sakhi The verses of Kabin relating to knowledge. The winnipt w buh 19 Titten at Delhi is dated Samrat 101 (1761 LD) I.yinning-मय कोरबी को साणे लियत । प्रथम गुरू देर को लियते । कोर समग मशन को सुगा । मेो धीस ईन दाति रो सपान को हित । हर जन पई न साति १. कोर बलिहारी गुम भारते। राहो के वारि । जिन मानिक तं देवा EिLI पात न लागी वार । २.

NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS 99 सपुरा समायस' End-कशोर साथी मा किया। नाके मुप दुप नाही कोई । रिलि मिलि के करि बाल स्यो । के देवि छोह न हाई ॥१॥ कोर अविनासी विनसे नहीं । ना आरे न माइ। संग तेक देनयो छटे साही स्यो ल्यो लाइ ॥ १॥ इति अविदह को अंग इति फोर नो की मायो भपुरण भोत । अग ॥ Us ॥ साथी ६ ॥ निर्षि सायर नग नीय a 1 समदा लाभ नहीं हाय । रहो भगा नगर में परम गम बेटा गर की पानि ॥ १॥ इति श्री स्वामी दाइदयाल नी को वाणी का जाह । श्रग 58 सापो २६३४ । राग २० सियर ४४३ सवत् १८२२ यरपे आसान मुदो १० । चार मिमपस बार मुयाने दिली मधे । लिपतं वाघा लो श्री सतोपदासनी फतेपुर का तिनका सिप लालदास ॥ पायो भई सपुरण सारी । भर्गात नाग भान अधिकारी । यो या गेयो पढे विचारे । तिन फा झारिन राम सहारे । घाचे विचार जाको राम राम घची राम राम Subject -कवीरनी को नान सम्बन्धी कविता ॥ Note -~यह सि सवत् १८२६ की लिखी No 30 -कान्यकुन षशायली Prose and Verse Substance-country made paper Leave-103 Size-11x6 inches. Lunes- 11 on a page Extent-231 slokas. Appaurance-old Complete Generally correct. Character--Devana gari Place of deposit--Asiatic Society of Bengal, Calcutta. kanyakulja Tansdirill The gencalogy of the Kinyakubja (1 opularly called Kanoujit) Brahmans Neither the nauic of the author nor the date of the composition of the book 19 given Tho manuscript was, however, modo in Samsut 1894 (1817 A.D ) Beginning-श्री गणेशायनमः श्रय पशावली लिख्यते । अथ कश्यप गोर का ध्यरा कश्यप काम्मोर के पासो तिन पुष देवल भये देवल प्रथम भदावलि में पाए र भो रिपा राना ने घडी प्रादर करिक देवल को टिकायो फिरि देवल मुगजपुर में आप मुरान पुर के पुरोहित भय तिन देपल के पुत्र प्रापादन भो । End -कषित । पाडे हे पुनीत गगा जल से गगा वाले पारि पाले खरे थाय थापे खामे घर के । तिलक के तेधारो चन्द वाले मुगध वाले अवस्यो माधु प्रभा कर के । छगे छया कर वग नाहिर न मेले नोके याना को वित्त दवात पाला बदडपर के घोश धीश्या वोथा के घटेश्वर के दोरा चाले होरा से उदोत बाजपई प्रोति करके दोदित अटेरी वाले का घाले. नाहिर है विदित सो कात प्रिय उदे. घर के । गोएनाय गमए गरवीले. हे प्रशिद्ध परशू भूर से उदिरा देखे मिस हिमकर के xx इति मान्शन यशावलो समाप्त + सभ्यो ब्राह्मणेभ्यो नम सात १८४४ कार्तिक कृया चतुर्था बुद्ध वासरे मिद पुस्तक ममाम लिखित भावानदत्त पाडे यादृश पुस्तक दृष्टया तादृश लिखित मया । Subject --कान्यकुब्ज ब्राह्मण की यशारली । Note --ग्रन्थकता का नाम नही दिया है- यह लिपि १८६४ सबत् को लिखी है पर कय की बनी है यह पता नहीं लगता । No 37-दाद नो को याणी Verse Substance - country made paper Leaves-233 Size--71x5 inches Lines-22 on a pige Extent -- 5,126 blokas. Appearance-old. Complete Generally correct. Character-Deva Dágari Place of deposit-A sutic Society of Bengal, Calcutta Dádu zi li Bank A collection of the verses of Dadú The manuscript 19 doted Samyat 1821 (1761 A.D) This manuscript as well as No 35 are bound 40 AOTICIS or NINDI VYSORII 79 . in one solame and enth of thein were unitten by the fanno man (Scolo 103, 1r Grierson Moktern Vernacular Literature of Hindn-tin) Hymning-श्री राम श्री मति । श्री स्वामी दाद दमान श्री महाकावीर नाम देवकी गमनाद भी मदार ) मकन माधु जी माद । म्यामी टाढू दयाल शी की धापी लिप्यते । यम गुम देव को प्रग दाटू ना ना निराजन नामकार गुर देश राध 1 4 1 टाटू गेव में गुर देय मिल्या पायाधम परमाद । ममराकि मेरे कर धरया । दप्या पाम अगाय ॥ २ दाटू मत गुर मद में कीया यह अधगार । नृधन धनवा कर लीया गुर मिलिया दातार . Fnl --जे जे भी निगमह मारी भर्गात को त्यो लाई निराकार तरी भारती कीजे । दाटू बलि बलि माइ॥ ४ ॥ तेरी पारी में गि मुगिने से कार टेक । गि गि प्राराम राम । अगि नुगि मेया कीलिये ॥ १ ॥ धुगि अगि लये पार । श्रुगि शुगि जगति फ मिले ॥ ७॥ भूगि बुगि तारन धारगि श्रुगि दरमन देषिये ॥३॥ धुगि गि मान चार बुगि जुगि दाद गाइये इति श्रीम्यामी दादू दयाल भी की थाली मपूर्ण समापस ॥ सापी ६६४ ॥ अग । ३४ । मरद ४४ । राम ५० ॥ Sukheet -इममें दाटू श्री के समस्त पदो का मयह है जिनका ध्यारा पुस्तक के अन्स में दिया है। Note - गन्य बनने का समय अादि कहीं कुछ नहीं दिया है-लिखने का समय मैया १८२५ है चोर को की मापी और दादू भी की वाणी दोनो एकही पुस्तक में यकदी मनुष्य के हाथ की लिखी हुई हे अतयय कीर भी की माखी का अन्त दुसरी नोटिस में देखा । No 38 --पृथ्वीराज चदुप्राण रामो Ferse Substance - country made Ellent paper Laney-119 Size -13x anebes. Lanti--23 Urn yuge --7970thas. Appearance-old Incorrect. Character--DEvanigarl. Place of deposit -- Asiatic Society of Bengal, Calcutta. Prick Iruja Coular Nderzu The first eighteen cintos of tho chronicles of Prithraj Chouhina by Chanda Bardn (ree Nos 39, 40, and al) Bpurning -श्री गणेशायनम अथ यो कविचद वरदाई कृत धीरान चाय रामो लियते । श्रादि पप्रथम माटिक बद। प्रा आदि प्रनय नम्य गुरय पानीय बदे पय । सिष्ट धारन धारय वमु मति ल वोम चरनारय । तम गुन तिप्रति ईम टुप्प दयन । मुर नाथ सिद्धिश्रया चिर चर लगम जीय चद नमम । मरवे सायदा मय ॥१॥ Ind - घर समुद्र बहुमान । रतन भर सान उपजे । दाहमी र सभ किति मा. भूधन र ! इह मुघध नह बुगति । वधन वधु गनीय । इह अमेलि मानन । पद मान यह ग्रह । फिरि मानीय । इह पर पयो कविन कत्तीत सम । यह च सम घर्षन पर पयो। इह साम राजन मह । यह घर कंचन थर कयो। १६ । इति श्री यि चन्द विचित प्रयो रान गपके पुमारनी दाहमी बीवाद नाम प्रस्ताव सरण । १० । समत् ना वये । मामोसमामे । शुभकारो प्राण मामे । कृष्णा पते तियो । घोल देन शनो धापरे । श्री पालय ती लपोत पयास । रूप विनय गयो । राया देला । योर विजय गणी लपो कृत्य । Stirect--पृथ्वीरान रामो के १८ पर्श का इसमें संग्रह है। Aute प्रति सवत् १ को लिखी है।

AOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS 41 No 39 -पृश्योरान चहुाण गसो Verse Substance --- country made paper Leaves-~~177 Size-13x12} inches. Lines-22 on a page Extent- 6638 slokas. Appearanceold Incorrect. Character-Devanagari Place of deposit-Asiatic Society of Bengal Calcutta. Prithviraja Chouhdna Rasau There are 10 cantos of the chronicles of Prithivirája Chouhina in this volume (See No 38 ) Beenring ---अथ दलि किलो लप्यते । साटक । राच न अनमेर केलि कविल वृट व्रत मजरा । दुद्वारा सरला मोर बहना । दहना दुरगो अरी । यो मेमेसर नद दद गहिला । हिला धन धासन । नृमान किरघता सुजान कविना । दिली पुर वासन । End --वभि दियो सुर तान । मुजस पटुमीय मसि सिर । जिति जग रानान । इवि पुजाइ वियिर | सु मिथ इक मिलि आइ । एक वधे वसिति जिय । इक अप यह गय ! मान मनि हमन दोनिय । आवे न पारल विस हन । यट वान मुय सह गगन । बहु प्रान सुर समरि धनी । सपे तेज सामह म अवर ॥ १ ॥ इति श्री कवि घद विचिते । प्रथौरान गसिके । मगर प्युर । पोया परिहार । पातिसाह यह मान भान नाम प्रस्ताव सपुरण । श्री कल्याणमस्तु । सबत् १८२८ ना वरपे । थितिय पासा वदि अमावस्या तिथौ । बार बुधे । यो एल्हादन पुरमध्ये लप्युबै । लयित मेहलाल साहब । तपित मुनि कूधि विनयेन । यादृश पुस्तक दृष्टा तादृश लिपत भया । यदि मुधम मुघ वा मम दोपोन दोयते । जलात् रप्ये थलात रप्थे । रथे सिथल बधनात् मुर्घ हस्त न दातव्य । स वदति पुस्तिका। Subject -राम के १० पर्व इस खड में है। No 10-पृथ्वीराज चौहाय रासो Verse Substance-country made paper Leaves-148 Size-18 X 12 inches Lines-23 on a page Extent-9361 slokas Appearance -old. Incorrect Character - Devanagari Place of deposit-Asiatic Society of Bengal Calcatta. Prithvirúja Chouhana Rúsau. 12 cantos of the chronicles of Prithvirája Chouhina (See No 38 ) Begenring -अथ प्रयोगन रास मेवाती मुगल कयान के नाम लिप्यते । मुसि देस मामेश्य । घेम मेवाल महोवत । मुम पट घट संघट ! दिव कुपार किय नियम नभा घर परिह । मारि उरि नेर कोय । सामत नस मरग । लबि लतो मुटि लीय । दिन दसा देस दरया । नए गर तो रहे । पझ पुचल पारिप पारिन अपट रट अगहन गहे। End ---म क्रम कटे क्रमतति सस्त्र । रन नेप सिप नियासि तव । बति पत्र भेद अभेद निसार । तान घोग मगोयल लेन पार । २१ । कवित्त । जोग मग उद्यापि धापो । मुकति धा धार । सहस चर सतय करहिं 1'मुगति लभे न पारे । विना यग मग अग । जग माई फ्रस चभे । धार धार पिलरहि । मुक्ति धामह घर मभे । धर परे बहुरि सगोन हो । तिन तनु का सबने हमन । रस फुर मचर सम अदेह सब । मुन हुमूर करि चद मनि । इति श्री कधिचद विरचिते । प्रधोराज गसिके सामत पग जुध नाम प्रस्तावि सपूर्ण शुभ भयतु सवत् १८०६ ना वर्षे प्रयम चे मासे शुगल पनो । पचम लियो । चन्द्र यासरे । लिपसा श्री पाल्हण पुर मध्ये । श्री कल्याण मस्तु । Sulyeet -इस पुस्तक में १२ पर्व है।

XOTICFS OP IVDI 37. 'SCIPTS No.1-धीरा गहाण गमो Tere Substance--country made paper Lantes-171 Stze-13x12 inches. Lin६.१---21 on apige Lxtent.7,16? sluhns Appearance-ordinary, old Complete Incorrect Character-Deri nitari Plncc of deposit-Anntic Society of Bengal, Calcutta, Prihtiriya Chauhann Rdnak. This soluida contain: 20 cantos of the great epic The whole extending to co canto has Leen written out and Wund up in 4 volumes (No. 38 to 11) The manuscript is dated Samsat '1879 (1822 AD) Dayrnmung-श्री गणेशायनमोनमः । अय श्री प्रयोरान राम । अथ शुम शरीष लप्यते । अरिल स्तर पय प्रामाङ पर्यायं । पादा मडल मडन । टान लोग फल इष्ट लाप गतिय घोलमत रान करें नीतीय।। Lal सय एक दिन यन नीह दोलीय। शुशोय मन चटु प्रान मञोग लीय । केद चान यह कर फनीय । ना सम पूरा माग पुदलीय । ७४ | शुभी पनी ययन रान इम पे । यर हर घर हिलो फर कंये । च्यूं रमो से नृय अन्न मीनह प्रयं गन दुनन लय यीनर ॥ ५५ ॥ शंत श्री कपि चंद पिचिने पृथौरान रामसे सजागता नेम प्रादला नाम प्रस्नाय : ४६॥ सयत् १८२६ ना वर्ष माके १८४६ माम राम श्राम। मामे । प्रथम पासी मासे कृष्ण प । ११ । दिने मन्याम ममय लयीतं । श्री पवेक पीजय गयो । मीप्ययं । श्री रूप विजय गयो। तत् सोप्य सेवा प्राज्ञा कारी । पं लको बोनय लपोतं श्री प्राहालपुर मय येह श्रीयो श्री १०८ । मेनर मेहल साहिब लणवतं । श्लामावादृशं पुस्तकं दृशा तादृस लप्यते मया। दी शुधमशुधं धा मम दोणे न जीवती । । गम्यो । पाहदान । गाम चोतन धाएं गुते मायने । पायोयो मगायोने । श्री श्री प्रयोराज रामे लपायोल । श्री पाहालय पुग्नये । Subject -इस खंड में २० पर्व है। - . No 42-पृधीरान चौहान से Ferse Substance-country-made paper Leares--220 Size - 12X10 inches. Line-25 on a page Extent--11,000 slokas Appearance-ordinary Complete. Generally Correct. Character Devanagari Place of deposit-Agintic Society of Bengal, Calcutta Prithriraja Chauhdna Rasau This is another copy of the Prithviraj Rasau It is divided into 3 volumes, containing 66 cantos in all The first volume, of which this is the notice contains 26 cantos. There are marginal notes in English in this rolume presumably by Mr Beames, slo hrd undertaken to edit this epic for the Asiatic Society of Bengal Beginning-श्री गणेशायनमः । श्री मरावत्यै नम । श्री गुरुभ्यो नमः । अथ श्री काय चद वादाई कृत प्रयिराज चौहान रामा लिप्यते । प्रथम माटक छट। आ आदि प्रनम्य प्रनम्य नभ्य गुरय बानीय बदे पय । मिट धारन धारयं धमुमती लकीस चरनाश्रय । थिर चर जंगम जी चदन मय मवस यादीमय । १. End -भई जाति चाय । परिय भने अभा भर । जे ने सुर वधान । देव नपे मुमन घर । ले मसि वृत्ता गम । अप्य दिलीय मपतो अति । तोरन मानद । चिरा रतो ग्स मतो और अनि कान मडे मनह । पग दाग अरि पंड ईय । कशि चंद दंद दारून कर्याह । इस अटड करि रडिय । ५४२ ॥ इति श्री कायदंद विरचित प्रधिराज रासाके समिता कथा सपूर्ण । प्रलाय २५॥ मिमे वृता सम्यो ममापः Stlject.-इस खंड में -६ पर्व है।

NOTICES OF HINDILIAUSCRIPTS 13 Nos-धारान दोहान रास Terse Substanca-country runde per Leaves-109 Size-12 x 10 nches Lines-25 on a page Extent-8450 slokas. Appearanco-ordinary Complete Correct Character-Dev nigart Place of deposit Asiatic Society of Bengal Calcutta Prttfrija Chauhdna Rusau Tlus is the socond volume of the many script noticed in No 49 It contains 32 cantos Beginning-श्री गणेशायनम । अथ देवगिरि सम्या लिप्यते।दोहा।ना च ने कम धन यह । गढ घेया फिर भान । मान घद सरद दिन । गिरि नछत्र पर नान । १ । कुठलिया | गड घेतो फिर मान को द्वारा मुदिन्लिा मुकि। यह अजोग मनोग करि । प्रादिन इन इस कि । अदिन कउन इम कि । प्रान इन के दुध मुझे । इन समान भर मह । जोध जार ते धुके । प्रथम प्रन लछिन कुमार । कुरि ससित मधौरह । धन भर लम सुव । रान मठ घरि मनोरह ॥ ६॥ Id. धना धन हा हिरा करें। धूप दोप पर सात उद भट्ट बोल्यो ने ल्या मगृह फिरि रान ५० ॥ इति यो कविचद विरचित प्रथिराज रासके जगम साझी कथा शिव पूना नाम प्रस्तात्र ॥ २६ ॥ Subject -सघड में इस पर्व है। No 44-पृथ्वीरान चोहान गो Verse. Substance-country made mper Leaves-213 Sire-12x10 inches Lines-24 on ange Extent-11,502 Blola3 Appearance-old Incomplete Geuerally correct Character- Devanagari Place of deposit-Asiatic Society of Bengal, Calcutta. Prthiraja Chaudra Rasau This the third and tho last volume of the cpic It ought to end at page 215 according to the inder of chapters but it breake off at pago 213 the last two pages containing the chapter on Beerbhadra gana have somehow been lost. The chapters in this manuscript are arranged nicely and its text from the point of view of corrvotness is the best of all other manuscripts which the Asiatie Society of Bengal possesses Begantetng --श्री गणेशायनम अथ पटरीतु वरणन लिथते । दोहा । मुक वानन मनोग गन उर लगे छोटवान । पिन यिन सन्ले वार पर न लहे वेद विनान । १ । मय प्रोतान नरिंद सन पुणे फिर कविर । । दिल्याचे दल पगुरौ घर यीपम कनार ॥ २ ॥ End.--याला अनेक मुप कुड जेर । परस्या प्रमान फल लहे तेह । मन चाच क्रम मुनही मुरान । पात्रहिं मुचित अभिलाष कान । प्रतिपदा चिद दिपि मुग्ह गाय । नो लाकि जरते नोल हिल पाइ । पय पान भेद श्यो हस जानि । समले रान राजन सुनानि । इह अथ उदयि लहरी तरंग । वाचत मुनत उपने सग । नन सुने मूळ मति मद कान । धालभू अधिक निद्रा विराम लालचिलछन्न गुन होन देह । तन सुने कान रासो मुतेह समले मर दातार राम । कवियन पिलान परन श्रास ॥ १५ ॥ Subject -दस में अन्तिम सात खण्ड हे ॥ No45-पृथोगन रासा Verse Substance - country made Piper Leaves-182 Size-13x102 Inches Lunes-25 on a page Lxtent-9100 slokas Appearance-orimary Complete. Correct. Character--Devanagari Place of deposit--Asiatic Society of Bengal, Calcutta 41 NOTICES OF INDI MAXI'SCRITS ॥ Pruhiraja Aded The manuscripts contain 35 cantos beginning with the Deragırı Yudha and ending wath the Jangarakuth. Begunnang-यो गोशायनम् । अथ देवगिरि मम्या लिप्यो । दृछा । ना चल्ले कम धस यह । गढ़ यो फिरि भान | मानाः चन्द माट्ट टिन । गिरि नचित्र पर ज्ञान ॥ १ ॥ कुलिया । गद घेखो फिरि भान को । द्वारा मुटिल्लिय मुदि । यह गोग मशाग करि । दिन का हम सब दिन कन हम मौक । प्रान इन के दुय मुक। हन ममान भर सत्त ॥ जीव बाय से एक । प्रथम पुजल दिन कुमार । परि ममियत मुधोरह । धन भर लग्न मुयध । राजगढ चार सबीरद ॥ ३ ॥ Ind-शा धन हर दितकारी। धूप धाप भव सान | चन्द भट्ट बोल्यो तवे । चन्यो फिरि रा ५० प्रति श्री कपिनन्द विरचित प्रयाप रामाक जंगम माफी कथा सिम्पुमा नाम प्रस्तायः ॥ ५ Subject - इस खण्ड में ५ पर्व है । प्रारम्भ का पर्य देवगिरि युद्ध का है और अन्तिम संगम कथा का। मुरह No 40-पृणराज रायमा प्रथम भाग V'erse Substance country made paper Leares-320 Size--10x6 inches. Lines-19 on a juge Extent --0,840flokas Appearance-ordinary Complete Correct. Character- Devanagari Place of deposit-Asiatic Society of Bengal, Calcutta. Prithiruja Rayse, Prathamalhagr. This manuscrpit of the Riso contains 38 cantos and 1118 copied in Sauvat 1925 (1868 A.D). The test of the manu script appears to have been written on the basis of the Prthírája Riso and as of auch later date Small extracts from this book make up the Maliobilhanda of the Prithirija Ráso Begraming --अय थोरान रादो समयो महावे ही लिप्यते । दोहा । गणपति गगा गार के दो चरन उदार । जिनको मिचित कृपा है । बाढे बुद्धि अपार ॥ १ ॥ बुद्धि अकथ करके सोई । रघुपति को इसबाउ । सब गणपति गिरना मुमिरि वान्मोक मुनि रा२॥ सुन Ent-कट समाज सोमन गई राग गयो सब पाय । गए भूप परमान संग गर्म करव कोइ काय । १४३ । ससनता हसायती पद्यावतो मुभान । कर नारो मोगराा राजगहु चहुबान 1 १६४ 1 नो अरस मामे कहे गुन पुजन अवगाह । श्रवन मुनी महत्सरे धुमधाह ॥ १६५ ॥ इति शी कधिचन्द विरचितायो प्रयोगल रायमा समया महोरेको चन्द भविष्य वर्णना नाम प्रष्ट मिशताधायः ॥ ३८ ॥ माघ शुक्र : मृग स. १८२५ । Sulyeet -इस में पृथ्वोरान राम के प्राथय पर इस पर्व लिखे गए है। Note:-यह यन्य नयोन लिखा गया जान पडता है। कपि ने अपना नाम नही दिया है। No 47 -पृथोराज्ञ रायसा द्वितीय भाग, कनवनखड Terse Substance country made paper Leaves-113 Size-91xChinches. Lines-19 ona pagee Extent—2 415 klobas) Appearancc--ordinary, complete Correct. Character- Devanagarl. Place of deposit.-Asiatic Society of Blogal, Calcutta NOTICES OF TINDI JANUSCRIPTS 45 म Prithirdja Ráysd, Duiliya Bhaga, Kanaraja Khanda It contains the story of the Kanavaja Khanda of the Prıtlıfrija Raso, and seems to be the second part of the manuscript noticed in No 46 Regeaning-श्री गोशायनम । अथ पृथो रान गयो समय मानव को लिप्यते । दोहा । गमन चक्र मे राना साबथ मेव च । प्रस्थान काले यान चरा जद्धि गत तदा । १। दोहा । ग्यारह से दक्याउना घेत सोज गवि बारू । कनबन देखन कारने चलणे लिसहर बारु॥२॥ Erit-मसि रोता मृग वयो कझो मुख मनदीप सन । तह देव पुरलिग जाति सदीप पिन पिन । हो अनग प्रजलो कलो मद्ध गन जान । छम छमत महरत परस पहु अज्ञलि मान । मृग तुरि काम कमला रवन भवन पिण्य मचि रुचि रवनानिमि जिमि मुधिनय बिलसे प्रपल तिमि तिमि मुख मुध्या प्रमन ॥ १०३५ ॥ इति श्री कधिचन्द विरचितार्या पृथो- रान रायसो समयो कनपन को समाप्तम् । मिती फागुण शुमा २ शना सवत् १६९५ ॥ Subyect.-इस में कनवत खण्ड का वर्णन है। Note --यह पुस्तक २०४६ का दूसरा भाग भान पो" Noks -- बादल को कथा Prart-ted Verse substance-country made paper Lcases.-13 Size-91 * 74 inches Lines-20 on a page Extcnt --1000 Slokas. Appearance-ordinary Complete Incorrect. Character Devanagari Placu of deposit-Asiatic Society of Bengal, Calcutta, ens ho Gora Badala u katha --The story of Ratanasena and Padmirati and con nected with it tluat of Gori and Bidala, who animated by the noble sentiments of patriotism and honour sacrificed themselves for the cause of their chief, their queen and their country Tlus story was written by Jatanalt in Samrat 1680 (1623 AD) Begnentag -श्री राम को प्रसन्न होये । श्री गनेस माये नमः । लामो मात । हैवार की सा चितोड गड के गोरा बादल हुआ हे जोन को वारता को कोताव हीदवी में बनाकर तयार करो मुक सपत दायेक सकल सौद युद सहेत गनेस योगण बोनस्लम वोन सोते लो तुन परणमेस ॥ १ ॥ दहा। नग मल वाणी सर मास कहता सरस घर बद चईपाय कुल उपधारो ध्या जुया चावद ॥२॥ End -गोरे की पावरत आवे सा वचन मुन कर आपने पायद की पगडी हाथ में लेकर पाता मनो हुई मा सीवपुर में नाके वाहा दैनि। मैले हुवे । १४४ ॥ गेरा बादल की कया गुरु के वस सरस्वती के महावानगी से पुरन भई तोस वाले गुरू कू व सरस्वती कू नमसकार करता हु ॥ १४५ ॥ ये कथा सेल से प्रासो के साल में फागुन मुदो पुनम के रोन बनाई ये कथा में दौर सेह घोरा रस वमो नगार रस माँ कया ॥ १४६ ॥ मेरछडो नाय गाय का रहने वाला कवेसर जगहा उस गाव के लोग माहात सुको हे घर घर में आनद होता है कोई घर में फकोर दीपता नहीं ॥ ४४० ॥ उस जग आली पान वाया रान करता हे मसीह वाका लडका हे सो सर पटाना में सदार हे नयेसे सारो में चद्रमा रारदार हे पायेसा वो है। १४८ ५ घरम सो नाव का येत लीन का बेटा जटमल नार कसर ने ये कथा सवल गाव में पुरण करो ॥ १४६ . Subyeet --मेवाण को महारानी पद्मावती की रक्षा में गोरा और बादल को कोर्ति को कथा । Note -पन्यकता का नाम बटमल है और उसने मुमत १६८० में यह अन्य बनाया ॥ डारण 12 NOTICIS OF TDI 'SCRIPT3 mado por Non-नाटक दीप चोर पंगदगो भाण Trrn. Sustance rourtry- Ianterr105 Stre--11x5 inclhes. Lines--11 00age. Extent-400 slokne ATT arance-ordinary. Complete Corrert Chiuracter --Danriigiri Place of depost-Aristic Sreity of lengs, Calcutta. Vcital diparthafa lancholisi Dlard Above dealing with thr plulo. Fophy of Vedkntism by one Arnerninantla who wrote it in 1837 (1760 AD) THrgeaning-- म यो गणेशायनमः । श्री मागुम्यममः। टो! गु-गन्थ (गुरु गणेश) यदो घान घरन मटाराम जान । पंच दो भाग रधो मुगम कहो यान हो। --- म मय सान के पटेो आपुन बाप । मकर संतु पिनाम श्या सणे आपुनो श्राप । दो गयोग टपमा च-छपे छन्दमदन कादन रान लभग पटनगा मजरा मदन मत। घरन गगन घन रदन फरक परम गहन गा। Tuml-चो. अंगर याटर मर्ष देम नो । (ध विप कप मटा मो । माल धर्म युवं श्यो घरे । माटो माहि धो न करे । ३. कल्पति का ही माम । मो मर निदधे बुधि प्रकाप । लिन्द सिन्दको मन को मारो माना युधि अगोचर प्रगट पहान!४. युध अगोर चर केमे गहिये और कहो र यद सहिये । मयं यदन मय मारा मयो है। भाराम ताले मेष रहयों है । ५ ॥ प्रातमनु मिथ स्य प्रभाग प्रमाय अपेमार्गदत पिनाम प्रमाय अपेडा जो सदा चढे । श्रुति विचार गुर गम तर गहे । ६ । घो। ना सो मर्य त्याग नहीं हो । सो युध रगं गन्हा पुन मार गिर याश्य थुध व्यवहारसो श्राराम-यधार। इति श्रीमद परमहमप (ग)का चार्य पामक श्री मतद्याल अनेमानन्द मुरक्यतो विरचितं नाटक दोप मान समान प्रकरन पदम ममश्न ममा १९६० ममय मुद मम । Sthyect-घेहान्त: Note-स्वामी अनेमानद ने मपत् १३० मे मे बनाया । . VO 50 - UFFIT Terre Sulstance-country made pret Lates Size -1' * ' Inchrs. Lines-Ton a pose. Extent-740 klokas Appearantee-orlhnary Incomplete Correet. Character--Denanigart Plaxx. uf densiatic Societs of Bengal Calcuttaka Drya Ilan A treatise on Pauly aha by Day Rámi, smo of Lachels Rama. The bork is incomplete and po date is girch either of its compdstion or of the manu cript. Brysunney-श्री गणेशायनमः । देवा । राधागत पद शोधार मीता पति पद दोठ निमि कानी रिपि पनि कोलि चारन याल पोठ । १ श्रीपति पद टर में यगो भृगु पद इम तिपुरि । मयु मर्दन धन अटल पद माल मुदित मगरि । २ ॥ अर मिष्ट्रि पद मुख महत रमा मुदित विधि नाय । गेरा बेट शिय चिटिरा सम ना कर पट माथ । गा नायक पानी मटा दिग देर मति चार । रची मुभाषण मिधु मम रतन वरान उपचार Enrl -अथ गम यान मुटिका | कविन ॥ पारद लोग मंना विप गंध कमा रनदे पनि मारच दे पुनि मारच मानो । जाती फला अध भाग मिने रमई सिनिदो फल को पल तानी : मद कफीद्रय शूलमरोचक चौरार मोकृमि कास पगनी । माप घटो दश कंच मुगरी अपार अनोक बिते अभिमानी दोहा । पगार यही गदन कीन्द यह पार पंकुर NOTICES OF IDI NCPITTS 47 . मेद विसूचिका भई कुन धुनि वारि ॥ इति श्री लशीरामात्मज मी दयाराम घिरचिते दया विलास पथ नाम चतुर्थ कुल ॥ ४ ॥ अथ कम गग चिकित्सा ॥ दोहा । सेयर बच्च डिग मिलि पोप इनिन कार लाग । तमोदक साकटक द्वै कृम नासन मन भोग । चापाई ॥ व्योम विडग कटक मड़ पाई ॥ मद अग्निक कृम कोटि ॥६॥ Syeet--वेदाक। Note-लको राम को पुत्र दयाराम ने इसे बनाया । यच अपूर्ण होने से समय आदि नरी दिया है। Not-यवरान विवरण Prose Substance country made piper Leares-401 Size -13x8 inches • Lines ---41 on a page Extent -- 2918 Slokas Appearance-ordinary Completc Incorrect Character-Derand garl Place of deposit-~-Asiatic Society of Bengal Caleuttar la ztra Raja I uvarana. --The treatise dents with 32 astronomical problems which are of every day use to astrologers and astronomers The author does not give his name But lus ancestors were all orthodox Flindus and well know astrologers The father of the author of this bool became a convert to christia nity, and so 1823 A.D went to preach the truth of his relgion among the poople of Mathura and Bharatpur At the latter place he went to Lord Com berniere at the time when he was inspecting the plunders of Bharatpur There he saw a piece of brass with certaia geometrical figaros inscribed on it. He got It from that noblemın and explained it fully to Ins son who wrote this book in elacıdation thereof The book ras consequently written in the first quarter of the 19th century Begy mug-यो । श्री श्री पर रूप पिता पुनात्मने नम ॥ वेढा प्रमाण ॥ धर्मार्थ मुक्त वचन प्रमाण ॥ नस्यात प्रमाण यस्येहलो ॥ केकम्तस्य कुर्यात् धचन प्रमाणम् ॥ इसका अर्थ ये है ॥ कि वेद के ॥ बचन की ॥ साग जो किसी विषय मे होवे । मा प्रमाण है। पाने लाइक ॥ यबीन और । आलियत । के है । और इसी प्रकार. ॥ श्रुतियो की साक्षी । और स्मृतियों को भी सानी ॥ निस विषय में तो गो प्रमाण है। बुद्धिमान साक्षर पण्डित लोक ॥ एस को तिरस्कार नहीं ॥ करते हैं ॥ परतु || निम साक्षी की ॥ फिर मामा । न मिले । उस क वचन की कोन प्रमाण कर सकता ॥ अथात् ॥ कौन ॥ मानने ॥ और यमोन ॥ करने सकता है । मो हम इस अपने यथ म कोई बात ॥ वेद श्रुति स्मृति । आर्य को साठी विना न कहेंगे। Lnd -- ॥ दिन के । समय ॥ ध्रुव ॥ को ॥धेरणे ॥ और समस्त ॥ दिग्साधन ॥ करने का । प्रकार ॥ प्रथम मूय्ये को । सायन ॥ स्पष्ट ॥ करना ॥ पीछे ॥ उसके । स्थान ॥ पर । चिह ॥ करणा । और ॥ यत्र के हाथ में लटका कर सूर्या ॥ के | उन्नताश पावणे जितने ॥ पारे । उतने घर ॥ सूर्य का 1 लापण । फिर । मकर ॥ चुचु । पर । चिन्ह करना ॥ फिर ॥ म पत्र का ॥ चला कर ॥ मूर्य । को ॥ स्थान का ॥ स्वमध्य । रेखा ॥ पर लाकर मकर ॥ चुचु से ॥ देखना । दुपहर में कितना । काल ॥ बाको है ॥ नितना ॥ काल ॥ षाको हे ॥ उत्तने । पर ॥ दिग्साधन हो जायगा। बो धुव के दर्शन करणे होते। इसी रेजा पर मे य में वध पट्टी क्षेत्र के अन्श समान उठा कर धुनाभिमुस दिन हो में लगा देने निमे निश्चम न हो तो उसो मीध पर उतने अशे पर रात्रि का देखे ध्रुघ दिखाई देगा ३ रति श्री रावरान उत्पति प्रकार लक्षणादि सर्वमहनवदि गति निरूपण ध्याय समाप्त शुभम् ॥ Sujeet -4 यप को दरियात करना कि किस प्रवास का बना हुआ है । २ - ये या किस समय का धना छुआ है।३--निस ममय अवनि नक्षत्र अपने स्थान मेप के पारले अरा पर था तब से अब तक कितने साल गुजरे । ४ - मास दरियाप्त करना । - ॥

NOTICIS OF HIYOI VAN SCRIPTS + मही को तारोल दाया करना । ६-दिन नादपिया करना । -राषि का इष्टि का रिया करना । -पृथियो का ध्यास दरया करना । वर्ष पट करना 1१० - यह नक्षत्र स्पष्ट करना 11- यह गति स्पष्ट करनी । १९ - मागी यह मानना । १३ पक्रो यक्ष मानना । १४ - पक्षमा माननी । १५ लम स्पष्ट घनाना । १६ लनतरफा घनाना। १०- दिन मान नापना । १८ - गति मगम बनाना । १६ नापना ।१० अनांग पापना ११ - मुनकार करण धनाना । २९. रह का टतरायण दक्षिाय यनाना । ७३ - नवरीफा सनरायण दनिणायणगर पाधना । ८४ - दिन के समय घुमामिमा दविनर का लंदनी । ९३ - दिगमाधन फाना । ९६ - दिन के ममय जो ना यह पाकाश में उदयदेउनको दिशा म्यान घसा देना । २० पिके ममय पर आ रह नना देखेगे मो दिन ही में उनका म्यान वशा देने । ९८-शकालिक अयना मान करने । २४ - नताश यह नदिको का प्रा करना 180 - पार स्मिो कोट पाँट कों को यसा देनी । ३९ - चन्द्रमा की तिथि पानी । ३२ - यह स्पष्ट करना । - Note -इस पुस्तक के रचयिता ने अपने यश का वर्णन किया है मयुरना माम नहीं लिया । म पुम्नक के रचयिता के पूर्णन गण प्रथम भायं धम्मावलम्यो थे और ज्योतिष विद्या के यहे ही परिवारों पाते थे। इस प्रथा के पिता भानन्द ममी माय मे भी श्योतिष विद्या में निपुणता प्राप्त कर थमं शाम्य इत्यादि में भी पिगेप दशता प्राप्त को घी और दिल्ली में इन के बरा मे थिप्य मो थे । गाह आलम को अमनदारों में माम पियर फरामीस पाह्य ने नको क्रिश्चियन धर्म की पुस्तकों का हिन्दी भाष में नुमाद कर के दिया था पोर भय दिल्ली में श्रयजी राय हो गया तब यद अपने कदम्ब के सदित इसाई दो गए । १८२३ यो में प्रानन्द ममो लाट विशप के पाठेशानुसार मयुग र भरत पुर इत्यादि देशों में इसाई धर्म का उपदेश करने के लिये गए थे। म समय लाट कोमर • मेयर साध्य मातपुर फराह कर के पास मो यातु लाए थे । नघ इस यन्या का पिता उपर्युक्त लाट मादव को वधाई दने गया था टम ममय टम लद की चीजों में एक पासन का टुझहा था निष्ठ पर ज्योति विद्या के कार्य साधने का य बना हुआ था टमे यह माग कर ले पाया । इस य से सम्पूर्ण यिशी का व्यास सास होता है या न्योतिष विद्या के और मो कई एक साधन होते है। इस यत्र के माधन हम पुस्तक के कर्मा ने अपने पिता मे मोखे है। सम्यकता इस यन्य के यनाने का कारण यह यसलाता है कि सत्र में कश्मीर माता था टस समय मुझे रास्ते में लफनेन्ट पियर्मन साहब बहादुर मिले जो युनानी पुराने रुपए परोद रहे थे इस प्याल से मैंने यह यत्र दिखलाण कि यह भी पुराना रे निमे धद देय कर बहुत खुश हुए और उनके प्राचानुसर मेन इसे हिन्दी में मनाया । इसमें यप के छ मकरो भो है । इसम बोच बीच में अपनी में भी कहीं को कुछ लिया है। . A. 6. -विहारी सतसई कृष्णदांम टोका सहित Tersea v Prose. Sub- RUABC-country tale paper Leares-454 Size-10xGnches Linea-13 on a page. Extent-4058 blokas, Appenranco-old. Completo Correct Character-Devanagar Place of deposit-Asiatic Society of Bengal Calcutta Bhari salasan knina Dasa tkusahifa Comracntary on the Safasai of Burt Lala by Kripan Desa who was a papil of Bihari Lain himselIto flouristzed in 1720 A.D Tho manuscript wlucb is dated Samvat 1837 (1780 AD) was copied out by one Rima Prosida NOTICES OF INDI JA YUSCRIPTS 49 Beginning-हारी कृत दोहा कृषा कृत टीका निद कपित सहित लिप्यते॥दोहा॥ मेरी भत्र याचा हरी राधा नागरि सोइ ॥ ना तन को झांई पर स्याम हरित दुति होइ ॥ टीमा ॥ यह मगलावरन हे श्री राधा ज्ञ को स्तुति-(य) थ कयि करतु है वहा गधा और ह है जाले नासन को माई पर स्याम चरित दुति हाद या पद से श्री अपमान मुता कि प्रतिलिभद ॥ कवित्त । लाको प्रभा अयलाकित हो तिहि लोक को सुदरता गहि धारी । कृष्ण कहे सरसोरह नेन को नाऊ महा मुद मंगलकारी । नातन को झलक ललके हरित दुलि स्याम को होति निहारी श्री पभान कुमारि कृपा करो गधाहरी भव बाधा हमारी। End -॥ दोहा ॥ दुसह दुराज प्रज्ञानु को क्यों न बत दुख दंदु । अधिक अ. धेरौ नग करतु मिलि मानस रनि चन्दु । टोफा ॥ यह पराधिक कपि की उक्ति ) कवि। येक रजाइसि में प्रभु मुत मागुन को वहा भाति वदावत ॥ हेतु महा दुप ददु प्रजानु को और सबे सुभ काज थकायत ॥ कृष्ण कहे दीनानाथु निसा करु एकहि मडल में नव आवत ॥ देपो प्रति प्रमावस का अधियारा किती नग मे सरसावत ॥ ६॥ 800 ॥ इति विहारो कृत दोहा सातसई कृष्या दास टीका करित सहित सपूर्णम् ॥ १-३० समे नाम फागुण शुद्ध समाम्या इद पुस्तक लिखितं गमप्रसाद कायस्यम् । Subject -विहारी सतसई पर टीका । Note --कवि कृष्णदास ने जो सन् १७२० में हुए और जो करि विहारोलाल के शिश थे इस गन्य को सत् १८३७ का लिया हुमा No 58 - पदुमावती Verse Substance-country made paper Lenses-- 167 Sizo--91x6 inches Lines-1B on a page Extent--3,757 elokas, Appearance-old Incomplete Incorrect. Character.artbı Place of deposit Asiatic Society of Bengal Calcutta Pardumtervatt. The well known romantic poem of Malika Mohammada Jayasi The manuscript s dated Samrat 1842 (1785 AD) Begweruvg --शीता राम जी । कीन्टेगी धन खरू बोल मुरी । कीन्हेशी तर अर तारथरी । कीन्हेगी शावन आरन रहही । कीन्हेशी पट्ठोड मैजो बदही । कोन्टेशो गत ओ श्रामा । कोदशी नोद मुख योर थमा । कीन्हेशी पान अधर भागू ! कोहेशी आषध वह रोगू Endi --महमद महमद अन गही होगे ने ममह शाद । वोखी कीमाल को नोड जुगतो स्वत माना मे महोइ ॥ इति श्री पदमावती को कथा शेष म्हमद गु-तरि शकर न शमा पतह शुभ मानुस रस्तुओ देखा । लिजा मम दोन न नेदो अते शु ११ER शाल शरस १८४२ मीती बेठ बदो २ रोज मगल वार रोज शपुरन लीवा 'भा दशपत दलाल জায্য চাৱা নাই যন্ত্র মধ্য হলাম সুমনা সন্মায় মজা হল মীয়াৰ লীলা मोकाम अजीमाबाद महने शुलतान गजो । Subyeet - रवान पदमावती को कथा ॥ Note -मलिक मुहम्मद जायसी का बनाया हुआ यह अन्य सरत् १८४२ का लिषा . N054-~भत्ता मालप्रमग Prom card Verse Substance -- country made paper Leaves-~144 Size-9x4 inches Lines-14 0nange Extent-3,192 blokes. Appearance-ordinary Complete Incorrect Cluuracter-Deranigarn. Place of deposit Asiatic Society of Bengal Calcutta. 18 NOTICES OF INDI MANUSCRIPT's 51 - चहे मुख सन फूले सुख समुदाय है ॥ २४ ॥ इन ही के दास दास प्रिया दास जाना तोने ले वपान्यो मानो टोका मुप दाई है । गोगईन नाथजू के हाथ मन पस्यों नाको कस्यो वा वृदावन लीला मिली गाई है । मति उनमान कहयो लयो मुप मनि के प्रत कौन पात्रे बाद गारे यि पाद है। घट बट लानो अपराध मेरी आमा कोजे साधु न गुनेग्राहो यह मानि में सुनाई दे ॥ २६ ॥ कोनी भक्त माल सुरसाल नामा स्यामो हुने तर जीय बाल जग सनम पाहनो ॥ भक्त रस घायिनी से टोका मत्ति सबनी हे वाचत कहत अर्थ लागे अति मोहनी ॥ टीका और मुल नाम मूल भात भुने जज रसिक अनय मुप होत विश्व मानो । १२ । नाभाजू को अभिलाप पुरन ले किया मे तो ताकी साधी प्रथम मुनाई नी गाय के । भक्ति विश्वास नाके ताहो सो प्रकास को रग हियो लीजे भीजे सत निन आय के ॥ सात प्रसिद्ध दस सात सत उनहतर फाल्गुन मास यदि सप्रमी विताय के । नारायण दास मुप रासि भक्त माल ले के प्रिया दाम दास उर सो रही छायके ॥ ६२८ ॥ अनि नरा यो ले के जल में वुडावो भावे ॥ सुपेले चावा घेर गरल पिप्रायनी ॥ विधु कटया यो कोटि साप लपटा ॥ यो साथी पागे टरबायो यतो भीत उपनाययो । पिघ पे घयावो चाहो भू । मो गड धावो तोयी अनी विधवावो मोहि दुप नहो पायो । वन जन प्रा न काहू वात यह कान को भक्त से विमुष ताको मुष न दिपायी ॥ ॥ ६२६ ॥ ॥ इति श्री भगतमान भक्त रस वोपनी टीका सपूर्ण ॥ समान ॥ शुभ मस्तु.॥ ॥ श्री राधा कृष्णा यनमः श्री गोवि. न्दायनमः । श्री रामायनम ॥ Subyeet-माभादास जी के भक्तमाल पर टीका ॥ Note --टोका कार प्रियादाम ने सपत् १०EE में इसे बनाया । No 60-रामसागर Verse Substance--country made paper Leaves -830 Size-6x31 inches Lines-10 on a page Extent-11,402tlokns Appearanco-ordinary Complete Incorrect. Character-Deranigari. Place of deposit - Asiatic Society of Bengal, Calcutta Roma Sagan A collection of the verses of seycral Bhaktas specially of Santa Dier Samadıramají, Sarata Rama and others bearing on the subject of devotion to God and the Guru 'The collection was writtet down by one Ananda Rima of Jaipur n Samrat 1876 (1819 A D) Beginning-अथ स्वामो लो श्री सतदास जी महाराज को वागी प्रणमे सियाते। प्रथम चिता घों को अग लिप्यते । साति अब भैय दय र कास के । टाइक सत गुरु राम। श्रा कोटि सम साहि की । ताहो करू परनाम [ १। अग । राम भजन से सत दास । गाफिल रहत गिवार । रोमे सर भिनण देह का । मिले न बार बार। End -कहे कोण भेद्र अगाध । इन में समझे विाला साध । पुरण मान कहयो रिज सार । हर हरि की वाणी निर धार ! of सुन रप समझे कोई ताकू अर्धे प्रमा 'गति होई । सूरन उदे न्यू लिमर निसाई । चम क्रम यू जाई बिलाई । ७६ । पारबती मू भाध्ये ईस । मनसा याचा मित्रा बीस । माही नारद मानक समझाई। सब रिपन के भ्रम गुमाई : 00 निरभ मया राम ल्या लाने । आनद मगल प्रेम वधावे । एह यय मुनि घम नियारे । अपने भन हरि चाना धारे 1 0 1 हरित भू प्रेम वध्यौ मन धीर । ग्यानी का गुर कहे कयोर ASEN तो यन्य राम सागर सपुरण ई गार काम यायो लियो क्षो को विकत। स्वामी श्री सतदास मो महानि का वाणी । सायो १२३ । अग २१ स्थानो मी श्री समदा रथ नो महारानि की वाणो को सप्या । स्तुति का किवत । ५ । सापो ४५१ । श्रग १९ ।

62 XOTICES OF MIXDI JAXUSCRITTI चन्दादुराग ६ | अंग १९ । समस्या ६६ | अम १६ मुला 01 अंग कथित ES श्रम १५ कुडरमा ३९ | अंग १० । रोता ४४ । श्रग । गन्ध 1 पट १०१ १ राग 1 स्थामो को श्री राम नो महारानि को योग की मध्या को प्यारो स्तति का छन्द भी । ५ मा ३२९ । भग ३५ । चन्द्रादूराग १५ । अंग २९ । पपईया : अंग १६ । अलग ७ । अंग ५ । यिन १४ | ग कुडल्या ६६ | अंग २५ पता २१ । अंग अन्य ६ । गग ६६ । पद २२ । प्रसार का विधान ! ४ । फुटकर यंय ! पोल । ममता अमादम यहार मानि ले । पस बुधि गुर पार चतुरटमो बानि ले । जेपुर नय मुनि कृमा पि नाम है। रिक्ष लिगये। पानदराम गुरु को भान हे । इति गौर को प्रय सरण । लिप्यो मेपुर के गम द्वार प्रानदगम पाचें पिंधर या मंराम राम । Srnkyect --अनेक भक्तों की याणी का मय । Note -यद ग्रन्थ सघत् १८०६ का लिया हुआ है। लेप का नाम प्रानन्दपम है। No67--सरफरान चन्द्रिका L'erac Substance - country todo paper Leares-92 Sizo-8x51 Inches Lanes-11 onange Extent-1,265 Globas Appearanco-ordinary Complete Correct. Character-Durandmrl.' Place of durasit-Asiatic Society of Bungal, Calcutta Sarifurej Chandrılı. -A treatise on rhetorio by the pout Dirakinandans who wrote it in Sargs at 1813 (1786 AD) at the instance of Kunwar Sarafareja Bon af Umaráua Gert Begurung -~-योगणेशायनमः । अथ मरफरान चन्द्रिका लिप्यते । करित। मगन केसरि को योरि भाल भृगुटी कमान संसो सारि याम आन शारों श्रमरा मे बान पर । देवको नन्दन कहें पोरा पठ माहात हे लकुट मुकुट जोति कोटि छरितोल पर । मह मद मस. पारा भारत निकुन्जन त लेरा मनु मोल माल ठति अनमोल पर : कुडन कनित गोल कानन मुटेल लाल मुमत हे डोलि ढोलि लान्स बापाल पर गनपत्ति को चित ध्यान धरि मु अनमी को गाइ माफरान की चन्द्रिका र मापस यि छाइ ४२ दोहरा कहा कुर के। फुन सकल मा भूनिये बुधिमान । आदि शगवारज भये मर लग में वरदान लिन भूत चारि भये कहाँ से मुनिये अभिराम ॥ प्रथम माटक चारन पनि परमाचार्य म. धाम । ४ ॥ और उदयमा चारत भये यान गुपिदै जानु तिन ते दस नामो कदै ते मुनिया अमिराम ॥ ५ ॥ गिरि सागर पग्वत भये एकन ते जो नानु परि भारती सरसो प. न के मुत भानु ॥ ६ ॥ तौरय ओ चायम कहे यवन के मुतारि । यनयो पुनि शान्य कोष्ट एकन के निवारि मदानद मर में कही मो मुनि ले विचार आटि पहा प्रकार गिरि भयोटा में शिष्टार Ev कार अनत पुरसोतम ना सनम मतिमान । तिनको मृग पर कहाँ च दन गिरि परिचान ॥ E F नारायन गिरि नाम मत मो मुनि ले रिचार । कटे ध्यानगिरि तामु मुत निनको नमु जगतारि ॥ १० ॥ राजेन्द्र ता मत कहो मर मग में अभिराम ! राजा श्री उमराठ गिरि ता मुद्रा प्रति मुयधाम ॥ १॥ सुपर कमल लेदिन जगत मम मरान अभिराम ॥ सरफराज बुग जुग निया जिनको मुत मुपधाम ॥ १२ ॥ End --अन्य च कविता दूजा आरू के है दान राबरे स्मान मग यदि कदि तेरो नाम सुधा पोनियतु । देशको नन्दन कहे भोज पल विक्रम सो सरफराज कुगर मुजम नियत है । गुनालो बाल बाल देन लाल गेनो लाल फून मम मातो असे का फौजियतु हे गया ली गयव बरिया लो तुरंग देत दयानो रुपैया यो गुटे आदि जियतु ५८ सोरठा ॥ राधा कृष्ण महाद रहो देयको नदन सरफरान हिशु पाइ पुरन कही प्रभाव NOTICES OF NIDI MANUSCRIPTS 53 यह ॥ इति श्री सरफराज चन्द्रकाया कवि देवको नदन विरचिताया सचारि भार कथन नाम सपो । शुभं भूयात् ५ श्री गगा नो सहाय । सबत् ॥ १८॥४३ च माझे शुक पक्षे पतीया मद यासरे ५ इद पुस्तक श्री महारात कुवर सरफरान गिरि जी पठनार्थ प्रति लिखित लाल जी। Suyect --अनकार का यथ । Note-कवि देयकोनदन ने सवत् १८४३ में उमरानगिरि के पुत्र बाबर सरफ राम के लिये धनाया ॥ । Yo88-पटपर्शनी निर्णय Prose and Terse Substance-country made Paper Letes--1111 Size-4x4 inches. Lines-9 on a page Istext- 1.504 Flokas Appearance-ordinary Complete Incorrect. Character- Duranagari Place of depositAslatio Society of Bengal, Calcutta Sala nagrané nirnaya - Hindi translation of a treatise on Vedanta plulo sophy by famohara Disn Niranjant The manuscript is dated Samvat, 1823 (1766 A.D) Beginning -॥-(श्री) गणेशायनम ॥ अथ पट प्रदर्शिनो भाया लिखते ॥ यन्य को करता है-पथ को आदि ईए देखता हे ताको स्वरूप दिणयत है ॥ अरु ता अथ तीनि विधन सा सिधि करिवे को हिरदे माग ता को स्वरूप न कारकै नमसकार करतु दोहा । ष्ठा एक स्वरूप हे जोवेस्थर नहि भेद, सो स्वरूप गुरु बाँद के यिन सशनि पेद ॥२अथ करता गुरु कुभी इष्ट देवता मु अभेद करिक यथ को विधनता दुरि करिव के सारे बहुरि निमसकार करत है । Ful-मे पुरे पासास में पाई चलन सब साई । लेसे हैंह देव में ! मोहल होई ॥ २९२ ॥ पाइलो तु प्रकास में और लोन कहु नाहि साह देव मे लोनल्फ ॥ आरतीन का मारि ९६२ ॥ देव स्व प्रकास स्वरूप हे साधी देहि साई। पा(ओ) देव अदेय सब ..... ति श्री पट प्रश्नी निरनय नाम भाषा अन्य मनोहरदास निरजनी धान सपुगे । । शुभ मस्तु । लिखित महात्मा हरिचन्द माई नपुर मध्ये ॥ सबत् १८२३ ॥ मिति महादि गुरु घासरे । यो । यो में गोपी चनायनम । केयल ज्ञान अन्य सार कोये तपायो पार भ्रम से दुरिद्वार भरि जावो मम गये से निजी कहि मान्यः । २ ॥ Sulyeet -वेदान्त। Vote -मनोहरदाम निरननो ने भाषान्तर क्रिया ! प्रति १८२३ को लियो हुई है। Vo-मुनि मार Lease Substamct-country inde paper Lens Siz.-11xi her Lines-10 on rape Extent-20G Slokas A penrage or linary Complete Cornet Character Dennis ir Place definit-Artic Swiety of Bungal Calcutti SARASunt -Atreatise on amistst. phasishy by Bakhtimars of Antires who wrotest m Surat 1610 (180} D under the 1stronage of I analit Dya Ram Tiru manuscrimitasditel Saurat 1974 (IRITAD) Imginning-अय मुनि मार लियत द्वारा प्रयमति अपने गुरनि के चानन को काम । मुनि सार वानन करो अनुभव के परकाम ॥ १ ॥ ने को Fया ग्रय को जाने गोकरि प्रोसिसाको अनुभव हाय गी मो यासी रोति ३२॥ गगा जमुना मध्य में अगर गट मझा | नगर हायरस यम विदिश मान मम ॥ ३ ॥ यो ठाकुर दयाराम तर कर धरम को राषसंह पडिा पार कयिन की राने माल समाप ॥ ४॥ यायर पन शनि के करयो पटो पनि धाप । श्री ठाकुर किरपा करो जानि अपना दाम ॥ ५ ॥ 11 r 1 XOTICFS OF JINDJ (nusorilt. Ent-दया राम गुरु अनुभर दोनो । पपसायर बन भाषा कोनो । एक इमार पाठ में नानि । माठा सपत् ले पादचानि । १२० मास अमाठ शुक्र है । द्वितीया माम पार पर सामुनि मार मह काट्यो विधागे । बुधमन है। तुम लेष्टु मुधारी । १८० दाहा! अपने मुनि साप को 1 फाये परनन हो। मेम सारदा कि रदै । कहा कहे गाकार । १८ ॥ इति श्री मुनिमार मपणे शुभ | आपाठ कृपा ५ म० ५८०४ ॥ Subject -द्वरा मा का विरोधो दाना याचा Note- यया का नाम याताया जिमने मया १८६० में यह पन्य बनाया। प्रति १८०४ को लिखी हुई है। N000-घनुमान यादुक Veree Substance --- country made paper Leaves-31 Size -61x4 inclues. Lines-~-10 on a nage Extent-340 flokas Appearance-ordinary Incomplete Incorrect. Character-Devanagari. Place of deposit--Abiotic Suciety of Bengal Calcutta. Hanumang Buluha-The praise of IIanunina by Gurdin Tulp Disa Tho manuscript 19 datod Samvat 1859 (1802 AD) It is said that Tulsi Dása wrote two different sets of terres in praise of Hanumins. The resses in tbus manuscript have not been generally printel Bearing-न हेम करो हे... मगन को गधि परमारथ को यानि जाकि विवि बनाई विधि फेशन साई है। प्रयल काल राणे मूल पानि विगुल पर मोच बसे नीच सोर चाहत पसाई हे। दाडि रितिपाल जो परिहिस भय कृपाल मला क्रिो पल को निकाई साई । पाहिं हनुमान करना निधान राम पाहि कामो कामधेनु कलि कुहुरा मसाई है ॥ २ ॥ विरचि चिरचि को धमति विश्वनाय की जो माना ते प्यारो पुरी केश्य कृपाल को नोति रूप लिग मय अगनित लिग मय मोछरितानि बिदर निन गाल की। देवो देव देष सरि सिद्ध मुनियर वाम लोक पति बिलोकत कुलपी भाडे मान की । शाहा कर तुलसो दया निधान राम श्रेसो कासी की कदर्थना कपल कनि कान की । ३ ॥ आग्रमा घरन कलि विवम विकल भए निन निन मामा मोटरो सो डारिदो । मकर मरोष महामारि हि ते मानि मत साइब सरोप दुनो दिन दिन दाग्दिी । नारि नर भारत पुकारा मुने न काम काहू को देवनि मिलि मोटी भूठा मार दो । तुलसी सभीत पाल मुमिर कृपाल राम समये मु करुणा सहि मन कारि दी ४ ॥ Eud.-जो सन पाठ करे जो मुने नित पय घढे हल पुष्प हो । यी रघुवीर समीर सने परताप दयानल जोष मरे । जो मुमिरै मनसा पचसा क्रम याते पदारय चारि परे । मगल टायक हे यह बाइक वाहु की पोर अपश्य टरे ॥ २ ॥ दोहा । हे तुलसी कह एक गुन गुन निधि कढे लोग ॥ भला भरोमा रायरो राम रोझवे लोग ॥ ०३ ॥ इतिथो गोसाई सुलसीदास कृत हनुमान वाहक सपूर्ण शुभ मस्तु ॥ श्री पोतारामचन्द्रायनम लिया बाहक धेसाय मासे कृष्ण पने दुतिया तियो भाम वासरे मयत् सर १८३६ ॥ शुभ । Subject --हनुमानगो की स्तुति । Note -गुमाई तुलसीदास कृत। यह प्रति मयत् १८५६ की लिखी हुई है। No 61-सगोरा भाषा Verse Sabstance-country wade Mper Leaves -1261 Size-7x6 inches. Lines-18 on a rage. Extent-1538 dlokas. Appearance -- ordinary Complete. Incorrect Character -Deranigart Place of deposit -Asiatic Society of Bea al Calcutta NOTICES OF HINDI HIVUSCRIPTS. 55 - Sanglfa Bhard-A treatise on music, being the tronslation of some Sans hrit book on the same subject The translator 19 Harballable Degrnning-श्री गणेशायनमः ॥ सिह पिटा। कहुते लपि गिनिजह तहा जय नति । भावो दीप दुलियो हरि घल्लभ नानि इवे ते प्रजोर कति । प्रगट्या अनुराग मन। हिय को नु अलिगनु कोना नवे मिलि दपत्ति । लाल विसाल से प्रति ही मिन भाल को नेन करो मुष सपति ॥ ९ ॥ दोहा ॥ गीत पाद्य अरु नृत्य त्यजे । कहियत है संगीत । सो सगीत द्वे विधि कहे मारग देसो मीत ॥ २॥ दिपराया नु विरचि मे बहे भरत करि प्रोति । सिप ज के पागे नव्यो मोई मारग रोति ॥६॥ देस देस की रोत में। रीकत जाहि मुजान । छो गोत देख कहत । जानहु ताहि पेमान ॥ ४ ॥ गीत वाद्य अरु नृत्य में बहो चु यह गुन जानि । सब बन के मन को मुनत । अानन्द वठतु हे पानि ॥ ५ ॥ End.-चार नृत्य करि के पुनि न्यास । कारे सबदही में मुप आस । कदरी नृत्य को विद्या को देखे बहुमुप पाये ताको ॥ ६ ॥ हरि धल्लभ भाषा रच्यो । सय सगीत को सार । तामें सपरणा भयो। नृत्य विचार अपार ॥ इति सगोत भाषायो । नृत्याधायः॥ ८००० अथ लमो धान या सा पदासनस्था विपुलटितटो पापवायो । गभीरावर्त नाभिः । समभरनमिता भुभवस्टोनगेया लन्मी दिव्ये गजेन्द्रमणिगणचित स्नायिता हेमफुझे नित्यं सा पाहता मम बस्तु गृहे सर्यमागल्ययुक्ता : Sulyect-सगीत शास्त्र । Note.-अनुवादकता का नाम हरिवल्लभ है। No 60-हम्मोर राम Prose and Verse Substance - couutry made paper Leaves--54 Suze--8X6 iaches. Lines---15 on a page. Estent-900 Slokas Appearanco-ordinary Incompleto Incorrect Character-Deveni gari. Place of deposit--Asiatic Society of Bengal, Calcutti. Hammera Rdso -The story of Hamnfras life especially concerning his struggle with Allanddın The name of the author is Mahesa, but he does not give the date of the composition of lus book. The manuscript ts, however dated Samvat 1861 (1804 A.D) All tha dates assigned in this book to the different events of Hamufra & Life correspond with the era according to which dates are calculated in the Prithvirija Ríso (See report for 1900) Beyarareray:-श्रीराम को ॥ श्री गयोशायनम । प्रब रम्भीर रासो निस्यते। "अमर युरी महा लोक वचन सस कठिन बाराय । रिपिछी भये । सोम के बस कहाये ॥ ज. ननी उदर न प्रातरे सकट परें न आय । अनिल कुड उतपति भये । च्यारि भुजा धार चाय । १॥ दोहा । च्यारि भुना आयुध सहत । तेज पुल परचड ॥ सुर हरये कपे असुर । येते भये नव ण्ड ॥२॥ Ind --मिले राव परत सहिषी रग्यो नोर समाई । ज पारसिक परसि ॥ वजर कचन दो बाई॥ नादोन हमीर सम हवा न वह सो होय से ॥ ऋषि महेस ईम उचर ॥ वे सभा सहत सुरपुर धैसे ॥ २८७ ॥ इति भो गव हम्मोर राम गठ मजकूर नाम संपूर्ण । सुभ मस्तू ॥ ॥ सवत् १८६१ प्रसाळ पदी १० सामधार लिखित मुम भवतु । Subject -राजपुताने के प्रशिद्ध हम्मीर का वृत्तान्त । Note-शघि मदेश ने इसे लिखा है। प्रतिलिपि सवत् १८६९ में हुई है। सवत् प्रादि जितने इसमें दिए है सब पृथ्वीरान रासो के अनुसार है।

10"ICISOFINDIYAMURCPTITS No 03-ट्रोयपर भाया 1 cro Substanco-Kaknir paper Lact-- Sizo-121*7 inchen Lines-2l onarge. Ixtent-5,711 floks Ag poaranco-ordinary Complete Currict. Character-Devanigari I'lsce of deposit-Pandit Durga Prasad Misra Cross Street Calcutta Drone Para Bhumi.-Ind translation of the Droņu Paria of this Valıbhirafa by Desa Dutta (ali a Dutt) who wrote it in Samsat 1818 (1771 AD) at the request of Prince Brnja Rij son of Jahárija Ranjita Singhs of tho Jammu Ruza family Tho menuscript related Samrat 1925 (18CB A D) Beginninj- श्री गणेशायनमः । श्री राम चन्दामनमा । अत्र द्रोण पर्य भाषा निध्यते । दौसा । चान कमल गुरु टेष के । विमल नाम की पान ! निम दिन पदे रिय यसे । करन डरित को छान ! १ तेहि प्रसाद कविता में अपनी मत अनुमार । माद अर्थ चूके ता कोपिद ले धमार ॥॥ Lnd -यह नर मति मा ररयो द्वारा पर काय टाम । नाम धयों पुनि अति मप दया वोर विलास ५२ ॥ विक्रम सब राम दृग यमु भानी तप मास : गिरा रिना यि वार यि पुस्यो चीर दिलास ! २३ श्री गुरु पद परसाद से पया मुर्माग अनुभार । वार बिनास यथ सह मुतिरी केकि घार ॥ ५३॥ इति श्री महाभारत टायपण कधि दन यिचिते बोर बिलासे शत मंद्रिये सपूणम् । शुभमस्तु सर्व जगता मयत १०५ : Sulyett.-महाभारत के दोण पर्व का अनुवाद । Note.--नम्बू के महारान रनजीत के पचन कुमार प्रमगन को आना मे मयत् १८१६ में कवि दत ( देव दत) ने इसे बनाना मारम्भ किया । । No64-नरलसागर Tersr Substapen-country made paper Letics Size-7X5] inches Lines--18 on a page Extent-500 slokar pearance-old. Complete Incorrect. Character -Deranigarl Plree of deposit--Lalit Rim Jodhpur Narak Súgar-A boob dusling with the Tortues of spiritual teachings and the palms in pratee of Rama. The author Is Narala Rima dsserple Rama charana the founder of the Ruma Sanehl Sidhus of Sibpuri. Beginnuy- सरररररररररररररर र गम राम राम राम राम गम राम राम राम राम राम अय यथ नवल सागर लिप्यने । सति । सनरा कोटि मन सा नये ॥ राम चरया डर माहि पान मरोमो आन बनानधन राम के नाहि मय दृत्त । नवल न सागर यथ यह मुधा अरय नल चान स्कता सबद नहीगा। परा भेटि निधान । म { ot-दुहा । राम गुम टर म यो ! भनत कोटि मा मोस । नाना अनुदर ग वरी। मान बिसना वोस ॥ १५ ॥ यय कहाँ गुर महा मृ। नाल = मायर पर मन जन किरपा रापियो । में तुम चाणा पेह ॥ १६ ॥ यय सध्या कूडल्यो । दहा । ५ ।क इल्या । २० । मेरठा ।। कयित ।२०। समश्या। पद । ८ मा । ८६ र चन्दाइया । १ । ययया रेपता । ८ । सद ॥ वरया रेपसा मद्र रच रह सप्या मान । मघट एक सत सार यचे तम उपरि मानु । गम गझ परताप मुनाल ज्ञान ये हद । दूहा कूडल्या सारठा कधित सवइया पद ॥ १० ॥ प्रति नवनागर गध सपुरण । Sujeet --दममें जान उपदेश और राम भन्न को मरमा कही। Note -गाहपुरा के राममनेहो माधू के यादि तुम रामदरश की के लेन घनराम महामन महेमरो ने यर ग्य बनाया है। वनान का समय नहीं दिया है।समाप्ति में लापा का नाम भी नहीं है।

NOTICES OF ITINDI VANUSCRIPTS 67 No 65-परणदास जी की वाणी Verse. Substance English paper Leaves--32 Siz0--39X2 inches Lines--8 on a page Extent--192 blolas Aprre Arance--nor Complete Incorrect. Character-Deraniguri Place of deposit-Bhau Dis, Jodhpur Pirana Disaste bant-Verses of Pārana Disa, dealing with spiritual knowledge, worship and moril lessons. Mahanta Púrana Dása sat on the gaddı of his preceptor, Dayila Disa, in Saruvat 1885 (1827 A D) Begrnrang-अय श्री श्री यो पूर्णदास जी महाराज से वायी छूट कर सषद लिप्यते । स्वति । सायी । निमसकार हरि गुर जना । आदि अप्त मधि नाम । तिनही कू नित करत । पुरण दास प्रणाम ॥ १ सय जनम लोला दुहा । घदंन भी परब्रह्म कू पुन गुर फू घरनाम ॥ सब सता सिर नयाय पाना नाद गुलाम १॥ रामदास महारान के । द्याल मिरोमण सिप ॥ जन्म सलीला वर्षहु । निन गुण रूप प्रतिष ॥ २॥ दया रूम घर प्रगटे । पुरण के घर ताजजीर अनेक उधारणे । प्रगट किये यह साज ॥३॥ End -ता दिन ते या देह घरो दिनही दिन पाप कमावन हारी। नीच क्रिया धुध हीन मलीन कुचाल प्रचार विचार बुहारो। आगुण को नहीं और कहा लग एक म. रोसा हे पाम तुमारो । हो हरि या धिनतो इतनो तुम मुप सु कहो पूरण दास हमाग ॥ २१ ॥ सोरठा । कोण्या श्री गुर द्याल । पूरण परपुरण क्रिपा ॥ पाद अंस प्रतिमाल । कवू काल भूलो मतो ॥ २२ प इति यो धोनतो को अंग 1 श्री पुरणदास जी महारान को धागो सपुरण । Subyeet -चान भक्ति और उपदेश Note.-इसके कती खेडापा के महंत पुरणदास जो है जो दयालदास जी के पोछे सवत् १८०५ में गद्दी पर बेठे। No 06-नाथ चन्द्रिका Verse. Substance-country made paper Leaves ----11 Sze--13x10 inches. Lines-30 on a page Extent -- 700 slokas. Appearance-new Complete Correct. Character-Dovaniigari (Mirwadi) Place of deposit-Prohit Gulab Singh, Jodhpur Natha Chonunld -Verses in praise of Jalanillara Mitha by Utama Chanda, who was one of the ministers of Blaháríja Mina Singha (1803 to 1843 AD) of Jodhpur Uttama Chands who was born in 1770 AD and died in 1807 A.D, composed four other books, tu, Alankara Alsva, Tyraka Tatya Nini bata and Ratan. Hammira u bato Beganning-प्रय नाथ चद्रिका लिप्यते ॥ दोहा । श्री सिद्धेश्वर मुकुट मणि नाच जलयर इष्ट | अधिक अधिक मे पर रहो जिनकी कृपा मुद्रा 1 1 रहित विषय प्रा भाय स्व जन पद कुलिप सुख कद । सदय अनामय । जगन मय जय कचन गिरि End-नर समुद्र मय देस विच मलज जोधपुर जान । जहा बेठे रानस करत विध विध श्री नृप मान । २५ । तहा बन्यो मुम यथ । नाम चद्रका नाम इहे । परम मुगम मुख पय सकल मनोरथ सिध करन । १६ । और प्रयोजन सरव हे जिते घखानत मिष्ट। पथ बनायन चित धस्यो गक रिझावन ईए । २७ । पुरया प्रेम प्रनीत मी करत नाथ गुण गान | मेरे उ नम नाम को भी अन अर्थ प्रमान । २८ । यह पुस्तक वाचे पढे मन धारे हिये माह । स्वा. रथ परमारथ लहे यामे प्रसय नाह । २६ । इति श्री महागा मुकुट मिण श्री मानसिंघ जिस्तत्यांच्या उत्तमचद्रेण विरचिताया श्रीनाथचद्रकायो प्रसग वर्णन चतुरो नाम रसमी सपुरण श्री रस्तु। प 15 88 XOTICCS OF ANI MANOSCRIPT'S Subyeet -इस यय में बाधपुर के महागना श्रीमानमिद को के देय मिट्यर श्री मनधानाय नो के गुगो का वर्णन है। Note --इम यथ को भागे सलमानद मी ने बनाया ने महाराणा मानसिंह जो के मुतट्टियों में में थे और काथ्य रचना के कारण में महारान के अधिक कृयापार थे। मार्गशीर्ष यदी १३ सभा १३३ को पैदा हुए थे और मी तिथि को सवा १८६४ में मर गए । ३१ घरस को दमर पाई। इदोने नायद्रिका के मियाय दाने यथ पर बनाए हे १अलकार प्राशर । तारक सत्या नोति को यातन ४ रताना हम्मीर को धारा । जिसमे का यह दोहा बहुरा अलोकिक और चमत्कार युक्त है । वष सर सिट अद्भुत ज्ञान । पदक येद निल दत्य । टर टरोप भुम अधर रस । मेक पिंड पट पत्य महाराणा प्रोमानमिह सी भी बड़े कवि और करिये के प्रतिपालक थे। मयन् १८६० में जोधपुर के राज्यमिहासन पर गोभित हुए थे और सवा १८०० में स्वर्ग यामो हुए। इनके बनाए हुए कई यथ और हजारो कविरा गोत और मनन है। No67-रमराज terse Salatance country made thick piper Leaves-53 Size--54x6 inches, Lincs-14-15 on a page. Extent--600 flokas Appearance-new Complete Correct. Character - Desansgari Place of deposit-Bramb Bhatt Nánu Rám Jodhpur Nasa Ndya-A treatise on lovers by the poet Matı Rama (Seo report for 1900) The manuseript is dated Samvat 1848 (1791 A.D) IBeginning-श्री राम कृप्यायनमे टोटा होत नायमा नायदि आनधित गार । तात परने नायका नायक मति अनुसार ॥ ५ ॥ उपने पहि बिलोक के दिन योच रस भाव । ताहो परनत नायका जे प्रयोन कवि रात्र ॥२॥ End -~-समुझ रस का रोझहे सस्तन मुषि समान । रहनि के रस को किया यहे यथ रसरात । १३ । इति श्री मुक्रयि मति राम विचिते रमरान समाप्न श्री रस्तु । सवत् १८४८ मितो चेव कृष्णा नरमी मद वासरे लिखित तिधारी दोलारामेश मिद तथा लिखायत धर्म मूर्ति साह को श्री नदराम श्री पठनायें । यह पय करिगम यो प्रयदास नी की प्रति से लिश्या नद साम मध्य श्री रस्तु.॥ Subject --नायका भेद । Note -इस यथ के का मुविण्यास करि मतिगम हे ना शेरगजेन बादशाह के समय म थे । निस पुस्तक में यह सूचना को गई है वह सरत् १८४ को निलो है। Terse Substance country Lines-15 omnpage made paper No 68 - गधा माधव मिलन घुध विनोद Leares-28 Size-51 x Gy inches Extent-500 blokas, Appearance--nex Complete Incorrect. Character Devanágarh Placo of depasit--Bramh Bhatt Nánu Rim Jodhpur radl & midhata mulana in lla rinola _A treatise on lovers with a short account of the meeting of Ridit and VIadhara as described by Laliti The authors name is Káli Dása and that of his patron 13 Jogiyito. The mana script copy was made by Daulat Rám Tiwalt who was also the copyist of Rasa Rája (10 67) 69 मुनबे के Beginning-श्री गणेशायनम. श्री कृष्णयनमे । निस दिन कर जोरे र कुरनस करो बनाय । नेक नजर मी तन करो बडे कुधर रघुराय । १ । पजा कार चोर को मुमिर अधेरो रेन । बरनी श्री गोपाल को ललिता दूतो अन । २ । ललित पध ललिता कयो मुनि रोझे प्रजराज ! अन पाना रसन को । प्याल रिझायन कान । ३ । रोफे को रिझवार संग दूर करे दिल सोग । काहि सुनारू यथ यह को मुनरे के लोग । ४ । सोम नग नालिम जोगाजीत । नाके यागी होत ने साहि भये भयभीत । । । नागा जोत गुनोन को दीने बहु बिधि दान । कालिदास तातें किया यंथ पथ अनुमान । । उन मानो हरि को कथा लई सरसति पेनि । बरना वन अनितान में ललिता दूनी ऐन । 01 End -प्रोतम हरि राधा प्यारी को मिलन कहावे कू जो । ताते हो ललिता दुतो को पद पफज टुहू पूजा | २४ इति श्री राधा माधव मिलन बुध बिनोद सपूर्ण श्री राधा कृष्ण भी जयति । Subyeet -इस यथ में नायका भेद और राधा माधव के मिलने का प्रसग ललिता दूतो के द्वारा पार्णित है। Note-पयकर्ता का नाम कालिदास और पाश्रयदाता का जागानीत, मगनापरण से मालूम होता हे परन्तु दोनो का इतिहास कुछ नहीं मिला । कालिदाय के दूसरे गथो के मिलने पर शायद उसमें समय और आश्रयदाता के कुल ग्राम और राज्य का पता मिले। यह सूचना मिस यय पर से की गई है यह पुराना उसी लेखया का लिखा हुआ है जिसने रस- राज को लिखा हे परन्तु समाप्ति में अपना नाम और धर्य नहीं दिया है। No 69 -पंचाध्याइ Verse. Substance-Country made thiek paper Leaves--28 Size-51 x G4 inches. Lunes-15 on a page Extent--500 blokas. Appearance-new Complete. Incorreet Character--Devanagari Place of depostt-Bramh Bhatt, Nádu Rám, Jallipur Panchádkydi -A description of the nnoruus amusements of Krzna by Swami Nanda Disa, who flourished in 1567 A.D His place is 7th among the eight greit masters of Hindi (Bray) literature The manuscript is dated Sanitat 184811791 A.D) Beginning-श्री गणेशायनमा यो गधावल्लभो नयति । वंदन करो कृपा निधा. न श्री शुरु शुभकारो । शुद्ध जात मय रुप सदा सुन्दर अपकारी । हरि लीला रस मन मुदित निरा विचरत जग में । अद्भुत गति कहु नहि न अटके हे निकमे नग में । नोला- त्पल दल श्याम अग नभ जो बन भ्राने । कुटिल अलस मुख कमल मना अति अवल वि. राजे । लिलित सुभाल विसाल दिपति जनु निकर निसाकर । कृष्ण भक्ति प्रति वध तिमर कह काटि दियाकर । कृपा रग रस अयन नयन राजा रतनारे । कृष्ण रसा सब पान अनस कछु घुम घुमारे ॥ ५ ॥ Ind ---प्रवन कीर्तन सार सार मुमिरन को हे पुनि । ग्यान सार हरि ध्यान सार श्रुति सार गुहि पूनि ८५ इति दसम स्कधे भाषा नददास कृते रास कोडा वर्णन नाम पचमे। ऽध्याय ॥ ५ ॥ सवत् १६ वरप ४॥ मिति चेत्र क्रष्ण नवमी 18 मद यासर लिखित। Sulyect - इस पथ में रास लीला का वर्णन है Note -यन्धकी प्रसिद्ध स्वामी नन्ददास हे जिनको गिनती अष्टछाप में है और ना सरत् १६२४ के लग भग हुए थे-असल पुस्तक सार गु तक लिखी है और प्राचीन है आगे " हि पूनि" से नई दुसरे लेखक को लिखी है और सत् ५६४६ भूल कर - 60 MOTICES OF INDI 1/11 USCRIPTS मयत १४- की नगद लिग दिया कि मयत AEE में नदि नधी मंद पासर अरा रनि पार को नहीं थी रघिधार को थी पर मया १-४८ मा मुदि का नि यार का होना इस पर्व के घडू पचाग में भी सिद्ध होण हे मी अपन्न परे में जो खा गया है मयत १८४८ ही होगा पीछे में सिमने नये पप पर उसको नकल को हे भूल में सब! १६५ लिन दिया और इस पुस्तक की लिपि रमरान से यदुरा मिलती हे घरन दोनो ही एक लेखक के लिखे हे ऐमा चारा होता है और दोनों ही एक गुटके में बचे है और एक धनी के माम हे परन्तु यह पाश्चर्य है कि रसरात को समाप्ति में भी यही वर्ष सियि लिया है क्या टोनों पुस्तके एकहो दिन में लिखी गई यो या उनकी ममानि एक दिन में लेप ने लिखी है। No 70-TA PUTTE l'erse Sobstanco-old foolscop proper Luares --27 Size-Gkx44 inches. Lines-on a pnge Extent--200 Blokns Appearanco-ordinary Complete Incorrect. Character-Desnnagari. Plwe of deposit-Karaidin Braluman Jodhpur Gydna Suarodaya -A treatise on s dopartment of Yoga as, thousien BIon of breath by Charana Disa who was born in Samvat 1700 (1703 AD) nt the villago of Dahra (Alwar State) and died at Delhi in Samyat 1838 (1781 AD) At both these places may bo socn eren to this day bus cenotaph. Je 19 wrangly described as a Bralıman of Panditpur, district Eyzabad and as born 10 1480 A.D One of the disciple of Charana Disa wag Sahayo-bii (See No 129 of report for 1900) sho mabes mention of him and who composed screral books about 1750A.D The manoscript 19 dated Sanyat 1890 (1833 AD) Beginning-श्रीगणेशाय नम यो यमगुरुवे नमे दोहा । नमो नमो मुखदेव जो परणाम करू बनत । तुम्ह प्रसाद स्वर मेद कू चान दास परनता । १४ पुरुमतिम परमातमा पुरन विधामोस । धादि पुरस अनचल गुही नाहि निया सीस कुन्द लीय छन्द रउ मुकइत हे अतर सह नान । निह अवर स्वासा रहित हे साहो कोमन श्रान । ताही को मन आन रात दिन मुरत लगाये । प्राया पाय विचार और ना मोम निवायो । चरनदास मय कहत है अगम निगम को सीख । यही पचन ब्राहदान का मानो विसमाधीस ॥३॥ Fndi -छप दहरे में मेरी जनम नाय रनजीत प पाये (न)। चरनदाप रननीत ने कहयो सरोदो चान । बाल अवस्था माहि बहुर ही (दो) लो में प्रायो । रमा मिले मुग्य देव नाम चरनदास धाायो । जोग जुगत हरि भक्त करि प्रम्हज्ञान ट्रक कर गयो । आतम सत्व बिचार के अनपा ने मुन मन रहयो । २२० ॥ इति श्री चरणदास नी त जानस्वरोदे समान मयत १८४० मिति आषाढ यदि ॥ १३ ॥ लिपि क्रत ग्राम्हण डेउरान लिहायत महा नानगराम मई मध्ये शुभ भवतु श्री राम चद्रायति ला बतितराम । Stayect - इस पुस्तक में ययाती ने भाग के दोहे छप्पे और कुइलिया आदि छन्दों में स्वरोदय का वर्णन किया है और इस विद्या का मुघ (शुक्र) देव मनि से प्राप्त होना बसा है। Note ---इस पथ को महात्मा ज्ञानदास जी ने बनाया है। इनको ग्मते हुए शुरुदेव नो मिल गए थे, उन्होने इनका नाम चरनदास रस्वा । पहिले नाम रननोत था, राधकर्ता ने अपना समय कुछ नहीं दिया है । परन्तु जिस पुस्लम से यह भूचना को गई यह सवत् १८० प्रपाक बदि १३ को लिखी हुई है । चरनदास जी ठूमर थे गाय डहरे इलाके राम अलवर में सबत् १००० में ममे थे और मगसर मुदि ४ पयत् १८३८ के NOTICES OF INDI XUSCRITTS 01 दिली में उनका देहान्त हुया दोन जगह छपियायनी है और मेला होता है। भाषा काध्य सरह पर गिर्यासहसरोज में गलती से इनका पडिरापुर जिले फेजाबाद का रहने वाला और सत्रात १५३० में इनका मरना लिखा है । शायद ये कोई दूसरे चरनदास हो परन्तु, स्वरोदय तो वहीं का बनाया हुभा प्रसिद्ध है। इनका एक अन्य और भी मुना गया है निसका नाम चरनदास गागर । No1-अपरोच्छ मिद्धारा Verse. Substance - country mndo paper Laves-3 Sizu-10x7 inches Lines-28 on a pige Extent-100 glokas Appearance-roll Complete Correct Character - Devinigari (Varwidi) Place of deposit-Pandit Puram Chantl, Jodhpur parochcha sudd/Mxfnfr: -Consuleration of the arturs of soul by Malirijs Vasananta Singhs of firwar nlho came to the gadds of that stato in 1035 A.D and died on 1078 AD Hearing-श्रीगणेशायनमः नामी इच्याते भयो विश्वसनिरमाना कान और कारन टुल लाते भय प्रमाण १ करता है सव विश्व को ताको करता नाहि । वंदन ऐसे ब्रह्म को ध्यापकता जा माहि । २ । यदन करि गुर देय को पछा करम बिचारि । ता पाछे फिर अगसि को कहिये मगह प्रकार । ३ । कौन कर्म ते होत हे मनुप देह उतपत्ति । करता किहि विध भागता फिदि विध करम निति ॥ ४ ॥ Ind --कोनो जगवर्तामह यह पातम सत्य विचार । अरु अपरोच्छ सिद्धात एह धरयो नाम निरधार : या अपरोध सिद्धांत को श्ररथ धरे मन माहि । छूटे सो सतार ते फिर पिराये नाहि । ६॥ इति महाराशा जसवससिह जी कृत रोक्छ सिद्धांत सपूर्णः ।। Sulyest - इस ग्रन्थ में कर्म कर आत्म तत्व का विचार कहा है ॥ Note -इसके कर जोधपुर के बडे महाराजा ज्ञमपतसिह जो रे जो सबस १EER में राज्य सिंहासन पर बैठे थे ओ जिस अन्य से यह मुचना की है यह पुराना लिया है परन्तु उसको समाप्ति में लेखक का नाम या साल सवत कुछ नहीं है। No 72-947 1-1 Verse Substance-country made paper Leares --! Siz--10x7 inches, Lines--28 on a page Extent--80slokas Appearance-old Complete Correct. Character -Devanagari (Lirvarli) Place of denosit-Pandit Punam CJinned, Todhpur Anubhma Prolaka - The essence of Ved intısın in catecbistic forun by Mahirija Jasawaota Sigha of Darn it (ace No 71) Beguintry--यो गणेशायनम' अथ अनुभव प्राश लिख्यते । कवित्त पुछी हो प्रनाम घरि कहिये किरपा के में सो रहे न सदेह नामै म कहि बनाईये । तुम्हारे सरन आयो ताको तो तुम्हें हो लाज ईश्वर साप मोहि नोके के बताईये । गुरु घायो गेम अनि ईश्वर वह है जो मुध चेतन को प्रतिविन माया में लखाईये । फेर पछयो सिप्य तत्र माया ध्यो करावे कौन ग्राहको सहप फेर प्राय समुझाइये ॥ १॥ ब्रह्म प्रतबिर होत ईश्वर है देण्या यादिव्याप गई ठोर ठौर सो जोर वा है । प्रथम प्रभास के गई हे पवन रूप बहे तेन यह पानी वहे भई घर है। नाना विध देसो पर गही जाति क्या हो नाही सजग मारयो याको योन दो पर है। झूठ मे प्रतीत और और को दिखावे और कौन है फहे माया माते भयो डर हे॥२॥ 14 Ent-टाया। येरे में या काय विचार या अनुभा प्रगम शेर पटि भूमि समझे। मार । १६inो मात्र मदार fuu femam अनुमा गर्यम् । Stilyecभनुभव प्रगम में येदानकारिय गुरु गिय मगद द्वारा मान रोशि धे में कहा Note - wril ruyr फे २ मा मगामधनी में धाम प्राय | जिस पुस्तक मेस प्रचना को गर हे पद निलो पानी पर नगरकपना नाम मिग मंशा न लिया । Vo-3-पानद शिनाम Teree Sul staire--cruitre madeparer Iuare - Sin--10x710 lance-28 omax Pxtent-200bine. Apprar Ance-oll Camilate Curtech Characli-Derazar (Jlárwid) Ile of depornt-Pandit Puran Chal Jodhpur Arnatin-inexmaration of the vealintarilreply Rainedarn tho Sirirala Blics a of Swimi Sinkarschuiryn by Jlahirja lauanta Sın la o Vinir slio composed this book in Samrat 17.4 (1667 AD)(mr du, 71). Barring-3 मम एक दरा गर या मुगरी नन्द । विधा ति गर पति का आनन्द । १.दादा पनी इटा कर किया विम्यक परकार । बंदम परमा मन्द की जानकाधारकाच्याम मुष का माम्य पट मदर क्रिदय मनाया पाठे पमान का मीत मरे मिट वाय1 मार गा गट यि येडे मष्टम मुभा राहा टदामो प्रय नमरकार किया प्राय : तत्र मेयर पद यही का नाम पम टर। मन को इटा दो पाये सदि६ Fnt-हिमानद पिनासको पड़े मुने चित rama टपत्रे ग्यान पनि जीपन मुक्त मुभाय : १४ । भाग कानी पर यह नमामिप वनर । अमानद शिलाम गाय दामा नाम मनाए । १६५ रम याग याके पठे नाव पठे दिए लाय | फल याको रात्र पाप ही समझे दे धनाय १६ मा मरे मे याम सा पर बोयोम । मुम्ल पय मा तिक वि दममी मा पनीम | १६ रति की मानद विकास समर्म ग्लोक, २०० महाराजाधिरामा महागपा को समयसिमा मिचिरा। Slyret-इम सच में दाल का विषय शर शमी के भाष्य के अनुसार दिया है। Note-म पन्थ को बोधपुर के बडे महाराषश्रो सामाभिध मनो मे सवा ११४ = काकि मुदो १० युद्ध धार का बनाया । No -मिहामन वचमी Icrac Substance - country made aper Learer-31 Sin-9x8 inclues Line-180nange Extent-1200tosax Asparance-Id. Complete Incorrect. Character--Iransgarn (Mirrith) Place of depasit-Chirun CIAAL Din sillage Khilti Jelhpor Swaran Burisé - Translation of Sinhissza Bafilall, Binayn Suudra < Biliner who did thus trapuntion in Saturat 1611 (1351 AD) The langu oftlas bomb Bam almixture of Sarmili and Guyeriti The nurserapt ts datel Samsat 18.4 (1707A.D) Pur ng-योगणगयनम पच मिपासप वगामी रियते । सपन मगल करण दोस मययए टायरा सारदा मुगुर नाम निय चिन धारीय । परि राय विक्रम सो मत पल साहस्स विचारोय। सिचामा यतोसो मिस टलियमेन गप धार । माप से लपलम लाल XOTICFS OF DINDI WANUSCRITS CS mada parer दाखद विनय विचार १॥ द्वहा । सिहासण माण सभा शिण पुतलो पत्तोस, भोजराज पाग. लि कर विक्रम राय सलीम र सिहासन के हनो किण पाण्यो किम भोजलाधे केम कथा कही से साभाल ज्यो चोन ॥ ३ ॥ घोपई ॥ धर्म अर्थ भाग नई काम । मालर देस र चिहुनी ठाम । ति अधिवार लूपण अगि यार धारानगरो पुस्य न पार ॥ ४ ॥ Enel -स्थत मोलह वर्ष ईयार सिंहापया बतोसो सार ४ लेई की। येह प्रयध । मुक मतो में चौपई बध । भणता गुणमा हुरे कल्याण अधिलि बीकानेर अहि ठाय ॥ ४५ ॥ इति सिंहासण घनीसो कथा सम्पूर्ण मयरा १८२४ कार्तिक मुदि १४ गुरो रोदिठ यामे श्री रस्तु' । छछछ॥ Sniyect-सिंहासनसत्तोसो का उलया है जिसमें विक्रम महाराज के गुण उस और पर दुख मंजन को कथाएँ हैं। Note -इस अध को योझानेर नियासी विनयसमुद्र ने सयरा १६९९ में बनाया भाण इस की माथाडो और गुजराती मिली हुई है । गायकती ने अपनी गुग परंपरा इस प्रकार लिखी है ५ केमो गुरू। २ रयणप्यमूरि । ३ ककसरि । ४ देवगुमगुरू । ५ सिद्ध मरि ।६ पड़ विनय 1 0 हर्ष समुद्र । ८ विनय समुद्र । सिम प्रति से यह नोटिस की गई है वह कार्तिक मुदि १४ संवत १८९४ की लिखो है। No 75 EET in Salt I'rose and verse Substance-country- Lcaves---100 Size-0X8 inclice, Llues-17-20 on a page Extent-1,700 flokas Appearanee-old Complete Incorrect Character-- Devanagari Place of deposit--Chiran Chalak Din, village Khata, Jodlirur Dindri Sulasal Sutla --The entsai of the famous Bibiri Lila nith the glow of Min Singh of bijaj agachcha. The manuscript is slated Samrat 1823 (1760 AD) Deginning-श्री निनायनमः । अय सतसे लिप्यते । भगति करुणा अंग' । दोहा मेरी भव बाधा हरी । राधा नागर साई । मातन को माई परे । श्याम दरति टुति होई । १॥ टीका । इहा पन्ध के आदि मगला चरण के काम श्री राधाकृष्ण की स्योग-झार घ्याश्यान को जे है । नातन की 1 श्याम ह । चाके सरीर को ज्योति के लागत हो । श्री कृष्ण हरति दुति करते । श्री राधा युक्त नील रसमान रग होय । जेसे हरतान अर नोल को रग । एक ठे मथन नोला ग होत ई । त्यो यो गधा तू पोत रंग अरघ श्री कृष्णा जू नोल रग । दीन को संयोग करि दोहु को एक रग हाय । पाच रव समान । इति गर्भिताः । सो श्री राधा न 1 नागरि कहे ते रूप गुण दर से मेरो भय पाथा हरी कहते मेरी ममार पोडा रोग मेगादिक कष्ट दूरि करो । इत्यर्थ ॥ जेय माही को हरि राधिका प्रशाइ । करो विहारी सत्तमपी भरी अनेक सबाद १३ टो कम ó हरि राना जेसिधनू को दुझम आदेस पाई कद श्री गया जू के प्रसाद कार के क० भ० व्याहारो कोश्चरे मात में तरे दुहाग अनेक रस स्वाद भरे किए 10 १३ इति नो बिहारोदास कृत्त भासह दोहरा सपूर्ण ॥ ३ ॥ सत सहो टोका कवि नो विजेग कवि श्री मानसिघ जू को नो श्री उदेपुर मध्ये ॥ श्री रोहिट नगर लपीता सयत १८२३ घ फागुण वदि मूर्य घासरे श्री यन्यायन्य ४० ४५ श्रोयुज्य श्री १०८ श्रो शसिहती तत् शिष्य श्री भगव न जी याचनार्थ लिपशु काप उरना लिपो कृतं ॥ उपरली गयो माहे धेनु माझो । हुसुम पाह .

NOTICES OF INDIA VLSCRIPTS Sulpret-नायरा भेद प्रकार और रस। Note- य च मायुर ग्राम विदागदाम मे आमेर के रामा यड़े जय मह धुवन रचा पर टीम शिमगध के नो यपि मानमिद ने टटेपुर में का है। यह भाटिग मिस मति में की गई है यह फागन यदि ६ मर्य यार मवा १८२३ का परगने जाधपुर के गांव रोहिठ में लिपी गई थी। No C--दितोपदेश भाषा मटोक Prore unt ferre Substance-cmantry made raper Leves-87 Sizs-3xi inches Linet--1B on a Page Estent 3050 klokas Appearance-old, Complete Correct. Character--Dernnigari Place of deposit-Chru Chital Dio Jullipur Ilfopederr Bldml Saltka-A haat look containing stories wluch gic moral lessons The name of the author 19 not grem It is written in a language much was frst called Garslerian Mirmirands Inown narry the name of Pinal The manuscript ts dited Samvat 1825 (1768 A.D). Resents g-योगशयनम प्रिय हा टपदेश य य गुगलेरो भाग में लिप्यते । दा यो महादेव प्रताप ते । मान काम को मिल । चद्र मोस गगावस्तु ! मान लोक प्रसिद्ध पाती । प्रथम हो यो महादेय न के प्रमाद । मकन काम को सिद्ध रोय। के है श्री महादेव च । निन को मोस टपर । चद्रमा कला प्रस्तु है । गगा मिर पर मो. भतु हे । अथ मन्य घरनन दररो। पनो भानगु समकृत । मन धान प्रवीन । बोनतु विद्या नीत सन । लोक तीन भाधीन। End-पछे राना बाभन यिन मरमा क बद्धरा द्रव्य दे घर फू विदा करयो । गाडी मुनायो रान विन हरमा पानीबाट देश है। तुम्हारी मय हाय कल्यान होय । सुमारे रिदे शो परमेस्वर री ध्यान रहीं। प्रेमी यी हितोपदेम सपरन था । ममान । इति पथा. प्यान कथा दूहा नियमपूर्ण । मया १८२५ ५ ५ येणध मुद ३ माम घासरे श्री । Sulyect -राननीति । Arte-इम सय के कर्ता का नाम न मिला। पर दोहा नौच टीका यातामें लिया है। बाती को भाग गालो मन भाग मे मिनती हुई है। मारवाह में परिने ग्रन भाण को गधालेरी माया करते चार अब गिल कहते है। यह नोटिस जिप प्रति सेगर है यह वेशाप मुदि ३ मोमवार भवत् १२५ को निखी हुई है। . ho ? -नासो महत्ता को हुडो Fert, Substance-country mide parer Leasen-G Size-~11xs ucl es, I unes--1r an a page. Extent-1.5 Knk Appearance - new Complete Correct Character-Marial Place of deposit-la a temple at village Buru Jallipur Varee Mahalaltuull-The story fhow the cherrue (Hundi) of Aart tras cashed. It is oud that there lived at Junarh (Kathin**d) a great kuinu named Aarsı Vahta le passed bus cotire tune in the devotion and contempla tion of God. One on n time thero came to that city to adhas who wante! hoodi (cheque) fur a certain son of money Some one s bol na grudge amount Narsi stoved les house telling the sidhus that Yaral was a grunt bopher Tie wilhus insisted on lus giving them a l undı, bat he pluny told them that lig has no banker and consequently could not comply with their request. But they Bould not hear huu. At last he drew a hu di in the name of God wlu bat NOTICI.S OF NIDI NI USCRIPT 05 said, was honoured and mashed at Dubrahi The author of this story, which 13 commonly belicred, 13 Jethmal Kayasth of Nagola who wroto it in Sainrat 1710 (1603 A.D) Beginning-अथ नरसो महता को डी लिपिते । चोपाई ॥ श्री गणपति को पहिले ध्यान । जब नरसो को हुडी गागो। परम भक्त महत्ता हे नरसी । राम भगन में बुद्धि हे सरभो । निशिदिन राम कृष्ण चिस घरे । फूठी दस कथा नहीं करे । नाको है चूनागठ यास । राम भमन में रहे हुलास ॥ २॥ यह पाये माधु जन टोय । बामो लेकर हिंगे माय 1 प्रात बाग पछत हे यहाँ । कोन लियत हे हुडो यहा ॥ ३ ॥ Ind-सोरठा | नगर नागपुर वास 1 नाम बेठ मल नानिये । हार भक्तन को दाए । सघा सतरा सो दसक । सम। घेठ गुर वार । जेठ शुरल परव अस्टमी । चरि गुण कियो उचार । जो याचे सोखे मने ॥ ८ ॥ नासी महता की हुडो सपूर्ण । Suyect -जूनागढ काठियावाड में नरसो महता बडे भगवत भक्त थे। एक समय दो साधु उस नगर में हुडी लिखने वाले को टूटते फिरते थे नरसो जो के द्वपियों ने उन को नरसी नो का घर बता दिया । नरसो बो ने घटुरा कहा कि में तो साथ हू साहू नही परतु उन लोगों के न मानने पर लाचार उनको टुडो भगवत के नाम लिए देनी पडो । वे लेकर द्वारिका को गर वहा पह हुडी पट गई और ये दुष्ट लोग वो नरमी पो का फीता बद्धत लग्नित हुए-यह कथा इस य.य में है। Note -यह पन्य सया १०९० जेठ मुदि गुरवार को नागोर निवसी कायस्थ ने. उमल्ल निस प्रति से यह लेख लिखा है उसकी समाप्ति पर लेखक का नाम और लिखने का मन नहीं है। कराना चारिते थे ने बनाया pearance-r-old No 78 aiutarile terse. Substance--country mrde paper Leares -G4 Size--11 x 8 inches Lines--16 on a page Extent-130 Blolas. Ap Complete Correct Character -- Devanagari Place of deposit - A temple at village Beru Jodhpur Karuna Balt{$1—32 Kavitas written in the devotionrl and the elegrac stylo by Nftahars Dia Khrasth of Nagode. It is said that this Midhara Disa flourished in Mirwar in the time of Mahirija Vijayı Singha who occupied the throne of Idr.r from 1752 to 1791 AD Beginning-अय करुणा बत्तीसी प्रारभे । श्रीगणेशायनमें कवत । गिर को उठाय प्रज्ञ गोप को बचाय लियो अनल ते उवास्या पनि बालक मनारी को । गन की अरज्ञ सुन याह त छुटाय लीनो । राख्यो त नेम धर्म पाडय की नारो को । राख्यो गत घट तरे बालक विहगम को । राख्यो पण भारत में भीयम ब्रह्मचारी की । चियिव ताप हागे निप सतन मुख कारी माहि तो भरोसो भारी पेठे गिरधारी को End -या करुणा बत्तोमि को पठे मुने नर नारि । तिन के सब दुख द्वद को। काटे कृप्य मुगरि । ३ । इति मुनशी माधोदास कृत करुणावतोसी सपूर्ण ॥ Sulject –३२ कपित करुणा के भाव और भक्ति पक्ष के है जो बहुत सरम और करुणा रस में परिपूरित है। Note -यह अन्य मुशी माधवदास कायस्य का बनाया है जो नागोद में रहते थे। इही का बनाया दूधरा अन्य शक्तिभक्ति प्रकाश भी है। मावदास जी के विषय मे बोधपुर - 04 10TICESOFINDINIsrmirrs में मेगा मह मिया मिमिदनी क य थे जिसमे rom में गाय १४ मारयड का किया पारदम प्रती मावि में लपक का नाम और मनही दिया । 1012-गणेश पुराय Irrer Salutaneer tuntry mmtarapor Size -11xsanther. Lim aritanARE Jat nt-31011 AM Terranee-num Comita Crne Character-D answari lare. If deput-- temple at village Boru J xlhapur Gurdyn Inabutanet of the Gunnen Parína lyonn Motl 14 According to Dr G A Corkron lo hay l rn in 1531 AD) Beguaruj-प्रय गोग गलियो । श्री गणेशायनमे । पादन गम बटन या पट घटा कर र । कपा कर शिवनदन घटि पठे हि मार । ध्याम पाहि नर मुगर नारद प्रादि मुनीम । दिनकर माना गेप गर मम युदि नायो मोम । पोपा । राणा युधि. रियाद । मुना म्यामि तुम मदन गुपाला । मदा करो मान प्रापना पिपा एमारि विनोका म्यामो । कृपा मिटर अन्तरनामो छन काना धन रामा मोसमान मम गत ममामा । यदि निकार दोन दुप दारं । फानन फिर टुमद टुप पार Int-टोदा । यो गणपा को कथा यह मस्कृत मध्य विनाम । यया बुद्धि भाषा रघेउ बह मति माती लाल ४३ श्री गणेश पुराय संपूर्ण । Sujeet -गणेश पुराए का मारांग भाषा में है। इसमें गणेश को कया है। Mote --प्रयता का नाम मातोलाल सिम टा में माना जाता और कुछ शान नहीं मिलता । डाकृर पियर्सन के अनुमार दम कयि का सम सन् १५३ में हुआ था। No 60-गुख राम राम तथा गम राम Pese Substance-Country made Toper Leares-47 S1z0-81 x 7 inches Lune-21 96 un & jage. Fxtent -1700 sokar. Aprzearance-old. Coroplete Incorrect. Churncter--DER nigari (Marwali) Mace of depont-Thakur Whitu Hal Singh Todhpur sina Nams Hiso Tuthi Rana Rum Arbort arvot it of Rime Chan drs and some of 112 great virtues by Vidhya Dara China H prute it in Samvat 1975 (1618 LD) 17 o manuscript 14 datel Sıfat 1801 (1741 4.1)) Primeg-शा गणेशायनम अथ गुप राम रामो लिया गाहा चामर । श्रेझार म अय अनन। असरनामा नार नग। आय भगत यग्दाम अना। प्रशाम मम नेठ प्रनत .१॥ माधण्टामना र गुमरी स्तुत । अयमा मत्र पद नम यमय पाय मन हरि पद । सागुम करनानद निमगर टेंय तुभ्य मा २ सरस्सयो म्नुत । इस गमि ब्रह्मासो हमा रूपहम आटा। दे घर गुमा घरटायो । निध पाणी तुभ्य मा । Ind-गमा मम यो गम रोप दियो निगम पराया कहियो मावर दास कति निपा मगर कल्याण सपा मारे मे ममे श्री पचात प्रमाया कयामायाम कचिनि. परत भगा कल्याण । इति गुश गम रामे दधढिया मावादास कृत समुरलिस दपारी साहमन घेणो दामात पीपाड मध्ये पगारिया गयचद वाचनायें समा १०१ मात्रय मुद २ चद यासरे श्रोरस्तु कल्यासमन्नु । Syet-इत्तम श्री गमवन्द्र मो के कुर गुण और नर मादान किए है। Note - एम को दडया पाति के चारण माघपदाम में सपत १५ घनाया हे और यद लेंप निसप्रति के सर मे लिया गया है पद परत १८०१ को नित्री हे।

XOTICES OF HIDI NA USCRIPTS 67 No.1 - गुम बिलास Tense Substance-country mnda paper Lorres Size-94x64 inches Lines-2G on a page Extent-400 slokas Ap pearance--new Complete. Correct. Character-Devan igara (afirradi) Place of deposit-Aatmi Gyan Chand Jodlipur Guna Vilasa --A panegyric on Thehur Kesuri Singh Rathor of A sop (Jodhpur) by Charana Sagara Dina Ti e dite when the manuscript copy 1143 written is Samrat 1807 (1810 AD) when Kesari Singha the patron of the poet, was ihre Regannang-श्री गणेशायनमें प्रो सारदा नमः । श्रथ रूपग ठाकुरा केसरीसिघ पो रो। सादू सागर कहे । कचित | रदन एक गत मुखर । सेहत मद गध गल स्थल । गनह सार कर फरस धार ॥ धुन राबत चद उजल ॥ उमा नद नग वद । सेहत पानद कद रूम ॥ दलन मलन दुख दद ॥ रिज वारण रम रम ॥ तिह सम तदुन विद्या सजुत । विधन हरन खल करन खय ॥ मम बुध मुमत दीजै महत । मयत जयत गनपत जय ॥ १ ॥ EN.! -केहर को कृपा तिलक | दिस दिस जस परकाय ॥ नाम धरयो या ग्रन्थ को। सात लस विलास ॥ १२ ॥ इति श्री गुण विलास यथ सपुरण | ठाकुरा श्री केसरोसिंघ भो गै रूपक साद सागर रो कया सपूर्ण । सपत् १८६९ पर्व शाके १३२ प्रवर्तमाने मासोत मासे आठ मासे गुहला पक्षे सप्तमो • तियुनि यामुरे महात्मा कपरचद लिपि कृत आसोप नगर मध्ये । डुगर सो याचनार्थ ।। Subject -इस ग्रन्थ में आरोप इलाके राज जोधपुर को ठाकुर केसरीसिय कपात गठौड का नस और जीवन चरित्र है जो महाराजा मानसिंघ जी के गन मे थे । Note- यह य य साद जाति के चारण सागर दान ने बनाय हे जो आसोप के ठकुर केसरीसिंध जी के आश्रित थे। यह लेख जिस प्रति से लिखा गया वह सवत् १८६० को लिखी है और उस समय तक ठाकुर केमरीमिय जीवित धे । No82-पिगल मन हरन Terse. Substanco - country made raper Leaves--00 Size-61x81 inches Lines-14 on s page Extent--2250 slokasa Appearance - old Cosupleto Correct Character--Devanigiri (firstiti) Place of deposit-Serak Madan Mohan Lal Iollypur Pingala dlana Ilara 1 – 4 treatise on prox dy by Balabira v ho s rote this book m Samrat 1741 (1684 A.D) nt tho instance of Nawab Himmata Ahins son of Aurangrebs Minister Wazir Khan Jahan. The I oet pris i resi dont of Kanuous and gives us gcncalogy as fallous - Gtaslá Thara Bh41 araja Bil NInnorathu Sanharı Bhigrat a Baltira Trjinntry- श्री कृष्णाय नम श्री सरस्वति एम ॥ अथ पिगल मनहरन लिप्यते॥ दोहा। एक रदन गा धदन के चरन कमल को आस । सदन बुधि नप वचन म मोहन रसना बास ॥ १॥ अस्य । गत्र आनन इक दन्त चन्द लिलाट बिराने । चदन चरति कुम मिदुर मुसाजे । सकल रिध गुन धि सिव विद्या बिलास घर । अभय मूल बाटान क्रिस नम रम रन पय कर । भर गिरना नद अनद घर साचेरे अमरनू सरन । धन बोर नाथ गन नाथ प प्रथम पुन मगल करन ॥५॥ Ind - दोहा । ई पिगल मन हरन हे लोये छन्द वे दग। मेस मिध अविदात मत अपनी मुमत साग । दो पा का घननीर घिरचताप चो नगारे चित्र काध्य ६३ AOTICHROFIDIUINESCPMTS. फायन नाम पिंगन माय गय Lyrror Ex गित मन रन को पड़े गाय मा धान । छन्द भेद भूपनन को बड़े मुयुध परमान श्री कृप्यायलयको पग यमाय नम Siyart-पिंग भाग में भय का वर्णन सिप काव्यमदिन। Note -म प का पनी कपि मराजय घाइयाद के पत्र के धेटे नाम हिम्मात्रा में कदमे मे सवा १०४१ मे पारन दि ० चन्द्र पार को बनाया। यह फयि योग का रहने वाला दु नाति का ग्राप था और दिशा में नगय हिम्मत के पाम रहा था। मी पाने का काम प्रकार में दिया फिगर गोको गाधर का बेटा भवगा या टम के पन मगारय मा टपके गार नशे मगोरथ, भगाय के थलोर । मगलाधरमपन चोरगषय नर हिम्मन या अपने नियाम म्यान नगा फोन या या पान दिया है। निम पुमाक में यह टिम लिपी गो या पुरानो पा लेप यसका ममानि में कुछ अपना पm या में मिली का ध्यान लिया। में Mos3-भाग्यमार माण Lerse Sulutance - mantry mad HT Lenres-170 170–12xGf nolich 11ns-12 on n page Estent-0200 kkar. Anncaranee-ties Compl to Correct CharacterDerana gari I'lace of denout--Arațn Nim Vahi Van lira, Jollpur DIaratha Sira Third --An abstract of the story of the Mahabharata ly Ohena Rimn who wroto the Imk in Samiyat 1885 (1828 AD) at the required of Chinda Sinehan son of Thakur baulhu Sır,lın of Donni (Jajpur) Beginning-रररररररररर राम राम राम राम राम राम श्री गुरुभ्यो नमः । अय भाषा भारघ सार पद्रिका लिप्पसे ! TT प्रथम मगन्नावर नोक। नारायण नमस्कृत्य नर घेश नरोत्तम 1 टेवों सरपथों ध्यान रातो जयमुदीरयेत । १५ कवित्त । मनमुष हा माके विधन त्रिमय शेरा नाम के लेग पर काम मुधात है । रिध सिघ दोज ला रहा हे सदा ही माय फरसा प्यार पाय टुप्त को था है । गराव के नद पटा अनद के कन्द मुना देयन के देव यह परन का है। दीजिये मुयुर मुघ सोनिये ममत मेरो कम्या निधान ध्यान प्राय को धरता हे. }-चप्पय । ममा मत दम आठ वर्ष पच्यानो लापर, माधय मास मुमाम शुकन्न तिथि ३ टनागर । लगन मदोरा नाग मुदिन गुरयार पान गिय मारय भाषा मार चदिका तय प्रकास मिय । मुरा शभु राय श्री चांदसिंह गोगाशा रवि उदिरा । या हुक्म पार करिन यह करी वचमका ग ििदापति श्री भारतमार दिमायां महा प्रय गोगायरा फुलापतस सभू सिंगामन राध वाद सिवाना कवि नराम रा मासपुरती Syeet-महाभारत की ससिम कथा बो भाररामार म उसकी यह भाषा हे। Note --उसको काय निगम ने गाय मुदि ३ सपर १८८५ को गोगायत ठासु शमिद बी के बेटे चांदसिंह की पाना चे धनाया हे। यह नगपुर के गग्य के मुष्ट मरदा में से दूनो के गर गर महाराना लगा च जो के मेनापति घे। पदेने का लहारयां टोक के नपाय प्रमोरया से की थी जिनका वृत्तान्त नयपुर राग्य के रविहामे भी हे मोर नाय को सगरोष में भी NOTICES OF NIDI MANUSCRIPTS 69 No S1--HORT Tat Terse Substance-country mado prpor Leaves --28 Size---10x6 inches I neg-20 on a pige Extcnt-716 blol as Ap pearanco--new Coniplcto Correct Character--Persian Place of deposit- M[unshi Desi Prasad Munsifl Jodhpur Bhagawata Gefa - Translation of Blagunta Gits by Ananda Rama It was done in Samrat 1701 (1704 A.D) Tlie manuscript cony was made in Samyat 1893 (1836 A.D) BeginneNJ -श्री गणेशायनमे नमे । धृघाटोवाच । धरम क्षेत्र कुमक्षेत्र में मिला जुध को सान । मनय मा सुत पडघन कोने केसे कान । समयठवाच ॥ पडू सेना व्यूह लखि दुधन ढिग पाय ॥ निज प्राचारत द्रोप । बोले येसो भाय ॥ पडू भेना अति घडी। आचारस तू देख ॥ धृदमन तू सिप्य ने ॥ यूह रच्यो मुवितेय ॥ सूर धनुप धारी वहे । अरजुन भीम समान । द्रुपद महारयो और पुनि हे विराट मनुधान । kind -गोता दिन प्रत उचएँ । सदा मुनस जग माहि ॥ मनसा वाचा करमना । या सम काज नाहि । ना कोई चाहे भव तिस्तो । कृष्ण कवल दल पास ॥ ओर सफल श्रम शेड के कर गीता अभ्यास ॥ तब लग सम रवि भान को । तात तपत सब देश ॥ दृष्ट पडो जब लग नही । धरि गीता राकेश । शि रस उदध घर समते ! कातिक उनल मास परच चारो पुरण भयो । हरि गोता परकाष्ठ । इति श्री भगवत गीता मु उपनिषद ब्रह्म विधा. नक जाग शास्त्र श्री कृष्णार्जुन सवाद अष्टदशमाध्याय समाप्त: व फसल प करम श्री कृष्णा अन्तरजामो क्लिोक म्वामी मिति एकादशी मुदो माह अपाळ दोयम सपत १८६३ घरत खाम बदे पात्रसार नत्थनलाल याद लाला किमनचर मुकाम अमोरगन ॥ Subyect -भगवत गीता का अनुवाद । Note —पन्य प्रन भाषा में पानदराम का बनाया हुआ है । और हाल इस कवि का मालूम न हुआ। यह ग्रन्थ कातिक मुदि १ रविवार सपत १०६५ को सपुरण हुआ हे और निस प्रति में यह नोटिस की गई है यह द्वतीय असाढ मुदि १९ सबत् १८६३ को लिखी गई थी। No 85-ईश्वर पच्चीसो Verse Substance--country made paper Leaves Size-10x4 inches Lines-7 ou a page Extent-70 bloks Appeur ance--old Complete Correct Character Devadigart Place of deposit- Bu Devi Pruul Tolhy Jérard Padd 16-Tho contemplation of the form of God by the cele brated Palm shara (1815 AD) The Danuscript was made in Sanivat 1893 (1836 AD) B gurrang --श्री गणेशायनम ॥ अन्य ईश्वर पचीसी । कफ बात पित्त मल मूत हाड नस मास रधिर वह छाया हे ॥ ये पसा रूप निद नारिन को तिन में प्रेम पगाया है। मुभ मुन्दा स्याम सरोरुह लोचन राम न मन में पाया है। अब बचन विचार करत पद माकर यह ईश्वर की माया End-गुरु उपदेश गनु निज निय मे तो जगत को माया ॥ आठ पहर मै एव घरों हू मन राम दित चाया है ॥ तन अझदाद तोरयन भटको करि पवित्र निन काया है ॥ अनवहत विचार वचन पदमाकर यह ईश्वर की साया है ॥ २५ ॥ इति श्री कपि पदमावर विचित ईश्वर पच्चीसो उपूर्ण ॥ श्री भिगारमणमस्तु । पुस्तक लिलो मिती प्रत ६॥ मगलबार को दलीपगड मधे सघत || २०६३ ॥ Sulyect-ईश्वर का ध्यान । 18 70 NOTICES OF ITXDI NAXDSCRIPTI. Note-यह यन्य कषि पदमाकर का बनाया हवा जयपुर মহালা গান जी के प्रतिये। जिस प्रति मे यद मटिम की गई यद दानीयगढ़ में पेशप यदि मग. लगार संघ में लिनो गई थी। No 86-190717 Verse Satintance-country-mvia paper Leares- GSize-Gxpinches. Lincs--13 on aage Estent--60blohe Appcorance -old Complete Incorrect. Character-NSgari(Nirwadi) Place of deposit -Sersh Dinl, Jodhpur, Rasa Ralana -A treatise on layers and heroines liy Sürata Misra who wrote it in Samsat 1708 (1711 A.D) It is said that he was a resident of Agra and tho tutor of Jiahárkja Jaswanta Singha of Jalipur. The present manascript is dated Samvat 1887 (1830 A.D) Deginning-श्री गणेशायनमः अय गुम्भ्यानमः । अय रम रतन लियतेः । दूता। कान नयन कपल धयाग । कयल नाम कयलाय । तिनो घरण कायल दो मे मन पुरा गुन काय । श्रय नर रस नए रम पाद मिगार पुन । दाम्य करण बोर मय विषय मुत वरण सात परम गुन धीर । २ अय सिंगार रस लग्न मुरता संशन झा रहे। रा को पुरण अंग । ताह कहा मिंगार रस केवल मदन प्रसंग ३ मी यह हरम सिंगार मे घरनत भय रस लीन : प्रथम नायका नायकन । बर कोयान प्रयोन ॥ ४ ॥ End.-चपदे से सच कयत है। चयदे रतन प्रमास यारो नाम मु गृन्य को यह रस रान वधान ॥ ६३ थमु रम मुनि बिच मरते । माधव रम दिन पाया रच्यो गुन्य मूरत मु यह । लह श्री कृष्ण सदाय ६४ इति शो मूरत मिम्य मिरचता रस रतन सपुरणं । समय १८ ॥ ० रा मिती माय मुद १५ श्री कन्यान कारी फल दाता श्री श्री श्री Sulyect -नायका भेद और रमों का परीन है। Note -यह यन्य मरत मिथ ने सर १०६८ के येशप में रविवार को बनाया है तिथि नहीं लिखी है। मूरत मित्र के बावत् यह मुनने में आया है कि वे आगरे के रहने वाले थे । नाघपुर के महाराजा सरंतसिंघ जी ने काश्य विद्या इनमें सिंधी थी। यह नोटिस जिस प्रति से की गई है यह वेशाप भुदि १५ संवत् १८८० को लिषो है। - No 87-रामाश्रमेध Versc Substance--coustry made paper Leares -239 Size-13xot inclies Lines-11 on a pige. Extent--0,300 blokas Appearance--new Complete. Correct. Character-Devanagarl Place of deposit--Arat Rim, Mahamandira of Ranswara, Jodhpur Pandiwamedha. The story of the horse sacrifice performed by Rima Chands, King of Ayodhyri The name of the author 13 Madhúar Dása XIathurn, resident of Iştabáparı (Ethnah), 822d to be situated between the river Ganges and Jamund The book was composed in Samvat 1832 (1775 A.D) and tho manuscripts dated Samrat 1938 (1881 A.D) IRegmrang-श्री रामाय नमः । श्रीमद्रामचरणाय नमः । श्री गणेशाय नमः । श्रय रामाश्वमेध लिश्यते ॥ दोहा । वदि प्रथम गुर पद मुरज । निज सिर धरि मुख पाइपि. विधि ताम तम दलन करि । दिनकर मरिस मुभाइ ॥ १॥ नित दे घिर गुर का पद । चन्दन करहु सनोति ॥ विनु प्रयास जिन को कृपा । महा महो दल जोति । २ । प्रवि सकल गुरु पद कमत । फुनि जिति गज क्रिपात । जिनमे पद वन्दन करत : मिटत सकल मवाल।

NOTICES OF ITINDI NA USCRIPTS ii - End - सोरठा । छिमदु सन्त समुदाय । कोन्र टिठाई विपुल में । कोज्यो कृपा च. नाय । प्रबुद मान निजु दिस निरय ॥ १० ॥ इति श्री पद्मपुराणे पासान खंडे शेष वात्मा. यन सम्बादे मधुमदनदास कृते । श्री रामास्यमेधयो नाम अपर्याप्टतमोध्याय ॥ ६८ ॥ इति श्री रामाश्वमेध समान । शुभरस्तु । किल्याणमस्तु २० । राम श्री । देसिपनिमें राम जी । युग सत सुध मतो धार : राम धाम महा मिन्दर तरि । राती कोन्ह मुधार ॥ सम्मत नय दस लेहु गिना साल पाठ अस्तोस ॥ माम पार विधि द्वादसो। मास येमाप गीनीस ॥ २ ॥ Subyect -- रामाश्वमेघ की कथा हे। Note --यन्यकी ने अपना नाम मधुरिदास जाति माधुर और स्थान गगा जमुना के वीच समना के तौर पर इटकापुरो (इटाया) लिखा है ग्रन्थ असाढ मुदी २ सवत् १८३२ को सपूर्ण हुआ है। निस प्रति से यह नोटिस को हे पद पेशाय को १९ भीम धार सवत् १९३८ की लिसी हे। No88-जमना लहरो rerse Substance--country mado paper Leares ---19 Size-91 x6 inches Lines-23 on a page Extent..-450slokas. Ap pearance-old Complete Correct Character-Devanigari Place of deposat--Brahma Bhatt Nanu Rarm, Jodhpur Jamund Lahart -The greatness of the incr Jawuni by the poct Gwala who composed it in Sams at 1879 (1822 AD) This manuscript is reported to le ja the autlior sowa bandwriting Beginning --श्रो जगदम्बाय नमः अथ नमुना लहरी ग्रन्थ लिप्ये ॥ थी दोहा । श्री अपमान कुमारिका घिभुयन तारन नाम! सीस नवापत पाल कपि सिद्ध कोनिय काम ॥१॥ वासी घृन्दा विपन के श्री मथुरा मुख वास । श्री वगदम्ब दई हमे कविता निमल विकास ५२॥ विदित विन धन्दो बिसद पाने घ्यास पुगन । ता पुल सेयारात्र को मुत कवि बात मुनान ॥३ End-दोहा । सघत निधि रिखि सिद्धि ससि कातिक मास मुजान । पुरनधासो परम प्रिय राधा हरि को ध्यान ॥ १ ॥ भया प्रगट ताही मुदिन जमुना लहरी ग्रन्थ । पके मुने पानन्द मिले जान परे रस पन्य ॥ २ ॥ इति श्री नमुनालहरो ग्रन्थ समापित सुभमस्तु । Subject --समुना जो को महिमा । Note -यह अन्य वृन्दावन निवासी ब्रम्हभट्ट यशीय कषि सेयाराव मुत कवि थाल ने कार्तिक मुदि १५ सयरा १८५० को बनाया है। बलभट्ट नानूराम का कथन हे कि यह यन्धकता के हाथ को लिषो हुई प्रति हे। No 89.-श्री कृष्ण जू को नख सिख Verse Substance country made paper Leares-4 Size-916 inches. Lines-26 on a page Luttnt-285 slokas. Appcarance - old Complete Correct Character Devanagari Place of deposit. Bramha Bhatt Ninu Rún Jodhpur Śre hrana ju ko Nalla Silha -A classification of the features of Sri Krişna from the toe nail to the top-knot by the poet Gwila who composed it either in Samrat 1884 (1827 A.D) or 1879 (1822 AD) This manusenpt copy us also reported to be in the authors own lauuwnting Beginning-श्री जगदम्बाये नम अय श्री कृष्णचन्द्र जू को नष मिस लिप्यते । कवित मगलाचरन । धीर कर घर हस कलित धखानियत कीरत तनेया मुर गावत मुनी सुरो । धुनि रूप मुख चन्द प्रमिथ प्रमानियत नलजन माल मृदुलता विसे वीसुरी ॥ पाल 12 NOTICES OF IDIJA YUSCRIT13 कवि निगम पुगण के प्रचार करें मुन्दर सरग कार म को कवामुरो । यग्ने ग्रिमेह करि पाप नाह भापति भरेया मा राधा माटीमुगे । १ सह कविता भिन्न पद लेप श्री मरायली पी पक्ष श्री गवानी पन टेहा श्री श्रीमगदम्यि का श्री पितु दयानुभाय । मिनकै चान मगर को अदा भीम नमाय । Ent-अथ य-य पुरनार्थ । मेयर नरन प्राम मरन निषिरा मिल मेये न माहि नो रची सभा मुरेस को । सिमर अनान को विनामो रहे दीपन में ध्याये या न माहि जाते दुी हे दिनेम को प्र थाल काय झाके गुन को यह मा कोन मान प्रति धारो ध्याम हारीमा मेम को । त्याग मा विषम न मिन सिप मेरी लिग्न दिय भय मिष छवि रिप केस को इस शोमन महाराष्पाधिराज श्री कृष्णचन्द्र झा नष मिष सम्यास मुभम Surject -श्री कृपा भी के नव सिष का वर्णन है। Note -यद अन्य यन्दावन नियमी ब्रह्मम यशेय मेरा गर मुरा काय पाल ने संपरा १८८४ मे या मुघरा १८०६ में बनाया हे याति १० दाद से दोन। मया मिन्नते है । ममाप्ति में लेखक का नाम और सब मिति नहीं है। ब्रह्मभट्ट नानूराम का कयन कि यह प्रतिपयका केही दाय को लियो रे । -3 No 90-गोपो पसीसो Terse Substance-country made Paper Leaves Size-91x0 inches Lines-26 on a rige Extent-35 slokas Appearance-old Complete Correct. Character-Devanágark. Place of depat, Brusha Bhett Nanu Rim, Jodhpur Gopi Pacchiali descnption of the mental pun and ansiety of the herd maidens in the abecdce of hrisna by Guils son of Sewa Rám Gyála flourished in 1820A.D The present manuscript is not dated, but its owner saya that it is also in the poet s own handwriting Beginning -श्री प्रगटवायनम अवे भी गोषोपरचीसी लिप्यते कपिल । असे काद जानते से उधर मुषान पाये हे तो मेहमान पर प्रानन निकोरे लेत । लाट बेर अनन मनाये इन हायन ने तिन के निधन कहत माठ धार लेत । खान कषि दान होत मलन में यालन में स्यालन मे गलत हे क्लान कल कारें लेतहिान पर रो पर चरो मग परचे रोजोग परचे हा भेन परचे हमारे लेत। End सधा पास्य श्री कृप्या भूमे।। रापर कहे त हो गयो हो जानन पे देखत हो मोहि किया आदर अपारा हे। कहे ते तिहारी वात गात ते वभूक टठे परत वहद को जमात ज्या पगारा कार कहे लागो लपट दवागिन सो दोव्यों में सहा ते तोड झुरस्यो दुबारा हे । गोपी विर. दागिन में जाग उहि गयो एसे से उह जात परे पावक में पारा हे १२५ . Sulycet-गोपियों की विरह चिया । Note.--इस ग्रन्य को वृन्दावन निवामो ब्रह्मभट्ट शोय मेवाराम मुरा काय म्यान ने बनाया है। वनाने का समय नहीं दिया है। निम प्रांत में यह नोटिस को गई है टमकी समाप्ति में लेखक का नाम और संयत मिती भी नहीं है। प्रझम नानूराम का कथन है कि यह पति पय कता के हो हाथ को लिया है।

NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS 73 -old No 91 -भगवत गीता भाषा Prose Substance - country wade paper Leaves-47 Size--8x0linclies Lines-19 on a page Extent--160 Globas Appearance Complete Incorrect. Character -Marwadi. Place of deposit-Jaitji, village Mathimi Jodhpur Dhagarala Gila Bhasd ---Tho translation of Bhagavata Gitá in prose in the Bray dialect. The name of the author is not known The manuscript 19 dated Samyat 1798 (1741 AD) Begeraning –श्री भगवत गीता टीका लिपते ॥ श्री राजा धृतराष्ट सजे प्रत पूछत हे हमारे पुन और पडय के पुत्र करु पेच यि मिले हैं हमारे पुत्र और पडू के पुत्र कहा करत नये सो तुम हमसे फहो सयोधाच ॥ तुमारे पुत्र राजा दरबोधन और पांडया को सेन्या प्यूह रचि गपाहे से देख्यो तम दोणाचारिज में नाय र केते भये । Ird --याही श्री भगवत गीता को ता मा अरय प्रादि है जोग सास्त्र श्री कृष्ण अर्जुन सादे जोग सन्यास नाग नाम अष्टादरा ध्याई सपूर्ण इति श्री भगवंत गोता मुपनि पत्सु प्रा विद्या जोग मास्ने शो कृष्णार्जुन संवादो मछि नागो नाम अष्टादशोध्याई सपूर्ण सवत १८ रा म १६६४ प्रवर्तमाने मूरज उत्तरायणे वसंत रितु महा मगल मासा उत्तम मासे वेसाप मासे तिथ प्रभारस्याम यार गुर पुरी लिपी पं ॥ मानसिंघजी री पायो था लिपी लि प सगलसिथ चतुर्भजात ॥ १ ॥ Subject -भगवद्गीता को टोका ग्रन भाषा में Note -ग्रन्यकता का नाम नही मालूम हुआ । यट नोटिस जिस प्रति से की गई यह सवत १०६८ के वेशप वदो अमावस गुरुवार की लिखी है। No 92 --राम बिनोद T'erse. Substance-country male paper Leaves -73 Sz0--10x5 Inches. Lues-16 OD A Page Extent-2,336 slokas Appearance-old Complete Incorrect Character - Devanagari Place of deposit-Jalı Gyan Mal Jodhpur Roma Panoda – A short treatise on Vaidyala by Ráma Chandra Jain, disciple of Padmarágh The author, who was the resident of Sall in Bannoo, wrote this book in Samvat 1720 (1663 A.D), whilo Aurangzeb was on the throne of Delhi BETIRIRang ---यो गुरुभ्यो नम ॥ श्री धन्यतरये नम सिद्ध बुध दातास लहिये गोरी पुष गये। ॥ विज्ञ रिडारण मुप करन हाप घरी प्रणमेस । १ । श्री पवतरि चाया युग । प्रणामो घर आणद । रोग लाय तिस नाम यो सब जन को मुख कन्द । २ । विविध शाम्ब देपो यारो मुगम करू अधिकार । राम विनोदह ग्रन्थ यह सफल नोव मुपकार । ३। End -अथ सबत दोहा । गगन पाणि पुन डोप मसि (१०२०) हिम रुत मगसर मास । शुकल पक्ष तेरस दिने बुधवार दिन जास ॥ १६ ॥ मरदाना अरु मही वली अब रग स्याह निारद । तामु गज महि हरप रो रच्यो सास्त्र आनद ॥ ६ ॥ सुर गुण गचो समान मत गुरु मिन चन्द | प्रवल परूठ पर गडी दिपो दिपो व्या रवि चन्द ॥ ६ उत्तर दिस सुरसान में बन देस परधान । सरल भूमि हे सर्वदा सकी सहर मुभ थान REE परदुप भजन के लिये किया गन्ध मुए कन्द । -विर लगिर ज्यो सदा जो लग मे सनद ३०० इति श्री (मझ रवि चन्द) राम पिनाद पडित मदम राग शिण्य रामचन्द्रेण विरचते । श्री राम विनादे। 10 XOTICES OF IIIXDI 142 07$CRIPTS Satyect -वेद्यक Vote - इस गाय को जेनी पडिरा पागग के निाय गमचन्द्र ने घेद्यक शास्त्र का मार लेकर मुगम छन्दों में मार्गशीर्ष मुदि १३ धुद्ध पार मा १०२० को औरगजेब के रास में बनाया । महर मक्रो देस यान दिम पुरासान में टम ममय यह कधि रहा था। No 93-कायत रत्न मालिका Perer Substance country muc paper Leares-151 Size--81x51 inches Ling-18 on a pige. Trtent-3,100 slokns APrerance-new Complete Currcct. Character-DCrsaigari. Place of deposit-Lacliliomon Dés, Jollpur Kaulla Ratna Juni -A collection of 909 Knutas on the devotion of God by Rame Náráganı Braliman (alias Nasi Nasi); out of these 900 Karttas 801 are selections from older authors and 108 nre of Riing Nariyana ļumself He made tłus8 collection at Jaipur in 1827 (1770 AD) when Vahárája Pratápe Singhs was the ruling chief The author's patron sa Singi Jivardj2 a foster of thint chief Beginning-श्री राम जयनि यथ करित रत्नमालिका लिपि कृतं यय। मुन घरन मिदूर परि चदन चचित सनु । भाल चद जगमगत दमन दुति द्वेष चन्दन नु । गिरना नदन गुण समुद्र म अमिरा अडिरा | सकल मुरामुर सिद्ध मुषि मेधा मुनि पडित । जय विधन विनामन मुष करन रिवि सिद्धि द्धि के सदन : रस गरिन. यति चारन बदन जय गनपशि जय इक मदन 1 End 2-लेपुर सहर सदा मुष में मुगम वमी भवाई प्रतापश्यंध राज कानी करो। जम धारी वीरान मगरी दिवान सहा सादो भाति किये से कान करियो करों। देखा मुप सम्पत कलि पुत्र मिषन के विश्न के भो मन समान कारयो करी । मनमुख रहो सदा बिरो नृपति याके द्वार पे गयन्द टाळे गान करिव करी ५॥ सत्या BEOE इति श्रीमन्नारायणचरण र प रस रासि गाथा कवित रखमालिकामा अनायाम समार खेद छेदना नाम नरम प्रकाश अर्य Subject -इसमें भगवत भक्ति के ६० कचित है जिनमें से ८०१ ला प्राचीन कविया के पार १०८ य-यकता के बनाए है। Note -कर्ता का नाम रामनारायण बाहय गमानुस मरदाय का अनुगामी यास नेयुर करिता में टपनाम रमरामि था । उसने यह य य अगहन बदी । भौम पार सयत १८५० को चेपुर में बनाया था और उस समय महाराजा प्रतापमिदनी राज करते थे। उनके दोशन सिंगो जोवरान इस करि के श्राश्यदाता थे। यह नोटिस निस प्रति से लिखी गई हे उमकी समाप्ति में साल मत्रत नहीं है। . No98-यो भद्धामा भाषा Verse Substance - country mrde paper Leares-485 Sta-11xo inches Lines-15 0an page. Extent-20 121 globa Appearance - new Complete. Correct. Character - Deranigari. Place of deposat-Lalit Rau, Jodhpur Śrt Mal Bhegarala Dhdsd A metrical (free) translation of the Bhaga ratn Purina by Rssay.In Dalsa disciple of probably that great Priya Disa who wrote a glow on Nibhi Disi's Bhalla Jala 1a 1712 AD This tritasinuon tras completed in Satarat 1807 (1750 A.D) MOTICES OF HINDI JL.SUSCRITTS Begurung -प्रो गणेशाय नमः ॥ श्री प्रमात्मनमः । श्री सन सन्तजनाय नमः । श्री भागवते महा पुराणे नमः दोहा । रसिक भूप हरि रूप पुनि श्री चेतन्य स्वरूप । हृदे झुप अनरूप रस नुकल्या यह अनूप ! ९१ चोपाई ॥ राधा चरन अरुन मन ध्याऊ । सोस न य इस बात सुनाऊ । हे राधे मुन विनती मेरो । कृपा कटान सु चाहू तेरी । तिहिं कटाक्ष जन सोचा ताहि । बीज रूप हिय दानो आदि । सव अङ्ग मुन्दर मेरो कविता । सुन्दर करो प्रेम रस सजिता । ३ । सब कषि कहत बदन छवि शशि सम । अपने मप सम तुम काव्य करो मम । ससि समान जिन करिहे सज्ञनो । प्रगट कलक होत जिव रजनो।।। अर्थ गभीर करो पुनि प्रेसी । नामि गभीर विजित जेसी । दुग्जन जन मन छेदहू से । प्रीतम हिय दृग भेदति ने ॥ ५ ॥ End और को और पुनि । जो अर्थहि लपि लेहु । पाठ भेद मा नानियो । मोति दोष जिन देहु ॥ ३३ ॥ भुर डेठ पमुहू रस पागे । जो रस पगे न श्रोता आगे। सवत् अष्टादम मा सात । जेठ चदो छठि मगल गात । ३४ ॥ इति श्री भागवते महा पुरायो द्वादश स्कन्धे पामहस सहिताया वयासिम्या भाषा रस जानि वृते चोदशा ध्याय ॥ १३ ॥ ४० ॥ पति द्वादयो स्कन्ध संपूर्ण श्री मत भागवत सम्पूर्ण ॥ श्लोक । यदअक्षरपदभ्रष्ट मात्रा होन च तद्भवेत् । तत्सर्व क्षम्यता देव परसिद्ध परमेश्वर या दृश पुस्तक दृष्ट्वा तादस लिखित मया । यदि शुद्धमशुद्ध या मम दोपो न दीयते २ भग्न प्रष्टो कार ग्रोवा अर्थहस्त अधामुख । कटेन लिखित शास्त्र यत्वेन पालयेत । ३ । दोहा । नही लग यह मेरू सदा । जहाँ लग ससि अर मूर। जहा लग यह पायो सदा । रह च्यो गुण भरपुर ॥ १ ॥ पाणी तेल वचाइए । बधन दिश कर लेतु । अन्तर प्रीतनि भार ये । मूढ हाथ मत देह ॥ २ ॥ लिखत साध रामरतन व वाचनार्थ योध नगरे बारें । सकद सत्या श्लोका री २०१२१ ॥ Subject --श्री मत मागवत के बारहो स्कन्धे का अनुवाद । Note -माती का नाम रसनानि दास हे नो स्वामी प्रिया दास के चेले थे। यह साथ जेठ यदि ६ मालवार सबत् १००० को सपूर्ण हुआ है । जिस प्रति से यह नोटिम फो गई है उराको समाप्ति में गत मिति नहीं है । लेखक का नाम साथ रामरतन हे यह अभी दो तीन वर्ष पहले काल प्राप्त हुआ No 95 -प्रेस अपुष्ट. Verse Substance-rountry inade paper_Terres- 180 Size--6x5 inches Lines--10 on 4 page Extent--360 slobas Ap pearance-old. Complete Correct CharacterDevanigari Place of deposit -Nirmal Dés, village Beru, Jodhpur Prena Samputa --Popms describing the daily amusements of Ridhi and Kruna by Prmeesa Sundara Kunwarı daughter of Maharija Raja Singha of Rupanagar (Krisnayach) she composed them in Samvat 1645 (1788 AD) Beynmeng-श्री राधा वल्लमा जयति । अथ प्रेम सपुट लिख्यते । चोपाई । श्री वृष भान कुवारि प्रिया ब्रज राज वर कुधर वर । एक प्रान वै देह नित नर नेह परसपर । रसिक बिलासी प्रेम पूर चित चूर झाने । जिन पद करल न मधु पर हो दृग मम मडराने। अति प्रवीन हित लीन अट सहचार जिन माहे । तीन कोट थे मुरी मु सेग तन ना ॥ जिन चनन धरि ध्यान ध्याय मन क्रम बच नाघो ॥ निा नव युगल विनोद विपुन विल सन रग राप्यो । महा दोन प्राधीन नानि किरि अपनाये । तो इन कृपा प्रभाष Pिया अनु यह सरसावे।

76 NOTICES OF IMPI MAX25CRYITS प्रम Ind-या अटारत में सुपे घेतालीमु जान । माके गवद मे दम सिद्वारय मुम मान लो भाष घेसारख मुद पूनालिसिथ मास । पार मंगनिय भाम भी पुरन यय प्रकाए । यदनु प्रेम मपुट विमिन चिरा मपुट प्रादि । यात टच मार कधु करनी कारण नादिर मुचिपून के दम्पति सकल समान । प्राय प्रेम मपुट हेलतु प्रेम ममुटो रान । इति शो प्रेम मपुट महाराजाधिरामया राभिध शनया मुन्दर कुत्रा पाई विरचिताया मपूर्ण ममामि लिखा साथ प्रियादाट मलेमायाद मध्ये याचे तेन राम राम श्रीरस्तु क. याणमस्तु । Subject -इसमें श्री राधा कृष्ण के नित्य विहार प्रेम लीला का वर्णन है। Note --रूपनगर के महारान रामधनी को पुषी मुन्दर घुरि ने यह यय साय मुदि १० मगल यार मत १८४५ शाके १०१० को बनाया है और मिसति मे यह मोटिस की गई है टमके श्रत में सबरा नहीं लिखा। 51 No 90-रम मार Verse Substance-country made paper Leaves- S20-6x5 inches. Lines-12 on a page. Extent-1,100 ftobas Ap- Pearance--old. Complete Correct. Character-Deranigari. Place of deposut -Sadhu Nirmal Das, village Beru Jadhpur fanga Jhara -An account of the daily aconsements of Radhi and Knşņa by Suadarı Kunwari daughter of Malurájn Rijı Singha of Ruinasagar The date of the composition of the book is Sums at 1845 (1788 A.D) Beg aming -श्री कृप्यायनमः । अथ रग मार लिख्यते । दोहा । यो ताल कुयर को सर्वस निधिमुखदेन । अलोलो राधे कुभर वदो निन पद रेन 820 मदन मनोहर कुवर बर मुन्दर श्याम मुपान । दीन पतित मुहि पान डर करहु कृपा निम मान ॥ २ ॥ सयन्न सनेमायाद श्यो । प्रभु वृन्दावन देव भक्ति मुक्ति दन देन लिन । करन चरन रन मेघ । ३ हृदय तिमर कॉल के रान प्रगट भान प्रानद ॥ निन की कृपा प्रताप तो मिटे सुमाया फद ४॥ वदो इन पद रेन नित । यो गुरु प्रभु कृपान । मिन दास्युत की छापत । अपना पहि नदलान ॥ ५ ॥ Ed.--मपत शूभ नर दून से पेलानोस गनाय । शाके सबह से दस सिद्धारय नामाय ॥ ०३० मास मागर शुक्र पर दशमी चन्द्र मुगर सपुरग रग मर भयो होय चित हरियार ॥ ३॥ निहि मन राथ्यो रम यहि तिहि वैकुण्ठ न भात ॥ रचना सकन ग्लिोक से चिग चानन ठकुरात 100 इति श्री रग झर महापनायिरात श्री रानमिय तनया मुन्दर कुगर वई चिचिसाया सपूर्ण समाप्त लिपतु साथ प्रियादास सलेमावाद मध्ये बाचे तनी राम राम श्री रस्तु कन्यायमस्। Sulyect.-प्रो राधा कृष्ण की नित्य विहार लीला" Note:- इस य य को रूपनगर के महारान रानसिवनी को बाई मुदर कुधार ने मगसर मुदि १० च वार सत्रत ११४५ शाके १०१० को सपूर्ण किया। यह नोटिस निम प्रति लिखी गई है उसके प्रा में मिति सश्त नहीं लिखा है। A09-नेह निधि Jerse Substance-country made mper ILeares Sure-6x5 inches Los-11 on a page Extent-173slokas Appearance-old Complete Correct. Character-Devanagari. Place of depout- Sadhu Nirmal Dis village Beru Joilpar NOTICES OF HINDI VANUSCRIPTS 17 Neha Nidhi Amorous amusements of Ridhi and Krisna zt Bandában, by Sandara Kunwarı of Rupanagar The date of the composition of the book is Samrst 1817 (1760 A.D) Beginning-श्री गधा कृष्णाभ्यो नम । अघ नेह नियि लिप्यते ॥ दोहा । सिक कुवर वृजराज को मोहन मुरत मैन । वृज जोयन वृज प्राण धन मत्र मोहनी ऐन १ ॥ परि नेइतो मान की पिय लोचन अाधार ॥ नवल किशोरो नागरी अलबेलो मुकुमार ॥ २ ॥ जिन के गहर सनेह रङ्ग रग्यो चिन चिकनाय ॥ प्रो वृन्दाबन मम प्रभू नमो भक्ति ऋयि राय ! पाय कृपा इनको चहत । कहन नेह निवि वात ॥ जिहि रस लोभी सावरी ॥ वृन तान आनहि नात ॥ ४॥ मोहन दृग गुन चैटुवा ।। चतुर लालची लीन ॥ राधा रूप मुघा लगे ॥ तव बंधा छुटै प्रचीन ॥ ५ ॥ Entd-मह अरु ना दून से सवत समय मुसिद्ध ॥ भादव मास मु शुक्र में छापि कियो पामिद्ध ॥ १३॥ भादव माम मु कृपा पत्र वियोदसो रविवार ॥ रूप नगर मधि प्रग किय वृन्दा पुिन विहार ॥ ६ ॥ जुगल नेह को नेह निध परमानद निवास ॥ तिह मन मीन सुलीन को दपति मिले प्रकार ॥ ६ ॥ इति श्री नेह निधि महाराजाधिराज श्री राजसिघ तनया सुन्दर वुजर बाई विरचिताया सपुर्ण समाप्त । लिखतु साध प्रयादास सलेमावाद मध्ये वाचे तिनको राम राम भोरस्तु कल्याणमस्तु । Sulyeet -श्रो राधा कृष्ण के वृन्दावन में राम विलास का वर्णन ॥ Note -इस गन्थ को रूप नगर के महाराजा रानसिघ नो को बाई मुन्दर कुरि ने भादो याद १३ रविवार सनत १०५० को निर्माण किया है । जिस प्रति से यह नोटिस की गई है उसके प्रति म लिखने का समय नहीं दिया है। ---55 Ari No98-राम रहस्य Verse Substance-couotry made paper LCAVCS Size-0x5unches Lines-1001 APiye Extent--1,250 slohan. Ap Juarance -- okl. Complete Correct Character -Devanigarl Place of deposit-Sidhu Nir nal D is, vallava Beru Jodhpur Pin e Rahasya-An account of Rima Coundra a life by Sundara Kun Tlue date of the composition of the book 13 1853 (1796 AD) Brgunny-योमते रामानुजाय नम ॥ अथ राम रहस्य ग्रन्थ लिप्यते । प्रथम कषि उक्त प्रस्तुति ॥ दोहा पयो ग्युपति सिय चरन का कोर निन मन में धार । मति सम नस परनन करत जो दायक फल गरि ॥ सध्या ॥ श्याम सम्प अनुपम अङ्ग अनगहू तो मम नाहि लपायो । मोहन हे फर चितको दृग पान में धनु भा ल-यो । मागुन गान ओ ध्यान कर नर माई धरा महि धन्य कहा। नोरन ताको वृथा मग म माहि या महिनाहि मियाभा आयो । • मा दशर21 नीम के घाम प्रभु प्रगट निम चार धरे तन । सात क सासन से मिय साथ ले लम्मण और रघुराम दम यन ॥ मारे मित्त परपय मे पनि थापे सवे जो निद्वारे निने मन । दायि के सिंधु इत्यो दशकय को प्राये घरे सग रीय कपो गन ॥३॥ Ed -भूप रुपगठ राममिर बांकापा मिन भाम । लिहि च मुता हो लहटु मम मुन्दर फुरि मु नाम ॥ राम राम परनन मियो कर निा मति अनुमार।म टपासिमः रसिक मन गिन यो प्रान अचार । मया के ना दून में पन तिहि उपरत । सरह मतरू अठार पाय मान गनत कात्तिक मास मु शुरु पय सिधि नयमी गुर वार । राक 78 NOTICIS OF HINDI YUSCRITS पनि मद अन्य को पुरन किय मुग्न मार । रति श्री राम रहस्य मदागनाधिगम योग मिघ तनया मुन्दर कुपर पाई विचियायां मयुगे समान लिया माध प्रयादास मनेमा. बाद मध्ये घांचे तेन गम गम पोरस्तु कल्यायमम्। Subject -श्री राम लीला। Note ---इस यन्य का रूप नगर के महारान गमिष नो को गजगुमारी मुन्दर कुर ने कार्तिक ६ गुम थार मथा १८५३ शाके १८१८ या धनाया है । यह रूप नगर कृपगढ़ (रामपुराना) गज के अन्तरगर है। जिस प्रति में यह नोटिम को गई है टम्म लेखक में मिति सघरा नही दिया है। -18 No 99- Hom l'erse Sulistanco-country tale paper Leaves Size-6x5 inches. Lines-10 on a pige Extent-200#lokas. Ap PrAranco-old. Complete Correct. Character - Derrnågari Place of deposat-~-Sadha Nirmal Dis, village Beru, Jodhpur Sanlela Sugala -Amusements of Radhi and Krişnı by Sundara Kun. Hari, who wrote the book in Sami at 1830 (1773 AD) RegAHAANJ -श्री गणेशाय नमः । अय संमेल मुगल लिप्यते । मया । यो वृष. भानु मुता मन मोहनबीन मान अधार पिधारो! चन्द्र मुनीम निहारन भानुर चातुर निन चकार विहारी ॥ सा पद पंरन के अलि लाचन स्याम के लोभित मामिला मारी। मन हो बिन चनन के प्रिया नेह नल मदा मानारो॥ १ ॥ सुन्दर स्याम मनोहर मरत श्री ग्रन रान कुगर विहारी । गार पक्षा भिर गुंज द्वारा बनमाल गरे कर वसिका धारो । भूपन श्रग के सग मुसोभित लोभित होरा लपे वृत नारों, राधिका बल्लम मा दृग यह यसो नय नेह रहो मतगारो । २॥ End ---श्री गुम कृपा प्रभावते फुरी कछुक हिय आन तारो मुन्दर कुंरि किय निन मत्ति सम यासान । हरिजन जेई नर सास पठि यह लेदु मुधार ॥ दोन होन मति नि मुहिं करिही कृपा अपार । सबात यहि नप दृष्य मत अरु तीसा को माल ॥ मगर से पाया. गवे माघ मास शुभ कात । स्याम पाण्य तिथि अष्टमी धामर मगन बार । पुस्तक कोना कृष्णगढ पुरणा कृपा मुरार । इति को समेत सुगल महाराजाधिरना यो रानसिह तनया मुन्दर घर बाई वित्तिाया सपूर्णम् समाम् । लिप्तु साथ प्रियादाच सलेमाबाद मध्ये बाच मिलकर राम राम भरिस्तु कालापमस्तु । Subyert--श्री राधा कृमण का गस विनाम । Note -इस अन्य का रूपनगर के महान राजसिंघ जी को वाई मुन्दर कुगर ने कृष्णगढ में माघ दि ८ मगल चार सयत १८.० में बनाया है । जिस प्रति से यह नोटिस लिखी गई है उसके अन्त म सपन मिति नहा हे। 10 100 -गोपी म्हात्म्य Verse Substance country. Inude piper Leries20 Size-6x5 inches. Lin५-10 on a gage. Ixtent--400 Holns. Appearance -- old Complete Correct. Character - Durantgart Phres of derosat-Sidhu Nirmal Dat, village Beau, Jodhpur Gopi Jalunya -An account of the amoroas abusements of Krishn with the herd tunidens of Bray, based on the Shatula Purinn, ly Sundara Kuntari, who comnoard these verses in Smrat 1846 (1789 A.D) NOTICES OF ITINDI VANUSCRIPTS *9 Beginning -श्री राधा वल्लभा नर्यात । अथ श्री मत भागवत ॥ गायि महात्म्य ॥ स्क ध पुराण मध्ये श्लोमे अथाकार प्रमाण भाषा कथन लिख्यते ॥ दोहा म महा रहसि रसि मन हरन तत्व सार को सार । करया प्रगट नो व्यास जू रसिकन प्राण प्रथार ॥ १॥ अथ प्रथम कवि वाच ॥ दोहा ॥ श्री राधा राधारमन वृत जीवन वृन पान ५ बदा जिन पद काल रज वृन्दा विपिन सुधान ॥ २ ॥ महा घोर कलि तम हरन भक्त मुक्त टत देन 1 श्री वृन्दावन मम प्रभु वन्दा निन पद रेन ॥ ३ ॥ सुघल सलेमावाद जिन गादी नित विरान ॥ भवसागर संसार में सरनागतिन निहान ॥ ४ ॥ End -सम्बत् हे ना दन से छयालीस उपरत ॥ सत्रह से एकादसम साके वान गनत ॥ १॥ माह मास सुभ कृप्या पध एकादसि युधधार ॥ भासा सम्पुरन कियो महा महा 'साम भार ॥ २॥ श्री हरिगुरु वेशायन के परन कृपा प्रताप । यह जु महातम भैर है मेरो आय नाप ॥ ३ ॥ यथा सक्त मा कृतहि है या रस वार से प्रप्या ॥ रहम यहो गत लीन पयो आतुर ना सहु तृषा ॥ ४ ॥ इति श्री गोपो महात्म्य महाराजाधिराज श्री रानसिघ तनया सुन्दर कुपर बाई घिररिताया सपूर्ण समानम् । लिपतु साथ प्रियादास मलेमावाद मध्ये बाचे तेन राम राम श्रीरस्तु कल्याणमस्तु । Sulyeet -कप पुराण में नानी राधा कृष्णा के गेाप रहस्य श्रीवल नित्य वि हार को कथा हे उसका साराश भाषा में लिखा है। Note -इस म य को रूपनगर के महाराना राजसिंघ जो की राजकुमारो मुन्दर कुरि घाई ने भादव दि ११ बुधबार सरत १८४६ को बनाया है । यह रूपनगर किशन गढ (रान पुताने) रात के अन्तरगत है। जिस प्रति से यह नोटिस को गई है उसमें लेखक ने मिति सवत् नहीं दिया है। No 101-रस पुन Verse Sabstance--country mide paper Leaves Sizo-6 x 5 inches Lines-10 on a page Extent-175 blolas Ap pearance old Complete Incorrect Character ---Devanagari. Place of deposit-Sadhu Nirmal Disa village Beru Jodhpur Raspurja. --- An account of the love between Radhi and hirisna and of their amorous anuseinente by Sundarı Kuawarı daughter of MInhirey Rája Siglia of Ripragar The book was composed in Samvat 1884 (1777 AD) I gurirang-श्री राधा कृप्यान ना || जय रम पुन यश लिख्यते ॥ दोहराम जीवन मोयन प्रिया श्रीवृषभानु कुगर । वदो निनगी चरन रस साचा कृपा अपार । । करित । भानु मुल भूषा देतो घृषभान तू को कृष्ण चन्द्र भाग्य रूप प्रगटी है गधा जू । घेदह न भेद लहे विष्णु जाप नाम रहे गूढ मति राखे शिव मुकृत के साधा दू पा पद परस घृन धर का प्रभाव भर चाहत दरस मुर परस अगायन । नाचे कृपा दि मिर नरल नेह मतगारो मुदर कुथर पद बाँद हन बाधा ॥ दोहा । नद नमामति पुम पान । हेतु मुघन निहार विष्णु रूप नय in जिह ॥ो न नित विहार । Erd -स्थत शुभ नयटन से जोतोसा को साल । सोला से नियाय साने समय ग्मान १० फागुन माम मुकण्य पर परमो मुगशि बार । मयुरन कृत यय यर भयो अ लोकिक सार । इति नो एस मुम मदारा नाविराम श्री रामानया मुदर पुनर वाई मिचि सायो सपूर्ण समारम् । लिपतु साध नियादास सनमानाद मध्ये पाच सेन को राम राम श्री रम्सुकन्यायमस्तु । Silveet -श्री राधा कृष्ण के प्रेम और पिलाश का वर्णन है। 1 30 AOTICS OF J/XD1 J1.427"SCROIX . Note- या । रूपनगर के महाग रामिका की मृता 'मुन्दरी में फागुन दि ५ मामगार गया ६४ गाने VLE को घनाया निम सिगे यह माटिम लिनी गरे । उको समाप्ति में मिल गया नहीं थे। No 102-मार मुंषद Tire Substance-rountry-unile paper --23 Siza-Gxs inches. I.inen--1000 Age 1.xtınt-,99 blukan Ap> pearanc-old Complete Cortort. Chracter -- }e vansur l'ula of dregut -Sidhu Xırmal Dius, villagu Buru, Joltipur Siru Sorraha - nuniunt of wore(* ob desetion to Cal and on the virtues of His contempintion by Sundari Kunwara Rupnsar ShrestmyKuwes! thead ucrack in Sarniat 1845 (1783 AD) Ingrnning -- श्री राधा या गोपाग्न भक्त प्रतिमान अलीप मान रमिक नान को जय । अब मार मंष्ट लिप्यते । टोटा । पन्टोनी गुरु मान न परम पहाय जिन दाम्या फ्रो धाप मन मुक्त पन देना भी गा पत्र मिल पाय पाय जिन गुन रम पम रहा धो पृदय मम पाप । अति धनम पिन प्रान मम मा. ना जिन को कृष्ण कृय पान प्राधार शिन यो पाग के तृण । शिन पद रस को ध्याय के जिनो कृपा मनाए । जिन मरिस गति धारी दे जिनहीं कर समगा मैति ति भारा निगम: Eि प्रभु गाय पुकार । मोरि नि म पटोमरमा मत अपार ॥ निपरि गोरिलीन है। हरि घिरा शिन न नीन परिपनन मन मोन बन चन्न हरि मन लोन । End - संथात् शुभ पट त्रिगुन मे पेसानिम टपरन्न । मारे मुह में दश मिट्ठा रख मुकरा || कासिक माम म शुक्ल पनि नथमो चन्द्र व पार । पान या यम दुष नाम भू मगहमार । को यह मंठ मार गुन मेक मत अनुसार । अोकार परष्टि क्षत सिन्धु भय पार । पति को मार माद महाराजाधिगम योगमिंद तनया मुन्दर कुंगा धाई विरचितामा सपुर्ण ममामम् । लिप्यु माघ प्रिया दाम मलेमाबाद मध्ये याच सेनगम राम नोरम्न कन्यामम् Sutyeet --दूग याच में भक्ति का वर्णन ने PAK में Set-दूम यायको झमनगर के महारान समिध को गन धुमारो मन्दार परि मार ने कार्तिक शुक्न इन्द्र यार मया २०४५ शाके १८५० बनाया है। In-न्दापन गोपि महात्म्य Jerse Sultance country-tale paper 11109-10 Sizt-6x5 inches Libc4--10 OD AT Ixtent-100 klohay Aprenrnne - Complete Incorrı ct. Character Deralligari, Place of utpusit-Sulta Nirms Diarriage Beru, Jodhpur Brin lauman (io nldmyn The nutrientran-Intion of a cljapur froin the Blue Purana dealing with the virtus of Brandslun and the lierd maidens of thint pret, by Sundırı Kung asi, dangbter of Ilalárája Rijn Sincha and sister of Haririya Bitalura Singhn of Rupnagar She courved this work In Smit 1623 (1766 AD) Bginning-दो गधा परभो नयाग । प्रय शो कादि अगरी वृन्दावन गोपि हाम्य । दोहा । नाम गुन धन पेट को विष्णु ध्यान को भेद । चंदा दि पद रत रही मम मस्लग ग्छेिद । १ ॥शा राया राधा रंधन वृन्दा शिपुन विहार । प्रगम निगम कहि गाय NOTIONS OF HINDI IN USONIPTS 81 यह महा अनोकिक सार | श्री वृन्दायन मम प्रभु बन्दो जिन पद रन । इन प्रभात्र चाहत कहन घृन्दाबन जस बेन । ३५ श्री गुरु कृपा प्रताप जर हे उदात हिय मान । सिमर नसे टरसे करन वृन्दा विपुन वखान ॥ ४ ॥ जुगल उपासिक रसिक मणि । निबारत सप्रदाय निन दास्युतता दीन में लई भाग्य वर पाय । ५। याहो श्राश्रय यह लहयो । दुर्लभ सुर्लभ भैय ॥ तृण समेर हे ध्यो कृपा श्री वृन्दावन देव ॥६॥ End.-सवत शुभ ना दून से ते शाके माल । साके सोलह से प्रार ऋठयासिये रसाल ॥ त्रयोदशी घेसाप मुदि मुभ नतिष गुरु धार । रूपनगर मधि यथ यह कोना मुन्दर सार ॥ रानसिह महारान मुत सिंहबहादुर पीर । विक्रम चल विडदेत अति दाता मुघर सधीर । भक्त परायण रसिक मणि रूप नगर के रान । निज भगिनी मुन्दर कुरि लापन शुभ मग कान । यही प्रबोध शिक्षा दई परन कृपा नियाहि । महा गुम धन घेद को गोद काहि चित चाहि । ताते श्री चन्दा विपुन नित नए लुगल विहार । मन रुचि मुन्दर कुरि यह भाषा किय मुख कार ॥ इति श्री वृन्दावन गोम महातम महाराजाधिराज यो रान्त सिंघ तनया सुन्दर घर वाई विरचितायो समामा लिप्तु साध मियादास सलेमाबाट मध्ये घाचे तेन को राम राम श्रीरस्तु फल्याणमस्तु । Siulyect.-प्रादि पुराण में जो वृन्दावन गोपी रहस्य महिमा का कथन है उस का राहत्या माण में है। Note -इस यन्य को रूपनगर के महाराज बहादुरसिंघ जो की बहिन सुन्दर कुरि थाई ने वेशाप मुदि १३ गुरु वार सबत् १८२३ शाके १६८८ को बनाया है । यह रूपनगर गन. पुलाने के अंतर्गत कृष्णगढ गन्य को प्राचीन राजधानी है । जिस प्रति से यह नोटिस को गई है उस को समाप्ति में लेखक ने समत मिती नही लिखी है। No 104-भाषना प्रकास Verse Substance - country made paper Leares-120 Stre-6x5 inches. Lines-10ona page Extent-2,400slokas Appearancer-old Complete Incorrect. Character-Devan'garı Place of deposit-Sadhu Nirmal Diss, rillage Beru, Jodhpur Dhdrund Praldia --The account of the daily amusements of Rillinnd Krigo & and of their mutual affection, by Sundarı Kunwarı of Rupnagar The date of eomposition of the book is Surnyat 1840 (1702 A.D) Brgunring-श्री राधा वल्लभो चयति ॥ श्री भावना प्रकास लिप्यते । कत्रित ॥ मान घरभान महाराजा वृषभान च को मुरि लड़तो राधा बन्दा जिन चर्न को । जा पद परस पाय भै व्रण धूर भर पावें विधि वेद ह न मार तिहि यने । ॥ ध्यावत गिरोश ध्यान धारत समाधि साधि विष्णु नाप मच तच कृष्ण मन हर्न के।। श्री गुरु प्रताप यहि दासि ताकी छाप लहि जाचा नव नेह मतवारी हवे सने के। ॥ दोहा । वन्दो गधा स्वामिनी ॥ दूलह श्याम सुनान । नद नइन गजन मदन । कुल मडन ब्रज मान ॥ २॥ जय निवारत सरदा सथल सलेमाबाद । श्री वृन्दावन देष प्रभु । जहा विदित मानद ॥ ३ ॥ Lnd सपत् यह नवदन से गुपचास उपरत । साके सरहप्तै रु पुनि उदह लहो गनत ॥ माघ मास के मुकल पय तिथ पमि बुध वार । सपुरन यह यन्थ किय सुन्दर कुरि विचार " महा गुन मत वेद को श्री वृक्ष नित्त विहार । मन क्रम यच का ध्याइए दति प्रेम प्रकार । ................. नित ना विषध धिनाद। तिह कथ प्रागटि देन यह । रसिक अनन्यन मोद ॥ इति श्री भावना प्रकास महारानाधिराज थो राजगिह सनया सुन्दर कुवर बाई विरचिताया सपुणे समाप्त । लियतु साध प्रय दास सलेमावाद मध्ये । बांचे तेन रामराम पोरस्तु कमाणमस्तु . 21 NOTICFS OF DISCI/T9 Siyat-4 निाय बिहार को लोना। Vote कपनगर के महागा मिनी की पुणे मुदी र माई में यह • पना या प्राय मुटि ५ युध पार मंस १४E 2 मपणे भिया । Ne18-यद मिग्मगार terar Sulmtances-(Tuntry ind Piler Icart-10 Sin-txgirelier Linct-270nnar Intent-5300 Plearance -110 Complete Inicy rTCL Character-Jurnndorf Ince of depost-Prohutyraf sillag Tiwari Jodhpur J'irls Sonra --Abaount of tho setary of Sinlarija Abbaya Sumglur (1721-1718 AD) of Julliur oner Gujrnt, Ivy Karul Danaji of Jodhpur II had corpusul nu a history of fire ftren lrt Ax the Jahirija cerul not bort tinil i hearth wisto at it, Karm Ann prerred thrs oluntravt, nt nuch the Mahi TAJI was grunty pleased and at Agar and made eestral ollet valtalle presta tulhn. Jayant-श्री गणेशायनमः । चविण्ट निपगार लियो।पी गवा कर पति नममझार । दोषिये मुझ पर युध उधार । माया मिद्ध र माय श्रम । यायात रूप भार थम् ॥ १॥ निमपरक मनिममुहर प्रयोल र मर । घर पर चमे छप कुन हसीम । यहसर बना लटन यतोस । Int-पंधर धर पानी पयन मुर चन्द ममान । महाराणा प्रभमान रोग्धुि गय दिन गला सियो विपद मिगार मपरख । Sahyrt-मूरन प्रभाग में राठोहों का इतिहास है टममें मे महागमा अमयमिद मो के गुनगरा फराद करने का तारा एम विन्द मिणगार में मप रुप में किया गया है। Neute --एम् अन्य के की फरिया जाति के कारण पनि फरनोटान भी जाय. पुर के महाराजा श्री अममिह जो के आथित थे। दोने महागामा भयामरक्षा के लिये मर्यप्रकाश पय बनाया था निममें गठोटे का इतिहास है परन्तु महागा को उसके मुः नने की फुरमा न हुई तो टमका मार लेकर यह दिग्द सिणगार बनाया र महागला को भुनाया I मटारापाने उनमे लाग्य ममात्र कविराम का खिताब और पानाधाम य दिया और बहे ठाठ में गाय भाकर उनको हवेली पर परचामा निम पारा अयसक पर देहा । प्रसिद्ध है। यस चीयो राजा अमेर, कयि साठे गतरान प्दौर शक बनेर में, म्हार हे महाराणा । अर्थमा मामिहमा से घोडे पा चढे और कविगण को हायो मा दा कर इमको अरदली मयक महर तक बने । करनोदान मो को सलाद में प्रथ गमवानी काना. चाम के टाकुर और कविरार कहलाते है । महागना अभयमिद मा १८०१ में जोधपुर के राजसिंहासन पर विरामो ये और मया १८०० में स्वर्गयामो हुए । No 101 -घमायली Ierer Salstand-untry ma le parter Lies $12--10x6 mehes L11105-3 on mit Latent-121 blohng Ap Prarante-new Complute. Incorreet Chancter - Deianicart Place of deposit-Bramh Riatt VK Rin, Jaxlhpur Varmdrill -The kenenlos of the ruling cluefs of the Nenil family ap to talkriya Jayn Smsha (1803 to 1813 .LD), the great-grandfather of the prerent chief The nuthor's mmm 1s Sivanatha irhy lrlongeel to the funily of Marainr Mahuutra (1550ALD) of alalar's court Savantha wrote tits Account in Stoivat 1982 (1893 AD) NOTICES OF MIDI IN USCRIPT> 83 Beginaug-श्री गणेशायनमः । घशावली लिएयते ॥ टोहा । कषित भासकर वस धीर भूपति सिबादास नाम चेता जुग प्रादि भये परम प्रतापो है ॥ की हो तिन नग्य भरा पावक के कुड होती व घोस सूधारो चारि चारू अति दायी है । तामे भो म लकदेव भूमी चक्रीवर्ती भूप यो जगुन मरताई देवनाथ थापी है ॥ तामें भये जेसिंध लो भूमिपाल ग्यारह से तिन की धिरोप बेस कोरति अलापी है ॥१॥ E-नर हरि की वशावली रामसिघ ला देपी ॥ भाषामघ लो जेन की धसावली परेपो ॥ ५० ॥ घिरची यह वसावली महापाच सियनाथ ॥ यस बघेले के भये ॥ सब भूपति गुन गाथ ॥ ५५ ॥ सोक अठारह सवते ॥ रह्यो बेयासो साल ॥ सित परिवा भादो भई ॥ घसाचलो विसाल ॥ ५५ ॥ Stuject -रोया के समाओ को पीठिया और कुछ इतिहास महाराजा जयसिह देव तक। Note -इसका उसी गन के आश्रित महापाच शिवनाथ ने भाटो मुदि १ सय १८:५ में रचा है। ये कषि महापाच नरहरलो के वश में थे जो अकबर बादशाह के प्राश्रित थे और यहीं से उनको यह महापात्र की पदवी मिली थी। , No 107 -हरिचद सत्त Perse Substance country Dale paper Leaves-19 Size-112x51 inches Lines-14 on page Extent-300 blohas. Aprenrance-old Cumplete Incorrect. Character Devanagari. Place of deposit-Luht Ram Jodhpur Ilarichan la Sala --The story of Riji Hartschanda of Ajudhya and h19 great devotion to truth, by one Dhyana Dasa Sidhu Beginnary -हरिचन्ड सत लिप्यते । गुर गोविन्द क नित नमो । नमो भगत मव साध ॥ ता प्रसाद नम उच। हरिचन्द सत अगाध ॥ १ ॥ चौपाई॥ अय गति अनप अनाहद भारो। उपति नपपति महा मुध सारी । नात्र न ठाव गाव कहा कहिये । अगम अगाध साध संग लटिये ॥२॥ रूम न रेप भेष नहिं कोई । वानी रहत चपानीये माई ॥ पाप न साप नहीं मसारा ॥ सीत उध्या ते रहित निगरा ॥ ३ ॥ केसी भति कीया क्या हीये। आगे इहा न बैरा लहीये । याके तेन पुरुष परकासे । तत पद नाम जानि ल्हे रोसे ॥ ४॥ End -दोहा ॥ उदधि दात करि लीजोये । लेपन भार अठार ॥ ध्यानदास माधु लिधै । भगवत भगत अपार ॥ ८२ ॥ जो लिपन कान सुर मुति लगे सब पिड तक आहि ॥ रोम समानि लिपि सके 1 तोउ हरि चन्द चरचा पति ताहि ॥ ३ ॥ ध्यान तीन या मथ की ॥ धर्म कथा घिसतार ॥ हरि चद सत हिरदे धरै । मो जन उतर पार ॥ ८४ ॥ जो ठ चरे या पन्य को ना सुने मत चित लाय । ध्यान ल हे सो परम पद ॥ पाप ताय घिय जाय 1) ८५ ॥ ११ ॥ इति श्री हरिचद सत अध भननानन्द मुक्ति पद परणको नाम िितयोध्याय ॥ ॥ ॥ इति श्री हरिचन्दमा गय मपूर्ण ॥ Sityeet ---इस पथ में हरिश्चन्द्र के सत्य की कथा है। Note --की का नाम ध्यानदास कोई साधु है। विरोध कुछ पता नही लगा ॥ No 108-रामसार Terec Substancc-country wide paper Leaves Size--6x5 inches Lines-16 on a page Ettent-130 SIOL 23 Ap penrance - old. Complete Incorrect. Character - Der indgari Place of deposit-Mandır of Goodlji, Village Sitali, Jodhpur YOTICIS OF INDIA SUSCRIPTS - RimusdrsThe praises of Ráma, by the gruat Kabra Day wlu > 146411 hase flourisha about the beginning of the fifteenth century of tho Christian ere Beginnerg-dो गमलो शत्य के राममार लित्रो। नीम पर करना । गोदा रपी सरय मानी करे अमनाना करीमीनान मील येठे बाहर पास मा कह। उपाई । सय मिल पढे पापो मोरी । टता कीना मुझे नाहीं । य करता माग्द मुनी पाय। कर बाहे रथी टो भये । यदन फारका से मुनों में पाई । ये धरी मकल पाप कहो यु माई। कहीये रपी जि सममा । दान पुन्य राम माधे नाहीं । तीरथ नारा हम फयष्टुन गई। सोग ज्यग साधन ना करी । पद्धविधी किया विना ध। End.-श्री गुरु रामानद परताप । हरनी प्रगटे प्रा श्राप । केहत कयार बभेट गाय । ग्यानी बिरला समने माघ । पुरण पान का निम् मार मीय मीच की बाणा निरधार । मी मुणे पोचारे काई । शाक मेव्ये माग्य परम पद होई । राम मार मन गयो धीर । नानी का गुर के करीर । साप्य । यटक योन को मामि में टेप्य मया मन धीर । मन नानी का महा मटया मागुर मिले कपीर । राममार मपुरय । Suyect --राम नाम की महिमा । Note --इम पन्थ के कती कोर मी मिनका चनाया हुआ पथ पत्र मदन रहा है। कार की धनारम में हुए थे। इस अन्य के बनाने का समय नहीं लिखा है न लेखक ने अपना नाम दिया है। - -8 No 100-निनरस Versc. Substance country mude paper Lune Size-81x7 inches. Lines--23 on a page. Extent-270 klolar. Ap Trearance-old. Complete Incorrect. Character -Devansgarn. Place of deposit-Malsangh, Akathah, Jodbpur Jınarcsa – An abstract of the principles of Juinish by Kent Rima disciple of Dazá Ricon The book Hag corpoed jo Samvat 1779 (1720 A.D) and was copied in Samsat 1802 (1745 AD) Beginning-श्री गणेशायनमः अथ गिन रस लिण्यते । अथ दोहा । गणपत गाद पम नमी भाखू निन रस राह । विचन पिडारण मुख करस अरल धापी देह ॥ १॥ नमा करी मेट नमू प्रथम समद गुर पाय । सास्ट के शुभ अरथ दीना मोह बवाय पुरव पुन्य पाइये विद्या रो परदान । पुन्य किया पाराक पुले मुग्न चिन्नमत मुमान ॥ ३ ३ भ. गत यछल भगवत । भव भर भाने भीड । तारा नाम रात्रे तिने पामे करे न पीड। ४. Endi - भारनिय खर समुद्र चद्र मिन रस कि परदना । माध मुकल युतामही तिय नु पदादसि निरणा : गड खरतर गुररान प्रसिध श्री पन्य पचाय! मिw हरण नि लपय पाट हमीर परायण । स्या दिने ही लष रान हुय दणराम दिल मुख लो। मिनयम पर्यय गुर भगत कर लोह वेनीराम कहे दोहा । नयरी पीपाड जन धन कमान माभामिय। कामे सो भे अभी घरम धानाधि ध्यग १५ इति जिन रम पूर्ण माह गयचन्द पठ नायं मयत १८०२ वर्षे फालगुण मामे कृष्ण पने लिये अम्मा भृगशामरे योगी । Sulyect --जेन मरा के सिद्धान्तो का वर्णन है। Note-इस भय को खरतरगच के देनी दयाराम के घेने घेनोराम ने माय मुष्टि २९ सवत् १० को पापाड नगरी इलाके मारया में बनाया है जब कि यहा राठोर माया सिव का अधिकार था। यह नोटिस जिम प्रति से की गई हे यह पागुन दि ८ गृहपार सबत् १८०९ की लिखी हुई है।

XOTICES OF HINDI JANUSCRIPTS 85 No 110एकादश स्कंद भापा Tease Substance-country made paper Leaves-140 Size-6x5 inches. Lines-14 on a page Extent-2,344 Slokas Appearance-old Complete Incorrect Character-Dor an igarl Place of deposit-Mandler of Gopálji Jodhpur Clddasa sandha uldi - Translation of the eleventh canto of the Bhaga. nata Purina, by Chatura Disa, diseaple of Santa Din Chatura Desa made this translation in Sams at 1692 (1635 AD) The manuscript is dated Samvat 1795 (1738 A.D) Bequareng-श्री राम जी सत्य थे ॥ श्री गुमवेनमे । स्वस्ति श्री गणेशायनमः ॥ नमो भगवते वासुदेवाय ॥ भागवत एकादश की भामा लिप्यते ॥ सतदास सत गुर के चरणा । ति को गहे म दिटकर मरणा || जाले उपजे जान विचारा ॥ छूटे भाम करम व्यवहारा ॥ पहुस्यों जगत जनम नहीं पाऊ ॥ तिन को निजानद पद पाऊ ॥ सिन की प्राचा हिरदे धरो । लोक हितारथ भाषा करो। २॥ श्री भगवान विच ही भाल्यो । सा विरच नारद मा पाल्यो । से नारद व्यासहि समझाये ॥ व्यास व्यास करि सुषही पठायो ॥ ३ ॥ से मुख काटो परीक्षत आगे । छुट्यो देत मुपने ज्या जागे ॥ मोही सूत अजदु विस्तरे । रहस अठगसी रिपी मन हरे । End -सवत सालेसे बानमा । जेठ शुका पष्ठी कुज दिवा ॥ संतदास गुरु आचा दीनी ॥ चतुरदास यह भाषा कानी ॥ १३ ॥ दोहा ॥ परम ज्ञान परगट कस्यो । मम घट है जिन देव ॥ तो मेरे उर नित वसे । सतदास गुर देव ॥ १४ ॥ इति श्री भागवते महा पु. राणे एकादश स्क्धे श्री शुरु परिक्षा संवादे भाषाया श्री कृष्ण बैकुंठ प्रयाणा नाम एकीमोड ध्याय ॥ ३१ ॥ एकादस स्कथ समातः ॥ दोहा ॥ श्लोक चपाईनु की सख्या क्रम सो जाननी प्रय समल गन्थ की संख्या । ४३ ॥ १३८५ ॥ २३ ॥ सवत १७६५ वर्ष चेष द । १४ । वार मगल वारें लिप्यतू बेष्णा पेमदास निरजनी गाव सांगली मध्ये श्री गोपाल जी सहाय वाचे नाको ने श्री कृष्णा ॥ एकादश भागवतरा श्लोक दोय हजार तीन से है च्युमालीस ॥ २३४४ Sulyect-श्रीमद भागवत के ग्वाटर स्कंध का उल्था है। Note:-इस सन्य को साधू चतुरदार ने अपने गुरु संतदास की आज्ञा से जेठ सुद६ सात १६४२ को भाषा में बनाया और जिस प्रति मे यह नोटिस को गहे हे वह चेत बदी १४ सरत १६५ को लिखी है। No 111 -राजनीति विस्तार Ver.se Substance-country made paper Leaves-11 Size.-9x9 inches Lines - 19 on page Extent-450 Blokas Appearance-old Complete Incorrect Character-Devanagari. Place of deposit-Pinam Chand, Jodhpur Rayanti Vastarca -Moral precepts for the guidance of kings, by Jusu Ráme. This look which was written in Samsat 1814 (1757 AD) in thoreign of Alanger, is divided into s sub heads dealing with the king hus queen, the princes, musters, courtiers, subjects, poets, &c The poet was under the patronage of Riji Jita Riya of Amayapur, which as mentioned in this book, is situated bet ween the Reud and Mibi nvers Beginnrng.--श्रीगणेशायनम । अथ रानति लिप्यते ॥ दहा ॥ प्रकर अगम अपार गति । किनहु पार न पाय । सेा माहि दीने सकत । जय जय जय जुग राय ॥ १ ॥ छपे । वरनी उचल बरन सरन जग पारन सरनी। करनी करूमाकरन तरन सब तारन सरनी सिर पर घरनी छप भरनी करनी मुघ सपतो भरनी करनी अमृत करन हरन दुख दालिद हरनी। धानी धीमुल खपर धरनी भव भय हानी सकल भय । जुग दंब अादि घरनी जसु जय जग धरनी 22 86 NOTICF'S OF HINDI ISCSAPTS . मंदा गुन - पे हक मारा क्षय सय गारठा दो युधि अपार करि प्रनाम प्रारंभ करिशमनोति विस्तार जमु याने पानी मुगम ॥ ३॥ मिन धपता में पाराममह गया पालमगीर । तिन यान में टापाया गनीयन गंभीर । ४ । मलको गुग माग मुगा दयात्रि अनेक गन टोमे साये गुनो धांध्या अन्य बिसेप ॥ ५ ॥ संत नाम अटार में धरम चइटन माटि । अणे मुदो मामी मुकर गुन धल्यो चिरा चादि ॥ ६ ॥ राय जदुकुल जोरा मुरा नगर प्रम पर नाम । मधी ऐया परमही यरन यान विसराम ॥ मया सा नमु कंचन को पर विराजमान झाक भुम भारत का पान लदिये । नाके टान गंग मे प्रयाह य पाठो लाम सा ना टेवटु को मेय मव चहीये नाक रूप पर टदार पंच रूप मे गय गिरिराय देपि शेशिक रहिये । नीतीमत ন को जमुराम कहीये तर मेरटु ममान फर फरिये । दोहा । दान धुप में दाट है महाँ गंभीर । रामे राजा है अमन दोमिट के नीर । Pd-दोरा । पश्यैते मालूम पररा प्रागे नोग अनोति । नमु गम धारन कही रानीति को गेति॥६॥रोम माज सय कदा हे पीन मोन नदी कोय । मापोजरा मागे पम् धुरे व हायरा माय ॥ १० ॥ ये । साभार मोवरण करण दोन पैदरा कोला प्रज हाय कोउ न कहे टत दोनो टेपुऊ न पाय दाट काठन कुं लागे ऊनको टपर रह गई मगन पत प्रागै यो कोल घुरो न कोजोए । उई जम दोनिय युग पिच कोल कविता नम् दाता श्रत न लोभिए ॥ ११ ॥ दुधा । पश्ये नेमालुम पररा धागे नीर अनीरा । समुराम चारन फटो मनोति की रीति ॥ ९९ : राजनीस को गेरा भमु प्रयम ग कीये पाठ । छपय दम छामठ कथित यने दोहरा माठ ॥ १३ ॥ रति यो राजनीत विस्तार यदुकुल मिगार काय अंग वर्णन नाम अष्टमा अंग ममा Subject - राजनीति निम के ८ अंग इम माति ११ भूपाल १ राज्ञा गनि ३ राज कुमार ४ मत्री ५ मुसाहन्न ६ रायरा ० रेयरा ८ कवि । Note --इम यन्थ को चारा मुगम ने पालमगीर बादशाह के समय में पाश्विन मुदि । शुक्रवार संवत १८१४ को धनाया है । यह कषि प्रमयपुर के राग नोतराय का बाधित ा और ये नोसराय अदुअल प्रोस बटुपयो थे और इसी हेतु में इस यन्य का नाम नीति विस्तार नदुकुल सिगार रखा है। अमयपुर रेवा और माक्षी नदी के बीच में यमता था मा आदि के सार दोहे से पाया जाता है।पा दोहे में सोनाको मगमाल के बेटे. सिव का नाम आया है और न दौदे में टोपसिंघ का नाम है पातु इनका कोई सवध रम पुस्तक से नही पाया जाता । एसी मन्च मे मगलाचरन में जितने दोहे इन नामा के विषय में हे उन मर की नकल प्रादि में करदो है। No 112-दत्सर माला Terec Sabstance-country madlo paper Leaves-47 Size-101xcy inches Lines-22 on a page Extent-1,012 slokas Appearance-new Cornplete Incorriol Character - Devanagu Place of deposit-Bubu Radha Krishn Dise, Choudhaibha, Benarik Utsut vuld -An account of the festivitief concern Rødhi and Krona observed by the Valsplat as during one whole yeur, by Ilahariya Sarantı Singhs (alhas Nagari Disa of Krisnagarh) who was born at Rupnagar, the then capital of the Krisnagarh State, in 1699 AD and died in 1703 AD ILU W13 a perfect devotce and living been treachously treated by ha brother, Baldura Singha, Iro give up his kinxdorn to his son Saradira Singha in 1759AD and went ty Braban, whcre he passed the remaining days of hus life in the sorship ane! contemplation of Gou For further particulars regarding Nigart Disa's life BLC Nigari Prachirini Painki, Vol II, mgcs 33 to 68 and 105 to 110 NOTICES or HINDI MANUSCRIPTS 87 Beginning -श्रो राधा रमण नयति ॥ श्री गोपी मन घल्लभायनम: ॥ अथ नागरी को कृत उयमाला लिख्यते ॥ प्रथम श्री कृष्ण न.मोत्सव ॥ दोहा । नमुदा के मृत होत भयो गह गह गान निमान । गयो छाय पुरु माप लो मगल घोष वितान ॥१॥ वृज घिर चर श्रानद मय आनद विस्व अमद । आन प्रगट भयो नद यह रूप धरें आनद ॥ २ ॥ दीपग प्रगट्यो नद पर निर्मल नाति अभंग । उहि डि परन लगे जहा दानन दुष्ट एतम ॥ ३ ॥ End -राग बड हस ॥ ताल ब्रम्हताल । वाल बिनादो मेरे हिय वसो। रतन जटिल के ललित हिडेर वछिया सहत ला ॥ रमकान में लडवा माधन को विच विच लेत गसो । नागरिया सुसर की कोऊ हसे सु भले हसी ॥ इति श्री महाराजाधिराज सावतसिह जी दुतय (द्वितीय) हरि सनमध नाव नागरोदास वी कृत उत्सवमाला सपूर्णम् ॥ १ ॥ श्री यमुना सटे हस्तातर कन्हैयालाल ब्राह्मण मिति कार्तिक वदो ५ बुधवार संयत् १६४२ ॥ Sulyect -राधा कृष्ण के पासघ का राग रागिनियों में वर्णन " Note -कृप्यागठाधीश महारान सावंतसिह उपनाम नागरीदास लो विरचित । वृन्दावन मध्ये . No 118.-विहार चन्द्रिका Verse. Substance-Sivarampur made paper Leaves—7 Size-91X G} inches Laneg-2Ion apage Latent-147 blokas Appearanco-new Completo Corrcet. Character--Devanagari Place of deposit-Babu Radha Krisna Disa, Chaukhambha, Benures Bihara Chandmła -A description of the amorous amusements of Radha and Krisna, written by Mahariya Siranta Singha (alucas Nigari Disa) m Samrat 1788 (1731 AD) (see No 112) Beginning-यो हरिः। श्री परस्पराभिलापिनो नयति । अथ श्री बिहार चन्द्रिका लिख्यते ॥ कुंडलिया । नपल युगल सहचार नवल श्री गुरु बन ना कुष । इन की कृपा मनाह हो नपल केलि रस पुज्ज ॥ नवल केलि रस पुरज कहा गिरि बम यमुना को । नागर कृपा मनाकं मुरलि हरि दुष अमुना को । अरु बन्दी अनुराग ठुहुनि को अमित अमल कल । नाका सरित विहार चन्द्रिका कहो सकुन बल ॥ १ ॥ End –दोहा । नीद भरे सन लट पटे छके दृगनि को हेर । नागरिया के हिय घसा कुम भुर हरो र ॥ ८४ ॥ जमुना वृन्दा यिपिन को घरनी केलि ना करे भावना नित नो दौर भावना रूप ॥ ८५ ॥ सतरे से अट्यामिया सवत् सायन मास । नत्र बिहार यह चन्द्रिया करी नागरोदास ॥ ८६ ॥ इति श्री विहार चन्द्रिका सपूर्णम् ॥ Sulyect--राधा कृष्णा विहार वर्णन ॥ Note-घेसमीय सबत् १७.८ में कृष्णगाधीश महाराज सावन्तसिह उपनाम नागरीदास नी विरचित । No 11-भार लीला Verse Substance — Sivarampur made paper Leaves-21 Sze-01 Ginches Lines-21 on a page Extent-52slokas Appearance --- new Completes Correct. Character -Devanagari Place of depeasut-Baba Radha Krasna Dian, Chaukhambhi, Benares. Dhora Lile -An account of the morning sports of Rádhá and Krinly Mahiriya Sivanta Singha (altas Nagari Disa) of Krasnagarh (sce No 119) 83 NOTICIS OF IPI MANUSCRIPTS. Beginning-अथ भार लोला । टाटा । मानद यरुप यो गुरु पट पंकन यदि । दम्पति लोला भार की कहु बरनो रम काट ॥ ४५ ॥ चोपाई । धरि हित मति मिरमा रजनी या भाता रहा नदिप कशा हि पदारक लिया । २॥ नननि येनि अग अग पालम तय भयो । साय मे घी मेज मिही पट दुद्धनि उहायो । ३ ॥ Fnt --दोहा । धार गुरु मनि करि कृपा टीनो प्रेरि धुलान । लोना भीर मुष्टावनी कहो नागरादास ॥ ४२ ॥ दम्पत्ति लीला भार की पळ मुने जा भार । काय दिय निसि दिन रहे झलकात युगल किशोर BE : सभी मार लीना। Sheet -श्री राधा कृष्ण का प्रार'कालिक विहार, धर्वान । Note-महाराम मायामिह टमनाम नागरीदास जी विरचित । No 16-मजलिस महन (छूटक टोहा) Terae Salxstance-Snarampur mudex Leave--5 Size-Ginches I inls-21 on a page ) xkant -~105 slokas. Appearance-new Complett. Correct. Cltaracter -Des and garl Place of derrowtt--Babu Radha hrisna Den, Chrukhambit Benarta If yalesa Mardana (Clutala Dila)--A coll ction of dohis (coup! ts) written in the crotic style by dfaharijn Savanţa Singha (alm Nagari Disa) of hrisnagarh (sce No 11%). Brge ining --अच छूट दोहा मजल मडन लिप्यते । दोहा । मार परोया वामुरी बेमार गुना हार । ब्रज मोहन हिय में बमोनाको यह सिकार नीलांबर सिर न्द्रिका गर अग अभिराम । मो मेरे हिय में बसो मेहन मेहन भाम ॥ २ ॥ भूपन दिन नयन नहि माभा के पन । बिना लाल रमना कहा स्याम बरन बिन नेन । Find --अग अग रूप अनुप में लपटी पनि प्रदाय । रमना को वम मा चने नेन पुकारें हाय ११६ ॥ समुझि मगहरू मुघर मनि थाहरु कान्य मुठोन । हरि गुन गाहक भाप बिन प्रीति निगाहा कोन ॥ ११ ॥ इति मनलिस मडन का छूटक मणे । Suject --शमार रस विषयक दोहे। Mote --कृप्यगाधीश महारान सायसिंह उपनाम नागरीदास की कृत। No 110-निकन पिनास Forse Sulstadec-Snarampur made paper J.cnrcs-18 Size-3x Cinches Lineal ons as Extent-378sokrn Appearance--nex Complete Correct Character Detenigar Place of de posit-Babu Radhá hrena Disa Chaallambli Benares. Milu ja Tulisa-An account of Ridhi and Krişnas amorous sports in wers overgrown with creepers written by Vnhárija Sivanta Sogba (alias Nagart Disa) of Krisnagarh in Samyat 1794 (1737A.D) (see No 112) Begrning-अथ निषि विलास यध लिप्यते । टोहा । श्री गुरु नेह सरूप समि हिय में करी प्रकास । अष्टपहा की केलि को जानि पर प्रामास ॥ १५ ॥ श्री म्यामा अरु स्याम के अमल कमल पद धार । तिनको बन्दन करि कहो तिनको का बिहार ॥२. गर स्याम नित एक रस नोसन नह अह । एक घयाम एक मन यक प्रान दे देह ॥ ३ ॥ End -प्रय कषि पचन : दोहा । यह वृन्दावन यह समय यह दम्पति की प्रीति। नागरिया के हिय बसो नित बिहार रम रीति । १०२ । टचिता नही कहनी इती रहीम कति रस कामानारिया को दोष कह प्रेरक स्यामा याम ॥ १०३ ॥ श्री राधे की कृपा चहत NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS 89 नागरीदास । अपने वृन्दा विपुन को देखु घास मुख राम ॥ १०४ ॥ सतरासे चोराना पुन्यो अगहन मास । सथ निकुन विलास यह कियो नागरीदास ॥ १०५ इति श्री निकुजविलास यन्थ सपूर्ण । Subject -श्री राधा कृष्ण जी का निकुजविलास वर्णन । Note - सवत् १७६४ अगहन सुदी १५ को कृष्णागठाधीय महाराज सापतसिह उपनाम नागरोदास जी ने यह पथ बनाया ॥ No 117-वन जन प्रशमा पद प्रवध Vease Substanee-Suvarampur made paper Leaves-8 Sizo—91 x 61 inclic3 Lane3-21 on a page Extent-181 blokas Appearance --- new Complete Correct Chrracter — Devanagari Place of deposit-Babu Nidhi Krisna Dása Chaukhambhi Benares, Bana jana prašansd pada pravandha –Prases of the land bushes creepers bırds cattle and other things of Brındában with a prayer to the God Krisna composed by Mahariya Siranta Sungha (alras Nagari Disa) of Krisna. garh, n Samvat 1819 (1762 A.D) (see No. 112) Berrning-अथ वन जन प्रसासा पद प्रबंध ॥ तच प्रथम श्री वृन्दावन स्तुति व नम । चरी । जयति घृन्दा विपिन विश्व धदन मही महिमा अद्भुत निगम गाज गाने। वननि बनरान व्रज रान सुत प्रिय तहा सहज मुख निप्त कृतु राज राजें ॥ कथक श्री शुक कथा कृष्ण पल प्रति पथा फूल फल झूमि छवि छान छाजे ॥ कोस दस दोय अनुराग रेनी रची परसि मन विरगता भाति भान ॥ जुगल कल केलि विच कुल रचना रुचिर पुनि प्रति सबद वाजि बाने । दास नारि रग वाग राधा सदा निरपि दृग काम रति लान लाने ॥ End --कुज छवि पुन बहु चिरान सैक्त सदा बुगल शासक्त रस एक प्रानद । बढि रही द्रुम लता मत्त अलि कुसुम पति पलहु नहि याम रवि विरह दुख दद ॥ मधुर कल कठ ललितादि पूरित महा रंग मय राग सारंग धुनि मद ॥ दासि नागरि तहा स्याम स्या- मा निकट टाठी इक टक नु रही निरखि मुख पद ॥ ६ ॥ दोहा । अादस सत दस बु नय समत माघ सुमास ॥ घन जन मसक यध यह किया नागरीदास ॥ ०१॥ इति श्री वन जन प्रशसा पद प्रवध पथ सपूर्णम् ॥ Sulyect -श्री वृन्दावन को भूमि, गुल्म, लता, पक्षी, पशु, जीव, अतु, आदि सभा को प्रशता और श्री राधा कृष्ण को वन्दना । Note -मरत १८१६ में कृष्णागठाधीश महाराज सावन्तमिह उपनाम नागरीदास मी धिरहित । No118-ग्रन सम्बध नाम माता terse Şubatanco-Sivarampur made paper Leaves- Size-xcy inches Lunes-21 on 1 page Extent-42 glol.ne. Appearanco--now Completa Correct Character - Desana gari Place of deposit-Baba Rádhá Krisna Dist, Chaubhambha Benares, Draa Samband/ adama Mule --Prarses of the different naince of Krign by Maburaja Suranta Singhia (alias Nsgari Disa) of hrisnagarh (sco No 112) Begurning--अथ धन सम्बध नाम माला। पर ग्रन सम और कोड नहि धाम। या प्रमो परमेसा ह के मुधरे मुन्दर नाम | कृष्ण नाम यह मुयो गरौं कान्ह काह फहि बोलें । पान कति रस मगन भए सब मानद सियु कलेनि । समुदा नदन दामोदर नय नोत प्रिय दधि चोर । चोर चोर चिरा चार चिनिया चातुर नयन किशोर । राया NOTIC1.5 or NIDI NAXLISCRITTI धन्द र पारो गगन चन्द दाध दानी । पन्दावन धन्द भर नित म प धाम मानी गधापन राधा राधाAAM मग गोपीमच गि घा धा धिमाल Int-हमे पागा को मन पार न मम अमाई माह मम ममके गिन फरयी मुकादि। परम धर्म घेता साधारन ध्यान के मा पनगगि पानी घट मलिशा में पहले से नादि । म फेलि मचा पियफे का विद्या धानि नादि गरि । सागरी दार पार पन्दावन नि fuerirar नटरी १०॥ पति की प्रत्र मंगंध य य मंत्रम् । Styrd-फारचन्द्र के मम्बन्धी नामा फोगा। Note -गाधी मानषिद उपनाम मागोटाम श्री रमिम । No 112 - यूटया दादा (मो नागदिमनी के Poran Sultanor-Srirainpur fule papx? Iraveny Siz !$*] inchan LaDexe21 na jugo Tittent-73 Gluke Asparande — t* Complete Correct Character- Derandssti I'lnce of daguot-Balu Nadhi krien Dan, Clusuklianilılz.de Fornares Chlúnta Doll (of Nazirl Dim) -A collerinin of the nurse Ilondous derotonal doludo (Couplebs) of Malúriji Stranti Soghu (ulus Nigul Diwa) of Kninagarh {erNo 112). Drunnirg-पय छूट दोहा लिप्यते । पर कारन लगि टुप लान र मघट । भार पमोटरा और को श्राप घट के टअपना मना न करता नर पर में यहाँ पाहाय पिन परमेहर नाम के व्योमुर में भाय। पर अपने मन मुधि का भरन भरे टापा ! फड नहिं करे पन्दापन की या.. Fnt -हिंन्द्र निधात फिरल प्रधान गहरा प्रधान | Trन पर्ग केमेर म याय योरान ३ . गुनी धेद या फिर ले कार कायरी गान । सिन मार्ग के म प्राय बोराम ..४ गतरण पर पाधि पाई माया चचा गान । गाया ए गय भारत यो धरि जम पोय टयान । ति सूटस मपुर्यम् । Sidyart -भक्ति गमविषयक उपदेश के 'फुट दो। It -का बगदाधीश महागमा मासिद टपमान नागा दाम जी रविश 1) 10-श्री जुगन भक्ति घिनाद !erve. Sultance-Sunrampur matka Japer TAIL-11 SizerlxG inches. Lines-onarige Irtent 11 klokan Apparancc-new Complete Correct Charncter-Devari Place of thent-Babu Radha hnnaDAF Chaukhambai, Benarex. Sri Jurata ]}ala lunarlı -The story of the two Blahtra of Mithil (Tirhut) A Poor Brahman and a king written th rahirija Siranta Singhs (nlhar Nagart Disa) of Krisnagarh, in Samrat 1803 (1751 A.D) (Ae No.119) Begring-अथ धुगल भक्ति विमोद दादा । भक्तनि को प्रति हरि प्रियेदार को प्रिय निम भक्त । मिर ना तिनके भान हरन दुमद टुप बल १. कृष्ण भक्त शरमन प्रगट भक्त देन अपना । तिन को तिन भक्त को कर मुनम शुत मार ॥१॥ भापर मिधिनापुर द्वभक मियाम् । दुन पुति देय पति पालामा तिन नेनान घड़ी पियामा । निस प्रति रहरि दामन पामा।

NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS. 91 Find --अन्तर को जानत सरे सुन्दर परम प्रवीन । यया विसरे गेसी प्रभू भक्त जनन प्राधीन ॥ ६ ॥ अष्टादस सत अष्ट पुनि सपत माघ स मास । जुगल भक्त गुन मय यह कियो नागरोदाम ॥ 9 ॥ निकट कमाऊ पर्वतनि निकट विटप को भीर । ता य य रचना भई नदी कोषिको तोर ॥ ८॥ इति श्री जुगल भक्तविनोद सपूर्णम् ॥ Sulyect-मिथिला देश के सम दरिद्र ब्राहाण और एक राजा, दोनों भक्तों की कथा ।। Note --कृष्णगकाधीश महाराज सावतसिह उपमाम नागरीदास जी ने सवत में कमाऊ में बनाया। १८०० made paper No IN --(9) प्रात रस मनरो (२) भोजनानद अष्टक (8) जुगल रस माधुरी (8) फूल रिलास (५) गोधन आगम (6) दोहनानदाटक (6) लगनाटक (6) फाग क्लिास (E) पोपम बिहार (१०) पायस पचीसी (११) रिलाटक Verse. Substance-Sivarampur Lcares--8 Sizs-03x6inches. Lines--21 on a. page Extent -181 Blokus Appearance-new Complete Correct CharacterDeva. nigarl Place of deposit--Babu Radhi Krisna Disa, Chaubhambha, Benares (1) Protarası Afangart, (2) Bhojanananda Attala, (3) Jugalarasa Nad Borurt, (4) Phula Vilúsa, (5) Godhana ágana, () Dokandnandáttala, (7) Laga ndittala, (8) Phogatilisa, (9) Grisma Vihara, (10) Parasa Pachisi, (11) Ar. lúatala- A collection of eleven short poems regarding the Krana Lilá, by NMahirija Saranta Singha (alsas Nagari Dasn) of Krisnagarh (seo No 112) Beginning -अथ प्रात रस मजरो (दोहा) मनी भर लग्नि छलि रही स्यामा स्याम मुबान । मुदो पला अल खुली अधर थकित मुसम्यान ॥ ६ ॥लता भवन ललितादि सखि वजवत बीन विधान ! मुदे नेन मुसझावही मुनि मुनि तान मुजान ॥२॥ यह मियरी सियरी समे लखि दपति मुकुवार । रग भरो तपटानि तन उरझे हार सिगार ॥ ३ ॥ Eral -लाप मुधि भूलत भूला उर उपरैनिया | अजू स्याम हम हरी रग की रोनया ॥ लाज बिहारी आय मोहि तन पोत की । नागरोदास न जाय कही गति पोत की ॥ ८ ॥ इति रिलाष्टक सपुणे । Sulyeek-भगवान श्री कृष्णचन्द्र को नाना लीलाओ का ११ छोटे छोटे याये। में वर्णन ॥ Note-कृष्णगठाधीश महाराज सावतसिह उपनाम नागरीदास जी रचित (बहुत छोटे छोटे अन्य क्षेने के कारण एक हो में ११ मन्या की नोटिस की गई है)। No 189-वन विनाइ लोला Perse Substance-Sivarumpur made paper Leaves-21 Size-91.61 inches Lines--21 on a page Extent-21 blokas Aprearunce — nes Complete Correct Cliaracter -- Devanagari Place of durat-Babu Radhi Krisni Dava Chaukhambhi Benares Bano l'inola Lild --Tho account of Kriştia s stealthily caling grallı from the fields around the sallages of Braj, written by Mahirija Sivanta Singua (als Nigari Disn) at krisnagarh in Samvat 1809 (1752 AD)(sco No 119) Beginuing - जय धन विनोद लीना लिप्यते ॥ चौपाई । प्रनामिन को पद रन घ्या । नदमा तूदन गाऊ || बन को लोला लान लुभाए । लागत गायन मग मुहाये ।

JOTICES OF IXDI MANUSCRIPTS. ॥ १॥ कटि मुरलो लकुटो लिये हाय । प्रा यामिन के लरिका साथ । पेना ग्ला गय पटारा हो चना चितये दि पार ॥ २ घेरा येत मा लगि रहे खेत : दहर भरे लारें मी लेता। देखि देखि कराराए भ्याल । घास घताई नंट के लाल , ३ . बालक एक बार तर टूक्यो । हाचि देग्यि राषवारा कूपयो । मुना मया सय गए पताय । विच हरि पोता. घर फहराय॥४॥ End ---दही चिपटिया चोरि के चोर चोर किसर । लाल मनन के चार पत्र भय घनन के चर ॥१मयुरा लोला द्वारिका डारी मन पग पेलि । यसो नागरी दाम हिय य मक्ष गंबई केलि ! २ ॥ समत अठारह मे चु नय कृप्य पन मधु माम घिन घिनोद क्त्त ग्रंथ यह किया नागरोदास ॥ ३ ॥ इति श्री यनावनोद लीला मणम् । Surject -कृष्णचन्द्र का व्रज के गात्र में चनो के प्रेत मे चने चुरा कर खाने की लीला का पर्यन Note –कृष्णगडावीश महाराज साहामिह उपनाम नागरोदाम तो ने मंधत 1-08 मे यह मंध बनाया। No. 13-सोनन्द यन्य Verse Substance-Sirarampur-made imper. Leares-125 Size-91 x G} inches Lines—21 on a page. Extent-262 slokas. Aprrearance-nor. Complete. Correct. Character ---Deranagari. Place of deposit-Baba Radha Krişna Diisa Chaukhambhi, Benares Puthinandr Granthr — The poet, Vahirija Siranta Singha (alias Nágari Dasa) of Knsdagarh, in this book gires an account of his pilgrimage in Samost 1810 (1753 A.D) to all the places in the Mathuri district rendered sered by being somehow or other con-cted with the life of Krişna He passed fully one year in those places and witnessed the different festivities observed in them. The poem is written in the form of a diary, but there is nothing of historial or antiquarian interest in it (see No. 112). Beginning-अय तीर्थानन्द पय लिख्यते । अथ मुधि कनि मन हर्णन कपित्त ज्यो व्या इस देखियत मूरख विमुख लोग त्यो त्यो मुख रासी प्रजवासी जिय भावः । खारे जल छोलर दुसारे अंध कूप रिते कालिंदो के कान महा मन ललचावे । सो अथ बोतल मु कहत्त न आवे वेन नागर न चैन पर प्रान अकुलावहे । घोहर फरा देखि देखि के ववल बुरे हाय हरे हरे वे तमाल मुधि पावहे । १ । End -फाग लाग के मुख जिते तिन के ये वे ठागर स्याम नोपनि जहा यर. साना नद गाव । २०५ ॥ गौर सावरे रसिक दोउ यह दोने मुखराम । कबहुं नागरोदाम पर तन्ने म प्रन को वास । २०६० माघ अष्टदम सत ब दस विध वृन्दावन बास । संय तोयानद यह कियो नागरोदास । २०० ॥ इति श्री तीथानन्द संध सपुरणम् । Salyect --नागरोदाय बी ने अपनी तीर्थ यात्रा का वर्णन किया है। पूरे एक वर्ष ब्रा में रह कर ब्रज की वारमय लीला का भी धन इसमें किया है। Note- मयत १८१० में कृष्ण गाधीस महाराज सातमिह उपनाम नागरीदास मो ने इस संय को बनाया।

NOTICES OF HINDI HANUSCRIPT> 93 . घत No 124-भक्ति मग दीपिका Verse Substance-Sivarampur made paper Leares--15 Size-98.6 inches Lines-21 on a page Extent---315 blokas Appearance-new Complete Correct Character-Devanagari. Place of depos –Babu Radha Krisna Dása Chaukhambbá Benares Bhakta Maga Dipıld --A treatise describ ng the designating qualities and virtues of the rune Linds of Bhaktı composed by Maharaja Sayanta Sangha (alas Nagari Dása) of Krisnagarh in Samvat 1802 (1745 AD) in the town of Rupamurar (see No 112) Begranning-अथ भक्ति मग दीपिका प्रारभ । मगलाचरण ॥ चौपाई ॥ श्री भाग अर्थ रूप गुर । प्रणऊ सिनको सिनहि धारि उर ॥ सर्व धर्म पर धर्म धर्म धुन । उचरों आपर सापि सहित सुज ॥ १॥ यह प्रोसर चूको मति कोय । यह नर देह बधुरि नहि होय ॥ लख चौरासो भोग्य भोग सत्र । भयो मुनर मुम लोग जोग अब ९ ॥ साहि घृधा मति खाय कुठग । जग निधि तरन नाप नर अग ॥ पाछु सुभ कर्म असि करि ली । श्रासम धात कहो क्या कीले ३॥ तत्र श्री मद्भागवते १९ स्कधे उद्घष प्रति श्री कृष्ण वाक्य । श्लोक ॥ नृदेहमाघ मुलम मुदुल्लभ व सुकल्प गुरुकयोधारम | मयानुकूलन नभस्वतरित पुमा भवाब्धि न तोत्सात्महा ॥ ४ ॥ End --भाग वाती नेह चुत लोपरचोप प्रकास । अथ भक्ति मग दीपिका किया नागरीदास ॥ ६ ॥ पळे मुने या यथ को मन दे सरस मुठान । भक्ति पथ मुझे तिहे पहुचे प्रीतम भान ॥६८ ॥ अष्टादस सप्त जुग द्वै कार तोज गुरुवार । रूपनगर विच कृष्ण पष भयो यथ विस्तार ॥ ६ ॥ इति श्री भक्ति मग दीपिकाया श्री मद्भागवतादि श्लोकानुसारेस मापा प्रेम निरूपण नाम तृतीया प्रकार ॥ Sulyect --नवधा भक्ति के लक्षण आदि का वर्णन । Note:-मवत १८०२ में कृष्णगठाधीश महारान पारसिह उपनाम नागरोदास ने रूप नगर में इस यथ को बनाया। No125-ग्रनमार ग्रन्थ Verse Substance - S varampur made paper Leaves-G Sxe-91xosinclies Lines-21 on a page Extent--126 blokas Appearance - Dew Con plete Correct. Character -Devanagari Place of depost-Baba Radha Krisna Dina, Clauklaubli Benares Braja Sara Grantha. - A descript on of Braj and some scenes from Krispa e life composed by Mahirkja Sivanţa S nghe (alias Nagari Dásn) of Krisnagarh in Samvat 1799 (1743 A.D) (see No 112) Begiraning-अय प्रजमार यय लिख्यते । दोहा॥ज मोहन मोहन पिया अर प्रा विपुन विचार । जन व्रज भुय घर्णन करी मो मति के अनुसार ॥ १॥म भूमि महिमा वर्णन । विवात चठि यहु बाहर्नान भूमि न परसात और । न म फिरत स्याहनो स्याम रसिक सिर मार ॥२॥ उदाहरन कवित। कहुक विमाननि पे कह खगपति पोठ होत हे अरोह घर परसत नाहिर्ने । कहू गजराज हय सान रथ क्चन के जा नहु बस मान मेन भय दाहिन । महा अतिप्रीति सहा देत नई स्वा सोभा नागर मये हे गोप लोला प्रथगाहिर्ने । भुताई नाहिन न पाने माहिने या त्यागि बाहिने को प्रज डोलत व्याहिने । ३. 4 NOTICES OF HINDI NAXOSCRIPT8 Ind-परम तत्व को तत्य प्रश नागर विपन बिहार । जान्यो चाहे मार यह सोत पनि सार । ६५ । मवद मे मियान पपशु मुदि रयि यार । नामी नागरदाम यह किया गन्य मन मार ॥ ६३ ॥ इति श्री मन सार याय सुपूर्वम् । Subject -धज तथा प्रम को लोलायो का पर्यन । Note.-अपरा REE में कृपागवायोग महाराप मातमिह उपनाम नागरोदास सीने घनाया। No 126-रेन रूपा म Verse Substance --Sırarímpar made paper. Leaves-11 Size-91 G4 inches Lines-21 on a page. Extent--31 blokas. Appearance-new Complete. Correct. Character --- Devanagari Place of deposit--Baba Radha Krima Disy, Chaakhambha, Benares. Rain Rina Nast.--An account of Krison's amoroas sports and amusemente, by Slabinja Sivanta Singla (alias Nágart Disa) of Krisnagarh (see No 112) Beginning -अथ रेन रुपा रस लिख्यते । दोहा । सरसाई पृन्दा विपुन अमन चुन्हाई रेन । लगत मुहाई दृगन को कुंजान छथि मुख देन । १॥ स्वत न फूले ननि वि. तुलित हिय के हार । नान्ह आठ पट रूपहरो कुनि करे सिंगार । २ । दुई दिया छघिदेति शित पत्र वियन इहि भाम । ससि कारीगर रूप हो असा किया बनाय।। Ent. लखि उरझे मुरमें नहीं सब निसि गई विहाय । पारस उरझे दृगनि में पोय रहे ठहराय । १३ । क्या मुरम पारस भरे ने न डाफे नेन । नागरिया हिय में बसो यह रूपा रस रन १४ : नागरि नेनान रूप है दोहा पठि नेनानि । अनि ह के नेन भये कहि न सकत बेनानि । र । इति शो रेन रूमा रम सपर्यम् शुभम् । Subject --कृप्य चन्द्र का पिलास वर्णन ! Note:-कृप्यावाघोश महाराज सावंतसिह उपनाम नागरोदास रचित । No 127 --स्वननानद यन्थ Verce Sabstacce-Sirarampar made paper Leaves-2 Size-91x6 inches Lines-21 on page. Extent-42flolas Appearance-aew Complete Correct. Character -- Devanagari Place of deposit-Babu Radha Krsos Diss Chaukbambbs, Benares. Surajantnanda Grantha-Description of scenes from Krsna's life, composed by Nis'nárája Sávanta Singna alias Xágart Disa) of Arisnagarh, in Samrat 1802 (1745 A.D) (see No 112) Beginning-य स्वचनानन्द्र मन्थ लिख्यते। दोहा । वन्दोवन के चन्ददैगोर स्याम मुख रास । मिगरोज ना माग रहयो जिन के रूप उनास । १. इन हाँ को परि कर सबै ए वन वासो खानाविन को इच्छा से कहू पन्य प्रश्न मुष दान । २. चोपाई । प्रज यासिन की पद रन ध्या । बहो को कछु लोला गाऊं जो देनी में अपने नेना सोच ऋथा मति बाला वेना । प्रज सत्र अति भानन मिल्यो । सूरत समे कमल ज्या पिन्यो । End.-नन्द सिधाये नित भवन रहि गये कि सब हरि । बगत कहानो हि गई रहिं गई मुख थे मेरि ४ . यह उत्स्य अद्भुत रोग धन्य धन्य अनुगामलो करीसपति माल रूप राम बड भाग सब निधि नाहीं काहि मन्यो यदुरा रही मधिसेप कही जथा मति रोम घस नागर सत्सर देख सवत अठ दम मत पुढे बरसाने के धार । यन्यतु मुशनानट यह कियो नागरीदास । ०॥ इति श्री स्वजनानद् सन्य सपुर्णम् ।

NOTICES OF HINDI MANUSCRIPTS 95 Subject ---कृष्ण चरित वर्णन । Note - सवत १०२ में कृष्णगठाधीश महाराज सावंतसिह उपनाम नागरोदास ची विरचित No 128 -बाल विनोद Verse Substance — Sivarampur made paper Leaves--2 Size-93xGunches. Lines-21 on a page. Extent-43 blokas Appearance-ney Complete Correct. Character — Derandgari. Place of deposit--Baba Radhi Krisna Dasa, Chaukhambhi, Benares Bala Vuoda --An account of Krisna Chandra's plays and amusements in his boyhood, written by Mahardja Sávanta Singha (alias Nágari Desa) of Krisnagarh in Samvat 1809 (1752 AD) (sco No 112) Begrnnang-अथ बाल विनोद । सारठा ॥ हिट धार नद कुमार वरना बालवि. माँद इक ॥ नद महर के द्वार चहल पहल नित खेल को ॥ १ ॥ अस्न्लि ॥ बैठे मोहनलाल अयानि पाइ के । बहु दिस बालक घृन्द रहे छषि छाइ के । पठत सहा मधु मगल मुखद मुभाइ को । हसि हसि परत गुपाल कुवर नदाय को ॥ २ ॥ End -वाल कैलि कह लगि कहो ने ने करत गुपाल । ब्रह्मादिक परतावही हम न भये ब्रजग्वाल ॥ ३ ॥ नद गाव वन वालकॉन देखि बढयो हुलास । कोनो वाल विनोद यह ग्रन्थ नागरोदास ॥ ३४ ॥ सपत प्रष्ट दस सत नु न मास प्रस्वन भृगुवार । तिथि पठी अरु मुशन पप रच्यो यन्य विस्तार ॥ ३५ ॥ इति श्री बालविनोद सपूर्णम् । Subyect--भगवान कृष्णचन्द्र को बाल्यावस्था के प्रामाद प्रमेद को लीला। Note --सयत १८०६ आश्विन शुरु भृगुमार को कृष्णागकाधीश महाराज साबस. मिद उपनाम नागरीदामजी रचित । Terse No 129-रास रस लता Substance_Sivarampar made paper Leaves-11 Size-91*6] inches. Luney-21 on a page. Extent-31 blokas Appearance -- new Complete Correct Character -- Devanagari Place of deposit-- Baba Radhi Kruns Désa Chaudhambha Benares Nasa rasa laid.The Rásalila (circular dance with singing) of Krisſa Chandra by Blahárája Sayanta Singha (alas Nágari Diss) of Knsnagarh (see No. 112) Degenuing -अथ राप्त रस लिप्यते ॥ दोहा । निमि मग्दो फुल मल्लिका काभ काति राकेम । गही धनु हरि निरपि वेन राप्त रमण पावेस ॥ १ ॥ पुरन ससि निसि सरद को यति धन मलय समोर ! टोल वेणु रख राम हित तरनि तनेया तोर ॥ २ ॥ यसो धुनि दूसो पठे बोली हे ग्रन वाल । समर विजे प्रारभ रम करन नद (क) लाल । ३ । Erd-पूटि पूटि अचर गये दूटि टि गये घार । अमित रास रग में टूटि टूटि गये धार । २५ ॥ बहस कहरा कह लगि कद काय मति मद प्रकास । तिन के मोह विलास में कोरि कोरि के राए । २६ । नागरिया दये रात में पगमित कलप मिताय । मन मय टू को मन मध्ये। कथ्या कोन वायति श्री रामरमन्नता संपूर्णम् ।

NOTICES OF HISDI HANUSCRIPTS Subyect.--भगवान कृष्णचन्द्र को रामलीला Note-कृष्णगाधीश मदारान पारामिह उपनाम नागरीदाम रचित । + page No 180 -श्री नागरी दाम जी की स्फुट कषिता Verse Salutance- Sivarampur made paper Learea-7 Size-01 xot inches Lanes-21 on Extent -- 147 blokas, Appearaneo - new Complete Correct. Character Devanagari Place of deposit -- Baba Radhi Krisna Dása, Chaokhambha Renares. Srt Nagart Disayeka xphela Karki -A collection of the muscellanrous poems of Maharaja Sávanta Sungha (aluas Nagari Disa) of Krisnagarh (see No 112) Beginning-कषित छूटक । और यगला जो कुमिनात घट्यो धुप माझ यह बंगला मुमुह ही में मिला है। और गला ऐ म बाप रे मंगर पर इहि यगला म विधि पालक ममा है। पर बाला के हित मालनि मुसी है पाति रहि यगला ते हलवाई (मुख पाहे । और पंगला प्रति मा लनचा सत सोसन के पाला पं मिया लल चाहे। End - नहिं करें प्रेम अभिलाय । या विन मिले न नद दुलारो परम भागवत माय । प्रेम स्वाद अरु पान स्वाद यो यो प्रक होही दाय । नागदास दिये घच क्रम करि राय ॥ २४ लिखितम् भाद्रपद शुक्र वामन जयत्या सवत् १८५० । Subject --नाना शिपयों की नाना छन्दों में स्फुट कविता। Note--कृप्यगढाधीश महाराज सायतसिह उपनाम नागरोदासलो रचित । ऐसे मन No 131-एक चमन Verse Substance -- country made paper Leaves--51 Size-5x3truches. Lines-11 on a page. Lixtent-55dlokas. Appearanco-ordinary Complete. Incorrect. Character Devansgarl. Place of deposit-Babu Kislu Prasad Chsakhambha Benares. Isqa Chamanu —Praises of devotion to Gol by Mabírája Skvanta Singha (alias Nagari Diss) of Krisnagarh (see No 11") Begurring-इसक चिमन । इस उसक की झलक है ज्यों सुरज को धूप जहाँ एक माह पहल कादर मादा कहु किपा नदिइक का रलेलात सो सा साहेव हो इस्क यह करि क्या सके गवारो मरमिदा होय इस्क सा देवे सब पाय। निदा के मदि पनि बजे बाहि लिया होय ॥ ३ ॥ End.-इस्क चिमन पात्राद करि इस्क दिमन को गाय । नागर घर मा (ब) के इस्क चिमन में पाए । ४३ ॥ बोगर नयम जारी पहा नोस लाडु के किच । नागर मासिक लुटरहा रस्क चिमन के पिच ४ : नागरिमा बम चद् के इनास प्रेम सापार | अरे बार वच धार ते कटे कटे तुमार ॥ ४५ ॥ इति इस्क चिमन के दोहरा सपर्ने । Sulyect-श्क की प्रशसा । Note.~-कृष्णमठ के महारान सामन्तसिह उपनाम नागदास जी कृत । No 152-कवित प्रवच Prose and Verse Substance country mue Leaves-61 Size-13 x 6 inches Lanes-1200 a page. Estent paper NOTICES OF HINDI BIANUSCRIPTS 97 2 200 blokas Appearance-new Complete. Correct Character-Deva nigari Place of deposit-Arst Ham, Mabámandır, Jodhpur Kaufla Prabandha - A book treating of Vedanta and worship by Mánika Dása of Uyain Beginning-राम राम । मनमा परमात्मने ॥ अथ माणकदास नो को यन्य कवित प्रबन्ध लिस्यते ॥ सारठा ॥ भव जल तारक नाव । गुण रवन की खान जे । बन्दू उनके पांव । के हरि के है लाइले ॥१॥ टो० ॥ भक्ति ज्ञान वैरागादिक सर्व भाव के साधनतिनुके उप- देश करणे पाले ने सत । तिन कु हो नमस्कार करके उन सतन के लक्षण भूत गुया कू नि रूपण कर है। End -सोरठा करत हे बेद बखान । अध्यारोप अपवाद कर॥ जाको ताको ध्यान रहो मायक के टर विघे ४० ॥ इति श्री कपित्त प्रवधे रामस्वरूप निरूपणम् चतुर्दशम प्रक. चम् शुभभयतु । Subyect-वेदात और उपासना । Note-कर्ता का नाम माणिकदार है ये साधु उज्जैन में सफरा नदी के तट पर रहा करते थे। modo paper No 133-नामदेव श्रादि की परची सग्रह Verse Substance - country Leares-38 Size -111x51 inches Lines--15 on a page Extent-1 400 slokas Appearance-old Complete Incorrect Character- Devanagari. Place of deposit-Lalit Ram Jodhpur Ndmadera ddikt Parachi Sangraha -An account of the marvellous per formances of (1) Námadera (2) Kabira Disa, (3) Redása, (4) Sec Sampata ji, (5) Tulochanaji, (6) Angodaji, (7) Rákibákájl and (8) Dhaná Bhagata by Ananta Disa who composed the book in Samvat 1645 (1588 A.D) Beginning -अथ श्री नामदेव जी की परची लिप्यते। चौपाई॥ अतरनामी पर नउ तोही । साधु संग सदा दे माही । मागो भक्ति न ब्रह्म गियाना । नो नो चितयक मा प्रधानां। सवत् माला से पैताला 1 वोपो वाला वचन रसाला। अतरनामी आग्या दोन्ही। दाए अनत कथा करि लोनी ।२। भगरा हेत हरि को गुन गाऊ । बितनु न मान अकल उपजाऊ । भगतन को प्रचई सुनाऊ । मलजुग घेता द्वापर गईछ । कलियुग नाम देय प्रगट मईऊ । ३ । उन भगतिन को मरम न जान । कलिजुग को कळू कथा वानू । प्रथम नाम देष निजग भईल । जन के से अपने पस करक End-दास अनरा कथा कही घना को जस गाय ॥ मी गमनद के शिष्य को। महिमा कहो न खाय । ४३ । पट व अपर मातरा । सत घन लेहु विचार । में बालक समझो नहीं । लीजे हिरदे धन भगत की परची मपूर्ण तथा पर धोया मरण Subject.--पस पथ में नीचे लिये महात्माओ की परची प्रथात करामात का वर्णन है । (१) नामदेषनी (२) कोरजी (क) रेदासजी (1) मेठसमतनो (1) सिलोवनको (6) अगदमो (9) कापाकातो (e) धमा भगत । 25

Subyect --भक्ति और सान।
Note-की का नाम अतिम दोदे से प्रपन्नगेसानद पाया जाता है। यह कार्य
येणाय अनसानद और गमानद धामो के चलो में मे थे इन्होंने यह यन्य सबा १६९९ में
मथुरा
अपनाया है।
18001017-315-09-PD

INDEXES
Indet. I
101 to 102
Lode II
103- to -104

NOTICES OF INDI IANUSCRITS Note- ये कला का माम पनाटापा प्रत्येक पानी अन्तिम दार में पाया और उमस भादि के दूसरे टेट मे प्रया १४५ पाया जाता है। विम प्रति में यह नोटिम लिपी गांद मरो समामि में लय में अपना नाम या मिति मंधा नहीं लिया। No 14-मुख मवाद Tere Substance-country msto paper Inares -10 Sun-12X5} inches Lanth-12 on a page Extent-300Nok... Appearance-old. Complete Incorrect. Character-Derenigart Ploon or deposit-Lalit Ram, Jodhpar Sukha samli-Contrastinn between Sulhadoyo Muns sm Vykor and the Cory queen Ramlská slo liad gone to the Regi loiadaca hio lo turn bark to the world and give up lasing and prartung Inances ia lesta, but so bad to como away discomfitted in her atteintr. The look us by one Khama Dia The manuscript copy was made in Samrat 1879 (1820 AD) Brgrnrung-गम प य मुपमपाद लिप्यो टाधा न गुरु पान फुनि विना पाय निराकार के भगति के माधव गायधोग निराकार प्रति निति कोगे । रनो यिमन गाय गुन लाये । गुर रय दाटु मम देवा म कयोर करें दौर मेश्रा। २। गोरप भायरी गोपा पदाधूिप्रहलाद मान यदा पोया धनां मेन रैदाना। मामा ग्रम भुने र दापा।३। पय करि कृपा देटघोग्यानमा कात्र मुप फया पणतो । पनो सकत नाहि कर मी । कही बाद न्यू हे रोमी४ End ~डिंग पडील न टाहो मेम । मुप पर शाप यणने म । मुप भयाद भुने में गाये । अमर लोक फल द्विरा पाये । २०६ । वन गुम कृपा करी पट मागे । यह गुन कथन चतुर टिम लागे । कधि पिपुन ठन मान प्रमानो । जया मतिमा पेम यानी २०२॥ भून एक काह पटि धयो परं । मुरा को देत लये मय भाई । यह भाटामि मुने। मुए देव । गुम गुन थार पार महो देव ॥ १० ॥ वक्ता दरसे पाप मुरता मेध लमते सत्ता गोता ननिय पृथा सभ्य जीवन । १०८ । तिश्री सय मुपमशाद मपाय मयत १८ रा सागुरु मुद मगलबार Salyeet-इस यन्ध में व्याम मो के पुत्र मुपदेव मुनि और रमा का मयाद मुण्टेव बो को पन में में लाने के लिये ध्यास नो गये थे अब ठन के घर में रहो पाये मो दही मे रमा को भेशा । रभा ने भो भोगार रम की पटुत सी बाते घशारे परन्तु मुक देश की उमको धान और वैराग्य का इतर देते रहे और चलायमान न दुए । रमा हार के चनी पार Mote.-कला का नाम पेमदास है । यययनामे का सया मीशेर जिस प्रति से यह नोटिस की गई है पर फागुन मुदी ८ मगनशर संवत् १८८ को लियो तुरं. - . N014--भासरी घर Tree Substance-country wide paper Leaves Sus --- 12x6 toches. Lines -- 15 on a page Extent-725tlokse Aprcerarea ---old. Complete. Correet. Character ---Derrigar Plset of derrat-Lalit Rim Jodhpur Dla mafani Tamm. The account of Raja Bharțn Laris giving up the world sod being the life of an ascetic by 07* llori Dása. The manuscript lated Samrat 1801 (1BOTA.D) NOTICES OF XINDI LANUSCRIPTS 99 Begurreng-यो गणेशायनमः । श्रीविष्णु सत्यः ॥ अथ भरथरी वेराय लिखते। मयम सीस हरि गुर को नाऊ । विन की कृपा मुधि बुधि पाक । वरन्यों त्याग भरथरी के रा। जिहि विधि कीया मोहन घेरा ॥ १ ॥ नगर उननी हे असथानी । उपमा इन्द्रपुरो सम जाने।। राता परना अति सुप होई । बिना क्लेम दुखी नहीं कोई ॥२॥ य द्रपसेन पिता को नाऊ । जिनके पुत्र भरथरी गाऊ । दोहा । राज पाट भागे सके । इच्छा रही न कोह ॥ हरिदास भर देह धरि । अमर भये काल सोइ ॥ चौपाई । घरनो श्रम के मुख को सोभा । निरपत नेन लगे मन लामा । अचा मस्तग प्रति याड भागो ॥ मूर सुभट दाता बड त्यागी ॥४॥ End -दोहा । रस पोयन को प्रेम रस साधन परम अगाध ॥ नाम धरया इस कथा का । नप भरतरो सवाद ॥ ४२६ ॥ चपाई ॥ काम क्रोध की चार न सहे । सो सव जग सो ग्यारा रहे ॥ उचो बुद्धि ग्यान प्रकासा । जनम मरण को छूटे पासा ॥ ४३० ॥ तास पिछले पाप जु कोने निरमल रहे राम रस *भोने ॥ दोहा । जनम मरण के पाप र ॥ निरः मल होइ सरीर । कयह दुप पावे नही ॥ रहे पदा सुप तोर ॥ ४३१ ॥ इति श्री अथ भर. घरो सपाद सपूर्ण ॥ १५ सवत् ॥ १८६४ ॥ मिति प्रावण यदि ११ भृगुवार लिप्त ॥ देख सघन गया पार मध्ये गाव फतेपुर परगना अगनपुर का लियत साध माधवदास का भा पयो शिलाके घी का चेला स्वय पठिनार्थ यांचे विचारे ताको नूण सलाम चापाई ५00 श्री विष्णु सत्यः मगन्नमस्तु । Sulyeet - इसमे उल्लेन के राजा भर्तृहरि के वैराग्य धारण करने को कथा है। Note.-इस ग्रन्थ के कर्ता का नाम हरिदास श्रादि के तीसरे दोहे से पाया जाता हे । तिस प्रति से यह नोटिस लिखी गई है यह भाषण पदि १५ भृगुगार सवत् १८६४ की लिखी हुई है। No 186-मति मावती Verse Substance--Kasmiri paper Leaves--18 Size-10x5 laches Lanes-12 on a page Extent-486 Blokas Appearance -old. Complete. Incorrect Character - Devanagari Place of deposat---- Lalit Ram Jodhpur Bhatia Bhduali -A book on devotion to God and true knowledge by Prapanda Gesinanda who wrote it in Samvat 1611 (1554 AD) Perenning-पो राम लो। अथ भक्ति भावतो लिप्यते । चापाई ॥ सब सतन को माज माया । जा प्रसाद त भयो सुनाथा ॥ भर पल पार गयो को चाहे । तो सरा चरन रज सीस चहावे । १ । नारायण श्रार नामी । सघ की बुद्धि प्रकासक स्थामी । तुम बानी में माटे आई प्र निर्यात प्रति दे देह कताई ॥ २॥ दोहा 1 परम हम आसा दिता चरन कमन मकरन्द । नम राम रामानदा । नमः अनता नद । चौपाई ॥ ने प्रारति को दुख नहीं जाने । सो गिरति सो क्ण मन मानें ॥ कलह अचान भयो विस्तारा । पूर्व अपर नहीं समारा Ind-यत् भोले से भव साले । मयुरापुरी केप्सया आग्ने । असुन येहल ग्यारसि रिवि धारो । तर पट पहादि थिएतारी । ८० । कर जागरण प्रकरमा दीनो । सब ठाकुर समरपप कोनो। भगत समेत सत्ता माई । ज्यो तातर पचन मा के मुपाई ॥८॥ दादा । नम गम समानदा नमद धनता नद । चरन काल लमिर घर । पान गेसा नद ।रति यो भगति भाति पय सपरण।

IXDIX 1. Wawren A1 THORS IN B-Thelgaru indicata the number of the notve) 181 A Ajal** 10 Duda Rims Adinda Rims 81 Jlbars TWING 78 Ananta 1)** 31&dhara Iis. Anrins de Mwjbuari Dave 67 Bakhtian Vaheta Dalalim. Ndik. Hluhantom) 21,5,03 Bent Himo JU Muse Single 25 Dharint Sankara 13 Monika D. 131 Iben 14a. 27,64,75 Handbora 18+ Siruojant Chana Illina Mata Ch.An 14 34, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47 Mots 14la 70 Chinda hari 20 Xiganti Dia 112, 113, 114, 116, 110, 117, IIS, Chara D454 70 111, 121, 121, 122 123, 124, 125, 19%, 121, Chairs Diu, 129, 129, 130, 131. 110 Xands 14. Dula 11, 02 37 Derdla Din. Newslo Re 30 l'umikan Bhatta, Days His 1, ?, 3, 4, 5, E5 50 Pryl 14* 63 Devlufts Purina Di Durakinan lans. Dhrina Dau. Nagbordja Singh 107 Rouachandra. 02 Drmherra Tiriri Geinunda 02 136 Ros ha. 8,3 89, 89,00 Ilan na Raját Dag 01 133 bauala Mutrs. 31 WI fogandinu Jaso Rima 81 111 sira Xitha Imawan t1 Singlim 105 71, 72, 73 Jatemala Suodas Kuneri D, 96, 57, 0%, 9, 100, 101, 49 102, 103, 101. Jethamala. Gura Dias 13 Thina Dana 20 Serata Mana 86 Katfra 1943 35, 105 | Tarascon Kabata 12 Tolai Desa hili 1)*** 22, 23, 60, CS Umiputi 31 Karancia 105 Uttamachanda Kan Jabiram 14 Valpara a Khema DSca. 13: Vidars hamudn 7 Krena Dia Virranjha Sugba 6, 16, 17, 19, 20 19 Lima Miriyana ,athالد\Ita INDEX II. NAYEB OF MANUSCRIIT NOTICED TN. B --The figures opposite each name indicate the number of the notice). Losada Rámsyana Ananda Vilise danti Rato Sakhala hi Várkt. Anbhas Prakiba Aparochchha Siddhanta Anlástaka Aratha Vilas Agolhya Mshatinya Raghela Vanša Varno: Baitsta Pach: Bila Vinoda Bana Vinoda Lils. Dannjana prabanei pada prabandha Bacial1 Bhagawata Bhişi Bhagawota Dasamagkandho Bhagavsta Gits, Dhal $1 Mila Proranga Bhakta Tala Rasa Bouhini T{ks Bhakti Bhatott Dhakti Map Dipika . Bharatha Suiss Bhart Bhartnh on Varga Bhavani Praha Tha jantuandistaka Bhora 1.214 Bihar Chandrika Ribari Sulaf Bihari Sutuan TI Diada Bupa Ngara . Braja Saip bandha nána Blált Bajwir grootha: Bundalaua Gor Mahftmya Diduki bint Last Yild. Dhanusa V Dahatsaandagtaka Dona Parra Pbil Fllada Skandha 147 Canela l'urna. Ghana gama Opisihsaya Gopt liabid. Goribulalaki kula Grupa Vihann Gun Pima Rio Ciuņu Vila. (işir: Svanlara Hamira tim 11 An tina skuks lianelian la forta 6 Hitypadesa 76 73 Idka Chamana 131 29 Ittara Pachist 85 72 Itibaca Sara Satouchchaya 10 71 Jamuni Labar. SS 121 Jina Rasa 109 32 | Jugala Bhakti Vinoda 120 31 Jugula Rasa Madhurt 191 15 Kabiri jí kí Salhr 30 18 Kanyakubja Vandivalt 36 128 Karuni Battisí . 78 122 Kasta Tahwa Gwim hr Palwalt 14 117 Kautta Prabandha 132 106 Karıtta Ratna Blanks 93 94 Lagadiştska 121 11 Maylısa Manilana 115 84, 91 Nigari Disa ke chutaha dohk 119 5+ Nigari Din lo spluta kavilta 130 55 Nánders Adı hi Panchi 133 136 Narad, Mahta kt Tunidf 12+ Náviketörikhyina 83 Natálodip3 . 19 135 Natha Chandrika C6 101 Navala Segara 61 121 Neha Nidhi 17 111 Nolunja Vilisa 116 213 Padmiwata 21, 25,63 27 Panchádhyar. 09 52, 75 Params Dharros Nirnaya 10,"17, 15 Piaga Pachist 151 118 Phága Villa 121 123 Thula Visa 121 103 Pingala Vanbaraga 82 37 Prachins N 9 to Prata laa Alanjar 191 20 I'rema Samputa 13 121 Prithi Raja Rico 39 t 17 Intál).4 Charitimnts 19 110 Puruna Desa kí hand 70 Rua Vedhasa Milana Dudha Vinodla C$ 120 121 Raina Ropa Rasa 11 10 Rajanítı Vostfr 00 Rimštxamedha 87 48 Ramarada 21,,23 221 Ramshor! Tahan 8 $0 Rerum Rabarys 03 81 Am. fiasyana 1,2,3,4,6 170 Ramadgan. 56 Ramada 109 to Nima &W*TAD n. 7 197 latna Vinode 2 103 تا

(101)
134
Rad Rast
Hante Jhara
Ilma l'unja
R** Rajs.
124 HASTAG
la Itatti
Mungitt hus
fat gitMira
Kankaa Hopela
Enry hurája Chandrika.
fra Hungraha
Sut l'rapni
Eints and Badges
*1 bollinna ja haklauklia
101 bahla hambada
07
fonlara
129 Mira
Hwwjaninar-la Grantha
fil Tans han
12 Tirthnagels
Ujaspola Bhava
Utara Mats
102 Yanfrarja Vsyarana
69
127
11%

ਸਾਧ ਨ ਟਵ
ਹ, 3 , ,
4
FACE. MTI FOT ਦੋ \ry. CT THE
VAT VU RIFT OF THIE RAMAYANA
ti :* |
ਉਸ ਵਕਤ

Annual Report Of The Search For Hindi Manuscripts For The Year 1901

Author
Das ,syamsundar
Title
Annual Report Of The Search For Hindi Manuscripts For The Year 1901
File name
Annual Report Of The Search For Hindi Manuscripts For The Year 1901
Text
OCR done
Citation
1904
Published
2012/11
Publisher
Allahabad.,printed At The United Provinces Government Press
Language
Sanskrit
Pages
103
Library
Bharatiya Vidya Bhavan Library, Mumbai
DLI number
313604
Barcode
99999990322275.00
Scanning centre
Banasthali University
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
h4gkn5lZ6Qs
Download PDF

Annual Report Of The Search For Hindi Manuscripts For The Year 1901