Bharatiya Vidya Bhavan Library, Mumbai

Sri Mahavira Charitam (prakritam)

Suri,gunachandra · 2012/08

PDF Proofread

Front matter

( All rights reserved by the Trustees of the Fund. ] Panted by Ramchandra Yesu Shodge, at the Nimaya sagar Press, 26–28, Kolbhat Lane, Bombay. Published by Jivanchand Sakarchand Zarori, on behalf of Seth Devachand Lalbhai Jain Pustakoddbara Fund. No 191-123, Javeri Bazar, Bombay,

श्रीमहावीरचरित्रस्योपोद्घातः ।
श्रमणस्य भगवतो महावीरस्य चरित्रमिदमुपदाक्रियमाणं सजनेभ्योऽस्ति, यद्यपि भगवतचरित्राणि नैकानि श्रीहेमचन्द्राचार्य नेमि-
चन्द्राचार्यादिभिर्विहितानि सुन्दरतराणि मुद्रितपूर्वाणि च परं न किमप्येतावन्मानं प्रत्नं चातः किमपि, यत एतचरित्रं वैक्रमीयायां द्वादशश-
तान्यामेकोनचत्वारिंशदधिकेपु समानां व्यतीतेषु विब्धं द्वादशसहस्रमानं च, रचयितारश्चास्स चान्द्रकुलीनाः श्रीमन्तो गुणचन्द्राः
सुमतिवाचकपिनेयाः, एतच प्रस्तुतचरित्रप्रान्तमागावलोकनात् स्पष्टमवसीयते, यत आहुस्तत्र ते-
सिरिमुमइवायगाणं विणेयलेसेण । गणिणा गुणचंदेणं रइयं सिरिवीरचरियमिणं ॥ ५७ ॥
गणिनथेमे चान्द्रकुलीनश्रीवर्धमान-जिनेश्वरबुद्धिसागर-जिनचन्द्र-अभयदेवसूरिशिष्यश्रीप्रसन्नचन्द्राचार्यवचनेन व्यधुरेनत्, यत
उक्तं अन्यकृशिरत्रैव प्रान्त्यमागे-
साहाइ तस्स चंदे कुलंमि निप्पडिमपसमकुलभवणं । आसि सिरिद्धिमाणो मुणिनाहो संजमनिहिन्न ॥४८॥
पहलकलिकालतमपसरपूरियासेसविसमसमभागो । दीवणंव मुणीणं पयासिओ जेण मुत्तिपहो ॥ ४९ ॥
मुणिवइणो तस्स हरअट्टहाससियजसपसाहियासस्स । आसि दुवे वरसीसा जयपयडा सूरससिणोच ॥ ५० ॥
भवजलहिवीइसंभंतमवियसंताणतारणसमत्थो । योहित्योव्व महत्यो सिरिसूरिजिणेसरो पढमो ॥ ५१ ॥
गुरुसाराओ धवलाउ सुविहिया (निम्मला पु.) साहुसंतई जाया । हिमवंताओ गंगव निग्गया सयठजणपुजा ॥ १२ ॥

अन्यच विशेषावश्यकमाध्यप्रतेः प्रान्तेऽपि नेमिकुमार इत्यमेवाह, तया च न तन जिनेश्वरसूरेः खरतरावरुदं जिनवल्लमस तसरंपराान- गंतता च, पाश्चात्यैः खरतरैर्महतामभिधानेन प्रतिष्ठामभिलाषुकैः कल्पित एवैषः वृत्तान्तः, अत एवोपदेशसप्ततिकारैः 'येभ्यः प्रतिष्ठामापन्नो, गच्छः खरतराभिधः' इति वाक्येन खाद्यानां प्रलापो ध्वनितः सत्य एव लक्ष्यते । किंच |--या खरतरगच्छमूलभूतेन जिनवल्लमेन श्रीवीरस्य भगवतो गर्भापहारः पष्ठकल्याणकतया मतः सोऽपि नैभिगणिमिर्मतः, अत एव च श्रीमदिरन चतुर्थप्रस्तावसोपसंहारे पत्रे १४१ 'गभाक्यारजम्मणदिक्खाकलाणकहणपडिवोचउत्यो एस पत्था- यो' इत्युक्त्वा गर्मापहारस्य कल्याणकता निराकृता, यद्यपि श्रीमदिर्हरिभद्रसूरिभिर्यात्रापश्चाशके श्रीमद्भिरमयदेवसूरिभिः रखावैरात्मपूर्वज- तया स्वीकृतश्च तद्वत्तौ हत्युत्तरजोएणं चउरो' इत्येतत्सूत्रेण तद्विवरणेन च सष्टतया पट्कल्याणकवादिनां जिनवल्लमादीनां यहच्छावादिता दर्शितैव तथापि केचन खगच्छाग्रहवन्त आहुः यदुत सर्वजिनकल्याणकानां समतां दर्शयितुं तैस्तयोक्तं, यद्यपि कचनापि पष्ठकल्याण- कस्यानुक्ततया न तत् श्रद्धातुं शक्यमागमरसिकैः, परमत्र तैरपि तथा वक्तुं न शक्यं, यतो वीरचरिने अत्र अन्यत्र च कुयापि विहाय जिनवलभं तदनुसारिणं च न कोऽप्यागमश्रद्धालुराह कल्याणकपटुं, तथा च यथा श्रीमलयगिरिभिः जिनवल्लमस संहननानां शक्तिवा- चकता सिद्धान्तानमिहितामपि सिद्धान्ताभिहितां मन्वानस्योत्सूत्रवादिता श्रीजीवाभिगमप्रज्ञापनादिवृत्तौ स्पष्टमभिहिता तथैवात्रापि तस्स तथावं ध्वन्यमानं न व्याहन्यते इत्यलं चसूर्या गच्छकदाग्रहरसिकैः । चरित्रे चात्र त्रीबालसुयोधा प्राकृतवाहता भाषा, तथाच प्राकृतवाणीविलासिनामप्राकृतानामतीवादास्पदमिदं, विशेषतस्तत्र तत्रा- नेकविषयगतान् प्रवन्धान दिदृक्षणां । प्रस्तावाश्चात्र श्रीमद्भिः कृता अष्ट, प्रतिप्रस्तावं चात्राधिकारा इमे अन्नो य पुनिमायंदसुंदरो बुद्धिसागरो सूरी । निम्मवियपवरवागरणछंदसत्यो पसत्थमई ॥५३॥ एगंतवायविलसिरपरवाइरंगभंगसीहाणं । तेसिं सीसो जिणचंदरिनामो समुप्पन्नो ॥ ५४॥ संवेगरंगसाला न केवलं कव्वविरयणा जेण । मबजमविम्हयकरी विहिया संजमपवित्तीवि ॥ ५५॥ ससमयपरसमयन्नू विसुद्धसिद्धंतदेसणाकुसलो । सयलमहिवलयवित्तो अन्नोऽभयदेवसूरिति ॥५६॥ जेणालकारधरा सलक्खणा वरपया पसन्ना य । नव्वंग (सिद्धत पु.)वित्तिरयणेण भारई कामिणिव्व कया ।। ५७ ॥ तेसिं अस्थि विणेओ समत्यसत्यत्ययोहकुसलमई । सूरी पसनचंदो चंदो इव जणमणाणंदो ॥ ५८॥ तब्बयणेणं सिरिसुमइयायगाणं विणेयलेसेण । गणिणा गुणचंदेणं रइयं सिरिवीरचरियमिमं ॥ ५९ ॥ अन नहि खरतरगच्छप्रादुर्भावस्य गन्धोऽपि, एवमेव चन श्रीजिनेश्वरसूरिशिष्यश्रीजिनचन्द्रकृतायां संवेगरंगशालायां न च श्रीअमय- देवसूरिकृतायां शास्त्रततौ न च श्रीअलदेवोपाध्यायकृते सुरसुन्दरीचरिते यावत् अशीत्यधिके समासहस्र जावालिपुरि चतुर्मासीस्थिताम्या श्रीमजिनेश्वरबुद्धिसागरसूरिभ्यां विहितयोरष्टकवृत्तिबुद्धिसागरब्याकरणयोरपि न खरतरगच्छप्रादुर्भावगन्धोऽपि, एव यदि श्रीजिनेश्वरसूरिभिस्त- सट्टोद्भवैश्वान्यैः सूरिभिर्न स्वीकृता तदा खरतरोत्पत्तिस्तर्हि तत्परम्पराया वहिर्वनिमिः प्रलपितेन किम् ?,खरतरगच्छपरूपणामूलभूतो जिनवल्लम एव प्रश्नोत्तरैकपष्टिशतके खस्य कूर्चपुरीयजिनेश्वरशिष्यतामाह, किंच-पुण्यपत्तनस्था या कोव्याचा-या विशेषावश्यकवृत्तिपुस्तिका सापि स्पष्टमेव निगदति यदुत न श्रीजिनेश्वरसूरेः खरतरविरुदं न च जिनवल्लभस्तत्परंपरागत इति, यतः सा एकादशशतकीयसप्तत्रिंशद्वर्षेषु लि- खिता, लेखकवासा जिनवलभस्यान्तेवासी नेमिकुमारः, सस्पष्टमाख्याति यदुत कूर्चपुरीयजिनेश्वरशिष्यजिनवल्लमार्थ पुस्तकमिदमलेखीति, - अन्यच्च विशेषावश्यकभाष्यपतेः प्रान्तेऽपि नेमिकुमार इत्यमेवाह, तया च न तत्र जिनेश्वरसूरेः खरतरविरुदं जिनवालमस्य तत्परंपरानि- तता च, पाश्चासैः खरतरैमहतामभिधानेन प्रतिष्ठाममिलापुकैः कल्पित एवैषः वृतान्तः, अत एकोपदेशसप्ततिकारैः 'येभ्यः प्रतिष्ठामापनो, गच्छः खरतरामिधः' इति वाक्येन खाधानां प्रलायो प्वनितः सत्य एव लक्ष्यते । किंच-या खरतरगच्छमूलभूतेन जिनवल्लभेन श्रीवीरस्य भगवतो गर्भापहारः पठकल्याणकतया मतः सोऽपि नैभिर्गणिभिर्मतः, अत एव च श्रीमद्भिरत चतुर्थप्रस्तावसोपसंहारे पत्रे १४१ 'गब्भावयारजम्मपदिक्खाकलाणकहणपडिवोचउत्थो एस पत्या- वो' इत्युक्त्वा गर्मापहारस कल्याणकता निराकृता, यद्यपि श्रीमदिर्हरिभद्रसूरिनिर्यात्रापश्चाशके श्रीमद्भिरमयदेवसूरिभिः स्वावैरात्मपूर्वज- तया स्वीकृतैश्च तद्वृत्तौ 'हत्युत्तरजोएणं चउरो' इत्येतत्सूत्रेण तद्विवरणेन च सप्टतया पदकल्याणकवादिनां जिनवल्लमादीनां यदृच्छावादिता दर्शितव तथापि केचन खगच्छाग्रहवन्त आहुः यदुत सर्वजिनकल्याणकानां समतां दर्शयितुं तैस्तथोक्तं, यद्यपि कचनापि पष्ठकल्याण- कसानुक्ततया न तत् श्रद्धातुं शक्यमागमरसिकः, परमत्र तैरपि तथा वक्तुं न शक्य, यतो वीरचरित्रे अब अन्यत्र च कुत्रापि विहाय जिनवल्लभ तदनुसारिणं च न कोऽप्यागमश्रद्धालुराह कल्याणकपदं, तथा च यथा श्रीमठयगिरिभिः जिनक्लमस संहननानां शक्तिवा- चकता सिद्धान्तानभिहितामपि सिद्धान्ताभिहितां मन्वानस्योत्सूत्रवादिता श्रीजीवाभिगमप्रज्ञापनादिवृत्तौ सप्टमभिहिता तथैवात्रापि तस्य तथा ध्वन्यमानं न ब्याहन्यते इत्यलं चस्यां गच्छकदाग्रहरसिकैः । चरित्रे चान खीवालसुवोधा प्राकृतवाहता भाषा, तथाच प्राकृतवाणीविलासिनामप्राकृतानामतीवादरास्पदमिदं, विशेषतस्तत्र तत्रा- नेकविषयगतान् प्रवन्धान दिदागां । प्रस्तावाधान श्रीमद्धिः कृता अष्ट, प्रतिप्रस्तावं चात्राधिकारा इमे प्रस्तायः प्रस्ताव: १ २ २ २८ ३ १४१ ८ विषयः पत्र विपयः पत्र श्रीवीरस्य सम्यक्त्वलाभ: चण्डकौशिकप्रतिबोधनावसानं वृत्तं १८२ मरीचिः पट्परिग्राजकभवाच गोशालकाय तेजोलेश्योपायकथनान्तं वृत्तं २२३ प्रिय मित्रान्ता भवा: केवलज्ञानोत्पत्त्यवसानं वृत्वं २५० श्रीवीरस्य च्यवनगर्भजन्मदीक्षाः निर्वाणान्तं वृत्तं प्रन्थकृत्प्रशस्तिश्च ३६० चरित्रं चैतत् श्रीमतां प्रसन्नचन्द्रसूरीणा वचनेन श्रीमद्भिर्विहित, पर विधापनायाभ्यर्थिताः श्रीमन्तः श्रीमद्भ्यां छत्रावली(छत्राल). वास्तव्याम्या श्रेष्ठिम्या शिष्टवीरनामम्या, तयो. पिता जजनागः कर्पटवाणिज्यात् छत्रावल्यामागतः, तत्र च कर्पटवाणिज्ये जअनागपित्रा श्रीमद्वायडगच्छीयजीवदेवरितच्छिष्यश्रीजिनदत्ताभ्यामधिगतसम्यक्त्वेन नन्दीश्वरचैत्यं विहित श्रीमता गोवर्धनश्रेष्ठिना, तत्कुटुम्बवृक्षथायं कर्पटवाणिज्ये छत्राचल्यां गोवर्धन-सोदी जजनाग-सुंदरी पुत्री । अम्मय जवनाग नन्नमा सावित्री शिष्ट वीर योनाग सिद्ध। 7 गोपादित्य कपी।

सप्टं चेदं ग्रन्यप्रशस्तौ, तथाहि- एयस्स विरयणंमी नियंपो जेसि गाढमुप्पन्नो । ते पुण मूलाओ चिय साहिजते निसामेह ॥ ६०॥ सियजसजोण्हाधवलियनायकुलनहयले मयंकुव्य । पुवमहेसि महेसीपणो सिरिजीवदेवपह ॥ ११ ॥ तस्स सुसिस्सो सिद्धंतसिद्वसुविसिद्धसंजमाभिरओ । गुणरयणरोहणगिरी पयडो जिणदत्तसूरीति ॥ ६ ॥ गंभीरिमाए पसमेण बुद्धिविभवेण दक्खिणत्तेण । सुंदरनएण बोसि कोऽवि न तुल्लो जए जाओ ॥१३॥ तेहितो पडियुद्धो 'वायड'कुलभवणजयपडायनिभो । कप्पडपाणिजपुरे सेट्ठी गोवद्वणो आसि ॥ ६४ ॥ नंदीसरावलोयणमणाण मव्वाण दंसणत्यं च । कारावियं सुतुंगं बावन्नजिणालयं बेण ॥ ६५ ॥ धम्मधरणीए गिहिणीए तस्स सोढित्ति नामधेयाए । अगणियगुणगणनिलया पुत्ता चत्तारि उप्पना ॥६६॥ पढमो अम्मयनामो पीओ सिद्धोत्ति जमणागो य । तइओ चउत्थओ पुण विक्खाओ नन्नओ नाम ॥ १७॥ नयविषयसञ्चधम्मत्थसीलकलिएहिं जेहिं दिखेहिं । नूणं जुहिद्विलाईवि सइहिज्जति सप्पुरिसा ॥ ६८ ॥ अह संथारयदिक्खं पवजिउं भावसारमंतमि । गोवद्धणमि सग्गं गयमि तह पढमपुत्तदुगे ॥ ६९ ॥ सो सेही जाणागो छत्तावल्लीए पासमकरिसु । सन्चकणिटो नन्नयसठ्ठी पुण मूलठाणेवि ॥ ७० ॥ तेर्सि च भइणिपुत्तो नियपुत्ताओवि गाढपडिवो । आसि जसणागनामो सेट्ठी सुविसिद्गुणनिलओ ॥ ७१ ॥ यह नन्नयस्स पुत्ता पंयडा सावित्तिकुन्छिसंभूया । दोनि चिय उत्पन्ना गोवाइचो कवडी य ।,७२ ।।

भरतायः प्रस्ताव: पत्र २ २८ ५० विषयः पत्रं विषयः १ श्रीवीरस्य सम्यक्त्वलाभ: चण्डकौशिकप्रतिबोधनावसानं वृत्तं मरीचिः पट्परिग्राजकमवाव गोशालकाय तेजोलेश्योपायकथनान्तं कृत्तं २२३ प्रियमिवान्ता भवाः केवलज्ञानोत्पत्त्यवसानं पृत्तं २५० श्रीधीरस्य च्यवनगर्भजन्मदीक्षाः १४१ निर्वाणान्तं यतं प्रन्थप्रशस्तिश्व. ३६० चरित्रं चैतत् श्रीमती प्रसन्नचन्द्रसूरीणां वचनेन श्रीमद्भिर्विहित, पर विधापनायाभ्यर्थिताः श्रीमन्तः श्रीमन्यां छपावली(छत्राल). वास्तव्याभ्यां श्रेष्ठिम्यां शिष्टवीरनामम्यां, तयोः पिता जअनागः कर्पटवाणिज्यात् छनावल्यामागतः, ता च कर्पटवाणिज्ये अनागपिना श्रीमद्वायडगच्छीयजीवदेवसूरितच्छिष्यश्रीजिनदत्ताम्यामधिगतसम्यक्त्वेन नन्दीश्वरपैसं विहितं श्रीमता गोवर्षनोठिना, तत्कुटुम्बक्षया फर्पटवाणिज्ये छत्रावल्यां गोवर्धन-सोदी जजनाग मुंदरी ८ पुनी अम्मय जमनाग नन्नयो सावित्री शिष्ट वीर यशोनाग सिद्धा गोपादित्य कपर्दी --- स्पष्टं चेदं ग्रन्यप्रशस्तौ, तथाहि- एयस्स विरयणंमी निबंधो जेसि गादमुप्पन्नो । ते पुण मूलाओ चिय साहिते निसामेह ।। ६० ॥ सियजसजोण्हाधवलियनायकुलनहयले मयंकुञ्च । पुव्यमहेसि महेसीपणओ सिरिजीवदेवपहू ॥ ६१ ॥ तस्स मुसिस्सो सिद्धतसिहसुविसिहसंजमाभिरओ । गुणरयणरोहणगिरी पपडो जिणदत्तसूरीति ।। ६२ ।। गंभीरिमाए पसमेण बुद्धिविभवेण दक्खिणतेण ! सुंदरनएण क्षेखि कोविन तुल्लो जए जाओ ॥.६३ ॥ तेहितो पडियुद्धो 'वायड'कुलमवणजयपडायनिमो । कप्पडवाणिज्जपुरे सेट्टी गोवद्धणो आसि ॥ ६४ ॥ नंदीसरावलोयणमणाण भयाण दंसणथं च । कारावियं सुतुंगं वापन्नजिणालयं जेण ॥ ६५ ॥ धम्मपरणीए गिहिणीए तस्स सोदिति नामधेयाए । अगणियगुणगणनिलया पुत्ता चत्तारि उप्पन्ना ।। ६६ ।। पढमो अम्मयनामो पीओ सिद्धोति पाणागो य । तइओ चउत्थओ पुण विक्खाओ नन्नओ नाम ॥ ६७ ॥ नयविणयसञ्चधम्मस्थसीलकलिएहिं जेहिं दिवहिं । नूणं जुहिहिलाईवि सद्दहिअति सप्पुरिसा ॥१८॥ अह संथारपदिक्खं पवत्रि भावसारमंतमि । गोवद्धणमि सग्गं गयंमि तह पढमपुत्तदुगे । ६९ ॥ सो सेही जाणागो छत्तावलीए वासमकरिंसु । सवकणिहो नन्नयसही पुण मूलठाणेवि ॥ ७० ॥ तेसिं च भइणिपुचो नियपुत्ताओवि गाढपडिबंधो । आसि जसणामनामो सेट्टी सुविसिहगुणनिलओ ॥ ७१।। यह नवयस्स पुत्ता पेयडा सावितिकुच्छिसंभूया । दोनि चिय उत्पन्ना गोवाइचो कवडी य ॥७२॥ .

प्रस्ताप: प्रस्तावः १ २ २ ७ ४ ८ विषय. पत्रं विषयः पत्र श्रीवीरस्य सम्यक्त्वलाम: चण्डकौशिकप्रतिवोधनावसानं वृत्तं मरीविः पद्परिग्राजकमवाश्च गोशालकाय तेजोलेश्योपायकथनान्तं वृत्तं २२३ प्रियमित्रान्ता भवाः केवलज्ञानोत्पत्त्यवसानं पृचं २५० श्रीवीरस्य च्यवनगर्भजन्मदीक्षाः १४१ निर्वाणान्तं वृत्तं ग्रन्थकृप्रशस्तिश्व चरित्रं चैतत् श्रीमतां प्रसन्नचन्द्रसूरीणा वचनेन श्रीमद्भिर्विहित, पर विधापनायाम्यर्थिताः श्रीमन्तः श्रीमदम्यांछनावली(छत्राल). वास्तव्याम्यां श्रेष्ठिम्यां शिष्टवीरनामभ्यां, तयोः पिता जजनागः कर्पटवाणिज्यात् छत्रावल्यामागतः, तत्र च कर्पटवाणिज्ये 'जअनागपिया श्रीमद्वायडगच्छीयजीवदेवरितच्छिष्यश्रीजिनदत्ताभ्यामधिगतसम्यक्त्वेन नन्दीश्वरचैवं विहितं श्रीमता गोवर्धनश्रेष्ठिना, तत्कुटुम्बवृक्षवायं कर्पटवाणिज्ये छवापरयां गोवर्धन-सोदी जज्जनाग-सुंदरी पुत्री अम्मय जज्जनाग नभमो-सावित्री शिष्ट धीर যায়নি। प गोपादित्य कपर्दी - ससष्टं चेदं ग्रन्यप्रशस्तौ, तथाहि- एपस्स विरयणंमी निबंधो जेसि गाढमुप्पन्नो । ते पुण मूलाओ चिय साहिजेते निसामेह ॥१०॥ सियजसजोहाधवलियनायकुलनयले मयंकुन्न । पुज्वमहेसि महेसीपणओ सिरिजीवदेवपत् ॥ ६१ ॥ तस्स सुसिस्सो सिद्धतसिद्धसुपिसिहसंजमाभिरओ । गुणरयणरोहणगिरी पपडो जिणदत्तसुरीति ॥ १२ ॥ गंभीरिमाए पसमेण बुद्धिविभवेण दक्खिणत्तेण । सुंदरनएण जेसि कोऽवि न तुलो जए जाओ॥६३ ॥ तेहितो पडिबुद्धो 'वायड'कुलभवणजयपडायनिभो । कप्पडवाणिजपुरे सेट्ठी गोवद्धणो आसि ॥ १४ ॥ नंदीसरावलोयणमणाण भव्वाण दसणत्यं च । कारावियं सुतुंगं वावनजिणालयं जेण ॥६५॥ धम्मधरणीए गिहिणीए तस्स सोदित्ति नामधेयाए । अगणियगुणगणनिलया पुत्ता चत्तारि उप्पन्ना ॥ ६६ ॥ पढमो अम्भयनामो यीओ सिद्धोचि जजणागो य । तइओ चउत्यो पुण विक्खाओ ननओ नाम ॥ ६७ ॥ नयविणयसचधम्मस्थसीलकलिएहिं जेहिं दिखेहिं । नूर्ण जुहिहिलाईवि सदहिजंति सप्पुरिसा ॥.६८ ॥ अह संथारपदिक्खं पवजिउं भावसारमंतमि । गोवद्धकमि सग्गं गमि तह पढमपुत्तदुगे । ६९ ॥ . सो सेही जाणागो छत्तावल्लीए वासमकरिंसु । सव्वकणिट्ठो नन्नयसही पुण मूलठाणेवि ।। ७ ।। तेसिं च भइणिपुत्तो नियपुत्ताओवि गाढपडिबंधो । आसि जसणागनामो सेट्ठी सुविसिद्गुणनिलओ ॥ ७१॥ , अह नन्नयस्स पुना पंयडा सावितिकुच्छिसंभूया । दोनि चिय उप्पना गोवाइचो कवड्डी य ॥७२॥ -) सतुंजयपमुहसमत्यतित्यजत्ता पयट्टिया जेण । पढमं चिय तस्स कवडिसेडिणो को समो होज? ॥७३॥ पुरिसत्यकरणनिरयस्स जजणागस्स विस्सुयजसस । अस्थि जिणधम्मनिरया कलत्तमिह सुंदरी नाम ॥७४ ॥ जाओ तीसे सुंदरविचित्तलक्खणविराइयसरीरो । जेहो सिहो पुत्तो पीओ पुण वीरनामोति ॥ ७५ ॥ को तेसि दाणविन्नाणबुद्धिसुविसुद्धधम्मगेहाण । निउणोऽवि गुणलवंपि हु होज समत्यो पवित्थरिउं १ ॥७६ ॥ नागो इव पिंडिअइ भंडकरंडए अमायंतो । जस्स जसोहो सारयनिसिच्छणमयलंगणच्छाओ ॥ ७७ ॥ जिणविंयसुपसत्यतित्यजत्ताइधम्मफरणेण । पम्मियजणाण मझे जेहि य पत्ता पढमरेहा ॥ ७८ ॥ अन्नाणतण्हसमणी सुयनाणपवा पयट्टिया जेहिं । सयलागमपोत्ययलेहणेण निचंपि भव्वाण ॥ ७९ ॥ तेहिं तित्थाविपरमभत्तिसव्वस्समुन्वहंतेहिं । वीरजिणचरियमेयं कारवियं मुद्धपोहकरं ॥ ८ ॥ जमजुत्तमेत्य मणियं नियमइदुपलओ मए किंपि । तं साहंतु गुणड्डा ओच्छाइयमच्छरा विउसा ॥ ८१॥ छत्तावलिपुरीए मुणिअंधेसरगिहमि रइयमिमं । लिहियं च लेहएणं माहवनामेण गुणनिहिणा ॥ ८२ ।। नंदसिहिरुसंखे(११३९)वोकंते विकमाओ कालंमि । जेहस्स सुद्धतझ्यातिहिंमि सोमे समत्तमिमं ॥ ८३ ॥ विन्धं चैतच्चरित्रं छत्रापल्या श्रीमद्भिः स्थितिं दधदिः, मानं चास द्वादश सहस्राणि श्लोकानां ॥ चरित्रे चात्र विचक्षणानां विलोक- नाहीणि यहूनि स्थानानि, विशेषेण चेमानि- १ पत्तो मगहाविसए, तहिं दिवा कोडिपुरिसवोज्झा महासिला-मोत्तूणं कोडिसिलं, पत्रे ५९, अत्र कोटीशिलति शिला कास्तीति प्रश्ने निश्चितं तस्या मगधविपये स्थानमिति २ जिणवरो नाउं । चालइ मेरं चटणंगुलीइ १२० । इह चावधेयं सिद्धान्तश्रद्धारहितः, यतो न श्रीमद्भिहेमचन्द्रः केवलमेतत् मेरुचालनं प्रत्यपादि, किन्तु तत्याकालीनैरपि श्रीगुणचन्द्रगणिमिः, श्रीमहानिशीयतृतीयाध्ययने श्रीपमचरित्रेऽपिच एवमेवाख्यातं सष्टतया ३ सिरिवद्धमाणपरियमिन्मावयारजम्मणदिखाकलाणकहणपडिबद्धो उत्थओ एस पत्यावो १४१, अनेन वचसा खा- पानां जिनवलमादीनां पदकल्याणकवादिनां श्रीमजिनेन्धरामयदेवसूर्यो: परंपराया पहिर्वर्तिता स्पष्टीभवति ४ तादे तिलोपनाहो थुज्वंतो देवनरनरिंदेहि-कप्पोति तहवि साहइ २५१, अनेन वचसा भगवतः प्रथमदेशनाक्षणे नैव देवनराणां सद्भाप इति न संमतं गणिमिः, 'पुचि देवाणं धम्म आइक्खई' इत्यादिवाक्यं तु देवपर्पप्राधान्येनेति ख्यापितं श्रीमद्भिः ५ तामलित्तिदसन्न पुरवीमयचंपाउणीगयपुरकंपिल्लनंदिपुरमहुरापुरेसु महानगरेसु मन्यसत्तजणं पडियोहित्ता २६१, अनेन वचसा निरस्तास्ते मूलतो ये निजगदुरपन्यादीनां देशानां श्रीसंप्रतिनृपात् प्रागनार्यतां, यतः स्पष्टतयाऽत्र श्रीवीरस्य केवलित्वे उजयिनीदशार्णगद्रा- दिपु विहारो दर्शिता, तेषां भ्रममूलं कौशाम्ब्या अटव्याः स्थाने कौशाच्या नगर्या ग्रहः, अस्ति च गोदावर्या उपकंठं कौशांब्यटवी यत्र श्रीकृष्णस्य प्रेतता पाण्डमथुरां गच्छतः, एवं च सौराष्ट्रकलिंगादीनां न व्याहन्येत श्रीवीरकालेऽप्यार्यता ६ अन्नया सेहिणी नरिंदपती य पंचवण्णसुरहिकुसुमदहियक्षयसुगंधिगंधधूवयासपडिपुण्णपडलकरपरियरियाओ • गयाओ जिणालयं, विरइया अणेगविच्छिचिमणहरा सवण्णुर्विवाण पूया ३२७, अनेन स्त्रीणां जिनविम्यानां पूजाया निषेधकस जिनदत्तस्य शास नतत्त्वापलापिता ध्वनिता ७ कप्पसमत्तीए विहरिया मुणिणो ३२९, इत्युक्या मासकल्पविहारस्योत्सूत्रतावादिनो जिनदत्तस्स सूत्रोत्तीर्णपादिता व्यक्तीकृता ८ गुरुसाराओ धवलाउ सुविहिया साहुसंतई जाया ३४०, इत्येव श्रीजिनेश्वरसुरेः सुविहितानामुद्भवो वर्णितः, तथाच तेभ्यः | तरतरोत्पत्ति वावदुका दूर निरस्ताः, यद्यपि कैश्चिदपास मवमियं न्यस्तमन 'खरयरया' इति पदं न च तत् प्रत्नेप्वादशेष, न च यथार्य, तदनुयापिमिर्ध्याकरणसवेगरगशारादिवृत्तिसुरसुन्दरीचरित्रादिषु तदुल्लेखस्याकृतः, न च मात्रागणोऽपि उकारादारन्धो ययाययं समायोति इत्सलमतिविम्वरेण । चरित्रस्यास्स मुद्रणमारब्धपूर्व श्रेष्ठि देवचंद लालभाइ जैनपुस्तकोद्धारसंस्थया, परं समासेरवसरे श्रीराजनगरे श्रेष्ठिसुपाभाइ रयचंद इत्यनेन स्थापिताया विद्याशालासंस्थायाः कार्यवाहकै श्रेष्ठिशिवाभाइ मोहनभाइ (२) जीवन भाइ इत्येमिः यागमाराधनोत्सवागतेनान्येन च द्रव्येण साहाय्य चिकीर्षुमिः पचविंशतिशतिका दत्ता द्रम्माणां सस्थायै,एतस्यै, तेनानया सस्यया यथायथ समाप्य प्राकाश्य नीत चरितमेतत् । शोधने विहितेऽपि श्रमे स्खलित यत् शोधयन्तु धीमन्तः सजनास्तदित्यर्थयते आनन्दसागरः १९८५ कार्तिकशुश ३ गुरुवासरे राजनगरात श्रीवीरचरित्रस्य विषयानुक्रमः ४ १प्रस्ताव: प्रस्तावना महावप्रजयन्तीशत्रुमर्दनवर्णन नयसारवर्णन (अटवीमध्ये साधुभ्यो दाने धर्मदेशना सम्यक्त्व च सौधर्म देवत्वं धर्मकार्य च २प्रस्ताव (विनीतावर्णन [श्रीमउपभमभुवर्णन | समवसरणवर्णन वामासुतमरीचिदीक्षा ११/परिवावृत्तं भोगदोषाः स्थावरदीक्षा २ अंगारवधकदृष्टान्तः १३ ब्रह्मदेवः ३/पारिव्रज्य ३ प्रस्ताव: ३ मरीचिदेशनादि १५ विश्वभूतेमधुक्रीडा (इन्द्रकिकृतमवग्रहदानं १७ देण्यामदः फूटपुरुपाः रणयान विश्वग- न्दिकीडा विश्वभूतेरपमानं संवेगश्च ३६ २० संभूत्याचार्यवर्णनं देशना विश्वभूतिदीक्षा कपिलदीक्षा मरीचिफाल: आसुरि- परिजनाकन्दः घोषश्व दीक्षा अव्यक्तादि २३)विश्वभूतेस्तपः गोनुन्नस्य पान निदानं ४१ सूरसेनपरिव्राजफचरित्रं अग्निद्योतदीक्षा २५ महाशुळे देव। ९सनरकुमारे देवा श्वेवांविकाया भारद्वाजः रिपुमर्दनः अचलः मृगावती पुनी राशीच माहेन्द्र देवः ससारः २५ सस वा त्रिपुष्टजन्म ४३ मरीचेः कुलमदः अष्टापदे चैस तद्गुणाश्च .

प्रेक्षणकं अवमीपदूतापमान सिंहवधः ५० युद्ध प्रविवासुदेववधः अंत:पुरविलाप: अंगादिदेशसायनं कोटीशिलोत्पाटनं ६० पोतनपुरे श्रेयांसजिनागमः धर्मकथा सम्यक्तं ६२ गायफमृति: देव्यपमानं सप्तमनरकगमनं ६३ धर्मपोपरिदेशना अचलदीक्षामोक्षो ६३ प्रिय मित्रपकी अनार्यदेशसाधन पक्रिमद्धिः वैराग्य प्रोष्ठिलापार्यदेशना दीक्षा शुक्रे देवः७१ ४प्रस्ताव: नन्दनजन्म प्रोष्ठिलापार्याः देशना नृपो नरसिंहाचम्पकमाला देवी मनिवर्गः सुवचिन्ता धोरशिरागमः मनसाधनं पोरशिवमूळ श्रीभवनपुरं अवन्ति- सेनो राजा वीरसेनविजयसेनौ राज्य सामन्तभद्रः देशना सुतौ गोकु- खेचरयुद्ध गगनवल्लभे विजयराजसुतो लिकगृहे सुवसंयोगः शीलदाय शी- जयशेखर: वैयमिववेजाः वीरसेनरा लवत्या योगः मालाकाराय चौडराज्य- जस्यापहारः विजयसेनछतोराग्याझमः दानं जयन्यां गुरोर्गमनं देशना पित्रा योगः राज्याभिषेक: शिक्षा साधु- सोमदत्तगृहे स्थान प्रस्थान योग्याचार्यो नृपयोः १०९ महाकालनामा प्रप्रज्या,अष्टशतेन होमः क्षत्रियः, वैवाट्यगमनं चंपकमालाया नन्दननृपस्य दीक्षा विंशतिस्थानकारा- ध्वजसनः घोरशिवस्य राज्यं नर धनं प्राणते देवः १११ विक्रमाभिधानं हर्षपुराधिपदेवसेनदुः देवानन्दाकुक्षाववतारः स्वप्नानामुपलंभश्च १११ हितुर्वरणं कालमेघमल्लजयः शीलवरी इन्द्रस्तुतिः गर्भापहारः देवानन्दानंद: ११२ पितृशिक्षा पुरप्रवेशः युवतिविभ्रमा त्रिशलाकुक्षी संक्रमः स्वप्ना वृद्धिर्मनोरथा:११४ जयकुसरवशीकरणं कुमारस्य प्रवासः निष्पन्दत्वं शोकः अभिप्रहः पाटलगृहे वासः शीलवया अपहारः श्रीवीरस्य जन्मनि दिकुमारीमहः जयवर्धने राज्यं नया नरविक्रमापहारः अभिपेकसामग्री मेरुचालन अभिषेकः १२३ जन्म पळवो महः १२५ मारनामे गोपोपसर्गः शकता निर्म- लयं गंगायां प्रवेशः नास्तिकवाक् पधंगाननामकरणं सुरपिशायसर्परुपा र्सना दूइन्नवाश्रमे गमनं पाया: जालन्धरे गमन ईशानचन्द्ररक्षा यो- म्यामभीविः लेसशासनयनं गिनीशान्तिः परस्त्रीनियमः गृहे आ- १२७ पक्षे गते निर्गमः अभिप्रहपंचक १४८ यसोसमिधानकारणं १३० वर्धमानग्रामस्यास्थिप्रामले हेतुः वृपस्या- गमनं भायोमरणश्रवणं धर्मघोपस्य यशोदया श्रीवीरम्य विवाहः, प्रियदर्शना प्रतिजागरणाद् द्वेषः मारिः चैत्यम् १५२) देशना दीक्षा मंडूकीविराधना क्रोध: ज्योतिष्फः तापसः चंडकौशिकः १३२ शूलपाणिकवा उपसर्गाः वत्प्रतिबोध: वोधः मातापित्रोः स्वर्गमन, नन्दिवर्धनस्य रा स्वामदशक इन्द्रशमॊक्तं तत्फलं (१) १५६ उचरवाचाला श्वेताविकायां भदेशि- ज्याभिषेक १३४ अच्छंदकस्य कुटिलता शक्रशिक्षादि १५८ नृपहना स्तुतिः संवत्सरदानं नन्दिवर्धनकता महानसशा. सुवर्णालुकायां वस्त्राधस्य पातः, नन्दि- सुरभिपुरं सुदंसुरोपसर्गः कलशंबलौ ला लोकान्तिकागमनं प वर्धनाय लक्षेण दानं तस्य मथुरा जिनदासः साधुदासी गंगोचार: दीक्षाभिः चन्द्रप्रभा शिधिका दीक्षा- कनखलाश्रमः (गोमट्टो विमः वना. स्थूणाके गमनं पुष्यबोधः १८२ गोत्सवः १४१ रसीप्रस्थानं विद्यासिद्धाकृष्टा रसवती ६ प्रस्ताव ५प्रस्तावः युवतिश्च शीलदाय जालन्धरे चन्द्र- योगमायणाय वखापानम् राजगृहनालन्दायां तन्तुवायार्जुनशालायां १४४ लेखाचन्द्रकान्ते ईशानचंद्रः रक्षाव. वर्षावासः (२) १८३ *-*- उत्तरापधे सिलिन् फेशवशिवापुनो में. नधः महिलायां वर्षावासः(५) कद पुरिमताले वग्गुरश्रेष्ठिकृता पूजा, धर्मघोप- सापूर्वमियोपलब्धये पट्टिकाकृतिःम- लीसमागमे जंबूरडे चास्तारिकामकं सूर्युक्तं पूजाफलं दानं प २१७ सलीमुभद्रयोमसत्वं गोशालजन्म, तंबाके नन्दिपेणाः कूपिके विजयाप्र उन्नागपथे श्रीभूमौ च गोशालस्य ताडनं धौवीरेण मीलनं कोसाके शिष्यत्वं प्रा- गल्भाभ्यां मोचनं वैशालीप्रस्थानं (६) राजगृहेऽष्टमो वर्षावासः (4) २१८ ग्गृहीताया नियते स्थाटीपोटे दाध्य गोशालो बाधितः अयस्कारपातः १९८ लाढावमभूमिशुद्धभूमिपूपसर्गाः वृक्षमूले प्रासगप्रामे उपनन्दगृहदाहः पंपायां विभेलकयक्षस्योत्थानपर्याणिका २१२ वर्षावासः (१) २१८ वयास:(३)मालाके पानालके प ताडनं सुमारे मुनिचन्द्राः चौराके सोमाजय शालिशीर्षे कटपूतनोपसर्गः लोकारधिः २१३ सिद्धार्थकूर्मारपामयोरन्तराले तिलप्रश्नादि२१८ न्तीभ्यां मोपनं पृष्टपम्पायां वर्षावासः(४) आलम्भिकायां वर्षायाः (७) वैश्यायनस्योत्थानपर्याणिका तेजोलेश्या उतांगले दरिद्राः प्रायस्यां मनुष्यमांसं गोशालमीलनं २१३ तन्निवारणं तदुपायप्रश्नोत्तरे २२३ हरिदद्रुमेऽमिः मंगलाप्रामे वासुदेवगृहे पुण्डागे मधुमथनगृहे गोशालचेष्टा मर्दन कूर्मारसिद्धार्थपुरोरन्तराले तिलनिश्चयात् आचर्ने पलदेवगृहे प स्थानं चौराके प्रामे पलदेवगृहे घ २१३ प्रवृत्तिपरिहारो नियतिवाददाय च मंडपदाहः फलंयुकायां पालमेघह सालाप्रामे सालजोपसर्गपूजे २१४] श्रावस्त्यां तेजोलेश्या पार्भन्ते पासि- लिनी म्लेच्छदेशे गमनं पूर्णकलशे स्वे लोहार्गले जितशत्रुकृतः सत्कारः २१४ २२४ सगमः ७प्रस्तार जगृहे ईशाना; मिथिलायां जनक गणराणां प्रतियोधः दीक्षा चन्दनाया २३३३ स्तुतिः धरणेन्द्रवन्दना विद्यारयां पसरासगंडकिकायां नावि- २५९ दीक्षा संघस्थापना पोपसर्गः मनुष्टुम्याविकारिता २१९ राजगृहे वर्षारात्रः (११) भूतानन्दस्तुतिः २६० ऋपभदत्तस्य देवानन्दायाश्च दीक्षा जीर्णश्रेष्ठिभावना फेवलिदेशना याणिज्यनामे आनन्दगाापति: अव- २३४ क्षत्रियकुण्डे समवसरणं पर्पदश्च नन्दि- चमरेन्द्रोसातः सुसुमारे २४० चर्धनकता तुतिः जमालिदीक्षा (मा- पिमान २१९ भोगपुरे माहेन्द्रोपसर्गः सनत्कुगारेन्द्र प्राविधचनप्रतिवचनानि) महः श्रायन्त्यां वरात्रः (१०) सानुपष्टिके नतिः नन्दीमामे नन्दिस्तुतिः प्रविगाः २२६ ४४१/जमालेनिहवत्वं प्रियदर्शनाया बोधः ज- चम्पापावः धारणीमरणं चन्दना कुल्मा- मालेगेतिः २६९ दृदभूमी पेढाले संगमोपसर्गाः, संगम- पाभिमहः २४७/ कौशाम्भ्यां सुरप्रियलव्धवरे नृपस्य क्रोधः फस्य सौधर्गानिवासन २३१ पाण्मासिकः कीलकोपसर्गः मध्यमापापायां चण्डप्रद्योतकता मृगावत्याःप्रार्थना शी- आलंभिकायां विद्युत्कुमारेन्द्रस्तुतिः श्वेता कील:निर्गमः २५० लरक्षार्थ छलं मृगायत्या दीक्षा या सा रिकायां हरिस्सहस्तुतिः श्रावस्त्यां स्फ. तपासंकलना केलज्ञानं च सा सोदाहरणं आनन्दादीनां वाणि- दप्रतिमासत्कारकौशांव्यां चन्द्र- ८प्रस्ताव: ज्यमामादिषु चोधः कोशाम्च्यां चन्द्र- सूर्योवता: वाराणस्यामिन्द्रपूजा रा. समवसरणरचनं धर्मदेशना २५३ सूर्याववरणं कैचल्यं २७४ 6 २९१ ३३४ । 0 आश्चर्यदशकं आनन्दश्रवणः गोशालक सुदंष्ट्रजीवकर्पकस्य दीक्षा तन्मोचनं च २९१ सामायिफे कामदेवकथा ३२३ व उपसर्गः सर्वानुभूतिः सहस्रारेसु- सामलिस्यादिपु विहारः प्रसन्नचन्द्रादी देशावकाशिके सागरदत्तकथा पोपधोपवासे जिनदासकथा नक्षनोऽच्युते २७९ नां वोघश्च अतिथिसंविभागे साधुरक्षिवकथा ३२९ गोशालकदाहः अयंपुनः शिष्येभ्यो निई राजगृहे समवसरणं २९२ सेडुकद्विजवृत्तं प्रथमाणुनते हरिवर्मकथा २९८ रणादेशः सप्तमदिने सम्यक्त्वं आदेश: २८२ द्वितीयाणुव्रते सत्यश्रेष्ठिकथा गागलिमत्रज्यादि सिंहानीतीपधेन नीरोगत्वं श्रीवीरस्य २८३ ३३५ तृतीयाणुनते वसुदत्तकथा अष्टापदयाना वापसानां योधादि गोशालकस्य भवाः २८६ तुर्याणुव्रते सुरेन्द्रदत्तकथा (शुभंकर- | मिथिलायां दुष्पमाखरूपोक्तिः राजगृहे धर्मदेशना मेपकुमारस्य दीक्षा आयुर्वर्धने विज्ञप्तिः कथा) ३३८ ३१२ भनमनस्कत्वं पूर्वभयो २८९/पंचमाणुनते वासवदत्तकथा निर्वाणमहः गौतमकेवलं ३३९ ३१४ नन्दिपेणस्य दीक्षा, देवेन कृतो निषेधः दिग्यते जिनपालितकथा परम्परा ग्रन्थकारकाणामितिहा च ३४१ ३१६ जिनेनापि, वेश्यागृहे स्थानं दशकदश भोगोपभोगमाने रविपालकथा ३१९/ इति श्रीमहावीरचरित्रस्य विषयानुक्रमः फयोधा दीक्षा देवत्वं २९० अनर्थदण्डविरतौ कोरंटककथा ३२२) अंक. मृत्य. मंक. ०-८-० " . शेठ-देवचन्द-लालभाई-जैन-पुस्तकोद्धारसंस्थायाः केयग्रंथाः मूल्य. अक. मूल्य. ३. आनन्दकाव्यम०मौक्तिक ४ धुं ०-१२-०/६० विंशतिस्थानकचरित्रं पद्यपद्धं १-०-०/६८ नवपदप्रकरणं लघुवृत्तिः १-०-० ५ मुं०-१०-०६१ कल्पसूनसुनोधिका २-०-०६९ पंचवस्तुकपंथः सटीक: ३-०-० ४३ ६ ९ ०-१२-०६२ सुवोधा सामानारी ७० आनन्दकाव्यम. मौक्तिक ८ मुं. ४८ श्राद्धप्रतिक्रमणसूत्रवृत्तिः २-०-०/६३ श्रीपालचरिनं प्राकृते साप. ५१ सेनप्रश्नानि (प्रश्नोत्तररमाकर) १-०-० चूर्णिक १-४-० ७१ आचारप्रदीपः ५३ आवश्यक टिप्पनं. १-१२-०६४ प्रवचनसारोद्धारः सटीकः उ- ७२ विचाररत्नाकरः त्तराध, | ५४ जम्बूद्वीपप्रशप्तिः सटीफाउत्तरार्ध. २-०-० ४-०-० ५६ श्रीपालचरिनं संस्कृते. ०-१४-०/६५ (द्रव्य) लोकप्रकाशः भाग १लो २-०-० ७३ नवपदप्रकरणं वृत्तिः ५७ सूक्तमुपापली. २-०-०६६ आनन्दकाव्य म० मौक्तिक७ मुं.१-८.०७४ (क्षेत्र) लोकप्रकाश भाग.२ जो २-८-० ५८ प्रवचनसारोद्धार: सटीका पूर्वार्धे. ३-०-६७ तत्त्वार्थाधिगमसूत्रं भाष्यटीका ७५ महावीरचरियम् ५९ संबुलबेयालीयपरमो सटीक, १-८-01 युक्तं पूर्वार्ध ६-०-०७६ प्रियङ्करनृपकथादि ४-०-० ०-५-० -- - श्रीआगमोदय-समिति संस्थायाः-केयग्रंथाः नाम. किंमत. फ. नाम. किंमत.. ३५ पिरोग गाया पिण्यकमः ४८ विशेषा० भाषांतर भाग २ जो ३-०-० ३५ शिपारमानकर ५० जीवसमासः १-८-०|| ३६ गरमागरपयो ०-६-० ५१ शोमनस्तुतिः (संस्कृत) प्रेसमां | २७ धर्मविनुसार ०.१२.० ५२ स्तुतिचतुर्विशतिका सचिमा शोभनमुनिहता ६०-० २८ पिग भाषांतर भाग १लो २-०-० ५३ चतुर्विशतिका सचित्रा यप्पमटिरिस्त २९ अनफिटोसोरी (अंग्रेजी) ५४ मक्तामरकाव्यसंग्रह भाग २ जो ५५ नंधादिसप्तसूचीगाथाऽपफारादियुतो विषयानुक्रमः २-०.० ०-१४.० ५६ आयश्यकमलयगिरिएतटीका भाग १ लो ०.१२-० ५३ मनुयोगदार ५७धीवतुर्विंशतिजिनानन्दस्तुतयः सविवरणा सचिवाः६०० ५८ लीयडीमंडारना हस्तलिखितपुस्तकोनुं सूचीपन १-४०० ५४ नदीम २-४-० ५९ जैनधर्मपरस्तोष प्रेसमा ५५ भनामप्यसंग्रह भाग १ लो लोकमकारा गुजरानीमाषांतर भाग १ लो प्रेसमां ४३ सपा छायागुत आवश्यकमलयगिरिरुतटीका भाग २ जो प्रेसमा ४३ पंपांप्रदर (लोपछिगुना) प्राप्तिम्यान सुरत गोपीपुरा. '४० गांग " " VIDYA RATIYA N NARIANAANANANANANIARNAANAPURNIAANANAR श्रेष्ठि-देवचद लालभाई जैनपुस्तकोद्धारे ग्रन्थाङ्क ७५ चान्द्रकलीनश्रीमदमयदेवरिशिष्यश्रीप्रसन्नचन्द्राचार्योज्या श्रीसुमतिवाचकशिष्यैः श्रीगुणचन्द्रगणिनिर्विहितम् श्रीमहावीरचरित्रम् (प्राकृतं) 33320 प्रकाशिका-श्रेष्ठि-देवचन्द लालभाई-जैनपुस्तकोद्धारसंस्था । राजनगरीयविद्याशालाकार्यवाहकैरागमाराधनोत्सवागततदन्यद्रव्येण वितीर्णेन । [ अस्य पुनर्मुद्रणाद्याः सर्वेऽधिकारा एतद्भाण्डागारकार्यवाहकाणामायत्ताः स्थापिताः] इद मन्थरलं मुम्बापुर्या जीवनचंद साकरचन्द जव्हेरी इत्यनेन निर्णयसागरमद्रणालये कोलभाट- वीथ्या २६-२८ तमे मन्दिरे रामचन्द्र येसू शेडगेद्वारा गयित्वा प्रकाशितम् । प्रतिसंप्या १२५०] वीरसंवत् २४५५, विक्रमवत् १९८५, रा १९२९. [ मूरयं. ४--- Rs. 4-0-0 जाटजलालजारालाAGES

EZRECEBIS
Shresthi Devachand Lalbhai Jain Pusta koddhara Series, No. 75.
Sri MAHAVIRA CHARITAM
(PRĀKRITAM)
BY
Sri GUNACHANDRA SŪRI
Copies 1250 ]
Price Rs. 4-0-0.
[A. D, 1929.

[ All nghts reserved by the Trustees of the Fund. ] Printed. by Ramchandra Yesu Shedge, at the Nirnaya sagar Press, 26–28, Kolbhat Lane, Bombay. Published by Juvanchand Sakarchand Zaveri, on behalf of Seth Devachand Lalbhai Jain Pustakoddhara Fund No 121-123, Javeri Bazar, Bombay ZA

श्रीमहावीरचरित्रस्योपोद्घातः ।
नगणस भगवतो महावीरस्य चरित्रमिदमुपदाक्रियमाणं सअनेभ्योऽस्ति, यधपि भगवतश्यस्त्रिाणि नैकानि श्रीहेमचन्द्राचार्य नेमिः
चन्द्राचार्यादिभिर्विहितानि सुन्दरतराणि मुद्रितपूर्वाणि च परं न किमप्येतावन्मानं प्रत्नं चातः किमपि, यत एतचरित्रं वैक्रमीयायां द्वादशश-
तान्यामेकोनचत्वारिंशदधिकेयु समानां व्यतीतेषु विन्धं द्वादशसहस्रमानं च, रचयितारश्वास्य चान्द्रकुलीनाः श्रीमन्तो गुणचन्द्राः
सुमतिवाचकविनेयाः, एतच्च प्रस्तुतचरित्रप्रान्तमागावलोकनात् स्पष्टमयसीयते, पत आहुस्तत्र ते--
सिरिगुमइवायगाणं विणेयलेसेण । गणिणा गुणचंदेणं रइयं सिरिवीरचरियमिणं ॥ ५७ ॥
गणिनशेमे चान्द्रकुलीनश्रीवर्धमान-जिनेश्वरबुद्धिसागर-जिनचन्द्र-अमयदेवसूरिशिष्यश्रीप्रसन्नचन्द्राचार्यवचनेन व्यधुरेनत्, यत
उक्त ग्रन्यकृद्धिरत्रैव प्रान्त्यभागे-
साहाइ तस्स चंदे कुलंमि निष्पडिमपसमकुलमवणं । आसि सिरिवद्धमाणो मुणिनाहो संजमनिहिन्ध ॥ ४८॥
पहलकलिकालतमपसरपूरियासेसविसमसमभागो। दीवेणंय मुणीणं पयासिओ जेण मुत्तिपहो ॥ १९॥
मुणिवइणो तस्स हाअट्टहाससियजसपसाहियासस्स । आप्ति दुवे वरसीसा जयपयडा सूरससिणोव्व ॥५०॥
मवलहिषीइसमंतमवियसंताणतारणसमत्यो। योहित्थोव्य महत्थो सिरिसूरिजिणेसरो पढमो॥५१॥
'गुरुसाराओ पपलाउ सुविहिया (निम्मला पु.) साहुसंतई जाया । हिमवंताओ गंगव्य निग्गया सयलजणपुजा ॥ १२ ॥

अन्नो य पुन्निमायंदसुंदरो बुद्धिसागरो सूरी । निम्मवियपवरवागरणछंदसत्यो पसत्यमई ॥ ५३॥ एगंतवायविलसिरपरवाइकुरंगभंगसीहाणं । तेसिं सीसो जिणचंदसूरिनामो समुप्पन्नो ॥ ५४॥ संवेगरंगसाला न केवलं कन्वविरयणा जेण । भव्वजणविम्हयकरी विहिया संजमपवित्तीवि ॥ ५५ ॥ ससमयपरसमयन्नू विसुद्धसिद्धतदेसणाकुसलो । सयलमहिवलयवित्तो अन्नोऽभयदेवसूरित्ति ॥५६॥ जेणालफारधरा सलक्खणा वरपया पसन्ना य । नव्वंग (सिद्धत पु.)वित्तिरयणेण भाई कामिणिव्व कया ॥ ५७ ॥ तेसिं अत्यि विणेओ समत्थसत्थत्थयोहकुसलमई । सूरी पसन्नचंदो चंदो इव जणमणाणंदो ॥ ५८॥ तब्वयणेणं सिरिसुमइवायगाणं विणेयलेसेण । गणिणा गुणचंदेणं रइयं सिरिवीरचरियमिमं ॥ ५९॥ अब नहि खरतरगच्छप्रादुर्भावस्स गन्धोऽपि, एवमेव च न श्रीजिनेश्वरसूरिशिष्यश्रीजिनचन्द्रकृतायां संवेगरंगशालायां न च श्रीअभय- देवसूरिकृतायां शास्त्रततौ न च श्रीअल्देवोपाध्यायकृते सुरसुन्दरीचरिते यावत् अशीत्यधिके समासहस्र जावालिपुरि चतुर्मासीस्थिताम्यां । श्रीमजिनेश्वरबुद्धिसागरसूरिभ्यां विहितयोरटकवृत्तिबुद्धिसागरव्याकरणयोरपि न खरतरगच्छप्रादुर्भावगन्धोऽपि, एवं यदि श्रीजिनेश्वरसूरिभिस्त- सहोद्भवैश्वान्यैः सूरिभिर्न स्वीकृता तदा खरतरोत्पत्तिस्तर्हि तत्परम्पराया वहिर्वतिभिः प्रलपितेन किम् ?,खरतरगच्छप्ररूपणामूलभूतो जिनवलम एव प्रश्नोत्तरैकपष्टिशतके खस्स कूर्चपुरीयजिनेश्वरशिष्यतामाह, किंच-पुण्यपत्तनस्था या कोट्याचार्याया विशेषावश्यकत्तिपुस्तिका सापि । स्पष्टमेव निगदति यदुत न श्रीजिनेश्वरसूरेः खरतरविरुदं न च जिनवालभस्तत्परंपरागत इति, यतः सा एकादशशतकीयसप्तत्रिंशद्वर्षेषु लि. खिता, लेखकश्वासा जिनवलभस्यान्तेवासी नेमिकुमारः, सस्पष्टमाख्याति यद्भुत कूर्चपुरीयजिनेश्वरशिष्यजिनवालमा पुस्तकमिदमलेखीति, - अन्यय मिशेपारश्यामाप्यातेः प्रान्तेऽपि नेमिकुमार इत्यमेनाह, तया च न ता जिनेश्वररेः खरतरविरुदं जिनवलमस तत्परंपरानि- गंतता प, पायात्यैः परतरैर्महतामभिधानेन प्रतिष्ठाममिठापुकैः कल्पित एवैपः वृत्तान्तः, अत एवोपदेशसमतिकारैः 'येभ्यः प्रतिष्ठामापनो, गन्छः सरतराभिध.' इति वाक्येन साधानां प्रलापो ध्वनितः सत्य एव लक्ष्यते । किंच-या खरतरगच्छमूलभूतेन जिनवल्लमेन श्रीवीरस्स मगवतो गर्मापहारः पष्ठकल्याणकतया मतः सोऽपि नैमिर्गणिमिर्मतः, अत एव च श्रीमगिरन चतुर्थप्रस्तावसोपसंहारे पत्रे १४१ 'गन्मावयारजम्मणदिक्खाकलाणकहणपडियद्धो-चउत्थओ एस पत्या- यो' इत्युक्ला गर्मापहारस्य कल्याणकता निराकृता, यद्यपि श्रीमदिर्हरिभद्रसूरिभिर्यात्रापश्चाशके श्रीमद्भिरमयदेवसूरिभिः रवावैरात्मपूर्वज- तया म्वीकृतय तवृत्ती 'हत्युत्चरजोएण चउरों' इत्येतत्सूण तद्विवरणेन च स्पष्टतया पट्कल्याणकवादिनां जिनवलमादीनां यदृच्छावादिता दर्शितैव तयापि केचन स्वगन्छाग्रहवन्त आहुः यदुत सर्वजिनकल्याणकानां समतां दर्शयितुं तैस्तयोक्त, यद्यपि कचनापि पाठकल्याण- कस्यानुक्ततया न तत् श्रद्धातुं शक्यमागमरसिकैः, परमन तैरपि तथा वक्तुं न शक्यं, यतो वीरचरित्रे अा अन्यत्र च कुनापि विहाय जिनवलभ तदनुसारिण च न कोऽप्यागमश्रद्धालुराह कल्याणकपल, तथा च यया श्रीमलयगिरिमिः जिनवल्लभस्य संहननानां शकिवा- चकता सिद्धान्तानभिहितामपि सिद्धान्ताभिहितां मन्वानस्योत्सूनवादिता श्रीजीवाभिगमप्रज्ञापनादिवृत्तौ सष्टमभिहिता तथैवात्रापि तस्य तयावं धन्यमानं न व्याहन्यते इसलं चसूर्या गच्छकदाग्रहरसिकैः । परिने चान स्त्रीवाउसुघोघा प्राकृतवाहता भापा, तथाच प्राकृतवाणीविलासिनामप्राकृतानामतीवादरास्पदमिदं, विशेषतस्तत्र वना- नेकविषयगतान् प्रयन्धान दिदृक्षणां । प्रस्तावाश्चात्र श्रीमद्भिः कृता अष्ट, प्रतिप्रस्तावं चानाधिकारा इमे प्रस्ताव or २ ८ विपयः पत्र विषयः पत्र श्रीवीरस्य सम्यक्त्वलामः चण्डकौशिकप्रतिवोधनावसानं वृत्तं १८२ मरीचिः पट्परिमाजकमवाश्च २८ गोशालकाय तेजोलेश्योपायकथनान्तं वृचं २२३ प्रियमित्रान्ता भवाः केवलज्ञानोत्पत्यवसानं वृत्तं २५० श्रीवीरस्य च्यवनगर्भजन्मदीक्षाः १४१ निर्वाणान्तं वृत्तं ग्रन्थकृत्प्रशस्तिश्च चरित्रं चैतत् श्रीमतां प्रसन्नचन्द्रसूरीणां वचनेन श्रीमद्भिर्विहितं, परं विधापनायाभ्यर्थिताः श्रीमन्तः श्रीमदम्यां छत्रावली (चाल). वास्तव्याम्यां श्रेष्ठिम्या शिष्टवीरनामम्यां, तयोः पिता जअनागः कर्पटवाणिज्यात् छघावल्यामागतः, तत्र च कर्पटवाणिज्ये जअनागपित्रा श्रीमद्वायडगच्छीयजीवदेवरितच्छिप्यश्रीजिनदत्ताम्यामधिगतसम्यक्त्वेन नन्दीश्वरचैत्यं विहितं श्रीमता गोवर्धनश्रेठिना, तत्कुटुम्बवृक्षश्वायं फर्पटवाणिज्ये छत्रावल्या गोवर्धन-सोदी जर्जनाग-सुंदरी पुत्री सम्मय जजनाग ननयोसावित्री शिष्ट वीर यद्योनाग | सिद्ध गोपादित्य कपा

स्पष्टं चेदं अन्यप्रशस्तौ, तयाहि-
एपस्स विरवर्णमी निव्यंषो जेसि गाढमुष्पन्नी । ते पुण मूलाओ विय साहिजते निसामेह ।। ६० ।।
सियजसजोण्हाधवलियनायकुठनहयले मयंकुन्द । पुल्वमहेसि महेसीपणो सिरिजीवदेवपहू ॥११॥
तस्स सुसिसो सिद्धतसिसुविसिहसंजमाभिरओ । गुणरयणरोहणगिरी पयडो जिणदत्तसूरीति ॥६॥
गंभीरिमाए पसमेण बुद्धिविमवेण दक्खिणतेण । सुंदरनएण जर्सि कोऽवि न तुल्लो जए जाओ ॥१३॥
हितो पडियुद्धो 'वायड'कुलमवणजयपडायनिभो । कप्पडवाणिजपुरे सेट्ठी गोवद्धणो आसि ॥ ६४॥
नंदीसरावठोयणमणाण मव्वाण दंसणत्यं च । कारावियं सुतुंगं वावन्नजिणालयं जेण ।। ६५ ।।
धम्मघरणीए गिहिणीए तस्स सोदिति नामधेयाए । अगणियगुणगणनिलया पुत्ता चत्तारि उप्पन्ना ॥६६॥
पढमो अम्मयनामो वीओ सिद्धोति जमणागो य । तइओ चउत्यओ पुण विकखाओ नन्नओ नाम ॥६७॥
नयविणयसञ्चधम्मत्यसीलकलिएहिं जेहिं दिटेहिं । नृणं जुहिहिलाईवि सद्दहिबति सप्पुरिसा ॥६८॥
अह संथारयदिक्खं पवजिउं भावसारमंतमि । गोवद्धणमि सग्गं गयंमि तह पढमपुत्तदुगे ॥ ६९ ॥
सो सेही जजणागो उत्तावल्लीए वासमकरिसु । सबकणिडो नन्नयसेही पुण मूलठाणेवि ॥७०॥
तेर्सि च मणिपुत्तो नियपुत्तागोवि गादपडियंधो । आसि जसणागनामो सेट्ठी सुविसिगुणनिलओ ॥ ७१॥
अहं नत्रयस्स पुचा पयडा सावित्तिकुन्छिसभूया । दोनि चिय उम्पन्ना गोवाइचो कबड्डी य ॥.७२॥

- सतुंजयपमुहममत्यतित्यजत्ता पट्टिया जेण । पदम चिय तस्स कवडिसेठिणो को समो होस? ॥ ७३ ॥ पुरिसत्यकरणनिरयस्स जमणागस्स विस्सुयजसस्स । अस्थि जिणधम्मनिरया कलचमिह सुंदरी नाम ॥ ७४॥ जाओ तीसे सुंदरविचित्तलक्खणविरायमरीरो । जेहो सिहो पुत्तो वीओ पुण वीरनामोति ॥ ७५ ॥ को तेमि दाणविताणयुद्धिमुविसुद्धधम्मगेहाण । निउणोऽवि गुणलवंपि हु होज समत्यो पवित्यरि१॥७६ ॥ नागो इव पिंडिअइ यंभंडकरंडए अमायंतो। जस्स जसोहो सारयनिसिच्छणमयलंछणच्छाओ॥ ७७ ॥ जिणपिंयमुपसत्यतित्यजताइधम्मकरणेण ! धम्मियजणाण मल्झे जेहि य पत्ता पढमरेहा ॥ ७८॥ अनागतासमणी मुपनाणपया पपटिया जेहिं । सपलागमपोत्यपलेहणेण निचंपि भव्याण ॥ ७९ ।। तेहिं तित्याद्विषपरममचिसबस्समुबईतेहिं । वीरजिणचरियमेयं कारवियं मुद्धयोहकरं ।। ८०॥ जानुत्तमेत्य गणियं नियमइदुन्यलो मए किंपि । तं साहंतु गुणवा ओच्छाइयमच्छरा पिउसा ।। ८१ ॥ छत्तापलिपुरीए मुणिपेसरगिइंमि रइयमिमं । लिहियं च लेहएणं माहवनामेण गुणनिहिणा ।। ८२।। नंदसिहिरुसंवे(२१३९)योक्ते विकमाओ कालंमि । जेहस्स सुद्धतइयातिहिंमि सोमे समचमिमं ।। ८३ ॥ सिन्धं पैतशतिं वापत्यां श्रीमद्भिः स्थितिं दधदिः, मानं चास द्वादश सहस्राणि लोकानां ॥चरित्रे चार विचक्षणानां विलोक- नाहागि पनि स्थानानि, विशेषेण पेमानि- १ पचो मगहाविसए, तहिं दिवा कोडिपुरिसवोझा महासिला-मोतूणं कोडिसिलं, पत्रे ५९, अकोटीशिलेति शिला फास्तीति प्रो निषितं तस्सा पगधविपये स्थानमिति २ जिणवरो नाउं । चालइ मेरे चलणंगुलीइ १२० । इह चावपेयं सिद्धान्तश्रद्धारहितः, यतो न श्रीमनिहेमचन्द्रः केवलमेतत् मेगचालनं प्रत्यपादि, किन्तु तत्याकालीनैरपि श्रीगुणचन्द्रगणिमिः, श्रीमहानिशीयतृतीयाध्ययने श्रीपमचरित्रेऽपि च एवमेवाल्यानं साष्टतया रियावो १४१, अनेन वचसा खा- प्रथमदेशनाक्षणे नैव देवनराणां सद्भाव इति न संमतं गणिभिः, 'पुचि देवाण धम्म आइक्खई' इत्यादिवाक्यं तु देवपर्पप्राधान्येनेति ख्यापितं श्रीमति ५ ठामलितिदसन्नपुरवीभयचंपाउणीगयपुरकंपिल्लनंदिपुरमहुरापुरेसु महानगरेसु भव्वसत्तजणं पडियोहिता २६१, अनेन वचसा निरस्वान्ते मूलतो ये निजगदुरपन्त्यादीनां देशानां श्रीसंप्रतिपात् प्रागनार्थतां, यतः सप्टतयाजश्रीवीरस्य केवलिले उजयिनीदशार्णमद्रा- दिपु विहारो दर्शिता, तेषां प्रमगुलं कौशाम्ब्या अटव्याः स्थाने कौशाब्या नगर्या ग्रहः, अस्ति च गोदावर्या उपकंठं कौशांब्यटवी यत्र श्रीकृष्णस्य प्रेतता पाण्डुमथुरां गच्छतः, एवं च सौराष्ट्रकलिंगादीनां न व्याहत्येत श्रीवीरकालेऽप्यार्यता ६ अन्नया सेहिणी नरिंदपत्ती य पंचवणसुरहिकसुमदहियक्खयसुगंधिगंधधूववासपडिपुण्णपडलकरपरियरियाओ गयाओ जिणालये, विरइया अणेगविच्छित्तिमणहरा सवण्णुविधाण पूपा ३२७, अनेन स्त्रीणां जिनपिम्मान पूजाया निषेधकस्य जिनदत्तस शास नतत्वापलापिता ध्वनिता ७ कप्पसमत्तीए विहरिया मुणिणो ३२९, इत्युक्त्या मासकल्पविहारस्योत्सूत्रतावादिनो जिनदत्तस सूत्रोचीर्णवादिता व्यक्तीकृती २५.३५स्टर .

दगुरुमाराधो पालाउ गरिदिया साहुर्मतई पापा ३४०, इन्येवं श्रीविनेश्वररेः मुविहितानामुद्भवो वर्णिता, तपाच तेभ्यः गाली गाय दूर निरमा, पति केपिदपाय मामियं न्यलमा 'सरपरया' इति पदं न च तत् प्रोप्वादशेगु, न च यया, नापिपिचांगनमोगरंगशालादिनिमुरगुन्दरीपरिवादिषु तदुगसाकृतः, न प मावागणोऽपि उकारादारन्यो ययाययं समाप्नोति रामिता निमाम मुद्रामारगो प्रेष्ठि देवगंद लालभाइ बैनपुस्तकोद्धारसंस्सया, परं समाक्षेरवसरे श्रीराजनगरे मंदिरापामार पर इनानेन पानि पिपासाटासन्यायाः कार्यवाहक प्रेष्ठिशियामाइ मोहनभाइ (२) जीवनभाइ कि भागमागमनोमानान्गेन र द्रव्येन मादाणं रिकीमिः पंचविंशतिगतिका दता द्रम्माणां संसाये एतस्यै, तेनानया गंगा पार गमास प्राय नी परिवमेतत् । शोरने मिहिोऽपि मे स्खलितं यत् शोधयन्तु धीमन्तः सबनाम्तदित्सर्ययते + भानन्दमागरः १९८५ क्यानिकगुहा ३ गुम्बामरे रामनगरात् श्रीवीरचरित्रस्य विषयानुक्रमः ३/पारिव्रज्य ३ १प्रस्ताव: प्रस्तावना महायजयन्तीशयुमर्दनवर्णन ব্যাখান अटवीमध्ये साधुभ्यो वान धर्मदेशना सम्यक्त्वंच सौधर्मे देवत्वं धर्मकार्य घ २ प्रस्ताव: विनीतावर्ण श्रीपभप्रभुवर्णन समवसरणवर्णन मरीचे कुलमदः चामासुगमरीचिदीक्षा ११ परिवाढतं भोगदोपाः वरदीक्षा अंगारवधकहधान्त: १३ ब्रह्मदेवः १४ ३ प्रस्ताव मरीचिदेशनादि १५ विश्वभूतेमधुकोटा इन्द्रपकिकृतमवपदानं १७ देव्याः फूटपुरुषाः रणयाना विश्वन- १९ न्दिक्रीडा विश्वभूतेरपमानं संवेग ३६ अष्टापदे घेसं तद्गुणाश्च २० संभूत्याचार्यवर्णन देशना विश्वभूतिदीक्षा फपिलदीक्षा मरीचिकालः आसुंरि- परिजनाकन्दः योपश्य दीक्षा अक्ष्यकादि २३) विश्वभूतेस्तपः गोनुन्नस्य पात: निदानं ४१ सूरसेनपरिमाजकरिने अभिद्योतदीक्षा २५ महाशुके देवः ९सनत्कुमार देवः श्वेताविकायां भारद्वाज: रिपुमर्दनः अचल: मृगावती पुत्री राशीच माहेन्द्र देवः संसारः २५ सप्त स्वमाः निष्टएजन्म १३ जन्म नृपळतो महः १२५)कूमारमामे गोपोपसर्गः शनवा निर्भ लयं गंगायां प्रवेशः नास्तिकवार वर्धमाननामकरण सुरपिशाचसर्परूपा र्सना दूइजवानमे गमनं वर्षायाः जालन्धरेगमन ईशानचन्द्ररक्षा यो- भ्यामभीतिःलेखशायरानयन गिनीशान्तिः परस्तीनियगः गृहे आ- १२७ पक्षे गते निर्गम: अभिप्रहपंचकं १४८ गमनं भायोमरणश्रवणं धर्मघोपस्य यशोदाभिधानकारणं १३० वर्धमानप्रामस्थास्थिप्रामत्वे हेतुः वृपस्या- यशोदया भीवीरस्य विवाहा, प्रियदर्शना- प्रतिजागरणाद् द्वेप: मारिः चैत्यम् १५२ देशना दीक्षा मंडूकीविराधना क्रोध: ज्योतिषक: तापसः पंढशौशिक १३२ शूलपाणिकता उपसर्गाः तत्प्रतियोधः पोष: १७६ मातापित्रोः स्वर्गगनं, नन्दिवर्धनस रा स्वमदशक इन्द्रशोकं तरफलं (१) १५६ उत्तरषाचाला श्वेतांधिकायां प्रदेशि- ज्याभिषेक १३४ अच्छंदकस्य कुटिलता शमाशिक्षादि १५८ नृपछवा स्तुतिः संवत्सरदानं नन्दिवर्धनता महानसशा सुवर्णशलुकासं बम्रार्धस्य पातः, नन्दि- सुरभिपुरं सुदंसुरोपसर्गः कंबलशंपली ला लोकान्तिकागमनं च वर्धनाय लझेण दानं तस मथुरा जिनदासःसाघुदासी गंगोचार: दीक्षाभियेकः पन्द्रममा शिविका दीक्षा- कनखलाश्रमः ( गोभट्ठो विप्रः वना- स्थूणाफे गमनं पुष्ययोशः महोत्सवः १४१ रसीप्रस्थान विद्यासिद्धाकृष्या रसवती ६प्रस्ताव: ५प्रस्ताव: युवतिश्च शीलदाय जालन्धरे चन्द्र पजगृहनालन्दायां तन्तुवायार्जुनशालायां सोमबाहाणाय वस्रार्धदानम् १४४ लेखाचन्द्रकान्ते ईशानचंद्रः रक्षाव- १८३ वर्षावासा (२) ७प्रस्ताव जगृहे ईशानार्चा मिथिलायां जनक गणधराणां प्रतिबोध: दीक्षा बन्दनाया स्तुतिः धरणेन्द्रवन्दना २३३ दीक्षा संघस्थापना वैशाल्यां शंखसत्कार गंडकिकाया नावि- २१९ राजगृहे वरात्रः (११) भूतानन्दस्तुतिः रुपमदत्तस्य देवानन्दायाच दीक्षा २६० कोपसर्गः ऋतुषट्रस्याविकारिता जीर्णश्रेष्ठिभावना केवलिदेशना २३४ क्षत्रियकुण्डे समवसरणं पर्पदश्च नन्दि- वाणिज्यमामे आनन्दगाथापतिः अच- चमरेन्द्रोत्पात: मुसुमारे २४० वर्धनता स्तुतिः जमालिदीक्षा (मा- धिमान २१९ भोगपुरे माहेन्द्रोपसर्गः सनत्कुमारेन्द्र धादिवचनप्रतिवचनानि) महः २६५ श्रावस्त्यां वरातः (१०) सानुपष्टिके नतिः नन्दीमागे नन्दिस्तुतिः ४४१ जमालेनियत्वं प्रियदर्शनाया योधः ज- प्रतिमा २२६ चम्पापातः धारणीमरणं चन्दना कुल्मा मालेगैतिः २६९ दृढभूमी पेढाले संगमोपसर्गाः, संगम- पाभिग्रहः २४७ फौशाम्ब्यां सुरप्रियलब्धपरे नृपस क्रोधः कस्य सौधर्मानिर्वासन २३१ पाण्मासिकः कीलकोपसर्गः मध्यमापापायां चण्डप्रद्योतकृता मृगावस्यामार्थना शी- आलंभिकाय विद्युत्कुमारेन्द्रस्तुतिः श्वेतां कीलकनिर्गमः २५० लरक्षार्थ छल मृगावत्या दीक्षा या सा विकायां हारिस्सहस्तुतिः श्रावस्त्यां क. तपासंकलना केवलज्ञान च ३५१ सा सोदाहरणं आनन्दादीनां वाणि- न्दप्रतिमासत्कार: कौशांब्यां चन्द्र- ८प्रस्ताव: ज्यप्रामादिपु बोधः कोशाम्च्यां चन्द्र- सूर्यावतार: वाराणस्यामिन्द्रपूजा ए समयसरणरचनं धर्मदेशना २५३ सूर्यावतरणं कैवल्यं २७४ . গাই থয়। [मुदपूजीवकर्पफम्य दीना सन्मोपरं प २९१ सामायिके कामदेवकथा ३२३ मी: महापारे मु. मागलिम्यादिशु विहारः प्रसन्नचन्द्रादी. देशावकाशिफे सागरदत्तकथा ३२५ मोटो नां पोधन पोपटोपवासे जिनदासस्था ३२७ २९१ राजगृहे समयमरणं अविविसंविभागे साधुरक्षित कथा गोशामा अपुरशिप्पेभ्यो निद- २९२, ३२९ प्रथमाणुयने हरियमकथा सेबुद्विजचं मागारिने गायरल भाशा २८२ २९८ ३३४ मिदनापन नीरोगांभीवीरम २८३/ द्वितीयाणुमते सत्यप्रेष्ठिया गागलिप्रमज्यादि तनीयाशुनते यमुदचकया अष्टापदयाना वापसानां योधादि ३३५ गोगानकार २८६ तुर्यागुते गुरेन्द्रदत्तस्या (मुभंकर- मिथिलायां दुप्पमास्वरूपोक्तिः •३३७ राम धर्मदेशना मेपकुमारम्प दीक्षा कथा) आयुर्वर्धने विज्ञप्तिः ३१२ गममना पूरी २८९ पंचमाशुप्रने यामयदत्तस्था निर्वागमदः गौतमफेयर्स ३२४ काम सभा, देवेन तो निषेधा ग्मिने जिनरालिवकया परम्परा अन्धकारकाणामितिहा प ३४१ ३१६ शिनगार, पेश्यागम्मान दशारा भोगोपमोगमाने रविपालच्या इति श्रीमहावीरचरित्रम्य विषयानुक्रमः पशेष: दीया देयर २९० मनपदण्ड रिसो योटिककया ३२२॥ ३३९ + ०-८-० " " शेठ-देवचन्द-लालभाई-जैन-पुस्तकोखारसंस्थायाः केयप्रथाः अंक. मूल्य-अक. मूल्य. अक. मूल्य. ३० आनन्दकाव्यम०मौक्तिक ४ धुं०-१२-०/६० विंशतिस्थानकचरित्रं पधपद्ध १-०-०६८ नवपदप्रकरणं लघुवृत्तिः ५ मुं०-१०००६१ कल्पसूत्रसुवोधिका ६९ पंचरतुझमय: सटीक ६९०-१२-०६२ सुवोधा सामाचारी ७० आनन्दकाव्यमा मौक्तिक (४८ श्राद्धपतिममणसूत्रवृत्तिः २-०-०९६३ श्रीपालचरित्रं माझते साव- (५१ सेनप्रनानि (पभोत्तररनाकर।) १-०-० चूर्णिक १-४-० ७१ आचारमदीप ५३ आवश्यकटिप्पन, १-१२-०/६४ प्रवचनसारोद्धारः सदीक: उ- ७२ विचाररत्नाकर ५४ जम्यूद्वीपप्रशप्तिः सटीका उत्तरार्ध.२-०-० तरार्ध, ५६ श्रीपालपरि संस्कृते. ०-१४-०/६५ (द्रव्य) लोकप्रकाशः माग १लो २-०-० ७३ नवपदप्रकरणं गृहद्वृत्तिः ६-0-0 ५७ सूक्तमुक्तावली. २-०-०/६६ आनन्दकाम्य म० मौक्तिक७ मुं.१-८.०/७४ (क्षेत्र) लोकप्रकाश भाग.२ जो२-८- ५८ प्रवचनसारोद्धारःसर्टीकः पूर्षि. ३-०-६७ तत्त्वार्थाधिामसूत्र भाष्यटीका ७५ महावीरचरियम् ५९ वंदुलवेयालीयपयनों सदीक. १-८-01 युक्त पूर्वाध ६-०-०७६ प्रियङ्करनृपकथादि नाम. , श्रीआगमोदय-समिति संस्थायाः केयग्रंथाः। फ किंमत. यंक. नाम. किंमत. ३४ पिशेणगाधा चिस्यम 0-५-० ४८ रिशेपा० मापांतर भाग २ जो ३-०-० ३५ विचारसारमारणं ५० जीवसमासः ३६ गच्छाचारपपनो ५१ शोभनस्तुतिः (संस्कृत) प्रेसमा |३७ धर्मपिन्दुसरणं ०.१२.० ५२ स्तुतिचतुर्विशतिका सचित्रा शोमनमुनिरुता ६-०-० ३८ विशेष भाषांतर माग लो २~०-० ५३ चतुर्विशतिका सचित्रा वप्पमद्विसूरिकत ३९ जैनफिलोसोफी (अंग्रेजी) ५४ भक्तामरकाव्यसंग्रह भाग २ जो ०-१४.० ५५ नंद्यादिसप्तसूधीगाथाऽपकारादियुतो विषयानुक्रमा २-०.० ५६ यावश्यकमलयगिरिरुतटीका भाग १ लो ०-१२-० ४३ भनुयोगदारवं ५७धीचतुर्विशतिजिनानन्दस्तुतयः सविवरणाः सचित्राः६०० ५८ लीपडीमंडारना हस्तलिप्सितपुस्तको, सूचीपत्र १-४-० ५४ नंदीपूर्ण २-४-० ५९ जैनधर्मपरस्तोत्र प्रेसमा ४५ गकामरकाव्यसंग्रह भाग १ लो ३-०-० लोकमफाश गुजरातीमापांतर भाग १ लो प्रेसमा ४६ दशपयवा छापायुक्त यावश्यकमलयगिरिएतदीका माग२ जो प्रेसमा |४७ पंपसंमहः (म्योपतियुतः) प्राप्तिस्थान सुरत गोपीपुरा. ४. योग

श्रेष्ठी देवचन्द लालभाई जह्वेरी.
जन्म १९०९ चैक्रमादे
निर्याणम् १९६२ वैक्रमाब्दे
कार्तिकशुबैकादश्या (देवदीपावली सोमवासरे) पोपकृष्णतृतीयायाम(मकरसमान्तमदवासरे)
सूर्यपूरे.
मुम्बय्याम्.
The Late Sheth Devchand Lalbhai Javeri,
Born 22nd Nov, 1852 A. D. Surat,
Died 1 31 January 1906 A. D Bombay.
7-27 -Copies 5000.
KSP

॥ नमो पीतरागाय ॥
॥ श्रीमहावीरचरित्रम् ॥
॥श्रीमद्गुणचन्द्रसूरिवर्यनिर्मितं ॥
-
पयडियसमत्यपरमत्यवित्यरं भपचककयसोक्सं । विप्फुरइ जस्स रविमंडलं व नाणं निहयदोसं ॥१॥
जस्स य सोहइ पणमंतसफसंकेतनयणफमलवणं । कमविमलसरं तललीणमीणमयरं नहंसुजलं ॥२॥
संगमयपणदणीहि कडक्सपिक्सेक्सोभदक्साहि । जस्स मणागपि मणो न चालियं नियपइण्णाओ॥३॥
नरतिरियदेवविहिजोक्सग्गरिउचग्गविजयजायजसो । ओहामियऽण्णपीरो सो जयइ जिणो महावीरो ॥ ४ ॥
पणमद सिरिरिसजिणिदचंदमुद्दामफामपलदलणं । गिहिसाहुधम्मपासायमूलपीढाइयं जेण ॥५॥
अजियाइणो जिर्णिदा सुरिंदसदोहनमियकमकमला । धम्ममहिधरणधीरा सेसन्ध जयंति सेसावि ॥ ६ ॥
सो जयद जियो पासो जस्स सिरे सहइ फणिफणकडप्पो । पायडियसत्तजीवाइतत्तसंखं व दार्वितो ॥ ७ ॥
कविसेवियपयकमा सुत्तीहि पसाहिया महामोगा । गोषग्गजणियसोक्खा सरस्सई जयइ सरियन्च ॥ ८॥

दसियसमग्गसग्गापवरगमग्गाण गोयभाईणं । गुणवंताण गुरूणं थुणामि पयपंकयं निचं ॥९॥
इय संथवणिजप्पयपणाममाहप्पनिद्दलियविग्यो । भवाण सोक्समूलं धम्मुवएसं पयंपेमि ॥ १० ॥
जलहिजलगलियरयणं व दुलहं. पाविऊण मणुयत्तं । पुरिसत्यजणकजे उजमियचं बुजणेणं ॥ ११ ॥
तत्प पुरिसत्यमत्थयचूडामणिविन्भमो परं धम्मो । सो पुण पइदिणसञ्चरियसवणओ हवइ भवाणं ॥१२॥
तस्स य धम्मस्स जिणो पणायगो संपयं महावीरो। चरियपि उ तस्सेव य सुणिजमाणं तओ जुत्तं ॥१३॥
तं पुण निस्सेसागमसमुहसवणासमत्थसत्ताणं । निउणेणापि न गुरुगा समग्गमवि तीरए वोतुं ॥ १४ ॥
ता जह भुषणेकगुरू निप्पडिमपभावधरियधम्मधुरो । मिच्छतिमिरमुसुमूरणेकमिहिरो महावीरो ॥१५॥
अचंतमणंतमणोरपारभववारिरासिमणवरयं । पुर्व परियट्टिय तिरियतियसपुरिसाइभावेणं ॥ १६ ॥
मोसप्पिणी इमीए पढम चिय गामचिंतगभर्वमि । नीसेससोक्खमूलं सम्मत्तमणुत्तमं पत्तो ॥१७॥
तत्तो पापिय देवत्तमुत्तमं भरहचकवहिस्स । मिरिइत्ति सुओ होउं काउं जिणदेसियं दिक्खं ॥ १८॥
दुस्सहपरिसहनिम्महियमाणसो पयडिउंतिदंडिवयं । मिच्छत्तविछत्तमई कविलस्स कुदेसणं काउं ॥१९॥
तहोसेणं अयराण पहिउं कोडकोडिसंसारं । छन्भवगहणे पुणरवि पारिवजं पवजित्ता ॥ २० ॥
दीहं संसारं हिंडिऊण रायग्गिहमि रायसुओ। होऊण विस्सभूई घोरं संजममणुचरित्ता ॥ २१ ॥

भरणे नियाणपंधं निपत्तिय मुरमुहं च भोत्तूणं । पोयणपुरे तिपिठ्ठ परिपालिय वासुदेवत्तं ॥ २२ ॥ भूपाए पियमित्तो चफित्तं संजमं च अशुचरिउं। छत्तग्गाए नंदण नरनाहत्तं च पवज ॥२३॥ परिपालिय वीसइकारणेहिं तित्थाहिवत्तमजिणिउं। पाणयकम्या चविउं कुंडग्गामंमि नयरंमि ॥ २४ ॥ सिद्धत्यरायपुत्तो होउं जंतुणमुद्धरणहउँ । सघनिरई पजिय दुविसहपरीसहे सहिउं ॥२५॥ फेयटलछि लहिउं संपत्ती मोक्ससोक्समरखंडं । अहि पत्यायेहि सिद्धताको तह कहेमि ॥ २६ ॥ द्वादशभिः कुलम् ॥ अहवा- फत्य भुषणेफपहुणो परियं अम्हारिसो कहिं कुरुई? । साहसमिममसममुपहिपवाहतरणाभिलासोध ॥ २७ ॥ तहपि गुरुजणवयणोपरोहको मुद्धलोयसुहबोहं । विरएमि चरियमेयं खमियचं एत्थ सूरीहि ॥२८॥ एत्य य पत्थुयचरिए नाणाविहसंविहाणगाइने । अमयजलकुल्लतले महल्लफदाणवलीणं ॥ २९ ॥ कत्थवि जइयि हु तिपिप्पसंगमी फिपि युद्वपयणाभो । सत्यंतराणुसरणामो कपि फिर भण्णइ अउचं ॥३०॥ चरिएयरंति तहवि हु न संकिय कर्दिपि कुसलेहि । उपकहपमुहं एत्तो पज वहुपसंगणं ॥ ३१ ॥ विशेषकम् अधि समत्यावरपिदेदालंकारकप्पाप्पपदुमणिमउडविफविविहरयणतिविच्छुरियचरणजिणनाहविहरणप- संतर्डिपदमरं अमरागारसमुद्गसिंगसमुबहसियहिमगिरिपरं वररुलियफणयफलहोयपमुहमहागरसोहियवसुंधराभोग भोगोपभोगलालसजणजणियपरितोस सुरभूमिसोहागमडप्फरफंसयं महावप्पं नाम विजयसेत्तं, तत्थ य पिसालसा- उपलयसाध्यापरिस्थित्ता नाणाविहविहारयापीलमहासरसरियपरिसराभिरामा सुविभत्तत्तियचउकचयरचउपह- पसोहिया पासायसयमालालंफिया मुइनेवत्यमहिन्यजगसंकुला पागसासणपुरिष दीसंतनाणायिहरयणा कम- सासणमुत्तिय सपोमुही विझगिरिमेहलप पुन्नागनागसोहिया जइत्याभिहाणा जयंती नाम नयरी कुलसेलुलुंगधणत्यली' नहनइजलोहहाराए । धरणीरमणीऍ मुहे जा सोहइ चित्तलेहघ ॥ ३२ ॥ सत्तमुणिमेत्तगघियमणेगमुणिसंकुला सुरपुरिपि । एगवुहं भूरिविवुहा इसइ व जा तूररसिएहिं ॥ ३३ ॥ जीए य कमलसंढाण मित्तविरहसंकोयपीडणाणि मुणिराण करवालुप्पाडणं चालकुंजरेसुं कलहसदो रहंगमि- हुणाण पियविरहपेपणा तंतुपायसालासु पसणुभवो, न कयाइ लोएसु, तहिं च-सायरपणमंतमहंतसामंतमउलिमा- लामधिमसिणियपायवीडो पयंभुपदंडमंडलियकोडंडनियत्ततिक्खपुरुप्पसंडियसयसनुमुंडमंडियसमरंगणो, दप्पुभ- उमुहडपरिपुडदंडनाइसहस्साणुसरिजमाणमग्गो मग्गणगणवंटाइरितपूरियमणोरहो, रहोष मुसिलिट्ठलसुचकक- पर्सचरणो रणरसियपुरिसोध कयबहुफययपरिग्गहो गहगणोध कविमुद्दगुरुपयणाणुगो गो अणवरयदाणवरिसो रिसिब निग्गहियध्वगपयारो पायारोष पुषपुइइपालपवत्तियनयनयरीए हिमगिरिव डिंडीरपिंडपंडुरफित्तिमुरस- रिपार जलहिच अणेगगुणगणरयणरासीए विपक्सदप्पसंडणो नरिंदयंसगंडणो, अजायभंगसासणो कुनीइलोयनासणो। असेससोक्सकारणं करेइ लोयपालणं, नरिंदसतुमहणो म(ज)णमि चित्तनंदणो ॥ ३४ ॥ जैमि य नराहिवे पपलवलसालिमुयपरिहारोवियधरणिमारे रायनीइमेतं मंतिणो सोहा हरिकरिरहजोहसामग्गी आडंबरं असिचकवायसरकुंतप्पमुहपहरणपरिग्गहो सेवगा पणयाक्खासजीयनिरपेक्खंगरक्सपरिक्खेवपरिकप्पंणा। तस्स य रणो विसिवायारपरिपालणपरायणो धम्मसत्वसवणवियाणियहेजोपादेयपत्थुसरूको गंभीरिमाइगुणग- णापासो पयइसरलो पयइविणीओ पयइपियंवओ पयइपरोक्यारपरो पुहइप्पइटाणनाममि गामे नयसारो नाम गाम- चिंतगो अहेसि । जो य तहाविहसाहुसेवाविरहेऽपि अलसो अकजपवित्तीए परम्भुहो परपीडाए सयोहो गुणगणो- यजणाए अचक्खू परछिद्दपलोयणाए । एवंविहगुणो य सो सविसेसगुणुमरिससाहणनिमित्तं भणिओ गुरुअणेण, जहा-धणरिद्धी दूर पड्डियापि दुधिणयपयणपडिहणिया । एकपएचिय पुत्तय ! पणस्सए दीपयसिहध ॥ ३५ ॥ णीहारहारधवलोवि बच्छ । सेसो गुणाण संघाओ । विणएण विणा वयणं व नयणरहियं न सोहेइ ॥ ३६॥ अचंतपिगोऽपि परोवयारकारी पि भुयणपयडोऽपि । वजिजद पुरिसो विणययजिओ गुरुभुयंगोध ॥ ३७ ॥ इय दुधिणयत्तणदोसनियहमवलोऊण बुद्धीए । पुत्त ! रमेजमु विणए समत्यकलाणकुलभपणे ॥ ३८ ॥ तहाहि-विणएणं दुति गुणा गुणेहिं लोगोऽणुरागमुषहइ । अणुरचसयललोयस्स इंति सवाओ रिद्धीओ ।। ३९ ॥ ।

रिद्धीहि संगो गयवरो अणवरयदाणवरिसेण । मग्गणगणपणईणं उययारं कुणइ लीलाए॥ ४० ॥ उवयरणेणं तेसि लगभइ आचंदकालिया किती। तीएऽबिहु लद्धाए किं नो लद्धं तिटुयणेऽवि ? ॥ ११ ॥ एसचिय जेण थिरा जुगविगमेऽपिडु न पचइ विणासं । उप्पचिपलयकलियं सेसं पुण थेवदियहथिरं ॥४२॥ इय गुरुजणसिक्खं गिहिऊण तह कहपि संपयहो(सो)। वीसासवाणं नरवइस्स परमं जहा जागो ॥४३॥ अनया य सनुमदणनराहिवेण भवणसंदणाइनिमित्तं पवरदारूहि पओयणमि संपत्ते आणत्तो एसो-भद्द ! गच्छसु तुम पभूयं सगडसमूह किंकरनरनियरं च गहाय दारुनिमित्तं महाडवीएत्ति, तो सिरसा सासणं से पडि- छिय बिसिहसवलगसमेओ समग्मसामग्गीसणाहो पटिओ गामचिंतगो, पत्तो य अगवरयगमणेण महाडवीए, जाय फेरिसी?-यणयलाणुलिहंतमहंतचित्ततरुवराभोगावरद्धदिसावगासा अणवरयझरंतगिरिनिझरझंकारमणहरा जहिच्छविसरतरुरुविरुयरिंव्हरिहरिणसहलभीसणा महापुरिसवच्छत्यलिब सिरिवछालंकिया, मिगरायकंधरव फेसरविसरविराइया उबसनगरभूमिव मायंगकुलसंकुला सुहडापलिय परियवाणासणा । तहि च निउत्तपुरिसेहि सरला य दीहरा य विसाला सुंदराय सुजायपट्टखंधवद्धा य तरुणो समारद्धा छिदिउं, एवं च छिंदताण जाओ मज्झरह- समओ, संपत्ता भोयणवेला, पगुणीभूलो भोयणकरणाय गामचिंतगो, उवणीया किंकरगणेण विचित्तखंडखजप्पहाणा रसवई, जब पुण सत्थपरिभो वा मग अयाणमाणो वा एत्य तडियकप्पडियसमणप्पमुद्दों अतिही गुहाभिभूओ एज . ता तस्स दाऊण सयं मुंजामित्ति संपधारिऊण गामचिंतगेण थे भूमिभागं गंतूण तक्षणमवलोइयं दिसावलयं, पत्यंतरे सत्यपरिभट्ठा संता परिसंता खुदापिवासामिभूया ममंदिणदिणपरतावविगलतसेयसलिलधरा तरुवरनि- वडणकीयडारावंनिसामणसंभावियसत्यावासा समागया तं पएसं तवस्सिणो, दिवा य तेण ससंभम, गओ तदभिमुह, गाडकरणारसाउरिजमाणमाणसेण पणमिऊण पुच्छिया अणेण-भयवं! किमेवं विजणविहारमायरह?, साहूहिं मणि- यं-भद! सत्येण(सम)पढमं अम्हे पत्थिया, भोयणकाले जाव असणपाणहा गामं पविट्ठा ताय गओ सत्यो, अम्हेऽवि तुरंता सत्याणुमग्गलग्गा इंता निग्गया एत्य महाडवीए, गामचिंतगेण भणियं-अहो निकरुणया अहो दुहसीलया अहो नरफनिवासलालसत्तणं अहो पीसत्यघाइत्तणं अहो पायाभीरतणं अहो आजम्मा नियकुलफलंककरणं तेर्सि सत्थियाणं, अविय-सत्तपयमेत्तसंथवयसेऽपि सुयणाण वडए नेहो । आजम्मदंसणेऽविहु नियचित्ताण न खलाणं ॥ ४४.। सत्थाणुसरणकालेऽपि वारिया किं न पापबुद्धीहि । एए महाणुभावा पढमं चिय साहुणो तेहिं १ ॥ ४५ ॥ जइ एएसि सीहाइपहिं कीरेन एत्थ विवणं । ता नूणमेव तेसिं नरगेऽविहु होज संवासो ॥ ४६॥ अहया पावाण कहाऍ होउ नियधम्मदूसणकरीए । आगच्छह आवासं कुणह पसायं ममेयाणि ॥ ४७ ॥. इय भणिए ते मुणिणो जुगमेत्तनिहित्तचंफ्युणो धीरा । तस्सावासंमि गया पचक्खा धम्मनिहिणो व्य ॥४८॥ गुण्णसंसाहदसणसिणेहसंजायतिबद्धणं । विउलेहिं असणपाणेहिं तेणऽवि पडिलाहिया विहिणा ।। ४९ ॥ .

गहियभत्तपाणेहि य पडिनियचिऊण जीवोपरोहरहिए डिलमि पडिक्कंताईरियावहिया आलोइयं भत्तपाणं
फयं चितिचंदणं विहिओ तफ्फालोचिओ सज्झाओ, सुहज्झाणेण सणंतरं गमिऊण समुझिय रागदोस मुणिणो परि-
जिमियत्ति, गामचिंतगोऽपि कयत्वगप्पाणं मनंतो भोचूण समागओ तेसिं सगासे भणिउं पवत्तो-भयवं ! आग-
छह तुम्हे जेण नगरगामिणि वत्तिणि उपदंसेमि, तो पत्थिया साहुणो तेण सद्धिं, तेसिं च मज्झे एगो मुणी
धम्मकहालद्धिसंपनी, तेण य णायं-जहा एस धम्मजोगोत्ति, ता अवस्त सद्धम्मे निजुंजियन्यो होइत्तिचिंतिऊण
भणिो सो गामचिंतगो-भो महायस ! कुमग्गपरिभमणपीडियाणं तण्हालुहाभिभूयाणं अम्हाणं तहाविहपडि-
पत्तीए असणपाणदाणेण य परमोक्यारी तऽसि ता किंपि अणुसासिउं समीहामो, गामचिंतएण मणियं-भय !
किमेवमासंकह नियसिस्सनिधिसेसं सिक्खवेहित्ति, तओ साहुणा पारद्धा धम्मदेसणा, जहा-
घणुसिफ्साविरहियपुरिसखित्तसरजणियराहवेहं च । तुडिजोगा मणुयत्तं लभ्रूणं कुसलवुद्धिमया ॥ ५० ॥
सग्गापग्गफलसाहगस्स धम्मस्स पायवस्सेव । मूलं सम्मचमहो जाणेय, पयत्तेणं ॥ ५१ ॥
विच्छत्वपंकपडलाचलुचसन्नाणनयणपसराणं । सिरसूलमूलमेसा जणाण सम्पत्तपत्तावि ॥ ५२ ॥
जुत्ताजुत्तं केणयि करणापरवुद्धिणोवापि । दुस्सुमिणंपिय सोउं नेव यछति तुच्छमई ॥ ५३॥
दढमूढगुरुपरूवणवसेण कम्मं च तं पकुव्वति । जेण निमज्जति अहो बक्खणणुजयनरो ॥ ५४॥

जं मिच्छत्तोदयओ अगुरुपि गुरुं अदेवमवि देवं । धत्तूरिओव्य गेण्हइ लेहूं व सुवण्णबुद्धीए ॥ ५५ ॥ तेणं चिय पाणिगणो गणणाइकंतवेलमणुभवइ । तं किंपि दुक्खनियहं जं जाणइ केवली सम्म ॥ ५६ ।। इय भो देवाणुप्पिय ! मिच्छत्तं सयलदोसकुलभवणं । नीसेसदुग्गदुग्गइसंसग्गरं लहुं चयसु ॥ ५७ ॥ सम्मचं पुण नीसेसदोसविरहियमसेससुहफलयं । जीवाण तिव्वजरमरणदुक्खवुच्छेयणसमत्थं ॥ ५८।। जं मोहणिजपवलत्तविगमओ गुरुवसा सयं वावि । उलसई फलाणयवलीजलकुलतुलं व ॥ ५९॥ तचो अट्ठारसदोसवजिए जिणवरंमि पडिवती । देवोत्ति समुप्पज्जइ निरवजा बज्जपडियब्ध ॥ ६ ॥ सयमवि धम्मपरेसुं सिद्धतवियारणेक्ककुसलेसुं । धम्मोपएसनिरएसु होज साहूसु गुरुबुद्धी ॥ ६१ ॥ ता जिणवयणायण्णणविण्णायसमत्यतत्तरयणस्स । विरमइ य मई लोइयधम्माउ कुवस्सयाउन्ध ॥६२ ।। अवगणइ गोपयं पिय दुग्गइदुहमयरमीसणावत्तं । कम्मजलुप्पीलाउलमरइरउदं भवसमुहं ॥ १३ ॥ तहासम्मनुत्तमसन्नाह विहियरक्खो खणेण विक्खिवइ । सुहडोल तिथियभडन्भपि मिच्छत्तसंगामं ॥ ६४ ॥ पासायस्स व पीढं पुरस्स दारं व मूलमिव तरुणो । वारसविहधम्पस्सवि आई किर्तिति सम्मत्तं ॥६५॥ इय भो एवं लक्खिय निरपेक्खो लोइएसु मग्गेसु । सद्दहणनाणसारं सरहसमणुसरसु सम्मत्तं ।। ६६ ॥ ताहे भत्तिभरोणयभालयलमिलंतमउलकरकमलो । सोचा सो गुरुखयणं भत्तीए भणिउमाढत्तो ।। ६७॥

- भय ! किमेवमुवइसह पावनिरयाण बुद्धिरहियाणं । पञ्चक्खपसूणं पिव अम्हाणं दढमजोगाणं ॥ ६८ ॥ गुरुणा भणियं मा वयसु एरिसं जेण जोगया तुज्झ । जाणिजइ संपन्ना संपइ पचक्खलिंगहि ॥ ६९ ॥ कहमण्णहमेषविहमहाडवीनियडिया तए अम्हे । दिट्ठा पहपब्भट्ठा गाढस्समसुदिय(सिढिल)सव्वंगा ?।।७०॥ कह तत्यपि दसणमेत्तमोऽपि चिरदिपलहजणे च । पुलयपडलाणुमेओ उप्पपणो तुह पमोयभरो.१ ॥७१॥ कह या भोयणसमओवणीयनियमोयणेण दाणमई । जाया अम्हाणुवरि खुहापिपासाभिभूयाणं १ ॥७२॥ एवंविहपरिणामो उप्पजइ नेव पुण्णरहियाणं । एवंविहा य अतिही न य चक्षुपहं पवजति ॥ ७३ ॥ रयणनिहाणं किं रोरमंदिरे किं मरुमि कप्पतरू । कत्थवि थलंमि जलकमलसंभयो हवइ कइयाचि ? ॥७४॥ ता एवंविहविघडंतवत्युसंघडणलिंगसद्धेया। कहमिय तुज्य न सद्धम्मजोगया भद्दमुह ! होजा ? ॥ ७५ ॥ जेणेरिस सामग्गी निरक्गहपुण्णपगरिसवसेण। सिक्लच्छिपेच्छियाणं निच्छयो घडइ मणुयाणं ॥ ७६ ॥ किंचआरियखेतुप्पत्ती कुलमकलंक नरत्तसंपची। निरुवहयरूवलाहो रोगोरगदूरविगमो य ॥ ७७ ॥ आउयमपि पडिपुण्णं कलाकलावंमि कोसलं विमलं । साहूहि समं जोगो एत्तियमेत्तं तए पत्तं ॥ ७८॥ एत्तों एगयरपितु पण्ण व सकम्मपवणपडिहणिया। संसारंमि ममता अणंतसत्ता ण संपत्ता ॥ ७९ ॥ तुमए पुण सघमिमं उपलद्धं पुण्णपगरिसवसेणं । ता एत्तो निरुवममोक्खसोरखफलदाणदुललियं ॥ ८ ॥ --

सिहिणो सिहं च सारं फणिवइफणरयणचक्कवालंच । एक अपत्तपुषं गिपहसु जिणदेसियं धम्म॥८॥ युग्मम्
इय भणिए सो चिंतेउमारद्धो तिघजायसंवेगो । कह नियकजपसाहणपरम्मुहाणं गुणनिहीणं ॥ ८२ ॥
केवलकरुणारससायराण समगणियरायरोराणं । जाओ मइ पडिबंधो गुरूण खणदसणे वावि ? ॥८३॥ युग्मम्
निप्पुण्णेसु जणेमुं चापि खिति नेरिसा समणा । ता सबहेसि क्यणं जुत्तं मह संपयं काउं॥ ८ ॥
विस्मरतलविलुलंतमउलिमह पणमिऊण गुरुचलणे । आणंदसंदिरंसूनयणो सो भणिउमाढत्तो ॥ ८५ ॥.
निक्कारणेक्कच्छल ! भययं नीसेससत्तताणपरा । आरोहेसु ममिम्हि सम्मत्तं भवविरत्तस्स ।। ८६ ।।
ताहे गुरुणा जिणभणियनीईओ नायजोग्गयगुणेण । चित्तुच्छाहप्पमुहपहाणसउणोवलंभमि ॥ ८७ ॥
अरिहं देवों गुरुणो य साहुणो जिणमयं मयं तुज्झ । इय एवं आरोवियमाजम्मं तस्स सम्मत्तं ॥ ८८॥
भणिओ य वच्छ ! निव्वाणलच्छिवीयं मए इमं दिण्णं । संकाइदोसविरहेण सबहा ता जएज इहं ॥ ८९ ॥
धन्नोऽसि तुमं भद्दय ! दुइसयरुईमि भवसमुइंमि । जेण तए जिणधम्मो तरणतरंडोवमो पत्तो ॥९॥
एयस्स पभावेणं पालिजंतस्स सबकालंपि । जीवहिं अणंतेहिं दुक्खाण जलंजली णो ॥११॥
पयईऍ खणविणसरसंसारुभवसुहस्स कजेणं । एयंमि मा पमायं काहिसि तं भद्द ! कइयावि ॥९२ ॥
जह सो नमिड धरणे गुरूण भयभीयपाणिगणसरणे । हरिसभरवंधुरगिरं उदाहरित्या वयणमेयं ॥ ९३ ॥

थेवोपयारिणोऽविह लोया पूर्य करिति सपिसेसं । एवंविहोवयारीण तुम्ह किं संपयं करिमो १ ॥९४ ।' तहवि नियत्तह भययं ! गिण्हह धणरयणभवणसंसारं । अहवा किमेतिएणं ? जीयंपिहु तुम्ह आयत्तं ॥१५॥ गुरुणोवहिओ सो ससरीरेऽवि हु ममत्तरहिएण । सम्मं कयं महायस ! तयत्ति एवं जओ भणियं ॥९६ ॥ सम्मत्तदायगाणे दुप्पडियार भयेसु बहुएसुं। सधगुणमेलियाहिंवि उचयारसहस्सकोडीहिं ॥९७ ॥ परमत्येण महायस! दिपणं तुमए समत्थमम्हाणं । एयंमि धम्मकम्मंमि निधमभुजमतेण ॥ ९८ ॥ इय गुरुणा सिक्खविउं जिर्णिदधम्मस्स सबपरमत्यं । भणिओसो अणुजाणसु एत्तो अम्हे गमणकज्जे ॥१९॥ दूसहगुरुदंसणविरहवेयणावाउलीकयसरीरो । दूरपहं अणुगच्छिय दंसिय मग्गं नियत्तो सो ॥ १०० ।। भावेतो गुरुवयणं चिंतंतो भवभयं महाघोरं । सम्मत्तमावियमई निययावासंमि संपत्तो ॥ १०१॥। तओ काऊणमणंतरकरणीयं भरिऊणं सगडाणि विसिट्टकट्ठाणं नीसेसभिवजणसमेओ नियत्तो नियगामाभिमुह, पत्तो य कालक्कमेण, पेसियाणि दारूणि नरिंदस्स । तओ पइदिणं अब्भस्तो जिणधम्म पजुवासंतो मुणिजणं परिचिंतितो जीवाजीवाइणो नय पयत्ये रक्खेतो पाणिगणं बहु माणतो साहम्मियजणं सपायरेण पभावेतो जिण- सासणं कालं गमेइ । अण्णया य मरणपजवसाणयाए जीवलोयस्स खणभंगुरत्तणओ सबभावाणं तहाविहमुवक्कम णकारणं पापिऊण सोसम्म परिपालियाविरयसम्मदसणभावो कयपजंताराहणाविहाणो सुमरंतो पंचनमोकार

पंचमुवगोति।
उपवण्णो सोहम्मे पलियाउसुरो तो सुदिहीओ। अंतोमुत्तमत्तेज पत्तपजत्तभावो य ॥ १०२ ॥
जय जय नंदा! भद्दचि पाहतेण किंकरजणेणं । हरिसभरनिम्भरणं कारियतकालकायघो ॥ १०३ ॥
उत्तुंगथोरयणवट्टलवरहतमोत्तियसरीहिं। छणमयलंछणसच्छहययणाहि कुवलयच्छीहि ॥ १०४ ॥
निम्मलरुयोलतललिहियचित्तविच्छित्तिपत्तवल्लीहिं । करकिसलयपरिघोलिरचामीयरचारुवलयाहि ॥ १०५॥
सुरसुंदरीहिं सद्धिं कीलतो तेसु तेसु ठाणेमुं । रइसागरावगाढो कालं पोलेइ लीलाए ॥ १०६ ॥ तीहि विसे.
कलाणगेसु पंचसु चयणप्पमुहेसु जिणपरिंदाणं । नंदीसरदीवाइसु परिचत्तासेसवायारो॥१०७ ॥
भवजलहितरंडमिमं तिदुक्खतत्ताणममयमेयंति । मणवंछियत्यपूरणचिंतामणिपचलमिमंति ॥ १०८ ॥
अम्हारिसाणमपिरंपराण इय विहियगाढवटुमाणो।हरिसभरनिन्भरंगो कुणइ व अट्ठाहियामहिमं॥१०९॥तीहि विसे.
विविमाणारूढो सिद्धाययाणि पेच्छइ य ॥ ११० ।।
1 संसारुचेयकर भत्तीए धम्मसचस्सं ॥ १११॥
दुकरतवचरणकिसंग(सारण)संगवजिए मुणिगो । मणवयणकायगुत्ते भत्तीए पज्जुवासइ य ॥ ११२ ।।
इप पवरसिद्धिमंदिरसोाणपरंपरासरिन्छमि । सिरिवीरनाहजिणपरचरियमि गुणोलिनिलयंमि ॥ ११३॥

अतुत्तमसम्मत्तलाभनामो समथिओं एसो । भन्मजणचित्तसंतोसकारओ पढगपत्यावो ॥ ११४ ॥ इप सम्मत्तलामनिरूपणो पढमो पत्यायो। अह विइओ परथावो एवं लाभो योहीऍ परमसिवसाहियीयभूयाए । भणिओ एत्तो सम्म मिरीइवत्तव्ययं सुणह ॥१॥ एत्येव समत्यसमुहदीवपलओपगूढपजते । मेरुपिराइयमज्झे जंबूदीमि दीवम्मि ॥२॥ आरोपियघणुगुणसच्छइंमि तह दाहिणहुभरहंमि । गंगासिंधूण महानईण बहुमज्झयारंमि ॥३॥ अपि पसत्पविविहतरसंडमंडियपरिमरा परंतपरूढपंडुखुताडनीयारनिराइया नाणामणिरयगरहयधर- णिवीटा नगरामदय नासपाहिटिया अहिणरपुरिव्य नवकुलालंकिया जणयतणयब कुसलबलालसा विलासिणिन दोदरच्छोपसोदिया रामएक्सेणच अदिविहीसणदोसा पायालपुरिन अहीणजणाणुगया मुरिंदययणोनरोहहरिसि- यसमणजफ्सविणिम्मिया पारसजोपणदीहा नपजोयणपिन्छिण्णा समुत्तुंगरुणयपायारपरिक्सित्ता पपरभवणमा- लासहस्माभिरामा घणकणयरयणपरिपूरिया विणीया नाम नयरी ॥ सत्य यम्मदो इस अखंडनलावण्णजोधणगुणपिन्भमो रेहइ पउरजणो, अफित्तिममंडणाओ सुरसुंदरीओ- नि परिहति नियरूपेण तरुणीओ, जहिं च सुरेस र मुबइ मग्गणसहो दोसियाणं दोसामिलासो तरुवराणं गया- परावत्तो रयणेमु पइरसहो ॥ तं च रक्खेइ खचियचालयासणागयाखंडलकरकलियकणयकलसविहियरजामिसेओ तकालसंगहियउग्गभोगरायन्नखत्तियचउबिहपहाणपरियरो सुरवइविइण्णकणयकडयनुडियमणिमउडपमुहदिव्वालं- कारालंकियसरीरो सिरिउसभनराहियो । कसिणासाढचउत्थी' चत्तसजत्थसिद्धिवासो जो। उत्तरसाढानक्वत्तजोगर्मिमि संकेते ॥४॥ कुलगरनाभिस्स गिहे चोइसगयपमुहसुमिणकयसूओ । मरुदेवीए गम्भे पाउन्भूभो महाभूई ॥ ५ ॥ पुषजियपुण्णसमूहचलियसिंहासणेण सकेण । भत्तीए जस्स पणया जणणी गम्भावयामि ॥ ६ ॥ चेत्तवहुलहमीए उत्तरसाढासु अद्धरत्तमि । भुवणजणजणियतोसो जाओ जो युष्णचंदोष ॥७॥ जस्स य जम्मणकर्म तक्खणचलियासणा उ अकरिंसु । निययहिगारणुरूवं छप्पण्णदिसाकुमारीओ ॥८॥ बत्तीसमुरिंदेहि नीसेसामरसमूहसहिएहिं । मेरुमि जम्ममजणमहसयो निम्मिको जस्स ॥९॥ जस्सोरुवसभलंछणदसणसंजायहरिसपुलएण । सिरिनाभिनरिदेणं उसमोत्ति पइडियं नामं ॥ १० ॥ सुररायपाणितलसंठिओच्छुलहिं करे धरतेण । जेण जहत्यभिहाणं निम्मियमिक्सागुवंसस्स ॥ ११ ॥ लेहप्पमुहा वायत्तरी कला जेण देसिया पढमं । बहुभेयं कासवलोहचित्तघडवत्यसिष्यं च ॥ १२ ॥ कम्मं च खेत्तवाणिजपमुहमाई निदंसियं जेण । अविपकरणविभक्खणदुक्खियजण जलणपयणं च ॥ १३ ॥ - दुन्नयपसत्यजणसिफ्राणत्यमुपदसिया जए जेणं । सिद्वजणरक्खणटा सामाइ चउचिहा नीई ॥ १४ ॥ दारपरिग्गहसमए जस्स मुरिंदेण परमरिद्धीए । पुखणगविहिसणाहो विवाहमहसको विहिओ ॥ १५ ॥ पागरण उंदकहकन्नमग्गजोइसपमोक्सयहुविजा । लद्धा जेणुवइट्ठा पढमं चिय सुद्धबुद्धीए ॥ १६ ॥ नियनियकम्मनिसेवण नियमेणं गुरुजणस्स नमणं च । जायकुलाण वयत्या जेण समत्था कया भुयणे ॥१७॥ किं पहुणा-जुचाजुत्तपत्थुविण्णाणमुण्णहियएसु । नीई अजवि विफुरद जस्स कित्तिव्य सव्वगया ॥ १८॥ . तस्स य गपतुरयपमुहरबंगपरिखुडस्त संसएमुं य यवत्थामु य फुलायारेसु य परोप्परविसंपाएमु य सयल- जणपुच्छणिजस्स नंदाए देवीए सुमंगलाए य समं विसयसुहमणुहवंतस्स यचंति वासरा, अण्णया य सुमंगलाए देवीए भरहो भी य मिटुणगं जाय, तहा मुनंदाएऽपि देवीए वाहुवली सुंदरी य जुवलयं जाय, एवं पतमि काले पुणोऽपि सुमंगला देवी अण्णाणि एगणपन्नासं पुत्तजुयलगाणि पसूया, ते य भरहप्पमुहा कुमारा वहृतिसरीरेण नीसेसफलाफलायकोसलेण य, एवं च निदंसिय सयलकला कुलव्यवस्थाए सुहलोयवावारो उसभनरिसरो तेयासी. पुरलक्साई जाप परिपालिऊण गिहत्यपञ्चायं अपलोइऊण परलोयमग्गाणुरूवधम्मवावारविरहियं भवपंफनिमजमाणं (ज)मणे अचंतकरुणारसालिद्धबुद्धी तझालचलियासणागयसारस्सयपमुहलोगंतियतियससमहियमुच्छाहियचित्तपिची विणिविचमोगपिपासो भरहपमुहयुत्सयसंविमत्तपरिचत्तयमुंघरामारो आसंघच्छरकणयवारिधारावरिसामिणदियदी- 4

णमग्गणजणो चेचस्स बहुलट्ठमीए उत्तरासाढनक्वचे पच्छिमपहरायसेसे दिवसे कच्छमहाकच्छपमुहाणं नियनियपुण्ण-
(त)निहित्तरजवावडाणं चाहिं सहस्सेहि मंडळेसराणं परिखुडो देवदाणयुक्खितविचित्तचिचोवसोहियसुदसणाभि-
हाणसिविकाधिरूढो परमविभूईए समग्गकाणणलच्छिलीलावणमि उजाणे कयाहुकिकृतवकम्मो परिचत्तसवंगसं-
गिरयणामरणो सयमेव चाउमुट्ठियं लोयं काऊण कयसिद्धनमोकारो पडिवण्णसन्यसावजजोगविरती बत्तीससुरेसरोहि
चउब्धिहदेवनिकायसहिएहिं सन्मावसाराहि महत्याहिं पसत्याहिं गिराहिं थुन्यमाणो पंचिंदियदित्ततुरयदमणो
समणो जाओत्ति ।।
सुररायनिसिपिसिठसमंसावलंवि वहमाणो । कच्छमहाकच्छपमोक्सभिक्खुलोएण परियरिओ ॥ १९ ॥
परिचत्तसव्यसायजजोगसंगो तिगुत्तिगुत्तो य । अप्पडिबद्धो गामाणुगाममह पिहरिओ भययं ॥२०॥ जुम्म ।
धणकणयसमिद्धसमुद्धरा य मणुया मुणंति नो तइया । का मिक्खा के तग्गाहिणोचि मिक्खं भमतंमि ॥२१॥
परमेसरंमि ताहे नियपहुपणएण कणगकरितुरए । इत्थी महत्वपत्थे पणया मणुया पणाति ॥२२॥ जुम्म ।
भिक्खं अपायमाणा कच्छमहाकच्छपभिइणो मुणिणो । पइदियहमणसणेणं संजायसरीरसंतावा ॥ २३ ॥
तेलोफनायगे मोणमस्सिए ते उवायमलभता । परिसडियपंडुपत्ताइभोइणो काणणंमि ठिया ॥ २४ ॥ जुम्म
भयपि निप्पकंपो सुरसेलो इव विसिट्ठसंघयणो । पइदिणमदीणचित्तो एगागी पिहरइ महिमि ॥ २५ ॥

फडमहारगुया नमिपिनमी रायसटिमिन्ता । चिंतामणिय सब्वायरेण सेति भयवंतं ॥ २६ ॥ तम्भनिरंजियमणेण नागराएण दिनपरविजा। विजाहररायचं पाविय विगया जहाभिमयं ॥ २७ ॥ मयापि गागनगरागरेसु भिक्य नपानमाणोऽपि । विहरतो किमियतणू कुरुदेसे गयपुरंमि गओ ॥ २८ ॥ जिणदंगणगुमरियपुष्पजम्ममंजापतिपसदेण । सेबंसकुमारेण सिरियाहुबलिस्स पउत्तेणं ॥ २९ ।। तकालागयपुरिमोषणीयपंदुन्छुगंडयररोणं । संपन्छरपजते भयवं पाराविओ तत्य ॥ ३० ॥ जुम्म । पटिगा य फपयधारा तियरोहिं समाहयाई तुराई। मिलिगो य पउरलोओ तेणवि कहिओ सयुत्तो ॥३१॥ भरपि पारणयं फाऊण पहलीपदंबरलमुपण्णभूमिपग्गहेसु देसेसु विहरमाणो तयासिमणुयाणं मोणमलिणोऽपि समाहप्पेण मगमा जणतो सिविहतपचरणपरायणो असंफिलियाए तकालियलोयस्स अतहाविहयेयणीयकम्मओ य निगामार्ग संजमगणुपारितो समइते एगंमि पाससहस्रो विणीयनयरीपचासण्णंमि पुरिमतालंमि नयरंमि मंपत्तो, तस्म उत्तरपुरस्थिमे दिसीभाए मगडमुदं नाम उजाणं, तमि नग्गोहपायवस्स हेहा संठियस्स अट्टमेणं भवेणं पुनदेमकाले फग्गुणालेफारमीए उत्तरासादानपसत्ते गगयो तियणेफधवस्स झाणंतरियाए पट्टमाणस्म दिवं अणतं सोयालोयगयभागामारसहापरत्युसत्यपरमत्पनिम्मासणसमत्यं केवलनाणं समुप्पणं ।। अह जिणना- दनाणुप्पायमाहप्पपरिकंपियसीदासणप्पलोयणपउचाहिमुणियनाणपश्यरा पहयपउहप्पमुद्दगंभीरतूररमा संसोभि- 1 यमुरलोया सरभसपणधिरसुरसुंदरीभुयलयालोलंतरयणक्लयरणझणारबनिन्भरभरियभुवणंतरा आगंतूणं बत्तीसं ससुरा सुरिंदा समवसरणं विरईति । केरिसं चिय?- अइसुरभिसिसिरमारुयपडिहयतणुरेणुतकणुकेरं । घुसिणधणसारगंधाभिरामसलिलोवसंतरयं ।। ३२ ।। आजाणुमेत्तविक्सित्तकुसुमरेहतरयणमहिवीढं । डझंतधूयधूमधयारघणसंकियसिहंडिं ॥ ३३॥ मणिचामीयरनिद्धतरुप्पपायारवलयतियफलियं । सञ्चचोमुहमणिरयणरइयसिंहासणसणाहं ॥ ३४ ॥ डिंडीरपिंडपंडुरछत्तत्तयरुद्धरविकराभोयं । पवणुव्येलियककेलिपलबुल्लिहियनहविपरं ॥ ३५ ॥ गयणष्ट्रियसुरकरपहयगहिरवजंतदुंदुहिसमूह । दिसिमुहपसरियनिम्मलभामंडलखंडियतमोहं ॥ ३६ ॥ सरयनिसायरकरनियरागारधुव्यंतचामरुप्पीलं । इय एवंविहमुद्दामदोसहरणं समोसरणं ॥ ३७॥ छर्हि कुलयं तमि य भूषणेकपह पयरे सौहासणे तियसपणओ। पुयामहो निसीयइ तित्यस्स नमोत्ति भणिकणं ॥ ३८ ॥ परिसभरगिभरम्भिण्णपुलयपडलोवसोहियसरीरा । सटाणेसु निलीयंति तक्खणं चउविहा देवा ॥ ३९ ॥ परिणा अयरमितजंततियसाण पंचवणेहिं । उदयधेिहिं विमाणलक्खमालासहस्सेहि ॥ १० ॥ भूयजक्सरागदिहिगनिस्तागाफरंसफारपानरनिकात्यायंडतमकंडुडामरचकरयणवइयरसंसर्णत्थं च भरहनरिंदस्स एत्यंतरे जिणपउत्तिपरिमाणनिमित्त पुष्यनिउत्ता केवलनाणुप्पत्तिनिवेयणत्थं तहा पहरणसालापाउभृयप- पुरजो जुग चिप समागया पद्धवेगा पुरिसा । तभो भरहो इहलोयतुन्छसुहमेत्तसंपायणपचलेलं निच्छिऊण चकरय- जरा उमपटोगमुद्दजणगत् गुण परमेसरस्म पपररेणुगासंधाधिरोहियमुयविरहबिहुर्रमरुदेवासमेओनीसेसकुमारनि- परपरिपरिको समग्गवल्याइणो हरिसमरनिन्गरंगो भगवओ केवलमहिम फाउं संपत्तिओ। अंतरेण गरुदेवीए भगपो चाइयचपमुहं विमूहसमुदयं पेच्छंतीए तहाविहभवियपयारसेण सुहझाणपरायणाए अंतगडकेवलितं जापं । मरदगेचे पदमसिद्धोति परिचिंतिऊण देवदाणवेहि कया तीसे महिमा, खि खीरोयसायरे से सरीरं, भरहो य परमपमोयमुवहतो तित्ययरं तिपयाहिणीकाऊण पटुप्पयारं थोऊण सदेवमणुयासुराए समाए आसीणो। सामि- णापि सजलजलदारापगंभीराए आजोपणप्पमाणवेतपडिप्फलणपचलाए पइजणमेककालं संसयसयबुच्छेयजण- भीए याणीए पारदा धम्मदेसणा। कई? मो गो महाणुमापा ! दुलह लहिण माणुसं जम्मं । उम्पत्तिपलयकलियं वियाणिउं भवसरूवं च ॥४१॥ फीसायासनिपंपणसपणसरीरेमु मोहयामूहा । धम्मोपवणरहिया निरत्ययं गमह नियजीयं ? ॥४२॥ मुमरह फिन निरंतरमणंतसो तिक्सदुक्यतत्ता विषसाएमु यसिया जंभे चउमुंपि विगईमें ॥ ४३ ॥ . पाहि-नरए परमाइम्मियपहरणजितजंगपचंगा । तिरियचे यहवंधणदहणंकणवादणामिया ॥ ४४ ।। देपचेऽवि य ईसायिसायपेसत्तायसंतचा । गणुयते पुण दोगवाहिविदुरा चिरं सुस्था ॥ ४५ ॥ # इय चउगइदुहनियहं अणुसुमरिय मोक्खसोक्सकंखिल्ला । निरवचं पधज पवजिउं उज्जमह धम्मे ।। ४६ ॥ एवमाइ भगवमो धम्मदेसणं का(सो)ऊण भरहो सायगो जाओ, वंभी य पवइया, भरहपुत्तो पुषभववद्ध- गणहरनामगोचो उसमसेणो नाम, सो य जायसंवेगो पन्यइओ, सुंदरी पुण साविगा जाया, एस चउनिहो समण- संघो पढमसमोसरणे भगवओ पाउन्भूमोति । ते य कच्छमहाकच्छवज्जा तावसा सुणिऊण जिणनाहकेवलनाणमहिम भवणयइवाणमंतरवेमाणियजोइसियदेवगणपरिवुडं भगवंतं दद्दूण पव्वइया । एत्यंतरे जायभववेरग्गा पडलग्गतणं परायमुहं उझिऊण भरहस्स पंच पुत्ताणं सत्त नत्तुयाणं सयाई समकालमेव तंमि चेव समोसरणे पन्नज पवण्णाई। अह गामचिंतगजिओ सोहम्मे पालिऊण देवत्तं । पलिओयमपजते भरहनरिंदस्स भजाए ॥ १७ ॥ यम्माए गम्भंमि पाउन्भूओ सुसुमिणफयसूओ । पुब्वभवसाहुदसणपावियधम्माणुभावेण ॥४८॥ अट्ठमदिवसाहिय नव मासे वसिय गम्भवासंमि । उवयनो कयपुन्नो पवित्तनक्यत्तसुमुहुत्ते ॥ ४९ ॥ दसदिसिमुहेसु पसरंतमुत्तमं निहयतिमिरसंभारं । जाओ सूरोष तो मिरीयजालं विमुचंतो? ॥ ५० ॥ परमब्भुयभूयं जम्मवइयरं चकिणा निसुणिऊण । तस्स जहत्यं ताहे मिरिइत्ति पइट्ठियं नामं ॥ ५१ ॥ करकिसलयसोहिलो कंकिल्लितरुव्य जणमणाणंदो। देहोवचएण तओ कुमारभावं समणुपत्तो ॥ ५२ ।। अन्नया य सो मिरिई कुमारो भगवो आइतित्थगरस्स असोगपुष्फबुद्विपमुहं च पाडिहेषिभूई चउनिहदेवनि- कारण फीरमाणि दहण तीयाणागयपडप्पण्णवत्थुसत्यवित्थरगयसंदेहसदोहदहणपसमणेरूपीऊसधाराणुगारिणि धम्मदेसणं निसामिऊण य करिफलहानतालतरलमवलोइऊग जीवियं उबेलिरमहलविसवेलरीसरित्थं निच्छि- ऊण कुवलयच्छिसंजोगसमुन्भवमुहं अयंडतडिदंडभंगुरं जाणिऊण पणइजणपेमप्पवंधं परूढगाढसद्धम्मपरिणामो महाविभूईए पियामहस्स पासे पपइजोति । तो सम्ममहिगयसमणधम्मो पंचप्पयारायारसमायरणपरायणो पंचसमिइसमिओ तिगुत्तिगुत्तो पंचमहब्चयर- पखणपद्धलक्सो ससरीरेऽपि निरपेक्यो रयणवणिओ इव परिचत्तलोहायरो सायरो इव भयरहिओ दिणयरो इव दो- मुम्मूटणारी नागरागोव्य दूरपूढसमावलओ मंदरो इव निम्महियजलही सुहडो इय निहयविसमकरणो गामा- गरनगरेसु अप्पडिवतो थेराण पासे सामाइयाई एकारसंगाइं समुत्ताई सअत्याई घिरपरिचियाई फरेमाणो सामिणा सद्धि विहरइत्ति। इमो य-भरहराया समुप्पन्नचारयणो चाउरंगवलकलिओ पुनदिसाए मागहतित्थं दाहिणेण वरदामं पच्छि- मेण पहासं उत्तरेण च चुलहिमतपरिसरं जाव साहिऊण छपसंडभरहं सटीए वाससहस्सेहिं यत्तीसनरवइसहस्सपरि- यरिभो जगमो विणीयरायहाणिं, कमओ से वारस वासाई महारायाहिसेगो, विसजिया य रणा नियनियहाणेस दूरदेसागया नरसाइयो।

अन्नया य भरहो अट्ठाणउइए सुलभाउयाणं दूयं पेसेइ, भगावेद य जहा-मम सेवं पडिवजह अहवा रजाई
परिहरह जुज्झसजा पा यह उपायंतरं वा परिकप्पहत्ति, एवं च राइवयणं सम्ममवधारिऊण गो दूओ, निवे-
इजो तेसि भरहनरिंदाएसो, तं च समायन्निऊण कोवावरत्तनेतेहि लीलाजहिताडियधरणियटेहिं भणियं तेहि-रे द्या-
हम! को भरहो? को या एरिसवत्त में तस्साहिगारो ? जेण तरस अम्हाणं च ताएणं दिण्णं रजं तम्हा ताजो चेव
ज आणवेही तं करिस्सागोत्ति, रोसेण कंठे घेत्तूण निद्धाडिको दूओ अपहारेणं । एत्यंतरे गामाणुगामेण विहरमाणो
मय आइतित्थयरो अद्यावयंमि नगवरे समोसरिओ, आगओ चउबिहदेवनिकाओ, तेऽपि अट्ठाणउपि कुमारा
तुरियं समोसरणमागया, सहरिसं च सामी पंदिऊण निसन्ना सहाणे, पत्थाये य भरहाएसं फहिऊण पुई तेहिं.
ताय ! कहेसु किं जुज्झामो उयाह रजाई चयामोत्ति, ताहे सामी तेसिं जोग्गयमुबलभ भोगनिवित्तिनिमित्तं
(असम्भावपट्टावणाए इंगालदाहगदिद्वंतं कहिउमाढत्तो-
जह एगो फिर पुरिसो भायणमेगंतु भरिउ सलिलस्स । इंगालाण निमित्तं काले गिम्हे वर्णमि गओ ॥ ५३॥
तत्येगत्य यहूई सायरपमुहाई सारकट्ठाई। सो मेलिऊण जलणं पजलइ तस्समीवगओ ॥ ५४ ॥
उज्ज्ञतकडसिहिताविउत्ति संचिन्नदारुसमिओत्ति । मदिणदिणयरपीडिओति तण्हाउरो सुत्तो ।। ५५ ॥
तं पुयाणीयं जलमसेसमापियइ तत्थ सुमिणमि । गिंभुभयदिणयरकिरणविहुरमरुधेरवसहोचः॥ ५६ ॥

ACCIRECAKAC~-
तहपि तु असमियतण्डो गेहे गंतूण सयलकलसजलं निविऊण निलीयइ पोक्खरिणीयाचिकूवेसु ॥५७ ॥
पीए तस्सलिलंमिी गंगाइमहानईमु ओगाढो। ताओऽविहु सोसेई पलएव्य पयंडमत्तंडो॥ ५८ ॥
तत्तो जहिजलं पिय अंजलिसलिलं व पियइ नो तहति । तस्स उवसमइ तण्हा अपि अहिययरं पवई ॥५९॥
तादे अपायमाणो फद्दिपि सलिलं समत्यभुवणेऽपि । अपलोइडं परत्तो सो संतत्तो पयत्तेण ॥ ६०॥
जह एगत्य पएसे गइउंडो पूइयघो य (पूइयोप)सलिलोच(य)। तेणं दिवो कूयो चिरेण परितुद्वचित्तेण ॥६१॥
पपिसिउमसमत्यो दीहरज्जुणा पंधिऊण तणपूलं । सो सिवइ तत्य तण्हासमत्यदुक्खस्स पसमट्ठा ।। ६२ ॥
तो तफदिपपूलपपेरतगलंतबिंदुसंदोहं । उहं वियारियमुद्दो आसायंतो गमइ कालं ॥१३॥
जह तस्स पाविदीहियसायरसलिलेहि अहयतण्हस्स । नो किंपि होज तेसिं तणग्गलग्गेहिं विंदूहि ॥६४ ॥
एवं देवाणुपिया! तुम्हाणं पुपकालियमयेसु । उवभुतपयरपंचप्पयारसदाइविसयांणं ।। ६५ ।।
पुणरपि सन्याणुत्तरसपत्यविमाणपत्तसोक्साण । तेचीसं अपराई निधिग्यमणंतरभवंमि ॥ ६६ ॥
जद मो महाणुमाया तिची भोगे पदुध नो जाया। ता किं इमिणां होही भुचेणं तुच्छरजेण? ॥ ६७ ॥
तो इसमयेसु तुन्डेसुं माणुसेसु मोएमु । अयोधकालिएK पचते दुइवियागे ॥ ६८ ।।
मुदमदुरेसुं आपइसहस्सहेऊम निदणिवेमु । साजणपजिए मुत्तमपि मा कुणद संग ॥ ६९ ॥

तक्खणकययालियपवरज्झयणेण घोहिऊणेवं । ते जिणवरेण सम्म मुणिदिक्खं गाहिया सगे ।। ७० ।। तो सुचरियसामन्ना विणिहयनीसेसघाइकम्मंसा । भुवणजणपणयचरणा जाया सव्वेऽपि केवलिणो ॥१॥ विहरति जिणेण समं गामागरनगरमंडियं वसुहं । अह दूयं भरहवई पुण पेसइ बाहुबलियोऽपि ॥ ७२ ।। तेणयि दूयं निभन्छिऊण भरहेण सह समारो। दिट्ठीयायाइओ संगामो जाप पपइओ ।। ७३ ॥ तत्येवुस्सग्गठिओ कह लहुभाईण वंदणं काहं १ । वंभीसुंदरिपेसण गोयरणं कुणसु हत्थीओ ॥ ७ ॥ युत्ते चिंतानाणं जिणस्स पासंमि गमणमह तस्स । भरहोऽवि हयविपक्वं भुंजइ रजं सनगरीए ।। ७५ ।। इओ य-तस्स मिरियस दसपिहचश्यालसामायारीनिरयस्स सिद्धन्तपसिद्धसंजमकरणपरायणस्स संसारा- सारयं परिभाषितस्स अट्ठारसविहं भरमणुपालेतस्स पोलीणाई यहई वरिसाई, एगया य गिम्हमासे विप्फुरं- तेसु जलणजालाकरालेसु रविकरेसु धम्ममाणलोहागरनिजा(ज्झा)मयसरिसेसु वायंतेसु खरसमीरणेसु विरहिणीजणहिय- यव्य तत्तमि महियलंमि अण्हाणयसविसप्पमाणवहलमलाविलसरीरत्तणेण पवहंतसेयसलिलुप्पिलाउलत्तणेण य पाढं फिलंतस्स दढचारित्तावरणीयकम्मदोसेण मइलहिययस्स परिचत्तमित्तस्सपि गुरुफुलवासे ठियस्सापि छछट्टमा- इनिदुरतपकिसियसरीरगस्मपि रायापि सुत्तत्त्वे विपरिभापिरस्स एकारसंगाई तण्हाभियस्स पयंडगिंभसंतत्त- सव्वगत्तस्स पल्हत्थं संजमओ झडत्ति चित्तं मिरियस्स ।

आगादो मोहगडो जमेरिसाणवि मणो विकंपेड़ । अघदंतपडणपदुयाण किं व सज्झं न कम्माणं? ॥७६ ॥ आंच-तायथिय धम्ममई तापथिय निंदियत्यपरिहारो। जायजवि मोहमहापिसायपासंमि नो पडइ ॥७७ पत्तो चिप मोक्समहानिहाणमुफ्राणियमुज्जयं समणं । धार्डिति विसहरा इस बावीस परीसहा सहसा ॥७॥ अह मिरिणा वितिय-न सचहा समत्योऽम्हि सम्ममियाणि समणत्तणमणुटिङ, ता किं करेमि फमुवाय- मणुसरामि? किं देसंतरं पचामि । कस्स वा साइमि?, होउ या विकप्पिएणं, परजापरिचाएणं नियभवणगम संपयं गे पत्तहालंति, अहवा-घउजलहिमेहलामंदलाए महिमहिलाए अहिपदस्स पयंदभुयदंडदलियदुईतवइरिच ग्गस पयलंपणमंतमहिपालमउविकिरणालिमपुरियवलय(चलण)स्स छन्नवगामकोडिनाहस्स अप्पडिहयसा- सणस्म भरपसारणो पुत्तो होऊण सपमेप परिपत्र मंदिरगणुसरंतो कई न लजामि ?, कह वा तत्थगयं निह- पपाणं मं जाणिऊण न लजाए हेटामुहा ठाइसति जणणिजणया? कह पा तुसारहारगोखीरकुंदेंदुधवलस्स पसागुरुलस्स परगफलंफो न मरिस्तामि? के या परियजुत्तमंगीकयधम्मस्स न करिस्संति हीलं सहसंबवियावि पंधुणो? फस्म फस्स या महापावकारिणो निदंसणं न मविस्सामि , ता सनहा न जुत्तं गिहगमणं, किंतु सब्ब- पपारेशिपि परिसुद्ध नियमणस्सेय नियमणं मे काउं जुजा, तं पुण सेलसिरयलोहदोलगंडसेलंपिर जुर्गतसमय- समीरणुमुपसिंधुसमुष्पलियमहलालोलपडलं पिर पपंडमत्तंडमंडलपगलंतपहाजालं पिप धमकाकाणणगयमानुया- - सणं पिव न मणागपि सकेमि संठविगं, अयं च जइधम्मो अबंतमप्पमत्तचित्तमहासत्चनिन्यहणिजो, अहं पुण दुईतग- इभो इव समुदुरसंधसिंधुरमहल्लयणोवसरणं कायरो इच दुग्गसंगामभीमसपडं मुहुन्भडभिडंतसुहडभिउडिफडाडोवं दुस्सहपरीसहचमूपराजियमाणसो न सकेमि अट्ठारससीलंगसहस्साभिरामं सवहा जहुवं समणधम्ममणुचरि। अविय- सुरसेलतुलभारो एसो अहि(अहयं तु)भग्गपरिणामो । आजम्मं योदन्वो कह तं एवंविहेण भए ? ॥ ७९ ॥ एसोऽपि भवविरक्स(क)णपडयपभायो पियामहोजावि। करकलियामलयं पिप जाणइ मम विहडियं चित्तं ८० तहविहु संसारब्धयविरत्तो कहमह महाघोरं । काउं मुणीण धम्म तरामि एयाणुवित्तीए ॥ ८१ ॥ कीरइ अणुवित्तीविहु सद्धम्मगुरूण थोवदिणसज्झे । कजे आजम्मं पुण कायन्बो संजमो कह ? ॥८२॥ इओ य-(असुह)गिहत्यभावं संजममकलंकमवि न सकेमि । काउं किलिट्ठचित्तो कमुवायं संपवजामि ॥८॥ एवं च तस्स किंकायचयाअ मूढस्स अचिंतणीयमहिमयाए कम्मयाणं अपारसंसारसागरपरिन्भमाणुकूलसी- लयाए जीवस्स अवस्सं भपियनयाए तहाविहभावस्स इओ तो उभयमग्गाणुसारिणमुवायं मग्गमापास्स सह- सश्चिय सयमेव एयारिसी बुद्धी पाउन्भूया,जहा-किर भगवंतो मुणिणो मणवयणकायदंडत्तयरहिया असुभवावारप- रिचाएणं सया संलीणसरीरा अहं पुण न एवंविहगुणजुत्तो, जो पराजिओ इंदिएहि अहिभूओ य उसिखलेहि मणपयणकायदंडेदि, तम्हा एरिसस्स मम हवउ समरियपयडणपरं तिदंडं चिंध, जद पुण एवं अणवरयं पेच्छमाणस्स मगरियपन्छायायेण विसिद्वपरिवाटणुजमो होजा १, तहा मुणिणो सिरफेसावणयणेण सबिंदियनिग्गहेण य मुंडिया भयंति, मम पुण दियनिग्गहरहियस्स किं निरत्ययं मत्थयढुंचणेण , अओ सुरमुंडणं मुणिपेसविसरिसत्त- परूषणपरं सिहापरणं च मंपजति २, तहा समणा भयवंतो तिविहं तिविहेण पचक्खायसुहुमवायरपमुहमें पपाणायाया संजममणुपाति, मज्झं पुण अतहाविहजोग्गयाजुत्तस्त थूलपाणाइयायवेरमणं जुचंति ३, परिचत्तेस- मग्गचिणा मुणिणो, नहं पुण न एयंविहो ता नियमग्गाविसरणनिमित्तं सुवण्णपयित्तगाइमेत्तं मम किंचणमपि पउ ४, तहा निणपरदिवसमग्गसीलजलपक्साटियाम्ममलसेयत्तणेण नियं सुंदरगन्धाभिरामा (मुणियरा) अहं पुण निम्गलत्तणेण दुगुंठियगंधो ता चाहिपि तस्सावणयणनिमित्तं गंधचंदणाइपरिग्गहो मम समुचिओत्ति ५, तहा पपगयमोहा निकारणविमुफोपाहणपरिमोगा य तवस्सिणो, अहं पुण महामोहाभिभूतो सरीररक्खापरो अओ छत्तयपरणं उपाहणापरिभोगो य मम संपजउत्ति ६, तहा परिजुनमुद्धकुत्थिययोवमुक्लियत्थंपरिग्गहा महाणुभावा गुणिणो, अहं पुण गाढकमायफलुसियद्धिपमरो तम्हा पाउरमरत्ताणि पत्याणि मए परिहियन्याणि ७, तहा मापजजोगभीरणो जहणो मणमावि न पत्यंति यामीपाउलं जलारंमं, अहं तु संसाराणुसारिबुद्धी तम्हा परिमिएणं सलिलेणं पाणण्हाणाई यापारमणुचरिस्सामिति-८॥

एवं सधुद्धिपरिकप्पिएण जइविसरिसेण वेसणं । मुणिधम्ममग्गचत्तो पारिवज पवत्तेइ ।। ८४ ॥
गामागरनगराइसु सिरिरिसहजिणेण सह परिभएछ । सुस्सवणपक्खवायं निचं हियएण बहमाणो ॥ ८ ॥
अह तं कर्यलगहियच्छत्यं दीहलंविरसिहंडं । पासविमुकतिदंडं पवित्तमाईहि परियरियं ।। ८६ ॥
गेयरसरगुपपिराइयं संझसूरतिवं च । चंदणचपियदेहं उवाहणारोवियकर्म च ॥ ८७ ॥
असरिसरूवं नीसेससमणसघस्स मज्झयारंमि । दहं कोऊहलिओ पहुजणो पुच्छए धम्म ॥ ८८ ॥
मिरिईवि सम्ममहिगयसुत्तत्यो तत्तदेसणसमत्थो । साहेइ वित्थरेणं मुणिधम्मविहिं जणस्त पुणो ॥ ८९ ।।
जह एत्थं आजम्मं वायरसुहुमेसु सधजीवेसु । संघट्टणविद्दवणाइ बजणिज पयत्तेणं ॥१०॥
कोहेण व लोभेण व हासेण भएण वावि माऽ(ना)सचं । जीवोपघायजणगं भासेय, विणासेऽपि ॥ ९१ ॥
गामे का नयरे वा धोयं वा भूरि वा न घेत्त, । सचित्तमचित्तं वा सघमदत्तपि तिविहेण ॥ ९२ ॥
देवनरतिरियरमणीसु पपरलायपणसुंदरंगीमु । पचक्यभुयंगीसु व राणपि नो अभिरमेयघं ॥ ९३ ॥
धम्मोपयारि मोनुं पत्थपडिग्गहपमोक्समुवगरणं । सेसमहिगरणरूवं परिहरियवं पयत्तेण ॥ ९४ ॥
सघारगमेकं वजिऊग नेवोवहाणतूलीओ । फासस्साणुगुणाओ कइयावि य पत्यणिजाओ ॥ ९५ ॥
अरसविरसन्नपाणेहिं पीडिएषावि मदुरदित्तरसे । नो भोयणमि चित्तं निवेसियवं मणार्गपि ॥ ९६ ॥

रम्मेगु पउलमालपटयगंधेमु तदियरेभुपि । पाणिदियगोयरमहगएमु तुल्लेण होयचं ॥ १७ ॥ रूपेम सुंदरेसु नपणमणाणंदणेमु दिडेसु । तबइरित्तेसुं या तोसपोसा न कायवा ॥ ९८ ॥ सहेतु पेणुपीणाफिनरराजुम्भयेसु विविहेमु । खरमजारभवेमुषि मुणिएसु समेण होयचं ॥ ९९ ॥ तवणतालणहीलणफरणपसचेऽपि वालिसजणंमि । चिररूढगाढपणएव रूसियचं न धेपि ॥ १० ॥ जयपयडेहिरि नीसेरालोयविम्हणकरेहिपि गुणेहिं । जुत्वेण मणागपिपि माणो न मणमि ठवियधो ॥ १.१॥ पिस्सासविणासणफारिणित्ति मुहगइदुपारपरिहोत्ति । दुहनदियत्ति माया परिहरियधा कुमजव ॥ १०२ ॥ घेपि फजछिदं पापिय पापस्स छलणसीलस्स । लोहस्स पिसायरस व अवगासो नेव दायबो ॥ १०३ ॥ सायं तिभ्यफलं मइसउणं पयरसीलतरुसंडं। मंजतो दुटुमणो पंधेयधो वणकरिष ॥ १०४ ॥ निस्संयंघ सायजजोग्गये जंतुदुक्सजणगे तु । सऽपि भासियो जीहापि पडिक्सलेयवा ॥२५॥ तत्तायगोलो र पमचचिचंगविविहयापारो। नेव पिहवेचा ? ता देहो संठवेयषो । १०६ ।। सचरसभेयमिन्नो जइपम्मो नृणमप्पमचेणं । जं फायबो निधं तेणेसो दुकरो होइ ॥ १०७ ॥ गिम्हुण्हपीडिएणरि न चयं ग उपाहणाओऽपि । परिमुत्तन्ना ओ सम्बोऽवि सरीरसकारो ॥ १०८॥ को मिरलोयप्पमुई कटाणुहाणमवि विमोचयं । रवाइवण्णवत्यपि पत्थगिज कयाइ नवि ॥ १०९ ॥ v . इय जइधम्मे सघो कायम्वविही निवेइओ तुम्ह । अक्खंड सिवसोक्खं जइ वंछह तातयं कुणह ।। ११० ।। एवमायन्निऊण जणो पहिट्ठमणो भणिजमाढचो-मययं । जइ एवंविहो चरणधम्मो ता कीस तुम्हे छत्तप्प- मुहमुवगरणं गिण्हह १ सिरलोयाइयं च न सम्ममायरहत्ति, मिरिडणा भणियं-भो भो महाणुभावा! मा एवमासं- कह, जहा एसो अपणहा भासइ अण्णहा करेइत्ति, अहं हि संसाराणुसारिबुद्धी पराजिओ मोहमहामलेणं पडिक्ख- लिओ उस्सिंखलकसायखलेहिं मुसियपसमधणो दुईतिदियचोरेहिं सायरमवलोइओ दुग्गइदुक्खरक्खसीए, ता मम दोसगुणविभावणं उज्झिऊणं नीओवणीयं पिव महामणि खचरसमपियं पिव परमविजं मायंगदेसियं पिव समी- हियपुरपंथाणं रोगविदुरवेजोवइई व परमोसहं अंगीकरेह संवहा तुम्हे मुगिधम्मति । एषमाइन्निऊण संजायभपवेरग्गा निउणचुद्धिपरिमावियपरमत्या तणं व परिचत्तपुत्तकलतमित्तविता जिण- धम्मनिवेसियथिरचित्ता समणदिक्खागहणत्थं पाउन्भवंति अणेगउग्गभोगराइण्णपमुहा जणा, मिरिईऽवि ते सिस्समावेणोपहिए पाऊण भगवओ भुषणपईवस्स संसारतरुगहणदहणदावानलस्स अट्ठप्पयारपवरपाडिहरपयडम्प- भाषस्स उसभसामिणो समप्पेइ । एवं च पइदिणं सद्धम्मदेसगाए पडियोहेमाणो नियदुचरिशं निरंतरं निंदमाणो सुस्समणपक्खयायं वहमाणो सुत्तत्थाई मणे परिभावमाणो सुहसीलयाए सवुद्धिपरिकरित्यपरिमायगवेसं धरेमाणो गामागराईस सामिणा सद्धिं विहरमाणो कालं गमेइति ।

अह अन्नया कयाई भयवं गामागरेसु विहरिऊण अहावयंमि समोसरिओ, भरहचकवट्टीवि भाउणो पघइए निसामिऊण संजायतिव्यसोगो जइ पुण भोगे दिजमाणे अजवि गेहंतित्ति संचिंतिऊण भगवंतं उसमसामि सवि- दिकण भाउगे भोगेहि निमंतेइ, ईहलोइयमुहनिरवेक्खेहि भणिओ तेहिं- भो महायस!-सयमेव परिचत्ते दुहनियहुप्पत्तिकारणुन्भूए । उरनिहयसलतुले कहमिव भोगे अणुसरामो? १११ अच्छतु पेम्मनिन्भरतरुणीसंबंधबंधुरा भोगा । तसि न संकहंपिवि सोउं संपइ समीहामो ।। ११२ ॥ एवं भोगेसु पडिसिद्धेसु भरहो परिचत्तसंगाण एएसिं आहारदाणेणावि ताव धम्ममायरामित्ति विकप्पिऊण पपरलक्राणभोयणभरिएहिं पंचहि सगढसएहिं असणदाणत्थमुवटिओ, पुगरवि निवारिओ तेहिं-अहो महायस ! न कप्पइ आहाफम्म पाहडं च असणपाणं परिभोलु मुणीणं, तो गिहनिमित्तसंसिद्धभोयणेण निमंतेइ, सोऽपि रायपिंडो न कप्पइत्तिकाऊण निसिद्धो साहूहि, हा सबपगारेहि परिचत्तो अहमियाणि एएदिति ददं चित्तसंताव- मुवगओ भरहचफाट्टी, तं च सोगविहुरं नाऊण वियाणमाणेणावि सफेण तस्स परितोसनिमित्तं पुन्छिओ भयवं सप्पमेयमोग्गई, पुढेणं य भगवया भणियं-सुरिंद! पंचविहो उग्गहो, तंजहा-देविंदोग्गही रायावरगहो गिहिवइम- यग्नहोसागारियायग्गहो साहम्मियावग्गहो, तत्य देविंदायग्गहों जहा किरजंबुद्दीपदाहिणखेत्ताहिबई तुमं, अहो सक! तुहाणुजाणापणेण कप्पइ समणाण तहिं विहरित्तए, राया पुण छक्शंडभरहाहियई जहा संपयं भरहो, तस्साणुण्णाए , मुणीहि तसे वसियघ, मिहयई य मंडलेसरो, सोऽनि समंडलनायेगत्तणेण अणुण्णवणजोग्गो, नदणुपए चेव ठाइयो, सागारिको पुण सेजायरो, सेजा य सनिमित्तकयतहाविहगेहसालापमुद्दो भवारिसेसो, तदाणेण तरइ संसारसायरंति सेवातरो गुणनिष्फननामो। कहं पुण सेजाए तरइत्ति ?, भन्नइ--- तत्य ठिया मुणिवसहा सज्झायज्झाणझोसियसरीरा । ज धम्मदेसणाईहिं भवलोयं उवयरंति ॥ ११३ ॥ जं वा अपुषसत्यं पढ़ति तह संजमे पयर्टति । छठ्ठमाइयतयो दुक्करमपि जं पपजंति ।। ११४ ॥ अन्नत्तोऽविहु जं वत्थपत्तभचाइणा न सीयंति । परमत्येणं सघत्य तत्थ सेजा भवे हेऊ ॥ ११५ ।। इय-सेजादाणेण महलदुक्खकल्लोलसंकुलमगाहं । संसारसायरं गोपयं व दाया लहुं तरह ॥ ११६ ॥ इहरा सेजाभावे न जीवरक्खावि निघहइ सम्म । किं पुण समग्गसद्धम्मपालणं होज निधिग्? ॥११७॥ साहम्मियावग्गहो पुण सिद्धतपसिद्धनाएण परोप्यरं समणाण एगखेत्ते निरसिउकामाणमवगंतबो । एवं च पिंचविहायग्गहपरूयणमायन्निऊण पंचंगपणिवायपुरस्सरं सको भणिउमाढत्तो-भय ! जे इमे अजप्पभिई दाहि- गखेते समणां निग्गंथा विहरति एएसिणं महंगोग्गहमणुजाणामि, भगवया भणियं-जुत्तमेयं, एयं च आयन्निऊण भरहोऽवि जायपरितोसो भगइ-भयवं! अहंपि भारहे वासे साहुणो विहरमाणे अणुमण्णेत्ति।पि तहाऽऽनीयमसणं म अणुषयगुणधयमिक्खाययगुणसंगयाणं सावगाणं सकायणाओ भरहेण दावियं, तहा एवं पि निजरा होउचिमण्णमा- ण सायगाणं पइदिणं भोयणदाणं कर्य, भयपि अन्नत्य विहरिओ। तेऽपि सापमा परिचत्तासेसघरपायारा भरद्दपणीयजिणधुइगम्भे वेदे परापत्तयंता छटे मासे परिणाणनिमित्वं का- गिणीरयणेण उत्तरामंगनाएण आलिहियतिरेहा निरवजवित्तीए कालंगति । अन्नया य भयवं पडिवोहिऊण तेसु तेसु ठाणेमु भन्नजणं पुणरवि अहापयमागओ, देवेहिं कयं विसालसालत्तयविहारं छत्ताइच्छत्तरमणिजं आजाणुमेत्तभूमि- निहित्तरंटतभमरं पंचप्पयारपुष्फपुंजोरपारं गयणंगणोयरंततियसविमाणमालासहस्साभिरामं मंदमंदमुद्धयवेजयंती- सयसोहियं पपरमणिमयमहप्पमाणासोगतरुचिराइयं पंचपन्नरयणविणिम्मियसिंघासणं समवसरणं, तत्थ य निसन्नो तबलोपापियामहो मययं पढमजिणो, निविट्ठा कमेण गणहरपमुहा साहुबग्गा, आसीणा अणेगसुरकोडिपरिवुद्धा पत्तीसंपि सुरिंदा, पिण्णायजिणागमयुत्तंतो समागओ समविभूईए भरहो, परममत्तीए पणमिय भयवं आसीणो उचियमूमिमाए। जह सो तहाविहं भवणछरिय नीसेसतिहुयणसिरिपिरइयंपिव सम्पन्भुदयगेहंपि व समवसरणसोहं भगयको परमिस्सरियं च पासिकण हरिसुप्फुललोयणो पुच्छिउमे पयत्तो-ताय! जारिसा तुम्हे भवणगुरुणो एवंविहपूयाप- परिसपत्ता किमेत्य भरहे अण्णेऽपि एरिसा भपिस्संति न वा?, भगयया मणियं-मविस्संति, भरहेण मणियं-केरिसा ?, .

ताहे तेवीस जिणे अजियाई वीरनाहपवते । समवुद्धिवलायारे तिहुयणजणपणयपयपउमे ॥ ११८॥ तह तेर्सि व अण्णोऽण्णमंतरं सयलकालकलणेणं । वणं पमाणमाउं गोचं तह जणणि जणगा य ॥११९ ॥ जम्मणनयरे य तहा कुमाररजाइ सम्पपरियागं । सिद्धिगईपजंतं भय भरहस्स साहेइ ॥ १२० ॥ पुणरपि पुच्छइ भरहो मम सारिच्छा कईह होर्हिति ? । सगराई एकारस चक्कहरे कहइ सवन्नू ॥ १२१ ॥ अप्पुट्ठोऽपिहुं भयवं पुणोऽपि वागरइ भरहनाहस्स । नव वासुदेववलदेवजुवलए भाविणो भरहे ॥ १२२ ॥ पुणरवि मणिओ भरहाहियेण तइलोकादिरपईयो । अवलोइऊण परिसं-खयरामरनियरपरियरियं ॥ १२३ ॥ छठमाइतपफिसियसाहुसुधम्मकारिगिहिकलियं । भयवं! किमेत्य कोऽवि हुपाविस्सइ तित्थयरलामं ॥१२४॥ तद चकहिलछि चोदसवररयणगुणमहम्पषियं अहपावि वासुदेवत्तणपि पावेज भरहमि ? ॥ १२५ ॥ ताहे कलियकुलिंग मिरिंदं एगंतरांठियं भय । दावइ जह एस जिणो परिमो होही तुह सुओत्ति ॥१२६॥ एसोचिय गामागरनगरसमिद्धस्स भारहद्धस्स । सामी तिविनामो पढमो तह वासुदेवाणं :।। १२७ ॥ एसो महाविदेहे पियमित्तो नाम चक्कवट्टीवि । मूयाए नयरीय भविस्सई परमरिद्धिजुओ ॥१२८ ॥ एवं च आयन्निऊण भरहनरिंदो पहिट्ठमणो पणमिऊण भयवंतस्स चरणसरोरुहं तवणमेव अणेगमुहसेणाय- निषहपरिवुडो पपट्टो नियमुयस्स मिरियस्स बंदणणिमित्तं, तदंतरे चारणालद्धिसंपन्ने ओहिनाणधरे मणपजवनाणिणो मूयाए नयरीए महाविदेहमितह य चकबई । वत्तीससहस्समहानरिंदसंदोहनयचरणो । १३५ ॥ पारिषजं जम्मं च तुज्झनो पणिवयामि किंपि अहं । होहिसि तित्ययरो चरिमो तं तेण वदामि॥१३॥ एवं थोऊण पहुं गिराहिँ अमहियभावगम्भाहिं । जयकुंजरमारूढो विणीयनगरि ग़मो भरहो ॥ १३७ ॥. 'मिरिईवि इमं सोउं हरिमुग्गयपुलयजालपीणंगो। गरुयकुलजम्मसहजायभूरि गंभीरिमं मोतुं ॥ १३८॥ जिणवयणत्यविमावणसंपन्नविधेयमवि परिचइ । देहुग्गयनिरवग्गह लज्जापसरपि पडिखलिउँ ।।१३९ ।। दुपारपेगपफुरियफारमुम्मायमेकमासज । दप्पुम्भडमप्फोडिय तिवई मल्लो च रंगमि ।। १४० ।। पथासन्नमहामुणिसमक्खमह लोयमज्झयारंमि । आणंदसंदिरच्छो फुडक्खरं भणिउमादत्तो॥१४१॥चउहिँ कलावयं । जद पढ़म यासुदेयो महाविदेहमि चमपट्टीपि । चरमो तित्थयरोऽविहु अहं भविस्सामि भरहमि ॥ १४२ ॥ - ता तिदुषणेऽवि नूर्ण अण्णो नो पुण्णवं ममाहितो। कस्सऽपणस्स व एरिस फलदायी होज सुकयतरू ११४३ तथा-अजो तित्थयराणं पढमो जणगो य चकिवंसस्स । अहयं च दसाराणं अहो कुलं उत्तिम मज्झ ॥१४४ ॥ एवं नियकुलचंगिमउकित्तणपचएण संजणियं । नीयागोयं कम्म मिरिइपरिवायगेण दढं ॥ १४५ ॥ भयवं च जयपियामहो विहरिऊण तेसु तेसु गामांगरपुरमडक्दोणमुहपमुहेस ठाणेसु किंचूर्ण पुषसयसहस्स केवलिपरियागं पाउणित्ता आउयफम्मस्स सावसेसयं नाऊण अहावयपचयमारूढो, तो महामासबहुलतेरसीए अभि- निमित्तमुपागए चंदे पुपमहसमर्पमि मुसमदूसमाए एगणनउइपक्वेसु सेसेसु कयचउद्दसमतवोकम्मो दसहिं मुणि- सहसहि सद्धिं परिवत्तपाधिहारो भयपाओगमणो पलंकासणसंठिओ वेयणियाउयनामगोयकम्माणं अंतं फरिचा सियमयलमणुत्तरं पचोति । अह पत्तीसपि सुरिंदा दुस्सहदुपसपिहरेण मरहनरदेण समेया बाहप्पन्याहाउललोयणजुयला पणमिऊण भग- यंत मंदणवणागो सरसगोसीसफमणागरुपमुहसोक्खकहाई आणाविति । तमोगुण जिणस्स कए पट्टापार चियं रयार्षिति । दतियणदिसाएँ तसं इक्सागुकुलुभवानिमित्तं ॥ १४६ ॥ अपरेण उ परंसं पिपरपंत पिसिटकटेहिं । अपसेसाण मुणीणं सरीरसकारकजेणं ॥ १४७ ॥ ताहे शीरोदय (जल)ण्यणमुरमुरहिचंदणयिलिचं । आरोति सरीर चियाएँ सफा जिर्णिदस्स ॥ १४८ भवणयइपमुददेवा हपियपिलिताई रोससाहणं । भारोति दुहत्ता देहाई नियनियचियासु ॥ १४९ ।। तो अगिमारा जहफम तासु समयपणेणं । ययणेहिं निरागंदा मुयंति जालाउ जलणं ॥ १५० ।। एवं सरीरसहारमापरेणं सुरेसरा फाउं । नियनियठाणेसु गया विछायमुहा विगयसोहा ॥ १५॥ महनरिंदो पुण महासोगामिभूगो सगिहमागो, तत्य यादवपणारित्तमोगर्मगारजजरियमरी महल' । परियगलसरणी संफंदणपोफमुकारा(पाणुसाररोपणारायविहियसोगपोक्सो महायरोसिहामि मवरपणमई गई - . थूमं रयायेइ, पाहुबलिपमुहाण य नवणउईए भाउगाणं अण्णाणि नवनउइ धूमाणि निवत्तावेइ, तहा भगवओ नि- माणलामप्पएसे तिगाउयउस्सेहं जोयणायाम सिंहनिसा(सेजा)इयं सनरयणविणिम्मियनियनियवण्णप्पमाणोववेय- चउवीसजिणपडिमाहिद्वियं सुविभत्तसालिभंजियाभिरामतोरणानद्धवंधुरामिलाणवंदणमालं दुवारदेसोभयपासपइट्टिय- लहपुंडरीपपिहाणपुण्णकणयफलसं सरसपंचप्पयारपुष्फपुंजोपयारकलियं कालागुरुकुंदुरुकाप्पूरपमुहयत्युसिद्धधूपधूम- घयारियदिसाहोयं अणेगतियसंगणाजणुत्तालकरतालपुरस्सरविजमाणरासयं भत्तिभरनिभरगायतर्किनरनियरं दूरदेसा गयपिज्जाहरपारणमुणिजणपिचित्तथुइचोचखपहुंतहलवोलं पइडियलोहमयजंतदुवारपालं जिणमवणं फारावेद । जंच-संसारोयहिनिवंडतसत्तसंताणजाणवत्तं य । रेहइ पपण्डयघवलधयवडाडोवरमणिजं ॥ १५२ ॥ इक्सागुकुलुब्भवभूवकित्तिकूडं च संठियं पयर्ड । सोहड़ महीऍ केलाससेलसमसीसियाएष ॥१५३ ॥ पयणपणोलिरजलहरपडलाउलसिहरपरिसराभोगं । परिममिरभमरनियरं विरायए कुमुयमउलं च ॥ १५४ ॥ मन्ने पक्णपणोल्लिरएयमहद्धयपलोयणेण जणे । पवयसिरनिवडिरगयणसरियकित्तीफुडं जाया ॥ १५५ ॥ भरहनरिंदनिवेसियजिणमंदिरदसणाणुसारेणं । सेसजणोऽपि पयट्टो जिणविवाईण कारपणे ॥ १५६ ॥ जुत्तं च एवं, जेण- एवं खु दुग्गइदुवार(पिहाण)फलिहोवमं जिणा पिति । नीसेससत्तसंताणतागदाणेकहेउं च ॥ १५७ ॥ , . एफो(तो)घिय तकालियमुणिगणहरकेचलीहिं न निसिद्धं । इहरामापे तित्युच्छेजो भये पछा १५८ ।। तया-जिणसंतविपदसणविनायजहत्यवत्थुपरमत्यो । पडिपज जइ किरियं कोई संसारभयभीमो ॥ १५९॥ मुणिणोऽपि यंदणत्यं इओ तो इंति नियविहारेणं । तेऽवि य करेंति सद्धम्मदेसणं समयनीईए ॥ १६०॥ पडिचुन्झति य भन्ना गिण्हंति जिर्णिदधम्ममफलंक । एवं च तित्यबुद्दी होइ कया सबकालंपि ॥ १६१ ॥ किं पहुणा?--जिणभवणाइनियेसणसमुयजियपुण्णपगरिसपसेणं । सग्गापवग्गलच्छी निवसइ भयाण करकमले१६२. इय सो भरहनरिंदो निवेसिऊणं जिर्णिदवरमवणं । उपमुंजइ नियरजं विसयसमिद्धं पहुं फालं ॥ १६३ ।। अह अन्नपा पपिठो आयंसपरमि विमलफलिहमए । नियरूवपेच्छणकए सन्यालंकारियसरीरो ।। १६४ ।। विपिहपयारं पेच्छंतयस्स अह अंगुलीयगं गलिय । करकिसलयाउ ताहे वीमच्छा अंगुली जाया ।। १६५ ।। पवगयसोहं तं पासिऊण सम्बंगसंगि यामरणं । मुकं साहापियरूपदसणत्थं महीपणा ।। १६६ ।। अत्यमियसयलतारं व नहयलं लुणियसहसमिव छेत्तं । यगयरुमलं व सरं तरं य संछिन्नसाहग्गं ।। १६७ ।। दहुँच कट्टपडियं व निप्पहं विगयरूवलायनं । चम्मावणद्धनिविडद्विपंजरागारमह देहं ॥ १६० ।। तो चिंति पपत्तो मुनिउणयुद्धीऍ जायसंवेगो। वेरग्गावडियमई सरीरासारयं भरहो ॥ १६९ ।। एवंपिदनिदियदेहकारणा फह मए महापायं । कयमचंतरउदं अहो विमूढेण चिरकालं? ॥ १७० ।।

कह या पिसयामिसमोहिएण जिणनाइदेसिओ धम्मोनिप्पुण्णएण न मए सिवफलओ सम्ममायरिओ ११७१ किं चिंतामणिमह कप्पतरुवरं कामधेणुमह यायि । कोऽपि सपन्नो फहमपि लद्ण परम्मुद्दो होजा ॥१७२॥ ते बाहुबलिपमोक्खा धपणा मह भाउणो महाभागा । जेहि असारसरीरेण साहिओ सुंदरो मोक्सो ॥१७॥ एमाइनुहन्झयसाणजलण(जाले)जलावि झति । निहलो तणरासिव मोहंपसरो मरहवइणा ॥ १७ ॥ उपाडियं च फेमलनाणं निष्पचपायमुहहेउं । देविसमप्पियलिंगो गेहासो निग्गो ताहे ॥ १७५ ॥ दसहि सहस्सहिं नरेसराण तफालगहियदिक्खाणं । परियरिओ भय भरहकेवली विहरिमो वमुहं ।। १७६ ।। अह पुच्चसयसहस्सं केवलिपजायपालणं काउं। एफसमयेण निवाणमुक्गओ मरहमुणियसहो ।.१७७ ॥ इओ य सो मिरिई परिवायगो सामिमि निन्याणमुपगएऽवि साहहिं समं गामागरनगराइसु अप्पडिबद्धो विहरव, अपुन्यठाणेमु य धम्मदेसणं कुणइ, जो य कोवि पडिबुज्झइ पवजागहणं च समीहेइ तं साहूणं समप्पेइत्ति। एवं च तस्स विहरमाणस्स अन्नया कयाइ सरीरगेलण्णया महती पाउन्भूया, तबसेण य सोन तरह अप्पणो निमित्तम- सणपाणपि आहरिलं, न समइ सरीरचेटुंपि अणुहिउं, न पहवइ पइमेत्तमपि भासिउंति, ते य सगासहिया पेच्छंति सागुणोतं तहट्ठियं तहावि असंजउचि कलिऊण न पुच्छति सरीरवत्तं, न समप्पेंति भत्तपाणं, न दंसेंति वेजस्स, न उपयरंति ओसहाणं, किं पहुणा, न संकहंपि करिति तस्स, मिरीईचि जातसंकिलेसो चिंतेइ-अहो निदया .

अहो निरप्पणचिचा अहो सफजपसाहणपरायणा अहो लोयववहारपरम्मुहा अहो नियउदरभरणरसिया 'इमे सा- पुणो उपयारिणपि चिरपरिचियपि एगगुरुदिक्खियपि पासपरियत्तिर्णपि समाणधम्मपडियद्धपि अणपरयगुणगा- इणपरायणंपि मग सिणिद्धचक्खुफ्खेयमेत्तेणवि णाणुगिण्डंति, अहया न सम्ममणुर्चितियमेयं भए, जो पए महाणुभावा सरीरस्सपि पडियारमकुणंता कहं मम अस्संजयस्स उपयारे वतु ?, केवलं जइ अहंपि इमाओ रोग- महप्रणयागो पारं पायेमि ता निच्छियं पयजागहणुजुयं कमवि सयमेव पचापयामि, न एगागीहिं तीरिजंति सोडगावपायो, अह कहंपि भपियन्वयाए पसेण खओवसमओ वेयणीयस्स चिरकालभवियवत्तणओ पारिवज- पासंढपंसस्स तहाविहोसहसामग्गीउपहारओ पवगयरोगो सो समत्यसरीरो संपन्नो, विहरिओ य अण्णत्य । अण्णया य धम्मदेसणं कुणमाणस्स तस्स कपिलो नाम रायपुत्तो सगासमीणो, तेणापि पंचमहत्चयरक्ख- पपहाणो पसमाइगुणाहिहिओ पंचिंदियनिग्गहविमुद्धो निस्सेयसफलदायी परूविओ से सुस्समणधम्मो, कविलेण य युत्तं-भययं ! अण्णहा तुम्हे वज्झनेपत्यमुपहह, इमं च अण्णहा पण्णवेह, किमेत्य तत्तं ?, मिरिइणा भणियं- भद । एसो मुसाधम्मो तुह निवेइओ, इमं पुण जहत्तसाहुधम्मासमत्ययाए पवलपायकम्मयाए दुग्गदगमणसी- ल्याए यसयुनिसिप्पपरिकप्पियं कुलिंगं मए अन्भुवगर्य, तात ! एवं पारगछियं, अगो पडिवजसु निस्स- , सपि मग पाठिन्यमेव प्रयोगमसथानि मा प्राविवस्य.वेदनीयय क्षयः नवस चोदरनिरोप इति श्योपसमता या, न तु मिश्रीभाववाऽन। ।

- १ . सयं समणधम्म, फविलेण वृत्तं-भयचं ! तुम्ह संतिए एत्य तहावि अस्थि किंपि णिजराठाणं नवा?, मिरिइणा भणियं-भद्द ! समणधम्मे ताव अत्थि, इहावि मणागति, एवं च तेण अजहठियपत्थुदेसणओ निविट्ठो सागरोव- मकोडाकोडिमेत्तो संसारोत्ति । नणु किं एत्तियमेतविवरीयफहणेऽवि एवं संभवइ ?, किमिह चोजं?, जेण- विवरीयजिणागमपयमेत्त(स्स)परूवणेऽवि मिच्छत्तं । अप्पत्यभोयणेण य दुइजणगं रोगमजिणइ ॥ १७८ ॥ एसोचिय मूलुत्तरगुणगणविरहेऽवि लिंगधारीवि । सुबइ सन्यन्नुमयं जहद्वियं पनवेमाणो ॥ १७९ ॥ किं एत्तोऽवि हुए(पा) जं सरणगए णु भयभएण जणे । उम्मग्गदेसणातिक्खखग्गधारण विवइ ॥१८॥ गरुयंपि कयं पावं न तहा जीवस्स दुक्खमावहइ । जह जिणवरवयणपसूयसमयविवरीयपरिकहणं ॥१८१॥ अलं वित्थरेण । पत्थुयं भषणइ- सो कविलो सन्निवायाभिभूओ इव परमोसहं महागहपरिगहिओ इव तहाविहं मंतकिरियं पुजबुग्गाहिओ इव सम्मपरिकहणं महापवलमिच्छत्तणओ न पडिवण्णो मणागपि समणधम्म, तओ मिरिंदगा चिंतियं-न ताव परिगिण्हइ एस जइधम्म, ममावि छत्तगाइपरियरुब्वहणे गामंतरगमणे सरीरंगेलपणे अयंतिगपओयणे ण सहाइणा कजमस्थि, तम्हा पचावेमि एयंति चिंतिऊण कविलो गाहिओ नियदिक्स, सिक्सपिओ किंपिझं कहाणुहाणं, एवं च सो नियंसियकासायवत्थजुयलो पाणिपरिग्गहियत्तिदंडो पवित्तिगापमुहोवगरणपरियरिओ गामाणुगाम पिपरंप देवयं व सामियं व' परमोगारिणं व रयणनिहाणदेसगं व जीवियदायार व मिरिई पजुवासंतो परिममइत्ति, एवं च काले वोलतमि मिरिई चउरासीइं पुषसयसहस्साई सघाउयं पालदत्ता अणालो- इयपडितनियदुपरिओ कालं काऊण वंभलोए कप्पे दससागरोयमाऊ देवो जागोत्ति। सोऽपि कपिलो अपढियसत्यपरमत्थो वज्झोवगरणधरणमेत्तरसिगो जहादिढकटाणुढाणपत्तपरमकटो एगागी परियडइ । मुणिविलक्षणागारदसणेण पुष्वक्रमेण समलियइ य से समीवे धम्मसवणत्यं. वहू जणो, सोऽवि अ- वियक्तणतणो समणसत्येसु तहाविहधम्मदेसणमवियाणमाणो 'युक्तायुक्तपरिक्षानशून्यचित्तस्य देहिनः । अलब्ध- मध्यताहेतुर्मानं सर्वार्थसाधनम् ॥ १॥ इति परिचितंतो गाढपरिग्गहियमोणव्यओ दिणगमणियं करेइ । अन्नया प भामुरिरापपुत्तपमुई सिस्सगणं पधाविऊण जथादिहें वज्झाणुद्वाणं दंसिऊण य चिरकालं कयवालतको मरिऊण घंभलोए कप्पे देवो उपयुवइ । तहिं च- असुयं अदिइपुग्यं सुरलछि पेच्छिऊण तारिच्छं । अणुचिंति पयत्तो अइविम्हियमाणंसो कविलो ॥१८२ ॥ किं मन्ने होज मए दारुणरूवं तवं समा (य) किं मयलंछणसच्छहमणुचरियमणुत्तमं सीलं ॥ १८३ ॥ किं वा दुफरतपनियमनिरयचिचेसु साधुपत्तेमु । होज निहितं वित्तं नियभुयजुपलजियं पुन्धि ? ॥ १८४ ।। किंवा साहसमवलंविऊण खिचं हवेज नियदेह। पजलियतिबजालासहस्सजडिलंमि जलगंमि ।। १८५ ॥ AL - एमाइपिविहसंसयसंकियचित्तो खणं विगमिऊणं । सम्मं वियाणणट्ठा ओहिण्णाणं पउंजेइ ।। १८६ ॥ पारिवजपपन्नं अह देहं नियइ तं विगयजीयं । तेऽपि ससिस्से गंपत्यत्राहिरे मुदबुद्धीए ॥ १८७ ॥ ताहे नियदंसणपक्सपायओ चत्तदेवकायव्यो । ओयरिओ आयासे सिरसाणं तत्थ(च)कहणहा ॥ १८८ ।। वरपंचवण्णमंडलमज्झगमोऽदिस्समागरूयो य । आरिपमुहे सिस्से भासह संबोहिऊणेवं ॥ १८९ ॥ अवचाओ वत्तं पभवह इचाइ तत्तसंदोहं । तो सद्वितंतगयं तं सोचा आसुरी कुणइ ॥ १९ ॥ अन्योच्छित्ती य तो जाया सीसप्पसीसवग्गस । एवं सति वित्थरियं सवत्य तिदंडिपासंडं ।। १९१ ॥ फविलोऽपि हरिसियमणो ठाणाओ तओ गओ सुरापास । तत्थ य अणण्णसरिसे पंचविहे मुंजए भोए॥१९२ अह सो मिरिई आउयखयंमि चइऊण वंमलोगाओ। दूरदिसागयनेगमपणियाउलविवणिमग्गंमि ॥ १९३ ॥ परिसरदेसद्वियसाहुवग्गपारद्धधम्मकम्ममि । नीसेसगामतिलए कोल्लागे संनिवेसंमि ॥ १९४ ॥ जुम्म । छक्कम्मनिरयचित्तो वेपत्यवियारकुसलवुद्धी य। जाओ जयपयडजसो नामेणं कोसिओ विप्पो ॥ १९५ ॥ सो विसयपसत्तमणो दविणजणकयविचित्तवापारो । पाणवहपमुहगुरुपावठाणनिरवेक्वचित्तो य ॥ १९६ ॥ मिच्छत्तनिहयबुद्धी तिदंडिदिक्सं निसेविड अंते । असीई उ पुचलक्खे सघाउं पालिऊण मओ ।। १९७ ।। ।

अह सफयफम्मजणिए सुरतिरिपामोक्सविविठाणमि । उपजिऊण बहुसो पसुव चित्रसो दुहाभिहओ१९८ भमिऊण चिरं कालं भवमि थूणायसंनिसंमि । माहणिमाहणपुत्तो जाओ सो पुस्तमित्तोत्ति ॥१९९॥जुम्म। तत्वपि चिरकालं नियसिऊण-निपिनकामभोगो सो । परिवायगदिखें.पडिवजेउण धम्मवुद्धीए ॥२०॥ काऊण तवं विविहं पालिय नियसमयसिद्धधम्मविहिं । सव्वाउयं च परिउं वायत्तरिपुचलक्खाई ॥२०१॥ मरिऊण पुस्ममिचो तत्तो सोहम्मदेवलोगमि । दिव्याभरणविभूसियदेहो देवो समुप्पन्नो ॥ २०२॥ कालपमेण तत्तो चइऊणं चेइयंमि य निवेसे । अग्गिजोओनामा(स)भणो(अह)समुप्पनो ॥ २०३।। • सोय चउराढि पुन्यलक्साई परिपालिऊण गाउयं गहिऊण परिसायगदिक्खं मरिऊण ईसाण देवलोगे मन्झिमाऊ तियसो होऊण चिरं कालं भोगे मुंजिऊण आउक्खए चुओ संतो मंदिराभिहाणसंनिवेसे सोमिलस्स पंमणस्स सिवभहाए भारियाए पुत्वत्तेण उवपन्नोति, कयं च से अग्गिभूइत्ति नाम, सो य पत्तो तारलं, अन्नया पतत्वसंनियेसे परिम्भममाणो समागो सूरसेणो णाम परिवायगो, सो कुसलो सद्वितंतसिद्धते वियफ्षणोधम्मकहाय- क्साणे छेभो परचिचपरिपणाणे, तं चागयं सोऊण समागमो बहुजणो, आरतोय तेण नियदरिसणतत्परूवणापपंचो, आणंदियहियओ गओ य सहाणं जणो, जाया पसिद्धी, वीयदिवसे अग्गिभूई अण्णो यलोओ आगो तस्स सयासं, फया उचियपडियत्ती, उवपिहो संनिहियपदेसे, कहिओ य तेण महया पगारेण नियदरिसणाभिप्पाओ, हरिसिया , सो, एत्यंतरे एगेण मणुसेण पुच्छिओ सो परिचायगो, जहा भयवं! मयलंछणे इव जणनयणाणंदे मुत्ताफलावे सह- रिसहरिणच्छिसिहिण(हण्डि)संवासोचिए नंदणवणे इव विविहविलासजोग्गे जलहिमि व लारण्णपुण्णे रसायलेघ भुयं- गसंगसमुचिए भग्गपम्महसोहग्गे फिमेरिसंमितारुण्णे अणुडियं तुमए पवजागहणति ?, न खलु मुणालतंतुरंपरि- खमई मत्तसिंधुरखंघवंधणपरिक्खेयं न यावि सहइ सहयारमंजरी जरहढेकपरिश्खेवचरणभारं नय पमवइ धाराकराल- करवालसिहल्लेहलीलं कमलदलं, न सव्वहा तुह एरिसी सरीरसिरी काउमरिहइ निहुरजणजोग्गं तवचरणति, केवलं होयधमेत्य पणइणीविरहेण वा धणभंगेण या सयणयिप्पियदसणेण या अण्णेण वा केणइ कारणेणं, वाढं कोऊहलं मे, साहेह सम्वहा जइ न दूरमकहणिजंति । परिव्यायगेण भणियं-भह ! तुम्हारिसाणवि किं किंपि अफहणि. जमत्यि?, सुणमु जइ अस्थि कोऊहलं, अहं किर पुवं कोसंवीए नयरीए असंखदविणभायणं अणेगाणं दीणाण दुत्थियाण विदेसियाण भयंताण य सत्ताणं ताणदाणपरायणो आसि, अण्णया य रयणीए मे पमुत्तस्स सहसा समुच्छलिओ तुमुलो रयो, तो संभंतोऽहं समुट्टिओ सयणीआओ जाप पेच्छामि आइडियनिसियसग्गे दवाव- द्धपरियरे चायचमकुंतपमुहाउहहत्ये हण हणत्ति भणते धरणियलगयंपि सयं निहित्तमिव अत्यसंचयं गिण्हमाणे तहड्डियाउ चेव तुरंगमंदुराको अप्यायत्तागो करेमाणे संमुहद्वियं परियणं विविहप्पयारेहिं विड्वेमाणे कंस दोस घरवक्सरं च अवहरेमाणे जमसुहडे इव कलिकालमित्ते इव पावपियामहे इव भीसणे निकिवे भिलपुरिसे, ते य . दद्रूण मरणमपपिहरेण सिग्घ अवकमिऊण मए वाहरिया आरखिया, त य ाव मत्ता इव मुच्छिया इव गयचे- यणा इस पहु पोलापिपापि हुंफारमेत्तमपि न दिति ताप नायं मए नूणमेए ओसोवणिमंतेण वा ओसहपओगेण या पएहिं चोरेहिं निहयचेयणा किया भविस्संति, कहमण्णहा एवं निदा विवेजा ?, होउ वा ताव सजीवियं रक्सामिचिपरिमापिऊण सणियं सणियं निलुको एयत्व यणगहणे, भिटापि भवणसिलाधंभाइयं मोत्तूण सेसं पराडमेपि गहाय गया, फमेण पहाया रयणी, उहिओ जणो, जाया पुरे वत्ता, आगओ लोओ अहं च, अवलोइयं गेहं जाय तत्व एगदिणमोयणमेपि नत्पि, सीणविभवचणो कलंतराइपउत्तपि दविणजायं न पावेमि, जो नत्यि कोऽपि निगाहो तो चिंतियं मए- नीसेसजणपहाणतणेण ठाऊण एत्य नयरंमि । संपइ कप्पडिओ इव कह निवसंतो न लजामि ॥२०४ ।। दीणाण दुस्थियाण य दाउं भोयणविहि कुर्णतस्स । इहि तु निओदरभरणमेत्तनिरयस्स का सोहा ? ॥२०५॥ कह पा तुरगारूडो पुन्नि भमिऊण पुरिसपरियरियो । पचिस्सं पगागी इणि तु पयप्पयारेण ? ॥ २०६॥ कह या सहपंमुफीलियपंधवलोयस्स पंछियत्यस्स । अविपूर्षितो जीयं निरत्ययं उव्वहिस्सामि? ॥ २०७ ॥ दुबहगन्धुदुरपइरिविसरविसहब्बयणजायं । पन्मठ्ठलढविमो पथक्खं कह मुणिस्सामि ॥ २०८॥ ता मोचूण इमं ठाणं देसंतरं क्यामिति चिंतिऊण चलिओऽहमुत्तरायहाभिमुह, कालंतरेण पत्तो एगंमिसन्नि-

,
से, भिक्खापरिभमणेण कया पाणवित्ती, वुत्थो तत्थेत किंचिकालं, अण्णदिवसे य दिट्ठो मए एगो तिदंडी,
मंदिऊण सबायरेण उवविही से समीवे, पुच्छिओऽहं जहा मए तहा तेणवि नियवइयरं, निवेइमो य मए संखेषेण,
तिदंडिणा भणियं-पुत्त ! परिचयसु सोयसंतावं, अणुसरसु धीरत्तणं, सबसाहारणो हि एस वइयरो, किं च-
कि चयणिजं जं निदिए जणे नो पिरतणं कुणइ ? । पुरिमुत्तमंपि लच्छी छडइ महिलघ दुधीला ॥२०९ ।।।
नो सुइकुल न रुवं नो विण्णाणं न विकर्म न वलं । बालब गयधिवेया अपेक्षा किंपि मुयमाणा ॥२१॥
अहया जलनिहिकल्लोलसंगसंलग्गचंचलताए । कोत्युहमणिसहजम्मणवद्वियदढनिट्ठरत्ताए ।। २११ ।।
मपलंधणसमसी(सा)सियमइलाणुस्सरणवद्धसीलाए । सुरगइतुरंगसंगइर्राझियवरविवयाए ॥ २१२ ।।
दुस्सहविसमेत्ती(व)सदावियपजंतदुहवियेगाए । कंबुसिणेहरामुच्छूढगाढकुटिलत्तबुद्धीए ॥ २१३ ॥
तह पारियायपणयप्पभापजडजायपक्खवायाए । नियं लवणोयहिवासमुकमधुरत्तभावाए ॥ २१४ ॥
एयाए सबरियं फहं हवेजा महाणुभावाए ? । न हि विसरिससंसग्गी विसिगुणसाहणं कुणइ ॥ २१५ ॥
ता चयसु सोगमहुणा पोरुसमुबहसु कुंगसु करणिज । न हि विण्णायसरूवे गुप्पंति कर्हिपि सप्पुरिसा २१६
फि भद्द ! तुम एगो इमीए मुझो ? जमेयमइगरुयं । संतावं यहसि न-पत्तकालमहुणा समायरसि.॥ २१७ ॥
भणियं च मए भययं ! किं पुण एत्तोऽपि पत्तकाल मे तेण कहियं महायस! निन्छअओ सबहा धम्मो॥२१८॥

एपविउत्ताण जसो विहदंति समुद्धरावि रिद्धीओ। एएण संपउत्ताण हुंति दूरं पलीणावि ॥ २१९ ॥ एपंच मए आयनिऊण संजायभवपिरागेणं । एसा तिदंडिदिक्खा पडिपन्ना दुक्खनिम्महणी ॥ २२० ।। ता भद्द ! तए येरग्गकारणं जं पुरा अहं पुठो । तं एयं तुह सिढे एत्तोचिय कुणसु धम्ममइं॥ २२१ ॥ एत्यंतरंमि एवं सोया ओमिन्नवहलरोमंचो । पुणरुत्तनिवेसियपारिवजदिक्साभिमुहबुद्धी ॥ २२२ ॥ सो अग्गिभूइनामो मिरीइजीको तिदंडिणं नमिउं । भालयलनिमियपाणी पयंपिउं एवमाढत्तो ॥ २२३ ॥ भयवं! जाए पेरग्गकारणे तारिसंमि तुम्हेहि । जं दिक्सापडिवत्ती विहिया तं सम्ममायरियं ॥ २२४ ॥ एयस्स निसामणओं ममोवि घरवामवासणा विगया । छिनो मायामोहो विवेयरयणंपि विप्फुरियं ॥ २२५ ॥ ता नियदिपसादाणेणऽणुग्गहं कुणमु संपयं मज्झ । इय वुत्ते तेणं सो पबचं गाहिओ सहसा ।। २२६ ।। काऊण तवं तो सो धरि छप्पण्ण पुपलक्साई । सघाउयं तदंते सणंकुमारे सुरो जाओ ॥ २२७ ॥ कालपमेण पिउं सेयपियाए पुरी' पराए । भणफुले पसूओ भारदाओत्ति नामेण ॥ २२८ ।। तत्पपि सम्मजणिए मुहदुक्से मुंजिऊण घेरते । पुषफमेण पुणरवि पारिषजं पयजेइ ।। २२९ ।। फाऊण य वाटतयं कुदेसणापापलिपडलेणं । अपगुंडिऊण याहं रम्मन्ताणं व पहुकालं ॥ २३० ॥ सपाउयमणुपालिय चउयालीसं तु पुपलरवाई। पंचत्तगजो संतो तियसो होऊण माहिंदे ॥ २३१ ।। RACC

निम्मलमणिरयणमउहजालउज्जोविए विमाणमि । नियपरियणपरियरिओ कीलइ सच्छंदलीलाए॥ २३२
आउफ्सएण तत्तो चविउं सो मणुयतिरियजोणीसु । नरयकुदेचेसुंपिय पुणरुत्वं परिभमेऊण ।। २३३ ॥
रायग्गिहमि नयरे दियवरकविलस्स कंतिमइयाए । गिहिणीए गम्भम्मी पुत्तत्तेणं समुप्पन्नो ॥ २३४ ॥
जाओ समुचिअसमए नामपि य थावरोति से विहियं । सत्तेण य गत्तेण य कुमारभावं च योकतो ।। २३५ ॥
अणवरयमरणजरजम्मवाहिदुहनियहपीडियं लोयं । दहण काउकामोवि धम्ममइमोहमूढो सो ॥ २३६ ॥
नो वञ्चइ दुक्करतयविहाणनिरयाण जिणमुर्णिदाणं । पासंमि कयावि हुने अन्नतिथियजणस्सावि २३७ जुम्मं ।
एवं अच्छंतो सो पेच्छइ एगं तिदंतिणं समणं । चिविडियनासावंसं भग्गोहउउं दलियदसणं ॥ २३८॥
कुमुयं व चंददसणसेण कमलं व दिणयरुग्गमओ। सालत्तयतरुणचरणताडणाओं असोगुध ॥ २३९ ॥
तं पासिऊण पियसंतनयणनलिणो परं पमोयभरं । अइदुलहवल्लहसंगमे व सो पाविमो झत्ति ।। २४० ॥
पइजम्मपरिवायगदिक्खागहणुब्भवंतुनेहाओ । तत्तपरिपुच्छणा तस्स सगासं समलीणो ॥ २४१ ॥
नमिउं चरणे सपायरेण सो पुच्छिो य धम्मविहि । जोगोत्ति कलिय तेणपितिदंडिणा साहिलो तस्स २४२
अन्नं च इमं सिष्टं जहाऽहमिह दुक्खिओ ठिओ पुषिं। विसयपिवासाणडिओ कुसलेण तहान ठायचं ॥२४३॥
अह थापरेण भणियं भयवं! कह तं ठिओइह दुहत्तो । विसयपिवासानडिओ कहेहि कोहिलं मज्झ ॥२४॥

भणियं च तेग भय ! सुणाय पुरा विसयसलिलपडिहत्यं । अनाणमीणभीमं घिसोत्तियालोलकल्लोलं ॥ २४५॥ निलजिमजलयेलापिलासमयसत्तदुत्तरायत्तं । पावविकप्पणपंक निस्संखपवंचसंखउलं ॥ २४६ ॥ अभिमाणपोरघोस पयंडकंदप्पयाडवग्गिसिहं । दोसघणपडलकिनं तारुण्णमहन्न पत्तो॥२४७॥तीहिं पिसेसचं तपसेण य परिचत्तसगिहसंवासो दूरझियसयणपंधयो परमतायसो इय विसट्टकंदोहनयणासु पपरपओहरासु महामोगसालिणी समुहसंतकडोलवाहुविलासासु हंसगाणुसरियपयकमलासु सालसकुलकलरवामु सरसीव सुंदरासु पिलासिणीय कयाभिरई समाणो एगया अणंगसेणाभिहाणाए साए समं बुत्थो पहुं. कालं, तदणुरागवसेण य पवरभूसणदाणेण अणवरय महामोलदोगुलसमप्पणेण तंयोलफुलंबिलेषणोषणयणेण य निद्वविय पियापियामहपमुहपुरि- सचियं दपिणजायं, जाओऽदं निद्धणचंगो, मुणिमो दाइगाए, तो निपीलियाललयं च पयत्पीयवारुणीचसगं व भुत्तायसंस भोयणं य तेहिं तेहिं अपमाणकारणेहि परिचत्तो म्हि तीए, तयणंतरं निग्गोऽहं साधुरामओ, गओ निगगेहे, दिटुं च तमणेगच्छिद्सयसंकुलं एभट्टपुषसोहं मसाणं व भयजणगंति, तओ महाविसायाभिभूओ पयट्टो देसियालिए, गळतेण य पइदिणं एगत्प मुन्नसनियेसे दिहं भूमिनियडियं रक्खापलयं, गहिउं भए विहाडियामो निविडजउजडियागो रक्खागंठिओ, दिलु च एगस्स मज्झनिहितं लिहियपवरक्खरं भुजखंड, पाइयं च कोऊहलेण, परिभापियो य तलिहियगामनामदिसाभागलंधणसमेओ रयणकोडिप्पमाणनिहाणयइयरो, हरिसियमणेण संगो- वियं च तं सघपयारेण, पहिओ तयणुसारेणं, पत्तो अकालखेवेण भुज्वलिहियंमि गामे, निरूविओ निहाणप्पएसो, अवलोइयाई लिंगाई, जाव सवाणिवि लिहियाणुसारेण मिलंति, तओ मे पाउन्भूओ परमप्पमोओ, पसत्थनिसाए ये दिसायलिपक्खेवपुरस्सरं खणिउमाढत्तो णिहाणपएसं जाव य हत्यप्पमाणमेत्तं तं न खणामि ताव समुट्टिया उन्म- डफडाडोवभीसणा तडिसिहातरलललंतजीहजुयला मुहमारुयसंवलियजलणफुलिंगुग्गारदारुणा पुच्छच्छटाताडिय- धरणिवट्ठा दीवयसीहा फुरंतरत्तदित्तनेत्ता महाभुयंगा, तेहि य संदंसेहि य तडतडति तोडियं मह सरीरं, निचिट्ठो महायिसायेगेण निवडिओऽहं भूमीए, विइकता रयणी, ममाणुकंपाएघ समुग्गओ भययं दिणयरो, अवलोइओऽहं गामजणेण, विण्णायविसविगारेण य दयाए पडियारिओ, तहाविहोसहमंतकिरियाए जायं.च पगुणं सरीरं, पुट्ठोऽहं गामजणेण रयणियइयरं, कहिओ य मए तस्स जहष्ठियनिहाणवतंतो, तओ तत्थेव चीसमिऊण कइक्य चासराई पुणरवि पत्थिओ एगदिसाए, अण्णया य गच्छंतस्स मिलिओ एगो पुरिसो, समाणसीलयाए य जाया मज्झ तेण समं मेत्ती, पत्यावेण य तेण एगते समावेण नियेइओ मम विवरप्पयेसजक्खिणीसाहणकप्पो, अन्भत्थिो य सघायरेण जहा-जइ तुमं सहाईभवसि ता विपरं पविसामो, भोगगाढलोलुयाए पडिवण्णमेयं मए, तो अखं. डपयाणएहि गया वलयामुहं नाम विवरं, विरइया से दुवारपूया, तप्पियानो जोइणीओ, मुमुहुत्तनक्खत्तंसि गहाय वाढं पत्थयणं परिकलियहत्यपईया पविट्ठा तत्य, उचनीयगणाणि वोलिता सणियं सणियं गया दूरदेस, दिट्ठा य झुडति एगत्य निपुंजमामुरा पपरकणगसिंहासणनिविटा एगा जक्सफनगा, अविय- गंदयलललंतुजलकुंडलकिरणोलिविच्छुरियवयणा । नाणामणि(मय)भूसणससिरियरेहंतदेहलया ॥ २४८॥ आमच्यधूलमोत्तियनयसरहारावरुद्धधणयट्ठा । पप्फुलमणहर(हरा)यम्महतरुतरुणसाहंध ॥ २४९॥, पापालसिरिप रदप देवरमणिप जणियमणमोहा । ललियकरकलियलीलासरोरुहा सुंदरावयवा ॥ २५० ॥ भुषणप्रयभूयं रूपं दहुं अदिद्वपुर्घ से। मयरद्धपसरविहुरा अम्हे तप्पासमल्लीणा ॥ २५१ ।। सावि अम्हे भागते पेच्छिऊण सन्निहियपजलंतपयंडजालाफराले झडत्ति कुंडे पविठ्ठा, अम्हे पुण महा- मोग्गराया इस विदाणवयणा चिंतिउं पयत्ता-किं पच्छाहुतं नियत्तामो उयाहु तत्थेव तदंगसंगसंलग्गलायन- पुने जलपहुंडे पयंगो इस अत्ताण सियामो?, फेवलं दारुणो दहणो खणद्वेणवि दहइ देह, संसइओ य तीए सर्द्धि मीरगो, जीवंता पुणोऽपि भदाई पेन्टिस्सामो, ताप सहसथिय एगनिकुंजाओ कुंजरोष गरुयंगभारो अंगभारघरद- रिपधरणितलो घरणितटताढणमगुच्छरतपढिसयसहस्साहिरियदिसाभोगो दिसाभोगपसरंतकज्जलगवलगुलि- पालियलयकालप्पभाजाटो करपरियमहंतनरसिररुवालो कालरतिजणगो इव दुप्पेच्यो वयणेण व धूमवर्ति भुय- माणो फारफुफाररउद्दकमिणमुयंगपद्धकेसमारो समायओ तं पएस झडत्ति खेतपालो, तो तेण अचंतरोसारुणच्छेपा पेन्डिऊण मणिया अम्हे-रे रेपुरिसाहमा! विगट्ठमीलसमायारा कायरडियमेतवित्तसियसरीरा किं नियचित्तावटुंभ न मुणह ? जं एत्य आगया, ता एण्हिमणुभवह दुषिणयफलंति भणिऊण पवणपणुण्णछिण्णपण्णं व भएण कंपमाणा सहसचिय चरणे धरिऊण वालच्छगलगब अम्हे महया वेगेण उलालिया तो पएसाओ, निवडिया य वलयामुह- वियरवारमूले, तओ समागयमहानिद्दावेगा इव गमिऊण जामिणि समुग्गयंमि दिणयरे उम्मीलियनयणकमला परिचिंतिउं पवत्ता -अहो को एसप्पएसो ? केणेहाणीया? कहं वा धरणीए पसुत्ता? कत्थ वा तं विवरं? कहिं वा सा कपणगा? सुमिणं माया वेयं विभीसिया व ? मइपिन्भमो वावि? । एवं चिर संसइया होऊणं मुणियपरमत्था ॥ २५२ ॥ ठाणाउ तओ चलिया पचा वेण्णायडमि नयरंमि । तत्यवि विजासिद्धो दिट्ठो सिपसुंदरो नाम ।। २५३ ॥ तो बहुविहप्पयारं विणएणाराहियो पयत्तेणं । तुटेण तेण दिण्णो मज्झं कयाइणीमंतो ।। २५४ ॥ फहिजो य साहणविही तो मए चंडिगाएँ गेहमि । गुरुणा जहोवइट्ठो पारद्धो जाव होमविही ॥ २५५ ॥ साइसरहियत्तणो तणग्गकंपेवि भपपिसिठ्ठस्स । धिट्टत्तगजोथिय मंतसाहणं मम कुर्णतस्स ।। २५६ ॥ उत्तालुत्तालकरालकालवेयालचंडपरियरिओ। एगो महापिसाओ सहसचिय उढिओ भीमो ॥ २५७ ॥ जुम्म। ताहे तारिसपिगरालदसणुप्पण्णमरणभयविहुरो । विस्सुमरियमंतपओ पहापिओज् सगिहहुत्तं ॥ २५८ ।। तेणापि घिस्सिक्सिओत्ति भणिऊण विगयसंकेण । अइलंबपाणिणाकरिसिऊण नीओ सिवाएँ पुरो॥२५९॥ .

ताहे मुद्दीऍ हलो तहा जहा चिविडिया ममं नासा । अन्नेऽवि अमगर्दता भग्गा निन्मग्गरूपेण ॥ २६० ।। ता मो महायम! तए मुट्ठोऽहं सवइयरं पुषं । सो एस जइ न पत्तिजसीह ता पेच्छ मज्म मुहं ॥ २६१॥ भह धारेण भणियं भययं पयसदिस्समाणेऽपि । भोगपिवासादोसे को मइमं नेय पत्तियइ १ ।। २६२ ।। जुत्तं तुम्हहि रुयं अहंपि काउं इमं समीहामि । ता पणुगिण्हह संप: पारिबजप्पयाणेणं ॥ २६३ ॥ दिपणा य तेण दिल्या जाभो सो धम्मफरणनिरयमणो। दढतपियदुस्सहतयो मिच्छत्तपिलुत्तयोहेणं ॥२६४॥ चोत्तीमयुषलस्से सपाउं पालिऊण पळते । मरिऊण बंभलोए उपवण्णो भामुरो तियसो ॥ २६५ ॥ नियबुद्धिसिप्पिरुप्पियतिदंडिदंमणपरूढनेहेणं । पारिषजग्गहणं उन्भवग्गणाइ संपत्तं ॥ २६६ ॥ सकुलपमंसापइयरनिवद्धदढनीयगोपफम्मेणं । माइणपमुहे नीए फुलंमि जम्मं च मिरियस्स ॥ २६७ ॥ जिणपरागमविपरीयपरूयणं कुलपसंसं । दूरं परिवजह भो पियक्षणा! सघकालंपि ॥ २६८ ।। इय पद्धमाणचरिए महमठाणालिपरियरिए । मिच्छत्तपंसुमइलियजणमणमलयालणजलंमि ॥ २६९ ॥ भरहमुयपढमपपढियतिदंडिपामंडमंसणागभो । भयजणपिम्हयफरो सम्मत्तो वीयपत्यायो । २७० ॥ ॥ इति गुणचंदररिरहए सिरिमहापीरचरिए वीयपत्यायो सम्मत्तो ।

(ततीयपत्थावो)
तिइंडिमवसमेया मणिया पत्तच्या य मिरिइस्स । एचो य जहावित्रं साहिजइ विस्सभूइस्स ॥१॥
इहेच जंबुद्दीने दीवे भारहवाससिरसेहरोपमे पइदिणभवंतविविहमहूसवे नीसेसनयरविक्खाए रायगिहे नयरे
पढमो सोंडीरचफस्स वलहो गुणिवग्गस्स सम्मओ पयइलोयस्स पाणप्पिो पणइजणस्स भुयदंडलीलारोवियभूमि-
भारो विमुद्धबुद्धिपगरिसवीमंसियधम्मवियारो विस्सनंदी नाम' नराहियो, मयणलेहा नाम से भारिया, विसाहनंदी
कुमारो, तहा परूढगाढपेम्माणुवंधो सरीरमेत्तविभिण्णो विसाहभूती जुपराया, तस्स रूवाइगुणरयणरोहणधरिणी
धारिणी नाम देवी । इओ य सो मिरिइजीयो भलोगाओ चुओ संतो चउग्गइयं संसारकतारमणुपरियहिऊण अण-
तरभवजणियतहाविहकुसलफम्माणुभाषेण समुप्पणो तीसे गर्भमि पुत्तत्ताएत्ति, अण्णया पसूओ विसिटे वासरे,
कयं पिस्सभूइत्ति से नाम, कमेण परिचत्तवालभावो गाहिओ सो पिउणा कलाकलापकोसलं, तारुणमणुप्पत्तो परि-
णाविको बत्तीसं मुररमणीविम्भमाओ पवररायकुलसमुभववालियाओ, ताहि य समं बहुप्पयारं कीलंतो कालं
गमेइत्ति । अण्णया य सयलतइलोयदरिसियवियारो तरुवराणपि विहियलावण्णो मुणीणंपि. कयचित्तचमकारो स-
मागको महुमासो, जत्थ य-
पोढपुरंघियोरयणमंडलपडिहयगमणवेगओ। पिययमविरहविहुरतरुणीयणदीहरसासतरलिओ ॥२॥

चंदणनीवकुमुयफमलायरकुवलयगंधवंधुरो । दाहिणपवणुदिसिहि पवियंभइ नायइ गंधसिंधुरो ॥३॥ अण्णं च-चंचलचरणचलणपरिवोलिरमंजुलकणयनेउ। करयलरणझणंतमणिकंकणकलरवपसरमणहरं ॥४॥ कणिरनियंवर्षियकंचिगुणकिकिणिधालयलालयं । सहइ वरंगणाण चाउद्दिर्सि चचरि चारुगीययं ॥५॥ एवंविहं महुसमयं दडे विस्समूई कुमारी समग्गविभूईए चाडकरनरभडचेडपरिकिनो अंतेउरतरुणीजणपरिय- रिओ गओ पुप्फकरंडयं नाम उजाणं, जत्थ तरुवराभोगे गायंतिव अमंदमयरदर्विदुपाणपरवसभमिरभमरगुंजिएहिं पणचंतिप खरपपणुपेलिरमहलपलवभुएहिं हसतिष डिंडीरपिंडपंडुरपरिप्फुडकेयइदीहरदलेहि । जम्मि य- जंबुजवीरखजूरसाहिंजणा, सज्जनालियरिफणिसप्पला अजुणां । खइरसिरिखंडकप्पूरपूगीतला, पीलुनिवंवलियउयवडपिप्पला ॥ ६ ॥ कवलिनोमालियामाहवीसालयारालईसग्गनवनीपहितालया। पउलवंसालितापिच्छयाकच्छिया, सघकालंपि रेहति जलसुत्थिया ॥७॥ जंच-कईिचि सहयारतरुमंजरीमंडियं, कहिचि बेइलफुलंतगंधडयं । कहिंचि कंकेलिनवपल्यालंकियं, नाइतरुणीकमालत्तयालंकियं ॥८॥ फहिचि नवपाडलापुप्फनियराउलं, कहिंचि विटंतममरापलीसंकुलं । .

कहिचि घरमालईमउलमालथियं, नाइनियविहवदसणेण रोमंचियं ॥९॥ अण्णं च-कारंदहंसवगचफवायमारंडकीरकुररेहिं । जीपंजीवविजलजलवायसखंडरीडेहि ॥ १०॥ हारीयपंचवण्णयपारवयपमुहविविपक्षीहिं । मुसिणिबंधयेहि य सेविजइ सयाकालं ॥११॥ जत्य य यम्महदुस्सहसरामिघाएहिं जजरंगीओ पालमुणालुप्पलसत्थरेसु सिसिरेसु रमणीओ ॥ १२ ॥ विणयंति विरहिणीओ दिणाई करपिहियसवणजुयलाओ। परयताररवारसियसवणमुच्छागमभएणं ॥१३॥जुम्म। रेहंति जत्य चंपयतरुणो नवकुसुमनियरसेहरिया। आरूढमयणजलणन्य पहियनिवहाण दहणत्यं ॥ १४॥ सरपवणुच्यमयरंदपिंजरं पेच्छिंऊण रविपि । मज्झण्हेऽवि हु संझं संकति रहंगमिहुणाई ॥ १५॥ जत्थऽक्समयणदमणा तरुणो मुणिणोय सुमणसोवेया। मुहलवलीलालसिया भुयगीओविलासिणीओ य ॥१६॥ तत्य एवं विहंमि उजाणे सो विस्सभूई कुमारो पवरतरुणीजणसमेओ अणिमिसाए दिट्ठीए पेच्छमाणो वण- लछि फोऊहलाउलियपरियणदेसिजमाणमग्गो काणणंतरेसु परिन्भममाणो सायरं पसीयह कुमार! पेच्छह इओ गंजरिजइ सहयारापली इभो फुलंति मल्लियाओ इओ पल्लपिजति बालककिलिको इओ कोरइजति कुरुवयनि- उरुया इओ कुसुमिज्जति कणियारनियरा इओ मउरिजति पुन्नागाइसाहिणोत्ति, एवं उजाणपालेण निर्देसिजमाण- तरुगणो पणकीलाए दिणाई गमेइति । अंतरा य सुणेइ राइनीईसत्याई विमरिसेइ गूढत्यपयाई अभिणयाइ पि- । मिहरिजहिया नाश्याई भरदविजापियाखणेहिं हापभावहत्ययाइपत्यावणपदुपहिं नाडइजपुरिसेहिं नि- गामेर य पेणुपीणाणुगपं गायत्रणामो पटुपोरणप्पयारमणहरं पंचमगेयं, तहा पगंतदेसटिओ निमुणेइ दुईणं मोपालंमापनाई। फदं? तीने मंप मंगिऊण पग्नुिपमणुसरतेणं । नाह! तए जाजीपं दिनो लहुयत्तणफलंको ॥ १७ ॥ गुदय ! तुदरिददुस्पदमिदिपसमत्वं ममारतीए । तीसे सरसीमुं निहियाई नयनलिणिनालाई ॥ १८ ॥ परिगरसहपारगणपनामंजरिगंटणेण परदियह । तीये ताण निमित्तं घटा मन्झंगुलीण पहा ॥ १९ ॥ पगामपणे कयपिरिहालये नीलकंठाटयंठे। परिमंता मझ मुया पदासणं उद्धवंतीए ॥ २०॥ पर पिउ प: पिउ एगो गो रमतं गणं धीरा । धफा मेहि जीहा पुणरत्तं पादरंतीए ॥ २१ ॥ म परिमा अपल्या यह तुह पणयिणीऍ दुपिमहा । जप जीति पंखमि कुमार! ता तं लहुँ सरसुं ॥२२॥ तदा पयार गोजगलिपपरिकुपियकामिणीपमायणप्णयणायणप्पयंचचिरपणेण कयाद मुयसारियासलाययि- नोएप या परोप्परमानिकामिणीरुपालकोलाहलनिमामणेग कयाइ णाणाविहदूदेमोवणीयापुषतर्मदोह- दोपलगदाणेण रुपाद गंमपपणमिहंडिनंडारलोषणेण विवि कीलइ । अण्णया य कुमारस्स कामिणीहि समं दुरोण रगतम गमागमो मांदिपनमनो।

- तो अंतेउरसमेओ चलिओ जलकीलानिमिर्च, पत्तो काणणसरसीए, तयणंतरं च- सरसीतडपिडविसरापमुफझंगुच्छलंतसलिलभरं । झिलइ महलकलोलपेलणुचेलिरो कुमरो ॥ २३ ॥ महाए तरुणीसो रणंतमणिमहलाफलावाओ। खिप्पंति पराप्परपलरीउ भयतरलियच्छीओ ॥२४॥ फरकलियकणयसिंगयसलिलपहारेहि पोढरमणीओ । विहवइ कुमारो कोवभरियदरपाडलाडीओ ॥२५॥. पियफरपुंसुलासिरनियंवतडतुटगेहलगुणाहि । निवडतकिंकिणीहि पलाइयं इत्ति वालाहि ॥ २६ ॥ घोरघणघ(धा)मसमजलबहियपूराएँ झत्ति सरसीए । कमलाई चयणलायण्णनिजियाई व बुद्धति ॥ २७॥ इय विविहसलिलकीलाहिं कीलिउ जुवइसत्थपरियरिओ । ओयरिओ सरसीओ गओ कुमारो नियावासं ॥२८॥ एत्यंतरे अस्थमिओ गयणचूडामणी दिणनाहो, मउलिया कमलसंडा समं माणिणीमन्नुणा, पिप्पउत्ताई चमवायमिहुगाई सह मिहुणदिणविरहेण, पट्टियाणंदा इओ तो परिभमिउं पवित्ता कोसिया समं पंसुलिपिल- याहि, निलीणाई नियहाणेसु सउणिकुलाई समं मुणिजणेण, तहा निसायरसेण्णं व भीसणं पसरियमंधयारं, मयर- द्धओघ विप्फुरिओ सघनो पढमप्पओसपईवनिवहा, एवं पयट्टे संझासमए कुमारो काऊण पोसकि तेहिं को- ऊहलनम्मालायरकणियगीयाइविणोएहि विगमिऊण खणंतरं पसुत्तो सुहसेजाए, कमेण य पभाया रयणी, समुग्गओ सहस्संसुमाली, उडिओ कुमारो सयणीयाओ, कयपाभाइयफायघो पुषविहीए दोगुंदुगुव पिलासिणीम- ज्झगो विलसइति । एवं च तत्थ सायंदिणमभिरममाणस्स सरंति वासरा ।

. दे अन्नया य विस्सनंदिणो महारायस्स अग्गमद्दिसीए दासचेडीओ पुप्फफलगहणत्यमागयाओ पुप्फकरंडगुजाणं, दिहो ताहि विस्सभूकुमारो अंतेडरसमेमो बहुप्पयारं तहा बिलसंतो, तं च दद्ण समुप्पण्णगाढामरिसाहिं ईसी- समिजमाणमाणसाहि सिम्यमेव पडिनियत्तिकण कहिओ रायम्गमहिसीए कुमारस्स काणणकीलावइयारो, खर्ण- तरे य दीदं नीससिऊण पुणो भणियं ताहि-देवि! किं तुज्य जीविएणं? किंवा रजपित्थरेण ? किंवा विमण ? जर तुम्ह पुत्तो चिसाहनंदी पुप्फकरंडगुजाणे न कोलेजा, एवं च आयन्निऊण अवियाररमणीयत्तणओ इत्थीसहा- यस्स अदूरदसित्तणमो मइपसरस्स अभीरत्तणो नियकुलकलंकुग्गमस्स पकओ महापरिकोवो देवीए, परिचत्तं भोयणं उझिओ सरीरसकारो पेसियो नियनियठाणेमु सहीवग्गों, कइवयदासचेडीपरिबुडा य पविठ्ठा कोवघरंमि, रयणिसमए य समागयेण विस्सनंदिरिदेण देवि अपेच्छमाणेण पुहो कंचुगिप्पमुहो परियणो, कहियं च एगेण- देव! अमुगंमि गेहे मिलाणवयणकमला केवि कारणेण देवी गयत्ति, तो राया तमायन्निऊण ससंभमं तत्थेव गओ, दिठा य फोयेण मिसमिसंती उहसासरोगाउरध दीहं नीससंती देवी, दिनासरे आसीणो नराहियो भणिउमादत्तो य-देवि! फिमेरिसी अवत्या ? किमत्य कारणं १, साहेमु परमत्थं, न ताव मुमरेमि थोपि निय- दुपरियं, न यापि ममाणुवित्तिपरायणो परियणोऽपि मणागपि अवरज्झइ तुज्झ, नेव य विविहरयणाभरणसंभारेहि है सूणामत्थि, ता र्फि निरत्यओ एस कोपाडंबरोत्ति ?, देवीए भणियं-महाराय! सयं चिय नस्थि केणावि पगारेण . खूणं, केवलं किमेएण निरस्थएण सयलजणसामण्णण ?, रायणा भणियं-किं पुण अनिरत्ययं सयलजणासामण्णं च?, देवीए भणियं-महाराय! पुप्फकरंडगुजाणे परिभोगो, राइणा जंपियं-किं तेण तुझ?, देवीए बुच-तेण मे पोयणं विसाहनंदिकुनारस रमणत्यंति, राइणा भणियं-देवि! मा कुप्पसु, मुंचसु असदज्झवसायं परिहरसु इत्थीजणसुलभ चावलं समिक्खेसु नियकुलकमं, किं तुमए दिट्ठो कोऽपि अम्हाणं कुले सुओ वा एगमि पुप्फकरंड- गुज्वाणटिए पुर्विपि पविसमाणो ?, ता कहं पुधपुरिसागयं वक्त्यं चूरेमि, सबहा अण्णं किंपि पत्थेसु, देवीए भ- णियं-महाराय! गच्छ निययमंदिरं, उजाणलाभाभावे केत्तियमेचा अण्णपयत्थपत्थणा?। रजेणं रछेणं पणेण सयणेण बंधवजणेणं । ससरीरपालणेणवि न कजं किंपि मह एत्तो ॥ २९ ॥ जीपंतीविहु नरनाह! नाहमेयं तुहप्पसाएणं । जइ पुत्तं कीलंत पेच्छामि तदाऽफलं जीयं ॥३०॥ नरनाह! तुह समक्खंपि नेस पुजइ मणोरहो जइ मे । पच्छा दूरे सेसं भोयणमेचेऽवि संदेहो ॥३१॥ वजघडिओऽसि मने जमेगपुनपि परिभवदुहत्तं । दळूण सुहं चिट्ठसि अहह महानिरणुतायोऽसि ॥ ३२ ॥ इय सलिलेहि य वृहुविहययणेहिं रिदमाणसं तीए । तडमिय महानईए दुहाकयं नेहनिविडंपि ॥ ३३॥ रना भणियं सुंदरि! मा संतप्पसु करेसु करणिज । अच्छड सेसं दुरे जीयंपिह तुज्झ आयत्तं ॥ ३४ ॥ एवं वहुं संठविऊण गओ नरिंदो अस्थाणमंडमि, आइया मंतिणो, साहिओ तेर्सि रहमि समग्गो देवीको- यवइयरो सफलफमयपत्या य, मंतीहिं भणिय-देव! वीसत्था होह, अम्हे गंतूण देविं पख्येमो, अणुनाया य राइणा गया देवीए सगासं, भणिया य अणेगप्पगारेहि, न य कहपि संवुझाइ, तओ विलक्खक्यणा समागया राहणो सगासे, भणि पयत्ता य-देव! निन्छयं देवी गाढजणियकोवा मरणंपि अन्भुपगमेजा, ता सपहा जहा तहा अणुणयणजोग्गा, रना भणियं-भो फिमेवं चाहरह?, र्फि तुम्भे न जाणह अम्ह कुलधामं ?-जमेगमि रममाणे उजाणे अन्नो न पपिसइ, वसंतमासपविट्ठो य मासग्गसो चिट्ठइत्ति, मंतीहिं भणियं-देव! जाणेमो, केवलं दुन्नि- रंगहो इत्थीमहागहो, राइणा सविसायं भणियं- एगत्तो माया पल्हत्यिजइ फुलफमपरूढा । अन्नत्तो मरइ पिया आयडियं संकडमियाणि ॥ ३५ ॥ संपजइ धुषमेहि अपत्तफालेऽविय विहिवसेणं । दढनेहवंधवंधुरवंधवजणचित्तविच्छेओ ॥ ३६ ॥ महिलायचो राया जुत्ताजुत्तं न पेच्छए किंपि । इय अवजसो दिसासु अखलियपसरो चिरं भमिही ॥ ३७॥ ता मंतिणो उवायं तमियाणि कुणह कंपि परिसुद्धं ।जह सा जीवह देवी सकुलपयत्था य निवहइ ॥३८॥ एवमायन्निऊण जं देवो आणवेइत्ति भणिऊण ठिया एगते मंतिणो, सुनिउणवुद्धीए य सम्म निच्छिऊण कजतचं साहियं नरिदस्स, जहा-देव । एवं पत्तकालं किल पर्चतराया देसमुस्सिखलो विहवेइ य, एतदस्थसंघद्धा लेहारिपा फीरंति, ते य तुम्हाण लेहे समप्पंति, तत्वावधारणाणतरं पयाणयं च दवापिसइ, तदा कर सुगई साम-

.
तवग्गो, कुमारोऽपि विनायवश्यरो फुप्फकरंडगुजाणं मोनूण एइचि, एयं च उभयमवि सुपडिपिहिवं भवर, एप-
मायन्निऊण अभुवयं राइणा, उढिया मंतिणो, साहिओ देवीए पगंतट्टियाए एस वइयरो, सहरिसाए कयं तीए
भोयणं, पमुक्को कोपाडवरो, वीयदिवसे य लिहियकवडलेहहत्या उलियजंघा गाढपरिस्समकिलंता उवद्यापिया
मंतीहिं अपुधपुरिसा, नीया य रायसमीवे, खित्ता तेहिं लेहा, वाइया सयमेव राइणा, विनाओ तदत्थो, कवडको-
वप्फडाडोयपुष्वं च भणिया नियपुरिसा-रेरे पुरिसा! ताडेह सन्नाहभेरि, नयरदूरे पइट्ठह गुडरं आयह दिव्या-
उहाई समप्पह जयहत्यिं जेण करेमि पत्थाणति चुचे तहचि निधत्तियं पुरिरोहि, इओ य भेरीसद्दसवणओ संखद्धं
सामंतमंडलं पगुणीकया मयगलंतगंडत्यला कुंजरपडा, संबूढा मुहडसत्था, चउहिसिपि पयट्टाई तुरयघटाई, मिलिया
सेणाहियइणो, किं बहुगा ?-हलहलियं सयलं भूमंडलं, ठिओ पत्याणमि णरिंदो, एत्यंतरे अविनायपरमत्यो पत्था-
गद्वियमुपलब्भ नराहिवं निग्गो पुप्फकरंडगुज्जाणाओ विस्सभूई कुमारो समागओ रायसमीवे निवडिओ चलणेसु
पुट्ठो वइयरं, साहिउमारद्धो य नरिंदेण, जहा-वच्छ! अत्थि पचंतसीमालो पुरिससीहो नाम मंडलाहियो, सो य
पुर्व पणयभावं आणावत्तित्तणं पडियजिऊण य संपइ दरिसियतिध्ववियारो निहयसीमागामजणो अम्ह मंडलमइक-
मइ, ता पुत्त ! महंतो एस में परिभयो । अविय-
सपियपियामहपमुहजियं महिं पेच्छिऊण हीरांति। कह सकलंक जीयं निरत्ययं संपइ वहामो? ॥ ३९ ॥

. अजपि केऽपि सपुरिसा पयंडभुयदंडदलियपडिवक्खा । गिण्हंति परस्स महिं अम्हे न नियंपि रक्खामो॥४०॥ भग्गुच्छाहं रिउपग्गनंदणं मुक्कचित्तवटुंभ । निवडियसहं च सीमंतिणीमो जणयंति किं पुत्तं १ ॥४१॥ ता पुच! पत्तकालं अजसपंकप्पसमणगजलकप्पं । जरविहुरंगरसायणमहुणा सरणं रणे मज्झ ॥ ४२ ॥ एवं च रपणा सिटे कोवदट्ठोटपुडो उठिऊण निवडिओ चरणेसु कुमारो, विनविउमाढत्तो य-ताय! मुंचह कोयसरम, केत्तियमेतो सो दुरायारो?, नहि लीलादलियमत्तमायंगकुंभत्यलो केसरी समोत्थरइ गोमाउयं, निय- कुलसिलोघयसमुपसिहरदलणदुललियं निवडइ एरंडकंडे सहस्सनयणकुलिस, नेव य पडिपुण्णमंडलहरिणकदि- णयरकवलणलालसो गिलइ तारयजालं गहकल्लोलो, ता पसीयह विरमह तुम्हे देह ममाएसं अवणेमि तुम्ह पसारण तस्स घट्टसोंडीरिमस्स भुयदंडकंडं, न य अम्हारिसेसु विजमाणेसु जुत्तमेयं तायस्स, तुम्ह पयायोचिय साहेइ कज्जाई। तहाहि- पुनमहासेलुछगसंगिणो उग्गमे व सूरस । दूरदिसिपसरियपि हु तिमिरं किरणचिय हर्णति ॥४३॥ मीरगहिरघोसा विचरंमुहवाहिउग्गयइनिवहा । आगयगयाई रयणायरस्स चेलथिय फरेद ॥ १४ ॥ उम्मडदंडडामरविलसिरपरपचकोसगम्भाई । हिमगिरिणो कमलाई हणंति पवणुद्धयतुसारा ॥ ४५ ॥ - - इय मणिए गाढोवरोहेण दिण्णो आएसो राइमा कुमारस्स, पणामपुव्ययं पडिच्छिऊण दवावियं तेण पयाणयं, चलियं चाउरंग सेन्नं, फहं चिय:- गंडत्थलपगलंतुग्गदाणधारंधयारियदियंता । चलकन्नतालवाडियमयगंधायद्वियदुरेहा ॥ ४६॥ अघोरघोसगलगजिविहियखीरोयमहणसंकासा । उजलताराभरणा गयणाभोगव भासंता ॥ ४७ ॥ कंयलीवणकयसोहा गेरुयरसलित्तवियडकुंभयडा । जंगमया कुलसेलच पत्थिया हथिणो सिग्छ ।। १८ ।। चलिया य पवणवेगा खरखुरसिहखणियखोणिणो तुरया। फेणुग्गिरणमिसेणं जसं च कुमरस्स वियरंता ॥४९॥ करकलियकुंतकोदंडसेल्लभलयसुतिक्खकरवाला । सन्नद्धवद्धकरया पयंडभुयदंडवलकलिया ॥५०॥ नियसोंडीरिमवसओ रिउसेन्नं जरतणं य विगणिता। सपहुप्पसायपरवसहियया जीएऽवि निरवेक्खा ॥५१॥ पइसणविमुफहकारपुकारुकरिसतुट्टसन्नाहा । गेहनियत्तियदइया चलिया दप्युन्भडा सुहडा ॥५२॥ बहुविहाहरणभरिया रहनिवहा घणघणारवरउदा । सबपहेसु पयहा पवणुद्धयधयवडाडोवा ॥ ५३ ॥ इय चातुरंगसेनं नरवइवयणेण पहियाणंदं । मुणिदाणजायपुन्नं व कुमरपासं समलीणं ॥ ५४ ॥ तओ मंजतो गिरिसिहरावयद्धमहल्लभिलपलीओ निभच्छंतो जणवयविद्दवणवद्धलक्खं चरटपक्वं अवलोयतो नगरगामारामरमणीयं महीमंडलं पडिच्छंतो मग्गे सामंतसमप्पियं विविहालंकारकरितुरयपमुहं पाहुडं पत्तो विज्झगिरिसमीयं, एगत्य निवेसिको संधापारो, तो य पहाणपियक्षणपरियणाणुगो चलिओ कोउहलेण विज्झ- गिरिमयलोइ । अंतरे य--- उत्तंगमत्तकुंजरकुलाई पेन्छ। जहिच्छचाराई । रेवातडरूढमहलसलईकवलणपराई ॥ ५५ ॥ निसुखाइ पेम्ममरालसजुवईपरिकिनकिन्नरावद्धं । कररूलियतालकलरवसंचलियं पंचमुग्गारं ।। ५६ ॥ निसरझंकाररमायण्णपणघोससंकियमणाणं । तंडवमस्सिक्खियपंडियाण पेक्खा सिहंडीणं ।।.५७ ॥ तयणंतरं च पुरो पयही सगाणो गायतं व पयणगुंजियसरेणं हसंतं च विप्फुरियफारफुलिंगुग्गारोहिं पणथं- तं व समीरपसरियमदछजालाफलाहिं विलुलियकेसपास व गयणगणलंबमाणधूमपडलेण नियइ दारुणं दावानलं, तंच अलंपिऊण कमेण पहाणपुरिसं व तुंगायारं सुवंसपडिबद्धं च, नरेसरं व पररयणकोसं जणाणुगयपायच्छायं च, फाऊरिस व दुहृसत्ताहिद्वियं निगुरसरूपं च, महियाहिययं व दुलंघणिज्ज पोहरोषसोहियं च, आरूढो विझगिरि । तमो चिर काणणेसु निज्झरेस विपरेसु दुरारोहसिहरेसु कयलीलीलाहरेसु देवोपभोगुब्भडगधेसु सिलापट्टएम विवि- हमणोहरप्पएसेसु विहरिऊण परिस्संतो उपविटो एगमि भाचीलयाहरे । एत्यंतरे पढियमेगेण चारण- 'पिंझो साराणुगो नियं चियं नम्मयाएँ परियरियो । सारंगजणियसोहो गयकुलफलहो दयावासो. ॥ १ ॥ उच्दरामाभारो यिवृहपिनो मयणसुंदरसरीरो । एपंपिहो तुम पिच कुमार! कि अमहियमेत्य ? ॥ २॥ एयभा- यन्निऊण परितुट्ठो कुमारो, भणिय च-अहो साहु सिलेससार पढियमेएण, ता देह एयरस दीणारलक्खग, ज दवो आणवेइत्ति भणिऊण पडियनं भंडागारिएण, खणंतरेण गओ नियआवासं । कयं पयाणयं, कमेण य पत्तो पचंत- देस, तहिं च पेच्छद पमुइयपक्कीलियं गोमहिसिपसुकरहरासहपउरं धणधण्णसमिद्धं सुद्धगामागरनगरं नियजण- जाणवयं, विम्हियजणेण य आहूया विसयमहत्तरा सिविणो य, तंवोलदाणाइवहुमाणपुरस्सरं पुच्छिया य लोयसु- स्थासुत्थवत्तं, तेहि भणियं-देव! तुम्ह मुयपंजरंतरनिलीणाणं अम्हाणं को सपनो मणसावि असुत्थयं काउंसमीहेजा ?, न हि जीवियसायेखो पंचाणणगंधकेसरकुरलिं तोडेजा भुपगरायफणफलगमणि या गिण्हेजत्ति, केवलं एत्ति- यमेव अमुत्थं- जमेत्य दायियसुद्धायारेहि पणतरुणीगणेहिं, नयणचावपमुक्कडक्खियमग्गणेहिं । दिसिदिसिनियपह- णिपि पइदिणु पंथियहूं, हीरइ हियर्ड हयासहि पहि पेक्खंतियहिं ॥ १॥ पिसयदोसदुहसंचयकहणपरायणहं, धम्ममग्गु देसंतह पइदिणु मुणिजणहं । भोगुपभोगु जहिच्छइ गिहिं निवसंतएहि, अम्हहिं करणु न लब्भहिं भवभयसंकियहिं ॥२॥ इय निसुणिऊण कुमरेण दरवियसियकवोलं हसिऊण सुचिरं पसंसिऊण य तयणविन्नासं दवावियतंवोला वि- सजिया सिद्धिणो विसयप्पहाणा य, तयणंतरं दूययपणेण भगाविसओ पुरिससिंघो, जहा-कुमारो तुह दंसणुस्सुओ पदाचि, एपमायनिऊण य पुरिससिंपनखइणा कुमारस्स आणयणनिमित्तं पेसिया नियपहाणपुरिसा, तदणुरोहेण गमागमओ कुमारो, पपेसियो नगरंमि परमविभूईए पुरिससीहेण, काराविओ भोयणं, समप्पिया करितुरयसंदणा, उपणीयमणपि पम्यं दविणजाय, पिनत्तो य मालतलपडियकरसंपुढेण तेण कुमार । गाढमणुग्गहिजोम्हि तुमए जं नियचरणफमलेहिं पवितीयं मह भयणं, ता कइचयदिणाई पडिवालेह एत्येव, पुणोऽवि दुलहं तुम्हेहिं सह दंसणंति मणिए पुत्तो कुमारेग-मो नरिंद! अपुषो तुह पेम्मपवंचसारो पियालायो अणपणविणयपहाये अच्छेरयभूया प- दियत्ती मणसायि अतिणिज सजणतणं, ता एरिस तुह गुणगणेण गाढमागरिसियं मम सणद्धेणवि चित्त, जइ पुण कश्यप पासराणि तुमए सदि यसामि नूणं न पडू परवसस्स नियचित्तस्स हयामि, सचं च इमं पढिजइ-"अत एव हि नेदन्ति, सापयः सत्समागमम् । यद्वियोगासिलूनस, मनसो नास्ति भैपजम् ॥ १॥" ताऽणुजाणेसि में गमणाएत्ति पुत्ते दुस्सहतचिसोगसोगदमियमणोऽमुघरं हयगयरहसमग्गसामग्गीए अणुगच्छिऊण कुमारं पलिओ पुरिससीहो, ऊमारोऽपि अफ्रांडपयाणगेहि चलिलो रायगिहनगराभिमुह । इभो य विस्सनंदिणा नरिंदेण सो नियपुचो पिसाहनंदी मणिो- पन्छ! जहिलं पण-छिपेन्टणं कुण मपन्टिमन्झगो । परिसंकं समस्सपि अपहतो एत्य उजाणे ॥१॥ पपमापनिऊण विसाहनंदी कुमारो पहियाणंदसंदोहो पमुपनीसेसयापारतरो अंतेउरममेओ पिचित्तणीलादि उज्वाणे संठिओ कीलइति । सो य विस्सभूई अणवरयमागच्छंतो संपत्तो रायगिहे, नियनियठाणे पेसियसामंतसे- गावइपमुहयरियरो गाढाणुरागेण य चिरदसणुकंठिओ पुचप्पवाहेण पुप्फकरंडगुजाणे पविसिउमादत्तो, भणिओ य दुपारदेसहिएण पडिहारेण-कुमार! न जुत्तं तुम्ह एत्य पपिसिउँ, जेण विसाहनंदी अंतेउरसहिओ इह पविट्ठो कीलद, विस्समूहकुमारेण भणिय-भद्द ! कइया पविठ्ठो ?, तेण भणियं-तुम्ह गमणाणतरमप, एवमायन्निऊण समु- प्पन्नतिषकोपमरारुणनयणो पिडालतडपउियभिउडिभासुरियवयणो तकालुच्छलियसेयर्विदुजलजडिलियसरीरो कु- मारो एवं चिंतिउमारतो- पचंतकुद्धनरवइवइयरववएसओ धुवं पुर्वि । उजाणाओ इमाओ नियबुद्धीए नीणिआ रना ॥१॥ जेण सयं चिय दिट्ठो सो देसो सुत्थगामपुरगोट्ठो । परचक्कचोरअभिमरभयरहिओ धणकणसमिद्धो ॥२॥ ता नूणं नियपुत्तस्स कीलणठें इमंमि उजाणे । अवजसपरिहरणत्यं कवडमिमं विरइयं सचं ॥३॥ पाढं अजुत्तमेयं आयरियं निच्छियं नरिंदेण । न हि विस्सासपरवसहिययंमि जणे घडइ माया ॥४॥ एवं खणं निग्गमिऊण तेण समुप्पन्नसमहिगकोवाइरेगेण तजिया विसाहनंदिपुरिसा-रे रे दुरायारा! मए अप- रिचत्तेऽपि उजाणे केण तुम्हे पवेसिया ? को या तुम्ह पुरिसायारो ?कहं वा अविण्णायपरकमा एत्य सच्छंदमभिरमह ? मए नियाणं कत्तो या तुम्ह परिचाणंति भणिऊण दुषिसहाभिमाणपरव्यसयाए नियपलदसणत्यं पहओ, निहुरमु- द्विपदारेण करमरपणयमाहो पछिटो फपिटपाययो, तदभिपाएण य कुलसेलताडिय व थरहरियं मेइणीवड तुट्ट- निमितपणा निरनियाई मपलफलाई दंसियाणि य बिसाहनंदिपुरिसाणं, सगधं भणिया य-रे रे पुरिसाहमा! जद एयाणि पाडियाणि तहा पाडेमि तुम्ह मुंडाणि, अवणेमि दुविणयसीलयं, विहाडेमि उजाणरमणकोऊहलं, फपलं उमि तायम्म पीदेमि नियाल कलंकरस पिचिकिमि लोयायवायरसत्ति मणिऊण उपसंततिषकोहावेगो गंगमग्पमुपगमो एवं पितिउमादत्तो- पिसयपरम्पसहिराया ही किंजिणा न पेच्छति । कत्य व न दुफरंमिपि ययसाए संपयति ? ॥१॥ को या न जाययापरपहिया तिक्मदुपसरिटोली । दमोलिनिपिसेसा जतफिया निवडा सिरंमि ॥२॥ तुम्कोपि पियुजणनिदियोऽपि फो या विमुफमजानो। न फरेबा दुरिणयं विसयपसत्ताण सचाणं ॥३॥ पिपयाणं पुण निपिम्पकारणं निच्च्यं मपन्छीमो। निहिणा पावेण विणिम्मियाउ नणु केण फजेणं ? ॥६॥ नूर्ण न दुग्गदुग्गइपदणदुदाई कयारि सुमियोऽनि । पेन्डेजा मणुयजणो जइ जुषहपरंमहो होजा ॥५॥ पामर फरिपराणं हरिमाण प पागुरा विममयो । पंजरमिय निहगाणं पईयफलियन यठमाण ॥ ६ ॥ मीणा जापिय जणाण सेठापयारमुहियाणं । महद विस महंत महिलाजंतं कयं विहिणा ॥५॥ जिपिर-नवमालपारिपटमंचलोरि नामरहिगुमरगंधो । दिसि जेमि मणमि नो पार परिणी ॥

। अइरेगुद्दीवियवम्महोऽपि निम्महियसयललोओऽपि । जुबईविरत्तचित्तं नो चालइ मलयपवणोऽवि ॥९॥ सरयनिसायरकिरणुजलावि नो कोमुई मणागपि । दावेज वियारं पंचवाणवलदलणधीराणं ॥ १० ॥ जोयणतिमिरच्छाइयविवेयनयणो पुरा गिहे वसिओ। अहह कहं दुट्टमई निरत्ययं एत्तियं कालं? ॥ ११ ॥ अहवा किमइकंतत्थसोयणेणं निरत्थएणं मे । अजवि किंपि न नट्ट करेमि सद्धम्मकम्ममहं ॥ १२ ॥ एवं च गरुयसंवेगावन्नमाणसो सबहा पवट्ठमाणविसयविरागो निच्छियसंसारासारत्तो गओ संभूइसूरिस्स पासे, जो य केरिसो?- अइपसत्यगुपरयणसायरो, तेयरासिना व दिवायरो। सोमयाए संपुन्नचंदओ,जो विसुद्धसुहवेल्लिकंदो ॥१॥ मेरुसेलसिहरव नियलो, संघकजभरवहणपचलो । सुरनरिंदपणिवयसासणो, दुद्दकामतमपडलणासणो ॥२॥ , तवऽग्गिदहपावो विसुद्धभावभावओ, सया तिगुचिगुत्तओ पसत्यलेसजुत्तओ। पयंडदंडवजिओ जिणिंदमग्गरंजिओ, पणठमाणकोहओ विणीयमायमोहओ ॥३॥ जणाण योहकारओ कुतित्थिदप्पदारओ, अपुवकप्परक्खो पणट्ठसचुपक्सओ। गुणिंदविंदवंदिओ असेसलोयनंदिओ, अणेगछिन्नसंसओ पणहसबदोसओ ॥४॥ तस्स एवंविहस्स गुरुणो पलोयणेण समत्यतित्थदंसणपुयपावं पिवऽप्पाणं मण्णमाणो सन्यायरेण पणमिऊण घरणामलं उपपिडो सनिहियभूमिमागे, गुरुणाऽपि पारदा मामहणापूरियपंचयण्णरवाणुकारिणा सरेण धम्मदे- समा।उहा- संसारमंदरंगे सलमेहि य चिचरूवहिं। सो नत्यि फिर पएसो जीरोहिं न नपियं जत्य ॥१॥ पउगाजरपडलाउनमपण्णवेऽणेगमो फरतेहिं । दुहिएहि मजणुम्मजणाई उम्मेहि व फहिंपि ॥२॥ गारियगेगुप्पती नो पापिया पभूयकालेऽपि । तीएपि हु पत्ताए फहिचि फम्मक्रामओयममा ॥३॥ पम्मत्यस्मशादणकारणमेगंतियं न मणुयचं । पायंति पापरिहया भममाणा वियिहजोणीसु ॥ ४ ॥ रद्धेऽपि तत्प नरसामनासहूपमोफ्यदुक्रोहिं । निहयाण धम्मरुम्मुबमोऽपि दूरेण पयेजा ॥ ५ ॥ नीरोगचे पत्तेऽपि गदारिदविदुयसरीरा । उदरभरणत्यपाउलचित्ता पोलिंति नियजीयं ॥६॥ इसारिएऽपि परिणामारविनिवापारा । लोभेण मोयणगि काउंन तरंति पेलाए ॥ ७ ॥ संतोरोणी गित्तरुपनरेगा मइलमदतिमा । मपण्णुमयं सम्मं मुयंति नेपापपुति ॥ ८॥ समपशुधम्मपोदे जाएपितु कम्पपरिणामणे । नीमेसगुणापासो गुरूपि न कर्दिपि मंप ॥९॥ उदेऽपि गुरमि समस्यरसुरित्यारपयदपपईये । सिद्धिपुरपरमपयवी न पयट्टर तदपि पिरइमई ॥ १० ॥ तीएपिनिगपागलारानिसकारणं पायो । पमरतो न पमामो मटि तीरेइ यणारिय ॥ ११ ॥ । . T ।

इय उत्तरोत्तरमहप्पबंधहे उप्पसाहणिजंमि । मोक्खसुहे धण्णाणं केसि पि मणो समुल्लसइ ॥ १२ ॥
अन्नेसि एवंविहसमग्गसामग्गिसंभवेऽवि मई । उम्पजद संसारियसुहेसु विरसावसाणेसु ॥ १३ ॥
को वाऽविहु सलहेजा को या नामपि तेसिं गिण्हेजा। जे भोगामिसगिद्धा रमंति इह सारमेयव ।। १४ ॥
अविय-जोव्यणपडलच्छाइयविवेयनयणा मुणति तरुणीण । केसेसुं कुडिलत्तं न उणो तासि चिय मणमि ॥ १५ ॥
यहाराबुद्दाम उन्भडनासं सुदीहरच्छं च । पवियंभियसत्तिलयं नियंति वयणं न उण नरयं ॥ १६ ॥
परिणाहसालिवित्तं सि थि(थ)णेसु न धम्मवुद्धिसु नियंति।पेहंति तणुयमुपरं साणंदान उण नियमाउं ॥१७॥
सुरमणुयगईपरिहंपि सुंदरं भुयजुयं पसंतति । जंघोरुजुयं अइअसुइयंपि उवर्मिति रंभाए ॥ १८ ॥
इय भो देवाणुप्पिय! विप्पियहेऽपि जुवइजणदेहं । मणमोह्णवम्महचुपणपुण्णचित्ता अभिलसंति ॥ १९ ॥
तेचिय पमाणमवलंविऊण भोगेसु को पयट्टेजा ? । कुपहपवण्णो कि होज कोइ कुसलाणुसरणिजो ॥२०॥
नवजोधणोऽवि निप्पडिसरूवफलिओऽवि लच्छिनिलओऽवि। पवरविलासीवि तुमं भदा धुवं धम्मजोग्गोऽसि२१
तेणेविहपवरोवएसरयणाई तुज्झ दिति । न कयावि पुण्णरहिया चिंतामणिलाममरिहंति ॥ २२ ॥
इय भणियंमि गुरुहिं समहिगसंजायधम्मपरिणामो । भत्तिभरनिन्भरंगो कुमरो भणिउं समाढत्तो ॥ २३ ॥
भययं ! सव्यमसेसं कहियं तुम्हेहि सियमुहकएणं । ता सम्म पव्यजं निरपज देहमह इहि ॥ २४ ॥

एवं च मणिए सो गुरुणा समुझियरयणाभरणो अंगीकयगुरुचरणसरणो सिद्धतभणियविहाणेण गाहिओ
जिणिददिक्खं सिक्खपिओ पइदिणं कायषफला जाणाविमो सिपसुहनिबंधणं संजमधणं पाढिओ सामाइयप-
मुहं मुत्तति । इओ य कुमारपधजासवणवजासणिताडणुप्पण्णपरमसोगो अंतेउरसमेओसमं जुवराएण समागओ
पिस्सनंदी, सविणयं सूरि मंदिऊण पणमिओ अणेण विस्सभूई साहू, भणिओ य सोपालंभ सप्पणयं च एसो-पुत्त!
कि जुत्तमेयं पपरकुलुप्पन्नापं तुम्हारिसाणं १ अनिवेइऊण नियतत्तं जमेयं विहं दुकरं साहुकिरियं पडिवपणोऽसि, ता
पच्छ! साहेस को तुन्झ चित्तनियहेऊ ? किं वा अम्ह दूसणं पडिवण्णो ? केण वा तुम्ह वयणं पडिकूलियं ? कि-
मेवं एफपएथिय अदक्षिणतणमन्भुवगओऽसि ? हवउ वा सेसजंपणेण, तुमं विणा कस्सेयाणि अम्हे सकजं सा.
हिमो? विसमाययानिवडियाणं को या आलंचणं?, ता सव्यहा अजपि परिययम पम पडियजसु रजं कीलेसु
पहिलं पुष्फारंडगुजाणे गा पूरेसु सनुमणोरहे मा अणाहीकरेसु पालकमलिणीवणं व सस्सिरीयं पदुजणं मा उपे.
फ्सेमु पुचपुरिसरक्तियं नियजणवयं मा पडिबजसु गाढगंठिनिहुरहिययत्तणति ।
तो पिस्सभूइमुणिणा पसमपहाणं पयंपियं एयं । मो मुंवह संतावं कुणह जहापंछियं कजं ॥१॥
नो किंचिपि धपणिजं इहत्यि सम्मेऽपि निययकजेसु । उजमह सेसचागेण जेण लोगेऽवि पयडमिमं ॥२॥
सयणाइसिणेहरिमोहिएहिं कीरति जाइं पायाई । दुग्गइगयाण ताई कडुयविवागं फलं देति ॥३॥

न य बहुमुपपरिओऽपिह विहुरे थेपि कुणइ साहारं । सयणजणो मोत्तूणं एक जिणदेसियं धम्मं ॥ ४ ॥ इय मणिए नियदुधरियपेहणुप्पण्णगाढसंतायो । काऊण पायपडणं जहाऽऽगयं पडिगो राया ॥५॥ विसभूई सम्ममहिगयसाधम्मो गुरुचरणमुस्सूसापरो दूरज्झियमुहिसयणसंघयो जीवियमरणनिरवेक्खो पंपिंदिपदित्तसपिजयपरो पहुं फालं गुरुकुलं पजुवासेद । अण्णया य सम्म समहिगयमुत्तत्थो विसेसेण विहियम- णपरिफम्मो जोगोत्ति कलिऊण गुरुणाऽणुण्णाओ समाणो एगलपिहारितणं पडिवजिऊण छठ्ठमाइ निगुरं तयो- फम्म कुणमाणो सम्म परीसहच अहियासेजमाणो वीयरागोब गामनगरागराइसु अममाएंतो पइक्खणं वीरास- णुकुडयासणाई कुणमाणो पइदिणं सूराभिमुहं आयार्यितो नियजीवियभहियं पाणिगणं रक्खितो वायालीसदो- । सविमुद्धपिरसाहारगहणेण संजमसरीरमणुपालेंतो गामाणुगामं विहरतो समागो सुरिंदपुरिविन्भमाए महुराए नय- रीप, ठिो थिपमुपंडगविवजिए उकिद्वतवनिरयमुणिजणसंगए एगतदेसे, तहि च निवसंतो एगया परमसंवेग- गयमाणसो नियजीवियनियमणत्यं चिंतिउमारतो । जहा- एसोभिकंखइ सुहाई जिओ दुहाई, दूरेण मोत्तुमभिवंछइ तुच्छबुद्धी । एवं न जाणइ जहा न फर्हिपि धम्मसंबंधसिद्धिविरहेण भवंति ताई॥१॥ मोगे समीहइ करेइ रई कहासु, देसित्थिपत्थियसुभोयणसंगयासु ।

सीउपहदसमसगाइ परीसहे य, सम्म तितिक्खइन मूढमई पमाया ॥ २ ॥ सत्तू वरं निसियधारकरालकालकतिच्छडालकरयालकरो सुकुद्धो । घायत्यमुजयमई वरमुग्गभोगभोगीसरो इसिउमुहमरो रुणच्छो ॥३॥ उइंडमारुयपईवियदोहजालामालाउलो य जयणो वरसंगलग्गो। नीसेसदोसनिलओ न खणंपि नूगं, जुत्तो न गंतुमहमो हि इमो पमाओ ॥ ४ ॥ एए हि सत्तुपमुहा मणुयाण दिति, तिव्यापि एगभवगोयरमेव मछु । एसो पईभवमुदुस्सहतिक्खदुक्खलक्खरखणी तदहिगं परिवजणिजो ॥५॥ वजणमेयस्स पुणो आहारचागओ घडइ सम्म । ता सबहेव जुत्तं मम काउं उग्गतवचरण ॥ ६ ॥ इइ संपहारिऊण य समारद्धं तेण मासखमणं, कओ विसेसेसुजमो समाढत्तो पइदिणं झाणप्पबंधो निरुद्धो मणप्पसरो, एवं च कमेण पडिपुण्णे मासक्खमणे पडिलेहियभंडोवगरणो अतुरियं अचवलं जुगमेत्तनिहित्तचक्खुपसरो मुत्तर सिपजंतकाले चलिओ भिक्खानिमित्तं उच्चावगिहेसु गोयरचरियाए, परिभममाणो उग्गमउप्पायणादोसे सम्म निरूचेमाणो लाभालाभेमुवि अरत्तदुटो पगिट्टतवाणुहाणकरिसियसरीरत्तणेण य तणंपिव परणेणावि पकंपमाणो परिसोसियमंससोणियत्तणेण य पयसिराजालावणऽट्रिपंजरो धवलपाडिक्यमयलंछणो इय कलावसेसो त रायम-

ग्गमोगाढो जत्य सो विसाहनंदीकुमारो पिउच्छाए रण्णो अग्गमहिसीए धूयापरिणयणत्वं पुषमावासिओ चिट्ठइति ।
अह तं मुणि दहण जायपरभिण्णाणेहिं पुरिसेहि भणिओ विसाहनंदी कुमारो, जहा-सामी ! मुणह तुम्हे एवं पवइ-
यगं?, सो भणइ-सम्मं न जाणामि, तेहि भणियं-कुमार! एसो सो विस्सभूई कुमारो जो पुचि पवइओ, तं लक्खिऊण
जागो तस्स पुष्यामरिसेण कोयोत्ति, एत्यंतरे सो तवस्सी तंमि पएसे वचमाणो इरियासमिईवक्खित्तचित्तत्तण अत-
कियमेव पणोलिओ अहिणवपस्याए गावीए, पडिओ य निसट्टो धरणीए, ताहे तेसि विसाहनंदिपमुहपुरिसेहिं दहण
तं तहानियडियं संजायगाढहरिसेहिं को सिंहनाओ अप्फोडिया तिवई दिनाओ तालाओ पारद्धो कलयलो, में-
णियं च महया सहेण-भो भो कत्थ गयं तमियाणि कविट्ठफलपाडणवलं जेण गोमेत्तेण विनिवाडिओऽसि १, इमं च
निसामिऊण बलियकंधरो विस्सभूई जाब विप्फारियलोयणो अमरिसेण पलोएइ ताव दिवा विसाहनंदिमुपहा पर-
भिषणाया य, तयणंतरं च पलीणो से उबसमपरिणामो ववगओ विवेजो समुच्छलिओ महाकोको समुलसियं वीरियं,
धायिऊण य सा गहिया सिंगेसु गावी पडाइयव भमाडिया सीसोवरि पक्खित्ताय धरणीए, भणिया यते,जहा-रे रे
दुरायारा! दुरुम्सुकपरकमा हीणा सनसो य विरहिया मं उबहसह,न मुणह जहा दुबलस्सऽवि पंचाणणस्स सिगा.
लसहस्सेहिविन लंपिज्जा परकमो, सुलहुयस्सवि विहंगरायस्त न तीरइ सोडे भुयंगमेहि चडुलचंचुप्पहारो, तहा-
जइपिहु निहरतक्कम्मकिसियकाओ वियाणिोऽहमिह । तहविन रे! तुम्हाणं लक्खेणवि अस्थि मम गणणा ॥१॥

- रे पिरियपोसिया विउसदसिया कि परेण भणिएण? । अच्छिपडियाबि तुम्हे न कुणह मे र्फिपि परियाचं ॥२॥ निम्मच्छिऊण एवं साहित्येवं मुतिक्खययणेहिं । गंतूण य नियठाणं साहू चिंतेउमाढतो ॥३॥ अजपि न मणागपिपि पुवाणुसयं चयंति मइ एए । पधजोवगर्यमिवि निधारणपइरिणो पाया ॥ ४ ॥ 2. अहया एयाणं चालिसाणं किं एत्थ दूसणं? जेण । पुवायरियाण सुहासुहाण एसो दसावागो ॥ ५ ॥ ता तह करेमि संपइ परमवपत्तो जहा य सुमिणेवि । एवंविहअवमाणहाणं नो कर्हिपि पेच्छामि ॥६॥ इय फयसंकप्पो सो अविमावियसमयसत्यपरमत्थो । अविचिंतिउत्तरोत्तरसंसारावडणदुहनिवहो ॥७॥ भत्तं पथक्साउं नियाणवधं च काउमुजुत्तो । पचासण्णमुणीगवि समक्खमेवं पजपेइ ॥८॥ जइ ताव ममं दुफरतपस्स छठमाइरूपस्स । सज्झायझाणसहियस्सिमस्स सन्यायरफयस्स ॥९॥ वायालीसेसणदोसरहियसुटुंछभोयणस्सऽविय । सुचत्यतत्तचिंतण[पर]गुरुजणविणयाणुचरणस्स ॥१०॥ पंचमहव्ययधरणस्स पावि फलमलमत्यि नणु किंपि। अतुलियवलकलिओऽहं ता होजा अण्णजम्ममि ॥११॥ एवं च नियमिऊणं ठिओ सुद्धसिलायले, निसामियनियाणवंधा य समागया इयरसमीवयत्तिणो तवरिसणो, भणिो य सबहुमाणं तेहि-भो महाणुभाष ! सयंचिय मुणियजुत्ताजुत्तस्स नस्थि जइवि तुह किंपि कहणिज त- शावि एवं निवेइज्जइ-जेण न लोहफीलियानिमित्वेण फोऽवि कुणइ देवउलपलीवणं, न या कोडिप्पमाणरयणरा- .

सिणा किणिज्जइ फागिणी नेव य गोसीसचंदणागरुपमुहसारदारूणि दहिऊण कीरति इंगाला, न य एवंविहनिकलं- कसुचिरचरियविविहतवहिं फिंपागफलं पिव पजंतदारुणो काउं जुजइ नियाणपंधो, अण्णं च--- कि पचणगुंजिएहि कंपिजद मंदरो रउद्देहि । दुजणवयणेहि मणो किंवा पक्खुइ साहणं ? ॥१॥ चिरकालुब्यूढं कि मजायमइकमति जलनिहिणो । हरिणकदिणयरा कि तिमिरंप्पसरेहिं रुझंति ॥ २ ॥ निम्मलगुणरयणमहानिहाण ! तुम्हारिसावि सप्पुरिसा । पसंति एरिसं जइ धम्मसिरी ता कमलियउ ? ॥३॥ • कत्थव पचउ विणओ ? वोढुं को वा खमो सममियाणि? भग्गनिवासो गच्छउ कत्थ पराओ विवेओऽवि?॥४॥ एमाइविविहवयणेहि भासिओ जा न देइ पडिययणं । नियनिपठाणेसु गया ताव मुगिंदा निराणंदा ॥ ५ ॥ पिस्समूहवि अविचलियणियाणवंधज्शयसाजो अणालोइयपडिफंतो कालमासे कालं किया उकोसद्वितीमो महासुके देवलोगे देवो समुपपणो, तत्तो उवहित्ता जहा वासुदेवो होही जहा य से पिया पयावइत्ति भविही तदा एत्तो कहिजड़। इहेव जंबुद्दीवे दीवे भारहे वासे पोयणपुरंमि नयरे जहत्याभिहाणो रिउपडिसत्तू नाम राया, तस्स य सयल अंतेउरपहाणा भद्दा नाम आगमहिसी, तीसे चउमहासुमिणपिमुणियावयारो अपलो नाम पुत्तो, अशंतमहायलो विस्सुओ य, एगया य तीसे देवीए पाउन्मूओ गब्भो, जाया य कालेण सव्वलक्खणपडिपुण्णसरीरा कण्णगा, कयं च उचियसमए मिगावइति से नाम, कमेण य निरुपमारूढजोषणगुणा एवं सोहिउँ पपचा- कसिणमुसिणिद्धकुंचिरचिटुरचओ तीऍ उत्तमंगमि । वयणेंदुविन्भमागयविडप्पसोहं समुपहइ ॥१॥ मालतलेऽवि लुलंती अतिकुडिला चिहुरवल्लरी तीसे । रेहइ वम्महरपणो विजयपसत्थिन्च आलिहिया ॥२॥ सरलेहि लोयणेहिं तीऍ कयोलेहिं चंदकंतेहि । अहरेण पउमरागेण रयणवाणं व सहइ मुहं ॥३॥ संखो इव रेहावलयलंछिय कंठकंदलं विमलं । संठियविचित्तमणिलट्ठगंठियं सोहए तीए ॥ ४ ॥ कंदप्पनरिंदनियासपिन्भमे तीऍ थोरचणवढे । हारो पडिहारतुलं आलंवइ लंवमाणो सो ॥ ५॥ रंभाभिरामपीवरमूरुजुयं कणयकमलकंतिछं । थंभजुयलं व छजइ विसयमहासोक्सभवणस्स ॥६॥ वहलालत्तयरसर्पिजरं व मणिकुट्टिमंमि संकंतं । कमलोवहारसोहं चलणजुयं दावए तीसे ॥७॥ एवंविहा य वरजोगचिकाऊण सा सव्यालंकारविभूसियसरीरा भद्दाए पेसिया पिउणो पायवंदणत्थं, गया चेडीचफवालपरिबुडा निवडिया नरिंदचलणेसु पेच्छिया संभममरियच्छिणा सव्वायरं रण्णा पणयालापपुरस्सरं च भारोपिऊण तमुच्छंगे रूपेण जोव्यणगुणेगा य वाढमक्सित्तचित्तो विचिंतिउमाढतो-अहो सुरसुंदरीरूवाइसयपरामर- कर रूवं अहो सम्माययवसुंदरं लायणं अहो सरयचंदचंदिमानिम्मलं कतिपडलं, अहो वेणुवीणाविजइणी वाणी, सम्वहा भुयणच्छेरयभूयमिमीए किंपि पिलसियं, नूणं पुर्घ परिसं न निम्मियं खत्तियकुले कन्नगारयणं परमेसरेण विहिणा, तेणं चिय मयरद्धएण परिग्गहिया रई तिसूलपाणिणाऽवि परिणीया पायसुया महुमहेणवि मंदरम्महि य- सीरजलदिसमुद्धिया जलमाणुसी पणदणी कया मुरंदरेणापि पुलोममुणिकनगा उब्बूढत्ति, अहो अहं नमो मज्ज्ञ जस्स अंदेउरे रयणायरेन एरिसं कण्णगारयणं समुप्पण्णंति । अब कोमलुच्छुचायोऽपि चम्महो पंचकुसुम पिसिहोऽपि । यज्झपणुलोहनिहुरसहस्सवाणो व विप्फुरिभो ॥१॥ जत्तो जत्तो सा धवलपम्हले लोयणे परिक्खियइ । ततो तत्तो सोऽविहु निसियं सरधोरणिं मुयइ ॥२॥ अत्याणजणोऽविहु यम्महेण संताविओ हु पासेण । रिउपडिसत्तू राया तदेगचित्तो विसेसेण ॥ ३॥ एवं च मयणसरप्पहारविहुरियमाणसो सो नरिंदो परिभाषिउं पबत्तो-अहो एसा इयाणि परजोग्गा वहइ तार्कि काय ?, किमेरिसरूवाइसया कण्णगा परस्स दाऊण सगिहाओ निस्सारिजइ ?, सबहा न जुत्त- मेयं, जइचिटु जणो अविसेसेण कण्णगाणं अण्णप्पयाणेण पउत्तो तहावि गडरिकापवाहो एसो नालंगगहाणं सुबु- द्वीणति कयनिच्छो अणवेक्सिङ गरुयमाचंदकालियं लोयाववायं अविमंसिऊण चिरप्परूढं नायमग्गमनिग्गहि- ऊण मयणयेयणं अप्पणा चे तं परिणेउकामो कहकहवि आगारसंवरं काऊण धूयमंतेउरं विसजेर, बोयदियो बाहरापिऊण सेविसत्थवाहपमुहं नयरमहाजगं सामंतसेणावइवग्गं च सुहासणत्यं सबहुमाणं भणइ--भो भो पहाणलोया ! तुम्हे कुलववत्थाणं जुत्ताजुत्ताणं नयाणं संसयत्थाणं लोयधामक्वहाराणं परवगा निच्छयकारगा य, , अदाणंपि मनत्येमु पुरानि पुन्छणिजा, ता मंपयं साहेह जमेत्य विसए रयणमुप्पंजइ तस्स को सामी ?, अविण्णा- पपरमत्येहि तेहिं मणिय दे किमेत्य पुच्छणिजं ?, तुम्हेयिय सामिणोतियुत्ते तिश्युत्ते एयमेव वयणं भणावि- ऊण नरंपदणा उपहारिया माऽपि य कन्नगा, भणिया य ते-अहो धूया एसा मम अंतेउरे रयणभूया पाउन्भूया भगो तुम्दाणुण्णाजी अहमेयं सयं परिणेउं चंडामि, अणइसमणिजं सु तुम्ह ययणं अम्हाणंति, एवं भणिए लजाव- मयरतकंपरा नरोप्परगुदमरलोयमाणा जोहयमणसंकप्पा अपरिभावियायणसिट्टमाणचित्तपीडा गया नियनियठा- णेमु गुरजपपमुस्था, मा कण्णया पसरवासरे वारिजमाणेणानि महाए देवीए पडिसलिजमाणेणऽयि कुलमहत्तरएहि उपदगिनमाणेणवि नम्ममचिोहिं सोनालंमं बिजमाणेणयि मंतीहि दुहविवागमणुसासिञ्जमाणेणवि धम्मगुरूहि अ- गुमरियपिशेण करेणुपइ(ण)व मणिरारियपमरेण गंधपरिवाहेण परिणीया सा नरिंदेण, उपिया जग्गमहिसीपए,तीसे गदि पिगयमुदगणुमुंजइत्ति । मा य भहा देशी दखूण तारिसं जणनिंदणिजं उभयलोयनिरुद्धं तियचउफचयरेसुजणह- मणि रणो पइयरं मंजायगाइपित्तनंताया अयलेण पुत्तेग समं महया रिद्विवित्यरेणं पहाणजणसमेया गया दक्सि- पाप, तत्प य पगत्धभूमिमागे निसिया नपरी निम्मियाई धालहराई उरियाई सुरागाराई कारावियाई पाया- रगोउरारंति, गाय पुरी महंतीए ईमरीए कारियत्ति माहेमरित्ति गुणनिप्फण्णनामेण देसंतरेमु पसिद्धिं गया। नत्य प गपसो कुमारो भद्दादेवि मोत्तम पिउपाममागो, एवं च काले वर्गमि लोगेणं तस्स राइणो सबूया-

कामित्तणेश पयापइति नाम कयं । अण्णया य सो विस्सभूई महासुकदेवलोयाओ चविऊण उर्वयण्णो मिगावइए
देवीए गम्ममि पुत्तत्ताए, तओ सा रयाणमि सुहपसुत्ता सत्त महासमिणे पासित्ता पं पडिबुद्धा, पहिहियया य गया
रपणो सगासे, निवेइओ सुविणवुत्तो, रना भणियं-देवि! निच्छियं भुषणविक्खायजसो सयलसामंतमलिमंडल.
मसिणियकमकमलो पयावपडिहयपडियक्सो कुलफेऊ तुह पुत्तो भविस्तह । जेण-
पवंचिह मुमिणाई देवि! पुण्णेहिं कहवि दीसति । हरिसभरनिभरंगी अभिनंदमु ता तुममिमाई ॥१॥
इइ जंपिऊण रण्णा वाहरिया सुमिणपाढगा कुसला।ते य नरिंदाएसं तहत्ति पडिवजिउं सहसा ॥२॥
पहाया कयवलिकम्मा परिहियसुविसुद्धसुंदरदुगुल्ला । सिरनिहियक्षयकुसुमा निडालकयरोयणातिलया ॥३॥
फरकलियनिमित्तागमपोत्ययसत्या समत्यनयनिउणा । पजायागयविजा समागया शत्ति निवभवणं ॥४॥
सीहासणेसु सन्यायरेण उपवेसिया नरिदेणं । फलफुलदाणपुब्बं सुमिणत्यं पुच्छिया ताहे ॥५॥
तेहि य निमित्तसत्याई पित्यरेणं सबुद्धिविहवेणं । परिचिंतिऊण तह निच्छयं च काऊण अण्णोऽण्णं ॥६॥
भणिओ पयावइनियो जहेरिसाणं विसिढसुमिणाणं । अणुभावेणं नूगं पयडो नीसेसभुवर्णमि ॥७॥
तिखंडभरहसामी अप्पडिहयसासणो य तुह पुत्तो। होही अप्पडिमपलो इह पठमो सासुदेवोनि ॥८॥
आयन्निऊण एवं पहिचित्रेण ते नरिंदेण । दाऊण धणं विविहं विसजिया नियनियगिहेसु ॥९॥

मा य मिगावई देवी पुणोऽपि नरिंदेण कहिए सुमिणपाढगसिहे सुमिणढे पहिहियया सुहंसुहेणं गम्भमुखहइ, अण्णया य पडिपुण्यमि समए पसत्यमि यासरे सुकुमारपाडलपाणिपछवं तमालदलसामलसरीरं सयलगुरिसप्पपरल- फ्षणविराइयं तिपिढकरंडगाउंघराभिरामं दारयं पसूया। विण्णायमुयजम्मो पहिट्ठो पयावई, कराविओ सुरम- दिरेगु महमपो, तथा- दिवंतऽनिगरियरुणयदाणनंदिज्जमाणमग्गणयं । पम्मुफपुष्फपुंजोग्याररेहेतरायपहं ॥ १ ॥ मंगरालयलमुहलुम्मिलंतमदिलाजणाभिरमणिज । पारद्धर्सतिरुम्म जायं नयरं च तं सहसा ॥२॥ अपरसागरे य तस्म दारयस्म परमविभूईए तिपिट्ठफरंडगर्दसणनिच्छियाभिहाणवीएण पइट्ठियं तिपिटुत्ति नागं कुलपेरीजणेणं, अह सो तिषिद् पंचधाईपरिक्सिचो महारयणं व हत्यामो हत्यं संचरंतो अणेगचेडचाडकर- परिगओ कुमारभावमणुपत्तो, ताहे पिउगा जोगोत्ति जाणिउं मोहणे तिहिमुदुत्ते । उवणीओ सो विहिणा लेहायरियस्त पढणत्थं ॥१॥ सयलो कलाकला अकालरोयेण गुम्मयामामो । नियबुद्धिपगरिसेणं सविसेसो तेण गहिओत्ति ॥२॥ अह मुणियमपनायजेवियरो गुरुपए पणमिऊण । तदणुण्णाओ कुमरो गओ सगेहंमि परितुटो ॥ ३ ॥ जयटेण भाउणा मह राणमयि विभोगमसहमाणो सो । परजाणाईमुं निम्सको कील जहि ॥ ४ ॥ , कोमलकायस्सपि तस्स भुयवलं पेक्खिऊण जायभया । पमिलाणवयणकमला सहस्समल्लावि कंपति ।।५।। लीलाएबिहु पयपंकयाइं सो जत्य जत्य मेल्लेइ । वजाहयन धरणी तर्हि तर्हि थरहरइ वाढं ॥६॥ परिहासेणयि जे तेण पाडिया कहषि मुट्टियाए । ते नूर्ण जइ परगेहिणी' पुत्तेहिं जीवंति ॥ ७ ॥ खियह य जत्तो दिहिं तत्तो चिय सायरं विणयपणया । अहमहमिगाएँ धाति किंकरा मुक्कवावारा ॥८॥ जस्साएसं वियरइ थेपि अणायरेणऽयि कुमारो । सो लद्धनिहाणो इव मन्नइ कयकियमप्पाणं ॥९॥ सो भणइ जत्थ ठाणे तत्थ समपति सेसवावारा । तस्सेव परफमवण्णणेण लोयस्त पुणरुत्तं ॥१०॥ इय पुषनयज्जिययुफयकम्मवसवमाणसोक्खस्स । अयलसमेयस्स सरंति वासरा अह तिविठ्ठस्स ॥११॥ इओ य-रायगिहे नयरे भारहद्धवसुंधराहिवमणिमउडकोडिलीदपायवीडो पयलकालमायंडमंडलुवामरपयावतदि- सिचको निघिसंकभुयदंडमंडयनिलीणरायलच्छिविलाससुंदरो समरसीमनिहयमत्तमायंगकुंभत्थलगलियमुत्ताहलविरह- यचउको महागोपुरपरिहसन्निहबाहुबद्धवीरपलगो निसियधारकडचफनिमंतियवइरिग्गीको आसग्गीवो नाम राया पडिवासुदेवो पवरं पंचप्पयाररमणिजं विसयसिरिमणुहवइ । एवं च पोलंतंमि काले सो विसाहनंदी कुमारो चिरं रखमणुपालिऊण मजो समाणो नरयतिरिपसु भमिऊण उवषण्णो एगमि गिरिफंदरे सिंहत्तणेणं, पमुफपालभापो य इओ तओ हिंडतो उवद्दयेइ तस्स रण्णो पहाणसालिछेत्तनिवासिफरिसगजणे, ते य तेण उपविजमाणा आ- , . गया आसग्गीवनरिंदस्स सगासे, साहिओ सीहवइयरो, इमं च वागरियं जहा-देव! इमाओ कयंतयिम्भमाओ सिंहाओ न रक्सह अम्हे ता करिसावेह नियछेचाई, अम्हें अन्नत्य पचिस्सामो, राइणा भणियं-भो भो किमेवं का- यरा होह?, तहा करेमि जहा न मणागंपि पीडइ एस दुसतो, तो निरूपिया जहकम सोलसपि सहस्सा नरिंदाणं सीहपसरपडिक्खलणत्यं, गया य पहिठ्ठा फरिसगा सहामि । अण्णया य आसग्गीयो सुरसुंदरीविन्भमंमि अंतेउरी- जणे वेसमणधणाइरेगे कोसविभवे अणण्णसरिसे करितुरगाइरजंगे सुरवइसमंमि आणाइस्सरिए अचंतं मुच्छिओं गिहियो चिंतिउमारद्धो-किं मण्णे एरिससमग्गसामग्गीपरिवुडस्स परेण गणेगवि भणभिभवणिजस्स नियंपि अप्प- मत्तचित्तअंगरक्सपरिक्खेवस्स अणुसमरणमेत्तारतलपाउभयंतअप्पडिहयगइचकाउहस्त ममावि संभवेज कोई वि- णासकरणपयलोत्ति?, जइ ताप तं जाणेमि कहपि ता करेमि पडिविहाणं, रक्षेमि सबप्पयारेण अप्पाणंति संप- हारिऊण आहुओ नेमित्तिओ, दावियमेगते आसणं, निसनो सो तत्थ, सकारसुव्वं पुठो य सन्नायरेण, जहा भह ! नेमित्तिय! सम्म चिंतिऊण साहेसु, कोऽपि अत्यि किं ममावि मगुकारी न पत्ति ?, तेणवि य निमिचवलेण अव- लोऊण भणिय-देव ! पडियममंगलं, कहमणिटुं साहिजइ १, रन्ना धुत्तं-भद्द। मां संयुम, साहेसु जहापुग्छिय, नेमिचिएणं जंपियं-जइ एवं ता अस्थि तुम्भंपि मचुकारी, रना कहियं-कई सो नेओ?, तेण वृत्तं-देव! जो सा. लिच्छेचसीदं यावाइस्सइ तुहसंतियं च नीसेसमंडलाहियसम्माणवाणं चंडवेगलूयं धरिसेही सो निच्छियं मचुकारी , जाणियो, सघपयाहि रक्सणिजो य, एयमायनिऊण रना विसजिओ जेमित्तिओ, सयंपि उवविट्ठो अत्याण- मंडचे, पुच्छिया य अमयाइणो-अहो को संपर्य नरपई दंडाहियो कुमरो वा अतुलनलपरकमो सुणिज्जइचि, तेहि भणियं-देव! तुम्हाणंपि सयासाओ कोऽपि अतुलवलो ? जेण साहिजइ, महीए सूरमंडले पहवंतमि विप्फुरइ ता- रगगराई ?, राइणा भणियं-बहुरयणा वसुंधरा, किमिह न संभवइ १, मंतीहिं भणियं-देव! निच्छियं न मुणिमो, सवणपरंपराए पुण सुणितंति-पयायइनरिंदस्स कुमारा अनन्नसरिसपरफमा लीलादलियसेससोंडीरपलापलेवत्ति, एवमायनिऊण राइणा भणिओ चंडवेगो-जहा भद्द। गच्छसु एयस्स राइणो सगासे साहेसु य तस्स अमुगं मम पभोयणं, जं देवो भणइत्ति पडिच्छिऊण सासणं निग्गओ, गओ महया पुरिसपरियारेणं परिक्खिचो पोयणपुरा- मिमुहं चंडवेगो । इओ य पयावहराया कयपवरसिंगारो परिहरियमहामुलदुगुलो कुमारपमुहपरियणाणुगओ अंते- उरगज्झे ठिो चिठद, यह य तत्य पेच्छणयं, केरिसं?- विविहंगहारविष्भगपिचित्तकरणप्पभोगरमणिजं । रणझणिरमंजुमंजीरमणहरारापसंपलियं ॥१॥ दढदेवापासवसुच्छलततुइंतहारसरिविसरं । भूभंगविभमुब्भडपसरियपादायभावमरं ॥२॥ कलयंठकंठगायणपारद्धविसुद्धतारगेयसरं । ताडियपडुपडहुगिस्समंजुगुंजतवरमुरवं ॥ ३ ॥ इय परिसंमि तरुणीजणस्स नझुमि संपपट्टमि । अहिठरूबपुचे संपन्ने परमरंगे य॥ ४ ॥ - N मुचध चित्तलिहियध लेवघडियष रजुनद्धव्य । मइरामयनिफंदियन्ध विमुकऽन्नवावारा ॥५॥ अणमिसनपणनियेसा जणपरिसा तक्खणेण सा जाया । अइतुह तिविटुकुमार रायलोएण सह शत्ति ॥ ६ ॥ एत्यंतरे सीरोयनिम्महणपंजंतुट्ठियविसुग्गारोध कंपियविवुहसत्यो कयंतोव अणियारियागमणो पविठ्ठो सो चंड- घेगादिहाणो दूगो, तं च दट्टण ससंभममुठिया, सामिदूओति कलिऊण कया महती पडिवत्ती, पुटो य आसग्गीव- नरिंदस्स सरीरारोग्गवत्तं, सिरसा पडिच्छिय सासणं, संवरियपेच्छणगयापारो नियनियगेहेसु गओ जणो, रंगभंग- फरणेण य बाद अमरिसिजो तिषिटुकुमारों, पुच्छिो अणेण एगो पुरिसो-अरे! को एस? किंवा एयागमणेण अन्भु- डिओ ताओ? कह पा पविसमाणो दुयारेचिय न रुदो पडिहारेण?, तेण भणियं-कुमार! एसो खुरायाहिरायस्स पाहा- णदूओ, अओ सामिप दठ्योत्ति राइणा अन्भुट्ठिओ, ओचिय पडिहारेणविन खलिओ, एयाणुवित्तीए चेव मुहेणेत्य नियसिजइ, पभुचित्ताणुवत्तिवणं हि सेवगधम्मो, कुमारेण भणियं-जाणियर्ष कोऽवि कस्सवि पभू सेवगो वा, होउ ताप किं एएण?,अनियडियपुरिसायाराणं विफलो अत्तुफरिसो निरत्यओ तुंडमंडवो अणुचिओ भुयबलावलेयो अजुत्तो नेवत्यफडाडोयो, ता एयं एत्य पत्तकालं-अरे! साहेजसु तुम गम जया एसो सनयराभिमुई वचेज, जेण करेमि एयस्स पादुन्नयं, जं कुमारो आणावेचिभणिऊण अन्भुवगयं पुरिसेण, सो य दो गुणदोसे राइणा समं भासिऊण साहियरिंदपोयणो परिगहिययिविहपागुडो फयसकारसम्माणो चलिओ' सनयराभिमुई, अंतरा प गच्छतो , . विनायगमणपइयरेणं पडिरद्धो तिविटुकुमारेण अयलपरिगएणं, भणिो य- रे दयाहम ! अइह धिट्ठ पापिट्ठ कत्य परिहिसि । पेच्छणयरंगभंग तइया काउं मम समक्खं ॥१॥ निन्मग्ग! गरुयराउलसेवणओऽविहु पभूयकालेणं । पत्थावापत्यावं न मुणसि कि सिक्खिओ तसि ? ॥२॥ नियजण! ययणविनासपमुहगुणवित्वरेण उवहससि । सकगुरुपि विदूकुह अन्नेय वियहिगा तुज्झ? ॥३॥ ता पार! पापसु फलं सदुश्चेष्टियतरस्स दुधिसहं । मुमरेसु य इट्ठदेवं माऽयधम्मो धुवं मरमु ॥ ४ ॥ इस मणिऊण तिविद् निदुरमुट्टिष्पहारमुग्गिरिउं । जा हणइ नेव दूर्व अयलेणं जंपियं ताय ॥ ५॥ भो भो कुमार! विरमसु गोहयंपिप विमुंच एयवहं । दया रंडा भंडा कयावराहावि अहणणिजा ॥ ६ ॥ ताहे मणिया पुरिसा! रे रे सिग्धं इमस्स पावस्स । मोत्तुंग जीवियर सेसं अवहरह यत्थाई ॥ ७ ॥ सुरिसेहि. तो कुमरस्स चयणगो लटिमुहिपभिईहिं । गहिऊण तं समत्यं धणाइयं अवहडं तस्स ॥८॥ भयभरविदुरत्तणमो नियंसियं पत्थमविय से गलियं । भूमी निवडणेणं धूलीए धूसरियमंगं ।। ९ ।। जह समणगोप गुणिजन्य पंडरंगोग तक्तणं जागो। सो चंडवेगओ नियजीवियरक्षणहाए ॥१० ।। सेसो पुण परिपारो जीवियफसी य पहरणे मोठे । सयलदिसामु पलाणो देसणमेत्तेऽवि कुमरस्स ।। ११ ।। एपं च लुचविलुचियं काउं यं पलिया कुमारा, जाणिया य वत्ता पयावइणा, तो भीउविग्गो चिंतिउमाढत्तो- अहो असोहणं कयं कुमारेहि, एयंमि पडिकूलिए परमत्येण आसग्गीवो पडिकूलिओ, अजहावलमारंभो मूलं विणा- सस्स, न य कुमारावरद्धे मम निहोसचणं क्यणसएणपि कोऽनि पडिजिही, पडियजिएवि पयडो खलु एस पव- हारो जं भियवराहे सामिणो दंडो, ता विसममावडियं, अहवा अलं चिंतिएण, उपाओ चेच उवेयस्स साहगोत्ति- निन्छिऊण आणापिओ दूझो, सपिसेसं कया पडिपत्ती, समप्पियाई महामोलाई पाहुडाई, को य चउग्गुणो दाणक्यो, भणिओ य एमो-अहो महायस! वालभावसुलभनिविवेय चणेण जोवणयसविसंतुलचिट्टियत्तणेण राय- कुलजम्मसहयदुललियचणेण य जइपि बाद अवरवं कुमारेहिं तुम्हतहामि सबहा न काययो चित्तसंतावो, न वो- ढपो भगरिसो, मग निमिसेसोऽसि तुमं, टिंमधिल सियाणि न करिति चिचपीडं कवि जणगत्थाणीयस्स, अहं जणगो चेव एएसि, उत्तरोत्तरगुणपगरिमारोहणं पुण तुमए इमेसि कायचं, ता कुणसु पसायं परिहरसु अवमाणं, दूपण भणियं-महाराय ! किमेवमाउलो भवसि?, किं कोऽपि नियर्डिगेसु दुधिणयमासंफेद ?, पेमपरयसहियएम पा एगमवि अपराहं न मरिसेति?, राहणा भणियं-एवमेव, जाणामि तुज्झ चित्तपित्ति लक्खेमि पडिवनभरधवल- तणं, फेवलं तहा पं जहा देवो कुमारपइयरं न निसामेइ, इइ भणिए पडिजिम चलिओ चंडवेगो, कमेण गतो पत्तो आसगीवरिंदसमीय, अब पुपागयनरकहियकुमारवइयरनिसामणा रुसिओ। आवद्धभिउदिभीमो रचच्छो पेच्छिो राया ॥१॥ .

• नायं च जहा सुवागएहि सिहो स पइयरो रनो। ताहे कयप्पणामो उपविहो सो नियट्ठाणे ॥२॥ पुढो य तओ रत्ना कहिओ नीसेसवइयरो तेण । जह कुमरोहिं पहओ अयाणमाणेहि निरपेक्खं ॥३॥ जापिहु देवजरद वालवणओ सुएहि मम किंपि । तहवि पयावइनिवई अहिगं सोगं समुबहइ ॥४॥ चूडामणिष सीसेण सासणं तुम्ह घरद विणयनओ। निभिच(भंत)भिचभावं सविसे दंसह सयावि ॥५॥ न मुणिज्जइ जुबईणं मंजीररयो कयापि तस्स गिहे । मागहलोएणं तुह गुणनिवहं संथुगतेण ॥ ६ ॥ किं बहुणा? महिवाणो मए मुदिहा कया समग्गापि । किं तु नियसामिभत्तीऍ तुलह नो कोऽवि तेण समं ॥७॥ अह आसग्गीवनरिंदेण मुमरियं नेमित्तिगवयणं परिकंपिओ मणेणं, चिंतियं च-अहो निव्वडियं ताव एग नेमिति- गवयणं, वीर्यपि जड इत्यमेव हवेज ता निच्छियं अकुसलंति परिभाविऊण आहूओ अवरो दूओ, भणिओ य जहा- गच्छम रे पयावइस्स सगासे, भणसु य तं मम ययणेण-जेग सालिच्छेचेसु करिजमाणेसु सवलवाहणो गंतूण केसरि परिक्सलहत्ति, जं देवो आणवेइत्ति भणिऊण निग्गो दूओ, कमेण पत्तो पयावइस्स भवणं, सकारिओ रण्णा, पुच्छो य आगमणपयोयणं, साहियं च तेण सीहरक्सणरूवं नरिंदसासणं, अन्भुवयं च पयापइणा, सहाणे य पेसिऊण यं एवं उपालद्धा कुमारा- पुचा! अकाल एव हि तुम्हेहि पवोहिमो धुवं मयू। आसग्गीवनरिंदस्स धरिसिओ जमिह सो दूओ ॥ १॥ X तेणेप अयंडे घिय दारुणरूपा इमा ममावडिया। आणा कयंतविन्भमपंचाणणरक्खणाणुगया ॥२॥ फुमारेहि मणिय-ताय! कहं मशू पवोहिमो?, रन्ना मणियं-पुत्ता! सुणेह,आसग्गीवनरिंदस्त सालिखेत्तस्स फेसरी फरिसगजणं विद्दयेइ, सो य पइयरिस पारोवारएण जहको सघनरिंदेहि रक्खिजइ, संपयं पुण धरिसियदूयकुविएण आसग्गीवेण अपत्याधिय अहं समाइटोऽम्हि,ता एयं मयुएपडियोहणंति, तेर्सि कहिऊण समाढतं पयाणयं, एत्थं. तरे विनत्तं कुमारेहि-ताय! अम्हे पचामो, रना भणियं-पुत्तया! पालया तुम्हे,न जाणह अजवि कजाकजं,ता चिर. मह इमाओ अज्झयसायामओ, अहं सयमेव पचिस्सामि, तेहिं मणियं-सघहा मोकलह, गंतवमयस्समम्हेहि, महंतमेयं फोऊहलं, केरिसो सो केसरित्ति ?,रादणा भणियं-अरे पुत्ता! हरिणकमंडलनिक्कलंके कुले समुप्पत्ती कुवेरसमइरेगोधा- संचओ अपिगलं आणाईसरिय कलाकलायमि विमलंमि विमलं कुसलत्तणं समत्यमुत्यत्येसु पपीणा नीसेसेसुपहरणेसु परमो परिस्समो य नीरूनम पीरियं अप्पडिमा रूवलच्छी, एएसिमेगयरंपि उम्मग्गपपत्तणसमत्थं, किं पुण एगत्थ समयाओ ?, एयाणि य सघाणिवि तुम्ह संति, ता एएहिं हीरमाणाणं तुम्हाणं को पडिक्खलणकारी ?, जम्हा पद्धमन्छरा वेरिणो उस्सिंखला सला अविभावणिजागमाओ आवयाओ अचंतं पमत्तचित्ता य तुम्हे, न जाणिजइ फेरिसो वियागो हयइ , अओ मुयह गाढग्गहंति, तेहि भणियं-ताया हवउ किंपि, निच्छयं गंतघमम्हेहि, तओ। विपारिजमाणापि पलिया कुमारा पहाणराइणा समेया फइचयकरितुरयरहपरियणपरियरिया, पत्ता य तेमु सालिच्छे- T से जत्य सोकेसरी निवसइ, पुट्ठा य तेहिं करिसगा-अरे किहमने राइणो पुर्वि सीहं रक्सियाइया?, तेहिं भणियं- कुमार । पयंडगुडाडोयमामुरेहिं पयरकुंजरेहिं पवणाइरेगवेगसुंदरंगेहि जयतुरंगेहिं उडुडगंडीवसेलभल्लिनारायकृतपमु. हपहरणहत्येहि मुदउसत्यहिं पिरइऊण तिउणपायारपरिक्रोवं अचंतमप्पमत्तचित्ता मरणमहाभयवेवंतसघसरीरा फेस- रिगुहामुद्दनिहियानिमेसनयणा रक्सिंसु नराहिया,तहा रक्पमाणाणवि पइक्खणं सीहनायवससमुच्छलंतपडिसहायन- णेण अपगणियतिक्रंकुसपहारा करडितडपणट्ठमयजला विहडंति करिघडा गाढसलितखलिजमाणाई विदिसो दिसि फटुंति तुरयपट्टाई विमुफपोरिसाभिमाणाणि इट्ठदेवयमणुसरमाणाणि सपो पलायंति पायकाणि, कुमारेण भणियं-अदो महापरकमो अहो अननपिप्फुरियं पीरियं अहो ओहामियसयलसुहडदप्पमाहप्पं अहो भुवणच्छ- रियं चरियं तस्स केसरिणो जं तिरियमेत्तस्सवि एवं परिसंकिजइ, अरे केत्तियं पुण कालं एवंविपरिकिलेसण एस पडिक्सलिजइ ?, लेहि भणियं-कुमार! जाव सयलंपि करिसणं ण सगिहे पविसइ, कुमारेण भणियं-भो करिसगा! को वासारत्तदुपिसइसीयवायामिहओ नियसुहिसयणपमुहपहाणलोयरहिओ चिक्खल्लोलंमि मेइणितले मेहमालाउले दिसिपलए अणवर निवडतीसु दिसिपमुत्तामणिहारविन्भमासु मुणीर्णपि कयमयणवियारासु संदवियसिहंडिमंड- लीस विरहिणीहिययनिहित्तंगारासु वारिधारामु एत्तियं कालं पडियालेहि १, ता दंसह तं पएसं जत्थ सो निवसइत्ति, जंकुमारो आणावेइत्ति भणिऊण दूरट्रिएहिं व कहिया सा केसरिगुहा, तओ पुणो पुच्छिया कुमारेण-अरे ! केत्तिओ , तस्स परियारो, तेहि मणिय कुमार! नियसरीरमेत्तो, कुमारेण भणियं-जह एवं ता निरत्ययं घी पी वित्यरति कि परिवा विगयलजा । नियभुयबलावले गिजंतं मागहजणेण? ॥१॥ पाहमुहडकोडिगंचुटहरिकरिसंमदलियमहिवष्टा । असहायं केसरिणं जमिमे न सरंति भयविहुरा ॥२॥ एसो जयंमि धनो जगणी एयस्स चेव पुत्तमई । जस्स गलगजिएणवि गरुयानि मुयंति नियजीयं ॥ ३॥ जगऽनिपारियपसरं पोरिसमेयंविदं परिप्फुरद । एमागिणोऽपि स कहं न उहद पंचाणणपसिद्धिं ॥ ४ ॥ इस मुचिरं तं पमंसिऊण गरयकोकहलाऊरिबमाणमाणसो नियत्तियसेसपरियरो रहवरारुढो चलिओ गुहा- मिमुहं कुमारो, कमेण य म पचो गुहादेस, एत्यंतरे दसगकोउगेण मिलिओ पहुलोगो, ठिओ उभयपासेसु, फनो महतो फोलाहलो, मह फलपटायनणजायनिदा विगमो जमापिदारियरउद्दवयणो परिमुत्तॉरंगरुहिरपाडलु- गगारदादारुडप्पेण संज्ञारणससिरुलं व विदयमाणो पडिधुणियफडारकेमरो सदुमडकंघरो उबिलिरमहललंगूलरेलि- साडियधरणितजारामपहिरियदियंतरो पदमपाउसमेहोध गर्जतो उहिमो केसरी, लीलाए मंदं मंदं कुमारडत्तमय: यो परचो प, तिपिपि निरूपयंतो फलमरेण व सस्म निमुणतो केयाररक्सिगाजणरासए करतो तस्साला पेरतो फाणपरम्प ताप गमो जार निपडिको चम्युगोपरे स सारंगादियो, तं च दद्ण चिंतिय कुमारण-अहो एम महाणुमायो महीए परोहिं परिसाद, अहं पुण पपरतुरयमंपग्गहियं विचिचपहरणपढिहत्य रणणिरकिंकिणी• जालमपरिसित्तं संदणं अधिरुढो, ता विसरिमं जुझं, न जुचमेयं उचमाणंति भाषितो कुवियकयंतजीहाकरालं अपमिकमुमणगास करयालं गहिऊण दाहिणकरण पामेण य पडिपुण्णचंदमंडलपिन्भम फुरंतफारतारगाभिरामं फरगं च ओयरिऊण रहामो टिओ भूमीए, ताहे पुणोऽपि चिंतेइ-एस पराजो वयणंतरनिगूढदाढाकरपेरंतकुंठकुडिलनह- मेचाउहो जहं तु तिक्सगसग्गफलगहत्यो, एयमपि न जुत्तिजुर्गति विभाविऊण सग्गं फलहगं च परिचयइ, एत्य- तरंमि दद्रूण तारिसं पइसमं तिपिढुस्स उप्पन्नगाढकोगे सीहो चिंतेउमाढत्तो- फह गत्तमहामायंगतुरयरहजोहवूहरयणेणं । रक्सिजंतोऽहमहो महायरेणं महीवइहिं ॥१॥ फह मन्झ दसणपहे कीणासस्स य न कोइ निवडतो । सुहृपि पगिट्टवलदप्पिोऽवि रणकम्मरसिओऽवि? ॥२॥ कह एहि दुखमुहो तत्यषि णरणीयकोमलसरीरो । तत्वविय तुरगफरिवरपक्षलपाइकपम्मुको ? ॥ ३ ॥ तत्पपि य अपनाए ओयरिऊणं रहाओ पवराओ । अड्डवियई लीलाए भासमाणो महिमि ठिओ ॥ ४॥ तत्व य समुयमलापलेपमुफप्पहरणाडोयो । मसगंर मं गणंतो एसो पविसइ मम गुहाए ॥५॥ किं वा जीतेहि नो दीसइ कि सुणिजए नेव । एरिसावि दावेंति संपयं मज्य अयमाणं ? ॥ ६ ॥ जइवि कुंजरसिरदारणोचिया मज्ञ कुडिलनहनिसिहा। तहविहु इमस्स्स दसेमि गाढदुनियगसाहिफलं ॥७॥ श्य वितिऊण गलगजियरवेण फोर्डितोष भंडभंडोयरं, पुच्छच्छडान्छोडगेण दलितोष मेइणीतलं, विडंविय- पपणदातामऊहनिपहेण भरतोच गयणंतरालं रत्तनयणपहासरेण अयंडनिवडतपिजुदंडुडामरं य करतो दिसिवक- पालं गंगागमणसपिसंदुरलुलंत केसरभारेण अंतरे अमायंतं य कोवनिवहं उग्गिरंतो सजियदीहरकमुल्लासवसवि- मेगभागोयरचणेण अंतरा तुहिऊणं य अग्गझाएण गसिउकामो एगहेलाए भुवणजणकवलणकए कयंतुन्य भासमाणो अति पत्तो तिविदुकुमारस्स मुणालकोमलकररुमलगोयरं, तओ तिविद्गुणा एगेण करेण हेटिलोहपुढं अवरेणुत्तरोष्टं जणायरेण गहिऊण जिपणपडं च परिमडियपंदुपत्तं व मुजतरुतयं च दुहा तडयडत्ति फालिऊण परिमुफोत्ति, एत्थं- तरे उमिहगीहनामो जयजयसो यफओ लोएणं, अन्नं च- गंपन्यजपसरपरामविवादरकिनारेहि गयणमि । रिफमदंसणसंजायहरिसपप्फुलनयणेहिं ॥१॥ पहयाई पहलाहलमुयंगसुंदुदिपमोक्सतुराई । कओ य जयजयरयो अहो सुजुझंति भणिऊण ॥२॥ तिपगंगणाहि पियमियरव्यदलदामदीहरच्छीहि । मुफा य कुमुममुट्ठी दसद्धपना भसलमुहला ॥ ३॥ मणिमउठणयॉलडिमुत्यनुडियहारसमुहाई । पराभरणाई लहुं मुरेहि दिन्नाई कुमरस्स ॥४॥ तथा-गितहामगुण पिपिहरिलागुलमंतगोरजणं । नयंततरुणिसत्वं जाय रणपि मुपसत्यं ॥५॥ मोय मीही तहा दुहारुनोऽपि गरयामिमाणेण परव्यममरीरो फुरफुरंतो विचितेह-एवं नाम अहं निराउहेण एगागिणा ऊमारेमेचेण अजुशेणं टीलाए पिणिहो, अहो मम फाउरिमत्तणं अहो असामत्यं अदो निस्सारसरी- रत्तणं अहो दइवविपरंमुद्दया, सबहा निरत्ययमुबूढो सारंगरायसद्दो एत्तियं कालं, दुटु दुहु परिसजीयिएणंति, एवं च तस्स फुरफुरायमाणस्स मुणियतदभिप्पाएण कुमारसारहिणा भणियं महुरसरेणं- भो भो लीलानिहलियमत्तमायंगपुंगवसमूह! । सारंगराय! निप्पडिमसत्तिवित्तासियविपक्ख ! ॥१॥ अविलंघियसजियकमनियवलपरिभूयनरवइसहस्स! । सप्पुरिस ! कीस एवं निरत्ययं अमरिसं यहसि? ॥२॥ मा मुणमु जहा एएण वालरूपेण विणिहओऽहमिह । ज एसो नियकुलनहयलेकचंदो जणाणंदो ॥३॥ कररायलक्खणधरो समग्गवीरगगणी गुणावासो । निहुरभुयदंडवलो तिविद्गुनामो वरकुमारो ॥ ४ ॥ भावी भरहद्धवसुंधराएँ सामित्तणेण परिकहिओ । पदम चिय सुमिणयपाढएहिं किर वासुदेयोचि ॥५॥ तं मिगसीहो भद्दय! एसो पुण नरसमूहसीहोत्ति । सीहे. सीहेण हए का अपसिद्धी १ किमयमाणं ॥६॥ अह सो केसरी इमाणि सारहिवयणाणि मदुमिव अमयंपिव सवणयुडएहि सम्मं पाऊण उपसंतचित्तो मरिऊण नरगे नेरइओ उपपन्नो । सो य किर सारही एस काले भगवओ महावीरस्स पत्ततित्थयरत्तस्स पढमो गणहरो गोयमनागो भपिस्सइ । तिपिटुकुमारोऽवि तं सीहचम्मं गहाय पढिओ सनयराभिमुह, गच्छंतेण य भणिया करि- सगा, जहारे इमं केसरिचम्मं गेण्हिऊण समप्पेजह घोडयगीवराइणो, भणेजह य तं जहा-वीसत्यो निमओ झुंजेसु सालिभोयणं, जायं संपइ अणावाहति । पडियन्नं च करिसगेहि, तिविधि गओ सनयरंति, पयावई पण- मिऊण फहिमो सयलजुत्तो, जाओ पुरे पमोजो। ते य करिसगा गया आसगीयसयासे, निवेइयो पयावइसुय- विणासियसीहवइयरो, एवमायनिऊण य खुभिको मणमि राया, चिंतिउमाढत्तो-अहो पडिपुनं नेमित्तिगाइई संपर संविहाणगदुर्ग, ता निच्छियं पयावइसुआओ मम भयं, किं पुण कायचं ?, निवडइ इयाणि जमरायस्स दंडो, विहडइ मुढगुणरजुनिगडियापि रायलच्छी, विलोटुंति दाणमाणवमीकयापि सेगा, विवरंमुहे विहिमि किं किं न या होद, फेवलं अजपि न मोचव्या बुद्धिपुरिसयारा, जेण एएहिं भाविणोऽवि अगत्या उपहणिजंति गलियाओपि संपयायो पुणरवि पाउभांति, तम्हा न जुत्तमुवेक्सणं, जावजवि लहुओ याही ताव चिगिच्छणिजो, नहि लहु- चोति जलणफुलिंगो न उहद केलासगिरिगरुयपि दारुरासिं, न या परिभविजमाणोवि दिद्विविसभुयंगपोयगो न विणासं पयजा, ता इमं पत्तकालं-ते पयावइसुए उवलोभपुचयमिह आणावेऊण विस्संभिऊग य दाणसम्माणा- इहि पिणासावितित्ति संपहारिऊण य तेसिं आणयणनिमित्तं चाहरिओ दूजो, भणिओ य-अरे पयायई एवं भणि- बासि-तुम दि जसमत्यो सेयाए, ता सिग्पं कुमारे पेसेहि जेण तेसिं इयरा सामंतभुती दिजद, जद पुण न पेसेसि ता जुझसजो होजाहिचि, जं सामी आणावेइत्ति पडिजिऊग निग्गो नयराओ दूओ, फमेण य पत्तो पोयण- पुरं, दिट्ठो राया, कयसकारो उपविटो आसणे, पुच्छिओ य पयायइणा आगमणकारणं, तेण भणियं-राया आस- ग्गीवो आणनेइ-तुमं जराजजरियसरीरो अयंतं परिणयवसो आएसदाणाणुचिओ य ता पेसेसु नियमुए जेण ते सहत्येण पूरगि, परकरितुरगनगरागरगामदाणेण य करेमि गरुयदेसाहिवे, एवमायनिऊण र्चितिवं पयावरणा-अतु- लवलो आसग्गीयो दुराराहणिजो असमिक्खियतिक्खदंडनिपाडणदुविसहो य, अदिछपरभया य मम कुमारा, घिसे- सेण तिविहुत्ति विभाविऊण भणिोऽणेण दूओ-भइ ! कुमारा न मुणंति सेवाविहि नजाणंति बत्तविसेसं न लक्खंति उचियाणुचियं न समति नरिंदाएसमणुहिउँ,ता अहंसयमेव सबलवाहणो सामिसालं ओलग्गिस्सामि,तेण भणियन एस आएसो पभुस्स, किं वा तुज्झ इमिणा सुणीणपि दुफरेण सेवाधम्मेण ? उप जसु निरंतरमंतेउरमझगओंजहि- छियं विसयसोक्खं, कुमारापि तत्थ गया सपहुपसाएण जइ पाउणंति रायलछि ता किमिव अकलाणं तुहहये- जा?, नओ देवो आसग्गीवो सीहवइयरनिसामणेण परमसंतुहियओ काराविउ इच्छइ महामंडेलोवभोगं आरोविजं समीहेइ समुञ्चपीलुखंधे काराविउं पंछइ पाणिग्गहणति, राइणा विचिंतियं-अहो एस दूओ इंदवारुणीफलंपिप वाहि रमणीयं अभितरदुहविचागं उभयरूवं भासइ, ता सबहा दुहावहमेयं, सम्म परियालोयणिज, अइरहसमय- फजाई पज्जतदारुणाई हवंतीति निच्छिऊण पेसिओ दूओ निययआवासे, ठिओ सयमेगंते, वाहराविया विसमत्यनि- पणयकरणतिक्खबुद्धिणो मंतिणो, सुहासणासीणा य भणिया-अदो आसग्गीवो मम एवमाणवेह-कुमारे सिरप पेसेहित्ति, ता साहेह किमिह करणिचं १, मंतीहि भणियं-देव! उहायपरकमो गूढमंतप्पयारो य आसग्गीयो, तुम्हे १ परमसंनष्ट पर असंतुष्ट. ३ मण्डलं देश. समं च ३ पील -सर्थ क्षध ४ पानिप्रदणं विवाहः कररत्यक्ष 7 पुण तस्सेव सेवगा अणवरयं आणानिदेसपत्तिणो अप्पवला य, ता को तेण सह विरोहो?, ससत्तीए अणणुरुवकोव- फरणं हि निदाणं विणासस्स, राइणा भणियं-जइ एवं ता पेसिजंतु कुमारा, मंतीहिं भणियं-देव! असंजायवला सेवाविहिअणभिन्ना य कहं पेसिजति ?, अनंच-जइविहु अइपिसमत्यप्पसाहणे होज कहवि लच्छीवि। तहविहुभुयंगभीमे विलंमिन खिवेज कोऽवि करं ॥१॥ अमुणियगम्मागम्गप्पयारमविगलियफलुसदोसं च । नरवइचित्तं सलिलं व कुणइ निन्नेसु नूण रई ॥२॥ फप्पासकणिकाणं च सा णो परफजसाहिगा सेया । उभयत्यविणासणकारिणी उ सेवा नरिंदाणं ॥३॥ जह मणियविहाणपरंमुहाण पुरिसाण सिढिलचित्ताणं । दुस्साहियव्य विजा विणासमचिरा कुणइ सेवा ॥ ४ ॥ श्य देव! नरिय कुमराण जोग्गया काऽवि सामिसेवाए । ता संठवेह दूयं सिणेहबग्गूहि वग्गूहि ॥५॥ इइ युत्ते पयावइणा आहूओ नरिंददूओ, भणिओ य सामवयणेहि, जहा-भद! गच्छ तुम साहेसु आसग्गी- पस्स, अणुचिया तुम्ह सेवाए कुमारा, पयावई सयमेव ओलग्गिहित्ति, दूएण भणियं-भो पयावइ ! किमेवं पिच- पलापिओ इयं पुणरत्नं पाहरसि ?, ऊमारे पेसेसु, जुज्झसो वा हवसु, एस देवस्स आएसोचि भणिऊण निग्गओ दुनो, अंतरे य दुपयणायनणेण रुटेण तिषिद्गुणा कुमारेण निठुरलहिमुहिप्पहारहिं हणिऊण कंठे घेत्त्य य अवहारेण निद्धादिगो, पचो य कमेण आसगीपनरिंदमंदिरं, नियेइमो निस्सेसो पयापहवायरो, तमायनिऊण परिकुपिओ , राया, खुमिया य सहा, कहं ?- अणवरयविर्णितुहामसेयविदुब्भडं मुहं सुहडो । परिमुसइ कोऽवि कोवुग्गमेण अहियं दुरालोयं ॥१॥ नवकुवलयमालाविभमंमि निम्मलपहमि करवाले। निवडइ य भमररिंछोलिसच्छहा कस्सपियं दिट्ठी ॥२॥ परपक्सकक्षोभरि कोवसिहाडवरेण भयजणणि । पचक्खं नियसतिं व कोऽवि सतिं करे धरइ ॥ ३॥. कस्सपि निडालबद्धं रेहुकडभिउडिभंगदुप्पेच्छं । खयसमयसमुग्गयराहुमंडलं सहइ गयणं व ॥ ४॥ केणावि कुलिसनिझुरमुष्टिपहारेण ताडिया धरणी । अविणीयधारणेणं कयावराहब कंपेइ ॥ ५॥ संभावियरणरसनिस्सरंतरोमंचपीवरकरस्स । चिरपरिहियाई कस्सपि विहडंति य कणयकडयाई ॥६॥ कोऽविहु मच्छरसंभारतरलियं वयणभासणसयपहं । कटेण दसणदहोटसंपुडेणं खलइ जीहं ॥ ७ ॥ इय जाया कोवभरुवसंतदेहाण विविहकिरियाओ। संगामसंगमुक्कंठियाण सुहडाण तबेलं ॥८॥ एत्यंतरे भणियं आसग्गीवेण-अरे उपेक्खियाणं दुरायाराणं एस चिय गई, को तस्स दोसो ?, अन्नहा- नियध्यापरिणयणावराहकालेऽपि जइ तमहं निगिण्हतो ता किं एवं पसरं लहतो, तहा-जो नियधूयं कामेइ सो नियसार्मिपि दुहइ किमजुत्तं १ । किं वा एएण?, इयाणिपि विणिवाएमि एवं महापावकारिणं, तारे ताडेह पत्थाणविजयढक, पगुणीकरायह कुंजरसाहणं, संजत्तावेह तुरयघटाई, जोत्तावेह संदणगणं, वाहरावेह समग्गं RSS नखइपरगति, पपणाणतरमेव फयं पगुणं सयलं किंकरजणेग, एत्यंतरे गमो राया मजगधरं, परमविभू- र फर्य मजणं, नियंसियाई कासकुसुमसुंदराई अंबराई, बद्धाई केसेसु सुरदिकुसुमाई, कमओ सबंगिओ चंदणर- सेणंगरागो, विहिओ पुरोहिएण असियोवसमनिमित्त संतिकम्मविही,खित्ता दोषखया सिरे, पइटिमो पुरओ मंगल- कलसो, दैमियं घयपुण्णमायणे, लिहिया अद्वमंगलया, उवणीमो य आधोरणेण सिंगारियसरीरो सिंदूरपूरारुणकुंभ- स्थलो गंडयलगलंतमयजलो पइरिदलणदुद्धरो जयकुंजरो, तमि आरूढो आसग्गीयो, धरियं फारफेणपुंजुजलं नियप- रिमंदलपिजियपडिपुण्णचंदमंडलं लंवतमुत्ताहलकलापावचूलयं सियायपत्तं, ठिया य उभयपासेसु चामरगाहिणीओ, पंजियाई दिसिकुंजरगलगजिगंभीराई भभामुगुंदमहलढकापमूहतुराई, ठिओ पत्थाणमि पत्थियोति । एत्वंतरे- चलंतकण्णचामरा पयंडदप्पदुद्धरा, गलंतगंदमंडला तमालनीलसामला । अलंपणिजविकमा महागिरिदविन्भमा, रणतबद्धघंटया महागयाणुपहिया ॥१॥ - पलंयपुच्छसोहिया असेससिक्वगाहिया, सुवेयतुसामिणो समीरवेगगामिणो। "पिसिठ्ठलपवणकिया परेण नो निरिक्सिया, दिणिदवाइविन्भमा पट्टिया तुरंगमा ॥२॥ विचिचचिचपुरा महाउहोइनिम्मरा, जओपलंमपश्चता रणतकिंकिणीकुला । निठीणभूरसत्यया पगिट्टकेउमत्यया, दुसज्झवेरिमहणा पवाहिया पसंदणा ॥३॥ 1

सरासिचधारिणो विपक्खसूरदारिणो, ससामिभत्तिमंतया आईप चिजुत्तया।
जएकलामलालसा अचिंतणिजसाहसा, सरीरबद्धकंकडा पयट्टिया महामडा ।। ४ ।।
अह लाडचोडमरहट्टकच्छकालिंगपमुहनरवइणो । आणामेचेणं चिय समुज्झियासेसनियकला ॥ ५ ॥
सन्नद्धपद्धकाया बहुपहरणसालिणो जयपसिद्धा । आसग्गीवसयासं पचा सयलेणवि वलेणं ॥ ६॥
एवं च समग्गसंवाहगे जाए दवावियं रण्णा पयाणयं, चलिओ खंघावारो, गच्छंताण य सहसञ्चिय समुच्छलियं
खरसमीरणंदोलणेणे, निवडियं छत्तं भग्गो दंडो गयणंगणाओ फारफुलिंगदारुणा पडिया उका, दिवसेचिय उलसिया
तारया,जायं रुहिरवरिसं, निरमंमि चेव अंबरें फुरिया सोयामणी, अविण्णायसरुवो तडत्ति विहडिओ जयकुंजरो,नि-
निमित्तं चिय जलणजालाकलावेण कपलियाई जचतुरंगमपुच्छाई, परिगलिया सयमेव भग्गदंडा जयपडाया, जायाय
पलीणमयजला इत्थिमंडली, अणवरयरेणुपरिसदुरालोयं विच्छाइभूयं दिसाचर्क, अंसुप्पवाहो मुको देवयापडिमाहि,
परोप्परं हसियाई चित्तकम्मरूवाई, उहमुहेहिं दीणस्सरं परन्नं सारमेपहि, एवमाईणि उप्पत्राणि बहणि असिवाइति ।
ताहे गसिपनिरिक्खणसंजायमहामया कुसलमइणो । आसग्गीवरिंदै भणन्ति विणोषया सचिवा ॥१॥
देव! हिमं व पिलिजइ पयायमेषेण तुम्ह पडिक्क्यो । किमकंडविडरकरो पारद्धो समरसंवाहो? ॥२॥
तह तुरपखरखुम्बुपरपपडलेणं पणढकरपसरो। सूरोपि अंतरिजड़ को अन्नो जो परिप्फुरइ १ ॥३॥

ता मुपद रिजयजत्तं नयराभिमुहं लहुं नियत्तेह । असियोक्समनिमित्तं कीरंतु य होमजागाई ॥ ४ ॥ नहु परिस जमिवेहि कोसलं किंपि देव ! पेच्छामो । पूरिति किमेवं सतूण मणोरहा धणियं ॥५॥ एयगाइसिऊण मणियं रसा-मो मो फिमेव पाउलवणं तुम्भे निनिमित्तं पडियना ?, किं न मुणह मम भुय- दंडपरफर्म ? न पा समरह चिरपभूयसमरसम्म विवियपडियक्षसंपत्तविजयं? न पा पेच्छह अपरिकलियसंसं भरिय- निण्णुनयमहिविभाग महोदहिमलिलंपि व चाउहिसि पसरियं चाउरंग बलं ?, किमिव अहाणे थिय भायह, किं वा । मनपराभिनुहं में नियनायेह, न हि पारदपत्युपरिपाइणो सलहिचंति पुरिसा, न य तहायिहसंदिद्धकइवयनम- गठमेनानि मुग्मंति पीरा, मो- गगनपरियं मुमिणाण दंगणं देवयाण माहप्पं । सुणसररसियप्पमुद्दा सउणा य तहा जणपसिद्धा ॥ १॥ उसानिपडणादिराइयरिगपमुदाई दुनिमिचाई । सघाइँ घुणक्षरसंनिभाई को तेसि माएजा? ॥२॥ ता धीरा होह, निपाडेगि नीसेरादुनिमित्तसत्यं मत्था पयापइस्स, इति भणिऊण विसुगरियनिमित्तिगययणो अपस्मापियन्यपाए पिणामस्स पडिकलयाए देवपिलसियस्स पारिखमाणोऽपि पुराणपुरिसहि पडिएलिजमाणोऽपि कुमउपोहि सोगरोहं नियत्तिबगाणोऽति अंतेउरजणेण उत्तमंग सुणाविजमाणोऽपि निमित्तपाढगेहि सयलबलसमे) गंतु पयट्टो, फमेण य पत्तो सदेससीमासंपविणं रहापत्तपपयदेस, ताई व संधागारनिषेसं फारायेऊण पाइराविभो दुओ, मणिं य-अरे गमु पयावइस्स सगासे, भणमु य तं-एस आगओ आसग्गीवो राया जुझसजो बट्टा, सिम्पं संमुद्दो यदि, कुमारपेसणेण संमाणं वा करेहि, मा अफालेत्रिय कुलक्खयं जणेसुत्ति, जं देवो आणवेइत्ति पडिन्छिऊण से सासणं नीहरिओ दूओ, कमेण य गओ पयावइस्स मूलं, कहिजो परिंदाएसो, रुटो तिबिगुकुमारो, मणिउमाढत्तो य- रे दूय! तुममवन्झो निन्भयचित्तो ममोवरोहेण । घोडयगीय गंतुं फुडक्खरं भणसु वयणमिमं ॥१॥. मा होहिसि पिगयमओ बहुपरिवारोत्ति चिंतिउं अचिरा । सीहोच मइसिलिय एस तिविठू तुमं हणिही ॥२॥ अजपि पयावइनियो नियनामत्यं फुडं मुमरमाणो । रक्सइ तं जा परिहरसि निहुँर वहसि पणयं ॥ ३ ॥ अहऽभिणिविट्ठमईणं मुछु भणियपि दोसमावहइ । ता किं निरत्थएणं सिक्खादाणेण एएण? ॥४॥ दूएण तो भणियं अजपि दुस्सिक्सिया दढं तुम्हे । न मुणह देवस्स वलं तेणेवमसंकमुलयह ॥ ५ ॥ अह पयावइणा मणिय-भइ ! यच नियनरिंदसगासं, साहेसु य जहा एस आगओ पयावइत्ति, एवमाइनिऊण निग्गओ दूओ, राइणावि काराविओ सेन्नसंवाहो, तो पखरिजंतदप्पियवग्गंततुरंगमं गुडिजंतगयघडं समरपरि- इत्युच्छदंतफारफारकचकं चंडगंडीपगुणझणकारमुइलुच्छलंतघणुद्धरं रहारूंढपवरवीरं नाणाउहहत्यसमुत्परंतसुहड- सत्वं चलियं चाउरंगं पलं, तेण य परिजुड़ो पर्यगुडाडोवभासुरकुंजरकंधराधिरूढो नीहरिओ पुराओ पयामई, एत्यं- .

ता गुयह विजयजत्तं नयगभिमुहं लई नियत्वेह । असिवोवसमनिमित्तं कीरंतु य होमजागाई ॥ ४ ॥ ना परिस असिनेहि कोमलं किंपि देव । पेच्छामो । पूरिजति किमेवं सत्तूण मणोरहा धणियं ॥५॥ एयगाइदिऊण भणियं रखामो भो फिगेव पाउलत्तणं तुम्भे निनिमित्तं पडियना ?, किं न मुणह मम भुय- दंडपरपम? न पा समरह पिरपभूयसमरसम्मइ विवियपडिवक्खसंपत्तविजय ? न वा पेच्छह अपरिकलियसंखं भरिय- निष्णुनयमहिविभाग महोदहिसलिलंपि च चाउदिसि परारियं चाउरंग पलं ?, किमिय अट्ठाणे चिय भायह, किं या सनपुराभिमुहं में नियत्तापेद ?, न हि पारद्वपत्युपरिचाइणो सलहिचंति पुरिसा, न य तहाविहसंदिद्धकइवयमं- गसमेत्तेणपि सुमति पीरा, जमओ- गहगणपरियं मुमिणाण दंसर्ण देवयाण माहप्पं । मुणसररसियप्पमुद्दा सउणा य तहा जणपसिद्धा ॥१॥ उमानिपटणरुहिराइयरिसपमुहाई दुनिमिचाई। सपाइँ घुणक्सरसंनिभाई को तेसि भाएजा? ॥२॥ ता धीरा होह, निवाडेगि नीसेसदुनिमित्तसत्यं मत्थए पयायहस्स, इति भणिऊण विसुमरियनिमित्तिगवयणो अपस्संमयियययाए पिणासस्स पडिकल्याए देवविलसियस पारिजमाणोऽपि पुराणपुरिसेहि पदिसलिजमाणोऽपि कुसउणेहिं सोनरोई नियचिचगाणोऽपि अंतेउरजणेण छत्तमंग मुणाविजमाणोऽपि निमित्तपादगेहिं रायलबलसमेगओ गंतुं पयहो, कमेण य पत्चो सदेससीमासंपविणं रहायपषयदेमें, तहि संपायारनिपे कारपेजण पाहरामियो , . दूओ, मणिो य-अरे गच्छसु पयावइस्स सगासे, भणसु य तं-एस आगओं आसग्गीवो राया जुन्झसज्जो वट्टइ, सिग्य संमुद्दो एहि, कुमारपेसणेण संमाणं वा करेहि, मा अकालेचिय कुलक्खयं जणेसुत्ति, जं देवो आणवेइत्ति पडिच्छिऊण से सासणं नीहरिओ दूओ, कमेण य गओ पयावइस्स मूलं, कहिओ णरिदाएसो, रुट्ठो तिविद्दुकुमारो, भणिउमाढत्तो य- रेय! तुममवज्झो निभयचित्तो ममोवरोहेण । घोडयगीवं गंतुं फुडक्खरं भणसु वयणमिमं ॥१॥ मा होहिसि विगयभओ वहुपरिवारोत्ति चिंतिउं अचिरा । सीहोच मइसिलिंय एस तिविठू तुमं हणिही ॥२॥ अजवि पयावइनियो नियनामत्थं फुडं सुमरमाणो । रक्खइ तं जइ परिहरसि निहुरत्तं वहसि पणयं ॥ ३ ॥ अहऽभिणिविट्ठमईणं सुत्छु भणियपि दोसमावहइ । ता किं निरत्यएणं सिक्खादाणेण एएण? ॥४॥ दूएण तओ भणियं अजपि दुस्सिक्खिया दढं तुम्हे । न मुणह देवस्स वलं तेणेवमसंकमुलयहः ॥ ५ ॥ अह पयावइणा भणिय-भह ! यच नियनरिंदसगासं, साहेसु य जहा-एस आगओ पयावइत्ति, एवमाइनिऊण निग्गओ दूजो, राइणावि काराविओ सेन्नसंवाहो, तमो पक्खरिजंतदप्पियवग्गंततुरंगमं गुडिजंतगयघड समरपरि- इत्युच्छहंतफारफारकचकं चंडगंडीवगुणझणकारमुहलुच्छलंतवणुद्धरं रहारूढपवरवीरं नाणाउहहत्यसमुत्थरंतसुहड- सत्थं चलियं चाउरंगं वलं, तेण य परिखुड़ो पर्यड्गुडाडोवभासुरकुंजरकंधराधिरूढो नीहरिओ पुराओपयावई, एत्थं- ता मुराहमिका . सिमोसमनिमित्त फीरंतु य होमजागा ॥ ४ ॥ नदु परिग जमियहिंकोमपि प । पूरिसंति फिमेयं सत्तूण मणोरहा धणियं ॥५॥ एपमाइनिज भगिय रसा-मो मो किगेर पाउलत्तणं तुम्मे निनिमित्तं पडिमा?, हिंन मुणह मम भुय- दंपरपा ? न पा गुमरह घिरपभूयसगरसम्मइविवियपडियायसंपत्तविजयं? नया पेच्छह अपरिकलियसंसं भरिय- निष्णुजगमदिविभागं महोदहिसलिलंपि य चाउदिसि पमरियं चाउरंगं वलं ?, किमिय अट्ठाणे पिय भायह, किंवा मनपराभिमुएं में नियसायेद ?, न हि पारदासुपरिवाइणो सलहिबंति पुरिमा, न प तहाविहसंदिन्द्धरूपयमं- गरमेणापि मुमति पीरा, जो- गदगणनरियं सुमिणाण दमणं देरयाण गाहप्पं । मुगपुररमियप्पमुहा सउणा य तहा जणपमिद्धा ॥ १॥ उसानिपटणादिरारिमपमुहार दुनिमिचाई । सपा घुणक्सरसंनिमाई को तेसि भाएजा? ॥२॥ ता पीरा होद, निपाडेगि नीमेगदुनिमित्तमत्यं मत्थर पयापइस्स, इति भणिऊण यिमुमरियनिमित्तिगययणो अपस्संगतियचयाए विणामस्म पडिलयाए देवविलसियस्स पारिबमाणोऽवि पुराणपुरिमेहिं पउिपलिबमाणोऽपि । । कुमोहिं सोयरोदं नियत्तिडमाणोऽपि अंतेउरजणेण उत्तमगं मुणाबिमाणोऽपि निमित्तपादगेहिं रापटपठसमेगो गंतुं पपदो, फमेण य पत्तो सदेमनीमामंचिणं रहारचपपयदेमं, तहिं प संपागारनिरे कारानेऊण पाहाविओ S H दो, मणिगो य-भरे गच्छमु पयापइसस सगासे, भणमु य तं-एस आगओं आसग्गीयो राया जुज्दसजो बट्टइ, सिग्य संमुद्दो पहि, कुमारपेसणेण संमाणं या करेहि, मा अफालेगिय कुलक्खयं जणेसुत्ति, जं देवो आणवेइत्ति पडिच्छिकण से सासणं नीहरिओ दूओ, कमेण य गो पयापइस्स मूलं, कहिओ णरिदाएसो, रुट्ठो तिविहुकुमारो, मणिउमाढत्तो य- रेय! तुममयज्झो निन्भयचित्तो ममोवरोहेण । घोडयगी गंतुं फुडक्खरं भगसु वयणमिमं ॥१॥ मा होहिसि विगयमओ बहुपरिवारोत्ति चिंतिउं अचिरा । सीहोव मइसिलिंबं एस तिविठू तुम हणिही ॥२॥ अवपि पयावइनियो नियनामत्थं फुडं सुमरमाणो । रक्सइ तं जइ परिहरसि निहुरत्तं वहसि पणयं ॥ ३ ॥ अहऽभिणिविट्ठमईणं मुड्छु भणियपि दोसमावहइ । ता किं निरत्यएणं सिक्खादाणेण एएण ? ॥ ४ ॥ दूएण तो मणियं अजवि दुस्सिक्सिया ददं तुम्हे । न मुणह देवस्स वलं तेणेवमसंकमुलवह ॥ ५ ॥ अह पयायइणा भणिय-भह ! यच नियनरिंदसगासं, साहेसु य जहा-एस आगओ पयावइत्ति, एवमाइनिऊण निग्गओ दूओ, राहणावि काराविओ सेन्नसंयाहो, तो पक्खरिजंतदप्पियवग्गंततुरंगमं गुडिज्जतगयघर्ड समरपरि- इत्युन्छइंतफारफारकचकं चंडगंडीपगुणझणकारमुहलुच्छलंतवणुद्धरं रहारूढपवरवीरं नाणाउहहत्यसमुत्थरंतसुहड- सत्यं चलिय चाउरंग पलं, तेण य परिपुड़ो पयंडगुडाडोपभासुरकुंजरकंधराधिरूढो नीदरिओ पुराओ पयावई, पत्य- रे. नीलचलतमइंततालक्मयाणुसारमिलियसामतपरिगएण पवळनीलीनीलयदुउछनियंसणेण करयलफुरतहलमुसल- पहरणेण संगामसंगमुक्कंक्षिरेण अयलकुमारेण अणुगम्ममाणमग्गों आमलगथूलमुचाहलहारेण गयणाभोगोव नहसुरस- रिपवाहेण सोहंतवियडवच्छत्थलो तरुणतरणिकिरणसन्निगाससिचयजुयलेण वडवानलजालाकलायेण जलरासिब रेहंतदेहो सपणकयकणयकुंडलकंतिपसरेण तकालसंगमूसुयरायसिरिसरागतिरिच्छच्छिविच्छोहेहिं व भासमाणपयणो पुरो पइद्वियरयणलद्विनिविठ्ठकणयकविलगरुलकंतिपडलच्छलेण को य उग्गिरंतो तिविडकुमारो, सिग्छ गंतूण मि- लिओ पयावइनरिंदस्स, भणिउमाढत्तो य-ताय! नियतह तुम्हे, देह ममाएस, फित्तियमेवो एसो पोडयग्गीवो ?, अवणेमि तुम्ह पसाएण एयस्स चिट्ठसोंडीरयं, न य वहुसहाोति संकणिजं, जो भोयणमेत्तसहायिणो इमे, परमत्येण एगागी चेव एसो, रायणा भणियं-पुत्र! लीलाविहाडियसमुक्कडकेसरिकिसोरस्स अविगणियपडियक्ख- लक्खस्स किं असझं तुह परकमस्स ?, केवलं दूरहिया कोहलपेछगा एत्थ अम्हे, कुमारेण वृत्त एवं होउ, अह विसिट्ठसउणोवलंभपहुंतपरितोसाणं अणवरयपयाणगेहि वचंताणं तेर्सि तस्स रहावत्तपन्चयस्स समीये संप- चाणं अपरोप्परासन्नदसणयसेण जाए इलयोले परिकप्पियपक्खरगुंडाडोवाई उछियाई तुरङ्गहत्यिसाहणाई उद्धयध- यचिंधाई, संपलग्गाई उभयवलाई, तओ-ताडियसरतूरतुद्वजणं भयथरहरंतकायरगणं, उद्दामवंदिसपढणुच्छहंतसु- हई वरधूलिधूसरियरहथयवर्ड ॥१॥ खरसुरुप्पकप्परियतुरयपक्खरियनियतुरयघट्टलोहारियकुंतवरं । आसवारकर- , यघट्ट जनोन्नमिलगजायनिविडसंघट्ट । २ ॥ तिसूलमलिसेलभिन्नवेलंतनरं, उत्तालनिगडियछ- न्धिषणं । विप्फुरंतकुंतगपायघुम्मियरहियं, सारि- मशजुजवजोहपायदुचिसहं ॥ ४॥ कुंभिकुंभघायसमुठलियरुहिरप्पयह भूमिवट्ठनियेहपडियसमुत्तुंगमायंगरुद्धपह। महलच्छमलमलुकमुफेफकारमीसणं, संगामरसियसुहडलोयतोसणं ॥ ५ ॥ काऊण(दंडपडण)विचित्तसमरवावारं ।। पाणुकदुकधाणुकयाई, फारकियभडफारकियाह । कुंतयरभिडियसमवग्गियाहं, खग्गाउहउक्खयखग्गियाहं ॥१॥ पडिसलियतुरंगतुरंगमेहि, मेलंतसेल्लभउदुग्गमहि । मयगलगिलंतमयगिणगंड, अभिट्टपरोप्परवद्धसुंड ॥ २॥ पाउन्भवतअघोररोस' खणि खणि विमुक्कभीसणनिघोस । चाउदिसि सुहङ समोत्थरेवि पहरति समरि नियपाण देवि ॥३॥ नाणाउहहत्यनरिंदवग्ग अबरोप्पाजुझितसंपलरंग । गयजीविय निवडहिं दंडनाह, पपईतरहिरपहजुय अगाह ॥ ४ ॥ सेसारणछुरणवद्धकन्छु, मह दंसह आसग्गी हत्युः । इस जपिरु रिज पडिसत्तुरामो, एत्यंतरि पडिपहरंतु, आउ ॥५॥ तो चंगकलिंगनगराहिवेहि जुग चिय मुक्कमहाउहेहिं । है

पडिखलियउ पयावइ जुज्झमाणु, साहुब जाओ परिचत्तुमाणु ॥ ६॥
आसग्गीवह सेन्नेण अइवहुसंखेण हरिकरिसंदणदुद्धरेण ।
निम्माहिय परफमु पहणिय उनमु कयउ पयावह तक्खणेण ॥७॥
मुणिपि तं निजिय जायकोचुग्गमो, भिडिभीमाणणो पायडो नं जमो।
अयलु पयलंतहलमुसलदिवाउहो, सिग्यवेगेण सत्तूण ठिओ संमुहो ॥ ८॥
तयणु चिरलद्धजयवायगव्युद्धरा, ते नरिंदा समुघूढदढमच्छरा ।
सेलनारायसरनिरयमेलंतया, अयलपासंमि वचंति वग्गंतया ॥९॥
हरिसभरतडयदुतुटकंकडगुणो, सोयते पेच्छिउँ वाढमखुभियमणो ।
जंपए रे लहुं चयह चक्खुप्पई, कीस वचह विणा कारणं जमगिह ॥ १० ॥
किन भो नियह मह लंगलं सियसिंह, कुवियकीणासजी व अइदुस्सहं ।
वरिवच्छत्थलीविलिहणुडामरं, जस्स कंतीहिं अरुणिजए अंबरं ॥ ११ ॥
किं न या मुमलमलिवलयकसिणप्पह, धरणिमणिसारपरमाणुनिम्मियमुहं ।
जयह तुम्भे जमेवं रणे उजुया, तेहि युत्तं अरे तुज्झ का चंगया? ॥ १२ ॥

जेण दीसंति तुह सन्निहा हालिया, धरइ लीलाएँ मुसलंपि किल महिलिया। एवमुलाविरं यहरिसत्यं पलो, सरइ वेगेण करकलियसियलंगलो ॥ १३ ॥ केऽवि मुट्टिम्पहारेण ताडइ भडे, अपरि मुसलेण चूरद सहाबुभडे.। हलसिहग्गेण केसि पि उरु दारए, अन्नि चलणप्पहारेण मुसुमूरए ॥ १४ ॥ एकघाएण पाडइ महाकुंजरे, तणयपूलं व गयणे खिवइ रहवरे । मुयइ करुणाय परिचत्तसयलाउहे, ठाइ निग्गयपयायोऽपि नो से मुहे ।। १५॥ इय निकुरगत्तेण निरुषमसत्तेण निहुरेण बलदेवेण बलु वलु पिरियहं । तक्खणि विद्धंसिओ भडमड नासिउ सपलदिसामुह पसरियह ॥ १६ ॥ एवं चिप पइदिवसं दोण्हपि सेन्नाण जुज्झमाणाणं । विविहप्पधारभीम एवं जायं समरठाणं ॥ १७ ॥ एगत्य पडियनरवइपियंगणाकरुणरुन्नरवभीमं । अन्नत्य वंदितजणसवडंमुहचलियपडिसुहडं ॥ १८ ॥ एगत्थ दंतिदसणग्गभिन्नसूरासिलेहहयरहियं । अण्णत्व भीयफायरनियमुह खित्तंगुलीवलयं ॥ १९॥ एगत्तो ऊसियकरमाहूयऽयोण्णवीरपरपुरिसं, अपत्थोमिटविणर्मिठपरिभमियगयनियहं ॥ २०॥ •एगत्थुत्तालिमिलंतघोरवेयालविहियहलवोलं,.. अन्नत्य सिवागणराजमाणगयजीवनरनियहं ॥ २१॥ wwwnws ~ एगत्तो दसणतिक्वचारिजंतमहिगयजणोई, अन्नत्तो भडतोसियमागहगिजंतवरचरियं ॥ २२ ॥ इय पिहियपिविहीसंणकिरिएहिं उभयसनमुहडेहिं । समरंगणं सुराणवि जायं अचंतभयजणगं ।। २३॥ किंव-गहाणनिवडियफण्णसीसकरचरणजंपतणुखंड । यिहिणो घरं व नजइ जयजणघडणुजयमइस्स ॥ २४ ॥ एवं च पहुई वासराइं महासम्महेण निवाडियाणेगसुहत्यिसु तिक्सनारायनिभिन्नइंभिकुंभत्थलेमु, चुरियचारु- तुंगसिंगरहयरेसु मुमुमूरियनरवइसहस्सेसु जायतेसु आओहणेसु पेच्छिऊण बहुजणक्पयं तिविद्रुणा भणाविओ दूयययणेण आसगीयो, जहा-फिमणेण निरत्थएणं निहोसपरियणक्खएणं ?, तुमं च अहं च परोप्परवद्धयेरा, ता अंगीकरेह निषभुषवलं, सम्मं ठोहि चिचाचट्ठभं विगुंच कायरत्तं परिचय परपुरिसायारं दारेहि सहत्यकोसलं मेलेहि सरीरसोरुमलं पगुणो भयाहि असहामो मए एगागिणा सह जुझिउंति, सम्ममरधारिऊण गओ दूओ, निवेदो आसग्गीयस्स कुमारसंदेसगो, पडियन्नो य राहणा, जाए वीयदिवसे निचित्तपहरणपडिहत्यं जोत्तियपपरतुरयं । सारहिमेचपरियत्तपरियरं संदणमारुहिऊण ओइण्णा रणभूमीए आसग्गीवतिविठ्ठणो, ठियाई उभयपासेस सपहुपरक- गावलोयणकोऊदलाई दोनिरि पलाई, संदचंडिकोहंडिपमुहदेपउपजाइयसयदाणपरायणाई निलीणाई उथपएसेगु अंतेउराई, पेक्यणुपंसिरा य गयणंगणमोगाढा सुरकिनरपुिरिसविचाहरा, लंनंतमुफजडाडोगो पाणिपरिगहिय- छत्तगो संगामदसणुचूदगाहहरिसो पदसण महासे मुयमाणो देवसमूहं च सोओगं कुणमाणो नियंभिजओ अंतरे . .

नारयगुणी । एत्यंतरे आसग्गीवेण भणिओ तिचट्ट- गिरिगुहनिवाससि(खि)ने रोगजराजजरंगए सीहे । निहए करुणाठाणे अहो तुमं वलमयं वहसि ॥ १ ॥ फिमहं तं न समत्थो विणासिउँ पढममेव लीलाए। किं तु मयमारणे अवयसो सिया तेण नो हणिो ॥२॥ जब फहविदुदवयणोत्ति कलियनो सिक्सर्वितित कुसला। किं एत्तिएणऽवि मुहा परंमुही सुंदर! नयस्स ॥३॥ सयं पिय न कयंतो कुद्धो विद्दवइ करचयेडाए । किं तु दुवुद्धी दाउं परस्स हत्येण मारेइ ॥ ४ ॥ जंचिय किंचि परुद्ध याहुवलं तुज्झ नरजणन्महियं । पक्खुभेओघ पिपीलियाण तंपि हु यहठाए ॥५॥ थेरस्स पयायइपत्थिवस्त पुत्तच्छलेण तं भद्द।। नूर्ण विणासपिसुणो समुगाओ धूमकेउच ॥ ६॥ ताहे तिचिगुणा सो भणिो बुहृत्तणस्स तुह पढमो। पाओ पाउन्भूओ दुष्यणुलायरूको फैि? ॥७॥ किं वा सन्निहियकयंतसंगसंजायनिगुरसहायो । निम्मेरं थेर! समुलवेसि वनसि समाहप्पं ॥१॥ रणफसपट्टयनिवडियपवरसोडीरिमासुवण्णस्स । अत्तुकरिसो सोहइ नरस्स पन्निजमाणोऽपि ।। ९ ।। ता संवरेसु वयणं राणमेकं अंतरे परिभमंतु । तुज्झ महचिय वाणाऽरिपक्खमहणां महावेगा ॥ १० ॥ आसग्गीण पुणो भणिो डिभोति मन्य नो पायं। दोउं समंति हत्था ताहे पहरमु तुम पहम ॥ ११॥ तिविदुणा भणियं-भो घोडयगीव! पुरा मम तायस्स तुमं सामिसहमुवहंतो ता तयणुवित्तीए चेव अणइकम- णिजायणोऽमि अओ अवहिओ होहि एमा निवडइ कयंतदिद्विष दुघिसहा विसिहपरंपरत्ति भणिऊण आयनमा- फद्धिय कोयंदं रणझणापिया पहुंचा, मुका सलोहा मम्मावेहिगा सलालिय निडरा सरधोरणी, तो आसग्गीवेण अणुपेपकुमलपाप अद्धमग्गपपत्तेपिप संडिया तिरुप्पेहि, पुणरवि कुमारेण भिगोल सपक्सो निरपेखगामी मिचो नारापनिरहो, सोऽपि निप्पुण्णजणमणोरहोल पडिसलिलो आसग्गीपेण, किं पहुणा :- जंज मत्यं किंपिपि सिय नरिंदम्स संमुहं कुमरो । तं तं आसग्गीयो दक्खत्तणो पडिक्सलइ ॥ १ ।। जासगीपोऽपि पपंडफोपगो मुपर पहरणं जमिह । बेजोय रोगजायं कुमरोऽपि तयं पडिहणेइ ॥२॥ अब मरहयापलिणोच्य गाढममरिसमरेण पहरंता । सयसमए राहुसणिरब रेति ते दोऽपि ॥३॥ एवं परोप्परं जुझिराण तेर्मि पगिट्टदप्पाणं । सचराचरावि धरणी घरहरिया पयभरकता ॥४॥ पत्यंतरंमि अणारयरियणको पहरणुपमो सयो । बासग्गीवनदिस्स निहिओ सुफयरासिघ ॥ ५ ॥ तादे र्फिकायचयपाउलगित्तेण सेयपिरेण । अविभग्गपसररिउदप्पदंसणुढ कोवेणं ॥ ६ ॥ जापयपणं य दढपणयचितमित्तं व पियफलतं य । विसमावदिएणं नरवरेण संसुमरियं चकं ।। ७ ।। जह जटणुभटपमरंतकिरणमालासहसपछवियं । जुगविगमुरगयमायंडचंडमंडलपदुप्पेच्छ ॥ ८॥ महजमारनपणं प मिलियनीसेसपिजुपडलं व । आसग्गीपस्स अडति घफरयणं करे चउियं ॥९॥ .

- तपणंतरं च पहरिसतत्तितुतवम्मपंधेण । तेण विमुकं वहणाट्टयाए सिग्घं तिविहुस्स ॥ १० ॥ गंतु कवाडवियडे यच्छयले तं जवेण कुमरस्स । चिरदसणुस्सुयं वल्लहं व तुंवेण संलगं ।। ११ ।। एत्यंतरंमि दढचफतुषसंघट्टपायवियलंगो । मुच्छानिम्मिलियच्छो पडिओ धरणीयले कुमरो ॥ १२ ॥ आसगीवालेणं ताहे संपन्नवहुपमोएणं । जयजयसम्मिस्सो पकमो कोलाहलो सहसा ॥ १३ ॥ तथा जाप य उग्गीरियविविहपहरणा नावडंति सत्तुमडा । ताय तिविद्दुकुमारेण तक्षणं विगयमुच्छेणं ॥ १४ ॥ मो घोडयगीव ! गोऽसि नासमहुणत्ति संलयतेणं । तं चिय तस्साभिमुहं मुकं चकं झलहलंतं ॥ १५ ॥ तो तं तालफलंपिय तडत्ति छेत्तूण तिक्खधाराए । आसग्गीवस्स सिरं करे ठियं पुण तिविठुस्स ॥ १६ ॥ अह निहयंमि आसग्गीवे हरिसवसविसप्पमाणसमुचरोमंचेहि सहसचिय जयजयरवं करतेहि सुरासुरेहि सरसपा- रियायतरुमंजरीनियरसंवलिया सोरभभरगंधलुद्धमिलतभसलजालमुहला अणवरयनिर्णितामंदमयरंदविंदुसंदोह विच्छ- रियसयलदिसा कमलफुयलयमालइपमुहा मुक्का पंचवन्नकुसुमबुट्ठी, उग्धोसियं च महया सहेण जहा-भो भो पत्थिया! परिचयह कोवकंडं मुयह दुबहदुधिणयपणयं परिहरह आसग्गीवपक्खवायं उज्झह असझवावारं पणमह सघायरेण तिविह, एसो सु एत्य भरहखेचे समग्गवलवंतपुरिसप्पहाणो पुन्वभवसमुवज्जियसुकयसंभारखसविसप्पमाणमहलफ- लागनिहाणो उप्पन्नो पढमो वासुदेवोति। एवं च आयन्निऊण संभंतविलोयणेहिं दूरपरिमुफपहरणपबंधेहिं अहमह- मिगाए पडिक्खलतमणिकिरीडकोडिमसिणियफमनहनिवहेहिं भालयलपडियकरसंपुडेहिं पंचगपणिवायपुरस्सरं पणमिओ पत्थिवसहस्सेहिं तिविद्द । विनत्तो य- देव! परायत्तेहिं जुलाजुत्त अयोणमाणेहि । अम्हहिं जमवरद्धं तमियाणि खमह नीसेसं ॥ १ ॥ कुणह पसायं नियचरणनलिणसेवापयाणओ अम्हं । मोतूण- तुम एक अन्नो नो विजए नाहो? ॥२॥ एयमायनिऊण तिपिटुणा भणियं-भो भो नरेसरा! किमेवं जंपह? को तुम्ह दोसो ?, परायत्तचित्ताणं एस- शिय गई, ता मुयह पडिभयं, पसंतविडमराई मुंजह नियनियरजाई, मम छचच्छायापरिग्गहियाण पुरंदरोऽपि न पहयेइ तुम्हाणति । एत्यंतरे सिविट्ठसेवोवगयनरखइयग्गावलोयणसंपन्नासरगीवविणासनिन्छयं समागर्य तं पएसम- तेउर, दिडो छिन्नगलनाडिनिस्सरंतरदिरपंकपिलुत्तगतो रतचंदणकयंगरागोब उपरि परिन्भमंतपिसियासिपक्खि-( निवारियरविकरपसरोधरियमहप्पमाणछत्तोवमेव सन्निहिनिवडियपहाणपुरिसवग्गो अत्याणगओव आ सग्गीवनारिंदो। अह अदिठपुग्यं अयंततिक्पदुक्खावह तारिसमक्त्वंतर से पासिऊण अकंदिउमारद्धमेयमंतेउरं- हा हा कयंत! निकरुण ! किं तए पाव एवमायरियं । जं एवं विहपुहईपहऽपि एसो हयास हओ ॥१॥ किं एत्तियाहि नियाहिं तुज्झ तिची न सुहडकोडीहिं । उप्पना निप्पुन्नय! जमेस रायावि संहरिओ ॥२॥. हे चक निमिया कहं संपविणासाजसो तए विहिओ। तुन्भेहिऽपि किं जक्सा! उक्खियं निरिघणा एवं ॥३॥ - काल! पद्धवरवंसजाय तुज्झापि गुणेण किं तेण ? । हा हा रक्खामणिणो पीसत्यविणासगा तुन्भे ॥४॥ धीधी पुरोहियाहम! चिरकालं तप्पियं तए जलणं । निलजी कहसु संपइ असिवं किंजं पडिक्सलिय? ॥५॥ हे अंगरक्सयग्गा तुम्भेऽविहु कीस संपद पलाणा? हा हा एगपए चिय सर्वपि परंमुहं जायं ॥ ६ ॥ हा पापानाह ! संपइ पडिहयपडिवक्समुहडलक्खंमि। तुमए सग्गोरगए तडकिही कस्स जयढका? ॥७॥ हा रायलच्छि! चेहव्वदूसिए कीस जीपसि क्याणि ? । इहराणुहसि दुखं दूमिजंती कुनाहेहिं ॥ ८॥ इय पिलपिरीहि नियताडियथणपतुट्टहाराहि । चेहव्वदुक्खभरभजिरीहि पल्हत्थवलयाहि ॥९॥ अणयरयपोरगलियंसुवाई रुनं तहा मयटीहिं । जह तहेसगएणं रुनं पक्सीवि गणेणं ॥१०॥ ताहेऽणुजीविणा परियणेण पम्मुक्कपोकरण । आसगीवसरीरं खित्तं जालाउले जलणे ॥ ११ ।। एत्थंतरे अंतेउरीजणवेहव्यदुक्खमसहमाणोन पयंडरणकम्मदसणभयभीओम तिक्खासिखंडियहयरुंडावलोयणु- तहरहतुरंगोव्य समीरणुदुयरुहिरसीयरासारसंसित्तोय आलोहियमंडलो झडत्ति चतुगोयरमइतो - सहस्स- किरणो, गयलगुलियालियलयकज्वलतिमिरपडलपडकयावगुंठगा फुरंततारनयणा अणवरयनिवडंतउकाकुलि- गुग्गारच्छलेण मणोइरित्तपरिपीयसुहडजणरुहिरगंडूस व मुयंती महारक्ससिव भयजणणी पसरिया रयणी, ठिओ नियनियहाणेसु जणो, कमेण य जाए पहायसमए भणिया तिविगुणा नियरिसा-भो भो गछह संगामभूमि,

निरूबेह पहारपरब्बसे जोहनियहे करेह ओसहयायघाइणा परिचाणं परिमग्गह दुतुरंगमपल्हथिएं पत्थिवेत्ति-
सम्म निउंजिऊण(अंतेउरण)समं समग्गनखइबग्गपरियरिओ समेओ पोयणपुरं, तो नयरलोएण कयं वेजयंती,
* सहस्साभिरामं ठाणठाणनिनद्धमंचारूढविलासिणीनहरमणि पमुफसुरभिपुष्कजोवयारकलियरायमग्गं पहयपड्ड-
पडहपमुहजयतूरनियरं नयरं पविट्ठो मया विभूइए तिविहू, जहोचियठाणेसु ठिो सेसो परिवारो । तमो कइवय
वासराई तत्य ठाऊण पुणोऽपि समग्गवलकलिओ चकछत्तधणुमणिमालागयासंखरयणपरिगओ निग्गओ दिसि-
विजयनिमित्तं तिविद्रू, कमेण, पसाहियं भारहखेतं, अपणयपुन्या नामिया पत्थिया, गाहिया सेवावित्ति, गहियाई
तेहिंतो करितुरयरयणपमुद्दाई पहाणपादुडाई, एवं च नीसेसमंडलाहिवसहस्साणुगम्ममाणमग्गो पेच्छतो अपुण्या-
पुषनपराई ठार्पितो अंगपंगकलिंगाइसु अन्नन्ननरिंदे पत्तो मगहाविसए, तहिं च दिवा कोडिपुरिसवोज्झा महा-
सिला, सा य भुयबलावलेवओ लीलाए वामभुयदंडेण उक्खिविऊण छत्तगं व धरिया सीसोयरिं, अतुलियबलावलोय-
णहरिसुप्फुललोयणेहि य को नरवईहि जयजयारयो, पढ़ियं च मागहगणेहि, कहं ?---.
देष! गणालागारो तुज्झ करो कलियरुंदकोडिसिलो । सिरिधरियधरणिपट्टस्स वहइ सेसस्स समसीर्सि ॥१॥
तुह एवंविहलीलाइएण चित्तं न कंपए कस्स । जइ सबहायि पत्थरविणिम्मिओ होज सो न जणो? ॥२॥
इय मागहेहि गप्पयारवयणेहिं संथुणिजंतो। मोत्तूणं कोडिसिलं चलिओ राया सपुरहुतं ॥ ३॥

गच्छन्तो य पत्तो दंडगारनपरिसरं, तहिं च संघापारनियेसं काऊण ठिओ कइवय वासराई, एगया य रयणी- मज्झनिभरपमुत्ते सेवगजणे अणुरत्तविरत्तपरिवारचारमुपलंभिउं करकलियचको कयसपरियत्तो अणुवलक्खिजमाणो जामकरिघडारूढेहिं अंगरक्खेहिं नीहरिजो एगागी वासुदेवो निययगुडराओ, अमुणियपयप्पयारो य इओ तो परिम्भमंतो जाप संधावारनिवेसमइकमिऊण गच्छइ ताव निसामेइ थेवदेसंतरियं मंदं मंदं कोलाहलं, तं च निसामिऊणुप्पन्नकोऊहलो पधापिओ तयभिमुहं, कमेण पत्तो एगं वहलतरुपरसंछन्नं कागणं, तर्हि च पत्तस्स उपसंतो सो कोलाहलो, तओ किं विभीसिया एसा ? मइविन्भमो वा ममेत्ति जाव चिंतेइ ताव काणणभंतराओ समुढिओ सदुक्खनरधणियसहो, तदणुमाणेण य पुणो पढिओ तिपिछ्, अह बच्छत्यलविप्फुरतकोत्युभमणिमऊहवि- दसियंपयारे जाए वत्य पएसे थेवंतरगएण हरिणा दिट्ठो रुक्खेण समं विविहवंधणवद्धो पुरिसो, (पुच्छिो सो उचियायरेण) भो को तुम? केण वा इममवत्यंतरं पापिओसित्ति ?, तेण जंपियं-महाणुभाग! निविडवंधणचणओ न सकेमि परिकहिउं, ता अवणेहि बंधे जेण साहेमित्ति कहिए तिविठ्ठणा चशेण निकंतिया बंधा, जाओ चीसत्यो, भणि पबत्तो य-अहो निकारणपरमबंधु निसामेदि मम वित्त, अहं रयणसेहरो नाम विजाहरो रूबलावन्नसुं- दराइगुणावठिभूयाए सिंहलरायधूयाए विजयवईनामाए पुर्व चिय बहुप्पयारपत्थणाहिं दिनाए परिणयणत्यं संपर्य समग्गसामग्गीसणाहो जाव तत्थ पढिओ ताव एत्यप्पएसे संपत्तो समाणो वाउवेगाभिहाणेण पेरिणा चि- .

. जाहरेण सन्यस्समवहरिऊण दुक्खेण मरउत्ति विभाषितेणं एवं गाढं वंधिऊण चचोऽम्हि, तिविटुणा भणियं-तुम विजाहरी होऊण फेण फारणेण भूमिगोयरधूर्य उव्योटुमिच्छसि ?, तेण जंपियं-महाभागा अपुवं किंपि से रूब असरिसं च लायनंति, तिविगुणा बितियं-जह सचं चिय एवंविहगुणोषयेया सा ता मम जोग्गा परिणेउति निभा- विऊण भणिजो एसो-अहो तुमए उपूढावि एसा तेण वेरिणा हीरिही, ता किं निरत्थपण तदुवलंमेण , विचाहरेण जंपिय-सममेयं जह तुम्द सत्ती अस्थि ता तुमे परिणेह, परिचत्ता मए इयाणि, पडियनं तिविगुणा, कयप्पणामो गयो सहाणं विवाहरो, हरिणावि सिंहलेसरं अणेगप्पयारोहिं पत्थिऊण परिणीया सा विजयवई धूया, आगओ य निययपुरं, पडिञ्छिओ महारायाभिसेओजाया पचीस सहस्सा जुईणं- अह नियायविसगीयझंकार मित्समुरवरये । नडचेडचाटुकारयर्किकरनरनियरपरियरिए ॥ १ ॥ सुविभत्तचित्तविच्छित्तिसुंदरे मंदिरे निवसमाणो । अइपडिहयपडिवखं तिखंडभरहं च रक्खंती ॥२॥ भयपसनमंतसामंतमंडलो तरुणिसत्यमझगओ। आखंडलोय मुंजइ विसए पंचप्पयारेऽवि ॥ ३॥ नवरं विजयवईए नामंपिहु नेव गिपहइ तियिडू । ईसाविसायवसओ सा य पओसं समुव्यहई ॥४॥ एवं पोलतमि काले अन्नया नियमाहप्पनिहयदुरिभक्खाइडुक्यनिवहो समागओ भय सेयंसतित्वयरो, पिरइयं । देवहि विसालसालयलयपरिक्खित्वं विचित्तमणिमयसिंहासणाभिरामं भवभयत्तसत्तसंताणेकसरणं समोसरणं, तो

सायरमिटतमुरिंदसंदोहथुणिज्जमाणी उपपिट्ठो सिंहासणे जिणो,एत्यंतरे जिणागमणनिउत्तपुरिसेहिं बद्धाविओ तिविद्,
कहिओ जिणागमणवइयरो, तओ हरिसभरसमुल्लसंतरोमंचेण य दवावियं पीइदाणं सहदुवालसकलहोयकोडीओ तेर्सि
पुरिसाणं, समागवलवाहणो अचलेण समेओ य गो वासुदेवो वंदणवडियाए, छत्ताइच्छत्तपमुह जिणाइसयमवलोइऊण
परिचत्तरायलरायचिंपो दूरामो चिय पयचारेण गंतूण तिपयाहिणापयाणपुषयं जयगुरुं नमंसिऊण एवं थोउं पवत्तो-
जय संसारमहोयहिपइंतजणजाणवत्त ! जयनाह! । परमसिवमोक्खकारण ! रणवजिय! विजियमयमाण!॥१॥
निम्महियमोहमाहप्प ! दुटुकंदप्पदप्पनिद्दलण! । मायाविसवालिविणासपरसु जय जय जयप्पवर! ॥२॥
जय संजमसिरियलह कोहमहाजलणसजलजलवाह! जय निम्मलकेवलकलियसयलजीवाइयपयस्थ! ॥३॥
जय विण्डुकुलंवरपुण्णचंद! मुररायनमियपयकमल! । निप्पडिमपसमवरपुरपायार! गुणोहसाहार ! ॥ ४ ॥
जय करुणामयसारणिसरिन्छ ! निच्छिन्नकम्मदुममूल! । दुहसेलदलणदंभोलिसरिसनामग्गहण! देव ॥ ५ ॥
नाह! तुह पायपंफयममंदमयनिवहर्फतिमयरंदं । फुलंधयं व धण्णो सयाऽवितण्हो समलियइ ॥ ६॥
“को तुह जिणावर! ययणं अमयं व समत्यदोसहरणखमं । पाऊण कुतित्थियवफकलुससलीलं समीदेइ ।। ७ ।।
जयदु दूरमसारो संसारो तहयि देव तुम्हेहि । विहरतेहि मुणिजइ.सारो निब्बुइपुरीओऽपि ॥ ८॥
मासगीराइनरिंदविजयलाभाइ(मेऽपि)नेरिसों नाह! । जाओ ममप्पमोओ जह दसणमेतो तुज ॥९॥

ता पसिय भुवणवंधव ! जइपि तुम सबहा विगयरागो। नियचरणदंसणणुग्गहेग मम तहवि सेयंस॥ १० ॥ एवं च सुचिरं थोऊण सो तिविठ्ठनरिंदो, निविट्ठो समुचियहाणे, भगवयावि आजोयणमित्ता'सारिणीए वाणीए समारद्धा धम्मदेसणा, जहा-भो भो देवाणुप्पिया! कहकहपि चिरं संसारकतारमणुपरियट्टमाणेहिं तुम्हेहिं पा. विगो एस मणुयजम्मो, जायं अविकलपचिंदिअत्तर्ण, संपत्ता निकलंककुलारोगाइया सामग्गी, समुलसिया सद्धम्म- बुद्धी, ता दुगुञ्छह मिच्छत्ताविरइसंगं समीहह संमत्तनाणचरित्तवित्तं पेच्छह पमायपरपाणिगणदुहविवागं अशुचिं- तह सणदिवनदुसरूवयं सब्वभायाणं विमंसह पुणो दुल्लहत्तणं आरियखेत्ताइलाभस्स, अन्नं च- तुच्छेहियमुहलयमेत्तलालसा कीस यसह निस्संका । किं तुम्ह कयंतेणं निभयपत्तं सयं लिहियं ॥ १ ॥ किं वा केण वि अजरामरत्तणं तुम्ह दावियं ? अहवा । मरणाइदुक्खरहियं ठाणं वा कत्थविय दिढे ? ॥२ अहवा सासयभावत्तकारणं कि रसायणं लद्धं । जेणूसुगत्तठाणेऽवि गाढमंदायरा होह ॥३॥ भो भो देवाणुपिया ! सद्धम्मोवजणे समुजमह । परिहरह पावमित्तेहि संगति दुक्खसयजणणिं ॥४॥ पडिवजह निरयजं पधजं देसविरइमहवावि । निसुणह पसिद्धसिद्धतदेसणं मोहनिम्महणिं ।। ५॥ अत्तसमं पाणिगणं रुखह पालेह सीलमकलंक । साहम्मिएमु रज्जह वजह विसएसु य पवित्तिं ।। ६ ।। निग्गुणजणं उवेक्खह अत्तुकरिसं सयावि परिहरह । अप्पत्तपुवगणगणमभस्सह नासह कसाए ॥ ७॥ M १ संतोस च निसेवह परपरिवायं कयावि माऽऽयरह । ईसरिए मा म(जह मा रोजह पापफजेसुं ॥ ८॥ दाणाईमु पयट्टह सेवह सुविसुद्धबुद्धिणा गुरुणो । परउवपारे गिन्झह मा मुज्झह बुज्झह सततं ॥९॥ एवं च भगयओ धम्मकहमायन्निऊण हरिसुप्फुललोयणेहि केहिवि परिचत्तपुत्तकलत्तेहिं पडियन्ना सयविरई, के- हिंवि परिग्गहियं समाईसणं, अन्नेहि अंगीकया देसविरई, भने य छिन्नसंसया जाया बहवे पाणिणो, हलहरनारा- यणेहिवि अणाचक्सणि पमोवभरसुबहतेहि पडियन्नं सम्मत्तरयणं । अह समइकताए पोरिसीए बंदिऊण जयगुरूं गया निययावास । भयपि अन्नत्य विहरिओ । एवं च वयंतंमि काले अयंतसुहसागरावगाढस्स 'तिविठुराइयो एगया समागया परिभूयकिन्नरकंठा गायणा, तेहि य पदंसियं गीयकोसलं, हरियं हिययं तिविगुस्स, अहं च-पीउग्गारो तेसिं जस्स मणागपि विसइ सवर्णमि । उझियनियवावारो चित्तलिहिउघ सो सुणइ ।। १ ।। अच्छउ दूरे एवं तिरियाविहु तेसि गेयवसणेणं । निम्मीलियच्छिणो उच्छहंति नो भोयणाईसु ॥ २॥ एवंविहसुस्सरयागुणेण हरिस्स ते सयावि पासवत्तिणो परमप्पसायठाणं जाया। अन्नया य सुसेजानिसन्नस वासुदेवस्स रयणीसमए समारद्धंतेहिं गेयं, जणिओवादं चित्तस्स अक्खेयो, निहागम- णकाले य निरूविजओ वासुदेवेण सेजावालो,जहा-भद्द! जया मम निदा एइ तया इमे गायणा तुमं विसबेजासि, जं देवो आणेवा तं करिस्सामित्तिपडियजियं सेजावालेणं, खणंतरेण य आगया राइणो निहा, तेऽवि अविसजियत्ति तहेव गाइउमारदा, नवरं पच्छिमरयणिसमए पबुद्धेण राइणा ने तहा गायंते निसामिऊण, पुच्छिो सिजावालो-अरे कीस एए न विसजिया?, तेण भणियं-देव! अइसवणसुहत्तणेणं गए खणंतरं पडिवालिया, एयमायन्निऊण जायगाढकोयो मागारसंघरं काऊण तुहिको ठिओतिविछ्, उग्गए य कमलसंडपडिवोहणे मायंडमंडले उहिऊण सयणीयाओ कयपा- भाइयकायको निसण्णो अत्याणमंडये राया, ठिया य नियनियट्ठाणेसु सामंतमंतिसुहडाइणो, एत्यंतरंमि सुमरिओ रा- शणारयणियइयरो,आरओ सेजावालो, भणिया य नियपुरिसा-अरे गीयस्स (ररत्तत्तणेण ममाणाभंजगस्सेयल्स) तत्तत- उयतंचरसंसिवेह सवणेसुत्ति, एयमायन्निऊण नीओसो तेहिं एगंतदेसे, कढियतउयतंवयरसेण भरिया फन्ना, महावेयणा- मिमूओ गओ यसो शत्ति पंचत्त।तिविगुणावि गाढामरिसक्सेण निवद्धं निविडं दुहवियागयेयणिज कम्मं । सावि सिंह. लेसरच्या ठाणे ठरणे अत्तणो पराभयं पेच्छंती हरिणा वयणमेतेणवि अविगणिती सुचिरमप्पाणं झूरिऊण मया तिरिएसु य उवयन्ना, सेसं उपरि भन्निही । तिपिद्दवि कालंतरेण विविहसोरुखमणु जमाणो रखे रहे (य) मुच्छाणु- बंधमुघहतो नियभुयपलेण सेसपुरिसवग्गमवमनंतो विविहपागाइयायकिरियाए महारंभमहापरिग्गहेहि अइक्रूरज्झरसा- णेण य परिगलियसम्मत्तरयणो नारगाउयं (निकाइऊण) चुलसीईवाससयसहस्साई सघाउयं पालिऊण कालमासे कालं किया उपवनो सत्तममहीए तमतमाभिहाणाय अप्पइद्वाणमि नरयावासे लक्वपमाणे पंचधसियसरीरो नारगो । अगाढपावकम्मेहि पुरभवसंचिएहिं गरुएहिं निहओ विसहतो दुक्खाई परमतिक्वाई चाउदिसिनिहर- पजसूलतिक्खखग्गभित्रमाणंगो अइदीणकरुणसई पइक्सणं पिलयमाणो य। कि पुवममि मए कयंति जेणेरिसंमि ठाणमि । निबंधयारतमसे उपवनो कुच्छणिजमि॥१॥ एवं विचिंतयंतो खणे खणे घोरवेयणामिहो। पजलियगेहमज्झप्पविठ्ठपंगुष विलपे ॥२॥ अयलोऽपि कयतप्पारलोइयकायधो गाढसोगाभिभूओ सुसाणं व भवणं मन्नमाणो अदिठ्ठपुवयं पिप पियजणं अगणितो विसं विसयं गन्नमाणो बंधुणो बंधणं परिकप्पेमाणो पवरतरसंडमंडिए नंदणपणे कमलकुपलयफल्हा. रबंधुरासु सरसीम सिंगारागारचारुवेसासु अंतेउरीसु खणंपि चक्खुमक्खिवतो कत्थवि रई अलभमाणो अवंतं संसा- रासारयं भावेतो सेयंसतित्थयरुबइठ्ठधम्मवयणाई चिंतितो वहरिभवणं व गिहायारा परिचइउकामो . सयणोपरोहण कइवययासराई ठाऊण गओ धम्मघोसायरियसमी, बंदिओ परमाए भत्तीए, सूरिणाऽवि दिघणाणेण णाऊण तस्सा- भिप्पायं समारद्धा धम्मदेसणा, जहा~~ खणसंजोगविओगं खणपरियतविविहमुहदुक्खं । नडनचियध संसारविलसियं चित्तरूवधरं ॥१॥ दण को पमायइ जिर्णिदधम्ममि सोक्खहेउम्मि । अचंतवलहे वा मयंमि को सोयमुबहइ ? ॥२॥ नई एगस्सेष भवेज एत्य वल्लहजणेण सह विगमो.। ता परिभवोत्ति का सोगोऽवि जण कीरजा ॥३॥ जाय य समग्गमरहाहिवावि भरदाइणो कयंतेणं । विज्झविया दीवा इस पणेण पयंडवेगेण ॥४॥ .

चलंतं कुमारं पेच्छिऊण जायपरगसंतोसो पवररायकुलपसूयाओ कण्णगाओ परिणाविऊण पसत्यवासरे रजे
अमिसिपिउं तलो तहाविहाण य सूरीणं पासे परजं पडिवजह । पियमित्तस्सवि अप्पडिहयसासणं रज करितस्स
फारफमेण समुप्पसाई चउहम रयपाई, ताणि य इमाणि-
रोणायइ गाहावइ पुरोहिय तुरप यहइ गयित्थी। चर्फ छत्तं चम्म मणि फागणि खग्ग दंडो य ॥१॥
एवं सो पियमित्तो सगुप्पलचमाइरयणो अणेगनरनाहनियहपरियरिओ चधारयणदंसिजमाणमग्गो विजयज-
ताए मागहतित्पाभिमुई संपत्पिभो, कमेण य तस्सादूरदेस पत्तो समाणो संघावारनियेसं काऊण मागहतित्थाहि-
परस देवस्स साहणत्यं महमभत्तं तवोकम्म पडियबइ, तस्स पजते य हयरहजोहपुरिवुडो जोत्तियपपरतुरंग चाउ-
पंट रदमारुतो चपाणुमग्गेण केत्तियपि भूमिमार्ग गंतूण कुवियफयंतभूविन्भमं अणेगरगणकिरणजालाचुरियदि-
सारसगं वामपाणिणा सजीयजीयं कोदंदं गिहिऊण तहा यबसारतुंडं विविहरयणविरइयपंसदेसं मणिविणि-
म्मियचमवाहिनामपिघं दाक्षिणकरेण सरं आयनमारुद्धिऊण मागइतित्यादिपस्सं सम्मुई मुयइ, सोऽपि सरो दुवा-
हम जोपणाई गंतूण गागहदेवस्स सहाए निसजस्स तस्स पुरओ निषडिओ, तं च सो दण निद्रुरनिडालवनि-
निमिदिमीमणयपणो गाढकोयमराहणनयणो मणिउमाढचो-
रेकरम फयंत्रण सुमरियं? फरस पलहन जियं? को मा कोयदीपयमिदं च वरद पयंगोप? ॥१॥

. 'कि केणइ भुयबलदप्पिएण देवेण अहय मणुएणं । जक्वेण रक्खसेण व एमो सित्तो सरो होही? ॥२॥ इय सणमेगं परिचितिऊण गिण्हइ सरं सहत्थेणं । पेच्छद य चकवहिस्स नामयं मणिविणिम्मवियं ॥३॥ एवं च ववगयसंसो उपसमियकोपविगारो विविहमहामोलचित्तमणिरयणाभरणनामंकियसरसणाहो पियमित्त- चकपट्टिणो सगासमुवगंतूण मत्थए अंजलिं काऊण य विजएणं वद्धावेइ, भणइ य-जहाऽहं इयाणि तुम्ह आणा- निदेसवत्ती फिकरनिविसेसो, ता पडिच्छह इमं पीइदागंति मणिऊण आमरणाई सरं च समप्पेइ, चकरद्दीवि तं सकारिऊण सम्माणिकण य सहाणे विसजेह, रहपि परावत्तिऊण संधावारमुवागच्छइ, मोयगाइ काऊण य किंकर- पुरिसेहि मागहदेवस्स अट्टाहियामहिम कारावेइ । तस्स य पज्जते चकाणुमग्गेण सग्गचापनारायणकप्पणिसू- -हत्थिरयणमारूढो नरिंदो कालपीयरत्तपंडुरवण्णाणेगचिंध- रहयणघणाइयरवेहि पहिरयंतोष जीवलोयं वरदामति- स्थाभिमुहं पचई । कमेण य ताई पचो समाणो पुषविहीए परदामदेवस्स अट्ठमभत्तं रयणपहरणं अहाहियामहिमं च करेइ । एवं पहासतित्थाहिवस्सऽवि, नवरं पमासतित्थदेवो मालं मउडं मुत्ताजालं कडगतुडियाणि य चकपटिस्स पीइदाणं पयच्छइत्ति । तो पुणोऽनि जक्खसहस्सपरिवुडेण अंतरिक्खगएण चकरयणेण देसिजमाणमग्गो चकपट्टी सिंधुमहानईए दाहिणिलेष कुलेग सिंधूदेविभवणाभिमुई गमओ, तत्यवि अहमभत्तं पगिण्डप तस्स पचंते य सिंधु-

देपीए महाराणत्याए पलियं सीदासणं, ओहिनाणमुणियचावहिसमागमा य नाणामणिकणगरयणभत्तिचित्ताणि
दोनि महासणाई कढगाणि तुढिगाणि वत्याणि पगहिऊण चावहिसगासमागया पंजलिउडा विणएण सम-
पेड, रायाऽपि तं सकारिय सम्माणिय सहाणे विसजेइ । तो पुणरवि चारयणं वेयहुपधयाभिमुहं गंतुमारद,
रायाऽपि सपलपाहणो तदणुसारेण य(गच्छद)कमेण य पचो यहपघयस्स नियंवदेस, तत्व य खंधावार निये-
मायेह, पेयगिरिकुमारदेवोऽपि पुष्यनाएण चलियासणो विविहालंकारहत्थो सेयं पडिच्छइ । कइवयदिणाणंतर च
तिमिसगुहासमीपमुपागयस्स घफिमो अट्ठममत्ततरचलियासणो कयमालयदेवो भालयलपिछलंतकरकमलो झडत्ति
पसुगोपरमागभो, धीरयणजोग रयणालंकारं अज्ञाणि य विविहाणि भूसगाई पणामेइ, आणांनिदेसं च बहुम-
सिऊण गए तंमि राया विजयसेणं सेणापई रयणभूयं सहाविऊण एवं वागरेइ-भो विजयसेण! गच्छाहि तुम
सिंधुमहानईए पपत्धिमिलदेसं नगनगरागराइपरिरिखतं सिग्पं साहिऊण एहित्ति, जं देवो आणवेइत्ति विणएण
सासणं पडिन्छिऊण सेगाहियो पिहियतकालोचियमजगाइवायारो महापरफमो तेयंसी मेच्छभासाविसारओ
विस्मयजसो पपरकुंजरसंघाधिरूढो मनद्धपद्धकयो उप्पीलियसरासणधणुपट्ठो अणेगगणनायगदंडनायगपरिवुडो
परियघपटायपत्तो चलंतविमलचामरो पहयतूरबपहिरियदियंतरो सिंधुमहानईतीरमुपागच्छद ।
तारे स चम्मरपणं सिंधुमहानइजमि वित्यरह । यारसजोयणमेचं नापारवेण तरणहा ॥ १ ॥

तो मि समारूढो हरिकरिपाइकचक्कपरिगरिओ। पीसत्यो पवणवसुलसंतसुमहलफलोलं ॥२॥ गोपयमिय सिंधुनई लंपित्ता मेच्छनाइए सधे । आणानिदेसे संठवेइ रयणाई गिण्हेइ ॥ ३ ॥ सामी ! तुम्हे सरणं गई य एमाइ जपमाणे ते । टविउं सहाणेसु विणियत्ता विजयसेणो तो ॥ ४ ॥ पिपमित्तचापतिस्स पायपंकयजुयं पणमिऊण । रयणाई समप्पइ सो मिलक्युविजयं च पजरह ॥५॥ पुणरवि रण्णा भणिओ सेणाहिवई जहा तुमं भद्द! । गच्छसु तिमिसगुहाए कवाडउग्घाडणस्थाए ॥६॥ ताहे तहचि सम्म पडिसुणिऊणं समग्गवलकलिओ। गंतुं गुहासमीवे अट्ठमभत्तं तवो कुणइ ॥७॥ अह तिक्खुत्तो पहणइ निविडेणं तिघदंडरयणेणं । ते तिमिसगुहाकवाडे महप्पमाणे वइरपडिए ॥ ८॥. दंडाभिधायपरिपेलियाई कुंचारवं करेंताई। कुकलत्तकहियगुझं व ताई विहडंति वेगेण ॥९॥ तयणंतरं च वलिउं साहइ सो चकवहिणो वत्तं । सोऽवि य गयमारूढो समग्गसेणाएँ संजुत्तो॥ १० ॥ चउरंगुलप्पमाणं रोगासिवनासणं मणि घेत्तुं । चक्काणुमग्गलग्गो तिमिसगुहं विसइ भयराइभो (महराया) ॥११॥ तत्तो तिमिसगुहंधियारविद्धंसणठमइगरुए । मंडलगे सो विलिहइ कागिगिरयण भितीमु ॥ १२ ॥ ताहे मंडलगमऊहजालउज्जोयहणियतिमिराओ । नीहरइ सुहेण सम सेगाए सो गुहाहितो ॥ १३ ।। इओ य यहपरमागवत्तिणो दिलाया महापरफमा अपरिभूयसामत्या कणमरययधगधन्नसमिद्धा निगनियहाणेसु

निगरांता पणि गंधपनगरहिरपरिसभूमिकंपपमुहाई उप्पाइयसवाई पेच्छति, तते ण ते ताणि. पेच्छिऊण उधि-
ग्गा निराश गोल्यमणसंकप्पा पिणि(दीण)पं पिन अप्पाणं मनता जाय चिट्ठति ताप सहसधिय उफिद्विसी-
हनावालयलरयेण समुहमहणसंकं समुप्पायमाणो निसियकरवालसेलमलिकुंतपहरणकरहिं सूरेहि अणुगम्ममाणो
पचो तेसि देमं पियमित्तनरपई, तं च आगयं निसामिऊण ते मिलेच्छा पयंडकोपारुणन्छा परोप्परं मंतंति-भो भो
एस फोर फयंतचोदनो अम्ह पिसयं उपविउकामो यहइ, ता तहा करेमो जहा एस अंतरा चेव विणस्सइत्ति,
एवं संपहारिका पीडियदुम्भेयरुपया विचित्तपहरणहत्या समुद्धयमगरनरवसहसलगरुलाइचिंधा पोरसामिमाण-
मुपहंता अहमहमिगाए गंपूण चफिणो भग्गसेनेण संपलामा जुज्झिलं, तो य अग्गसेणं हयपरफर्म नियडियमु.
द पडिमग्गरहपरं गंडियजयतुरंगपगं पढिसलियनरखइजणं तेहिं कयं पेच्छिऊण विजयसेणो सेणाहिवई जाय:
फोटो कमलामेलगना, आसरयणं आरुदिऊण कुग्लयदलसामलं सपथ अप्पडिहयं नरपश्हत्यायो सग्गरयणं
च गहिऊण ते पिलाए चाउदिसिपि पसरिए पढिसलइ । किं पहुणा?-
तिमिरंप दिणयरेणं मुयगसमूहोष पक्सिराएणं । सेणाहियेण हया भीया ते अगया सगिह ॥ १ ॥
पेणं परणारं तकलत्ताइयं प मरणमया । भादरमपर्मता सिग्पं पिसमेसु ठाणेमु ॥ २ ॥
साद मिशुनाईए फूले परिचत्तसपपापारा | उचाणा निषसणा अमम पगिण्हंति ॥ ३॥

सत्वलहणणहे पुदिपिय पाडिहेरकरणपरे । सुमरंति एगचित्ता कुलदेवे मेहमुहनामे ॥४॥ अट्ठमभचस्संते तत्तो चलियासणा सुरा एंति । गयणंगणमोइन्ना भणंति किं सुमरिया अम्हे ? ॥ ५॥ सिद्धं च चिलाएहिं जह अम्हे रिउवलेण पडिहणिया । ता तुम्हे मुसुमूरह रिउपक्खं अम्ह रक्खट्टा ॥६॥ देवहि तो भणियं एसो पियमित्तनाम परचक्की । काउमिमस्स विणासं अहो न सकोऽपि सकेइ ॥७॥ ता भो अणभिभवणिजो एस, केवलं तुम्ह पक्खयायमणुसरंता किंपि उपसग्गेमोति निवेइऊण तेर्सि अंति- याओ ते मेहमुहा अर्वकमंति, नरवइखंथावारस्स उपरि मेहनियहं पिउर्वति, तओ जुगमुसलमुट्ठिप्पमाणधाराहिं निरंतरं वारिनिवहं सत्चरतं जाय मुयंति । पियमित्तचकवट्टीऽपि तं तहाविहं पिच्छिऊण दिवचम्मरयणं परामुसइ, तंपिय खिप्पमेव दुवालस जोयणाई तिरियं पवित्यरइ, तत्व सो समत्थोऽवि संधावारो समारहइ, पुणोऽवि नरिंदो नवनवइसहस्सकंचणसलागपरिमंडियं महरिहं विविहभचिचित्तं डिंडीरपिटपंडुरं छत्तरयणं खंधावारस्स उरि वारस जोयणाई समहियाई वित्यारेइ, मणिरयणं च किरणजालं मुयंत सरयरविसरिच्छं छत्तमज्झभागे ठपेइ, गाहावईवि चम्मरयणेगदेसंमि तदिवसपइन्ननिष्फण्णपूयाण-सघधण्णाणं अणेगकुंभसहस्साई उवट्ठवेद, एवं च सो राया सब- प्पयारेहि अणुशियो चम्मरयणमारूहो छत्तरयणच्छनोपरिमविभागो मणिरयणकोजोओ गाहाबइउवठ्ठावियधन्न- नियमो नियमवणगओष सुहेण अच्छेइ । किं वटुगा?

RRC नवि से छुहा न पाही नेव भयं ने विजए दुक्खं । विजयाहिवस्स रण्णो संघाचारस्सवि तहेव ॥१॥ अह पियमित्तनरिंदो संपत्ते सत्तरत्तपजते । चिंतेइ को णु एसो जो मं विद्दयइ सलिलणं? ॥२॥ पत्यंतरमि आवद्धपरियस विविहपहरणसमेया। सोलस जक्खसहस्सर मेहमुहाणं गया पासे ॥३॥ भणिया य तेहि रे रे अप्पत्थियपत्थिया धुवं तुम्हे । जं चकवहिणोऽविहु उपसग्गं एवमायरह ॥ ४ ॥ ता मुंचह चक्खुपहं अहवा जुद्धत्थमभिमुहा होह । इइ भणिए मेहमुहा गया चिलायाण पासंमि ॥ ५॥ साहति सघवइयरमसमत्थत्तं च अत्तसत्तीए । नरवइसेवाजे पेसेंति य ते चिलाएऽवि ॥६॥ अह मुफकेसहत्या पहरणरहिया नियंसिओलपडा । भयवसविसंतुलंगा गंतूण नमंति ते मेच्छा ॥७॥ फणगं विचित्तरयणे अनंपि विसिष्यत्युमपिति । पडिवजिय तस्सेवं नियायराहं च सामेति ॥ ८॥ एवं च पजियसेवा मिलेच्छा सम्माणिऊण चक्किणा विसज्जिया सट्ठाणेसु, सेणाईवि सिंधुमहानईए वीअखंड- साहणत्थं पेसिओ पुषविहीए, तं च साहिऊण पच्छाऽऽगए तंमि पियमित्तो राया चमाणुमग्गेण पटिओ यहा- मिमुह, कमेण य पत्तो पचयनियंवदेसं । तओ मणसीकरेइ उत्तरदाहिणसेढिविजाहरे, तेऽविय भयखुमियचित्ता नाणाविहाणारयणपमुहपहाणपत्युसमप्पणपुषयं नरवइगो सिरसा सासणं पडिच्छति । सेणापईऽपि पुचकमेण गंगा- महानई पुपखंड साहिऊण पासमलियइ ।। MORM-Rosewww पुधकमेण पुणरवि खंडगुहं लंपिऊण नरनाहो । चउरंगबलसमेओ गंगापचत्यिमे कूले ॥१॥ खंधावारनिसेसं काऊणं पवररयणपडिपुण्णो । अट्ठमभत्तपुरस्सरमह गिण्हइ नव महानिहिणो ॥२॥ मणपंछियत्यकरणेकपञ्चला वइरनिम्मियकवाडा । वहुपुन्नपावणिजा इमेहिं नामेहिं ते नेया ॥३॥ नेसप्प पंडुए पिंगले य तह सघरयण महपउने । काले य महाकाले माणवग महानिही संखे ।। ४ ।। एएसि चिय चकी निहीणमनिहीणपोरिसारंभो । सकारमुघयं कारवेइ अट्टाहियामहिमं ॥५॥ गंगापुरथिमिलं सेणावइणा दुइजमवि खंडं । गाहावइ तत्थ ठिमो भुंजतो विविहविसयसुहं ॥६॥ एवं च सो पियमित्तचकवट्टी पसाहियछक्खंडो निजियपडिवक्खचको अप्पणो आणाए ठवेतो नराहिये दंसेतो नियपरफर्म सम्माणंतो सेवगजणं विरयंतो दीणाणाहाण अणयरयदाणं यत्तीसनरवइसहस्साणुगम्ममाणो पडिनियत्तो भूयानयरीए, पडिच्छिओ दुवालसवारिसिओ महारायाभिसेओ । एवं च कयकायघो पत्तीसाए. बत्तीसपद्धनाडयस- हस्साणं सोलसण्हं जक्खसहस्साणं तिण्हं तिसट्ठीणं सूयसयाणं अट्ठारसण्हं सेणिप्पसेणीणं चउरासीए तुरगसयस- हस्साणं चउरासीए पवरकुंजरसयसहस्साणं छपणउइए मणुसकोडीए चावत्तरीए पुरवरसहस्साणं पत्तीसाए जण- वयसहस्साणं छनउइए गामकोडीणं नवणउइए दोणमुहसहस्साणं चउवीसाए कब्बडसहस्साणं अडयालीसाए पट्टणसहस्साणं चउवीसाए मडंवसहस्साणं वीसाए आगरसहस्साणं सोलसण्हं खेडसयाणं चउदसण्हं संवाहसह-

पडिहयपतिपक्चफदिनेफसोक्रा, मिउकररमणिवं सजणासंसणिज।
तुममिव रविवि पुषसेलापलंय, उदयमिममियाणि जाइ दोसेकहाणिं ॥१॥
इगं प उदयमहसुंदर मिलोगमायनिऊण संभावियापुष्पलामो नरवई समुविऊण सयणिजोगो कयपाभाइयकायघो
निसको सीहासणे । एत्यंतरे समागया उधाणयालया, कपप्पणामा विनविउमाढत्ता य-देव! पद्धाविजह तुम्भे
जेण समागया भगवंतो पासीसगणसमेया पोटिलामिहाणसूरिणों, समोसरिया य तुम्ह उजाणेत्ति । एवमायनि-
ऊण निम्मरं पमोपमरमुपहतो दाविऊण तेसिं चिंताइरित्तं पारिशोसियं पयरवारणसंधाधिरूढो सव्वपरियणस-
दिलो महापिभूईप गओ चफी उजाणे, पंदिया सचायरेणं सुरिणो, उपविठ्ठो ग जहासनिहियधरणीए,
जोरियकरसंपुरेण सादिगो गुगणो मेहविगमदसणुभूमो सद्धम्मसमुज्जमसंमुद्दो नियचित्तपरिणामोत्ति, गुरुणा मणियं-
भो महाराय ! उसलाणुसारिणी तुझ घुद्धी, संपन्नो कम्मवियरो करकमलं निलीणा मोक्सलन्छी, जस्स तुह एवं-
विहा पासणा, ता महाराय! तिपिहा पुरिमा मयंति, तंजहा-उत्तिमा मज्झिमा जहन्ना य । तत्य-
उत्तमरिसा भपभंगुरत्तणं जाणिजण णियमईए । परिचत्तगिहफलता परलोपहियं पवति ॥ १॥
गम्यं रोगायों तदापिपि परियोगदुक्खं च । दद्ग मज्झिमा पुण फहमपि लगति जिणपम्मे ॥२॥
जे उ जना ते सपदापि वितिहाईनिमग्गापि । दुलसपीडियापिटुन गुत्तिमरगंमि लग्गति ॥ ३ ॥

करुणोयहिणा गुरुणा भणिजमाणावि विविहययणेहि । अच्छउ काउं धम्म सहहिउंपि यिन सर्कति ॥४॥ श्य मज्झिमा जहन्ना य इंति धम्माहिगारिणो न तहा । जह मुणियभवसरूवा सभावओ उत्तिमा पुरिसा ॥५॥ ता मो महायस! तुम जोग्गो सवण्णुभणियधम्मस्स । संपइ करेसु सहलं एयायरणेण नियजीयं ।। ६ ।। नहि विनायसरूवे चिंतामणिपमुहादिचरयणमि । अग्गहणिच्छा जायइ क(इ)यावि (वि)मुद्धिबुद्धीण ॥७॥ अन्नं च-जललवतरलं जीयं सुरिंदकोदंडविभम पेमं । गयकण्णतालचवलं पुण्णंपि सरीरलायणं ॥ ८॥ मारुयपणुण्णपणं व भंगुरं सुंदरपि तारुणं । आययलक्खनिमित्तं वित्तपि कहंपि पविढत्तं ॥९॥ एएर्सि एकेकंपि नूण वेरग्गकारणं गरुयं । सुहबुद्धीणं जायइ किं पुण सधेसि समवाओ? ॥१०॥ अच्छरियमिमं जे एरिसेहिं संवेगभावहेऊहिं । नियं विजंतेहिपि न मोक्समग्गे पयसृति ॥ ११ ॥ कि बहुणा कुणसु तुमं संपइ सद्धम्मकम्मपडिवत्ति । बहुविग्यो सेयत्यो कालविलंबो न ता जुत्तो ॥ १२ ॥ एवं सोचा चकवहिणा भावसारं चलणेसु निवडिऊण भणिो गुरू-अपितहमेयं, इयाणि समीहामि अगारामो अणगारियं पडिवजिउं, गुरुणा भणियं-भह ! मा पडिबंधं करेसु, जुत्तमेयं तुम्हारिसाणं मुणियपरमत्याणति वुत्ते वंदिऊण गुरुं गओ नयरीए चकवट्टी। समाहूया नायरयमंतिसामंतसेणायइपमुहपहाणपुरिसा, भणिया य-भो भो श्याणि जाया अम्ह गिहपरियायबुद्धी, काउं वंछामो निग्गंधपाययणपडियतिं, ता समियचं तुम्भेहिं जं मए पुरा . निमोठ्या आणानि से, फारापिया सेवापिदि, पीडिया समहिगकरगहणेणचि, तेहि मणियं-देव! मजोफ्लेहिं पठियं हिय अम्हारिसाण निग्मतं । ज एरिसाइं धयणाई तुम्ह सोउं न विहडेइ ॥ १ ॥ जगणीजागा जेणं पदम उपगारिणो परं जाया । परमुत्तरतरगुणेमु नूणं अम्हे तए उविया ॥२॥ ता फहयाणि तुह परणकमलसेवाविपजिया गेहें। निग्घिणचित्ता अम्हे निवसंता नेव लजामो ॥३॥ जह तुम्हे तह फो या अपराहपयं तितिक्सिही अम्ह । जह इहलोए तह परमयेऽपि ता नाह! तं सरणं ॥४॥ एवं मणिए राणा यु-जा पयं ता निययगेहेसु गंतूण सहाणे पुत्ते टविऊण य कयसयलकायचा पयरसिविगा- पिल्ला मगंतियं पाउम्भयह, तहति पडिपविऊण गया ते सगिहेसु, कयं तफालोचियं फियं, राइणायि अभिसितो नियरबे गुत्तो, समप्पिया फरितुरगाणो, फयमजणालंकारपरिग्गहो य चारुसिविगाधिरूढो तेहिं सहि- विपपबागहणामिलासीहि परिपुदो दिचंतेमु अणियारियप्पसरं कणगाइदाणेमु बजतेसु पउधिहतूरेमु नर्थतेसु तरुणि- सत्यौह पुर्णतेमु मागदनिय गमो उमाणं, ओपरियो सिपिगाओ, तिपपाहिणीकाऊण वंदिओ सूरी परिचत्ता- , मरणस्स य दिशा से गुरूहि पपना, संगीफया य तेण मापसारं । अह पढियजिणिदुछिसिद्धंतसत्यो गुरुजणपय- । भारावणुमुखचिचो परिवरियपमायुम्मापंमायापपंचो पापिहवयफम्मासेवक्खीणदेहो। सिमलगणला अधिपतो जिणंतो, कुसुमगरपमोपलं परिषरगं समग्गं ।

po - नियजियमिन सव्ये पाणिणों रक्खमाणो, खणमिव अचयता सुत्ततत्तत्यचित्तं ॥१॥ मुहदुहमणिलेहसनुमिचाइएसं, तुलमिव समरूवं चित्तवित्तिं परितो। विणमिव पडलग्गं छंडिउं सवसंग, विहरइ वसुहाए निप्पकंपो महप्पा ॥२॥ तो वासकोडिमेगं परज पालिऊण कयमरणो । सुकमि देवलोए जाओ देवो महिडीओ ॥३॥ इय पीरनाहचरिए मुपविचे दुक्सदारुकरवत्ते। सिपपुरसमुहपत्थियमंगलकलसेकवरसउणे ॥४॥ उसमजिणकहियहरिचकपट्टिपयपवरलाभपडियद्धो। जणमणविम्हयजणणो संमती तइयपत्थावो ॥५॥ जुम्म। (शति तइओ पत्यायो) चतुर्थः प्रस्तावः हरिचकवईण इमा भणिया वचपया पयत्तेणं ! एत्तो नंदणनरवइपित्तंतं मे परिकहामि ॥१॥ अस्थि सयलवसुंधरारमणीरयणकनपूरोपमा पेसमणरायहाणिविन्ममा छत्ता नाम नयरी, तत्य धम्मराओ नयमग्गपव्यत्तणेण फयंतो कोवेण अजुण्णो किचीए वलभद्दो भुषवलेण मयलंछणो सोमयाए दिणयरो पयावेण पवणी सरीरसामत्येण गुरू गुरुबुद्धिविभवेण महुमदो पलिसत्तुदमणेण वम्महो स्वेण सयलजयपायडजसो जियसत्तू नाम राया, तस्स य मयरद्धयपणइणीसमइरेगरूवविभवेऽपि विगयदप्पा इत्थिभावेऽपि दूरपरिचत्तमाया जहत्यामिहाणा निमोहया आणानिदेसे, फाराविया सेवाविहि, पीडिया समहिगकरगहणेणत्ति, तेहिं मणियं-देव ! पजोपटेहि पडियं हिययं अम्हारिसाण निग्भत । ज परिसाई वयणाई तुम्ह सोउं न पिहडेइ ॥ १ ॥ जणणीजणगा जेणं पढम उपगारिणो परं जाया । परमुत्तरुत्तरगुणेमु नूणं अम्हे तए ठविया ॥२॥ ता कह श्याणि तुह चरणकमलसेवापियजिया गेहें। निग्विणचित्ता अम्हे निवसंता नेव लजामो ॥३॥ जह तुम्हे तह को या अपराहपयं तितिक्सिही अम्ह । जह इहलोए तह परमवेऽपि ता नाह! तं सरणं ॥४॥ एवं भणिए राइणा युत्-जइ एवं ता निययगेहेमु गंतूण सहाणे पुचे ठविऊण य कयसयलकायचा पपरसिविगा- घिल्ला ममंतियं पाउम्भवह, तहति पढियजिऊण गया ते सगिहेसु, कयं तफालोचियं किचं, राइणावि अभिसिचो नियरजे पुत्तो, समप्पिया करितुरगाइणो, कयमजणालंकारपरिग्गहो य चारुसिविगाधिरूढो तेहि सधेहि- विपपजागहणामिलासीहि परिबुढो दिजतेसु अणियारियप्पसरंकणगाइदाणेसु बज्जतेसुचउधिहतूरेसुनयंतेसु तरुणि- सत्या धुणंतेमु मागहनियहेसु गो उजाणं, ओयरिजो सिविगाओ, तिपयाहिणीफाऊण बंदिशो सूरी परिचत्ता- भरणस्स य दिशा से गुरूहि पधजा, अंगीकया य तेण भावसारं ! अह पढियजिणिदुदिसिद्धंतसत्यो गुरुजणपय- भाराशुत्तचिचो परिदरियपगायुम्मायमापापपंचो पपिहतपकम्मासेवक्खीणदेहो। विमलगुणकलापं अजिणंतो जिणंतो, कुसुममरपमोक्सं थेविगं समग्गं । -- नियजियमिय सव्ये पाणिणो क्खमाणो, संणमिव अचयतो सुत्ततत्चत्यचित्रं ॥१॥ मुहद्दमणिलेट्सनुमिचाइएसुं, तुलमिव समरूपं पित्तवित्रि परितो। तिणमिव पडलग्गं छंडिउं सघसंग, विहरइ वसुहाए निप्पकंपो महप्पा ॥२॥ तो पासफोडिमेगं पन्यजं पालिऊण कयमरणो । सुफमि देवलोए जागो देवो महिदीओ ॥ ३॥ इय वीरनाहचरिए सुपवित्र दुक्खदारुकरपत्ते । सिपपुरसमुहपत्थियमंगलकलंसेकवरसउणे ॥४॥ उसमजिणकदियहरिचकवहिपयपवरलाभपडिबद्धो । जणमणविन्यजणणो संमत्ती तझ्यपत्थावो ।। ५।। जुम्मं ।। (इति तइओ पत्यायो) चतुर्थः प्रस्तावः हरिपवईण इमा मणिया वतघया पयत्वेणं । एत्तो नंदणनरवइवित्तं मे परिकहामि ॥१॥ अस्थि सयलवसुंधरारमणीरयणकन्नपूरोवमा वेसमणरायहाणिविन्भमा छत्ता नाम नयरी, तत्थ धम्मराओ नयमग्गपन्चतपण कयंतो कोण अजुष्णो कित्तीए पलभद्दो मुरवलेण मयलंछणो सोमयाए दिणयरो पयावेण पवणी सरीरसामत्येण गुरू गुरबुद्धिविभवेण महुमहो वलिसदमणेण पम्महो रूपेण सयलजयपायडजसो जियसत्तू नाम राया, तस्स य मयरद्धयपणइणीसमहरेगरूवविभवेऽपि विगयदप्पा इत्थिभावेऽपि दूरपरिचत्तमाया जहत्याभिहाणा महा नाग देवी, तीए मदि अणुरूपरिसयसोपसमणुहवंतस्स राइणो वयंति वासरा, अन्नया य सो पियमित्तो नाउयएमएणे देवलोगाउ पाऊण समुप्पण्णो तीसे पुत्तत्तणेण, कयं च समुचियसमए नंदणोत्ति नाग, धवल- पएमरामहरप पहिलो सरीरेणं फलाफलायेण य । अन्नया पिउणा जोगोत्ति फलिऊण निवेसियो नियपए, जाओ सोनंदपो राया, पुषप्पपाहेण पालेइ मेहणीं । एतं च तस्स निजिणंतस्स सन्तुनिवहं इंदियगणं च पित्यारंतस्स दिसामुहेरा निम्मलं जगप्पसारं गुणनिपहं च पणासंतस्स दोससमूह पिसुणपग्गं च नितस्स समुन्नई कोसं बंधुजणं प परिपालिता साधुलोयं गुरुजणोपएसं च समझताई चउवीसपाससयसहस्साई । अन्नया य वाहिरजाणे समोसढा मयतो मीममपजस हितरणतरंदा यिमुद्धसत्राणाइगुणरयणकरंडा मोहमहामलपेलणपयंडा कुमयतमोमुसुमूरण- पंउमापंटा मिचंघजापटपणेफदंदा पडियोहियमवियकमलखंडा मुगहियनामधेया पोहिलाभिहाणा थेरा, तको सोराया पिण्णायतदागमणो पियसिपपयणो समुलसियकवोलो वियमियसपंगरोमंचकंचुओ समागमो पंद- गत्यं । तो तिपयाहिणीकाऊण एहमदसणुलियहरिमपगरिसविष्फारियाणं घपलदिहियायाणं घरेण पिल- गियसममरमियरुमुमेहिं पूयापामारंपिप सर्चगियं गुरुणो फरेमाणो पयरतनयणाणंदजलेण पक्यालेउसुवटियोप परणे परणेपारसिपमाणसो मागमोयरहिलो हिलोपएसोपलंभकामो फागोपपायमरम्म गरिणो निपटिउण चलणेगु । परमपमोगमुन्यातो मणिउमादत्तो- - ( वजिहरहरिसुराणंपि अज मन्नामि अप्पयं अहियं । जं तुम्ह पायपउमं दुलहलंभ मए पत्तं ॥१॥ ते दूरनिरंतरवित्थरंतसुहनिवहभाइणो मणुया । जे तुम्ह चलणकमले कुणंति भसलत्तणं धन्ना ॥२॥ जीविजइ कजि एत्तियस्स तुच्छेऽपि जीवलोमि । जेण किर कहवि तुम्हारिसेत्थ दीसंति तित्यसमा ॥३॥ उन्बहउ मही भुवणत्तएवि पयडं वसुंधरा नामं । जा अजवि तुम्ह सरिच्छपुरिसरयणाई धारेइ ॥४॥ इय थुणिऊणं विरए भत्तीए नंदणे नरिंदमि । जोगोत्ति कलिय कहिउं पारद्धो सूरिणा धम्मो ॥५॥ मो नरयई ! संसारे सुचिरं परिभमिय दुक्ससंतत्ता । नरयाइगईसु केवि पाणिणोऽणंतकालेणं ॥६॥ चालतवायरणाओ अहवापि अकामनिजरवसेण । पार्वति माणुसत्तं कहकहवि हु रिद्धिसंजुत्तं ॥ ७ ॥ जुम्मं ॥ पत्ते य तंमि अविगणियभवभया चत्तधम्मपडिबंधा । हीलियधम्मायरिया उवहसियविसिट्ठजणचेट्टा ॥ ८॥ विसएमु पसजंती पाणिवहाईसु संपयस॒ति । भंगुरमवि ससरीरं मन्नंता सासयं मूढा ॥९॥ जुम्मं ॥ -- अन्ने पुण मणवंछियभोगुवभोगोवलंभभावेऽपि । आणिस्सरियपहाणे विस्संभरनायगत्तेऽवि ॥ १० ॥ विसयघामूढाविहु धम्मगिरं सुणिय धम्मगुरुमूले । नरवइ ! नरसिंहो,इच पवजं संपवजंति ॥ ११ ॥ जुम्मं ॥ अहवा पुण्णवसज्जियरजदुगुद्दामलच्छिविच्छहो । नरविकमनरनाहो तस्सव सुओ महासत्तो ॥ १२ ॥ एए चिय महणिजा पवरं एयाण चेव पुरिसत्तं । जेसि जणविम्हयकर चरियं सलहिजइ जयंमि ॥ १३ ॥ ॥

धर्म च सोया नंदणनराहियेण जंपियं-मयवं! फो एस नरसीहो? को पा तस्स सुओ नरविकमो? कई या एमो रजदुर्ग उदर्णवि पन पत्नोत्ति सपित्यरं साहेह, महंत मे कोउगं, सूरिणा जेपियं-निसामेहि । भत्यि पुरपिसपतिलयभूपा अदिद्वपरचफ्भया जणनियहाणुगया जयंती नाम नयरी, पालेर तं च ससहरसरिन्टपसरतमित्तिपमारो। निप्पडिमपयावतसनुपणिपश्यकमामलो ॥१॥ उचुंगतुरपसिंपुरपफलपाइकचकाठमलिओ । सोच सुरपुरि परमपिफमो राय नरसिंघो ॥२॥ रिसमन्छो इत्थीलोलुओ य दुग्गापपद्धनिपरई । जस्स हरोऽपि न सरिसो तस्स समं कं जणं मणिमो१॥३॥ तस्स य नीसेसमंतेउरप्पहाणा पयणलायण्णावगणियपडिपुण्णचंदमंडला सललियवेलहलगइविजियराय- इंसा गुम्पुप्णयफमठकोमलपाढउचटणजुपटा रापहाणिय मयरद्वयनरनाहस्स पिसालसालय विमलसीलसाली- गयामहामोलभेडस मंजूमव्य सम्बरदसोफ्यमणिसंडमंदारस्स चंपयमाला नाम भारिया अहेसि, जीसे भंगुरत्तण तिरिन्छन्टिपिछोडेमु न पम्मकम्गुच्छाहेमु तरठया विमलमणिमुत्ताहारे न पिसिट्टलोयववहारे सणुत्तमुदरस्त न सरस्स कुढिलचं फेसकलावस्स न सप्पणयालावस्स, अवि य- नियरूपपिजियसुरसाजोपणगचाए कुलयन्टीए । उम्मडसिंगारमहासमुददुदरिसोलाए ॥ १ ॥ को तीए मणिपपिम्ममनेपत्पन्छेययागुणसमूह । वण्णेउ तर तूरंतोऽपि जीहायएणपि ॥ २ ॥ -- CHEC.. L , - तथा-निपचकसंघिरफ्खणयियक्खणो पयइपालणाभिरओ । अन्नोऽन्नबद्धपणो दुरं संतोससारोय ॥३॥ सुप्पणिहियपणिहियओ पमुणियरिउचक्काविलवायारो । पहुभत्तो गुणरागी निबूढभरो महारंभो ॥ ४ ॥ एकेकपहाणगुणो मंतिजणो वुद्धिसारपमुहो से । अत्थी समस्थनयसत्य(नि)समणवित्थरियमइपसरो ।।५।। अणवरयमसुरफीरंतडमरमयविहुरसुरवहसुहडं। हीरंतपपररयणं जो सोचा तियसरायपुरि ॥६॥ उवहसइ सुरगुरुपिय सबुद्धिमाहप्पपडियविपक्खो। तस्स फिर मंतिवग्गरसभणसुकेणोपमं कुणिमो १७॥जुम्म। एवं विहगुणे मंतिजणे समारोवियरजचिंतामहाभरस्स लीलाए चिय धरं धरंतस्स गामागरनगराउलं धरणिमंडलं वसमुवर्णितस्स जायमरणभयवामोहं दुइंतसामंतसमूह पवत्तयंतस्स दीणाणाहजणमणोपंछियपूरणेकपचलाओ महा- दाणसालाओ कारितस्स तुंगसिंगोवहसियहिमसेलसिहरसिंगाई मयणाइमंदिराई निसार्मितस्स धम्मत्थपयासण- समत्थाई समयसत्थाई आराहिंतस्स दुफरतवचरणसलिलपक्सालियपायमलाई गुरुचरणकमलाई निवारितस्स ज- णियजणयामोहं धम्मपिरोह सम्माणितस्स गुणगणोदग्गं पणइसयणवग्गं पुजियमुकयसमुभवंतचिंताइरिचसो- क्खस्स पुरिसत्यसेवणभुजुयस्सं नयविणयवंतस्स दाणाणंदियबंदिजणसंदोहुग्घुटलहचरियस्स चोलिंति कासरा तस्स राहणो भुयणपयडस्स । अन्नया य विचित्तचित्तमणहरंमि मंदिरंमि पच्छिमरयणीसमए सुहसजाए सुत्तस्स तस्स मंदीभूमि निदापसरे वियफ्षण पढियमेकेण जामरक्खगपुरिसेण- , । जे पुषपुरिसराप्परोदगाउप्परूढमूलसमं । येरिकुलकमलनिद्दलणकुंजरं सयलगुणनिलयं ॥१॥ पुत्तं उवि नियए पर्यमि पडियनसंजमुजोगा। इह परभवे य कह ते पावितिन निचुइं पुरिसा १ ॥२॥ (जुम्म) एवं च सोया चिंतियं रत्ना-अहो दुलंभमेयं, जो मम एत्तियकालेऽपि पउरासुवि पणइणीसु न एकस्सवि कुलालं- वणस्स पुत्तस्स लाभो जाओ, अच्छउ सेसं, एवं ठिए य र्फि फरेमि? किं समाराहेमि?, फत्य पचामि? फस्स साहेमि? को उवाओ? के या एरिसकंजे सहाया? कोयमे पुरिसयारो ? का या पुषकम्मपरिणइत्ति खणं कि- फायषयमूढयं अणुभविय तपेलं चेव,अंगीकयसत्तमावो एवं सम्मं परिभाविउ पवत्ती- परलोयपपत्ताणं जइवि सुएहि न होइ साहारो। सघंसय उपरि गोवि नगओ दुहं कुणइ ॥१॥ तहविय पुधनराहियसंतइयुच्छेय दुक्समक्खियइ । मज्झ मणो पुनरिंदरक्खिो कुरुजणचओ य॥ २ ॥ (जुम्म) । प्रत्यंतरे जायाई समुडियभारंडकारंडबईसचक्कवायकुलकोलाहलाउलियाई दिसिमुहाई पियलंतपमापसरो चि- च्छाईभूगो तारयानियरो पसरिया सिंदुररेणुपुंजपिंजरा सूरसारहिपमा ताडियाई पडहमुरयझलरिभभाभेरीभंकार- भासुराई पमायगंगलचूराई समुग्गओ कमलसंडपपंडजवविच्छखंडणुडामरकरपसरो दिणयरो, तओ उद्विऊण स- यणिजाओ निस्सरिओ वासभवणाओ फयपामाइयकियो अंगरक्सपीढमहसमुहपहाणपरियणाणुगो अत्याणीमंडवे गंतूण राया अणेगमणिफिरणविच्छुरियमि सूरोध पुचपधयसिहरंमि कणयसिंहासणमि निविहो, तयणंतरं च ठियाओ उभयपासेसु चामरग्गाहिणीओ निविट्ठा य नियनियष्ठाण मंतिसामंतसुहडखंडरक्सपायोक्खा पहाणपुरिसा पडि- च्छियाई पयंतरायपेसियमहरिहपाहुडाई चिंतियाई रजकजाई, खणंतरे य पेसियनीसेससामंतपमिइजणो कइय- यपहाणजणपरियरिओ एगंतढिओ रयणिवइयरं बुद्धिसारपमुहाण मंतीणं संसिऊण सुच्छिउमेवं समारद्धो-भो मंतिणो मुणह तुन्भे समयसत्थाई बुज्झह तंतगंतपडलाई पजुयासह विजासिद्धे सयंपि सबोपहासुद्धबुद्धिणो विवे- यह गुविलंपि कजजायं, ता साहह कहमिमस्स सुयलाभचिंतासायरस्स पारं वचिस्सामोत्ति? खणंतरं च चिंतिय जुत्ताजुत्तं भणियं मंतिपग्गेणं-देव ! मुह सट्ठाणे समुज्जमो, अम्हे पुरावि देवस्स एयमई विनविउकामा आसि, संपर्य पुण सयमेव देवेण सिटे लढे जाय, किं तु देवो अम्हे उवायं पुच्छइ, तत्थ य फि साहेमो ?, अइदिवनाणनयणोपलभरूवंमि एत्य याधुमि । कसुवायविहि भणिमो? किं वा पचुत्तरं देमो? ॥१॥ आगारिंगियगइभणिइगोयरं मिणइ मारिसो अत्थं । एवंविहे य कजे अम्हं को बुद्धिवावारो? ॥२॥ एयं पुण जाणेमो नियनियकम्माणुरूपठाणेसु । जीवा उपायविरहेवि होति पुत्ताइभावणं ॥३॥ हसिऊण भणइ राया जइ एवं जणणिजणगविरहेऽपि । गयणंगणे पइक्खणमुववनंतीह किमजुत्तं ॥ ४॥ कम्मपहाणतणभो ता मा एगंतपक्खमणुसरह । जं दवखेत्तकालावि कारणं कजसिद्धिमि ॥ ५ ॥ अह मालयलमिलंतकरकमलं जं देवो आणवेइ अवितहमेयंति मन्निऊण बुद्धिसारपमुहो मंतिवग्गो मणिउमा- .

ढत्तो-देव! जद्द एवं ता निसामेहि, अत्थि इहेव साहियपयंडचंडियाविजो मुंडमालालंकियविग्गहो निउणो पि- सायसाहणेमु साहसिलो साइणीनिग्गहे कयकरणो खेत्तवालावयारेसु खोदक्समो कन्नविज्जासु ओसहीसहस्ससंपि- हरसायणपाणपणासियजराविहुरो विवरपवेसपरितोसियजक्खिणीलक्खपरिभोगप्पयारपरूवणपंडिओ महघइयवे- सधारी घोरसिवो नाम तवस्सी। अवि य-आगिटुंमि पगिट्ठो सुन्नो पन्नगमहाविसुद्धरणे । विक्खेवकरणदक्खो अमूढलक्खो वसीकरणे ॥१॥ जं सत्थेसु न सिह बंधुरबुद्धीहि पुषपुरिसेहिं । जं नो मुव्यकईणपि कर्हिपि मइगोयरंमि गयं ॥ २ ॥ जुत्तीहिवि ज विहडइ सुयंपि जं सदहति नो कुसला । जं सुइरंपि हु विटं संदिज्झइ तंपि दंसेइ ॥३॥ (जुम्म) भणइ य अस्थि असज्झं मज्झं भुवणत्तएपि नो किंपि । जइ सो एयसमत्यो एत्थवि देवो पमाणंति ॥ ४ ॥ एवं सोचा रना कोउहलेण भणिया पहाणपुरिसा-अरे आणेह तं सिग्घमेव, जं देवो आणवेइति भणिऊण निक्रखंता से य रायभवणाओ, गया तस्सासमपर्य, पणमिऊण नियेइयं से आगमणप्पओयणं, तो हरिसुप्फुललो- यणो फयक्रियमपाण मन्नतो तो चलिगो घोरसियो रायपुरिसेहि समं, पचो य रायभवणं, दुपारपालनिवेइओ गओ | रायसमीवं, दिनासणो उपविटो, सम्माणिओ उचियपडिवचीए नरवइणा, सणंतरेय पुच्छिो एसो-भय कयरीओ दिसाओ आगमणं? कत्थ वा गंतचं किं वा एत्थावत्याणप्पओयणंति, पोरसिवेण भणिय-महाराय ! सिरिपक्ष्यामो आगजोऽखि, संपर्य पुण उत्तरदिसिमुंदरीसपणफनपुरे जालंघरे गन्तुमिच्छामि, पुणं पुच्छह अवस्थाणपओयणं तत्य य तुम्ह दसणमेय, संपर्य एयपि सिद्धति, नरवइणा भणियं~भय। निरपग्गहा मुणिजह तुम्ह सत्ती मंततंतेसु ता दसेस र्फिपि कोउगं, तो जे महाराओ नियइत्ति पडियजिय तेहिं तेहिं दिहिवंचणदेवयावयारणनरवेहपुप्फवेहनट्ठ- मुहिमहदुक्खपरिजाणणप्पमुहकोऊहलेहि वसीकयं घोरसियेणं नरिंदचित्तं, अह अपसरं लहिण भणियं राइणा- भयवं! किं एएसु चेव कोऊहलेसु तुह विनाणपगरिसो उआहु अन्नत्यवि अस्थि ?, मुणिणा भणियं-किमेयमसं- भावणागम्भमम्हारिसजणाणुचियं वाहरसि ?, एगसदेणेप साहेमुजं दुफरंपि कीरइ, तो राइणा निवेइजो पुत्त- जम्मलाभक्सिमो वुत्ततो, पोरसियेण भणियं-किमेत्तियमेत्तेण किलिस्ससि ?, अहमेयम8 अकालेविः अपिलंव पसा- हेमि, राइणा भणियं-जई एवं ता परमोऽणुग्गहो, केवलं को पत्थ उपाओ?, घोरसिवेण भणियं-एगते निवे- यइस्सं, तओ उक्सित्ता कुवलयदलसच्छाहा मंतीसु राइणा दिट्ठी, उहिया य इंगियागारकुसला सणियं सणियं नरिं- दपासाओ मंतिणो, जायं विजणं, घोरसिवेण जंपियं-महाराय! कसिणचउद्दसीनिसिए गए बहुपुष्फफलधूपक्ष- यपलिभक्खपरियरेण तुमए सह भयचं महामसाणहुयासणो तप्पणिजो, राइणा चिंतियं-कहं नु मए पुप्फाइपरि- यरेण सह हुयासणो तप्पणिजोत्ति ?, अवसहोत्ति, अहह्या अभिप्पायसाराई इसिवयणाई, नो दिसंबंधलक्षणदूसण- गावदंति, मुणिणा मणिग-मदाराय! मुण्णचायुक्खेयो इस लक्खीयसि, राणा भणियं-मा एवमासंफह, निवेयर जहा पारवं, मुणिणा भणिय-तो सो भयवं दुयासणो-उन्भडपयडियरूवो पर्यडजालाकलावभरियनहो । दाही तुझं वंख्यिफलनियरं कप्परुक्खोय ॥ १॥ राइणा भणियं-जइ एवं ता सव्यहा आगमिस्सं चउद्दसीनिसाए, एस अत्यो साहियघोत्ति, पडियनं च तेण, अह कयकुमुमतंपोलदाणसम्माणे सहाणमि गए घोरसिवे राया निपत्तियदेव- । याचरणकमलपूयापडिबत्तीहि तेहि तेहिं अस्सदमणाइएहि विचित्तविणोएहि अप्पाणं विणोएंतो पइक्खणं दिणाई गणमाणो य कालं गमेइत्ति, कमेण य पत्ताए कसिणचउइसीए आहूयं मंतिमंडलं, निवेइयं रहस्सं, पुच्छियं च-संपर्य किं कायमंति?, मंतीहिं पभणियं-देव ! किंपागफलाइंपिय मुहंमि महुराई परिणइदुहाई अन्नाई तदियराइं दुहावि दीसंति फजाई, अत्यस्स संसओऽबिहु पवित्तिहेउत्ति किं तु निहिट्ठो, अविमुक्काविस्सासेहिं सव्वहा उजमेयचं, एवं भणिए राइणा कुसुमतंवोलाइदाणपुपगं सम्माणिऊण मंतिवग्गो पेसिओ सगिदे, जाए य रयपिसमए सयं कयवे- सपरियत्तो नियत्तियपीढमदाइपरियणो समग्गवलिफलफुलपमुहसाणपडलसमेओ करफलियतिक्खग्गखग्गमंडलो पोरसियसमेको अलक्सिजतो अंगरखेहिं अमुणिजंतो दासचेडचाडुकारनियरेहिं बारिजमाणो परतिजमाणो य पडिकूलेहिं अणुकूलेहि य बणेगेहिं सउणेहिं सपंगनिविश्वविसिहरक्सामंतक्खरो संपत्तो महीवई महामसाणदेसं । जं च फेरिसं?- निठीणयिजसाहगं पढपूयवाहगं, करोडिकोडिसंकट, रडतपूयफक्कडं। M . सिवासहस्ससंकुलं मिलंतजोगिणीकुलं, पमूयभूयमीसणं कुसत्तसचनासणं ।। पघुसावयं जलंततिषपाययं, ममंतडाइणीगणं पवित्तमंसमग्गणं ॥१॥ कहकहकहहहासोपलफ्सगुरुरफसलरखदुप्पेल्छ । अइरुक्तरुत्यसंपद्धगिद्धपारद्धघोररवं ॥२॥ उत्तालतालसहुम्मिलंतव्यालविहियहलपोलं । फोलावणं च विहिणा चिणिन्मियं जमनारदस्स ॥३॥ तत्य य निरूवियो सडक्सणमूमिगागो घोरसियेण, सित्तं च वलिनिहाणं कया खेचवालपढियची सुणिया वेइया मरिया खाइरंगाराणं मसाणसमुत्याणं, मणिजो य राया-अहो सो एस अबसरो ता दढमप्पमत्तो ईसाणकोणे हत्यसयदेससंनिविठो उत्तरसाहगवणं कुणमाणो चिट्ठसु, अणाहूओ य मा पयमपि चलेजासित्ति पुणो पुणो निवा. रिय पेसिओ नरिंदो, गओ य एसो, पोरसियेणापि आलिहियं मंडलं, निसन्नो तर्हि, निवर्ट तर्हि पउमासणं, कयं सकलीकरणं, निवेसिआ नासायंसग्गे दिट्ठी, फओ पाणायामो, नायपिंदुलयोववेयं आढचं मंतसुमरणं, समारूढी झाणपगरिसंमि। इओ य चिंतियं रांइणा-अहं किर पु, सिक्खं गाहिजो मंतीहि, जहा-अपिस्सासो सनत्य काय- घोत्ति, निवारिओ य सघायरं पुणो पुणो एएण जहा अणाहूएण तए नागंतघंति, ता समहियायरो य जणइ संकं,न एवंविहां कावालियमुणिणो पाएण कुसलासया हयंति, अओ गच्छामि सणियं सणियमेयस्स समीयं, उपलक्रोमि से किरियाफलावंति विगम्पिउं जाव पट्टिो ताव विप्फुरिय से दक्मिणलोयणं, तो निच्छिययंछियस्थलाभो करफलिय- ~ करवालो कसिणपडफयापगुंठणो मंद मंद भूमिपिमुमचरणो गंतूण पुद्विदेसे ठिो घोरसिवस्स, मुणिउमाढत्तो य, सोय झाणपगरिसत्तणेण अणापेफ्रािय अवार्य अविभाविय पडिकल पिहिणो अविनायतदागमणो नरपश्योमक- रणदरसाई मंतरसराई पुचपपित्तविहिणा समुचरितो निसुणिओ रन्ना, परिभावियं चऽणेण-अहो एस दुतवस्सी मंधोमविहिणा विपलं काऊण सन्निहितनिहिचकत्तियाए परिकुपियकयंतभमुहकोणकुडिलाए विणासिऊण दुयवह. तपि पति, पहाणनरोपहारविहिणा हि सिझंति दुट्ठदेवयाओ, ता किमेत्य जुत्त, अवि य- एतस्स फि याणि वावडचित्तस्स तिक्ससग्गेण । कदलीदलं व सीसं लुणामि पासंडिचंडस्स ॥१॥ अक्षा दुद्धररिउगंधसिंधुराधायदंतुरग्गेण । सग्गेण मज्झ लजिजईह घायं करतेण ॥ २ ॥ केवलमुवेहणिजो नयेस एयंमि होइ पत्याये । जं थोमकरणयिहिणा मरणं मह पंछई काउं ॥ ३ ॥ तपापि-शाणापरोहयक्तित्तचित्तपसरंमि हणिउफामस्स । सग्गं गयावि गुरुणो होहिति परंमुहा मज्झ ॥ ४ ॥ ताजुत्तमिणं ठाऊण दूरदेसंमि पोहिउँ एयं । पढमं दिनपहारे पडिपहरेउ ममेयंमि ॥५॥ इय चिंतिऊण रण्णा ठाउं दूरे पयंपियं एयं । गिण्हमु करेण सत्यं रेरे पासंडिचंडाल! ॥ ६ ॥ इइ सोथा झाणेगग्गभंगरोसोवरत्तनयणजुओ । भालयलयडियभडभिउडिभीसणो उहिमो सोऽपि ॥७॥ फरफलियनिसियत्तियनियंतरूसिणप्पमोलिजडिसंगो । मह तिचगब्धपोरं पोरसिवो भणिउमाढतो॥८॥ ॥"

रे रे दुद्धनराहिव! पिलब निस्सत्त मा पलाइदिसि । सुयविसयतिक्यदुक्खाओ जेण मोएमि तं शति ।
रगणा पढियं मा गज निष्फलं पहर रे तुम पढमं । न कयाइवि अम्ह कुले पढमपहारो फओ रिउणो ॥१०॥
तत्तो विचित्त वग्गणसुनिउशरणप्पयारकुसलेण । पोरसियेणं रनो पवाहिया कत्तिया कंठे ॥ ११ ॥
रनापि तकखणं चिय दक्खत्तणो इमल्स सत्यजुओ। हत्थो पहारसमए पद्धो नियवाहुबंधेण ॥ १२ ॥
भुयदंडनिपिडपीडणविहंडियदढपहरणंमि हत्थंगि । मुहिप्पहारपहओ निवाडिओ सो धरणिवढे ॥१३॥
ददमततंतसिद्धीगि विहडिया तस्स तमि समयंमि । विवरंमुहमि दइये अहया सर्घ विसंचयइ ॥ १४ ॥
अह बीसमिऊण खणं घोरसियो फुरियपीरिओ सहसा । पारद्धो रना सह जुझेउं यामुजुन्झेणं ॥१५॥
मलाण व क्षणमुट्ठीण पडणपरिवत्तणुपलणभीमो । सरहसहसंतभूओ अह जाओ समरसंरंभो ॥ १६ ॥
निपिउभुयदंडचंडिगसंपीडणपिडियंगयापारी । मुच्छानिमीलियो मह निहो सो गहीवपणा ॥ १७ ॥
पत्यंतरंगि लियसंगणाहि वियसंतमुरहिकुसुमभरो । जयजयसहुम्मीसो पम्मुफो नरपइसिरंमि ॥ १८॥
हारहारकंचीकलावमणिमउडमंदियसरीरा । रणज्झणिरमहुरनेउरखपूरियदसदिसामागा ॥ १९ ॥
नवपारियायमंजरिसोरभरहसुम्मिलंतमसलकुला । धरियधवलाययत्ता तहागया देवया एका ॥ २०॥ जुम्म ।
तीए भणियं नरसिंघ निच्छियं तसि चेव नरसिंघो । जेणेस महापापो सत्तियखयकारको निदगो ॥२१॥

रण्णा मणियं कह देवि! कहसु सतियरायंकरो एस? । मइ जीवंते संपइ, पडिमणइ नियं तो देवी ॥ २२ ॥ एएण किंपि सिद्धिं समीहमाणेण पायसमणेण । हणिया कलिंगपंगंगहूणपंचालपमुहनिया ॥ २३ ॥ दिहिप्पयंचमाइंदजालपमुझेहि कूडफवडेहि । अच्छरियाई दावितएण को को न वा नडिओ.१ ॥ २४ ॥ न य केणवि एस जिओ न यावि एयस्स लक्वियं सीलं । तुमए उभयपि कयं अहह मई निम्मला तुझा ॥२५॥ इय तुह असरिससाहससुंदरचरिएण हरियहिययाए । मम साहसु किपि वरं जेणाई तुज्झ पूरेमि ॥ २६ ।। ताहे मउलियफरकमलसेहरं नामिउं सिरं राया। भणइ तुह दसणामोऽपि देवि! अन्नो घरो पपरो? ॥ २७ ॥ , भणियं सुरीए नरवर! इयरजणोच न जइपि पत्येसि । तदपि तुह पंछियत्यो होही मज्झाणुभावेण ॥ २८ ॥ इय मणिए नरपदणा पराएँ मत्तीऍ पणमिया देवी । लच्छिष पुण्णरहियाण अत्ति अइंसणं पचा ॥२९॥ नरिंदोऽपि तारिसमयमुयं देवीरूवं सहसचिय नयणगोयरमाइतमुवलम्म चिंताकलोलमालाउलो एवं परि- भाइ-किमेयं मुमिणं उमा विभीसिया अहवा एयस्स चेव दुट्ठकापालियस्स मायापवंचो कि या मम मइ- विग्ममो उयाहु अयितहमेयंति, श्य जाप नियो संदेहदोलमालंविउ पिकप्पेइ । मा कुणसु संसयं ताव वारिओ गयणवाणीए ॥१॥ पोरसिवोवि मचो इव मुछिओ इस दवदुघणताडिओ इय महापिसायनिष्फंदौको इव मुसियसारयक्सरो इव

पियविरहमहागहगहिओ इव दुट्ठोसहपाणप्पणचित्तचेयणो इच सणंतरं चिट्ठिय सिसिरमारएण समासासियसरीरो
थोयोवलद्धचेयणो मंदमंदमुम्मीलियलोयणजुयलो राजावरापिसंठुलसम्बंगोवंगो अइदीगवयणो दहमुस्ससिय राया-
णमवलोइट पपत्तो, नरवडणापि दृढसंजायफरणभावेण अइदुक्खिगो एसोचि उपलक्खिय भणिओ पोरसियो-
भो किमवलोएसि, घोरसिवेण सगग्गयं भणियं-महाराय! अवलोएमि नियकम्मपरिणइपिलसियं, राइणा
मणियं-किमेव सविसायं जंपसि?, सब्बहा घीरो भव परिहर दुरज्झवसायं परिचय कोवकंडं विमुंच विजयामिलासं
अणुसर पसमामिरई पियसु करुणारसं परिचिंतेसु जुत्ताजुत्तं समुज्झम खुद्दजणोचियं वाचारंति, अह समीहियत्व-
सिद्धी न जायत्ति सम्मसि ता गिण्हमु इमं परिकुपियकयंतजीहाकराल नीलपहापडलसामलियसयलदिसिचवालं
मम करवालं, करेसु मम सरीरविणासणेण नियसमीहियसिद्धिं, जो मुको भए संपयं पोरिसाभिमाणो तुह फजसाह-
महाएत्ति । अवि य-
अच्छा तरंगभंगुरमसारगं नियसरीरयं दूरे । जीयपि हु परहियकारणेण धारिति सप्पुरिसा ॥१॥
जं पुण पढम चिय तुज्य कारणे नो समप्पिओ अप्पा। विहिओ य झाणविग्यो एवं नणु कारणं तत्थ ॥२॥
मम विरहे एस जणो एसो नीसेससाहुवग्गो य । धम्मभंसमवस्सं पाविस्सइ पावलोयाओ ॥३॥
इम्हि तुह गुरु दुक्र उवलक्खिय बद्धकक्खडसहापं । निरवेक्सं मझ मणो जायं सेसेसु फजेसु ॥ ४॥

पोरसिवेण भणियं-महाभाग!मा एवमुल्छवेसु, जीवसु तुम मजीविएणाविजाव जलहिकुलसेलससितारयदिवायरे, पसीयसु मे, वियरसु एक पसायंति, राइणा भणियं-किमेवं याहरसि?, जीवियदाणाओऽवि फिमवरमदेयं १ ता असं- ) भंतो पत्येसु, घोरसिवेण भणियं-जह एवं ता अणुजाणसु मम एयंमि पजलंतजालासहस्सकवलियसलभकुलसंकुले मिसिमिसंतद्धदद्धकलेवरुच्छलतविस्सगंधुदुरे मसाणहुयासणे पवेसुजम, हवसु धम्मवंधवो, नन्नहा मे पुचपिहिय- महापावपचयपंतस्स अवस्सं विस्सामो भविस्सइत्ति, रण्णा भणियं-कुओ तुह पुर्व पावसंभयो ?, जओ कयाई तुमए विविहाई तपवरणाई नापूरियाई पावमायणदक्साई मंतज्झाणाई पूइयाई देवकमकमलाई नित्तियाई ) वेयरहस्सज्झयणाई उपासिको गुरुजणो पहिया धम्ममग्गेसु पाणिणो, ता न सबहा पोत्नुमपि जुत्तमेयं भवारिसाणं, घोरसियेण भणियं-महाराय ! अलमलं मम पासंडिचंडालस्स वीसत्यपाइणो पयडियविचित्तकूडकवडस्स दक्सिन्नर- हियस्स निसायरस्सेय निफरुणस्म, किंपागतरुफलस्सेव घाहिरमेत्तरमणीयस्स चगस्सेव सुसंजमियपाणिप्पायप्पया- । रस्स भुयंगमस्सेय परच्छिदायलोयणनिरयस्स दुखणस्सेव मुहमहुरभासिणो संकित्तणेणं, एवं च सहा विरत्तोऽम्हि पायपंकपडिहत्यागो नियकडेवराओ, नेय य अन्नो पावविसोहणोवाओ, राइणा भणियं-भो भो किमेवं पुणो पुणो अत्ताणं अत्ताणं व पुरिसं दूसेसि ?, पयडकखरं निवेएसु नियपुवयित्रतं, घोरसिवेण भणियं-महाराय ! गरुओ एस 'युत्ततो, राइणा भणियं-किमजुत्तं ?, साहेसु, घोरसिवेण भणियं-जइ एवं ता निसामेहि- 으 अपि सुरसरितुसारपयितपरिसरुद्देस पिपिहावणभवर्णमालाविभूसियं समूसियसियजयंतीरेइंतसुरमंदिरसिहर सिरिभवणं नाम नयरं, तत्थ य पयंडमायंडमंडलुद्दामपयायपरिसोसियविपक्खजलासओ अणेगसमरवावारविढचजसो अतिसेणो नाम राया अहेसि, जस्स विजयजत्तापत्थियस्स पत्थिवसहस्साणुगम्ममाणमग्गस्स उइंडपुंडरीयपंडुरच्छत्त- च्छाइयगयणाभोगा नढदिवसावगासव सोहंति दस दिसाभागा, जस्स य गजंतमत्तकुंजरगंडत्थलगलंतनिरंतरमयजला- सारजायदुर्णिधयारभीयामिसारियब अणुसरह फयाडवियर्ड पछत्थलं रायलच्छी, जस्स चउविहाउज्जपोरघोस मे. होहरसियंपिय सोऊण दूरं पलायंति रायहंसा, जस्स समरंगणेसु रोसारुणासो पडिसुहडेसु पडिविवियाओ पप्फु- लसुकुमारफरवीरकुसुममालाउघ रेर्हिति दिट्ठीमो, तस्स य नियरूवलापन्नजोषणगुणावगणियरइप्पवायाओ नीसे- सपणइणीपहाणाओ दुपे भारियाओ अहेसि, पत्तलेहा मणोरमा य, पढमाए जाओ अहमेको पुत्तो वीरसेणो नाम, मियाए पुण विजयसेणोति, गाहिया दोऽपि अम्हे घणुषेयपरमत्थं कुसलीकया चित्तपत्तच्छेयविणोपसु सिक्स- विया य खेडयखग्गगुणपणियं जाणाविया महलजुद्धं, कि बहुणा?, मुणाविया सबकलाकलायं, अनया य उचिोत्ति परिर्वितिय ठाविओऽहं तारण जुपरायपए, दिना य मन्झ लाडचोडमरहट्ठसोरठ्ठपमुहा देसा कुमारभुत्तीए, परिपालेमि जुपरायत्तणं, ममपि अणुमग्गमणुसरद सुहडाडोवसंकुडा पगलंतगंडत्यला दप्पुदुरसिंधुरघडा, ममावि मग्गओ धाति तरलतरतुरंगपहकरा, मझपि परसुसेलचंडगडीवसरविसरकुंतगयापहरणहत्याई वित्यरति चउहिसिपि पुरिसवलाईति, KARE - है दुइयस्सयि मज्झ सवत्तभाउणो दिन्नाई ताण कइवय गामसयाई, एवं च विसयसुहमणुहवंताणं वर्चति वासरा । अण्णया खणविपरिणामघम्मयाए जीवलोयविलसियाणं पइसमयविणाससीलयाए आउयकम्मदलियाणं अप्प- डिहयसासणसणो जममहारायस्स सुरिंदचावचवलयाए पियजणसंपभोगसमुन्भवसुहस्स पाविओ अवंतिसेणराया पंचतंति, कयंमि य तम्मयकिये मंतिसामतसरीररक्सप्पामोक्सपहाणलोएण निवेसिओऽहं रायपए, पयट्टियाई मए तायस्स सरगंगयस्स करण तडियकप्पडियदीणाणाहाणिस्सियविदेसियजणाण महादाणाई कारावियाई उत्तुं. } गसिंगसुंदराई देवमंदिराई निरूपियाई अवारियसत्ताई, कालकमेण य विगो मम सोगो, सीकयं सामंतचकं, नि- पासिया नियमंडलपिलुपगा पयहिलो पुधपुरिसमग्गो । अन्नया य--- सियसिंधुरसंधगओ विलयाजणधुपमाणसियचमरो । परियधवलायवतो किंफरनरनियरपरियरिओ ॥१॥ उम्मग्गपयगुदामतुरयपटुक्सउद्धयरओहो । नयराओ निग्गओऽहं वणलच्छीपेच्छणद्वाए ॥२॥ जाय य तस्य पेच्छामि पुष्फफरसमिधुरं तरुणतरुगणं परिभमामि भाचीलयाहरेसु अपलोएमि कयली- दलाणं रुंदवणं निरिक्खामि संपिडियससिखंडपंडुरं फेयइपत्तसंचयं अग्धाएमि अणग्यवउखमालियासुरहिपरिमलं करेमि करतलेण सोरमगरलोभमिलतरणझणंतफुलंपयरिंगोलिलिहिजमाणमयरंदं नपसहयारीमंजरीपुंज ताप सह- सुधिय सुणेमि नियपरियणकलयलं। कई १-

सामी! पेच्छह गयणंगणमि कह पट्टए महाजुझं। सज्झसकरमइभीमं सुराण विजाहराणं वा ॥१॥
एवं सोचा मएवि उत्ताणीकयानिमेसलोयणेण उडमयलोयमाणेण दिठ्ठा विविहप्पयारेहिं जुज्झमाणा गयणमि
विजाहरा, ते य एवं जुझंति--
सियमलयसबलसिलसूल अवरोप्पर मेलहिं भिंडिमाल पंचापहि तसिणि लद्धररुख पुण पहरह जय जस सधपक्स ?
खणु निगुरमुहिहिं उद्वियंति, खणु पच्छिमभागमणुवयंति ।
खणु जणगजणणि गालीउ देंति, खणु नियसोंडीरिम कित्तयति ॥२॥
अच्छी निमीलियसुय रहिं चिर साहिय विजयविज, उणु खणे खणे जायहिं जुल्झसज्ज ।
अविगणिय मरण रणरसियचित्त, भुयदंडमहावलमयविलित्त ॥ ३॥
इय तेसिं खयराणं परोप्परं जुझिराणमेकेणं । लभ्रूण छलं अन्नो पहओ गुरुमोग्गरेण सिरे ॥४॥
पडिओ धरणीवढे ममंतिए विगयचेयगो सो य। मुच्छानिमीलियच्छो विच्छाओ छिन्नरुक्सोध ॥५॥
एत्यंतरे तयणुमग्गेण चेव कड्डियनिसियखगो पधाविओ इयरो विजाहरो तस्स यहनिमित्तं, मुणिओ य मए
जहा एसो एयरस पिणासणकए एतित्ति, तओ मए भणिया सहवेहिणो धाणुहिया अंगरक्सा य, जहा-
रे रे रक्सह एवं भूमीतलनिपउियं महाभागं । एयं विणासणुजुयर्मितं खयरं पडिक्खलह ॥ १ ॥

- मणिगेडपारहितगंग भाइयं गरमडेहि गोगामगलममाणो रुदो सयरो तो भगइ ।॥ २॥ हे भो नारद मुंगु पपं गपराहमं मम पदहा । एसो सु मग्न पहरी विणासिपपो गएज्यस् ॥ ३॥ भधितोपगए गपो पलामि पिमायगदिनोपा कि एस धम्मो ? जेणेवमहं करेमिचि ॥४॥ पारदमिमिया गेयं मारिउंगमीहेसि । सो गणर एस मम दारभोगरसिमोत्ति ता इणिमो ॥५॥ साहे भए म भणिभो माद इसरो य होउ नऽप्पेमि । मरणागयरमणलाराणं घ राईण मत्तवयं ॥ ६ ॥ उपसमितिमंगो रोमागगनपणनुपरणेच्छो । फरमागरेदि शयरो ता में मणिउमाठचो ॥ ७ ॥ रेसुद्धनराखि मा पोहगु मिरि गुदपमु दिद्वीपिसाहितुर्द मंइयसु मा करग्गेण ॥ ८ ॥ जातालिभीममगि भरसमगु य मा तुमं पर्यगोग । जद पंछमि चिरफालं रज फाउं महियरमि ॥९॥ गजिनो र भए एमो हिरे याहरसि गुगमनाय ! । सप्पुरिगमगलग्गस्म मज्दा जं छोइ तं होउ ॥ २० ॥ पिरलालजीरिएसपि तेऽरस्समेर मरियम् । ना भवसर दिद्विपहागों कुणमुजं तुम पठिदार ॥ ११ ॥ गए शारिहिणो मा दादिमि मगं तु रापइस मणिऊग मरोसो मयरोगो गयणमुप्पो ॥ १२ ॥ सपनगरं पर निरपित्रो गो भूमितउनिगदिमो विबाहरो जात अनयि मजीयो वाहे कारानिया रमापदाना मिगिरोरपारा गंगहियाई परीरगंगानिउहि पुरिगेसिपंगा, मनरेण उदा तेण

चेयणा उम्मीलियं नयणनलिणं अवलोइयं दिसिमंडलं आलविओ पासवत्ती परियणो-भो भो महायस! कहमहमिद
महीयढे नियडिमो ?, काय वा वेरिविजाहरो?, को या एस देसो?, किंणाम इमं नयरं? को वा एसो छत्तच्छायानि-
वारियरविकरणसरो परिचलंतधवलचामरजुयलो मज्झकए नरनियरं वावारितो पुरो संठिो चिट्टइ महायसो नराहिव.
इचि?, इमं च सोया निवेइयं से परियणेण गयणपडणाओ आरम्भ सर्व जहाविततिातओ सो खयरो दीहं नीससिय
मम पचासन्ने ठाऊण जोडिय करसंपुडं विनविउमाढत्तो-महाभाग ! धन्ना सा महिमहिला जीसे तं पई कयलक्खणा
इमे भिया सेवंति जे तुह चरणकमलं धन्ना ते सुहडा जे तुह कजे तणं व नवि गणंति नियजीवियं, अहो ते परो-
घयारितणं अहो सप्पुरिसकम्माणुवत्तिवणं अहो नियकजनिरवेक्खया अहो सरणागयपच्छलत्तणं, न सहा मम
मणागपि पीडसुष्पाएइ सत्तुपराभयो जं तुमं सयमेव पुरिसरयणभूओ दिछोसि, मए भणियं-महाभाग ! अणवेक्खिय-
जुत्ताजुत्तपियारो हयविही जं तुम्हारिसाणवि निवडति एरिसीओ आवयाओ, अणणुभूयाधमयि पार्वति विसमं
दसाविवागं, सपहा असरिसमिमं जेण न कयाई रंभाचंभो सहइ मत्तमायंगगंडयलकंडूवुच्छेयं, (न रेहइ जुज्जमाणो
मुणालतंतू) पासंमि, को पुण साहेसु एत्थ पदयरो, खयरेण भणियं-किमेत्य कहियचं?, पचक्खमेव दिळं महा-
णुभागेणं, मए भणियं-सम्म निवेएसु, खयरेण भणियं-जइ कोहलं ता निसामेसु-
कलहोयकूलकोडीविराइगो रयणकोडिविच्छुरिओ । यहगिरी तुमएवि निपुणिओ भरहखेचंमि ॥ १ ॥

मुरसिद्धजस्सरससकिनरकिंसुरिसमिहुणरमणिजो । सुरहिवरकुसुमतरुसंडमंडिउद्दामदिसिनिवहो ॥ २ ॥
विजाहररमणीजणरमणीयं पिजियसयपुरसोहं । तत्वऽत्यि गयणवल्लभनयरं नामेण सुपसिद्धं ॥३॥
तत्य य राया निपसइ समग्गविजासहस्सवलकलिओ। पणमंतखंयरमणिमउडकिरीडरिविडिकियगकमो॥४॥
नियपलतुलियासंदलपरफमो गुरुपयायहयसत्तू । तिहुयणविक्खायजसो नामेणं विजयराओचि ॥५॥
रूपाइगुणसमिद्वाए तस्स भजाए हिययदइयाएँ । कतिमईए पुत्तत्तणेण जाओ अहं एको॥ ६ ॥
पफओ पुरे पमोओ मह जम्मे तत्य सयरराएणं । फरिणो मोत्तुण परे विमोइया बंधणेहितो ॥७॥
अह सुपसत्यंमि दिणे सम्माणिय पणइसयणगुरुवग्गं । जयसैहरोत्ति नाम टवियं मम गुरुजणेणंति ॥८॥
गयणंगणपरिसफणपमोक्खपिजाओगाहिओ अयं । अह तरुणभावपत्तो गुरुहिं परिणापिओ भजं ॥९॥
पउमावइत्ति नामेण पयरविजाहरिंदकुलजायं । रूपाइगुणगेणंण विजयपडायंक कामस्स ॥ १०॥ जुम्मं ।
एस पुण वइरिखयरो रहनेउरचकयालपुरगहुणो । सिरिसमरसिंहनामस्स अत्तो अमरतेोति ॥ ११ ॥
पालययस्सो मम गाढरूढपेमाणुगंधसमस्सो । विस्सासपयं सोमु पुच्छणिजो य कजेसु ॥ १२ ॥
सहसयणपाणभोयणचंकमणहाणकरणनिरयाणं । अम्हं दोण्हवि कालो वोलइ दढमेकचित्ताणं ॥ १३ ॥
अह परियणेण मज्झं निवेइयं एगया रहट्ठाणे । जह एम तुझ मित्तो विरूवचारी कलत्तंमि ॥ १४ ॥

हैं।
असदहणाओं मए स परियणो वारिणो खरगिराहि अघडतमेवमन्नं न भासियव्वं मह पुरोति ॥ १५ ॥
सयमवि दिलं जं जुत्तिसंगयं तं वयंति सप्पुरिसा । सहसत्ति भासियाई पच्छाऽपत्थंव वार्हिति ॥ १६॥
रविकरपसरोष जणे घणपडलच्छाइओऽवि विप्फुरिओ। अह एस वइयरो गोवियोऽपि पणयाणुरोहेण ॥ १७ ॥
रायभवणाओ सगिह मि एगया आगओऽम्हि मेच्छामि । सयमेव तं कुमित्तं अणजकजमि आसत्तं ॥ १८ ॥
दद्रूण तं तहडियमेगते जाप चिंतिउं लग्गो । नियपरियणपरियरिजो तावेस पलाइओझत्ति ॥ १९ ॥
अहमयि पहरणसहिओ नियथोवपहाणपुरिसपरियरिओ । तस्साणुपहे लग्गो सोऽधि य असणं पत्तो ॥ २० ॥
मणपणजइणवेगेण जाप पनोऽम्हि एत्य ठाणंमि । ता एस महापायो मम पडिओ चक्खुमग्गमि ॥२१॥
परियणपुरिसावि मए सपलासु दिसासु पेसिया पुर्व । एयस्स विणासकए अहमेको एत्थ संपत्तो ॥ २२ ॥
असहाय में दटुं एसो सहसत्ति जुज्झि लग्गो । एत्तो अतं सघं जायं तुम्हेपि पचक्रं ॥ २३ ॥
एत्थंतरंमि सन्नाहकरणदढगूढकायदुद्धरिसा । भूमियलं पेक्खंता खयरा तत्यागया तुरियं ॥ २४ ॥
पुटर य मए साहह किं भो तुज्झं समागमणकर्ज । तेहिं कहियं सामी इह सुबह नियडिओ अम्हें ॥ २५ ॥
सो दसिमो य तेसिं तो ते दह्ण तस्स पडियरणं । अयंत्तहरिसियमणा में पइ भगिउं समाढत्ता ॥ २६ ॥
संमं कयं नराहिय ! जमेवमेयस्स पालणा चिहिया। एयकए वाद परितप्पड़ खयरनरनाहो ॥ २७ ॥

एयस्स मग्गणकए सपत्यवि पेसिया खयरसुहडा । एको चिय पुत्तो एसो सिरिसयरनाहरत ॥ २८ ॥ ता जयसेहरकुमरं पेसह एवं जहा समप्पेमो । मुहिसयजणणिजणयाण दसणुकंठियमणाणं ॥ २९ ॥ भणिो मए स खयरो कुमार! तुह परियणो भयाद किंपि । ता साह तुम चिया कि पुणेसि पभुत्तरं देमो ॥३०॥ कुमरेण तओ मणियं एगतो तुज्झ अमरिसो पणओ। एगत्तो गुरुविरहो दोनिऽपि दोलंति मह हिययं ॥३१॥ ताई विसिट्ठभोयणदिर्घमुयरयणमायणाईहिं । सम्माणिऊण कुमरो सट्टाणं पेसिओ समए ॥ ३२ ॥ तेणावि भणियमय नरिंद। कारण एस पथिस्सं । हिययं तु निगडजडियं च तुम्ह पासे परियसिही ॥३३॥ परमत्यसो परमनदेसगमणं वरं मरणदुक्ख । सवणपिरहो पुण तिक्खदुक्खलक्खंपि अक्खिवह ॥ ३४ ॥ इय भणि सोगगलंतनयणजलविंदुधोयगंडयलो । काऊण मम पणामं सपरियणो अइगओ गयेणं ॥ ३५ ॥ अहंपि तेसिं गयणुप्पयणसामत्थमयलोईतो सुषदिसमरवाधारसम्ममणुचिंतयंतो चिंतयंतो केत्तियपि वेलं विलंवि नियरजकजाई अणुर्चितिउपपत्तो, विसुमरियं च मम भोगपमुहकजोडिकरणपसत्तस्स तं गयणनियडियविजाहरमार. णउजुयदुद्वखपरस्स सामरिसं क्यणं । एगया य रयणीए जाप कइवयपहाणजणपरियरिओ नियदेससुत्यामुत्थपरिभाव. भाषणेण य रायंतररहस्सायन्नणेण य गयतुरयगुणयन्नणेण य किनराणुकारिगायणजणपारद्धकागलीगीयसपणेण य सायरपणचिरवारविलासिणीचित्तपयक्रोपनिरिक्खणेण य नम्मालापकरणेण य बिंदुचुयपहेलियापण्हुत्तरजाणणेण य - 1- विणोयतो चिट्ठामि ताव अयंडपिहडियभंडभंडडामरोजुगंतपणघिरभेरवपहयडमडमैतडमरुयनिनायनिगुरो खरनहर- निदारियमयगलगलगजियदारुणो पासपरिवत्तिभयणभित्तिपरिफालणसमुच्छलंतपडिसद्दयसहस्सदुषिसहो समुडिओ हलमोलोति तं चं सोऊण विष्फारिनयणजुयलो सयलदिसिमंडलमहमवलोयमाणो पेच्छामि तडिदंडपयंडकरवाल- पावडकरे भवर्णगणमभिसरते हणहणहणत्ति भणते विजाहरे, ते य दळूण मम परियणो भयभरथरहरंतसरीरो करुणाई दीणाई क्यणाई समुल्लवितो सयलदिसासु सिग्धं पलाओत्ति, ताहे पहरणरहिओ एगागीवि ठाऊणाहं तेर्सि संमुई जंपिउमेवं पत्तो य-रेरे किं गलगहियब निरत्ययं विरसमारसह ? के तुम्भे ? केण पेसिया ? किं वा आगमणकचं?, तेहिं भणिय-रे रे नरिंदाहम तहया अम्ह पहुणो सत्तुरक्खणेण ययणमचगणिय संपयं धिट्टयाए अयाणमाणो इव के तुन्भे केण पेसिया किं वा आगमणकज्जति पुच्छसि, जइ पुण विसेसकहणेण तूससि ता निसामेहि, अम्हे विजा- हरा रहनेउरचकालपुरविजाहरनरिंदसिरिसमरसिंघनंदणेण वेरिखयरासमप्पणपरूढगाठकोवानलेन सिरिजमरते- यकुमरेण तुह दुषिणयतरुफलदसणत्थं पेसियत्ति, मए भणियं-जह एवं ता जहाइट उवचिठ्ठहत्ति, तो अखयसरीरं चेव में गहिऊण उप्पइया ते गयणमग्गेण, गया य दूरदेसं, मुक्को य अहं एगत्थ भुयंगभीमे गिरिनिगुंजे, भणियं च मए-र्फि रे! एवं मुंचही जं नेव पहरह, तेहिं भणियं-एत्तिया चेव पहुणो आणा, पहुचित्ताणुवत्तणं हि सेवगस्स पम्मो, एवं भणिय उप्पझ्या ते ती ठाणाओ । अहंपि कोइलकुलगवलगुलियसामलासु सयलदिसासु. केसरिकि- सोरनियनिहारियसारंगपमुकविरसारावभीसणेसु काणणेसु बगमहिसावगाहिजंतपल्ललसमुच्छलतपंकपडलदुग्गेसुम- ग्गेसु तरुवरसाहासंहरिसवसनिवडतदहणनिदज्झमाणेसु वेणुगहणेसु पज्जलंतपईवसिहाभीसणविप्फुरतरत्तलोयणेसु इजो तमो वियरतेसु निसायरगणेसु वराहतिकसदाक्षिण्णलेटुनियरुवावयासु वणस्थलीसु अमुणियमग्गुम्मग्गो विमूढदिसाभागों असोढपयप्पयारो एकमि गुरुतरूपरे समारहिउ साहाए पसुत्तोम्हि, दुट्ठमहिलन्य कटेण समा- गया निहा, पच्छिमरयणिसमए य जामकरिघडब पासमल्लीणा चित्ता पवोहमंगलतूरेहिं पिच रसियं पुराणसि- यालेहि मागहेहि व पढियं मुयगणेहिं, अह उइयंमि सयलतियणभुनणप्पईवंमि दिवायरंमि उढिऊण कयपाभाइ- यकियो ओयरिऊण तरुवराओ एकदिसाए पयट्टो गंतुं, खणंतरेण य तरुणतरुचकलावयद्धपरियरो कोदंडकंडवावड- करो नियपणदणीए अणुगम्ममाणो गुंजाफलमालियामेत्तकयाभरणो भुयंगकंचुयनिव्वत्तियकेसकलावसंजमणो त- क्सविणिवाइयसिहंडिससिहमुहविरइयकन्नपूरो दिडो एको पुलिंदो, सो य पुच्छिओ मए-मो महाणुभाग! का एसा अडवी? को वा नियसिहरग्गभग्गरविरहतुरयमग्गो एस गिरिवरो? का वा नयरगामिणी पत्तिणित्ति ?, पुलिंदेण भ. णियं-अणामिया नाम एसा अडवी, सज्झाभिहाणो य एस गिरिवरो, एसावि वित्तिणी कंचणपुरनयरमणुसरएत्ति। तो लग्गोऽहं तीए वत्तणीए तावसतवस्सीय कंदमूलफलेहिं पाणवित्तिं करितो पत्तो कइवयवासरेहि कंचणपुरं, तत्थ य मुणिवरो इव निप्पडिवद्धो वीयरागो इव सम्बसं ओ ठाऊण कइवय दिणाणि पेच्छंतो पुन्चट्ठाणाई अव- ,

लेएतो गामागरे निरूपितो धम्मियजणकारावियाई समुचुंगसुंदरागाराई सुरमंदिराई कम्पडिओ इव दाणसालासु पा-
णर्वितिं कुणमाणो अणयरयपयाणएहि पत्तो सरजसीमासनिवसं, तत्थ य कदवयदिणाणि वीसमिय पुणरवि चलिओ
नियनयराभिमुहं । इंतेण य मुणिऊण नियलहुमाउणो विजयसेणस्स संपत्तरजस्स विभववित्थरं चिंतियं मए-नूर्ण
विजयसेणेणाहिडियंमि रजे न जुत्तं तत्य मे गमणं । जेण--
पुषकयधम्मकम्माणुमायओ पाविऊण रजसिरिं। चिंतामणिव्य दाउं को वंछइ बलहस्सावि ? ॥१॥
पिच्छामि तहाविय मितमंतिसामंतवयणपिनासं । जं नई नणु रजं तं दिहं हरणकालेऽपि ॥ २ ॥
इह चिंतयंतो पत्तो कमेण सिरिभवणनयरं, अलक्खिजमाणो पुरजणेण पविटो सहर्षसुकीलियस्स सोमदत्ता-
भिहाणस वयंसस्स गिहे, सो य ममं दण झडत्ति जायपयभिन्नाणो सहरिसं पाएसु निवडिय गाढं परुनो,
भणिउमाढत्तो-
तुद्द विरहे मम नरवर! परिसं व दिणं न जाइ पजंतं । हिमहारचंदचंदणरसावि दूरं तर्षिति तणुं ॥ १ ॥
भवणं पेयवर्ण पिय पणइणिवग्गो य डाइणिगणोछ । सयणावि भुयंगा इव न मणंपि मणा सुहापिति ॥२॥
एत्तियदिणाई लोएण धारिओ कहवि गुरुनिरोहेण । जंतो इहि विदेसे जइ नाह! तुमं न इतोऽसि ॥ ३ ॥
तो एवं वरमवणं एसो धणवित्थरो इमे तुरया। एसो किंकरवग्गो पडिवजसु तं महीनाह! ॥४॥

एमाई पणयसाराई वयणाई भासंतो भणिओ मए सोमदत्तो-पियवयंस! किं सोयविरो-हसि किंवा निय- भवणवणाइयं समप्पेसि ? किमेवं तुह पणयसारो पयडीभविस्सइ ? को वा अन्नो ममाओवि तुह पाणप्पिओ?.किं वा तुह दंसणाओऽवि अन्नं ममेहागमणप्पओयणं? ता धीरो भया, अच्छउ सघस्ससमप्पणं, तुह जीवियंपि ममायत्तं चेप, तओ काराविजोऽहं पहाणविलेपणभोयणपमुहं कायचं, खगतरेण पुच्छिो मए-पियवयंस! साहेसु किमि- याणि काय ?, सोमदत्वेण भणियं-देव ! कि निवेदेमि?, में एक पमोत्तणं अन्ने सोऽवि मंतिसामंता दढपक्खयाया पिजयसेणे, नेति नाममवि तुह संतिय भणिउं, जइ सो कहवि आगमिस्सइतहावि एयस्स चेव रज,जओ एयस्स मुद्धा मती अम्ह दढं वसवत्ती थेपि ययणं न विलंघेइत्ति, विजयसेणो पुण नियसरीर मेत्तेण तुम्ह विरहे वाढं परि- तम्मइ, भणइ य-जइ एइ जेटभाया ता धुवं समप्पेमिरजधुरं, जहाजेरजपालणमेव अम्ह कुलधम्मोत्ति, एवं ठिए किंपि न जाणिजइ जुत्ताजुत्तं, ता एत्व अलक्सिजमाणो तुम चिट्टसु कइवयदिणाणि जाव उवलखेमि नरिंदाईण चित्तं, मए भणियं-एवं हवउत्ति, तओ सोमदत्तेण सामेण य दंडेण य भेएण य उपप्पयाणेण य आढत्ता मंतिसामं- तादओ भेइउं, निट्ठरवजगठिपिव न य केणवि भिजति उवाएणं, नाओ य तेहिं समागमणवइयरो, निवारिया य रायदुवारपाला जहाँ न सोमदत्तस्स रायभवणे पवेसो दायघोत्ति, विजयसेणस्सपि सिष्टं जहा तुम्ह जेहभायां पंच गोचि निसामिजइत्ति, तेणावि एवं निसामिय कओ महासोगो; पयट्टियाई मयकिचाईति, वंति. मह , , , रजकजविसयं जं जमुपायं घडेइ सो निउणो। दइयो पडिकलो इव तं तं विहडेइ निकरुणो ॥१॥ अन्नया य गाढवि- सायबसविसंतुलेण मुणियपरमत्येण भणियं सोमदत्तेण-देव । निम्मनाएहि मंतिसामंताईहिं तुम्ह पंचत्तगमणवत्ता निपत्तिया राइणो पुरो, ता जइ कहंपि रायवाडियाए निग्गयस्स विजयसेणस्स दंसणपहे ठाऊण नियदसणं टायेसि ता जुत्तं होइत्ति, जओ तुम्ह दसणं पाढमभिकंखइ एसो, पडियन्नं च मए एवं तदणुरोहेण, अन्नया य पवरकरेणुगासंधगओ निग्गो विहारजत्ताए विजयसेणो, पासायसिहरमारुहिऊण य ठिओ अहं से चक्खुगोयरे, झडत्ति दिवोऽहमणेण, सागयं २ चिरागयवंधवस्सत्ति हरिसुप्फुललोयणो य जाव सो वाहरि पयत्तो ताय तक्राणा चेय मंतिसामंतपगुहेहि रइया अंबरे अंतरवडा, को हलगोलो, नियत्तिओ विहारजत्ताओ राया । भणियं च- असिवं तुह किपि इमं जं देव । पिसायदंसणं जायं । कि पंचत्तगयजणो दीसह य कयापि पचक्यो? ॥१॥ ता ला गछह भवणं संति कारेह देह भूयवलि । पारंभह होमविहिं सुमरह मचुंजय मंतं ॥२॥ वियरसु सुपण्णदाणं माहणसमणाण तफुयजणाणं । एवं कहिए सिग्घं मिटेणं चोइया करिणी ॥३॥ भवणंमि तमो गंतुं जं जह भणियं तहेव नीसेसं । अइसुद्धबुद्धिमावा करावियं विजयसेणेण ॥४॥ अहं पुण निरुज्छाहो निराणंदो ययगयधीरिमभावो अपयरिय तमो ठाणाओ सोमदत्तस्स अफहमाणो चेय पच्छन्नदेसे ठाऊण चिंतिउमाढत्तो, फई?- ~ ~ ~ गणयरयकणयवियरणपरितोसियमाणसापि कह पाया । सामंता मत्ता इच पुरद्वियंपिहु मुणंति नग॥१॥ फह पाऽपराहमणेण (सहणेण) भूरिसोगु(मइ) सपयंमि ठवियावि।नगणंतिमंतिणो मंतणं व पम्मुक्फमजाया ॥२॥ कह नयरमहत्तरया उपयरिया णेगसोऽपि कज्बेसु । माणंति न मं सप्पणयवयणमेत्तेण विहयासा ॥३॥ जयसेदरकुमरो सो पिडाहररायसुकुलजाओऽपि । तह उपयरिजोऽपि कहं उबेहए में तदियरोग्य ? ॥४॥ होउ या, कि एएण विगप्पिएण?, अत्तहियमियाणि कीरइ मुघइ इमं नयरं गम्मइ अन्नत्य देसे ओलग्गिजद ? भन्नो गरमो नरवत्ति, अहवा सयलजयपयडपरफमस्स सिरिअवंतिसेणमहानराहिवस्स सुओ होऊण कइवय दिणाई रजरिद्विमुदुरमणुमविय कहमियाणि अन्नस्स हेढा ठाइस्सामित्ति सव्यहा न जुत्तं परिचिंतिउं, मेरवपडणेण अत्त- परिगानो चेप संपयं मे सन्योपाहिविमुद्धोत्ति निच्छिऊण निग्गो नयराओ लग्गो मेरवपडणाभिमुई, पत्तिणीए अखंदपयाणेहिं पपयंतो संपत्तो तरुणतरुसंडमंडियं उम्भडसिहंडितंडवाडंवररमणिजं हंससारसमर्पिजलकोकिलकु- लकलफलसमुहलं पुनागनागजंबुजंविरनिवचंपयासोयसोहियपरिसरुहेसं भेरवपडणपचासन्नं एकमुपवणं, दिहो य तत्पं अणेगजणनमंसिजमाणचरणो सडक्वणनरसिरकपालमत्तपरियरो मंतज्झाणपरायणो करकमलकलियजो- गदंदो समत्यनाणवित्राणपरमपगरिसपत्तो ससाहसपरितोसियवेयालो महाकालो नाम जोगायरिओ, पणमिओय भए । सपायरेणं दिनासीसो य निचिट्टो संनिहियघरणिवठे, अवलोइसोऽहं तेण सिणिद्धाए दिट्ठीए, सणंतरे संभासिओ य- ~ ~ भद्द ! उबिग्गचित्तो इव लक्खीयसि, ता किं भट्ठलच्छीविच्छहोत्ति उयाहु पिदेसागोत्ति, अन्नं वा किंपिं कारणं, मए भणियं-भय ! अम्हारिसा पुनरहिया पाणिणो पए पए उविग्गचित्ता चेव, कित्तियाइं कारणाई साहिति?, तेण जंपियं-तहावि विसेसयरं सोउमिच्छामि, मए भणियं-भय । किं एएण झाणविग्धकारएण नियवइयरसाह- रोण?, महाकालेण भणियं-किं तुज्झ झाणचिंताए?, जहाइट्ठ कुणसु, तओ मए विजाहरावलोयणं च जुज्झनिवडि- यसयररक्सणं च महाडविनिवाडणं च नियनगरागमणं च मंतिसामंतपमुहजणापमाणणं च रजायहारदुक्खं च उवयरियविजाहरोवेक्खणं च नयरनिग्गमणं च भेरवपडणं पडुच समागमणं च सिट्ठमयस्स, अह महाकालेण भणियं-अहो विरुद्धकारितणं हयविहिणो जमेरिसे असमसाहसधणे जणे विणिम्मिय एरिसतिक्खदुक्खभावणं करेड, अहवा- साहसधणाण हिययं दुक्खं गरुयपि सहइ निवडतं । इयराण दुहलवेणवि बिहडइ जरसिप्पिणिपुडं व ॥१॥ जह निवडइ गुरुदुक्खं तहेव सोक्खपि संभवइ तेसिं । इयराण तुलसुदुक्खसंभयो निचकालंपि ॥२॥ कस्स व निरंतराय सोक्खं ? कस्सेव नापया इंति ? । को दूसिओ खलेहिं नो? कस्स व संठिया लच्छी ? ॥३॥ इय नाउं चय सोयं युगोऽवि तुह वंछियाई होहिंति । सूरोऽवि रयणितमनियरविगमओ पावए उदयं ॥ ४ ॥ जं पुण तुमए भणियं भेरवपडणं करेमि मरणटुं । तं बुहजणपडिसिद्धं सत्तियधम्मे विरुद्धं च ॥५॥ - जेण-भणसमणथिय मरणफजमभुबमति नो धीरा । विहिविहडियंपि कर्ज घडति ते वुद्धिविहवेणं ॥६॥ तहा-चत्तविसायपिसायं अणलसमविमुफविफमेफरसं । अणुसरई सिरी दूरं गयापि पुरिसं हरिसियम ॥ ७॥ तओ मए मणिय-मययं विमूढचित्तलक्खो म्हि संपयं, न जाणामि जुत्ताजुत्तं न मुणामि उपाय न समीदेमि रात्तधम्म न वियारेमि जणनिदं न लक्रोमि मुहदुक्खं, सपहा कुलालदढदंडचालियचफाधिरूढं व मम मणो न मणागपि फत्वयि जपत्याणं पापइ, तो भययं । तुमं घे साहेहि, किं काय ? को या उवाओ समीहियत्थसि- दीए?, महाकालेण भणिय-वच्छ! पयजसु मम पधचं, आराहेसु चरणकमलं, अब्भस्सेमु जोगमगं, होहिति गुरुभत्तीए मणोरहसिद्धीओ, तो भयसंभतो इव सरणागयवच्छलं दालिदाभिभूओ इव कप्पपाययं महारोगपी- डिओ इव परमयेवं पहीणचक्युपलो इव पहदेसगं सपायरेण तमाराहिउँ पपत्तो, दूरमागरिसियंच विणएण मए तस्स चित्तं, निउत्तोऽहमको तेण नियरहस्सठाणेसु सिक्यापिणो निस्सेसाई आगिद्विपमुहाई कोऊहलाई, जनया य पसरधेमु तिहिनफखत्तमुहुनेमु परमपमोयमुपहतेण तेण एगते उवइहो मम तइलोपविजओ मंतो, कहिओ साहण- पिही जहा-अट्ठोत्तरसयपहाणखत्तिएहि मसाणहुयासणो तप्पणिजो, फायपं दिसिदेवयावलिपियरणं, पपहियषं अणवस्पर्मतसुमरणं, तगो एस सिज्झिदिई, काही य एगच्छत्तधरणियलरजदाणं, पडिवतो य मए विणयपणएण, समाढतो व साहिउं, गयो कलिंगपमुद्देसु देसेस, आरतो व जहालाभं पत्तियनरुत्तमेहिं होमो जाय पचियं कालति । .

ता नरसेहर! नरसिंघ जं तए पुन्छियं पुरा आसि । फि अप्पाणं निंदसि इणमो नणु कारणं तत्य ॥ १॥ भयवसविसंतुलंगा सारंगा इव विचित्तकूडेहिं । जं सत्ता विदपिया तमियाणि दहद मह हियग ॥ २॥ दुज्झाणकलुसवुद्धित्तणेण पुर्ण न याणियं एयं । तुह दंसणेण इण्हि विवेयरयणं समुल्लसियं ॥ ३ ॥ नरसिंहणं मणिपं सचं पावं कयं तए भूरि । जं कीडियाणवि वहे पावं गुरु किमु नरिंदाणं १, ॥ ४ ॥ तेसि विणासे जम्हा धम्मभंसो य सीमविगमो य । अवरोप्परं च जुझं विलयाजणसीलविलओ य ॥५॥ ता ठाणे तुह दुचरियगरिहणं धम्मगोयरा वुद्धी। एवं ठिएऽवि जलणप्पसणं तुज्झनो जुत्तं ॥६॥ तित्थेसु वध कुरु देवपूयणं मुंच निंदियं भावं । पायच्छित्तं पडिवज सुगुरुसयासे पयत्तेण ॥७॥ निदसु पइक्खणं दुकयाई निसुणेसु धम्मसत्याई । उत्तमसंसम्गि कुणसु चयसु तिचं कसायं च ॥८॥ ईसायिसायमुन्छिद भिंद विसमविसयत्तरुनियरं । नियजीयनिविसेसं नीसेसं पेच्छ पाणिगणं ॥९॥ पसमरसं पियसु सया दूरं परिहरसु खुद्दचरियाई । जुत्ताजुत्त पियारसु सबकन्जेसु जत्तेणं ॥ १० ॥ खणपरिणइधम्मतं चिंतेसु भमि सपवधूर्ण । नियसुकवदुकयसचिवत्तणं च लक्वेसु परजम्मे ॥ ११ ॥ श्य जयमाणस्स सया सुद्धी तुझं भविस्सइ अवस्सं । जलणपसं सलमा कुर्णति कुसला उन कयावि ॥१२॥ एवं संठविऊण मरणदुरज्झयसायाओ घोरसि जाब विरो नरिंदो ताप पहयपाहमुरवपमुहतूरनिनायवहि- रियदियंतरा विचित्तमणिभूसणकिरणकचुरियमसाणंगणा गयणाओ ओयरिया विजाहरा, परमपमोयमुवहता निव- उिया पोरसिवचरणेसु, भणिउमाढता य-देव ! अम्हे गयणवलहपुराहिवविजयरायविजाहरिंदसुएण सिरिजयसे- हररायकुमारेण पेसिया तुम्ह आणयणनिमित्तं, ता कुणह पसाय, आरुहह इमं समुद्भुयविजयवेजयंतीसहस्साभि- रामं उज्झंतकसिणागरकप्पूरपूरसुरहिधूपधूमंधयारियदिसाभोगं मणिकणगरयणरइयविचित्तविच्छित्तिभित्तिभागं कुसु- मापयंसाभिहाणं वरविमाणं, घोरसिवेण भणियं-भो विजाहरा ! मुयह मम विसए पडिवंध, अन्नोऽहमियाणि विगय- भोगपिवासो, विजणविहारेसु रण्णेसु जाया निवासवुद्धी बद्धा मिगकुलेसु सयणसंबंधसद्धा पलीणो मायामोहो जलणजालाफलायकवलियमिव पेच्छामि जीवलोय, ता जहागयं गच्छह तुम्भे, जहादिटुं च से निवेएजहत्ति, विजा- हरेहि भणियं-मा भणह एयं, जो जहिणाओ तुम्ह पासाओ गयो जयसेहरकुमारो तदिणादारब्भ जाओ रहने- उरचफवालपुरनाहेण सिरिसमरसिंघखेयराहिवइणा सह महासमरसरंभो नियडिया अणेगसुहडा, कहमवि महाक- टेण निप्पिट्ठो सो अमरतेयाभिहाणो दुहमित्तो, घडिया इयाणि परोप्परं संधी, कयाई अनोऽनपरेसु भोयणवत्थ- दाणाई, अगो एतियफालं नियकजकोडियावडतणेण संपयमेव नाओ तुम्ह अदविनिवाडणपामोक्खो पदयरो, कुमारेण तणो अचंतजापतिपसोगसंदभेण विसजिया अम्हे सन्यासु दिसासु तुम्हावलोयणत्यं, भणिया य-अरे सिग्घं जत्थ पेच्छह तं महाणुभावं तत्तो सन्बहा आणेजद्द, ननहा भोयणमहं करिस्सामि, तओ सव्वत्थ निउणं निउणं निरूवता पत्ता एत्तियं भूमिमागं, एत्य आगएहि य निसामिओ तुम्ह सद्दो, को पुण भीसणे मसाणे एसियलं होहित्ति कोऊहलेण सुणतेहि कुमारपचाणयणकालागएहिं पुरा तुम्ह निसुयसहाणुमाणेण पथभिन्नायत्ति, ता कुणह पसायं जयसेहरकुमारजीवियदाणेग, एत्यंतरे विषणायपरमत्थेण भणियं पत्थियेण-भो महासत्त! परिचय फरुस. मावं, पणयमंगभीरूणि भवंति सप्युरिसहिययाणि ता अंगीकरेसु एएसि पत्यणं, घोरसिवेण भणियं-महाराय ! याद विरतं मम रजादीहितो चित्तं, गाढपावनिपंधणं सु एयं, रण्णा भणियं-मा मेवं जपेसु, जओ- सन्नायं दिसओ विसिद्धमुणिणो पालितयस्साणिसं, सासितस्स विसिट्टनीइ मणुए दाणाई दितस्स य । धम्मो होइ निरस्स वस्समइणो रजेऽपि संचिट्ठओ, नो सादुस्स स सत्थवजियविहीजुत्तस्स गुत्स्सपि ॥१॥ घोरसिवेण मणियं-महाराय ! एवमेवं, राइणा भणियं-जइ एवं ता गच्छह तुम्भे, पडिच्छह [विजयसेहरकुमार- पूयापडिवर्ति, घोरसिवेण भणियं-महाराओ निवेयइ तं कीरइत्ति, तओ पहरिसिया विजाहरा, सायरं पणमिउं तेहिं राया विनतो-अहो महायस! परमत्थेण तुन्भेहि दिन्नं अम्ह पहुणो जीवियं, अह पमुमकवालपमुहकुलिंगो- वगरणो विओगवेयणावसविसप्पमाणनयणंसुधाराघोयययणो घोरसियो गाढमालिंगिय नरवई सगग्गयगिरं मणिउमाढत्तो- कुम्भमतिमिरुभामियलोयणपसरेण तुज्झ अपरद्धं । किंपि पावमइणा तमियाणि खमसु मम सधं ॥ १ ॥ .

सीसो इप दासो इव रिणिो इव किंकरो इय तुहाहं । ता साहसु किं करणीयमुत्तरं राय नरसिंह! ॥२॥ रना भणियं जइया नियरजसिरि समग्गमणुहपसि । मम संतोसनिमित्तं तझ्या साहिजसु सवत्तं ।। ३ ।। एवं काहंति पयंपिऊण विजाहरेहि परियरिओ। दिवविमाणारूढो सो अत्ति गो जहाभिमयं ।। ३॥ रायापि पत्ततियणरायसिरिवित्धरं पिच सयलसुफयसंचयपत्तोपचयंपिव समत्थपसत्थतित्थदंसणपूर्य पिप अपाणं मन्नतो पाणिपइट्ठियखग्गरयणो गओ नियभवणं, निसपणो सेजाए सुचो खणंतरं समागा निदा, निसायसाणे य रणज्क्षणतमणिनेउरसाणुमग्गलग्गचकंगसलियचंकमणा अणायरसद्वाणणिउत्तलकंचीकलापप्पमुद्दामरणा सहरिस- पधावियखुजियामणिपुलिदिपमोक्खचेडीयाचकवालपरिवुडा पविहा चंपयमाला देवी, दिट्ठो राया निदावसनिस्स- इसेन्चाविमुकसपंगोवंगो, भणियं घऽणाए-परिणीयपुत्तिओ इय हयसत्तू इस विढत्तदविणोच परिपढियसघसत्योप निभयं सुयइ नरनाहो, अह खणंतरे परजियाई पाभाइयमंगलतूराइं पयडीहूयाई दिसिमुहाई, पढियं मागहेण- लंघेउं विसर्मपि दोसजलहिं गंजिनु दोसायर, गोतं पायडिउं सवीरिववसा चंकमिउं भीसणे । भासाअंगसमुभषेण महसा सारेण संपूरिउ, सूरो देव ! तुम पिवोदयसिरि पायेइ सोहायहं ॥ १ ॥ एवं च निसामिचा पवुद्धो राया, चिंतिउमाढत्तो य-अहो सारस्सयंपिय वयणं जहाविचपत्युगों कई पढियं मागद्रेण ?, एवमेव पुणो पुणो परिभावमाणो उढिओ सराणाओ, अपलोइया य हरिसवसपियसंतनयणसहस्सपत्ता देवी पयमाला, गुहा य सा आगमणपोयणं, मणियं च तीए-देव ! गज पच्छिमद्धजामे सेसरवीए मुहपसु. जाए गुमिणमि सहसथिय वपर्णमि पपिसमाणो मए अनणुप्पमाणो मणिरयणमालालंकिओ पवणसमुदुयंचला. मिरामो फलिहगयर्दिडिरपंदुरबंदोबसोहिमो गहन्झगो दिहो, एवंविहं च अदिद्वपुर्घ मुमिणं पासिऊण पडिबुद्धा रामाणी रामागया तुम्ह पासंसि सुमिणगुभामुभफलजाणणत्यं, ता साहिउगरिहद देवो एयस्स फलंति, रना भणियं-देवि ! विसिहो तए मुमिणो दिट्ठो, ता निच्छियं होही तुह उसमुद्दमेहलापलयमहिमहिलापइस्स कुल- फेउस्स पुत्तस्स लाभो, जं तुम्भे वयह अवितहमेयंति पडिपञ्जिय निबद्धा देवीए उत्तरीयंगि निहुरा सउणगंठी, गणंतरं च मिहोकहाहि विगमिय गया देवी निययभवणं, रायापि कयपाभाइयकायघो निसण्णो सभामंडमि अह पदममेय गाढकोउहलाउलिजमाणमाणसा समागया धुद्धिसागरपमुदा मंतिणो, भूमितलविलुलियमउलिगंडला नियडिया चरणेस, दिवासणा निविट्ठा राहाणेसु, विनपिउमाढचाय-देव! अज उजामावि सहस्सजामव कहमपि पभाया गम्ह रयणी घोरसिपमुणिपइयरोवलंगसमूगुगत्तणेणं, नइविकिपि पसंतपयणाचलोयणाइलिंगोरगया कजसिद्धी पर तदापि विसेसेण तुमहिं साहिजमाणि सोउमिच्छामो, ता पसियउ देवो रयणिवइयरनिवेयणेणंति, ताहे तेर्सि ययणाणुरोहको ईसि विहशियं फाउं जहा पोरसिण समं मसाणदेसंमि संपत्तो जह चिताओ छोभमायरमाणो जहा प सो भणियो गिण्डसु सत्पं जद तेण कचिया पाहिया कंठे जह पडिरुद्धो पाहू सकत्तिओ जह महीयले . .

निहो उह उडिओ पुणोऽबिहु निप्पंदो जह हो पच्छा सुरसुंदरीहिं खित्तो जह कुसुमभरो समागया देवी जह दिनो तीए परो जह सा अईसणं पत्ता जहा घोरसियो नियमुपगो पहिओं य मरणत्यं जह पुधवइयरी तेण संठियो (निवेदनो) जद प संठपिभो जह परिचियविजाहरविमाणमारुहिय सो गओ नगि संसेवेणं तह नरवरेण सिद्ध समत्यंपि, सोमं हरिसिमो मंतिवग्गो, पयट्टिमो य नपरीए महंतूसयोचि । . अह अनया फयाई चंपयमालाएँ रायमहिलाए । दुहिसत्तरक्सणंमी दीणाणाहाण दाणे य ॥ १॥ देवगुरुपूयणंमी पणईणं चिंतियत्यदाणे य । उप्पण्णो दोहलो विसिहगम्भाणुमायण ॥२॥ जुम्मं । चिंतेइ य सा एवं ताओ पन्नासो अम्मयाउ इदं । इय सुन्नदोहलाओ जाओ गम्भ पहंति मुहं ॥३॥ एवं च अपुजंतदोदलयसंकप्पपसेण फसिणपपरामयलंगणमुत्तिष फिसत्तणमणुभविउं परत्ता देवी । अन्नया य पुहा नरपणा-देवि 1 किमेवं पइदिणं फिसत्तर्ण पावेसि?, साहेसु एयकारणं, गाढनिबंधे सिहं तीए नियमणपंछियं, ताहे परं पमोयमुपदंतेण पिसेसयरं पूरियं नरिदेण, माणियटोहला य घरणिप निहाणसंचयं दिसप नलिणीनाहं मुझसुहेणं गन्मं पहमाणी देवी कालं गमेइ, अण्णया य पडिपुण्णेसु नपमु मासेमु अट्ठमराईदिएमु सुभेसु तिहि- फरपनक्सत्तमुत्तेमु पुरंदरदिसिप दिणयरं कोमलपाडलकरपडिपुपणसगोवंगमुंदरं पुतं पसूपा । तो सहरिसं गयाजो नरिंदभवर्णमि चेडीयाओ, दिवो राया, भणिो य-देय! पदापिबसि जएण विजएण य तुम, .

इयाणि चेव पसूया देवी चंपयमाला,जाओ य समुजोतियसयलदिसामंडलो तेयरासिब पुत्तोत्ति, इमं च सोचो नरि- देण दिनं तार्सि भूरि पारिओसियं, को दासित्तविगमो, आहूया पहाणपुरिसा, समादिट्ठा य जहा पयट्टेह नीसेस- नयरीए तियचउपचचरेसु संदमुगुंदरिदंगयमुहमंदिरेसु य परममहसवं, वियरह अणिवारियपसरं कणयदाणं मुयह चारगाहिती जणति बुचे ज देयो माणवेइति भणिऊण पुरीए पारद्धं तेहि पद्धावणयं । कह चिय?,-पंचप्पयारपनयविरहयसुपसत्यसाथियसमूह । विक्सित्तक्सयदोवापवालसोहंतमहिवी ॥१॥ रहसपणचिरतरुणिगणवच्छत्थलनुहारसिरिनियरं । अन्नोन्नावहरियपुण्णपत्तवटुंतहलवोलं ॥२॥ पडिभवणदारविरइयवंदणमालासहस्सरमणिज । कमलपिहाणामलपुन्नफलसरेहंतगेहमुहं ।। ३ ।। वजंताउजसमुच्छलंतघणघोरघोसमरियदिसं । चिन्ताइरित्तदिजंतदविणसंतोसियत्थिगणं ॥४॥ पमुइयनीसेसजणं कुलथेरीकीरमाणमंगलं । इय नरवइकयतोसं वद्धावणयं कयं तत्थ ॥ ५ ॥ एत्यंतरे मंतिसामंतसेणापइसत्यवाहपमुहा पहाणलोया गहियषिविहतुरयरयणसंदणपमोक्खविसिहयत्युवित्थरा गंचूण नरवई वद्धार्विस इओ यसो घोरसियो विजाहरेहि नेऊण समम्पिको जयसेहरस्स कुमारस्स, तेणापि पिउणीव गुरुणोघ तदागमणे को परममहसयो, पुट्ठो य एसो पढमदसणाओ आरम्भ सघयुत्तंतं, परिओ पहाणविलेवणभोयणदिधंसुयदाणपुरस्सरं

फायवि पासराई, अनदियहे चाउरंगसेणासण्णाहेण जयसेहरकुमारेण गंतूण सिरिभवणमि नगरे विजयसेणरण्णो
इंसिऊण जहावित संसिऊण य दुईतमंतिसागंतुस्तिखलदलणपुब्ध सो पोरसियो सहत्येण निवेसिओ रायपए, विजय-
सेणोऽपि उपियो जुपरायचे, एवं यकायको जहागयं पडिगओ जयसेहरो, पोरसियोऽपि पुष्पंपिय भुजिउं पपत्तो
नियरजति । अनया तेण सुमरिऊण नरसिंहनरवइणो रजसंपत्तियुत्त निवेयणं पुबकालपटियन तक्खणंचिय विसजिया
पहाणपुरिसा निसिपाहुडसमेया नरसिंघनरपणो समीने नियवझ्यरनिवेयणत्थं, पत्ता य ते अणपरयपयाणएहि
जयंतीनपरिपरिसरहेस, निसुणिया य रन्ना, पवेसिया य महाविभूईए, समप्पियाई रनो तेहि पाहुडाई, साहिओ
पोरसिवनरवइसमाइबुत्तो, हरिसिओ राया, सम्माणिया उचियपडियत्तीए, पेसिया य सहाणंमि ।
अनदियसे य समारद्धो कुमारस्स नामकरणमहसयो, समाहूओ कुलथेरीजणो, तो पजतेसु उबिहाउज्बेसु
नर्धतेमु तरुणीसत्येसु मंगलमुहलेमु वारविलयाजणेसु पढ़तेसु मागहेस पइद्वियं कुमारस्स पुन्यपुरिसमागयं नरवि-
कमोचि नाम, फालपमेण य विश्फतवालभावो नीसेसविजापारयस्स लेहायरियस्स चेडयचफालपरिवुडो महा-
विभूईए पढणत्यावणीओ, अझालखेवेण य बुद्धिपगरिसेण जाओ एसो फलासु कुसलो, कह चिय?--
परटो धणुयेए कुसलो नीसेसमलपिजामु । कयकियो करणेसुं पिचित्तचित्तेसु निउणमई ॥१॥
परमावलक्षणम्मी पियक्सयो जाणमो समयसत्ये । प्रत्तच्छेये छेओ निम्मानो सहमणेषु ॥ २॥

निउणो मंतवियारे तंतपओगेसु कुसलवुद्धी य । पुरिसकरितुरयनारीगिहलक्षणवोहनिउणो य ॥३॥
आउजनट्टयप्पओगबहुभेयगेयचउरो य । किं पहुणा?, सबथवि गुरुष सो पगरिसं पत्तो ॥४॥
एवं चगहियकलाकलावं कुमरं घेत्तूण गओ फलायरिओ नरवइसमीपं, अन्भुटिओ परमायरेणं नरवडणा, दवापियास-
जो उवविठ्ठो पुट्ठो य-किमागमणकारणंति, कलायरिएण भणियं-देव ! एस तुम्ह कुमारो गाहिओनीसेसकलाओ मुरगु-
रुघ पत्तो परमपरिसं, न एत्तो उत्तरेण गाहियधमत्थि, ता अणुजाणेउ देवोअम्हे सट्ठाणगमणायत्ति, अह अकालक्खे-
वसिक्खियकुमारकलाकोसलसवणपरमाणहरिसभरनिन्भरेण नरवइगा आचंदकालियसासणनिवद्धदसग्गहारदा-
गेण पवरचामीयररयणरासिवियरणेण विसिद्ववत्थफुटतंवोलसहत्यसमप्पणेण य सम्माणिऊण परमायरेणं पेसिभो
कलायरिओ सहाणं, कुमारोऽपि निउत्तो गयतुरयवाहीयालीसु समकरणत्थं, सो य दढासणवंधधीरयाए महावलेण
य जाममेत्तेणवि सममुवणेइ सत्त मत्तसिंधुरे पणजवणवेगे परमजये चउद्दस तुरंगमे अट्ठ महामले य, एवं च राया
असमबाहुवलेण य मइपगरिसेण य कलाकोसद्धेण य नयपालणेण य विणयपपत्तणेण य समोचियजाणणेण य
असरिससाहसत्तणेण य मयणाइरेयरूपविभषेण य जणवच्छलत्तणेण य वाढमक्खित्तचित्तो कुमारमेकमेव पढाइ
मंगलपाढेसु लेहेइ चित्तभित्तिमु निसामेइ किचीसु गायावेइ गीएसु अभिणचापेइ नद्देसु, अविय-
रदेवि दुइसीलेऽवि रूपरहिएऽपि गुणविहीणेऽपि । लोओ पुत्ते पणयं किंपि अपुर्घ पयासेइ ॥ १॥

-- किं पुण चिरकालसमुन्भवंमि नीसेसगुणगणिनिहिमि । सकुलन्भुद्धरणखमे न होज नेहो नरवइस्स? ॥२॥ एगया य अस्थाणमंडबनिसन्नंमि नरपइंमि पायपीढासीणे कुमारे नियनियद्वाणनिविद्रुसु मंतिसामंतेसु समारलुमि गायणजणे मणोहारिसरेण गेए पणचिरंमि चित्तपयक्खेवनहविहिवियक्खणे पारविलासिणीजणे पचासन्नमागंतूण विनवियं पडिहारेण-देव। हरिसपुरनयराहिवइरस देवसेणभूवइस्स दूसो दुवारे देवदरिसणं समीहेद, राइणा भणिय-भद! सिग्धं पवेसेदि, जं देवो आणवेइत्ति भणिऊण पवेसिओ अणेण, कया से उचियपडिपत्ती, पुट्ठो य आगमणप्पगोयणं, दूएण जंपियं-देव ! हरिसपुरपहुणा देवसेणनरिदेण स्वजोधणगुणोवहसियनागकन्नगाए निय- सुयाए सीलवइनामाए वरनिरूवणत्यं पेसिओऽम्हि तुम्ह पासे, रपणा जंपियं-भद्द ! पेच्छमु पायपीढासीणं कुमार, परिभायेसु य किमणुरुयो बरो न पत्ति, दूएण भणियं-देव ! विनवणीयं अत्थि किंची, रन्ना भणियं-विनयेसु, दूएण जंपियं-जइ एवं ता निसामेसु, अत्यि अम्ह नराहिवरस देवसेणस्स समग्गवीरवग्गपहाणो कालमेहो नाम ? महामलो, तस्स य किं वन्निजद पलपगरिसंमि?, तथाहि- दढकढिणकायवणमहिसजूहनाहेण सह सरोसेणं । सीसेण संपलग्गइ जुज्झेउं सो वलमएणं ॥१॥ मुंडादंडे घेत्तूण पाणिणा मत्तदंतिनापि । तदिणपसूयसुरहीसुयं य कहेइ लीलाए ॥२॥ भारसयसंकलंपि हु तोडइ हेलाएँ जुण्णरखं व । नियमुहिपहारेण य सिलंपि सो जज्जरं कुणइ ॥ ३ ॥ ,

मंसस्स विरुद्धं किर लोहं एयंपि तत्थ विवरीयं । नाराया सित्तावि तस्स वाहिपि न छिति ॥४॥
इय सो नियगाढवलावलेवओ तिहुयणं जरतणं च । मन्नतो भमइ पुरे निरंकुसो मत्तहत्थिव्य ॥५॥
अन्नया य तस्स पसिद्धिमसहमाणा समागया देसंतराओ मला, दिट्ठो तेहिं राया, साहियं आगमणपओयणं,
समाहोय रणा कालमेहमलो, निवेइओ से तबइयरो, अभुवगयं तेण तेहि समं जुज्झं, सजीहया दोषि पासा,
फओ अक्साडओ, विरइया उभयपासेसु मंचा, निविडो अवलोयणकोऊहलेण नीसेसकतेउरसमेओ नरवई पुरपहा-
गपुरिसवग्गो य, समाढतं च भुयाहि य अइपायइयाहि च पंधेहि य विसंमकरणपोगेहि मलेहि सह तेण
जुज्झिउं, सणंतरेण य दढमुहिप्पहारेहिं निहया कालमेहेण देसंतरागया मला, फओ लोगेण जयजयसहो, दिन्नं से
नरिंदेण विजयपत्तं, सम्माणिो विचित्तवत्थाभरणेहिं, गओ नियनियट्ठाणेसु नयरजणो, रामावि अंतेउरपरियरिओ
संपत्ती नियमंदिरं, पीयदिवसे य सचालंकारविभूसिया काऊग देवीए पउमावईए पेसिया सीलवई कण्णगा
पिउणो पायपडणत्य, चेडीचमवालपरियुडा य सा पत्ता नरिंदसगासे, निवडिया चरणेसु, निवेसिया रण्णा उच्छंगे,
पुच्छिया य-पुत्ति ! केण कारणेण आगयाऽसि ?, तीए भणियं-ताय ! तुम्ह पायपडणनिमित्तं अम्मगाय पेसियहि,
राइणा चिंतियं-अहो वरजोगत्ति कलिऊणं नूणं देवीए पेसिया, ता किमियाणि काय?-
एक चिय मह तणया परूढपणयाएँ अग्गमहिसीए । एसा पररस जोग्गा को पुण एयाएँ होज वरो? ॥१॥

एयाए चित्तवित्ति अवियाणिय जइ वरेज निवपुत्तो। जो वा सो वा आजम्म दुक्खिया होज ता एसा ॥२॥ इति परिभाविऊण पुच्छिया सा नरवडणा-पुत्ति ! को तुज्झ परो दिवइ ? किं सुरुवो उयाहु समरंगणसवडंमुह- सुहडपडिक्खलणपयंडपरकमो किं वा समरभीरुओत्ति, तो ईसि विहसिऊण भणियं तीए-ताओ जाणइ, राइणा भणियं-पुत्ति ! अबरोहकयकजाईन सुहावहाई होति ता सम्ममणुचिंतिय मणसु, तीए भणियं-ताय ! जद एवं ता जो एयं कालमेहमलं नियभुयवलेण महियपरकर्म करेजा सो मम परो होजत्ति, राइणा चिंतियं-अहो क्लाणु- रागिणी मम तणया, को पुण समत्यो एयस्स वइयरस्स ?, भणिया व सा-पुत्ति ! मा कुणसु एवं, अतुलमलो खु एसो, ता अनं पर पत्थेमु, तीए भणिय-ताय ! जइ परं हुयासणो अत्रोत्ति, इय तीए निच्छयमुवलब्भ रन्ना पेसिया सघनरवईणं या, नियाविओ एस युतंतो, एयं च अणभुवगच्छमाणा नरवइकुमारा एवं पयपति- को वोहेज कयंतं? को या हालाहलं विसं भक्खे ? । को कालमेहमलेण जुज्झिउं सह पवजेजा ॥१॥ तेण न कजं रजेण किंपि न कजं च तीऍ भजाए। जा लन्भइ खित्तसंसयजीवियहि कटेण ॥ २॥ एवं च निन्भग्गजणमणोरहेहिं असिद्धकज्जेहि चेव पडिनियत्तिऊण दूएहि रण्णो कहिओ मलजुज्झाणभुवग- । मगम्भो नीसेसनरेसरकुमारवुत्तो, तं च सोऊण गाढसोगाउलो जाओ देवसेणनरवई, एत्यंतरे विनतो मंतिसाम- तेहि-देव! किमेवं उच्छन्नुच्छाहा होह, अववि देवेण अनिओ चिठ्ठइ कुरुदेसाहिवनरखइसुओ नरविक्कमकुमारो, -

.
राहणा भणियं-सोऽपि एवं चेव परंमुहो हविस्सइ, मंतिसामंतेहि बुचं-देव! मा एवं जंपह, जो अपोरिसे(परिम)ओ
वस पलपगरिसो असंभापणिज्जोनिजुद्धपरिस्समो अणाइक्वणिज्जा मठपिज्जाए कोसल्लया,किं पहुणा?, नरसिंहनरपइ-
साहसतोसियाए भगवईए जो दिण्णो तस्स किं पन्निय?, सरीरमेण चेव सो नररूवो सेसगुणेहिं निच्छियं देवोत्ति,
एयं च समायपिणजण संजायहरिसेण देवेण पेसिओऽहं तुम्ह समीये,ता देव! एवं तं विण्णवणिजंति, राइणा मणियं-
भ६ ! वररयणपुनकेसरिगुहष सेसाहिमत्ययमणिव समगं चिय भयहरिसे जणेइ विष्णत्तिया तुज्झ, दूएण कहियं-
देव ! एवमेयं, तओ राइणा अद्धच्छीए पेच्छियं कुमारवयणं, कुमारोऽपि तक्खणं.चिय उद्विओ निवडिओ रण्णो
चरणेसु, भणिउमाढत्तो य-ताय! समाइसह किं कीरउत्ति?, राइणा मणियं-कुमार! निसुणियं तए यययणं १,
केरिसो या तुह भुयदंडपरकमो?, कुमारेण भणियं-ताओ'जाणइ, तओ राइणा जोग्गयमुपलभ अभुवगयं मल-
जुझं, सम्माणिऊण सट्टाणं पेसिओ दूओ, गओ जहागयं, निवेइयं च तेण जहावित्तं देवसेणरणो, जाओ से परमो
पमोओ, निरूवियं परिणयणजोगं लग्ग, पेसिया य परागरिसगा पहाणपुरिसा, अणवरयपयाणएहि पत्ता जयंति-
नयरिं, पिरो आवासो, अणुरुवसमए दिवो राया, सिढ नियकर्ज, तओ पउरकरितुरगसुद्दडकोडिपरिवुडो पेसिओ
तेहि समं कुमारी, पत्तो कालकमेण हरिसपुरनगरसमी,
तो तं इंतं नाउं, स्ना काराविजो पयत्तेणं । सग्गवद्धधयचिंधवंधुरो झत्ति नयरमहो ॥ १ ॥

विहिया नरोहिं कुसलेहि कुसुमछडाडोवसुंदरा मग्गा । खित्ता य कुसुमपयरा रणज्झणिरममंतममरउला ॥२॥ नचंतनाडइजा तालायरकहगपवररमणिजा । जाया चउकचचरचउम्मुहप्पमुहदेसावि ॥३॥ ठाणे ठाणे रइया दसवण्णेहिं सुरभिकुसुमेहिं । विच्छित्तिविचित्ताओ लवंतुद्दामदामाओ॥४॥ भवणंपि तस्स जोगं निरूवियं सत्तभूमियं रम्मं । चंदणरसलिहियपसत्थसत्थियं य॑भसयकलियं ॥५॥ तं नत्ति जन विहियं कुमरागमणे पुरंमि नरवइणा । अहवा हरिसुकरिसा पुरिसा किं किं न कुंति ? ॥६॥ एत्यंतरे समागया पहाणपुरिसा, पणमिऊण भणियं तेहि-देव! पद्धाविजह तुम्भे पुरसमीवसमागयकुमारकु- सलोदंतसपणेण, तओ समुद्धयविजयवेजयंतीसहस्साभिरामाए चाउरंगिणीए सेणाए समेओ सियसिंधुरखंधाधि- रूढो पडिपुषणचंदमंडलाणुकारिणा छत्तेण धरिजमाणेणं निग्गओ राया कुमाराभिमुहं, खणंतरेण दिट्ठो कुमारो समालिगिओ गाढपणयं पुट्ठो य सरीरारोग्गय, दण कुमारसरीरसंठाणसिरि चिंतियं रण्णा-निच्छियं इयाणि विण- स्सइ कालमेहमलस्स चाहुबलमडप्फरोत्ति, अह मुहुत्तमेत्तमणुगच्छिय पुवनिउत्तनियनियठाणेसु पेसिओ कुमारप- रियरो, कुमारोऽपि विमुको तमि चेव पासाए, दवावियाई करितुरयाईर्ण जोग्गासणाई, कुमारस्सवि कए पेसिया पउरवंजणभक्खभोयगसमिद्धा रसबई, कयं च अन्नपि तकालोचियं करणिजं, आइया य अवरण्हसमए पहाणपुरिसा, भणिया य-भो गंतूण निवेयह कुमारस्स जहा एसा अम्हा सुया बलाणुरागिणी, ता दंसेह कालमेहमकस्स विजएण । . --

नियसामत्थंति, जं देवो आणवेइत्ति भणिऊण ते गया कुमारसमीचे, निवेइओ तस्स नीसेसवइयरो, अमुधगमो
कुमारण, ततो वीयदिवसे आढत्तो अक्खाडयपरिक्खेयो निवद्धा मंचा परमकोऊहलाउलिजमाणमाणसो मिलिओ
नयरजणो, ठिओ मंचंमि संतेउरो नरवई, आरूढा य एकदेसंमि चेडीचकवालपरिवुडा पाणिपइडियलट्ठपप्फुलफुल्लु-
माला सीलमई रायमुया, पडिक्रालिओ सघस्थ जणसंचारो, को अंगरक्षेहि परिक्खेवो, वजियं पलयकालगज-
तपक्खुहियपुक्सलापत्तपगजिरवगंभीरं चउधिहमाउज, जाओ अवसरो, मंचाओ तो कुमारो गाढप्पीडियनियं-
सियकडिलो दढवद्धकेसपासो पमुकाभरणसंभारो कुलधेरीकयरक्सो जलगुन्भडगुरुपयापदुप्पैक्खो संनिहियपाडिहे.
रोध भासुरो झत्ति अवयरियो, तहा-
कंठतडमडपरिहियपयतलपिलुलंतपिमलवणमालो । आवद्धमलवलओ गर्जतो पलयमेहोव ॥ १॥
मयभिभलरत्तच्छो गयुद्धरकंधरो तुरियचवलं । पेच्छयजणपरियरिओ संपत्तो कालमेहोवि ॥ २ ॥
१मल ! मेलसु लहुं पुजियविजयगवमेचाहे । अणुसरसु मम सिग्घ अह भणिो सो कुमारेण ॥ ३ ॥
सोउं कुमारवयणं जरोध गयो झडत्ति तस्स गओ । अणुचिंतिउं च लग्गो जुचाजुत्तं सबुद्धीए ॥ ४ ॥
कह-जइ एस मए विजिओ एयजणाओ तहावि नो कुसलं । अह एएण जिगोऽहं वित्तिच्छेओ तोऽवस्सं ॥५॥
अतुलपलविफमस्स उ इमस विजएऽवि मज्झ संदेहो। ता उभयपासरजुध संकडं एयमावडियं ॥ ६ ॥

~ ? इय बहुभेयविकप्पणवसाउलिजंतचित्तविचिस्स । फुटुं तडत्ति हिययं तस्स कुमित्तस्स व रहस्सं ॥७॥ तओ जाओ कलयलो, उग्पोसियं च जणेण-अहो महप्पभावं दसणं कुमारस्स, जेणावलोयणमेत्तेणवि वजगंठिब निट्ठरं फुटं तडत्ति हिययमेयस्स, ता जयइ सपहा कुमारो, एत्यंतरे ओयरिऊण मंचाओ चेडीजणपरिखुडाए सील- मईफ खित्ता कुमारकंठदेसे समं नियचित्तवित्तीए परमाला, पवजियाइं असंखघोससंखोभियभवणाई मंगलतूराई,जाओ पपरे पमोओ,तुष्टो राया सह मंतिसामंतेहिं, पारद्वो विवाहो महाविभूईए उभयपक्खपरितोसेणं, निधत्तिए य तंमि- पगलंतमयजलुब्भडकरडतडदागभमिरभमराणं । सुहलक्खणंकियाणं पंचसयाई गइंदाणं ॥१॥ मणपवणजविणगाण जचतुरंगाण बंकगीवाणं । वारस चेव सहस्सा रहाण दो तुंगसिंगाणं ॥२॥ कणगस्स तीस कोडी चीणंसुयपमुहवत्थरासीओ। दिनाओ कुमारस्सा पाणिस्स विमोयणे रन्ना ॥३॥ कयमन्नपि सविसेसं कायचं, जाओ अवरोप्परं पणयभायो । अवरवासरे य पेसिया कुमारेण पहाणपुरिसा देवसेण- नरवइस्स पासे .: 'निवेश्यं तेहिं नरवहस्स, तो देवसेषण पुणरवि सम्माणिो पहाणवत्थुसम दिणं, निउत्ता दंडनायगा अणुगमणत्थं, अह पसत्यवासरे ससुरप्पभिईण कयमुचियकायघो पत्थिओ कुमारो हरिकरिनरनियरसमेओ सनयराभिमुहं । एत्यंतरे- सघालंकारधरि सीलवई चेडियाजणसमेयं । लच्छिंव कुमारपुरो काउं रन्ना भणियमेयं ॥ १ ॥ -~- -

पुचि! परिच मीलं पालेचसु मा करेचसु कुसंग । अणुपचिवसु गुरुजणमवणिजसु दुधिणयभावं ॥ २ ॥
मेरिजमु नयमगं मियमरक्तरगिरं वएनासि । नाराहेजमु सपियं देवो भत्ता कुलवहूणं ॥३॥
कुमरोऽपि इमं पुत्तो एसा एला सुया ममं इहा । छायध सहयरी जह हवइ सया तह तए फियं ॥ ४ ॥
इय सिपथपिउं राया धूयं निरहग्गिदूमियसरीरो । अणुगमिऊण कुमार नियनयराभिमुहमह चलिओ ॥ ५ ॥
कुमारोऽपि पेच्छंतो नगनगरागरगामफागणरमणिबं मेइणि साहितो विसमपल्लीनिलीणे भिल्लाहिवइणो
पपट्टतो पुपनीईओ अपलोयंतो तापसजगनिसेविए अणवरयडझंतपयमदुसमिहमहोसहिसमुच्छलंतमहलधूमपडल-
फगमेदसंऊसिदंडितंडयावररमणिबे जासमपए, पइदिणपयाणएहि संपत्तो जयंतीए नयरीए वाहिरुजाणे, पद्धावियो
नरसिंपनरपई, काराविया नयरसोहा, जाया समुद्धयविचितचीणंसुयचिंधयंधुरा रायमग्गा, अह पसत्यमि मुहुचे
अंतेजरपुरप्पहाणजणपरियरिएण नरिंदेण अणुगम्ममाणो नरविफमो नयरिं पविसिउमाररो, ठिया य रायमग्गोमय-
पासपासायमालामु तदवलोयणकोऊहलाउला कुसुमुम्मिस्सक्खयहत्या लोयसत्या, जाया य कुमाररूपपलोयणपा-
उन्नयंतयिविहवियाराण जुपईजणाण विभमा । कहं चिय:-
दहण कारि पडिजुपदकंतगंढत्यठतसंकतं । कुसुमक्सएहिं ताडइ ईसाईतिय रायसुयं ॥ १ ॥
पवियंभियकुमुगाउहपसपियसियलोयणा पलोयंती । न मुणइ सकडिलंपिहु पवणेणायट्टियं अवरा ॥ २॥

कुमरपलोयणनामूढमाणसा निचला गिहग्गगया । अनिलचलंचलचूडा काविहु रेहड़ पडायव ॥३॥ अम्मे ! जामि पलोइदुं दसदिसं कोलाहला सुपए, सा मा गच्छ मयच्छि ! निच्छियमिमो सो एइ रण्णो सुओ। दिढे जम्मि पणट्ठनिव्वुइमणा मुद्धावरा मग्ग(झ)णा, पटुंती विच सासुयाएँ पुरओ अन्ना इमं जपइ ॥ ४ ॥ ग्य एवं सपिलासाहिं नयरनारीहिं सचविजंतो। कुमरो वहसमेओ संपत्तो निययभवर्णमि ॥५॥ तहिं गएण य कया सपिसेसं गुरुजणाण पणामाइपडिवत्ती, समप्पिओ य रण्णा अंवरतलमणुलिहतो निययभव- णनिविसेसो पासाओ कुमारस्स, तत्य टिओ य सो सको इव देवलोए धरणो इव पायाले विसयसुहं भुजंतो कालं गमेइ, अन्तरंतरा य तुरगवाहियालिं च मत्तसिंधुरदमणं च मलजुज्झन्भसणं च राहावेहकोऊहलं च धम्मसत्य- सवणं च देसंतरनयरवत्तानिसामणं च गुरुचरणनिसेवणं च मग्गणजणमणोरहपूरणं च करेइति । अह कुमारस्स का- लफमेण सीलमईए सह विसयमुहं भुंजमाणस्स कुसुमसेहरविजयसेहरनामाणो जाया दोन्नि पुत्ता, ते य पलहा पिया- महस्स, विविहप्पयारेहिं उवलालिजमाणा वहति । अन्नया राइणो समीचे निसन्नंमि नरविफमे जहोचियठाणनिवि- टुंमि सेवगजणे मयभरसंभरियसच्छंदजमुणावणविहारो तडयडारावतोडियनिविडघडणुत्तरतारसयप्पमाणलोहनिगडो सयखंडचुन्नियमहालाणखंभो निद्दयकरप्पहाराहयारोहगयग्गोपहाविओ नयरमझेण जयकुंजरो उम्मूलियगरुयहुममो- डियगुरुविडवकडयडरउद्दो कुंभत्यलपणोलणपाडियसुरभपणसिहरग्गो अइकढिणकरप्फालणविहाडिउहामतुंगपागारो अइयेगुचालियकन्नतालविवियभसलउलो अइरभसभरपहायणसपफ्सकुलसेलचलिफयसको दढदंतदंडताडणढलढ- लिवहालयसमूहो करपायदंतहणचरणुप्पीडणनिवाडियजणोदो सव्वत्थ भगइ भीमो जमोष जुगविगमसमयंमि, अह मंदरमहिजमाणमहोयहिघोसघोरे समुच्छलिए तियचउक्कचचरेसु जणाणं अफैदियरवे पुच्छियं नरवणा-मो भो किमेयं नयरे कोलाहलो सुम्मइत्ति ?, जणेण भणियं-देव! एस तुम्ह जयकुंजरो भग्गालाणखंभो नयरं विवेइ, एवं सोचा विसज्जिया कुमारपमुहा पहाणलोया जयकुंजरगहणनिमित्तं, भणिया य-अरे ! सव्वहा सत्थघायं परिहरं- तेहिं एयस्स घट्टियब्वं, एवं च पडियन्जिय गया ते तदभिमुहं, न य पेच्छंति कमवि उपायं जेण हत्थी समुपग- च्छइत्ति, एत्यंतरे पेलामासपत्तिणी गुरुगभभारपसविसंतुलनिवडतचरणा गाढपाणभयकंपंतसरीरजट्ठी इभो तो य धावंती एगा कुलंगणा दिट्ठा जयकुंजरेण, तओ उलालियकरग्गो पचणवेगेण धाविओ तीसे अभिमुहो, सावि कुंजरं तहा सिग्घमागच्छंतं पेच्छिऊण सज्झसभरनिरुद्धपयप्पयारा कलणाई दीणाई विलविउं पयत्ता, कह चिय?-- हे माइ भाय ताया तायह मं मा उवेक्खह इयाणि । एसो मम यहणट्ठा दुहकरी पासमलियइ ॥१॥ हं हो पेच्छगलोया ! निक्करुणा करिवरं पडिक्खलह । गुरुगन्भमरकंता एसा संपइ वियजामि ॥२॥ अहह कह पावकरी एसो सो आगओ मम समीये । निस्सरणा नित्ताणा कमुवायं संपइ सरामि ? ॥३॥ किं कोऽपि महापुरिसो परोक्यारत्यधरियनियपाणो । एत्य न पेच्छइ सहसा मं दुक्खत्तं विणस्संतिं ॥ ४ ॥ , इस दीणफलुणपयणाई गसो भासिऊण खणमेकं । मुच्छानिमीलियच्छी धसत्ति सा महियले पडिया ॥५॥ सोवि फरिसरो दढरोसभररतणेत्तो संपत्तो तीसे थेवंतरेण, दिवा य सा कुमारेण भयवसभूमिनिस्सहनिवडियंगी, चिंतियं च-अजुत्तमजुत्तमियाणि उहणं एयाए, जओ- एफ अपला एसा अन्नं गुरुगम्भभारविवसंगी। अन्नं पुण मुच्छाए निमीलियच्छी धरणिपडिया ॥१॥ अनं च पुणो तायस्स एस जयकुंजरो अतीव पिओ। सत्येण न हतबो विसममिमं निवडियं कजं ॥२॥ अहवा रूसउ ताओ जे भनइ तं करेउ मम इण्हि । हतब्यो एस करी दुबलजणपालणं धम्मो ॥३॥ इय निच्छिऊण निविडवद्धदुगुलंचलो तुरंगाओ अवयरिऊण अवलोइजंतो नरनारीजणेण निवारिजंतो पासव- त्तिपरियणेण पडिसलिज्जमाणो अंगरक्खेहि निरयेक्खो नियजीवियस्स सिग्धं पधाविजण मेहस्स व मयजलासार- पसमियरय नियरस्स कयगंभीरगलगजियस्स सहस्सनयणोप थेवंतरेणासंपत्तस्स जयकुंजरस्स करणप्पओ- गवसेण आरूढो पट्ठिदेसंमि कुमारो, ताडियो य कुलिसनिहुरेण मुष्टिष्पहारेण करी कुंभत्थलंमि, अह सरपरं रोस- मुपागओ गणागपि अनियत्तो नारीवहाओ सो कुमारेण जमजीहादुनिसहाए सम्गधेणूए भादो सध्यसत्तीए कुंभजुपर्लसराले, तो पढमुग्गमंतरपिमंडलाजोच फरपसरो सरपवणपणुत्रकमलसंडामोव मवरंदनीसंदो महागिरि- गेल्यागरागोव्य निम्भरसलिलुप्पीलो कुंभत्वलामो से चूदो महारहिरप्पयाहो, सहसपिय विगयनयणोचलंभो चिहा- घलीभूलो ममी व मुस्टिओ इव दढपाससहस्ससंजमिओइव निचलोठिओ करी, तओअवयरिऊण कुमारेण संविया सा भूमिगया इत्थिया, चिमुफा य समीहियपएसंमि, सयंपि गओ नियमंदिरं, सोऽपि करियरो गहिओ आरोहेहि, पारदो अणयरयजलपडसहस्ससेवेण सिसिरोपयारो, पयट्टावियाई पायविसोहणाई, महाविमद्देण नीओ निययावासे, निवेइयं नरगइणो जहावित्रं, रुहो राया, परं सोयमुवागमो, भणिउमाढची य- रेरे यह पुरिसा! निस्सारह तं सुयं दुरायारं । जयकुंजरेऽवि निहए अजवि इह वसइ जोडलजो ॥१॥ अबो साहसतुहाएँ तीए देवीऍ मुंदरो दिनो । पुत्तो अमित्तस्यो देवाविहु विप्पयारंति ॥ २॥ नूर्ण मूढो लोगो तमाइ पुत्तस्स जो निमित्तमि । न मुणइ एवंविहदोससाहणे पयडसनुत्तं ॥३॥ अन्नाणक्लिसियमिणं गई अपुत्तस्स जं निवारेति । इहलोयप्पडिणीओ परलोयसुहो कह होजा? ॥ ४ ॥ नीसेसरजसारं एवं जयकुंजरं हगंतेण । कह मह सावेक्खत्तं पुत्तेण पयासियं भणसु ? ॥५॥ ता जह पुघं एफेण रक्सियं खोणिवलयमक्खंडं । रक्खिस्सामि तहेहि निस्सारह वेरियं एयं ॥६॥ जो एरिसं अणस्थं वीसत्यो कुणइ वसइ निस्संको । सो नूग मर्मपि विणासिजग रजपिटु हरेजा ॥ ७ ॥ इय पुणरुत्तं नरपइस निच्छयमुपलभ विमणदुम्मणा गया कुमारसमी रायपुरिसा, तंच पणमिऊण सामव- यणा निविट्ठा एगदेसे, पलोइऊण य तेर्सि मुहसोहं भणियं कुमारेण-किं भो! गाढमुधिग्गा दीसह ?, साहह किमेत्य ।

कारणं ?, खणंतरं निरुद्धकंठं चिठिय दीहुण्हुण्हमुफनीसासपुरस्सरं दुस्सहविरहविहुरनिस्सरंतवाहप्पवाहं परामुसियलो- यणजुयलं भणियं पुरिसेहि-कुमार! निभग्गसिरसेहराकि साहेमो?, कुमारेण भणियं-कहं चिय?, पुरिसेहिं भणियं- । जेण तुम्हेहिं सह दुस्सहो दीहविरहो भविस्सइति, इंगियाकारकुसलत्तणओ परियाणिऊण तेसिमभिप्पायं भणियं कुमारेण किं कुपिओ ताओ निधिसयमाणवेइ ?, रायपुरिसेहिं भणियं-कहमेयं परुसक्खरं देवदुल्लहाणं तुम्ह भणि- जइ, सयमेव जाणह तुम्भे जमेत्य पत्तकालं, तो यत्यतयोलाइणा पूइऊण रायपुरिसा सहाणे पेसिया कुमारण, वाहराविया य निययसेवगा, भणिया य-भो महाणुभावा! यारणसिरपियारणकुविएण ताएण निविसओ आणत्तोम्हि, ता गच्छह नियहाणेसु तुम्भे, अवसरे पुणरयि एजहत्ति, सम्माणिऊण सप्पणयं पेसिया, देवी य सीलमई भणिया, जहा-गसु पिए! तुमंपि पियहरं, पत्यावे पुणरवि एजाहिसा य खणमवि विओगदुक्खमसहमाणी जमुणाजलस- च्छई सफजलं नयणवाहप्पपादं मुंचती रोपिउं पयत्ता, संठविया कुमारेण तेहिं तेहिं महुरक्यणेहि, नेच्छइ य साखण- मपि विभोगं, तो भणिया कुमारेण-पिए! दुग्गा मग्गा आजम्मसुहलालियाण दढमजोग्गा य, असंजायसरीरवला पालजुयलपरिबुडा य तंसि, ता विरम सबहा ममणुग्गह कुणमाणी इमाओ असग्गहाओत्ति, सीलमईए भणियं- अज्जपुत्र! तइया ताएण तुह किमुचइटुं?, कुमारण भणिय-न सरामि, सीलमईए जंपियं-मम एकचिय धूया एसा नयंत निघुइटाणं छायप सहचरी जह हवइ सया तह तप किचंति, कुमारेण भणियं-पिए । ममरियमियमिगाणि,

तीए जंपियं-ता कीस नियत्तेसि मं?, कुमारेण भणियं-मग्गगाढपरिस्समकारणेण निगत्तेमि,जइ पुण अवस्समेवागंतवं
मए समं ता पउणा भवसु, विमुंचसु भयणनिवासाभिरइं परिचय सुकुमारत्तणंति, सीलमईए भणियं-एसा समसुह-
दुक्ससहा जाया पगुणम्हि, तभो करकलियमरासणो पिढिप्पएसपद्धतोणीरो सुयजुयलसमेयाए सीलमईए सहिओं
सुहपमुत्तेसु नयरलोएसु पसंतेसु गीयरयेसु सहाणनिविहेसु अंगरक्षेसु पमत्तेसु जामफरिघडाधिरूढेसु सुहडेसु इओ
तओ पेसिएसु नियचेडगेसु नीहरिओ नयराओ कुमारो, अविच्छिन्नप्पयाणएहि परं रजंतरं गनुं परत्तो य ।
इओ य आयनिऊण कुमारस्स विदेसगमणं सयलोऽपि नयगेजणो मुझकंठं विलविउमारद्धो, मंतिणोऽपि परिच-
सनीसेसरजवापारा हरियसबस्ससारा इव विमणदुम्मणा गंतूण नरनाहं उपलंभिउं पवत्ता, कहं विय ?
तिलतुसमित्तंपिडु नियपओयणं अम्ह साहिउँ देवो । पुर्षि करिंसु इम्हि पघयमेतेऽपि नो पुट्टा ॥१॥
ता देव! जुत्तमेयं काउंसिं तुम्ह थेवफजेऽपि ? । रजभरधरणधीरो जमेस निवासिओ कुमरो ॥२॥
किं एगदुकुंजरकरण नियजीयनिनिसेसस्स । पुत्तस्स एरिसगई पिहिया फेणापि नरवडणा? ॥३॥
किं वा पिंझमहागिरिपरिसरधरणी' कुंजरकुलाई । हरियाई तकरहिं जं देवो चपसिओ एवं ॥४
इत्थीए रक्षणओ किमजुत्तं नणु कयं कुमारण? । नियभिदुष्टचेट्ठावि जोइ जणयरस संतोसं ॥५॥
पररजेसु य अजसो अम्हाण पयासिनो तए नूणं । जह नरसिंघनराहिवरजमुवेक्वंति गुरुणो य ॥६॥

ता गिण्हह नियमुहं सह भवणधणेहिं मोकलह अम्हे । न सहिस्सामो एत्तियमवजसरयफंसणं देव! ॥७॥ इय मंतीहि मणिए राया संजायचित्तसंतायो । अन्भुवगयनियदोसो ताहे ते भणिउमाढतो ॥८॥ मरिसह मम अपराहं जमपुच्छिय एरिसं कयं कर्ज । नो कोपभराओ जओ जुत्ताजुत्तं मए नायं ॥९॥ जह तुम्भे भणह तहा न कोऽपि दोसेऽपि चयइ नियपुत्तं । इय पइयरछउमेणं मन्ने लच्छीऍ छलिओऽहं ॥१०॥ जं पुण इय दोसाओ मंतित्तविमोयणं कुणह तुम्भे । एसेव निरंजणसामिभत्तिजुत्ताण होइ मई ॥ ११॥ फेवलमेको पुत्तो रजसमत्यो गओ विदेसंमि । तुम्हेवि उपेक्खह मं उभयं सोढे न सकोऽहं ॥ १२ ॥ ता संपर्य पसीयह रच चिंतेह लहह कुमरस्स । सवत्यावि पउत्ति एत्तो रोसेण पजत्तं ॥ १३ ॥ एवं गाढनिबंधेण पडियन्नं मंतिजणेणमेयं, पेसिया य सयलदिसामु परतुरयाधिरूढा पुरिसनियरा कुमारनेसण- निमित्तं, गया य सपत्य, निरूपिणो सघजचेण, न केणवि दिसाभागमेपि वियाणियं, तो कइवयवासराई वियरिय तेसु तेसु ठाणेसु अफयकज्जेहिं चेय नियत्तिऊण तेहिं सिट्ठो सभानिविट्ठस्स मंतिजणसमेयस्स नरिंदस्स फुमाराणुपलंभयुत्तो, तं च सोया अचंतं सोगं कुणतो राया यागरिओ मंतीहि-देव! अलं परिदेविएण, न कयाइ करतलामो विगलिओ पुणोवि पाविजइ चिंतामणी, न य दढकुनयदंडताडिया पुणोऽवि मंदिरे निवसइ रापर ही, न गाढमझारणायमाणिजो नियत्तद सप्पुरिसजणो, रावणा भणियं-जइ पढ़मगेष सो तुम्हेहिं नियत्तिो . - होतो ता जुत्त हुत्तं, मंतीहि मणियं-जन मूलेऽपि से न रोगप्पायणं देवो फरेंतो ता जुतत्ततर हुतं । अनि य:- कजविणासे जाए जह बुद्धी पंधुरा पवित्थरइ । तहजइ पढम चिय होज देव! ता किं न पजतं? ॥ १ ॥ घसा सबुद्धिविभवेण जाणिउ कत्यु तस्स य सरुवं । पढ चिय सुग्गहियं कुणति सप्पस्स क्यणं च ॥२॥ रना धुचं सर्च एयमहो केवलं बहुसणाहो । जाणेण पिणा कह सो दूरपहं पापिओ होही,१॥ ३ ॥ मंतीहि तो भणियं जेणेसा विहडणा कया देव! । सो दूरेऽपि नएजा नूण कुमारं लहुं दइयो ॥ ४ ॥ एवं चिरं परितप्पिय पुणोषि चारपुरिसे[हिं] कुमारपत्ताजाणणत्वं पेसिय नियनियठाणेसु गया मंतिणो, रायावि गुयपिरहवेयणाविठुराए चंपयमालाए देवीए संठवणनिमित्तमंतेउरं गोत्ति ॥ हो य सो कुमारो कर्मकमेण गच्छंतो चिरकमलपणविहारुपिग्गाए लच्छिदेवीए तुटेण पावणा निवासनिमित्त व विरइए नाणाविहतरुणतरुसामलियसयलरविकरपसरे अणेगकोडीसरीयजगसंकुले संदणपुरवेलाउले संपत्तो, अवि- याणमाणो य तहाविहं गेहंतरं गोपुरपञ्चासनस्स पाडलाभिहाणमालागारस्स मंदिरंमि पविट्ठो, दिट्ठो य सो पाड- लेण विनाओ य पिसिहागिईए जहा नूणं कोई एस महापुरिसोत्ति, तओ अन्मुट्ठिऊण सपणय कया उचियपडिवत्ती, दंसिओ गिहस्स एगदेसो, निकारणवच्छछयाए य भायरं च तं उक्यरिउमाढचो, कुमारोऽवि तत्वढिओ ढोषपवंगगो दिणगमणियं कुणतो अच्छइ । अनया य पुषसमाणियंमि, निष्टियंमि दविणजाए पाडलेण भणियं-कुमार!

महायस निब्यबसायाणं केरिसो नियाहो?, ता परिचयसु आलसं, गिण्हसु ममारामस्स एगदेस, समुचिणसु कुसुमाई, गुंधिऊण य निविहमालाओ विकिणसु रायमगंमि जहा सुहेण चेव निबहइ तुह परिग्गहोचि । तओ-जह जह पाएइ विही विसरिसकरणेहि निहुरं पडहं । धीरा पहसितययणा नयंति तहा तह चेव ॥ १ ॥ इय चिंतिऊण सत्तधम्माणणुरुवंपि तयणुरोहेण पडियन्त्रमेयं कुमारेण, पइदियहं च सह सीलमईए मालागारो- वदंसियकाणणेगदेसतरुकुसुमाई उधिणिय नियगेहमागंतूण मालाओ विरएइ,पाडलगभजाए य समं सीलमई तविषय- निमित्तं रायमग्गे पेसेइ, उप्पजइ बहू अत्यो, एवं च पइदिणं पुप्फविफयकरणेणं सुहेण संपजद निवाहो, अन्नया पाफुलविइलमालाओ गहाय सीलपई गया रायमग्गे, अह तीसे रूपेण जोवणेण य लायणेण य सोहग्गेण य अक्सि- तचित्तो समागमो एगो फोडीसरीओ देहिलो नाम नावावणिओ, भणिया य तेण-भद्दे ! केचिएण इमामो मालाओ लम्भंति ?, तीए भणियं-पंचहि सुवण्णधरणेहि, तओ दानेन चैराण्युपयान्ति नाशं, दानेन भूतानि वशीभवति।दानेन कीर्तिर्भवतींदुगुन्ना, दानात्परं नो परमस्ति वस्तु॥१॥ इय चिंतितेण तीसे चित्तापहरणत्यं समप्पिया तेण तिणि दीणारा, सहरिसाए तीए गहिऊण समप्पियाओ फुलमालाओ, विणएण भणिया य सा-भद्दे ! इओ दिणाओ आरम्भ मा अन्नस्स दाहिसि, समहिगतरमुल्लेणवि अहमेय गहिम्सामि, पडियनं च तीप, गयाई दोनिवि नियनियगेहेमु, एवं पइदिणं सो तीए सगासाओ पुप्फमालामो गि- यहर, साऽपि समहिगदविणलोभेण तस्स चैवं दलयइ । जनया परतीरगमणनिमित्तं नाणाविहअमुलभंडभरियजोणवत्त ठापियं अणेण समुदत्तीरे, सावि भणिया, जहा-कलेऽहं परतीरे गमिस्सामि, तम्हा तुमे समुद्दतीरे अमुगंमि पएसे आगंतुग नीसेसाई कुंदवेलनयमालईपाउलाइमुत्तयचंपयपमुहाई कुमुमाई समप्पेजामि, अहं ते चउग्गुणं मोलं दपाविस्सामि, पडिपन्नं च तीए हट्टहिययाए, न मुणिगो कोऽपि परमत्यो, पीयदिवसे गया समग्गकुसुममालाओ गहिऊण निहिहाणे, दिहोसो पणिजो जाणवत्ताधिरूढो, पणामियाई तीए कुसुमाई, पसारिओ तेण हत्यो, तीएवि समप्पणं(गत्यापलंबिया मुणालकोमला नियभुयलया, तेणयि हरिसभरनिन्भरंगेण सकुसुममाला चेव गहिऊणं आरो- पिया सीलयई जाणपत्ते, उक्सित्ता उपरिगाए, एत्यंतरे बजावियाई मंगलतूराई पयहियं पवहणं पिमुका सियवडा पादियाई भापछयाई चंडगडीपविमुझकंडव वेगेण गंतुं पवचं जाणवतं । इमो य सोनरविकमकुमारो अचंतं तदणाग- मणकालविलंघुपिग्गचित्तो इओ तो सीलमई पलोइडं परत्तो, ते अपेच्छमाणेण व तेण पुछापाडिवेसिया, अवलो- भो रायमग्गो, सम्मं निरिक्सिया तियचउपचचरा, अवलोइयाई सयलदेवउलभवणकाणणाई, नियेइया बता पाड- लयमालागारस्स, तेणावि सपायरेण गवेसिया सीलमई सबट्टाणेसु, कत्यत्रिय पउत्तिमपापमाणेण सिग्घमेव नियत्तिय भणिभोफुमारो-महायस धीरो भय, परिचयसु कायरतं, कुमारेण भणियं-भहन किपि मम कायर, केवलं एए पालए जपाणीविभोगवसविसंतुलं रोयमाणे न सकेमि पेच्छिउं, पाडलेण भणियं-एवं ठिएपि पुरिसाय(सयार)त्तं कायचं, ता -~- मुपदिसिविमागे तीसे गन्नेसणनिमित्तं अहं गच्छामि, तुम पुण पुत्तसमेओ चिय उत्तरदिसिह इमाए नईए उभयफूलेसु उज्मरेसु य दरीमु य दुत्तडीसु य विसमप्पवेसेसु य अवलोइजासित्ति, एवं करेमिचि पडिपजिय पुत्तजुयलसमेओ.चेव , गगो नरपिफमो नईए पासदेसंमि,ते य पुत्तए मणागपि सन्निहिममुंचमाणे संठविय चिंतिउमारद्धो। कहं चिय?- किं होज फेणवि हटा? पसीकया पावि केणवि नरेण । किं या सरीरपीडाए होज कत्थवि निसन्ना सा ॥१॥ किं या ममावमाणं किंपि हु दद्दण विलयमावना । पुरिसंतरंमि अहवा जागो तीसे पणयभावो ॥२॥ सुमरामि न तापऽवमाणकारणं होउ वाऽयमाणेऽपि । नो सा चएज पुत्तं अपयनेहो जओ गरुभो ॥३॥ संभवह न एयंपि? जगनपुरिस मणेऽपि चिंतेजा। कह तारिसकुलजाया सीलं मइलेज ससिधपलं? ॥४॥ अहया जुईण मणं कुडंगगुपिलं क एव जाणेजा। वाहिदसियपणयाण कवडभरियाण मज्झंमि ॥५॥ अनं वयंति पुर्य पच्छा पुण बाहरंति गिरमन्नं । अन्नं धरेंति हियए सामिप्येयं करेंति पुणो ॥ ६ ॥ गयणे गणंति गहगणमुयहिमि जलंपि जे परिमिणंति । पेच्छंति भावि कजं न तेऽपि जाणंति जुवइयणं ॥७॥ सचं चिय जुवईओ एरिसियाओ न एत्य संदेहो । केवलमेयाएँ मए दिलं लहुयंपि नो विलियं ॥ ८॥ ता सपहा न उव्हणिजा होइ एसत्ति निच्छिऊण पुत्ते य नईफूले संठविय परफूलनेसणहाए पविठ्ठो नईए, पचो याज्यारे, पत्थंतरे अयंतपडिणियचओ हयविहिस्सअघडतपत्यसंघडणसीलयाए भवियषयानिओगस्स बलपत्त- .

णमो येरणीयकम्मस्स गिरिसिरवरिसणवसविसप्पमाणसलिलप्पवाहेण पुरिया तक्सणेण नई, जाया अगाहा, सलिओ
पयप्पयारो पवाहिलो तरपाळधवारिपूरेण नरविकमकुमारो नीओ दूरप्पएसं, अह कहवि कुसलकम्मवसओ पाविय-
मणेण फलगं, तंनिस्साए अवयरिओ तीरे तीए, नुवन्नो तरुवरच्छायाए, चिंतिउं पपत्तो-
कह नियनपश्चाओ? कहेत्थ वासो ? कर्हि गया मजा? | फह पुत्तेहि विभोगो ? कह पा नइवेगवहणं च ॥१॥
खरपवणाहयजरतिणनियरो विय देवया दिसिवलिब । एकपए चिय कह मज्झ परियरो विसरिओ झत्ति ? ॥२॥
हे दइय ! तुज्झ पणओ एसोऽहं खिवसु सबदुक्साइं । मज्झं सयणजणाओ जेणऽन्नजणो सुहं वसइ ॥३॥
एत्यंतरे पचासन्नजयवद्धणनयराहिवई कित्तियम्मनामो नरवई अनिवत्तगसूलवेयणाए अपुत्तो सहसा पंचत्तमुवगओ,
तओ मिलिआ मंतिसामंताइणो लोया, को पंचदिवामिसेओ, रजारिहं च पुरिसं सवत्थ मग्गिडं परत्ता, खणं-
तरेण नयरम्भतरे रजारिहमपेच्छंताणि वाहिं अपलोयणट्ठा निग्गयाणि पंच दिवाणि, गंतुं पयट्टाणि य तमुहेर्स जत्थ
सो चिंताउरो नरविकमकुमारो निवसइ, अह तदग्गगामिणं पयंडसुंडादंदुडामरं वेगेण पवरकुंजरमिन्तं दळूण विग-
प्पियं एवं कुमारण-
मन्ने पुषभत्थं इयाणि दइयो समीहए काउं। कदमनहेह हत्यी दूरुष्टालियकरो एजा ॥ १ ॥
अहया एउ इमो लहु कुणउ य मणपंछियं जहा मझं । ससुयदइयविरहपमोक्खदुक्खवोच्छेयर्ण होइ ॥ २॥

अह गलगर्जि घणघोसपिभम कुंजरेण काऊण । नियपट्ठीए ठविमओ झत्ति कुमारो करग्गेण ॥३॥ हयदेसियं च जायं जयतूरखो वियंमियो सहसा । सामंतमंतिलोएण परिखुडो तो गओ नयरं ॥ ४ ॥ जाजो पुरे पमोओ अपणयपुवावि पत्थिवा पणया । नरविक्कमेण रजं अत्तायत्तं कयं सर्व ॥ ५ ॥ नरसिंघनिविसेसा जाया करितुरयरयणभंडारा । सकोष देवलोए विलसइ सो विविहकीलाहि ॥६॥ केवलमेको चिय फुरइ तस्स हिययंमि नट्ठसलं व । दइयासुयदीहरविरहवइयरो दुस्सहो अणिसं ॥ ७ ॥ अन्नया जयवद्धणनयरासन्नुजाणे अणेगसीसपरिवुडो सीहोच दुद्धरिसो सूरोध निहियतमपसरो चंदोष सोम- सरीरो मंदरो इव थिरो जयकणगंव परिक्खखमो दूरविवजियराओवि अणंतराओ धरियपयडजमवओपि नीसे- ससत्तरक्षणवद्धलक्खो समिइयावारियमणपसरोऽवि सया पसंतचित्तो छत्तीसगुणमहामणिरोहणभूमिब धीनि- हाणं व पचक्खधम्मरासिघ भुवणभवणेकदीवोघ सिवपंथसत्यवाहोब कम्मतरुनियरहववाहोच दढजा- यदप्पकंदप्पसप्पसन्नागदमणिय ससमयपरसमयजलप्पयाहसिंधुध लोयचक्खुध नियनि यविसंतुलकरणकुरंगे- कपासोच मिच्छत्तजलाउलभवसमुहनिवडंतजंतुवोहित्यो पंचविहायारमहाभरेकनित्थारणसमत्यो जइधम्मे असमत्थे साययधम्ममि संठयमाणो इयरे पुण जइधम्मे सिद्धतपसिद्धनाएणं अपुवापुवजिणभयणाई वंदमागो गामाणुगामं विद्द तो आगंतूण समंतभद्दाभिहाणो सूरी समोसरिओत्ति, जाया नयरे पसिद्धी, जद्दा असेसगुणगणापासो सूरी

आगो, तओं कोऊहलेण य भवनिव्वेएणत्ति य संदेहपुच्छणेण य बहुमाणेण य धम्मसपणनिमित्तेण य नियनियद-
रिसणाभिप्पायविमरिसेण य समागया यह मंतिसामंतसेडिसेणापइसत्यवाहदंडनाहप्पमुहा नपरलोया, निपडिया
चरणेसु, निविद्वा जहासंनिदिया धरणिवढे, सूरीवि पुषमवजियगुरुकम्गजलणजालालितचगत्तेसु करुणामयबुढिपिय
दिहिं सत्तेसु पेसतो मंदरगिरिमंथमहिजमाणखीरोयरपगंभीरेण सहेण सद्धम्मदेसणं काउमारद्धो, कह?--
खरपवणपणुनकुसग्गलग्गजलविंदुचंचलं जीयं । सुररायचावचवलं खणेणवि गलइ सरीरवलं ॥ १
पेम्मपि तुंगगिरिसिरसरंतसरियातरंगमिव तरलं । लच्छीवि छड्डणुडुमरवंछिरी पेच्छइ छलाई ॥२॥
पयडपट्टियदारुणविविहपियारा महासमुद्दे व । निवडति आवया आवयव नियं सरीरंमि ॥ ३॥
मगिमततंतदियोसहीण यापारणेवि अविणासं । भुंता देति दुहं विसया विसवलरीजच ।।४।।
मिच्छत्तमोहमोहियमईहिं कीरति जाई पाबाई । भवसयपरंपरासुवि वेरिष मुयंति ताई ॥५॥
पियपुत्तकलत्ताईण जाण कजेस पहियं वहसो। परलोयपयट्टाणं ताणिपि नो हुंति ताणाय ॥६॥
इय भो नाउं जिणधम्ममणुदिणं सरह सरहस ऊसला! । जापजवि यजमहासणिव निवडइ न तुम्ह जरा ॥७॥
तीसे पडणे गुण छिन्नपक्सपुड़या विहंगवग्गघ । उहियदाढाभुयगप हरियरजा गरिंदप ॥८॥
सच्छंदगमणपरभाइजणणसव्वत्थसाहणविहीणा । चिररिद्धिं सुमरंता मुचिरं तुभे किलिस्सिहिह ॥ १ ॥

- पजतं एतो जंपिएण जद कामियाई सोक्खाई । भोत्तुं पंछह ता वीयरायवयणे समुजमह ॥ १० ॥ इय संसारनिस्सारत्तणपरिकहणेण पडिबुद्धा वहये पाणिणो । वीयदिवसे य समायनियसूरिसमागमणवुत्तो सम- गगगयतुरयनरनियरपरियरिओ भारियायसंपओगपुच्छणकए समागओ नरविकमनराहियो, तो चंदिऊण सूर चिंतिउमाढत्तो-अहो एयस्स भुवणच्छरियभूयं एवं विमुक्कामयबुट्ठी दिट्ठी सजलघणघोससुंदरो सरो नीसेसपसत्यल- क्खणजुत्वं गतं पाणिगणकयरई भारई, तहा- तमनिग्गहिओ चंदो तवंमि मंदा रुई दिणयरस्स । गिरिविहियाभिभयो सायरोऽवि को हुन्ज एयसमो ? ॥ १ ॥ तं नस्थि ज न जाणइ भूयं भव्वं भविस्समपि वत्थु । ता होइ पुच्छणिजो नियदइयापुत्तबुत्ततं ॥२॥ इय निच्छिऊण उवविठ्ठो उचियासणे राया, गुरुणावि पारद्धा धम्मकहा, पुणरवि पडिबुद्धा पभूयपाणिणो, राइणावि पत्यावमुवलब्भ पुच्छिो सूरी-भयवं! निच्छियं मए, जहा-तं नत्यि जन जाणह तुब्भे, ता काऊणाणुकंपं साहह कइया भारियाए सुएहि य सह मम समागमो भविस्सइत्ति, गुरुणा भणियं-महाराय ! धम्मुजमेण तदंतरा- इयफम्मक्सोक्समो जया होहिद, राइणा भणियं-भयवं! जाणामि एवं, केवलं दुस्सहपिओगविहुरो न सकेमि धम्मुजमं काउं, चित्तनिरोहसम्पपेक्खो हि धम्मलक्खो कहमम्हारिसेहि साहिउं तीरइ ?, ता सपहा कुणह पंसायं, निरे यह अपरसुवायंति, गुरुणा भणियं-जइ एवं ता पजुवासेसु पइदिणं गुणिजणं, एयं सु परमोवाओ पंछियकज्ज- सिद्धीए, जओ-विहडइ निविडकम्मनिगडपि हु मिंदइ दुग्गई, लहु कटाणवल्लिमुल्लासई वासइ दुक्खसंबई।। पंछर लन्छि पास परिसप्पणु दप्पणु जिम पभासए, मुणिजणसंगमेवि किं किं जणु ज नवि सोस्खु पासए१ ॥१॥ तओ रोगिणध चेजोवइटोसह पंथपरिमटेण व मुमग्गदेसणं वण्हाभिभूएण व विमलसलिलपडिपुण्णमहास- रोवरनिवेयणं राइणा संममभुवगयमिमं गुरुपयणं, गओ य पणमिऊण सहाणं । इजो य ते दोपि तस्स सुया नदीए फूलंमि निलीणा तण्हाछुहाभिया जाय खणंतरं चिटति ताप एगो गोउलिओ दहिमहियाणि णयरे विक्षिणिऊण समागओ तत्थ पएसे, पेच्छइ देवकुमारनिधिसेसरूपे करणसरं रयमाणे ते दोऽपि दारगे, तो पुच्छिया तेण-रे पुचगा! फीस रोयह ?, केण तुम्मे एत्प उविया ? को या तुम्ह एत्य सयणजमोचि? जेद्वेण साहिओ सो पुचबुत्तो, अह अणाहति परिकलिऊण वेण : हिं पयारेहि उयलोमिऊण यनीया वे नियगोउलंमि, सगप्पिया य : नियदइयाए, साचि उदरुभवे इव परिपालेइ सध्वजण, उवयरइ संदखजाइपमुहरिसिद्धवत्थुप्पयाण अपवरयं, सोऽपि गोउलाहिवई किल जयवद्धणनयराहिवस्स संवद्धोचि अन्नया कयाइ तेहिं दोनिवि पुचेहि समेत्रो महामुलं पाहुडमादाय नरविकमनरिंददसणत्यं समागओ जयपद्धणनयरं, दिटो यनरवई, पणमियो सन्नायरेणं, समप्पियं पाहुदं, दिजो राक्षणा सहत्येण तवोलो, युट्ठो य सपलमुत्यामुत्यवचाओ, एत्यंतरे चिरडिया दोड नेसु पुचेमु राइणो दिही, जाओ गाढं पमोओ, परिभाषियं च जहा धुवं एए मम तणयत्ति, तहावि पुच्छामि एयं-को पुण ऐत्य वइयरोत्ति परिभाषिय पुढो गोलाहियई, कस्स भो एए पुतगति?, तेण भणिय-देव । मम संबंधिणो, गेहिणीए आवालका लामो व पड्डियत्ति, राइणा भणियं-संमं साहेसु, जायसंखोभेण तेण सिटो नईकूलाओ आरम्भ सयलो चुत्तो, एयमाय- लिऊण राइमा परमहरिस्पगरिसमुन्वहंतेण ते दोऽपि दारगा गाढमालिंगिय उच्छंगे निवेसियर, गोउलनायगेण भणियं- देव! पुरावि मए विविहचेहाहि नाया एए जहा कस्सइ सामंतस्स या सेगावइस्स वा नरवइस्स या मरगे गच्छंतस्स फेणापि विसमपओगेण पन्भहा होहिंति, कहमन्नहा एएसि पइदिणंपि महियाघडियदोपपडभेडणेण य फित्तिम- तुरयपटुपयदणेण य संपिडियसरिंडयपरिकप्पियसंदणयाहणेण य धुद्धिपइट्ठियकहलट्ठियग्गुव्यहणेण य चाउरंगरोणा- समहुदामसंगामपरिकप्पणेण य डिमाण गामागरनगरपसायदाणेण य विविहा कीला अहेसि ?, न य एवं विहा चेठा पागययाण होइ, तहा सबवेलासु मम तुम्ह दंसणत्यमेंतस्स एयाणवि नरिंदभवणदसणकए गाढनिबंधो आसि, केवलमहं वापत्तिऊण विसिहमत्वदाणेण दिद्विवंचणेण य पुरा एंतो, इहि पुण गाढनिबंध काऊण मम सणंपि पुडिं अचमाणा समागयत्ति, अहो महाणुभावेण कहं ममोपयरियंति चिंततेण रन्ना परमपमोयभरनिन्भरंगेण दिन्नं तस्स तं घेव गोउलं गामसयं च आचंदकालियं सासणनियद्धं मुत्तीए, पभूयवत्यतंवोलाइणा य पूइऊण पेसिओ सदाणंति। - मयंपि पुत्तनुयलपरियरिओ गजो सरिसमीवं, वंदित्ता परमायरेणं निपेहरे पुतसमागमयुतंतो, सरिणा भणियं-महा- राय! सुमरिसि पुष्वणियं अम्ह वयणं ? राइणा भणियं-भय ! नियनामंपिव मुमरामि, सुरिणा भणियं-महाभाग! केत्तियमैतमेयं, गुरुजणयजुवासणेण तं नस्थि जंन सिज्झइत्ति, रना भणियं-अवितहमेयं, कि पथक्षेवि अणुववन्नं मंणिजइ, पसीयसु इयाणि एफेण दइयवियोगदुक्खयोच्छेयरेणं, गुरुणा भणियं-मा ऊसुगो होस, एवंति पडिव- बिय पणमिऊण य सन्यायरेण गओ राया सहाणं । - गंतुं पयत्तो समु- इंमि, - i. गविसममावडियति पिऊण य अकंडनियडिययजदंडताडियन मुच्छानिमीलियच्छी परसुछिन्नन्य चंपगलया निवडियाजाणवत्तभूमितले, समासासिया पासवत्तिणा परियणेण सिसिरोवयारोहि, खणंतरेण लद्धचेयणा गाढसुयपिययमवियोगवसविसंडला गलंतनयणजलप्पवाहा विलविउमेवं पयत्ता- हा भुवणपयडपोरिस ताय । सजीयस्स संनिहं दटुं । किमुवेहसि अइदुहियं नियदुहियं संपयं एवं ॥१॥ नरसिंहमराहिय! नियवहुंपि किमुहले अणजेण । एवंपि हीरमाणि? हा हा विपरंमुहो दइयो ॥२॥ हा पाणनाह ! हा गोत्तदेवया हा समत्यदिसिनाहा । रक्सह रक्खह एयं हीरती पापमिच्छेणं ॥ ३ ॥ एवमाईणि करुणाई जंपती सा संभासिया नावावणिएण-भद्दे ! कीस एवं विलयसि ?, धीरा भव, नाहं सुमि- - पि तुह पडिकलकारी, जो एसा समुद्धरा रिद्धी तुहायचा, एसोऽहं दासनिन्विसेसो, वा पडियजसु सामिणीस, पावारेगु नियवुद्धीए गेहरुज्जेमु एवं परियणंति, सीलमईए भणियं- अवसर दिहिपहाओ निगुर! पाविट्ठ घिट्ट ! दु । अहवा सास निरोहेण जीवियं लहु चइस्सामि ॥१॥ रे रे सचियफुलसंभवंपि आजम्मसुद्धसीलंपि । म एवमुलवंतो नियजीयस्सपि न लज्जेसि? ॥२॥ किंच-सिजउ देह निहरड जीवियं पडउ दुक्खरिंगोली । नियतायदिननामत्यविहडणं नेव काहामि ॥३॥ इय तीए निच्छयमुपलब्भ निवारियं तेण भचपाणं, छुहापिवासामिमूयाएपि न परिचचो तीए नियनिच्छजो, पत्यंतरे तीए पियुद्धसीलपरिपालणतुटाए सण्णिदियसमुपदेययाए सिचं महायचे तस्स जाणवतं, कओ जुगंतसम- पदारणो समीरणो, समुतासिया कुलसिहरविन्भमा जलकलोला, विउवियाई गयणे घोरायाराई गंधवनयराई, दंसिया गहिरगजिरपभीसणा फुरंतफारविजुपुंजपिंजरा जलहरा, तओ पाउलीहूओ कन्नधारो, जाया विहत्या मुहडसत्या, ठिया विमणदुम्मणा अवल्याहगजणा, पाढे पाउलीभूओ नाचावणिओ, एत्यंतरे गयणट्टियाए जंपियं देवीए- रे रे जइ दुवणियतणय! णयविरहिय हियकाम कामगदह दहणसारिन्छ रिछोध तुच्छपेय्य छयलगस्थणसमाण माणपजणगरदणिजसील! सीलमई धरिसिहसि एवं ता पाय! पावेसि इयाणि विणासंप्ति सोचा पंडरपडधाउ- 1 - रणो कयप्यापित्थरो पिणयपणओ करकलियधूपदहणो सो विनविउं समाढचो-देवि! ममेकं दोस दासस्स व खमयु परिहरसु कोयं न पुणो काहामीमं, पणए न परंमुहा देवा, ताहे भणियं देवीए-रे तुम जइ मुहेण पालि- हिसि नियजणणिनिधिसेसं एवं ता जीवसि हयास !, तेण तहत्ति सधं पडिपन्नं गाढमयवसट्टेण, उपसंहरिये देवीए डमरं अईसणं च गया। अह जाओ अणुफूलो परणो, मग्गेण लग्गं जाणवतं, हरिसिया कन्नधाराइणो जणा, परि- तुष्टो सो पणिो, पडियो सघायरेण चलणेसुसीलमईए, खामिया नियदुचरियं, भणिया य सा-सुयणु! गा काहिसि सपहा सोगं, अचिरेण तहा काहामि जहा मिलसि नियपिययमस्स, कारापिया य पाणयित्ति, समप्पिया निरुपदव- निवासनिमित्तमेका उपरिगा, तओ पदिणं मायर व भयाण व देवयं व गुरुंय सामिव वत्येण य भोयणेण य मेसहेण य संघोलेण य संमं पडियरमाणो पचो परतीरं, विक्षिणियाई निययभंडाई पाविमो मूरिजत्थसंचओ निवत्तियासे- सकजो पलिओ सनयराभिमुहं, अंतरे आगच्छंतस्स अणणुकूलपवणपणोलियं लगंजयपद्धणनयरपरिसरंमि बोहित्थं, तो विमुका नंगरा पाडिओ सियपद्धो उचरिओ बहुकिंकरचरपरियरिओ सो वाणिओ, गओ विचित्ताई महरिहाई (परतीरभवाई पाहुडाई गहाय नरविकमनराहिवस्स दयणस्थं, पडिहारनियेइयो य यविहोरायमवणं, दिवो राया, सम- प्पियाई पाहुडाई, फओ राणा सम्माणो, तो समुहलंघणवइयरनिवेयणेण परतीरनयररायसरूवरत्ताकहणेश नियक- याणगगुणदोसपउणेण य ठिओनरपइस समीपे पहरमेको, एत्यंतरे पणमिऊण विनचंतेण-देव मुन्नं पवहणं समागच्छद रपणी ता अणुजाणद मम गमणायत्ति, राक्षणापि पिययमापिभोगविरेण एस रेप जब दीइरनिसाएं विणोयफारी पति परिचितयतेण मणिको सो-भद। वीसत्यो इहेब चिट्ठसु, नियपहाणपुरिसेहिं रक्खावइस्सामि तुह जाण- पत्त, देवो आणइत्ति मणिऊण पडिपन्नं तेण, विसजिया य राइणा नियपहाणपुरिसा पपहणरक्खणत्यं, एत्यंतरे उहिया दोषि कुमारा, विनतं च तेहिं, जहा-ताय! अदिद्वपुर्घ अम्ह पवहणं, गाढंच कोउयं तहसणे, ता अणु- जाणउ ताओ जेण गन्यागोति, तमिच्छयमुपलभ अणुमाया य नरिंदेण, गया य अंगरक्सनरपरिक्सित्ता ते जाण- पत्ते, तं च इमो तो निरिपिराऊण पमुत्ता तत्व । अह पच्छिमरयणिसमए पडिबुद्धा परोप्परं पत्ता काउमारंदा, सतरेण लगुएण माउणा पुढो जेहो भाया-अहो भाय! कद्दसु किपि अपुपं अक्साणयं, इह छियाण न झिजद कहमपि विभावरी, जेठभाउणा भणियं-मड् ! किमनेण अफ्साणयसवणेण?, एवं चिय अप्पणोतणयं अक्साण- यमपुपं निसुणेहि, तेण जंपियं-एयमवि साहेहि, तो फरफलियकुसुममाला जह जणणी रायमग्गमणुपचा । जह पलिया नो पुणरवि जह नयरे मग्गिया यहुसो ॥२॥ जह तानोवि दुहत्तो अन्देहिं समं गओ नईकूले । जह परतीरनिरूपणकएण सलिलंमि ओगाढों ॥२॥ जह सरियनीरपूरप्पयाहियो दूरदेसमणुपत्तो । जह अम्हे गोउलिएण गोउलं पाचिया पियसा ॥३॥ जह युष्टिं संपचा रायउठे जह गया तो अम्हे । रापापटोपणत्यं जह पिनाया य तारणं ॥४॥ PX. ।

जह पा महलकोऊहलेण एत्थागया तहा सर्छ । अक्खाणयमप्पणर्ग उपइट लहुगमाउस्स ॥५॥ एवं च कहिजमाणमामूलाओ निसुणियं समग्गमवि समीवदेससंठियाए सीलमईए, तओ अपुर्घ अणाइक्खणिज केवलमणुभवगम्मं नियसुयसाहियवइयरपरिन्नायसमुत्थहरिसपगरिसमुघहंती समुघरोमंचुचाइयकंचुया सुयसिणेहव- सपगलंतथणमुहसुद्धदुद्धधारा एह चिरकालपत्तगा पुत्तगा! नियजणर्णि गाढमालिंगहत्ति भणंती गया तसें पंचा- सतं, निवेदको पुषपिचतो, विनाया जेहपुत्तेण, तो गाढं कंठमपलविय चिरपिरहदुहायेगसूयगविसंतुलययणगर्म निम्भर सपुत्ताचि रोविडं पपत्ता, विनायपरमत्येण मुहुत्तमेत्तं विलंबिय समासासिया कुमारपरियणेण, अह उग्ग- यंमि दिणयरे परियणमज्झाओ एगेण पुरिसेण तुरियं गंतूण मणिओ नरविकमो-देव! तुम्ह दइया कुमारहिं एयस्स चेच नावावाणियस्त जाणवत्ते पत्तत्ति, तमो हरिसभरनिम्मरहियएण सविम्हयं पुच्छिो राइणा एसो-भद्द! को एस बुत्तत्तोत्ति ?, तेणवि संजायभएण मणियं-देव! विपरसु मे अभयदाणेणप्पसायं जेण जहा वित्तं निवेएमि, पडिवनं नरिंदेण, तओ पढमाणुरागाओ आरम्भ जाणवत्तारोवणकंदणोपलोभणदेवयाभेसणप्पमुहो साहिओ नीसेसो वृत्तंतो, एयगायन्निऊण य नरवणा समग्गवणजाणवत्तसहिओ निविसओ आणतो सो वाणियगो, सीलमईपि देवी फरेणुगाखंघगया धरियसियछत्ता चामरहिं पीइज्जमाणी पएपए पडिच्छंती नयरजणफयं पूयासकार ठाणे ठाणे वियर- माणा दणाणाहाण कणगदाणं पवेसिया परमविभूईए निययमंदिरं, काराविमो पुरे अंढदिवसिओ महूसयो, अह क पहवियविलिचाए नियंसियामलमहग्यवत्थाए सुयजुपलपरिवुढाए पमोयमरनिम्भरंगीए सीलमईए पुरओ पुषणु- भूयं कहं कहतेण तीसे य हरणपमुहं विचं निसुणमाणेण रण्णा मालागारस्स तस्स पाडलयनामधेयस्स सञ्चरिय- मणुक्यारं तहाविहं सुमरियं शचि, तो भणिया सीलमई-पिए। पियाविहु न एरिसो होइ जारिसओ स महप्पा माल्यगारो सिणेहपरो, भणियं सीलमईए-समिणं नाह!, वा कुण पसायं .सुसमिद्धिवियरणेणं महाणुभावस्स तस्स तुमं, फलमेयं चिय लच्छीए नाह ! संझन्भरागचपलाए जं पूरिज्जति मगोरहाओ उवयारिलोगस्स । इय सोघा से वयणं रण्णा संदणपुराउ सो सिग्घं । आणाविऊण ठविओ चोडयरिसए महाराओ ॥१॥ दिनो से भंडारो समप्पिया करितुरंगरहजोहा । किं वहुणा? अचसमो सोऽवि को तेण नरवइणा ॥२॥ अन्नदिवसे य भज्जासु यसमेओ नरविकमो महया रिद्धिसमुदएणं गओ उजाणे, दिहो सूरी, सघायरेण पणमिऊण पसाहिजो समीबियसंपत्तिषयरो, गुरुणा भणिय-महाराय ! एरिसकल्लाणवलिनिबंधणाणि मुणिजणचरणसेवमाणि, राहणा चिनियं-अहो अमोहं गुरुवयणं, अहो जिणधम्मस्स माइप्पं, सबा धनोऽहं जस्स मे एवंविहेण मुणि- णाहेण समं संगमो जाओ, एवं च चिंतयंतेण रखा उपजियं सुगइकप्पतरुस्स सम्मचस्स वीयंति, गुरुणा मणियं- महाराय! पडियजमु निन्छइयं संपद जिणधर्म, राइणा भणियं-भयवं! दृढमप्पमनुत्तमसचजणजोग्गो जिणधम्मो, कहमम्हारिसजणा सकंति अणुपालिउं?, गुरुणा नायं-अजवि निद्वये मोहगंठी दढचिवंधणा मिच्छत्तवासणा

तिवाणुपंधो विमयपढियो सक्णमेचा विसेसधम्मवत्ता, चम्हा जहामहगत्तमेव एयस्स इण्हिमुचियंति. चिंतिकण
पुचो सो-महाराय जइ एवं ता प[पासेज मुसाहुणो पसंसेजमु जिणधम्म अणुमोएञ्चमु तप्पडिबन्ने भषजणे,
पत्तियमेचेणयि होही दढ रुम्मनिगमो, एवंति पडिजिऊण गमओ राया सटाणंमि ।
निप्पयायमउले मोगे मुंजेति पंचख्येवि । सपत्य जायकित्ती नरविफमनरपई ताहे ॥ १॥
सूरीवि धम्मपग्गे आरोविय मूरि भषपाणिगणे । सीसगणसंपरिबुडो नयराउ विहारिलो पाहि ॥ २ ॥
पटियोहतो सूरोष मघकमलाई वयणकिरणेहि । कालफपेण पत्तो जयंतिनयरिं विहारेण ॥ ३ ॥
उग्गहमणुजाणायिय नयरीए पाहि चंपगुजाणे । सद्धम्मकम्मउजुयजइजणसहिओ ठिो मयवं ॥ ४ ॥
जापा पुरे पसिद्धी सिखंतविचारगो जहा सूरी । इह आगउत्ति ताहे यंदगवडियाए नयरिजणो ॥५॥
अंतेउरेण सहिओ हरिफरिरहजोहचूहपरिकिण्णो 1 नरसिंहमूमिनाहोवि आगो सरिपासंमि ॥ ६॥
सायरमह विणमंतुत्तिगंगमणिमउडलीढश्यपीढ़ । पणमिय मुणिजणसहियं गुरुमुपविट्ठो धरगिरहे ॥ ७ ॥
संसारासारयागमा, तो सद्धम्मदेरणा । गुरुणा फाउमादत्ता, मोदरिद्वंसकारिणी ॥ ८॥
जहा-रळयासिधुनिम्मग्गवढयीय व दुलहे। को माणुस संपप्प, पमाएब पियक्सणो? ॥९॥
खणोऽपि नाउकम्मस्स, जाइ जेणाविणसरो। तेपोस मुच्छिमओ लोजो, निरादिग्गो कई भवे? ॥ १० ॥

. N - भवेज कोऽपि किं धीम, निहाकरणलालसो । मंदिरे हयवाहुग्गजालामालापलीविए? ॥ ११ ॥ पिएसे सुहगम्मेपि, सप्पाहेओ पयइ । दुग्गेऽणते भवट्ठाणे, जे न किंपि समीहए ॥ १२ ॥ हए से नियबुद्धीए, ठाणे ठाणे विसीयइ । अन्ने सोक्सेन पावेइ, सिद्धिसद्धम्मसंवले ॥१३॥ चलेण तेण किं कर्ज ?, किंवा तेण धणेणवि? । न ज सद्धम्ममग्गस्स, उवयारे निजुजइ ? ॥ १४ ॥ जएज सपहा धम्मे, पमायपरिहारओ। जीवघायनिवित्तिमि, पवितिमि सुहेसु य ॥१५॥ सुवाइमोहसंबद्धा, पावं कुषंति पाणिणो । तेण पावेण संतचा, निवडंति अहो गई ॥ १६ ॥ गइंदा इव वन्झंति, जोणिलक्खेसु णेगसो । किं किं दुक्खं न पेक्वंति, ते तिक्खमवियक्खणा? ॥ १७॥ तम्हा एवं नाउं जइधम्मं सघहा समायरह । एसो खु तिघदुहजलणसमणघणपरिसणसमो जै ॥ १८ ॥ सम्मापवग्गमंदिररोहणनिस्सेणिदंडसारिच्छो । कम्मुभडविडविविहाडणेकधारकडकुहाडो ॥ १९ ॥ अचिरेण दिन्ननिस्सेससारनिस्सेयसो सुहत्थीहि । अणुसरियघो सम्मं सुसत्तिजुत्तेहि सत्तेहिं ॥२०॥ रन्ना भणियं भयवं! जं तुब्भे वयह तं परजामि । जाव नियरज्जभारप्पणेण सुत्थं करेमि जणं ॥ २१ ॥ गुरुणा भणियं जुत्तं एयं तुम्हं भवेकभीयाणं । निविग्गं कुणह लहुं चयह पमायं पयत्तेण ॥ २२ ॥ अह गुरुं पणमिऊण गो राया सभवणं कयमणंतरकरणिजं आहूया मंतिणो कहिओ निययाभिप्पाओ अवगओ m - मंतीहि, एत्यंतरे समागया कुमारचारोवलंभनिमित्तं पुचपेसिया गूढपुरिसा, पणमिओ तेहिं राया, निवेइको नयरनि- गिमाओ आरम्भ जयवद्धणपुररजलाभपजतो सघो कुमारयुचतो, तुदो राया, दिन्नं चर्चितियाइरि तेर्सि वित्तं, पेसिया य कुमाराणयणनिमित्तं बुद्धिसागरपमुहा मंतिणो, अणवरयप्पयाणएहि पत्ता य ते जयवद्धणपुरं, नरविकमोवि नाऊण तेसिमागमणं सपरियणो निग्गओ अभिमुहो, पवेसिया वडविच्छडेणं, कया जपागनिन्विसेसा पडिवत्ती, पुट्ठा य उचि- यसमए आगमणप्पोजणं, निवेइयं तेहिं जहा-पव्यजापडिवजणामिलासो राया, तुर्ममि नियरजभरारोवणमणोरहो य देवस्स, अओ तुम्हाणयणनिमित्तं पेसियम्हि, इमं सोचा तक्खणमेव तत्थ रजे जेट्टपुत्तं ठविऊण समग्गनियखंधा- पारसमेओ चलिओ नरविकमो समं मंतीहिं, कालकमेण पचो जयंतिनयरिपरिसरं, विनायतदागमणो दूरं संमुहमागको नरसिंहनरपई समं चंपगमालाए देवीए, तो दूराओ चेय नरविकमो जणगमागच्छंतं पेच्छिऊण हरिसुप्फुल्ललोयणो उयरिऊण करिवराजो मंतिजणसमेओ गंतूण निवडिओ चलणेसु जणयस्स जणणीए य, तेहिवि चिरदसणुप्पन्नाणं- दसंदिरच्छेहिं गाढमालिंगिऊण निवेसिओ नियउच्छंगे, पुट्ठो य सरीरारोग्गय, खणंतरे य पविट्ठाई नियमंदिरं, पत्थावे पुट्ठो नरयणा नरविकमो पुरीगमणकालाओ आरम्भ पुव्वयइयरं, साहिओ नरविकमेण समत्योऽपि, एवं च चिरकालदसणसमुभवसुहसंदोहमणुहवंताण गया कवि वासरा, अन्नदियहे य भणिओ राइणा नरविकमों-पुत्त! पुचपुरिस पपित्तियवत्तिणीपरिपालणेण उसिखलजणताडगेण य एत्तियं कालं जाव मए पालियं रज, इयाणि पुण ममाहिंसो सरीरबलेप य पुन्नपगारसंण य विकमेण य समत्यो तुमं ता अंगीकरेसु रजमहामरं, परिखालेसु पुष्वप- बाहेण जणवयं, अहं पुण पुन्यपुरिसायरियं धम्ममग्गं अणुचरिस्सामि, कुमारेण गणिय-ताय! विरमह इमाओ अन्झवसायाओ, तुम्ह दंसणुस्सुओ चिरकालेण अहमिहमागो, नवि य अजवि एस पत्यायो पत्थुयवत्युस्स, निव- सह ताय सगेहे चिय कइवय वरिसाई, राइणा भणिय-बच्छ! किं न पेच्छसि जायविमलपलियसंगमुत्तिमर्ग , न चा निरूवेसि विसंतुलसयलढेि सरीरलहिए, न निरिक्खसि घेयपयासेवि चलंति देतपति?, न विमावेसि पत्थुपि- लोयणावलियं लोयणजुयलं १, न कलयसि बलिपडलसंतयं सरीरचयं , न वा मुणसि समत्थकजासाहणजायसंदेह देहं १, एवं च पच्छिमदिसावलंवि बिंब व रविणो रयणीविराममलिणं मंडलं व ससिणो गाढजरचणपत् पत्तं प तरुणो जायसूरत्वमणसंभावणं वर्ण व कमलाण पध्भट्ठलठ्ठपुग्वसोहं अप्पाणप्पाणमवलोइऊण कह खणमपि गेहे वसामि , ता मुयसु पडिबंधं पडिपजसु मम वयणं भवसु धम्मसहाओ, तओ तायनिच्छयमुपलभ नरविक्कमो अणणुभूयसुव्व- दुक्खकंतो वजताडिओ इव लेप्पपडिओ इय पत्थरकीरिओ इव चित्तलिहिओ इस खणं ठाऊण वाढंरोवि यवत्तो, समासासिओ य रत्ना कोमलवयणेहि, पडिवन्नो य तेण महाकट्टेण रजाभिसेमओ, समागए थ पसत्थवासरे सबसा- मम्मीए मंतिसामंतमित्तयप्पमुहमहाजणसमक्स निवेसिजो नरविकमो निश्यसीहासमि, कमो अटोचरकतस- सरणं महाविभूईए रायाभिसेओ, पणमित्रो य रक्षा मंडलाहियपुरपहाणलोयपरियरिएष, भणिोग सञ्चावरण -

बच्छ! जइवि नविणयसबाइगुणगणमणिमहोयही तुम तहवि किंपि भगेजसि, एसा हि रायलच्छी अपडमंध-
चणं अमजपाणं मयजणणं सूरससहरकरप्पसरासज्झमंधयारं, ता तहाकहपि वटिजासि जहा न मइलिजइ ससहर-
धवलं नियकुलं, जहाँ न खंडिजइ दूरप्परूढो पयावपाययो, जहा न पमिलायइ नीइकालिणी, जहा न उम्सिखली-
हवंति खला, जहा न विरचंति पयइणो, जहा करभरोहिं न पीडिजइ जणवउत्ति, एवं च वट्टमाणस्स पुतइहलोए
इच्छिया होर्दिति सयलवंछियत्थसिद्धीओ, किमंग पुण परलोएत्ति?, एवं सिक्खविऊण नरसिंघनरवई पहिओ समंत.
भइसरिसमीय मि, तो पउणाविया नरविकमनरपणा सहस्सवाहिणी सिविगा से निक्खमणनिमिर्च, कयमंजणो-
वयारो सन्यालंकारविभूसिओ समारूढो तत्थ नरसिंहनरवई, उक्खित्ता पवराभरणविभूसियसरीरोहिं सुइनेकत्येहि
पवरपुरिसेहिं सिविगा, तो दिजतेहिं महादापहि वजंतेहिं चउबिहाउजेहिं पढ़तेहि मागहसत्यहि गायंतेहि
गायणहिँ मंगलमुहरमुहीहि नपरनारीहिं पणधिराहिं वारविलियाहि महाविभूईए निग्गओ नयरीओ, पत्तो सूरि-
सगासं, ओयरिऊण सिविगाओ तिपयाहिणपुव्वं पडिओ गुरुचलणेसु-
भालयलघडियकरसंपुडेण भणिो गुरू तओ रण्णा । भयवं ! तायसु इम्हि जिणिददिक्खापयाणेण ॥१॥
पडिपन्नंमि य गुरुणा पुव्युत्तरदिसिसमुज्झियाहरणो । एगनियंसियपत्यो पसंतवहंतसुहलेसो ॥२॥
सिद्धतभणियजुचीऍ तत्य-सूरीहिं गाहियो सम्मं । पचं निरवचं कम्ममहासेलयजसमं ॥३॥

मणिको य जहा भद्दय! एसा संसारसिधुनायव । तुमए गहिया दिक्खा ता सम्मं उज्जमिजासु ॥४॥ मा कादिसि सणमेकंपि पावमिनेहि दुइनिमित्तेहि । संसगि दुपखेहिं विसयफसाएहिं सह भद्द। ॥ ५ ॥ एवं चंकमियचं भोत्त, एवमेव सइयचं । एवं भासेयचं इचाइ निवेइयं गुरुणा ॥ ६॥ संमें संपडिवजिय छदृढमखमणकरणखीणंगो । अप्पडिबद्धविहारं विहरिय गामागराईसु ॥ ७ ॥ अहिगयजइधम्मपिही विहियाणुट्ठाणनियतलिच्छो । लच्छिध संजमं रक्खिऊण निम्महियफम्मसो ॥८॥ सो मोक्खपयं पत्तो नरविकमनरवई वि तस्स सुओ । उवभुजिय रजदुगं निययपए उविय पुत्तं च ॥ ९ ॥ पावियसम्मत्तगुणो पजते पालिऊण पषजं । कयदुक्करतवचरणो महिंदकप्पे सुरो जाओ ॥ १० ॥ इय नंदण! नरपुंगव ! चरियं एएर्सि पुरिससीहाण । तुज्झ मए परिकहियं जं तुमए पुच्छि आसि ॥ ११ ॥ सोऊण इमं तुममवि नरिंद! धम्मे तहुजनं कुणसु । जह उत्तिमपुरिसाणं अचिरेण निर्दसणं होसि ॥ १२॥ इमं च सोचा राया जायपव्वजापरिणामो गुरुं विनविउं पवत्तो-भयवं । तुमं महातायतवियस्स व अमयधारा- वरिसो छुहाभिभूयस्य व सुन्नखजगावणो दोगचचकतस्स व चिंतामणी दुरालोयंधयारगिरिगुहागयस्स व पयास- दीयो नीरनिहिनिहित्तस्स प समासासदीयो वियडाडवीपडियस्स व पसत्यसरथनाहो मह कहकदापि चक्खुगोयरं गो, ता इयाणि परमपहु ! करुणाकुलभवण! एवं पयाहओ अगाइयं अग्णयदग्ग अपरिच्छेयमिच्छाजलुप्पीलाडि-

इत्वं मोहमहापत्तदुत्तरिलं निरंतरुन्मवंतजम्मणमरणकलोलमालाउलं. कसायकलुसपंफसंकुलं पिपरतषिविहायफनक-
चलाउलं पियारगोजरुचिपणऽपणाणतिमिरभरगुयिलं पपइदुग्गेज्यमशं पयइभीसणं पयइविवागदारुणं पयइ-
निग्गुणं पयइकिलेसायासाइदुक्खसंखोहफारणं रणं च कायराणं सबहा चिंतिजमाणमपि परमरोमुद्धोसजणगं भव-
समुह निरवजपवजाजाणवत्तेण मुघद्धेण नाणदसणविहिसंछाइयछिद्रेणं संपरपजलेवेणं संममाविद्धेण तवपवणज-
पेणं अणुलग्गेणं वेग्गमगंमि अक्सोभेण पिसुत्तियापीईहि पडिपुण्णण अणेगसीलंगरयणसहस्सेहिं तुम्हेहि कन्न-
धारेहिं शत्ति समुत्तरि समीहामित्ति, सूरिणा मणिय-महाराय ! मा पउिबंधं करेहि, तओ. नंदणनरिंदो पुत्तारो-
चियरजभारो पाहि व मोत्तूण रायलछि विहगोग पंजराओ परवासाओनिक्खंतो, जाओ य तिगुतिगुत्तो पंचसमि-
इजुत्तो जियपरीसहो निहयपर्चिदियपसरो समणो समियपायोति । तओ कमेण अहिगयएकारसंगो कडाणं कम्माणं
पुघि दुप्पडिताणं खपणत्यं मासंमासेण अणिक्खित्तेणं कायरदुरणुचरेणं घोरेणं तवोकम्मेणं अप्पाणं सोसितो
अप्पडिपद्धपिहारेणं विहरइ । तित्ययरत्तलामवीयभूयाई पीसइ ठाणाई सम्मं फासेइ य, कह?-
सन्यजगजीवयंधुरपंधवभूए जिणे जियकसाएं । सिवपंथसत्यवाहे तत्याहिं गिराहिं थुपमाणो ॥ १॥
परगयजरमरणमए सियमयलमणंतमक्खयं पत्ते । परमेसरे य सिद्धे समिद्धसोक्से नमसंतो ॥ २॥
सनाणपरणदसणमहामरुद्धरणपपलसहा। चाउचन्नं संयं एक सरणंति मनंतो॥३॥

करणोयहिणो गुरुणो पंचविहायारधरणधीरस्स । अणुवकयजणाणुग्गहभावं सम्म पसंसंतो ॥ ४ ॥
सम्मसिढिलचित्ते सत्ते धम्मे थिरीकरेमाणे । परियायपमुहथेरे उपवूहतो य भयवंते ॥ ५ ॥
ससमयपरसमयपरूढगाढसंसयसहस्सनिम्महणे । सुस्सूसंतो निचं वहुस्सुए साहुणो पवरे ॥६॥
मासदुमासतिमासाइविविहतवफम्मकरणपडिवद्धे । विस्सामणाइणा तह तवस्सिको पडिचरेमाणो ॥ ७ ॥
अंगाणंगसरूवे सुयंमि सव्वन्नुनिच्छियत्यमि । अगवरयं गयचित्तो तयस्थपरिभावणुजुत्तो ॥८॥
तत्तत्यसदेहाणप्पदाणसम्मतपयरपत्थुमि । संफाइदोसजालं परिहरमाणो पयत्तेण ॥९॥
नाणाईणं उपयारपमुहविणयंमि बहुविगप्पंमि । अइयारपरंपरयं वजंतो निउणवुद्धीए ॥ १० ॥
पडिलेहणापमजणपमुहावस्सयविहीसु पिविहासु । सद्धम्मवद्धलक्खो खलिय निचंपि रक्संतो ॥ ११ ॥
सीले पिंडग्गमपभिइदोसपिरहा वएमु पंचसुवि । पाणवहाईएसु य पिसोहयंतो य मालिनं ॥ १२ ॥
पइसमयं संवेगाइभावणाजालमायणुजुत्तो । ससरीरेऽविहु निचं ममत्तबुद्धि अकुणमाणो ॥ १३ ॥
वज्झमंतररूवं चारसभेयपि घोरतवकम्मं । अनिगूहियनियसत्ती आयरमाणो य पइदिवसं ॥ १४ ॥
धम्मोवगारिसाहूण वत्वकंबलपमोक्खमुवगरणं । देतो कोहाईणं निचं चायं कुणतो य ॥ १५ ॥
आयरिगोन्झायतवस्सिथेरसाहम्मियाण सेहाणं । कुलगणगिलाणसंघे वेयावमि वस॒तो ॥ १६ ॥

एएसिपि तदापिहावयवसजायदुत्पचित्ताणं । ओसहदाणाईहिं समाहिभापं च जणमाणो ॥ १७ ॥ अक्खरपयगाहसिलोगमेत्तयं सखया अपुषसुयं । अहिगयसुचत्योऽविद् सुयाणुरागेण पढमाणो ॥१८॥ भत्ति तह वहुमाणं तदिद्वत्थाण सम्मभावणयं । विहिगहणं चिय नियं सुयस्स सम्म पयासिंतो।। १९॥ भधाण धम्मरुदणेण पइदिणं पश्यणुन्नई परमं । सियवायसाहणेण य कुणमायो सुद्धचित्तेणं ॥२०॥ सो नंदणसुणियसहो इय वीसइटाणगाई फासित्ता । तित्थपरनामगोतं कम्म घेइ परमप्पा ॥ २१ ।। अह पमायपरिहारपरायणो एगं याससयसहस्सं समणपरियागं पाउणित्ता पजंतसमए य सम्ममालोइयनिय- दुचरिययग्गो समुचारियपंचमहबो सामियसबसत्तसंताणो भासियसलेहणासंलिहियसरीरो पंचनमोकारपरायणो मरिऊण समाहीए समुप्पनो पाणयकप्पे पुप्फुत्रवर्डिसए विमाणे देवोचि ॥ ताहे सो सरमसभाविरेण नियपरियणेण परियरियो । पिलसइ तत्थ विमाणे अयराई चीसइं जाय ॥१॥ आउयकम्मविगमे यतत्तो चविऊण इहेप जंबुद्दीवेदीये भारहेपेत्ते माहणकुंडग्गामे सन्निवेसे सयलयेयक्जिावियक्स- णस्स उसमदत्तस्स माहणस्स देवाणंदाए भारियाए गम्भे सो नंदणदेवजीवो मिरियमवायकुलप्पसंसणदोससमुवजि- यनीयगोयकम्मसामत्येणं आसाढसुद्धलटीए हत्युत्तरे नक्सत्ते पाउम्भूओ पुत्तत्तणेणंति, दिट्ठा य तीए रयणीए सुहप- सुताए गर्यवसहाइणो चउद्दस महासुमिणा, तो अदिट्ठपुमतहाविहसुविणोवलंभजायहरिसा गया उसहदचस्स --- माहणस्स मगासे, सिंहा पउद्दसवि मुर्मिणा, उसहदणवि ते सम्ममणुचिंतिऊण भणिय- तुल्स पिए! पणलामो पंचविविसिहमोगलामो य । होही नीरोगचं नूर्ण एयाणुमावेण ॥१॥ रिउजउसामान्यणचउपयियक्खणं जणपसिद्धं । जणिहिसि पुत्तं च तुमं समहिंगनवमासपजते ॥ २ ॥ इस सा निसामिऊणं पहिद्वचित्ता विमुफकुविगप्पा । निययावासमुवगया सम्म गम्भ समुन्बहइ ॥३॥ जहिपसं चिय चिंतामणिव्य गम्मे जिगो समोइलो । करितुरगरयणनिनहो तदिवसं चिय न माइ गिहे ॥ ४ ॥ अपयरयहोमफरणुच्छलंतधूमोलिंसामलं गयणं । उन्नयमेहासं कुणइ अकालेऽपि इंसाणं ॥५॥ अह भयपनो गम्भगयस्स बिइपंतेमुपायासीदिवसेसुपट्टतेय तियासीतमदिणमि सोहम्मकप्पयासी देविंदो सोदम्माए समाए निसतो पचीसाए विमाणसयसहस्साणं चउरासीए सामाणियसाहस्सीणं तायत्तीसाए तायत्तीसाणं चउण्इं लोगपालाणं अठण्डं अग्गम हिसीणं तिण्हं परिसाणं सत्तण्हं अणियाणं सत्तण्हं अणियाहिंबईणं चउण्हं चउरासीणं आपरफ्रादेवसाहस्सीणं जो मिपि देवाणं देवीण य सामित्वमणुपामाणो इमं च जंबुद्दीयं दीयं विउलेणं अक्खलिय- पमरेण मोहिनाणेण करकमलनिठीणमुचाहलं व अवलोपमाणो भयवंतं चरिमतित्ययरं माहणपणइणीकुच्छीगयं ऐच्छय, तो आणंदवियसियनयणकमलो हरिसयससमुच्छलियरोंमंचंचियसरीरो संममसहाणचलियाडगतुडियके- अरकिरीकुंडलाइभूमणो तपसणपिमुफमीहासणो पायपीढाओं पचोरहा, वेरुलियरिटरिंदरचरयणखंडमंडियाओ पाउयाओ विमुंचइ, एगसाडियं उत्तरासंगं करेइ, निडालतापडियकरसंपुडौं सचट्ठपयाई तित्पयराभिमुहं अणुगच्छइ, तमो वामजाणं चित्ता दाहिणजाएं घरणियले निहट्ठ तिक्सुत्तो मुद्धाणं धरणियलें निवाइ, तद्दा मत्थए अंजलि काऊपा मुचिरं पराए मत्तीए संथुगइ, कह?- तुम्ह नमो जिण! निहयारिवग्ग ! भयवंत णाह ! आइगर तित्थयर सयं चिय जायवोंघापुरिसोत्तमा पसिद्ध! भवभीममहाडविपडियपाणिगणसस्थवाह गयघाह । सिर मयलमणतमुहं संपाविषकाम गयफाम! ॥२॥ परमेसर तत्य गोपि ताप अपसलियनाणनयणेण । एत्य गर्यपिड पणय में पेचसु किंफरसरिच्छं ॥३॥ एवं च युणिऊण पुषाभिमुहसीहासणनिसनस्स देविदस्स एवंरूवो संकप्पो समुप्पनो अहो तित्थयरा भयवतो न कयाइ तुच्छकुलेसु दरिदकुलेसु किवणकुलेंसु भिक्सागकुलेसु उप्पचिंसुवाउप्पचंति या उप्पजिस्संति वा, कि तुउग्ग- भोगराइन्नखत्तियइपखागहरिवंसाइएसु सयलमुवणसलाहणिजेसु, केवलं कहपि कम्मवसेण हीणकुलेसु अपपरियायिय मपयंतो अर्जीपी निसंता चेच सकेहि उत्तमकुलेसु संहरिवंति, जो तीयपचुप्पन्नाणागयाणं मुरिंदाणं जीयमेयं, एवं च जुत्तं ममावि इमं चरिमतित्ययरं इमाउ माहणफुलाओं कासवगोचस्स सिंद्धत्यनरिंदस्स पसिंहगोत्ताए तिस- लाए कुन्छिसि संकामिउं, तिसलागमपि देवाणंदाए कुलिसित्ति, एवं संपेहित्ता पायवाणीयाहिबई- हरिणेगमेर्सि तिसलाञ्छिसि गमोबसंहरणत्यं निरुवेइ, सोय हरिणेगमेसी समाएसेणं उत्तरवेउवियरूपधरो मणपवणजईपीए R गईए संपत्तो देवाणंदाए माहणीए समीवं, ओसोयणीदाणपुधगं च तीसे अवहरइ भयवं गम्भाओ, माहणीवि । तपणं चिय ययणकमलेण ते चउद्दसवि महासुमिणे पडिनियत्तमाणे पेच्छिऊण ववगयनिदा नियताडियउरपंजरा जरापेगपिडुरियव नित्यामसरीरा अवहरिओ मम गन्भोति सुचिरं अप्पाणं निंदती करयलनिवेसियकोला परमसो- गसंभारं काउमारद्धा॥ • इओ य इहेब जंबुद्दीवे भारदवासतिलयभूयं समुत्तुंगपायारपडिहयविपक्वपक्खुक्खेवं विचित्तपासायसहस्ससिहर- रुद्धदिसापगास खत्तियकुंडग्गामं नाम नगरं, तत्थ य फसिणचणं कलयंठिकंठेसु सपावहारलोको सहसत्येसु कंटगु- प्पची कमलनालेसुं कुडिलचं कोदंडदंडेसु निट्ठरवं तरुणीपमोहरेसु मित्तविरोहो रयणियरस्स बंधो य सारणिसलि- लेसु । जहिं च पढमाभासी पियंपओ करुणापरो वेसमणोव्व अगवरयदागरसिओ महातरुव सउणजणकयपक्ख- पागो पारशिलुद्धन्य कयसारमेयसंगहो गेवेज्जयसुरजणोच अणिदो सारयसलिलंय अफलुसो निवसह लोओ। जत्य य चउदिसिपि अणवरयपहंतरहपडिमुहमुसलिलसियमाणाई समोउयफुलफलमणहराई जंबूजवीरखजूरता- उत्तमालपमुहतरसंडमंडियाई परिभूयनंदणवणाई सोहंति काणगाई,जं च संकेयठाणं व तिदुयणलच्छीए समुप्पत्तिभू- मिच्च विपिहच्छेरयाणं लीलाभवणं व सिंगारस्स आवासोच धम्मस्त मुहमंडणं व वसुंपरारमणीए । तत्य य पुरंदरोन्न छिन्नभूधरसक्खो मुणिच समरसोयओगो सुरवारणोष दाणसिचकरो जलनिहिल समजायाणुवत्ती अणेगनरिंदमउ-

-
लिमालानमंसियकमकमलो भुवणपसिद्धो सिद्धत्यो नाम नरिंदो।
हरिपीलुपरिक्सित्तं भमंतपिविहग्गमदिसिपरिकलियं । सुन्नपि वसंतपिप नजद जस्सारिजणभरणं ॥१॥
एगेसु पलाणेसु जयतूररवेण सत्तुसु परेसुं । पणमंतेमुं जेणं समरसुहं नेव संपचं ॥२॥
तस्स य वम्महस्स व रई महुमहणस्सेव लच्छी सयंतेउरपहाणा रूपाइगुणगणाभिरामा तिसला नाम देवी,
जहत्थाभिहाणो य नंदिवद्धणो नाम पुत्तो सुदंसणा य धूया, अह आसोयवहुलेतरसीए अद्धरत्तसमए हत्थुचर-
नक्खत्ते सुकुमालहंसतूलीपडलसुंदरंमि दहिपिंडपंडुरपडपच्छाइयमि गंगापुलिणविसाले सपणिजे सुहपसुत्ताए तिस-
लादेवीए पुन्वगन्भं देवाणंदाफुल्लिमि संकामिऊण दिघसचीए सो गुब्बभणिो हरिणेगमेसिदेवो असुभपोग्गलाय-
णयणपुव्ययं जिणं कुच्छीए मोतूण पणमिऊण य जहागयं पडिगओ, गभाणुभावेण य सा तिसलादेवी पच्छिमरय-
णीसमयंमि चउद्दस सुमिणाणि पासइ, कह चिय?-
करडतडगलियमयसलिलगंधुद्धरं, गुलुगुलंतं सुदंतं महासिंधुरं ।
वसहमुलासिसुदलंयपुन्छच्छडं, चारुसिंग सुतुंगं रवेणुन्भर्ड ॥ १ ॥
घुसिणरसरागकेसरसडाडवर, केसरि कंठरवभरियगयणतरं ।
कुंभिकरकलियकलसेहि कयमवणं, टन्छिमुद्दामकामत्यियुयसासणं ॥२॥

- मालइमलियाकमलरेहंतयं, मालममिलाणमलिंवलयठीतवं । किरमजालं मुयंत सर्सि सुंदरं, नियतमयसरमइरुग्गय दिशयरं ॥३॥ फलिहडंडग्गलोलंतसियघयवर्ड, युवकलसं च सुहकमलगंधुम्मडं । कुमुयकल्हाररम्मं महंत सरं, बहुलकल्लोलमालाउरं सायरं ॥४॥ विविहमणियंमसालं विमाणं घरं, कतिकचुरियगयणं च रयणुकरं । घूमरहियं तहा दुपयह सुमिणए, देवि वयणमि पविसतयं पेच्छए ॥५॥ पेच्छिऊण य इमें सुमिणे हरिसुद्धसियरोमकूवा परमाणंदमुबहती गया सिद्धत्यपत्थिवसमी, कहिओं चउइस- महासमिणोवलंमयइयरों, तेणापि नियमइविमवाणुसारेण समं चिंतिऊण मणिय मुंदरि! सयलनरिंदसंदोहवंदणिजो निरुवफमपिफमर्फतसनुचो निप्पडिमपयायपरिभूयरविमंडलो निरुवमसत्तो पुत्तो ते भविस्सद, सायरं पडिच्छिऊण प इन जणाइक्वणिजभूरिहरिसपन्भारमंघरगई गया नियमवणं, तहिं च देवगुरुसंवद्धादि मंगलार्ह असिवोवपाय- दक्साहि मुहावहार्हि कहाहि रयणिसेसमइयाहिउँ पउचचि, राइणावि जाए पमायसमए समाहूया अटुंगनिमित्चस- स्थपरमपवियत्रणा नैमिचिगा, आसणदाणपुष्यं सकारिऊण यवरवस्थाइणा निवेइओ देवीदिहचउद्दसमुमिणवुचतो, तो ते सम्म निन्छिऊण परोपरं जहानयिमत्यं मणिउमारदा-देव! एयारिसमुमिणाणुमावेण नृणमुप्पज्जिही पम्मारपफयही तिहुयणपूणिजपायींढो नियकुलनयलमिर्यको अणुवमपरिजो तित्थयरों तुम्ह पुत्तोचि, एपमाय- लिऊण परमहरिममुबहतेण राइणा दवाचियं तेर्सि आसत्तपुरिससंतइदालिदविद्दयकर मणोरहपहाइपंतं दविणजायं, विसजिया य नियनियठाणेमु, निवेशको य एस पश्यरो देवीए, जाओ य परमो पमोजो तीसे। एवं च पइदिणपुज- तमोरहाए जिणाणुमायेण दूरपलीणरोगाए मुररमणीसरिन्छपटुंतविलासाए पहिउमारदो गन्मो, तयणुभावेण य एवं सा सोहि पउत्ता--- अंतरनिहिं तपररयणसंचया फलिहमयपरित्तिप । संकंतफारदिणनाहमंडला मेरुभितिव ॥ १॥ अंतद्वियमुत्ताहलरेदंतुद्दामजलहिवेलप । पढमुग्गमंतससहरपसाहिया गयणलन्छिध ॥ २ ॥ अंतोयिफुरणसमुलसंतसोयामणीनिवहकिना । उन्भडघणंतघणापडलपुन्ननवपाउससिरिष ॥ ३ ॥ इय गम्मगयजिर्णिदाणुमापसोहंतकंतसपंगा । नवकप्पहुमलइयघ मणहरा रेहए देवी ॥४॥ जहियसंप भय मुपणमहासरेफरायईसो तिसलादेवीए उदरकमलमइगयो तहिवसामोवि सुरपइययणेण तिरियज- भगा देवा विविहारं महानिहाणाई सिद्धत्यनरिंदभुवर्णमि मुजो मुजो परिक्सियंति, तंपि नायकुलं घणेणं घनेणं रज्जेणं रहेणं पटेणं पाहणेणं कोहागारेणं पाइसफारेणं वाढमभिवहइ, सिद्धत्यनराहिवस्सवि अचंतवाहुवलदप्पिणो तहाबिह- विसमपएसु.संठिया भएणयपुयापि यसमुवगया पर्यंतद्वियावि नराहिंया । अन्नवासरे भगवयो अम्मापिऊणं एया- - रूपो वियप्पोस गो, जहा-अप्पभिई एस गम्भो संभूलो तप्पभिई धणकणमाइरजविभवेणं अम्हे वडामो, ता जया एस जान भविस्सइ तइया एयस्स इमं गुणनिप्फण्णं पद्धमाणोति नामधेयं वयं करिस्सामोति, एवरूपाई मणोरहसयाई परिकप्पयंति ॥ अह भगवं भुषणपहू नाणत्तयपरिगो महाभागो । करुणापरेकचित्तो ससुहविरचो महासत्तो ।। ॥ चलणफंदणरू संहरि सचगंगवावारं । सेलेसिपवनो इव अणुकंपट्ठा सजणणीए ॥२॥ तह कह पि यसइ गन्भे जह नियजणणीवि नो मुणइ सम्मं । तइलोफविम्हयकरो गरुयाणं कोऽवि वाचारो ॥३॥ नवरं तिसलादेवी तहहिए जिणपरे विचिंतेइ । किं गलिओ मम गम्भो? उयाहु देवेहि अपहरिओ? ॥४॥ किं मोवि विणट्ठो ? किं वा केणापि पंभिओ होजा । अहया निप्पुनाणं रयणं किं करयले वसइ ? ॥ ५॥ जद सपं पिय विगओ एसो ता निच्छयं निए पाणे । नीसेसदुक्खलक्येकभायणेऽपिहु परिचयामि ॥६॥ अट्टल्झाणोयग या करयलपल्हत्यिएण ययणेण । अयंतदुक्लयसया दूरुझियमंडणाभरणा ॥७॥ परिचत्तसमुलावा महियलफयरुक्खचक्सुपिक्सेवा । दीहुस्सासनिवारियमुहसोरममिलियभसलकुला ॥ ८॥ श्य भूरिसोगसंभारतरलिया गलियफेसपासा य । हिययंतो रोवंती देवी जावऽच्छए ताय ॥९॥ सिद्धत्परायमवर्णपि तक्सगं विमणदुम्मणं जायं । उपसंतमुइंगरसं उपरयवरगीयनिग्योसं ॥ १० ॥ ACKC । अह भय एवंविहवइयरमुवलक्सिऊण नाणेण । अंगे अगाययवं चालइ जणणीसुहट्ठाए ॥ ११ ॥ ताहे तुहा देवी हरिसवसुलसिरलोयणकयोला । जायं झडत्ति भवणंपि राइणो पमुइयजणोह ॥ १२ ॥ तत्तो भयवं चिंतइ गम्भुन्भवमेचओऽपि कह जाओ। जणणीजणगाणमहो पडिपो कोऽवि अइगरुओ?॥१३॥ जे गभनिष्पकंपमेत्तेणवि एरिसा पिसमरूपा । नियसंयेयणगम्मा एएसि दसा समावडिया ॥ १४ ॥ जइ पुण जीवंतेसुवि समणतणमहमहो परजिस्सं । तो मम विरहेण धुवं एए जीयं चइस्संति ॥ १५ ॥ श्य चितिऊण भयवं संतोसष्टुं सजणणिजणगाणं । इयरजणाणवि एवं टिइं व लटुं पइटुंतो ॥ १६ ॥ जीते अम्मापिईसु नाहं मुणी भविस्सामि । इय गभगओऽवि जिणो पडिवजइ नियममइगरुयं ॥ १७ ॥ अहसा तिसलादेवी गम्भफुरणसंपत्चपरमपमोया ण्हाया नियंसियमहग्यचीणंसुया सरसचंदणकयंगराया आवि- द्धपवररयणा तं गन्भं नाइउण्हेहिं नाइसीएहिं नाइतित्तेहिं नाइकडुएहि नाइफसाएहि नाइविलेहि नाइमहुरेहि सघोउयसुहावहहिं भोयणेहिं परिवालयंती पूरियडोइला निम्भया पसंता सुहेण भरणतलसमारूढा कयाइ पवर- नाउयपेच्छणेण कयाइ पुराणयुरिसचरियायवणेण कयाइ विचिचकोऊहलापलोयणेण कयाइ सहीजणपरिहासकर-1 ण कयाइ उजाणविहारविणोएण कयाइ दुक्खियजणवाणिवपुंजयियरणेणं कयाइ नयरसोहानिरिक्सरेण कयाइ वंधुजणसम्माणणेणं कयाइ धम्मसंबद्धकहापियारणेण दिणाई गमेइचि । -

(
अन्नया य निष्फण्णसस्सोपसोहिए पणट्ठरोगमारिपमुहाणिढे जणपए नियनियघम्मकरणुजएसु समणलोएसु ।
उयमंतपयंडुइमरेसु परोप्परं नराहियेसु पमुफचाडभडचोरभयासु विलसंतीसु पयासु रेणुपडलविगमरमणिजासु
जणमणाणंददाइणीमु सयलदिसामु उजाणतरुकुसुमसंबंधगंधुद्धरेसु पयाहिणायत्तपरिभमणरमणिजेसु मंद मंद वायंतेमु
समीरणेसु परमपिजयसाहगेसु सबसउणेसु गंभीरघोसासु सयं चिय यजंतीसु विजयदुंदुभीसु चेत्तसुद्धतेरसीए सुरभव-
चवणकालाओ पारम्भ नवण्हं मासाणं अट्ठमाण य राइंदियाणं विइफताणं उपहाणं गएमु महागहमु अवरत्त- (
सगए हत्युत्तराजोगमुवागए चंदे तिसलादेवी पुधदिसिघ पयासियसयलजीवलोयं भयवंतं दिणयरं व भवियजणरह-
गमिगुणायपरमसंतोस पसूयत्ति ।
तयणंतरं च पयरपंचपण्णरयणविणिम्मियवियिहविमाणमालारूढेहि पहयपडपडहपमुहजयतूरेहि उकुटिसीहना-
यफलयलमुहलेहि पपराभरणमणिविन्छुरियगयणंगणेहिं पहरिससमुल्लसंतसरीरेहि अणेगेहिं देवेहि देवीहि य इंतेहि
पडिनियत्तमाणेहि य देवलोयपुरिंपिय रमणिजं अमंदाणंदसंदोहजणगं च कुंडग्गामनयरं जायंति । सिद्धत्थरायभवणे
य समणवयणाणुवत्तिणो भगा सुरा रयणकणगवत्थाहरणरासं परिसंति, पत्तपुप्फफलगंधचुण्णवासं च मुयंति ।
जह जाए सूइकम्मपत्याचे अहोलोगयत्यया चउसामाणियसहस्सपरिवुडा सत्तहिं अणिएहि सत्तहिं अणियाहि-
वईहिं परिपारिया-भोगंरुरा भोगवई, सुभोगा भोगमालिणी। तोयधारा विचित्ता य, पुप्फमाला अर्णिदिया ॥ १ ॥

- एआओ भट्ट दिसाकुमारीको जिणाणुभाषचलियासणाओ ओहिनाणेण जिणजम्मवइयरं नाऊण दिवविमाणार- ढामो सपिदीए जिणजणणिसमीक्मागच्छंति, तिपयाहिणीकाऊण य जिणमायरं पराए भत्तीए थुगंति, कहं चिय:- तुम्ह महायसि ! रामाजणेकसिररयणपिम्भमे नमिमो । पयफमलं निम्मलकोमलंगुलीपवरदलकलियं ॥ १ ॥ शत्थी मज्झे चंगिमाए लद्धा तए पढमरेहा । तुमए चिय निम्महिमओ महिलालहुयत्तणकलंको ॥ २ ॥ पुचपईणं मज्झे तुमए चिय पावियं विजयपत्तं । मिच्छत्तंधजणस्सालेपणहेऊ तुमं जाया ॥३॥ सरयनिसायरफरनियरहारगोरो जसो तुमाहितो। आसंसारं परिभमउ निम्मरं दससुवि दिसासु ॥४॥ गूदोषिय सुयपमवे परमाणंदं जणो समुपहइ । तुज्झ सरित्या धूयावि पुत्तकोडिपि परिभवइ ॥ ५ ॥ तिदुयणपणमियचलणो जीए कुञ्छिमि पाढमुधुढो । कलणाइफतवलो चरिमजिर्णिदो जयाणंदो ॥६॥ इय सुइरं जिणजणणि पणमिय परमायरेण जति । देवि! नहु भाइयचं अम्हे जं दिसिकुमारीओ ॥७॥ परमेसरस्स भुषणेकचक्षुणो जिणवरस्स एयस्स । निययहिगारऽणुरुवं जम्मणमहिमं करिस्सामो ॥८॥ एवं भणिऊण तित्थयरजम्मणभवणस्स समंतओ जोयणपरिमंडलं भूभागं वयगयतणकट्ठपत्तकयवरं दुरुस्सारिया- सुइदुरभिगंधपोग्गलं तपसणं पिउधिएणं मणहरेणं सपोउयकुसुमगंधाणुवासिएणं संबगपवणेणं काऊण भगवओ तित्ययरस्स तिसलादेवीए य अदूरे गायंतीओ चिट्ठति । . ( PLAM एवं पिय चलिपासणपउत्तदिवोदिमुणियपरमत्या । उध्वदिसावासाओ देवीको इमा तो इंति ॥१॥ मेहंफरा मेहबई, मुमेहा मेहमालिणी । सुवच्छा बच्छमिचा य, वारिसेणा यलाहगा ॥२॥ तो नियरयं उपिएण मेहेण महियलं काउं। गंघलुद्धफुलंधयाउलं पुप्फपरिसं च ॥३॥ जिणपरगुणगणमइकोमलेण मुइसोक्सकरणदक्षेण । अइमि ठियाओ गायंति सरेण महुरेण ॥४॥ . मह पोरत्तिमरुयगढिईओ अट्ठपि दिसाकुमारीओ। वहुपरियणपरियरियाओं एयाओ आगया शत्ति ॥ ५ ॥ नंदुत्तरा य नंदा, आणंदा नंदिवद्धणा । विजया य येजयंती, जयंती अपराजिया ॥६॥ रविमंडलसारिच्छं हत्ये परिऊण दप्पणं ताहे । पुषदिसिमि ठियाओ किर्चिति गुणे जिणवरस्स ॥७॥ अह दाहिणण्यगनिवासिणीसो अट्ठपि दिसाकुमारीओ। नायजिणजम्मणाओ इंति विमाणेहिं एयाओ ॥८॥ समाहारा पन्ना य, मुप्पयुद्धा जसोहरा । लन्छिमई सेसयई, चिचगुत्ता वसुंधरा ॥९॥ फरपछवेण कलि(गहि) भिगारं सुरहिवारिपरिपुन्नं । दक्षिणपासे पहुणो गुणथयणपरा परिवसंति ॥ १० ॥ यह पच्छिमरुयगगया अढेव पुणो दिसाकुमारीओ। भत्तिमरनिन्मराओ इमाओं पविसंति जिणगेहे ॥ ११ ॥ इलादेवी मुरादेवी, पुही पउमापई । एगनासा नवमिया, महा सीया य अट्टमी ॥ १२ ॥ फरफलियतालियंटा पिसहफंदोहदीहरच्छीओ । पच्छिमदिसिम्मि ठाउं धुणंति जिणनाहगुणनिवहं ॥ १३ ॥. ।

अह उचरिकरुयगामिहाणगिरिवासिणीओ अटेव । आगच्छति इमाओ देवीओ दिसाकुमारीओ ॥१४॥ अलंघुसा मिस्सकेसी, पुंडरीकी य वारुणी । हासा सबप्पमा चेव, हिरिदेवी सिरी तहा ॥ १५ ॥ वंदित्ता जिणजपणी पेतुं सियचामरं करग्गेण । उचरदिसिम्मि गुरुयो पुवकमेणं परिवसति ॥ १६ ॥ अह पिदिसिरुयगपत्यवत्यवा चउ दिसाकुमारीजो । चित्ता य चित्तकणगा सतेय सोयामणीनाम ॥ १७॥ नमिउं तिसलादेवीं जिणं च विदिसासु चउमुवि निलीणा । सुंदरपईवहत्या जिणगुणनियहं पगायति ॥ १८ ॥ मज्झिमरुयगढिइजो पुणोवि चत्तारि दिसिकुमारीओ । देवी रुया रुयंसा सुरुया रुयगावई नामा ॥ १९ ॥ आगंतुणं पुषकमेण नाभिं जिणस्स कप्पेति । चउरंगुलपविजं ताहे वियरं परिखणिति ॥२०॥ तं नाभिनारमह तत्य ठावि पंचषण्णरयणेहिं । पूरिति तं समग्गं तदुपरि पीढं च बंधंति ॥ २१ ॥ पीढस्सोपरि हरियालिगं च वियरंचि नीलमणिरम्मं । लोयणआणंदार दिवाए देवसत्तीए ॥ २२ ॥ तयणंतरं तिन्नि कयलीहराई विउचंति, वेसि च मज्झमागे पवरपंचप्पयारमणिविणिम्मियकोट्टिमवलाई विच्छि- तिचिचरंगावलीमणहराई दुवारदेसठवियपुरणकणयकलसाई दिवख्वरहंतसालमंजियामिरामाई दाहिणपुधुत्तरदिसासु तिष्णि चउसालगवणाई विसालाई विरयंति, तेर्सि च मज्झमागे महग्यमणिसंडमंडियाई नियकिरणजालमुत्तिय- सुरिंदकोदंडाई कणगसेलसिलाविच्छिन्नाई तिण्णि सीहासणाई ठविति, तो तित्ययरं करयलपुडेणं तित्वयरज- माणि च पाहाहि पेनूण परमायरेण दाहिणदिसिचाउसालसीहासणे निसियाति, तओ सयपागसहस्सपागतेजेहि पहाणगंधुद्धोहि तेमि सरीरमभंगिति, गंधुपट्टणेणं उपटेति, तओ पुघढिईए जिणं जणणि च पुपदिसिचाउसाल- सिंहामणमि आरोपिऊण गंधोदएण पुप्फोदएण सुद्धोदएण मजिऊण पपरमणिरयणाभरणसंभारेण विभूसियसरीराई फाऊण परमायरेण पुपविहीए उचरदिमिचाउसालसिंहासणे निवेसिति, नवरं नियर्किकरहिं चोहिमयंताओ गोमीसचंदणदारगाणि आणाविऊण अरणिनिम्महणुटिएण जलणेण संतिनिमित्तं होमं च करेंति, नियपभावपरिर- विशयस्मवि मगनो जीयंतिकाऊण रक्खापोद्दलिय पंधिऊण रयणपाहाणगे सयणमूले तार्डिति, एवं मणंति य- सहकुलपपयाऊ अप्पडिहयमासणो हपमु देव । ।गयरोगसोगदुक्यो पणईयणपूरियासोय ॥२॥ इस मणिऊण पहिवा जम्मणगेहे ठपितु जिणजणणि । गायंति जिर्णिदगुणे तिसलापासे समलीणा ॥२॥ इय जम्मस्स य फायपवित्थरो तित्यनाहभत्तीए । येगेण समत्यिजइ छप्पन्नदिसाकुमारीहिं ॥३॥ एत्यंतरे सोहम्मकप्पाहिवइस्म सफस्स सीहासणं चलइ, तपलणेण ओहिनाणेण भगयो तित्थयरस्स जम्मं मुणिऊण समंगम सफो सीदासणाओ उट्टेइ, सत्तद्रुपपाणुगमणपुषयं परमाए भत्तीए तत्पट्ठिोऽवि जिणं धुणिऊण पाइताणी. पाहिबई हरिणेगमेसि देवं आणवेइ-अहो भइ । गच्टमु सोहम्माए सभाए मेपोषपोरपोस जोयणपरिमंडलं युघो- संघट तिरयुचो तार्दितो मदया सद्देणं एपमुग्योसेहि-सको जंबुद्दीपमारहरोत्तसमुभपस्स जिणस्स जम्मणमहिम

फाउं पट्ठियो, ता भो देवा ! तुम्भे सघपलेणं सवपिशूईए सपनाइएहि सवालंकारविभूसाएं दिवच्छरागणेणं परिखुडा
पवरविमाणाई आरूढा मम सयासं पाउन्भवहत्ति, एवं भणिए हरिणेगमेसी देवे देवरण्णो वयणं विणएण पडिसु-
पित्ता तुरियगईय सोहम्मसभाए गंतूण मुघोस घंटे तिकबुत्तो ताडेइ, तीसे य पर्यउनिग्पोसबसुच्छेलंतपडिसहयप-
डिफलणयसेण अन्नाई एगूणाई बत्तीस घंटासयसहस्साई समकालं.रणज्झणारवं काउमारद्धाई, एवं च दिसि दिसि
समुन्मवंतपडिनिग्घोसवहिरियदियंतरो सोहमरुप्पो समुप्पन्नोत्ति । एत्यंतरे-
पंचविहपिसयसेवापमत्तचित्ता समंतओ देवा । तं एगकालवजिरघंटागणगुरुसरं सोउं ॥१॥
तिंति सपओ किंचि (१) फुटवभंडरपसमो घोरो । फालिहविमाणमालापडिफलणचउग्गुणीभूमो ? ॥२॥
आपूरितोष दिसावगासमसिलं चराचरं लोगं । सद्देगसरुवंपिय कुणमाणो निययमहिमाए ॥३॥
संसुद्धमुद्धतियसंगणाहिं भयवेगतरलियच्छीहिं । हा नाह ! रक्ख रक्खत्ति जंपिरीहिं सुपिज्जतो ॥४॥
दणुयइरगसुमरणतुतियसपंठोहकंठरवभीमो । अणिवारियं वियंभइ जयघंटारणरणारावो ।।५।।
इय चिंतावससिदिलियदइयादढकंठबाहुपासंमि । सबत्तो सुरनिवहे जायम्मि विमूढहिययंमि ॥६॥
यणमेत्तस्सऽसाणे समत्थपंटारमि उपसंते । हरिणेगमेसिदेवो भणइ सुरे अवहिए जाए ॥७॥
भो भो तियसा सफो तुम्भे आणवइ जह लहुँ एह । जेण जिणजम्ममजणमहसयो कीरए इहि ॥८॥

श्य आणचियमायनिजण परिमुकासवाचारा । मुणियजिणनाहमजणमहसवा हरिसिया तियसा ॥९॥ तो मजणपोक्सरिणीए अंति, पहुविहजलेण मजणु करेंति। कप्पूरमिस्सचंदणरसेण, आलिंपाहि देहु सुबंधुरेण॥१॥ गइकोमलनिम्मलदूसजुअल, परिहंति पियंभियकंतिपडल । अह कंठपइटियलट्टहार, दूरज्झियकामुयजणवियार ॥२॥ अइसुरहिकुसुमनिम्मपियदाम, नयपारियायमंजरिसणाम । वंधति सुगंधसमिद्ध सीसि, तक्षणकयकुंचिरचारुकेसि ३ मणिमउडफिरणपिच्छुरियगयण, नियरूपमडप्फरहसियमयण । परफढयतुडियभूसियसरीर, तणुकतिपसरपरिभूयसूर ॥४॥ किवि मगरमरालयसन्निसन्न, किवि हरिणयसहसिहिप्पयन्न । आरुदपि फेपि कुंजरि महंति, केपि तुंगतुरए वेगे वयंति ॥५॥ वीणंसुयधिसहस्सरम्म, अवलोयणिमेचह दिनसम्म । आरुहवि चलिय किषि परविमाणि, किंकि णिरवमुहरि महप्पमाणि ॥६॥ सहुलसरहहरिपहिचड़िय, किवि पट्ठियवेगेऽन्नोन घडिय । इय सुरसमूहह सपे पलेण, सुरषद समीपमागय जयेण ॥७॥ पत्यंतरे संमसहस्ससंनिपिठं फरिदमणिपडियसालभंजियामिरामदारदेस अणेगलंयंतमुचाहलमा पररवहरवे- - इगापरिक्सित्वपरंतविभागं रणंतघंटापलीगहुरसरसुहयं पवणकंपमाणनिविडजयपडागापयर्ड सिहरं च तिरियलो- यमहामंदिरस्स फलं व पुषस्यपुनमहापायवस्स तिहुयणसारपरमाणुपिणिम्मियं च सयलविभूइविच्छड्डाखंडमंडा- गारं सोलसमेयरयणरासिघडियं व सुरवइवयणसंभंतपालकामरविउपियं जोयणसयसहस्सविच्छिण्णं पंचजोयण- सयरामुघेहं परविमाणमारूढो अणेगदेवदेविकोडिपरिवुद्धो पत्थिओ पुरंदरो, तो पवणविजदणीए गईए तिरियम- संखेजाणं दीपसमुदाणं मझमज्ोणं नंदीसराभिहाणदीवस्स दाहिणपुरथिमिले रइफरपथए आगंतूण तं दिवं देविद्धि विमाणवित्यारं प पडिसंहरिऊण जेणेय जंबुहीवो जेणेव दाहिणड्डभरई जेणेव भगवओ जम्मणभवणं तेणेव उपागच्छद, तयणतरं च तेण दिपेण विमाणेण तिखुत्तो आयाहिणपयाहिणं भगवओ जम्मणभवणस्स काऊण विमाणं उत्तरपुरच्छिमे दिसिभागे ठवेइ, तओ अर्हि अग्गमहिसीहिं चुलसीइए सामाणियसाहस्सीहि समेओ जत्थ भयवं तित्यपरो तित्थयरजणणी य ताई आलोएइ, पणामं करेमाणो पविसइ, सामि समायरं तिपयाहिणपुवयं बंदद, वंदिचा सविसेसं तिसलादेवि धुणइ, कहं ?- जयसि तुम देवि! सगोचगयणपडिपुन्नचंदनवजुण्दे ।। सुविसुद्धसीठसालीणयाइ गुणरयणवरपरणि! ॥१॥ तिहुयणचिंतामणिकुन्छिधारिए । तं धुवं जगे धन्ना। तुझं चिय सुहफलओ पसंसणिजो मणुयजम्मो ॥२॥ पत्तियमेवेणं चिय तुमए उठघिउव भवनलही। परमासीसहाणं जायासि मुणीसराणपि ॥ ३॥ --

एवं पं धुणिऊण ओसोयणिदाणपुषगं तक्षणविउधियजिणपडिरूवं च ठविऊण तिसलादेवीसमीये सयं पंच सरीरे
पिउपर, तो एगेण परममुदभूगो सरससुरभिगोसीसचंदणपंकपंडुरोयरे करफमले कयप्पणामो सबहुमाणं तित्ययरं
संठपर, एगेण य तस्मैप य पिडिदेसहिओ हरट्टहासकुमुमप्पगासं चामीयरचारुदंड पुंडरीयं धरेइ, दोहि य स्वेहि
भगपो उभयपासेसु सुरसरिवारिप्पयाहविभमे चामरे मंद मंदं चालेइ, एगेण पुरओ ठिओ धारासहस्समीसणं
समुन्धलंतकिरणपडलं सरयसूरमंडलं य दिसिवलयमुजोर्वित पयंडपडिवक्सविक्सेवदारुणं कुलिसमुवहइ । एवं च
पंचरूवेहिं समायरियनिपनियफायपो अणेगदेवदेवीहिं परियरिओ-
संपत्तपावणिचं समत्यतित्योहदंसपपवित्र । अप्पाणं मनंतो हरिसेणंगे अमायंतो ॥१॥
मंदरसेलाभिमुहं फंठपलंयंतरयणपणमालो । पयलंतदिपकुंडजुयलो आखडलो चलिओ ॥ २॥
सिम्पाए दिपाए देवगईए कमेण गच्छंतो। जोयणलक्युपत्र संपत्तो मंदरगिरिंदं ॥३॥
जस्सापहियरूला पडिविवियसिहरकाणणाभोगा । विमलपरिमंडला दप्पणव रेइंति ससिसूरा ॥ ४ ॥
जस्स रमणीययारंजियाई गंधषदेवमिहुणाई । उज्झियनियठाणाई सिहरेसु सुहं परियसंति ॥५॥
नाणाविहफलभरभंगुरग्गसाहाई जत्य रेहति । सघोउयकुसुमसमिद्विसुंदराई तरुयणाई ॥ ६ ॥
किपिणो घ कणगपरिहाणियविको सजणोप अइतुंगो । सुमुणिष एगरूवो जो निथं सिद्धियेत्तं व ॥ ७ ॥

1
,
एगथुन्नयनयमेषगविपरितुनीलकंटो जो । अन्नत्य किन्नरारद्धगेयसुइनिमल कुरंगो ॥ ८ ॥
एगचो मरगयनिस्सरंतकिरणोलिसामलियगयणो । अनत्तो रवितावियफलिहोवलगलियजलणकणो ।। ९ ।।
तत्य एवंविहे मंदरगिरिमि नीहारगोक्खीरहारुजलाए अइपंडुकंवलसिलाए विचित्तरयणप्पमापडलजलपक्खा-
लियंमि अभिसेयसिंहासणे पुधाभिमुहो सुरिंदो उच्छंगनिवेसियजिणो उपपिसइ, एत्यंतरे जिणपुनमाहप्पचलियासणा
ओहिनाणपिन्नायजहहियपरमहा नियनियसेणाहियइताडियघंटारवपडियोहियसुरयपमत्ततियसगंणा तकालविउधि-
यपपरपिमाणारूढा सघालंकाररेहंतसरीरा ईसाणप्पमुहा चंदसूरपर्जता एगत्तीसपि समागया सुरिंदा, कपपणामा
य हिया सट्टाणेसु, एत्य य पत्थाये अयुयतियसाहिवेण भणिया नियदेवा-अहो सिग्धमुवणमेह महरिहं पसत्यं
तित्थयराभिसेयं, तो ते पदिचित्ता अटोत्तरसहस्स मुवनकलसाण अट्ठोत्तरसहस्सं फलहोयमयाणं एवं मणिमयाणं
सुपनरूप्पमयाणं रुप्पमणिमयाणं सुवन्नरूप्पमणिमयाणं भोमेयगाणं अवसहस्सं रगणफलसाणं, एवं भिंगाराणं
पचेयं पत्तेयमसहस्सं विउषित्ता गया खीरोयसमुदं भरिया खीरसलिलेण सयलकलसा, गहियाई उप्पलकुमुयसय-
पत्तसहस्सपत्ताई,
एवं पसत्यतित्थाण मागहाईण परनईणं च । सलिलं महोसहीओ सुकुमारा मट्टिया जा य ॥ १॥
वक्सारसेकुलपपासु सोमणसनंदणवणेसु । अंतरनइहरणसु य जाणि य कुसुमोसहिफलाई ॥२॥

एवं च थुणिऊण ओसोयणिदाणपुवर्ग तक्खणविउवियजिणपडिरूवं च ठविऊण तिसलादेवीसमीवे सयं पंच सरीरे
विउघड, तओ एगेण परमसुइभूओ सरससुरभिगोसीसचंदणपंकपंडुरोयरे करकमले कयप्पणामो सबहुभाणं तित्थयर
संख्येइ, एगेण य तस्सेव य पिद्विदेसटिओ हरट्टहासकुसुमप्पगासं चामीयरचारदंड पुंडरीयं धरेइ, दोहि य रूवेहि
भगवओ उभयपासेसु सुरसरिवारिप्पयाहविन्भमे चामरे मंद मंद चालेइ, एगेण पुरो ठिो धारासहस्सभीसणं
समुच्छलंतकिरणपडलं सरयसूरमंडलं व दिसिवलयमुज्जोर्वितं पयंडपडिवक्खविक्खेवदारुणं कुलिसमुबहइ । एवं च
पंचस्वेहिं समायरियनियनियकाययो अणेगदेवदेवीहि परियरिजो-
संपत्तपावणिज समत्थतित्योहदसणपवित्तं । अप्पाणं मन्नंतो हरिसेणंगे अमायंतो ॥१॥
मंदरसेलामिमुहं कंठपलंयंतरयणवणमालो । पयलंतदिवकुंडजुयलो आखंडलो चलिओ ॥२॥
सिग्घाए दिखाए देवगईए कमेण गच्छंतो । जोयणलक्खुपचं संपत्तो मंदरगिरिदं ॥३॥
जस्सावट्टियरूवा पडिविवियसिहरकाणणाभोगा । विमलपरिमंडला दप्पणव रेहंति ससिसूरा ॥४॥
जस्स रमणीययारंजियाई गंधवदेवमिहुणाई । उज्झियनियठाणाई सिहरसु मुहं परिवति ॥५॥
नाणाविहफलभरभंगुरग्गसाहाई जत्थ रेहति । सघोउयकुसुमसमिद्धिसुंदराई तरुवणाई ॥६॥
किविणो घ कणगपरिहाणिजिओ सज्जणोध अइतुंगो । सुमुणिव एगरूवो जो निचं सिद्धिखेत्तं च ॥७॥

एगत्युन्नयनवमेघगजिपरितुद्वनीलकंठो जो । अन्नत्थ किन्नरारद्धगेयसुइनिचलकुरंगो।।८'. एगची मरगयनिस्सरंतकिरणोलिसामलियगयणो । अन्नत्तो रवितावियफलिहोवलगलियजलणकणो ॥ ९ ॥ तत्य एवंविहे मंदरगिरिंनि नीहारगोक्खीरहारज्जलाए अइपंडकंवलसिलाए विचित्तरयणप्पभापडलजलपक्खा- लियंमि अभिसेयसिंहासणे पुधाभिमुहो सुरिंदो उच्छंगनिवेसियजिणो उवविसइ, एत्यंतरे जिणपुन्नमाहप्पचलियासणा ओदिनाणविनायनहट्ठियपरमहा नियनियसेणाहिवरताडियघंटारपडियोहियसुरयपमत्ततियसगंणा तफालविउधि- यपयरविमाणारूढा सबालंकाररेहंतसरीरा ईसाणप्पमुहा चंदसूरपज्जंता एगत्तीसपि समागया सुरिंदा, कयपणामा यडिया सहाणेस, एत्य य पत्यावे अशुयतियसाहिवेण भणिया नियदेवा-अहो सिग्धमुषणमेह महरिहं पसत्थं तित्थयराभिसेयं, तओ ते पहिलचित्ता अष्टोत्तरसहस्सं सुपन्नकलसाण अट्ठोत्तरसहस्सं कलहोयमयाणं एवं मणिमयाणं मुघनरूपमयाणं रुप्पमणिमयाणं सुवन्नरूप्पमणिमयाणं भोमेयगाणं अहसहस्सं रगणकलसाणं, एवं भिंगाराणं पत्तेयं पत्तेयमद्वसहस्सं विउविता गया खीरोयसमुहं भरिया खीरसलिलेण सयलकलसा, गहियाई उप्पलकुमुयसय- पत्तसहस्सपत्ताई, एवं पसत्यतित्थाण मागहाईण वरनईणं च । सलिलं महोसहीभो सुकुमारा मदिया जाय ॥१॥ वक्खारसेछकुलपवएयु सोमणसनंदणवणेसु । अंतरनइहरएमु य जाणि य कुसुमोसहिफलाई ॥२॥ 7 na

RSS
.
आदाय ताई सीरोयसलिलपडिपुन्नपुत्रकलसा य । अचुयसुरहिवइणो विणयप्पणया समप्येति ॥ ३॥
अह सो अधुयदेविंदो दण अभिसेयसमग्गसामग्गिं जायहरिसो सिग्घमासणाओ उद्वित्ता दसहि सामाणिय-
सहस्सेहि तायत्तीसाए तायत्तीसेहिं चउहि लोगपालेहिं तिहिं परिसाहिं सत्तहिं अणिएहि सत्तर्हि अणियापई हिं
चचालीसाए आयरक्खदेवसहस्सेहि संपरिबुडो तेहिं. विमलतित्थुत्यखीरनीरपरिपुन्नेहि विमलकमलपिहाणेहि
गोसीसचंदणपमुहपहाणपत्थुगन्भिणेहिं सवोसहीरससणाहेहिं बहुसहस्ससंखेहि महप्पमाणेहिं फलसेहिं विधि-
एहि साभाविएहि य परेणं पमोएणं भगवओ भुषणिकचंधवस्स चरमतित्थयरस्स जंममज्जणमहसवं काउं समुवहि-
ओचि । एत्यंतरे चिंतियं सुरिदेण, जहा-
लहुयसरीरचणओ कहेस तित्थेसरो जलुप्पीलं । सहिही सुरसत्येणं समकालमहो सिविजंतं? ॥१॥
एचियकुंभजलुप्पीलपेलिगो गरुयगंडसेलोऽपि । पल्हथिंजा नृणं किमेत्थ जुत्तं न याणमो? ॥२॥
इय एवं कयसंकं सर्फ ओहीऍ जिणपरो नाउं। पालइ मेरं चलणंगुलीए बलदसणठाए ॥३॥
तचालणे य-चंगतुंगिमरुद्धगयणग्गपरिकंपिय, सिहरसयकडयांततडवियडविहडिय ।
टलटलियटोलोपलविच्छिन्नटंकदोचडविनिवडिय ॥१॥
कंदरगयकेसरिपिहियगलगजियरवभीम । पवियंभियचाउदिसिहि पडिसय निस्सीम ॥ २ ॥

तथा-पलिरमंदरभारसंभग्गसिरनमिरमुयगाहिया दूरमुगदुद्धर परायलु,विलुलंतकुलसेलगणु तुट्टषु डोलिओ सिडला उस्सिखलभयभरविहुर उद्धयसुंडादंड अनिवारण दिसिधारणवि गमणि पयट्ट प्रयंड ॥ ४ ॥ खुभियदारुणमच्छकच्छवयपुच्छच्छडताडणेण उच्छलंतकल्लोल-संकुलगयणंगणविगयसिहमुकमेरवियरंतमहिजल । अइयेगप्पणप्पहय इल्लियसयलसमुह । नजद जगोलण मणिय चाउदिसिहि रउहु ॥ ५ ॥ सूरससहरतारयाणपि विवरंगुहपठियई तक्षण सबई विमाणई, भयभीएण सुरगणेण अइजवेण उज्झियसगणई। विमणमणुसुरवहुनिवहु जाउ विसंतुलचेगु, मरगासंकिउ खयरजणु गिरिकंदरिहिं पाहु ॥ ६ ॥ एवं पियंममाणे तिहुयणसंखोहे पंचनमोकारसुमरणपरायणे चारणमुणिगणे विविहाउहनिवहमणुसरंते अंगरक्खन सुरसमूहे पयंडकोवुद्धमरमीमो घडियनिडालभिउडिभासुरो करकलियकुलिसो सुराहिवो भणिउमाढतो-अहो सो एस संतिकम्मसमारंभेऽपि यालसमुलासो भोयणपढमकवलकपलणेऽवि मच्छियासनिवाओ पुनिमाचंदपामुग्गमेषि दाढाकडप्पदुप्पिच्छो विडप्पागमो सयलमंगलालयस अणप्पमाहप्पपलणिहाणस तित्येसरस्सवि जम्मणमहसव- समए परियो विग्यो समुपहियो, केण पुण अकालकुश्यिकतसंगमूसुएण देयेण दाणवण य जक्खेण रक्खसेण नियमुयसामत्मवित्यारदसगट्टयाए या जिणमहिमावलोयणमच्छरेण या भुवणसंखोहदंसणकोजहलेण वाकओ हवेजत्ति जायसंसओ गोधिनाणं पउंजा । तो दिवनाणमुणियजिणधणचंपणुकंपियमेश्वइयरो तक्षणसंघरियकोयुगमो

sa-
निदियनियकुवियप्पो खामिऊणं बहुप्पयारं भगवंतं जिणेसर पाणिपरिगहियकलसे तियसे भणिउमाढत्तो-
भो भो चिहा-
जद सिरिरिसइजिणिदो ण्डविओ पुषि इहेव तियसेहिं । तह चरिमतित्थनाईपि न्हयह मोतूण कुषियप्पं ॥१॥
पसरूपपलचिव निमंतं जेण सपजिणनाहा । तणुगुरुलइयत्तं पुण न कारणं वीरिउल्लासे ॥ २ ॥
एवं च सुरपझ्ययणाणंतरमेव समकालं निवडियं सयलकलसेहितो सारयससिमऊहजालं च गयणसुरसरिजलपडलं
य तुसारहारधवलं जिणोपरि सीरोयहिजलं, एवं च पपट्टे जिणाभिसेगे-
दुंदुहीपउहभभाहुडुप्ताउलं, वेणुवीणारघुम्मिस्सहयमद्दलं ।झलरीकरडकंसालरवबंधुरं, पोरगंभीरभेरीनिनायुद्धरं ॥१॥
काहलारायसंपद्धखरमुहिसरं पूरियासरासरवुत्थरवनिम्भरं ।
पलयकाले च गचंतपणदयं, ताडियं सुरेहिं चाउविहाउज्जयं ॥ २॥
हरिसभरनिष्भरुभितरोमंचया, केपि संथुणहि जिणु तियस नचंतया।
अपरि वरसुरहिं मंदारकुसुमुकर, मुयहिं गंधषमसलारलीकम्वुरं ॥३॥
केपि फोर्डिति मल्लप तिवई सुरा, सिंहनायं च मुंचंति हरिसुद्धरा।
कुणहिं गलगजियं अवरि यहेसियं, केवि र किर रासयं दिति करणंचियं ॥ ४ ॥

अनि हरिसेण विरईति गलदरं, केपि मुट्ठीहिं ताडिति विस्समर। केइ कलसे य खीरोयजलपूरिए, तक्खणं निति तियसाण हत्यंतिए ॥५॥॥ इय जहिं सुरसंघेण निहणियविग्घेण यहिजइ सघायरेण । तहिं जिणवरमजणि भवभयतजणि किं वन्निजइ मारिसिण? ॥६॥ जिणाभिसेगे य पट्टमाणे सपे सुरिंदा छत्तचामरधूयकडुच्छ्यपुप्फगंधहत्या पुरओ पमोयपुलश्यंगा आणंदवियसि- यच्छा लिया। अह अयसुरेसरे जिणं पहविऊण विरए पाणयाइणो देविदा नियनियपरियारपरियरिया महाविम- विणं सोहम्माहिवई मोत्तूण तीसंपि कमेण जिणं अभिर्सिचंति । तयणंतरं च ईसाणिदो भयवंतं उच्छंगे धरितो सिंहा- सणे निसीयद, सोहम्माहिवईवि चउदिसि तित्ययरस्स चचारि धवलपसहे संखदलुज्जले रमणिजसरीरे विउधइ, तेसिं च अट्ठसिंगरगेहितो अखीरोयसलिलधाराको उड्डे गयणंगणगामिणीजो पुणो अहोनिवडणेण एगीभूपाओ काऊण जिणुत्तमंगे संठवेइ, अन्नेहि य पहुएहि खीरोयकलससहस्सेहि अमिसिंचद, एवं कमेण निवचिए मजण महू- सवे परमपमोयमरपुलइयंगो सोहम्मसुरनाहो सुकुमालगंधकासाईए जिणदेहं लूहिऊण गोसीसचंदणुम्मीसधुसिमेणं अंगमार्लिपइ, सियसुरभिकुसुमेहि पूयायित्यरं विरएइ, सदालंकारविभूसियं च करेइ, पुरो य ससिकलाघवलेहि अक्वेदि दप्पणभदासणपद्धमाणकलसमच्छसिरिषच्छसत्थियनंदावत्तलक्सणे अट्ठमंगलके समालिहइ, वउसतिलयकण- वीरकुंदमलियासोयचूयमंजरिपारियायपमुदं पंचपण्णकुसुमनियरमाजाणुमेचं मुयद, नाणाविहमणिमतिविचित्तदैदेणं पहरामयकडन्छुपणं पवरगंधामिरामं घूवमुक्खिवइ, पजलंतदीवियाचकालमणहरं आरचियमंगलपईवं च समुत्तारेह, एवं च कमि सपकायचे हरिसुकरिसनमिरसिरनियडियकुसुमच्चियमहीयलं कोमलमुयमुणालजंदोलणमणिकंमणरवा- उलं उन्मडकरणगरिखोलिरमुचावलिकलाययं तयणु सुरासुरेहिं सवायरेण जिणपुरओ पाथियं, नचिऊण भत्तिभर- निन्मरा भयवंतं थोउं एवमारद्धा- जय मुवणतयचंदिय ! लीलाचलणग्गपालियगिरिंदं । भवकूलमज्झनिवडतजंतुनित्धारणसमत्य ॥१॥ परमेसर सरणागयपरूढदढवजपंजर जिर्णिद । वम्महकुरंगकेसरि मच्छरतमपसरदिवसयर ! ॥२॥ सर्थ चिय सिद्धत्यो कह न सामिय! जहत्यनामत्यो । चिंतामणिसारिन्छो जस्स सुओ तं विसालच्छो ॥३॥ अचंतमपिरइपरायणंपि आइपुन्नपंतमप्पाणं । मण्णेमो जिण! जं तुज्झ मजणे एवमुपयरिया ॥४॥ भई मारहखेत्तस्स नाह ! तं जत्थ पाविओ चम्मं । घरणीवि वंदणिज्जा जा वहिही तुज्झ कमकमलं ॥ ५ ॥ जइ तुह पयसेवाए जिर्णिद ! फलमत्यि ता सया कालं । एवंविहपरममहं अम्हे पेच्छंतया होमो ॥६॥ इय उपिदेयनिकायसामिणो जिणवरं धुणेऊण नियनियठाणेसु गया मो सोहम्ममुरनाद, गए म सट्टाणं देविंदे सोहम्माहिवई कयसबकायब्वो जिर्णिदं करसंपुडेणा गहिऊण अगदेवकोडाकोडिपरिवुडो गंतूण जिण- जम्ममि पडिरूवं ओसोवर्णिच अवणिचा तिसलादेविसमीपे निसियावेह, एगं च पपर देवदूसजुयलं कुंडलजुयलंच ऊसीसामूलंमि ठयेइ, एगं च पंचपनियरयणपिन्छिचिमणहरं जचकंचणविणिम्मियं लंवंतमुचाइलायचूलयं लंबूसयं भगयो अभिरमणनिमिचं अपलोयंमि ओलंबेइ, जं अवलोयंतो जिणो सुहेण चक्खुक्खेवं करे, तो सक्को वेसमणं आण-जहा भो। सिग्षमेव पचीसं हिरनकोडीओ पचीसं सुवनकोडीओ वचीसं नंदाई बत्तीस भहाई अनाणि य विसिवाणि मगयो जम्मणभवणे उवणमेहि, सोऽवि भगदेवहि सर्व तहत्ति निषत्तेइ, पुणरवि देविदो निय- तिपसहितो सवय एवं उग्पोसावेइ-भो भो भवणवइयाणमंतरजोइसियमाणिया देवा देवीओ.य! सुणंतु भवतो-जो किर तित्ययरस्स तित्ययरजणणीए का असिवमणिर्टी काउं संपहारेही तस्स अवस्सं अजगमंजरिन उचिमंग सहस्सहा तडित्ति फुटिहित्ति, एवं च सव्यं काऊण विदि भगवंतं पणमिऊण उप्पइयो नीलुप्पलसागलं गयणं पुरंदरो ॥ मह उग्गमि दिणयरे पगासीभूयासु सयलदिसासु पजिएसु गंभीरघोसेसु जयतुरेसु सुहपडिबुद्धा तिसला पेण सध्यालंकारपिसि पवरसुरहिपारियायमंजरीपरिमलमिलंतालिपलयसामलियसरीरं सुरहिगोसीसचंदणरस- कयंगरागं जिणेसरं, ओ य सिद्धत्थनरिंदो सहरिसपधाविएण चेडीजणेण साहियतिहुयणच्छेरयरूवसुयजम्ममहसयो सीनमरस अवणियदासत्तमायो भासचवेणिपंछियत्यसमत्थरयणरासिदाणजणियाणंदो भणइ, जह-भो पुरिसा गन्छह तुम्मे सत्य नयरे तियचउक्कचञ्चरेसु कयवरायणयणपुव्ययं वारिवरिसपसमियरयमणहरेसु कुंकुमर्पिजरियधर- णियलेसु कुणह पंचप्पयारपुप्फपुंजोपयारं, अगुरुतुरुककुंदुरुक्कधूपधूमधयारियदिसिमुहाओ पइट्ठह ठाणे ठाणे कणग- धूवपडियाओ, पपरमणिमुत्ताजालरेहतमज्झमागे नततरुणीचरणकिंकिणीकलरवाऊरियदिसिमुहे गायंतगायण- जणे ऊसियविपिहवेजयंतीसहस्सोक्सोहिए समंतो समुत्तुंगथोरथंभावलीसुसिलिट्ठलहाववद्धे मंचाइमंचे संचपहा पडिमवणदुवारं च पिसिठ्ठपइट्वाणगपइदिए सहस्सपत्तपउमपिहियाणणे कुसुममालुम्मालिए सरसचंदणपंकपंडरि- ओदरे विमलसलिलपुन्ने पुन्नकुंभे निवेसह, सयलपएसेसु य कहगतालायरनउपेच्छणयाइ पयट्टावेह, नयरदुवारेसु य नवचंदणमालाउ पंह, जयसहस्सं चफसहस्सं च उम्भवेह, उस्सुकं उफर अचाडभडपर्वसं ययगयधरणिजं माणवु- विजुत्तं विमुमचारगागारनिरुद्धापराहकारिनरनियरं पुरं च कारयेहत्तिं, जे देवो आणवेइत्ति सविणयं पडिसुणि- ऊण वयणं गया पुरिसा, सविसेसो य साहिओ नरिंदाएसो, तओ- हरिसपणचिरतरुणीकरंगुलीगलियमुद्दियाजालं। जालुब्मडघयमदुसित्तसंतिहोमानलाउलियं ॥१॥ आउलियचित्तमग्गणघणलामनिमिचपिहियहलवोलं । हलवोलसवणधारियनरवाइजणदिजमाणघणं ॥२॥ घणपियरणसुपणीकयनिहाणपफ्राित्ततियसतवणिज । तवणिजपुंजपिंजरचीणमुयचिंधसयरम्मं ॥३॥ रम्ममहीयलविलिहियपसत्यसत्थियसहस्ससोहंत । सोमंतकंतपरवरनरजणकीरंतमंगळ ॥ ४ ॥ .

मंगलरिणवाउलपुरोहियारद्धदेवपापूर्य । प्यापलिविक्खेवणपीणियनिस्सेसपक्तिगणं ॥५॥ गर्णणाइतसमुच्छलतमहिंदूररूढनिहिनिवई । पहचपिरत्तपसंतलोयपारमियविलासं ॥६॥ लामुखासिरफुटरिनारिपारदपपरीगीयं । गीयविपक्सणगायणमुस्सरसरपूरिसदियंत ।। ७ ।। पय कुंडग्गामपुरं सवाहिरमंतरं समचेण । तिस्थाहियजम्ममहसर्वमि जायं सुरपुरं च ॥८॥ एवं च पुरंमहसये पयट्टे समाणे सिद्धत्थनरिंदो पहाओ कयालंकारपरिग्गहो नियंसियमहग्यपहाणवत्यो निसपणो अ. त्याणमंडये, एत्यंतरे समागया मंतिसामंतसेछिपमुहा विसिटलोया, निवडिया चलणेसु, भणिउमाढत्ता य-देव! विजएणं धणागमेणं रज्वपित्यारेणं सरीरारोगत्तणेणं बद्धाविजह तुम्भे, जर्सि तिदुयणेकचूडामणी नियकुलनहयलमियंको एसो पुत्तो पसूओत्ति जंपिऊण समप्पियाओ तेहिं पपरकरितुरयरयणरासीगो, राइणावि ते सम्माणिऊण पुप्फवत्यगंधालं- काराइदाणेण विसजिया नियनियट्ठाणेस, सणंतरेसु य दंसणूसुओ पत्यायमुवलन्म पत्थियो उहिओ अस्थाणाओ,गओ यमणिकुटिमलिहिजमाणमुरंगरंगावलीसत्थियं दुपारदेसनिवेसियलोहरक्खं उन्भषियमहंतमुसलजूसरं विपिहरक्खा. परिक्वेवसस्सिरीयं जिणजम्मणभवणं, दिहो य तत्थ रयणरासिघ सरयदिणयरोष एगट्रियसघतेयपुंजोध समुज्जोइय- मंदिरमंतरो जिणपरो, तं च दद्रूण चिंतिउमाढतो-अहो पढमदिवसजायस्सपि अपुषा सरीरकंती अनण्णसरिसरू- वसंपया अविभावणिज लायपणं निम्मेरसुंदरं अभग्गं सोहग्गं, ता सघहा पुण्णपगरिसागरं मम फुलं जत्य पसूयमेवं- ।

विहं धुत्तरयणति विभाविऊण मणिया तिसलादेवी- पेच्छमु नियसुयपसरतकतिपमारपिजियपहपडले । कजलसिहापदी परिगोवितोच अत्ताणं. ॥ १॥ युष बासोवि मए दिट्ठमिमं मंदिरं विसालच्छि। किं तु पमोयमियाणि किंपि असरिच्छमायहई ॥२॥ संयुरिणयचामीवरचण्णयसरिसेण कंतिनिवहेण । एगसरूवा कीरति उभयगिहचित्तभितीओ ॥ ३ ॥ इय एयमाइकहाहिं नरिंदो देवी य विगमिऊण भगवओ पढमदेवसिय ठितिवडियं करिति, तइयर्दिवसे य तरुणतरणितारावित्रिवाई सेंति, कमेण य जाए छठुवासरे रायकुलसंवहियाहि अविणलट्ठपंचिंदियाहिं नीरोग- सरीराहि जीवंतपाणनाहाहिं कुंकुमकालितवयणकमलाहि कंठकंदलावलंबियसुरहिमालइमालाहिं कुलविलयाहिं अच- तजायचित्तसंतोसाहिं जागरमहसवं पयट्टेइ, आगए य एक्कारसदिवसे जहाभणियविहाणेण सुइजायकम्ममयणेति, वारसदियसमि नाणाविहवंजणसमेयं बहुप्पगारखंडखजपरिपुन्नं विविद्दपाणयपरियरियं सुगंधगंधट्टोयणसूयसंपन्न रसवई निधनाति, तयणंतरं कारियण्हाणपिलेवणालंकाराणं नायखत्तियाणं पणयजणपुरप्पहाणलोगाणं परमायरेण भोयणं पणाति, खणंतरेण य आयन्ताणं सूइभूयाणं वीसत्थाणं सुहासणगयाणं तत्थ गंधमलालंकारेहि सम्माणियाणं तेसिं पुरजो सिद्धत्थनराहियो एवं चयासी-भो भो पहाणलोया ! पुर्वपि मम एस संकप्पो समुप्पज्जित्था जहा-जहि- वसं.एस क्लमारो देवीए. गम्भ संकेतो. तदिवसाोपि करितुरयकोसकोटागाररज्जेहिं. मुदिसयणपरियणेहि परम धुहिमहमुपागओ, जो मए एयस्स पद्धमाणोति नामधेयं कायति, तमा इयर्णिपि तुम्ह समक्खं एयमेष नाम हवउत्ति, तेहि भणियं-देव ! जुत्चमेयं, गुणनिष्फननामधेजे विजमाणमि कीस न जहट्ठियमभिहाणं कीरइत्ति, एवं तेहि जपिए पइद्वियं जयगुरुणो बद्धमाणोत्ति नामं, जाओ परमप्पमोओ, पुरंदरेणावि जयलो भयमेरयोयसग्गेईि खंतिखमो य इतिकाऊण वरं महावीरोचि नामधेयं से कयंति, इय निवत्तियाभिहाणो सुरसंकामियकामियपवर- रसाए निययंगुलीए पाणेण फयमोयणकाययो जयगुरू पंचहिं धापीहिं परियरिओ अंतेउरीजणेण सायरं चेय ला. लिजमाणो अम्मापियरेहिं बहुप्पयारं चरणचंकमणं काराविजमाणो चेंडचडयरेणं पइक्षणमुलाविजमाणो सायर देवदेशीविदेण यजुयासिज्जमाणो निरंतरं गीएहि गिजमाणो पादेहिं पढिबमाणो चिचेहि उपलिहिजमाणो दसणू- सुएहि लोएहिं अहमहमिगाए पलोएजमाणो गिरिकंदरगउच कप्पपाययो पहिउमारतोत्ति कमेण य पडिपुन्न- सरीरावययो तायिच्छगुच्छसच्छहपरूढसिणिद्धमुद्धरुहसिहंडो विसुद्धपबुद्धवुद्धिपगरिसागिट्टलट्ठभासाविसेसविसारओ पडिपुन्नसुयसायरपारगामी भोहिन्नाणमुणियचक्षुगोयराइकंतवत्थुवित्थारो अतुच्छसुइनेवत्थधरो सपललोयलोयणाणं- दजणणं देसूणद्वयरिसपजायं कुमारत्तणपणुपचो समाणो भययं बालभायसुलहत्तणओ फीडारईए अणेगेहि समय- एहिं मंतिसामंतसेहिसेगावइसुएहि खेड्डविहिवियफ्खणेहिं समं पारद्धो रुक्खखेड्डेण अभिरमिङ, तत्य य एसा वक्त्या-जो रुक्खेसु सिग्धं आरुहाइ उचाइ य सो सेसाई डिभाई पट्टीए भारहिऊण बाहेइ, इभो य सोहम्मे ।

- देवलोए सोहम्माए र गए अणेगदेवकोडिंपरिवुद्धस्स सहस्सनयणस्स पुरओ जायतेमु तियसेहिं समं विविहसमुल्लासु धीरतणगुणयन्त्रणपत्यावे मणिय पुरंदरेण-भो भो मुरा अपुचं किंपि भयो वद्धमाणसामिस्स चालत्तणमणुपत्तस्सवि धीरत्तणं सरीरपरफमो य, जं न तीरइ फेणावि पलपगरिसफलिएण देवेण दाणवेण वा सयमेव पुरंदरेण वा भेसि, परफमेण या पराजिणिउंति । एवं च निसामिऊण एगो सुरो अर्थतकिलिचित्तत्तणओ अतुच्छमिच्छत्तुच्छाइय- विवेयत्ताओ य चिंतिउमारतो, कई १- जह तह जंपियंरम्म सच्छंदुहामचिट्टियसणाहं । मुक्कापवायसंकं धन्ना पाति सामित्तं ॥१॥ र्फि संमविज एवं जं वालंपिहु न सोभिउं सका । अविचिंतणिज्जमाहप्पसालिणो देवदणुयइणो? ॥२॥ अहया हत्यट्टियकंफणस किं दप्पणेण परिमिणणं १ । गंतूण सयं चिय तस्स धीरिमं लहुं परिक्खामि ॥ ३॥ एवं संकप्पिऊण जन्य सामी अभिरमइ तत्य आगंतूण तरुवरस्स हिडओ सोमणत्थं एर्ग महापमाणसरीरं अंज- णपुंजगवलगुलियापडलकसिणप्पभोलिसामलियवणनिगुंज तंवचूडचूडाइरेगरतलोयणं विजुदंडचंचलललंतलोलजी- दाजुपलं उकडकुडिलवडुलकपखडफडाडोक्करणदच्छ जुगक्खयखुभियसमीरघोरपोस .अणाकलियपयंडरोस्वेग तुरियगमणं संमुहर्मितं दिपमहापिसं सम्परूयं विषयद, सामीवितं तहारूल लीलाए अवलोइऊण जुनरजुखंडं व वामहत्येण उई दूरे निन्युमइ, ताहे देयो विचिंतेइ-एसो एत्य न ताव छलिओ । अह पुणोऽपि सामी तिसएण अमिरमइ, सो य देवो घिहिममवलंविऊण आगामियमवायमविमाऊण य बालयसवं विउविजण सामिणां सद्धिं रमिउमारद्धो, अह जिणेण वियफ्षणतणो पराजिया सचेऽवि वालगा पट्ठिए समारुहिऊण समाढत्ता वाहिलं, अह पाहिपमु सयलेसु तेसु समागो मुरकुमारस्सवि पारओ, पणामिया तेण सहरिस पट्ठी, आरूढो य तत्थ पद्ध- माणसामी, तओ सो देवो सामिभेसणठं तं पिसायरूवं विउवित्ता पयहिउमाढतो, केरिसं पुण तस्स एवं?-परफ- रसा सूपरपालसन्निभासे केसा पडीसंठाणसंठियं उत्तिमंग उहियाकमलखल्लयमझं निडालपटुं कपिलजलिलोगामो ममुहाओ, मरुक्षयगंभीरं फुरंतपिंगलपभाजालं लोयणजुयलं, जमलचुलिमहलं चिविडं च नासापुडं, रुंदगिरिकंदरा- गारं कवोलमंडलं, घोडगपुच्छसच्छहाओ दाढियाओ, करहस्स व दूरपलंविरं ओट्ठजुयलं, कुंजरस्स व बाहिं निग्गया कुडिलभीसणा दसणा, अनिलंदोलियपडायच चंचला निसियकरवालदीहा जीहा, सुफखाणुसरिसा कंधरा, कोडिगा- शुरूपाओ दोवि वाहाओ, मुप्पचप्पडं पाणिसंधुडं, सिलापुचगापमाओ करंगुलीओ, पुराणसिप्पिपुडरुक्खा अंगुलीणं नदा, पयडनसाजालजडिलं पसुयंतराले पसुत्तघोरतपिसहरं उरट्टिपुंजरं, अलिंजरागारं उयरं, मुढिगेज्झा ठाणट्ठाणभग्या फडी, पालुंकीफलपलंपिरा वसणा, करिवरंगप्परूढं मेढं, दीहवीमच्छाविवन्नरोमावलीपरिसितं तालतरुदीहरं जंघा- जुगं, नीसाहपत्थरविच्छिन्ना चरणा, बुद्दालदारुणा चरणंगुलीणं नहा । अपि य- विगरालविउंपियययणकंदरग्गिरियजलणजालोहं । चलणतलपहयभूयलचालियपासायसिद्दरग्गं ॥१॥ , पापसारिणीहवरमुखपठाराउिपसूररहपसरं । परिमुफमतदृट्टहासपायरियदढदाई ॥२॥ कंटपरिपतरितगपीमाउसरटपणमालं । नउटकयकण्णपूरं जन्मोदयायमहागप्पं ॥ ३॥ उपधिपपिपणम्पनिपसणं रहिरमंगउिचतणुं । आपोरजराजजाजयगरपरिषदसंपतलं ॥१॥ पागमयमुरतं नवंत फारूति पहमंतं । उष्टिं च करिते मीराणसदेण भामंतं ॥५॥ इप सम्म मीरा जिगपरेण ठ्ठि महापिसापस्त । पदयणपिपद्यमाणं रूपमसिमेहतममामं ॥६॥ सलो मुपिपाइपरपियारेण विषेण सपरा असमवेण सो पहजो हेठाए पढिाटुंमि मुट्ठीए, करयलिसजणि. यारामिपानोर रिममारसंतो मुडधि पत्तो मदहचणं, निरवफमफायतणो पेव न सयमिकरमुयगमो, नवरं निरिएपगुरादिगणो जापपायावो नियरियगुन्नियंगो सपापरं पणमिऊण जिणं पढिउमाढचो- हादुद्दा तातोपनाह! एवं मए समापरियं । सर्वपि न सदहियं सहस्सनयणस जं वयणं ॥१॥ सम्मऽणुरूपं गंपर संपचोऽहं फलं हम भीमं । अवनियगुरुपयणाण अहव किर केभियं एवं? ॥१॥ गंगारमामयमपि जो तं पिपगि देप! टीलाए । महारिसे भयकरे तुह तस्म होज का गणणा? ॥२॥ पपा-पटपंगुठिचानियापपसेठ रोलियमहामहिगोल । जस्म फिर बाललीलाइयपि वित्तं पमोड ॥१॥ तत्सरियस नालोचनाद ! जो रिमं न पाणामि । सो नाममेमोरिवरिपुरोन उप किरिवाए ॥२॥ - एवंविहस्स दुविणयविलसियं राममु एकवारं में । पयइएऽपि हु जे पणयपच्छला हुंति सप्पुरिसा ॥३॥ इय सामिचा मुवणेकवंधवं पणमिऊण सोतियसो । गयणयलं उप्पइओ चलंतमणिकुंडलाभरणो ।। ४ ।। भयपि सणं एफ कीलिचा ताहि ताहि कीलाहिं । चेडसुहडंगरक्खेहि परिचुडो नियगिहमि गओ ।। ५ ।। अह समहिगऽवच्छरपजाए जयगुरुमि जायंमि । हरिसियमणो नरिंदो तिसलाए पुरो इमं भणइ ॥६॥ देवि! कुमारो संपइ गहणसमत्यो फलाफलायस्स । पट्टा ता उपणिजउ लेहायरियस्स पढणत्यं ॥७॥ श्य भणिए देवीए जएफनाहो महाविभूईए । छह विओ पसत्पतित्थुत्थसलिलभरिएंहि कलसेहिं ।। ८ ।। नासानीसासोझं चक्युहरं हरिणलंगणच्छायं । परिहाविओ य पवरं सुकुमार देवदूसजुयं ॥९॥ मणिमउउकउयकुंडलतुउियपमोक्सहिं भूसणेहि च । सुरवरसमप्पिएहि अलंकिओ तक्सणं चेव ॥१०॥ सिद्धत्थनरिंदेणवि.नीसेसफलाफलापकुसलमई । अज्झायगो महप्पा पाहरिओ निययभवर्णमि ॥ ११ ॥ एग महप्पमाणं ठवियं सिंदासणं च तस्स कए । अन्नं च थेववित्थरमुवणीयं जयगुरुनिमित्तं ।। १२ ।। अह जाय नोवणिजद सामी अज्झावगस्स पढणथं । सफरस ताव चलियं सिंघासणममलमणिरुहरं ।। १३ ।। ता मोहिनाणं मुणिउं जयनाहपढणयुत्वंतं । चिंतेइ अहह मोहो कह विलसइ जणणिजणगाणं १ ॥ १४ ॥ जं सयलसत्थपरमत्यजाणगं जयगुरुपि पढणत्यं । अदायगस्स संपड़, समप्पि अभिलसंतित्ति ॥ १५ ॥ - - सको इय तितो आगंतूणं महप्पमाणमि । सिंहासणंमि उविडं नाहं परमाएँ भत्तीए ॥१६॥ पंदिता जोडियपाणिसंपुडो सदसत्थपरमत्यं । आपुच्छिउं पवत्तो सामीऽविय चोत्तुमारो ॥ १७॥ सोऽपि उपज्झायो परमं विम्यमुबहतो त कहितं एगग्गचित्तो निसामेइ, जणणिजणगाइणो य विम्झियमणा जाया। अह महसत्यपयत्ये कहिऊण ठिो, ताहे सक्केण साहियं तेर्सि-जह जाइसरणाणुगो आगन्भवासाओऽपि नाणत्यपरिग्गहिमो एस भयवं, पाणिपइद्वियं लट्ठमणि व सधं यत्युं नियमईए मुणइ, ता किमेवं अणत्यो सरंभो फनो ?, एयमायनिऊण विम्हियमणा परं पमोयमुवगया जणणिजणगा, पुरंदरोऽपि जिणं नमिउं दिवं गो, तेण पुण उपन्झाएण जे केऽपि पयत्या भयपओ यागरेतस्स सम्ममवधारिया तयणुसारेण सुसिलिटुं विरइयं इंदयागरणंति । भय- पंपि निम्यसम्गं फगेण पचो तरुणतणं, तयणुभावेण य तस्स मुसिणिद्धसुहुमकसिणकुंचिरकेसपासण विराइयं छत्ता- गारमुचिमंग, सवणमूलाचलंविणा नलिणेणं च नयणजुयलेणोक्सोहियं ययणं, अयंतसस्सिरीएण रयणेणं व सिरिवच्छेण पसाहियं फणयसेलसिलापिठुलं यच्छरपलं, गंभीरदक्षिणायचाए सप्पुरिसचित्तवित्तीयप नाभीए अलंकियं झसाणु- रूपमुयरं, हंसतणुमहकोमलेहिं लोमेहिं फरिकराणुरूपं मंडियं जंघाजुयलं, अंगुलीदलग्गविप्फुरंतनहापलीए चिंताम- णिपरंपराएप सोहियं जयपडागामगरमच्छाइलक्सणलंख्यिं चरण कमलं । म च-मापिरमपायमासंकिऊण मने जिणस्स पढमंपि । हिययाओ नीहरि ठियं व केसेसु कुटिलतं "५१ ॥ .

। रागोविहु येवुप्पन्नपणयभावोऽपि भाविभयभीओ । वाढं कुणइ व वासं करचरणतलाधरतलेसु ॥२॥ एवं च भययंत तरुणचणमुवयं रूपविणिजियदेवदाणविंदसंदोहं नाऊण सेसमहीपईहि नियनियधूयापाणि- गहत्थं पेसिया परगपुरिसा सिद्धत्यनरिंदसमीवे, विनचो य तेहिं राया, जहा–देव ! अम्हे बद्धमाणकुमारस्वाइरेगरं- जियमणेहिं नरिंदेहि अप्पणप्पणधूयावरणत्यं तुम्ह सगासे पेसिया ता साहेह किमिह पयुत्तरं १, रत्ना जंपियं-सम्म- मालोचिऊण कहिस्सं, वचह ताप तुम्भे निययापासेसु, एवं भणिए अवता ते पुरिसा, नरिंदेणवि साहिओ एस वइयरो तिसलादेवीए, एयं च आयनिऊण हरिसभरनिन्भराए जंपियं तीए-देव! तुम्ह पुत्तपसाएण पापियाई मए पापणिजाई, अणुभूयाई अणणुभूयपुषसुहाई, जइ पुण इम्हि तस्स वीवाहमहूसवं पेच्छामि ता कयकिचा होमि, रना युत-जद एवं ता देवि वयसु कुमारसमीयं, पन्नवेसु य तं विवाहनिमित्तं, देवीए भणियं-महाराम! न जुज्जइ पढनं चिय तत्य मह गंतुं, लजापहाणो हि कुमारजणो होइ, ता सिक्सविऊण पेसिजंतु तप्पणइणो, एवं युत्ते रत्ना पेसिया कुमारसमीये पाणिग्गहणपडिपजावणत्यं पणइणो, तेहि य गंतूण सविणयं जयगुरुणो साहिओ तदादेसो, तं सोचा भगवया भणियं-भो महाणुभाव! किं न मुणह मम चित्तविति? नोवलक्खह विसयविरागं? न जरणह गिहवासपरिहरणाभिलासं? जेणेयमुछयह पाणिग्गहणविसए, तोहि भणियं-कुमार! मुणेमो सघं, किंतु अणुपत्चणिज्ज अम्मतायाण वयणं अलंपणिज्जा नियपणइणो, न खलु दुल्लहो पच्छिमकाले गिहपरिचायभायो, न यावि

पुण्णमणोरहा पडिलिस्सति पुणो तुम्हामिप्पेयं अम्मापिउणो, भगवया भणियं-पाणिग्गहणमंतरेणावि पुचं चिय
अम्भुव गयं मए इम- न जणणीजणगेसु जीवंतेसु सधविरई पडिवजिस्सामि, ता जइ एवं ठिए मइ संतोसमुवा
इंति जणणिजणगा फिमकलाणं हयेजा?, का वा पाणिग्गहस्स लट्ठया ?, जेण पेच्छह पयडचिय विवाहसमए कलस-
परंपराठयणमिसेण दंसिजइ उत्तरोचरदुहाण पावपबंधो, पजलंतजलणछलेण पयडिजइ महामोहवियंभणं, गयणय-
उपिलसंतधूमपाल निमेण कहिवाइ अक्षणो ठहुयत्वणं, चउमंडलगायत्तणवयएसेण परविजा चउगइयं संसारममणं,
पयमपमुहवत्युदणणकवडेण दापिजइसयलगुणगणदहणं, तरुणीजणभणिजमाणमंगलछउमेणरियंउरिगरियंभाविजई
चाउदिसमजसो, फंठावलंबियकुसुमाठामायाए परूपिजइ समीवपचिणी दुक्खदंदोली, चंदणरसंगरागमिसेण सूरजह
तपसणं चिय कम्ममलापलेलो, फनगापाणिग्गहणकइयण दाविजइ अट्ठकम्ममहामोलमंडकिणणत्वं हत्थसन्नति ।
किं पहुणा - जं विवाहसमए रिहिं पलोएमि सुहुमबुद्धीए । सो सो चिंतिजंतो रोमुद्धोसं जणइ मज्झं ॥१॥
ता मुयह मोहपसरं अणुजाण मं पिणा विवाहेण ! एवं चिय निवसंतं अम्मापिउनिबुइकएण ॥ २॥
एवं मणिए पहुणा तो ते जंपति विणयपणयंगा । तुम्हारिसाण काउं एवं नो जुजा कुमार! ॥ ३॥
पणइयणपत्यणामंगभीरणोज सयावि सप्पुरिसा। नियफजपवित्तिपरंमुदा य पयईए जायंति ॥ ४ ॥
तहा-किं उसमजिणयरेणं पाणिग्गहणाइ नो फयं पुषिकिंवा न चक्किलपछी परिमुत्ता संसिपमुद्देहि ? ॥५॥

इय एवं जपतेसु तेसु कंचुइजणेण परियरिया । तिसलादेवी सयमेव आगया भगवओ मूले ॥६॥ अह सत्तट्ट पयाई अणुगंतुं संमुहं जिणो तीसे । आसणदाणप्पमुहं पडिवत्ति कारवइ सधं ॥७॥ अपणोपणपडियकरसंपुडं च देवि पडश भगवंतो। जंपइ अम्मो! साहह आगमणं किंनिमित्तंति ॥ ८॥ देवीए जंपियं-पुत्त! तुह सणामोऽपि किमतं निमित्तं ?, जो एचिएण पसइ जीपलोगो भरियं दिसावलयं सुहायहा रायलच्छी संतोसमावहइ गेहं निवुई उवजणइ पणइजणो विगयंधयारं तिहुयणं, ता किमवरं वरं साहेमि निमित्तंति, एकमाइनिउण भगवया चिंतियं-अहो अणाइक्खणिज्जो कोऽवि जणणीजणस्साक्ये सिणेहो, अतुलं किंपि वच्छलं, असरिसा कापि अवलोयणाभिरई, जं सया चक्खुगोयरगएवि मए अम्बा ईसिअसणेऽवि संपद एवं संतप्पइत्ति विगप्पिऊण पुणो भणिया देवी-अम्मो! तहावि साहेसु किंपि पोयणं ?, तिसलाए भणियं-पुत्त! जइ एवं ता पडिपञ्चसु विवाहमहूस,जओ एनिमित्त एसो पणइजणो अम्हेहिं तुझ पासे पेसिओ, तुह विवाहुफैठिओ | खु नराहियो नयरजणो य, ममावि एत्तियमेव संपर्य अपत्तपुर्व सुह, पडिपुन्ना सुहाणभाषेण सेसमणोरहत्ति, भगवयावि आगम्भकालाओऽवि मम एस पइन्नाविसेसो-जं अम्मापिऊणं अप्पत्तियकारिणी परजापि न कायपत्ति चिंतिऊण निरमिलासेणयि अध्भुवयं तयाइट, परितुहा य देवी समं परिजणेण, निवेइओ एस यइयरो नरिंदस्स। एत्यंतरे सिद्धत्थरायमुवडिओ पडिहारो निवडिऊण चलणेसु विनविउमादत्तो य-देव! सगरपीराभिहाणराइणो दूओ दुपारदेमे तुम्ह दसणमुमओ चिहइ, तत्य को आएसो, राइणा मणियं-लहुं पवेसेहि, देवो आणवेइत्ति भणिऊण पवेसिलो पटिहारेण, पणमियो य तेण राया, उपविट्ठो य दिनासणो, पत्यावे य पुट्ठो नरिंदेण, जहा-मह! कि आग- मणकारणं १, दूपण भणियं-देव ! निसामेसु, अस्थि नियसोभापराजियकुवेरपुरे पसंतपुरनयरे समरंगणपरितोसिय- गुर डरामत्यो जहत्पामिदापो समरवीरो नाम राया, तस्स य नियपाणनिपिसेसा पउमायईए पणदणीए कुच्छि- संभूया जसोपानाम फागा, सा य कई जसोयत्ति नाममणुपत्तत्ति निसामेह कारणं, फिर इमीए जम्मसमए देवो रामरपीरो रयणीए मुहपगुत्तो पभायसमए मुमिणं पासइ-जहाऽहं अंगरक्खिगापरिक्तित्वगत्तेहि विविहपहरणकरेहि गुहडेदि परिफरिपहिं तरलतुरंगमेहि गुडियाहिं गयपदाहि नाणाविहपहरणजोहजुत्तेहिं पहाणरहवरेहिं परिवढिओ रायपि मचकुंजराधिरूदो उजाणमइगो, तत्य य ठियस्स सहसचिय पाउभूओ हलयोलो, अंतरंतरा नचंति केऽपि गुड्डा केऽपि पलायंति फेऽपि य गहीवले धूठीधूसरा रुलंति पति विजयचिंधाई विहडंति जयतूराई, एवं प जसमंजसं दद्ण मए इमो तो डोठंतं गहियं नियछचं हत्थेण, पत्तो एगो महाविजयदूओ, सोऽपि संद- पिनो सारिणो य, पर्वविहं च गुपिणं पासित्ता पडिबुद्धो संभंतचित्तो पभायसमए सुमिणपाढगे सहायेचा तेर्सि मुमिणं परिरुहेइ, तेहि य सिद्ध-देव! पंचहि कारणेहि मुमिणोक्लंमो हवइ, तंजहा अणुभूएण दिटेण चिंतिएण पपदपियारेण देवयापसेण पा, तत्व न मुणिबद तुम्हाणं पारहितो केणावि कारणेण सुमिणोपलंमो जाओत्ति, राणा ,

मणियं-एबमेयं, न सम्म उपलम्भेमि कारणं, तेहि युत्त-जद एवं ता करेह सयं सुविणगं, जहा दिवट्टिईए संघसा-
गरिंग काऊण गच्छह उजाणं, को दोसो, न मुणिजइ फोऽवि परमत्यो, एवंपि कीरमाणे कयावि गुणो होजा,
सामिप्पामो य किंपि एस डोलंतछत्तधरणविजयधिलामोत्ति वुत्ते राइणा पडिवजिऊण तेसिं वयणं ताडाविया
सन्नादभेरी, तीए सहायनणेण तरुखणादेव कयसपसंनादो नरवइसमीपमुपगणो सामंतवग्गो परिचत्तसेसवावारो
पुरो टिगो जोदसमूहो, पासमडीणा करितुरयाइणो, तमो चाउरंगलफलियो पहाणहत्यिकंधराधिरूढो नयरदूरव-
चिणं गयो नंदणुजाण, तत्थ य रयणिदिद्वसुमिणभीसणतणं चिंतेतस्स तफ्षणफुरियवामनयणपिसुणियानिहघड-
णस्स किंपि अरविगारमणुसालीणस्स पज्झपित्तीए फाणणमणुपेच्छंतस्स नरिंदस्स सचिय पुपदिणपेसियचारपुरिससू-
श्यपत्यायो चिरपरूढवेरसाहणगाढामरिसो अमुणियतदिवसनरवइवइयरो जुझसजो पयंतसामंतो दुजोहणाभि-
हाणो पत्तो उजाणसमीयं, दिन्नो परिवेढो, जाओ हलवोलो, लक्खियतदागमणो य निग्गओ उजाणवाहि नरिंदो,
दिवो य पदिरिउणा संगामसज्जो राया, तो कि वियाणियं ममागमणमणेणंति सुभियचित्तेणयि दुजोहणेण पारद्धं
रना सह पहरि। अह-
निसियसग्गकप्पियपयंडं नरमुंडमंडियाभोगं । दट्ठोवद्धमोग्गरनिप्पिद्रुषिहरहनियहं ॥१॥
कुंतग्गभिन्नकुंजरकुंभत्थलगलियमोत्तियसमूह । तफालमिलियवेयालकिलिकिलारावभयजणगं ॥२॥

निवडतउत्तधयचिंधनिचयसंछन्नमेदणीवर्ट । उत्तट्ठसहत्यिविहम्ममाणनियपवरपरिवारं ॥३॥ फरितुरयपायनिस्सरियरुहिरपूरिजमाणमहिगत्तं । रणतूररबुन्नचिरफबंधपेच्छणयभीसणयं ॥ ४ ॥ इय पोरसमरवापारमेकहेलाए काउमचिरेण । सिरिसमरवीररण्णा बद्धो सो नागपासेण ॥५॥ भणिो य सुमर रे इद्वदेवयं एस वदृसि जमस्स । संपद पाहुणगो तं दुचरियरहमि आरूढो ॥ ६ ॥ दुजोहणेण भणियं भो नरपर ! फीस वाहरसि एवं? । पारंभे चिय समरस्स सुमरणिजं मए सरियं ॥ ७ ॥ नियकुलकमाणुरूवं अणुचेद्वसु संपयं विगयसको । देहेण कयं देहोऽवि सहउ को एत्य अणुताको ? ॥८॥ एवं च आयन्निऊण पडिवन्नकरुणाभावेण समरवीररना नीओनीयमंदिरं, उच्छोडिया बंधा, कारादिओ पहाणमो. यणाइय, समप्पियाई समरगहियाणि करितुरयाईणि, तेणापि अंगीकया सेवावित्ती, तओ जाओ राइणो परमसं- तोसो, पसरिओ चाउहिसिं जसोत्ति, मणियं च रना-अहो मम इमीए कनगाए पसयकालेऽवि एरिसो जसो दिण्णो, तम्हा होउ एयाए जसोयचि जहत्यभिहाणंति युत्ते महया रिद्धिसमुदएणं कयं एवमेव से नाम । अहसा चंदलेहच वटुंती पत्ता कमेण जोधणं, अन्नया पुट्ठो राइणा नेमित्तिमो-को इमीए पाणिग्गाहो भविस्सइत्ति, तेणापि साहियं-देव सिरिवच्छलंछियवच्छयलो सयलसुरासुरनमियकरकमलो असहस्सलक्षणधरो पुरिसप्पपरो नि- च्छियं एयाए पई होहित्ति, एवं निसुणिए ठिगो नरिंदस्स हियए तुम्ह कुमारी, तओ आहूओ मेघनाओ नाम सेणाई समप्पिया तस्स जसोयकनगा, दिनो सयंवर विवाहजोग्गो महंतो हयगयफणगाइविच्छड्डो, भगिओ य जहा-भह ! गच्छम तुरियं, कारयेसु पाणिग्गहणमहिमंति, तओ नरवइययणाणंतरमेव चलिओ अरुखलियपयाणगहि एसो, अहं पुण एयफजनिवेयणत्यमेव पढम चिय तुम्ह पासे पेसिओत्ति, ता देव! एवं तं आगमणकारणं । रन्ना भणियं-भद्द ! सम्म कयं, अणुरूवमेयं, पयहिजउ अकालपरिहीणं वंछियत्थो, दूएण जंपियं-देव! कह न पयहिजइ जेण विवाह- लग्गपि आसन यदृइत्ति वुत्ते रना सेसनरवइपरगपुरिसा सम्माणिऊण विसजिया नियनियट्टाणेसु, अन्नदिवसे य समागया सा रायकनगा पद्धाविओ नरिंदो दवापिओ तीसे निवासनिमित्तं समुत्तुंगसत्तभूमिगो पासाओ पेसिया रसबई कारापिया अन्नापि तकालोचिया पडिवत्ती, पसत्यमुलुत्ते य कयपवरसिंगारो अणेगसामंतसुहडपरिवुडो आगओ मेहनाओ सेणावई, पणमिओ अणेण राया,पुष्टियो य कुसलोदंतं, राइणाऽपि तस्स दवावियं आसणं तंबोलाइदाण- पुषयं च पुढो समरवीरनरेसरसरीरकुसलवत्तं, सविणयं साहियाय तेण, अह विविहसंकहाहि गमिऊण खणमे] रना अब्भणुनाओ समाणो उठिओ मेहनाओ, गओ य निययापासे, समारो विवाहोवकमो, बंधाविया मंचा, जहोचियं विरझ्याई आसणाई, निरूपिया विविहकम्मेसु किंकरा, परिकप्पियं बेहगाविमाणं । तं च केरिसं ?- मरगयमणियिकिय सुपण्णयरफलसपिरयणारम्म । अइनिम्मलरंभागभखभउयविजयपडं ॥१॥ परिमुफकुसुमपुंजोपयारपरिभमिरभमररपमुहरं । निम्मलमुत्ताहलभरियचारुमणिकोहिमचउर्फ ॥२॥ SAK , घउदिसिपिमुफदप्पणपडिविवियकामिणीययणकमलं । ठाणहाणनिवेसियपरमणिपडिहणियसंतमसं ॥३॥ गरडमणिपसरियकिरणपडलपिच्युरियमहियलामोयं । नवगोमयरसलितं व रेहए वेइयाभवणं ॥ ४ ॥ एवं च निपत्तिऊणं तफालोचियफायचं मेहनाहेण कहावियं सिद्धत्थरन्नो, जहा-समीवमागयं वट्टइ पसत्यं हत्थ- गहणमुकुत्तं, ता कुमारं पेत्तूण सिग्धमागच्छत्ति । राइणावि एवमायन्निऊण भणिया तिसला-देवि! सिग्मं करेहि कुमारसा पुंरगाई फापपं, आसन्नो यहइ सममोत्ति, एवं सोचा देवीए परमायरेण पिविहप्पयारेहिं मंगलसहपुरस्सरं पुंसिऊण सपोसहीहि हरियो कुमारो, नियंसायिओ महामोलं धवलदुगुलजुयलं, काराविमो सघं कायधपिहि, अचिय-गोसीससुरभिचंदणपिलेवणापंडुरो जिणो सहइ । सरयनिसायरजोण्हाऍ धवलिओ कंचणगिरिष ॥१॥ फसिणघणकेसपासो रेहइ सो कुमुमगुन्टसंछनी । पप्फुरियतारतारोवसोहिओ गयणभागोय ॥२॥ सद्वाणपिणद्धपिचित्तरयणनवभूसणभहियसोहो । जंगमभावमुवंगो रोहणसेलोघ पडिहाइ ॥३॥ सामावियायि सोहा न तीरए जिणवरस्स साहेउं । किं पुग विसेसमंडणमंडियदेहस्स तत्थ खणे ? ॥ ४ ॥ एवं प कपउचियफाय कुमारे निवेइयं राइणो, तेणापि निउत्ता नियपुरिसा-अरे पयट्टेह नगरमहसवं मेलेह नायसत्तिययग्गं समप्पेद कुमारस्स पसाहियसरीरं जयकुंजरं जेण गम्मइ विवाहट्ठाणमि, जं देवो आणवेइत्ति भणि- ऊण गया पुरिसा, निपत्तिओ नरिंदाएसो, तो धवलपसाहियकरियरारूदो पवणपणयंतघयवडुग्पायसुंदररहवरा- .

रूढरामलोयपरिपरिको मणदरनहोपयारकुसलनयंतापरोहसुंदरीवंदनिरुद्धरापमग्गो पजतमंगलतूररवाऊरियसयलदि- सामुहो सिद्धत्वनराहियेण जेट्टभाउगनंदिवद्धणजुवराएण य अणुगम्ममाणो सिरिवद्धमाणकुमारों सायरमवलोयण- पिसचचित्तेण भवणमालातलसंठिएण पुरजणेण दंसिजंतो अंगुलिसहस्सहि पुजमाणो आसीससएहिं अग्पविज- माणो अक्खयसम्मिस्सकुसुमबुद्विवरिसेहिं संपत्तो कमेण विवाहमंडवंति, अह मंडवदुवारेचिय पडिरुद्धो पडिहार- जणेण सामरलोगो, पपिट्ठो पहाणलोएण सम अभितरंमि, पिलयाजणेण ओमिलणपुवर्ग शचि विविहं पसाहिया सा जसोयवररायकनापि, तथाहि- रमणफलगंमि तीसे आपद्धा पंचरायमणिफंची । अइविच्छिन्ने गयणंगणंमि हरिधणुहलेहच ॥ १॥ नयणेहि फजलुम्मिस्सिरेहि सइदीहरेहि निद्धेहिं । पचक्या सरयसरिघ सहइ सा नीलनलिहिं ॥२॥ फंठतलंमि य तीसे लोलंतो नवसरो परो हारो। पयर्णिदुविब्भमागयतारापलिलीलमुधहइ ॥ ३ ॥ तीसे जायपरसपंकपाडलं कोमलं चलणजुयलं । पलवजुयं व नजद पम्गहकंफिलसाहिस्स ॥ ४ !! भालतलंमि य तीसे लिहिओ गोरोयणाएँ परतिलओ। तह दससु अंगुलीसु आविद्धं मुद्दियाजालं ॥ ५॥ श्य सविसेसपसाहणपसरंतसरीरकतिरमणिज । मंजुगणिनेउरारपसवणागयहंससलियगई ॥ ६ ॥ गणिकुट्टिमपडिपिवियमुहकमला मत्तकुंजरगईए । घलिया चेडीचकेण परिखुडा सा नरिंदसुया ॥ ७ ॥ Sr.kxx SKY पचा य तक्यणागयपुरोहियारद्धजलणकम्ममि । नववंदणमालामणहरंमि वरखेइगाभवणे ॥८॥ तत्तो पाणिग्गहणं पारदं गीयमंगलसणाहं । सयलतइलोकदावियपरमाणंदं महिहीए ।। ९ ।। प्रत्यंतरे उभयपपवेदिवि कारापिओ जणाणमुपयारो दावियाई मिगनाभिपमुहसुरहिगंधविलेवणाई सरभसरुंटत- छप्पयपयनियेसभचिराई कुसुमदामाई सुरहिगंधपंधुरापडियासा भूरिकप्पूरपारीपहाणाई पूगीफलसणाहाई नागवल्ली- दलाई देवंगचीणद्धचीणदोगुलपट्टपमुहाई पररवत्याई केयूरकुंडलकिरीडतुडियकडयाइणो आभरणविसेसा सिंधुतुरु- फायलीयबजरकंबोजाइमुसेत्तजायाओतुरयवंदुराओ मंदमहाइविसिवंसप्पसूया महागयविसेसा, पत्थंतरे जलणे हुणि- बमाणमि महुपयाईहिं कन्नावराण विचं पउत्पमंडलगपरिभमणं, ताहे सेणायणा आणंदुच्छलियवहलपुलएण कोडी- बत्तीसं पपररूपस्स फणगस्स कुंडलकदिमुत्तयमणिकिरीडपमुहं तमाभरणं कयोलसिप्पिथालाइयं च कलहोयमयभंड भाद्रदेससंभूपचिचचेलाई भूरिमेयाई कन्नाए पाणिविमोयणमि दिनाई कुमरस्स, सिद्धत्थनरिंदेणवि पहुगाए कणगपत्यलंकारा परितोसमुघहतेण वियरिया मुपगदुखंभा। एवं च मुरासुरनरपरितोसफारए वित्ते विवाहमहूसवे कए भोयणाइसधारंमि सहाणेसु पडिनियचंमि रायलोए नियनयरमुवगर्यमि मेहनायसेणावईमि ससहरफरगोरपासायसिहरसंठियस्स उचियसमए दिवबिसयमणुभुजमाणस्स सुन्नपगरिसुप्पचतचिंतियत्वस्स देवगणोपणिवमाणपपरवत्यगंधमलविलेयणालंकारस्त वगयरोगायकस्स कयाम सेवागयतुंवरुसमारद्धकलरवपंचमुग्गारसवणेण कयाइवि सायरपणचिरमुरबद्वपेच्छणयारलोयणेण कयाइ गंभीरजण. विवायनिन्नयकरपोण कयाइ जणणिजणगसमीवगमणेण भगयो पोलिति वासरा। अह गएम कित्तिपसुपि संपच्छरेसुवि आवनसत्ता जाया जसोपा, कालकमेण य पसूया सुकुमारचरणकरयलं चार- स्योपसोहंतसरीरावयवं तेयसिरिं व पयक्खं दारियं, कयं च समुचियसमए पियदंसणत्ति से नामं, सा य सायरमुव- लालिजमाणा पवविउमारद्धत्ति । अह भगवओवि पट्टमार्णमि अट्ठावीसइने परिसे पालियनिफलंकपासजिणापणीय- धम्मा अम्मापियरी कुससंधारयमारहित्ता कयभत्तपयक्क्षाणा अपच्छिमसलेहणाझुसियसरीरा तश्यमये अवरकि- देहमि अवस्सपावियव निवुइणो कालं काऊण अञ्चयकप्पे देवत्तेण उवपना, ततो सोगाउरेण नंदिवद्धणपमुहेण रायलीएण को तेसि सरीरसमारो, कयतकालोचियकायचे य सट्ठाणद्वियमि तंमि अणिहुँ दुर्छ अपारंतोष पत्यिो अत्यमणगिरि दिणयरो, सउणिकोलाहलरवेण रोविउमारद्धच संझा, निस्सरंतममररिंगोलिच्छलेण अंमुजालं व मुकं कमलायरेहि, सदुक्खमहिलाजणमणुसासि व पयट्टा रयणी, विरहानलसंतत्वगतं रापलो नियविउकामोच ससुग्गजओ ताराहियो, अहापभायाए रयणीए समुग्गमि दिणयरे अर्थतदुस्सहसोगावेगवियससरीरं पिर विरह- विदुरतेउरीपरिगयं नीसेससयणक्ग्गपरिखुडं नंदिवद्वणपरायं पेच्छिऊण भणियं भगवया-मो परिचयह सोयं, अणुचिंतह परमत्यं, निरथमो खु सोगो, जओ अणियारियसच्छंदसंचरणदुललिओ पंचाणणोध कयंतो सुमिणगं व nake गणदिनहें संजोगविलसियं माइंदजालरमियं पिर मुहत्तमेत्तसुंदरं पेम्मं कोदंडलहिष गुणाणुगयावि कुडिला कज- परिणई संशभगगोप अचिरापल्याणं धणं महाभुयंगा इव दुनिनारा विविहरोगायंका, ता सबहा नत्यि किंपि पत्य संसारे सोपणि पडिपंधट्ठाणं या परलं, एक चिय अणुसरह विवयं परिचयह भोगपिसायं कुगह कायचं, मवसादारणो हि एस पदयरोति । एवं ते निसामिऊण पयणुपेमाणुवंधा सिढिलियसोयाया जायति । जन्मदिरासे य जोइससत्यपरमत्यपियफ्सणनिमिचिगोवइठ्ठपसत्यमुदुत्तमि पहाणलोगेण अणेगपयारेहिं भणिोऽपि जयगुरू जाप न पडियवर रवं तार नंदिपद्धको अमिसित्तो सिद्धत्यराइणो पए, पणमिओ नायसत्तियवग्गेणं पहु मनिओ नयरकारणिएहिं परियरिजो मामतेहिं पडिवण्णो सेवगजणेणं पूहो पयंतराईहि, एवं जाओ गो महाराणोनि । नया य तं मयणपग्गाणुगयं मययं मणिउमाढचो-यो पडियुन्ना मम संपयं युवपडियन्ना पन्ना, कयं च सघं फरणिचं, तासिदिलेह नेहगंठि, होह धम्ममहाइणो, अणुमन्नेह मम सबविरइगहणत्यंति, अह वजासणिनिवडणदु- पिसहं निसामिऊण वयणगेयं भणियं तेहि-कुमारपर! अबपि महारायसोगो तहडिओ चेच अम्हाणं नसलं प विवश हिययं, किं गुण फाले थिय तुम्हेहिं सह विओगो सयक्सारायसेगोघ दुस्सहो ?, अहो मंदभग्गसिर- रोदरा अम्हे जेसि उत्तरोत्तरा निवडइ दुक्पदंदोलित्ति भणिऊण रोविउ पयचा, बहुप्पयारं च सासिया महुरवय. , ..

हिं भगवया, कहकहवि निरुद्धवाहप्पवाहा य तकालचउग्गुणीभूयं संतापवेगं निरंभिऊण भणिउमाढत्ता-अहो परमे- सर! करुणापरो हवसु अम्ह जीवियचे, परिहरसु संपयं सघविरइच्छं, एयंपि फाऊण तुमए पाणिणो रक्खणिजा, ते य जइ पढमपि दुस्सहविओगकरवत्तभिजमाणहियया रक्खिजिस्संति ता किमजुत्तं होजा?, तुम्हहिं रहिया नणं अवगयलोयगाव अमुणियगम्मागम्मविभागा पइदेसिगा इय अणाहा खणमेपि न संधीरेमो अप्पाणंति, भगवया भणियं-जइ एवं ता सम्ममालोचिऊण भणह-केत्तियकालेण तुम्भे ममं दिक्खागहणत्यमणुगन्निस्सह ?, तेर्दि भणियं-संयच्छरदुगेणं अइगएणंति, भगवया जंपियं-एवं होउ, परं मम भोयणाइसु न तुम्हहिं विसेसचिंता कायचा, तेहि भणियं-एवं करिस्सामो, तो तदिणाओ आरब्भ परिचत्तसघसावजवावारो सीओदगपरिवज्वणपरायणो फायुयाहारमोई दुकरवंभचेरपरिपालणपरो परिमुकण्हाणविलेयणपमुहसरीरसकारो फासुओदगेण कयहत्थपायपक्खा- लणाइकायघो जिर्णिदो ठिमो परिसमेगं ॥ तर्हि च- परिमुकामरणोऽबिहु पहाणविठेवणविवजिओऽपि जिणो । जुगबुग्गयवारससूरतेयलच्छि समुघहद ॥ १ ॥ सयणोवरोहणेहेण धरियगिहसरिसपज्झयेसोऽपि । लक्खिजइ जयनाहो संजमरासिघ पञ्चक्खो ॥२॥ सा कापि गिगयस्सवि जिणस्स मज्झत्थया पवित्थरिया।जा निगहियमणाणवि मुणीण चित्तं चमफेद ॥३॥ अह पच्छरपजते तिलोयचूडामणी महावीरो । वारिसियमहादाणं दाउं परिचिंतए जाय ॥४॥ -

सोहम्मदेवलोए मुहासणत्यस्स ताव सकस । रयणपहपसरपयदं झडत्ति सिंहासणं चलियं ॥६॥
तपटणे ओहीए सो नाउं नाहमाणसरिकप्पं । अहरमसभरवियंभियपुलउप्पीलचियसरीरो ॥६॥
सिंहासणागो उद्विय सत्तट्ट पयाई संमुहं गतुं । थोउं जएकनाहं चिंतेउमिमं समाढत्तो ॥७॥
मययं जिणवरवीरो आपरिसं दाणमीहए दाउं । तस्स य धणप्पयाणं जुजइ मह संपर्य काउं ॥ ८॥
इय चिंतिऊण जक्सं येसमणं आणवेइ वजहरो। निक्समणदाणजोग्गं खिय कणगं जिणगिहंमित्ति ॥९॥
इमं च सोगा धरणिपविणा मत्थएण पडिच्छिऊग सुरिंदसासणं कयकिञ्चमप्पाणं मनंतो समणो तिरि-
यजभगे देवे आणयेइ, तेऽपि तहत्ति विणएण पडिसुणिचा जिर्णिदमंदिरे तरुणतरणिसप्पगासं चामीयररासि परि-
संति । तमो भयवं पइदियह तियचउपचयरचउम्मुहमहापहपहेसु अन्नेसु य तहाविहट्ठाणेसु बहूण सणाहाण य
अणाहाण य पंथियाण य करोडियाण य कप्पडियाण य वाहियाण य वइदेसियाण य रिणपीडियाण य दोगचसं-
तावियाण य भन्नेसिपि धणामिलासीण अणिवारियप्पसरं वरवरियाघोसणापुषयं फणगं सययं दवावे, तं च महया
पपेण दिजमाणं अठ्ठलफ्साहिगएपहिरनकोडीमेतं एगदिणेणं निविजइत्ति ।
अह मगहमसूरफलिंगवंगसोरठ्ठपमुहदेसेमु । अच्छिन्नमुवन्नमहापयाणओ पसरिया कित्ती ॥ १ ॥
ताहे जंपति जणा परोप्परं तेसु तेसु ठाणेसु । चलह लहु भयवंत पेच्छामो तत्थ गंतुणं ॥ २ ॥

तपणिजपुंजलामेण इह भवे विगयदुक्खमप्पाणं । कुणिमो परलोमि य वसणजणियानेण ॥ ३॥ परभवपरूढखरदुनियहसंतत्सधगताणं । अन्नो नत्यि उवाओत्ति अम्ह एसो हवउ सरणं ॥४॥ इय गेसुं मग्गणगणेसु इंतेमु दूरदेसाओ । पूरियमणोरहेसुं अन्ने नियत्तमाणेसु ॥ ५ ॥ कुंडग्गामंमि पुरे संदासुषि तासु तासु रत्यासु । नियनिद्दलियउरो दुरोण जणो परिभमइ ॥६॥ जत्थ निहाणे दिहिं पम्हलचलं परिक्खियह वीरो । दट्ठइ तत्थ हिरनं करुणारसगच्छरेणं च ॥७॥ अस्थिजणपरिचुडे जिणवरंमि गेहंगणे भमंतमि । परिसकिरकप्पमहादुमघ लक्खिजए पुहई ॥ ८ ॥ दाणे य जायणमि य दायगतकुयजणेण सधत्य । सरिसचिय उल्लाया वियंभिया देहि देहित्ति ॥९॥ एत्थ रयणुकर एमु ठयह एत्थ य पवित्थरे पत्थे । पूरेह एत्थ तपणिजपुंजए मग्गणनिमित्तं ॥१०॥ इय दाणनिउत्तजणस्स पइदिणं किंकरे भणंतस्स । पुणरुत्तो वावारो जाओ संपन्छरं जाय ॥ ११ ॥ अखलियपसरं सिरिजिणवरेण दितेण दुत्थियाण धणं । सेसाणपि पयडिज सिवपुरपंथी धुवं एस ॥ १२ ॥ सघावायनियंधण धणेवि जो कुणइ मोहिओ मुच्छं । सो दुकरतवचरणे अचाणं कह व संठविही? ॥ १३ ॥ ता जिणवराणुमाणेण सबविरई समीहमाणेण । अन्नेणवि एवं चिय पयट्टियवं सइ धणंमि ॥ १४ ॥ एवं च दाणे अणुदियह पयहमाणे नंदिवद्धणनरिंदो नियपुरिसे सहावेत्ता एवं आणवेइ-मो भद्दा ! एयरस नय- रस्स तेसु तेसु पएसेसु बहूओ महाणससालाओ काराविऊण विउलं असणपाणसाइमसाइमरूवं आहारं उवक्ख- देह, तयणंतरं च जे जहागच्छंति सुहाभिभूया तण्हापरिसुसियकंठा पासंडत्था गिहत्या वा अन्ने वा तहारूवा तेसिं तहा आसत्याएं सुहासणगयाणं हरिसुप्फुललोयणाणं तं चउघिहपि आहारं सघायरेण दयावेह, तहा ठाणे ठाणे मुंह मंदभदाइजाइणो करिणो चउदिसं संठवेह सूररहतुरयविन्भमे पपरतुरंगमे सवत्थ पयडह रहनिवहे पएसे पएसे मेलह पयरपट्टणुग्गए पत्थसमुदए दंसेह गामागराइणो संनिवेसे, एएहिंतो जो जं समीहेइ तस्स तं वियरहत्ति, जं देवो आणइत्ति भणिऊण निग्गया पुरिसा, समारद्धो सघत्य नरिंदाएसाणुरूवो उवक्कमो । अह अनिवारियवेरिए समगणियरायरोरे अमंदाणंदसंदोहजणणे भगयो पयट्टे संयच्छरियमहादाणे एचियं अत्यो सघसंखाए गओ- तिन्नेव य कोडिसया अट्ठासीयं च होति कोडीओ । असियं च सयसहस्सा सघग्गेणं दविणसंखा ॥१॥ इय मग्गणलोयं तप्पिऊण आवरिस कणगवरिसेण । परजापडिवत्तिं कुणइ मणे जिणवरो वीरो ॥२॥ अह भलोयकप्पे रिट्ठमि विमाणपत्थडे विउले । दिधविमाणोवगया एए देवा महासोक्खा ॥३॥ सारस्सयमाइचा वण्ही वरुणा य गहतोया य । तुसिया अबावाहा अग्गिचा चेव रिहा य॥४॥ तक्खणविचलियसीहासणा य ओहीऍ नायनियकिचा । नियनियपरियणसहिया अडत्ति जिणपासमल्लीणा ॥५॥ - विणयपणमंतमत्वयगलंतमंदारसुरहिकुसुमभरा । तत्याहिं गिराहिं जिणं धोउं एवं समारद्धा ॥ ६ ॥ जयसि तुमं मयरद्वयसिंधुरखरनहरदारुणमइंद! । चलणग्गचालियाचलसंखोमियसंघरधरणियल! ॥ ७ ॥ नियफजपरंमुहभुवणरक्षणक्खणिय ! परमकारुणिय । नायकुलफमलवणसंडचंडमाइंड! तुझ नमो ॥ ८॥ जह लोपालोयगर्यपि नाह! तं मुणसि पत्थुपरमत्यं । तह किं कयाइ जाणइ मंदमई मारिसो लोओ? ॥९॥ अहया ऐलुवासियकरपसरनिरुद्धतिमिरनियरस्स । सूरस्स पुरो खजोयगाण फा होइ देहपहा ? ॥१०॥ तहपि य निययाहिगारं नाह! कलिऊण नूणमम्हहिं । मुमरणमेनिमित्तेण तुह इमं सीसए किंपि (सामी)॥११॥ पघळ पडियबमु भयरुयसंतत्वगत्तसत्ताणं । तित्थंकर! तित्यमणत्थमंधणं लहु पयद्देसु ॥ १२ ॥ अइमूढकुतिथियदुदेसणातिमिरनियरअंतरियं । पयडेसु मोक्खमग्गं निरुवमनाणप्पईवेण ॥ १३ ॥ अइभूरिविचित्ताइसयरयणकारुनयारिभरियाओ। ययणामयं पगिण्हउ लोगो तुह सायराउघ ॥ १४ ॥ निस्सामनं सामनभायमायन्निऊण सयलजणो। रोमंचकंचुइलो आकप्पं तुह कह कहउ ॥ १५ ॥ श्य सविणयदेवगणोवइट्टकायघदुगुणिउछासो । जाओ जएकचक्खू सक्सेिस मोक्ससोक्खमई ॥१६॥ एवं च पिनपिऊण सट्टाणं गएमु लोगतियतियसेसु उहिऊण भयवं सीहासणाओ पासवत्तिणा परियषण अणु- गम्ममाणो गओ नंदिवद्धणपमुहाणं नायसत्तियाणं समीवे, तेऽवि जिणर्मितं दद्रूण सच पयाई गया सम्मुई, कया

,
उचियपडिवत्ती, दयावियं महप्पमाणं सिंहासणं, निसन्नो जिणो, अणुरूयासणेमु य जहफम उपविष्ठा नंदिवद्धणाइणो।
तो ते भगवया अमयविंदुसंदोहसुंदरीए सभावमहराए अपुणरुचाए गंभीराए भारईए मणिया, जहा-भो देवाणु-
प्पिया! पडिपुन्नो तुम्हाणमवहीं, जाओ पत्यायो मम सपपिरहपडिवत्तीए, ता सहरिसं अणुमनह इयाणि, मुयह
पेमाणुबंध, निहुरं कुणह विओगकायरं नियमणंति, ते य एवमायनिउण गाढमण्णुपरिपूरिजमाणगलसरणिणो कह-
कहवि निरुद्धसोगावेगा अणवरयनिस्सरंतनयणंसुर्विदुजालच्छलेण पणयप्पभारं व चिरं उग्गिरिऊण भणिउमाढत्ता
-मय! तुम्ह एवं भणता यजमया धुर्व अम्ह सवणा जं न संपत्ता बहिरत्तणं, पइरसारप्परमाणुविणिम्मियं हिययं
जं न पथइ तडत्ति सयसिकरतणं, निद्दक्खिन्नत्तणपरममंदिरं व सरीरमिमं जमजवि न पयजइ रसायलगमणं, एवं
ठिए य फहं पत्थुयत्थाणुमन्नणनिमित्तं पयट्टउ पराइणी वाणी, जो-को होही विसमकजोयहिनिवडिराण अम्ह
हत्यावलंबो ? कहं वा ससुरासुरनरनरिंदसंदोहवंदणिजपायपंकेरुहेण तुमए विरहियं भुवणत्तयपयंडं सोहिस्सइ
नायखत्तियकुलं ? अहो महामंदभागिणो अम्हे जेसि करयलाओऽवि अवक्कमइ रयणंति, एक्माईणि कलुणवयणाणि
भासिऊण निरभिलासा चेव निपडिऊण चलणेसु भगवमो विन्नतिं फाउं पवत्ता-
जवि जिणनाह ! तुम्हे पवज काउमुन्जमह इहि । तहविहु अम्ह मुहही पडिवजह निक्समणमहिमं ॥ १ ॥
तेरीि उपरोहेणं तगो जिर्णिदो इमपि पडिमुणइ । अमत्यणभंगपरंमुहाई हिययाई गरुयाणं ॥२॥

अह नंदिवद्धणनरिंदण भणिया नियपुरिसा-अरे सिग्पं महरिहं भगवओ अणुरूवं अभिसेमोवगरणं उग्राह- रेह, जं देपो भणचि सम्म पडिसुणिऊण निग्गया पुरिसा, पउणीफया अहोचरसहस्ससंखा अणेगे सुधन्नाइ- कलसा, उचाहरियाई समत्थपसत्यतित्यसमुत्थाई सलिलाई, उवणीयामो परमोसद्दीओ, पणामिया गोसीसचंद- णाविलेषणविसेसा, एत्यंतरे चलियासणा पत्तीसंपि पुरंदरा विम्हियमणा ओहिणाणसामत्थमुणियपरमत्या तपसणं महप्पमाणविमाणारूढा पियसियसयवत्तविसाललोयणा अद्दचंदणाणुलित्तगत्ता नियंसियसिलंधपुप्फसुह- फरिसपपरदूसरपणा कुंदसंखदलदगरयधयलदंतपंतिरेहंतययणा अंजणपुंजयणमसिणण्यगरमणिजकेसपासा भइजो- पणे वट्टमाणा मऊहपडलपल्लवियचूडामणिपसाहियमत्यया अणेगरूवाभरणभूसियसरीरा सोमचारुरूवा छत्तचिंधाइ- पिपिहककुहधारिणो असंखदेवकोडिचडगरपरियरिया पडहमुइंगकालतिलिमहुदाइतूररवभरियंवरा जिणिदस्स अंतियं समागया, तिपयाहिणादाणपुचगं च पणमिऊण पराए भत्तीय पहूणो पायपंकयं कयत्यमप्पाणं मन्नता जिणचरणमुद्दाविनासमुंदरे निसन्ना भवर्णगणे । अह अचुयामरिदेण हरिसुलसंतदेहेण भणिया नियनियदेवा-भो सिग्यमेव निवत्तह जिणस्स महावीरस्स जोग्गं महंत निक्खमणाभिसेयं, ते य एयमायनिऊण कयपणामा अणेगकणयाइकलसे खीरोयसलिलपडिपुने असंखपुष्फप- दलाई प अ च तहप्पगारमभिसेयपाओगं पहाणवत्थुनिवई अचुयसुराहिवस्स पणाति, तो अयुपतियसाहियो सयलनियदेवपरियरिओ तेहिं दिपेहि फणयाइकुंभेहिं अट्ठसहस्ससंसोहि दिघोसहिसुगंधगधुम्मिस्सेहिं मंदिरहियं भयपंत हरिसवियसियययणो अभिसिंचइ, एवं कमेण सेसावि सुराहिवइणो चंदसूरपज्जंता ण्हवंति जयगुरुं, अह तेसु मजणं काऊण सट्टाणद्विएमु नंदिपद्धणो राया कयमुहकोसपिनासो परेणं विणएणं अचंतमप्पमचचित्तो तेहि पुषो- पणीएहिं पामीयराइफलससहस्सेहिं गंधुदुरपवरतित्यजलभरिएहि मजेश जिणपरं, तहा वट्टमाणे य भगवओ मज- गमासये केह सुरिंदा चालिंति मंद मंदं चामीयरदंडुडामराको चामराओ केवि धारिति नियधवलिमाविजियसिय- सययचाई माययत्ताई केवि संमुहमभिट्टारिति पणदुर्खपणं पपरदप्पणं केपि करयलेणुपदंति सुगंघखीरोयसलिलपुन्न- पिहाणपउमगंधुपाडे कुडे केयि उप्पाउँति डझंतागुरुपणसारसुरहिधूयधूमधयारलंछियं पंचवन्नरयणधूवकडच्छुयं केपि समुपदंति परिमलमिलंतालिसामलाओ दसद्धवनकुसुममालाभो, भन्ने देवा य देवीओय भगवंत अभिमुद्दहियाओ पजु- पासिति । अह निपत्तियम्मि मजणे नंदिवद्धणो राया दोपि उचरावकमणं सीहासणं विरयावेइ, तत्थढियं च भयवंत सेयापीयकलसेहिं पहवेइ, तयणंतरं चणं अलंकारियस्स पुषाभिमुहसीहासणसनिसन्नस्स सामिणो सुरभिसुकुमालंगध- फासाइलहियसरीरस्स गोसीससरसचंदणचधियंगस्स परियिनिरुवयफलिहुजलदियदेवदूसजुयलस्स निवद्धपंचराय- रपणफउियुत्तयस्स फणगसेलसिलापिच्छिन्नपच्छत्यलपोलंत विमलमुत्ताहलकलावस्स विचित्तमणिखंडमंडियकुंडलुज्जो- पियगंडयलस्स रपणुकडकिरीविभूसियसिरस्स पंचवन्नपुष्फयालालंकियस पाक्सित्तमुगंधवरवासस्स भगवो पदमा- (CCC । णस्स बंदिऊण चलणजुयलं मुरासुरिंदा पुणो पुणो धरणियलनामिउत्तिमंगा आसीसासपहिथुणिउं पयत्ता, कहा- विजयसु जएमपंधव ! ससुरासुरतियणेणरि अजेयं । अचंतमहलं मोहमलमचिरेण लीलाए ॥ १॥ मिच्छत्ततिमिरमुछिदिऊण सन्नाणसूरकिरणहि । पयडेसु मुत्तिमग्गं विमग्गलग्गाण भयाण ॥२॥ पालेगु समणधम्मं चिरकालं जाव निग्गयपयायो । अजियं जिणेसु मज्झे जियस्स निवससु तुमं नाह ! ॥ ३ ॥ तुह' अणयरयं गुणनिवहकित्तणारावओ विवुहलोगो । सबत्तो दिसिवलयं पकुणउ कोऊहलाउलियं ॥४॥ तुज्य जसो कुसुओयरगोरो भुवणतएपि हिडतो । सवत्तो उग्गयचंदर्यिवसोहं समुबह ॥५॥ सिंहस्स व तुह अयंतविकम पेच्छिऊण तरलच्छा । भीया कुतित्वियमिगा एत्तो दूरे पलायंनु ॥ ६ ॥ श्य आसीवायपुरस्सराहिँ थुणिउं गिराहि भुवणगुरुं । नदृविहिं च पयट्टिय विरयंमि सुरिंदविंदमि ॥७॥ भावियजयगुरुविरहग्गिमिओ नंदिवद्धणो राया । चाहरिउं नियरिसे पयंपिउं एवमाढत्तो ॥ ८॥ भो भो देवाणुपिया! जगपहुणो निमित्तं विसिहवेहगापरिक्खित्तपरिसरं सरसचंदणुम्मिस्सधुसिणरसालिहिय- विविहसत्थियं थिरनिवेसियसपायपीढनानामणिमयसीहासणं रणंतकणयकिंकिणीमरनिनायमुहलियदियंतरं रंगंत- रिमिदनिधसयसंपुर्व पनासपणुदायाम पणुवीसधणुविच्छिन्नं छत्तीसधणुमुषिद्धं चंदप्पभनामधेयं सीय उयट्ठयेहति । तो ते सामिवयणं निसामिऊण पहिहियया तहत्ति सघं निवत्तंति। - एत्यंतरे तियसादिवेण हरिमुछसंतहियएण । पपरमणिखंडमंडियमहतसंभारलीकलिया ॥१॥ पंचपिहरयणकिरणोइपिहियदिसिदिसिमुरिदकोदंडा । चंदप्पमाऍ तुला कारविया नियमुहितो ॥२॥ गुपणन्छेरयभूया सिपिगा लंतमोत्तिोऊला । नपरं इमावि तं चिय पढमं सिविगं अणुपविट्ठा ॥३॥त्रिभिर्विशेपकम्॥ अह भय केसालंकारेण यत्यालंकारेण आभरणालंकारेण महालंकारेणालंफिओ कयण्तयोकम्मोउद्विऊण आस- णालो गणुप्पयाहिणीकुणतो चंदप्पई सीयमारहित्ता पुपाभिमुहंमि सीहासणे निसीयइ, तो भयवजो कुलमहरिया पहाया सदस्या गहियपपरनेत्या हंमलपसणं साडयं आदाप सामिस्स दाहिणे पासे भद्दासणंमि निसन्ना, एवं अमापाईपि यागपासे संठिया, तहा सामिस्स पिट्ठो एगा परतरुणी पिचित्तसिंगारागारमूर्य महतं विमल- मुनाजान्दटतावचूल्यं पुंडरीयदंड उत्तं घरेमाणी ठिया, उभयपासेसु य दुवे परपिलासिणीमो घोयरुप्पपदृयवलं चामरजुयलं गहाय संठियामओ, उत्तरपुरस्थिमंमि य भागे एगा अयंतदरिसणिजा विलया निम्मलसलिलपडिपुग्नं मुररुरिकररेहंतनालागारं रययभिंगारमुपहंती निसना, एवं दाहिणपुरस्थिमेणं एगा परसुंदरी विचित्तमणिकिरण- जालं मुयंत फणयदं तालटं फरवलेण फलयंती दूरूढा, पिट्ठजो य भुवणनाइस्म भगवओ देविंदा हिमरययउंदै- दुप्पगामा पेगलियमयदंदा गहमहस्साचणमलागाई सपरयणामयाई कुसुमदामदंतुराई आयवत्ताई रिति, उभयपामेनु चंदप्पहसीयाइ मोहम्माहियो ईसाणो य अमयहिमफेणुपुंजसनिगासहि चामरेहिं भययंतं वीयंति ।

एत्यंतरे नंदिवद्धणनरवणो ययगेण पपररूवा निरवहयगा बहाया कयविलेषणा परिहियपवरपत्या सबालकार- मणहरसरीरा विसिवलसालिणो समयया पुरिसा समूससियरोमंचकंचुया कयसपकाया नीसेसपुन्नपगरिसमप्पाणं मनमाणा सहस्ससंखा झदचि आगंतूणतं सीयमुफ्सिवंति, अह पचंतीए तीए सोहम्माहिवाई सुराहियो दाहिणिल- मुपरिलमाहं गिण्डइ, ईसाणोऽपि देविंदो उत्तरिलवाई, चमरवलिणो य असुरिंदा दाहिणुत्तरसिविगाहेहिलपाहाओ समुपईति, जयसेसा भयणपइयाणमंतरजोइसवेमाणिया य जहारिहं सीयमुक्सिपंति । किं पहुणा ?- पुधि उक्सित्ता माणुसेहिं साहहरोमकूवेहिं । पच्छा वहति सीयं असुरिंदसुरिंदनागिंदा ॥ १ ॥ गेहाओ नीहरते जिणंमि चाउघिहिं देवहिं । इंतेहि य जंतेहि य कहमिव उन्मासियं गयणं? ॥२॥ घणसंडीय कुसुमिमी पउमसरो का जहा सरयकाले । सोहइ कुसुमभरेणं इय गयणयलं सुरगणेहिं ॥३॥ सिद्धत्ययणंय जहा असणयणं सणवणं असोगवणं । चूयवणं व कुसुमियं इय गयणयलं सुरगणेहि ॥ ४ ॥ अयसिवणं व कुसुमियं कणियारवणं व चंपगवणं वा । तिलयवणं व कुसुमियं इय गयणयलं सुरगणेहिं ॥५॥ परपडहभेरिझलरिदुंदुभिसंखाइतूरनिग्घोसो । धरणियले गयणयले पयडिओ देवमणुएहि ॥६॥ एवं च सुवणवंधवस्स पयगाणस्स तप्पढमयाए सघरयणविणिम्मविया पुरओ अहाणुपुधीए सोत्थियाइयो मगंगलगा संपढिया, तयणंतरं च पुन्नकलसभिंगारा दिधा सच्छत्तपडागा गयणतलविणीओ पपणएमाण- चलामो मदावेजयंतियाओ संपडियाओ, तयणतरं घेरुलियविमलदिप्पंतदंडं पछंचफोरिदमालोवसोहियं चंदमंड- साणुरुपं समूसियं दिघमायवत्तं, पयरसिंहासणं च समणिरयणपायवीद मणिमयपाउयाजोगसंपजुत्तं वहुर्किंफरनरपरि- गहियं संपढियं, तयणंतरं च ललियपुलियलंघणजवणगईणं लोलंतलासगललामंचरमूसणाणं फणयमयमुहनिजोगजु- ताणं उज्जलगधासगमंढियकडीणं तरुणपुरिसपरिक्सित्ताणं अट्ठसयं जयतुरगाणं अहाणुपुषीए संपढियं, तयणंतरं च सत्तंगपइट्ठियाणं भद्दजाइसमुद्भवाणं सवलक्षणोक्याणं फंचणकोसीपविठकलहोयधवलदंताणं फंचणमणि- तारगाभूतियाणं कुरालारोदसंपउचापं अहसयं उचगहुंजराणं संपविय, तयणंतरं च सछत्ताणं सज्झयाणं सटाणं तपागाणं सतोरणयराणं सनंदिपोसाणं हिमतुग्गयतिणिसदारनिम्मियाणं सुसिलिट्टचकमंडलधुराणं जोतियपव- रतुरंगाणं रणझणंतर्फिकिणीजालाणं पत्तीसतोणपरिमंडियाणं चावपमुहपहरणनिवहरियाणं अठसयं रहाणं अहा- गुपुषिए संपट्ठियं, तयणंतरं निविदपरियराणं करयसकलियविविहाउहाणं निययविकमोवहसियसेसभडाणं पुरिसा- । गठमयं संपढियं, तयणंतरं च अपरिगणियसंसं हयाणीयं गयाणीय रहाणीयं पायताणीयं च पहावियं, तयणंतर सहस्सालिगो बहरमयर लट्ठजट्ठिपहडिओ विचित्तछत्ताइन्छत्तपरिक्सित्तो रटतममरकुसुममाला- मंदिओ अनिलंदोलिजमाणघंटियापडटमणहरारायपूरियनहविचरो जसपुंजोब मुत्तिमंतो मुचिमग्गोब पपडो नियगु- रुयत्तण गपणं व परिमिणतो सायरसुरनिसरसंपरिग्गहिजो जोयणसहस्ससिओ महिंदज्यो संपत्चित्रो, ताणतर । च पंचपन म च अन्ने य वह दंडिणो मुंउिणो सिहंडिणो हासकरा सेडकरा चाडुकरा गायंता य वायंता य नचंता य रमंता य हसंता य जयजयसई पउंजमाणा मंगलसहस्साई कुणमाणा गुणगणं शुणमाणा संपत्थिया, तयणनरं उग्गा भोगा रायना सत्तिया सेद्विणो सत्यवाहा पुरिसनियरपरियरिया केइ पायविहारेणं केइ रहगया केइ तुरगाधिरूढा केइ कुंज- पहिसन्निसन्ना केइ आणजपामाइगया सामिस्स पुरओ मग्गओ य संपट्टिया, तयणंतरं अन्ने य बहवे देवा य देवीओ य सएहि सएहि विमाणेहिं सएहि सएहि चिंधेहिं सएहि सएहिं परिवारोहिं समंतओ संपडिया, नंदिवद्ध- णमहानरिंदोऽवि कयमवणो विहियसिंगारो गंधसिंधुरखंधगओ समूसियसियायवत्तो धुवंतधवलचामरो हयगयर- होहसेणापरिकिनो पिट्ठओ भयवंतं अणुगंतुमारद्धो। एवं च नियनियट्ठाणगयसुरासुरनरनियराणुगम्ममाणो वद्धमाणो सत्तरयणिप्पमाणसरीरो समचउरंससंठाणसं. ठिो बजरिसहनारायसंघयणो कमलुप्पलसुरहिनीसासो जलमलकलंकसेयरयदोसपजियतणू देहप्पभापभारभा- सुरियदिसिचमयालो भिंगनीलफजलभसलसामलपसत्थमुटुमनिवद्धनिउरंपनिचियकुंचियपयाहिणावत्तकेसो अद्धयं- दसगनिढालयहो पमाणजुत्चसुंदरसवणो चारदंडकुडिलममुहो धवलपत्तलपियसियपुंडरियनयणो गरुडायपउजुतुं- गनासो विपक्कर्विवाफलसंनिभाधरोही संखगोखीरमुत्तामणिधवलमुसिलिट्ठसमदंतपंती पीणमंसलकवोलजुयलो सज- लघणत्यणियदुंदुभिनिग्धोसगंभीरसरो दाहिणायचरेहायलयालंकियसुप्पमाणकंठदलो वणमहिससीहसलपडि- उन्नपदृसंघो मुटुमलोमरेइतमंसलपलंपवासुदंडो संजमलपिछनिवासमुभगविसालवच्छत्थलो परररोमराइरेहिरगंभी- नाहिसोडियममभागो यहाणुपुपोयचियचारजंधो मुसिलिट्टगूढगुंफो नगनगरमगरसागरचाकुसमच्छाइलक्षण- लियचलणतलो परिचत्तपाणभोयणेमु पासायसिहरमारूढेसु लुक्सेवं करेंतेसु पुरजणेसु कुमुमनियरं मुंचमाणेसु गयणद्वियतियसेमु सप्पणपपणयमाणासु पिज्जाहरीसु मंगलमुहलेसु पारविलयासत्येसु दिज्जमाणेमु सपकामुपदा- मु गोतमुफित्तमाणेमु देवचारणेमु कमेण संपत्तो नायसंडाभिहाणमुपवणं मि । तं च केरिसं?- पदमुम्मिलिरपलवसोहिलमहालपायवसमूई । सपोउयकुसुमसमिद्धगंधपायंतमिउपवणं ॥१॥ तरणतरुमंडपत्तटसाहापडिरुद्धसूरफरपरारं । अचंतरम्मयागुणरंजियपरिममियसुरखयरं ॥२॥ दिसिगुहपनियंभियकुमुमपरिमलायडिया भमरनियरा । उजाणंतरविहरणपरंमुहा जत्य कीलंति ॥ ३॥ जंजियामितं नाऊण पाणडोलंतपाठपकरेहिं । चिरकालदिपियमाणुस व तं याहरइ तुरियं ॥ ४ ॥ मयमरपरयसमिहिकलरयेण जं सागयं च वागरइ । निवडतकुमुमनियरकरण अग्य दावेद ॥ ५॥ श्य निययचंगिमापिजियनंदणुजाणरम्पयगुणस्स । जयनाहचलणपूयस्स तस्स का वण्णणा होउ ? ॥ ६ ॥ एवंयिहमि तत्प आगंतुण सिपियाओ ओयरिऊण सामी असोगवरपायवस्स मूले सयमेव अलंकारकुसुमनियह जोमुराद, सा य कुलमयदरिया हंसलफ्सणेणं पयरसाइएणं तं ऐच्छमाणी चित्रमुत्ताकलायगळंतमुचाइलविन्भमाई .

अंमुयाई विणिम्मुयमाणी सदुक्खं रोपमाणी मन्नुमरसलंतक्सराए गिराए भयपंतं भणि पपत्ता- कासवगोतुभूओऽसि पुत्त ! सिद्धत्थपस्थिवसुजोऽसि । नायकुलनहयलामलसारयरयणीमयंकोऽसि ॥१॥ चासिट्ठसगोत्तुभवतिसलादेवीए कुच्छिजाओऽसि । खत्तियजणतिलोऽसि य ननजोधणदिवदेहोऽसि ॥ २ ॥ गम्भावस्थाओचिय गइसुकुमालोऽसि सुंदरंगोऽसि । अप्पडिमरूनलायन्नतियभारकलिओऽसि ॥ ३॥ तियणविक्सायजसोऽसि सयलविताणनीइनिउणोऽसि । ता कह मिममइदुफरतयकम्र्म संपपजिहिसि ? ॥ ४ ॥ इह असिधारसरिच्छं महषयं यच्छ ! अणुचरेयचं । घोरोगसग्गवेयणनिवहालोन भाइयघं च ॥ ५ ॥ सुटुंछतुच्छभोयणवित्ती नियंपि एत्य कायषा । गामागराइसु तहा पडिबंधमई विमोत्तथा ॥ ६ ॥ इय पच्छ ! तुज्य साहेमि केत्तियं मुणियसयलभावरस । तह कहपि पयटेजसु जह सिसोक्सं लहुं लहसि ॥७॥ एत्धंतरंगि नीसेससयणपग्गेण परिगो राया। आणंदामंदगलंतनयणवाहप्पवाहेण ॥ ८॥ 'अभियंदिऊण चरणे जिर्णिदसिरिवद्धमाणसामिस्स । एगंतमपसंतो दुस्सहविरहग्गिसंतत्तो ॥९॥ कुलमयह रियाययणं तहत्ति पडिमुणिय जिणयरो वीरो । सयमेव पंचमुट्ठियलोयं काउं समारद्धो ॥१०॥ ते ये केसे सामिकरयलपल्हथिए सुरिंदो नियदेवदूसंचलेणं ईसिविणमियसरीरो सगं पडिच्छइ, कमेण य नियत्ति- यमि लोयकम्मे जिणं अणुनयिऊण तं कुंतलकलावं मेहपडलंय सामलं दुजणहिययं व कुटिलं खीरोयसलिले पक्विनइ, दिपरनिनाय मणुस्गगंगलुग्गारहठयोलंच निवारेइ, अह मग्गसिरकिण्हदसमीए पच्छिनण्हसमए. इत्युत्तरनक्सत्ते पह- माणे सयमेर संयुद्धो भयानमोत्यु णं सिद्धाणंतिफह फरेमि सामाइयंस, सावज तिविहं तिविहेणं योसिरामिति चारित्तं पिडियमए, एत्व य पत्याये परतलद्विएण भूमितलगएणय देवदेविविबाहरनरपिसरेण पिमुको भगवओ पाउहि सिपि शंकारमुलभसलपिलुप्माणो सुगंधियसयलजीपलोजो पिंगलियगयणमंडलोपवरवासचुन्नो, वहलधूमसिहाजालुच्छा- यदिसामुदो ठाणठाणेमु ठपिओ डझंतागुरुकुरंगमयमीणुग्गारकप्पूरधूवपडियनिवहो, पहयाओ असंखसंखघोमु. गिसमंभागुइंगमदलकाहलातिलिमहुडुपाहकाओ, फओ य निभरभरियभुवणंतरालो जयजयारखोति ।। अ६ चत्तरसणभूसणगढरस पुरंदरेण जयगुरुणो । पामसतले नसियं जदूसियं देवयरदूसं ॥१॥ नीसामने सामरगुरुगरे तह जिणेण उपिसत्ते । काउं साहिज्बंपिय मणपज्जवणाणमुप्पणं ॥ २॥ भोटनियनुयपरिहो पाई निशसियमोहमाहप्पो । मेरुघ निप्पकंपो काउस्सग्गे ठिओ भययं ॥३॥ चउपिहदेवनिकाओ नयरजणो नरपई य नमिऊण । जयनाहं भत्तीए नियनियठाणे पडिनियचो ॥४॥ इय उत्तमगुणगणपद्धमाणसिविद्धमाणचरियंमि । सग्गापवग्गसंगमलच्छीण निवासभवणमि ॥ ५ ॥ गमावयारजम्मणदिरयाफलाणाहणपडियद्धो । संपतो पजंतं चउत्पओ एस पत्यायो ॥ ६॥" इइ सिरिगुणचंदसूरिरइए सिरिमहावीरचरिए गम्भावयारजम्मदिक्खाकल्याणगमओ चउत्यो पत्यावो

L
माविरमणत्यसत्यं पेहताविहु सद्धिविहवेग । धीरा सहरिसमणिसं पत्थुपवत्थु समत्यति ॥१॥
इति विमाविऊणं २' भविस्सोवसग्गवग्गसंसग्गासंखुद्धमाणसो महावीरजिणवरो गंभीरिमाइगुणरयणागरो
--------
परोपरिएकचारुपसणो मग्गणगणपूरिआसोऽवि निषाणकरो सुकतुरयचारोपि दूर-
परिचचपरिग्गहो परिहरियफरिवरोवि मचकुंजरगमणो भयवं आपुच्छिऊण अहास-
निहियं नायवग्ग नायसंडवणाओ निग्गओ, कमेण य अतुरियं जुगमित्तनिहितचक्खुपसरो मुहत्तायसेसंमि वासरे
कुम्मारगाम नाम संनिवेसं पाविओं, ठिओ य एगते काउसग्गेणंति ।
इओ व सिद्धत्थरायवालवयस्सो कुंडगामपुरवत्थघो महाजुयुवसणविणासियासेसतहाविहदबनिचओ भोगोव-
भोगलालसो असंपर्जतवेछियत्थो सोमो नाम भणो झीणविहवत्तणेण अचयंतो परिचियजणमज्झे निवसिऊण
गिहे मोतूण मणि गओ बहरागराइसु दयोवजणनिमित्तं, तत्थ य अइनिपिडत्तणओ अंतराइयकम्मस्स अनंतपय
लत्तणओ असाययेयणिजस्स निष्फलत्तणओ पुरिसयारस्त अवस्सं भवियधयाए तहाविहभावस्स सुचिरं कालं परि-
भमियस्सपि तेसु तेसु ठाणेसु न तस्स काणडयमेत्तावि संपत्ती जाया, समइफताणि य आसापिसायनडियस्स
वहई बच्छराई, अण्णया य-
घपलपलायादीहरपपणो अह तरलिपविजुलियनयो । कलियसुररायचायो अंजणगिरिरेसिंगसारिच्छो ॥१॥

.
-
परिगुफजिधोरहासहयविरहियहियथयापारो । परिसायालो यालदारुणो झत्ति संपत्तो ॥ २ ॥
तंच दडूण सो मुगरियनियफलत्तो तफालवियंभमाणनीलकंठरवसवणयउग्गुणीकयउक्लो दीहं नीससिऊण चलिओ
अपिलंबियपयाणगेहिं सनयराभिमुई, अइन्दूरतणेणं मग्गस दुन्नलत्तणजो सरीरस्स असमस्थतणेणं सिग्धगमणस्स.
मासपंचगपजते संपनी कुंडग्गामे नगरे, पविट्टो नियगिहे, संभारियविढत्तदवाए अभुहिओ पणइणीए, दिणं
आसणं, पक्वालिया चरणा, पुच्छिो सरीरकोसलं, पाहियं सरीरं, दंसिओ पणयभायो, भोयणकाले य उपहा-
निगा य फैठिगाई इहे पिणियटिऊण विचित्ता रसगई, कारावियो भोयणं, तदुत्तरकालं ठिओ सयणिजे, घंभणीवि
पमीपमागया तस्स, भारद्धा य पुच्छिउं, जहा-अजपुत्त! फेस केसु देसंतरेसु परिभगिओ एत्तिय
दविणजायमजियंति ?, तेण भणियं-पिए! केत्तिए साहेमि देसे?, किंवा कहेमि दविण-
रागरसमुद्दपरतीररोहणगिरीसु । रसविगार वियरेसु मुयंगभीमेसु विविहेसु ॥ १ ॥
गलं दधपियासाए गठाणेसुं । विहिओं य खन्नवाओ धमिया य सुवण्णपाहाणा ।। २॥
त्तिं दिवोसहिणो निरूपिया बहुसो । निहिया नरिंदसेवा चियाणिया मंततताई ॥३॥
काइएसु सत्येसु जणपसिद्धेसु । पाओ परिस्समोविद किं किं अहया मए न कयं ॥४॥

...
सदपिटु पिए ! न जागा गोयणगेगापि मज्ज्ञ सामग्गी । तुह दसणतण्हाएँ नियत्तिो केवल शह-
गच आयण्णिण यजताडियप गुशियप सा माहणी कसिणक्यणा कोपफुरंताहरा रत्तनयणा भणिउमाढत्ता-आ
पामि अवलक्मणसिरसेहर! पादणरारिष्छ । निष्भग्गनिडाला जाए ता कीस एत्तियं कालं कडघोसेडीफलाई
MITओऽसि!, किं निरास ! तत्प पसंतेण तुमए इमावि पत्ता न निसामिया ? जहा पोक्खलापट्टगमेहोष
जाय परपरियापुषगं परिसिओत्ति, किन्न पेच्छसि पुरओ आज.
राशि, किया न दिहा पाउपुण्णमणार! जयसवफणयरासिणो सगिर गडिनिगांता गंगरागयजणा?, चंभ-
फारियउतुंगभवणा नियपणपणीगरिगया जिणप्पसाएण पिल:
गेण भणिय-पिए। देरांतरनियारासणेण गो गणियगेगं गए, कि फरेगि नियोगविहीबाहकारमणुभ-
वियपा पिसगदरा यमणीए भणियं-शपिल गाय तस्स सगासे, फरणामी गयषं निटियं तुमए
ग्गिजगाणो किंपि दापिस्सपत्ति, एवं निसामिण पापिभो महावेगेण जिणामिगुदा पंगणो, आपुष्टतो पचो
गारगार्ग, दिट्टो फाउररागठिी सुरवनिहित्तसुगंधण्णपरिगलुमिगलंतछप्पपठणदेहो भययं जिणपरो, तिपया-
हेणिकाऊण पणगियो परगायरेणं, विष्णतो य जहा-देव ! निसामेरा गग पत्त-
उन्मतरपक्सलियजीदगफुडाराराएँ पाणीए । फो को न पत्पिशो नाह! पाणीपरंगुगोपि जणो ॥१॥

परिगुणाधिपोरदासहपपिरहियश्यियापारो । परिसीयालो वेयालदारुणो शत्ति संपत्तो ॥२॥ तं च दद्रूण सो सुगरियनियकरत्तो तमालवियंभमाणनीलकंठरवसवणचउग्गुणीकयउको दीहं नीससिऊण चलिओ चयिलंबियपपापगेहि सनयराभिमुई, महदूरचणेणं मग्गस दुचलत्तणो सरीरस्स असमत्वत्तणेणं सिग्धगमणस्स मागपंचगपगते संपत्तो कुंडग्गामे नगरे, पनिट्टो नियगिहे, संभारियविद्वत्तदघाए अभुट्टिो पणइणीए, दिण्णं भासणं, पफ्यालिया चरणा, पुछियो सरीरकोसलं, पाहियं सरीरं, दंसिगो पणयभायो, भोयणकाले य उपहा- विया य कंठिगा पिणिपहिऊण विचित्ता रसवई, कारावियो भोवणं, तदुत्तरकालं ठिओ सयणिजे, चंभणीवि पहिहियया समीनमागया तस्स, भारद्धा य पुच्छिउँ, जहा-अजपुत्त ! फेसु केसु देसंतरेसु परिभमिओ एत्तियं फालं ? केत्तियं या दविणजायगजियंति ?, तेण भणियं-पिए! केत्तिए साहेमि देसे?, किं या कहेमि दविण- पणं तदाहि- मिरिपपपपइरागरसमुद्दपरतीररोहणगिरीमु । रमकृषिगासु विपरेसु भुयंगभीमेसु विविहेसु ॥ १ ॥ भमिओ एत्तियकालं दपपिचासाए णेगठाणेमुं । विहिओं य उन्नयागो,घमिया य सुवण्णपाहाणा ॥२॥ अंगगसिद्धिनिगिचं दिपोसहिणो निरूपिया बहुसो । निहियां नरिंदसेवा वियाणिया मंततताई ॥ ३ ॥ ५ असिचापकुंतचपाइएम सत्येमु जणपसिद्धेनु । परुनो परिस्समोविह किं कि अहवा मए न कयं ॥ ४ ।

तहविलु पिए ! न जागा भोयणगेत्तावि मज्झ सामग्गी । तुह दंसणतण्हाएं नियत्तिओं कवलाए।
इमं च आपण्णिऊण यज्जताडियष मुसियब सा माहणी कसिणषयणा कोयफुरताहरा रत्तनयणा भणिउमाढत्ता-शा
पापिट ! अपलक्यणसिरसेहर! पाहणसरिच्छ! निन्भग्गनिडाल ! जद एवं ता कीस एत्तिनं कालं कडयोसेडीफलाई
घुफमाणो ठिओऽसि1, कि निरास ! तत्व वसंतेण तुमए इमावि पत्ता न निसामिया? जहा पोक्खलाबद्दगमेहोष
पणपरयणगधाराहि सिद्धत्यनरिंदनंदणो संबच्छरं आप वरवरियापुवगं परिसिओत्ति, किन पेच्छसि पुरओ बाज-
म्मदारिदियायि रहतुरयवाहणा परिहियदिघाभरणा कारियउनुगमवणा नियपणइणीपरिगया जिणप्पसाएण विल-
संति ?, किं या न दिहा पडिगुण्णमणोरहा उचलद्धकणयरासिणो सगिहेसु पडिनियत्तता देसंतरागयजणा?, बंभ-
पण भणियं-पिए। दूरदेसंतरनिवासत्तणेण नो सुणियमेयं मए, किं करेमि विपरंमुहो. हयविही. दीदकालमणुभ-
वियघा विसमदसा) बंभणीए भणियं-अजवि लहुं गच्छसु तस्स सगासे, करुणापरो खु सो भयवं निच्छियं तुमए
मग्गिजमाणो किंपि दाविस्सइत्ति, एवं निसामिऊण धापिओ महावेगेण जिणाभिमुहो भणो, आपुच्छंतो पत्तो
कुमारगाम, दिटो काउस्सग्गठिओ सुरवइनिहित्तसुगंधचुण्णपरिमलुम्मिलतछप्पयछण्णदेहो भपर्व जिणवरो, तिपया-
हिणिकाऊण पणमिओ परमायरेणं, विष्णत्तो य जहा-देव । निसामेसु मम पत्र-
'कंठभतरपपलियजीमफुदस्सराएँ पाणीए । को को न पत्थिओ नाह! दाणविपरंमुहौषि जणो? ॥१॥

फरय न यमिको पहलिमरो देय! पहियगेहेमुं । हयउयरपूरणहा कि या न कयं कुकम्ममवि? ॥२॥ दविणोरस उठे परिठ्ठो कयंतययणेपि । नेपत्यपि नडेण व तं नपि मए न जं धरियं ॥ ३ ॥ दय रमपिहरणपरिममुपजपिपिहरोगस । विगो पत्तियमेचो कालो मम मंदपुजस्स ॥ ४ ॥ संपद गुण परिणीए बागयमेस्स साहियं एवं । जह संपच्छरसीमं दिनं तुमए महादाणं ॥५॥ फेगिपि नगरपट्टणगामागरपपरदपमंडारा । नन्नेसि मयजलगंधर्वधुरा उबुरा फरिणो ॥६॥ मलेमिं पारमपपरउटपल्दीयमंना तुरया । फेसिपि जयांचणजडिया परमूसणुगपाया ॥७॥17 श्य मंपिगमूरिप्पमेयदाणेप कप्पतरूणघ । निम्महिया नाह! तए तण्हा मेहेण व जणाणं ॥ ८॥ एजोगिय दुग्गयलोयतिलोपभूको ठिो नई पिहलो । गुपभयजणियदुषिसहदुद्रुकम्माणुमायेणं ॥९॥ करणारगपरिमणसिचदुक्रासंतचस पमुरणपण!। ता पसिय पणयपच्छल ! पूरेगु मणोरहं मन्ठ ॥१०॥ वमा पपकमलोपापियंभियं गग्गमयपापाठे। कीलंति जहिन्छ मुखइनरनाहदणुपाणो ॥११॥ गिदत्परायनंदण! तुमएऽरिगुजा कहपि पत्तोऽहं। पायालनिगडिपस्स विनविधुवं ता मम परित्ता (परित्ती) १२ एमाणयापागलंतनयणंमुपोयपपणेणं । तह तेण पिन्नविवह जह मिजद वीयरागोऽपि ॥ १३ ॥ भगपयापि एयमापपिऊण गमुन्दरियापरिकटियकारनपुण्णपिण मणियं-मो मो देवाणुप्पिय ! परिचत्ता- , | सेससंगोऽवं संपर्य, तुमं च अर्घतदोगधभरविहुरियसरीरो, अओ जइवि असारिच्छमेयं तहाचि गिण्हसु इमस्स देव- दूसस्स अद्धति, जं सामि ! आणवेइत्ति भणिऊण हरिसवसुग्गयवहलपुलओ भणी वत्थस्स अद्धं गहिऊण कयप्प णामो अणुचिंतंतो पुगो पुणो सामिस्स अयुवमु दारत्तणं गओ नियगेहं, दिवो य यंभणीए, पुच्छिओ परमायरेणं, साहिओ तेण देवदूसद्धलाभो, जाओ बभणीए परमसंतोसो । अन्नदियसे य तेणवि समप्पियं तं दूसद्धं, दसिगावधणय तुनागस्स, तणपि तारिसमदिहपुचं पेच्छिऊण पुच्छिओ सो भणो-मद् ! तुमए कहि लद्धमेयं ?, न जेण एरिसदूसाई महीयले दीसंति, भणेण भणियं-मुद्ध! भगवया दिपणंति, तुण्णागेण भणियं-वीर्यपि खंडमाणेहि,जेण उभयखंडमीलणेण तुपणेमि एयं,पडिपुण्णं व दीणा- स्लफ्पमुलं पावेइ, अद्धेण य तुज्झ ममंपि दचं भविस्सइत्ति, भणेण भणियं-कहं पुण दुइजयं पत्थद्धं लमि- स्सामि ?, जिणसमायारवियक्खणेण भणियं तुन्नागेण-जया खाणुगाइफरिसेण सामिसंधदेसाओ निवडइ तया गिहिज्जासि एवं सोचा सो तलोभेण लग्गो भगवओ पिट्टीए, जहा य तस्स तलाभों भविस्सइ वहा पुरको भणिस्सामि। अह कुम्मारगामवहियापडिवनपडिमस्स पलंबियभुयस्स भगवओ महावीरस्स समीये.संयलदिगवाहपरिस्संते लुहा. भिहए परमाणे वसहेभलापिऊण एगो अतिपावसंगयसरीरो पिणयणयविण्णाणजा(ना)णवियजिओ गोवालो गावी- X दुरणनिमिचं गो गागमजो, तत्पद्विपस्न यापारतायटणेण लग्गा महती येला, ते य यइलगा खुणगेकंभगवओ गर्माये परिऊण गुहाभिहपमरीरा सणियं सणियं तिगभासणं कुणमाणा पविद्या अडति, सो य गोवालो सणंतरण आगलो भगानो समीये, यसहे अपेतो पुच्छिउमारद्धो-मो देवजया! जे तुह मए भलाविया पुषं वसहा ते गाहेगु फल्प गयत्ति?,मामीगि अमुर्णितोष तुहिको ठिओ, तेणापि नायं-नृणमेसो महाणुमानो न जाणइति, तमो गिरिकंदरेमु य नईमु य निन्दारेगु य महातरगहणेमु य गामंतरालेमु य अनेसु य विपिहप्पएसेमुं य गोसामि- समयभीनो पिमणदुम्मणो तं गग्गणं फाउमारतो, ते य यसहा सुचिरं सच्छंदप्पयारेण उपसंत हायणा पुणोपि सगागया तत्षेप परमे, भययंतं दण रोमंपता य ठियत्ति, सो य गोवालो जणुपलद्धगोणपउत्तिविसेसो चउपहर- रपणिजागरपरिमिलाणनयणो रेणुमरधूमरियसरीरो साणुऊंटगाइपरिषहिजो सुचिरं परिभमिऊण पलिओ तेणेव पएमेण, दिट्ठा प ते मामिणो समीचे मुहनिसता नियमहा, गह रोसारुणियच्छो फासगिराए भयवंतं तजिउमा- द्वत्तो, कहं चिय?- देच! दुजपो इस दायेसि पगंतवत्पनेपत्यं । जस्मितरमो पुग चिचकुडिलया परिमी तुज्झ ॥ १ ॥ जं गोपिऊण हरणट्टया तुम मज्झ मंतिए यमहे । नूगमियाणि गच्छंतोऽसि जइ मं न पेच्छंतो ॥२॥ तापित्य चंगिमा तुह ययस्म! गरि भडिमा विरेयस्म । गोमहत्तणमणं किंपिय दक्विनभावस्म ॥ ३॥ - 7

मन्ने पलंवियभुओ निरुद्धनीसेसर्वज्झवावारो । तं जणमुसणनिमित्तं उपायजालं विचिंतेसि ॥४॥
इय दुवयणेहि तजिऊण सो दावणेण हणिउमणो गोवालो क्यालोय धाविमो भययोऽभिमुह, एत्यंतरे सोह-
मसभासीहासणनिसपणो सहस्सनयणो सामिस्स सुहविहारोवलंभनिमित्तं ओहिं पउंजइ पेच्छद य भयांतं पहुंच
येगेण धावमाणं तं गोवयं, तो तत्थठिओऽपि तं पंभिऊण सको दिवाए देवगईए उइपणो जिणसमीये, तजि-
उमारद्धो य तं गोचालयं, जहा-रे दुरायार! पुरिसाहम ! पसुनिधिसेस! नूगं एयाण वसभाण चेव पुण्णेहिं न
भरखेसि तूमं तिणाई, जो एयं सिद्धत्थनरिंदनंदणं परिचत्तकरितुरयपाइफसंदर्ण संपयमेव गहियपज नियधम्मक-
जसजं सममुणियतणमणि बद्धमाणमहामुर्णिपि न मुणेसित्ति, एवं निभन्छिऊण, तं सको तिपयाहिणीकाऊण भय-
वतं वंदेइ, सिरनमियकरकमलो य विनवेइ-भयवं! तुम्ह दुवालस परिसाणि जाव समणमेत्तेणवि दुक्खजणगा इयर-
जगजीवियंतकरणखमा पपरसुराणवि लोमुद्धोसजणगा उग्गा उसग्गवग्गा भविस्संति, ता कुणह पसायं, अणु-
मन्नह एत्तियं कालं मम, जेण समीवडिओ येयावर्ष में करेमित्ति, एयं च आयन्निऊणुस्सारियकाउसग्गेण भणिय
भयवया, जहा-भो भो देविंद !
तुह असरिसमत्तिमहामरस्स जुजइ इमं न संदेहो । किं तु न भूयं एवं नो भवइ न भावि कइयायि ॥ १॥
जं तित्थयरा तुम्हारिसस्स निस्साए पुवकयफम्मं । ख्वइंसु खविसति य खवेति वा निच्छियं सफ! ॥२॥

दुहणनिमित्तं गगो गाममग्ले, तत्पडियस यागरंतरयापदणेण लग्गा महती येला, ते य बइलगा गुणमेक भगवओ ममीपे चरिऊण गुहाभिहयसरीरा सणियं सणियं तिणभासणं कुणमाणा पविठ्ठा अडर्षि, सो य गोवालो खणंतरेण जागनो भगानो समीये, पमहे अपेच्छतो पुच्छिउमारदो-मो देवजया! जे तुह मए गलाविया पुषं पसहा ते मादेनु पत्य गपत्ति,मागीपि अमुर्णितोय तुण्दिको ठिमो, तेणापि नायं-नूणमेसो महाणुभावो न जाणइत्ति, तगो गिरिकंदरेमु य नईमु य निझारेमु य महातरगहणेमु गामंतरालेसु य अनेसु य विविहप्पएसेमु य गोसामि- अभयभीओ चिमणदुम्मणो तं गग्गणं फाउमारतो, ते य यसहा मुचिरं सच्छंदप्पयारेण उपसंतछुहायणा पुणोवि गमागया तस्ये पएमे, भययंत दद्ण रोमयता य ठियत्ति, सो व गोपालो अणुवरद्धगोणपउत्तिविसेसो चउपहर- रपनिजागरपरिमिलाणनयणो रेणुभरघुगरियसरीरो साणुऊंटगाइपरिघहिलो सुचिरं परिभमिऊण पलिओ तेणेव पएसेण, दिट्ठा य ते मामिणो नीरे मुहनिसमा नियमहा, अदरोसारणियच्छो फरसगिराए भयपंतं तजिउमा- द्वत्तो, कह चिय?- देयना दुजो इस दापेसि परायत्यनेपत्यं । भितरो पुण चित्तडिलया एरिगी तुज्झ ॥ १ ॥ जं गोपिऊण हरणहरा तुमं मम संतिए पमहे । नूगमियाणि गच्छंतोऽसि जद मं न पेच्छंतो ॥ २ ॥ वापित्य चंगिमा नुह पपस्म! गरि भलिमा पियेयस्म ! गोमहत्तणमण्णं किंपिय दक्मिनभावस्म ॥ ३ न मन्ने पलंवियभुओ निरुद्धनीसेसवज्झयाबारी । तं जणमुसणनिमित्तं उपायजालं विचिंतेसि ॥४॥ इय दुधयणेहिं तजिऊण सो दावणेण हणिउमणो गोवालो वेयालोच धाविओ भययोऽभिमुह, एत्यंतरे सोह- म्मसभासीहासणनिसपणो सहस्सनयणो सामिस्स सुहविहारोवलंभनिमित्तं ओहिं पउंजइ पेच्छइ य भययंत पडुच वेगेण धापमाणं तं गोवयं, तो तत्थहिओऽपि तं भिऊण सको दिवाए देवगईए उइण्णो जिणसमीये, तजि- उमारद्धो य तं गोवालयं, जहा-रे दुरायार! पुरिसाहम ! पसुनिधिसेस! नूणं एयाण वसभाण चेच पुण्णेहि न भक्खेसि तूमं तिणाई, जो एवं सिद्धत्थनरिंदनंदणं परिचत्तकरितुरयपाइसंदणं संपयमेव गहियपधजं नियधम्मक- जसजं सममुणियतणमणि बद्धमाणमहामुर्णिपि न मुणेसित्ति, एवं निभच्छिण, तं सको तिपयाहिणीकाऊण भय- वंतं वंदेइ, सिरनमियकरकमलो य विनयेइ-भयवं! तुम्ह दुवालस परिसाणि जाय समणमेत्तेणवि दुक्खजणगा इयर- जणजीपियंतकरणखमा पपरसूराणवि लोमुद्धोसजणगा उग्गा उपसग्गवग्गा भविरसंति, ता कुणह पसायं, अणु- मनह एत्तियं कालं मम, जेण समीवडिओ यावयं में करेमित्ति, एयं च आयन्निऊणुस्तारियकाउसग्गेण भणियं भयवया, जहा-भो भो देर्षिद ! तुह असरिसमत्तिमहाभरस्स जुजइ इमं न संदेहो । किं तु न भूयं एवं नो भवइ न भावि कइयावि ।। १ ।। जं तित्थयरा तुम्हारिसस्स निस्साए पुवकयकम्मं । स्वइंसु सविस्संति य खति वा निच्छियं सफा! ॥ २ ॥ प्र . अब परमामत्येणयि जइ कम्मरूपउ पडेब ता, विहलो । सिरलोयवंगचेराइ विपिहनवचरणानारो ॥ ३ ॥ नाइसंहिरिद्वनिचत्तणेण दवद्धरमविरागाणं । सयमणुभरणं मोत्तुं कम्माण ण गिजरणमत्यि ॥ ४ ॥ एगोगिय मुहगमुह एस जियो महइ कम्मवसवत्ती । अपयारयारकरा तस्सेर पभावओ इंति ॥ ५ ॥ ताजे पुणं गिद्धा जे मिशिस्मति जे य सिझंति । ते नियतीरियकम्मराएण, अन्नोऽस्थि नोवाओ ॥ ६ ॥ एवंविह पिरिहमदोयमग्गवग्गं वियाणिउं पुषि । पढिपन्नोऽहं संजममेत्तो का तेमु मम गणणा? ॥७॥ इस गुरगाई पिरिहोपउचिजुत्तीहि योहिउँ भययं । काउस्सग्गंमि ठिमो, नूणं मियभासिणो गरुया ॥८॥ पत्थ य पत्याये भयानो पेप जणगिभगिणीए पुत्तो कयतहापिहपोरवालसवपिसेससामत्योवलद्धवंतरसुरभवो सि- दत्यो नाम देशो समागमोतं पदम, सोय मणिो मुरिदेण जहा-भो सिद्धत्यय ! एस भययं तुद्द आसन्नसुयणोत्ति एग फारणं, पीपं पुण ममाएसो, ता सपहा पासहियो सामिस्स मारणंतियमुपसर्ग पडिम्सलेजासित्ति, सोनि एयमायनिऊण देविदर्गमामणजायपरमतोसो तहत्ति पडिमुणइ, पुरंदरोऽपि सट्ठाणं गओ। अह जायंमि पभायसमए गययं चलिगो तनो ठाणालो, फमेण य पचो फोल्लागर्मनिपेमे, तत्य य पालो नाम माहणो परिषमइ, तस्स य गिदे महसयो समारतो, निफाइया रसपई, जेई सयरुजणो, पत्यंतरे भयवं मुणियमिक्सासमओ अतुरियं । संमंतो एडपारणगे पपिट्ठो भिक्सानिमित्तं गाममाझे, उद्यनीयगिहेसु य. परिभमंतो संपत्तो वहुलस्स मंदिरं, दिहो । . 1 प्रयता य अणेण अप्पडिमरूपो भययं भवणंगणगओ, तं च दद्दूण चिंतिउमारद्धों-अहो इमस्स महामुणिणो सरीरलाव- प्रणया अहो निरूपमरूपया अहो सयललफ्षणपडिपुण्णया अहो पुसंतायारत्तणं अहो सस्सिरीयत्तणं, निच्छियं न होइ एसो सामनगुणो, ता धन्नोऽहं जस्स मम गिहमणुपत्तोत्ति परिभावितो उच्छलियवहलपुलयजाली मुत्ताहलालं. फिओघ उहिऊण परमायरेण घयमहुमिस्सं पायसं भगवओ पणामेइ, भयपि निच्छिदं चफकुसलंछणलंछियं पसारेइ करकमलं। अह पाणिसंपुडे बंभणेण खितमि पायसे पवरे । गयणयले सुरनिवहा ओयरि भत्तिभरभरिया ॥ १॥ यायंत्ति केवि जयदुंदुहीओ अन्ने मुयंति कुसुमाई । चेलुफ्खेवं केवि य करंति अन्ने थुणंति जिणं ॥२॥ गंभीरगुरुगिराए अहो सुदाणंति केइ घोसंति । अच्छिन्नकणयधाराहि हरिसिया केइ परिसंति ॥३॥ सेसोवि गामलोगो तहाविहं पेच्छिऊण अच्छरियं । विम्हियहिययो महसा जिणस्सगासं समलीणो ॥४॥ किं बहुणा-भयवं पायसलाभेण निधुओ माहणोऽपि कणगेण । विम्हियरसेण लोगो एवं जाओ महाणंदो॥५॥ अह चम्मचक्खूहि अपेहिबंतो पारिऊण भययं अन्नत्य विहरिओ। गामाणुगामेण परिभमंतस्स य सामिणो --------------... सरीरे कयज्झंकाररवा निरंतर परिमुक्कवणकुसुममयरंदा भमर- अपायमाणा रोसेण नहेर्हि विधति मुहेहिं खाईति, संतसमए रोमानिग्गय गिणेहमापिति, सरीरमारुडा य समं विहरंति, गामतरुणायपि तेण गंधेण आयरसियचित्ता भति-भप जम्झपि देहि मं गंधजुर्ति, मुरभो तुझ सरीरगंधो, तहा नपनीलुप्पलपलाससरिच्छमच्छिजुयलं 'पुरभिनीगासमुनगं मुरुमलं रूपसंपयं च ददृण गपरदयसरपहारजबरियहिययागो गामतरुणीओ गामाणुगाम । परियमाणस्य भगानो निगमहागं पुति, येदुप्पयार उपसग्गेति यत्ति । एवं पधनादिगाओ आरम्भ चत्तारि मामा मगदिया जाा सुरनिहित्तवामपपइया दुभपराइणो उपसग्गा जायत्ति । जाया तेलोकतिलगो सपलगुणनिलओ सामी परियडतो गओ गोरागसंनिवेसे, तत्य दूइज्जंता नाम तावसरूप- । धारिणो पारांडिणो परिसंति, तेसिं च जहिचई जलणसम्मो नाम, सो य मित्तो सिद्धत्थरण्णोत्ति पुपनेहेण सामि पण सागपंति भणिऊथ मंगुहाद्विभो, भयययानि पुषपओगेण चेत्र थाहा पसारिया, तओ फुलपदणा ससंभमं जापुन्छिऊण पुपपतं भणिनो भय-उमारसर! एत्येव निवसह किंचिकालं, निप्पचनाओ एस आसमो, न य कोई शापिकारी, पागारत्तस्मपि मानियोत्ति, ता सपहा जइ संपर्य न ठाउकामो तहानि वामामु इहायसेजासित्ति युत्ते सामी तपरणं पडिमुणिय तत्र एगराई पोटेइ । तयणंतरं प- पणहपेमपंधणों असंबदुस्मनासणो । पमंतचित्तसुंदरो सधेजजितमंदरो ॥१॥ पहरमरगमंगो गनो घ मंदगामियो । मिभोष मुन सेवमो य(पि)उप रक्तगुजुमो ॥२॥ M गडवखेडकबडे अणेगलोगसंकड़े । सुरिंददिवदिओ परिम्भमेइ सामिओ ॥ ३ ॥ एवं च हिंडमाणस्स जयगुरुणो पजंतमणुपत्तो गिम्हसमओ, उवागओ यासारत्तो, तओ थणियसई कुणमाणेसु सजलजलहरेसु मंद मंदं निवांतीसु वारिधारासु नियनियगेहमणुवचंतेमु पहियजणेमु मागससरं सरंतेमु रायहंसेसु सामी पडिनियत्तिऊण समागो तत्व मोरागसंनिवेसे, दिट्ठो कुलवई, समप्पिओ तेण पेमसघस्समुघहतेण संछन्नो गढो, बुत्थो तत्थ पलंबियभुओ काउस्सग्गेण भयवं, एवं यचंति यासरा । अह वढमाणमि पढमपाउसारंभे निद्विएसु चिरं : अणुग्गमतेसु अमिणवत- णाईसु कत्थवि किंपि भक्खणिजं अपायमाणाई गोर तावसगिहेसु छायणतण- भक्खणत्यमलियंति, तायसापि निहुरलहिप्पहारेण ताणि कुट्टिऊण निद्धाडिति, दुपारहिया य निगपि सघायरेण रक्खंति नियउडवए, गोस्वाणि तेहिं ताडियाणि इओ तओ परिभमिऊण अविजमाणरक्खणं भगवओ महें उपद्दपिति, तावसापि नियगिहटिया तं विलुप्पमाणं पेच्छिऊण भयवओ उपरि परिओसमुषहति-अहो अम्हे निय- उडवए रक्खेमो, एस पुण समणो गणागपि न रक्खेइ, ता किं करेमो १, कुलबइणा धरिमोत्ति न किंपि पारिजइ झ्यपखं फरुसमुलविउंति, एवं च पइदिणं जायमाणे परूढगाइमच्छराणुपंधा एगया गया ते कुलवइसगासे, सोया- लभं च भणिउमाढत्ता, जहा-सामि!

अम्ह गिहे तुम्हेहि फोडविट मुको उ जो इमो समणो । सो अचं नियकजकरणपडिपद्धवाचारो ॥१॥ एयपि नो वियाणइ गोस्वेहिं जहागिह एयं । पइदिणमुपदविजइ रक्खइ न खणंतरं एगं ॥ २ ॥ किं आलस्सं अहवाऽणुकंपणं अहव होज व उवेहा । निद्दक्षिण्णत्तं या न याणिमो तस्सऽभिप्पायं ॥३॥ अहवा मुणित्ति गोख्ववारणं नो करेति स महप्पा । गुरुदेवपूयणपरा अम्हे समणा न किं होमो ? ॥४॥ हे कुलवइ ! जइ रुद्दोसि अम्ह तं उडवयं हणिजतं । एएणायि पओगेण पंछसे ता लहुं कहसु ॥ ५ ॥ जेण विमुंचामो तस्स संकह को मए सह विरोहो ? । रुटोपि तोसणिजो जो किर को तेण सह माणो ? ॥ ६ ॥ तुह चित्तवित्तिमवियाणिऊण णूणं मुहा को रोसो । तस्सोवरि अम्हेहिं का वा मूढाण होइ मई-१ ॥७॥ इय ईसाभरसम्मिस्सकोचदरफुरियनहरमुलचिउं । दूइजंतगमुणिणो कुलवइपासाउ निक्खंता ॥८॥ ते य तहा गच्छमाणे दट्टण कुलबई सपायरेण याहराविऊण भणिउमाढतो, जहा-भो महाणुभावा! किमेवं परिकप्पह?, को मज्ड दोसो?, मए ययंससिद्धत्थरायपुत्तोत्ति फलिऊण एयस्स मुणिणो गउरवं कयं, किं मए एवं वियाणियं ? ज एसो एवं नियगेहमुनेहिस्सइ, एवं ठिएवि तहा करिस्सं जहा न विणस्सइ तुम्ह आसमो, एत्तो मा पहिस्सह संतापं, मा चिंतिजह कुविगप्पजालं, तुम्हाणं अवरो को मम पिजोति, एपमायन्निऊण जायस- { तोमा गया ते जहागयंति, कुलपईचि गओ जिणसगासे. विद्रो उडवओ निलुत्तखपुडविडओघ. नाममेत्तानसेसो, .

-
म
तं च पेच्छिऊण चिंतियं कुलवणा-अहो सम्ममुवइह तेहिं वरागेहि, मए पुर्घ पियाणियं-मच्छरेण एए पंति,
इयाणि पुण एयदसणे जहावट्ठियं नायंति, एवं संकप्पिऊण भयवंतं भणिउमाढत्तो-
चउरासमगुरुणो तं सुशोऽसि सिद्धत्यभूपइस्स जओ । तइलोफपिहियकित्ती ता तं पद फिपि पेमि ॥ १॥.
तुज्झ पिउणात्रि एवं आसमपयमायरेण नियंपि । रक्सियमिहि पुत्य ! पालेयचं हवइ तुमए ॥ २ ॥
दुट्ठाण ताडणं चिय तुम्ह वयं तेण मुक्कपरिसंको। फीस न गोरुवाई तणभक्खणओ निवारेसि? ॥३॥
सीपि पच्छ । नियनीडरक्खणं कुणइ सघजतेणं । भूभारधरणधीरो किं पुण तुम्हारिसो पुरिसो? ॥४॥
अम्हारिसजइजणरक्खणट्ठया निच्छियं पयावइणा । तुम्हारिसा महायस! निप्फाइजंति सप्पुरिसा ॥ ५॥
अनह गोरुवेहि व दुद्वेर्हि धम्मपभणीएहिं । उवहम्मंता अम्हे के सरणं फिर पपजंता? ॥६॥
ता गिहनाहोष कुमार ! यससु तुह संतियं इमं सघं । पई दिटे पियमित्तं सिद्धत्यनियं सरेमि अहं ॥ ७ ॥
इय संघषणोवालंभपणयसिक्खयणगम्भवयोहिं । भणिऊण जिणं सो तावसाहिवो पडिगओ सगिह ॥ ८॥
अह तेर्सि भययं तो मुणिउं अप्पत्तियं महासत्तो । जयजीवहिएफरओ चिंतेउमिमं समाढत्तो ॥९॥
माझ निमित्तेण इमे पाविति अयोहियीयमइभीमं । ता सपहा न जुलं एत्तोऽवत्थाणमिह काउं ।। १० ।।
इय भुवणगुरू संचिंतिऊण जाएऽवि परिसयालंमि । ठाणाओ तो चलिओ परपीडापजिणो गरुया ॥ ११ ॥

- एत्तो चिय अन्नेहिंवि परपीडावजगमि जइवचं । जहसत्तीए एवं जम्हा सद्धम्मसारोत्ति ॥ १२ ॥ एवं चेव भगवया रग्गकारणमुघहतेण तिघा पंच अभिग्गहा गहिया, तंजहा-अचियत्तकारए उग्गहमि न , यसियचं, निश्चं उस्सग्गं करेपचं, एगदुवयणवजं मोणेण ठाइयचं, पाणिपत्ते भोवर्ष, एगे किर सूरिणो एवं भणंति, । तं च किर कह ?-सपत्तो धम्मो पन्नयेययोत्ति भगवया पढमपारणगे परपर्चमि भुत्तं, तेण पर पाणिपतमि जार छउमत्थोत्ति, गिहत्थो य न अभुट्टेयघोत्ति पंचमो, एवं च गहियपंचाभिग्गहो अद्धमासावसाणे तत्तो नीह- रिचा अट्ठियग्गामंमि वचइ, तस्स पुण अद्वियगामस्स पढमं पद्धमाणनाममासि, तं च किर कहं यवगयंति ? निसामेह कारणं- कोसंबीए नपरीए असंखदविणसंचओ धणो नाम सेट्टी परिपसइ, तस्स अणेगोवजाइयसएहिं पसओ धणदेवो नाम पुत्तो, अर्थतं पाणप्पिओ वीसासटाणं च, सो य अन्नया अणेगवियप्पदुदृसत्तभीसणं समुछसंतमयणकुसुमसरं रंगतताहामिगवपिहयापडलं दुवारपसरेंदियचोरभयावह दुरुत्तारमूढयमिहानिन्नगाविसम अरन्नं व रउदं संपत्तो तारुणं, तघसेण य वसइ सागिहेसु रमइ जूयं पइदियह विड्यइ अत्यसंचयं, कुणइ पिविहे विलासे, उवचरेइ दुल: लियगोडिं, पोरोद नडनाउइजगायणपमुदं अनिवद्धं जणं, नावेक्सइ कुलमेरं न परिचिंतेइ सयणावयायंति, एवं च वर्धतेसु य पासरेसु खीणेसु दधपडिपुण्णमहानिहाणेसु, सुन्नीभूएमु कोठागारेसु चिंतियं धणसेहिणा-अहो rea -र

सारे निगगिहिणीऽपि न जेण धणहीण । आयरइ नर पुत्तय! सयलोऽबिहुलजए तण ॥८॥
जेरारा रागरसिरे जे गाणेणं गिरिंदसारिच्छा । जे भयकवघेण जंति किर्ति परं भुवणे ॥६॥
मिरियमपोपिटु सयलकलापजिओविड धणेणं । मुरिसो गुरुष देवोध पुच्छणिजो पद लोए ॥५॥
से रूपगुण गगरजयमपि हरांति फिर पुरिसा । अथवाण जणाणं तेचि हुसेवं पपजति ॥ ७॥
अजपजयाइपुरिसपरंपरागयपि अपरिकलियसंखंपि खयं व पत्तमियाणि मम धणं, ता न जुचं एत्तो पुत्तस्स उहणंति
निच्छिऊण एगते भणिओ धणदेवो-पुत्त! तुम्हारिसाणं उपभोगाइनिमित्तमेव अत्योवजणमम्हाण, न एत्तो
विसिढे ठाणमत्थि, केवलं जराजजरियसरीरोऽहमियाणि असमत्थो चंकमणमेत्तेऽपि अखमो समहिगभासियधेवि
अपरिहत्यो कलाकोसल्लेवि, ता बच्छ। तुमए एस सघो कुडुयभारो धम्मववहारोय अणुचितणिजो, सो य अत्यं
विणा न तीरए मुहत्तमवि सोढुं, अत्योति नाम पवरो पुरिसत्थो, तहाहि-
अत्षेण सुगुणमुणिजणखेत्तनिहित्तेण सुहफलोण्णमियं । निष्फाइजइ सद्धम्मसस्सयं विणु पयासेण ॥ १॥
किं पुत्त ! तए न सुयं निणाण दिनाउ जेहिं भिक्खायो । पढमाउ ते य तम्मिपि केऽपि जणा सिक्पयं पत्ता ॥२॥
केई तश्यभवेणं सुरवरसोक्साई भुगिउं धीरा । सट्टाणनिहित्ततहविहऽत्थसामत्यशो सिद्धा ॥ ३ ॥
भरणं पिय फोमुश्मयकतुलाणणारा तरुणाओ। आपद्धपाणिसंपुडगाणाए लहुं पयति ॥ ४ ॥

E चिरसंथुयावि चिर(सह)कीलियावि नियं कमओवयारावि । गोहयकारगंपिय मित्तापि मुयंति धणरहियं ॥९॥ कि बाणा दवदालिमि(स)यं माणुसं विणासंतो । सबंकसो कयंतोवि पुत्त! आलस्समुबहइ ॥ १० ॥ इय सबगुणादाणं सधण तदियरं च दोगचं । नियबुद्धीए नाउं पुत्तय ! उचियं समायरमु ॥ ११॥ जइ यवसायं पंछसि काउं दविणजणत्पमिह भद्द! । ता एसो पत्यायो जापऽजवि अस्थि किंपि धणं ॥ १२ ॥ सप विणासे जाए अग्गिपि समप्पिही न ते कोऽपि । किं पुण ववहारकए भंडोलं जीविगाजोग? ॥ १३ ॥ एवं नियुणिऊण भणियं धणदेवेण-ताय! जइ एवं ता किं तुमए उयेहिओऽहमेत्तियं कालं? किं मए अपगणियं कयाइ तुम्ह वयणं ? देसिया अणुचिया पडियत्ती? सुरुद्वताडणेणवि पासिओ विरूवो मुहरागो? जं विणस्समाणेऽवि घरमारे ण सिक्सविओऽम्हि, अहया अलं पुषगयवइयरसोयणेण, पसीयह मे, देह आएसं, दुट्ठमहिलंब आकरिसेमि दूरगयपि लच्छि, नंदह तुम्भे पहुं कालं केत्तिमेत्तमेयंति, सेटिणा भणियं- पुत्त! किं न मुणेमि तुह कलाकोसलं, न जाणामि साभावियं भुयवलं?, न लफ्सेमि अंगीकयभरधुरधव- लत्तणं, न बुज्झामि मट्टि चित्तापर्युमं, अओचिय मए एत्तियदिणाई न किंपि भणिोऽसि, विसमदसायडि- यस्यापि पुत्त । किमसज्ज्ञां नुह परकमस्स ?, ता इयाणिपि कुणमु समुनम पूरे पणइजणमणोरहे दलेमु दुजणदुदु- चिंतियं अभुद्धरेसु पिहलियं जणं पयडेसु मर्यकनिम्मलं नियकुलंति, धणदेवेण भणिय-ताय! किं पुणरत्ययणवित्य- .

रेण ?, पगुणीकरसु सपडि सत्थं सघ(मग्ग)संवाहगं च, इय मणिए सेट्टिणा नाऊण से नियं वाहराविया नियपुरिसा, भणिया प-भरे। फोह संवलगाइसमेयं समग्गं मग्गसंवाहगं, संजत्तेह विविहमहामोलभंडपडिपुषणं सगडसमूह उयणेह वलिट्ठ लखंधगोणगणं पचत्तेह कम्मफरजणं वाइरह पहरणत्थं गोहसत्यंति, जं सामी आणइत्ति पडिसु- णिऊण गया पुरिसा, अकालविलंवं समायरियं सधं, निवेइयं च सेहिणो, सो य धणदेयो हासो कयविलवणो केस- पद्धसियकुसुमो परिहियपंडुरवत्यो पणयदेवगुरुचरणो आपुच्छियजणणिजणगसयणयग्गो गणिमधरिममेयपारिच्छे- ज्जपडिपुन्नपंचसयसगडीसत्यसमेओ सुमुहुत्ते पहिओ दूरदेसंतरं, ताहे पेच्छतो अपुषापुघसंनिवेसे , किर्णतो अन्नोन्न- भंडाई, आपुच्छंतो देसंतरसमायारं, पिण्णासंतो विचित्तभासाविससे, देंतो दीणदुत्थियाण दाणं अइगो दीहम- खाणं, कनेण रणज्यणिरवसहकंठपलंयन्तघंटियारायनिरुद्धापरसहयापारो अणेगसहाइजणपयष्टियगतियागणो पत्तो पद्धमाणगगामसमीवं, तस्स य अन्तरावि समनिनुभयगंगीरखडविसमप्पवेसा आनाभिमेत्तसुकुमवेलुगापउहत्यविसा- लपुलिणा महलचिपखलाणुविद्धतुच्छसलिला वेगवई नाम नई, तर्हि च पविटाओ सगडीओ, ताओ पुण उभयपा- साप विणा जण सुसमणेणेव धरियपणेण (धरियवयणेण) सारहिणा निगिण्हतेण यसहनिव्हं कोदालाइणा पगु- गिजंतेण चकमग्गेण कहकहवि कटेण पारियाजो अद्धमग्गं, अह विसमत्तणओ नदीए दूरपहसीणसामत्थचणओ यसमा अइभारिपत्तणओ सगडीणं पाढमायासिया सारहिणो अविगणियफसर(क)घाइपाया निपडिया महीयले : , पलीदा, पाढमुधिग्गो धणदेवो, पाउलीहसो परियणो, तत्थ य सत्थे एगो सभी सयलगोमंडलप्पहाणो सप्पुरिसो इस लीलाए थिय समुद्धरियमहामारो विसमप्पएसनित्यारणसमत्यो य अत्यि, सो य तहाविहविसमनिवडिएण मुगरिमो धणदेयेण पप्फुफारपुपयं च सफारिऊण जोचिो सो सगडीए, तक्खणं अखेण य गो सो निवडसा- मत्धेण गहिऊण लीलाए भारियपि तं नईए परफूलं, जहा सा एगा, एवं पंचसयाणिवि सगडीणं निवाहियाणि तण विसमप्पएसाउत्ति । अपिय- एगत्तो सो वराहो अत्रत्तो सयलगोणसंघाओ। उत्तारइ सगडीओ सम्भावस्सस्थि किमसझं ! ॥१॥ १ अइबुद्धरभरपरिफहणेण तुझं तडत्ति से हिययं । वयणुग्गीरियरुहिरो धसत्ति धरणीयले पडिओ ॥२॥) तं च तारिसमवस्तरं पत्तमयलोइऊण धणदेवो परिमुफसेसकायचो सोयभरमुघहतो वाहरायेइ विजे, कारवेइ चिगिच्छ, सबमेव समीवडिओ बंधयं च मित्तं व पडिजागरेइ, अन्नदिवसेय भणिओसो परियरेण जहा-सत्थवाह ! फिमे- गगोणनिमित्तं उबेहिचंति नियकजाई ?, किं न मुणह तुब्भे सीयंति वणियपुत्ता ?, विणस्संति कियाणगाई? वोलंति यह वासरा, समीयमणुसरहु यासारत्तोत्ति, धणदेवेण भणियं-एवमेयं, किं तु न सकेमि एवं पराग परममित्तं व सम्भावसारं मोर्चे, परियरेण भणियं-तुम्भे जागह जमेयोचियंति, तो तप्परिहारफायरमणेणवि धणदेवेण सहा: दिया पद्धमाणगगामप्पहाणा पुरिसा, मुहासणत्या तवोलाइदाणेण सम्माणिऊण सप्पणयं यसहस्म समक्खं RE 1957 भणियं जहा-एसो मम पवरवसभो एरिसकृत्याममवत्थंतरं पत्तो ता तुम्हेर्हि एयस्स इंमिणा वगसएण ओसह- चरणाइचिंताए संमं पट्टियचं, एसो तुम्ह नास्गो इव समपिओ मए, न सवहा अन्नहा कायचंति निरूपिऊण सो मयहत्तरजणे मोयाविऊण वसहस्त पुरको पहुं चारि फाणियं च ससिणेहं खामिऊण य तं जहामिमयं गओ धणदे- यसत्यवाहो। सो य यसमो गाढवेयणाभिभूगो जेट्टमासदिणयरनिदुरफरोलिकरालिओत्ति गिम्हुणहतत्तमाहियलडझमा- णदेहो विरसमारसंतो दिणं गमेइ, तंपि से तिणाइयं अवरगोस्वेहि भक्खिजइ, सोऽवि चारिवारिरहियत्तणेण गाढ- वाहिपीडियत्क्षणेण य सदीणं दिसाओ अवलोएमाणो तणसलिलहत्थे तं पएसं बोलते जणे दटूण चिंतेइ-नूणं मम निमित्तं एए इममुवाहरतित्ति, लोगोऽपि तं अइममित्ता नियनियकजेसु पयहाइ, एवं च सो वसभी पइदिणं तहा- दसणविहलियासो, चम्मठिांजरायसेसो एवं सो परिकप्पेइ-अहो महापाविट्ठो बजगंठिनिहरमाणसो निरिघणो चंडालपिसेसो असयसंघो कलिकालकलिलकलुसिओ एस गामजणो जेण मम एवं दुहियस्स अच्छउ दुरे करुणाए तथ्णपूलगाइदाणं जं तझ्या धणदेवसत्यवाहेण मम समक्खं जबसाइ जीवणमप्पियं तंपि गसिऊण ठिोति । एवं च पइदिणं पओसमुघहतो अकामतण्हाए अकामछुहाए अकामतिघयणाए आउलीकयसरीरो महानगरदाहमझ- पढिओ इय देहदाहामिभूओ मरिऊण तमि चेव गामे अग्गुजाणे सूलपाणिनामो याणमंतरो समुप्पन्नो, तहिं च उव- घण्णो समाणो तहाविहं देवरिद्धि पेच्छिऊण विमरिसिउमारद्धो-अहो मए पुषभवे किं दाणं दिसं. किं वा तयं ENCE तपियं ? कस्म पा उपयारे ठिय ? को पा धम्मो सम्ममाराहिलो? कत्य वा सुतित्ये सरीरचाओ कोति, इइ निगमिऊण पउलो गोही, दिट्ठ पतं तहाविगरालरूवं बलीवहसरीरं, ताहे समुच्छलिओ से महाकोवानलो पियं- मिमो अपिपेनो ममुलमियो अाजारणपरिणामो, तयणतरं पेच्छंतु दुरायारा नियपावपायवस्स फलंति विभार्वि- ते तेण विउपिया मयलगामयासिजणाण मारी, तप्पभाषण य अणवरयं मरिउमारद्धा उत्तिममज्झिमजहन्ना पहले जणा, जायंति य पइदिणं अफंदियरया । कहं चिय?- हा नाह! पाणपतह ! कत्यं गयो मन्दा देमु उछापं । हा हा कयंत! निफिय कह सहसा ववसिओ एवं ॥१॥ हा पन्छ ! किमुच्छंगेऽपि तं गो अगमो सि पंचतं । मम मंदभाइणीए अहो किलेसो मुहा जाओ ॥२॥ हा जणणि तहा कटेण पालि मं निलपसणमियाणि। कह निरवराहएथिय न देसि तं मज्झ पडिवयणं? ॥३॥ हा माय! पंधुपयल! हा हा तं भइणि निकवडपम्मे । एकपए घिय पलियाई कीस मुत्तूण में दुहियं ॥४॥ हा पच्छे! पहुदयिणपएण परिणापिया पयत्तेण । तहबिहु इमं अपत्थं संपत्ता हा हयासोऽम्हि ॥ ५ ॥ हा जरायमहरिमूरयुद्धजिणमंदमहपगुहमुरा। तह पूइयापि संपइ किमुक्सह तो कुणह रक्खं ॥ ६ ॥ इय जगपरयं तियचयरेगु लोयस्म रोयमाणम । परिमुकायरकजस जंति दुक्रेण दिवसाई ॥७॥ एवं च जुगतसमएप रोगेहि य छिरपोमेहि य पिपजणविरहदुक्सेहि य दिययसंपदेहि य मरमाणमि अणेगलोगे - सुन्नीभवंतेमु पधरमंदिरेस बुच्छिजमाणेसु य अइगरुयकुलेसु मुडयफोडिसंकुलासु गामरत्यासु भयभीओ अवसेसो जणो जीवियरफ्षणनिमित्तं लिहावेइ रक्खापलयं पाणिपल्लवेसु बंधेड़ दियोसहीओ, कुणइ महागहपूर्य, समायरद्द पियरपिंडप्पयाणे, परावचेइ विविहमंते समीवहियं, धरह दिघमणिगणं, पयट्टायेइ होमविहि आपुच्छर जाणयजोइ- सिए समारंभइ गिहदेवयाणं ण्हवणवलिपूयामहूसयं, अन्नपि कोइ समाइसइ तं सर्व तहट्ठियं निवत्तेइ, तहवि गोइण्णमहाजरोप पढमहाभिसूयपंचाणणोघ निकाइयकम्मनिवहोष न मणागंपि सो सूलपाणिवंतरो उपसमं गच्छइत्ति । अह गामजणो अणिवत्तगं दहण मारि धणकणगसमिद्वाई गोमहिसितुरगाइपरिफिनाई गिहाई मोतूण जीवियट्ठयाई नियनियकुडंबाई घेत्तूण अन्ननगामेसु गओ, तत्यवि गयं महावेरिओघ उवद्दय सो तग्गामवासिलोयं, एगया य तेर्सि चिंता जाया-न नजइ तत्व अम्हेहिं देवो वा दाणवो या खेत्तवालो वा जक्खो पा रक्खसोया चिराहिओ होजा, तम्हा तर्हि चेव गंतूण पसाएमोत्ति संपधारिऊण समागया तत्थेव गामे, उवहायिया बलिकुसुम- धूपाइसामग्गी, तयणंतरं हाया पंडुरवत्यकयउत्तरासंगा लंवतयिमुफकेसा सबसमुदाएणं तियचउक्कचचरेसु पडिसडियभूयगिहेसु रहसंदावसहेसु उज्जाणेसु य वलिं च कुसुमपयरं च मुंचमाणा उद्दमुहा जोडियकरंजलिणो एवं जंपिर पउत्ता-- भो अंतरिक्सनिलया देवासुरजक्खरक्खफिपुरिसा । दिघाइसयसमेया निमुणह विन्नत्तियं एयं ॥१॥ .

A-NAM इसरियमएणं या अन्नाणेणं व अविणएणं था। जं अपरखं तुम्हं तं सधं समह अम्हाणं, ॥२॥ पणपसु सदुचरिमोहखामणाउज्वएमु सत्तेसु । जं तुम्हारिस देवा खमंति गरुयावराईपि ॥३॥ कोवस्स फलं दिटुं,पेच्छामो संपर्य पसायस्स । इति भणिए सो देवो गयणठिओ वुत्तुमारद्धो ॥ ४॥ रेरे विणसीला पट्ठा निप्पिट्टसिट्ठजणचिट्ठा । लोहमहागहनडिआ एत्तो मे खामणं कुणह ॥५॥ तइया न सरह पाया यसहस्स छुहाइणा फिलंतस्स । तणजलसमप्पणेणवि अणुकंपा जन विहियत्ति ॥६॥ नियसयणबग्गमरणे जाए संतायमुग्गमुबहह । वसहे तहा मयंमिपि न थेवमेत्तोऽपि भे सोगो ॥ ७ ॥ अलमहुणा भणिएणं वह दूरेवि नत्वि मे मोक्खो । खलबिसवेलिं आमूलओवि देिमि दुहहेउं ॥८॥ इय तयणमायन्निऊण भयवसकंपंतसरीरा वकडच्छयहत्या सुरभिपुष्फपुंजोवयारं कुणमाणा जय जीव नंदाइ- कोमलवयणहिँ थुर्णता अटुंगं नियडिया महीए, भणिउमाढत्ता य-देव ! सचमेव अवरद्धमम्हहि, नत्थि तुम्ह एत्था- पराहो, तहापि पसीयह इयाणि, आइसह इमस्स दोसस्स निग्घायणनिमित्वं पायच्छित्तं, 'अइकंतत्थसुमरणं विह- वंचिय विणकञ्चमि' र्फि वहुणा ?, खिचं नियसिरं तुह चरणपुरओं, कुणसु जं किंपि कीरइ सरणागयाणंति मणि- ऊण अग्घदाणपुरस्सरं पुणो पडिया चरणेसु, एवं च निसामिऊण सूलपाणिवतरो मणागं उवसंतचित्तो भणइ-जइ एवं ता एयाणि माणुसठियाणि एगत्य पुंजीकाऊण उपरि पवरं कणंतकिंकिणीधयवडाडोवमणहरं देवहरयं विर- . , एह, अध्मंतरे चलीवहाणुगयं जक्खपडिमं पइयेह, नियं चलिकुसुमचणियं पयट्टेह, एवं कुणमाणाणं तुम्हाणं जीवियं देमि, न अन्नहत्ति, तओ जं देवो आणवेइति तं तहत्ति विणएणं सासणं सिरेण पडिच्छिऊण तेहिं गामस्स अदूरदेसे जहोयइटुं तहेच कारवियं तस्स मंदिरं, इंदसम्माभिहाणो य निरूपिओ तत्थ देवओ, आयरेण, तिसंझं कीरइ पेच्छणयति । एवं च अणेगमाणुसहिनिचयपूरियत्तणेण इंतजतेहि पहिएहि अन्नगामजणपुन्छिजमाणेहि तस्स अडिगामोत्ति नामं कयं, पसिद्धिं च सघत्व संपत्त । एएण कारणेण अहियग्गामं जायंति । तत्थ पुणवाणमंतरघरे जे तडियफप्पडियाइणो मग्गपरिस्समपीडिया परिवसंति रयणीए ते सूलपाणी पुट्ठीए आरहिऊण चिरं ताप बाहेर जाय न सति पयमवि दाउं, पच्छा किलिकिलारायं कुंणमाणो केई तिदूसगं य गयणे उलालिऊण अहो निवडतेसु तिक्स- खग्गेण छिंदइ केइ चरणेसु गहिऊण वत्थं व सिलायलंमि पच्छाडेइ केइ घंटं व दुपारतोरणे पलंवेई केइ खंडासंडि काऊण पलिं व सपदिसासु पक्खिवइ, एवंविहजायणाहि पहियजणं विणासेइ, तभएण य गामलोगो दिवसे अ- छिऊण बियाले सगिहेसु पयइ, इंदसम्मदेवचगोऽवि धूवं पईवं पूयं च से काऊण दिवसओ चे लिक्खमइति । एवं वचंतेसु पासरेसु भययं महावीरसामी तावसासमाओ समागंओ समाणो ते वंतरसुरं वोहिउकामो देवयां भणइ-अहो एत्य जक्सगिद्दे अम्हे निवसामो ?, तेण भणियं-गामो जाणइ, तओ भगवया तत्थेव मिलिओ सयलो गागजणो अपत्याणनिमिणमापुच्छिओ, लोगेणवि अचंतसोमसस्सिरीयरूवं भयवंतं दद्ण भणियं-देवजगान सका एत्य पसिउ, पद्दि गाममझे, गिहादि जहाभिरुइयं अम्ह गिहेसु वसहि, भयपि अणिच्छमाणो भणइ-इत्येव अणुजाणह, लोगेण मणियं-जद एवं ता ठाहचि, ताहे गंतूण एगंमि कोणे पडिमं ठिओ सामी, सो य इंदसम्मो पच्छिमसेलसिहरं संपत्ते दिवसयरमंडले धूववेलं निम्मविऊण कप्पडियाइतडियवग्गं निस्सारित्ता भयवंतंपि भणइ-देवजगातुम्मेपि नीहरह, मा इमिणा जक्खेण मारिजिहिंद, सामीवि असुणमाणोध तुसिणीए य गमेइ, पुणो पुणो इय भर्णते य देवचगे सो वंतरसुरो चिंतेइ-अहो कोऽवि एस देवचएणं गामजणेण य भणिजमाणोवि न गओ एत्तो ठाणाओ, ता पेच्छिही जमज करिस्सामि, वहणं दिवसाणं दिहियाखेलणगमुवागयंति । एत्यंतरे अत्य- मिओ दियरो समागया संझा, सट्ठाणं गणो देवधगो, काउस्सग्गे ठिो भुवणवंधयो। ताहे काउस्सग्गे ठियस्स सो भेसणहया गुरुणो । जुगविगमघोरपणपोमविभम भेसियजणोहं ॥१॥ अट्टहासमसमं चाउहिसिपसरियं महामीमं । उच्छलियपहलपडिसद्दनायविष्फारियं कुणइ ॥२॥ गामलोगोऽपि तं सदं सोऊण मयसभेतो परोप्परं मणइ-अहो एसो देवजुगो महाणुभावो जक्खेण मारिजत्ति, तत्पय उप्पलो नाम परिघायगो पासजिणतित्यपुषपडिवनसामुन्नो भोमुप्पायसुमिणंतलिक्खअंगसरलक्षणवंजणरूव- अटुंगमहानिमित्तसत्यपरमत्यवियाणगो लोगाओ एरिसो तारिसो देवजगो जस्खेण मारिजिहिचि निमुणिऊण मा तित्यंकरो महावीरो पडियन्नदिपसो होचत्ति संकियमणो वंतरगिहे य तभएण, गंतुमचाईतो अद्धिई काउमारद्धो ।

सो य सूलपाणी जाहे अट्टहाससदेण भय न भीओ ताहे पिसाय विषद, तं च फेरिसं?-
अहफपिलशूललंचिरकेसोहच्छन्नगयणयलमज्झं। अविपकसुफाक्यसरिच्छवीमध्ययणिलं ॥१॥
दिसिकुंजरंकुसागारदूरनिफसियफलुसदसणग्गं । चिविडग्गधोरघोणानिलकंपियकविलमुहलोमं ॥२॥
पिरयलिचम्मोणद्धमडहवच्छत्थलट्ठिसंघायं । पिट्ठावलग्गर्लिंजरकप्परसमजरढजठरतलं ॥ ३ ॥
तालतरुजुयलदीहरनिम्मंसाहारुनद्धघजुयं । ठाणहाणोलंवियपलंवतंडवियफणसप्पं ॥४॥
अश्वेगमुफकममरथरहरियससेलमेइणीवटुं । कक्संतरालनिग्गहियमडयपिसायासणाभिरयं ॥५॥
अइकुडिलकत्तिउफत्तियंगिनिस्सरियरुहिरपाणपरं । उमवियपर्यडभुयं पापसमूह व पथक्वं ॥६॥
श्य एवंविहरूवं पिसायमवि पासिऊण जयनाहो । मसगं व अवगणितो धम्मज्झाणं विचिंतेइ ॥ ७॥
ताहे स सूलपाणी उपउत्तो पेहए जिणयरिंदै । मेरुष निप्पकंप निभयचित्तं पचरसत्तं ॥८॥
तयणंतरं च पुणरवि भेसणकजेण सो महापायो । निसियग्गकृतभीसणउग्गविसुग्गाढदाढालं ॥९॥
अविकलियरोसवसनिस्सरंतचिसमिस्सजलणजालोहं । पप्फुरियफारफुकारवायभजततरुनियरं ॥ १० ॥
वियड्डमडबडलफणाकडप्पपडिरुद्धदिसिमुहामोगं । सिरिरयणकिरणसंचयदावियगुरुवणदवासंकं ॥ ११॥
कलिकालपढममित्तं प तिघदुरिओहरिरार्सि च । जमपासंपि व सक्खा महिमहिलायेणिदंड व ॥ १२ ॥

-- सप्पं विउघइ मई तो सो सामि निएण देहेण । आगंतूणाचेढइ बाद य व रज्ए ॥ १३ ॥ पंचहि कुलयं । पुच्छच्छडाए ताडइ सच्छंदं दसइ तिक्सदसणेहिं । कंठस्स पीडणेणं कुणइ निरुस्सासयं सहसा ॥ १४ ॥ अह अट्टहासभीसणपिसायनागोवसग्गकरणेषि । अविचलचित्तं मुणिऊण जयगुरुं गाढकुवियमणो ॥ १५ ॥ सो सघं सपरि जाय अयंतरउई दुरहियासं सत्तविहं वेयण भगवओ करेइ, तंजहा-सीसवेवणं सवणयेयणं नयणव्यर्ण दसणवेयणं नहवेयणं नासावेयणं पिद्वियंसवेयणं, एयाणं वेयणाणं एकेकावि समत्था पागयनरस्स जीवियं वयकमिउं, किं पुण सत्त एयाओ एगफालपाउन्भूयाओ अणाइक्खणिज्जरूवाओत्ति?, भयवं पुण ताओ सम्ममहियासेइ, सोय वाणमंतरो जाहे न पारेइ भयवंत भेसिउं वा सोभिउं वा ताहे वाढपरिस्सममुवगओ अहो निष्फलो मम वाचारोर्ति कयचित्तसं- तावो धीरिमारंजियहियो य भयवंतं पायवडिओ सघायरेण भणइ-भयवं! समह मम अवराह, अयाणमाणेण तुम्ह सामस्थं मुचिरं मए अपरद्धंति, एत्यंतरे नियकजकरणपावडचित्तो तक्खणसुमरियसुरवइजिणभलारणावयणो सो सि- द्वत्थदेवो दगुण भयवो तिबोक्सग्ग धाविओ येगेणं, पत्तो त पएस, भणिउमारदो य-अरे रे सूलपाणिवंतराहमा! अर्थतदुट्ठलक्खणा दोगयमघुपत्यगा विसुद्धवुद्धिवजिया न जाणसि खलियारंतो इमं सिद्धत्थरायपुत्तं भयवंतं चरि- मतित्थयाति ?, जह रे दुरायार! एवं पइयरं सफो कहवि जाणतोता को जाणइ तं किंपि पावितोचि १, सो य एव- मायन्निऊण वाढं भयभीओ चउग्गुणं पुणो पुणो जिणं सामेइ, सिद्धत्यो य तस्स धम्मदेसणं काउमाढतो जहा- पीयरागो देवसुद्धीए गहियघो, साहुणो य गुरुवुद्धीए परिभावियवा, तत्तत्थसहहणं कायघं, सघपाणीणं पीडा परि- पजियपा, पुपररियाई भुजो भुजो गरदणिजाई, जओ एफसि कयापि तिवपओसेण पावाणं कोडाकोडाइरूवो दुहवियागो इयइत्ति, मूलपाणीवि एवमायनिऊण अणेगलोगफ्खयसुमरणउप्पन्नातुन्छपच्छायावो जायसंमत्तो अयंत- मपरित्तचितो असेसदोसपसमणहा तिहुयणपहुणो पुरओ गीयनट्टमहिमं काउं पयचो, गामवासिलोगोऽवि गीया- इसई सोचा चिंतेइ-अहो तं देवजयं जक्खो मारित्ता इयाणि परितुट्ठो सच्छंदमे कीलइत्ति, भयपि चत्तारि रयणि- जामे देसूणे परिताविओ समाणो पभायकाले मुहत्तमेवं निदापमायमुवगओ संतो इमाई-दस महामिणाई पस्सइ, फह?, जहा किर मर तालपिसाओ उर्दु यहमरणो निहओ १ पंडुरो(सउणो)चित्तकोइलगो य दुवे पजुवासमाणा दिहा २-३ सुरहिकुसुमगंधुदुरं दामदुर्ग ४ गोवग्गो य पजुवासणापरो ५ “पउमसरो विबुद्धपंको अवलोइओ ६ फलोलमालाउलो सायरो समुत्तिण्णो भुयाहि ७ पुइण्णरस्सिमंडलं चक्षुगोयरमुपगयं दिणयरविवं ८ नियंतेहि माणुसुत्तरगिरी परिपेडिओ ९ मंदरसिहरं चारूढोत्ति १०, एवं एए दस सुमिणे पासित्ता पडिबुद्धो सामी । एत्यंतरे समुग्गओ सूरो, समागओ धूवकुसुमक्सयहत्थो सयलगामजणो उप्पलनेमित्तिगो य, ते य दिवगंधचुगणयुम्फवासेहि समभियं अक्सयसरीरं सामि पेच्छिऊण उकुटिसीहनायं करमाणा चरणेसु पडिया, परोप्परं भणिउमेवं पत्ता य-अहो देवजगणं जक्खो उक्सामिओ, तेणेसा पूया कयति, उप्पलोवि परियाणिजण भयवंतं पहिट्ठो, चंदिऊण -

.
चटणजुयलंतिए निसनो, जह भगवओ काउस्सग्गावसाणंमि पुणरवि नमंसिऊण अटुंगनिमित्तसामत्यजो मुणियसु-
मिणाइयायरो भणिउमारदो-मामि! तुम्भेहि अंतिमराईए दस सुमिणा दिट्ठा, तेर्सि इमं फल-जो किर तालपि-
मागो महादेदो निहो तमचिरेण मोदणियफम्म उम्मूलेहिसि, जो य सियसउणो तं मुकज्झाणं झियाइहिसि, जो
विचित्तो फोइलो तं दुपाठसंग पण्णरेहिसि, गोवग्गेण य जे तुमं परियरिओ तं ते चउषिहसमणसमणीपमुहो चउ-
पिहो संपो भविस्मइचि, पउममरा य चउपिहो य देवनिकाओ तुम पजुपासेही,जं च सायरमुत्तिण्णो तं संसारमुत्त-
रिद्धिसि, जोय सूरो अपलोइमो तमचिरेण फेयटनाणं उप्पजिद्दी, जंच उदराउ निस्सरिऊण अन्तेहि माणुसुत्तरगिरी
पेदिगो तं ते निम्मलजसफित्तिपयावा सयटतिहुयणे अनिवारियपसरा परिभमिस्संति, जंच मंदरसिरमारूढो तं
सीदामणत्पो सदेवमणुयागुराए परिमाए थम्म पन्नपिहिसि, जं च दामदुर्ग तस्स फलं न याणामि, सामिणा
भणियं-हे उप्पल ! जं तुमं न याणेसि तमहं कहेमि, जं इमं दामदुर्ग तमहं दुविहं सागारमनागारियं धम्म पनवेहा.
मिचि, एवं निसामिऊण इरिमुटसियपुरयजालो उप्पलो नमंसिऊण जयगुरुं जहागयंपडिनियत्वोत्ति । भयपि धम्म-
झागपरायणो फालं गमेइ ।
अह असमाससमणेहि जयगुरुवि गमिऊण चउमासं । विविहाभिग्गहनिरओ अद्वियगामाओ निक्खंतो ॥१॥
ताहे स सूलपाणी जपयो अणुगचिऊण भयवंतं । पयकमलनिलीणसिरो मसीए भणिउमाढत्तो ॥२॥

नाह ! तुइ तिपउपसग्गकरणो नत्स्यि मम समो पायो । जं एत्य तुम पुच्छो तेण कयत्योऽवि नेवरिय॥ ३॥ जाणागि सामि! मम योहणया तं समोसढो एत्य । न हु सूणासालाए कोवि निवासं जो कुपड़ ॥ ४ ॥ पजीवविणासणजणियपापपडलेण पीडिओ संतो। नो पेच्छतो दुक्खं किमहं जद तं न इंतोऽसि ॥५॥ ता तुमए घिय भवकूषयामो हत्थावलंबदाणेण । उत्तारियम्हि जयगुरु! नियसोक्खपरंमुहमणेण ॥६॥ इय सूलपाणिजक्यो संथविउं जिणपरं पयःणं । दुस्सहविजोगभल्लीए सलिओ पडिनियचोत्ति ।। ७ ।। पपज्जागहणासो पढम संयच्छरं जहावित्तं । सिद्धं जइफगुरुणो,इहि वीयं निसामेह ॥८॥ अह शुणिऊण पलियंमि जक्रो भययं गामाणुगाम विहरमाणो गो मोरागसन्निवेसे, तत्य य वाहिरुजाणे थीप- सुपंडगाइदोसरहिए पएसे ठिो पडिमाए, तहिं च गामे अच्छंद्गा नाम पासंडत्या परिवसंति, तेर्सि च एगो अच्छंदगी लोगाणं मंततंतभूइकरणेहि जीवइ, सो य सिद्धत्ययंतरो भयवंतमि पढिमापडियन्नंमि फलहकेलिपियत्त- ण विणोयमपापमाणो नाहस्स पूयमपेच्छमाणो य अधिई करेइ, अन्नदिवसे य सो भयवओ सरीरे संकेतो तेणं- तेणं योलितं एर्ग गामगोहं सहित्ता कीलानिमित्तं एवं जंपइ-भो भइ ! तुमं फंगुकरं सोवीरेण सह अज पजिमिओ, संपयं च यसहरक्सणट्टया चलिओ, इंतेण य मग्गे भुयंगमो दिहो, सुमिणगंमि परुन्नो य तारे संभवइ सबमेयं १, गामगोहेण भणियं-भयवं! अवितहमेयंति भणिए सिद्धत्येण अन्नपि से पहुं समाइट, सो परितुट्ठो परमच्छरयंति मण्णमाणो गंतूण गाममझे नियसयणवग्गस्स पुरजो एवं परिकहेइ, अह कोऽपि देवजओ गामवाहि ठिओ तीया- णागयवहमाणाई जाणइ, पूरिया मम तेण वहवे पचया, एवं च आयनिऊण गाढकोऊहलाउलिजमाणमाणसो गामजणो कुसुमक्खयहत्यो गो भययओ समीपं, संभासिओ तेण जिणतणुसंकंतेण सिद्धत्थेण, जहा भो तुम्भे मम अइसयपेच्छणत्यं एत्य संपत्ता, गामजणेण भणियं-सामि! एवंति । तदणंतर- जं पुषकालवित्तं जं च सुयं जं च दिमितेहि । जं भासियं परोप्परमह जं रयणीऍ अणुभूयं ॥१॥ जं इटाणिद्वविओगजोगसुहृदुक्खलामलोभाई । अजवि भविस्सविसयं तंपि हु सो साहए तेर्सि ॥२॥ ते य तहायिह कोउगं दद्ण सपायरेण चंदंति पूर्यति महिमं च करेंति, एवं च पइदिणं इंतजंतेसु गामिलएसु पवित्परिभो सिद्धत्थस्स परमो आणंदो । अन्नया य लोगो भणइ-भयवं!, एत्थं अन्नोवि अच्छंदओ नाम जाणओ परिवसद, सिद्धत्यो भणइ-सो पराओ न किंचि जाणइ, ताहे लोगो गंतूण तस्स पुरओ साहेइ, जहा देवज्जगो 7 भणइ-तुम न किंपि जाणसि, सोय तं सोचा अहंकारमुघहतो अप्पाणं ठाविउकामो भणइ-एह तुम्ह समक्खं अव- मि जेण तस्स परित्राणाभिमाणं, दुकरं खलु अम्हारिसस्स पुरओ अत्तणो पयासणं, सुकरा तुम्हारिसस्स पुरओ गामिलयाण मज्वे पिपिहसमुखापत्ति, एवं च नियवियक्सण पयडतो ईसामहलसलखिलियहिययो सकोउहलेण लोगेण परियरिगो गमो सो तत्थ जत्य जणसमूहोपासिज्वमाणपायपंको भयवं काउस्समे चिइति । तयणतरं ष - रंगुलीहिं उभयपजतेमु तणयं पेतूण भययओ संमुहं ठिओ पुरिउमारद्धो-भो देवजय! इमं तणं किं छिजिही नति?, तस्स एंस अभिप्याजो-जइ फिर देवजो मणिही-गिजिही तो न छिदिरसं, अह अन्नहा तो चिंदि- स्मामि । एवं च विगपमाणमि तंमि सिद्धत्येण भणियं-न छिजिहीं, सो एवं सोचा समारद्धो छिदिउं । एत्वंतरंमि सफो सुहासंगत्यो इमं विचिंतेइ । गामागरेसु भयवं! कह विहरइ संपयं वीरो? ॥१॥ दियोपभोगविभनेण पइयरं तं तो मुणइ सघं । पेच्छड् य तं पुरत्धं तणभंगरामुजयं सगणं ॥२॥ मंद महापापो कह जिपि मिच्छं समीहए काउं । इय चिंतिऊण मेलइ महल धारुमडंकुलिसं ॥३॥ तं मणसमाणगं मागंतुं करजुगंगुलीयलयं । छिंदेह तस्स सहसा अछिजमाणमि तंमि तिणे ॥४॥ जह सो अच्छंदगो कुलिसपायनियउियासु दससुपि करंगुलीसु जायवेलक्समावो सयलगामजणेण धिकारिज- माणो गयो तप्पएमाओ, ताहे सिद्धत्यो तस्सोपरि याद पओसमायनो तं गामजणं भणइ-अरे रे दुरायारो महा- चोरो एसो, सोपण वुत्त-भय ! फस्स एएण चोरियं ?, सिद्धत्थेण भणियं-निसामेह, अस्थि एत्य वीरघोसो नाग फमारपी, सोऽयिय निसामिण नियनाग लोयमज्झयाराओ आगंतूण नियडिओ चलणेस, भणिउं पात्तो य- भययं ! तुम्हहि. जो समुधित्तियो सो.अई, साहेह किं फीरउत्ति, सिद्धत्येण भणियं-भइ ! तुह अमुगंमि फाले दस- पलियं या नदपा १. तेण भणियं-आमं, सिद्धरणं यु-.एएग पासंडियाहमेण हरियं, चीरघोसेण भणियं-करवं . तं गुण पाविसं ?, सिद्धत्येण भणियं-एयस्स चेच पुरोहड़े महिर्सिदुनामस्स पाययस्स पुरथिमेणं हत्यमे गंतूण भूमिनिदि उपसणिण गिण्इसुत्ति चुत्ते सो कम्पारणो लोगेण समं गओ जहोवइठ्ठपएसे, आगरिसिऊण गहिवं पट्टयं, दट्योलं कुणंतो य जणो पडिनियत्तो जिणस्स अंतिए । तयणंतरं च पुणो सिद्धत्येण भणियं-अन्नपि सुणेह, अस्थि किमिह इंदसम्मो नाम गाहावई ?, जणेण भणियं-अस्थि, एत्यंतरे सो इंदसम्मो निपयनाममुफित्तिजमाण सोऊण सयमेव उपहिलो भणइ-आणयह सो अहंति, सिद्धत्येण भणियं-अस्थि: मद्द! तुज्झ पुघकाले ऊरणगो पपाट्ठो?, तेण भणियं-अस्थि, मिद्धत्येण मणियं-अरे एएण अच्छंदएण सो हणिऊण खाइओ, अद्वियाणि से उक्कु- रडियाए पदरीए दाहिणे पामे उझियाणि नजरि चिटुंति, जइ कोऊहलं ता अजवि गंतूण पेच्छत्ति वुत्ते वेगेण धारिया तदभिमुह, अष्ट्रियाणि पलोश्याणि, फलफलं करेंता आगया जिणसगासे, पुणरवि सिद्धत्येण भणियं-एयं दुइवं दुगरियं, अपि तइज अस्थि, परं नाहं कहिस्स, ते य एयमायन्निऊण गाढ नियंचं काऊण पुच्छिउ- मारद्धा, फहं?-- देव! पसीय महापाहु पुणोषि अण्णं न पसिणइस्सामो । अद्धोयटमेकं एवं अम्हं निवेपसु ॥१॥ जह जहन साहइ सुरो तह तह पुन्छति आउला धणियं । सथं जायं एवं जमुद्धकहियं हरइ हिययं ॥ २॥ एवं निबंधपरेसु तेस सिद्धत्येण मणियं-अरे मा तालामह. अह.अभासणिजमेयं. जा अवस्सं सोयचं ता ७ गंतूर्ण पुच्छह एयस्स चेय भज, सा तुम्ह साहिस्सइत्ति, एयमायग्निऊण पधापिया तम्गिहाभिमुह, इओ य-सा अच्छ- दयस्स मजा तदियसं तेण पिडिया, वाढं पओसमावना चिंतेइ-सोहणं जायं जं तस्स अंगुलीओ छिन्नागो जणेण धिकारिओ य, तहा इयाणि जइ गामो एइता सवं दुस्सीलयं पयडेमित्ति विगप्पंतीए संपत्तो गेहंगणे गामजणो, पुच्छिउं पपत्तो य, सा भणइ-मा इमस कम्मचंडालस्स नामपि गिग्रहहं, जो एस नियमगिणीए सहोयराए सद्धि विसए अणुभुजइ, गर्म निच्छइच्चि, एवमायण्णिऊण ते उफिट्ठीसिहनाय कुणता नियनियगिहेयुगया पण्णवेति- जहा एरिसो तारिसो सो महापायोत्ति, एवं सो अच्छंदो जगेण अवमाणिजमाणो फयभणहयो इव अपेच्छिज- माणो लुक्समिक्खाफवलंपि अपायगाणो एगया गंतूण जिणनाहं सकरुणं जोडिय करसंपुडं च भणिउमाढत्तो- देवजप । वजेसुं निपासमिह तं महाणुभावोऽसि । ठाणंतरेवि तुज्झं पूयामहिम जणो काही ॥१॥ अन्नत्य गओऽहं पुण कित्तिमकणगं व नेय अग्धामि । सदरीए गिय गोमाउवस्स मूरचणं सहई ॥२॥ तुह पुरओ जो पिहिमओ दुघिणो देव ! मूढहियएणं । सो मं दढकुषियकयंतदंडघाओष दुक्खवइ ॥३॥ एवं भणमाणे अच्छंदगे अचियत्तोग्गहोत्तिकलिऊण सघस्सापत्ति(पीति)परिहारपरायणो भयवं नीहरिऊण मोराग- सनिवेसाओ उत्तरवाचालाभिमुह पस्थिओ, अह मग्गे पंचमाणस्स दक्षिणवाचालसन्निवेसं समइकंतस्स उत्तरवाचा- सनिवेसं च अपावमाणस्स अंतरा मुवण्णकूलाभिहाणाए महानईए पुलिणं वोलिंतस्स भगवओ महावीरस्स खंधाव- लपिपत्यपंड कहंपिपयणकंपिनगाणं कंटए पिलग्गिऊण निवडियं, सामीवि थेवं भूमिभागं गंतूण अत्थंडिले पडियं होजत्ति गणागमेतं यलियधरो तमपलोइऊण जहामिमयं गंतुं पवत्तो । सो य पिउपयंसो पुवमणियवंभगो चिर- कालेण तं निपडियं पत्यपंडं पहिडचिचो गिण्हिऊण भययंतं च वंदित्ता कुंडग्गामनयरमुवगंतूण पुवमणियतुन्ना- गर मगप्पे । तुतागोऽपि भइनिउणं तुन्निऊण एगरू विरएइ। तओ सो भणो देवदूसंआदाय गओ नंदियद्धण- मराहिया समी, पणागियं तं वत्यं, राइणापि कोऊहलमुबहतेण सुचिरं पलोइऊण भणियं-भद्द! एवंविहं पर- पत्थं कल्प तए पावियं ?, भणेण भणियं-देव ! महई एयस्स कहा, राइणानि भणियं-चीसत्यो सम्मं साहसु, तो यह दालिदोरहमो सुचिरं देसंतरेसु भमिऊण । नियमंदिरमणुपत्तो गिहिणीए तजिओ पुर्व ॥२॥ जह जिणनाहो करुणक्सरेहिं गंतूग भूरि मित्रवियो। अणुकंपाए तेणं जह दिन्नं देवदूसद्धं ॥२॥ जह तुन्नाएण पुणो इनपत्यद्धलाभाजेण । जयगुरुगोचिय पासे सिक्सविउं पेसिओ सहसा ॥ ३ ॥ जह संबछरमेगं पुट्टिमि ठिओ पुरागराईसु । मिस्सो इच परिभमिओ जयपहुणो विहरमाणरस ॥ ४ ॥ जह वा मुघण्णफूलानईए कंटग्गलग्गवत्पदं । चाऊण गए नाहे तयं च गहिऊण चलिओं य ॥ ५॥ जह तुम्नागेण तयं दुगंडसंसीवणेण मेलबियं । तह सयलं नरवइणो निवेइयं तेण सविसेसं ॥६॥ एवं च निसामिऊण तुट्टो नंदिवद्धणनरिंदो दीगारलस्समेगं वत्वस्स मुलं दारिऊग सबहुमाणं सकारिऊण - भणइ-अहो भइ ! कहं भययं विहरइत्ति, भणेण भणियं-देव ! सुणेह, सो जएकनाहो कयाइ फुट्टहासजणियसं- सामु भूयभरणेमु गोदुहियाए दुद्धरं नियमविसेसमालंपिऊण नासग्गसंगिचक्युविक्खेयो मंदरोष थिमिओ झाणं शियाइ, फगार करालयालमालाउलासु पयंडपडियनरमुंडमंडलीम सुसाणभूगीसु वीरासणं संठिो निरुद्धउ- सासरामीरपसरो सूरविनिहियनयणो मज्झंदिणमि आयावेइ, कयाइ गुरुमारकंतनरोध ईसिजवणयकाएण पलं- प्रियभुयदंडो गामवहियां काउस्सग्गेण चिट्ठइ, फयाइ निमारणकुरियपिसापविहियतिधोवसग्गं सोक्सपरंपर पिप सम्ममहियासेइ, कयाइ छहढममद्धमासाइतविसेसमुसियसरीरो पंतकुलपरिभमणलढुंछतु यासाराहार गहेण पाणवित्ति नियत्तेइ । फइयापि हीणरूहि दुमीलेहि कीडमेत्तेहि । पागपनरहि विहियं विसहइ सो तिघायसग्गं ॥१॥ सा मापयापि मण्णे गिसुणिजद जा जएफदेवस्स । दयंघ दुनियारा नेय समीयं सगलियइ ॥२॥" एवं फिर तस्स महायसस्स उत्थरइ दुत्थिमा भीमा । कइयावि तियसनिवहा पूयामहिम पकुचंति ॥३॥ इय नरपर ! तपरियं न मारिसो किंपि साहिर तरइ । तारिसजणचरियाई मुणंति जइ तारिसा चेव ॥ ४ ॥.. एवं निसागिऊण राया सपरिसाजणो दीहरमुफलिस्सासो अच्छिन्ननिवडतवाहापवाहाउलययणकमलो सोग काउंमारदो भणोऽवि गमो सगिह। समषियं तुनागस्स मोलऽद्धं, सेसदधेण विविहं पिलसंतो कालं बोले इत्ति .

रे -~- ~ ओ य-वद्धमाणसामी उत्तरपाचालसशिवेसे गंतुकामो फुडिलपहपरिहारेण उजुयमैग्गाणुलग्गफणगखलाभि- हाणागमणशेण पष्टिभो संतो नियारिगो गोवालहिं, जहा-भययं । एत्थ आसमे दिट्टीविसो सप्पो अभियेइ ता मा.एएण पहेण वह, सागीविजाणइ, जहा-सो भविओ संवुझिहित्ति निनारिजमाणोऽविगोहि परकाजफरणर- मियत्तणेण गो कणगसलं नाम पासमपयं, जं च केरिस ?- कापूरतमाललपंगतिणिमसाहारपमुद्दतगठनं - साहाओ ॥२॥ वीविमसप्पभयं कहइ व सउणाण सहेणं ॥३॥ एवंविमि तत्व आमापर भागवण ठिओ जक्समवणमंडवियाए सामी फाउस्सग्गेण चंडकोसियसप्पं पडि- पोरणत्यति । को पुण एस सप्पो पुपमो आसित्ति?, निसामेह- अधि पणेगधणधण्णागसमिद्धजणपरिच्छनो अदिद्वपरचकोपयो समुद्दोष बहुवाणिगोववेओ महासरोव वि- चित्तचित्तपतपउमाहिहियो रासिसमुदोष सविसमिणानासमेओ गयणामोगोध सुरसोमगुरुवुहलोगाहिडिओ कोसियो नाम सतिसो । तत्य असेगदेममामाथिसेसवियासणो नाणविनाणकोजलविहिरिहण लंदलक्खणजो- सत्यपरमत्यकुमलो छपाम्मरणनिरयचिचो गोभदो पार माहको परिवसह नियबुद्धिविणयविविहोक्यारो जेण सयलगामजणो । विहिओ पहिहियो,एग लछि विमोत्तूणं ॥१॥ अहया न सो कोऽपि गुणो जो तस्स न विजए दियपरस्स । तं नत्यि किंतु ज अँजिएहि दिवसं स वोलेइ ॥२॥ एवं च धणपिरहेवि सो अविचलचित्तत्तणेण मणागपि दीणचमदंसितो नियनियपरिग्गहवणेण चेष संतोसमुघ- हतो चिंतेइ-अहो गहाणुभावा! हमे धणिणो जे इमीए सिरीए परिग्गहिया पीडिजंति दाइएहि विलुप्पिजंति नराहियेहि अभिभविजंति तफरनियरेहि मग्गिजति मग्गणगणेहि, अणुहति विविहावयाओ, पयमेत्तंपि न परि- भमंति सच्छंदयाए, तुच्छऽपत्यमोइणोवि अभिलसिजति चाहीए, अहं पुण एत्तो एगस्सपि अणत्यस्स न गोयरमु- गोत्ति, एवं तस्स परिभार्षितस्रा वचंति वासरा । अन्नया य सो सियभद्दाभिहाणाए निययपणइणीए भणिो, जहा-अजउत्त! आपन्नसत्ता यहामि अहमियाणि, पसवसमए पिसेसेण मह ओसहाइणा कजं भविस्सइ, तो कीस तुगं न किंपि परिसयारमवलंबेसि? न वा दबोयजणोवायं विगप्पेसि ?, न हि अणागयत्थर्चितापरंमुहा सलहि- जंति पुरिसत्ति, सो एवमायनिऊण तक्खणविमुमरियपुधविवेओ जलहिब मेहोदएणं कुरियप्पकल्लोलमालाउलो परि- भाविउमारद्धो-र्फि एत्तो यपसायं करेमि ? कंचा जणं अणुसरामि? को वा इमस्स कजस्स होज साहेजदायगो ? कत्थ व गयस्स एवं सिल्झेज ? को इमस्स हेउत्ति, इय किंकायवयवाउलत्तजलहिमि सो युद्धो, ताहे सियभद्दाए मणिओ सो-कीस बाउलो होसि ?, केचियमेतं एयं तुह विमलकलाफलावस्स?, जइ कमविहु धणयंत गंतुं मग्गेसि, सोऽपि धुरमेयं कचं पसाहइस्सइ, दुलहो तुम्हारिसो अतिही, गोभद्देण भणियं-पिए! साहेसु परपत्वणं मोत्तूण अनमुवायं, पत्यणा हि नाम नरस्स जणेइ मरणसमयनिधिसेसत्तणं, तहाहि-जायणापयशस्स सन्निवायाभिभूयब पक्रालइ पाणी, विगळंति पिच्छायछायाओ अच्छीओ, विगयसोहं हवइ वयणकमलं, कंपति अंगाई, पयर्ट्सति दीह- दीहा उस्सासा,संखुन्मइ हिययंति । अविय- तावथिय कुमुयमयंकनिम्मला विप्फुरंति गुगनिहा । जाव परपत्यणाकलुसपंफले न पायेति ॥ १॥ तावधिय पूइजइ गुरुत्तबुद्धीए परमभत्तीए । जापऽत्यित्तं सत्त्त्तणं व पयडेइ न पुरिसो ॥ २ ॥ तापथिय सुहिसयणत्तणाई दंसंति निच्छियं लोया । देहित्ति दुट्ठमक्सरजुयलं जा नेव जपेइ ॥ ३॥ देहित्ति जंपिरेणं माणविमुक्केण विणयहीगेणं । धम्मत्ययजिएण य जाएणवि को गुणो तेण? ॥ ४ ॥ ता अनमुवायंतरमहुणां मम दुकरपि किंपि पिए!। साहेसु पत्थणंपिड मरमाणोवि हुन काहामि ॥ ५ ॥ इय सा तनिच्छियमुवलम्भ सणमेगं चिंतिऊण भणिउमारद्धा-अजउत्त! जइ एवं ता अत्थि अन्नो उचाओ, परं बहुसरीरायाससज्जो अचिरकालसाहणिज्जो य, जइ भणह ता निवेएमि, गोभद्देण मणियं-पिए! को दोसो ?, निवे- पहि, तीए भणियं-पुणेसु, अस्थि पुबदेसे असंखदेयउलमालालंकिया बाणारसी नाम नयरी, तीसे समीये फुरसफा- रमंगरतरंगाविद्धपिसुद्धसलिला हंसचवायमिगुणोषसोहिणवरयवहृतमहासलिलप्पवाहपूरियरयणागरा गणनाम .

महानई, तीसे नईमि वह दूरदेसंतरागयराईसरसेद्विरोणावइदंढनाहप्पमुहा जणा केई परलोगस्थिणो केई कित्तिजसस्थिणो केइ अणत्यपडियायधिणो केइ पियरतप्पणस्थिणो अणवरयं काराविति महाहोमं पार्डिति पिंडं दिति सुवन्नदाणं सकारिति उद्धूलियचलणे माहणेत्ति, अओ अजउत्त! जइ तुमंपि तत्य वचसि ता उवत्याण- गत्तेण पत्यणायिरहेऽवि पायेसि कणगदक्खिणं, थेवमेत्तकालेण य पडिनियत्तिहिसि, इमं निसामिऊण भणियं गोभहे- ग-पिए! मुद्धाऽसि तुम; सवणरमणीया खलु दूरदेसवत्ता, सिषभद्दाए भणियं-अजउत्त! तहावि भवणनिविहस का तुझ फजनिष्फत्ती?, गोभद्देण भणियं-किमजुत्तं ?, एवंपि होउ, कुणसु संवलं जेण क्यामि, तो तीए फर्य से नि- मित्तं पाहेज, अन्नदिवसे संवलगहत्थो पयहो सो पाणारसीसंमुहो, कमेण वचंतेण दिट्ठो निहरसरीरसंठाणो नियंसि- यंवत्थजुयलो निराभरणोवि अहिर्ग सरीरप्पभाए उपसोहंतो वज्झागारेणवि लक्खिजमाणातिसओ पवरपाउगाधिरूढो रतिपिरहिमो वम्महोष पचक्खो सलीलं असंभंतो पहे पयंतो एगो सिद्धपुरिसो, तं च संभमभरियाहिं अच्छीहिं जाव पेच्छद ताय संभासिओ अणेण-भो गोभद्द ! समागओऽसि ?, किं संपयं तुमं वाणारसिं गंतुमिच्छसित्ति बुत्ते सवि- म्हयं गोमदो चिंतिउमारद्धो-अहो कहं अदिट्ट असुयं मं पथभिजाणइ ?, कह वा मम गिहिणीए य एगंतजायं इमं गमणपइयरं उपलक्खेंई?, सबहान एस सामन्नो हवइत्ति, तहा जो एचियं मुणइ सो अपि मुणिस्सइ, ता देवयं व उवचरेमि एयं, जई पुण एत्तोचिय निष्फची होत्ति विभार्वितो जोडिय-करसंपुढं तं भणिउमादत्तो- . -अज!

सोऽपि धुवमेयं कजं पसाहइस्सइ, दुलहो तुम्हारिसो अतिही, गोभद्देण भणियं-पिए! साहेसु परपत्थणं मोत्तूण अनभुवायं, पत्थणा हि नाम नरस्स जणेइ मरणसमयनिधिसेसत्तणं, तहाहि-जायणापयट्टस्स सन्निवायाभिभूयच पक्पल पाणी,विगलंति विन्यायठायाओ अच्छीओ,पिगयसोहं हाइ क्यणकमलं ,कंपति अंगाई, पयर्टति दीह- दीहा उस्तासा,संखुभइ हिययंति । अविय- तावञ्चिय कुमुयमयंकनिम्मला विप्फुरंति गुगनिवहा । जाव परपत्थणाकलुसपंफलेवं न पावेति ॥ १ ॥ -तापथिय पूइजद गुरुत्तबुद्धीए परमभत्तीए । जावऽस्थित्तं सत्तुत्तणं घ पयडेइ न पुरिसो ॥ २॥ तावधिय मुहिसयणतणाई दसति निच्छिय लोया । देहित्ति दुटुमक्खरजुयलं जा नेव जपेई ॥३॥ देहित्ति जपिरेणं माणविमुकेण विणयहीगणं । धम्मत्थवजिएण य जाएणवि को गुणो तेण ? ॥४॥ ता अन्नमुवायंतरमहुणा मम दुक्करपि किंपि पिए । साहेसु पत्थणंपिहु मरमाणोवि हु न काहामि ॥ ५ ॥ इय सा तन्निय्यिमुबलभ सणभेगं चिंतिऊण भणिउमारद्धा-अजउत्त! जइ एवं ता अस्थि अनो उवाओ, पर बहुसरीरायाससजो अचिरकालसाहणिज्जो य, जइ भणह ता निवेएमि, गोभदेण भणियं-पिए! को दोसो ?, निवे. एहि, तीए भणियं-मुणेमु, अत्थि पुषदेसे असंखदेवउलमालालंकिया पाणारसी नाम नयरी, तीसे समीवे फुरतफा- रभंगरतरंगाविदविसुद्धसलिलाईसचकवायमिडुणोतसोहि राणवरयपहंतमहासलिलप्पवाहपूरियरयणागरा गगनाम महानई, तीसे तमि वह दूरदेसंतरागयराईसरसेहिसेणापइदंडनाहप्पमुहा जणा के परलोगस्थिणो केर कित्तिजसत्विणो केइ अणत्यपडिघायस्थिणो केइ पियरतप्पणत्थिणो अणारयं काराविति महाहोमं पार्डिति पिंडं दिति सुवन्नदाणं सफारिति उद्धूलियचलणे माहणेत्ति, अओ अजउत्त! जइ तुमंपि तत्थ पचसि ता उपत्याण- मेण पत्थणाविरहेऽपि पायेसि कणगदक्खिणं, थेवमेत्तकालेण य पडिनियत्तिहिसि, इमं निसामिऊण भणियं गोभद्दे- ण-पिए! मुद्धाऽसि तुम, सघणरमणीया खलु दूरदेसवत्ता, सिषभद्दाए भणियं-अजउत्त! तहावि भवणनिविट्ठस्स का तुझ कजनिप्फत्ती, गोभद्देण भणियं-किमजुत्तं ?, एपि होउ, कुणसु संपलं जेण पयामि, तो तीए कयं से नि- मित्तं पाहेन, अन्नदिवसे संवलगहत्यो पयट्टो सो वाणारसीसंमुहो, कमेण वचंतेण दिट्ठो निहुरसरीरसंठाणो नियंसि- यवत्यजुयलो निरामरणोवि अहिर्ग सरीरप्पभाए उपसोहंतो वज्झागारेणघि लक्खिजमाणातिसओ पवरपाउगाधिरूढो रतिविरहिनो रम्महोध पयक्सो सलीलं असंभंतो पहे यचंतो एगो सिद्धपुरिसो, तं च संभमभरियाहिं अच्छीहिं जाव पेच्छइ ताप संभासियो अणेण-भो गोमद ! समागओऽसि ?, किं संपयं तुमं वाणारसिं गंतुमिच्छसित्ति वुत्ते सवि- म्हयं गोभहो चिंतिउमारद्धो-अहो कहं अदिटं असुयं मं पचभिजाणइ , कह वा मम गिहिणीए य एगंतजायं इम गमणवइयरं उपलक्खेंई १, सबहा न एस सामनो हबइत्ति, तहा जो एचियं मुणइ सो अन्नपि मुणिस्सइ, ता देवयं च उपयरेमि एयं, ज़इ पुण एत्तोचिय निष्फत्ती होत्ति विभावितो जोडिय-करसंपुढं तं भणिउमाढत्तो-अज!

, 10 मेत्तं च वीसमिऊण माहवीलयाहरे निरविग्गहियया विविहकहाओ कहेमाणा संपडिया गंतुं, गच्छंताण य जाए रयणिसमए गोभद्देण भणियं-अज ! कलयंठकंठसच्छहा समुच्छलइ तिमिररिंछोली न लक्खिजंति संपर्य निण्णुण्णया महिमग्गा निद्दावसविसंतुलाई घुम्मति लोयणाई पयत्तसंचालियाविन चलंति चलणा, ता गच्छह गामे, कुणह वीसामंति, विजासिद्धेण भणियं-सोम! सिग्धगईए एहि मुहुत्तमेचे, किं गामपवे- सणकज्ज, गोभदेण भणियं-एवं हवउत्ति । ताहे जाममेत्तं अद्धाणमइलंपिऊण ठिया एगत्य पएसे । तयणंतरं च विजासिद्धो आवद्धपउमासणो निरुद्धसमीरप्पयारो झाणं काउमारद्धो, अह- कणगफलसकलियं रणंतमणिकिंकिणीनियहरम्मं । सुसिलिट्ठलढधिरथोरथंभसोहंतवरसालं ॥ १ ॥ सुविभत्तचित्तरेहंतवेइगायलयलीढपेरंतं । वज्झपएसनिवेसियमहलपलंकसोहिलं ॥२॥ गयणाओ अहापवरं विमाणमेगं समोयरेऊणं । विजासिद्धस्स पुरो लहुं निविट्ठ धरणियठे ॥ ३ ॥ अह तत्तो नीहरिऊण दिप्पंतमणिमउडलंकियसिरा विमलकुंडलकंतिविच्छुरियगंडयला पवरमुत्तासरिचिराइय- सिरोहरा हारलयाच्छाइयथणकलसा पंचरायमणिकंकणमंडियकोमलवाहुलया रोमावलीसणाहमुहिगेझमज्झभाग- देसा रसणादामसंगयनियंवफलया नियंसियपंचयन्नदिवसा झंकारमणहरमणिनेउराणुगयचलणा हरियंदणरसवि. च्छुरियसरीरा अप्पडिमरूवा एगाए समाणस्वजोषणाइगुणालंकियाए विलयाए अणुगम्ममाणा समागया विला- (111 MHRA . सिणी, जोडियाकरसंपुडा य विजासिद्धं भणिउमारद्वा, जहा-भो महायस ! उपसंहरेसु संपर्य मंतसुमरणं अलंकरसु विमाणमेयंति निसामिऊण उहिलो विजासिद्धो, पविठ्ठो विमाणभतरे निसनो सेजाए, उवणीयाणि य तरुस तंबोलनीडगाणि, ताहे याहरिओ विजासिद्धेण गोभहो, योलदाणपुपगं च विसजिओ निहाकरणाय, दूरे ठाऊण य तदीयगाहप्पविम्हियगणो पसुत्तो एसो, विजासिद्धोवि ताहि रमणीहि समं विविहसकहाहि गमिऊण खणमेकं जेट्टाए अणुचरि जुबई भगइ-महे! तुम इमस्स गोभहस्स माहणस्स भजाभावदसणेण अत्ताणं परित्तं करेसु, तीए युत्तं-एवं करेमि, अह जायंमि विजणे विजासिद्धो पारद्धो इयरीए समं भोगे उवगुंजिरं, सावि तदुवरोहेण गया गोभहसमीये, पयोहिऊण सिहो विजासिद्धाएसो,.तेण य कुसलमइचणेण नाऊण कजपरमत्यं भणिया सा, जहा-मयच्छि! भगिणी तुमं मे होसि, ता अलं एत्य पत्थुयत्ववित्थरेणं, जहाभिप्पेयं समायरसु, अकजपवित्तीएवि जो न एयस्स हयजीवियस्स कोऽपि समुप्पजइ गुणो, अविय- आइपोरमारुयाहयनलिणीदललग्गसलिललयचवलं । जीयं सुपालियंपिटु न चिरायत्याणमणुहवर ॥१॥ विपिहोवभोगविसयाणुकूलयालालियंपि यदुकालं । परिसडियविंटफलमिप विगलइ गपि अचिरेण ॥२॥ सुपंति य नरएंसुं धम्मविरुद्धत्यारणसत्ताणं । सत्ताणं तिक्सदुक्साई तेण कुणिमो कहमकजं? ३ ॥ सकलत्तसंगई विहु उउकालाओ परेण पडिसिद्धा । किं पुण पररमणीजणविसयपसंगो समयसत्थे ॥ ४॥ ना नियंजीवस्सवि उम्मग्गगामिणो जंइ करेमि न निरोहं । ता फह अन्ने अणयारचारिणो नणु निरंभिस्सं? ॥५॥ इय गोभहेण तहा कहपि संभासिया सवेरगं । नियभायनिविसेसो जह जाओ तीए पडिबंधो ॥६॥ राणमेत्तं च विगमिऊण भणियं तीए-अहो महाणुभाव ! सुंदरो तुहाभिप्पाओ, एवं चिय सप्पुरिसलक्खणं; एवं चिय धम्मसर्पस्सं, एतो सयलकलाणोंवलंभो, इमाओ असेसदुस्सज्झविजासिद्धीओ हवंति, एयं खु सुरासुरा- गायि दुरणुचरं, 'एयाणुगओ य नरो न.रोगसोगदुक्खेहिं वाहिजइ, ता पत्तं तुमए जम्मजीवियफलं जस्सेरिसो दुफरपरित्थीसेवापरिहरणपरिणामो, एयं च कुणमाणेण तए अहंपि निओइयां सघकामुयसिद्धिलाभेणति, गोभद्देण भणियं-फहं चिय मए निओइया सधकामुयसिद्धीए?, तीए भणियं-महायस ! “मायनिधिसेसोत्तिकाऊण 'साहि- जर तुज्झ एस वइयरो, निसामेहि, गोमदेण भणियं-एसो निसामेमि, तीए कहियं- अत्थि सयलतइलोयविक्खायं अणेगअचम्भुयभूयाइसयजणियजणविम्हयं आगरी विजारयणाणं कुलभवणं तं- तप्पओगाणं ठाणं सुद्धसिद्धीणं जालंधरं नाम पुरयर, जत्थ- भागविसीफरणप्पओगादिस्सकरणकुसलाओ। नहगमणदूरदसणपमोक्खलद्धीसमिद्धामो ॥ १ ॥ हुंफारमेचपडिभिन्नयनुसंदोहतुहिययाओ। निरुवमरूवनिरकियवसहमहिलाभिमाणाओ ॥२॥ अट्ठप्पयारअणिमाइसिद्धिसंबंधसस्सिरीयाओ । निवसति जोगिणीओ देवाणवि वंदणिजाओ ॥ ३॥ , , श्यरजणा दुषिणयं जं नो दसति तं किमच्छरियं? । तासि महापलाणं संकद कुविओं कयंतोऽवि॥॥४॥ पुरखपरजफ्परक्यसमडप्फरप्फंसणावि नूण जरा । नियावठियजोधणगुणाण जासिं न संकमइ ॥ ५ ॥ चिरदूरकालयोलीणभूवईणं समग्गचरियाई। अजवि जाओ पयर्डति सेललिहियप्पसत्यिवः॥६॥ इय तारिसपयडपभावजोगिणीचकनालफलियस्स । नयरस्स तस्स भण केण यन्नणा तीरए काउं? ॥ ७॥ तत्थ य अहं चंदलेहाभिहाणा जोगिणी परिवसामि, एसावि विजासिद्धसमीववत्तिणी मम जेट्ठा भइणी पसा- हियपपरविजा अचंतदरिसणिजा जोगिणीपीढस्स उत्यहाणपूयणिजा चंदकतानामा, गोभद्देण भणिय-भइणि ! को एस विवासिद्धो?, फिनामो ?, कहं या एरिसमाहप्पो ?, किं या एस तुह जेवभइणीए एवं उवचरइत्ति, कहे वाढं कोऊहलाऊलं मे हिययं, चंदलेहाए भणियं-कहेमि, एसो हि कागरूपाभिहाणजोगिणीपरिवेढियस्स उमरसी- हस्स पुत्तो ईसाणचंदो नाम, एएण य पुरा अणेगप्पयाराओ साहिऊण विजामो अखलियपसरं सयलकामियसिद्धि 2 समीहमाणेण कमाइणीए भगवईए पुरओ को अट्ठोत्तरविल्ललक्सेण होमो, तित्तियमित्तेणवि जाव न परितुट्ठा भगवई ताप आकहिऊण सग्गधेणुं समारद्धो नियकंधरं छिदिउं, नियजीवियनिरपेक्सो, कंठद्धं जा न दिए एसो । ताय सहसत्ति कत्तोवि आगया देवि रुहाणी ॥१॥ अहह महाकट्टमिमं कीस तुमं पुत्त! यवसिओ भीमं । इय जंपिरीए तीए कराओ छुरिया लहुं हरिया ॥२॥ r .

५
ताहे इमेण भणियं देवि ! पसीयसु ममेत्तिएणावि । पडियजसु सिरकमलेण पूयणं होउ' सीसेण ॥३.m.
देवीएँ तो भणियं पुत्तय तुह साहसेण तुहन्दि । वरम् परं एताहे पजत्तं देहपीडाए ॥ ४॥
तो एएण भणिय-सामिणि ! जइ सचं चिय तुवासि ताजं तुमए पुत्तत्ति अहं वागरिओ एसो चिय मम वरो,
एत्तो य पुत्तबुद्धीए मम पेच्छेचासित्ति भणियावसाणे दाऊण सघसमीहियस्थकरं रक्खायलयं पडियजिऊण तयणं
अहंसणमुरगया कचायणी, एसोऽपि पावियतिलोयरजं पिन अत्ताणं मन्नमाणो रक्खावलयमुघहंतो सग, अक्सलि-
यगमणो सपत्य विभिउमाढत्तो। अषिय-
न गणइ नरवहयग्गं नय भीमभएवि उचहइ कंपं । सच्छंदलीलगमणो जमंपिः उपहसइ सबलेणं ॥१॥
अंतेउरेसु निवसइ उपभुजइ कुलगयावि विलयाओ। आगरिसइ दूरगयंपि पत्थु परमन्तसत्तीए ॥ २ ॥
जप्पभिई चिय कयाइणीय एयरस वाहुमूलंमि । पद्धं रक्खापलयं तत्तो थिय चिंतियं लहइ ॥३॥
अह अन्नया कयाई हिंडंतो एस महियलं सयलं । संपत्तो जालंधरपुरंमि रामाभिरामंमि ॥ ४॥
दिहा य जोगिणीजणमझगया विहियगयरसिंगारा । अह तत्य चंदकंता एसा मम जेट्ठिया भयणी ॥५॥
ताहे इठेण पररूपजोयणाइसयरंजिओ एसो । कुणइ पसंगमिमीए सद्धिं सद्धम्मनिरयेक्खो ॥ ६ ॥
डाऊण कझ्यय दिणे सच्छंदं विविहदिपकीलाहिं । अणवद्वियमणपसरो अमुणिजंतो, विणिक्खंत॥७॥

C नयणंतरं च करपयि एचियझालं परिभमिय इमिणा । दिघरिमाणारूढा अहयं एसावि मह भइणी ॥८॥ जागिद्विमत्तिणा आणीयानो संपइ पयंडदंडेण । सिरिपवयगमणट्ठा गेहाओ नीहरंतीओ ॥९॥ एत्तोऽणंतरमेवं जमेस पागरइ त करेमोत्ति । वुझाइ संघेण हड़ी सचं चोरस्स वलियस्स ॥ १० ॥ एपमापरिऊण गोमदेण चिंतियं-अहो रस्ससाणंपि भेक्ससा अस्थि, जमेवंविहजोगिणीजणोषि एवं आणानि- देसमि पट्टायिवह, जो थिय भणिवइ-पारयणा वसुंधरा भगवई, एत्तोचिय चरगुणगणनिहिणोऽवि न गवमुच- हंति सप्पुरिमा, चंदलेहाए भणिय-अहो महायस! एयं फिर साहियचं, जइएस विजासिद्धो एत्थ पत्थावे मम भइपीचंदताए न पंभचेरभंगं करतो ता इमीए सयंपभा नाम महाविद्या साहिया हुंता, मम पुण तुमए सीट- संजणं अकुणमाणेण तस्माहणनिही जबपि पढिपुन्नो चेव चट्टइ, सत्तरचमेचेण य चिंतियत्थसंपत्ती भविस्सइ,ता भो महाणुभाष 1 ज पुरा पुरियं तुमए जदा कहं मए जोइया सबकामुयलाभसिद्धीयत्ति तत्थ एस परमत्यो, गोभ- हेण भणिय-गुयशु फिमत्य भणिय? पीडंतु गहा पिहडंतु संपया पडउ दुक्खदंदोली । सयणावि होंतु पिमुद्दा तहवि न मुंचामि सबरियं ॥१॥ नियजीपस्त सटस्सय जहिच्छचारेण दिन्नपसरस्स । दुक्खेण मामि! सम्मग्गठावणं जइजणो कुणइ ॥२॥ पंदलेहाए मणियं-एपमेयं; किं वन्निजइ तुम्ह निम्मलगुणाणं जस्स एरिसं जिइंदियत्तण ? एवंविहो अबककरण- नियमो एरिसं पापभीरतणं एवंरूवा य वयणपइट्ठा, सघहा धन्नाऽहं कयलक्सणाऽह ज मए तुम सप्पारसासरसहरभूओ दिहोसित्ति, गोभहेण भणिय-केचियमिचोऽहं, अजवि महीयले दीसंति ते महापुरिसा जेसिं चरणरणुमेत्तस्सविन सारि- स्समुपहंति अम्हारिसा। तओ चंदलेहा सप्पणयं सीसे अंजलि काऊण भणिउमारद्धा-अज! तुह असरिससच्चरियभत्ति- परवसत्तणेण किंपि विनविउमिच्छइ मम मणो, गोभद्देश भणियं-महे! कीस एवं संखोहमुघसि ?, निविसंक भणसु जहाभिप्पेयं, चंदलेहाए भणियं-जह एवं ता कयाइ परिभमणपरिवाडीए फाययो अम्ह गेहागमणेण अणुग्गहो, गोभ- देण भणियं-किमणुचियं १, नहि तुह गेहमागच्छंतस्स मम किंचि लहुयत्तणं, पत्थावंमि जहोचियं आयरिस्सामि,,न अन्नहा तुमए संभावणिज, चंदालेहाए भणियं-महाभाग ! वाढं अणुग्गहियम्हि, न एयमनहा कायचंति, एवं च जाय- तक्राणपेमाणुवंधवंधुराहि विविहसंकहाहि सम्भावसाराहिं विमुमरियसेसवावाराणं ससहरजोण्हावसोवलक्सियपरो- प्पररूवाणं तेर्सि झडत्ति जाया पच्छिमरयणी, उम्मीलिओ पुरंदरदिसिमुहे उमरायसरिसपनो कुंकुमपहलरागोयसिचोध सूरसारही, पविरलीभूयं गयणर' मारुओ पल्हत्यिो पच्छिमजलहिम्मि रस्सिरज्जुजडिओ ससिपुण्णकलसो सलिलाकहगत्थं व परिछमदिसिरमणीए, पत्यंतरे विजासिद्धेणं भणियं-भो भो गोभद! वहुप्पभाया रयणी पगुणो भवसु जेण गम्मइ, गोभद्देण मणियं-एस पगुणीहोऽम्दि, चंदलेदाऽपि तं गापुच्छिऊण गया चंदफताए समी, विजासिद्धोऽपि ताओ सविमाणाओ वी. ..In.. RA --4) , सजिऊण गंतुं संपयट्टो, गोमहोऽपि पुणो पुणोऽणुचिंतंतो निसापुत्वंतं लग्गो से अणुमग्गओ, तो आपुण्ठिओ विजासिद्धेण-भद्द ! निर्सिमि मए तुह समीये पेसिया एगा तरुणी, तीए फया कापि पडिवत्ती?; गोभदेण भणियं-अज ! वाढं कया, र्फि चिरं जीविउकामो कोई तुह सासणमइसमइ ?, केवलं अहं चाणारसीतित्थदंसणत्थं अवं- भकयनियमो आसि, एवमायपिणऊण भणियं विजासि देण-भद्द! ममावि चरणेहिं तत्या गंतचंति अपि एस नियमो, न बंभचरपडिवत्तिरूवो, एवं ठिए विसेसेण मए तुह निमित्तं एस उपकमो कओ, जइ पुण तुहाभिप्पायं मुर्णितो ता अहंपि वंभचेरं करितो, एवं च कए तित्थदंसणं सफलं हवइ, गोभAण भणियं-अज! एवमेयं, को तुम्हाहि- तोवि गन्नो एरिसविधेयभायणति ?, अह पुवकमेणः भोयणं कुणमाणा विदेसियमढेसु रयणि अइवाहिता पत्ता कमेण वाणारसि, पक्वालियमुहकरचरणा य गया सुरमंदिरेसु, दिवा य खंदमुगुंदरुद्दपमुहा देवया, कया तेर्सि पूया, एवं च अण्णण्णसुरगंदिरावलोयणेण जाए यालसमए विजासिद्धणः भणिओं गोभदो-मह!' संपयमणुसरेमो सुरसरिपरिसर, फरेमो तत्यः पहाणेण पूयपावं अत्ताणं, गोभहेण भणियं-एड्. जामो, गया दोवि गंगातीरे, एत्यंतरें अबिभाविय- आपयापडणेण अविचिंतियवत्युपरमत्येणं विजासिद्धेण अइरभसवसेण ओत्तारिऊण तं दिवरक्खापलयं समर्षिय गो- भइस, मणियो य.सम्म रक्खेजासि जाय,अहं इह भागीरहीवारिमझमुहुत्तमेत्तं पाणायाम करेमि, एवंति पडिवजिय गहिय रक्खावलयं ठिओ: गोभद्दो, इयरोऽपि पपिहो. पारिमझे, अह मुष्टुतमेत्ते गए गोभहो विजासिद्धमपेच्छमाणो

संभंतनयणो इओ तो सयलं अवलोइउ पयत्तो,.जाव तहब. सवओपलोयमाणस्स पच्छिमदिसिमवलंबियः भाणु.
विवं,,पिप्फुरिया वालप्पपालपाडला! किरणा वाउलीहूयाई रहंगमिहुणाई, तओ गोभहेण निवेइया गंगातारगाण
पत्ता, जहा-भो भद्दा ! अर्थतरूपी वरपुरिसो एत्य तित्वमि पविट्ठो, सो य संपर्य दुत्तरउत्तुंगतरंगपरंपरापच्छाइओं
या। गगराइदुद्रुसत्तनिकतिओ वा विसमपंकनिमग्गो या भवेजत्तिन' जाणिजद परमत्यो, ता लहुँ तधिरहतरलियं
मम जीविर्य अणुकंपमाणा पपिसह नईमज्झे निरुवह तं महाभाग, मा अपत्यावे चिय अत्थमउ तारिसवरपुरिस-
दिणयरो,.मा आजम्मं पाउन्भवउ सुरतरंगिणीए एरिस महाकलंकोत्ति भणियावसाणे करुणापरपसीकयहिंयया
पहाविया सघओ तारगा, समारद्धं च अमरसरियावारिप्पवाहापगाहणं, अह सघायरेण दीहप्पसारियभुयाहि आलो-
डिऊण जलं तेसु तेसु ठाणेमु आमूलाओ कथयि तं अलभमाणा पडिनियत्ता तारगा, निवेइया तदसंपत्तियत्ता
गोभहस्स, सो य गाढमुग्गराभिहओष दुस्सहसोगावेगविहलंघलसरीरो विचिंतिउमारद्धो-
कहा जणनयणाणंदो समुग्गओ सरयपुण्णिमाइंदो । कह दाढग्गाढमुहेण कपलिओ सो विडप्पेण ? ॥१॥
कह भूमंडलमंडणकप्पो कप्पहुमंकुरो जाओ। कह वा मूलाओ थिय समुक्खओ वणवराहेण ? ॥२॥
कह एस भुवणतिलओ विजासिद्धो अकारणसिणिद्धो । मइ मित्तत्तमुवगओ कह. वा अईसणं पत्तों ? ॥ ३॥
मम मंदभग्गयाए मण्णे तस्सेरिसी दसा जाया । जत्यल्लियइ कवोडो सचं सा सुसइ तरुसाहा ॥४॥

किल मे मणोरहो एस आसि जं चिंतियत्वसंपत्ती । एत्तो होही सयला सा पुण विहलीकया विहिणा ॥ ५॥ ता कि अजवि एरिस कलंकपंकंकियं नियसरीरं । विसपायवं व जणदुक्खकारयं परिवहिस्सामि ॥ ६॥ एवं च संचिंतिऊण मुककंठ रोइउमारद्धो-हा परमच्छेरयरयणरयणायर! हा निक्कारणकरुणरससायर! हा परम- विजाहरीविलाससुभग! हा असमसाहसपरितोसियकचाइणीदिण्णवर! कत्थ सहसचिय अइगओसि?, देहि मे पडिययणं मंदउण्णस्स, किं तुम्हारिसाणवि निवदंति एरिसीओ आवयाओ? हा पावकयंत ! किमेकपएचिय पणट्ठ- पुरिसरयणं धरणि काउमुजुओ सि, एवं परिदेविऊण तचिरहठ्ठयवहपसमणत्थं गंगाजले निवडिउकामो आवद्धनिवि- डनियंसणो संजमियकेसपासो जोडियकरकमलो भागीरहि विण्णविउमारद्धो-देवि! सुरसरि एस परमबंधवो तुमए चिय अवहरिओ अओ तमणुसरिउकामो अहंपि संपयं पडेमि तुह सलिले, 'जओ अग्गिदहाण अग्गिश्चिय ओसहंति बुड्याओ, इइ भणिऊण जायजवि न मुयइ उत्तुंगदोत्तडीओ अत्ताणं ताय गहिओ सो समीवयचिणा ! नत्थियवाइजणेण, पुच्छिओ य-अरे मुद्ध ! कीस तुम इह निवडसित्ति ?, निवेइओ अणेण गामनिग्गमाओ आरम सयलवुत्तो जाय तहसणं अभिखमाणो इह निवडामिति, तेहि भणियं-मूढ! केण तुह निवेइयमेयं जमिह निवड- ण पियसपमोगो पाहिविगमो पायनासो वा हयेजत्ति, एसा हि असेसदेसंतरावगाढकोढसुढियसबंगनरनिवहावगा- इणदुगुंडणिवसलिला अणेगमडयट्ठिसंघायणभक्खणपरा महारक्खसिब कुहं मणवंछियत्यं पूरेज्जा ?, अहो महामोहो

अहो गडरियापवादो, सचं चिय पति इमं विपक्षणा-
कर्णविपेण हि दग्धः किं किं न करोति वालिशो लोकः१, । क्षपणकतामपि धत्ते पियति सुरां नरकपालेन ॥१॥
अह एत्थ निमग्गा पानि समीहियत्थं तारे किं कयमिमेहि मच्छकच्छवाईहिं आजम्मंपि सलिलावगाढे-
हिंति, किं वहुणा ?, मुयसु विसायं, परिचयसु मरणाभिलासं, कुणमु नियकरणिज, न एवंविहजणो कयंतवयणपवि-
होचि विवजइ, अह विणियाओऽपि होज ता विवण्णजीयं सरीरगं सलिलोवरि सयमेव ठाएजा, अओ अलं वाउ-
लत्तणेणं, होउ परिदेविएणंति । एत्यंतरे गुलुगुलियं गंधहस्थिणा पजियं मंगलतूरं पढियं पंदिणा रसियं सारसमि-
हुणेण, तओ तेहिं भणिओ-मो भद! एरिसनिमित्तेहिं अजवि सूइजड़ से जीवियं, गोभहेण मणियं-तुम्ह वयणसा-
मत्येण एवं हवउ, इय सो तेहिं मरणाओ वावत्तियचित्तो दो तिनि दिणाई तत्येव निवसिओ, अन्नदियहे य
चिंतियमणेण, जहा-न जुत्तं एत्थावत्थाणं, जो-
(खाणारसीवि वाणारसिघ किंतइ सरीरमहिगं मे । मंदाइणीवि मं दाइणिव दूमेइ पयदियहं ॥१॥
ता गच्छामि जालंधरं, पेच्छामि चंदलेहाए भणियं पणयंति विभाविऊण तमभिमुहं गंतुं पयट्टो, गच्छंतेण य
संपत्ते मज्झण्हसमए विजासिद्धभोयणाइललियं सुगरणमाणेण अंसुजलाविललोयणजुयलेण चिंतियमणेण-
तारिसजणदुस्सहविरहजलणजालातविजमाणपि । अज्जवि न लज्जसि वजघडिय ! निलज हयहियय! ॥१॥

तपा-तं चिप महप्पभावं रक्सायलयं इमो य सो समओ । तेणेकेणेच विणा सुन्नं सघ दिसापडलं ॥२॥ अहया रक्गारलएपि होज निप्पुनयस्स किं मज्झ? चिंतामणिलामेऽविहु सीयइ विमुहो विहीं जस्स-॥३॥ आधारवसेण धुरं गुणोदया न उण जहा तहा होति । सलिलंपि सिप्पिसंपुडपडियं मुत्ताहलं होइ ॥ ४ ॥ इस एवं भावितो तमेपचित्रेण सो निराणंदो । जालंधरमणुपत्तो कमेण अपिलवियगईए ॥ ५॥ तपासिजणं च पुस्तिो पविटो चंदताए गिहे; मुन्नप्पायं च तं दद्वण भणिया दुवारठिया गेहरक्खिया, जहा-महे! फिमेत्य कोऽपि न दीसइ, तीएवि पहिरतणेण धयणमयुणमाणीए दंसिया नियसवणा, तेणापि वहिरिति नाऊण जैपियं महया सद्देण, एत्यंतरे समीपगिहट्ठिएण ईसाणचंदविजासिद्धेण सुणिो सो सहो, पञ्चभिन्नाओ य, तमो मणिभो सो-गोभ । इमो इमो एहि, इहाहं निवमामि, गोभद्दोऽपि ससंभमं वयणमेयं निसामिऊण कई विजा- मिद्धो इस मं याहरइंति जायसंको जाच फित्तियपि भूभागमइफमइ ताय समक्सं चिय दिट्ठो अणेगनाडीनिविडज- दियसरीरो चरणपसारणंपि फाउमसमत्यो ईमाणचंदो विजासिद्धो, तं च दट्टण चिंतियमणेण- फि फिपि कूडमेयं विभीसिया या मइन्भमो फिया । दिट्ठीए मोहणं वा होजा छलणप्पगारो वा? ॥१॥ अहया पीढमिमं जोगिणीण सपंपि संभवइ एत्य । नूणं सफम्मपवणप्पणामिओ जामि निहणमहं ॥२॥ सुरसरियातीरे जई तइया काऊण धम्मफियाइं । परलोयं साहितोऽम्हि ता धुवं लट्ठयं होतं ॥३॥ ।

नितिको निगडाईहि, गोमहेण भणियं-अज! केण पुण कारणेण इमीए सद्धि पेराणुवंधों ?, विजासिद्धण भणियं-जं| । तश्या पिमाणमारुहिय समागयाए जेट्ठभइणीए चंदकंताभिहाणाएमए वला परिभोगो कओत्ति, गोभद्देण भणियं- इय जाय मरणभयकंपमाणदेहो स चिंतइ ससोगो । तुस्थिं ताव पुणोऽविहु विजासिद्धेण वाहरिओं ॥४॥ गोभह ! भद्द किं कुणसि विभम नत्थि तुज्झ भयमेत्य । पुबोवणीयमहुणा रक्सावलयं समप्पेसु ॥५॥ इय भणिए गोभहो वीसत्यो अइगओ समीवंमि । पेच्छइ विजासिद्धं विविहपयारेहि अवरुद्धं ॥ ६ ॥ अह सो तं दद्रूण याहाऊललोयणो भणइ एवं । हा अज! तुज्झवि कहं दुत्थावत्या समोत्थरइ ? ॥ ७ ॥ विजासिद्धेण भणियं-गोभद्द! अलं विसाएण, लहुं बंधेर्हि मम वाहुमूले रक्खावलयं, जमज्जो आणवेइत्ति भणि- ऊण बद्धमणेण, एत्यंतरे तडयडत्ति विहडियाई नियलाई, जाओ पगुणसरीरो, पुच्छिओ गोभदेण-अज! को एस वृत्तंतो? , कहिं नईनिमजणं? कहिं एत्थं आगमणं?, कहं वा एस निरोहो?, वाढं कोऊहलाउलं मम हिययं, साहेसु परमत्य, विजासिद्धेण भणियं-साहेमि, जं तइया तरलत्तणेणवि सुमरियजुत्ताजुत्तषियारो दिघमाहप्पमप्पि- ऊण तुह रक्खावलयं पविद्वोऽम्हि गंगाजले तस्स फलमेयं, गोभहेण भणियं-कह?, सो भणइ-जाव किर तत्थ मुसमे पाणायाम का लिओ ताप सहसथिय अयंत सरीरविवलतणं लंभिऊण तुम्हारिसेहिं अपेच्छिज्जमाणो पत्तिो जदं एयगिहसागिणीए पुराणुवंधसुबहतीए चंदलेहाभिहाणाए जोगिणीए, उपणीओ एत्य द्वाणे, दढं - कई गुण चिंतियमेत्तसमत्यवत्थुलामेऽवि संपयं तुह एरिसं अचिंतणिजं विसममायडियं?, विजासिद्धेण भणियं-देवया- दिवारस्यायलययिरहो एत्य कारणं, परं भद्द ! तुमए नित्यारिओऽहं इमाओ आवयाओ, साहु साहु तुह बियक्खणत्त- णस्स, एरिसमपत्यंतरनिडियस्स न तहा जाया मह देहपीडा जहा तुह अइंसणेणं, मन्ने इह भवे चियं पसन्ना भा. गिरही देवी जीए तुमं अणुपचरियपरूढपणो मित्तो पणामिओ, ता वाढं पसन्नं मे मणो, वरेसु जहा पियंति भणिए गोभदेण भणियं-अज्ज ! देवो ऽण्णो जाणइ कोवि अणुवचरियपरूढपणओ कस्सवि मित्तो पणामिओ, विजासिद्धेण भणिय-अलं इमीए संकहाए, यरेहि जहिच्छियं वरं, गोमदेण भणिय-महापसाओ, पत्याये परिस्सामि, एत्यंतरे डम- उमिरडमरुयनिनायमरियमुयणंतराला पराभरणकिरणविच्युरियनहंगणा दिधविमाणारूढा पविठ्ठा चंदलेहा य चंद- फंता य, तमो गोभदेण भणियं-पिजामिद्ध! कहमिहि तुम एयामु पहिस्ससि ?, विजासिद्धेण भणियं-जहा सत्तुसु पहिजर, गोभद्देण भणियं-अज! मामेवं जंपसु, जओ विसंवलिप बहुंती वेरपरंपरा न कोमलमावहइ, विजासिद्धेग भणियंता फिकीरइ ?, विवफ्याभिमयेणेव अत्तणो अवधाणंति, नहि निसासंतमसमखंडिऊण पभवइ मायंडमंडलं, ने य पंकत्तणमपायेऊण धूलिपडलं चिरावत्याणं बंधेइ सलिलं, गोमद्देण मणियं-अत्थि चिय एस ववहारो, परं मम पयणोपरोहेण ताव उदासीगेण होयचं तुमए, विजासिद्धेण भणियं-जं तुम जाणासि, एवं वुत्ते जण अमुणिजंतो तत्तो सो नीहरिऊण पद्विो तमंदिराभिमुई, इंतो य दिवो चंदलेहाए, रयणियरप्पगासदिहरूवाणुमाणेण य जायपथभिन्नाणाए तीए गाढमालिंगिऊण मुहासणत्यो हरिसुलसियलोयणाए पुच्छिओ-अज! कत्तो कहया समा- गमोऽसिचि?, तेणावि से साहिओ सामन्नेण युतंतो, चंदलेहाए भणियं-सुदु कयं तुमए जमेत्य पत्यावे समाग- ओऽसि, जो अम्ह पडियुन्ना इयाणि सवे मगोरहा, गोमहेण भणियं-कह चिय?, तीए भणियं-जं तश्या तुमए मम पंभचेरखंडणा रक्सिया तेण सत्तरत्तपजते सम्ममाराहिजमाणा सिद्धा भगवई रायपभाभिहाणा विजा, सो य दुपिज्जासिद्धो ईसाणचंदो सपकामुयरक्खायलयपिहूणो जण्हुकन्नाजलमज्झगो झसोप विचसो पाविओ, गोभ- हेण भणिय-फहमियाणि सो संठविमो?, तीए भणियं-जहा दुट्ठकरियरो, तेण भणियं-किमित्यं पुण तहा. परि- जह?, तीए भणियं-कसिणचउद्दसीए चंडिगाए वलिपिहाणत्य, गोभहेण भणियं-जइ एवं ता दसेसु तं थेवदिणपरि- चियत्तणेण तेण समं मे किंपि यत्तघमस्थि, तीए भणियं-को दोसो ?, एहि जेण दंसेमि, तओ पट्टियाई गंतु, जाव य केचियमेत्तमंतरमुरगया चंदलेहा ताव दिट्ठो विजासिद्धो बाहुवद्धरक्खावलओ विपलियनियलवंधणो महाकोव- फुरंताहरो पायडियनिडालभिडिभासुरोत्ति, तं च दण चिंतियमेयाए-अहो कह रक्खापलयलामो इमस्स रक्स- सस्स ?, कहं वा नियडच्छेओ संपत्तो, अहो अवितकिय केरिसमावडियंति ?, जायभयावि आगारसंचरणं काऊण तेण समेया समीपमुपगया एयस्स, तेणपि इति दगुण ईसि पन्छाइयकोषविरागेण संभासिया, जहा भहे ! उपिस, तको भासणनिसन्नाए चंदलेहाए पुणो कइयवेणे उडमपलोइऊण भणियमणेण-अहो कहं पुवपरिचिओ गोभहो . दीमह , इसी एहि भइ , किं तुर्मपि अहमिय एयाए छलणगोयरसुवगजोत्ति जेण पाणारसीपिमुझोवि एत्य पेच्छि-' वगि?, गोगईण नितियं-अहो गाढो अमरिसो, ता तहा करेमि जहा अपरोप्परं पणयभावो हयइ एसि, अणु- निषा दिनोपेमा पिसिहपुरिमाणति, इइ संचितिऊण आवद्धकरंजली सो भणिउमाढत्तो- . हे माणि चंदलेहे । हे पिजामिद्ध! गुणगणममिद्ध । जइविहु कुसलत्तणओ तुम्हाण न किंपि पत्तपं ॥१॥ तहपितु जसरिमपेमप्पयंघसंधतरलियमणोऽहं । दियभावभूरिजंपिरसभापमो र्फिपि साहेमि ॥२॥ जो तुम्ह परोप्परमेस रोसलेसो फहंपि संभूमो । सो मोत्तपो होइत्ति परमवेरिव दुहदायी ॥३॥ जेणानलुप पढग नियटाणं दहइ एम पद्धंतो । ता अवगासोऽपि कहं दायपो होइ एयस्स? ॥४॥ अह ये रिमु दोसारणतणेण फोरो समुलसइ तुम्ह । कोचिय किं कोयं न कुणह दुक्खेकहेउंमि? ॥ ५॥ न घलइ गल्याण मणो अपराहपए अईय गरुएवि । जह जलहरेण सुन्भुइ गिरिसरिया तह न नइनाहो ॥६॥ तपा-अपयारे अपयारो जं कीरइ एस नीययवहारो। उययारकारगचिय गरुया अवयारिणि जणेऽपि ॥७॥ इहरा पिसेसलंभो उत्तमनीयाण कह णु जाएज्जा! । न हि एगरूवक्त्युंमि होइ विविहाभिहाणाई ॥८॥ अलमेत्तो भणिएणं तुम्हें जइ मम गिरमि पडिबंधो । जइ उत्तमगुणमग्गेण विहरि विजए विच्छा ॥९॥ जह ससहरजोण्हासत्यहं च फिसिया समभिलसह । पुपाणुसयं मोतुं परोपरं कुणह ता पणयं ॥ १०॥ जुम्म। ।

अण्णं च-हे विजासिद्ध ! पओसमुघहंतो कहं न लजिहिसि । इत्थीमु तिहुयणमिवि अवज्झसम्भावसिद्धासु॥११
इतिहासपुराणपमोक्ससत्यविक्सायमवि इमं तुज्झ । पम्हुटुं कीस ? महाणुमाव! कुसलावि मुझंति ? ॥ १२ ॥
आयनिऊण एवं विजासिद्धण जायलजेण । मणियं आएसं मे देहि लहुं जमिह कायदं ॥ १३ ॥
उप्पहपपन्नमारिसजणयोहणकारणेण निम्मविया । वेयरथमहानिहिणो तुम्भे नूणं पयायइणा ॥ १४ ॥
एवं सोऊण गोमदेण भणियं-साहु साहु विजासिद्ध ! को अन्नो एवं वियाणेइ यो ?, अहवा-को सिसिरइ नि-
सिनाहमंडलं?, को या चित्तेइ सिहिसिहंडाई? । देहसहसमुग्गओ चे विणओ तुम्हारिसजणाणं ॥ १॥ उद्वेगु
संपयं कुणमु चंदलेहाय पणामं, चंदलेहे ! तुमंपि विमुक्कमच्छरं परिचत्वपुषाणुसयं नियसु इमं सयणनिधिसेसं,
विहस इमेण समं पणयभापं, इय भणियावसाणे निवडिओ चंदलेहाए चलणेसु पिजासिद्धो, भणिउमारद्धो
य-मुयणु। तारुन्नमएण या विजावलावलेवेण वा अविवेयसुलभदुषिणएण या मए जमवरद्धं तं तुमए मरिसियचंति,
चंदलेहाए भणियं-विजासिद्ध! अलं खामणेणं, सघहा मंदभागिणी अहं जा थेवमेत्तावराहेवि एवंविहमणत्थं
फाउं ययसिया।
एत्यंतरंमि कइवयचेडीचकेण परिखुडा झत्ति । विम्हयनिभरहियया समागया चंदकंतावि ॥१॥
ताहे गोमद्देणं विजासिद्धो पयंपिओ एवं । जीएँ कए पइरमिमं तहि(तुह)द्विया सा इमा सुयणु ॥२॥

ता परिमुकामरिस सपिसेमं कुणमु सामणमिमीए । रोसापेसो येवोऽवि होइ अग्गिव दुहहेऊ ॥१३॥
इस मणिए भइणीमिद्धसंघिसंघडणतुहिययाए । तीए विजासिद्धेण सामणा सायरं विहिया ॥ ४ ॥
पपणहकोषाणुबंधाणं एगजणणीजणियाणं व जायदढपेमाणं तेर्सि परोप्परं जंपिराणं महाणसिणीए आर्ग-
तत्ता पंदकंता-देवि! कुणह पसायं, एह गेहम्मि, निष्फन्ना रसयई, मज्झंदिणमणुपत्तो य भययं भुषणचक्खू
यरोसि, एपं च निमामिऊण चंदताए भणियं-हे चंदलेहे ! भोयणत्यमुवनिमंतेमु पाहुणगे अइकालो वइचि,
तमो चंदलेहाए उहरियो विजासिद्धो गोभहो य, गया भोयणमंडवं, फयं समगं चिय विविहविच्छिचिप्पहाणं
भोयणं, तदुसरं च दवापियाई कप्पूधूलिधूसरपूगीफलदलसणाहाई तंबोलपीडयाई, एत्यंतरे विजासिद्धण सिरमि
फरफ दु भणिओ गोभहो, जहा-पुपपडियानं गिण्हसु बरं, नियत्तिउफामोऽहमियाणिं, गोभइण भणियं-
घिय तुह्रो वियरेम तुमं परं महाभाग! । ता तं एयाहिं समं (प)म्म सययं यहेजासि ॥१॥
मे तुमए पिहियं चिय मन्ड चिंतियमसेसं । परचित्ततोसदाणाओं दाणमन्त्रंपि कि अत्थि? ॥२॥
मुपिपलिहरिचंदप्पमोक्सविस्संभराहिया युधं । नियजीवियदाणेणवि अकरेंसु जणाणमुथयारं ॥३॥
उणनस्मरम्स दुहनियहभाइणो जीवियस्स फलमेयं । जं उपयारो कीरइ दुहसंतत्ताण सत्ताणं ॥४॥
मिजासिद्धेण तमो मणियं भो कीस पाहरसि एवं? तुम्हारिसाणपि पुरो किमन्नहा हुंति उछावा ? ॥ ५ ॥

निहास्मिरमयणापि सज्जणा जं वयंति फिर वयणं । नियजीवियधएणयि तं तह अहियं समत्यति ॥६॥ मिच्छाकारि मिच्छा व भासिणं मं धुवं सुणेऊण । कयाइणीवि देवी लजइ किं पुण परो लोगो?॥७॥ ता-गोमद ! परिचयसु एत्थ मम संतियं अविस्सासं । अन्नं मग्गेसु वरं मा कीरउ मे पणयभंगो ॥८॥ ८ एयमायनिऊण गोभद्देण भणियं-जह एवं ता परिहरेसु परमहिलापसंगं, एसो हि कारणं वेरपरंपराए । कुलभ. वणं अणत्यसत्याणं, पत्तणी नरयनगरस्स बंधयो दुधिणयस्स,ठाणं परिभवस्स,आगरो अकित्तीए,मसिकुचओ निय- कुलस्स, निलओ पायपडलस्स,मूलंकसो गुणकलापस्स जणगो उत्तरोत्तराधम्मपरिणईए, एत्तोगिय भुयणपयडावि परिभुपदंडकंडचंतिमसंडणेफर्मुडापि अरोराविजाइसयसारिणोऽपि पाविया लंकाहिवइपभिइणो विणासं, एत्तो थिय अपिगणियतणनिधिसेसनियजीवियवा अमुणियजुत्ताजुचकायचा तिक्खदुक्खलक्खंपि अभिकखंति पाणिणोति, तर मूसगोप मजारस,पयकुंभोष हुयपहस्स पयंगोप पईवस्स, सारंगो इव पंचाणणस्स सुहाभिलासी दूरमवफमा कुसलो परदारसचि निसामिऊण समुप्पण्णगाढयच्छायावो वेरग्गमग्गाणुलग्गचित्तो विजासिद्धो भणिउमाढत्तो-गोभह । साहु समुबइठं साहु समुघइटं समुद्धरिओऽहं तुमए अपारपावपारावाराओ, होउ संपयं सदारपरिभोगं मोत्तूणाऽऽमर- गंतं निवित्ती मम सेसमहिलापसंगस्सत्ति, गोभदेण भणियं-अज! जाओ इयाणिं मम पंछियत्थलाभो, एत्तो सुम- रिजासि मं सुहिसयणाइकहतरेसुत्ति । एवं वुत्ते विजासिद्धो जोडियपाणिपल्लवो पणामं काऊण संवेसि सिणेहवस.

मैदतगाहपुरंतनपणो मायरमपलोइबमाणो चंदकंतापमुहेदि अइंसणमुबगोत्ति । चक्सुपहमइकतेऽपि तमि खणं पिरहयेयणासुनत्तणमणुभविऊण भणियं गोमदेण-अहो से ययणविनासो अहो पावपरिहारो अहो भीरुत्तणं अहो । विणीच्या अहो सुगुणअणसमुबमो अहो असरिसदसिणतणंति, चंदलेहाए भणियं-तुहाणुभावो खलु एसो, न हि नरिसामत्यगंतरेण मुपगफणाफलगमइकमिउमभिसफाइ सालूरो, न तिक्संकुसकरारोहगं विणा पहे' पयट्टइ मतदोपहोत्ति, एवं च पिरिहमहाहि ठाऊण कइयय दिणे अन्नदियहे य भणियं गोभद्देण, 'जहा-बहूई दिणाई । गम गिहनिग्गयस्स ता अणुजाणह मं गमणत्यं,न जाणिजइ कहंपितुम्ह भाउजाया संपयमावण्णसत्ता निवसइत्ति, एग्मायपिणऊण चंदलेहाए पुणोनि कइयय पासराणि धरिऊण अन्नसमए य पभूयरयणदाणयुधगं सम्माणिऊण रिसजिओ गोभद्दो सहाणं पचो कहाणगपिसेसेणं निययगामं । अब जाय पिययमादसणूमुओ निययगेहाभिमुहं ययइ ताय दूराओ थिय दिहें भग्गदुवारदेसं रेणुपडलसंछन्नं दरीपमुत्तसाणघुरपुरियघोरपोसमीसणं अणेगकोलपिलाउलं सुसाणं व भयावहं तं मिहं, तारिसं घ दह्ण खुभिय- हियएण पुन्छिया सहेजिया, तीएवि चिरकालागयं दद्ण तं जायपणयाए आहूजो सगिहे, दावियं आसणं, कयं चरणमोयणं, मणियं च-गोभइ ! करेसु तार भोयणंति, तेणापि तहाविहगेहदसणजायसरीरदाहेण आपुठ्ठा पुणोषि एमा सपरखुर्सतं, तीएऽपि अणि भोयणावसाणे सीसइत्ति लोयनायं परिमार्वितीए भणियं-पियहरं गया नुह

परिणी, सेसं पुणो कहिस्सामि विहेसु ताव भोयणं, ती आउलहिययएणायि तदणुपित्तीए कयमणेणाहारगहणं,
तयणंतरं आयंतस्स सुहासणगयस्स निवेइयमणाए-गोभद! तुह गयरस काइवयदिवसावसाणे विमोगदुक्खेण वा
तहाविहवाहिवसेण वा परिफिसियसरीराए सिवभदाए अयंडेचिय समुप्पन्ना गाढं मूलयेयणा, आउलियं सरीर,
ओसहेहिदि न जाओ विसेसो, गया य मुहुत्तमेत्तेण पंचतंति, एयं च सो आयनिऊण विओगवजजजरियहियो
खणंतरमुच्छिमओ इव विगमिऊण मुकपोकारकरुणसहं रोइ पचत्तो, समासासिओ पासवर्तिणा जणेण, कयाई मय-
लोइयकिमाई, कालेण य जाओ अप्पसोगो । अन्नया य भणिो लोगेहि, जहा-गोमद ! कीरउ कलत्तसंगहो, विमु.
घउ सोगो, एसथिय गई संसारविलसियाणं, तेण भणियं-भो दूरमसरिसमेयं, तहाहि-
पढम दघोवजणकएण देसंतरं गओऽहमहो । चिरकालकिलेसवसा तलामे नियगिहं पत्तो ॥१॥
किर अँजिस्सामि अहं इहि नियपणइणीए परियरिओ। पंचविहविसयसोक्सं निरवेक्खो सेसफजेसु ॥२॥
भवियघयायसेणं अकाले चिय दिवं गया सावि । एवं ठियंमि अन्ना परिणिजइ केण कजेण? ॥३॥
जह सा मरणं पत्ता अदुणुधूढावि तह जइ मरेजा। ता होज निप्फलथिय पुणोऽवि सधेऽपि आरंभा ॥४॥
नियजीवियस्सवि कहं विस्सासो बुझए सयन्नेण? | आगयगयाइं जं फिर कुणइ व मुहमारुयमिसेण ॥ ५ ॥
संघडणविहडणापडपरकमे निकिवे कयंतमि । सच्छंदं वियरते कत्थं व जाएज थिरवुद्धी ? ॥ ६ ॥

श्याषणपरिपणमंगमेमु जइ मरिसोयमं सोक्यं । पाविज पिप्पओगे नियमा मेरूवमं दुक्खं ।। ७ ।।
पण पचत्तं मह परणिविसयतण्होए यहुफिलेसाए । एत्तियमेतमि वए सियासा हीलणाठाणं ॥ ८॥
एवं तमिच्यं मुणिऊण तुमिणीए ठिओ जणो, सो य धम्मफजेयु उजओ जाओ, अन्नदियहे समोसरियो
गत्य पंचमपमुणिपरियुटी उत्तीसगुणरयणरयणायरो नीसेसपाणिगणरकरणपरो सुगहियनामो धम्मघोससूरी, गया
तस्म यंदणत्पं पहये जणा, गोभदोऽपि भवपिरचमणो जाणिऊण तदागमणं पचो सूरिसमीये, पहिचिचो य पण-
मिऊण से पायपंक गुरुणा दिशासीसो उपरिको भूमिबहे, सूरिणापि पारद्धा धम्मदेसणा, जहा-
जीपपहालियपवणमदत्तधणगहणमेहुणनिवित्ती । जो य परिग्गहचाओ, एयं धम्मस्स सबस्सं ॥ १ ॥
जीपपहे भामत्ता सत्ता अट्टप्पयारमयि कम्मं । पंति जति नरए पायंति य तिक्सदुक्खाई ॥२॥
तत्तो उपद्वित्ता तिरिफ्रोणीसु लक्समयासु । उपाति पराया नियदुचरिएण बहुकालं ॥ ३ ॥
जे उ नियजीवियममं सम्मं रपसंति सपपाणिगणं । ते सयललोयलोयणससहरतुला वंति जणा ॥ ४ ॥
दीहाऊउवयेया पररूया दिवदेवसोस्वाईनणुमुंजिऊण नूणं कमेण मोस्संमि वचंति ॥ ५ ॥
भूपत्पनिण्यारं पाणिपिणासेफकारणं घोरं । जं चयणं तं सचंपि बजणि सुबुद्धीहि ॥ ६ ॥
इह लोए गिय जीहानिकंतणं निंदणं च लोयाओ। पाति वितहमासणपरायणा परभवे य दहं ॥७॥

एत्तो विरचचित्ता कुडिलत्तणवजिया मियाभासी । जे ते अवजसपंकेण नेव छिप्पंति कइयापि ॥ ८॥ पडिबुद्धकमलपरिगटसममुहनिस्सासपुरहियदियंता । पूजति जणेण य भाएजगिरा य जायेति ॥९॥ जो परधणं विलुपद सो झंपर मुगइगिहकवाडाई । निविडाई कम्मनिगडाई कुणइ तुच्छेहियसुहत्यं ॥ १० ॥ एत्तो थिय दोगचं पइजम्म उवचिणेइ मूढप्पा । सुयदइयाविरभवदुहं च पावेइ दुविसह ॥ ११ ।। संतोसपरा तणंपि गिण्हंति नेय य अदिन्नं । ते देवाणपि पुजा हवंति किं पुण मणुस्साणं ? ॥ १२ ॥ वहति धणविलासा निगडंति न आपयाउं कइयापि । पुज्जति य निविग्धं मणोरहा तेसि नीसेसा ॥ १३ ॥ जे अणिगिहियप्पाणो इहभयमुहलेसमेत्तपडियद्धा । दासच कामलुद्धा मुद्धा जुईण वटुंति ॥ १४ ॥ नरखइसेयणसंगामफरणपमुहाई विपिहयसणाई । मेहुणसन्नाभिरया असईपि लहति ते पुरिसा ॥ १५ ॥ फामयिवरंमुहा पुण नरसुरजणपूणिजकमकमला । देहुभयमविणस्सरपरमाणंदं सइ चरंति ॥ १६ ॥ पडिपुण्णवंमपालणपवित्वगत्ताण पुरिससीहाण । सुमरणमेतेणं चिय विजा मंता य सिज्झति ।। १७ ॥ जेन परिग्गहविरई कुणंति पावेसु संपयर्टति । बंधति कोसियारोव अप्पयं ते सकिरियाए.॥ १८ ॥ पइदियहलामवसबहमाणगुरुलोमदूमियसरीरा । सघत्य ममत्तपरिग्गहेण सुचिरं किलिस्संति ॥ १९ ॥ अपरिग्गहा उण नरा ससरीरेऽयिदु ममतपडिवंषं । न कुणंति पत्थपत्ताइएसु सेसेसु का गणणा ? ॥ २० ।।

एतो गिय तिपयरोपसम्गवग्गेऽपि ते ण झाणाओ । मंदरगिरिष विचलंति मोक्ससोक्खं च साहति ॥ २१ ॥ इस मो देवाणुपिया! विरपरिरयाण दोसगुणसहियं । कहियं तुम्हाण मए मुद्धं सद्धम्मसघस्सं ॥ २२ ॥ चिंतामणिय दुरहं संमारमहोपहिगि भमिराणं । जीपाण नूणमेयं सकम्मगुरुभारपिहियाणं ॥ २३ ॥ एपंगि उ चुपचे तं न जए जं न पापियं होइ । ता एयंमि पयत्तो कायधो कुसवुद्वीहिं ॥ २४ ॥ एवं प निरइयारं न साहुदिपरा विणा घडइ जम्हा । पडिवजह पपजं तम्हा दुहसेलयजसमं ॥ २५ ॥ संघ गुरुणा उपाहे सद्धम्ममग्गे पडियुद्धा पये पाणिणो पलीणा मिच्छत्तवासणा जाओ फेसिंचि सबविरह- परिणामो मोमि समुप्पस देसविरइयुद्धित्ति, एत्यंतरे संसारासारयं परिभायेंतो तफलतिघवेरग्गसमुग्गयपवजाप- रिणामो गोमदो गुरुसमीपं गंतूणं पिपिउमारद्धो-मययं! अमयं च परिणयं मम तुम्ह पयणं समुल्लुसिओ विवेओ तथा गेदवासणा, ता तुम्भेहि निजामगेहि पपबाजाणवत्तमारुहिऊण भयोदहि लंपिउमिच्छामि, गुरुणा भणियं- मद! जुत्तमेयं तुम्हारिमाण, तमो सूरि पणमिऊण गो गेहे, रयणरिपोवलद्धदघेण दिन्नं दीणाणाहाईणं महा- दाणं, अह पमत्ये तिदिमुगुने सरिसमीरे गहिया पपजा, जागो महातपस्सी, पालेइ-निरयारं समणधम्म अहि- यासह सम्म परीमहे पउंजइ पारगिलाणाईणं विणयं भावेइ भायणाजालं पढेइ,समयसत्यं परिचिंतेइ, तम्भावत्थं उणइ भपुपापुरतापरणं, एवं च पिमुन्टामाणस्स तस्स योलिंति वासरा, अन्नया य गुरुमापुच्छिचा समारदाई सेण गारोपखगणाई,परिसुसियं च से सरीरं, तहावि यालाईण कजेस जणिरहियसामत्थो सपत्थ पयट्टइत्ति । अन्नसमए य गपसा पिता पलणे मंडपिया, पिपन्ना वसा, पहिहिएणय भाणमा सो खुएण-जहा समग ! तुमए एसा विरा- सो समगो गओस्रोण रामं वासियभत्तस्स, तेण य प गच्छमाणेण जुगमेत्तनिहित्तचक्खुपसरेणवि कहवि दिषजो- (हिया, ता सम्ग निरूहि, सोऽपि एषगायशिऊण सिसमुप्पन्नरोसायेसो असूयाय भयरमणचरणचंपणपणजीयाओ मंडफलियामो दर्सितो भण-अरे सिक्ख ! इमापि मए मारिया? मावि भए मारिया? इमापि भए मारियत्ति, (खुडगेण नाय-होउ ताप, वियाले सयमेव गुरुपुरओ आलोइस्सत्ति, एयं च पत्थुयफजं काऊण पडिनियचा दोषि निययासम, फमेणा य जाओ संझासमो, आरद्धं आवस्यं, गुरुपुरमओ य गगपरिमी आलोइत्ता देवसियं उपविटो, भरमा विस्मुमरिय होहित्ति चिंतयंतेण सुबएण कहिओ मंडुफियावइयरोसमगस्स, एत्यंतरे निहुरविगिहत्तपचरण- संतत्तत्क्षणेणं सरीरस्य माहणजम्ममुलभत्तणेणं तहायिहतिषकोयुभवस्स पणढो से विवेओ, समुद्वाइओ महया विगेणं सुझणवाडणनिमित्तं, अंतरा य आगच्छमाणो निहुरभसिरापडणपाइयगम्मपएसो तदापिदरुलुसामिप्पाय- विराहियसामन्नो कालं काऊण उयपन्नो जोइसियदेवेसु, फोहदूसियस्स एवंविहा विडवणा, जेण-- छहभाइदुष्करविगितामेयमेणुभूपं । गुरुवालसिक्खगेलण्णपंडिविणओवणीयंपि ॥ १॥ दसविहजइजणकिरियापरिपाठणपोमियपि मुहपुनं । राणमत्तेणनि तेणं तणं प कोहग्गिणा दई ॥ २ ॥ जुम्मं ।

एत्तोचिय पसमविवजियाण सवा निरत्थिया किरिया । उक्किद्वतयोऽपिटु होइ फेवलं भुक्खमारो सो॥३॥ जह पपयाण मेरू,नईण गंगा,मियाण पंचमुहो। पक्खीण जहा गरुडो सेसाही सयलभुयगाण ॥४॥ जह साहूण जिणिदो मणीण चिंतामणी तहा पसमो । सारो समस्यधम्मस्स तेण एत्थेव जइयचं ॥५॥ जुम्म । अलं पसंगेणं । सो समगजियो जोइसदेयेसु अहाउयं पालिऊण चुओ समाणो कणगखले आसमपए पंचतावस- सयाहिवइस्स कुलपवणो गिहिणीए उपवनो दारगचणेणं, जागो य उचियसमए, कयं से कोसिसोत्ति नाम, सो य सभावेणं घंडरोसो, थेयावराहेऽपि सेसतापसकुमारे कुटेति, ते य तेण ताडिजमाणा नियनियपिऊणं साति, तेहि 1 य केण कुट्टियत्ति पुच्छिजमाणा निवेइंति कोसिएणं, तत्थ अन्नेऽपि तावसकुमारगा कोसियाभिहाणा अस्थि अओ न मुणिजद केणापित्ति तधिसेसोवलंभनिमित्तं तप्पभिई ठावियं चंडकोसिमोत्ति नाम, तदिणामो आरम पापियं च पसिद्धिं, एवं सो चंडकोसिओ जाओत्ति । अन्नया य कुलवई पंचत्तमुनगओ, पच्छा सो सेसतावसेहिं कुलवइपए निवेसिओ समाणो तत्थ वणसंडे अयंतं अज्झोपवण्णो, अणयरयं अपुधापुवपायवसेयणपालणपरो कालं नमेइ, सेस- तावसे य पुप्फफलाई तहि गेण्हते पयत्तेण निवारेइ, ते य तत्य कुमुममेपि अपायमाणा गुरुम्मि व गुरुपुत्वगंमि पट्टियति मुमरिऊण तपयणमयिकूलता दिसोदिसि गया, जोऽपि गोपालगाई तत्थ फलाइनिमित्तमेइ तंपि इंतूण सो निद्वाडेइ, जाया य समीवगामनगरेमु पसिद्धी जंहा चंडकोसिओ उववर्ण अवलोइउंपि न दे। नया य - सो निसियधारं परमुं घेत्तूण यहकरणनिमिचं कंटिगाणयणाय गओ दूरवणसंडे, इओ य आसमपयासन्नं सैयविया- पुरिपत्यहिं रायपुचेहि फलगहणनिवारणाषिपहिं मुणियतरगमणयुक्ताई पुधामरिसेण आगंतूण ओक्खया तरु- पोयगा निंदिया सरलतरुणतरुपरा पाडियाई फलाई हयमहिओ को से उडवओ,मग्गा कलसगा फोडिया कम- दलू खंडिया दक्खामंडया पणासियाई कपलीहराई, अन्नपि जहासत्तीए उपविउमारद्धत्ति, एत्यंतरे दिद्वतहाविहा- समभंगवइयरेहिं गोपालगेहि गंतूण सिटुं चंडकोसियस्स, जहा-तुह उपवणं कुमारोहिं हणिजइति, सो एवमायनि- जण कोण जलगोय धगधगन्तो परसुमुगीरिऊण धाविओ पयणवेगेण तदभिमुह, दिट्ठों य एंतो कुमारहि, ते ग मुणी अपझोचि चिंतिऊण पलाणा नियनयराभिमुई, चंडकोसिओऽचि तयणुमग्गलग्गो वाहरइ- रेसत्तियाहमा! मज्ज्ञ उपवणं किंदिऊणवि परोक्खं । इहि नियजणणीए किं पुण उयरंमि पविसिहिह १ ॥१॥ मा बेगेण पलायद वह सुपडंमुहा सणं एकं । तालफलाणिव सीसे जेण कुहाडेण पाडेमि ॥ २ ॥ एमाइ असम्भे गालिग भययणे समुलतो सो। तह कहवि कोववसवियललोयणो धाविओ तुरियं ॥३॥ जह साणुषलणनिवडणअद्वियपरयुछिन्नसीसस्स । अवमाणदंसणाउच तस्स लहु अइगयं जीयं ॥४॥ मह महमाणगओ मरिउ सो तम्मि चेव चणसंडे । मुच्छावरोण जाओ भीमो दिट्ठीविसो सप्पो ॥ ५ ॥ ते य तापसा वम्मरणपइयर निसामिऊण समागया तमि वणसंडे ठाउमारद्धा य, अन्नया य पुसिणेहाणुवन्धस- । - एत्तोचिय पसमविवजियाण सवा निरत्थिया किरिया । उकितवोऽविहु होइ केवलं भुक्खमारो सो ॥३॥ जह पपयाण मेरू,नईण गंगा,मियाण पंचमुहो । पक्खीण जहा गरुडो, सेसाही सयलभुयगाण ॥४॥ जह सारण जिर्णिदो मणीण चिंतामणी तहा पसमो । सारो समत्थधम्मस्स तेण एत्थेव जयवं ॥५॥ जुम्मं । अलं पसंगेणं । सो समगजियो जोइसदेवेसु अहाउयं पालिऊण चुओ समाणो फणगखले आसमपए पंचतापस- सयाहिवइस्स कुलवइणो गिहिणीए उपबन्नो दारगचणेणं, जागो य उचियसमए, कयं से कोसिओचि नाम, सो य समावेणं चंडरोसो, थेयावराहेऽपि सेसतावसकुमारे कुदृति, ते य तेण ताडिजमाणा निपनियपिऊणं साति, तेहि य केण कुट्टियचि पुच्छिचमाणा निवेइंति कोसिएणं, तत्व अन्नेऽपि तापसकुमारगा कोसियाभिहाणा अत्यि अओ न मुणिजद फेणापित्ति तपिसेसोवलंभनिमित्तं तप्पभिई ठावियं चंडकोसिजोत्ति नाम, तद्दिणाओ आरम पावियं च पसिद्धिं, एवं सो चंडकोसिजो जाओत्ति । अन्नया य कुलवई पंचत्तमुवगओ, पच्छा सो सेसतायसेहि कुलबइपए निवेसिओ समाणो तत्य चणसंडे अयंतं अज्झोपवण्णो, अणवरयं अपुवापुवपाययसेयणपालणपरो कालं ममेइ, सेस- तायसे य पुप्फफलाई तहि गेण्हते पयत्तेण निवारेइ, ते य तत्थ कुसुममेतपि अपात्रमाणा गुरुम्मि क गुरुगुत्तगंमि १ पवदियघंति सुमरिऊण तययणमविकूलंता दिसो सिं गया, जोऽवि गोवालगाई तत्य फलाइनिमित्तमेइ तंपि ।

ARMY - सो निसियधारं परसुं घेचूण यहकरणनिमित्तं कंदिगाणयणाय गमो दूरवणसंडे, इभो य आसमपयासन्नं सैयविया- पुरिवत्यहिं रायपुत्चहि फलगहणनिवारणाकुविएहि मुणियतामणवुत्तंतेर्हि पुवामरिसैण आगंतूण ओक्खया तरु- पोयगा छिदिया सरलतरुणतरुपरा पाडियाई फलाई हयमहिजो को से उडवओ,भग्गा कलसगा फोडिया कम- उलू खंडिया इक्सागंडवा पणासियाई कयलीहराई, अपि जहासत्तीए उपद्दविउमारद्धचि, एत्यंतरे दिहतहाविहा- समभंगयइपरेहिं गोपालगेहिं गंतूण सिटुं चंडकोसियस्स, जहा-तुह उपवणं कुमारोहिं हणिजइत्ति, सो एपमापन्नि- ऊण कोयेण जलशोध धगधगन्तो परसुमुग्गीरिऊण धाविओ पवणवेगेण तदभिमुह, दिट्ठों य एंतो कुमारेहि, ते य मुणी अपझोति चिंतिऊण पलाणा नियनयराभिमुहं, चंडकोसिओऽपि तयणुमग्गलग्गो वाहरइ- रे खत्तियाहमा! मज्ज्ञ उपवणं छिदिऊणवि परोक्खं । इहि नियजणणीए किं पुण उयरंमि पविसिहिह ? ॥१॥ मा वेगेण पलायह वह सुबईमुहा खणं एकं । तालफलाणिव सीसे जेण कुहाडेण पाडेमि ॥२॥ एमाइ असम्भे गालिगम्भवयणे समुलतो सो। तह कहवि कोववसरियललोयणो धापिओ तुरियं ॥ ३ ॥ जह खाणुखलणनिवडणअडहियपरसुछिन्नसीसस्स । अवमाणदंसणाउघ तस्स लहु अइगयं जीयं ॥४॥ अह अपझाणगओ मरिज सो तम्मि व वणसंडे । मुच्छापसेण जाओ भीगो दिट्ठीविसो सप्पो ॥ ५ ॥ ते य नापसा तम्मरणयइयर निसामिऊण समागया तंमि वणसंडे ठाउमारद्धा य, अन्नया य पुषसिणेहाणुवन्धस- गुप्पमरणरफ्राणपरिणागेण इशो तो परिभमतेण दिट्ठा ते दिट्ठीविसराप्पेण, तओ सरोससूरविवावलोयणुग्गि- रियजलणजालाफलाण निद्दष्टा अभिमुहटिया अण, अदटुंगा य पलाणा दिसोदिर्सि, एवं च तिसंझं सो वणसंड तिपयादिणीकाऊण जं राउणगमवि पासइ तंपि दहेइ, अनेऽपि तम्मग्गेण पोलेमाणे तडियकप्पडियपमुहे पंथिगे विदयेइ, अह तभएण अपहो जा जाओ सो मग्गो, एसा चंडकोसियसप्पस्स उप्पत्ती । भद तेण सप्पेण उपवणंतरे परिभमतेण दिवो जक्समंडवियाए पढिमं ठिओ पद्धमाणजिणपरो, तं च दद्द्ण समुलियकोपानलो नहो गम सामत्य एस न मुणइत्ति विगप्पिऊण तरणिमंडलावलोयणचउगुणीभूयविणिस्सरंत- पिसम्मिस्सदुस्सहसि हिसिहामामुरच्छिविछोहो निदहिउफामो भयवन्तं पेच्छिउमारदो- गह जयगुरुणो देहे दिट्ठी दिट्टीविसस्स पडिफलिया। पिऊससीयले साऽणुभावो झत्ति विज्झाया ॥१॥ समस्या निहि जाया जिणनाइलोममित्तंपि । ताहे पडिहयसत्ती तंडवियपयंडफणभित्ती ॥ २॥ । येगेणं उसिउमणो पहापिओ जिणयराभिमुहं ॥ ३ ॥ ऊण पच्छाहु अपफमेइ, मा उग्गविसविहयजीवियद्यो ममोपरि एम निरनिहित्ति, गयरतं च तह ढियं चेव दद्रूण पुणो पुणो तिनि पारे जाव इसित्ता अमरिसेणं पलोयंतो अच्छ, तहापत्याणे य जिणसोमर्षियापलोयणोपसंतदुइदिछिपिसविगारो सो करणाए मणिओ भयपया-उगम भो

चंडफोसिया, उपसम महाणुमाय!, किन्न सरसि सय चिय अणुभूयं तं वइयरं ।
पुषभ जं समणो कोषविराहियसमग्गसामन्नो । कुच्छियजोइसदेवत्तलच्छिमणुपाविजो मरिउं ॥१॥
तत्तो इह पणसंडे तावसपुत्तो य ज तुम जागो । तत्तोऽपिय तिबविसो इहि सप्पत्तणं पत्तो ॥२॥
ता भइ ! एत्तोऽपि मुंच कोवं, एसो हि विग्धभूमओ परमसुहसंपयाणं पडिखलणमलो कलाणवल्लीणं महापडिवक्खो
पनरयियेयस्म,जयणो कुसलाणुढाणवणसंडस्स , जणओ दुग्गदुग्गइपडणसत्ति, सबहा अलमेत्तो कोवाणुवंधेणंति,
इमं च सोया मुयगस्म पुघाणुभूयसरणवसेण ईहावृहमग्गणगयेसणं फरेमाणस्स जायं जाइसरणं, दिद्वं च पुघाणु-
द्वियं तवचरणं सामण्णपरिपालणं तपिराहणोवलद्धजोइसियसुरजम्मं च, अह उम्मीलियविवेजो समुल्लसियधम्मपरि-
णामो जायपानदुगुंथे आयाहिणपयाहिणापुषगं परमभत्तीए भयवंत भुवणगुरु वंदिऊण अणसणं पडिवजइ, भय-
यपि मुणइ जहा एस पडिबुद्धो कयाणसणो य, तहापि तअणुकंपाए तत्थेव काउस्सग्गगो परिवालेइत्ति, चंडको-
सिओऽपि मा कहविरोसबसेण नयणग्गिणा पाणविणासो होजत्ति परिभापिऊण विलनिहित्ततुंडो पयडियसेससरीरो
परगोरग्गापडियमई चिंतेइ-
फट गुणरयणोयहिणा गुरुणा सह संगमो पुरा जाओ? । कह पबजारयणं अपचपुछ मए पत्तं ? ॥१॥
कह या पीऊसंपिय असेसदोसग्गिविझवणदक्सं । सम्ममहीयं सुत्तं विचित्तनयभंगदुधिगमं? ॥२॥

कर पा मागागमगाइ दुसरं तह चिरंतनो परियं ११ कह दुद्धरपि चरियं अकलंक वंभरपि ॥ ३ ॥ गनमेषतिपकोषापमानो कह इस समग्गंपि। विफलत्तणमणुपत्तं? हा मुद्धो मंदभागोऽहं ॥४॥ दिनु पपइभीगणमुपंगमा गमो हयासोऽहं । गुणिधम्मस्स अजोग्गो कमुपायं संपवजामि ॥५॥ पा पार जीर! ताया जह सिरोपाइ पिपिहफ्शाई । सहियाई तहा सुद्धगययणंपि य कीस नो सहियं ॥६॥ किंमूह ! नियगिरंगी एवं पारिभो तए जरणो? । मुहकामिणा इणिजद अप्पा र्फि अप्पणो घेव ॥७॥ इस रोचरपपठमाणवरग्गमग्गमणुलग्यो । सप्पो इंपियदप्पो संलीणंगो ममोप ठिो॥८॥ सद भयपंतं गमीमुपग पेन्छिऊण गोपालादयो तरारतिरोहियसरीरा तहा निचलस्सपि भयंगमस्स उरि भरिस्मसेमाणा घेपणापरित्राणनिमित्तं पाहाणसंटे सिपंति, तेहिं ताढिजमाणोऽपि जाय नमणागपि विचठइ एगो ताप ममीरमागन्ति, फटेण य पहेंति, तहापि नफदमाणे तंमि सेसलोयस्स साति, जहा-दिट्टीवि- ममप्पो देखनए उपमामिजो, न संपर्य उहानि, ताहे लोगो आगंतुं सामि पंदिता तंपि चंद६ महिमं च करेइ, जमायोपि पोउलिपरिलयानो पामहियारिफिषणत्यं तेणंतेण ययमाणीगो तं सप्पं तुप्पेण मासंति, घयगंधेण य ; (महि)गरंततिगतुंडपिपीलिंगापटरसबमाणदेदप्पण्णतियोयणं सम्ममहियासमाणो अद्भुमामियाए मंटेहणाए फाउँ फाऊण सहस्मारे देवलोए देवो नहारससागरोपमो उपरणोति ।

इस सुहपरंपराए नि निऊण चंडकोसियं परमेसरो तिहुयणेफदिणयरो वीरो तत्तो निक्खमिऊण उत्तरचाया-
सनियेसं गमओ, तत्थ पक्सक्खमणपारणए पविट्ठो गोयरचरियाए, कमेण. पत्तो नागसेणगाहावइस्स मंदिरं,
तहिं प तहिणे दुवालसपरिसाओ पुत्तो समागओत्तिकाऊण पयहो महसयो, जेमियो नियगजणो, सो य निय-
गजणो सामिणो रूपसंपयाए आणंदमुघहंतो परमपणेणं भययंत पडिलाभेइ, एत्यंतरे अहो दाणं अहो दाणंति
पाहरमाणेहि लुक्सेयं करेंतेहिं कणगयुर्हि मुयमाणेहिं चउविहतूरनियरं चायंतेहि गंधोदयं परिसतेहिं दसद्धवन्नं
कुसुमपयर फीरतेहिं नघमाणेहिं गायमाणेदि तिपई अप्फालेंतेहिं सहरिसं थुगतेहिं असुरसुरखयरनियहेहि भरिय-
मम्बरविवाति, जयगुरूवि पारिऊण सेयपियं नरिं गओ, तत्य य नमंतसामंतमउलिमंडलीमंडियपायपीढो सम्मई-
सणमुणियजह द्विपजिणोपहजीयाइतचप्पवंचो पएसी नाम नराहियो परमसमणोवासओ, सो य भयवंतं आगयं
मुगिऊण पाउरंगसेणापरिवारिओ सयलनयरजणसमेओ निग्गओ वंदमयडियाए, दिह्रो सामी, तिपयाहिणीकाऊण
य पंदिलो परमायरेणं, थोडं पयत्तो, कह?--
जय भुवणेफनिसायर! सायरसुररायनमियकमकमलमलविरहिय! हियकारय ! रयतमभरहरणदिवसयर!॥१
फरुणारसनिघापियभवगिम्दुत्तत्तुसचतरुनिवह। जिणनाह ! तुमं पुजिएहि पुण्णेहि दिछोऽसि ॥२॥
तं रिय दिणं पसस्थं सोचिप समो समस्थसुहहेऊ । जत्थ भुवणेफबंधव । तुह मुहकमलं पलोएमो ॥ ३ ॥

Nolc आइनिस्सारस्तवि जीवियस्स पत्तं मए फलं अन्ज । जं तुम्ह चरणफरिसणपवित्तियं उत्तमंग मे ॥ ४ ॥ श्य जिणनाहं थोउं बहुप्पयारं पराएँ भत्तीए । राया पुरजणसहिजो जहागयं पडिनियत्वोत्ति ॥ ५॥ भयपि सुरहिपुरनयराभिमुई पथइ, तत्य य अंतरा पएसिनरवइसमीवमागच्छमाणा पंचाह रहहिं निजगा रायाणो भयवंत दगुण पूर्व सफार सपायरेण कुणंति, (सामीऽवि नियप्पभावप्पयोहियसत्तसंघाओ वहुविहउग्गतव- विसेसपणसमाणासेसनिविडकम्मंसो विसुद्धसीलसुरभिसरीरो सुरभिपुरं अइकमिऊण संपत्तो जलहिपवाहाणुकारि- यारिपसरं सयलसरियापवरं गंगामहानई, अविय- पवणुच्छालियजलकणसेययस सिणिद्धतीरतरसंडं । अन्नोन्नप्फिडणविट्टलोलकल्लोलरयमुहलं ॥१॥ पप्फुरियफारडिंडीरपिंडपंडरियतारतीरतं । जिणदसणतोसवसा तक्खणविहियट्टहासं च ॥२॥ पणकुंजरकुलमजणविदलियसिप्पिउडमोत्तियसमिद्धं । वियरंतहंससारसरहंगरवमणहरदियंत ॥३॥ मजिरविलयाजणथोरघणहरापायभंगुरतरंगं । रंगंतमच्छकच्छवमयरोरगभीसणायत्तं ॥४॥ इय एरिसं सुरसरि सरणागययच्छलो जिणो जाय पेच्छा कमलदलच्छो परतीरगमामिलासेण ताव मुसिलिट्ठनिहुर- विसिट्टतरुफटफलगनिम्मबिया परतीरगमणत्यं नाविएण पगुणीकया नावा,)तहिं च समारूढो परतीरगामी जणो, भयरपि आरहिऊणं ठिओ तीसे एगदेसे, एवं च निलीणमि जणे पवाहिया नावा, ऊसिओ सियवडो V - पालियाई पाएगाई पगहा महायेगेण गंतुं नापा, एत्यंतर तवाहिएण पासिय कोसिएण, तं च निसामिण मणि मेगिलामिहामने मितिएणं-मदी इगो महाराउणो इमं पाइरह, जहा-तुम्भे इह मारणंत्तियं आपई पाउणिस्सह, केपटगेयस्ग महारिमिरा पमायेण अपरायसरीरा निस्परिस्सात्ति, एवं निमुणिऊण विमिहया नावाजणा जाप अपरोप्पर विहं संरपंति ताप पत्ता जगाइसलिटमायारदेस नावा, एत्यापममि जिणं नायारूढं पलोइउं पायो । संमरियपुधयेरो नागसुदाढो विचिंतेइ ॥ १ ।। (एमो मो जेण पुरा तिरिफितणमुनगएणं । गिरिकंदरमठीणो सीहत्ते वट्टमाणोऽहं ॥२॥ गाउंदविविहशीलाविणोयलीलाविलासदुललिओ। परिजुनपडोष दुहा विफरलिओ पाणिणा घेत्तुं ॥३॥ एपसा शिमवरदं तइया विजणे वणे वसंतेणं ? । जेण तदा निहओऽहं अनिमित्तियसत्तुणा इमिणा ॥४॥ ता गन्न पुनपगरिसबसेण जायं समीहियं अज । जं.एस वेरिओ चरुखुगोयर सयमिहावडिओ ॥५॥ जीपस्स एत्तियं चिय पसंसणिजं जए सुपुरिसाणं । उवयारे उक्यारो जं किज वेरिए ॥६॥ गाममगुरगयपि तु मरणं गग चिचनिपुई जणइ । पुषवइरसाहणमुपद्वियं एत्य पत्यावे ॥७॥ श्य नसरिमनियामरिसपगरिसायंवअच्छिविच्छोहो । सो चिंति सुदाढो वेगेण जिणंतियं पत्तो ॥ ८॥ यह अंतलिपसमुपागएण फिलफिलारापं कुणमाणेणं तेण अरे रे कत्य पचिहत्ति भणिण विधिओ.संवत्तगम- . . ३ हापवणो, तेण पहणिजमाणे उम्मूलिया तरुणो टलटलिया कुलसेला थरदरियं धरणिपटुं दूरमुच्छलियं गंगासलिलं विसंतुला डोलिया नावा भग्गो तडत्ति कूवयसंभो जजरिओ सियवडो वामूढो कनधारो मरणभयभीओ इदृदेव- ए सुमरि लग्गो नावाजणो, अपि य- संचलियमच्छकच्छचजलकरिफरपायजजरतरंगे । तारापहमोगाढे सलिलुम्पीले महापवले ॥१॥ पवयमहो लकलोलपेलणुचेलिरी सफरिगध । बोलेउं आढत्ता ताहे नापा सुदाढेण ॥ २॥ । एत्यंतरे कंवलसंवलाभिहाणादो नागकुमारदेवा तक्खणचलियासणा परमत्थजाणणट्ठा जाव ओहि पति ताव पासंति भयवंत नावारूढं सुदाढेण जले वोलिउमाढतंति, तं च पासित्ता अलाहि सेसकजेहिं, सामि ताव मोया- मोत्ति चिंतिऊण येगेण समागया तंपएस, आयडिओय एगो नागकुमारो सुदाढेण सह जुज्झिउं, वीएणवि बियड- पाणिसंपुडेणुप्पाडिऊण नावा नइपरिसरंमि पमुक्का । अह सो सुदाढनागो महिडिओ जइपि तहवि खीणवलो। आसन्नमरणनिभररणरणगुच्छायउच्छाहो ॥ १ ॥ अप्पडिएहियि तया कंवलसंवलभिहाणदेवहिं । अहिणवदेवतणदिवसचिणा निजिओ झत्ति ॥२॥ उद्धियदाढे नागेप निविसे निम्मिए सुदादमि । नागकुमारा ताहे वंदितु जिणं विणयपणया ॥ ३ ॥ सुंचंति गुप्फपयरं सुरईि गंधोदयं च वरिसंति । गायति भत्तिमरनिस्सरंतरोमंचकंवइया ॥ ४ ॥ ANDLUN पिमापिऊण नियडिओ तियणगुरुणो चलणकमलंमि, कंपलसंपलापि जिणं पणमिऊण गया जहागयं । तित्यपरधूमसोहिया महरा नाम नयरी, तत्थ य.अहिगयजीवाजीवपियारो नियसुद्धबुद्धिपगरिसोयलद्धपुन्नपायो। एवं प गगलोरण जापपरमपिम्दको नायाजणो चिंतेइ-अहो कोर एस महागुरिसो माणुसयेसोषि अमाणु- जिर्णिदसमयाणुरागरंजिय- हो धम्मियजणाणं बहुमओ दिपारस संपत्य पापियसाबुवाओ जिणदासो नाम सावओ, साहुदासी नामेण से भारिया, ताणि य दोनिवि जचंत- पम्मरणलालसाई अणयरयगुरूपएसपालणपरायणाई फायएसणिएहिं असणपाणखाइमसाइमेहि मुनि परिलाभेमाणाई कालं वोलंति । अन्नं च- संसारामतविचिन्तणत्य(प्प)भीयाई जइवि अपत्थं । जइवि य गिहवाससमुत्थदोसपरिसंकियमणाई ॥ १ ॥ तहपिटु गिहमि अन्नोन्नगाढपेमाणुवंधभावणं । समणत्तणं पवजिउकामाईवि ताई निवसति ॥२॥ तेहि य अन्नया सुगुरुपायमूले सुणिऊण तिरियाइअसंजयपाणिपरिग्गहतिघषावोवलेवासमंजस्सं गहियं गोमहि- आसपसंपरपमोक्यतत्तवियारवियर हियमो आगरो पसमाइगुणरयणाणं - " सिचउप्पयाण पथक्साणं, अन्ने य अंगी कया वहवे अभिग्गहबिसेसा, अह घेणूणमभावे साहुदासी साविगा दिवसे दिवसे गोरसं आमीरिहत्याओ गिण्हाइ, अन्नदियहे य तीए आभीरी भणिया, जहा-महे! तुम पइदियह मम घरे महिय घेत्तूण आगच्छेबादि, अहं जेत्तियं तुमं आणेसि तेत्तियं गिहिस्सामि, अन्नत्थ मा पधिहिसि, पडियन्नं च इमं तीए, एवं च पइदिणदसणेणं निकवडकयविक्रयकरणेण य समुप्पन्नो तासि परोप्परं सिणेहाणुवंधो, अंतरंतरा य साविगा से गंधपुडिगाइदाणेण उवयारं करेइ, इयरीवि सविसेसं दुद्धं दहिं पणामेइ, अन्नया य आभीरीए कन्नगा- चिपाहो पारद्धो, तो सा जिणदासं साहुदासिं च सपणयं भणिउमारद्धा- जइवि न आसणदाणेऽपि तुम्ह सामत्यमत्यि मे किंपि । तहवि सिणेहवसेणं किमवि अहं चिनविउकामा ॥१॥ किर गुरुमणोरहेहिं सुहिसयणविसिद्धगोहिकजेण । अम्हारिसेण जायइ सुचिरेण महूसवारंभो ॥२॥ तुम्हारिसाण पुण पुषजम्मसुविढत्तपुन्नविभवाणं । पइदियहमूसवचिय लीलाए संपयर्टति ॥ ३ ॥ एयं च उल्लवंती सा भणिया सेट्ठिणा-भद्दे ! फुडक्खरेहि भणसु जमिह पओयणं ?, तीए भणियं-अम्ह घरे पियाहो पारद्धो, अभो तुम्हेहि तत्व भोयर्ण कायचं, सेटिणा भणियं-को दोसो, कीरइ, केवलं बहुगेहयावारपा- पडत्तणेणं न पारेमो मुदुत्तमेत्तंपि गिहं परिचइउ, अमओ न कायचो तुमए चित्तसंतावो न वोढयो अब्भत्यणाभंग- समुन्मयो अक्माणो न गणियचं निक्सिन्नत्तर्णन मोत्तचो मणागपि पचपणओ, न दिनिकबडसिणेहाणुबंधो सम- , , घेक्सइ बज्झोपयारं, ता गच्छ नियगेहे कुणमु समीहियपशायणंति पन्नविऊण समप्पियाई धूयणवसणाइपणाम- याई तदुचियाई पत्यामरणाई दिन्नाई कुंकुमाइविलेवणाइंति, सावि ताणि गहिऊण परमहरिसमुषहंती गया सगिह, को विवाहो, मिलिया सुहिसयणपंधवा, जाया महई सोहा, पसंसियाई ताई इयरजणेणं, जहा-सुंदरो विवाहमहूसयो एएहि कओत्ति, ताणि य पसंसं निसामिऊण चिन्तेंति-अहो परमोक्यारकारी महाणुभावो सेट्टी जिण अम्ह विवाहे पवरोवगरणदाणेणं एवं सोभा निवत्तिया, ता कहमेयस्स पशुवयारे पहिस्सामोत्ति संपेहिऊण उयचियसरीरे अनुच्छपुच्छोक्सोहिए सुप्पमाणकुडिलचारुसिंगे सरयससहरफिरणसरिसवण्णे समाणदेहपरिमंडले अचंतसुंदरगोरे कंवलसंपलाभिहाणे तियारिसिए गोपग्गपहाणे जुपाणवसहपोयगे गहिऊण गयाई ताई सेद्विभवणे, पणामिया य ते सेविणो, चउप्पयपरिग्गहकयपथरखाणेण निवारिया ते सेट्टिणा, तहापि अमुणियपरमत्थाणि भव- गंगणे ते बंधिकण गयाई ताई नियगेहे, तेण सावएण चिंतियं-अहो संकडमेयमावडियं, जो-जद मुचंति एप पराया ता लोगो हलाइसु बाहेइ तहाविहहीणसमायारो वा कोई विद्दवेद, अह एत्थेव धरिजति ता निरुवयारि- तणेण दुरणपालणिवा हवंतित्ति सणं विगप्पिऊण जिणवरवयणायन्त्रणसमुप्पन्नकरुणापूरपूरियहियएणं संगोविया | सेटिणा, मइदिणं दावेद फिणिऊण य तेसिं फासुगचारिं, पणामेइ पत्थगलियं सलिलं, एवं पइदिणं उदंते वट्टइ, सो य सायगो अहमिचाउद्दसीसु आहारपोसढं सरीरसकारपोसहं बंभचेरपोसहं अवापारपोसहं च पडिपुन्नं फाऊण .

सामाइयपढिपतो समणसमो मइयारपंकपरिरक्यणपरो धम्मसत्यपोत्ययं पाएइ, नियपरियणो य पंजलिउडो चित्त- लिहिलोप निमामेइ, तेऽपि कंपलसंगला अहामड्याए तहाविहमोहणिजकम्मलाघवेण य धिरीकयसवणउडा अपपिसत्तचित्ता सनित्तणेण मुणियजुत्ताजुत्ता सम्म सुणंति, जायभवभवभया य जदिवसं सायगो उपवासं कुणइ तदिवसं तेऽपि पारि पाणियं च परिचयंति, पुणो पुणो दिजमाणपि न गिण्हंतित्ति । मह तेसु तिरियजोगीसमुन्भवेपि तय करतेसु । सगुणत्ति पक्वायं वहमाणो चिंतए सेट्ठी ॥१॥ पत्तिपझालं अणुरुंपणया दिनमेसिमसणाई । साहम्मिगयुद्धीए एत्तो सचं करिस्सामि ॥२॥ साहम्मियपडलं जेण जिणिदेहिं भुवणपणएहि । सम्मत्तमुद्धिहेउं निद्दिट्ट धम्मियजणस्स ॥ ३ ॥ गप्पुपो कोइ धुरं जहो पभावो जिणिदवयणस्स । जं निसुणिऊण तिरियापि जंति धेरग्गमगंमि ॥ ४ ॥ इस वितिऊण सविसेसमायरं तेसि दसए सेट्टी । मधेसु पक्खयायं वहंति जं पीयरागाऽपि ॥५॥ एवं च उचियफाययपरायणस्स सम्ममुपसंतचित्तस्स सरति वासरा, अन्नया य तीए नयरीए भंडीरजक्सस्स जण जचा पायुया, तत्य य पिपितुरगाइवाहणाधिरूढो निग्गंतूण सयलपुरलोओ तस्स पुरओ वाई करेइ । इजो प-जिपदाससे द्विणो पिपमिचो अयंतकोऊहलिलो जक्सजत्ताए पाहियालि काउमणो सेहि अणापुच्छि- अग पणयमावेण वरसंपले गंतीए जोत्तिऊण गयो जक्सपरो, वाहिया महतील, ते य अचंतदरिमणिजारामाण जपणयिका जगेण पाहिबमाणा आरावेहनिस्सरतरुहिरधारापरिगया कोमलदेवा आदहतहाापहषयणा तुद्ध- हिपया नित्पामा जापा, तहाविहे य ते रोहीगेहे पंधित्ता मिचो पडिगओ, सेट्टीपि भोषणसमए जाय जवसाइ पैतूणं एइ ताप पेच्छर एए कंपंतदेहे निस्सहगलंतनयणे वणमुहनीहरंतसोणिए दोवि गोणए, एवंविहे य दण रुटो पुटर अहो फेण दुरायारेण श्मे पराया इमं अवत्थमुवणीया ?, निवेइयं च से जहावित्तं परिपणेणं, तदायंत्रणेण य समुप्पनो मइंतो चिचसंतापो, कंवलसंवलापि दृढपायजजरियसरीरा अणसणं काउमणा सायरं पुरओ उवणी- पंपि पारिपाणिय न गेहंति, जाय य पुणो पुणो गवत्ताइयं दिजमाणं नेच्छति ताव सेटिणा मुणिऊण तदभिपायं दिनमतेसि भचपपासाणं, पडियनं च साभिलासं एएहि, ताहे फारनेणं विमुफनीसेसगेहवापारो । सुसिणिबंधवाण व तेर्सि पासे ठिओ सेट्ठी ॥ १॥ मणा बहा रोसमहो मणागमेचंपि मा यहेजाह । जं निदएण तेणं दुत्थावत्यं इमं नीया ॥२॥ संसारपपत्ताणं जंतूर्ण जेण किचियं एवं ? (न हु नामेगंतसुहो जणमि जाओ जणो कोई ॥३॥2 २.८, दढयजपंजरोदरगयपि सेलाइदुग्गलीणंपि । पुषकयमसुभाम्मं जीवं संकमा कुपियं च ॥ ४ ॥ विड्या तयणु मियसं सुबई अइविरसमारसंतं च । कूडपडियं व चडयं बहुप्पयारं तडफडतं ।। ५ ।। वा मो महाणुमाया। सम्म अहियासणं विमोत्तूण । अन्नो निवरणविही न विजए पुधपावस्स ॥ ६ ॥ ।

N उपचियपुता तुम्मे सफलत्तणमुवगयं च मे जीयं । जं दुक्सविमोक्ससमा पत्ता जिणधम्मसामग्गी ॥७॥ श्य एपमाश्ययणेहि पसमसारेहि अमयसरिसेहिं । संठपिया सुहमग्गे ते वसहा सेटिणा सम्मं ॥८॥ एपंप पिमुज्झमाणझपसाणा सरीरयणं सहमाणा सेद्विभणिजमाणं पंचनमोकारं पडियच्छमाणा कालं काऊण नागकुमारेसु देयेसु उपरण्णा, ते इमे कंपलसंबलचि ॥ यो य-भययं मापीरो नायुत्तिन्नो संतो जलतीरंमि इरियावहियं पडिकमिय सुरसरियापरिसरे ईसिजलोलसु- मुगपाङगोपरि मंद मंदं पयाई निर्सितो धूणागसंनिचेसे गंतु पयत्तो, नपरि सामिणो पडिफलंतचफकमलकुलिसं- 5 फुसफलंसपासायपमुहपहाणलफ्राणफियं पयपति नइपुलिणे पलोइऊण पूसो नाम सामुइलक्षणवियफ्षणो नितिउगारदो-अहो आजम्मकालाओऽनि अदिद्वपुषा अयंतमच्छरियभूया कस्सइ महाणुभावस्स छक्खंडमहिमंड- । लोपभोगिणो पक्षिणोप पपरलंगणा पयपद्धई एत्य दीसइ, जइ पुण कहंपि कोइ अपत्तरजो वा देसदसणकोऊहली । पा तदारिपिसगदमावदिजो पा चफाट्टी एवं ममेजा, पेच्छामि तं महापुरिसं, जइ पुण एयावत्थंमि इमंमि भेपिजमाणमि मम समीहियत्यसिद्धी जाएजत्ति परिभाविऊण तुरियगइए जाप कइवयपयंतरमुवगओ ताय दिट्ठो गणेण धूणामसनियेसस्म पहिया चहलपलपारफियफलितरुणो हेट्ठो पडिमासंठिओ जिणो, दद्ण य परमे- सरम्म मिरियलंग्यि पच्छयलं दाहिणायत्तगंभीरं नामिगडलं वालम्पवाटपाडलं व फरकमलं चिंसियम गं-न मनिपपिदिणाय नममिऊण सामि गहुरखयणेणं 'पूस भणइ-भद्द ! किमे दूसेसि लक्सणसत्थं, नहु मिन्छा- भासियो महाणुभावा सत्ययारा, फि तुमए न मुओ एस ससुरासुरसयरनरनरेसरसिरपणयचलणो सिद्धत्यनरिंदन- दणो तिमुयणविरासायफित्ती धम्मरचाउरंतचफही सलमहिलंय रायलच्छि छडिऊण एवं विहरइ । अन्नं च- एमो मो जस्मेसरियकोडिलेसंपि न घडइ समग्गो। पायालसग्गनरपेक्षजायलोगो सुतुंगोऽपि ॥१॥ एसो पिय भवभयभीमकूधमजंतसत्तउद्धरणो । वदतुम्भडकलिकालदलणदक्सो इमो चेय ॥२॥ एसो थिय मियमंदिरकवाडपुडविहडणेफतछिन् । संजमलच्छिनिवेसियनिसालपच्छत्यलो एस ॥ ३॥ - एमो गिय करणाजलनिपापियमन्टरम्गितत्तजणो । अप्पडिमनाणदसणपमोक्पगुणगणनिही एस ॥४॥ पगाइऊण एवं पूर्म तिरिहेण वयणनियहेण । पणमियजिणवरचरणो सहस्सनयणो गओ सग्गं ॥ ५ ॥ ६,इय पोरपरीसहवेरिसमरषिद्धंसणेफवीरस्स । वीरस्स भुपणपहुणो चरियंमि सुहोहभरियमि ॥ ६ ॥ सुरसूलपाणिकोसियमहाहिपडियोहणत्यसंबद्धो । पंचमओ पत्यावो समथिओ वित्यरेणेसो ॥ ७ ॥ ह सिरिगुणचंदसूरिरइए महावीरचरिए सूलपाणिचंडकोसिअपवोहणो नाम पंचमो पत्यावो।

Sri Mahavira Charitam (prakritam)

Author
Suri,gunachandra
Title
Sri Mahavira Charitam (prakritam)
File name
Sri Mahavira Charitam (prakritam)
Text
OCR done
Citation
1929
Published
2012/08
Publisher
Bombay.,jivanchand Jain Pustakoddhara Javeri Bazar
Language
Sanskrit
Pages
413
Library
Bharatiya Vidya Bhavan Library, Mumbai
DLI number
313145
Barcode
99999990321863.00
Scanning centre
Banasthali University
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
jg0t7nP3iuh
Download PDF

Sri Mahavira Charitam (prakritam)