Shri Abhaya Jain Granthalaya, Bikaner
Shree Satrunjay Mahatirthadi Yatra Vichar
Front matter
વિજ્ઞપ્તિ, “તત્વ ધ આપનાર પુખકને એગ્ય ઠાર કરે સંભાળથી સાચવી રાખે યા ત્યારે તેમને જળ ન મૂકો પણ પ્રેમ પૂર્વક શરીર શુદ્ધિ સાચવીને વા વિચારો અને તમારા વજન ભડળમાં તેને કેવા કરે છે અગત્યની સુચના કઈ ભવ્ય ગાત્માને પવિત્ર જ્ઞાનામૃતને ૨ રાજ ચા ન ર મ એના શુભ દશથી લેટ ખવ માપ આપતા કેઇ પણ પુસ્તક પર હાઈએ પણ મિખ્યા માપ અમને બુદ્ધિ જખી કઈ રીતે પુતક દુરૂપયોગ કરે છે પણ મમાઇ રહિન ૫ ની 9 રાખી તેને મને લાલ બીજ છે ને ? જા ને બેટ દાખવ મ મુખ્ય છ લાભ લેતા અને એ રીતે બમ ફ ઉપજાવ એટ ખસ અપાતા ફરતાને પવિત્ર ઉદ્દેશ નફળ 2 11 - જઈ ને નાપૂર્વક ખાસ ભલામણ કર છે કે જે સુ થી યુક્ત જ આપવામાં છે તે ઉ .ક થાય અને તેની કેજે શાનના છે અટકે એટલુ જવા વિધિએ છીએ મિત- કપ પ૩ન, મનન અને પરિશીત
परोपकाराय सताम् विभृतय
श्री शत्रुजय महातीर्थादिक
यात्रा विचार.
याजय
DANCECeEfect
शांतमूर्ति मुनि महाराज श्री वृद्धि चद्रजीना
शिप्याण मुनि कपूर विजयजी
स्वी भाईओ व्हेनोने
श्री पाटण निवासी शा. हरिलाल बलमजी
स्मरणार्थे तेमना विधवा भार्या
काई तरफयी भेट
छपारी प्रसिद्ध पत्ती
श्री जैन श्रेयस्करमडळ-म्हेसाणा
( तरफयी शा. वेणीचद सुरचद.)
था पुस्तक श्री सम्यप्रकाश प्रेस पाडीया अमदावादमा
शा. प्रेमचद हालचद तथा डाहामा शयरामाई
tweetssettenefercentreena
.०००००००००००००००००००००
गाधीए छाप्यु
मरत १९७०
धीर सन् २०२० सने १९१३
कामत पाचन, ममन अने यथाविध वर्तन
264
RE
आ पुस्तक ज्या त्या रखडनु मुकी आशातन करवी नहीं ॐ नम श्रीतीर्थराजाय, सर्वतीर्थ मयात्मने ।। अर्हते योगिनायाय, रुपातीताय तायिने ॥ १ ॥ भावार्थ:-सर्व तीर्थमय जेनु सरप छ एरा भी शत्रुजय तीर्थ रानने तेमज परमयोगीश्वर, देहातीत अने विश्वमाता पवा अग्दिन परमात्माने अमारो नमस्कार थामो' श्रीतीर्थपांघरजसा विरजीभवति, नीर्येषु वभ्रमणतो न भवे भ्रमति, द्रव्यव्ययादिह नरा स्थिरसपदा स्यु पूज्या भवन्ति जगदीरामयार्चयत्त ॥ भावार्यश्री तीर्थ भृमीना रज म्पर्शयी भव्यात्माओ धर्मर रहित थाय छे तीर्थामा परिभ्रमण करवायी भवमा भमता नयी (भ भ्रमणधी मुक्त थाय ), अन दान देराथी मनुष्यो अपळ लक्ष वाळा याय छे अने जिने परनी पूजा-अर्चा करता छता विक पृज्य थाय छ - विज्ञप्ति पछे पियवांचनार सत्पुरपो पोतेज तीर्थरप छ एलुज नहि पण तेमना पवित्र चरणकमयी स्पर्श धयेली भमि अने तेनी प्रत्येक रज ए पण तीर्य एका तीर्थनी विधिपूर्वक पाना, बहुमान, पूजन पगेरथी आपणामा ते ते सत्पुम्पोना असाधारण सदगुणो सकात याय छे. अने तथापित उपासनायी अनुरपे आपणे ए सत्पुम्प जवाज शर्मा तेम डीए, अनत सदगुण सपन्न महपभोना रोमेरोममा उन्चना, पवित्रता, अष्टता, भरी रहेरी होय तेमना प्रत्येक श्वासोचाममा अने शरीरना साहारण क्रोड गेममाथी निमलता परमाणुओमा अलग किक असर करनार उच्च गतिभो रहेली होय के तेभो ज्या ज्या जाय छे त्या त्यानी दो दिशामा प सदगुणोनु वा पान पातावरण रचाय छे से वातावरणमा जइ सनाराओ उपर तेनी चमत्कारिक असर थाय छे । हारनी मायन्स पिाए अनक पुरावाओधी मिद्ध करी रताव्युछे अने आपणा सर्वत्र शास्त्रकारोए अनेक दलीलो साथ जणाव्यु छे. तीर्थाधिराज शनुजयतीर्थ । अनन महा माओनी स्पा करेली परम पवित्र भूमि, देव दाना अने इटादिदेवो जेना दर्शन स्पर्शन- ने अहोनि इन्डे छे, ते मुमिनी याना आपणामाना घणा सनन स्त्री पुरपीए एक करतो व यापन करी हो, पण यानाने जे विधिपूर्वक करवी जोइए ते विधिपूर्वक न करवामा आवे तो जोइए तेटो लाभ मळतो नथी कडवी तुरडी अडसठे तीर्थनी याना करी आरे ते छता तेमानी जरा पण कडयाश कमी थती नथी. तेवी यानाओ आपणे अ नेक बखत करी क्या होदश, पण याना करीभाव्या त्याथी आपणे शु नो सद्गुण लेता आव्या ' आपणामाथी केटली खामीभो कमी .? आपणामा केटी योग्यता वधी' योग्यता न बनाना शु कारणो छ ? शास्त्रकारोए गामाटे आवा तीर्थनी याना करवामा ज न्मनी सफळता कहीं छ' केवी रीते यात्रा करवामा आवे तो आप णने यानाना योग्य लाभो मळे ? ए वारत समजाय, अमलमा मकाय अने तथाविध यात्रानो लाभ लेगाय, तो श्री अनुनय माहात्म्यादि ग्रंथोमां शगुजयनी यानानु फळ जणान्यु छ तेनो निश्चयात्मक अनु भरथाय अनेक मुमुभु स्त्री पुरपो, आ साधनोनी अनुक्रळतागाळा जमानामा आ तीर्थनी यानानो लाभ वणी वग्वन ले पण तेमानो म्होगे भाग गतानुगतिक होगाथी यानाना खरा लाभोथी वेनसीब रहे रेटे केटलीक यपत तीर्थनी आशातना वगेरे करीने, तीर्थनी छायामा नही आचरया योग्य कृत्यो परीने, गभने बदले महोटो टोटो करी जाय छ, माटे तेम थतु अटकारवाने अमारा साहित्य मसिद्धिना उन्च उगनी सिद्धि अर्थे आ "श्री शत्रुजय महातीर्थादि यानाविचार" नामनु न्हानकड पण अति उपयोगी पुस्तक अमारी अयमालाना २६ मा मणका तरिख प्रथमावृत्तिमा घणीक उपयोगी न
वारनानो उमेगे करीने जिनानु बी पुम्पाने भेटतरीके आपी लेनी
खोलो प्रसार करवा अर्थ छपापी नदार पाटवामा आव्यु छ
आ पुस्तक गतिमूनि मुनिमहागन श्रीमान करिविजयनी महा-
राजजीए तयार करी प्राप्यु छ, उपोद्यान अने प्रस्तावनामा पण
तेोश्रीए पानाना विद्वनाभर्या उद्गारो जाहेर कर्या ते बदल
तेओश्रीनी अपो अन करणर्वक आभार मानीप छी८ अने
आगा अनेक ग्रयो नवी जन कोमने विशेष आभारी करणे एम
इन्छी छीप
भाषा अपनी प्रसिद्धि माटे अने जनसमाजमा ब्दोगे प्रचार
परसा घननी मदद करनार धर्मचुस्त सननानो पण अमो मत
गणपूर्वक आभार मानवासाचे आवा कार्यामा वारवार योग्य मदद
परवा करावा माटेनी सविनय विज्ञान गए डीप समग्र जन
प्रजानु भाषा उत्तम कार्य भणी पाण धवाने भने समाजने उपयोगी
थई पटे तवा नगरपो प्रयो विना मुत्ये के पाणीना मुल्ये समाजमा
फेलावा अमौ सर्व सलन स्त्री पुग्पोने मानद विज्ञप्ति करी विरमीए
छीप भूरचा पिन्छामि दुन्डि
सौभाग्य परमी सपत् १९७० ली. प्रसिद्धका
मुन्नेषु कि बहुना
श्रीशत्रुजय महातीर्थादिक यात्रा विचार. [प्रस्तावना योग असग्य छ जिन कया, नरपद मुख्य ते जाणोरे, तेह तणे आरसने, आतम ध्यान प्रमाणोरे" भवपद प्रकरणमा का छे के " भो भो महानुभाषौ दश दृष्टाते दुर्लभ मनुष्य जम पामीन अने ते साये वळी आर्य क्षेत्र, उत्तम कुल विगेरे प्रधान सामग्री पुन्य जोगे पामीने महा अनर्थकारी पांच मकारनो प्रमाद (मद, विषय, कपाय, निद्रा अने विकया) जलदी तजी दइ उत्तम धर्म करणी करवा तमारे पुग्पार्य फोरवो जोइए ते धर्म सर्व जिनेवरोए दान, शीर, तप अने भावभेदे करी चारमा रनो उपदिश्यों" तेमा पण भारनी मधानता वखाणी छे भार सहित न करमामा आवती धर्म वरणी दान, शील, तप ममुग्य सफल कही छे भार गरनी ते करणी अलोपे जाय छ ' भाव पण मन सनद्ध छे अने आलपन वगर मन अति दुर्जय छ, तेथी मनने नियममां राखवा माटे सालंपन ( आरयनगाड) भ्यान कहेलु छ जोके शास्त्रमा अनेक प्रकारना आरयन पखाण्या छ तो पण ते सहुमा नवपद व्यानन मुग्व्य छ एम जिनेश्वरी कहे छे " १ अरिहत, • सिद्ध, ३ आचार्य, ४ उपाध्याय, ८ मा, ६ दर्शन, ७ ज्ञान, ८ चारित्र, अने ° तप ए नवपद वग्याणेला छ " र नापदनु सविस्तर वर्णन नवपदप्रकरणमा करवामां आव्यु छ त्याची जाणी तसची निवय करसायोग्य छे ए नवपदन जगतमा सार [७] छ तेथी तेनुन आरारन करवा अधिक रस गवानी जरछे ए नवपदमा मरिहतादिक पाच धर्मी (धर्मात्मा) छे त्यारे दर्शनादिक चार (प्रकारनो) धर्म छे ए दर्शन ( सम्यकरय ), नान, अने चारि अम्प सद्धर्मनु आराधन करवायाजधर्मात्मा या काय ले जे जे अरिह- तादिक थाय रे ते सहु उक्त धर्मना भाराधन (सेपन ) वडेज थया भने भविष्यमा पण जे जे अरिहतादिक या तेली पण पवित्र धर्मना आराधन बहेज यो एयी वर्तमान काले पण मय जनोएपन पवित्र धर्मनु आराधन करवा उनमाळ रहेनु उचित छे धर्म धमा जनीमा निवसे छे तेथी बर्मनु आरामन करवा इन्टनारे उक्त अरिद नादिक धर्मात्मामोनु दृढ भालश्न ले अन्यत जररनु छ अरिहतादिक पवित्र धर्माताओनानाम, स्थापना द्रव्य अने भाव ए चारे निक्षेपापूजानिकले जमना भाव पनि छे तेमनागनाम, स्थापना भने द्रव्य पण पवित्र छे पण वीजाना थी, तेथी अरिहनादिक परित प्रामाभोनु (भार महित ) नाम सारण करमाथी, तेमनी (रावन भशाश्वत ) प्रतिमानां दर्शनादिक करवायी, तेमन निरागत मना आत्मदात्यने नमस्कारादि परमायी आपणो आत्मा जागृत पाय छ परले ए अरिहनादिवमा वा उत्ता गुणी छे तेपान उत्तम गुणो प्राप्त करवा उजमाल थाय छ जे गुणो अरिहतादिकने व्यक्त (मगर) थयेग छ तेज (तेवान ) गुणो आपणा प्रत्येक आत्मामा शक्ति ( सत्ता) पे तो रहेलन छे ते गुणो कर्मना आवरणी ढकाई ग येला हावार्थी प्रगट देखी माता नयी परत जो प्रगट गुणी अरि इन परमात्मादिस्नु हट आलंबन रही ए वर्मनां सा आवरण
[८]
दुर करी देवामां आवे तो पछी ससचामा रहेला समस्त गुणो
जेबाने तेवा झळहळता भगट थापन
मर्यादिक उपर आवी ग
गेला वादळां दूर यतांज तेनी स्वाभाविक प्रभा | मगर थया नगर
रही एथीन भव्यक्त गुणी एवा आपणे व्यक्त गुणी एवा रहतादिक
परयेष्टीनु हह आलपन लेगु उचितज छे जे जे कार्ग उचित विक
सहित विधि र्षक करवामां आवे छे ते अल्प श्रमे अद्भुत ग्राम
मेळयी आप छ एरलामाटे पनि धर्म करणीनु सेग्न करनारे यथो
चित मर्यादारुप विधि सायच्या अने यद्वा तद्वा करमा रप आविधि
दोप टाळचा खास का ठनी राखी ज जोइए. पा हेतु
प्रस्तुत प्रथमा श्री शनुनय महातार्य जेवा परित्र म्यनी
स्पूर्शना-सेना करया जेया पुय-सयोग मळे त्यार जे
कई विधि-सेवा करवी जोईर अने अविधि दोप टाळवा
जाईए तेनु दिग दर्शन प्रसगे मसगे कराववाया आलु छे त लममा
रानी प्रीति हित मार्गनी आदर करवा अध्यात्माओने
खास भलामण छ जी । येती करनारा खेड़त लोको
मना क्षेनने यथाविध सही तमां खातर प्रमुर नाखी
पधाभासरे वारणी करे के अने तेनो विनाश मान पामे पण
प्रतिदिन तेनी रक्षा-पुष्टि थया करे ती पूरती काळजी रासे छे ता
परिणामे तेमाथी ईन्ठित लाम मेळची शके छे, एन रीते आपणे
धर्म करणी करीब तनो यथार्थ लाभ लेघोज होय तो ए ग्वइतनी पो
आपणे पण पानी समाळ राखी रहेबानी ग्वास नर छ ज सुज्ञेषु
कि बहुना इति शम्
ली० शासनाचि मुनि कविजय
उपोद्घात अतर्गत प्रस्ताविक बोध वचन श्री जय, गिरिनार, अर्जुदाचल ( आतु गह) अने ममेत (भियर प्रमुग्व उत्तम तीथाने भेटना जता, तेमन गमे ते गाम, नगर, पुर, पारण प्रमुख सकना भूपण प श्री गिनत्यो (जिन मंदिरी नेमन तेमा प्रतिष्टित प्रभाविो) ने दारमा जना तथा मुनिज माने बदन करवा जता यथायोग्य प्रवचन सारोद्वार, पचाशक अंने देवदन भाष्य प्रमुग्न पवित्र मायामा फरमाच्या मुजर आपणे नि सीहि प्रमुप दशतिको वरावर लक्ष रानीने साचावी जाईए एटेरे के १ यथास्थाने पार निसीहि ( तेनो परमार्थ समनी-पारी) कवी - चत्य फरती वणार प्रदक्षिणा देवी (प्रदक्षिणा देता की. आशालना जे नजरे पड़े तो ते या प्रथम वप करतो ) ३ वणवार पचाग मावीने प्रणाम करपा (प्रथम प्रभुजी नगरे पटे एटले तकार अजाल (देहाय ) जोटी प्रणाम करतो, पठी नजदीक आता अयोग नमावी देव जने छवटे चत्यादन कर ती परखने पचाग प्रणाम करण जोग). ८ पण प्रकाग्नी पूना (ग पूजा, अन पूजा भने भाव पूना) करती ५ प्रमुनी रण अस्था (छमस्थ अस्या, केवनी अवस्था भने निर्वाण अवस्था) भावी ६प्रमु शिवायनी अणे दिशातरफ जत्ती दृष्टिने मामी-नियममा राखी त हाटे मभुनी सन्मुखन स्थापी रावती ७ ममुने पचाग प्रणाम करता वणवार नेटरी भूमिनु प्रमार्जन कर चत्पादन करता उच्चरवामा . आवता मनादिक गन्दो शुद्ध वोल्पा, तेना रहस्यार्थमां उपयोग रा ग्ववी अने प्रमुनी मुद्रा उपर सारी रीते रक्ष गरखनु नमुशुण कडेतां योग मुद्रा करवी. जाति चड्याइ, जावंत ऋषि साह अने जपवीपराय कहेता मुक्ताशुक्ति मुद्रा भने काउसा करता जिन मुद्रा करवी. छेवटे १० चैत्यवदन समये जापति चे, नारत केवि माह अने जयवीयगय ए रण मणिरान रार सज परोपी कदेवा, अपमा चैत्यबदन समये मन, वचन भने कायानी एकामना करती ॥ दशे निकोनु अधिर सरप भाप्यत्रय नापना गुजरानी पुस्तकमाथी पण जोई, जाणी, अविधि दोष दाळी, विधि-मार्ग आदरवापरतो खप कग्यो उक्त पवित्र स्थळमा दाखल थता (प्रवेश करता) पांच अभिगम पाग्या पण परतु रक्ष राख १निन भोगमा लेगा योग्य संत वस्तुनो त्याग करी देवो • शुद्ध वस्त्र, अल कारादिक अचेत सस्नु सायन रायी लेयी ३ अवह उत्तरासग ( जनाईना आकार ) नावीने मोश करवो ८ मनने एकाग्र करी देव अने ५ देर-गुर नजरे पडतान चे हाय जोडी मस्तके लगाडी नमस्कार करतो पळी गन्य चिह रप गणाता, छना चामर, मुगर, ४ सहग, तमन ५ उपानह (मोजडी ममुख) बाहर उतारी नाखीने ज अदर मोश खो उवित छ अन्यथा देवगुस्नी आशातना करी लेवाय. देव-गुरुना दर्शन पूनादिक करीने पास पळता (बाहेर निस रत) आपणा परम पूज्य देव-गुस्ने पुठ वाळीने (पुट दइने) चालय नहिं पण चित्रकथी तेमने आपण पुट न पड़े एम उपयोग .
। [११] गग्गीने अदब सर पाछा फरषु जूओ लौकिकमा कोई शहेनशाह ममुस मातपरनी सलामे गया होय तेमने पण सलामी लही पाठा पगले पाल्गु पडे छे तेम छना कोई जाणता अजाणता पुठ दइने चाल्यु होय तो तेणे ते मातबरनु अपमान कयु लेग्वाय रे ज्यारे प्राम र त्यारे प्रण जगतना परम उपकारक प्रभुनो (शुद्ध देव-गुग्नो) आ पणे कटरी यो निय साचतो जोई ? आ वास्त खास करीने साहुकोइ सननोए विग सभाळ राखी व्यवहार शुद्ध साचावा पूरतो ग्याल करतो जाईए दरेक हित कार्य पण पिर पूर्वक करवाधीन व्यवदार शुद्धि पळे छ. श्री शत्रजयादिक पवित्र नीयोनी पाना परती चग्यते, अने गमे त्या देवाधिदेर (पीतराग परमात्मा) ने भारती पखते तेमज नामचर्य, नि सगता प्रमुख उत्तम गुणोधी अ सकृत आचार्यादिक पवित्र आत्मा मीना दर्शन करना अर्थ तेभोनी समीपे जना, सुहा ( अलवाणा) पगे barefootu d चालीने जब जोईप. पालना जना अने गया याद हदयमा तेमना पनि गुणोनु न सतत स्मरण अने यनी के नेटो तेवा सद्गुणोनु अनुकरण रस जोईप. तीदिर पवित्र स्वर पुन्ययोगे आपी तेनी सागरी सेवा वग्वी, पण देहादिक जड वस्नुयो अपर मोह ममता रायाने मुग्व नील भई का प्रेमी रहेवा अथवा इन्द्रियादिक्नी लगाम मोकळी मूकी दई सजाए म्हायानु नधी जे जीओ अही आवी लाम लए जगाने बदल रो व्यापार रीनं उल्टो नोगे पाये छे ते हत भाग्य ननोनो क्याय इनो थानो नयी एमग्मा विचारीप्रमादा घरण तनी, पोगानु क्ष मुपारी मुमन उपार्जन करया जन्दी सार धान थई मा जोर्दए. इमर्मचात् अबळे रस्ते चालेग छता श्री शत्रुनय जेया परम पवित्र तीर्थस्थानो नन मनी दृढ आश्रय करी, फरी धर्म सामुरा थयेग पापी जीतो पण पायन थई भाय छै. जूओ रखे "च्यार हत्यागनर परदारा, देव गुरु द्रव्य चोरी खावे, पत्री कातकी पुनम जापा, तप जप पानथी कर्म जलावे. गिरिवर दर्शन विरला पारे " धर्मन एक अगरणने शरण आफ्नार अने अधर्मनो पण उद्धार करनार निष्कारण यु समान छ अत्र प्रस्तारे शवजय माहात्म्यमा विस्तारथी वर्णवेलु कडू राजानु चरित्र मनन पूर्वक वाची धडा लेगा योग्य छे नेमा प्रसगे क्यु छे के " धर्मनाज प्रभावे मुग्य साहेगी पामीने जे कृत न, एज धर्मनी अनादर करे छे ते स्त्र म्वामी द्रोह करनार पापीमाणीनु भविष्य शीरीते मुघरी शकशेर नहिंज मृधरी शके " आरा मार्मिक (उडी असर करनारा ) वच नोथी कडगना चमकी उठयो हतो, तेम भाभीर जनो नागबु जो इए नहता पी " रम वेळा गई उपमा, पछी पर पस्वाय ' एना जे भानु शाणा माणसने एटी शिवामण यस छ ससारिक पाप भारभमा रगदोळायायी मठीन थई गया छना छेवट निर्मळ थका इच्छता भव्य जनोए पवित्र तीर्थस्थलमा आगीने अद्भूत वीर्योट्ला संधी प्रभु प्रतिमानु अथवा निगथ सायु पुग्पादिस्नु उत्तम आलपन लही स्थिर चित्तथी चपलता रहित प्रेम पूर्वक-रचि बहुमान सहित प्रभुनो पवित्र मागे आदरवो जोइए भने अनादि काळयी दृढ स्ट थपेग दोष नाळनो उन्छेद करया मरळ पुरपार्थ सेपको जोइए. शानुजयादिक महातीर्थना उच्च प्रदेशमा सद्गुरना चरणमा आधीन ही यथाशक्ति नप जप सपमाडे अनादि कर्म मळनो क्षय करवा “उनमाळ यई जोइप. पूर्व अनत आत्माओए पवित्र रत्नत्रयीनु यथार्थ आराधन करी जेम सार कर्मनो सय वरी शाश्वत मुरव मेव्यु छ तेप भाविक जनोए रत्नत्रयीनु भाराधन बरवा अत्यारे पणलक्ष रास जोर्डए. मात-मोक्ष मुग्व मेळवधु एज आपशु साध्य बिंदु हो जोड़ए। अने एनोन उपाय गोपीने आदरखो जाईए शाश्वत-मोक्ष सुखनो उपाय तत्वार्थ सुनकार कहे छ तेम सम्यग् दर्शन, शान अने चारित्र रपरलयीन सेवन कर ए मोक्ष प्रामिनो अमोर उपाय छ थी जिने धरे ( सर्वज्ञ परमात्माए ) भाखेला तयोमा यथार्थ श्रद्धान ते मम्पग् दर्शन अथवा सम्पन्न, ते तत्वोनो निर्मळ चिोग्यो का रहिन ] अयोध ते सम्या मान अने ए उभपना परिणामे स. जरा योग्पनो त्याग अने आदरवा योग्यनो आदर ए सम्पर चारित जाणा अपरा आन्माने अनन विभूति ( सनागन गुण समृद्धि) नी मतीति थी ले सम्मल, तेनु यथार्थ भान पई ते ज्ञान अने ए उभपना परिणामे सरुप स्थिरना कहो वे निज गुणगान रमणमाथी से चारित, ए रोते आत्मश्रद्धा, आत्मशन भने आत्मग्मणना रूप रत्न प्रपीनु ससेवन परएंज मोक्षनो खरो उपाय छे गर्नुनयादिक महानीदिनु सेपन पण एन हेतुधी करपानु छ । पूर्वक्ति रत्ननपीप मोक्ष मार्ग पामा माज अने एमांन आ: मठ पथवा माटेग शुद्ध देव-गुम्ना, सपुरपाना, शनयादिक पावन [१४] तीर्थोना, तेमन तेमा पावन थवा आवता अने आयेला शासन रसिक श्री चतुर्विध संघना दर्शन, स्पर्शन, बहुमानादिक सदभारथी कर वाना छे ए लक्ष भाषिक यात्रिकोए सदाय राखी रहेगानु छे-भूल. वानु नथी ए लक्ष वगरनी करणी एकटा वगरना मींडाजेगी जाणवी पवित्र तीर्थ स्थगेमा पुन्ययोगे अनायासे अथवा अल्प श्रमे प्राप्त थता सन् समागमनो अपर्व लाभ लही, बने तेटली तत्व गवेषणा करवी, स्व शकास्थळोनु समाधान मेवी नि शक थावु, अने एम तत्त्वज्ञान पडे आत्म श्रद्धा रप समकिननो पायो मजबूत रची ते उपर यथाश तिनत नियम अगीकार करी रेया रुप शुभ इमारतनु चणतर कर बहुज हितकारी छ पण आ व जो कल्पित सुखनी इच्छा-कामना रहितज ( निष्कामपणे ) करवामां आरे तो परिणामे ते अक्षय-मोक्ष मृग्य आपवारालु थई शके क्षणिक अने कल्पित मुखुनी आगाधी धर्म करणी करवी ए तो पोरनी सातर चितामणिरत्न गुमावी देवा नेबु जाणा एम समीनेन मोसना अर्थी मुमुक्षु जनो आ लोक सधी क्षणिक भने कल्पित सुखनी इच्छा के आशा राग्या गर ज केवळ निष्कामपणेन धर्म सापना घरे छे अने एज रीति नीति अवस्यार करवी हरेक आत्मार्थी जीपने खरेवर हित कारक छ बेनादिक अन्य शास्रोमा पण मोक्षना उपाय तरीके कहेवामा आवेगु अत्र मसगागत जणावपामा आरे छे. तेमां मधु छ के " मोक्ष-मुख मैग्यवानो उपाय, परमात्म स्वरपनु यथार्थ ज्ञान थबु एज छे" अन मस्तारे 'मपणे प्रभु ओळखीरे, अमल विमल गुण धाम, साप दृष्टि सापकपणेरे, बदे धन्य नर वेह' इत्यादिक आप्त वचनो तेनु समर्थन करे छे “मननो लय करसो ए परमात्म स्वरपनु ज्ञान
[२५]
पयानो उपाय डे" (योगी-योगनिष्ट-संयमी पुरपो एनो अनुभव
करी के )" शुद्ध-निष्कामपणे वर्म-उपासना करची ए
मनना लयनो उपाय छ,' तेमन वळी
आ सर्व जगन् विनानी के एम विचारपूर्वक माणा अन
अनुभव अने तेयो पद निश्चय करवो, एनिष्काम यवानो उपाय छे
(गात मुगारस भावनामा पण एवोन उदार आशय समायेगे छ ।
अने पज भाग्नु अनेर महाशयोग अनेक रीत्या समर्थन करे,
जणाय , जेमके-
साहर च्यान ते समकिन पि, तेहिन नान अने चारित तर
3 जी, तेही जाये सरळा हो पाप, व्याता रे श्येय सम्प होये
पछे भी 'दत्यादिकजनक आप्त पुग्पोना वचनो अत्र समर्थन म्प
जे म-पननोने तारे अधया नावानु सामार्य आप, जेनापंड
भन्यजनो भव सायर तरी पेठे पार नई के, ते तीर्थ प्यार अने
नगम चे प्रकारनां तमा श्री गनुनयादिक स्थापर तीर्थ छे त्यांग
शासनरमिक श्री गणर प्रमुख चतुर्विध सब जगम नीर्य गणाय रे
मोसायी गनौए ए उभय नकारना तीर्थनो गयायोग्य विनय सलार
करवो अत्यत हिप छ परंतु पने मकारना तीर्थमाथी कोईनी
पण अनादर कसो योग्य नथी विक्यादिक प्रमादाचरणनो स्याग
करी ते उभय मकारमा तार्थनो सब मकारे गम लेवा प्रयत्नशील
थावु ए आ मनुष्य जन्मादिक दुर्लभ सामग्री पाम्पानु उत्तमोत्तम
फळ समजवान के आव उत्तमोत्तम फळ मेळयवा आपणे क्यारे
भाग्यशाली शकिये । ज्यारे आपणामा उक्त पवित्र तीर्थों प्रत्ये
अविदह मीति-भक्ति जागे त्यारेज
[१६}
अविहड प्रीति-भक्ति केवी होय ।
मीति रीनि कन्टु आर हे, जाणे जाणणहार,
गुगे गुड वाया तेनो, साद कहे शु वार'
अर्थ-खरी अतरग प्रीति ( प्रेम-भक्ति ) नी खुशी कई दिल
क्षणन छ ए तो जे जाणता होय ते ज जाणे एटले एवी अद्भुत
प्रीति-भक्ति जैना हदयमा जागृत थयेलो छ, जेने तेनु अपूर्व रसा
म्वादन मन्यु छे अने तेथी जेनामा नव चैतन्य रेडायु छे, ए विगेरे
चिन्होपडे तेवी प्रेम-भक्तिनी ग्वरी सूची जेना जाणवामा-कळवामा
आयी होय छे तेन तेने पिछानी शके छ कोई मगे माणसे गोल
ग्गाधी होय-तेनो रसास्वाद घो होय ते तेनु सम्प वीजाने पाता
नी शक्ति उपरत होपायी नीरीते समजावी शके ?
भीत मेह अर मोरडी, आयत दे अति मान,
पुकारिके जामें कहत, आपत मेह महान
अर्थ-मेघ अने मारलीन जेसे मीत लागेली छे, तेजी अकृत्रिम
भीत होवी जोइए ज्यारे मेघ आरे छे-भाववानी तयारीमा होप
ले स्यार से केकारव करी मुसीने जणाने छे ये अमारा माणाधार
अति व्हाला अने उपगागे महान् मित्र-मैरान पारे ।
मेह पिगन मोर नहीं, मोर करी तस मीन,
प जमके कर्मये, होत भीत इस रोत
(१७)
अर्थ-जो के मेघराज मोरने कई ओळखता पारम्बना नयी तेष
तेने मोरनी तमा (दरकार) पणनधी, सता जेम भोर मेघना मगळकारी
गुणोनी पिछान करी नेनु आगमन इदपना उमळकाची बघावी ले
छ अन मुक्त कधी तेना नामोत्कीर्तन पुर्वक गुण गाय छ, पारन्
मेघने दरखी देवी जेम ते नाचे माचे छ तेय पूर्वापार्जिन कर्मना
सधी एका मझारनी गाटी प्रीति यथाय छ के जे अतरनी वायी
अनुपूल भतिकूळ सयोगोमा पण कायम पनी रहे , अने परिणामे
स्वपर उमपन अनेक जातना उत्तम लाम समर्प छे
प्रीत मीत सय जन कहै, जुदी मीतकी रीति,
लोह चमक जड दोउ , दखत घलन मुनीति
अर्थ-प्रीत प्रीत सष्टु कोई मुखी पोकार , पण प्रीतनी रीत
कई पिलक्षण ज छ जुयो । लोह [लोड ] अने चमक उपठ (लो
हचुवक पाषाण ) ए ने जड पदार्थ खता एक सीमा सरफ केटल्लु
वधु आकर्षण छ । खरी प्रीनि-पक्ति एवी आर्पणवानी भने दम
वगरनीज होवी जोइए अने एवी अकृत्रिम उल्लसती प्रीति मक्तिन
भक्त जनोने वटु राममद थाप रे
ली पवित्रशासनरुत्रि मुनि कर्परविजय
अनुक्रमणिका
' श्री शत्रुनय महातीर्थ याना विधि
१थी।
१ शभुजप माहारम्प
• तीर्थराजना उत्तम ०१ नामो
तीर्थराजनुं मान-प्रमाण
४ तीर्थकरोनु अवारनवार आगमन
५ सघपाते थई यात्रा करवा आवनारनो विवेक
६ गिरिराजनो अद्भुत महिमा
७ नवाणुयात्रा करता पाळपी जोईती घरी
८ सास अगत्यनी सूचना
९ तीर्धना आरपथी उद्धार पामेलाकंडूरामा १७
१० सिदि पद परेलानी हुक नॉप
" सोळ मोटा उदारोनी टुक नोध
२२
" तीर्थराजना अनेक उत्तम नामो
३० नामना गुण गर्भित खमासमण
आपराना दहा
१५ २१ नामभिंत चत्यवदन
१५ १०८ खमासणना दाहा
।
४८
[.]
उक्त तीर्थसपी पेटलीक पवित्र वस्तुनी भोळखाण भने
तेनो अद्भुत महिमा
४. धी ५३
, रामादनी अने सेनी नीचेरोलां प्रभुनाचरण ४१
• शत्रुजपा नदी
४२
३ आदीश्वर भगवान भव्य मंदिर
४ सूर्योधन अने सूर्यकुड
५ पिल्लण तसापडी
६ ताल वन गिरि उपर साधा देव
८ महुवा ( मधुमति) मां महावीर स्वामी
८ रक्ताचठ उपर नेमिनाय भगवान
• चद्रप्रभास तीर्थ
१० अजारा पार्श्वनाथ
" आयु तीर्थ उपर श्री भादिनाय भने नेमिनाथ ५२
१२ तारग तीर्थ उपर श्रीअजितनाय
१३ पचासरा पार्श्वनाय
JER प्रकारनी शुद्धि साचववानी जरूर
४ अष्टापद फल्प सारांश
५ गिरिनार कल्प सारांश
६ समेतशिखर कल्प सारांश
७ पस्यवदनानि
८ चिदाचल स्तवनानि
८०
--
७८
३
[२०]
१० तपनो मभार तथा तप करवानी आवश्यकता
" वीश स्थानक तपनु टुक विवेचन
" नवपद नमस्कार काव्य अर्थ साये
१३ अरिहतादिक आराधन उपदेश
१४ सिद्धचक्र आराधन विधि
१५ वर्द्धमान तपनी ओळीनी समज
१६ तीथीओ सवधी तपनी समज
१७ पार्थ जिन स्तवन
११७
१०१
सूचना
आ पुस्तक खपी जनाने भेट तरिके आपवानु छे माटे पो
खर्चनी एक आनानी टीमीट मोक्लाने प्रसिद्धकर्ता पासथी अगर
नीचेन सीरनामथी मगाची लेखु
शा शिवनाथ लुमाजी जैन पुस्तकालय.
ठे वेतालपेट न ४९. पुना सीटी
Saring ॐ श्री शत्रुजय महातीर्थ यात्रा विधि. श्री शत्रुजय माहात्म्य प्रथम तीर्थंकर श्री ऋषभदेव भगवानना आदेशयी तेमना प्रथम गमपर श्री पुडर्गक महागनाए जगतना कल्याण माटे सर्वतत्वयुक्त जने अनेक आधी भरेलु' श्री शत्रुनय मातीर्यनु माहात्म्य' मवानग्य शोकोथी प्रगट कर्यु हनु. त्यारपाद श्री महावीर स्वामीना शामनयी तमना गणर श्री मुपास्त्रामीए भावी मनुष्योना आयुष्य ६ अति अन्प नाणी तेमना उपकार माटे उक्त माहात्म्पने ससपी ४ र हमार सोक प्रमाण कयु त्यार पडी श्री सौराष्ट्र देना महाराजा 'शिलादित्य'ना आग्रहथी तेमना समर्थ गुरु "श्री धनेश्वरसरिए" तेमाथी सार सार ग्रही रहमीपुरमा रगभग १० हजार श्लोक ममाण मुख- बोधक शनुजय माहात्म्प पनाव्यु आ सृग्वबोरक श्री गुनय माहात्म्य उपगत एक गत्रुनय लघुकल्प अने वीनी जय महातीर्थक्ल्प ए .
१
(२)
पण पूर्व महापुरुप भणीत होवायी प्रमाणभूत छे तेमां पण बहु अग
त्यनी यावतनो समावेश करेला छे झातासूत्र तथा अतगड दशांग सून
पण आ पवित्र तीर्थराजनी उत्तम साझी आपछे
तीर्थराजनां उत्तम २१ नाम.
शनुजय, २ वाहुवली, ३ मग्देव, ४ पुडरीकागरि, ५ रेवत
गिरि, ६ विमलाचल, ७ सिद्धराज, ८ भगीरथ, .
• सिद्धक्षेत्र, १०
सहस्रकमल, " मुक्तिनिलय, • सिद्धाचल, १३ शतकूटगिरि,
४दक, १६ कोडी निगास, १६ कदयगिरि, १७ लोहित्य, ८ताल
वन,१९ पुण्यगशि,२० महापर अने २१ दृढ शक्ति एतेना मुमसिद्ध
उत्तम २१ नाम छ गनुजय महातीर्थ कल्पमा कइ पाठातरे जुदा नाम
पण कया छ उक्त वधा नाम मुर नर अने मुनिनीए तेना उत्तम
गुणने अनुसरी पाडेला छे. वी तैना १०८ नाम पण मभलाय ,
जेमांना २० नाम तो नवाणु मारनी पूजामाज आला छ ते
नरायु नाम उपरांत वीजा पण नाम श्री शथुजय माहात्म्य प्रमुखमा
देसाय छे ए पाए नाम करने का उत्तम हेतुथीज मसिद्ध थये
तेमा पण दरू, कदम, कोडीनिवास, गीत्य अने तालावन ए पाच
कूर तो देवताधिष्टित र नखाणो, गुफाभी, औषधी अने रसकुपिका
युक्त छ ते पाच कट सनीवन कोलो छ.
तीर्थराजनु मान-प्रमाण
दरेक अवसर्पिणी कापना प्रथमादिक छ आरामा तेनु मान
अनुक्रमे ८०,७०, ६०,००० योजन अने ७ हायनु घटनु कटेल
छ. तेवीनरीने उत्सर्पिणी काळना चहता छ आरामा तेनु मा
अनुक्रमे ७ हाथधी वधतु जतु छठे ८० योजन प्रमाण यह जाय रे
ऋषभदेव (प्रथम तीर्थकरना ममतेनु मान उचपणे ८योजन, मूठमा
विस्तार ५० योजन, अने उपर शिसरतले १० योजन हनु प जीजा
आगना छेडे रहे गिरिनु मान जगान्यु तेचीन रीते चोथा आगना
डे मूळ घेरावमा १० योजननु मान समनी रेख
सिद्धाचळ उपर तीर्थगेनु अवारनवार आगमन
अतीत कारमा मपभसेन ममुप असग्य तीर्थकरोए गिरिराज
उपर समासग अनेक जीवाने उद्धरी पोते सिद्धिपदने पाम्या छ
भविष्यकारमा पद्मनाभ प्रमुख तीर्थकगे नहीं आवी ममत्रसगा,
नेमन वर्तमान चोचीतीमा श्री नमिनाय बगर २३ तीर्थकगे आदी
समवसर्या के केवन नान-दर्शनारे अनन गम जाणीने, तीर्थकर
भगवानी ना अवारनवार आवी ममसर्या ३ तेमा पण वर्तमान
चोवीगीना प्रथम तीर्थकर श्री नपभदेव भगवान नो पूर्ण
अरावी समासर्या ने
मथम नोकर भगवानना प्रथम गणपर श्रीपुटरीक महागज पर
एक मासनु भणसण पाळी चत्री पूर्णिमाना दिस पाच कोड मुनिओ
माथे मोक्षपदपारया , ते दिवसयी मा गिरिराज "पुडरीक" नापथी
प्रमिद्धि पाम्यो
रुपमदेव भगवान पहेला ८ कोडामोड सागरोपम जेटली काळ
धर्म ध्यपधान पढेगु तथा ते वावते भावी जनोना कल्याण अथे मीधर्म
अतर
M इंद्रना आदेशी प्रभुना पुन भरत चक्रवाए प्रभुना मुग्पथी राजना गुण सांभळी श्रीसम्पति तीलक करावी चक्रवर्ती स समृद्धि साये लइ श्रीनाभ गणधरने आगळ करी श्रीतीर्थराजने त्या वर्धकी रत्ननी पासे २२ जिनालय युक्त उत्तुग प्रासाद वनाव्यो ० जिनालय साथै श्रीपभदेवे प्रभुनी मासाद घनाववानो हेतु ए जणाय छे के नेमिनाथ शिवाय ०३ तीर्थंकरो अर समामरेला छे सघपति बइ सघ साथे यात्रा करवा आपनारनो विवेक प्रथम उत्तम गुरमहाराज पासे अक्षत वासभेप करायो त्यार- वाद महर्धिक श्रेष्ठी प्रमुखे सघपतिने तेमन सघपणने उत्तम पुष्पमाळा पहेराक्वी पठी सपपति सर्व स्थानकी श्री सघने आमरण करी योगवे अने स्वनगर चैत्योमा प्रथम महोत्सर करे पछी ज्ञानी जनोने भक्तियी पोताना घरे बोलनी सर्व विनोनो नाश करवाट प्रथम गांतिकर्म कराने, जेथी मनोरडे प्रत्यक्ष ययेग देवताओ निग्ने यात्रा पूर्ण कराने सपति साथै एक मनोहर चत्य श्री आदीश्वरमा प्रतिमा युक्त राग्वे शुभदिवसे शुभमुहर्ते शुभशुकनयोगे त्यांची प्रयाएं करे गुरु महाराजने आगत करी, मार्गमा जिनशासननी प्रभावना करता, जीर्णचं यादिकनो उद्धार करतां, दीन दुखीन योग्य 'आल्पना . देता अने सत्र सार्मिक जनोनी यथायोग्य भक्ति करता अनुक १ सय 41 - - (.) नीर्यराज नजदीक आगे अहाथी तीर्थराजना दर्शन थाय छे एवी चधामणी आपनाग्ने अति उदारताथी 'तुष्टिदान' आपे. अने गिरि- राजना सामान दर्शन करी पाइननो याग करी विकस्वर रोचनवडे पनिधिराजने निरनी पचाग प्रणाम करी प्रभुना चरणनी पेरे गिरि- राजनी सेवा करे गिरिंगजन गर देग्या पण श्रीमानी भक्ति कर- साथी रहु यम याय , नो पछी गिरिराजने साक्षात् नजरे जाया बाद श्री सपनी भक्ति करवाना फटनु कहेज शु गिरिराजना दर्शन थया साद त्याज निवास करी सपनिए महापवानी साथे उपवास करतो अने शुद्ध थइ उत्तम रस अकार धारी पत्नी सहीत देवाल्य- मा आवी प्रमुनी नात्र पूजा करवी पछी उत्तम धूप दहन करी मगळ चिनि सहित मगन गीत गाता श्री गिरिराज तरफ थोडा पगला जह उत्तम या कर्दमवडे भूमि उपर विपन करी श्री माने स्वास्न- कल्याणकारी एवो अक्षतनो के मोनीनो एक स्वस्तिक ( साथीओ) कावो पड़ी यमो कोलाहल शात करापी गुरु महाराजने आगळ घरी सम्पतिए विविध योथी पूजनोत्सव कम्पो, अने सर पूजा साध- मिवात्सल्य तया देवाग्यमा सगीत भक्तिभावी करपा, ते समये महा- धोए तेमज अय महाशयोए पण पत्नी सहित सरपतिनी रखाकार तथा पुष्पमालाधी बहु मानपूर्वक पूजा करवी ते दिवस देवगुन्नी भक्ति करता सहुए स्यान रहेषु अने भरन महाराजनी परे श्री तीर्थ- राजनी स्तुति करवी, जे भव्यजनो भक्तिभावधी गिरिराजनी स्तुति करे छे ते म्यस्थाने रया उता तीर्थयात्रानु उत्तम फर पामे छे. -- -- वीजा दीपसे मभाते सर सहित जिनालयमा जइ तीर्थकर भग- तने तथा गुरु महाराजने वदना करी सपपति विगेरे पारण करे.त्यार द गुरु महाराजने आगळ करी सबपति सर सहित श्री तीर्थराजने बेटवा आतुरता धारी आगळ चाले, मगळ वनि सहित श्री गिरिराज पर चढता वाटमा गिरिराजनी अद्भुत योभा जोड दीलमा अति बाल्हाद पामे. गिरिराजनो अद्भुत महिमा अन्य स्थळे अति उग्रतप अने ब्रामचथी जे फळ मळे ते अन शुद्धभावधी निवसवावडे न प्राप्त पद के छ कोटि गमे मनुष्योने इच्छित भोजन कराक्वार्थी जे फल प्राप्त चाय ते अन एक उपवास माथी प्राप्त था शरे छ म्वर्ग मृत्यु अने पातालमा जे जे तीयो छे, तेमना दर्शननु फळ पुंडरीक गिग्गिजने भारथी भेया वडे माम था शके श्री गनुनयना मार्गमा यात्रा जता सायु सपनी भत्ति, प्रभा चना, वैयावय प्रमुख करता गिरिंगन दूर होय त्या सुधी क्रोड गणु फळ अने साक्षात नजर पडता अनतगगु फळ प्राप्त केले जे जे महानुभाव मुनिओने अन केवळज्ञान उत्पन्न थयु छ, तेमन निर्माण प्राप्त थयु छे, ते सर्पने बदन करवानु फर श्री पुढरीक गिरिगजने भावमहित वहन करता प्राप्त थड गके छ अष्टापद, समेतशिवर. पावापुरी, चपापुरी अने गिरनारजीने बदन करता जे पुप फळ थाय तेथी सोगणु फळ आ गिरिराजने शुद्धभावथी बदन कम्या वडे मळी शके छ अब प्रभु पृना (शुद्ध द्रव्यथी) करनारने जे फळ मळे तेथी सांगणु फ7 शास्त्र रीति मुना निर्माण थयेगी जिनपडिमा भरावाथी पास थाय छे. हजार गण फळ गाव रीतियों जिनमुक्न कराताम से परत आ तीर्थनु यथार्थ रक्षण करनारने तो अनत गुणु पुण्य सासर धड़ के छ प्रमु आज्ञानु रहस्य जाणी ते प्रमाणे परमार्थ दारे पतनारनीज पनिहारी छ श्रेष्ट फळ तेन मेळची शके छे आ गिरि- राजने मन, परन अने कापानी शुद्धियी स्मरण करतो जे कोड भयात्मा अन गिरिराज उपर शुभ निष्टा राखी मोयफळनी इन्छार्थी नवकारगी, पोरसी, पुरिमट्ट, एकासणु, आयपिल अने उपास करे ले त अनुक्रमे छअहम, दमम (चार उपवास), दुवाल्स (पार उपवास) अर्धमास अने एक मास उपवासनु फळ मेळवी के छे ने भन्यामा अन पाणी रहिन (चोविहारो) करीने सात यात्रा (जयणा पक)कर छे ते जीने भो मोक्षपद पामी शके छे मान पण आ गिरिवरना पसापथी गमे तेवा आचार वगरना जीव पण अनगन आराधी सुग्वे स्वर्गे जद शके छ आ गिरिगज उपर मभूभक्ति योग्य पृनोपगरण देवावडे भषि- प्यमां ते दाना उत्तम समद्धि पामीनकडे
(८)
आ तीर्थराज उपर ताजा अने उत्तम सुगधि पुष्पांनी जपणाथी
गुथेली माळाओ चहावा पडे मोह पुण्य धाय छ (सोयाटे विषय
फुलोनी माळा करता हुना सारा सारा फुल चढापा क्यारे श्रेयकारी
साय पाचपाथी फुरमा जीपने क्टली फिलामना थती हो
आपणा पोतानाज दायलाथी सहज समनी काय ते . वारे
शक्ति होय तो श्रेष्ट मुगधि फुलगेना पगर पण भरागी काय, आ
धारत चाललो अपिरि दाप टापा टरेक भयजने सास 78
देवानी जरले)
आ गिरिराज उपर कृष्णागर प्रमुखना चूप करनाथी १५ उप
चासनु फर मने छ अन उत्तम कर्परमित्रित प रसाथी एक
मास उपासन फळ मळी शके छ ची साधु-मुनिराजने शुद्ध
आदर पाणी चख पान औषध भेपन अने रहेरा स्थान निगरे आप
चाय केलाफ मासना उपवासनु फळ म
जय तीथोमा सुवर्ण भमि अने भूपर्णानु दान देयाथी जे पुन्य
प्राप्त वाय ते आ गिरिराम उपर प्रभुनी पूजा अने मान मानी मात
थइशकेले
जे भन्यात्माओ श्री जय गिरिंगजने सदाय पोताना हदय
कमळमायाया करे छे तेओ सकळ महाभयायी मुक्त थाय छ जो के
सरया रहित तीर्थकरादिकना चरण स्पर्शडे तथा अनत कोटा पोरी
जमो अा सिद्ध (सर्वथा कर्म मुक्त) या वडे आ महातीर्थ सदाय
पूजनीय छ तापण भव्य जनोने विशेष आलपनमत थाय एपा हेतुथी
इन्द्र महागजनी प्रेरणा पडे भरत चायनाए अन एक नपम प्रभुनी प्रामाद गावीग जिनालय युक्त सनाव्यो. ते पयम उद्वार पीजो उद्धार सगर करतीए श्री अजितनाथ प्रभुना ममये कराव्यो ते पवत मधमनी रत्नमय मतिमा नेमणे पडना काळ जाणी मुवर्ण गुफामा पपरावी दीपी ते मुपर्ण गुफामा विराजमान करेंगे रनपयी श्री रुपम प्रति माने बोर पर कृतपुप भया मान जोइ के ३ तेने माटे मन गाउमप यमा आव अधिकार करेगा के चरण नगवटी सपीप रहती (नवानिष्ठित) गुफामा पररावी भरत महाराजाग गरी प्रभु पतिमाने भेटनार-नमन कग्नार महा पुस्प एकावतारी थाय उ. दार- फळ (कोटा) ना क्ष समीप अगाव देवडीनी नजदीकला भागमा पोलना द्वार जे ते सुपर्ण गुफानु द्वार उयाडीने अट्ठम तपना आग धनयी सुष्टमान थयेगे कपदी यक्ष ते गुफामा परावे भरते भग- वेरी प्रभु प्रतिमाना दर्शन करावे छे (ते महानुभाष भावि आत्मा एकावतारी पर मोर पामेछे) महाविदेह क्षेत्रमा विचरता (विहग्मान) सीगवर प्रभु पण त्या म्हंग भन्यजनो आगळ (द्वादा पर्पदा मये) श्री शवजय महानार्थना गुण गाय के गढ़ एनु अद्भुत माहात्म्य डे आ गिरिगज उपर असम्न्य उद्धार, असाप जिनमदिरो, अने असग्य मतिमात्रओ पुन्नशाली जीवोए करार छे तेमां मोग १६ उद्धारनी वान ०० प्रकारनी पूजा विगैरेमा मुमसिद्ध छ।
- (१०) तीर्थयात्रा करतां पाळवी जोइती छ री • सचित परिहारी-काचु पाणी, काचां धान्य, काची वनस्पति (फळ फुल वगेरे) ते या अपरिपरस होय, संचत होय, त्यामधी तेगा खानपाननो त्याग. • एकलाहारी-क स्थाने मीने नियमीत एकज वग्वत निरवय- निदपि अन्न पाननुज सेवन कर ३ गुर माथे पदचारी-गुरु महाराजने आगठ करी तेमनी पडआहे विनयपूर्वक उपाडा पगे वाहन वगर चाल र भूमिमधारी-माचा, पलग तजी के भूमि उपर सथारर ५ नामचर्यपारी-यानाना दिवसोमा ही पुम्पोप विपय बिहानी सतोपत्तिथी त्याग करी निर्मळ शील पार ६ आवश्यक दोयपारी-उभय टक देवसी अने गइ मतिक्रमण करी लागे पद पण दुपण गळा मपी यह, अय म्थले "आवश्यक दोयारीना पदले शुद्ध सम्यस्त्वधारी" एम कहेनु छे एटले कोड प्रकारना गकिक के रोरोत्तर मि याच सेवनथी सहतर अर गान रहेगा मयत्नशीठ थार नवाणु यात्रा करनारे उक्त छरी उपरांत करवानी करणी . एक र नकार-~-महामानो जाप पुरो करवो उक्त जाप स्थिर चित्तथी (मन वचन अने गायानी शुद्धिी) गणो चित छ जाप गणता कोइ साये गा लप नन करवो मार्गमा चारता (") गणवा करता स्थिर मुकामे गणवो सारो छे केमर घालता जीव जयणा पाळरानो खास खप करवो जोइए. जो हर हमेश (पांधी) "नकारवाही गणी शकाय तो ९९ दिवमे ते जाप पुरो थर्ड भके. कारणसर कदाच न गणी काय तो ते आगळ पाउ7 गीने पण ठेवटे पुरोलम जाप गणी देश २ प्रतिदिन तीर्य जळादिस्यी शुद्ध थइ शुद्ध पम्य अलकार धारण करी जयणा सहित, पनी शके त्या मुधी निरतर एक एकन याना आशातना टाळीने करवी ३ इन्हमेश पनी शके त्या मुधी अष्ट प्रकारी पूजा करवी तेमा पापरवाना द्रव्य पोताना वरना शुद्ध निर्दोष वापरता ४ नोके दरक जिनमदिरमा प्रभुना दर्शन करता 'नमो निणाण' अथवा एकाद नमस्कार लोक ममुग्पयी सामान्य चत्यवदन तो करसुन, परतु मनहर पाचक स्थळे विशेपे च यादन प्रमुग्य करी भावनी वृद्धि थाय नेम करा ८ मूळनायक श्री आदीश्वर भगवानना देगसर फरती त्रण मद क्षिणा (पनता मुधी पीना या चैत्योना दर्शन साथे सायेज थई जाय तेम) दरेक यात्रा वखते देवी. ६ श्री तीर्थराज आराधन अर्थे तेमना उत्तम गुणनु स्मरण परीने भतिदिन • समासमण देश, तेमन नव रोगस्मनो काउस्सग विगरे यथायोम्प करसु. ७ ९० यात्रानी पूर्णाहुति यता एकी साये मुळनायकजीना चैत्य फ- (१) रती .. ०० प्रदक्षिणा तेमज १०८ खमासमण देवां तेवीन रीते यथाशक्ति विशेष प्रकारे प्रभुनी पूजा (०० प्रकारी विगैरे) भ- णावी अने तेथे प्रसगे यथाशक्ति द्रव्य भाषयी भक्तिनी वृद्धि थाय तेम लक्ष राख o जा नहि. ८ वधी पागोनी फरसना करवा उपरात गिरिराजनी ६ गाउनी,२ गाउनी विगरे प्रदक्षिणा करवा पनतो ग्वप करवो तेरे मसगे. नता मुधी खुटा पगे चाली जयणापूर्वक पोत मर्यादा सहित गिरिराजनी सेवा भक्ति करपी भतिदिन यात्रा जता मार्गमा प्रभुनी पादुकाओ तेमन सिद्ध थयेला महाशयांनी प्रतिमाओ आवे तेमने भार सहित नमन पूजन निगरे करता उस राखा पामे ने अनादर करी चाल्या सात छह अने ये अमनो तप करी श्री गिरिराजनु भ्यान करता यानादिकनों प्रमाद रहित लाभ लेको माते छहमा अनुक्रमे आधी श्री आदीश्वर परमेष्ठिने नम रीते जाप जपता २० नत्र श्री आदीश्वर अहते नम कारसाळी गणवी ३ श्री आदीवर नाथाय नम सेमज" लोगस्सनोकाउ ४ श्री आदीश्वर सर्वज्ञाय नम म्सग तथा २१खमासमणा ५ श्री आदीश्वर पारगताय नम' (गिरिराजना उत्तम २१ ६ श्रीशत्रजयसिद्धक्षेत्रपुडरीकाय नम गुण गमित नामना दुहा ७ श्री सिद्धक्षेत्र पुडरीक विमत- योलीने) देवा गिस्विराय नम पने अउममा ८- श्री सिद्धादि शत्रुजय सिद्धगिरिवराय नम 'खास अगत्यनी सूचना (लक्षमा राखवा योग्य ) १. जयणा पूर्वक साते शुद्धि साचवीने यानार्थे जता विकथा- दिक ममाद सेवसे नहि कियाथी पोतानु तथा परनु पण वगडे छ. तथी हृदयमा श्री गिरिराजना गुणनु स्मरण करता करतां पचता शुभ परिणामे उपर चढ २. धर्मनु मृत पिनय होपाथी नम्रता राग्वी चाल्व यात्रार्थ जता दहनु दमन करबु. खास मोटी मांदगी विगैरे कारण बगर 'डाळी' करी तेमा बेसी जना करता सुहा पगे चालीनन वीना कोईने तक. लीफ आप्या शिवाय यात्रा करती. प्रभु पूजा चन्यवदनादिक वग्यते पण विनयगुण विसरी जयो नहि सद्गुणी साथ, साची, वापर, आविका विगेरेनु यथायोग्य मान साचबवा भूलयु नहि ३ तीर्थजळ पविन होगयी तेने उप्ण करी क करावी स्नान क रखा करता ते शुद्ध जळथीन जयणा पूर्वक स्नान करी प्रमु पुननमा मत्त या युक्त छ ४. यात्रा पूजादिकमा भाईओए तेमन व्हेनाए घरावर पातपाता नी मर्यादा साचत्ररा सभाळ गखत्री एकन यो पृजन विगरे क- रता मर्यादा जायाय नहि तो वीजा स्थळे भार महित प्रभुभक्ति करी लेवी. ५ डुगर पूना करवा जता मार्गमान पगीया उपर पुप्पादिक घढावया करतां मास नियमित स्थळोए के हुगरमांनी कोई अलापदी शीला उपर पुष्पादिक चढाववा युक्त छे. तेवे प्रसगे नजर पडती (१४) अशुचि विगेरे आशातना दूर करवा करारमा पूरत लक्ष राखया उको नदि. ६ स्नान करती घग्यते पहेरवान वस्त्र पोतपोतानु अलायदुन राखा दुरस्त छ, नेमन सेन वषयी मीनु अग नहि सृछता अलायदा भगुडा विगरेधीज शरीर साफ करर युक्त छे. एम करवायी शरीरनी आगेग्यता जळगाशे अने अयथा यती आभावना पण दूर यह शकले. आ भारत उपेक्षा करती नहि ७ मभु पासे घरवा माटे फल, फूल विगेरे जे उत्तम द्रव्य लड नवाना होय ते जैम नेम अनादरथी नहि लइ जना आदर पूर्वक लड जगा मार्गमा जता केलाक मुग्ध यानादओ श्रीफळने चोटीची झाली राइ जता देग्वाय ले ते अनुचित छ श्रीफळ आदिक आदर सहित रेहायम अथवा स्याऊ प्रमुग्यमा रावीनेज ला जवु उचित छै । यानार्थ जती उपर मार्गमा पण कोई पण प्रकारे अशुधि प्रमुख आशातना न पाय पनी सभाळ राग्यता रहे • यथाशक्ति पारसी प्रमुखनु पचखाण करानेज उपर चदनु फेमके भर करेलु थोड़ पण पयग्वाण महान् लाभ आपे छ १० आ क्षेत्रमा हरेक रीते सीदाता सम्धी भाईओने विक सहित सहाय आपी धर्ममार्गमा जोडया प्रयत्न करतो. " देह उपरनी माया ओछी करी सुरवशीलपगु तनीने र शक्ति अनुसारे दान, शील, तप अने भावरूप धर्मनु सारी रीते सेग्न कर. मा पुण्यक्षेत्रमा विवेकयी कोली पर्मकरणी महालाभ- कारीयाप छ. १०. प्रतिदिन पाता सुधी जपणापूर्वक (जीवनी पिराधना न याय तेम) एकन यात्रा करवी मोटा पर्व दिसे पीनी यात्रा करवा सास ईन्डा याय तो ते यह स्थिरता साये जयणा पूर्वक विरि युक्त कबी. २३ लाक अणमभजु भाइओ देरामर के देरी विगरेनी भीती उपर पेनसील के शेयला ती पोताना नाम सी के गमे तेरा चित्र काहीने भीतीने काही करी आशातना को छे, आवी रीते पोतानु नाम नमर करतानं टन उता मह जनो पोताना नाम उपर तीर्यनी मागतनारप मशीनी कुचो दे ले माटे तेम ममनु माणसोए जाते नहिं करता करनाग्ने समजावा, वारपार मयत्न करतो. ४ बेटगा यात्राझो वह अपागमा यात्राथ जाय , तेम नहीं जता मारीन अजाम थया पाद जयणा सहित पगे चारी यात्रा कमी युक्त ५ पटगा यागमो खाम कारण गगर डोळी करी यात्रा ओवरे सथी नमना निमित्त डोळीरारा उपर कंटती जानी आगानना को २ ते मी विचार करी सम माणसोए तेवी विपि आशातना तनाने ज रनतामुधी यात्रानो राम रेवो जोइए १६ याना आग भाइ बनाए प्रभुपूजा, गुग्यदन, सच्चानुकपा (माणी-दया), शुभपारदान, गुणानुराग अने भाखश्रवणरप पो-
ताना नित्यम्य विसारी नहि देतां ते नियमसर सेवा जोइए,
१७ अन सदा साथमिक जनोनी बनी शके तेटली सेवा भक्ति
घड़े आराधना करनी परतु तेनी कोई रीते गिराधना तो करवीनहिज
१८ तीर्थभक्ति माटे जेटल तन, मन, धनथी कराय ते ओडुन
छ एम समजी ने कई यथाशक्ति करसामा आवे तेनो गई तो वरपोज
नाह, पण पूर्व पुरुषोनु दधात लई स्वलघुतान भाववी
१० अन माय. कोईपण जातना पापमा प्रवृत्ति न थाय तेवी
काळजी राखनी कोई पण Tळी सगतिथी अळगारहेछ सब जीवने
आत्मा समान लेखी दयानी लागणी वधारवी अने परिणामनी
शुद्धि करवी
२० कोइने कर्कश-कटोर के मर्म वचन कहे नहि. मिष्ट मिय
पचनज बदर गमे तेरा प्रसगमा पण असत्य अने कढक वचन
नन कहे
" आपणी रनि देखी पीना तेनी अनुमोदना करे अने तेनु
अनुकरण पण करे ते शांत-निर्म:-प्रमाणिक-निष्कपट रत्ति अन
विशेप रासवी शासननी मभावनानो ए सरल रस्तो छ
० कोइ मकारना दुव्यसनी अर सदतर दूर रहेराज प्रयत्न
कमी आवा पवित्र स्थळे तो केवळ धर्म सेवननुन व्यरान राखर
२३ तीर्थ भक्तने छाजे तेवीज रहेणी कहेणी अन राखी रहे
२४ कोइ रीते अनीति के अयायने उत्तेजन मळे तेम नहि
करता, न्याप नीतिनेज उतेजन मळे तेम जाते करसु, अने वीजा
पास कराव
२५ आवा उत्तम तीर्य आसानो शो हेतु छे? ते पार पढे छ
के नहतेमां कसुर थती होय तो तो सुधारी लेवानी कायम काळजी
राग्वी पीतामा जोता रहे.
२६ तीर्थकर भगवान समान पवित्र आ तीर्थराजनी सेवा
भक्तिनो राम आपणने अनेकवार मळे तवी चीवट राखी प्रसग पार्टी
तेवो लाभ लेगा ममाद न करो
२७ कोइ पण प्रकारना कदाग्रहथी अर तान दूरन रहेर.
श्री सिद्धगिरिना आश्रयथी उद्धार पामेला
कराजा
पकड नाय चद्रपुरीनो राजा हता ते अनेक सोय व्यसनोमा
ग्रस्त महापापी अने या जो घर हता अनेक अन्यायाचरणथा प्रजा
ने पीडता तने क्षयरा उत्पन थया, तेधी तेनो देह क्षीण थवा माइयो,
प्टल तेने मिनी जेम धर्मनु स्मरण पशु पहजुद्धिवाला जीवा स्या
सुधी सरीने मुप्ती हाय छे त्यांमधी धर्मने विचित् मान सभारता
पण नयी परतु ज्या मृत्युनो भग रागेछ क्यारेज तेओ धर्मन
पाद कर छे.
एकदा ते कड़गाजा पोते करेला अन्यापाचरणने सभारता खिन्न
चित्ते सभामा पेठो हलो, एतामा कल्पक्षना पर उपर लम्बेगे एक
दिव्य श्लोक कोइए आसमानी को तेनी पास आनी पडयो ते
शोक तना पुन्यकाळी पजोना पुन्पयो रश श्येरी तनी गोवदेशों
(१८) "अविकार" तेने जाग्रत करवा नांग्वलो हतो तेनी भाचार्य एती के "पूर्व भवमा करेला सुकृती सरळी सपत्तिने पाम्या छता जे महा स्मा आ भवमा धर्मनेन विसारी देछे ते स्व स्वामीद्रोह करनार महा पातकीनु श्रेय भी रोते थइ सके? " उक्त लोकलो भावार्थ मनमा विचारी पोते करेला अनेक अन्यायाचरणने सभारी बद सेद पामतो चिंतातुर थयेलो ते राजा रानीना वरवते एकले राज्य छोडी मरवाने माटे निश्चय करी चाली नीकन्या जवा ते नगर वदार नीरयों के तरतज एक सदर गाय तेना जोवामा आवी ते गाय राजानी सामे धरसी आवी नेने प्रहार करवा लागी ने जोइ गजाए पण रीसथी ग्वदग उगामीने ते गायना ने टरडा वर्ग नारया तेमाथी एक हायमा पाती नचायनी भपकर नी नीकळी ते स्त्रीए आक्रोश करी तेने युद्ध करवा कहा जथी ते स्त्रीना गर्वयुक्त वचन सांभळी जो तेनी साम खड्ग उगाया जाय छ तेशमा ते स्वीनी कातीवई पाताने वाघाइ गयेली अने रधिर झरतो जोइ कड़गमा पहुन रोद पाम्यो, पटले ते स्त्रीए नेने पुन युद्ध करमा जणायु तेथी ते शोकसागरमा डुबी गया उतो पिचारा लाग्यो के अहो ' देव ज्यारे रिपरीत थयु त्यारे । एक स्त्रीथी पण पराभर पाम्यो अहो हुमरमा माटेज नीमन्यो हता ते भूली नइ म गौहत्यानु महापाप क्युं हवे मारी "नी गति यस आपत्तिमा आवी पडेलो हु शु कर' अथवा दव सह त्यारे कवी खोदयो शा कामनो?" आवी रीते ने शोक्ग्रस्त पनी विचार करता इतो तेगामा तने ते मुदर युवती, जे अविका हती, तेणे कहा के हे मृह' हनी नारा चि. 1 समां धर्म बुद्धि भगती नधी फक्त तु दु ग्वाविष्ट यवायी पणा तेने समारे जोफे पदाधपणे त अनेक कृयो की छे, तोपण हवे तु थर्मनो आश्रय, कारण के तेना जेवी कोइ उपगारी नथी. छेवटे पण जे तेना आश्रय ले, तेने ने वार "मारिका" नाप तारीगोनदेवी हुतारी परीक्षा करता माटे म आ सी प्रवृत्ति करी छ. हज तागमा धर्मनी योग्यता नथी, तेथी तु देशाटन अने तीर्थाटन कर क्षमायुक्त सर दुख सान कर पडी ब्यारे तारामा योग्यता जोरम यार फरी प्रगट या नने उचित मार्ग जग यतापी एम कही देवी अनर्शन थद गर कड़गना विचारेले के हज मार भाग्य जागनु , के मारी गोत्र देवीए रिन युद्धियी मने नर्गन दीयु हरे हु प्रमादान एको उद्यम कर के जेथा थोडाजवताधर्मने योग्य या आत्महिन माधी । एम विचार्ग मभाने ते त्याथी कोइ दिशा तरफ चारी नीकल्यो. प्रसन्न पिन वायी ते दु ग्य भूगे गयो पठी ने कालाक गिरि उपर आवी रात्री वास यो, पालो पहरे कोदक वैरी यो मगट थट प्रोष युक्त वचनधी कन्यु के हे दष्ट ! ते पूर्व मने मारी, मारी वीनु हरण कछे ने नने मागे हवे तार मरण नजदीक आन्यु ले माटे नारा इष्ट नु स्मरण कर पम कहो नेण तेनी वह परे कदर्थना करी. उपटे नेने सोइ एक गुफामा जीवनो मुकीने यक्ष अतर्धान थर गयो. आवावते ने राजा पोते पुत्र करेल अन्यायाचाणने सभारी समाग मनमा चितव के आ दु.ग्व ने शु मात्र ? शु जागु नेना केवा कटुक फर आगर भोगवा पडो? - M (0) एपी रीते पोताना दुप्प यांनी निदा परतो ते पापना क्षय माटे अहीं तही भपया राग्यो पनामा तेनी गोनदेवी अश्किा प्रगट थइ चोली के हे वत्स ! ये ज्या त्यां फरवानी तने जरर नयी फक्त शटुजयगिरिनुज तु सेवन कर ते पर एपा दुष्कृत्यो कयाँ के त गिरिराजनु सेवन करवाधीन सब पापनो क्षय थर शकशे ते बगर तेनो क्षय थइ शक्गै नहि. एपी रीते गोनदेवीए कहेल्ग हितकारी बचना साभळी अने तेनाज मुसे त गिरिराजनो माह महिमा अरण करी, अति उत्साहपूर्वक ते तीर्थराज तरफ चाली नीकन्यो अने तेना दर्शन थाय त्यामुधी तेणे खानपाननो त्याग कया अनुक्रमे गिरिराज ना अने एक शात मुनिना तेन दर्शन थया मुनिना सदुपदेशथी तेणे तेमनी पासे चारित्र अगीकार क्र्यु चारित अगीकार करी अनुक्रमे श्री तीर्थराजने शुद्ध भाषी भेटी, तीर्थाधिपति श्री आदिनाथनां वारवार अनिमेपपणे दर्शन करी, ते महादुकर तप करवा राग्यो तेथी तेना सका कर्म क्षीण थइ गया अने शुद्ध ध्यान योगे ते शिव रमणीनो भोक्ता थयो एपी रीते एक निष्टाथी जे भव्यननो श्रीशनु जय तीर्थनु तेमन श्री आदीश्वर प्रभुनु सेवन करशे, ते पण कडू नरपतिनी परे सर्व दुसनो अन करी अनुक्रमे परमपद पामो नितारी राजा पण ए तीर्थाधिगजना मेपनयी सबरीत मुखी थयो तनु रामा पण पोताना पुनो सहित अनुजय तीर्थ तथा श्री शनुजयी नदीनु सेवन करी पोताना दुःपनी भन करी मुख समृद्धि पाम्यो कर्म- ना योगी पोट रोगाविष्ट थयेलो महीपार कुमार फक्त सूर्यकुडना जाना स्पर्श मात्रथी गेग मुक्त थर काचन जेवी कायावालो थयो केटली सरया एनी रीते तीर्थपतिनां सेवनथी करफ जीयोना कल्याण यया छ, थाय छे, अने भाविकाळे पण थो जो के ए गिरिराज उपर कारनी अननताधी अनत कोटि जीवो सिद्धिपद पाम्या छे, तोपण वर्तमान चोलीशी विगरेमा सिद्धिपद बरेल जीवनी अटक नॉध आपामा आवे छ कोण श्री रुपमदेव मभुना गजराजामो असरयाता. श्री पुडरीक गणधर (कपभर म्यामांना प्रथम गणधर) पाचकोडमाथ. द्वाविध वारिखिल्ल (रूपभदेव प्रभुना पात्रो) दश क्रोड साये. आदित्या (आदिनाथना पात्रो) एक गाव साये. मोमयशा (आदिनाथना पुन) तेर मोड साये. याहुगलिना पुन एक हजार ने पाठ नाम विद्याधरनी पुत्री चर्चा प्रमुरम चौसठ. नगि पिनमि शिरायगे कोड माथे -सागरमुनि एक नोड साथ भरतमुनि पाच कोड माथे. अमितपेन सत्तर मोड साये. भजितनाय ममुना साधुभा दश हजार श्री सार मुनि एक मोड साय. श्री शांतिनाथ प्रभुमार्य चतुमास रहेग १५२५५७७७मुनिओ. राप भरत (दशरथ पुत्रो) पण मोड साथै গা সন্তুষ্ট थापचा पुन (०) पाच पाइयो वीश नोड मुनिभा साथै वमुदेवनी बीओ पानीच हजार चैदी चुमाळीशस (८४००)साधे नारद नापि एका गाव (सा) साडीआट मोड साये, दमिनारि मुनि चोद हमार साये. एक हजार साये शुक परिवाजक (शुकाचार्य) एक हजार साये सेलगाचार्य पाचसे साघुसाय गुभद्रमुनि सातसो साधु साधे कालिक मुनि एक हजार साये कदर गणधर (गत चौविशीमा) एक क्रोड साये सप्रति जिनना थापचागणर एक हजार साथ आ शिवाय रुपमसनजिन प्रमुख असर याता, देवकीनीना छ पुत्रो, जाळी मयाली ने उवयाळी (जादव), मुनत शेठ, मडकमुनि, सुकोसामुनि, तेमज अयमत्तामुनि विगैरे सग्या रहित महात्माओं अर सिद्धि पद पर्या छ अत्र ययेला १६ मोटा उद्धारोनी दुक नोध , भरतचापतीए श्रीनाम गणग्नी साथै पारी राज्यों • भरतचक्रवतींनी आमी पाट ययग दडवीर्य भूपाले कराव्यो. ३ सीमधर सामीनो उपदेश श्रवण री इशानेन्द्र कराव्यो
४ चौथा देवलोकना इन्द्र महेन्द्रे कराव्या
५ पाचमा देवगेकना स्वामी ब्रामेन्द्र कराव्यो
६ मुचनपतिना इन्द्र चमरेन्द्र कराव्यो
७ अनिननाय म्वामीना वधु सगर चक्रवर्तीए कराव्यो
८ अभिनदन स्वामीना उपदेशयी व्यतरेन्दोए कराव्यो
९ चद्रपभुना गासनमा चद्रशेखर मुनिना उपदेगयी तेमना पुन
घद्रयशाए कराव्यो
१० श्री शातिनाथनीना पुत्र चक्रायुधजीए देशना सामठीने
कराव्या.
" श्री मुनिसुव्रत स्वामीना शासनमा रामचद्रनी करायो
१० श्री नेमिनाथजीना उपदेशथी पाडनोए देव सदायथी कराग्यो
१३ नावडा गेठे वनस्वामीनी महायपी सपत् १०८मा कराव्यो
" श्री कुमारपाळ रानानावग्वतमा पाहडमनीए १०१२मा करायो
१. समरामा ओगबारे सन १३७१ मा कराग्यो
१६करमागा नो ११.८३ मा गयो
आ मुग्य उद्धारोनीन बात छ ते शिराय गत्रुनय कल्पमा
कन्या मुना अत्र अमग्य द्वारो, असन्य चत्यो अने असाय
मतिमाओथएल छ । यो आ उत्तम गिरिरामनोज प्रभार जाणतो
.
साद
.
"प्रतिदिन जाप (स्मरण) करना योग्य आ तीर्थ
राजना अनेक उत्तम नामोनी यादी
शत्रुनय, • पाहुपरी, २ मग्देव, ४ पुरीकगिरि, ० रेवत
गिरि, ६ विमाचल, ७ सिद्धराज, ८ भगीरथ, • सिद्धक्षेन, १०
सहस्रकमल, " मुक्ति निग्य, सिद्धाचल, ३ शतटगिरि,
१४ ढक, १७ कोडी निवास, १६ कदागिरि, १७ लोदित्य १८
तालयन, १० पुण्यराशि, २० महावर अने १ दशक्ति,०
गनपन, ०३ विजयानद, २४ भद्रकर, २० महापीट २६ मृगरि,
२७ महागिरि, २८ महानद, २० कर्ममृडण, २० गस, २१ पुष्प
दत, ३० जयत, ३३ आनद, ३४ श्रीपद, ३० हस्तगिरि, ३६शा
श्वतगिरि, ३७ भव्यगिरि, ३८ सिद्धशेखर, ३० महायश, ४० माल्य
वर, ४पृवीपीठ, ४० दु ग्वहर, ४३ मुक्तिराज, ४४ मणिकत,
१५ मेरुमहीधर, ४६ कचनगिरि, ८७ आनदपर, ८८ पुण्यकद, ४०
जयाना ५० पातार मुल, ५१ रिभास, ०२ विशाल, ५३ जगतारण,
५४ अकल्क, ५५ अकर्मक, ५६ महातीर्थ, ५७ हेमगिरि, ५८ अनत
शक्ति, ५० पुरपोत्तम, ६० पर्वतराजा, ६. जयोतिरप, ६० विलास
भद्र, ६३ सुभद्र, ६४ अजरामर, ६० क्षेमकर, ६६ अमरकेतु, ६७
गुणकद, ६८ सहमपन, ६० शिवकर, ७० कर्मक्षय, ७१ तमोक्द,
७. राजराजेश्वर, ७३ भरतारण, ७४ गजचद्र, ७ महोदय, ७६
मुरकात, ७७ अचल, ७८ अभिनद, ७० मुमनि, ८० श्रेष्ठ, ८"
अभयकद, ८० उज्वळगिरि, ८३ महापम, ८४ विधानद, ८५ वि
- भयभद्रा ८६ मा ८७ कपदींपास. ८८ मुक्तिनिकेतन, काठ- दायर, ०० चगिरि, ०१ अष्टोत्तर शतम्ट, ०२ सौदर्य, ०३ यगो- • / प्रीनिमहन, ०१ कामुक साप 'कामदायी' ०६ सहनानद, •७ महेन्द्र ग्न, ०८ सार्थमिद्ध, .. मियकर. आ नामो सिवाय श्री गजय माहात्म्यमा नामगिरि, नान्दि- गिरि, श्रेयापद, प्रभो पद, सर्वकामद, क्षितिमडळमहन, सहमाग्य, तापमगिरि, स्वर्गगिरि, उमागिरि, पर्णगिरि उदयगिरि अने अर्युदगिरि, विगेरे नामो पण जणाय छे श्रीगत्रुजय तीर्य सधी एकवीरा नामना गुण गर्मित एफपी समासमण आपपाना दोहा सिद्वापर समर सदा, सोरठ दा मोझार, मनुष्य जन्म पामी करी, बदु पार इनार ? 'अग 'वसन 'मन 'भूमिया, "जोप गरण सार, न्यायदय "रिपि शुद्धता, शुद्धि सात प्रकार का निक शुदि पुनम दिने, दश कोरी परिवार, द्राविट पारिग्विटनी, सिद यया निरधार ३. तिणे कारण कानिकि दिन, सर सपर परिवार, आदि मिन मनमुग्व रही, ग्यमाममण बगुनार र एफनीश नाम वरण गणो, तिहाँ पहेट आभिधान, मधुनय शुकरापी, जनक बचन चढ़ मान ५.(अहीया "सिदायल समझ मदा" ए दही मत्पैक ममासमण दीड कहवो).. दर गुद्धि २ पशुदि ३ चित्त शुद्धि, ४ भाम शुद्धि, বংল গুড়, দুষ গ্রজি, ৩ যঘাষ মিত্র
(२८)
१६ शिबहु विवाह उसने, मइप रचियो सार, मुनियर वर
बैठक भणी, जीपीठ मनोहार ३०सि०...
१७ श्री मुभद्रगिरि नमो, भद्र ते मगठ म्प, जरतारन गिरिवर
नणी, शिस चढावे भुप ३१ सि०१७
१८ विद्यापर सुर अपरा, नदी गनुनी विगस, करता हरता
पापने, भजीये भवि कैगस ३०सि०१८
१० पीजा निरवाणी मभु, गइ चोपीशी मोझार, तस गणघर
मुनिमा वडा, नामे कदर भणगार ३३. प्रमु पचने अगसण करी,
मुक्तिपुरिमा वास, नामे कटपगिरि नमो, तो होयील विगस
३४ सि...
२० पाताले जम मूल छ, उनल गिरिनु सार, श्रीकरण योग
वदता, अल्प होये ससार ३८ सि०००
२१ तन मन धन मुन बल्लभा, स्वर्गादिक मुख भोग; जे वडे
ने सपजे, शिवरमणी सयोग ३६ पिमलाचल परमेष्टीनु, ध्यान घरं
खट मास, तेज अपूरम विस्तरे, पुरे सपळी आश ७ श्रीने भर सिद्धि
लहे, पण मायिक धाच, उत्कृष्टा परिणामी,अनर मुहूर्त साच १८
मर्व कामदायक नमो, नाम करी ओरखाण, श्री शुभवीर विजय प्रमु,
नमता कोड कल्याण ३० सिद्धा."
१ शत्रुजय तीर्थना उत्तम २१ नाम गर्भित चेत्यवदन. सिद्धाचळ निवरे चढी, यान धरो जगदीश, मन यच काय एमग्र शु. नाम जपो एकीश. शत्रुनय गिरि वदिये, पाहुबलि गुणधाम, ३ मान्य ने ४ पुडरीकगिरि, ८ रेपतगिरि विशगम ६ विमगचळ ७ सिद्धगजनी, नाम ८ भागीरय सार, ९सिद्वनने १० सहम कमर,११ मुक्ति निलय जयकार सिद्धावर १३ गतट गिरि, हकने १० कोडिनिवास, १६कदागिरि, १७रोहित्य नमो, ८ताल पन १९पुण्यरा २०महागल ने ०१ र शक्ति सही, एम एकवी नाम, साते शुद्धि समाचरी, करिये नित्य प्रणाम. 'दग्ध 'गन्य ने अविधि दोप, अति 'मटत्ति जेह, चार दोप छडी भनो, भक्ति भार गुणगेह. मनुष्य जन्म पामी वरी, सदगुर तीग्य याग, श्री शुभपीरने शामने, शिव रमणी मयोग १ घमारणी करता अप धावतमा मनमा क्षेप विक्षेप परयो २ उपयोग शु.य जइयम् समुमिनी परे करणी परती ३ करणी जेम परयापही होय ते उससुरद समनिधी करपी ४ स्पशति तपास्या चिना तेमज शाख मयादा बघीन परणी A- --
(३०)
योगीश्वर जस दर्शने, व्यान समाधि रीन,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, हुआ अनुभव रस लीन
मानु
गगने सूर्य शशी, दिये प्रदक्षिणा नित्य,
ते तीरयोवर मणमीये, महिमा देग्वण चित्त
सुर असुर नर फिना, रहे छे जेहनी पास,
ते तीरथेश्वर प्रणीये, पामे लविलास
मगलकारी जेहने, मृत्तिका हरिभेट,
ते तीरयेश्वर मणीये, कुमति कदाग्रह मेट.
उमाने 'कौशिक जेहने, देवी शाखा थाय,
ते तीरयेश्वर प्रणीये, सतिस महिमा गाय,
सूरज कुडना नीरथी, आधेि व्याधि पठाय,
ते नीरयेश्वर प्रणीये, जस महिमा ने कहाय
मुदर उक सोहामणी. मेरसम मासाद,
ते तीरथेवर प्रणमीय, दृर टले पिखवाद,
द्रव्य भार वरी तणा, निहां आरे हाय शात,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, जाये भवनी भ्रात
जगहितकारी जिनवरा, आज्या एणे टाम,
ते तीरयेश्वर मणमीये, जस महिमा उद्दाम
नदी शेनुनी मानथी, मिया मल धोपाय,
ते तीरथेवर प्रणमाये, सावि जनने सुखदाय
आठ कर्म जे सिद्धगिरे, न दाय ताव निपाक,
१ धूडो
।
०६
.
tar
२८
३१
ते तीरयेवर प्रणमीये, जिहा नवि आवे वाक.
सिद्धशिला 'तपनीयमय, रत्नस्फाटिक खाण,
ते तीरयेश्वर मणमीये, पाम्या केवल नाण
सोवन रुपा रत्ननी, ओपधि जात अनेका,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, न रहे पातक एक
सयमगरी सपमे, पावन होय जिण खेत्र,
ते तीरयेवर प्रणमीये, देवा निर्मल नेत्र
श्रावक निहा शुभ हयथी, उत्तर पूना स्नान,
ते तीरथेवर प्रणमीये, पोपे पात्र मृपात्र
साहामिवत्सल पुण्य निदा, अनतगुणु कवाय,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, सोग्न फुल वधाय
मुदर जाना जेहनी, देवी हरखे चित्त,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, प्रीभुवनमाहे विदित'
पालताण पुर भनु, सरोवर मुदर पाल,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, जाये सकल जनाल
मनमोहन पागे चहे, पग पग कर्म खपाय,
ते तीरयेश्वर मणीय, गुण गुणिभार लावाय.
जेणे गिरि रव सोहामणा, कुडे निर्मल नीर,
ते तीरयेवर प्रणमीये, ऊतारे भानीर।
३५
३६
m
६
३
१ सुवर्णमय २ प्रसिद्ध-प्रख्यात ३भयपार
मुक्तिमदिर सोपान सम, मुदर गिरिवर पाज,
ते तीरयेश्वर मणीये, रहिये शिवपुर राज
कर्मकोटि अब विक्टभट, देखी ध्रुजे अग,
ते तीरथेश्वर प्रणमीये, दिन दिन चढते रंग
गौरी गिरिवर उपर, गारे जिनवर गीत,
ते तीरथश्वर प्रणमीय, सुखे शासनरीत
कवड यक्ष रखपाल जस, अहोनिश रहे हजुर,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, अमुरा राखे दुर
चित्त चातुरी चपेसरी, विन विनासणहार,
ते तीरथे पर प्रणमीये, सब तणी करे सार
सुरवरमा मना* यथा, ग्रहगणमा निम चद,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, निम सवि तीरय इद
दीठे दुर्गति वारणो, सपर्या सारे कान,
ते तीरयेवर प्रणमीये, सवितीरय शिरताज
पुडरीक पच कोडीश, पाम्या केरल नाण,
ते तीरयेश्वर मणमीये, कर्म तणी होय हाण
मुनिवर कोडी दश सहिन, द्रविड अने गरिवण,
ते तीरयेवर प्रणमीये, चहिया शिव निश्रेण.
नमि विनमि विद्याधरा, दोय कोडी मुनि मार,
ते तीरथेश्वर प्रणमीय, पाम्या शिरपुर आय
१०
ऋपभवशीय नरपति घणा, ईण गिरि पहोता मोक्ष,
ते तीरयेश्वर मणीये, टाल्या तिक दोप
गम भरत पिटु अधिवा, त्रण कोडी मुनियुत्त,
ते तीरथवर मणमीये, ईणेगिरि शिर सपत्त
नारद मुनिवर निर्मगे, साधु एकाणु लाय,
ते तीरथेवर मणमीये, प्रवचन प्रगट प भाव,
सार प्रद्युम्न कपि कया, साडी पाठे कोडि,
ते तीरयेश्वर मणपीये, कर्म विडि
धावचामुन सहसशु, अणसण रंगे कीर,
ने तीग्येश्वर मणमीये, वेगे शिवपद गैर
शुक परमाचारज परी, एक माम जगा;
ते तीग्येश्वर मणमीये, पाम्या नियमाद्वा
शैल मृरि मुनि पांच, सनि दुना भिदना',
ते तीग्येश्वर प्रणाये, अग धर्ग माह
ईम बहु सिया रण गिरे, काना ना पार,
ने तीरयेश्वर मणीय गामहि धिकार
चीन दंग समरिन ना गो पातम मामा
ते तीग्यचर प्रणीये, टाट पाना स्तोम.'
ब्रह्म भी भूग' गोद या, पाप भारित हा
वे नीग्येशा प्रमीय, पहोता शिरपुर गेह
A
+
नाथ
समुदाय (सम्ह गर्भ
-
६.
३
जग जोता तीरथ सो, ए सम अपर न दीठ,
ते तीरयेश्वर मणपीये, तीर्थमाहे जमिठ'
धन धन सोरठ देश जिहाँ, तीग्यमाहे सार,
ते तीरयेश्वर मणीये, 'जनपदमा शिरदार
अहोनिश आवत दुकहा, ते पण जेहने सय,
ते तीरयेश्वर मणमीये, पाम्या गिर वा रंग
विराधक जिनआणना, ते पण हुआ विशुद्ध,
ते तीरथेश्वर प्रणमीये, पाम्या निर्मल बुद्ध
महाम्लेउ शासन रिपु, ते पण हुआ उपसत,'
ते तीरयेश्वर भणमाये, महिमा देखी अनत
मत्र योग अजन सके सिद्ध हुवे जिण ठाम,
तेतीरयेश्वर प्रणमीये, पातकहारी नाम
मुमति सुधारस बरसते, कर्मदावानल सत,
ते तीरथेश्वर मणमीये, उपशम तप्स उल्लसन
श्रुतधर नितु नितु उपदिशे, तत्वातत्व विचार,
ते तीरथेवर प्रणमीये, ग्रहे गुणयुत श्रोतार.'
मियमेलक गुणगण तण, कीरतिकमला सिंह,
ते तीरथेवर मणीय, कलिकाले जगर
श्री शांति तारण तरण, जेहनी भक्ति विशार,
ते तीरयेवर प्रणमीये, दिन दिन मगलमाल
६
ty
६
१ष्ट २ देश ३ उपशात ४ साभदनार
७० ७१ ७२ (३७) श्वेत वजा जस लहरती, भांखे भविने एम, ते तीरयेवर प्रणमीये, भ्रमण करो छो केम' साधक सिद्धदशा भणी, आरारे एक चित्त, ते तीरथेवर मणमीये, साधन परम पवित्त. सधपति थई एहनी, जे करे भाव यात्र, ते तीरयेश्वर मणपीये, तस होय निरमल गात्र- शुद्धातम गुण रमणता, प्रगटे जेहने सग, ते तीरयेश्वर प्रणपीये, जहनो जस अभग रायणत सोहामणो निहा जिनेश्वर पाय, ने तीरयेश्वर मणमीये, सेवे सुरनरराय पगला पूजी मपभना, उपशम जेहने चग, ते तीरयेश्वर प्रणमीये, समता पावन अग. विद्याधरज मले रह, रिचरे गिरिवर श्रृग, ते तीरयेवर प्रणपीये, चढते नवरस रंग. मालती मोचर केतकी, परिमल मोहे भृग, ते तीरयेवर प्रणमीपे, पूजो भावि एकंग अजित जिनेस जिहा रहा, चोमा गुणगेइ, ते तीरथेवर मणमीये, आणी अविड नेहा गाति निनेसर सोलमा, सोल कपाप करी अन, देतीरयेश्वर प्रणमीये, चतर मास रहत ७४ . ७६ ७८
।
८०
८
८२
(३८)
नेमि विना जिनपर सर्प, आध्यानिण ठाम,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, शुद्ध करे परिणाम.
नमि नेमि जिन अंतरे, अमितशातिस्तर कीय,
ते तीरयेवर मणीय, नदिपेण प्रसिद्ध
गणधर मुनि उपन्झाय तिम, लाभ ल्या कई लाख,
ते तीरथेवर मणमीये, झानअमृत रस घाख
नित्य घटा टकार, रणझणे नवरी नादा
ते तीरयेवर मणमीये, दुदुभि मादल पादः
८३
जेणे गिरे भरत नरेश्वर, कीपो प्रथम उदार,
ते तीरयेवर मणीये, मणिमय मूरति सार
चौमुख चउगति दुप हरे, सानिमय मृविहार;'
ते तीरयेवर प्रणमीये, अक्षय मुख दातार
ईत्यादिक महोटा कया, सोल उद्धार सफार,
ते तीरयेश्वर मणपीये, लघु असख्य विचार
द्रव्यभार घरी तणो, जेहयी याये अन,
ते तीरथेवर मणमीये, शनुजय समरत
पुडरीक गणधर हुआ, प्रथम सिद्ध ईणे ठाम,
ते तीग्येश्वर प्रणमीये, पुडरीक गिरि नाम
कांकरे कांकरे ईणे गिरि, सिद्ध हुआ सुपविता
ते तीरथेवर मणमीये, सिद्धक्षेत्र समचिच
८८
८०
१उत्तमप्रासाद
मल द्रव्यभार विशेषयी, जेयी जाये दूर,
ते तीरथेवर प्रणमीये, विमलाचल मुग्वपूर.
सुरवरा बहु ने गिरे, निवसे निरमल ठाण,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, मुरगिरि नाम प्रमाण
परवत सहुमाहे पडो, महागिरि तणे कहत,
रयेवर प्रणाये, दरशन लहे पुण्यवत
पुण्य अनर्गल जदयी, याये पार रिनाश,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, नाम भर पुण्यराश.
लक्ष्मीदेवी जे भयो, कुडे कमल निरास,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, पद्मनाम सुवास
सवि गिरिमा मुरपति समो, पातक पक विलात,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, परत इद्र विरयात
निभवनमा तीरय संघ, तेमा मोटो एड,
ते तीरयेश्वर प्रणीये, महातारय जस रेह
आदि अत नहिं जेहनी, कोइ काल न विलाय,
ते वीरधेश्वर प्रणमीये, गावतागिरि कवाय
भद्र भला जे गिरिवरे, आव्या होय अपार,
ते तीरयेश्वर मणमीये, नाम सुभद्र सभार
वीर्य वधे शुभ साधुने, पापी तीरथ भक्ति,
ते तीरयेश्वर प्रणमीये, नाये जे दृढशक्ति
the
(४०)
शिवगति सामगिरे, ते मा अभियाना
ते तीरयेभर मणमाये, मुगिनिलप गुणग्वाण
घद सुग्न समाति घरी, मेप परेशुभ नि,
सेतीग्यचर प्रणाप, पुमदत रिदिन,
भिम र भयगर , गगरि शी मिनाम,
तेशीरयेश्वर प्रणमीप, महापम मिगस
भूमि धरी गिरिराग, उदपिन गरे लाह'
त तीरयषर प्रणमीय, पृथिवीपीठ अनार
मगर मपि मरमा तण, पीठ पद अभिगम,
से तीर पर प्रणमीय, भद्रपीठ जस नाम
मूल जस पाना में, रलमप मनाहार,
ते सारपेश्वर मणीये, पाताल मूल विचार,
वर्म सय होपे निहा, हाय सिद्ध गुग्गरेन,
ते नारयेवर प्रणमीय, गर्म करे मन मेल
कामित सवि पूरण रोये, जानें दरिगण पाम,
ते माग्यभर मणमांगे, मशाम मन ठाम
इत्यादिक पकशि भर्ग, निरुपम नाम उदार;
जसमा पातक हरे, भातम गति अनुहार
१. मर्यादा
.
१७७
१०८
4-
---
*-
(४)
कळश
इस तीर्थ नायक, स्तवन लायक, सधुण्यो श्रीसिद्धगिरि,
अठोतरसय गाह स्तपने, प्रेमभक्ते मनपरी, श्रीरल्याणमागर सूरि
शिष्ये, शुभ जगाशे मुग्य करी, पुण्यमहोदय सकल मगल, वेलि
सुनसे जयसिरी इति सिद्धगिरी म्नुति.
उक्त तीर्थना सबधे केटलीक पवित्र वस्तुओनी
ओळखाण अने तेनो अद्भुत महिमा
रानादनी (रायण क्ष) अने तेनी नीचे रहेन। प्रभुना चरण
आ रायणनु दृक्ष श्री ऋपभदेव भगवाननी पादुकापडे पवित्र
गगाय छे श्री ऋपभदेव भगवान अनेक चावत आवी ए गयण
नीचे समवसर्या छ, ती ते पवित्र तीर्थनी परे वदनिक छ तेना
पत्र, फ तथा शाखा उपर दवनाभीना वास होवायी प्रमादवडे ते
तोडया के छेदवा नाई ज्यारे कोई सरपति पूर्ण भक्तिभावी तेनी
प्रदक्षिणा दे छे त्यारे नी ते रापण तेना उपर हपथी दूध वीच छ
तो ते उभय लोकमा मुग्वी थाय छे जो तेनी शुद्ध द्रव्ययी आदर
सहित पूना करमामा आवे तो ते स्वमना आदी सर्व शुभाशुभ कही दे छे वळी तेनी आदर सहित पृना करसाथी भत, वेताळ, शाकिनी, रासस, प्रमुखनो पळगाड होय ते पण जतो रहेछ अने पीजा विकार पण थइ शकता नयी ए उत्तम वृक्षना पत्र, पुप्प के शाखादिक सहेजे पडेला होय तो तेने आदर सहित लइ भावी जीवनी जेम साचवां एनी जळनु सिंचन करवायी सर्व विननी शांति थाय छे ए पवित्र वृक्षने साक्षी राखी जे दोस्ती वाधे छे ते अन अत्यत मुख अनुभवी छेवटे परम पद प्राप्त करे छे ए रायणक्षयी पश्चिम दिशा तरफ एक दुर्लभ रसकुपिका छे, जे आस्था सहित अहम तानु आ राधन करे तेवो कोइक भाग्यमान् पुरुष तेना प्रभारथी ते रसकुपिका नो रस मेळवी शके ३ ते रसना गर मानयी लोटु सुवर्ण यह जाय छे एक राजादनीज जो प्रसन होय तो पीजी गानी जरुर छ ? शत्रुजया नदी सौराष्ट्र (सोरठ ) देशमा अनत महिमाथी पूर्ण अने अनत मुकतनु स्थान एए शजय नामे महातीर्थ के तेना दर्शन, स्पर्शन, श्राण अने स्तवनयी पण पापनो लोप थई जाय छे ते क्षणवाग्मा माणीओने साना अने मोक्षना सुख आपे छ तेना प्रण लोकने पारन करनारु कोई पग वीज तीर्थ नयी ते शत्रुजय महातीर्यनी द क्षिण याजुए प्रभाविक जळयी पूर्ण एक शनुनया नामनी नदी छे शेजय महातीर्यने स्पशी रहेली होवाथी ते नदी महा पवित्र के अने गंगा सिंधुना दिव्य जळयी पण अधिक फळदाता छे तेमा (विवेक (४३) थो) स्नान करनारनु सकळ पाप धोपाई जाय छे शनुजय महाती- थनी ते जाणे वेणी होय तेवी गोभे छ वळी ते गगा नदीनी परे पूर्व दिशा तरफ बहेनारी, अपूर्व मुकुननां स्थान रप, अनेक उत्तम हो- बडे प्रभावशाली अने अत्यत आर्य उत्पन्न करती छती शगुनया, जान्हवी, पुडरिकिणी, पापकपा, तीर्यभूमि अने हमा एवा अनेक ना- मयी भरपान छे तेमा कदवगिरि अने पुडरिकगिरि नामना शिख- रनी मध्यमा 'कमळ' नामनो एक महा प्रभाषिक द्रह छे लेना जळ- वडे अने मृतिका (माटी)नो पिड करी जो नेत्र उपर बांधवामा आये तो 'रतापळापा 'विगेरे अनेक प्रकारना ने विकारनो नाम थई जाय छ पळी ते जळना प्रभावी गाना पण भूत वेतामादिक जय दीपो दूर जाय छे अन तमा जीवनी उत्पत्ति यती नयी श्री आदीश्वर भगवाननु भव्य मदिर जेमा हाल मूळ नायक श्री आदीवर भगवान विराजमान छे ते भव्य मंदिर समधी कुमारपाल प्रापमा आत्री हकीकत के के एकदा कुमारपाळ राजाना 'उदयन' मत्री सांगष्ट्र देशमा युद्ध मसगे गया हता, ते चायने श्री आदीवर भगवानना दर्शन कररानी ईच्छा थी पाने शत्रुनय गिरि उपर चढया त्या शुद्ध श्रद्धा सहित प्रभुनी पूजा आरति प्रमुख कृत्य करीने ज्यारे चस्यादन करवा बेटा त्यारे कोई एक उदर दीवानी पार लइ काटमय मदिरनी फाटमा पेसतो हतो तेने पुजारीओए वारतां जोयो. ते जोई काष्टमय प्रासाइनो नाम थई जवानी समारना विगरेयी सेद पामी मनीश्वर मनमा रिचारक- .
रखा लाग्या के मार्ग पासे सारी समृद्धि तथा अधिकार छा आरा उत्तम तीर्थ उपरनो देरासरनो उद्धार को नयी त्या सुपी मारी सपळी सपत्ति निर्यकन छे एम विचारी अभिग्नह लोधो के ज्यों मुदी आ जिनमदिरनो जोगोंद्धार न याय त्यो मुधी मारे ब्रामचर्य पाळयु, एकज वखत भोजन करव, भूमि उपर सूई रहेछु अने ता. लनो त्यागन करवो. आधी रीतनो अभिग्रह धारीने पाटण तरफ पाग आवतो मार्गमान मीश्वरनु मरण थयु ते रखते पोते ग्रहण करेलो अभिग्रह सामतोने जणावी कधु के आ मारो मनोरथ पूरी करवा मारा पुत्रने कहेतु मीश्वरे ग्रहण करेला अभिग्रह मुजर सामतोना कहेवायी तेना पुत्र वाग्भट (साइड) मत्रीए शुभ मुहूर्ते शत्रुभय उपरना मुरप देरासरना जीणोद्धारनु काम आरभ्यु लगभग चे वर्षे जीण- कारमय चैत्यना स्थाने नवीन आरभेलु चैत्य तैयार थयु तेनी वधा- मणी लावनारने मनीए मुर्णिनी वत्रीश जीभी बक्षीस आपी. एवार्मा वीजा कोई पुरुष आवी ते चैत्यमा फाट पडथानु जणाव्यु, तेने मत्रीए सुवर्णनी चौसठ जीभो आपी कोईए तेनु कारण पूछवाथी मत्रीए 'जणाव्यु के अमारा जीवता तेम ययु ठीकन ययु केमके अमे जातज तेनो फरी उद्धार करावीशु पछी ते फार पडनातु कारण शोधी कहावीने माहे गखामा आवली भमनी मजत पापाणी बडे पूरावी नाखी जण वर्षे जीर्णोद्धारनु काम पुर्ण थयु एक शुभ कार्यमा मीर लगभग तण काह द्रव्यनो व्यय कर्यो विक्रम सवत १२११ ( याचिन् १२१३ ) श्री हेमचंद्र आचार्य समक्ष महोत्सव सहित उक्त चैत्य उपर मुवर्णमय दड, फळश, अने ध्वज चढाच्या त्यारवाद वीजा उद्धार करनाराओए मुळ देवळ फरीने वधाव्यु जणानु नथी, ए उपरथी मूल नायकजीनु वर्तमान भव्य देरासर वाइड मीश्वरनु करावेल सिद्ध थाय छ देरासरनो आसार जोता पण प्रथम राफेरी भमती पूरी नाखेली होय एम. अनुमान थइ के छ सुर्योद्यान तथा तेमा आवेलो मूर्यावर्त अथवा मूर्यकुड श्री शटजय गिरिनी पूर्व दिशामा सूर्यावान नामनु अति अद्भुत नदन वन सर उद्यान छे. आ उधानमा सर्व कार्यमा उपयोगी एवी अनेक दिव्य ऑपपीओ थाय छे तेमा सूर्यावर्त नामनो कुट निर्मळ जळयी भरेलो, ते सर्व रोग सरची पीडानो नाश कर छ ए सूर्यकुडना जळना एक बिंदु मात्रयी अढार मकारना कोट दूर थइ जाय के चद्रचूड नामना पियाभर पोतानी मिया साये चैत्री पूणिमानी यात्रा करीने विमानमा येसी जतो हतो, त्या शत्रुभय गिरिनी ननदीकमा आ मनोहर ज्यान जोइ पोतानी मियानी मेर- णाधी विमान नीचे उतारी उद्यानमा तथा तेमा आपेग सूर्यावर्त कुंडमा यथेच्छ क्रीडा करी पाछा निवर्तता ते कुडनु मभाविक निर्मळ जल साये लइ विमानमा येसी चाल्या. मार्गमा चालतां नीचे दृष्टि नाखता महीपाळ राजानी चतुरगी सेना तेमना जोवामा आवी. चारे तरफ घणा माणसोयी वीटायेला रोगार्च महीपाळ कुमारने जोइ करणा लावी विद्याधर मत्ये तेनी प्रियाए कहा के-आफ्नी आमा होय तो आपणी साये राखेल सूर्यावर्त कुडनु जळ आ अति रोगार्न उपर सिंचु. विद्याधरनी अनुमतिथी तेणीए महीपाळ कुमार उपर ते प्रभा कि नळना हिंदुभी क्षेपया के तस्तन तेनु शरीर रोगरहित-निरोगी पनी गयु जेम तापयी करमाइ गयेल व धर्षायोगे नवपल्लर यह जाप छ तेम ते प्रभाविक जळना प्रपोगयी महीपाचन शरीर पण नवपटव थयु. कुष्यादिक रोग मान दुर थायी तेनुं शरीर दिव्य कातिवाल बन्यु अपि पण तेनो महिमा मुमसिद्ध है चिल्लण तलावडी ज्यारे समाते श्री भरतवर श्री सर साहेत श्रीनाभ गणरने आगळ करीन श्री शत्रुजय महातीर्थनी यात्राथ उपर चन्या त्यारे भरत महाराजा उत्तर नरफना माग घटना हता अंने धोना सर्वे पोत्तपोतानी शक्ति मुना जूदे जूद रस्ते कोतक बडे चढता हता. श्री मुर्मा गणरना शिष्य श्री चिठण नामना तपम्बी मुनि अनेक यानिक लोकोयी विंटाइने पश्चिम मार्ग तरफयो चढता हता. उपर चढ़ता चन्ता आगळ जता यानिक लोकोने अस्पत व्या लागवायी तेमणे चिल्लण मुनिने प्रार्थना करी के महाराज तृपावडे अमारा माण चाल्पा नाय छे जा वान साभळगायी विलग मुनिए कृपावडे नेपने पोतानु जळपात्र बतायु. त्यारे तेमणे कहा के आटला जळ- पानी अमारा सगुनी तृपा शान थइ शाशे नहि माटे आप अमारी उपर कृपा करी धिरडे एदल जळ बतावो के सहुने तृप्ति थइ शके सपना रोकोनी एमकारनी पिनतिथी विटण मुनिए पोतानी पासेना माशुक [ अचन ] जन्नु क्षेपन वर्रवाथी तपोधिपडे एक मुदर सरोवर बनाव्यु ने जळयी सबलीको पोतानी तृपा शाम करीन स्वम्ध यया अने चिहण मुनिए तेनु निर्माण कर्यायी तेनु चिलण सगेवर एव नाम मा यान ययु ते सरोवरनु मळ घणु पवित्रंगणायले ताल बज गिरि उपर माचा देव प्रथम शयुजय महातीर्थ यागविपिना प्रसगे जणायला ढकादिक पाच समो पैकी ताल पन, तगना यदरनी मजदीक्मा आपेल हे आ गिरिवरमा अनक विशाळ गुफाओ आवेरी, तेमा पण केट- क गुफाआ तो बहुल भव्य देखावत्राळी अने जैमा सख्यावध माणसो समाद तंवी छ प्रथम तेमा महामा पुस्पो ध्यानास्ट थइरला इशे एम अनुमान थाय', गुफाभीना मुग्य भागमा निर्मळ जम्वाळा टाका रहा, अन्यारे ते वार वपनामा आफ्ना नथी. आ गिरिराजना परिमरमा ताल बनी नामनी गोरी नदी आली छे. तेनी थोडेक दूर शवजयी नदी साये सगम थाय छे अने ते पन्ने नदीओ पूर्व दिशामा समुद्राने जइ मळे र आ गिरिराज उचाणमा बहु बारे नथी थोडक उचे चहता साचादेवनी ट्रक आरे छे. लोको तमने मुमतिनाथना नामथी औरग्वे परतु प्रमुनु रटन जोता ते अधुनायजी सभवे . मळ नायकना देगसर फरती केक दिव्य 1 (८) मतिमा युक्त देरीयो आवेली छे थोडाक वर्ष पहेला नाचे गाममाथी पार्श्वनाथभगवाननी मोटी मनिमा नीकली आमेल छ त हालमा गामना मदिरमा पिराजे छ भरत महाराजा पण अब पधार्या हता तमणे अही प्रभुमासाद निपजाव्यो हतो अने ताल वन याने अहीनो अधिष्ठायक स्थाप्यो हतो आ स्थळ खरेखर रमणिक छ भने गिरिराजनी छक उपर आपला चउमुग्यना देरासर पासेयी कुदरती देखार अत्पत्त भव्य जणाय छ, से देखपाथी आत्मार्थी जनोने कहा सद्विचारो स्फुरै छे अने वैराग्यनी रद्धि थायछे तेथी शत्रुजय तीर्थनी ननदीमा आवेल आ तीर्य पण भावी भेटवा लायरन छ नि निना अर्थी जनीने ते बारे माफर आरे एम छे बळी गाममा उतरवा विगेनी पण सोह सारी महुवा (मधुमति नगरी)मां महावीर स्वामी श्री शनुनय तीर्थनी यात्रा करी रेटलला भाविक जाविक भाइ व्हेनो तालवज गिरिने भेटी पड़ी महुवामा विराजमान महावीर- स्वामीनी जाना करता नाय छ रोगमा आ 'जीवित स्वामीनी प्रतिमा तरारे ओळवाय छ जेमणे शगुजय तीर्थ उपर तेरमो उद्धार श्री वनस्वामीनी सहायथी विस १०८ मां कराव्यो ते जावडशा शेठने आ मधुमती नगरी इनाममा मलेली हती पडी मास येला अनर्गल धननो व्यय करीने पोन तेरमो उद्धार काव्यो हतो हाल्पा भावनगरना मोग देगसरमा विराजमान मूळ नायक श्री मपभदेव भगवाननी प्रतिमा तेरमा उद्धारनी छे एम एक स्तवन उपयी जणाय छ आकृति उपरथी पण आ प्रम प्रतिमा पुरातनी समजाय छे .
(४०) ग्वताचळ (गिरिनार) उपर नेमिनाय भगवान पदरा गिरनारजी उपर श्रीनोमनाथ भगवाननी लपमयी मतिमा हनी एपदा 'रतनो' नामे संघपति मघ साथे यात्राये जावेगे इनो सघमहित श्रीनेमिनाथनो अभिषेक करता ते लेपमयी प्रतिमा गी गई, तेथी सबपति रतनो बहुन दिलगीर थया आवीरीने थपेरी आगातना टाल या पूर्वक तीर्थ भक्तिनो लभ भव्य जनो कायम लही के एवी मनलपथी मत्रपति शासन देवी श्री अविकानु स्मरण करी (पमान चियी) आहार पाणानो त्याग करी घेतो तेना नद निश्पथी छेवटे नविकाप तुष्टमान थई तेन कचन गुफामा लई नई पत्ररत्नमयी श्री नेमिनाथ भगाननी प्रतिमा मूळ नायक तरीरे सापवा मारे आपी ते प्रभु प्रतिमा प्रथम अनेक इद्रोए पूजेठी छे अन कारादिदोपथी तनी बोई हल्का लोको आशातना न करे एवी बुद्धियी त रत्नपयी प्रतिमानु मृऊ तेज देरमायारहे सहरी ग है तोपण नेनो प्रभाव तो जवा ने तेवोज गर्ने छे, तेपन भविष्यका कमा पण पतशे, तेथी ते प्रभुनी प्राचीन प्रतिमा अति आदरथी पूजा भेया गया , रतन थेट श्री नेमिनाथ भगवानना शामनमा थयेला समनया अनं आ प्रभु प्रतिमा, पहेला ब्रामेन्द्र पातानु भागि कन्याण श्रीनपिनाथ महाराजनान सानिभ्यथी यवानु गई चोविशीना जीजा मागर नामना तीर्थकर महारानना अमोघ वचनयी जाणीने अत्यन हप सहित बनानी के न्यार बाद ते अनेक इट्टादिक वडे आ दर महित पूनाई छे, अने बळी भविष्यकाळमा पण सारी रीने पूना- . ४ ती रद्देशे हालमा विद्यमान विशाळ मदिर सिद्धराज जयसिंहना - स्वतमा तेना मत्रीश्वरे करावेलु गणाय छे. चद्रप्रभास तीर्थ (प्रभासपाटण) श्री नेमिनाथ भगराननी याना करी भाविक यानाओ प्रभास- पागण यानार्थे जाय छ, आ पण प्राचीन नार्थ छ पहेला अहीं चद्र प्रभुनी पधारी काउस्सग मुद्राए रहेला, त्यारे समुद्रना अधिष्ठायक देवे प्रभुनी अद्भूत भक्ति करी हती आ स्था चद्रमभुना पवित्र चरण न्यासी वधारे प्रसिद्धिने पामेल छ. प्रथम अही धरणेन्द्रे चद्र समुनो महा निर्मळ प्रासाद कराख्यो हतो, तेमन सीता ( रामपत्नी ) ए पण नवीन प्रासाद करावी तेमां चद्रमभुने स्थापित कर्या पता अजारापार्श्वनाथ ( अजयपुर मडन ) 'रत्नसागर' नाम एक महान् अष्ठि विविध किरियाणाथी वहाण भरीने जतो हतो, त्या एकाएक भारे तेफान लाग्य प्राण पण वचवा मुश्क ठ जणायो तेवामा तेणे आकाशवाणी साभळी, के "हे भद्र नु मुझाईश नहीं आ पशु में पर्यु छे हु पारती छ. आ समुद्रमा कल्परक्षना सपुटमा रहेली भावी भगवान श्रीपार्श्वनाथनीनी मूर्ति छे ते प्रभाविक प्रतिमाने धरणेद्रादिक घणो वसन पूमेली छे, रमणा अजयराजाना पुन्यथी ते प्रतिमा अही आवेली . तेने समुद्रमार्थी बहार कारीने अजय राजा (जे रघुपुत्र इमणां दिगविजय वरीने दीवपदरमा आवी रहेलो छ ते) ने अर्पण करजे ते प्रभावित प्रभु प्रतिमाना दर्शन करतान नेना १०७ रोग तत्काळ नाग (५१) पामी जगे "आ प्रमाणे नाकाश पाणी साभळीने तण तत्काळ नाविकोने समुद्रमा उतारी ते उत्तम प्रतिमा कढानीलीमी. एटले सपनु तोफान शात थई गयु अने वहाण अनुएल पवने दीव वदरे आवी पहोंच्यु राजाने तत्काळ कोईए नई वधामणी आपी एटले ते अश्वा- मद थईने सामो आयो प्रतिमा युक्त सपुग्ने किनारे उतार्या मोटा आइपरथी तेने नगर प्रवेश करावी, गजाप रमणिक सिंहासन उपर म्थापित करी तेने आदर सहित पूजा कर्ग उपाइयो, तो तेमा श्रीपर र्धनाथ स्वामीनी अदभुत मतिमा जोवामा आगी जोना वेनन हर्षभर राजाप प्रभुने पचाग प्रणाम कयों एटले आनद अमृत गरीरमा सचरता तेनो रोग तत्काळ दूर थर गयो पड़ी राजा रत्नसागरनी माथे भक्तिथी प्रभुनी प्रजा करी मुग्ये रान्य भोगवना लाग्यो. पी अजय नामनु ना नगर वसावी तेमा पार्श्वनाथनो एक उत्तम प्रासाद करावी प्रभुने विगजमान कर्या अने पोत न्या जड निकाल जा करमा लाग्यो तेमन नेना कायम निर्वाहाथ तेणे दश गाम सहित ते नगर अर्पण कर्यु ते पवित्र मिस अयारे अनारा पार्श्वनाथना नामयी ओळखाय के ए अति माचीन प्रभुप्रनिमाना दर्शननों अद्भुत लाभ लेवा इन्छनार गार तो थोडा प्रयासे लद शके एम छे आ पविन अने पुरातन तीर्थ स्थळनी पासे उन्नतपुर (उना) अने दीव पदरमा पण दर्शन करवा गया जूनां जिन लिग . ते स्थी मुप्रसिद्ध आचार्य श्री हीरमृग्जिी पपारेगतेमनी म्वर्गवास पण उनामा ययगे होवाथी त्या धगी- चामा तेमनी म्तूम पण पनेला . विशाल गीरी जिन मदिगेना निर्वाहार्ये पादशाह तरफथी इनाम मळे गणाय ते स्तूभ पण दर्शनीय छ भव्यात्माओ मसगोपात जणावेरी उपरनी सी हकीकत लक्षमा राम्वी जेम स्परना हितमा आभिद्वि थाय तेम मव- ता स्वमानव भरनी सफळना करी लेवी उचित छ अदाचळ (आवगढ) उपर श्री आदिनाथ तथा नेमिनाथ भगवान श्री आवृ (देलपाडा) गढ उपर विमलभा मत्रीश्वरे तथा वस्तु पारे अने तेजपाळे फोडो गमे व्यनो व्यय करीने भव्य देरासरी चमान्यां छे तेमा एवा मझारनी उत्तम कोरणी करवामा आवेली के के दुनीयामा अत्यारे कोट पण तेनी होड करी शके तेम नधी पाश्चिमात्य लो पण अके अवाने तेनी नारीफ करे छे. उक्त स्थळ व्यथी भने भावधी निवृत्तिजनक छ तारगा (तारण गिरि) उपर श्री अजितनाथ स्वामी आ गिरि उपर श्री कुमारपाळ भूपाउनो नापलो अति उत्तम अने अद्भूत मासाद छे तेमा या प्रकारनु काप्ट वापरवामा आलु कहेवाय छे के ते अनि सयागे वळयाने पदल तेमाथी पाणी टूटे छे तेमा श्री अजितनाथ प्रभुनी अति मनोहर शात मुद्रा पिराजे छे भा उत्तम मासादनी आसपास चोमेर घणा उचा अने महिमावाला पहाडी ठे तेमां एक स्थळे कोटे शिहा छे, ज्या एक क्रोड मुनिवरोए अनशन आराधेलु कवाय छे यानाकुओने उतरवा वगैरेनी सोइ अही रहु सारी छै (८३) श्री पचामरा पार्श्वनाथ (अणहिलपुर पाटणमा निराजमान) नीलगुणमृपिपासे करायंग वनराज चापडानी राजधानीनु शहेर पचासर हतु तमा जिनमामाद भावी विराजमान करेला पा- नाय भगवान पचासरा कद्देशाय छे काठ दोपथी पचासर हाट पडी भाग्यु छ भने पचासरानीने कुमारपार राजाना पायतरत गरेर पाटणमा विगजमान क्सामा आन्या छे त्या साये वनराजनी पण मति छ ए उपरान सरळ कल्याणक भमिश्री तथा गई चौविशीमा थयेला दामोदर नामना नीथकर भगवानना समयमा अपाढी आरके भरावेली श्री गग्वेश्वर पार्श्वनाथ स्वामीनी अति अदभूत प्रतिमा तथा प्रनिवासुदेव रावणना वसतमा भरारी जारिक्ष पार्श्वनाथ सामीनी प्रतिमा तथा जेना स्नानाभिक जलयी श्रीपाय प्रमुसनो कोट रोग नष्ट थयो हतो, ते श्री ऋषभदेव (केगर्गयाजी) तथा स्वभान आहेरना श्री पार्श्वनाथ प्रमुग्वनी प्राचीन अने प्रभारिक प्रनिमाओ मेम सहित वदन- पूजन करवा लगयक . सात प्रकारनी शुद्धि साचववानी जरुर अग वमन मन भूमिका, पूजोपगरण सार, न्याय द्रव्य विधि शुद्धता, शुद्धि सात प्रकार. , अग शुद्धि, . स्त्र शुद्धि, ३ चित्त शुद्धि, र भूमिवाशुद्धि, ९ पूजा उपगरण शुद्धि, ६ द्रव्यशुद्धि अने ७ विधि विधान शुद्धि, (५४) ए सात प्रकारनी शुद्धि आत्माथी जनाए पवित्र याना प्रसगे पण अवश्य आचरवा योग्य वयु छ के " साते शुद्धि समाचरी, करीये नित्य मणाम" मनल्य के उक्त साते शुद्धिनु यथायोग्य सेवन कर्गनेन श्री तीर्थराजने प्रतिदिन प्रणाम करतो घटे छ प्रथम अगशुद्धि-ससारीक कार्यमा रन्या पच्या रहेनार मसी नारभी गृहस्थ जनोए परमपूज्य श्रीतार्थपतिनी मा सेवामा प्रवर्तता देह शुद्धि कि पूर्वक करवी युक्त छ श्रीमान हरिभद्र मृरिवरे अष्टकमा कहयुज छे ये “प्राय जठ व्यतिरिक्त जीवनी विराधना 7 थाय तेम जयणा सहित देवाधिदेव तीर्थकर भगवाननी तेमज रिस्पृही मुनिमनोनी सेगा भक्ति करवा निमिचे गृहस्थ जनोने द्रव्य म्नान करमानी अनुमति छ अने तेम करता गृहस्थ जनोनी उदेश उन्च होगाथी ते तेमने पापधभणी नहिं, परतु पुण्यपुष्टि निमित्त थाय छे सामा य रीते तो शास्त्रमा कडक उष्ण जळपडेज शरीर- शुद्धि करमा मृचन्यु परतु तीर्थजल प्रस्तावे उष्ण जळनोज आग्रह पटतो नथी, स्वभारिक तीर्थजन्ना रजकणोनोज विरोप महिमा ठेकाणे ठेकाणे शास्त्रमा तेमज लोकमा पण मसिद्ध छे तेवा प्रभाविक तीर्थळीने तपाची-उपण करी के कराचीने तेवटे स्नान वानी महि मुग्वशीलपणानेज पुनि आफ्नारी जणाय छे, ते रात पुरतो विचार करी हितकर मार्गज आदरयो युक्त छे पवित्र जळयी देह शुद्धि थया बाद भीजेग मलीन वस्त्रथी शरीरने छयाथी पुन अग अशुद्ध थइ जाय छे, माटे तेचे प्रसगे अलायदा गुद्ध वखनोज उपयोग कम्वो घटिन छे बनता मुधी म्नान करती ववत पहेरवातुं वय पण पर-दुर्गमीवाल नहि वापरता ते पण अल्गयदुज रासप जाइए एम कमाथी शरीरनु आरोग्य पण सचाइ शके छे तेवे प्रसगे नाहक भन्य एकेद्रिय प्रमुग्व जीमोनी चिरापना था न पामे तेपी सापचेती शापवानी पण जगपात ले जाने साग रीते मान्या मदन वपगामा लेबायो तमन सकी अने निर्जीव भृमिनु यथायोग्य गोपन बनने स्नान करनाथी तेरी जीवयतना मुग्वे पठी शके छ प्रमुआ झामान धर्म रहेलो हावारी अने आता विरुद्ध करेली के कगामा भावती धर्म करणी नि फळमाय, यती होवायी सद्गृहस्थोए जीव नयणा माटे गवश्य काळजी रावी पटे अने एमन वर्तता जनुनमे आपकल्याण सागरी शाप छे मारे विस्थी गरीरशुद्धि परी से ही रायुमकोप, विशचिका ( अनर्माण) प्रमुग्म रोग पैदा न थाय अन गरी समान पन्यु रहे तेपो गुद्ध सात्विक सोराक मितसर लेयान स्वधर्म-कर्म मुरव साधी काय अने एथी उच्य चालवाथी शरीरनी अस्वस्थता थर जनां धर्म करणी करतामा अनगय पदेछे अने वसने देव गुम्नी के तीर्थनी सेवा भक्ति करवा जना भाशातना रागवानो पण प्रसग आवी पडे, ते माटे जेम गरीर शुद्धि मारी रीते नउचाइ रहे तेम बसतोपखत मानपानादिक प्रसगे पण पहुन पानी रासवानी जर छ एम ग्वायी स्वहिन . मापनमा अकि सररमा धद गाशे पी व समधी शद्धि राव पानी पण जरर छे. चीनी यत्र शुद्धि-उत्तम दर गुस्नु पूजन-अर्चन कसा प्रसंग तमज पवित्र तीर्थराजनी सेवा भक्तिना प्रसगे पण अग शुदिनी परे वन गुद्धिनी तेटलीन जरर छे तेवा उत्तम मसंग पहेवा औद्वाना वत्र मा के फाटा तुटेलां नहिं राखता ते सारा साफ करेग अग्वडन राखया जोइस अने ते पण देव पनामा भने एरा उमदा रारा जोइए एक शाटक उत्तरामग-देव गुरने वदन रखा जता साधासुधी कर्या वगरनु सवग अग्वड उत्तगमग गावरानु गृहस्थ-श्रावकने नहेलु के देम अन्य उचित यस आधी पण स्वत समजी लेबानु छ जेम गरीर शुद्धिथी पित्तनी प्रसन्नता बनी रहे छे, म वस्त्र शुद्धियी पण मा उपर मारी अमर थद गके छे, तेथी तेवी पारतमा केवळ उपेक्षा के खोटी काकसर नहिं करता पोत पोताना गजा प्रमाणे तेवा उत्तम असगे तो जर वस्त्र शुद्धि माटे पण काळजी गखयी उचितन के जेओ साधन सपन्न होय (सारी स्थितिमा होय ) तेमणे तो ससारिक कार्यमा वपराता खोथी ज़दा जूदा धामिक वायो माटे खाम करीने सारा गद्ध बस्त्रो अायदान राखी ममवारहित तेनो यथायोग्य उपयोग फरवोज जोइए जेओ वरा शुद्धिना नियमनो भग करी जेर देगा मलीन वस्वी वडेन सर्व व्यवहार चलाव छे तेमने तेमनी गभीर भूलने राधे शरीरादिकना आरोग्य माटे पण वधारे सहन कर परे एम विचारी गाणा माणमो बखशुद्धि माटे पण वधारे काळजी राखेछ नीनी चित्त शुद्धि-माळ राग द्वप रप कपाय, मिन्यात भने अशानता रप मळने दूर करी देवाची चित्त शुद्धिथद शके छे अथवा (७७) भय, देष अने खेदाप दोपने दूर करवायी पण चित्त शुद्धि पड़ शके परिणामनी चचळता एज भय, सद्गुण के सद्गुणपाळी वस्तु उपर अरुचि आववी ते द्वेष अने कल्याणकारी किया करता थाकी जद ते खेद, मतस्य के जे जे अतर रिकारोवडे चित्तशुद्धि थती अटके छ, ते ते सिकारोने विवेकाडे समनी दूर करवायी चित्त शुद्धि सोने सपने छे राग द्वेष अन मोह प्रमुख महानिकारोयीं सर्वथा मुक्त थयेला चीतराग परमात्माए वतावेला मपळा आत्म सारननो मूळ हेनु अतर शुद्धि करवानोज छे ते वात सहु कोई आत्मार्थी भाइ व्हेनोए खाम करीने लक्षमा राखवा योग्य छ जो ए मुहानी पात क्षमा राखी गमे ते आत्मसाधनना मार्गमा यथाशक्ति मवर्ते तो तेथी अज्ञान, मिथ्यात्व, कपाय प्रमुख अतर विकागे उपशम्या वगर रहेता नथी परतु उपर जणारी प्रभुआला तरफ दुर्लक्ष राखी, जो आफ्मतिथी के गतानुगतिकनाथी क्रिया करयामा आरे तो तेषी अज्ञान नियाथी राग देपादिक अतर विकारो दूर थाने पदले उलटा चघवानोज सभव वधारे रहे छ जेम लाभनो अर्थी व्यापारी गमे ते व्यापार करता परिणामे पोता नुकशान नहि थता थोडो घणो पण चोखो लाभज थाय तेवोज व्यापार करे उ लेम आत्मार्थी जनाए पण हरेक धर्म करणी करता पोताना राग देप मोह पिथ्यात्वादिक अतर विकारो दर यता जाय भने चित्त शुद्धि प्रमुख उत्तम राम मळतो जाय तेवीज रीते प्रवर्ता गचेत छे कोर प्रकारे पिकारनी द्धि तो या न न पामे तेवी पूरती काळजी हरेक प्रमग राखी जोइए (०८) चोथी भूमिका शुद्धि-चे प्रकारनी भूमिका शुद्धि यहंगाय छे एक द्रव्य भूमिराशद्धि अने पीजी भार भूमिकादि देव गुम्न जुहारवा जता जत्रणा सहित विधि पूर्वक चैत्यद्वारमा क उपाश्रपमा पेमी दूरथी पण देव गुग्नु दर्शन यता न अनगिद्ध नमन करी पदारणा दर नजरे पडती आतना टानी देव गुर ममुग्न अनि नम्रपणे आवी पचाग प्रणाम करती वरते उत्तरासग प्रमुग्य बडे यथायोग्य भमि प्रमार्जन करीनन शुद्ध देव गुम्नी पूजा भक्ति में म्नुनि करवी उचित है आ प्रमाणे गिरे सापत्रानो हेनु पोतानी भाव भूमिरा-हृदयशद्धि करती एज है पूवात भया द्वप अने सेद दोपने दूर करताधी भार भूमिकानी शुद्धि था शके छे जेम जिन चैत्यादिकनु निर्माण करता भूमिका शुद्धि करना माटे भृमिमा रहेला गल्यादिक दुर करी देवामां आरे छ, तेम हदय भूमिमा रहे राग पादिक ( कपाय ) शल्य, मिथ्यात्व शल्प, तेमन पक्ति भयादिक शल्या अवश्य दूर करवाज जाइए त्योरेज यथार्थ अतर शुद्धि ययेली गणाय छ जेम शल्य रहित शुद्ध भामेका उपर चणाला प्रासादमा मुग्य निवास कर्ग काय छ तेम जेमा अतर शन्य दुर यया ले एवी हदय शुद्धिनराठा सजनोज सहनानदमा निमम रही शके छ खो- या सुरव हृदय गुद्धिमान छे तेथी जेम म र हृदय शुन्द्रि थाय तेम पवित्र रस सहितन हरेक प्रसगे नात्माथी जनाए अवतानु ले गाइरिया प्रवाह प्रतिवाथी का आत्महित सघात नयी तेथी जेवी रीने हदय शुद्धि या पाम तेवा अतर रक्ष-उपयोग महितन मका धर्म करणी बरसी हितकर पाकी लोक रजनार्य के अध परपराए नवामा पर पण अधिक हिन नीज पाची पूजा उपगरण शुद्धि-श्री तीर्षगजने भटती ग्वत शुद्ध देवगुस्नी सेवा भक्तिना मसगे ने कई उपगरणो-पना मामग्री- नी जर पडे, ने अति उदार दीपची सारी सभा पूर्ण उत्तम माारनी मगतिक व्या वंड निपजावल हाय तो चित्तनी प्रस- नता माथे भार उल्हासना रद्धि निमित्ते ग्ने छ पर्ष महा पुर पोए प्रभु भक्ति प्रसंग ने मर्यादा अक्नि करती है तेन अनुसरी ययाति प्रमाद रहिन आपण पण आम कन्याणा लाम लेया उचित छे म्बम्ब गक्ति-मापन प्रमाणे अनेक प्रकारे प्रभु पूजा थई गरे । द्र, तेमा अष्ट मार्ग पूजा प्रतिदिन हम पूर्वक करवा दरक श्रद्वार भाई देनोप उजमाल रहे जोईप नष्ट पसारी पूजा जेय अतर 74 सहित मामा नाव तेमन भषिक आन्महित म्प होगाथी ने वायत अत्र प्रमगोपात मक्षेपशी पान करीए डीप १ जपना-शुद्ध करंग पवित्र कुमादिक्या जयणा सहित गाठीने आणगं तीर्थनगादिश्च म्नार अभिपेक (महाय्न) परता हृदयमा भावप्रभु नभिपकना प्रभारे अमारा अनादि कर्म कदम दर थई जाय. शुचि-पवित्र जापी जयणामहित स्नान करी इन्द्रनी पर उत्तम पखालकार धारण की निर्मठ नीरनी धाराधी अनरपरक श्री मिनेश्वर प्रमुने न्हवरावता उत्तम भावना योगे पोनेन पोताना आन्माने कर्म म ति वरी शके छ न्याणकारी स्वस्तिक रचनार आरमा उत्तम भावना योगे रत्नत्रयी- ग्प मना मार्गने पामी चार गतिने छेदी, अते सिद्धि गतिने पामी शके छ स्वस्तिक ( साथियो) रचतां प्रभु समापे उपर जणाक्लीन प्रार्थना शुभ भावना सहित करती जोईए. ७ नवेद्य-अनादि देहाध्यास (देह ममता) योगे जीवने ना- सनातना खान पानमा रति लागेली छ तेथी विरक्त थवाने प्रभु समीपे पि विध जातना पक्वान्न, रसोई ढोत्री एवीज प्रभु मार्थना करवानी ले के हे प्रभु अनादि पुदगलानदीपणु तजावी अमने अणा हारी पद प्राप्त करावो ८ फळ-सरस उत्तम नातिनी विध विष फर प्रभु पासे दानी एवी प्रार्थना करवानी छ के हे जगदीश' आप अमारा अनादि जन्म जरा मरण समधी अनता दुःख निवारी अमने अक्षय मुग्यमय मोस मुखनी क्षीस आपो । आची रीते सक्षेपथी हेतु सहित सम- जावेली अष्ट प्रकारी पुजा हरेक श्रद्धालु भाई बहनोए प्रतिदिन करवा खेप करवो जोईए उक्त द्रव्य पूजा कर्या वाद चैत्यवदन ममुम्ब बडे प्रभुना गुणग्राम वरी आत्माने नहीन करवो युक्त छ उही द्रव्य शुद्धि-प्रभु पूजादिक निमित्ते जोईता वधा पनो पगरण याय युक्त द्रव्यर्थी मेळयचा प्रयत्न करवो जोईए मतस्य के अद्धावत गृहस्थे प्रथम तो अनीति के अयायनो मार्ग तजी नीति- न्यायना धोरणनेज अायी र जोए. नीतिथी व्यापारादिक परता द्रव्य न मले एवी मायना क्क मुटि भरेलीज जाणी शाखकार तो द्रव्य उपार्जन माटे खरो उपायज नीतिनो वतावे छे, नीतिथी द्रव्य म छे एटरज नहि पण मळेल द्रव्य मुखे भोगवी शवाय छे अने स्थिर टकी रहेवाथी का परपरा सुधी चाल्या रे छे वळी नातिना द्रव्यथी सद्बुद्धि मुने छे, तेनो सद्व्यय थाप ने अने परिणामे ते महा लगभदायी नीवडे छे वळी अनीतिना माग उपार्नेला धनना भोगायी गुद्धि चगडे छ, ते भोगवता कइक विनी भारे छे, अन थोडा ववतमा तेनो नाश पण थई जाय छे सोग धान्यनी पेरे अनीतिनु द्रव्य फळदायी थई गस्तु नयी तीन ज्ञानी पुरुषोपोवारी पोकारी नीतिनोज मार्ग आदरया आग्रह करे रे ते माग चालनार मभुनी आशानु पालन करनार रेखाय के जने ते सदनिनो • भागी थइ अते परम पद-मोक्ष सुग्वनो भोक्ता था शके के सातमी यथायोग्य विधि शुद्धि-तीर्थ याना करवा जता आपणा आत्मानु एकात हित सपाय तेत्री रीन जयणा सहित जावु. मार्गमा कोद प्रकारनी विस्था करवी नहिं कोई साथै देशमा उतरसु नहि काइने अप्रिय लागे अने अहितम्प थाय ते वचन नन कहे गात वृत्तियी चित्तमा शुभ भारना भावताभावतां अळवाणा(उपा)पगेसभार राग्वी राग्वीने चाय पिना कारण कोडने योजाम्प न था. पवित्र तीर्थराजनो योग पामी सुगगीरपणु ओड करन पोताना मन वचन कायाने पनी शक तेग्ला नियममा राममा कोइना वचन उपर खीनवाइ जा पोताना मननी शाति खोइ देवी नहिं एची गते कारजी राग्वीन विधि सहित तीर्य पाना कम्बी तेवा प्रसगे कृप- णनादिक दोपो दूर करी उदार वृत्ति आचरती तीर्थपति श्री- अरित महाराजने भेटी भार सहित, चढता परिणामे प्रभुनी पूजा अर्चा ( सेवा-भक्ति) करवी. आपणी समज प्रमाणे प्रभुनी स्तुति परवी सामान्य रीते सघळा चैत्यो आदरपूर्वक जुहारवा. अति नम्र- पणे प्रभु मुद्राओने निहाळी निहाग नमन करता ना अने विशिष्ट स्थळोए स्थिरताथी चैत्यवदन प्रमुख करना पण लक्ष राग्यमु. पद क्षिणा देता क्याय कोइ प्रकारनी आशातना यती के थपेरी नजरे पर तो ते निवारवा-दृर करवा यास चीवट रासदी पोतानायी जे थइ नज शके एयु होय ते या अन्य योग्य जनने भागमण करी देवी पण तवी गायतमांक उपेक्षा तो नन बारवी आशातना गळती ते पण भक्तिनुज अग गणाय मार्गमा चारता के तीर्य पर चरतां ममु आताना ग्यपी पटले पवित्र शासन रागी जे कोर साधु, साध्वी, श्रापक, श्राविका मळे तेमनो उचित विनय साचासो पनी शके तेटली तेमनी सेवा भक्तिवडे आराधना करपी, परत विगधना तो कदापि पण कम्पीज नहिं. उपर के नीचे जिन चैत्या दिकमा चैत्यवदन करता आपणापी जे ज्ञानादिक गुणमा अधिक होय तेगा वढील जनोनो अधिक विनय साचपयो तेओ चैपबदना दिक करता होय तो आपणे ते नम्र त्तिधी श्रषण कर परतु तेमनायी जूदु करीने सामु डॉगी नासा नहिं तेम उता जूद करवा जेवोज मसग होय, तोपण एवा पद स्वरथी कर के जेथी बीजानी भक्तिमा कोइ पण प्रकारे व्याघात पडे नहिं जिन मदिरमा पेसतां के नीकलता घटादिक वगाइता पण एवो ग्यार अपश्य राखतो.
मतय के जे कइ करणी आपणे करीये ते एा अतर लपथी करवी के तेधी आपणु एकात हित थवा उपरात वीजा पण आत्मार्थी जनो तनु अनुमोदन तेमन अनुकरण करे. स्थिर चित्तधी करेली धर्म करणी लेखे थाय छे, तेथी आपणी स्थिरता टकी रहे तेची अने तेदली करणी प्रसन्नचित्तथी करपी दुनियाना सब जीवो साये तमा पण आपणा साधी भाइभो तथा व्हेनो साये विशेष परीने मैनी भाष राखतो. धर्मचूस्त सद्गुणी जनामा मगठी नीकळेला सद्गुणो निशळी रिहाळीने दीलमा रहुन गाजी था। तेमनामाथी बनी शके तटला सद्गुण ग्रहण करीनेज हतार्थ था देपदी अदेखाई प्रमुख दुर्गुणोने नो देशवटोज देको दोप दृष्टिथी गुण ग्रहण करी शकाताज नथी परतु उलग आपणामा दोपनीज पृद्धि थाय छे जे गएडा नीन-शिखाउ ोप एटले धर्म अभ्यासमा पशात् होय तेमना उपर अनुकपा लागी जम तेओ पण अभ्यासमा आगर धी आपणी बरी पर थाय तेम इच्छा अने करम्, पण नाहक तेमनी उपेक्षा के भर- गणना करवी नहिन गम तेरा पापी तथा देव गुरना निंदक होय तोपण तेमनी उपर देष करसामा पोताने तेमन तेमन को फायदो यता नथी, तेथी द्वेष तो नज करवो तेमज तेवा निर्दय माणीभो साये राग पण करवामा कशु स्वहित के परहित सधातु नथी तेथी राग पण न करवो, तेमनाथी तो नदन उदासीनज रहे हितकारी के उपर सक्षेप माथी कहेली मैत्री, मुदिता, करणा अने माध्यस्थ्य भावनायी सदाय आपणा आत्माने मुवासित राख्यो. पळी विधिना प्रस्तावे शाखकारे कहेलु छे के:- -
दग्ध शून्य ने अविधि दोप, अति प्रवृत्ति जेह,
चार टोप छडी भजो, भक्ति भाव गुण गेह"
मतलर के विधि रसिक जनोएं दग्धदोप, शून्यतादोप, अविधि
दोप अने अतिपत्तिदोप, ए चार दोपोने अवश्य तगरा जोदए
उक्त चार दोप रहितपणे देव गुरु के तीर्थ साधी सेवा भक्ति बहु
गुणकारी-अत्यत लाभदायी थई शके छ, माटे ते चारे दोपनु स्वम्प
समनवा अने समजीने निदीप करणी करचा प्रयत्न करवा घटे छ
१ दग्धदोप-कोइएक धर्मकरणी करता वीजी पीजी परणी
करचा मन दोराप, मन मुकामे नहि रहेता, चालती क्रियानी लाभ
नहि रेता अन्य अय स्थाने भटके, तेथी चालु करणी निष्फळपाय
थई जाय चार क्रियामा अगारानी दृष्टिक लखी शकाय
• शून्यतादोप-जे कई धर्मकरणी करवामा आये ते समछिमनी
परे उपयोग शून्यपणे समन वगर अथवा शब्द, अर्थ के तदुभयना
लम वगरज कराय अथवा तो हु शु कर दु' में शु कयु ? तेमन हरे
मारे शु करवानु छ तेनु मां कशुन भान न होय, एवी शून्य करणीथी
शो लाभ थई शके' कशोज नहि. भार वारनी करणीमा शो रस?
३ अविधि दोप-जे धर्मकरणीनो जेवो क्रम (मर्यादा) जणावर
होय तेथी विपरीत-उलटपालट आपमतिथी करे के ज्ञानीने पछी
थार्थ समन मेळच्या वगरज जेम फावे तेम गाडरीया प्रवाहे करे या
तो अधिक ओछी करे अथवा आगळ पाछळ करे तेथी स्वहित
भाग्येन थाय, अविधियी तो पण उलटु अहित पण याय,
४ अति प्रवृत्ति दोष-दिगवरनी पेरे देश, काळ, भावने तपास्या
?
.
- - बगर गमा उपराननी प्रिया करवाना खोगे आग्रह कहो के कदाग्रह । बरे तेथी पण लाभने बदले हानिज याय, उक्त चारे दोषोनु बम्प गुरु गम्यथी विशेष नाणी जेम ने तेम निदाप-दोपरहित धर्मफरणी करवाः स्वप करवो तेमज भो • विधि रसिक होई सेवरामी . आवती धर्मकरणीनु रहस्य गुरुगम्य पेन्वी ते प्रमाणे आदर सहित आचरण करता होय तेचा उत्तम पुर- पोनो समागम मेली तेमनी शुद्ध निर्दोष धर्मकरणी निहाळी पोतानी धर्म करणीमा चलावी वाती भूलगे मुधारवाना सपीयबु बहु जरनुछे जे भाग्यात जनो ययाय विधि युक्त धर्मकरणी को छे, तेओ चय कृत पुय छ तपन जेओ पोन यथाशक्ति निदीप धर्मकरणी करमा उपरात अय योग्य जनोने तेमा सहाय करे , निढोप कर- गीनी अनुमोदना करे 7-तेनी मुक्त कठपी प्रशसा करे छे, यावत् तेनी माणात निंदा तो कदापि करताज नदी, ते पण धन्य है निदाप धर्मकरणीनी तेमज निर्दोष करणी करनारनी निंदा करनारने निमाचित कर्म वध धाय के जेथी तेने बहुज समार परिभ्रमण करबु पडे, तेथी तेवी निदा तो सर्वथा वनवा योग्पन + जेमने गम्भानां धारणी करता सदन म्बरनाम्प प्रविधि दीप रागे , परतु तेनो यथार्थ विधि जाणवा अने आदरवा जे खप करे छे तेओ पण शुभ भावना योगे सारो लभ मेळवी शके है, जेओ कहे छ के अविधैिथी करवा करता नहिन करसुसार, ते तमनु कहे विपरीत-शास्त्र विरुदन छ. आ माथी भाई रहेनोए, प्रमाद वर्मा विधिना सपी तो थबुन जोइए श्री अष्टापट 'करप-साराग श्रेष्ठ धर्म कीति युक्त, सन् ज्ञान अने आनटे करी सहित तथा देवन्द्रोथी वदित एवा श्री आदिनाथ मभुए जेने पारन करेल छे, ते अष्टापद गिरिराज जयवत वर्त छ । जे अष्टापद पर्वतपर धूत (जुगार ) प्रमुस लाखो गमे दोपोने हरनार तथा मुवर्ण सहा कातिवाला श्री मपभदेव भगवान थया छे (निर्वाण पाम्या छे) ते अष्टापद गिरिराज जयवन ते छ । मुनिओने विपे श्रेष्ट एवा श्री अपभदेव प्रभुना थाहुवलि प्रमुख पुनो ज्या अक्षय सुसने पाम्या ले ते धी अष्टापद गिरिराज-३ १ अष्टापदादिप मूळ काप प्रशमरति माथे तेमज धनपाळ पचाशिमा साथे प्रसिद्ध धयेला छे त्याथी जोह लेगा २ आ करपना प्रथम शोषमा दशाला गर्भित नामोगड करीने एना कर्ता श्रीमद्देयेंद्रसरि शिष्य श्रीमद् धर्मघोपमरि छ एम चोक्स जणाय छे धर्मघोपरिने प्रथम गणिपद मन्यु ते पपते तेमा नाम धर्मकीर्ति हतु अने विद्यानद मुनि तेमना घर गुग भाई हता. तेथी पहेला पादमा धर्मकीर्ति यीजा पादमा विधान अने श्रीजा पादमा देघद्रसरि पम प्रण नाम सूचच्या छे धर्मगीति नाम दशा घ्यु छ तेशी भा पदप तेमणे गणि अवस्थामा रख्यो छे पर निर्णय थाय छे.
(६०) जाणे मभुना वियोगथी भय पाम्या होय तेम प्रभुनी सापेज दशहजार मुनिवर्ग ज्या मोक्षपदने पाम्या छे, ते अष्टापद गिरिः । ज्या ऋषभदेर मभुनी साथ एरन समये तेमना नवाणु पुत्रो भने आठ पाना मममा शिवमुग्वने पाम्या छे, ते अष्टापद तीर्थकरनी, गणरनी अने शेप मुनिजनानी-एम प्रण चिताने स्थाने जाण साक्षान गनायीन होय तेवा प्रण स्तुपाच्या इटे स्था पन कर्या (रच्या), त अष्टापट०६ शाश्वत जिन मदिर (सिद्वायतन ) जेबु सिदनिपया (सिद बैठी होय तेवा नागारनु ) नामनु सुशोभित चार द्वारवाल जिन चैन्य व्यो भरने निर्माण कराव्यु, ते श्री अष्टापद० ७ एक योमन लायु, तेथी अ ( कोस) पहोछु अने रण कोम उचु ए जिनचत्य च्या उचे प्रकारे (अमळाट करत ) विगने छे, ते श्री अष्टापद० । ज्या भरतची पोतानी प्रतिमा सहित पोताना नवाशु भाई- ओनी प्रतिमाओ अने चौपी तीर्थकरनी प्रतिमाओ निर्माण करी, ते श्री अशापद०० पोत पोतानी आकृति (नगर) ममाण, वर्ण अने अमन सयुक्त वर्तमान .. जिनेवरोना विमा ज्या ( सिहनिपा चन्यमा) भरत चीप परराव्या, ते श्री अष्टापट०.० ज्या प्रतिमा सहिन नवाशु गुभोना नवाणु स्तूपी तथा एक मनो स्तप भग्त चक्रीए निर्माण स्या, ते श्री अष्टापत०११ (७०) मोहरुप सिंहने हणपनि समर्थ अष्टापद (आठ पगवाळा जान- चर) जेवा जेना (योजन प्रमाण) आठ पगीया भरते कराव्यों, तथा ते जेथी आठ योजन उचो शोभे छे, ते श्री अष्टापद० भरतचक्री प्रमुख अनेक कोटी मुनिवरो ज्या सिद्विपदने पर्या, ते श्री अष्टापर०१३ ज्या अनशन करी सर्वार्थसिद्ध विमानमा अने मोक्षमा गयेला भरतरशना (असग्य ) रानपिओनी वान मुबुद्धि मधाने मगरचरी ना पुनोने कही, ते श्री अष्टापद०१४ (तेथी) सागर जेत्रा गभीर आशयाला ते सगरचक्रीना पुनोए जे गिरिनी चोमेर (फरती) रक्षा करवा माटे सागरना जेवी (उड़ी अने विशाळ) खाइ खोदी-नीपनापी, ते श्री अष्टापद०१० सदा उचा प्रकारे नाचता चपळ तरगी पी पोताना सुशोभित हस्तोरडे जाणे पातानु पाप क्षालन करवा इच्छती होय तेवी गगा- नदीए श्री जिनेवर साधी जे गिरिराजनो चोमेग्थी आश्रय कयो, ते श्री अष्टापद०१६ ज्या (चौवीशे) जिनेश्वरने (मणिमय) तिलक चढापवायी दमयती देना यथार्थ फर तरीके पोतानाज ललाटमा अकृत्रिम एटले स्वाभाविक तिलपने पामी मतलय के तेणीनु कपाउज सूर्य जेव प्रकाशमान ययु, ते श्री अष्टापद० २७ जे गिरिने कोपी समुद्रमा फेंकी देवा इन्छता रावणने वाली नामना भुनिए पोताना पादचडे (पतिसा) दवावीने तत्काळ रोव- राज्यो, ते श्री अष्टापद०१८
भुजानी नसथी, जुटेग तात सांधी लीधेरी वीणावहे प्रमुनी
भक्ति करतो रारण ज्या घरणेन्द्र पासयी विजय मापनारी अमोर
विजया शक्तिने पाम्या, ते श्री अष्टापर"
वमुदेवनी जेम जे तीर्थउपर यमता भने प्रहार करतो विधा
घर पण विद्याहीन जाय , ते श्री अष्टापद०००
स्वशक्ति यद आ गिरिवर उपर आगीने जे गिनोने वादे, ते
अवश्य अबळ उदय (मोक्षने) पाम, एवी रीने श्री वीरे जेने चग्वा-
प्यो छे, ते श्री अशापद० २.
दक्षिणादिक चार दिशाओमां स्थापेरा ४.८, 20 अने म
गीने चोवीशे जिनाधिोने चतुर गणधर श्री गौतमयामीए ज्या पद
ना करी छ, ते श्री अष्टापद०२०
जे पर्वत उपर गीतमधामीए उपदेशेक पुडरीक अ ययन पठन
करवायी (साभग्वाथी) तिर्यगमकदेव दशपूर्वपरमा प्रधान एका
दामा पटनर (वजपि नाम) थया, ते श्री अष्टापद०.३
जेमणे जिनेश्वर प्रभुने स्तव्या छे, पवा श्री गौतम गणारे ज्या
पदरसो तापसोने दीक्षा आपी, ते श्री अष्टापर. ६
आठ पगीयावाळा भने चिरका स्थायी रद्देवापाला श्रीअष्टा
पद पतनी जत्रा सुवर्णमय अने निश्वर गृत्तिवाला जे सर्वज्ञ “प्रभुए
आ महातीर्यनु वर्णन कयु , ते श्री अापदगिरि अथा अशापद.
गिरिना नायक श्री मादिदेवा जयपत वर्ने छ ।
। इति श्री अणपदकल्पसाराश ।
- नमीश्वर ममुनी लेप्यमयी प्रतिमा ज्या वे हमार वसुधी (बी) रही, ने गिरनार०१७ पमय मुर्तिनो नाश ये संत अवापीना आदशी रतन नामना श्रावके प्या पश्चिम साधु (नर) चैत्य स्थाप्यु, ते गिरनार०१८ वाचन बलानफनी अदरना समासरणमाथी रतन पावके काचा सरना नातणारडे रवीने आ(आन या विद्यमान) वि अहीं आफ्य, ते गिरनार०२० ज्या नेमिनाथ प्रभुने नमस्कार करवामा (यात्रा सामा) वाद- रह निपेध करायेला श्री सर (सहायने माटे) मारली आकाश माग गमन करी शकनार जयपद मुनिने न्या आररा फरमाव्य, गिरनार००० तारा देवीने यश करीने वादोने परास्त करी, जयचद्र मुनिए ज्या भी सपने प्रभुना दर्शन कराव्या(म भेटाच्या), ते गिर०." राजा समक्ष कुमारीना मुखमाची नोकळेली गाथावडे ( सिद्ध करी आपीने ) अगदेवीए दिगपरीभी पासथी ने कार्य (वतांवर सपने मदाने माटे मोपाच्यु, ने गिरनार० ००. त्यारथी माडी निरतर समस्त सघ नित्य अनुष्ठानों ने गाथा नो हमेशा पाठ करे छे, ते गिरनार० ०३ दीक्षा, ज्ञान, ध्यान, व्यारयान (उपदेश) भने मोक्षावलोकनने अजितसेलसिहरे दोरखानाणनिसिहमा जस्सा त धम्मचक घट अरिष्टनेमि नमसामि ॥ +
(निर्माणने) म्याने जे प्रभुचैत्यधी पवित्र छे, ते गिरनार००८
राजीमतिनी गुफा, चद्र गुफा, गजेंद्रपद कुड अने नागझरी
ममुख स्थळे जे भभुमतिमाथी युक्त छ, ते गिरनार० ००.
ज्या मनाहर अने कल्याणकारक उमाक्षर, घटाजननिदु अने
गिवशिलादिक (परित स्थळो) रहेग छ, से गिरनार०२६
याकुडी अमात्य अने सजन दडेश प्रमुख अनेक उत्तम जनाए
ज्या नेपीवर प्रभुना चैन्यनो उद्धार कया छ, ते श्री गिरनार० २७
जेनी मेखला (कदौरा) ने स्याने तेजपाळ मत्रीश्चरे नण कन्या
पर सवधी चैत्य कराव्यु, ते गिरनार००८
अने वस्तुपाळे शत्रुनय, समेतशिपर अने जष्टापद तीयांनी या
रचना करी, ते श्री गिरनार०००
(अवसर्पिणी काळना ) छ आरामा जे अनुक्रमे छवीश, वात,
सोल, दश अने व योजन तथा सो अस्त्र ((धनुप) प्रमाण उचो
वर्त छ, ते गिरनार० ३०
अद्यापि ज्या गीन नृत्यादिपने करता सामान देवो संभळाय'
गते गिरनार० ३१
विद्या मामृत (शास्त्र) थकी उद्धरेला पादलिप्तमरिकृत उन्नयन
कल्प विगेरे उपरथी आ प्रमाणे जेनु में वर्णन क्यु , ते श्री गिर
नार गिरीश्वर जयवत वर्ने २ ३0.
॥ इति श्रीगिरनारकल्पसारा !!
---
२ सिद्धि शिलादिन,
y
(७६)
अथ श्रीसमेतशिखरकल्प साराश.
.
आ भरत भामिम्पी स्त्रीना विशाळ ललाट स्थळनातिलक तुल्य
समेतशिखर तीर्थ के जे ससार समुद्रना तीर्थ एटल किनारा समान
न्छे, तेने दुस्ता छ
जिनेश्वर अने मुनिजनौना चग्ण क्मलने लागेनी रजना समह
बडे जेनो सुदर प्रदेश शोभी रह्यो छे, अने किन्नर गणो जेनो यश
गाइ रद्या छे, ते समेतशिखर गिरिराज जयरत चर्त छ ।
ज्या अनितादिक नीश जिनो अनेक मुनिओ साये पधारी
कर्ममल रहित थइ मोक्ष प्रत्ये पाम्या छ, ते समेत० ३
आने तीर्य जाणीने शीलसन्नाह नामे मुनींद्र ज्या अनशन करी
कर्म रहित थइने मोक्ष पदने पाम्या, ते समेत० र
बीमा पण बहु मुनिभाए ज्या आवीने मुखे मोक्षपद साभ्यु,
वो जेनो अपार महिमा छ, ते समेत० .
ज्या अनेक अरिहत अने मुनिओनो मनोहर मोक्ष महिमा इद्राए
करेगे, एवो जगतजनोने मानदित करनार श्री समेत०६
उत्तम यानने अचळपणे गवेषता मुनिवरोए अचळपणावई
करीने ज्यानना मिरपजे गिरिवरनोआश्रय लीलो छ, त समेत०७
ज्या जिनेश्वरो निर्वाण पाम्या, तेस्थाने देवोए कीतिस्तम जों
( अचळ) उनम मणिमय स्तूपसमूह निर्माण करेलो, ते समेत ८
(७७)
स्तूपगत चैत्योमा अजितादिक जिनपतिनी रमणिक प्रतिमाओ
ज्या सर भने असुरोपडे पूजाय छ, ते समतः ..
अजितनाथी पहेला पण त्या आरला आदी पर मजन ते
मना शिष्योबडे जेना शियर पावन थयेला होवायी ने तीर्थपणे प्रसिद्ध
थयेल छे, ते समेत० १०.
अद्यापि जे भयजनोंने पृथ्वीपरथी वर्ग अने माझे बहाना
सोपान (पग पीया)नी समानताने धारण करतो जणाय, तेसमेन०।
कुटना जळमा प्रतिसिवित थती चयरेणीने या सर समूह
पुप प्रक्षेपारडे पर्ने छे, ते समेन० १५
अन जिन ममवसरण अन जिन देशना अने अन जिन मुक्ति
*थयेल डे एवीरीने जिनेषरना चरणथी पवित्र थयेला ज्याना मद
शो रमणीय रागे , ते समेत०१३
साधु सगी उरता मग सोग रागधी रंगायला हरिणादिक
पशुओ पण ज्या देवगतिन पाम्या छे, ते समेत० ॥
ज्यां अल्प मार करेल तप, जिनपूजा अने अनशनादि तीर्थना
प्रभावी अनल्प (विशाळ) फळने आपे छे, ते समेत०१५
देवेंद्रो अने मुनींद्रोयडे पदित अने प्रसिद्ध एस समैनशिखर
तीर्थने जे भक्तिथी स्तचे छे, ते सकळ आपदा रहित अविचल मोम
पदने पामे छे १६.
॥ इति श्रीसमेतशिखरकल्पसारांश
(७८) अथ चैत्यवदनानि श्री तीर्थदनाग्य चैत्यवदन [१] सद भत्ता देवगेके रपिशाशिमाने ध्यतगणा निकाये, नक्षत्राणां निगसे ग्रहगणपरले ती विमाने, पातारे पनगदे म्फटमणिकिरण म्नसांद्रापांग, श्रीमतीर्थस्गणा प्रतिदिासमह तर त्यानि पदे ॥शा ताहो मेन्गे रचनगारे उडल हस्तिद्ते, यक्षार कुटनदीवरकनरगिरी नेपये नीलवते, चिने गले विचिने यमगिरिवरे बापाले हिमाद्री श्रीमतीर्थ ॥२॥ श्रीशैर यिश्रृंगे विमगिग्विायुदे पारके वा, गीते तारके या पुलगिरिशिखरेऽष्टापदे म्पर्णाले, सद्याद्री पोजयते विपुलगिरिवर गुर्जरे रोहणाद्री ॥श्रीमतीथी।3।। आघाटे मेदपाटे क्षितितटमुकुटे चिपटे विसरे, लाटे नाटे च घाटे वियप घनतेटे देवनटे चिराटे, वर्णाटे हेमटे विकटतम्बटे चित्राटे च भोटे ॥श्रीमत्तीपास श्रीमाले मालवे वा मलय निखिले मेग्यले पीन्छले पा, नेपाले नाहले वा कुवलयतिलके सिंहले मेखले वा, हाहाले कौशल वा विगलितसलिले जगले पातमाले ॥धीमत्तीधार (७९) अगे बगे कलिंगे सुगतजनपदे सत्मयागे तिलिगे, गौडे चौडे मुरडे वरतरद्रविडे उट्ठीयाणे च पुढे, आद्रे मादे पुरे द्रविडकुवलये कान्यकुने मुगष्ट् ॥श्रीमत्तीथीन । चपाया चद्रमुग्पा गजपुर मथुरापत्तने चोनपिन्या, कोशा या कोशल्गयां कनकपुरवरे देवगिर्यां च काश्या, नाशिक्पे राजगहे दशपुरनगर भदिले तामरित्या ॥श्रीमती॥७॥ मग मत्येतरिक्ष गिरि भिसर ढे म्वनदीनीरतीरे, शैलाग्ने नागलोके जन्गनिधि पुरिने भूरडाणा निकुने, ग्रामेऽरण्ये वने वा जरस्थ त्रिपमे दुर्गमय निसये ॥श्रीमत्तीथा।८ श्रीम मंगै कुनादी रजतगिरिवरे शाल्मा जशे , साग्रे चैत्य रतिकरगचके कुडले मानुपांगे, इपुकारे जिनादी दधिमुग्वगिखरे व्यतरे स्वर्गगेके ॥श्रीमती॥ इत्य श्री जनचत्यस्तवमिममनिता भक्ति भाजविस य, मोयत् कल्याणहेनु कलिमलहरण ये पदति विशिष्टाः, तेपी श्रीतीर्थयात्राफर मनुगमल जायने मानगाना, कार्य सिद्धिस्तथाई प्रभवनि सतत चित्तमानदारि इति श्रीतीर्यवंदनाग्य चत्यबदन समाप्त -- M T
(८०)
अथ श्री सिद्धाचल चेत्यवदनानि
३
[२]
'विमल केरल ज्ञान क्मला, कलित विभुवन हितार,
मुरराज सस्तुन चरण पफज, नमो आदि जिने पर ,
रिमल गिरिवर श्रृग मडण प्रवर गुण गण भूपर;
मुर असुर किन्नर कोडी सविन, नमो आदि जिनपर •
करती नाटक किन्नरीगण, गाय जिन गुण मनहर,
निर्जरावती नमे अहनिश, नमो आदि जिनेश्वर
पुडरीक गणपति सिद्धि साधी, कोडि पण मुनि मनर,
श्री विमल गिरिवर श्रृंग सिम्या, नमो आदि जिनेश्वर ।
निन साभ्य साधन पुर मुनिवर, कोडिनत ए गिरिपर
मुक्ति रमणी पर्या रगे, नमो आदि जिनेश्वर
पाताल नर मुरलोक माहि, विमल गिरिवरतो पर,
नही अधिक तीरथ तीर्यपति कहे, नमो आदि जिनेवर ६
इम विमल गिरिवर गिरवर मडण, दुख विहहण ध्याईए,
निन शुद्ध सत्ता साधनार्थ, परम ज्योति निपाईए ७
जित माह कोड विडोद निद्रा, परम पदस्थिति जयकर,
गिरिगन सेवा करण तत्पर, पाविजय सहितकर
१ निमल, २ पाच, ३ शिम्बर, ४ अनत फोहो, ५ स्त्री,
६ गिरिराजधी अधिक
८
(८२)
१
[३]
आदीवर जिनरायना, गणपर गुणपत,
प्रगटनाम पुगेर जास, महीमाई महन
पचकोड मुणिद माध, अणमण जीहाँ कोर,
शुरु पान ध्याता अमूट, कपल नीहा गया।
ची पुनमने दिने ए, पाम्या पद महानद,
ते दिनधी पुडर्गकगिरि, नाम दान मुग्यकद:
[१]
मी गजय माहात्म्यनी, रचना नीधी सार,
पुटरगिरिना म्यापनार, प्रथम जिन गणपार ,
गफ दिन वाणी जिननी अपणी थयो आनद,
आव्या शत्रजयगिरि पचमोट मह रंग
चत्री पूनमने दिने ,
शिव शु कीयो याग,
नमिए गिग्नेि गणघर, आपस नहीं प्रियक
[५]
आनि देव जरिहन नमु, धनुप पाचशे काया,
नही काम नहि क्रोध मान, मृपा नहीं माया ।
नही मग नहीं देप नाम निरजन ताहर,
पदन दीट विशाल तीहां, सवि पार गयु माहर.
१
नामे हु निर्मल यपी, जपु नाप जिनवर सी
कवि अषम एम उचगे, आदि देव महिमा घणी ३
[]
जय जय नाभिनरिदनद, सिद्धाचर मडण,
जय जय प्रथम निणदचद भवदु ग्यविदहण
जय जय सार मुग्दि द. वरिष परमेसर,
जय जय जगदानदकद, श्री पभ जिणेसर
अमृतसम
जिनधर्मना
ए गयक जगमा जाण,
तुजपदपकन भीत घर निगदिन नमत कल्याण
१
[७]
परमेश्वर परमातमा, पारन परमिह,
जय जगगुरु देवाधिदेव, नयणे में दिख
अचल अफल अविकार सार, करणा रस सिधु,
जगति जन आचार एक, निकारण वधु
गुण अनत प्रभु ताहम, किमहि कया न जाय,
राम प्रभु जिन व्यानी, चिदानद मुग्य थाय. ३
+
-
अथ श्री सिद्धाचल स्तरनानि ।।
22
A.
जी आपार विमलाचलो मैदान,
ति मायारे समवसरण महाण, , ए आंकणी
ना देवे वीरजी स्वाम, जय महिमा वरणाने ताम,
ग्यो आठ उपर सो नाम तहमा भाग्युरे पुडरागार अभिधान,
{"म इदोरे तब पूरे बहुमान, किम ययु स्वापार,
माग्वी तास निदान. वीरजी० ।
भुनी भाग्वे माभळे इद्र, प्रथम जे हमरा रुपम निणत,
नेहना पुत्र ते भगत नारद भानना नारे ऋषभसन पुहरीक,
अपनी पासरे देशना गुणी तहकीक,
दीक्षारोपी रिपदी ज्ञान अधिक
वोरजी.
गणपर पदरी पाम्पा जाम, दादागी गुयी अभिगम,
पिचरे महीयलमा गुण धाम अनुक्रमे आ पारे श्री सिद्धाचल सार,
मुनियर कोटिरे पानगे परिवार, अनगन की पुरे. निज मातमने
उद्धार नीरजी०३
चैनी पुनम दिन पह पाम्पा विज्ञान अछेह,
शिवमुख परिया अमर अदेह, पूर्णानदी और लघु भरगाह,
अज अविनासीरे निज गुणमोगी अबाह,
निज गुण करतारे पर पुनगर नाहे बाइ. वीरजी०४
नेणे मगर पुडरिक गिरि नाम, मामळो सोहम देवरोक स्वाम,
.
(८४) एहनो महिमा अतिहि उदाम, इणे दिन कीरे नप जप पनाने दान, व्रत बळी पोसारे जेह करे अनिदान, फल तस पामेरे, पचफोडी गुणं मान पीरजी ५ भक्त भव्य नीच जे होय, परम भव मुक्ति रहे सोय, तेहमा वामक छे नहि कोय, व्यवहार केरीरे, म यम फलनी ए वात- उत्कृष्ट योगरे अतरमुहर्त विग्यान, निमुस साधेरे, निज आतम भरदात वीरजी ६ चैत्री पुनम महिपा देख, पूजा पच प्रकारी पिशप, तहमा नहि उणिम काई रेख, ईणीपेरे भाग्यरे, जिनपर उत्तम वाण, सभिगी बुडपारे, केदक भविक मुजाण, दणीपर गापोरे, पद्मविजय सुममाण चीरजी ७. (२) प्रणमा मेमे पुडरीक गिरि राजीयो, गाजीयो जामा र एह सामागी यात्राए जाता पगे पगे निर्नर, वटु भरसरित रोह सोभागी . पाप होय वनोप समोरडे, ते पण नायरे दूर सांभागी, जो एहरे गिरिनु दरान कीजीए, भावभक्ति भरपूर सोभागी प्र०२ गौहत्यादिक हत्या पच डे, कारक हनो जे होय सांभागी, ते पण ए गिरि दरशन जो करे, पामे शिगति सोय सांभागी. म०३ श्रीशुकराज नृपति पण इणगिरि, करतो जीनवर ध्यान सोभागी, पग्मासे रिपु बिलय गया सवे, वाभ्यो अधिक तस वान सोभागी.
चोर निन भगिनी भोगी, वी पाप मइन सामागी, में पण नीग्य भागता, पाम्या शुभगति सन सोमागी. म०५ मोर सर्प वारण ममुग गहु, जीर छे जे विमगर सौभागी न पण पगिरि दान पुण्ययी, पामे मुगति विशाल सोभागी म०६ पवा पहिया एवाग्य नणी, क्षेत्री पुनम सि सोपागा, श्री विजयगज गरिवर लिप्पने, दान गपा दुःमरेश साभागी प्र०५ वापर पातीडा, नम | कायरहीने में । श्री सिद्धाचर नय निरग्यो, हर जाभी तुमे यहीन रे ॥१॥ ॥ यापरड रे॥ बार अनादि गे सुप साय, मीन की निविहीन रे।। भान यही ममु चरण सश, पम शिखणी मनरे ॥१॥ । धापना २०॥ दुषमारे पणे भरत, मुकि नहीं सरपणनेरे ॥ पण नुन भत्ति मुनिले मी पपक उपर गेम गेनेरे ॥ ॥ पाप रे॥ शुद्ध गुगगन पुरण आणु, पिया पक गोपननेर ।। भानप मात्र गयो ना निम्पल, आगदमर तुन भनेर । If वापरदारे॥
(८६) अखय निधान तुम समक्ति पामी, कोण बछे चल धननरे ।। शातसुधारस कनरुकचोले, मीचो सेवक तननेरे ॥७॥ ॥ पापलडारे॥ बाह्य अभ्यतर शत्रु फेरो, भय न होवे मुज मननेरे ।। सेवक सुपीयो सुनस विलासी, ते महिमा मम तुजनेरे ॥६ ॥ वापर डारे॥ नाम मत्र तुमारो साभ्यो, ते थया जग मोहननेरे।। नुज मुख मुद्रा देखी हरखु, जीभ चातक जलधरनरे ॥७॥ ॥ वापर डारे॥ तुम विण अवर देव नहा जाचु, भ्याउ फरि फरि आ मननरे ।। ज्ञानविमल कहे भवजल तारो, सेवक पाद्य ग्रहीनरे ॥ ८॥ ॥ वापर डारे०॥ नीलुडी' गयण तर तळे, गुण मुदगे। पीडा मभुना पायरे, गुणभजन ॥ उचल व्याने ध्याईए । सुण०॥ महीन मुक्ति उपायरे ॥ गुण॥। शितळ अयाए येशीए । मुण०॥रातडों' करी मनरगरे ।।गुण०॥ पूीए सोवन फूलडे । मुण० ॥ नेम होय पावन अगरे ॥गुण०॥ सीर अरे जह उपरे । मुणः ॥ नेह धरीन एहरे ॥ गुण ।। बीजे भवे ते शिव लहे ॥ सुण ॥ याये निरमळ दहरे ॥ गुण नीलवर्ण ० २ पाला सुवर्णय ३ चोरमजीठ यो (८७) मीन धरी प्रदक्षिणा। सुण० ॥ नीए एहने जे साररे ।। गुण० ॥ अभग भीति होय जेहने ।।सुण०॥ भव भव तुम आधार गुणा कुमुम पर फ7 मनरे' ॥ मुणः॥ शाग्वा यड ने मूळरे |गुण०॥ देर तणा वासाअ छ । सुण ॥ तीरथने अनुकूळरे । गुण। ५ नीरय ध्यान धरी मुदा मुण०॥ सेवो एहनी छायरे ॥ गुण ॥ नान पिमळ गुणभाखियो।मुण०॥ शनुजय माहातम मायरे।।गुण०॥६ ॥ इति ॥ M . मुरपति आगळ एम जपं श्री नीर जिनवर, गिरिराज. ए ता माळ तीरयमाहि सार शत्रुजप सुखकर, गिरिगना सिध्या इहा साधु अनत, अनत केवळ घरा, गिरिराज जिनवर इशा आव्या अनेक जाणीने पापनघरा, गिरिराज || रायण तपम निण गुणाकर गैर शु. गिरिराज रहाग पु नपा वार पधार्या भम शु, गिरिराज ॥२॥ एनो भोग वा परवानी पीठ वखाणिये, गिरिराज पिन नारण एह तीरथ जगमाहि जाणिये, गिरिराज ॥ दीठे करे दुरगति दर ए दुपम काठमां, गिरिराज चाहनिरे जइए सिद्धक्षत्र रहिय एनी चाळमा, गिरिराज ॥५॥ , मासर उपर. तार्थ भन देयतामानो पासा छे ३ हपमेर -
६
(६)
सिद्वाचल गिरि भेट्योरे, धय भाग्य हमारा,
विमगचल गिरि भेटयारे, धय भाग्य हमारा
ए गिरिसरनो महिमा माटा, कहेता नावे पार;
रायण रूप समोसर्या स्वामी, पुरष नाणु वार रे, र
मुल नायक श्री आदि जिने पर, चौमुख मतिमा चार,
अष्टद्रव्यशु पूजो भाये, समकित मुल आधार रे
भाव भक्तिशु प्रभु गुण गाये, आपणा जनम मुधार्या,
याना करी भविजन शुभ भावे, निग्य तिर्यच गति वार्या रे ५३
दुर देशांतरथी हु आव्यो, श्रयण सुणी गुण तारा,
पतित उद्धारण विन्द तुमार, ए तीरथ जग सारा रे. ध
सवत अढार त्याशी मास अपाढे, वदि आठम भोमवारा,
मभुजीके चरण प्रतापके सघमें क्षमारतन प्रभु प्यारागे. ध ८
मनना मनोरय सावि फल्याए, मिया वछीत काज,
पुनो गिरिराजने ए, माये ए गिरि शास्वतो ए
भवनळ तरवा झाज, पूनो गिरिराजने ए,
मणि माणेक मुगताफळेए, रजत कनकना फुल
केशर चदन पशी घणाए, वीजी वस्तु अमुल्य
पाच प्रोड
पा
पृ०
१०
(८९)
उठे भगे दाबीयोप, आठमे अंगे भाग्य,
स्थिरावरी पपन्न वरणव्योए, ए आगमनी शाग्य
विमल को भवि ओकने ए, तेणे विमाळाचल जाण
शुक गजायी विनों ए, नुजय गुण वाण
पुडरीक गणपग्धी थयोए, पुहरीक गिरि गुण धाम,
मुरनर न एम नाणीएए, उत्तम एक्सी नाम
ए गिरगिरना गुण घणाए, नाणीए नगी कहताय,
जाणे पण कही नवि शक ए, मुगद घुटने न्याय,
गिरिवर फागन नवि कयों प, ने ग्यो गम्भानास
नमन दरशन फरान कर्यो ए, पुरे प्रग्नी आश
आज महोदय में लगो ए, पाम्पो प्रमोद रमाळ.
मणी उद्योन गिरि मेवता ए, घेर घेर मगळ माळ
पू०
पृ०
पृ०
प०
चालो चारो विमळगिरि जापरे, भवनक तरवाने
नुमे जयणाप परजो पायरे, पार उतरवाने ए आकणी,
पाळ काळनी चेष्टा टाठी, हु तो धर्म योपन हवे पापोरे भवः
भूर अनादिनी दृर निवारी, तो अनुभव मनमा लायोरे
पार० चाली
भा नरपासवीदरनिवारी, मारी जिनचरणे ल्प गीग, भवा
सस भावमा दिल हो रीय, मार्ग भवनी मात्र भागोरे
पार चालो००
सचित सम्बनो त्यागकरीन, निन्य पासणा तपकारी मा पडिगपणां दोय टकना करभ्यु, भनी अमृतक्रिया दिपारी पार चालो. बन उपरशु गुग्नी पाम, तो ययाशक्ति अनुसारे भाः गुस्साये चदशु गिरि पाने, जे भवानपि वृद्धता तारे पार० चाली भव तारक ए तीरथ फरसी, हु तो सरन उडमा नाबोर भवः अष्टमकारी नपभनिणदनी, हु तो पूना करी लय लकीरे, पार० चाग०८ तीर्थपतिने तामेरा, ए तो साचा मांसना मेवारे भव सात उदय अट्टम करीने, मन स्वामी पच्छलनी सारे, पार० चाली०६ प्रभुपदपा गयणतळे पूजी, हु तो पाभीश हरय अपाररे भर रपविजय प्रभु पान पसाए, ए तो पामे सुरव श्रीकाररे, पारः चागे०७ सिद्धाचल दौरे नर नारी . नाभिगया मरुदेवा नदन, उपभदेव मुग्वकारी सिद्धा०॥१॥ पुडरीक पमुहा मुनियर सिद्धा, आतम तच विचारी. सिद्धा० ॥ शिव मुख कारण मादाग्यधारण, त्रिभुवन जन हितकारी सि० समाकेत शुद्ध करण ए तीरथ, मोह मिव्यात्व निवारी सिद्धा॥४॥ शन स्योत प्रभु केरा धारी, भक्ति कर एकतारी सिद्धा० १०॥ (१०) प्रम तुहि तुहि तुहि तुहि नुद्दि घग्ना यानरे ए देशी विमल गिरिवर शिसर मुदर, सकळ नीग्य माररे, नाभि नदन निजग पदन, अपम जिन मुकारेर विमल " चत्पतले घर व रायण, सोई अति मनोहाररे, नाभि ननन तण पगली, भेरता मव पाररे विमर.. समयसरिया आदि जिनपर, जाणी लाभ अनतरे, अजित जाति चउमास गदिया, दम अनेक महतर विमर०३ साधु सिध्या जिहां अनता, पुडगक गणधार), गाम ने प्रगुम्न पाडव, ममुग्य बहु अणगाररे विमल नमि जिनना शिष्य थावचा, सहस्त परिवाररे, अतगडनी सुनमाही, ज्ञातास्त्र मझारे विमल.. भार सहित भवी जे फररी, सिद्धक्षेत्र मुगमरे, नरक तिर्पग् दो निवारे, जपे गाव जिन नामरे मिर. ६ ग्यणमय ने पम प्रतिमा, परसय धनु मानर, निय प्रत्ये जिहा इद्र पूने, दुपम समय प्रमाणरे विपर त्रीने भवे जे मुक्ति पहोंचे, भविक भेटे तेहरे, दर सांनि य सका पंडित, पुग्वे ससनेहरे विमल. ८ +
पणी पर गहना समदिमानाभाय मना
मान गरि पान माना. भारागमन निवाशिम .
श्री गिलाच भया, मुन मन भरि मायी,
रुपमा मागमाने भातगामा भीर
मणिमप मान श्रीमपानी, निता अभिराम,
मुगन पगो कमरमर, गमपा भाननी नाम धारे
नम रिना प्रेती निन, मापात्र नानी,
नगमागमारपनहरी पान्पा गियर माणी श्रीरक
पुग्न नार्ण समागी, पानी कम मिणदा.
गप परिव सोया रपा, पाम्पा परमानमा,
धीर
पुर पुय पाउने, पुरागिणे पापा
कानि किमयारो मग, भीतिदार गापा भीर
अपस्तुतय
थी युनय नांग्य मार, गिरीरमा भय मा उदारा
टागामापार
मन माही नाकारज जाग, नागमा मापद वाय,
जरर नाम नाण
पग्वीमा उत्तम जेम हम, कुछमाही जंग नपभनो , नाभि तणोप अ क्षमावतमा श्री अरिहत, तपशूरा मुनिवर महत, जय गिरि गणात ॥१॥ श्री सिद्धाचल मडण, नपभ निणद त्याल, मरवा नंदन, पदन का प्रण कार तीरथ जाणी, पूर्व नवाणु पार, आदीवर आल्या, जाणी लाम अपार ॥॥ पुनर्गक मडण पाय प्रणजि, आदी पर जिन चदाजी, नमि विना नीश तीर्थंकर, गिरि चहिया आणदाजी आगममाहे पुडरीफ महिमा, भाग्यो ज्ञान दिणदाजी, चंत्री पनम दिन देवी चामरी, सौभाग्य यो मुक्कदानी ॥ धुटर गिरि महिमा आगममा प्रसिद्ध विमलचल भेटी सहिए अविचल ऋद्र,
पंचम गति पदोन्या मुनिरा गांदा गट,
पणे वारये आपपरिपाक पिर
आदि निनवर गया जाम सोवन यापा,
मादेवी माया धोरी सदन पाया,
जगत स्थिति निपाया शुद्ध चारित्र पाया,
वळ सिगरापा मास नगरे मिचाया
नपनो प्रभाव तथा तपकरवानी आवश्यकता.
समता सहित सम्पामां आना नपची शिस्ति पर्मनी
पण क्षप पर गाये ले " तो पछी पीना मानु कान ?
" प्रदीप्त करना तप-अनिवडे अशुद्ध एव जीव-गुवर्ण वि
शुद्ध था के छे." पो के नीय नप मेमनी मारमा उम्बर
शायदे
निरिगए पोते पण तपम या अन तेधी अदभुत राम
जाणी भन्य जनाना हिनमाटे तधिरोएन तपनु गंपन करा -
रमान परेछे तपथी द्रव्य मार सक्ष्मीनी माप्ति याय , भर
भनतिनो क्षय थाप छ, रोगनु निर्मलन थाप छ, यर्मनी मत थाय
, पिनो विसराळ यह जाय छ, इद्रियौनु दमन भाय छ, मग
उमाळा विस्तरे छे, इट अर्थ सिद थाय छ, देवनानु आर्पण
थाप छ, मन तधी कामविकार नष्ट गाय, माटे मोरना
भया जनाए सपनु सेग्न अवश्य कर नोइय."
१ अपपदेर भगवान एक वर्ष पर्यन बने वर्धमान स्वामी छ
माप्त पर्यंत अशनादिक आहार रहित उपोषितपणे विचर्या जने
प्रमाद रहिन सयम मार्गने पावता ध्यानमा झनोळ रहा हता
पम उपदेशमाळादिप पावश्की जाणी आत्यार्थी जनोए ए गत
नपनु यथाशक्ति संवन दरसामा अधिन आदर रावचा युक्त के
दपार नपाडे सपा पनपातिक मानो क्षय करी निर्मर
केरल ज्ञान प्राप्त छर्ग तीर्थकगए भव्य जीवोना हित माटे दादा
विर (पार मारना ) तपतु प्रतिपादन कयु तेमा , अनमान
२ जणादरी ३ निमक्षेप, - रमत्याग ८ कापालेश ( देर
दमन ) अने ६ वर्मन् वायसीनता,' ए छ प्रकारना वानर
अने । प्रायवित्त, • मिनय, ३ पाग, ४ स्वाध्याय,
पान अने ६ कायोत्सर्ग, ए छ मानो अभ्पतर तप करना
माल पावनप सेपन परबानु अभ्यतर तपनी पुष्टिमाटे भ
गवाने है छे तेथी जेम नियादिक तपोगुणनी रद्धि यस
पामे तप लप पूर्वा त नायतपनु सेरन यस्तु घटे छे अने त्यारे
भतेनी सार्थकता के अनर तायी एवान हित सपने छे.
३ ताबडे सुवर्ण पुरषादिर मिद्वियों मास थाय छे, तमन
वाचगानी परे शरीग्ना अगोपाग सकोवाने राग्यया.
3
r
नए सिनिपुप्रासिनी र मसिना नगर पार
भो 'गिनिपुर्ण TTA, AM अन मग मा
माण, पनन 47 दिपामनाय या सानु विमान
परीपनाना भामाना उद्धार कपास पी भानमा
पता सय गगग समय पण मी,
पापा
मेने नर, गप भने सामान पण लगे
गाना गाय धायरे गानो मभार परवर माग
२ श्री गिदपा आगमन राना भापरित गरर श्रीराम
गमानो गुष्ठाग (2) नान गयो भने सनी या कान
भी था । राते पोगा मा श्रीना गा पण दूरगती
ममी पाठ-गौहत्यादिश दुरनार दानर
रद करण मिनी भाग सदगात पाम्या
६ दागिनगरीमा देशपाराम पो भाया नएना
ममाथी द्वादश वर्ष पर्यन भगी गाया ग्यारे गेरा नप या
मापद-लिपिट परिणापी यया यारन उपमगी प्रगट गया
७" दिया नए सिर या रप परननु पाण की
गिरपी करडीयामा स्थिति मग्नाग रागादिप पप भुजंगी
जम मरणनी परपरा
२ भी सीधर पदयो प्रात बरा पहेशमा पीला मपमा मरि
नादिर पोशस्था पंकी पर ये यावत् पास स्थान यथा
विधि भागधा पोज पोर पिरल मदानो सरि नाम
पीका है अना गरि गार तमो निगरगोपनया सायर पने
१
(९७)
अति भयंकर धने छ परत जो तेमने सर्वथा भूरया सखयामा
आवे छे तो खरेतर थोडाम यसतमा तेओ ना पामे छे अने
पी पू नहि अनुभवेटु अति अद्भुत सुख प्रगटे छे " एवी
राती सपत्र इद्रिय-मन अने रागादि दोपोनो पण निग्नह थाप छ
८ कुग्रह पीडा अने दुनिमित्तादिकनो क्षय करनार अने मुख
सपदाने मेळवी आपनार तप परेम्वर भगठमाग छ
९ अहमतपना प्रभारपडे मागर, परदाम, गगा, सिंधु अने प्र.
भासाविप देवोनो पण मनमानतो जय चावतीभो करी शके छे
१० तपवडे हरिकेशीवल मुनिनी पेरे टेवनु आकर्पण थाय छ
पटले तपना प्रभाव देता पण दास थइ तपस्वी जनोनी सेरा
भक्तिमा हाजर रहे छ
एक रसनेंद्रियद्वारा ज्यांमधी अन्न जळ नियम नगर
मन्या वरे छे त्यासुधी माणीओना उग्र' कर्म, देह-दुर्गने' तनीने
जता नथी " ए रोते तो रागादिक उलटा मजबूतन वने के आ
हेनुधी ज अनशन, उनोदरी प्रमुख बाह्यतपनु निर्माण करेल छे,
अने सरस-मादक आहार तेमज अतिवणो ( जरुर करता धारे)
नौरस आहार पण ब्रह्मचारी जनोने अश्य वनको क्यो छे. इत्या
दिक अनेकानेक हेतुओपहे तपनो मभार अने तप करवानी आय
श्यक्ता सहन सिद्ध थाय छ इति शम्
१ धारा २ क्लिा
- (९८) वीशस्थानकपदनु टुक विवेचन (ए तपनु ारापन करवा इच्छनारने खास उपयोगी) १ श्री अरिहतपद- सी जीर कर शासन रसी' एवी उत्तम भावनाप भावदयाना परिणामपूर्वक निर्मळ आचार विचार- वहे तीधर नाम उपार्जन करी माय उत्तम प्रकारना देवलोकमा उपजी, त्याथी च्यवी उत्तम कुळमा प्रण ज्ञानसहित मनुप्यपणे अरतरी, अनुकम सकळ भोग सामग्री तजी, परम वैराग्य पामी, वरसीदानडे दीन- खी जनोनो उद्धार करी, सह सजन वर्ग प्रमुखने सतोपी, जे अप्रमत्त भावे दीक्षा ग्रही, दुष्कर तपडे घनघाति कर्मने रखपावीने केवळज्ञानादिक अनत आत्म-सपदा पामे छ, अने सकळ इद्रोवडे अचित सता, देवनिर्मित समरसरणमा स्थापित करेला सिहासन उपर विराजमान थइने, भव्य जनोने अमृतसमान हित-उपदेश अग्लानपणे आप छे ते अरिहत-तीर्थकर पद(पदवी) सह करता श्रेष्ठ उपकारक होपाधी अवश्य आराधया योग्य छ ए ठीअरिहत पद पच परमेष्ठीमा प्रधान छ अने नाम स्थापनादिक चारे निक्षेप सदाय ध्यान करवा योग्य छ • श्री सिद्धपद-सकळ कर्म उपाधि सर्वथा निवारीने आ स्मानु सहन निरपाधिक शाश्वत् सुख आपवा समर्थ श्री जिनेवर भगवान्ना सनातन मार्गने भनुसरी सम्पग दर्शन, ज्ञान अने चारि- प्ररुप रत्नत्रयीनु यथार्थ आराधन करी आत्मानी अनत शक्ति-म नत मुख समृद्धिने आवरनारा सका कर्मवयनने तोडी नाखी, जेओ जम जरा मरणाहिर दुःखपी रहित, याय-अविनागीशिव मपदाने परे खे ते सधळा सिद्ध परमात्माओ जारारन आ मिद्धपदयी थइ सके छे ते पद परम निर्मळ छ ३ श्री प्रवचनपद-नीयकर भगवानना प्रकृष्ट वचन-माशा प्रमाणे वननारा साथ, सावी, श्रावक अने प्राधिकाम्प चतुर्विध सन तीर्थकरनी परे परम मेमभावधी सेवा योग्य वे श्री तीर्थकर महाराज पण देशनाना आरममा 'नमो नित्यम्स' कहे पट श्री सपन नमस्कार करे छे, तो पठी तीपर भगवाने मान्य करेला श्री मरने काण न माने ? अपि तु सह कोड शामन गगी जनाए श्री सपनो विशेप आदर वरवो जोइए । सर अनेक सद्गुणी आत्मा मोना समुदायस्प होगाथी तेने अनन गुण-रनानो निभान पानी मदाय सेवा योग्य ज उ श्री सपनी शुभ दृष्टि प्राणीयोना गगद्धे पादिके भाव रोगाने टाळवा अमृत समान उपयोगी छ कोइ धन्य- कृतपुन्य जनो श्री सपनु पयाविधि नारापन करे उ-कर्ग के छ. ४ श्री आचार्यपद-पाच इद्रियोनु दमन, नवविध नामचर्यनु पारन, चार कयायनो जप, पाच महामननु पारन, पचाचारनु ससे. वन, तेमन पाच समति भने प्रण गुतिनु पालन, ए ३६ गुणो अपना एवा अनेक गुणोना समुदाय पनामा प्रहठी रया होय, नमो सयम नतमा शिरोमणि होय, तेमन सकळ शास्त्रमा पण पारगामी होय, ते आचार्य भगवतो जैन शासनने अयत उपकारक होवायी सदाय सेवधा योग्य छ ५ श्री स्थिविरपद-निर्मळ झान, दर्शन अने चारित्रादिक गुणो- (०८) वीरास्थानकपदनु टुक विवेचन (ए तपनु आराधन करवा इच्छनारने खास उपयोगी) १ श्री अरिहतपद- सी जी कर शासन रसी' एपी उत्तम भावनारप भावदयाना परिणामपूर्वक निर्मळ आचार विचार रहे तीधर नाम उपार्जन करी माय. उत्तम प्रकारना देवलोकमा उपजी, त्यांची च्यवी उत्तम कुळमा त्रण ज्ञानसहित मनुष्यपणे अरतरी, अनुक्रम सकळ भोग सामग्री तनी, परम वैराग्य पामी, वरसीदानडे दीन-दुखी जनोनो उद्धार करी, सहु सजन वर्ग प्रमुखने सतोपी, जे अममत्त भावे दीक्षा ग्रही, दुष्कर तपनडे घनघाति कर्मने खपाचीन केवळज्ञानादिक अनत आत्म-सपदा पामे छ, अने सकळ इद्रोवडे अचित सता, रेवनिर्मित समवसरणमा स्थापित करेला सिहासन उपर विराजमान थाने, भव्य जनोने अमृतसमान हित-उपदेश भग्नपणे आपे छे ते अरिहत-तीर्थकर पद(पदवी) सह करता श्रेष्ठ उपकारक होवायी अवश्य आराधना योग्य छे ए वळी अरिहत पद पच परमेष्टीमा प्रधान छे अने नाम स्थापनादिक चारे निक्षेपे सदाय भ्यान वरवा योग्य छ • श्री सिदपद-सकळ कर्म उपाधि सर्वया निवारीने आ त्मानु सहम निरुपाधिक शाश्वत् मुख आफ्वा समर्थ श्री जिनेवर भगवान्ना सनातन मार्गने अनुसरी सम्यग् दर्शन, ज्ञान भने चारि प्ररुप रत्नत्रयीनु यथार्य आराधन करी आन्मानी अनत शक्ति-अ नत सुख समृद्धिने आवरनारां सकळ कर्मवयनने तोडी नाग्वी, जेमो 'जम जरा मरणादिर दुग्यथी रहित, अक्षय-अविनाशी शिरमपदाने वरे छे ते सघळा सिद्ध परमात्माओनु आराधन आ मिद्वपदयी थइ भके छे. ते पद परम निर्मळ , ३ श्री प्रवचनपद-तीर्थकर भगवानना मकृष्ट वचन-आज्ञा प्रमाण वर्तनारा सायु, सा जी, पारक अने प्राधिकाम्प चतुर्विध सघने ती करनी परे परम प्रेमभावधी सेनवो योग्य छे श्री तीर्थकर महाराज पण देगनाना आरममा 'नमो नियस्म' कहे छे एटले श्री सघने नमस्कार करे , तो पठी तीर्थकर भगवाने मान्य करेला श्री सपने कोण न माने ? अपि तु सह, कोइ शासन गगी जनोए श्री सपनो विशेपे आदर करवो जोरप श्री सघ अनेक सद्गुणी आत्मा- मोना समुदायम्प होवाथी देने अनत गुण-रत्नोनो निधान मानी मदाय सेवको योग्य ज छ श्री सघनी शुभ दृष्टि प्राणीयोना रागद्वे पादिके भाव रोगोने टाळया अमृत समान उपयोगी छे कोइ घय- तपुन्य जनो श्री सपनु यथाविधि आरापन को उ-करी के ४ श्री आचार्यपद-पाचे इद्रियोनु दमन, नाविध ब्रह्मचर्यनु पालन, चार कपायनो जय, पाच महानतनु पार न, पचाचारनु ससे वन, तेमज पाच समति अने प्रण गुप्तिनु पालन, ए ३६ गुणो अधरा एया अनेक गुणोना समुदाय नेमनामां अळहळी ग्या होय, जेभो संपम व्रतमा शिरोमणि होय, तेमज सकळ शास्त्रमा पण पारगामी होय, ते आचार्य भगवतो जैन शासनने अत्यंत उपकारक होताथी सदाय सेवा योग्य छ ५. श्री स्थिविरपद-निर्मळ शान, दर्शन अने चारित्रादिक गुणो.
(१००) नु ससवन करवायी जओए पोताना आत्माने स्थिर-गान करलो छ भने उत्तम प्रकारनी क्षमा, मृदुता अने सरलतादिक सदगुणोपडे जेओ अन्य साधु जनोने यथाअवसर जर पूरती सहाय आपी स- यम मार्गमा स्थिर करेछे, ते स्थपिर साधुओ जैनशासनन दीपावनार होगाथी, तेमज नवीन अने शिथिल थयेला साधुओने आलबनभूत होवाथी सदाय सेवा योग्य छ ६ श्री उपाध्याय पद-निर शास्त्र वोधसहित शुद्ध चारित्र पाळवामा सदाय सावधान रही, केवर उपकार दृष्टिथी साघुसमुदा यने अनेक प्रकारे सहाय अपी जेओ पथ्यर जेवा जड बुद्धिवाला शिष्योने पण मुशिक्षित करे छे अने उत्तम रहणी-करणीवडे शि प्योने मुविनीत बनावे छे, ते आचार्यने, गन्छने, यावत् श्रीसपने सहायक श्रीउपा याय भगवत्तो सह कोई आत्मार्थी जनाए सदाय सेक्वा योग्य छ ७ श्री साधुपद-सासारिक सुगनी असारता जोईने तथा ज न्म मरणना अनत दुखथी पास पामीने ससारनो फेरो टाळया अने शाश्वत् मुखमा ठग्वा माटे आत्मिक शक्ति अजमावी, अनुक्रमे सांसा रिक बंधनोने कापी, उज्वळ रत्नत्रयीनु पालन करता सद् गुरनु शरण रही, प्रगादरहित को आत्मामाज लक्ष रासी, जे स. यममार्गने सारी रीते पाळे छे अने अन्य आत्माथी जनोने पण यथा शक्ति सहाय आपी सन्मार्गे चढावे , ते साधु जनो स्त्रपर उपकारक होवाधी सदाय सेवा योग्य छे 1 ८ श्री ज्ञानपद-जेथी स परने, जड चेवनने, गुण दोपने, हिल अहिनने, भक्ष्याभक्ष्यने, यापन कर्नव्यानव्यने ओळवी शयाय भने अनादि अज्ञान-अपिया-जडता टारी शकाय, जेधी स्पटमा विवेक दीपक मगट थता आत्ममकाश याय, अ यात्म सरप अळ, ते शान अत्यत उपकारक होपाथी आत्माल्याणने इच्छता सहकोद भाई वहेनोए अश्य अभ्यास योग्य छे १ श्री दर्शनपद-पडे सर्वज्ञ भगाने भारखेला जीव अनीय पुय पाप, आभासवर, उधमोक्ष अंने निर्जराम्प नातच मया पर द्रव्य, सप्तमगी,' सप्तनय', चार निशेपा प्रमुख सर्व भावोने सत्य प्रमाणिक लेखी पारी शकाय, जे सयमादिक सक गुणना पा याम्प छै-जेम पाडावगरना मांडा नकामा छे तेम जेना वगर करेली निया क्लेशरप याय के, पण कल्याणम्प यती नथी, ते दर्शनपद सदा सेवा योग्य छे चितामणि रत्न समान मुग्वदायी सम्पर पने पायवा अने अ यासरडे माग्ययोगे पामी तेनी रक्षा अने पुष्टि करवा अन्य स्थळे पिस्तारथी कहे। तेना दूपण भूपण प्रमुग्य ६७ बोलो मारी रीत समनी सेमा विवेक धाग्यो जोइए (ओ"श्रद्धाशुद्धिउपाय.") * १ धर्मास्तिराय, २ अधर्मास्तिराय, ३ भाषाशास्त्रियाय ४३ गम्नियाय, ५ जीपास्तिक्षय, भने ६ काल. १-१ स्थान अस्ति, २ स्यात् नास्ति, ३ स्यात् अस्ति-नास्ति ४ स्यात् अवतन्य, ५ स्थात् अस्ति अघतथ्य, ' स्यात मारित अवर्ष य, ७ स्यात् म स्ति नास्ति युगपत् यत्तय २-१ नैगम, २ साह, ३ घ्यबहार प्रमुख (भो 'जैर-नवप्रयेशिश') --- (१०२) १० श्री विनय पद-जेरडे राग द्वेपादिक दुश्मन मात्र मुळी दूर थइ जाय ते विनय काय छे गुण-गुणी मत्ये मृदुता राती आत्मामा उत्तम गुण मगट करना माटे सदगुणीने देखीने के सांभाळीने मनमा प्रमुदित था, तथा तेवा सदगुणी सज्जनानी यथाशक्ति भक्ति, बहुमान, गुणस्तुति करी आपणे पण तेवा सद्गुणी थवा इ- छा राखी, एटलुम नहि पण तेवा सदगुणोनो वारवार परिचय रासमो, सत मुसाधु जनोना नजीमा अपगुण उघाडा पाडी तेमनी कोई रीने विगांवपा परवी नहि, तेमज तेमनी अवज्ञा-आशातना- दिक करवास्प विराधनाथी तो सदर दृरज रहे अने अरिहतादिक पज्य पटो मत्यै पूर्णप्रेम प्रगटावी यथायोग्य विनय करवा विनयरडेन विधा, विज्ञान अने चारित धर्मनी अनुम्म माप्ति थता छवटे मोक्षपद माप्त पाय छे ते मादे सकळ गुणमा सारस्प विनय अरश्य सेवो योग्य छ " श्री चारिन पद-मेथी अनादिसचित कर्ममळथी मुक्त थइ शकाय अन शुद्ध स्फाटिक गत्लसमान निर्मळ-निष्कपाय मा स्माना साभाविक सपने पामी शकाय, ते चारित पदने इन्द्रादिक देवो पण सदाय नमस्कार की छे अनतानुवधी आदि कपायोनो क्षय, उपशम के क्षयोपशम थायी आ चारित गुण मगटे छे उत्तम मकारनी क्षमा-समता राखवी ए चारिननु सर रहस्य ले एपी चा- रिजात सननो शीघ्र सहित साधी शके छ माटे ते सदाय सेवा योग्य छ 9% (१०) १०, श्री ब्रह्मचर्य पद-जेथी म्बरपचर्या स्परप ग्मणता अया शुद्ध चारित्रनो लाभ थाय, अनेक प्रकारनी विषयासक्ति दूर बई जाय अने आमाना स्वामाविक मुम्बनो अनुभवथाय ते ब्रह्मचर्य पद विश्ववादित छ यथार्थ ब्रह्मचर्यनु पालन करनार महामुक्ती छ गमे तेवा अन्य सुक्त करनार पाणी यथाविपिनामचर्य पाळनानी होडे भावी ताज नयी, जेने माटे विजय शेट जन विजया ठाणी, सुदर्शन, जम्वामी अने स्थलभद्रादिक्नाटात मुममिद्ध छे यथार्य समचर्यनु पालन ए परम सतोपनु परिणाम होगाथी अते अक्षय मुस मेळवी आपे , तेथी सङ कोई कल्याणाधी भाई बहनोए पूर्ण मेमयी तेतु पारन रसु चितन छ १३. श्री क्रिया एट-प्रिया-आचरणगरनु एकर जान पा गढ के, अने ज्ञानवगरनी एकरी क्रिया पण आरची छे परतु पर- पार्य-समज सहित करवामा आवती सरळी शुभ परणी लेग्वे थाय असन टेशित सन प्रिया तरफ शुभ रचि प्राट यी ए जाननुज शुभ परिणाम सूचरे ती जमने अत्यत क्रिया-विष्णु तेपन प्रियामार्गमा आदर होय छे, तेमन ज्ञानदशा पण आपरी ( तीक्ष्ण) होगी घटे ने की क्रियागचे शुक्लपक्षी एरले अल्पकारमा म सारनो अत करी मोममा मात्रनार होउ शके छ भने ने हनु रियारचि प्रगरीन नथी ते दाणपक्षी पटले मसारचक्रमा बधारे लायो मत परिभ्रमण परनार छोड शके में रहेगी करणीवगरनी नवी हेणी के रेशरप यायडे रसोनु नाम लेवा पानीज
(१०८)
कई भूख भागती नथी, पण तेनु सेरन-आस्वादन करवायीन भग्य
शमे गेले अने गति-क्रिया साथीज आपणे धारेश मुकामे पहोंची
शकीए जीए एम समनी सन् क्रियामार्गमा अधिक गरि धारी
योग्य छ
१४. श्री तप पद-जेम अग्निनो अधिक ताप आपनाथी सो
नामा रहेलो मेल बनी जई ते शुद्ध वाचन--कुदन थाय छे, तेम शा
समां कडेला अनेक प्रकारना नाद्य-अभ्यनर तप क्षमासहित सेवन
पराधी आत्मामा रहेला चिकणा-निकाचित कर्म पण क्षय पामी
जाय छे अने आत्मानु शुद्ध स्वाभाविक स्वरुप प्रगटी नीकले छे
एवो ए तपनो प्रभार जाणी तीयकर गणपर जेगा तदभरे मोक्ष ज
नार पण तेनुंभावथी सेवन करे छे माटे ते तप सर्वथा सेव्यनले
१५ श्री गौतम पद-छह छ तपे पारण करनार, चार शा
नना धारक अने अहावीश महाल-पीना धणी श्री. श्री
प्रभुना मुग्य गणधर ता तेमनु गोत्र गौतम
रब्बी पात्र होगाथी तेलो' गौतम'
तेमनु पनि नाम तां चोधी प्रभना
म्मरण कर्यु जाणा श्री पीर
अनहट हतो ते जाणीने
कृत्रिम ने अपार प्रेम
गीतम सामीन दृष्टांत
योग्य छ पळी तीर्थंकर
.
।
नना
"
गाय छ, न्यारे सामान्य साधुजनो काचन पारतुल्य, विरतिवन श्रा वको रजत ( स्पाना ) पानतुल्य, समलियन पारको नामाना पान तुल्य भने वीजा अपिनियत मि. यावी जनो लाहा अन मानीना पातुल्य क्या छ । वचन अनुसार पण जोता श्री गौतमपद अनि महत्यनु जणाय छे १६ श्रीजिन पद-गोगादिक ममिद अढार दोपोनो भय परी नायवायी जमने वीतरागता अन सर्वसनादिक आत्मानी अनन गुण समृद्धि प्रगट येरी छे त जिनपद विश्वप्रकाशक होवाधी अन्यन उ पकारक प्रथम अरिहनपदमा केवळ तीर्थरर भगगन्नोज समा बेश गाय छे, न्यारे आ पदमा त उक्त अरिहत भगन्ना उपदेश अनुसारे उज्वळ रत्ननयीनु भागधन गजे कोर पाति कर्मनो श्रय करी का मासादिक आम ऋद्धि प्रगट कर छ ते सर कोरनी समावेश थर्ट जाय छे एरले जेमने जमने केवळ जानादिक अनत आत्म सपत्ति माल यल ते सर्व सोई सर्वक्षने आ पदथी आरा धामा आरेले १७ सयम पद-रिपय मुग्पनी भाशमा तनी, कोषादिक - पाय जानी, हिमादिक सक्छ आजद्वार उटी में काई आमार्थी जनो मन, वचन, कायानी शुद्धि पर है-आत्मनिग्रह गरे , त स- यमी जस आत्मकल्याण सारी गर्क सर्पमयमी मुनिजना , “यारे देशसयमी पारस होइ सके उ दृढ अभ्यासपडे भरभीर आ स्मा पारक पण अनुनमे सर्व सयमी यई शक के तेनु समाधि ६ - ८ (१०८) पाचमु तजी परपरिणति रमणता, लहे निजभार सम्प, यिविरपद. स्थिर करता भविगेकने, जय जय थिविर अनूप ५ छ? याच मूक्ष्म विणु जीवने, न होय तच मतीत, उपाभ्यायपद भणे भणावे मृरने, जय जय पाठक गीत. सातमु म्यादबाद गुण परिणम्यो, ग्मता समता सग, सावुपद साधे श्रद्धानदता, नमो साधु शुभरग आठमु अ यातम ज्ञाने करी, विघटे भरभ्रम भीति, मानपद सत्यधर्म ते ज्ञान छे, नमो नमो ज्ञाननी रीति नवमु गेलोकना भाव जे, केलिभापित जेह, दर्शनपद सत्य की आधारतो, नमो नमो दर्शन तेह दशम शौच मूळथी महा गुणी, सर्व धर्मनो सार, विनयपद, गुण अनतनो कद ए, नमो विनय आचार अग्यार रत्नत्रयी पिणु साधना, निफळ कही सदीव, भार रयणनु निधान छ, जय जय, सयम जीव " बारम जिन प्रतिमा जिन मदिरा, कचनना करे जेह, ब्रह्मचर्य पट ब्रामवती बहु फळ लहे, नमो नमो शीयल सुदेह । तेरम आत्मबोध विण जे क्रिया, ते तो वालक चाल, क्रियापद तत्त्वारथथी धारीए, नमो क्रिया मुविशाल चौदभु कर्म खपावे चीफणा, भावमगल तप जाण, तप पद. पन्चास रब्धि उपजे, जय जय तप गुण साण । पदर छह छह तप करे पारण, चनाणी गुणधाम, गोयम पद एसम शुभपान को नहि, नमो नमो गोयम साम १५ चारित्रपद तीर्थ पद सोरभु दोष दास TAT, या गुण जस जगह जिन पद वयावा गए मुदा, नमो नमो मिन पदीय सत्तर- शुद्धानम गुण गम, नजी टिग भाशस, सयम पद रि ममानिमतोपर्मा, जय जय रायमपण. अढारम् शान स सेतो मरिक, चारित्र सगस्ति सूरी अभिनवतान अजर गमपद फट लहो, मिनर पी ke ओगणी]मु वक्ता मोना योगयी, श्रुत शुभर रस ही युत पद "पाता ध्येयनी एकना, जग जर सारी श्रीराम तीर्थयात्रा प्रभार , शासन परमानद पिलासता जप कर दरेक पदनी वीश नाकारवाळी गोमा पद तथा काउस्सर १ नमी रिडताग ४ लोगस्स २ नमो सिमानास ३ नमो परयणस्स. ४नमा आगरिराम । १६ । . नमो थेराण १०६ नमो उकसायाण ७ नमो लोए सब साहू॥२७८ नमो नाणस्स. ० नमो देसणस्स. १० ११ नमो चरित्तस्स Mनमो यभवयधारिण ९ १३ नमो विरियाण २८ नमो तवास १८ नमो गोयमम्स. २८ १६ नमो जिणाण १७ नमो सयममारिण. १७ ८ नमो अभिनवनाणस्स.५१॥ २९नमा मुयम्म 20 नमो तित्यस्स. वाउस्मग टगं ग्वमासमण देश तथा प्रदक्षिणा देवी. नमोविणपरस ७० - १६ १० ८ (१०८) पांचमु तनी परपरिणति रमणता, लहे निजभाव स्वम्प, थिविरपट स्थिर करता भविगेकने, जय जय थिविर अनूप उह वोध मृत्म विशु जीपने, न होय तच प्रतीत उपाध्यायपद भणे भणावे सूबने, जय जय पाठक गीत. ६ सातमु म्पावाद गुण परिणम्यो, ग्मता समता सग; सायुपद साधे शुद्धानदता, नमो साधु शुभरग आठमु. अयातम ज्ञाने करी, पिटे भरभ्रम भीति, मानपद सत्य ते ज्ञान , नमो नमो ज्ञाननी गति नयम लोकालोकना भान जे. केलिभापित जेह, दर्शनपद मत्य करी अपधारतो, नमो नमो दर्शन तेह दशम शाच मूळथी महा गुणी, सर्व धर्मनो सार, विनयपद गुण अनननो कद ए, नमो विनय आचार अग्यारमु रत्ननयी विणु साधना, निफळ कही सदीय, चारित्रपद भाष रयणनु निधान के, जय जय मयम जीव । पारम जिन प्रतिमा जिन मदिरा, कचनना करे जेह, ब्रह्मचर्य पर ब्रह्मततधी या फळ उद्दे, नमो नमो शीयल मुदेह .. तेरम आत्मबोध विण जे क्रिया, ते तो वालक चाल, क्रियापद तत्चारथथी धारीए, नमो क्रिया मुविशाल चौदभु कर्म ग्वपावे चीकणा, भावमग तप जाण, तप पद पचास ब्धि उपने, जय जय तप गुण साण १८ पदरम ह छठ तप करे पारण, चउनाणी गुणघाम, एसमशुभ पान को नहि, नमो नमो गोयम साम १० १३ गोयम पद जिन पद तीर्थ पद सोरभु दोप अक्षय गया, उप या गुण जस अग, चयावय गए मुदा, नमो नमो जिन पद संग १३ सनग्म शुद्धातम गुणमें रमे, सजी इंद्रिय आशस, सयम पद यिर ममाधि सतोपमा, जय जय मयम वश अहारमु झान वृक्ष सेरो भरिक, चारित्र समफिन मळ, भमिनाहान अगर अगमपद फल ल्हो, जिनवर पदवी फल १८ ओगणीमु वक्ता ओना योगी, अन अनुभर रस पीन, श्रुत पद • पाता ध्येयनी एक्ता, जय जय श्रुत सुग्मलीन. १० वीशम नीर्थयात्रा प्रभार छ, शासन उन्नति वाज, परमानद रिगसता जय जय तीर्थ महान दरेक पदनी वीश नवकाग्वाठी गणता मणकादीट गणवान पद तथा काउस्सग्ग. नमो अरिहताग ४ोगस्स २ नमो सिद्धाण लगेगरस ३ नमो परयणम्म नमो आयरियाण ३६ ,, ५ नमायराण M६ नमो उपायाण ७ नमो लाए सव्व सारण२७ ८ नमो नाणस्स. • नया ईसणस्स नमो विणयस्स १ नमो चरिचरस १० नमो बभपयधारिण १ ३ नमो शिरियाण. २० नमो तरस १५ नमो गोपमरस २८६ नमो निणाण ७ नमो सयमचारिण, - 1१८ नमो अभिनवनाणस्स. ५१" ० नमो तित्यस्स पाउम्सग ग्ला समासमण देवा तथा प्रदासणा देवी १८ " " १० " ३० १७ १९ नमो मुयस्मा (१०) जे अज्ञान अने महा मोहरपी अधकारने दुर करी नाम छ, वळी मति, युत, अधि, मन पर्यच अने केवल ए पाच जेना मकार छे, जे अनेक रीते जोगीने उपकार करें छे अने जे भन्म जीवाने सर्व पदार्थ सम्धी योग समपे छे, ते ज्ञान दिवाकरने अमागे वारपार नमस्कार हो! आराहिआग्वडियसमियस्स, नमो नमो सनमजीरिस्त । सम्भावणासगविवड़ियस्स, निव्याणदाणाइसमुनयरा ॥८॥ जे अखडित शक्ति ( प्रमाद रहित सनत् पुरुषार्थ ) वडे पात थइ शके छे, सद्भावनायोगे जेनी सृद्धि थई शके छ भन जे शाश्वत सुखादिक आपना समर्थ छे, ते सयम वीर्यने अमारी पारपार नमस्कार हो'८ कम्मदुमुम्मूलणकुजरम्स, नमो नमो तिव्बतपोभरस्स ॥ अणेगलद्धीण नियमणम्म, दुस्सझअध्याण य साहणम्स ॥ ॥ जेना प्रभाव गौतमस्वामीनी जेपी अनेक उत्तम लब्धिओ उत्पन थाय छे, तेमज दु सा य (महा मुशीते मेळवी गाय एवा) अर्थ पण जेना वडे मुसा य ( मुख मेळवी शकय पया) थइ शके छ तथा जे समर्थ हाथीनी पेरे कर्मरपी वृक्षने समूळग उखेडी नावे छे ते तीन तपोभर ( आरिल वर्षमानादिक अनेक प्रकारना आकरा वाद्य अने अभ्यतर तपसमुदाय ) ने अमारो वारपार नमस्कार हो। इय नवपयसिद्ध, लद्धिविज्झासमिद्ध । पयडिअसरवग्ग, हीतिरेहासमग । दिसिइ मुरसार, खोणिपीठावयार ॥ तिजयविजयचक, सिद्धचा नमामि ॥१० ।। इतिशम् ।।
(१) अथ नवपदस्वरुपगर्भित अरिहतादिक आराधनउपदेश नियतरगारिजण मुनाणे, मुपाडिहंगद सयपडाणे ।। मदहमदोहरय इरते, झारह निषि निरिहते ॥ १ ॥ जेमणे राग, द्वेष जने पोहादिक अरग शवगन जीती यो रे जेयी उत्तम केवलज्ञान प्रमुय आन्म-समृदि जेपने पगर- प्राप्त भयेरी , तेमन उत्तम मानिहादिक अनियावन देवाधि देवनी पदवीने पामेग, अने जे पानानी सानिएप पाणीवडे अनेक जीयोना सवेरपी रज ममुहने समीर (पान)नी परे झाटकी काहे छ, ते निन-अग्दिन भगवानन हे भयजनो । तमे सदाय दीरमा यावो १ दुष्टकम्मावरणप्पमुझे अणतनाणाइसिरीचठक समगलरोगग्गएयप्पसिद्धे, मापद निलपि मणमि मिद्धे ॥२॥ विविध प्रकारे जीवोन विटयना करनारा ज्ञानापरणीय प्रमुख दुष्ट अष्ट कर्मना आवरणोपी जेभी मुक्त थयेला तयी अनत ज्ञान, दान, चारित अने अनन शक्ति प्रमुख आत्म-लक्ष्मी जमने प्रगट य यली छे, मज जेनो समग्र लोकना अग्रपन्ने पामरा उ एटने नि म्पारिक सिद्धि गति नवा मोक्ष नामना ममिद्ध स्थानने प्राप्त थये गछ ते सिद्ध भगवानने हे भ पजनो । तमे तमारा दीला मदाय भ्यागे। न न मुह देइ पिया न माया, ज दिनि जीवाणिड सरिपाया || नम्हा दुते चर सया मद्देह, न मुरापमुखवाइ ला लहेह ॥३॥ आवड त्रीश गुणगणयी अल्छन भार-आचार्यनी चरण सेवा जीवाने ज सत्य म्यापारिक मुख समर्प छ तेई मुम्ब मानपिना (४) दिक स्वजन सवधीओ आपी शकता नधी तेटला माटे है भन्यजनो। तमे ते भागना चरण कमळ सदाय सेवा-पूजी के जेथी मोक्ष सुग्वादिस वेगे रीशको! ३ मुत्तत्यसवेगमयस्सुएण, सनीरवीगमयविस्सुएण || पीणति जे ते उवज्झायराए, याएह निश्चपि कयप्पसाए ॥४॥ मुम्बादिष्ट जळ, क्षीर अने अमृत समान अनुक्रमे हितकारी श्रुत, अर्थ अने स्वानुभव ज्ञानाडे म्बशिष्यर्गने जेभी मसन करे तेवा सुमन कृपा पर वारक उपा पायनी महाराजने हे भव्यजनो। समे सदाय दीलमा यानी ग्वते य दते य मुगुत्तिगुत्ने, मुत्ते पसते गुणजोगजुत्ते ।। गयप्पमाए यमोहमाए, झापड निश्च मुणिरायपाए 100 क्षात (क्षमागील-समालु), दात (दमनशील-इंद्रियजित) सुगुप्ति गुप्त ( मन, वचन अने कायाने मुनिग्रहित करी राखनार), मुक्त (निर्लप-नि स्पृही), मशात (जेमणे कपाय मानने सारी गते शापा दीया छे एका वैराग्य रसमा झीलनार), मूल-उत्तर साधु योग्य गुणने धारण करनार (पाच महानतादिक साधु योग्य २७ गुण अलकत), विकथादिक प्रमाद पर्जित अने मोह मायाथी मुकायेला (हु अने माम जेमने नथी, अथवा अहता अने ममताने जेमणे मारी काही छे) एवा मुनिराजना चरण कमळने तमे सदाय ध्यायो। ज दबकाइससदहाण, तदसण सव्यगुणप्पहाण ॥ कुम्गाहवाहीउ वपति जेण, जहा पिमुद्धण रसायणेण ॥६॥ सर्वज्ञ कथित पट (छ) द्रव्य (धर्मास्तिकाय, अधर्मास्तिकाय, आकाशास्तिकाय, जीवास्तिकाप, पुद्गलास्तिकाय अने काळ), जीवाजीचादिक नव नाय (जीव, अजीव, पुय, पाय आश्रव, सबर, निर्मग, पर अने मोक्ष) सप्त नप (नगम, सग्रह, पवहार, मतमूत्र, शन्द, समभिन्न अने एरभुत), सप्लभगी ( स्पात् अस्ति स्यात् नास्ति, स्पात् अस्तिनास्ति, स्पात् भवक्तव्य, स्यात् अस्ति अवक्तव्य, स्यात् नाम्नि प्रवक्तव्य, भने म्यान अस्तिनास्ति युगपत् अवतन्य), चार निक्षपा (नाम स्थापना, द्रव्य अन भाव), पांच भाव (ओं दयिक, उपरामिर, भायोपथमिक, क्षायिक अने पारिणामिक) तेमन ये प्रमाण (म यक्ष अने परोक्ष सविकल्प) विगैरे सर्वज्ञ भापित वचनमा सुश्रद्धान ( मताति ) रक्षणवाळा सम्परत्वने सर्व गुणामा प्रधान गग्गा माटे गणरामां आवे छे के जेम विशुद्ध रसायणवडे गमे तेवी पष्ट सा प व्यापिओ पण दुर थाय छे तेम आ (सभ्यफल ) गुण बरे अन्य गुण प्रतिमा स्वाग्रह प्रमुग्य अनेक प्रकारना अतिर * ध्यापिओ उपशमी जाग छ पम समनीने हे भव्यात्माओ ! उक्त मम्यक पर्ने नम यथाविध आरापन कगे यी तमारी सपळी धर्म काणी मोक्षदायी नीवड ६ नाग पहाग नएससिद्ध, सचायोहिक्मयापसिद्ध ।। घरेह चित्तावसहे फुरन, माणिकनीन तमोहरत ॥ ७ ॥ विध विर ( भनेर प्रकारना ) अपेक्षावाला अभिमायोबडे बस्नुपा रहेग अनना घमानु स्फोग्न करनाग नय सहयोग निप्पन थवेर, केवळ वस्तु सरपनु ज प्रतिपादन करनार, भत्यारे पण आ गम रुप मगर देखातो म्पपर प्रकाशक हावायी जीना चार ज्ञान परता नहीवावा, र नदीएकनी परे अनस्तम (उडा अज्ञान अप्रकार) ने रण कानाग. नावल्यमान शानदीपफन हे भव्यजनो। समारा मनपेदिरमा स्थापा - सुसपर मोहनिरोहसार, पचप्पयार विगयाइयार ॥ मुलोतराणेगगुणपचित्त, पारेह नियापि हु सचरित्त || जगतमात्रने अध करी नाखे पा समर्थ मोहनी निरोध क- रवा बडे प्रधान, समिति-गुप्ति प्रमुग्म मुसरर म्वरुप, सामायिक, दोपस्थापनीय, परिहार विशुद्धि, सूक्ष्मसपराय, अने गथारयात ए पाच प्रकारवाळा अने मळ तथा उत्तर अनेक गुणोपडे पवित्र एवा सत् चारिनने तमे सदाय निरतिचारपणे पालो ८ या तहा मितरभेयमेय, कयाइ दुःभेयकुक्म्म भय ।। दुक्खाग्वयव्य कयपावनास, तब तहागमिय निरास ॥१॥ छ प्रकारे वाद्य अने छ प्रकारे अभ्यतर एम जेना चार भेद गणाय छ, जेनावडे दुर्भय कुकर्मानो भेद (विनाश ) थई शके छे, एवा पाप विनाशर तपने हे भन्यजनो । तमे जन्ममरणादिक दु.खनो क्षय करवा माटे आगमरीने निगशीभावे ( निष्कामवृत्तिथी) सेवो । जेथी तमे जल्दी भवभ्रमण निगारीने अक्षय-अव्यायाध-शिव सुग्वने पामी गायो एयाद जे केवि नापयाद, आरायतिफलप्पयाद || नति ते सुरकपरपराण, मिरिसिरीपालनरेसरव्य ॥०॥ इति उपसहार सर्व-मोक्ष प्रमुस इष्ट फळने प्रकर्षे करीने देवापराळा उपर कहे- सा उत्तम ना पदोने जे भव्यात्माओ आराधे छे, तेओ श्री श्रीपाळ , नरेश्वरनी पेरे मुखनी परपरा अविच्छिन्न मुख सपदाने सहने पामे छ
श्री सिद्धचक्र-आराधन विधि.
उपर क्या मुजर नरपदना गुण समनी शायत सुग्वना अथा
जनोए तेनु सदा सदभारथी सेग्न रसु त्रिकाळ पजा सेवा भक्ति
चहमान पक मनमा निन्तर नवपदनु स्मरण कर
दृट अभ्या-
सी नरपदनु यान घरनार पोतेज नरपदरप थई शके छे, तेथी
अहोनिश हदय क्मळमां नरपदनु स्थापन करी रास जानु छे.
आसो भने चैत्र मासमा विशेष करीने शुद ७ थी शुद १५ सुधी
निरतर 'आयपिट' तपतु सेवन करयु भने एकेक दिवसे अनुक्रमे
प्रक? नमो अरिहताण, नमो सिद्धाण, ३ नमो आ
यरियाण, ४ नमो मझायाण, नमो लोए सवसाहूण, ६ नमो
दसणम्स, ७ नमो नाणस, ८ नमो चरित्तस्स, . नमो तवस्म, ए
नरपतनु गण गण दरेक पदनी ०००० जाप करवो अथरा
एकेक पन्थी २० नयकारवाळी गण गणणु गणतां अरिहनादिया
पदमाज उपयोग स्थिर रयो स्थिर आसन करी मन तथा इद्रियोने
काबुमा राखी, एकात अने पवित्र स्थळमा अडग व्यान घर, उम
यका प्रतिरमण भने पडिलेहण नया निकाल देवषदन संधि
निया यथाविध प्रमाद रहित करवी प्रतिक्रमण एट करेला पापनु
पश्चात्ताप पूर्वक सद्गुरु समीप आल्यचन करी नि.शल्य थई पुन'
तेवा पापधी, डरता रहेतु अने सर्व जीवउपर समान बुद्धि राखवी
राग, देप, क्रोधादिक कपाय, निदा, चुगर्ग, मिथ्या आळ तपा
(११८) करह आदिन निध कामधी सदतर दूर रहेडे यथाशक्ति दान देव. निर्मळ मन राखी शुद्धशील पाळच ना दिवस सुधी यथावर्ण एकज धान्यथी, आसक्ति पिना-ग्वाशत्तियी, एकज वखते, स्थिर आसने भोजन करव. पहले दिवस श्वत अन्न चोसा प्रमुग्व, पीने दिवसे लाल अन्न-घउ प्रमुस, बाजे दिवसे पीत अन्न-चणा प्रमुख, चोये दिवस नीलवर्ण अन्न-मग प्रमुख, पाचमे दिवसे कृष्णवर्ण-अदद प्रमुख अने छहा चार दिवसे श्वेतवर्ण-चौगा-शालि प्रमुख राधेर धान्य वापरी देहने आधार आफ्नो मंत्री प्रमुख भारना चतुष्टयर्नु सदाय सेवन करसु. सर्व जीवोनु सदाय हित इच्छा, सद्गुणीने देवी प्रमु दित थ दीन-दुखीनु दु य टाळवा वननु करसु अने कठोर दीलना निर्दय माणी उपर पण द्वेप रावो नहि देहादिक पुद्गरिक वस्तु औनु अनित्यपणु अने असारपणु विचारी सदा शाश्वन अने सारभूत धर्मनु दृढ आलयन लेडु सर्वज्ञ प्रणीत धर्मज आ द.खदरियामा डपता जीवोने सहायभूत ले नापदमा देव, गुर अने धर्म ए रणेनो समावेश याय छे, तेथीज तेनु दृढतर जवलपन लेनु उचित । नत्र पढनु सविशेष स्वरुप सदगुर समीपे समजी पर आशसा रहिन- निकामी पणे तेनु सेवन करवामा आवे तो अल्पकाळमां अक्षय गुग्य माप्त थई शके छे उक्त नरपट अनत गुणनिधान छता तेना अनुरमे १२, ८, ३६,००, २७, ६७,५०, ७० अने १० गुणो शास्त्रमा वर्णीगंछे ते प्रमाणे तेदला लोगस्सना काउस्सग्ग तेटलाज खमा समण अन तेग्लीज प्रदक्षिणा विगैरे करणी स्थिर उपयोगी नर दिवम मुभी अनुक्रमे करसी कही छे नळी दिन दिन विनय, वैया वन, साध्याय, यान प्रमुख धर्म व्यापार शुद्ध मन, वचन, कायाना, योगयी करता आन्मा आश्य उग गतिना अधिकारी धायडे आ प्रमाण नरपदनु आराधन का वर्ष भुवी अने बनी सके तो जीवित पर्यंत करवानु छ. हा वर्षमा मा मीने ८१ परिल उपर मुजा कर वाना अने साये माय पीजी धर्मकरणी करमानो परमार्थ मदार समीपे समनी नेनु सेवन नारने यया राम मेावनापर अ पलक्षमा रापनानी जारछ, केते करणी नदगा उपयोगी दोप रहिन निष्कपटपणे बरसी भए-परिणामनी चराना, देर- अगा, अने खेद रहित चढने परिणाम होप रहित करेगी करणी उनम फळ आपचे पम गपनी प्रत सजनाए सब मन प्रह मूवी ई उक्त नवपटीनु बाप यथार्थ गते निष्पक्षपातपणे निरी तनु सेवन-आगमन निर्मठ श्रद्धाथी उल्हसित भारे प्रमाद गीत रख एवी रौते शुद्धमाययी सिद्धानानी भागपना नार श्री श्रीपा7 अने मपणा मुदगेनापरे अत्र मनुष्य भवमा अदमुन गुग्व अनुभी अनुरमे मगना भने मोरना अश्य अनन मुग्ध माप्त करने + अर दाल भागयन धि मामाय ने बीच पानाम भग्न अय सपनु पाराग्न करवा नाग मध्य जनोने पण या योग्य उपयोगी यह के पम होवाशी ते ना मनु ग्यास पण दोरवामा आवे छे
नवपदनु आराधन करनाराओने दरेक पद दीठ
बोलवाना दूहा
॥ प्रथम श्री अरिहतपद ॥
अरिहन पद यातो थको, दवह गुण पनायेरे ।।
भेद छेद करी आत्मा, अरिहत पी थायरे ॥५॥
वीर जिनेश्वर उपदिशे, साभल जो चित्त गरे ।
भात्म याने भातमा, ऋद्धि पके सपि आदरे ॥२॥
॥ द्वितीयश्रीसिद्धपद ॥
रूपानीत सभारजे, केवल दसण नाणारे ।।
ने याना निज आतमा, होय सिद्धगुण ग्वार ॥०॥ ३ ॥
। तृतीयश्रीआचार्यपद ॥
भ्याता आचारज मग, महामन शुभ यानीरे ॥
पच प्रस्थाने भातमा, आचारज हाय प्राणीरे ।। वी० ॥४॥
॥ चतुर्थ श्रीउपाध्यायपद ॥
नप सजाए रत सदा, द्वादश अगनो यातारे ।।
उपा पाप ते आतमा, जगाध जगभ्रातारे 11 वी० ॥८॥
॥ पञ्चमीसाधुपद ॥
अममन जे नित्य रहे, नपि हरस नवि सोचेरे ।।
माघ मृधा ते आतमा, शु मुझे शुं लगेचेरे ॥ वी०॥६॥
।। पष्ट नीदर्शनपद ॥
शम सगादिक गुणा, क्षय उपामे जे आपरे ॥
दर्शन तेहिन भानमा, शु होय नाम घगवेरे ॥ पी० ॥७॥
(०१) ॥ सप्तमश्रीमानपद ॥ वानावणी जे कर्म छ, क्षय उपशम तस थायरे ॥ नो हुए एहिज आनमा, मान अगोरता जायरे ॥ वी० ॥८॥ ॥ अष्टमश्रीचारित्रपद ॥ जाण चाग्नि ते आत्मा, निज स्वभावमा रमतोरे ॥ लग्या शुद्ध अलेक्यो, मोहरने नीर भमतोरे ॥ बी० ॥ ॥ ॥ नवमश्रीतपपट। आरोप सबरी, परिणति समतापोगरे । तप ते हिज प्रातमा, रतं निजगृणभोगरे । पी० ॥१०॥ वर्धमान तपनी आळी सपची सामान्य समज वर्धमान तप एटले उत्तरोत्तर वृद्धि पामतो तप ते तप अवधी भाली कम्बानी गति आ प्रमाणे छे-प्रथम एक प्रायषित, पछी पक उपवासए मथप आठी. पडी रे आयशिल अंन पक उपपासवानी आळी पत्रीण आरिल अने पक उपवास ए बीजी ओळी पडी चार आपविल अने एक उपवाम ए चार्थी माळी पड़ी पाच नायक्लि अने एक उपवाम ए पाचमी भोळी जापांच ओठी एक सार्थन शामा आवे छे त्यारवाद मात, हिमानहाय तपन रीते उत्तरात्तर एक एक पायरिल परास्ता जाय भने तेना उपर प्रत्येक उपवास करी एक एक ओगी पूर्ण करतो हे जग ६ आयविर भने उपर उपवास, पजे ७ आयविक ने उपवास, परी ८ जाय
.
(१२०)
विल अने उपवास, एवी रीते यावत् १०० आयपिन अने उपर
उपवास करे, त्यारे १०० मी ओळी पूर्ण थाय एट वर्धमान तपनी
पूर्णाहुति यई कहेपाय, आ वर्धमान तपनी ओली आश्छिन्नपणे
(चमा तृटक पाड्या वगर) चालु राखामा आरे तो ते तप ४
वर्ष, ३ मास अने २० दिवस मुधी चाले के अने जो वचमा वच
मा थोडाफ दिवस कइ शरीरादिकनी शिथिलता प्रमुख कारणसर
पड़ती की पछी आतरे आतरे करवामा आवे तो ते तप पूर्ण धता
बिला थाय छ आ र्धभान तप घणोज मभाविक तेमज द्रव्य भार
बिन-उपद्रवने हरनारो , तेने कोर्दक विरल भाग्यशाली जनोज पूर्ण
जरी शके छ । वर्धमान तप कोई महानुभाष मुविहिन सत्रिम भव
भीरु गीतार्थ गुर पासे शुभ मुहूर्ते उठासपूर्वक जिन मटिरमा अथवा
नदि ( समवसरण) मडापीने यथाविधि अगीकार करी श्री गुरमहा-
राज पासे यासक्षेप करावी, अने रमाद तजी नवपदनी ओळी
करता जे जे सदाचार पाठवा सूचना करवामा आवीछे ते ते
सदा
चारो ज्या सुधी आ महान वर्धमान तपनु सेवन करवामां आवे त्या
सुधी पाळया शीळ, सतोपादिक प्रमुख सद्वर्तन नेक निष्टाथी पावु,
विशेषमा प्रत्येक ओळीना दिसोमा गणणु 'नमो तयरस' अथवा
'नमो सिद्धाण ' पदनु २००० गणवामा आर छ भने तेना गुण
प्रमाणे १२ अथवा ८ रोगस्सनो काउस्सग, प्रतिदिन तेटलगज खमा
समण, तेमज प्रदक्षिणा पण देवामा आवे नाकीनी सामाय विधि
नवपदना प्रसगे कहवामा आरेल छ ते उपरथी जाणी लेवी
(१७)
तिथीओ संवधी तपनी समज
पीजनु माहात्म्य तथा सामान्य समन
दृविध धनु आगरन वसा निमित्त आ नपनु सेरन करवामा
आवे के अने ते दिवम उपनाम पापपादिव ययाति पर जोइए
पनप यथाशक्ति चे मास, २० माप्त अश्या जीटगी पर्पन परमामा
प्रायले ज्या स्पष्ट गण गणारवामा आवेट नयी न्या पण नरपद
पी कोई पण पदनु २००० गणणु गणा घंटे बानी विधि
नवपदनी मोठीमा बनाव्या मुना गयायोग्य समजी लेगानो छे.
परमी तपनो महिमा तथा सामान्य समन
नाननु आराधन कर गायकारे पचपी तप करवा जणाव्यु
में शक्ति होय तो साती पानी का आरे, ना को दोष
मासनी उबळ (अनगाठी) पची, महि तो छेटे कार्तिक शुदि
पची (मौभाग्य परमी) तो जर परती जोईए नेमा २०००
गणशु "नमो नाणम
ए परनु गण काउस्मग लोगस्स.
अथवा ५१ अने एटगन ग्वमासमण गिर पण प्रतिदिन देश
जोई, आ ता पण यथाशक्ति पाच मारा, पार बाम अथवा
जादगी पर्यंत करवामा आवे छे तपना दिवसे पापनादिकाल सेवन
-
कर जाए
(७४)
.
अष्टमी (आठम) तपनो महिमा भने ननी सामाय समज.
आरश्यक सननी नियुक्तिमा श्रीमान भद्रबाहु स्वामीजीए वधु
छ के " अहकम्ममहणी अहमी " एटते आठे कर्मनु मथन कर
नारी अष्टमी छ अर्थात् विधियुक्त अष्टमीनी तप करता आठे कर्मनी
क्षय थई शके छ तपना दिवस वनी के त्यामुधी अप पापध
प्रमुग्ध कर जोईए ते नप यथाशक्ति ८ मास, ८ वर्ष अथा नींदगी
पर्यन वा घटे
(४)
एकादशी तपनु माहात्म्य तथा सामान्य समज
भगीयार अगनु आराधन करवा आ नपनु निर्माण छ श्री नेमि
नाथ महाराजने रणनीए पाताना उद्धारार्थ कई माधन माटे पृथ्ट
'हतु त्यारे भगवाने तेने एकादगीनु आराधन करवा जणाव्यु हनु
सुनत शेठे आ पर्वनु यथाविधि आरापन परेलु के तपना दिवस
एक चित्ते पापनादिकनु सेवन करतु, अने ने तप यथाशक्ति "
मास, ११ पर्प यावत् जीवित कर जोईए जो वधारे न बने तो
मागशिर शुद एकादशी (मौन अगीयारस ) नु नो अपश्य आराधन
कर अने ते जीदगी पयत करयु तनु गुणणु (१०० कल्याणानु)
अन्य प्रथमा तावेलु छे त्याची जोई रेवु
चतुर्दशीनु माहात्म्य अंने सामान्य समन
चाट पूर्यनु आराधन करवा आ तप करवामा आवे छ ते दिवसे
अवश्य उपचास पाप माटिकनु सेवन करर अने ते यथाशक्ति ४
(१०) अथवा जीदगी पर्यंत कानु, पापीनी आलापण तरीक वादन एक मास के देना जगेगीजो तप, भाग- र भाभी चार धाममा प्रमुग्व बखो जाईश मा भने अमागण्या सवयी तपनी समज छ एता पी पूर्णिमा तया अमापाया पण चारित भागधन मिनिटे अने तया ते उपयाम पापगानिक बटु आरामा योग्य ना पण शाई भनेत्री पर्णिमानी नया वीर प्रमुना निर्माण दिनप नारी अमावापानी पण अरिकना जाणवीसवा नो वी सिपिरोना लिएर कामोरे ने भावी रीने के दोष अष्टमी बतुदी, पापा भने अमावास्या र चाग्नि आगननी निधिको भागान तपन पानी पचनी अने एकाटनी ने शानदर्शन धारावानी तिथिमी जागीन यथाशक्ति तप वा पापानिक बरे नपनु भागमन राग योग्य महोपाध्याय श्री मयशेषिजयजी कन श्री पार्थजिन स्तवन (गा स्मार-पाग) चिदानद पन पाम निरजन, जन मन जनादेश पलाना॥ "बामा नदन जिन पनि गुणिए मुरपनि कम कर मेव मन मोहन मिननी भरिए । ॥ श्रावणी । नायन चाक केतकी, दमणाने मसुद ना || कुदरदु मचि मुदर नोडी, पूनीए पासनिणद ॥ मनमोहन ॥ सर घोळी एमी धनवंदन, आनदपन यन धनमार सरना । मभुमी पूजा करो मनग्गे, पाय पुण्य सफार । मनमोहन० ।। गेची आगी बनानी, अकार अति सार ॥ ललना ।। द्रव्यस्ताविधि पूरण विरची, भाषिए भारदार। मनमाहन ८ परमातम पूरण गुण मन्यक्ष, पुरषोत्तम परवान || ना। प्रगटभाव मभावती घरमा तुजयो मुगुणनिधान । मन मोहन॥५॥ मौतुझ भक्ति मोरी मुझमन, वनपिचो अतिरित्त ॥लना। दुरित भुजगम धन , तो मयको जगमित्त । मनमोहन नुय आणा सुरवेग मुजमन, नदनमन जिहां रह रसना॥ माते कदाग्रह कशाखी, समवेनहितीहा गृह मन मोहन ७) भक्तिरग नुन आणाराधना, दोय चक्र ससार ॥ ललना। सहस अहार अगस्य चाले. पिन गहित गिधार मन मोहन गुर उपदेशे जो मुज लाग्यो, तुझ शासनको राग ललना। महानदपद बैंच लहंगो, ज्यु मनि मुम पराग ॥ मन मोहन० ॥ माहिर मन निरसन नहि चाहत, तुझ शासनमा लीन ललना!! उमग निमग करी निनपट रहये, ज्यु जलनिषित जलमीन मन मोहन॥1॥ १ विशाल-मनगल २ प्राणप्रिय ३ मयूरी (मोरली) र पाप- साप ५ काटाला महा ६ माझापालन. ७ भ्रमर ८ निवनया ९ गमेतेमः १. समुद्र (१०७) 'तीन पाउ, जो तु साहौर एक ॥ ललना ॥ पासना र निजमनवी,ज्यु अविचारपद टेक मा मोहन०॥२॥ हुन नुम शासन अनुभफोरस, करी जाणे लेंग? लना अपरिणीत कन्यानवी जाणे, ज्यु सुखद्वैत' सनोगमन मोहन० ॥१२॥ तु साहिर हुसेवक तोरो, ए व्यवहार विभाग र लना! नियय नयमत दोनु पिरचे, हे नहि भेदको गमन मोहन०॥१३॥ मन वचनानिक पुदगळ न्यारो, पारो सक्र विभाव लिना। शुद्ध द्रव्य गुण पर्याय ना, तुझ समशुद्ध स्वभावामन मोहन घट अतर प्रगट विगजे, ज्यु निर्मल मणिात ललना। राहीर कृढत मुह न पाये, ज्यु मृगमद मृग भात ॥ मन मोहन ॥१८॥ गुणाणादिकभावे मिश्रित, सरमाहे तुझ अशल ना!! सरकार जिम भिन्न करतहे, उज्जवल अनुभवहस मन मोहन०१६|| आतमज्ञान दशा जा लगी, वैरागी नुन ज्ञान र ना!! सो पारेपुरत्नपरीक्षा, परेवत रत्नप्रधान ॥ मन मोहन० ॥१७॥ पुण्य प्राति देशको कारण, मूढ लहे नहीं धर्म उलमा।। ज्यु पारो कोई अध न माने, लहत न अतर मर्म मन मोहन० ॥९॥ गप रप रस फरस पिचरजन, न घरे तिहा सठाण ललना|| अण अातार अशरीर ओदी, तु प्रभु शुद्धममाण मन मोहन०॥१९॥ केबज्ञान दशा अवलोके, लोकालोक प्रमाण लगना। दर्शन वीर्य चरण गुणधारी, सेस्त सब अहिटाण मन मोहन०॥२०॥ १ पती (०४) द्र अरपी तोरी, नही जगयो व्यवहार । ही का कहन न आओ, तु प्रमुथल्सअपार । मन मोहन दरवि ग्रहगण केरो, निममरत नहीं तेज रन एक तुज घाम गिराने, निर्म- चेता सेन' मन मोहन०॥२०॥ दे रदिन अजरामर निर्भय, व्यापक पक अनत लग्ना|| द प्रकृति अपाय अमायी, तु प्रभु बहु गुणवन मनमोहन ॥ माता तु प्राता भ्राता, पिता धयु तु मित्त लगना सरण तुहि तुज सेवा की, दृढ परी तनु वच चिचमनमाइन । पाम आगपुरी अर मोग, अरज एक अपधार र रना। श्री नयविनय विबुध पाय सेवक, जस कहे भवजस्तार ॥ मनमो जिननी भेटिय हो । इनि
No text on this page.