Donar
Pattuppaat't'u San'skrxtaanuvaada
Front matter
पत्तुप्पाटु-संस्कृतानुवादः
(सङ्घकालीन दश ग्रन्थाः)
प्रथमो भागः
PATTHUPPATTU IN SANSKRIT
(Ten Sangam Classics)
I Part
BY
S. N. SRIRAMA DESIKAN, SIROMANI
WITH A FOREWORD BY
H. E. SRI K. K. SHAH
GOVERNOR OF TAMIL NADU
MADRAS
All rights reserved]
1972
[Price Rs. 2-50
No text on this page.
No text on this page.
पत्तुप्पाटु-संस्कृतानुवादः
(सङ्घकालीन दश ग्रन्थाः)
प्रथमो भागः
PATTHUPPATTU IN SANSKRIT
(Ten Sangam Classics)
I Part
BY
S. N. SRIRAMA DESIKAN, SIROMANI
WITH A FOREWORD BY
H. E. SRI K. K. SHAH
GOVERNOR OF TAMIL NADU
MADRAS
All rights reserved ]
1972
[ Price Rs. 2-50
No text on this page.
SHRI V. V. GIRI ( President of India) [ Delivered the following speech during his release of the Sanskrit Translation of Patthu-Pattu (Sangam Literature) by Sri S. N. Srirama Desikan, under the auspices of the South Indian Sanskrit Association, at Sringeri Jagadguru Pravachana Mandiram, Mylapore, Madras on 16th February 1973 ] EXTRACT OF THE SPEECH “ It is a great pleasure for me to be here to-day and release the Sanskrit translation of the Tamil classic “PATTHU-PATTU” by my friend Shri Srirama Desikan. His service to the cause of literature is well known. As you are all aware, he is the author of several well-known translations and commentaries of Tamil and Sanskrit classics. In fact, similarly, Desikan whom I have known for a long time is a master of many languages, especially Sanskrit and Telugu. He referred to Thirupathi. By translating Tamil classics into Sanskrit, Shri Srirama Desikan has rendered yeoman's service to the cause of national integration. I am convinced that it is by dedicated labour of writers that we can bring about great understanding between different linguistic groups and promote concord and amity among them. After all, language is the vehicle of human thought and the purpose of language is to cement human relationships. Language should never be used to divide human beings into hostile groups. The need of the hour is to build bridges of understanding and I commend to the reading public N Shri Desikan's latest offering. I always felt then and I still feel that the children should study Sanskrit from their infancy and one day, I hope, the language contraversy will disappear and Sanskrit language will be the language of the country...... I once again commend my friend, Shri Srirama Desikan's latest book “PATTHU-PATTU" in Sanskrit. I wish bim many more years of fruitful literary life." Mrs. Saraswathi Giri, wife of the President of India, who was present on the occasion, expressed her appreciation of the author's intimate knowledge of several Indian languages and her devotion to himn as a Guru even though he was younger to her in age. Shri K. K. Shah, Governor of Tamilnadu, presiding on the occasion, referred to the mastery of the author in the two Indian languages - Tamil and Sanskrit. The President, Shri Giri presented a Silver Kuthuvilakku to the author given by the South Indian Sanskrit Association. The President, Shri Giri also presented a Ponnadai given to the author by the Jagadguru H. H. Sankaracharya of Sringeri Sarada Peetbam. U. P. Government's Award for Author's work . The Avvaiyar's Niti works in Sanskrit by Sri S. N. Srirama Desikan has been awarded a cash award of Rs. 500/- as being one of the best books in Sanskrit, by the Uttar Pradesh Government for the year 1973.
FOREWORD K. K. SHAH RAJ BHAVAN MADRAS-22 20th November, 1972 GOVERNOR OF TAMIL NADU I have pleasure in introducing to the public this Sanskrit version of the Tamil work “ Thirumurugatruppadai" and "Mullaippattu" brought out by Pandit S. N. Srirama Desikan. To translate a work from one language inta another is a task by no means easy as it requires mastery of the two languages. Pandit Srirama Desikan possesses this qualification. A research officer of the Kendriya Samskrit Vidyapith, Tirupati, Pandit Srirama Desikan was the recipient of the coveted President's award for Sanskrit in 1971. His earlier works include similar Sanskrit renderings of Thiruppavai, Thirukkural, Silappadikaram and Avvaiyar's works. I admire the chaste Sanskrit in the present work. Tamil literature has a hoary past. The classical works of the glorious Sangam Age (300 B.C. to 100 A.D.) contain a collection of ten works called " Patthuppattu". Thirumurugatruppadai” of the " Atruppadai" group is the first and "Mullaipattu" is fifth of these ten. " Thirumurugatruppadai" is in praise of Lord Muruga. Variously known as Kartikeya, Shanmukha, Skanda, etc., Muruga is iv the most popular God worshipped in Tamil Nadu and is a source of inspiration to many a poet and saint. The circumstances leading to the composition of this work are interesting: The poet of this work, Nakkeerar, was. confined in a cave by a demon who had already collected and concealed 999 men and had been waiting for the 1,000th man to devour the whole lot. The poet found himself to be the 1,000th man. Before the demon's evil design could materialise, Nakkeerar so fervently prayed to Lord Muruga that He came to his rescue and destroyed the demon. All were thus saved by His infinite Grace. This poetical composition is therefore credited with the power of saving devotees of Lord Muruga from any danger or difficulty. As Nakkeerar shows the way to others to get His Grace, the thematic classification "Atruppadai is justified. Those who know Sanskrit alone or those who know both Tamil and Sanskrit are bound to read this work with interest and profit. The description of Lord Muruga and His famous Six Holy Resorts to which a pilgrimage is commonly made, stirs piety in every heart and affords spiritual solace. Here is a soul-captivating piece – देवसेनापते! नतधनुष्मतामधिप ! भोगमालामण्डितवक्षःसम्पन्न ! वेदागमादिनानाशास्त्रज्ञानपण्डित! युद्धेष्वसहायशूर! उत्तमवीरकुमार ! विप्रकुलवित्तभूत! महात्मस्तूयमानाऽक्षरराशिरूप! वल्लीदेवयानीपते !
V वीरातिवीर! शूलोपेतोत्तमहस्तसम्पन्न! क्रौञ्चाद्रिभेदसम्प्राप्तमहाविजय- शालिन्! दिविस्पृङमहामहीधरमण्डित कुरुञ्चिक्षेत्रस्वामिन् ! वादकलाविशारद- विख्यातपरवादिगजभञ्जनसिंह ! अनन्यलभ्यमोक्षसाम्राज्यप्रदकुमार ! The "Mullaippattu", forming the second part of this work, refers to a love-lorn lady who was anxiously expecting return of her husband from the battlefield. "Mullai-thinai " means pastoral land, one of five classifications of land mentioned in Tamil literature. This work describes the rainy season, Vishnu – the presiding deity of the region-cows and calves. Ancient customs and manners of the people of the region are also dealt with in a graphic way. Here is a sample of the Virahatapa of the heroine in Pandit Srirama Desikan's rendering- सुवर्णरत्नखचितं सप्तप्रास दोपेतं भवनमेकम् । परितः काञ्चनप्रतिमा- करवर्तिदीपाः सुदीर्ध भासमाना वर्तन्ते । तत्रैकान्ते खिन्नमानसा नायकार्पित- सर्वस्वा सुदीर्धं चिन्तयन्ती नायिकेयं, कथञ्चित् शान्तिमुपागमत् । विरहातुरा च सा हस्तयोः स्रस्तान् वलयान् स्वस्थानगतानकरोत् । पुनस्तमेव ध्यायन्ती मुमूर्छ। सुदीर्घ निशश्वास। बाणविद्धमयूरीव वेपमानदेहायास्तस्याः शरीरगतान्याभरणानि गलितान्यभवन् । I congratulate Pandit Srirama Desikan on the good job he has done, and I am sure his labours will have been amply rewarded if this work gains a wider circulation. K. K. SHAH
No text on this page.
INTRODUCTION K. R. SRINIVASA IYENGAR Vice-President, Sahitya Academy, New Delhi. 91, Kutchery Road, Mylapore, Madras-4. 20th November, 1972. A new effort at translation from Tamil into Sanskrit by Sri S. N. Srirama Desikan needs no commendation, especially from one like me who has but small knowledge of classical Tamil and even less of Sanskrit. His past adventures in translation have been the means of opening a useful Suez Canal between Tamil and Sanskrit, and between Tamil Nadu and the rest of India, and the present endeavour is no less welcome. Of the two two pieces here put into Sanskrit, Tirumurugatruppadai is one of the five "guide-poems in Patthuppattu - Ten Songs and indeed the greatest of them all. Here a Bhakta who has won his way to Godrealisation (God in the form of Muruga) shows the way to a strayed and puzzled wanderer in life--it may be you or me-singing His glories, describing the six sacred spots where He could be worshipped, teaching the aspirant the word of prayer, and giving assurance of the Divine response. By sleight of hand as it were, the guide-poem technique is charged with significance and the song becomes a magical manual of Bhakti Yoga.
viii The second piece, Mullaippattu is in celebration of idyllic human love of holy wedded love, the pangs of separation felt by the queen when her husband is away on the battle-field, and the joy of imminent reunion. Sri Srirama Desikan's choice of these two out of the ten brings out the two-fold best-the sacred and the secular, the and the human sublime - in Patthuppattu. This is no mean service to the cause of national integration which is so dear to us, and I hope this book will reach a wide and appreciative audience. mystical K. R. SRINIVASA IYENGAR.
PREFACE (1) Tamil Sangams In days of yore, the Rulers of Tamil Nadu strove very hard for the growth of the ancient and great language of Tamil with the aid of several poets functioning through three SANGAMS, which were specially set up for this purpose. According to the commentary on IRAYANAR AHAP- PORUL, written by NAKKEERAR, these Sangams would appear to have been established as under :- 1st Sangam-about 4000 years ago at South Madurai, 2nd Sangam-about 3000 years ago at Kapatapuram, 3rd Sangam-about 2200 years ago (3rd century B. C.) at Madurai, by the PANDYAN RULER. As the capital cities of the first and Second Sangams were overwhelmed by the sea, we have absolutely no record now of the works or happenings of those times. It is generally held by savants in Tamil Research that what are available to us at present are only the record and works of the last Sangam that functioned from the 3rd century B.C. to the 1st century AD. There are some, who deny the existence of any Sangam in Tamil Nadu. But this contention ignores the numerous references to the functioning of a Sangam contained in the extant works :- Aham-Puram; Paripadals; Kalitohai ; Silappadi karam; Manimekalai etc.; works of commentators like Nacchinarkiniyar and Perasiriyar.
X (2) Sangam Poets In the last Sangam (3rd century B. C. to 1st century A. D.) about 451 poets engaged themselves in nourishing it, through devoted research and scholarship. The chief among these were NAKKEERAR, KAPILAR, PARANAR and AVVAIYAR. A remarkable fact is that the Sangam poets were honoured by all as such, without any distinction of class, community, creed, occupation or sex; members of the ruling class, as well as those hailing from the priestly, trading and agricultural communities, experts in the different fields of mathematics, music, medicine, astrology, astronomy and so forth; followers of Saivism, Jainism, Buddhism etc.; and women jointly laboured for the development of the Sangam, composing poems of their These also did not come from any special region or age group. Own. We have now anthologies of 2426 poems sung by many poets on different occasions, about several rulers and on varying themes. These are in different metres, varying in length from 3 to 40 lines. In olden days, the life of the people was classified into two broad groups -“ Aham" and “Puram". The former denotes family life with the accent on love, while the latter deals with external activities like wars, with the accept on heroism, valour and the like. Of the four-fold objects of life-Dharma, Artha, Kama and Moksha-Kama or "Inbam" is brought under Aham", while the other tbree-" Aram", Porul" and Veedu"-are the province of " Puram" ; likewise, all literature is comprised xi within these two groups. Thus, all the works of the Sangam poets come under the one or the other of these two categories. Further, these poems give us glimpses of the legends, history, wars, ruling dynasties, religious life, morals, and cities of the Tamils in the bygone days, One special feature is the delineation according to the five "Thinais ". The land was grouped as “KURINJI” (hilly regions), "MULLAI" (jungles - pastoral), "MARUDAM” (plains), NEIDAL” (sea-shore-coastal) and “PALAI” (waste land). The underlying philosophy was that the way of life and morals of the people would be shaped according to the nature of the terrain where they resided. Consequently, the way of living was set in five different moulds. on "THINAIS”, which were included under "AHAM". Similarly, the "PURAM" had seven groups. In later days, the Sangam poems were grouped with reference to their length, the classification urder the five "THINAIS ", the subject matter, and the rulers extolled and arranged in anthologies known as “ETIUTTOHAI”. and • PATTHUPPATIU". These are the first literary works of the Sangam Age. (3) Ettutthohai This comprises :- A. Aham (i) AINKURUNOORU (The five sbort hundred) - 500 stanzas; (ii) KURUNTHOHAI (Short anthology) - 400 stapzas; (iii) NARRINAI - 400 stanzas; (iv) AHANA- NOORU - 400 stadzas : (v) KALITI HOHAI - 149 staozas.
xii (Ao anthology in a special 'metre. These deal with all the 5" Thinais "). B. Puram (vi) PURANANOORU - 400 stanzas; (vii) PATHIRRUP- PATTHU, 100 stanzas. (These deal with external or Puram " themes). C. Aham and Puram (viii) PARIPADAL - 22 stanzas (Dealing with both Aham and Puram themes). (4) Patthuppattu This comprises :- A. Arruppadai (Guides to the path) (i) THIRU MURUGA ARRUPPADAI, Guide to Lord Muruga; (ii) PORUNARARRUPPADAI; (iii) SIRU- PANARARRUPPADAI, (iv) PERUMPANARARRUP- PADAI (v) KOOTHARARRUPADAI, Guides to bards, dancers etc. B. Ahapporul (vi) KURINJIPPATTU - dealing with the hilly regions ; (vii) MULLAIPPATTU - dealing with the pastoral regions ; (viii) PATTINAPPALAI - dealing with the waste lands. C. Purapporul (ix) NEDUNALVAADAI - dealing with camp life ; (x) MADURAIKKANCHI - dealing with life in Madurai, festivals etc. These are the works of NAKKEERAR (2), RUDRAM - KANNANAR (2) and 6 other poets. The metre used is “ASIRIAPPA”. The arrangement in the antholgy is according to the length of each - the total number of lines is 3552. NACCHINARKKU INIYAR has commented extensively on these works.
xiii (5) Thirumurugaarruppadai (Nakkeerar) This work of 317 lines is the first among the "Guides". The theme is that of a "Liberated Soul” (MUKTA). meeting an ardent devotee who is vainly hungering for the Lord, notwithstanding all his virtues, and assuring him that through the praise and adoration of Muruga, salvation was sure and then showing him the way to the abode of Lord Muruga. The term “ ARRUPPADUTHAL ARRUPPADUTHAL” means that with the noble desire of sharing one's bliss with another, showing him the way to it. The author is NAKKEERAR who flourished in the Sangam Age. Some scholars hold that this poet was the presiding genius among all others who devoted themselves to the development of Tamil. He was the son of MADURAIKKANAKKAYANAR, a professor of Tamil in Madurai. Nakkeerar pointed out a grammatical error in a poem (KONGUTHERVAZHKAI) written by LORD SIVA Himself for a poor Brahmin named “ Dharmi". This led to a dispute between Nakkeerar and the Lord. In the end, the Lord showed his third eye situated on His forehead to declare Himself. But nothing daunted. Nakkeerar proclaimed :- 'An error is an error, though the Lord might open his fiery third eye!" Such a courage of spirit is unique to this poet ! Tradition has it that after falling down a victim to the rage of the Lord, his body all burnt, he pacified the xiv Lord by composing a poem - "Appeasement” (Kopaprasadam). Another event is recorded in the commentary of PERASIRIYAR for “TOLKAPPIAM” (a Grammatical work). A potter by name, ' KUYAKKONDAN” declared from the public platform that " ARYAM” (Samskrit) was supreme and that Tamil was less in merit. Angered by this presumption, Nakkeerar, sang a poem which made the potter fall down dead. Then at the entreaty of other poets, he revived the potter by singing another song. The traditional account for the origin of THIRU- MURUGAARRUPPADAI" is as follows: For insulting Lord Siva, the poet was cursed to become a leper, but was told that a pilgrimage to KAILASA would cure him. Accordingly, Nakkeerar went to KAILASA and engaged himself in meditation on the bank of a tank, sitting under a banyan tree. Just then, a strange lear fell down from the tres and this disturbed the poet's meditation. A demoo had by this same trick got hold of 939 persons and imprisoned them. Now, it seized Nakkeerar as the 1000th person and confined him The poet then composed this poem-"THIRUMURUGAARRUPPADAI". Lord Muruga now appeared before him, slew the demon and liberated him as well the other 999 person 3. (6) The Story The first 65 lines of the poem deal with the main theme (as already stated of a liberated person) showing the way to a Devotee for attaining the grace of Lord XV Muruga "the Omnipresent consort of 'Devayanai' wearing a garland of KADAMBA flowers and mighty enough to vanquish all foes." The devotee enquires about the Abodes' where Lord Muruga is blessing the faithful with His glorious Presence. The Mukta then describes the 6 camps of the Lord in Tamil Nadu-viz. Tirupparankunram (near Madurai), Tirucheeralaivai (Tiruchendur), Tiruvavinan Kudi (Paloi Hills), Tiruverabam (Swamimalai ncar Kumbakonam), Kuoruthoruadal (Tiruttani and other hill tops), Pazhamudirsolai (Alagar Hills beyond Madurai). In lines 67-249 of the poem are described beautifully he glotries of the 6" Abodes " and the Lord's Presence therein. The order is as follows:- 1 st camp :- The glory of Madurai and the beauty of Tirupparankunram to the west. 2nd camp :- The glory of Lord Muruza with 6 faces and 12 arms, seated on an elephant. 3rd camp :- Combined entreaty to Muruga by Lord Vishnu (Tirumal), Siva, Indra and other hosts of heaven, to lift the curse on Brahma. 4th camp - The proper way by which Brabmins adore the Lord, with the MANTRA “NAMAH-KUMARAYA" (Obeisance to Muruga). 5th camp :- The “Kuravai Kuravai” dance of Muruga with KURAVA (gypsy) damsels. 6th camp: The abundant glory of the Alagar hills, the beauty of the rippling stream there, all the places sanctified by Muruga's Presence, the method of His worship, and the attaioment of His Grace by the devotee.
xvi The succecuing lines, 250-281, contaia the exhortation of the MUKTA for the devotee to go to any of the 6 Holy Abodes and announce his desire to the Servitors of the Lord (Bhoota Ganas), who will convey it to the Lord, aod the assurance that the Lord will then appear before him, bless him and fulfil his desire. The final lines, 295-317, give a picturesque description of the falling stream and the fair natural scenery all around in the special Abode of Muruga- "PAZHAMUDIR- SOLAI” (Alagar bills). This is the brief resume of the subject matter of the poem. (7) Special Features. "TOLKAPPIAM" is the oldest extant grammatical work in Tamil, anterior to the Sangam classics. The 36th Sutra in the Chapter dealing with "Subject-matter" (Poruladhikaram) lays down the features of the “ARRUP- PADAI” (putting in the way) works, thus :- Dancers, bards, instrumentalists and females of these species, in unison, with the desire that others of their class should also get gifts from a generous benefactor, as they had got, show them the way to the same person. After stating that this is the "Guide to the Path", TOLKAPPIAM also indicates the general Rule that good persons, with a view that others should also get the "riches" that they had obtained, point out the way to persons whom they chance to meet. It is in pursuance of this general rule that the special Guides" have been composed.
xvii The essence of the "TOLKAPPIA SUTRA" is tbat an artist shows the path to a generous HUMAN beuefactor, for the benefit of another artist. In contrast, Nakkeerar has in his work made one Devotee show another the path to LORD MURUGA Himself. This change from man to God as the goal, makes the work unique. (8) Sanskrit influence It should be noted (notwithstanding his scuffle with a potter mentioned above) that NAKKEERAR was also learned in the Vedas, Dharma Sastras, Puranas and other Sanskrit works. In fact, he sought to be a bridge between Sanskrit and Tamil, by incorporating several ideas from Sanskrit works in his Tamil poems. To illustrate :- are an (i) Lines 62-64 of “THIRUMURUGAARRUPPADAI" exact translation of MANTRAS 8-9 in "KATHOPANISHAD” indicating the way to attain the Lord. (ii) Lines 176-189 describe the six "occupations” of Brahmins, their vow of celibacy for 48 years to learn the Vedas-the injunction to wear the "Sacred Thread” of 3 strings, the 3 daily sacrifices, and the significance of their being called "the twice-born". Here, the ideas in Gautama Sutras, Vedas and Dharma Sastras have been pressed into service. (iii) The ideas in Mahabharata", Ramayana”, and many Sanskrit Puranas will be apparent in Nakkeerar's narration of Muruga's exploits etc. :- the birth of Muruga, Soorapadma Vadba, the combined entreaty by Vishnu, Indra, Siva and 18 Deva Ganas on behalf of Brahma, Siva's burning of the 3 cities, Indra performing 100 sacrifices, and Siva's being acclaimed ii xviii as the Lord with the 3 eyes. The description of the 6 Abodes would seem to be based on the Sthala Puranas. Further, the passages about the glory of Muruga and His praise recall several Sanskrit hymns. This poem is at once-(i) a KAVYA rich in imagery in the description of the hill-stream; (ii) an exalted work of Devotion, in the charming delineation of the Bhakti Rasa; and (iii) a historical window into the life and habits of the Tamil folk of olden days-[e.g., women making sacrificial offerings during festivals, one dancing "possessed" and foretelling events, women dancing the "KURAVAI", and Kuravas (gypsies) being clad in garments of leaves and bunches of flowers]. (9) Other Works The other works of NAKKEERAR are: (a) NEDU- NAL-VADAl-included in PATTHUPPATTU; (b) NARRI- NAI (7 stanzas), KURUNTHOHAI (8 stanzas); AHANA- NOORU—(17 stanzas), PURANANOORU (3 stanzas) i.e., 35 stanzas in all, as apparent from these works. (c) COMMENTARY ON "IRAYANAR AHAPPORUL”, (This is the first commentary on this " Aham ”work). In the 11th THIRUMURAI-Saiva Agamas—has been incorporated later-the Tirumurugarruppadai as also 8 other Prabandhas like "KAILAIPADIKALATTHIPADI' ostensibly attributed to NAKKEERAR. Having regard to the style and admixture of Sanskrit words, some scholars hold that all the 9 Prabandhas should have been the work of “NAKKEERARDEVA- NAINAR" who lived much later than Nakkeerar, the xix Sangam poet. (This applies also to the commentary referred to above). Yet, we still see the practice of reciting this composition with dutifulness and devotion with assurance of benefits too. Saint ARUNAGIRI- NATHAR holds the "Tirumurugarruppadai" as a “Veda". Anyway, THIS WORK STANDS ALONE AMONG THE SANGAM CLASSICS as a work of Devotion, in contrast to the others dealing mainly with " Aham" and "Puram", the ways of the world and Rulers-This is very remarkable indeed. There is a large admixture of Sanskrit words in this work, which also has the name-"PULAVARARRUP- PADAI”. There are shrines for Nakkeerar in Madurai and Tirupparankunram.
MULLAIPPATTU (1) Nappoothanar This work of 103 lines composed in the "Asiriappa" metre, is an imaginative KAVYA, on the theme of a lady pining in separation from her lover who had gone to the wars. This is arranged as the fifth among the works comprised in "PATTHUPPATTU". The author is the poet, “NAPPOOTHANAR”, son of “Kaverippoompattinatthu Ponvaniganar" (the name denoting a person hailing from the city of Kavirippoompattinam and engaged in the gold trade). (2) Resume The lover when going to the wars had assured his lady-love that he would return in the rainy season. But the rains have commenced and the lover has not come back. The lady is therefore grieved and sheds copious tears. The aged women of the place are touched by her misery: they go out of the city to look for omens, as was the custom of the times; returning, they assure the lady that her lover would soon return. The lover engaged in the wars has a camp set up in the forest, together with a palacial residence for himself. There, he is surrounded by several warriors and ladyguards, holding swords as well as guardsmen gone in years. He spends the night in his gorgeous residence in great grief and anxiety. Memories of heroic companions fallen in battle sarge forth in his mind.
Then, after the close of battle, he rushes victoriously, to meet his lady-love. The sound of the wheels of his chariot fall sweetly into the ears of the lady's nurse. This is all the theme. (3) Nomenclature of the work As this work is based on the way of life and nature characteristic of the "Mullai” region and "Mullaithinai' (pastoral), -one of the sub-divisions of "Aham”-it also goes by the name of "Mullai". The term Mullai has also the connotation of patient waiting". As the lady waits in patience for the return of her absent lover, well guarding her chastity, some scholars hold that this is the reason for the nomenclature “Mullai” given to this work. The characteristic of “Mullai” poetry is the depiction of the state of the lady during the period when her lover is engaged in the wars. The rainy season, Tirumal (Vishnu),—the presiding deity of the pastoral region, cows and calves are the theme of “Mullaithinai". The poet has dealt with all these, doing full justice to the requirements of this class of poetry (4) Ancient customs This work depicts beautifully and picturesquely the custom of aged women looking for omens, the set up of the camp house with the bed-chamber inside, the training of elephants, the valourous women, the time-keepers and xxii body-guards, as well as the grief of the lady pioing in the rainy season, and the scenery along the forest pathways at the time. We learn that in those days, rulers kept mutes as guards in the bed-chamber, women kept watch in the night with drawn swords in their hands, elephants were trained to respond to Sanskrit (Prakrit) words and that time was measured with the belp of the hourglass. Thus this work is very revealing in regard to ancient customs. It is also remarkable as a treasure house of imagery and store of description, besides being a narrative of ancient ways of living. Lines 1-3 depict Vishnu (Thirumal) with the Conch and the Discus and Lakshmi : lines 36-37 indicate how elephant-keepers feed the animals making them respond to Sanskrit (Prakrit) words; lines 37-38 picture the Brahmin ascetics clad in saffron and holding the three-fold staff, by way of simile. From these, it would be clear how in those days the Sanskrit language and faith in VARNASRAMA DHARMA and the PURANAS were widely prevalent. Following the practice of other Sangam classics, the author here speaks only generally of a lover and a lady without specifying names. NOTE ON THE SANSKRIT TRANSLATION I have translated here into Sanskrit Prose, the two works "Thirumurugaarruppadai" and "Mullaippattu" comprised in the anthology called " Patthuppattu" xxiii The high purpose of rendering into Sanskrit the world-language - these works is that all interested persons in the world would thereby be enabled to learn about the noble record contained in the Sangam classics, the greatness of Tamil literature and the civilisation of the Tamils, and to have access to other rare information. The original Tamil works are also appended to the Sanskrit rendering. This would help those acquainted with both the languages to compare the original with the translation and appreciate well the subtle beauty of the latter My grateful thanks are due to all those who generously helped with donations to meet the cost of printing and publishing this work. I also express my siocere thanks to His Excellency, *Sri K. K. Shah, Governor of Tamil Nadu, who has been pleased to write a nice and thoughtful Foreword to this book, and to Professor K. R. Srinivasa Ayyangar, Vice- President of the Sahitya Akademi, for having contributed la charming and invaluable Introduction. 27, Musa Sait St., Madras-17 10-12-72. S. N. Srirama Desikan
DONORS
My thanks are specially due to the following donors
who have contributed liberally to the successful bringing
out of this book the first part of PATTHUPPATTU
(Sangam Classics).
1. Sri V. VAIDYASUBRAMANYA AYYER
"NAVASUJA"
Venkatakrishna Ayyar Road,
Madras-28
... Rs. 500
2. Sri K. S. VENKATARAMAN
Engineering Contractor
Dr. Thomas Road, Madras-17
Rs. 500
3. KUMUDAM ENDOWMENTS
Kumudam Office,
83, Purasawalkam High Road,
Madras-10
... Rs. 150
It is proposed to bring out the other four parts in
four volumes. The cost of production of each works up to
Rs. 1,000/-. It is requested that the public will liberally
contribute to enable the books to see the light of day.
List of Institutions and Individual Philanthropists
who have contributed liberal donations for
bringing out my previous publications
1. SUNDARAM CHARITIES (T.V.S.)
37, Mount Road, Madras
2. KUMUDAM ENDOWMENTS
Kumudam Office
83, Purasa walkam High Road, Madras-10
3. GOENKA CHARITABLE ENDOWMENTS
Express Estate, Madras-2
4. SRI V. VAIDYASUBRAMANIA IYER
Venkatakrishna Iyer Road, Madras-28
5. SRI N. MAHALINGAM
Industrialist
Chamiers Road, Madras-28
6. SRI S. SUBRAHMANYAM
Chartered Engineer
No. 5, Dr. C. V. Raman Road, Madras-18
7. Late Sri T. L. VENKATRAMA IYER
Retired Supreme Court Judge
No. 81, Mowbrays Road, Madras-16
8. SRI T. V. VISWANATHA IYER
Advocate
14, East Mada Street, Mylapore, Madras-4
iii
9. SRI K. SRINIVASAN
Advocate
Sripuram View, Madras-14
10. Sri P.S. SUBRAHMANYA IYER
Engineering Contractor
5, Ramachandra Iyer Street, Madras-17
11. SRI R. GOPALASWAMY IYENGAR
Advocate
Ramaswamy Street, Madras-17
12. SRI T. S. NARAYANA IYER
Auditor & Founder, Lalitha Charities Trust
sth Block, Jaynagar, Bangalore
13. SRI RAMAN BROTHERS
Engineering Contractors
Vidyodaya Street, Madras-17
14. Sri NANALAL BUAT
President, College Committee,
Vaishnava Women's College, Chromepet
15. Sri M. S. VARADACHARI
No. 8, II Street, Bakthavatsala Nagar, Madras-20
विषय-सूची
पत्तुप्पाटु-संस्कृतानुवादः
पृष्ठः
1-26
1. तिरुमुरुगाट्रप्पडै
27-36
2.
பொருளடக்கம்
பத்துப்பாட்டு
Liso
1-26
1. திருமுருகாற்றுப்படை
2. முல்லைப்பாட்டு
27-36
No text on this page.
*அ: N
पत्तुप्पाटु-संस्कृतानुवादः
तिरुमुरुगाटप्प.
பத்துப்பாட்டு
திருமுருகாற்றுப்படை
No text on this page.
॥ भीः॥ पत्तुप्पाटु-संस्कृतानुवादः तिरुमुरुगाटप्प? मूल पक्क्तयः 1. देवयानीपतिः 1-6 लोकरक्षणार्थ मेरुपर्वत परितः प्रदक्षिणं सञ्चरता पूर्वाब्धि- सम्भूतेन सर्वजनवन्दितेन दिनकरेण समानकान्तिमान् भगवान् स्कन्दः, निगृहीतेन्द्रियाणां सतां हृदये विभ्राजमानः, अखण्ड- ज्योतिर्मयो विराजते। आश्रितदुरितापनोदनेन तद्रक्षणक्षमावज्ञान- निवारकौ च तस्य चरणौ। अशनितुल्यपराक्रमौ दुष्टशिक्षको च तस्य हस्तौ । विशुद्ध तिव्रत्यशालिनी चारुवदनां देवयानीनाम्नी पत्नीमवाप्य, अयं समेघते । 2. कडम्बमालाधारी 7-11 पयोधिपयःपानपीनोच्छूनकायाः पयोधराः, अन्धकारच्छिदोः सूर्याचन्द्रमसोराशासभूतं गगनमगमन् । ततो वर्षाकालारम्भसमये प्रप्रथमतया जलधारां काननेषु व्यमुश्चन् । तेन च काननानि सुच्छायसुगन्धिशीतलान्यभवन् । प्ररूढाः निबिडपर्णाः पीवरमूलभागोपेताः कडम्बपादपाः फुल्ल कुसुमिता ददृशिरे । रथाङ्ग- वर्तुलाकारकडम्बकुसुमग्रथिता सुशीतला सक्, षडाननस्य वक्षसि लम्बमाना व्यराजत । तत्र पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः 12-19 3. देवाशनाः दिवमभिव्याप्य स्थितो महानेको महीधरः। परितो महो- नताः की वकवृक्षाः । नत्रैकमुद्यानवनम् । देवाङ्गना नित्यवास. कुर्वन्ति प्रदेशेऽस्मिन् । किरण्यलङकृतौ तासां पादौ, रक्तकोमलो लसतः। दृढवर्तुले जर्छ । चञ्चल आनतश्च मध्यभागः । पीनोन्नती स्क धौ। इन्दगोपकीटवत्स्वभावरक्तं विविध चित्रचित्रितं क्षोममेवासां वसनमभूत् । नानामणिखचितमेखलालङ्कृत जघनतलम् । आभ- रणाचल कारमन्तरेव स्थित स्वाभाविकं दिव्यलावण्यम् । जाम्बूनद- मयान्याभरणानि । बहुदूरं प्रसार्य ज्वलन्ती, निर्दुष्टा, अप्राकृता च देहकान्तिः । - 4. अलङ्करणम् 20-30 इत्थं सर्वाङ्गसुन्दरीणां देवाङ्गनानां केशपाशः, सुदीर्घश्याम- कोमलः, अतिस्पृहणीयश्च आसीत् । रक्तनालकुसुमविशेषाणां दलानि केशेषु परितः प्रकार्य तन्मध्ये शीतमृणालमेदुराणां रक्तो- पलानां दलानि न्यदधुः । श्र.देवीदक्षिणावर्तादिनामवन्ति शिरोम्प- णानि यथायथं तत्तत्स्थानगतानि प्राकाशन्त । तिलकालङ्क्ते रम्यसुगन्धललाटे वितवदनमीनाकारमपरं शिरोम्षणं लम्बमान- मभूत् । सुपिनद केशपाशान्तः शीतचम्पकप्रसूनानि निधाय नील. दलबतामन्तःस्वच्छवर्णानां मरुदकुममानां गुच्छान् तदुपरि पति- पन् । नक्सलिलपरूनशाखोद्भूतानामरुणामानां, भविकसित- 5 30-41 तिरुमुरुगाटप्परे कुदमलाना जालैः प्रथितां स तदुपरिष्ठान्मण्डलाकारेण वेष्टया- मासुः। 6. विहरणम् सुदीर्घानतश्रोत्रयोरपिता अशोकपल्लवाः सुरचितभूषणभूषित- मासामुरोभागममिव्याप्य लम्बन्ते । सुगन्धिचन्दनकाष्ठघर्षणोद्- भूतेन कमनीयवर्णयुतेन चारुचन्दनरसेन चारुचन्दनरसेन कुचकुट्मलभागान् व्यलिम्पन् । चन्दनरसालङ्कृता कुचस्थली, सुरभिमरुद प्रसूना- लहरणशोभामवहत् । चन्दनरससिक्तामार्दा कुचस्थली, प्रफुल्ल वेड प्रसूनरेणुभिरमण्डयन् । एवं प्रियसखीभिरलताः प्रकृतिसुन्दर्यो देवतास्त्रियः कपित्थबालपल्लवानाच्छिद्य अन्योन्यमुपरि प्रक्षिपन्त्यो विजहुः । 'अरिनिषूदनक्षमा कुक्कुटचिहिना षडाननविजयपनाका नित्यमभिवर्धतामि' ति चाशशंसिरे । वनसम्पत्समृद्ध पर्वते सकौतुकं सर्वत्रोचैः गायन्तीनां नृत्यन्तीनां च तासां प्रतिध्वनिः शुश्रुवे । 6. कार्तिककुसुममालाधारी देवाङ्गनानित्यवासभूतोद्यानसनाथे महारण्ये अत्युन्नता वृक्षा वर्तन्ते । निबिडायतप्ररूढानिमान् वृक्षान् , आजन्मशिक्षितवृक्षा- रोहणस्वभावाः कपयोऽपि नाद्यावधि आरोदुमशक्नुवन् । एतादृशा. रण्यसब्जातः भ्रमरास्पृष्टपूर्व रमिसमानकान्तिभिः रक्तकार्तिक- कुसुमैविरचितां महतीं सुशीतला मालामुत्तमाङ्गे दधानः कार्तिकेयः सर्वातिशायी विराजते। 42-14 6 पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः 7. पिशाचस्त्रीवर्णनम् 45-51 मेदिन्यावरणशीतपयोधिं कलुषयन् तदन्तः प्रविश्य तत्र निलीनं शूरपद्मनामानं दानवपतिं ज्वलता पत्रसाकारेण निशित- शूलेन कार्तिकेयो द्वेधा चिच्छेद । युद्धभूमिगता पिशाचस्त्री विजय- मेतं दृष्ट्वा तदा गायन्ती ननत । तैलासंस्कृतः शुष्कश्च तस्याः केशपाशः । निम्नोन्नताऽसमाना च दन्तपक्तिः। विवृतविशालं चदनम् । क्रोधघूर्णिते नेत्रे । अतिक्रूरा दृष्टिः । लम्बमानाक्षिम- दुलूकः, क्रूरसर्पश्च तस्याः कर्णाभरणतामेत्य वक्षोजपर्यन्तं लम्बमानौ वर्तेते । द्रष्टृणां भयदायिनी गतिः । 52-61 8. पिशाचीनृत्यं, शूरपद्मवधश्च इत्थं भीषणाकारा सा पिशाची, रुधिराईनखाभिरङ्गुलीभिनेत्रे उत्पाट्य भक्षयित्वा, निर्नयनदुर्गन्धिच्छिन्नमस्तकं सवलयहस्तेन वहन्ती, विजयगानं कुर्वती मांसाशनव्यग्रवदना, स्कन्धचालन- पुरस्सरं नृत्यमकरोत् । एवं नृत्यन्त्यां च तस्यां, वाजिवदनं, मानुष- कायं चैकयैव मूर्त्या वहन् शूरपद्मः, पूर्व स्कन्दायुधेन च्छिन्नकायोऽपि पुनमन्त्रबलेन फुल्लचूतवृक्षात्मना ऊर्ध्वमूलमाविरासीत् । दानवपरा- जयकारी षडाननः, पुनश्चूतवृक्ष तामापन्नं वं दान निशितशूलेन सर्वश्लाघनीयविजयमपरिमितां कीर्ति च समवाप्य विराजतेऽयं शूलपाणिः । जघान ।
62-66 तिरुमुरुगाटप्पर 9. मोक्षप्राप्त्युपायः देवयानीपतेः कार्तिककुसुममालावतः शूरपद्मनिषूदनस्य षडाननस्य चरणनलिनार्पितचित्तो भूत्वा तत्कै यकनिरतः सन् अप्राकृतमतीन्द्रियं मोक्षमार्ग त्वं वाम्छसि चेत् , जन्मान्तरसुकृत- परिपाकवशेन सकलगुणसम्पन्नस्य तवास्मिन्नेव जन्मनि सद्य एव मोक्षप्राप्तिर्भवेत् ।
8 पत्तुप्याटु संस्कृतानुवादः [भगवत्कृपापात्रभूतो जीवन्मुक्तः कश्चित् , तत्प्राप्तिं कामयमानं पूर्णाधिकारिणं कञ्चित् मध्येमागं दृष्ट्वा तस्मै भगवतः कार्तिकेयस्य परत्वदैवयानीपतित्वशत्रुनिरासकत्वादिस्वरूपस्वभावगुणादिकं, तत्पा- प्त्युपायं च एतावता प्रबन्धेन 1.66 पङ्क्तिभिः निरूप्य, 'अयं कार्तिकेयः कुत्र कुत्र वसतीति तेन पृष्टः सन् , द्रविडदेश- गतानां तदावासभूतानां षण्णां प्रधानक्षेत्राणां स्वरूपं, तत्र वसतो भगवतो वैभवादिकं च 67-249 पर्यन्ताभिः पङ्क्तिभिः भक्तो निरूप- यिष्यतीति प्रकृते ग्रन्थसन्दर्भः] तिरुमुरुगाटप्पड़ 9 I तिरुप्परहकुव्रक्षेत्रम् 67-77 मनोज्ञं मदुरानगरम् । रम्यायतं गोपुरद्वारम् । तदुपरि व्योमव्याप्युनता राज्ञो विजयपताका दरीदृश्यते। तत्पार्वे सूत्रबद्धः कन्दुकः, प्रतिमा च स्थापितौ लसतः। राजानमेन विजित्य, उपरि- बद्धकन्दुकप्रतिमादिकं तोलयितुं पातयितुं वा न कस्यापि प्रतिपक्षभूपते- रद्यावधि शक्तिरासीत् । तेन शत्रुभिरप्रवेश्य युद्धकर्मविरहितं च तत्पुरगोपुरद्वारमशोभत । अन्यत्र, नानावस्तुसमृद्धया लक्ष्मीकटाक्षपात्रभूता विपुला चापणवीथी विलसति । अन्यत्रोन्नतसौधवत्यः प्रधानवीथया विराजन्ते । एवं प्रकृतिलावण्योपेतस्य मदुरानगरस्य प्रतीच्यां दिशि पङ्कपूरितो महान् केदारप्रदेशः। तत्र प्रफुल्लसनालसरोजकुसुमेषु चारुपक्ष्माणो मधुपा निशां नीत्वा, प्रत्युषस्युत्थाय मधुस्यन्दिकुवलय- मधिष्ठाय मधु पिबन्तः सूर्योदयानन्तरं जलाशयप्ररूढानि नेत्रवद्विक सितानि स्पृहणीयकान्तिसम्पन्नानि प्रसूनान्यास्थाय. मधुरं गायन्ति । अस्मिन्नेव स्थले तिरुप्परकुत्राख्ये पर्वते भगवान् गाङ्गेयो नित्यवासं करोति ।
20 पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः II तिरुच्चीरलैवायक्षेत्रम् (तिरुञ्चन्दूर) 1. गजवाहनः 77-82 अङ्कुशाभिघातव्रणकिणाकिते वारणमस्तके कुसुममाला लम्बमाना लुठति । पार्श्वयोर्लम्बमाने घण्टे गमनानुगुणं पर्यायेण कणतः । त्वरितगत्या कृतान्ततुल्याऽप्रतिहतपराक्रमेण, वायु- वेगेन च सहितं वारणं, तमारूढः शरजन्मा निकाम शुशुभे । 3. सुन्दरवदनम् 83--90 केटक-किम्पुरि-मकुट-पद्म - कोटक - नामानि सुनिर्मिताद्भुत- हस्तकर्मोपेतानि पश्च दिव्यकिरीटानि। तारा निभैः विचित्रविविध- वर्णमयरत्नरलङ्कृतानि तानि किरीटानि, कार्तिकेयशिरांस्यधिष्ठाय, अनितरसाधारणी शोभामवहन् । शशिवदनस्य पार्वतीसुतस्य कर्णावुपेत्य राजमाने शातकुम्भमयमकरकुण्डले, व्योमगतं शशिनमनु गच्छन्तौ गुरुशुक्रग्रहाविव रेजाते। सोऽयं पुण्यकृत्यानां परिप गप्त नप - कर्मणां योगिनां विशुद्धहृदये ज्योतिर्मयः षडाननरूपः प्रतिवसति । 3. षण्णां मुखानां प्रत्येककृत्यानि 91-102 (1) एषु षट्स्वाननेषु, एकमाननं गाढान्धकारनिमग्नान लोकान् निजतेजःप्रभाप्रसारेण दूरीकृतान्धकारान् कृत्वा, तान् सुविशदं प्रकाशयति ।
11 तिरुमुरुगाटूपरे (2) भक्तस्तवप्रसन्नहृदय सत् प्रेमातिशयेन तदभीष्टवर- पदायकमपरं वदनम् । (3) वेदोक्तप्रकारेण मन्त्रपूर्वकं यजमानानां द्विजानां यज्ञ- कर्म निर्विनं कारयति शीर्षमन्यत् । (4) श्रुतिप्रतिपाद्यानन्तापूर्वगूढार्थानां विमृश्य परिज्ञाने मतामुपकरोति, चन्द्रमा इव सर्वा दिशो भासयति चापरं शिरः । (5) समराङ्गणे बहून् विनिपात्य, क्रोधाद् दानवान् विनाश्य, पिशाचेभ्यः प्रेतार्पणरूपं सत्रमातनोत्युत्तमाङ्गमन्यत् । (6) लतासरूपमध्यमां व्याघकन्यकां वल्लीदेवीमाहादयति मुखमितरत् । 4. हस्तप्रभाव: 103-106 एवं षडाननान्यपि स्वस्वनियतकर्मव्यग्राण्यासन। तदानु- पुण्येन स्वर्णमालालङ्कृतविशालवक्षोगतमुत्तमलक्षणरूपं रक्तरेखात्रयं किन्धमभिव्याप्यातिष्ठत् । उक्तरेखात्रयोपेतेभ्यो यशःसम्पन्नेभ्यो मलाढयेभ्यः स्कन्धेभ्यः प्रयुक्तानि शूलाद्यायुधानि शत्रून् विदार्य पुनः विस्थानान्यागमन् । एषां द्वादशस्कन्धानां विशेषकृत्यानि यथाक्रम माइभिः युग्मैरधस्तात् निरूप्यन्ते ।
12 पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः 5. द्वादशहस्तानां विशेषकृत्यानि 107-110 प्रथमहस्तयुगलकृत्यम् ऊर्ध्वलोकसञ्चरणशीलानां देवर्षीणां रक्षणमेकेन हस्तेन क्रियते । तदनुबन्धिनाऽपरहस्तेन कटिभागन्यस्तेन स्थीयते । द्वितीयहस्तयुगलकृत्यम् रम्यवसनालङ्कृतोरुभागे हस्तमेकं निधाय, तदनुबन्धिना। अन्यहस्तेन अङ्कुशमादाय गजश्वोद्यते । तृतीयहस्तयुगलकृत्यम् अपरं करयुगलं, खेटकं शूलं च गृहीत्वा प्रदक्षिण भ्रामयति । चतुर्थहस्तयुगलकृत्यम् मुनिभ्यः तत्त्वोपदेशवेलायां ज्ञानमुद्रामुद्रित एको हस्तो वक्षसि, तत्संबन्ध्यपरो हस्तो वक्षोगतमालायां च निहितौ प्रकाशेते। पञ्चमहस्तयुगलकृत्यम् अधोमुखलम्बिवलयमण्डितः कर एक उपरि तिष्ठन् , समरयज्ञकर्मणि प्रवृत्तिमादिशति । तत्सम्बन्ध्यपरः करः चारु- निनादां घण्टां वादयति । षष्ठहस्तयुगलकृत्यम् बाहुरेको नीलमेघानुत्पाद्य महतीं वृष्टिं जनयति । देवकन्य- कायाः कण्ठे शुभमालामर्पयत्यपरो बाहुः ।
119-126 तिरुमुरुगाप्पी 13 इत्थं द्वादशहस्ता अपि षण्णां मुखानां कृत्यानुसारेण वकृत्यान्यपि कुर्वन्तो विलसन्ति ।। 6. क्षेत्रसान्निध्यम् दिव्यदुन्दुभिनादेन, तारावायघोषेण, श्वेतशङ्खरवेण, अशनि- वन्यनुकारिमुरजध्वनिना, विजयपताकावर्तिमयूरकूजितेन च पूरि- नासु दिशासु, षड्भिराननादशहस्तैश्च समुपेतो भगवान् पाण्मातुरो योममार्गेण सत्वरमेत्य महाजनप्रशंसनीयमहिमोपेते ' तिरुच्चीरलैवाय मकदिव्यक्षेत्रे सान्निध्यं कुर्वन् समिन्धे । 1. III तिरुवाविनगुडिक्षेत्रम् 125-137 (पळनि) मुनयः चीरवाससः, दक्षिणावर्तशङ्खवस्पलितपाण्डरकेशाः, अन- रिताम्भःस्नानपरिपूतकायाः, कृष्णाजिनावृतशरीराः, निरशनादि- बतानुष्ठानेनास्थिकूटमात्रावशिष्टनिर्मामवक्षोपेताः, मासोपवासव्रत- नेष्णाताः, सर्वत्र साम्यभावभावितान्तःकरणाः, महाविदुषामपि दुरूहानेकसूक्ष्मार्थपरिज्ञानकुशलाः, पण्डिताग्रेसराः, कामक्रोधविव- जैताः, कायक्लेशवशाः सन्तोऽपि मनःक्लेशावशाः, सर्वत्राऽद्वेषभाव- मापन्ना मुनयः पुरस्तादगमन् ।
14 पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः 2. गन्धर्वाः 188-142 १ करगृहीतधूममिव अमलविशुद्धवसनं वपुषि, प्रफुल्लकुसुम- सजमुरसि च दधानाः, मृदुभाषणशीलाः, सूक्ष्मेक्षिकयाऽसकृत्स्वर- परीक्षणपूर्वकं वीणायां तन्त्री बद्ध्वा, तादृशतन्त्रीबद्धवीणावादना- भ्यासजनितदृढस्वरसंस्कारवन्तश्च गन्धर्वाः तदानीं पश्चात् मधुररवां वीणामवादयन् । 3. गन्धर्वस्त्रियः 143-147 मानुषरोगातीतं वपुरभवत् । चूतपल्लवसच्छाया कायकान्तिः। निकषपाषाणघृष्टसुवर्णरेखानुकारी देहवर्णः। कमनीयमेखलाविभू- पिता निनोन्नता च जघनस्थली बभौ । इत्थं लसन्त्यो गन्धर्वनायों वीणावादनव्यग्रमानसैः स्वभर्तृभिस्तैर्गन्धः समेता मुमुदिरे । 148-151 4. महाविष्णुः विषसञ्चिकामुखप्ररूढश्वेतदन्तयुतान् सोष्णं नि.श्वसतः करसर्पान् हतवन्तं, रम्यरेखारितगात्रमानतपक्षोपेत गरुडमधिरुह्य, गरुडध्वजोपेतश्च भगवान् महाविष्णुः षडाननशापग्रस्तं चतुराननं विमोचयितुकामो महषीन् पुरतः कृत्वा वीणावादनपरैः सपत्नीकै- र्गन्धर्वरनुगम्यमानः प्रस्थातुमुपचक्रमे । रुद्रेन्द्राष्टादशगणद्वात्रिंशद्देका अपि महाविष्णुमनुजग्मुः।
বিষমুহূণ 16 5. रुद्रः 151-154 श्वेतवृषभावितविजयपताकां दक्षिणभागे, पार्वतीं वामपार्थे व धारयन् , अनिमेषाक्षित्रयोपेतः सर्वलोकप्रशंसनीयदृढभुजपरा: मसनाथःत्रिपुरदाहकः पञ्चभूतानि स्वयमाविश्य तद्वारा विचित्र- वरुद्धविविधकार्यप्रवर्तको भगवान् पशुपतिलक्ष्मीपतिमन्वगात् । 6. इन्द्रः 155-159 यस्य सहस्रं नयनान्यासन् , येन च शतक्रतून् परिसमाप्य शत्रुनिरसनपूर्वकं महान् विजयः समपादि, यस्तु चतुर्दन्तोपेतस्य वारुगामिनः सुदीर्घपीवरानतहस्तसमेतस्यैरावतनाम्नो गजश्रेष्ठस्य कन्धा धिरूढ , श्रीसमृद्धश्च शुशुभे, सोऽयं शतमखोऽपि चतुर्मुख- शापविमो वनकर्मोद्युक्तौ लक्ष्मीपतिपशुपती अनुससार । . 7, ब्रह्मशाप: 160-165. वरुणेन्द्ररुद्रकुबेरसंज्ञैश्चतुर्भिदिक्पालकैः पाश्यस्य नानानगरोप- शोभितस्य कृत्वस्य जगतः पालनमेव मुख्यं कर्मेति मन्यमाना वेष्णुरुद्वेन्द्रास्त्रयोपि ब्रह्मशापेन जगत्सृष्टिकर्मणि सर्वथा कुण्ठिते, वीयस्थितिसंहारादिकार्याणामपि सर्वथा प्रसक्त्यभावेन स्वाधिकार- अष्टाः पुनर्नष्टपदावाप्तये कार्तिकेयशापाद् भुवि लब्धजन्मनश्चतुरा- नस्य शापविमोचनार्थ मिलिता बभूवुः ।
16 पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः 8. तिरुवाविनङ्गुडि 165-176/ स्थलमाकाशमार्गः । एकत्र वसुरुद्रादित्यमरुत्वदाख्यचतु- विधावान्तरविभागैरुपेतास्त्रयस्त्रिंशद्देवाः । अवान्तरभेदभापना अपीमे निजतेजसाऽखण्डज्ञानेन च समानयोगक्षेमा एव विरुसन्ति । अपरत्र देवासुर दैत्य गरुड किन्नर किंपुरुष यक्ष विद्याधर राक्षस गन्धर्व सिद्ध चारण भूत पैशाच नक्षत्र नरकाऽऽकाशवासि भोग भूमिवासिनश्चेत्यष्टादश देवगणाः। व्योमाश्रया इमे वियुदुदिततारासमानकान्तयो विभ्राजन्ते । वायुवेगाः वायुमध्यप्रविष्टानलतुल्यवीर्यवन्तः, अमिवाम्यशनिध्वनि- सदृशगम्भीरनादोपेता इमे, पूर्वमेव तत्र सन्निहिता विष्णुरुदेन्द्राश्च ब्रह्मशापमूलकं स्वीयपदवीच्युतिरूपं निजखेद कार्तिकेयाय निवेद्य तत्परिहारमार्गान्वेषणकामा एकत्र सङ्घीभ्य बम्भ्रम्यमाणास्तम्थुः इत्थमागतैः सम्प्रार्थितो भगवान् पाण्मातुरः तिरुवाविनङ्- गुडिनाम्नि दिव्यक्षेत्रे विशुद्धपातिव्रत्यशालिन्या दैवयानीनामक निजभार्यया सहितः कंचित्कालं वासं कल्पयन्नास्ते ।
17 तिरुमुगाटुप्पो IV तिरुवेरकक्षेत्रम् (स्वामिमलै) 176-189 ब्राह्मणलक्षणं, तत्कृतस्कन्दपूजा च यजनयाजनाध्ययनाध्यापन दानप्रतिग्रहरूपषड्विधवेदोक्ता बारेभ्यः कदापि न च्यवन्ते । लब्धयशसो: महाकुलप्रसूतयोः तापित्रोः पुत्रता भनन्ते। अष्टचत्वारिंशद्वर्षावधि श्रुत्युक्तब्रह्मचर्य- बतानुष्ठानेनैव कृत्स्नं यौवनं वयो यापयन्ति। तदनु गार्हस्थ्यधर्मा- वरणव्रतमाद्रियन्ते । चतुष्कोणत्रिकोणधनुराकारकल्पितान् माहव- तीय दक्षिणामि गार्हपत्य संज्ञकान् त्रीनमीन् यथाकालमुपासते । पथमं मातृगर्भेण, तत उपनयनसंस्कारेण चेति द्विविधं जन्म सम्प्राप्य तेन द्विजन्मान इति सार्थकं नाम लभन्ते। इत्थं सदाचारपराणां द्वजानामुरोभागः, नवसूक्ष्मतन्तुरचित त्रितन्तुमय यज्ञोपवीतेना- रुकृतो दरीदृश्यते । आचारसूचकतया तच्छरीरधृतं जलार्द्रवसनं क्रमेण स्वत एव शुष्कतामेति । एवम्भूता भूसुराः शिरोबद्धाञ्जलिपुटाः वेदप्रतिपाद्यमतिगुप- तमं 'नमः कुमाराये' त्येतन्महामन्त्रमुच्चैर्वाचोच्चारयन्तः परिमल- कुसुमानि हस्तेनादाय यथाकालं कार्तिकेयं भक्त्या समर्चयन्ति । इमां द्विजकल्पिता पूजा सादरं प्रतिगृह्य प्रसन्नहृदयो भूत्वा गौरी- तनयः तिरुवेरकक्षेत्रे लब्धस्थानः सर्वेषां नयनगोचरो वरीवति । 2 18 पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः V 189-197 . कुन्रुतोराडल (प्रतिपर्वतं नृत्यम्) 1. व्याधनृत्यम् हरितनवलतायां सुगन्धिजातीफलानि मध्ये मध्ये निधाय, रम्याक्कोलफल - वनमल्लिका - तालीप्रसूनानि च पर्यायेण यथायथं संयोज्य प्रथितां मालां शिरसा ये धारयन्ति, चारुचन्दनानुलेपेन येषां च वक्षस्थलं विवर्णमासीत् , निशितधनुषा ये तु हत्याकर्म कुर्वन्ति, त इमे व्याधाः पर्वताप्रकल्पितक्षुद्रग्रामे वसन्तः सबान्धवाः कीचक- नालसश्चितरक्षितां मधुमयीं पुरातनी सुराधारां पीत्वा मुरजवाद्य- तालानुगुणमन्योन्याबद्धहस्ताः 'कुरवै। नामकं नृत्यमकुर्वन् । 2. व्याधाङ्गनानृत्यम् 198-205 प्रयत्नपूर्वकं विकास प्रापितैः, अतएवापूर्वामोदवासितैः, गभीरागाधसर प्ररूदैः मधुकरकुलाकीर्णैः पुष्पैः कल्पितैका माला, तथान्यकुसुमदलविनिर्मिता अपरा माला च व्याधाङ्गनाकेशपाशमलङ्- कुर्वत्यौ चकास्तः। पर्णवेष्टितकुसुमस्तबकान् रक्तनालयुतश्वेतप्रसून- गुच्छांश्च मध्ये मध्ये संयोज्य, नानापादपपर्णग्रथितं मधुपानोद्युक्त- मधुकराकीर्ण सुशीतलं पर्णमयं वसनं कटिभागे वसाना लसन्ति । कटिधृतं तथाविधं वसनं जघनतलमाच्छादयदधोमुखं लम्बते । मयूरसच्छायाः मन्दगमनवत्यश्च ताः अपूर्वलावण्योपेता दृश्यन्ते ।
19 तिरुमुरुगाष्ट्रप्पडै 3. व्याधानाभिः सह षण्मुखनृत्यम् 206--217 अरुणप्रभाशोभितं शरीरम् । कोमलरक्तवस्त्रालङ्कृतो देहः । तशीताशोकपल्लवः श्रोत्रार्पितो मन्द मन्दं चलति । सुदृढबद्धवस्त्रा- कृतो मध्यभागः । वीरघण्टालङ्कृतौ पादौ । वीरमालाविभू- पेतं वक्षःस्थलम् । मुरली - वाघदण्ड - क्षुद्रवाद्यान्तराणां वादन. कर्मोद्युक्तोऽधरपल्लवः । अजमयूरौ तस्य वाहनतामुपयातौ । कुक्कुट- चेहिता पताका । वीरवलयाबद्धौ स्कन्धौ । नटनानुकूलमुदर- न्धनोपरिभागे कटितटनिबद्धमुत्तमं दुकूलं दुकूलं भूतलमभिव्याप्य योरुभयोलम्बते। वीणानादसनादकण्ठयो व्याघाङ्गनाः परित- तमावृत्य तिष्ठन्ति । एवमाकारो भगवान् कुमारः, मृदङ्गकल्पाभ्यां कराभ्यां तासां हस्तावलम्बनं दत्त्वा ताः गाढमुरसा परिष्वज्य ताभिः सह पर्वतेषु नृत्यमाचरन् समेधते । VI 217--226 पळमुदिचोले क्षेत्रम् 1. भगवत्लानिध्यदायकस्थलविशेषाः कुसुममिश्रसूक्ष्मतण्डुलान् मम्यां प्रसार्य, अजं विशस्य, कुक्कुटवजं प्रतिष्ठाप्य, भगवत्सान्निध्यप्रार्थनपूर्वकमुत्सवाचरण- भक्तजनमनःसुमनस्सु, भूताविष्टजनानुष्ठितनृत्याचरण- स्थलेषु, वनेषु, वापिकासु, नदीमध्यगद्वीपेषु, नदीतीरतटाकतीरेषु, तथा स्थलान्तरेषु, चतुष्पद्यां, पञ्चपद्यां, सद्योविकसितकडम्बपादपेषु, स्थलेषु, 20 पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः ग्राममध्यजनाकीर्णवृक्षालेषु, अगस्त्यपर्वते च भगवान् षडानन प्रसन्नो भूत्वा तत्र निजसान्निध्यं कल्पयति । 2. देवालये कुमारसान्निध्यम् 227-244 रम्यताम्रचूडाशोभिकुक्कुटाक्तितध्वजेनाऽऽभूष्य, श्वेतसर्पप- मिश्रितेन घृतेनानुलेपनं कृत्वा, पूजार्हमहामन्त्रं मन्दमुच्चार्य, विधिवत्पूजयित्वा, कोमलसुमानि समप्य, विभिन्नाकरयोयोर्वस्त्रयो। बहिःशरीरमेकमन्तःशरीरमपरं च धृत्वा, रक्ततन्तुकक्षणाबद्धहस्तोपेता व्याधाङ्गना, धवललाजान् परितः प्रकीर्य दीर्घचरणोपेतस्य पुष्टकायस्य सत्त्वसम्पन्नस्य छागस्य रुधिरेण मिलितमच्छस्वच्छतण्डुल बलित्वेन दत्वा भूम्यां च तत्प्रासारयत् । ततः सा हरिद्राचूर्णचन्दनाद्यामोदवस्तुभिः सिञ्चति शीतायत 'अलरि'कुसुममाला तथान्यसुगन्धिप्रसूनमालां च समपरि माणमाच्छिद्य, उपरि लम्बमानां विधते। ततः, पर्वतोपान्तग्राम वासिनो जनाः व्याधिबुभुक्षाशत्रुवर्जिताः सुखं वसन्तु" इति सा आशास्ते । अगरुधूपान् भगवते समर्प्य कुरुच्चिस्थलमधिकृत्य गायति । निर्झररवानुकारी नानावाद्यघोषः श्रूयते । रक्तवर्णसुमनांसि प्रकीर्य भीषणरुधिराव्रतण्डुलान् पृथिव्यां प्रसारयति । षण्मुखप्रिय- प्रदायकेषु वाधेषु केषुचिनदरसु, व्याधाङ्गना, कार्तिकेयाविष्टचिता 21 तिरुमुरुगाटुप्पो मती, जनानां भाविफलानि ब्रुवाणा तं स्तौति । दृश्यमिदं पश्यन्तो जनाः, नास्तिका अप्यास्तिक्यबुद्धिं लभन्ते । । इत्थं व्याघाङ्गनया भूधरामकल्पितदेवालये संस्तूयमानः पाण्मातुरः स्वयमाविर्भूय निजस्वरूपं प्रदर्शयति । 3. षण्मुखपूजाप्रकार: 246-249 नाटयानुगुणं गायन्तो नानावाद्यदण्डानेकदैव मिलित्वा वाद- मन्तो घण्टाघोपं जनयन्तो निर्दुष्टसत्त्वोपेतं कुमारवाहनभूतं पिणिमुखाख्यं वारणोत्तम प्रशंसन्तो भक्तजनाः एकत्र मिलित्वा यस्मिन् स्थले भगवते स्वाभीष्टं निवेद्य, तदनुग्रहावाप्तसमस्तकामाः सन्तो भगवन्तं पूजयन्ति, तत्रापि भगवान् कुमारः स्वस्व- रूपेणाविर्भवेत् । भगवदर्शनप्राप्तिहेतुभूताः केचन स्थलविशेषाः यथामति मया निरूपिताः।
22 पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः [" उक्त क्षेत्रेवन्यतमे यत्र कुत्रापि गत्वा, कार्तिकेयं प्रशस्य, तस्मै स्वाशयो निवेद्यते चेत्, सद्यः परिचारकाः त्वदागमनवार्ता भगवते निवेदयेयुः । ततश्च भगवान् प्रसन्नो भूत्वा, अभयप्रदान- पूर्वकं त्वन्भनोरथ पूरयिष्यतीति भगवत्कृपापात्रभूतो जीवन्मुक्तः कश्चित् , मोक्षप्राप्ति कामयमानाय तदुपयुक्तसकलयोग्यतासम्पन्नाय भक्ताय कस्मैचित् निवेदयतीत्ययमंशः २५० पङ्क्तितः प्रभृति २९५- तमपर्यन्तपङ्क्तिभिः प्रतिपाद्यते । ततः पूर्व २५० प्रभृति २८१ पङ्क्तिभिः कुमारस्तुतिपुरस्सरं तस्मै स्वाशयप्रकटनप्रकारमाह कविः ] 23 250-276 तिरुमुरुगाटप्पडे 4. षण्मुखस्तुतिः पूर्वोक्तस्थलेषु, तथाऽन्यस्थलेषु वा यदि त्वं भगवन्तं कुमार श्येः, तदा तदभिमुखी भूत्वा स्तोत्रासक्तमनस्केन शिरोबद्धाञ्जलि- पुटेन तच्चरणारविन्दार्पितशिरस्केन त्वया, वक्ष्यमाणविधया स्तूयतामयं कार्तिकेयः। पञ्चभूतेष्वन्यतमो भगवाननलः रुद्रस्य वीर्य इन्द्रसकाशात् स्वकरतलेनादाय, सप्तर्षिद्वाराऽरुन्धती विना अन्याभ्यः षड्भ्यस्त- पन्नीभ्यो विभज्य अदात् । तत्पानसंभूतगर्भास्ताः हिमाद्रिमस्तके दर्भसरसि गर्भममुं व्यमुश्चन् । ततः षडाननात्मा त्वं प्रादुरभूः । एवम्मूतजन्ममहिमोपेत! वटतरुमूलवासिदक्षिणामूर्तितनय ! पर्वत- राजपुत्र्याः पार्वत्यास्तनूज ! शत्रूणामन्तक! विजयाधिष्ठानदेवतायाः समरोद्युक्ताया दुर्गादेव्याः पुत्र ! स्वर्णपट्टवेष्टितोत्तमाङ्गाया वनदुर्गायाः सुत! देवसेनापते ! नतधनुष्मतामधिप! भोगमालामण्डितवक्षः- सम्पन्न! वेदागमादिनानाशास्त्रज्ञानपण्डित ! युद्धेष्वसहायशूर ! उत्तम- वीरकुमार ! विप्रकुलवितमूत! महात्मस्तूयमानाऽक्षरराशिरूप ! वल्ली- देवयानीपते! वीरातिवीर ! शूलोपेतोत्तमहस्तसम्पन्न ! क्रौञ्चाद्रि- मेदसम्प्राप्तमहाविजयशालिन् ! दिविस्पृङ्महामहीधरमण्डित - कुरुश्चिक्षेत्रस्वामिन् ! वादकलाविशारदविख्यातपरवादिगजभजन- संह ! अनन्यलभ्यमोक्षसाम्राज्यप्रदकुमार !
24 पत्तुप्पाट्टु संस्कृतानुवादः वाञ्छितमुक्तिवितरणविश्रुतकीर्ते ! दुःखिजन दुःखापनो- दनक्षम ! हैमभूषणभूषितकुमार! महासमरसम्प्राप्तविजयश्रीसनाथेन निजोरसा अकिञ्चनानाश्लिष्य तदभीष्टवरप्रदानपूर्वकं तद्रक्षणव्यग्र- कुमार! देवादिजप्यषडक्षरमहामन्त्ररूप ! शूरपद्मकुल विध्वंसवीर्य- लब्ध 'मदवलि' संज्ञक! समरविख्यातवीर ! प्रभो। 5. षण्मुखं प्रति भक्तप्रार्थनम् 277-281 यथामति मदुक्तप्रकारेण तं स्तुत्वा, 'निःसमाद्वितीयज्ञान सम्पन्न ! त्वां यथावद् ज्ञातुं न केऽपि प्रभवन्ति । तस्मात् त्वत्पा- दारविन्दप्राप्तिकामोऽहमत्रागतः । इत्युक्त्वा तस्मै स्वाशयः स्पष्टं निवेद्यतां त्वया । -- 6. भूतगणाविर्भावः 281-286 त्वदागमनं ज्ञात्वा, अनन्तरक्षण एव विचित्राकारवन्तो वामन- मूर्तयो भगवत्परिचर्याकर्मणि नियुक्ता भूतगणाः जाज्वल्यमानकान्ति- जुष्टाः, उत्सवभूम्यां त्वदने प्रादुर्भविष्यन्ति । ततस्ते कार्तिकेय- समीपमेत्य वामधिकृत्येत्थं वक्ष्यन्ति च-'हे भगवन् ! अकिश्व- नोऽयं याचको रक्षणाहः, तत्त्वज्ञानसम्पन्नश्च । ज्ञातत्वत्प्रभावोऽयं श्रोत्रमनोभिरामैः क्षेमकरैर्बहुभिर्वचोमिस्त्वां स्तुवन् , अत्रागत्य तिष्ठति । अनुगृह्यतामयं जनः" इति ।
28 तिरुमुरगाटप्पर 7. षण्मुखदर्शनं मोक्षप्राप्ति 287-296 दिव्यांशसम्पन्नेन महासत्त्वशालिना द्यावापृथिवीमभिव्याप्य यतेन च भीषणाकारेण सहितो भगवान् षडाननः स्वयमेव त्वत्स- समाविर्भूयात् । ततो भयप्रदायिनीमिमां स्वीयाकृति स्वस्मिन्नुप- हत्य, पुराणयौवनमनोहरसात्त्विकरूपेण पुनराविर्भूय, ‘मा भैषीः ! दागमनकारणं पूर्वमेवाहं जाने। इति प्रेमार्द्रप्रसन्नवचसा माश्वासयेत् । सोऽहम्भावावस्थात्मिकामनन्यलभ्यां सर्ववरिष्ठां मोक्षत्रिय- | हैव ते षडाननो दद्यात् । 8. पळमुदिर्घोलैवासी 296-317 पळमुदि]लैनामा दिव्याचलः। परितः कुसुमवाटिकाः । ताप्रात् वेगेनाधोमुखं प्रवहन्तो निर्झराः कम्पमाननानाश्वेतदुकूल- भां वहन्ति । अगरुद्रव्यमिश्रिता निर्झराः पीवरचन्दनपादपान् जवेगेनाधः पातयन्ति । शाखोपशाखारूदान् पुष्पिताप्रान् वंश- गन् समूलमुत्साटयन्ति । भूधरशिखरेषु मधुमक्षिकानिर्मितान् , देतार्कसदृशान् शीतपरिमलविशालमधुकोशान् विनाश्य, प्रवाहे लितान् कृत्वा, सह नयन्ति । तीरवर्तिपक्कपनसफलेभ्या स्वयं मित्त्वा गतानि फलखण्डानि प्रवाहे पतित्वा मिलितानि भवन्ति । घरामप्ररूढपुन्नागपादपेभ्यः प्रसूनानि निर्झरेषु पतन्ति । 3 26 पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः तदन्तिकवर्तिनो नीलवानराः, तथान्यवानरविशेषाश्च शैत्यबाघ सोढुमसहमानाः कम्पन्ते । निर्झरोत्थितास्तरङ्गाः सुललाटोपेतान करिणीनां शैत्यबाधां जनयन्तो वीजयन्ति । मुक्ताफलभूषितसितगजदन्तगर्भिता निझराः, महोन्नतमहीधर शिखरात्पतन्तो द्रष्टुणां सुवर्णमणिशोभामावहन्तः सुवर्णराशी- नुद्वमन्ति । प्रवाहसंघट्टनच्छिन्नमूलाः कदलीवृक्षाः भूमौ पतन्ति वेगकम्पितनारिकेलपादपाः शिरोधृतफलगुच्छान् स्वत एव विस- जन्ति । नीलमरिचलतास्तबकाः जलवेगमसहमाना नम्रभावं भजन्ते। मन्जुपिन्छामण्डितपार्श्वभागाः मन्दगमना मयूराः, कुक्कुटयश्च भीत्या पलायन्ते । तालसच्छायनीललोमाञ्चितकायाः नम्रगतयो भल्लूकाः, वराहाच भीत्या पर्वतरन्ध्रगुहासु निलीयन्ते । नीलविषाणयुतारण्य- पशुजातीया वृषभाः शब्दायन्ते । एवं निजप्रवाहेण नानासत्त्वानां भयमुत्पादयद्भिः, तरु- गुरुमलतानां नाशं जनयद्भिः, पर्वतशिखरात् सशब्दमधःपतद्भिः निझरैः, पक्कफलशोभिवाटिकाभिश्चोपशोभिते दिव्याचले नित्यवास कुर्वन् भगवान् षडाननो मोक्षसांराज्यं वितरति ।
॥ ॐ श्रीः॥
पत्तुप्पाटु-संस्कृतानुवादः
मुल्लैप्पाटु
பத்துப்பாட்டு
முல்லைப்பாட்டு
No text on this page.
॥श्री॥ पत्तुप्पाटु-संस्कृतानुवादः मुल्लैप्पाटु मूलपक्कया 1. वर्षाकाला 1-6 दक्षिणकरे चक्र, वामकरे दक्षिणावर्तशस, वक्षसि लक्ष्मी च विधानो लक्ष्मीपतिः, वामनावतारे महाबलिसमर्पितदानजलसिक्तहस्तः सन् , सचो विपुलां मुब मार्नु त्रिविक्रमो मूत्था यथा वृधे, तथा मेघाः सघोषशीतजलघिमाविश्व पीतोदकाः, पर्वतपास्वाय वेगेनो- पर्युत्थाय, सर्वतो व्यापृताः, विरहिजनविषाददायिन्यां सायल- विलायां महती वृष्टिं वपुः। 2. वृद्धाङ्गनाः 7-11 शत्रुमिरप्रघष्यं पुरातनमेकं नगरम् । ततो नातिदूरे परि- सरप्रदेशः। तत्रैको देवालयः । नगरवासिन्यो वृदागना अन्योन्य मिलिता अवाजम्मः । सद्य:प्रफुल्लमल्लिकापसूनानि, प्रस्थगतधान्यानि च प्रकीर्य देवं साञ्जलिबन्धं ववन्दिरे। वीणानादसमानकण्ठाः ममराः मधुपिपासवः कुसुमोपरि पतन्ति । “विजययात्रा गतो वर्षाकाले विरहातुरां नायिकामाचासवितु- नायकः 30 पत्तुप्पाट्टु संस्कृतानुवादः मिदानीमागच्छेन वा" इत्येतज्ज्ञातुकामा वृद्धनार्यः, तत्कृते यथा- सम्प्रदाय शुभनिमित्तवचनवणे बदृष्टयः तत्रैव कालं प्रतीक्षमाणा- स्तस्युः। 12-17 3. शुभनिमित्तवचनम् तत्रैव समीपप्रदेशे रज्जुबद्धचरणाः बालवत्साः, मातृस्तन्या- लाभखिनाः वनगताः स्वमातः स्मृत्वा, इतस्ततश्चरन्तो वर्तन्ते । तदभिमुखं तिष्ठन्ती काचित् गोपकन्यका, शैत्यबाधानिवारणा कण्ठे हस्तौ बनती वत्सानामिमां दुरवस्था द्रष्टुमसहमाना तानेव- माह-" दण्डहस्तैः गोपालैः चोचनाना युष्मन्मातरः भुक्ततृणा: शीघ्रमेव प्रत्यागमिष्यन्ति । तद्भवद्भिः चिन्ता त्यज्यतामिति । समीपवतिन्यो वृद्धाङ्गना यहच्छाप्रवृतमिदं शुभनिमित्ववचनमशृण्वन् । 4. वृद्धनारीणामाश्वासनम् "एवमादिशुभनिमित्तैः जितारिवर्गस्ते पतिः, तेभ्यः करें प्राप्य कृतकृत्यो ननमिदानीमागमिष्यतीति स्पष्टं ज्ञायते । तस्मात् हे नीरवणे देवि ! चित्तक्षोभकरं शोकमेनं विमुश्च ॥ इत्युक्त्वा वृद्धाङ्गनाः नायिकामेनामाश्वासयामासुः। सहेतुकैरेवमादिवचनैराश्वास्य- मानापि सा नैव दुःखान्तमगमत् । अजनाक्ष्याः कुसुमायत- नेत्रायास्तस्या नायिकायाः कलुषिताभ्यां नेत्राभ्यां मुक्ताफलानीव अश्रुबिन्दव एकैकशः पतन्त एवासन् । 17-23 31 मुल्लैप्पाटु 5. सैन्यशाला 24-28 नानानदीभिरावृतमेकं महारण्यम् । परित: प्ररूढपवृद्धाः सुगन्धिलताः गुल्मानि च निष्कास्य विपिनं शोधयामासुः । व्याधैः स्ववासार्थ निर्मितपूर्वाणि क्षुद्रद्वारवन्ति दुर्गाणि बनि व्यनाशयन् । परितः कण्टकमयानि नखावरणानि रक्षणोपयोगीनि तत्रैव विधाय तन्मध्ये जलधिमिव सुदीर्घायतां सैन्यशालामकल्पयन् । 6. मत्तगजाः 29-36 सैन्यशालायामेकत्र पर्णगृहपूर्णा बहयो वीषयः । चतुष्पद्यां मदजलपूर्णकपोलाः निरायतनयना मत्तगजाः शालारक्षणार्य स्थापिता विराजन्ते। दीपेक्षुदण्ड, सस्यमन्जरीमतिमधुरपर्णानि च हस्तेनादाय तानि भोक्तुमनिच्छन्तो गजाः, तेन फालतलं सम्मृज्य निजदन्तापित- कराः चित्रार्पिता इव तथैवातिष्ठन् । गजभाषामात्रपरिज्ञाना: भाषा- न्तरानभिज्ञा युवानो गजपालाः संस्कृतामिधानां गजमाषां बहुचार- सच्चार्य, निशिताङ्कुशेनाविध्य, तान् कबलभक्षणे नियोजयामासुः। 7. वीराणां वासस्थलानि 37-43 अपरत्र चामोघजयशालीनि धनूंषि मध्ये संस्थाप्य, तदुपरि- भागं तूणीरीच्छाद्य, तत्परितः स्तम्मान सनित्वा, तानन्योन्य रज्जुभः बन्धुः । मुरजवादनोपयुक्तान् चित्रिताप्रमागान् क्षुददण्डान् समन्तानिक्षिप्य, बहुवर्णमयैवस्त्रैस्तानवेष्टयन् । इत्वं विरचितानां 32 पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः धनुर्मयानामावासगृहाणां दृश्य, कापायवस्त्रधारिमिः तप.शीलै- स्त्रिदण्डसन्यासिभिभूम्यां त्रिदण्ड संस्थाप्य, तदुपरि काषायवस्त्रा- च्छादनदृश्यमनुकुर्वदिवादृश्यत । रथगजतुरगपदातिरूपाणां चतुर्विधवीराणामपि इमान्वेव शिबिराणि वासस्थलान्यासन् । 8. राजमन्दिरम् 43-49 ततो नातिदूरे बहुवर्णमयीभिः खण्डयवनिकाभिरावेष्टितान् स्तम्भान् मण्डलाकारेण प्रतिष्ठाप्य राजवासाई मन्दिरमेकं निरमायि। तत्र राजसेवानिरता बढ्यः परिचारिकाः । लघुवलयै समाना- स्तासां हस्ताप्रभागाः । कोमलकुटिलः कुन्तलभारः । नातिविशाला कीकसा। दिवारानयोरभेदभावं जनयन्त इव देदीप्यमानाः कृपाणा: तासां कटिभागलना दहशिरे। मुखद्वारोपेता घृतकुम्भाः हस्ते व्यराजन्त । एवंलक्षणोपेताः परिचारिकाः प्रतिमाहस्तवर्तिदीपान् घृतपूर्णान् विधाय प्रज्वालयामासुः। ते च दीप: अविच्छेदेन निरन्तरं प्राकाशन्त । 9. प्रङ्गरक्षकाः 50-54 अर्धरात्रिवेला। दीर्घजिहोपेतायाः विधाजमानायाः घण्टाया नादः प्रशान्तोऽभूत् । तदानीं राजरक्षणकर्मनियुक्ताः शिरोबद्ध- शिखाः धृतक्षौमकञ्चुका. स्थविराश्चाङ्गरक्षकाः, वर्षाजलवाहिना 33 मुस्सैप्पाइड वायुना अभिसंस्पृष्टाः सम्फुलवनमल्लिकालवावेष्टितक्षुद्रगुल्मा इव मधुपानमदेन मन्वं मन्दं चलन्तो रानानमावृत्य रक्षणकर्मविममा अवतन्त । 56-58 10. घटिकानिवेदकार याथार्थेन घटिकां ज्ञावा, तन्निवेदननिपुणा घटिका- निवेदकाः भूपालं हस्ताभ्यां प्रणमन्त एव तमाशीमिरयोजयन् । अथ नृपोऽपि कल्लोलजलधिपरिवृतायां भुवि रिपुनिषूदनेच्छया यात्रां कर्तुं मेने । घटिकाप्रदर्शकयन्त्रपरीक्षणपूर्वकं तैर्घटिका- निवेदकैः प्रयाणवेलायां, 'घटिका कियतीति राज्ञे न्यवेदि । . 11. वीरयवनाः 69-66 वाजिकशापिनद्धवस्त्रेण दृढबद्धशरीराः, कञ्चुकालङ्कृताः, भीषणाकारवन्तो हृष्टपुष्टकाया: धैर्यशालिनो वीरयवना:, राजमन्दिर- मुखद्वारे शृङ्खलाबद्धव्यात्राकृतिं चित्ररूपेण व्यलिखन् । भारोपिताश्च तत्र रत्नदीपाः। दृढरज्जुसक्ततिरस्करिण्यां तैरपावृताया, अन्तर्ग्रहाख्ये राज्ञः शयनगृहे, अङ्गचेष्टयैव स्वाशयं प्रकटयन्तो मूकाः म्लेच्छाः रक्षणकर्मप्रेरिता अतिष्ठन् । 12. चिन्ताकुलो राजा 67-74 युद्धकरमैकमममानसो भूपालो निक्षीथेऽपि निद्रां न ले मे। पूर्व युद्धे प्रवृत्तानि स्वसैन्यविषयकानि कतिचन यानि तस्व बुद्धि- 4 34 पत्तुप्पाटु संस्कृतानुवादः गोचराण्यभूवन् । पुरा युद्धे रिपुशूलाभिघातजनितत्रणा वारणाः असह्यवेदनया स्वभार्याः करिणी: स्मर्तुमपि नाशक्नुवन् । निजभट- च्छिन्नशत्रुवारणहस्ताः दण्डाभिहतसर्पा इव भूम्यां लुठन्तो दहशिरे । तेन राजकण्ठलमायाः मधुनिष्यन्दिप्रसूनमालायाः विजयं च समपादयन् । राजान्नपोषिता युद्धवीराः समरे आत्मबलिदानेन राज्ञि कार्तझं आविरकार्पः। चर्मावरणान्यप्यतीत्य शरीरे प्रविष्टानां निशितारिवाणाना- मभिघातेन सञ्जातव्रणा वाजिनः कर्णचालनपूर्वकमसह्यवेदनया तृणान्यपि भोक्तुं नापारयन् । एवं स्वीयसैन्यभटैरनुभूतपूर्वव्यथां, त्यागबुद्धिं च सदा चिन्तयन्नेव भूपालो रात्रिमनैषीत् 13. निशा 75-80 पर्यङ्के भुजमेकं, वलयान्वितमपरं भुज शिरसोऽधोभागे च कुर्वन्नवनिपालो निर्निद्र इत्थं बहुधा चिन्तयन्नेव तस्थौ। पूर्व कदा- चिदयमेव शत्रुसमक्षं विविधायुधधारिणा दृढहस्तेनारीन् निपात्य निजगलशोभिमालाया अमोघं शाश्वतं च विजयमानयत् । तदा शत्रुहृदयविदारको विजयदुन्दुभिरहन्यत । दुन्दुभिनादनादिते राज- भवने निद्रापरवशस्य स्वनायकस्य राज्ञ अनागमनेन खिन्ना नायिका, नेत्राभ्यामश्रुबिन्दून् विमोचयन्ती, वृद्धनारीणामाश्वासवचन- मप्यशृण्वती व्यथितमानसा अवर्तत ।
35 मुल्लैप्पाटु 14. नायिकायाः स्थितिः 80-89 सुवर्णरत्नखचितं सप्तप्रासादोपेत भवनमेकम् । परितः काञ्चनप्रतिमाकरवर्तिदीपा: सुदीप भासमाना वर्तन्ते । तत्रैकान्ते खिन्नमानसा नायकार्पितसर्वस्वा सुदीर्घ चिन्तयन्ती नायिकेयं, कथञ्चित् शान्तिमुपागमत् । विरहातुरा च सा हस्तयोः सस्तान् वलयान् स्वस्थानगतानकरोत् । पुनस्तमेव ध्यायन्ती मुमूर्छ । सुदीर्घ निशश्वास । बाणविद्धमयूरीव वेपमानदेहायास्तस्याः शरीर- गतान्याभरणानि गलितान्यभवन् । सौधारोपनिबद्धजलनिर्गमनमार्गेभ्यो वर्षवारिधारा निर्झरा इव सघोषं वेगेनागत्य गृहप्राङ्गणे पतन्ति । जलपतनोद्भूते विचित्र- नानारम्यनिनादे बद्धमानसा, अन्यासक्तमनस्कतया कथञ्चित् मनोवेदनां विस्मर्तुमयतत। एवंविधायास्तस्याः श्रवणरन्ध्रमापूरयन् कोलाहलध्वनिरेकस्तदोदतिष्ठत् । 15. नायकागमनम् 89-103 विजिताश्च रिपवः। योधवीराः शत्रुस्पृहणीय श्लाघ्यभूभागान् लब्ध्वा सुरक्षिताः प्रत्यागमन् । विजयपताकामुपर्यारोप्य विजयसूच- कान् शङ्खादीन् दध्मुः। तदानीं वर्षाकालः। क्षुद्रवालुकाप्ररूढाः निबिडपर्णशालिनः पादपाः फुल्लप्रसूनाश्चकासिरे। किसलयगुच्छो- पेताश्चम्पकपादपाः स्वर्णसवर्णानि प्रसूनान्यत्यधिकं ववृषुः । मुकुलित- 36 पत्तुप्पाहु संस्कतानुवाद: श्वेतकान्तकुसुमानि हस्ततलानीव विकसितान्यदृश्यन्त । सम्फुलु- रक्तकान्तकुसुमानि रुधिरशोभामजनयन् । एवं प्रकृतिसौन्दर्योपेते रम्यनिबिडकानने विशाल एको मार्गः । तत्र च वर्षावेगेन नम्राणां धान्यमञ्जरीणां मध्ये हरिणा हरिग्यश्चोत्पतन्तः सुखं विहरन्ति । वर्षाकालारम्भमतः श्रावणमासः । तत्रापि प्रथमो दिवसः। पीतोदका मेघाः वर्षोन्मुखाः सर्वत्र व्याप्ता मन्दं मन्दं चरन्ति । स्वभावत: शीघ्रगामिनस्तुरगानितोऽप्यधिक- वेगेन चोदयन्तः सारथयो वल्लिलतामण्डितान्यरण्यान्यतिक्रम्य समरकर्मणि शिक्षिनपूर्वान् रथान् वानिपिनद्धान् चोदयन्तो नगरा- भिमुखमाजग्मुः। निजनायकागमनवेलगयामुत्थितो वाजिगमनो- द्भुतध्वनिः, नायिकाया: मोत्रपथमाविश्य हर्षमजनयत् ।
பத்துப் பாட்டு திருமுருகாற்றுப் படை
No text on this page.
பத்துப் பாட்டு
திருமுருகாற்றுப்படை
1. தெய்வயானையின் கணவன்
1-6
1. உலக முவப்ப வலனேர்பு திரிதரு
பலர் புகழ் ஞாயிறு கடற்கண் டாஅங்கு
ஒவற விமைக்குஞ் சேண்விளங் கவிரொளி
உறுநர்த் தாங்கிய மதனுடை நோன் தாள்
5. செறுநர்த் தேய்த்த செல்லுறழ் தடக்கை
மறுவில் கற்பின் வாணுதல் கணவன்
2. கடம்பமாலை மார்பன்
7_11
கார்கோண் முகந்த கமஞ்சூன் மாமழை
வாள்போழ் விசும்பில் வள்ளுறை சிதறித்
தலைப்பெயல் தலைஇய தண்ணறுங் கானத்து
10. இருள்படப் பொதுளிய பராரை மராஅத்து
உருள்பூந் தண்டார் புரளு
மார்பினன்
பத்துப்பாட்டு
33. சூரர மகளிர்
12-19
மால்வரை நிவந்த சேணுயர் வெற்பில்
கிண்கிணி கவைஇய வொண்செஞ் சீறடிக்
கணைக்கால் வாங்கிய நுசுப்பிற் பணைத்தோள்
15. கோபத்து தன்ன தோயாப் பூந்துகில்
பல்காசு நிரைத்த சில்கா ழல்குல்
கைபுனைந் தியற்றாக் கவின்பெறு வனப்பின்
நாவலொடு பெயரிய பொலம்புனை யவிரிழைச்
சேணிகந்து விளங்குஞ் செயிர்தீர் மேனித்
1. அலங்காரம்
20 - 30
20. துணையோ ராய்ந்த விணையீ ரோதிச்
செங்கால் வெட்சிச் சீறித ழிடையிடுபு
பைந்தாட் குவளைத் தூவிதழ் கிள்ளித்
தெய்வ வுத்தியொடு வலம்புரி வயின்வைத்துத்
திலகந் தைஇய தேங்கமழ் திருநுதன்
25. மகரப் பகுவாய் தாழமண் ணுறுத்துத்
துவா முடித்த துகளறு முச்சிப்
பெருந்தண் சண்பகஞ் செரீஇக் கருந்தகட்டு
திருமுருகாற்றுப்படை
5
ளைப்பூ மருதி னொள்ளிண ரட்டிக்
கிசுக்கவின் றெழுதரு கீழ்நீர்ச் செவ்வரும்பு
5. விளையாட்டு
30-41
டளிர்
30. இணைப்புறு பிணையல் வளை இத் துணைத்தக
வண்காது நிறைந்த
பிண்
டி
யொண்ட
நுண்பூ ணாகந் திளைப்பத் திண்காழ்
நறுங்குற டுரிஞ்சிய பூங்கேழ்த் தேய்வை
தேங்கமழ் மருதிணர் கடுப்பக் கோங்கின்
35. குவிமுகிழிளமுலைக் கொட்டி விரிமலர்
வேங்கை நுண்டா தப்பிக் காண்வர
வெள்ளிற் குறுமுறி கிள்ளுபு தெரியாக்
கோழி யோங்கிய வென்றடு விறற்கொடி
வாழிய பெரிதென் றேத்திப் பலருடன்
40. சீர்திகழ் சிலம்பகஞ் சிலம்பப் பாடிச்
சூ மகளி ராடுஞ் சோலை
6. செங்காந்தன் மாலையணிந்தோன்
4:2-44
மந்தியு மறியா மரன்பயி லடுக்கத்துச்
சுரும்பு மூசாச் சுடர்பூங் காந்தட்
பெருந்தண் கண்ணி மிலைந்த சென்னியன்
பத்துப்பாட்டு
7. பேய்மகளின் இயற்கை
45-51
45. பார்முதிர் பனிக்கடல் கலங்க உள்புக்குச்
சூர்முதல் தடிந்த சுடரிலை நெடுவேல்
உலறிய கதுப்பின் பிறழ்பல் பேழ்வாய்
சுழல்விழிப் பசுங்கண் சூர்த்த நோக்கின்
கழல் கண் கூகையொடு கடும் பாம்பு தூங்கப்
50. பெருமுலை யலைக்குக் காதின் பிணர்மோட்டு
உருகெழு செலவி னஞ்சுவரு பேய்மகள்
S. பேய்மகளின் கூத்தும்
சூரபத்மவதமும்
52-61
குருதி பாடிய கூருகிர்க் கொடுவிரற்
கண்தொட் டுண்ட கழிமுடைக் கருந்தலை
ஒண்டொடித் தடக்கையி னேந்தி வெருவ
55. வென்றடு விறற்களம் பாடித் தோள் பெயா
விணந்தின் வாயள் துணங்கை தூங்க
இருபே ருருவி னெருபே ரியாக்கை
அறுவேறு வடை கையி
னஞ்சுவர
சுவர மண்டி
அவுணர் கல்வல மடங்கக் கவிழிணர்
60. மா முதல் தடிந்த மறுவில் கொற்றத்து
எய்யா கல்லிசைச் செவ்வேற் சேஎய்
திருமுருகாற்றுப்படை
9. வீடு பெறும் வழி
(632 - 66
சேவடி படருஞ் செம்ம லுள்ளமொடு
நலம்புரி கொள்கைப் புலம்புரிந் துறையுஞ்
செலவு நீ நயந்தனை யாயின் பலவுடன்
65. நன்னர் நெஞ்சத் தின்னசை வாய்ப்ப
இன்னே பெறுதிநீ முன்னிய வினையே!
8
பத்துப்பாட்டு
(முருகனின் திருவருள் பெற்ற ஜீவன் முக்தன்
ஒருவன், அவனருள் பெற எல்லாத் தகுதியிருந்
தும் அதைப் பெறாது ஏங்கித் தவிக்கும் பக்தன்
ஒருவனை நடுவழியில் சந்திக்கிறான். அவனையும்
பக்திவழியில் செலுத்தி உய்விக்க வேண்டும் என்ற
எண்ணம் தோன்றுகிறது ஜீவன் முக்தனுக்கு.
எங்கும் நிறைந்து தெய்வயானையின் கணவனாய்
கடம்பமாலை மார்பனாய், பகைவர்களை மாய்க்க
வல்லவனாய் விளங்குபவன் முருகக்கடவுள்' என
அவன் புகழினையும் அவனை அடையும் வழியி
னையும் இதுவரை
|-GG வரிகளால் ஜீவன்
முக்தன் விளக்கியுள்ளதைக் காணலாம்.
முருகக்கடவுள காச தரும் வி தலங்கள்
யானை: என பக்தன் லினவ, தமிழ் நாட்டில்
ஆ.படைவ வீடுகள் எனப் புகழ் பெற்று விளங்
கும் ஆறு இவ்ய க்ஷேத்திரங்களின் சிறப்பும்
அங்கு காட்சி தரும் முருகப் பெருமானின்
பெருமையும். இனி வரும் (17-249 வரிகளால்
எடுத்துரைக்கப் படுகின்றன.)
திருமுருகாற்றுப்படை
திருப்பரங்குன்றம்
67-77
செருப்புகன் றெடுத்த சேணுயர் நெடுங்கொடி
வரிப்புனை பந்தொடு பாவை தூங்கப்
பொருநர்த் தேய்த்த போரரு வாயில்
70. திருவீற் றிருந்த தீதுதீர் நியமத்து
மாடமலி மறுகிற் கூடற் குடவயின்
இருஞ்சேற் றகல்வயல் விரிந்துவா யவிழ்ந்த
முள் தாள் தாமரைத் துஞ்சி வைகறைக்
கட்கமழ் நெய்த லூதி யெல்படக்
75. கண்போன் மலர்ந்த காமர் சுனைமலர்
அஞ்சிறை வண்டி னரிக்கண மொலிக்கும்
குன்றமர்ந் துறைதலு முரியன்
10
பத்துப்பாட்டு
II
திருச்சீரலைவாய்
(திருச்செந்தூர்)
1. வாரண வாகனன்
77-82
வைந்நுதி பொருத வடுவாழ் வரிநுதல்
வாடா மாலை யோடையொடு துயல்வரப்
80. படுமணி யிரட்டு மருங்கின் கடுநடைக்
கூற்றத் தன்ன மாற்றரு மொய்ம்பின்
கால்கிளர்ந் தன்ன வேழ மேல்கொண்டு,
2. அழகிய திருமுகம்
83-90
ஐவே றுருவிற் செய்வினை முற்றிய
முடியொடு விளங்கிய முரண்மிகு திருமணி
85. மின்னுற ழிமைப்பின் சென்னிப் பொற்ப
நகைதாழ்பு துயல்வரூஉம் வகையமை பொலங்குழை
சேண்விளங் கியற்கை வாண்மதி கவைஇ
அகலா மீனி னவிர்வன விமைப்பத்
தாவில் கொள்கைத் தந்தொழின் முடிமார்
90. மனனேர் பெழுதரு வாணிற முகனே
3. ஆறு திருமுகங்களின் செயல் 91 - 102
முதல் திருமுகம்
மாயிருண் ஞால மறுவின்றி விளங்கப்
பல்கதிர் விரிந்தன் றொருமுகம்
திருமுருகாற்றுப்படை
11
இரண்டாவது திருமுகம்
ஒருமுகம்
ஆர்வல ரேத்த வமந்தினி தொழுகிக்
காதலி னுவந்து வரங்கொடுத் தன்றே
மூன்றாவது திருமுகம்
ஒருமுகம்
95. மந்திர விதியின் மரபுளி வழா அ
அந்தணர் வேள்வி யோர்க்கும்மே
நான்காவது திருமுகம்
ஒருமுகம்
எஞ்சிய பொருள்களை யேமுற நாடித்
திங்கள் போலத் திசைவிளக் கும்மே
ஐந்தாவது திருமுகம்
ஒருமுகம்
செறுநர்த் தேய்த்துச் செல்சம் முருக்கிக்
100. கறுவுகொ ணெஞ்சமொடு களம் வேட் டன்றே
ஆறாவது திருமுகம்
ஒருமுகம்
குறவர் மடமகள் கொடிபோல் நுசுப்பின்
மடவால் வள்ளியொடு நகையமர்ந் தன்றே
4. முருகப்பெருமான் திருக்கைகளின் சிறப்பு
103-106
ஆங்கம், மூவிரு முகனு முறைநவின் றொழுகலின்
ஆரந் தாழ்ந்த வம்பகட்டு மார்பில்
105. செம்பொறி வாங்கிய மொய்ம்பின் சுடர்விடுபு
வண்புகழ் நிறைந்து வசிந்துவாங்கு நிமிர்தோள்
19
பத்துப்பாட்டு
5. பன்னிரு திருக்கைகளின் செயல் 107 - 118
முதலிணைத் திருக்கைகளின் செயல்
விண்செலன் மரபினையர்க் கேந்தியது
ஒருகை உக்கஞ் சேர்த்திய தொருகை
இரண்டாமிணத் திருக்கைகளின் செயல்
நலம் பெறு கலிங்கத்துக் குறங்கின்மிசை யசைஇய
110. தொருகை அங்குசங் கடாவ வொருகை
மூன்றாமிணைத் திருக்கைகளின் செயல்
இருகை
ஐயிரு வட்டமோ டெஃகு வலந்திரிப்ப
நான்காமிணைத் திருக்கைகளின் செயல்
ஒருகை
பார்பொடு விளங்க வொருகை
தாரொடு பொலிய
ஐந்தாமிணைத் திருக்கைகளின் செயல்
ஒருகை
கீழ்வீழ் தொடியொடு மீமிசைக் கொட்ப, ஒருகை
115. பாடின் படுமணி யிரட்ட
ஆரம் இணைத் திருக்கைகளின் செயல்
ஒருகை
நீல்கிற விசும்பின் மலிதுளி பொழிய, ஒருகை
திருமுருகாற்றுப்படை
15
வானர மகளிர்க்கு வதுவை சூட்ட
ஆங்கப், பன்னிரு கையும் பாற்பட வியற்றி
6. திருச்சீரலைவாய் எழுந்தருளுதல் 119-125
அந்தரப் பல்லியங் கறங்கத் திண்காழ்
120. வயிரெழுக் திசைப்ப வால்வளை ஞால
உரந்தலைக் கொண்ட வுருமிடி முரசமொடு
பல்பொறி மஞ்ஞை வெல்கொடி யகவ
விசும்பா றாக விரை செலன் முன்னி
உலகம் புகழ்ந்த வோங்குயர் விழுச்சீர்
125. அலைவாய்ச் சேறலு நிலை இய பண்பே
II
திருவாவினன்குடி
(பழநி)
1. முனிவர் 125- 137
சீரை தைஇய வுடுக்கையர் சீரொடு
வலம்புரி புரையும் வால் நரை முடியினர்
மாசற விமைக்கு முருவினர் யானின்
உரிவை தைஇய வூன் கடுப பார்பின்
130. என்பெழும் தியங்கும் யாக்கையர் நன்பகல்
பலவுடன் கழிந்த வுண்டியர் இகலொடு
செற்ற நீக்கிய மனத்தினர் யாவதுங்
கற்றோ ரறியா வறிவினர் கற்றோர்க்குத்
தாம்வரம் பாகிய தலைமையர் காமமொடு
135. கடுஞ்சினங் கடிந்த காட்சியர் இடும்பை
யாவது மறியா வியல்பினர் மேவரத்
துனியில் காட்சி முனிவர் முற்புக
14
பத்துப்பாட்டு
2. கந்தருவர்
138-142
புகைமுகந் தன்ன மாசில் தூவுடை
முகைவா யவிழ்ந்த தகைசூ ழாகத்துச்
140. செவிநேர்பு வைத்த செய்வுறு திவவின்
நல்லியாழ் நவின்ற நயனுடை நெஞ்சின்
சென்மொழி மேவல ரின்னரம் புளா
3. கந்தருவ மகளிர்
143- 147||
கோயின் றிபன்ற யாக்கையர் மாவின்
அவிர்தளிர் புரையு மேனிய ய ரவிர்தொறும்
145. பெரன்னுரை க
கடுக்குந் திதலையர் இன்னகைப்
பருமந் தாங்கிய பணிந்தேந் தல்குல்
மாசில் மகளிரொடு மறுவின்றி விளங்க
4. திருமால்
145-151
கடுவொ டொடுங்கிய தூம்புடை வாலெயிற்று
அழலென வுயிர்க்கு பஞ்சுவரு கடுந்திறற்
150. பாம்புபடப் புடைக்கும் பல்வரிக் கொடுஞ்சிறைப்
புள்ளணி நீள்கொடிச் செல்வனும்
திருமுருகாற்றுப்படை
15
5. உருத்திரன்
151- 154
வெள்ளேறு
வலவயி னுயரிய பலர்புகழ்திணிதோள்
உமையமர்ந்து விளங்கு மிமையா முக்கண்
மூவெயின் முருக்கிய முரண்மிகு செல்வனும்
6. இந்திரன்
155- 159
155. நூற்றுப்பத் தடுக்கிய நாட்டத்து நூறுபல்
வேள்வி முற்றிய வென்றடு கொற்றத்து
ஈரிரண் டேந்திய மருப்பி னெழினடைத்
தாழ்பெருந் தடக்கை யுயர்த்த யானை
159. எருத்த மேறிய திருக்கிளர் செல்வனும்
7. நான்முகன் சாபம்
160 - 165
160. நாற்பெருந் தெய்வத்து நன்னகர் நிலை இய
உலகங் காக்கு மொன்று புரி கொள்கைப்
பலர்புகழ் மூவருக் தலைவ பாக
ஏமுறு ஞாலந் தன்னில் தோன்றித்
தாமரை பயந்த தாவி லூழி
165. கான்முக வொருவற் சுட்டி
16
பத்துப்பாட்டு
8. திருவாவினன்குடி
165-176
கான்வரப்
பகலில் தோன்றும் இகலில் காட்சி
நால்வே றியற்கைப் பதினொரு மூவரொடு
ஒன்பதிற் றிரட்டி உயர்நிலை பெறீஇயர்
மீன்பூத் தன்ன தோன்றலர் மீன்சேர்ப்பு
170. வளிகிளர்ந் தன்ன செலவினர் வளியிடைத்
தீயெழுந் தன்ன திறலினர் தீப்பட
உருமிடித் தன்ன குரலினர் விழுமிய
உறுகுறை மருங்கில் தம் பெறுமுறை கொண்மார்
அந்தரக் கொட்பினர் வந்துடன் காண
175. தாவில் கொள்ளை கை மடந்தையொடு சின்னாள்
ஆவி நன்குடி அசைதலு முரியன் :
திருமுருகாற்றுப்படை
17
IV
திருவேரகம்
(ஸ்வாமிமலை)
இருபிறப்பாளர் முருகனை வழிபடும் மாண்பு
176-189
இருமூன் றெய்திய வியல்பினின் வழா அது
இருவர்ச் சுட்டிய பல்வேறு தொல்குடி
அறுநான் கிரட்டி யிளமை நல்லியாண்டு
180. ஆறினிற் கழிப்பிய வறனவில் கொள்கை
மூன்றுவகைக் குறித்த முத்தீச் செல்வத்து
இருபிறப் பாளர் பொழுதறிந்து நுவல
ஒன்பது கொண்ட மூன்று புரி நுண்ஞாண்
புலராக் காழகம் புலர வுடீஇ
185. உச்சிக் கூப்பிய கையினர் தற்புகழ்ந்து
ஆறெழுத் தடக்கிய வருமறைக் கேள்வி
நாவியல் மருங்கின் நவிலப் பாடி
விரையுறு நறுமல ரேந்திப் பெரிதுவந்து
ஏரகத் துறைதலு முரியன்:
• .
2
18
பத்துப் பாட்டு
V
குன்றுதோறாடல்
1. குறவர் கூத்து
189--197
அதா அன்று
190. பைங்கொடி நறைக்கா யிடையிடுபு வேலன்
அம்பொதிப் புட்டில் விரை இக் குளவியொடு
வெண்கூ தாளந் தொடுத்த கண்ணியன்
நறுஞ் சாந்தணிந்த கேழ்கிளர் மார்பின்
கொடுக்தொழில் வல்விற் கொலை இய கானவர்
195. நீடமை விளைந்த தேக்கள் தேறல்
குன்றகச் சிறுகுடிக் கிளையுடன் மகிழ்ந்து
தொண்டகச் சிறுபறைக் குரவை யயா
2. மலை நிலத்து மகளிர் கூத்து 198- 205
200
விரலுளர்ப் பவிழ்ந்த வேறுபடு நறுங்கான்
குண்டுசுனை பூத்தவண்டுபடு கண்ணி
இணைத்த கோதை யணைத்த கூந்தல்
முடித்த குல்லை யிடையுடை நறும்பூச்
செங்கால் மராஅத்த வாலிண ரிடையிடுபு
ஈரும் புணத் தொடுத்த பெருந்தண் மாத்தழை
திருந்து காழ் மேனி திளைப்ப வுடீஇ
மயில்கண் டன்ன மடநடை மகளிரொடு
205.
திருமுருகாற்றுப்படை.
19
3. முருகக்கடவுள் அவர்களுடன்
விளையாடுதல் 206 - 217
செய்யன் சிவந்த ஆடையன் செவ்வரைச்
செயலைத் தண்டளிர் துயல்வருங் காதினன்
கச்சினன் கழலினன் செச்சைக் கண்ணியன்
குழலன் கோட்டன் குறும்பல் லியத்தன்
210. தகரன் மஞ்ஞையன் புகரில் சேவலங்
கொடியன் நெடியன் தொடியணி தோளன்
நரம்பு ஆர்த்தன்ன வின்குரற் றொகுதியொடு
குறும்பொறிக் கொண்ட நறுந்தண் சாயல்
மருங்கிற் கட்டிய நிலனேர்பு துகிலினன்
215: முழவுறழ் தடக்கையி னியல வேந்தி
மென்றோள் பல்பிணை தழீ இத் தலைத்தந்து
குன்றுதோ றாடலும் நின்றதன் பண்பே :
இடங்கள்
VI
பழமுதிர் சோலை
1. முருகக்கடவுளை காணக்கூடிய
217- 226
அதா அன்று
சிறுதினை மலரொடு விரைஇ மறியறுத்து
வாரணக் கொடியொடு வயிற்பட நிறீஇ
220. ஊரூர் கொண்ட சீர்கெழு விழவினும்
ஆர்வல ரேத்த மேவரு நிலையினும்
வேலன் தைஇய வெறியயர் களனும்
காடுங் காவுங் கவின்பெறு துருத்தியும்
20
பத்துப் பாட்டு
பாறுக் குளனும் வேறுபல் வைப்பும்
225 சதுக்கமும் சந்தியும் புதுப்பூங் கடம்பும்
மன்றமும் பொதியிலும் கந்துடை நிலையினும்
2. கோயிலில் முருகனின்
தோற்றம்
227 - 244
மாண்தலைக் கொடியொடு மண்ணி யமைவா
நெய்யோ டையவியப்பி யை துரைத்துக்
குடந்தம் பட்டுக் கொழுமலர் சிதறி
230. முரண்கொ ளுருவி னிரண்டுடையுடீ இச்
செந்நூல் யாத்து வெண்பொரிசிதறி
மதவலி நிலை இய மாத்தாள் கொழுவிடைக்
குருதியொடு விரை இய துவெள் ளரிசி
சில்பலிச் செய்து பல்பிரப் பிரீ இச்
235. சிறுபசு மஞ்சளொடு நறுவிரை தெளித்துப்
பெருந்தண் கணவிர நறுந்தண் மாலை
துணையு) வறுத்துத் தூங்க நாற்றி
நளிமலைச் சிலம்பின் நல்நகர் வாழ்த்தி
நறும்புகை யெடுத்துக் குறிஞ்சிப்பாடி
240. இமிழிசை யருவியொ டின்னியங் கறங்க
திருமுருகாற்றுப்படை
21
உருவப் பல்பூத் தூஉய் வெகுவரக்
குருதிச் செந்தினை பரப்பிக் குறமகள்
முருகிய நிறுத்து முரணின ருட்க
முருகாற்றுப் படுத்த வுருகெழு வியன்நகர்
33. முருகனை பலரும் வழிபடும்
முறை
245 - 249
245. ஆடுகளம் சிலம்பப் பாடிப் பலவுடன்
கோடுவாய் வைத்துக் கொடுமணி யியக்கி
ஓடாப் பூட்கைப் பிணிமுகம் வாழ்த்தி
வேண்டுநர் வேண்டியாங் கெய்தினர் வழிபட
ஆண்டாண் டுறைதலும் அறிந்த வாறே
33
பத்துப் பாட்டு
(இதுவரை சொல்லிய ஆறு திவ்ய க்ஷேத்தி
ரங்களுள் ஏதாவது ஒரு இடம் சென்று முருகனைப்
பாடி உன் கருத்தை நீ தெரிவித்தால் உடனே
முருகப்பெருமானின் அடியார்களான பூதகணங்
கள் உன் வரவை முருகனிடம் சென்று எடுத்து
ரைப்பார்கள். அச்சமயம் அப்பெருமான் உன்
முன் தோன்றி அபயமளித்து உன் விருப்பத்தைப்
பூர்த்தி செய்வான் என ஜீவன் முக்தன் பக்தனிடம்
கூறும் செய்தியை இனிவரும் 250-295 வரி
களில் காணலாம். இதனிடையே முருகனைத்
துதிக்கும் முறை, அவனிடம் செய்யும் விண்ணப்
பம் ஆகியவற்றை 250-281 வரிகளில் கவி
விளக்குகின்றார்.)
திருமுருகாற்றுப்படை
23
1.
முருகன் புகழ்மாலை 250 - 276
250 ஆண்டாண் டாயினு மாக காண்டக
முந்துநீ கண்டுழி முகனமர்ந் தேத்திக்
கைதொழூஉப் பரவிக் காலுற வணங்கி
நெடும் டெருஞ் சிமையத்து நீலப் பைஞ்சுனை
ஐவரு ளொருவ னங்கை யேற்ப
255. அறுவர் பயந்த ஆறமர் செல்வ
ஆல்கெழு கடவுட் புதல்வ! மால்வரை
பலைமகள் மகனே! மாற்றோர் கூற்றே!
வெற்றி வெல்போர்க் கொற்றவை சிறுவ!
இழையணி சிறப்பிற் பழையோள் குழவி!
260. வானோர் வணங்குவில் தானைத் தலைவ!
மாலை மார்ப! நூலறி புலவ!
செருவி லொருவ! பொருவிறல் மள்ள!
அந்தணர் வெறுக்கை! அறிந்தோர் சொன்பலை!
மங்கையர் கணவ! மைந்த ரேறே!
265. வேல்கெழு தடக்கைச் சால்பெருஞ் செல்வ!
குன்றங் கொன்ற குன்றாக் கொற்றத்து
விண்பொரு நெடுவரைக் குறிஞ்சிக் கிழவ!
பலர்புகழ் நன்மொழிப் புலவ ரேறே!
அரும் பெறன் மரபிற் பெரும்பெயர் முருக
270. நசையுநர்க்கு ஆர்த்தும் இசைபே ராள!
அலந்தோர்க் களிக்கும் பொலம்பூன் சேஎய்
24
பத்துப் பாட்டு
மண்டமர் கடந்த நின் வென்றாடு அகலத்துப்
பரிசிலர்த் தாங்கும் உருகெழு நெடுவேஎள்!
பெரியோ ரேத்தும் பெரும் பெய ரியவுள்!
275. சூர்பருங் கறுத்த மொய்ம்பின் மதவலி!
போர்மிகு பொருந் ! கு ரிசில்! எனப்பல
5. சேவிப்பேர் விண்ணப்பம்
277-281
யானறி யளவையி னேத்தி யானாது
நின்னளந் தறிதல் பன்னுயிர்க்கு அருமையின்
நின்னடி. யுள்ளி வந்தனென் நின்னொடு
புரையுந ரில்லாப் புலமை யோய்! எனக்
குறித்தது பொழியா வளவையின்
280.
(8.
பூதகணங்களின் தோற்றம் 281 - 286
குறித்துடன்
வேறுபல் ஒருவிற் குறும்பல் கூளியர்
சாறயர் களத்து வீறுபெறத் தோன்றி
அளியன் தானே முதுவா யிரவலன்
265. வந்தோன் பெரும! நின் வண்புகழ் நயந்தென
இனியவும் சல்லவும் கனிபல வேத்தி
திருமுருகாற்றுப்படை
25
7. முருகப்பெருமானிடம்
வீடு பெறுதல்
287 - 295
தெய்வஞ் சான்ற திறல் விளங் குருவின்
வான்றோய் நிவப்பின் தான்வந் தெய்தி
அணங்குசா லுயர்நிலை தழீ இப் பண்டைத்தன்
290. மணங்கமழ் தெய்வத் திளநலங் காட்டி
அஞ்ச லோம்புமதி யறிவல்நின் வரவென
அன்புடை, நன்மொழி யளை இ விளிவின்று
இருள்நிற முந்நீர் வளைஇய வுலகத்து
ஒரு யாகித் தோன்ற விழுமிய
295. பெறலரும் பரிசில் நல்குமதி
8. பழமுதிர் சோலையின்
தலைவன்
295-317
பலவுடன்
வேறுபல் துகிலின் நுடங்கி யகில்சுமந்து
ஆ முழுமுத லுருட்டி வேரல்
பூவுடை யலங்குசினை புலம்ப வேர்கீண்டு
விண்பொரு நெடுவரைப் பரிதியிற் றொடுத்த
தண்கம ழலரிறால் சின தைய
ஆசினி முதுசுளை கலாவ மீமிசை
நாக நறுமல ருதிர யூகமொடு
மாமுக முசுக்கலை பனிப்பப் பூநுதல்
இரும்பிடி குளிர்ப்ப வீசிப் பெருங்களிற்று
300.
நன்பல
26
பத்துப் பாட்டு
305. முத்துடை வான்கோடு தழீ இத் தத்துற்று
நன்பொன் மணிநிறங் கிளரப் பொன்கொழியா
வாழை முழுமுதல் துமியத் தாழை
ளநீர் விழுக்குலை யுதிரத் தாக்கிக்
கறிக்கொடிக் கருந்துணர் சாயப் பொறிப்புற
310. மடநடை மஞ்ஞை பலவுடன் வெரீஇக்
கோழி வயப்பெடை பிரியக் கேழலொடு
இரும்பனை வெளிற்றின் புன்சா யன்ன
குரூஉமயிர் யாக்கைக் குடாவடி யுளியம்
பெருங்கல் விடரளைச் செறியக் கருங்கோட்டு
815 ஆமா நல்லேறு
லறு சிலைப்பச் சேண்நின்று
இழுமென விழிதரு மருவிப்
பழமுதிர் சோலை மலைகிழ வோனே.
பத்துப் பாட்டு முல்லைப் பாட்டு
No text on this page.
பத்துப் பாட்டு
முல்லைப் பாட்டு
1. கார்ப்பருவத்தின் வருகை
1-6
1. நனந்தலை யுலகம் வளைஇ நேமியொடு
வலம்புரி பொறித்த மாதாங்கு தடக்கை
நீர்செல நிமிர்ந்த மா அல் போலப்,
பாடிமிழ் பனிக்கடல் பருகிவல னேர்பு
5. கோடுகொண் டெழுந்த கொடுஞ்செல வெழிலி
பெரும்பெயல் பொழிந்த சிறுபுன் மாலை,
2. பெருமுது பெண்டிர்
7- 11
யருங்கடி மூதூர் மருங்கிற் போகி
யாழிசை யினவண் டார்ப்ப நெல்லொடு
காழி கொண்ட நறுவீ முல்லை
30
பத்துப் பாட்டு
10
யரும்பவி ழலரி தூஉய்க்கை தொழுது
பெருமுது பெண்டிர் விரிச்சி நிற்பச்,
3. நல்ல வாய்ப்புள்
12-17
கைய
சிறுதாம்பு தொடுத்த பசலைக் கன்றி
னுறு துய ரலமர னோக்கி யாய்மக
ணடுங்குசுவ லசைத்த கையள்
15. கொடுங்கோற் கோவலர் பின்னின் றுய்த்தா
வின்னே வருதவர் தாய” ரென்போ
ணன்னர் நன்மொழி கேட்டனம்
4. பெருமுது பெண்டிரின்
தேற்ற மொழிகள்
17-23
அதனால்
நல்ல நல்லோர் வாய்ப்புட், டெவ்வர்
முனை கவர்ந்து கொண்ட திறையர் வினை முடித்து
20. வருத றலைவர் வாய்வது, நீநின்
பருவர லெவ்வங் களைமா யோயெனக்
காட்டவுங் காட்டவுங் காணாள், கலுழ்சிறந்து
பூப்போ லுண்கண் புலம்புமுத் துறைப்பக் ;
2
முல்லைப் பாட்டு
31
5. பாசறை அமைப்பு
24-28
கான்யாறு தழீ இய வகனெடும் புறவிற்
25. சேணாறு பிடவமொடு பைம்புத லெருக்கி
வேட்டுப்புழை யருப்ப மாட்டிக் காட்ட
விடுமுட் புரிசை யேமுற வளை இப்
படுநீர்ப் புணரியிற் பரந்த பாடி,
6. மதயானைகள்
29.-36
யுவலைக் கூரை யொழுகிய தெருவிற்
30. கவலை முற்றங் காவனின்ற
தேம்படு கவுள சிறுகண் யானை
யோங்குநிலைக் கரும்பொடு கதிர்மிடைந் தியாத்த
வயல்விளை யின்குள குண்ணாது நுதறுடைத்
தயினுனை மருப்பிற்றங் கையிடைக் கொண்டெனக்
35. கவைமுட் கருவியின் வடமொழி பயிற்றிக்
கல்லா விளைஞர் கவளங் கைப்பக்,
7. மறவர்க்குரிய அரண்கள்
37-43
கற்றோய்த் துடுத்த படிவப் பார்ப்பான்
முக்கோ லசைநிலை கடுப்ப நற்போ
ரோடா வல்விற் றூணி நாற்றிக்,
32
பத்துப் பாட்டு
40. கூடங் குத்திக் கயிறுவாங் கிருக்கைப்
பூந்தலைக் குந்தங் குத்திக் கிடுகுகிரைத்து
வாங்குவில் லரண மரண மாக,
வேறுபல் பெரும்படை நாப்பண் வேறோர்
8. அரசன் தனி இருக்கையின்
மாண்பு
43-49
நெடுங்காழ்க் கண்டங் கோலி யகசேர்பு,
45. குறுந்தொடி முன்கைக் கூந்தலஞ் சிறுபுறத்
திரவுபகற் செய்யுந் திண்பிடி யொள்வாள்
விரிவுவரிக் கச்சிற் பூண்ட மங்கையர்
நெய்யுமிழ் சுரையர் நெடுந்திரிக் கொளீஇக்
கையமை விளக்க நந்துதொறு மாட்ட
9. மெய் காப்பாளர்
50-14
50.
நெடுநா வெண்மணி நிழத்திய நடுகா,
ளதிரல் பூத்த வாடுகொடிப் படாஅர்
சிதர்வர லசைவளிக் கசைவந் தாங்குத்
முல்லைப் பாட்டு
33
துகின் முடித்துப் போர்த்த தூங்க லோங்குநடைப்
பெருமூ தாள ரேமஞ் சூழப்,
10. நாழிகைக் கணக்கர்
55-58
55. பொழுதளந் தறியும் பொய்யா மாக்க
டொழுதுகாண் கையர் தோன்ற வாழ்த்தி,
"யெறிநீர் வையகம் வெலீஇய செல்வோய்நின்
தறுநீர்க் கன்ன லினைத்” தென் றிசைப்ப,
11. வன் கண் யவனர்
59-66
மத்திகை வளை இய மறிந்துவீங்கு செறிவுடை
60. மெய்ப்பை புக்க வெருவருந் தோற்றத்து
வலிபுணர் யாக்கை வன்கண் யவனர்
புலித்தொடர் விட்ட புனைமா ணல்லிற்
றிருமணி விளக்கங் காட்டித் திண்ஞா
ணெழினி வாங்கிய வீரறைப் பள்ளியு ,
65. ளுடப்பி னுரைக்கு முரையா நாவிற்
படம்புகு மிலேச்ச ருழைய ராக,
12. வேந்தன் மன நிலை
67-74
மண்டமர் நசையொடு கண்படை பெறாஅ,
தெடுத்தெறி யெஃகம் பாய்தலிற் புண்கூர்ந்து
3
34
பத்துப் பாட்டு
பிடிக்கண மறந்த வேழம் வேழத்துப்
70. பாம்புபதைப் பன்ன பரூஉக்கை துமியத்
தேம்பாய் கண்ணி நல்வலந் திருத்திச்
சோறுவாய்த் தொழிந்தோ ருள்ளியுந், தோறுமிபு
வைந்நுனைப் பகழி மூழ்கலிற் செவிசாய்த்
துண்ணா துயங்கு மாசிந் தித்து
13. இரவு
75-80
75. மொருகை பள்ளி யொற்றி யொருகை
முடியொடு கடகஞ் சேர்த்தி நெடிதுநினைந்து
பகைவர்ச் சுட்டிய படைகொ ணோன்விர
நகைதாழ் கண்ணி நல்வலந் திருத்தி
யாசிருந்து பனிக்கு முரசுமுழங்கு பாசறை,
80. யின்றுபில் வதியுகற் காணா
முல்லைப் பாட்டு
85
14. தலைவியின் தன்மை
S0-89
டுயருழந்து,
நெஞ்சாற்றுப் படுத்த நிறைதபு புலம்பொடு
நீடுகினைந்து தேற்றியு மோடுவளை திருத்தியு
மையல் கொண்டு மொய்யென வுயிர்த்து
மேவுறு மஞ்ஞையி னடுங்கி யிழைநெகிழ்ந்து
பாவை விளக்கிற் பரூஉச்சுடர ரழல்
விடஞ்சிறந் துயரிய வெழுநிலை மாடத்து
முடங்கிறைச் சொரிதரு மாத்திர ளருவி
யின்ப லிமிழிசை யோர்ப்பனள் கிடந்தோ,
ளஞ்செவி நிறைய வாலின,
85.
15. தலைவன் வருகை
89-103
வென்றுபிறர்
90. வேண்டுபுலங் கவர்ந்த வீண்டுபெருந் தானையொடு
விசயம் வெல்கொடி யுயரி, வலனேர்பு
வயிரும் வளையு மார்ப்ப, வயி,
செறியிலைக் காயா வஞ்சன மலர
முறியிணர்க் கொன்றை நன்பொன் காலக்,
95. கோடற் குவிமுகை யங்கை யவிழத்,
36
பத்துப் பாட்டு
தோடார் தோன்றி குருதி பூப்பக்,
கான நந்திய செந்நிலப் பெருவழி
வானம் வாய்த்த வாங்குகதிர் வரகிற்
றிரிமருப் பிரெையாடு படமா னுகள,
100. வெதிர்செல் வெண்மழை பொழியுந் திங்களின்
முதிர்காய் வள்ளியங் காடு பிறக் கொழியத்
துனைபரி துரக்குஞ் செலவினர்
வினை விளங்கு நெடுந்தேர் பூண்ட மாவே.
Supplement to the life, career and works of Pandit S. N. SRIRAMA DESIKAN (Siromani) Government Award 1. Research Officer, Kendriya Samskrit Vidyapeeth, Tirupati. 2. Recipient of the Presideot's Award for Sanskrit for 1971. II Release and Felicitations 3. Under the auspices of the South Indian Sanskrit Association in an Assembly at Srinivasa Sastri Hall, Mylapore, Madras on 5-7-1971 under the Presidentsbip of Shri M. Ananthasayanam Ayyangar, Ex-Speaker of Lok Sabha and Ex-Governor of Bihar, the Sanskrit translation of Avvaiyar Four Neethi Works (* Alhichoodi', 'Konrai Vendan', 'Moodurai', 'Nalvavzi') was released by Sbri K. K. Shah, Governor of Tamil Nadu ; Shrimathi Saraswathi Giri, wife of the President of India felicitated the author on the occasion, and the book was dedicated to her by the author. (On the occasion of the release of Avvaiyar Four Neethi works in Sanskrit) Extract of speech by Shrimati Saraswathi Giri With bis rich experience, Sri Desikan has accomplished this noble task in a highly commendable manner. He is known to me and to the Rashtrapathi for several years. Your Rashtrapathi had participated in the function A connected with the release of his earlier works. So we may appreciate the great contribution that our friend, Sri Rama Desikan has been making towards aational integration and understanding by his labours. Non- Tamilians in particular should be grateful to this author for giving them an opening into the great treasures of Tamil literature, through the medium of simple, elegant and chaste Samskrit. It would be of great profit and interest to draw parallels between the thoughts of Avvaiyar and the ethical writers in other languages of Iodia. It gives me some consolation to find that Tamil writers themselves have recognised the value of Sri Desikan's works. My parents gave me the name Saraswathi. Perhaps this may be the reason for the privilege I have today in participating in the function. I am also an "Avvaipatti” in the sense I compose poems. This may also be the reason. Although Desikan is younger than I, I adore him as my Desikan-the preceptor. Kumaran, as a boy came to Avvai as her Guru. Therefore, I am not blessing him. I pray to God to bestow on him long life and prosperity. My Guru has honoured me by dedicatiog this book to me. Let us consider the work as a unique treasure. We will never forget Avvaiyar's Noctis in life". Felicitations 4. On 9-10-71, Sbri Vaishpava Siddanta Sabha, New Delhi, on the occasion of Vedanta Desika Festival felicitated the author on his receipt of the President's Award for 3 Samskrit. Various scholars and eminent men spoke in appreciation of the recipient, and the Sabha also honoured the recipieot by a cash award. 5. On 24-11-71, Sri Sarada Middle School Staff and School Union, West Mambalam, Madras, felicitated the author for the receipt of the Award. Sri N. Venkataraman, Manager of the School presided and presented a shawl to honour the recipient. Many school teachers and eminent men spoke on the occasion felicitating the author. 6. On 26-12-71, under the auspices of Samskrit Language Society of India, on the occasion of their Sixth Veda Sastra Vidwat Sadas under the Chairmanship of the Madras High Court Judge, Shri N. Krishnaswami Reddiar felicitated the recipient and presented a shawl honouring him. Many scholars spoke on the occasion appreciating him. 7. On 2-2-72 under the auspices of the Students Union of Shri Vaishnava College for Women, Chromepet, under the Chairmanship of Shri O. V. Alagesan, M. P., the recipient was felicitated presented and an address and shawl bonouring him. Many distinguished guests spoke on the occasion. 8. On 28-2-72 under the auspices of South Indian Sanskrit Association at Ramakrishna Mission High School, on the occasion of the opening of a Free Sanskrit School, under the Chairmanship of Dr. Ratnavelu Subramaniam, eminent Doctor, Shri M. Anantasayanam Aiyangar, Chairman, Kendriya Samskrit Vidyapeeth, Tirupathi and B 4 Shri S. Parthasarathi Aiyangar, felicitated the author for his receipt of the President's award. 9. On 24-3-72, under the auspices of Shri Abobila Madam Oriental High School on the occasion of Sri Rama Navami celebrations, under the Chairmanship of Shri M. Ananthasayanam Aiyangar, the author was felicitated for his receipt of the President's award. III Extracts from the Press about the author & his works. (1) Bhavan's Journal Fortnightly. Bombay, 14-11-71 “ President's Award for Sanskrit Scholar” Sri S. N. Srirama Desikan, well-known Sanskrit Scholar, received at a special investiture, held at the Rashtrapati Bhavan, Delhi on October 5, 1971, the President's Award for 1971 for research work in Sanskrit. Sri Desikan was the only recipient of the Award from the whole of South India. Sri Desikan is a versatile scholar in Tamil and English with several publications to his credit on works like *Silappadikaram', 'Kamba Ramayanam', 'Tirukkural' and 'Hymns of Avvaiyar'. His extensive research work on the authorship of the Mahabharata was brought forth in a thesis published in 1943. Sri Desikan's service to the cause of literature has been commendable and has served as a bridge between the Tamil and Sanskrit languages. The Vavilla Venkateswarulu 5 Sastri Commemoration Vidwat Parishad awarded him the title of Samskrita Ratna recently. Sri Desikan, 50, can yet look forward to many years of dedicated service in the fields of Sanskrit and Tamil literature. He worked as a part-time lecturer in the Sanskrit and Philosophy Wing of the Fundamental Research Establishment of the College of Engineering, Guindy, under the Central Goveroment's Post-Graduate Development Scheme. He has been recognised as a progressive writer and has received encomiums from eminent persons like Dr. C. P. Ramaswamy Aiyar, Dr. S. Radhakrishnan, Kulapati, Dr. K. M. Munshi, Dr. Suniti Kumar Chatterji, Dr. Sampurnanand, Rashtrapati Dr. V. V. Giri, Sri T. L. Venkatarama Aiyar, Dr. C. D. Deshmukh and Sri M. Anantasayanam Ayyangar. (Special feature) (2) Hindustan Times New Delhi, 5-10-71 Engineering in Sanskrit Possible" A ſrail little man who is struggling to achieve a novel ambition, Pandit Srirama Desikap would like to see colleges and technical institutes in the country teach engineering in Sanskrit. “For too long have Sanskrit Shastras been regarded as purely relating to soul"-he argues. Pandit Srirama is one of the seven Sanskrit scholars who are to be honoured by the President at a special 6 function to be held tomorrow. He is the only Sanskrit scholar from the South. Actually” he points out "two of the Tarkasastras dating back to third century B.C. deal totally with atomic energy and composition. But they deal with the constructive qualities of atom and not the destructive side of it. For a number of years Srirama Desikan was a parte time lecturer in the Madras College of Engineering, teaching the various “ darshanas" to the lecturers of Engineering Though the basis of engineering was known in India long before, the rest of the world had gone far ahead and inost of the recent works are in foreign languages. This does not discourage Pandit Srirama. “If the will is there, they can all be easily translated into Sanskrit and all research work in future can be compiled in our own language." His immediate ambition is to achieve national integration through translations. He translates Tamil and Telugu classics into Sanskrit. But how many people in India follow Sanskrit ? Pandit Srirama is of the opinion that all Indian languages have 50 to 90 per cent of their basis in Sanskrit words and any one can understand the essence of a work in Sanskrit, while if he were to write in any other language, only readers of a few States would benefit from it. - Press interview 7 IV Book Reviews (Avvaiyar Neethi Works in Sanskrit) (i) The Hindu (3-10-1971) "Sri Srirama Desikan specialises in translating into Sanskrit various Tamil classics in the hope that the content and message of these classics will reach a large audience. His trapslation of Bharati's works and Silappadikaram are particularly noteworthy. In the present work, he has translated into Sanskrit, Avvaiyar's Athichudi, Konrai- Vendan, Moodurai and Nalvazhi into Sanskrit epigrams. To those who would query why at all a work in a knowo language should be translated into a 'dead language', the answer is that the language is not dead and that various North Indain and South Indian dialects have had such a close affinity to it that simple Sanskrit is ipso facto scrutable. This reviewer is particularly impressed by the facile versification of Moodurai and Nalvazhi. This observation is not bowever a detraction on the other translations." (ii) Bhavan's Journal (14--5--1972) • The President of India has since awarded the Certificate of honour for Samskrit scholarship to this young writer. This book is the latest of the efforts in rendering into Samskrit select works in the regional languages, in a chaste and lucid style. With experience the author has gained in elegance, beauty and fidelity to the original (based on extant commentaries). The collection of verse abounds in practical wisdom and morality, which can be compared profitably, with similar works in Sanskrit literature etc., (Niti Satakas).
8 It would be a great service to students, if this is prescribed as a text book ". PATTUPPATTU IN SANSKRIT FOREWORD RAJ BHAVAN K. K. SHAH MADRAS-22 20th November, 1972 GOVERNOR OF TAMIL NADU I have pleasure in introducing to the public this Sanskrit version of the Tamil work “Thirumurugatruppadai" and Mullaippattu brought out by Pandit S. N. Srirama Desikan. To translate a work from one language into another is a task by no means easy as it requires mastery of the two languages. Pandit Srirama Desikan possesses this qualification. A research officer of the Kendriya Samskrit Vidyapith, Tirupati, Pandit Srirama Desikan was the recipient of the coveted President's award for Sanskrit in 1971. His earlier works include similar Sanskrit renderings of Thiruppavai, Thirukkural, Silappadikaram and Avvaiyar's works I admire the chaste Sanskrit in the present work. Those who know both Tamil and Sanskrit are bound to read this work with interest and profit. The description of Lord Muruga and His famous Six Holy Resorts to which a pilgrimage is commonly made, stirs piety in every heart and affords spiritual solace. Here is a soul-captivating piece. (Page No. 23 Para No. 3 in Thirumurugatruppadai and Page No. 34 Para Na. 1 in Mullaippattu.) I congratulate Pandit Srirama Desikan on the good job he has done, and I am sure his labours will have been amply rewarded if this work gains a wider circulation. K. K. Shah INTRODUCTION K. R. SRINIVASA IYENGAR 91, Kutchery Road, Vice-President, Mylapore Madras-4. Sahitya Academy, New Delhi. 20th November, 1972. A new effort at translation from Tamil into Sapskrit by Sri S. N. Srirama. Desikan needs no commendation, especially from one like me who has but small knowledge of classical Tamil and even less of Sanskrit. His past adventures in translation have been the means of opening a useful Suez Canal between Tamil and Sanskrit, and between Tamil Nadu and the rest of India ; and the present endeavour is no less welcome. Sri Srirama Desikan's choice of these two out of the ten, brings out the two-fold best-the sacred and the secular, the mystical and the human sublime-in Pattuppattu. This is no mean service to the cause of national integration which is so dear to us, and I hope this book will reach a wide and appreciative audience. K. R. Srinivasa Iyengar V Material Appreciation (1) Sanskrit Translation of Avvaiyar's Nal Vazhi Neethi works-20 slokas prescribed for Madras University P.U.C. Advanced Sanskrit Examination 1973 onwards. (2) The Government of India (Ministry of Education) have purchased 50 copies of the Sansksit publication Avvaiyar's Neethi works in Sanskrit on consideration of merit for free distribution to the University Libraries, Oriental Libraries and College Libraries.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
BOOKS BY THE SAME AUTHOR Rs. 1-25 1. Sri Krishna Leela---in Tamil 2. Ezhu Nataka Kathaigal (Short stories of Seven Sanskrit Dramas) ... 1-25 3. Tiruppavai in Sanskrit 0-30 4. Tirukkural in Sanskrit (Arattupal) 1-50 5. Krishna Katha Sangraha (Skt. Poetry) 1-00 6. Desikamani Satakam (Skt. Poetry) (Life of Vedanta Desika) 1-00 7. Authorship of Mahabharata-A critique (Tamil) 0-50 8. Vemana Padyamulu (jn Sanskrit Slokas) 1-75 9. Vemana Padyangal (in Tamil) 1-25 10. Vemana Padyamulu (in Sanskrit Slokas with Tamil Translation) 3-00 11. Bharatiyar's Works (in Sanskrit) 3-00 4-50 12. Kamba Ramayanam (in Skt.) Bala Kandam 5-00 13. Silappadikaram (in Skt.) Pukar Kandam 2-50 14. Avvaiyar Niti Works (in Sanskrit) Caprins can be had of S. N. SRIRAMA DESKAN (AUTHOR) 27, Musa Sait Street, T. Nagar, Madras-17 Hindi Prachar Prens, Madras.