·No text on this page.

·C.
६४८
: तदा
मजुश्रीमूलकल्पे
सर्वेषां तुष्टिपुष्टयर्थ पूर्वायां दिशिमाश्रितः ।
सहस्रार्धं पुनः कृत्वा आत्मनो बहुधा पुनः॥
भ्रमते वसुमती कृत्स्नां चत्वारो दधि पर्ययाम् ।
पूर्वेण ततः सिद्धिः वाराणस्यां परेण वा ॥
सक्षेत्रस्तस्य देव्या तु पूर्वदेशः प्रकीर्तितः ।
सिद्धयते यक्षराट् तत्र जम्भलस्तु महाद्युतिः ।।
भोगकामैः सत्त्वैः तस्मिं काले युगाधमे ।
यक्षराट् तारादेव्या तु साध्येतौ पुष्टिकामतः ।।
क्रोधनास्तु तथा मत्राः साध्यतां दक्षिणापथे।
म्लेच्छतस्करद्वीपेषु अम्भोधेमध्य एव वा ॥
सिध्यते च तदा तारा यक्षराट् चैव महाबलः ।
हरिकेले कर्मरङ्गे च कामरूपे कलशाहये ।।
विविधा दृतिगणाः सर्वे यक्षिण्यश्च महर्द्धिकाः ।
मञ्जुघोषेण ये गीता मत्रा भोगहेतवः ।।
तत्र देशे यथा सिद्धिः नान्य स्थानेषु तथा भवेत्
पूर्व दिशि विदिक्षुश्च मन्त्रा विविधहेतवः ॥
कथितास्तु तदा काले साधनीयास्तु देहिभिः ।
मध्यदेशे तथा मन्त्री भूपाला विविधास्तथा ।
विस्तरां सत्वदौवल्यां अल्पबुद्धिं निबोधताम् ।
संक्षेपी नृपतिमुख्यानां सङ्ख्या तेषां निगद्यते ।।
मकाराद्यो नकाराद्यः पकाराद्यश्च कीर्त्यते ।
दकारायश्च इकाराद्यः सकाराद्यश्च अकाराध ॥
ग्रहाख्यश्च कारयः हकारायश्च घुष्यते ।
शकाराद्यश्च भवेत् तदा ॥
जकाराद्यो वकाराद्यो लकाराद्यः सोमचिह्नितः ।
हकारायश्चैव प्रख्यातः अकाराद्य पुनस्तथा ॥

·DATE LABEL
/
THE ASIATIC SOCIETY
I, Park Street, Calcutta-16
The Book is to be returned on the Jure lust stampeid:
Voucher
Dato
Voucher
No.
Dante
No.
2

·No text on this page.

·No text on this page.

·G
294. 363
7
V.3

·TRIVANDRON SANSKRIT SER
No. LXXXIV.
THE
ÂRYAMANJUSRÎMÚLAKALPA
EDITED BY
MALÂMallorÂDHYAYA
T. GANAPATI SÂSTRI,
lluvorary Mowbror of the Royal Aniulio Sumerily uf (irrat Britain avid Irolapd;
Doctor of Philoply, Uni cruity of Tubingon;
Carolux of the Thirma/ment fir the Iwblication of
Sanskrit Manuscripts, Tracunrun.
Part III.
PUBLISHED INDER THE AUTHORTY OF THE GOVERNMENT OF
HER HIGHSES THE NATIJASI KEGEST OF TRAVANOORE.
TRIVANDRUM :
ÞRINTED BY TUX SUIERINTENDENT, GOVERNMENT IBE88,
1926.

·No text on this page.

·आर्यमन्जुश्रीमूलकल्पः
संस्कृतग्रन्थप्रकाशनकार्याध्यक्षेण
समनपुरस्पराजकीयेच्याखण्डीयविधासेवकसमाषपूज्यसभ्यपदमाजा
पिहेच्. लि. (इपिचन्) पदसतकतेन
महामहोपाध्यायेन
त. गणपतिशालिणा
संशोषितः ।
तृतीयो भागः।
मनन्तक्षयने
महामहिममीसेतुलक्ष्मीमहाराशीशासवेन
रामकीयद्रणयन्त्रालये बदध्यवेन
मुदायित्वा प्रकाशितः।
Em..१५५

·No text on this page.

·॥ श्रीः ॥ आर्यमञ्जुश्रीमूलकल्पम्। (वृतीयो भागः।) अथ पञ्चाशः पटलविसरः। अथ खलु भगवां वज्रपाणिर्यक्षसेनापतिः तस्यां पर्षदि समि- पतितोऽभूत् । सनिषण्णः उत्थायासनादेकांशमुत्तरासह कृत्वा द- लिणं जानुमण्डलं पृथिव्यां प्रतिष्ठाप्य स येन भगवांस्तेनाम्जाति प्रणम्य भगवन्तमेतदवोचत्-यो हि भगवं मञ्जश्रिया सुमारभू- तेन क्रोधराजा यमान्तको नाम भाषितः तस्य कल्पं विस्तरको भगवता न प्रकाशितम् । नापि मजश्रिया कुमारभूतेन । अहं भग- पश्चिमता जनतामवेक्ष्य भगवता परिनिवृते शासनातनका- लसमये वर्तमाने महाभैरवकाले युगाधमे सर्वश्रावकमत्यपुरवि- निर्मुक्त बुद्धक्षेत्रे तथागतशासनसंरक्षणार्थ धर्मधातुचिरस्थित्यर्थं सर्वदु. एरा निवारणार्थ रत्नत्रयापकारिणां निग्रहार्थ वैनेयसत्त्वकौशका- चिन्त्यबोधिसत्वपर्यापरिपूरणार्थ अचिन्त्यसवपाकमभिनिहरणार्य पधिम भगवं काले पश्चिमे सुगतसमये शासनविप्रलोपे वर्तमाने य इमं यमान्तकं नाम क्रोधराजानं यथाविधि कल्पविनिर्दिष्ट प्रयो- त्यति तस्य सिद्धिः भविष्यति । नियतं च दुष्टराजा शासनापकारिणी पसत्वानां महायक्षाणां महोत्साहिना निग्रहानुग्रहमवृत्तानां महाका- पाविहिवानां तेषामयं क्रोधराजा प्रयोकल्या नान्येषाम् ।। जय भगवां तूष्णीमावेन युद्धविकर्वणापिडान नाम समाषि समापयते स्म । मञ्जुश्री मारभूतोऽपि तूष्णीमावेन स्थितोऽभूत् । सावन्त पन्मिनल पदविकार प्रकम्पमजायत । G.P.T. 3280. 500.. 11-8-97 B

·५१८
मन्जुश्रीमूलकल्ये
भीताश्च देवसङ्का उत्रस्ताः सर्वबालेशाः।
सर्वदेवाश्च नागाश्च दानवेन्द्राः समातराः॥
सर्वे च ग्रहमुख्याद्या देवसङ्घाः प्रकम्पिरे ।
मानुषा प्रकम्पे भिन्नमनसो दुष्टचित्ताच पूतनाः॥
आता भीताः ततस्ते वै रौद्रचित्ता नराधिपाः।
शरणं ते तदा जग्मुः धर्मराजस्य शासनम् ।।
गुह्यकेन्द्रस्य यक्षस्य वज्रपाणिमहायुतेः ।
मञ्जुघोपस्य ने भीताः कुमारस्यैव मन्त्रराट् ॥
समयं च तदा चक्रे मजुघोषस्य अन्तिके ।
परित्रायस्व भो वाल! सर्वसत्त्वानुकम्पक ! ॥
निर्दहिष्यामि नो अद्य क्रूरमन्त्रैः सुदारुणैः ।
क्रोधेन मूञ्छिता ह्यद्य प्रतिष्ठाम महीतले ॥
ततस्तां बोधिसत्त्वा वै बालरूपी महाद्युतिः।
मा भैष्ठथ सुराः! सर्वे! यक्षराक्षसदानवा! ॥
समयं वो मया युक्तः अलङ्घयः सर्वदेवतैः ।
मानुषामानुपाश्चापि सर्वभूतैस्तु केवलैः ॥
मैत्रचित्त सदा भूत्वा तन्मन्त्रं स्मरते सदा।
सम्बुद्धं द्विपदामय्यं शाक्यसिंहं नरोत्तमम् ।।
तेनैव भापितं मन्त्रं उप्णीपाद्याः सलोचनाः ।
त्रैलोक्यगुरवश्वक्री तेजोराशिं जयोद्भवम् ॥
विजयोप्णीपमन्त्रायां पनपाणि सलोकितम् ।
अवलोकितनाथं च भृकुटी तारां यशस्विनीम् ।।
देवी च सितवासिन्यां महाश्वेता यशोवतीम् ।
विद्या भोगवतीं चापि हयग्रीवश्च मन्त्रराद ।।
एते बब्जकुले मन्त्रा प्रधाना जिननिःमृता ।
एकाक्षरश्चक्रवर्ती वा मन्त्राणामधिपतिं प्रथम् ।।

·पञ्चाशः पठलविसरः।
स्मृत्वा देवदेवं च मन्त्रनाथं महाधुतिम् ।
क्रोधमप्रभवो तस्य यमान्तो नाम नामतः ।।
अवलोकितनाथस्य चेतांसि करुणोदयाः ।
महाकरुणाकृष्टमनसो पूर्वबुद्धैः प्रकाशिता ।।
सा तारा तारयते जन्तूं अवलोकितभाषिता।
विद्या समाधिजा आर्या वयाख्या संज्ञारूपिणी ॥
बोधिसत्त्वोऽथ चरते वोधिचारिकमुत्तमाम् ।
लोकधातुसहस्राणि असङ्ख्या बहुधा पुनः॥
पर्यटन्त तदा देवी सत्त्वानां हितकारणा ।
स्त्रीरूपधारिणी भूत्वा मन्त्ररूपेण देहिनाम् ॥
विधिनेयतदां सत्वां बोधियानेति योजयेत् ।
चर्या बोधिसत्त्वानां अचिन्तेयं प्रकाशिता ।।
वज्रपाणिं तथा वीरं मन्त्राणामधिपति स्मरेत् ।
मामकी कुलन्दरी देवीं त्रैलोक्यप्रतिपूजिताम् ।।
शङ्खला मेखलां चैव वनमुष्टिं यशस्विनीम् ।
क्रोधेन्द्रतिलकं शत्रु नीलदण्डं सभैरवम् ।।
एते दूतिगणाः क्रोधाः विद्याध्यक्षाः प्रकीर्तिताः।
प्रधाना वजकुले सर्वे अम्मदक्षिता हि ते ।।
गजगन्धं तथा लोके वाधिसत्त्वं महर्दिकम् ।
महास्थानगतं धीमं बोधिसत्त्वं महर्दिकम् ।।
ज्येष्ठं तनयमुख्यं तु समन्तभद्रं मुशोभनम् ।
यः स्मरेत् तदा काले भयं तेषां न विद्यते ॥
माणिभद्रं तथा नित्यं जम्भलं यक्षमुत्तमम् ।
सर्वश्रावकमत्येक बुद्धानां च कुतो भयम् ॥
स्मरणात् पूजनात् तेषां महारक्षा प्रकीर्तिता ।
वृहद फलं तदा देवां पुण्यामां च असंज्ञका ॥

·५५०.
मम्जुश्रीमूलकस्से
स्त्रीरूपधारिणां देवीं वीतरागां महर्द्धिकाम् ।
रत्नत्रये च पूजां वै प्रसन्ना जिनशासने.॥
तेषां न विद्यते किन्चित् मित्रामित्रभयं यदा।
समयं तत्र इत्युक्तः अलङ्ग्यं सर्वमन्धिभिः ।।
एतत् क्रोधवरे ख्यातं यमान्तस्यैव वर्णिते ।
समये च स्थितां सत्त्वां अभक्षाः सर्वमानुषाः ।।
ततस्ते हष्टमनसः सर्वे देवा समानुषाः।
समये तस्थिरे सर्वे जिनपुत्रानुबुद्धिना ॥
यक्षसेनापतिः क्रुद्धः वचनं चेत् पराभवम् ।
सम्प्रकम्प्य तदा सर्वां लोकधातुमसङ्ख्यकाम् ।।
निरर्थ क्रोधराज तु किमर्थमिदं प्रकाशितम् ।
जिनपुत्रैस्तदा पूर्व सत्त्वानां विनयकारणात् ।।
प्रभाव क्रोधराजस्य उद्यष्टं च पुरातनम् ।
एवमुक्तास्ततो वज्री वज्रं निक्षिप्य तस्थुरे ॥
ततः प्रहस्य मतिमा बालरूपी महर्द्धिकः ।
कुमारो मन्जुघोषो वै इमां वाचमुदीरयेत् ॥
मा प्रदुष्य महायक्ष! वजपाणि! महर्द्धिक!।
मया प्रकाशितो होष क्रोधराजो महर्दिकः ।।
तवैव मचं दास्यामि यथेच्छं सम्प्रकाशय ।
त्वया न शक्यं क्रोधस्य प्रभाव परिकीर्तितम् ॥
तयैव संस्थितो सेष देहस्य इह दृश्यते ।
आकृष्टः तेन वै तुभ्यं हदयं ते यदि पृच्छसि ॥
न शक्यं निवर्तितुंबत्र क्रोधाविष्टो हि वै प्रभो।
यथेच्छं संम्पकाशयस्व समयं सक्त्वानुमन्यतः ।।
अनाते प्रसुप्ते च प्राम्यधर्मानुवर्तिते ।
तैलाभ्यक्ते अरक्षे च दुष्टचिया वा सदा ।।

·पञ्चाशः पटलविसरः। ५५१ त्यको मन्त्रवरैः सर्वैः अपसमेषु शासने । वैचिकित्सो तथा मर्यो अभाद्धेषु दुःस्थिते ।। सद्धर्मरत्नसङ्घ च प्रतिक्षेतव्याः समाहिते । नमके च सदोच्छिष्टे अशुच्याचारगोचरे । अगुप्ते धमन्त्रयुक्ते च नित्योच्छिष्टे हि निणे । देवावसयचैत्येषु विहाराङ्गणमण्डले ॥ मैथुनाभिरता तत्र तेषां क्रोधो विनाशयेत् । समयभ्रष्टा प्रसाश्च मन्त्रयुक्तिमजानका ॥ इपिस्खलितगताचारा तेषां क्रोधो निपातयेत् । सर्वेषां मानुषां लोके अप्रमादो न विद्यते ॥ प्रमादमभिरागिन्यः समयभ्रंशानुच्छिद्रिणे । हन्यन्ते क्रोधराजेन अप्रयुक्तैस्तु मन्त्रिभिः ।। सर्वथा बालिशाः सर्वे प्रमादा वशगामिनः । वीतरागां सदा मुक्त्वा प्रत्येकाईश्रावकाम् ॥ सर्वे वै क्रोधराजस्य वध्या दण्ड्याश्च सर्वतः । एवमुक्तास्तु मञ्जुश्री करुणाविष्टेन चेतसाम् ॥ अचिन्त्यं चर्यबुद्धानां पोधिसत्त्वां महर्टिकाम् । एवमुक्त्वा ततः सर्वा तूष्णीम्भूतो हि तस्थुरे ॥ अथ वज्रधरः श्रीमां भूयो वर्ज परामशेत् । गृख वजं तदा तुष्टो लब्ध्वानुहां प्रभाषत इति । मार्यमन्जुश्रियमूलकल्पाद् बोधिसत्त्वपिटकावतंसकान्म- हायानवैपुल्यसूत्रात् अष्टचत्वारिंशत्तमः यमान्तकक्रोधराजपरिवर्णनमन्त्र- माहात्म्यनियमपटलविसरः परिसमाप्ठ इति ।

·अथ एकपञ्चाशः पटलविसरः । अथ खलु वज्रपाणिगुह्यकाधिपतिः सर्वावन्तं महापर्षमण्डल पवलोक्य सर्वास्तां शुद्धावासोपरिनिषण्णां भूतसङ्घानामन्त्रयते म। शृण्वन्तु भवन्तो मार्षा यमान्तकस्य क्रोधराजस्यापरिमितवलपराक- मस्प दुर्दान्तदमकस्य वैवस्वतजीवितान्तकरस्य दुष्टसत्त्वनिग्रहतत्प- रस्य महाबोधिसत्त्वस्य मञ्जश्रियभाषितस्य - महाबोधिसत्त्वस्यादौ तावत् पटविधानं भवति ॥ न तिथिनं च नक्षत्रं नोपवासो विधीयते । अरीणां भयमुत्पन्ने पटमेतं लिखापयेत् ॥ गृह्य कृष्णे निशापक्षे चतुर्दश्याष्टमी तिथौ । श्मशाने मृतकं प्राप्य ब्राह्मणस्य अम्बरं तम् ॥ गृह्य ततो रात्रौ अमृणां रङ्गयेत् ततः । भूयो जलशौचं तु सुशुष्कं कारयेत्ततः ॥ क्रूरं चित्रकरं क्रुद्धं भीषणे चापि लेखयेत् । श्मशाने कृष्णपक्षे च त्रिरात्रेणैव समापयेत् ॥ अष्टमी चतुर्दशीरात्रौ महावसादीपदीपितः । तत्र स्थितः चित्रकरः दक्षिणाभिमुखः सदा ॥ कपाले मानुषासीने कुतरक्षः समाहिते । स्वयं वा आलिखेन्मत्री अरिदुःखभयादितः ।। प्रथमे रात्रिमारब्धे अरीणोऽपि महद् भयम् । द्वितीये महाज्वरेणापि आविष्टः शत्रुमूर्छितः ।। तृतीये मुञ्चते पाणां परलोकगतो भवेत् । कुतस्तस्य भवेच्छान्ति अप्रसनेन मन्त्रिणा ॥ देई शुष्यति शत्रोः गृहमङ्गोपजायते । लिखनात् पटमेवं तु यमान्तस्य महाभये ।। पण्मुखं पदचरणं लेख्यं कृष्णवर्ण वृकोदरम् । क्रुद्धं व्याघ्रचर्मनिवसनम् ॥

·५५६
एकपम्चाशः पटलविसरः।
नानामहरण घोरं दण्डहस्तं भयानकम् ।
रतनेत्र सरोषं च त्रिनेत्रगतिचिहितम् ।।
अर्धक सजालं वै धूम्रवर्ण कचित् तथा ।
कृष्णाअननिभं घोरं पाहण्मेघसमप्रभम् ।।
कुतान्तरूपसवा महिपारूढं तु आलिखेत् ।
फरफर्म महाभीमं रौद्रं रुद्रघातकम् ।।
यमजीवितनाशं वै उद्यन्तं सत्त्वघातकम् ।
करं भृशं सर्वकर्माणं भीषणापतिदारुणम् ॥
भयस्यापि भयत्रासं मारकं सर्वदेहिनाम् ।
एतत् क्रुद्धवरं लिख्य आत्मशोणितवर्णकः ॥
व्यतिमिश्रमुज्ज्वलैलेख्य महावसागव्यमिश्रितः ।
कपालभाजनैश्चापि मानुषास्थिसुसम्भवैः॥
कुर्चकैकिंकैर्मुक्तो मृतकेशमुसम्भवैः ।
अभुजानस्तथालिख्य स्वयं वा चित्रकरण वा ।।
प्रभूतबलिपुप्पाघैः रक्तमाल्यैर्वरचन्दनः ।
महामांसवसाधूपैर्वसादीपैश्च भूषितम् ।।
कारयेत् पटवरमादौ अन्ते मध्ये च पूजना।
परिस्फुटं तु पटं कृत्वा वित्तं दत्त्वा तु शिल्पिने ॥
प्रभूतं चापि मूल्यं वै येन वा तुप्यने सदा ।
अवध्यं तस्य कर्तव्यं धर्म चापि सहाभयम् ॥
ययेप्सितं तस्य कुर्वीत वीरमूल्यं समासतः ।
सफलं शिल्पिने कर्म निरामिषं चापि वर्जयेत् ॥
तथा तथा प्रयुञ्जीत यथासौ सम्प्रतुष्यते ।
महारक्षा च कर्तव्या अन्यथा मयते असौ ॥
सकुटुम्बो नश्यते कर्मी आत्मनश्चापि रक्षयेत् ।
जलविद्यन कर्तव्यं नान्येषां विधिरुच्यते ।।

·4५४
मम्जुश्रीमूलकल्ये
परिस्फुट तु पटं कृत्वा दृष्ट्वा वा मनसेप्सितम् ।
सर्वा च कारयेत् कर्मा रौद्रां शपघातकाम् ।।
गृह पटवरं गच्छद् यथेष्टं यत्र वाञ्छितम् ।
महायक्षां महाराज्ञां महावित्तसगर्विताम् ।।
महामानातिमानानां क्रूरां क्रूरकर्मिणाम् ।
रत्नत्रयापकारीणां नास्तिक्यां मन्त्रवर्जिताम् ।।
अपूजकानां तु मत्राणां तद्भक्तास्तनिन्दकाम् ।
मापिनां निन्दका ये च तेषां चैव पराभवा ।।
तेषां प्रयोगः कर्तव्यः विधिदृष्टेन कर्मणा ।
अधर्मिष्ठां तथा नित्यां सर्वसत्त्वानुतापिनाम् ।।
तेषां तु कर्म प्रयुजीत सद्यः प्राणोपरोधिनम् ।
गृखारिष्टफलं पत्रं त्वचं चापि समूलतः ॥
काजिकं आम्लसंयुक्त मानुषास्थिसचूर्णितम् ।
कटुतैलविषं चैव अम्लवेतसमाकम् ॥
राजिक रुधिरं चैव मानुषोद्भवसम्भवम् ।
गृन सर्व समायुक्तं पट स्थाप्य विवेकतः ॥
दक्षिणाभिमुखो भूत्वा पटश्चापि उदङ्मुखः ।
कत्वाग्निकुण्डं यथेष्टं वै शुक्लकाष्ठैः कटुमुद्भवैः ।।
ज्वालयं कटकैश्चापि तस्मि कुण्डे समाहितः।
पुषात् सर्वसमायुक्तं विधिनिर्दिष्टहौमिकम् ।।
अमिराहूय मन्त्रैस्तु क्रोधराजस्य वै पुनः ।
बड़ा शूलमुद्रं तु सर्वकर्मेषु वा इह ।।
सहमाष्टमाहुति दयादमिकुण्डे सरोषतः ।
प्रयमे पुत्रमरणं सच्चे प्राप्ते तु तं भवेत् ॥
द्वितीये चापि भार्या वै पार्षचाः सनायकाः।
तृतीये परणं तस्य यस्योदिश्य हि तत् छतम् ।।
तं

·अर्धराने पदा जापः क्रियते पटसमिती।
शणां च वघार्थाय तत् तथैवानुवर्तते ।।
राष्ट्रमहं भवेत् तस्य सेनायां मारिसम्भवम् ।
अनिदाहं महावातं महावृष्टिश्च जायते ॥
समस्तं सर्वतश्चक्रं परचक्रेण हन्यते।
रिविधोपद्रवा तस्य महान्याधिसमाकुलम् ।।
देहं शुष्यति सर्व वै तस्य राज्ञो न संशयः।
अमानुषाकीर्ण सर्वन्तं गृहं तस्य समाकुलम् ॥
धृति न लभते शय्या आवर्त च महीतले ।
राक्षसैः प्रेतक्रव्यादैः गृहं तस्य समातम् ।।
आचों विभेति सर्वत्र तीबदुःखैः सुदुःखितः ।
अशक्ता रक्षितुं तस्य महेश्वराधा मुवि देवता ।।
ब्रह्माचा लोकपालाश्च शक्राधा त्रिदशेश्वराः।
सर्वमन्त्राः सर्वदेवाश्च सर्वलौकिकसम्भवा ॥
दुष्टारे मानिने क्रुद्ध तदन्त तस्य जीवितम् ।
अर्धरात्रे तु मध्याहे भाषितो यत्र जापिनः ।।
क्रुद्धो वैवस्वतः साक्षाद् यमराजावकल्पते ।
यवेष्टं कृष्णपक्षे च पट संस्थाप्य महीतले ।।
महर्ति पूजा बलि कृत्वा श्मशानारण्यसम्भवे ।
एकहक्षे तथा लिने शैले प्रान्ते गुहासु वा ॥
एकाकी अद्वितीयश्च सदा कर्म समारभेत् ।
महारण्ये विविक्ते च शून्ये देवकुलेषु च ॥
शून्ये मन्दिरे नद्यां अम्बुषेः तटमाश्रिते ।
तत्र देशे समीपे वा तत्रस्थे वा यथेप्सितम् ।।
योजनाशतमभ्यन्तर सदा कर्माणि कारयेत् ।
एतत् प्रमाणकर्माणि कारयेच्छुचिना सदा

·५५९.
मन्जुश्रीमूलकल्से
अप्रमेयस्थितो वापि गतदेशामितः शुचिः ।
अचिन्त्यमन्त्रविषये अचिन्त्यं मन्त्रगोचरम् ।।
अचिन्त्यो ऋद्धिमन्त्राणां अचिन्त्य सिद्धिजापिनाम् ।
अचिन्त्यं दृश्यते कर्म फलं चापि अचिन्त्यकम् ॥
क्रोधराजस्य यमान्तकस्य महात्मने ।
कर्म ऋद्धिविषयं विकृर्वणं च महोदयम् ।।
अचिन्त्यं रूपिणी सिद्धि दृश्यते ह महीतले ।
अशक्ता रक्षयितुं सर्वे बोधिसत्त्वा महर्दिकाः ॥
किं पुनर्लोकिका मन्त्राः सग्रहा मातराश्च ताः ।
ईशानश्च सविष्णुर्वा स च स्कन्दो पुरन्दरः।।
समये धारिता तेऽपि सजिना जिनपुत्रकाः ।
बोधिसत्वा महात्मानो दशभूमिसमामृताः ॥
प्रत्यकबुद्धा बर्हन्त वीतरागा महर्दिकाः ।
अशक्ता रक्षयितुं तेऽपि समयं तैः पुरा कृतम् ॥
संक्षेपेण तु वक्ष्यामि शृणुध्वं भूतकांक्षिणा ।
नान्यो निवर्त्तने शक्तः अप्रसन्नेन जापिने ॥
कुतस्तस्य भवेच्छान्तिरतुष्टे मन्त्रवरे इह ।
यदा प्रसभमनसः करुणार्दा वा भवेत् कदा ॥
जापिनः क्रोधराजस्य यमान्तस्य महात्मने ।
तदादौ लभते शान्ति धृति वा जीवधारणम् ।।
पिचुमन्दं कटुतैलं च कालिकं विषपश्चमम् ।
रुधिरं मानुषं मांसं लवणं त्रिकटुकं पुनः ॥
राजिक शडचूर्ण च अम्लतसमाकम् ।
धुर्धकस्य तु मूलानि कोशातक्या तथैव च ॥
एरण्डमूलं यवक्षारं कुसुम्भं चापि कण्टकम् ।
मदनोद्भवमूलं च लशुनं गुञ्जनकं तथा ।

·एकपन्नगशः पटलविसरः।
पलाशशाखोटकं चैव पलण्डे समुरासवा ।
सर्वान्येतानि समं कृत्वा जुहुयात् अग्रौ पटसभिषौ ॥
हुते सहस्लमष्टे तु शत्रुनाशः समूलतः।
सर्वा वा राजिका हन्या पारिषयां शुभाशुभाम् ।।
समूलोद्धरणं तस्य द्वितीये सन्ध्ये तु जुहता ।
तृतीये समनुमाप्ते सन्ध्ये जुहत जापिना ॥
दुर्भिक्ष भवते तस्य जने चापि सनैगमे ।
अनावृष्टिमहामार्यः राक्षसाकीर्णसर्वतः ।।
अभिदाहं शिलापातं वज्रनिर्घातसाशनिः ।
जनपदं देशविषयं वा यवाः तस्य नराधिपे ।
बहोपद्रवसम्पातं परचक्रागमं तथा ।
अनेकथा बहुधाश्चापि तस्य देशे उपद्रवाः ।।
जायन्ते विविधाकाराः महालक्ष्मीप्रणाशनैः।
धुर्धरकमूलं जुहुयादेकं उन्मत्तिस्तस्य जायते ॥
कटुकं जुहतो नित्यं महादाहेन गृह्यते ।
अत्यम्लं जुहतो मग्नौ महाज्वरं शीतसम्भवम् ।।
सम्भवेत् तस्य देहस्थः दुष्टराज्ञां बलगर्विताम् ।
महायला धनिनां रां महासन्यसमामृताम् ॥
दिराचे सप्तरात्रे वा मरणं तस्य जीवितम् ।
यो यस्य देवताभक्तः नक्षत्रो वा नामतो लिखेत् ॥
स्मशानागारैः कृतिं कृत्वा पटस्याग्रतभूस्तम् ।
आक्रम्य पादतो मूर्ना समुदो अपमाचरेत् ।।
अकस्माद् विविधः शूलैः गृह्यतेऽसौ नराधिपः ।
महान्याधिसमाकान्तः मृयते वापि तत्क्षणात् ॥
पशुना हन्यते चापि व्यङ्गो वा भवते पुनः ।
भक्ष्यते राक्षसै करैः कमलामानुपोडवैः ।।

·मन्जुश्रीमूलकल्पे फव्यादैः पूतनैश्चापि पिशाचैः प्रेतमानरैः । तरक्षणाद्धन्यते चापि आत्मनश्चापि सेक्कैः॥ अथ वज्रधरः श्रीमां इत्युक्त्वा परिषेत्तदा । सर्वबुद्धां नमस्कृत्य तूष्णीम्भूतो ततः स्थिरे ।। लोकानां हितकाम्यार्थ पुनरेवमुम्चत । सर्वी यक्षगणां मन्त्रः यक्षीणां च स सर्वतः॥ उवाच बोधिसत्त्वो वै यक्षसेनापतिस्तदा । पक्षीणां पटलं वत्रे सर्वकर्मोपसंहितम् ।। सर्वाकर्ष वशं चैव सर्वशल्याननुद्धरम् । मैथुनार्थी यदा मन्त्री रागान्धो वाथ मूढधीः ।। न शक्य प्रतिपक्षेण सुगतार्निवारितुम् । अनादिमति संसारे पुराभ्यस्तं सुदुःखितः ।। दुःखा दुःखतरं तेषां गतिरुक्ता तथागतः । शोभनां गतिमाप्नोति ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः॥ भद्रं शिवं च निर्दिष्टमन्ते शान्तिमवाप्नुयात् । त्रियानसमतारूढः माप्नुयान्ते सुनितिम् ।। विपरीताः कुगतिग्रस्ता ये रागान्धा तपस्विनाम् । संसारगहने घोरे भ्रमन्ति गतिपञ्चके ।। तेषां दुःखितामर्थे कामभोगं तु वर्ण्यते । ते निवृता सर्वपापा तु त्रिधा दोषनिवर्तिता ॥ शास्तुराबासमाविष्टा मुच्यन्ते सर्ववन्धना इति ।। आर्यमम्नुनियमूलकल्पादः बोधिसत्त्वपिटकावतंसकान्महा- यानषैपुल्यसूत्राद् एकूनपञ्चाशतिमः यमान्त- कक्रोधराजाभिचारुकनियमः द्वितीयः पटलविसरः परिसमाप्तः। -- ·अथ द्विपञ्चाशः पटलविसरः । अथखलु शान्तमतिर्बोधिसत्वो महासत्त्वः तस्मिभेव पर्षत्समि पाते सनिपतितः सन्निषण्णोऽभूत् । उत्थायासनात् सर्वबुद्धं प्रणम्य पर्षमण्डलमध्ये स्थित्वा भगवन्तं शाक्यमुनि त्रिः प्रदक्षिणीकृत्य चरणयोर्निपत्य स येन बज्रपाणिः महायक्षसेनापतिः तेन व्यवलोक्य वाचमुदीरयति स्म । अतिक्ररस्त्वं वज्रपाणेः यस्त्वं सर्वसत्वानां सत्त्यो- पघातिक कामोपसंहितं च मत्रतन्त्रां भाषयसे । न खलु भो जिन- पुत्र ! बोधिसत्वानां महमत्त्वानामेप धर्मः । महाकरुणाप्रभाविता हि महाबोधिसत्वा बोधिमत्त्वचारिका चग्ने सर्वसत्त्वानामर्थाय हिता- ध्याशयेन प्रतिपन्ना भवबन्धनान्न मुच्यन्ते । न च पुनर्भो जिनपुत्र। सत्त्वोपघातिकां धर्मदेशनां तथागताहन्तः सम्यक सम्बुद्धाः सर्वसस्था- नुदिश्य भाषन्ते महाकरुणासमन्वागतत्वात् । मर्वसत्त्वाना हिताध्या- शयेन प्रतिपन्ना भवन्ति ।। अथ खलु वज्रपाणिवाधिसची महासत्वः शान्तमति बोधिस- स्वमामन्त्रयते स्म । एवं हि शान्तमने ! वोधिनत्वेन शिक्षितव्यम् । एवं प्रतिपत्तव्यम् । यथा त्वं वदसि यथा त्वं प्रकाशयसि । तथा स- बुद्धाः बोधिसत्त्वाश्च महद्धिकाः । तथा निर्देक्ष्यामि परमार्थतो ।। भूतकोटि समात्य धर्मकोटिं तु मुच्यते । अचिन्त्यं सत्त्वकाटि वै परिपाकमचिन्तितम् ।। अचिन्त्या बुद्धधर्मास्तु चर्या बोधिचिन्तिका । वैनेयसत्त्वमागम्य अचिन्त्यं चरितं हि तैः ।। चर्या बोधिसत्वानां अचिन्त्या परिकीर्तिता। सर्वमन्त्रेषु नन्त्रोऽयं अचिन्त्यतत्पभावतः ।। क्रोधराजस्य मन्त्रस्य यमान्तस्य महात्मनः । अचिन्त्यं ऋद्धिविषयं गतिमाहात्म्यमचिन्त्यकम् ।। अचिन्त्या हि शान्तमने ! बोधिसत्वानां महासत्वानां चर्या निष्पन्दितसत्वधातुनिहारम् । एवं ह शान्तमते ! बोधिसत्वेन मन्त्र- ·५६० मम्जुश्रीमूलकल्पे जापिना चित्तमुत्पादायतव्यम् । काममस्य सत्त्वस्यार्थाय बहपुण्यं प्रमुनुयात् । महानरकोपपत्तिश्च । न न्वेवायं सत्त्वः बहुतरमपुण्यस्कन्धं प्रसुनुयात् । मा नामायं सत्त्वो त्रयाणां गोधीनामभव्यो भवेत् । एवं हि शान्तमते ! बोधिसत्त्वेन मन्त्रजापिना चित्तमुपस्थाप्य उपायको- शल्यं चाभिचारुकं च कर्म प्रयोक्तव्यम् । सर्वकर्मिषु च निमित्तग्रा. हिणा भवितव्यम् । नाकुशलपाहिणा सत्त्ववैनेयमुपादायता च शिक्षि- तव्यम् । करुणाविष्टेन चेतसा ॥ अपिच भो जिनपुत्र ! धर्माधर्मशुभाशुभं कुशलाकुशलगति- माहात्म्यसत्वोपायविनयनिरहारतां धर्मधातुनिरहारतां च प्रतिप- पद्यन्ते बुद्धा भगवन्तः सर्व एव धर्मदेशनासत्त्वोपायपायकां व प्रतिप. धन्ते । तथैव भो जिनपुत्रास्माभिः शिक्षितव्यम् । यदुत त्वविनय- नाय सत्त्वपाकानुशासनाय च तत्रभवन्तो जिनपुत्राः योऽयं पर्षन्म- ण्डलमहासमयोपविष्टाः तत्र सर्वैः समग्रेः श्रोतव्यं श्रद्धातव्यं य एव कुशलाकुशलगवेषणैर्भवितव्यम् । यदुत तथागतधर्मदेशनाभिरतैर्भवित- व्यम् ॥ अथ शान्तमतिर्वोधिसत्त्वो महासत्त्वः वज्रपाणि यक्षसेनापति व्यवलोक्य तूप्णाम्भूतः म्बके आसने निषण्णोऽभूत् । अचिन्त्या बु. . धर्मा इति मनसिकृत्य बुद्धं भगवन्तं व्यवलोकयमानः ।। अथ वज्र गणिर्गुह्यकाधिपतिः सर्व तत् पर्षन्मण्डसमवलोक्य भूयः क्रोधराजस्य कल्पं भाषते स्म । शृण्वन्तु भवन्तो देवसङ्घाः ये सत्त्वधातुनिसृताश्च सर्वे भूतगणाः आदौ तावत् कृतरक्षः तं पटं को- धराजस्य परिगृह्य विवेके स्थाने गत्वा एकरिङ्गे महेश्वरस्यायतने तं लिङ्ग विपरुधिरराजिकाकालिकेनाभ्यज्य पिचमर्दपत्रैरर्चयित्वा मा; नुषान्नालिभि आत्मना यज्ञोपवीतं कृत्वा मानुषशिरकपालेन दक्षि- णहस्तेन सपहारो भूत्वा वामहस्तेन तर्जन्या लिङ्ग तर्जयमानः परम- क्रोधाभिभूतः अवमानितदुष्टराजानैः महापरिभवगतमानसः अन्यैर्वा धूर्तपुरुषैः महायज्ञैर्महाधनैर्महाप्रचण्डैः महानायकैः शुद्धारं पियित्वा नमको मुक्ताशखः महेश्वरलिङ्ग वामपादेनाक्रम्य क्रोधमन्त्रं तावज्जपेत् ·द्विपञ्चाशः पटलविसरः। ५६१ यावन्महेश्वरलिङ्गो मध्ये स्फुटित इति द्विविदलीभूतं महांश्च हुकारः भूयते । ततो न भेतव्यम् । तदेहो एव दुष्टराज्ञः अन्यो वा यःकश्चि- न्महायक्षः अरिस्तत्क्षणादेव ज्वरेण गृह्यते । अमानुषेण वा. गृह्यते राक्षसादिभिः । तत्रैव मुहूर्त जपेद् यावत् क्षणादेव शत्रोर्जीवितं मरण. पर्यवसानं भवति । यदि राज्यन्तं जपे तत्सर्वकुटुम्बो नश्यति ।। अपरमपि कर्म भवति । मध्याह तथैव महेश्वरायतनं गत्वा निम्बपत्रैरभ्यर्च्य महामांसधूपं दचा मन्त्र जपेत् ! यावच्छत्रभिवन- माग्निना दाते, शत्रोश्च महाज्वरकम्पो भवति । यदि जापं न त्यजते कुद्धो वा दक्षिणमूतस्तिष्ठते स शत्रुर्मयते गोत्रोत्सादो भवति । अथ प्रत्यायनं करोति । भूयो लिङ्गमुदकेन प्रक्षाल्य सुशीतलेन क्षीरेण स्नापयेत् । गव्येन भूयः । स्वस्थो भवति ॥ अपरमपि कर्म भवति । महेश्वरलिङ्गस्य दक्षिणामूर्ती मदनक- ण्टककाठैरग्नि प्रज्वाल्य वैकङ्कतमामिधानां विपरुधिरराजिकाध्यक्ता- नां अष्टसहस्रं जुहुयात् । सर्वेशत्रवो महाव्याधिना गृह्यन्ने । अशक्ता भवन्नि सर्वकर्मेषु । दितीये दिवसे महावरेण महाशूलेन वा गृह्यन्ते विविधैर्वा रोगः अमानुषा मारणान्तिकः । तीये दिवसे वृभिः सन्ध्यैः सर्वेण सर्व जीवितं त्यजन्ते । प्रत्यायने क्षीरं जुहुयात् । शान्तिर्भ- वति । सर्वजनपदेषु सर्वशत्रवश्व स्वस्था भवन्ति । एवं सर्वदेवानां सर्वभूनानां यो यस्य देवनाभक्तः तमाक्रम्य कुर्यात् । तस्य नक्षत्र- मन्त्रसंनता पादेनाक्रम्य वामेन कर्म कुर्यात् । वयित्वा तु नाथा- गति विद्याम् । सर्वेपी च पादाङ्गुष्ठं वामेन गृहीत्वा कर्म कुर्याभ याक्र- मेणापि चलंयेयेत्कदा सर्वलोकिकमन्त्राश्चाक्रम्य कुर्यात् । प्रसिद्ध एव क्रोधराजा जापमात्रेणैव कर्माणि करोनि सर्वमत्रां विनाशयति सर्वशवू घातयति सर्वयन्त्रां पातयति । संक्षेपतो यथा यथा प्र- युज्यते सर्वलौकिकलोकोत्तरमवविधानेनापि तन् सर्व करोति । सर्व साधयति । जापमात्रेण सर्वाशां पारिपूरयति । पठिनसिद्धा एप क्रोध- राजा उत्तमां सिद्धिमनुप्रयच्छति । मनसेच्छया शत्रु घातयनि महा- शूलमुद्रया संयुक्तः सर्वकर्माणि करोति ॥

·५६२ मम्जुश्रीमूलकल्पे अपरममि कर्म भवति । मध्याहे श्मशानं चितावेकरात्रोषितः कृष्णचतुर्दश्यां श्मशानकाष्ठेरग्निं प्रज्वाल्य विपरुधिराक्ता राजिका जुहुयात् । ततो हाहाकारं कुर्वन्तः सर्वप्रेता आगच्छन्ति । न भेत- व्यम् । ततो वक्तव्यं शत्रु मे घातयेति । एवमस्त्विति कृत्वान्तीयन्ते। ततो मुहूर्तमात्रेण योजनसहस्रमपि गत्वा शवू घातयन्ति कुलानु- त्सादयन्ति । एवमादीनि कर्माणि कुर्वन्ति ॥ अपरमपि कर्म भवति । विवेके शुचौ देशे शुचिवस्त्रप्रावृतेन शून्यगृहं प्रविश्य कर्पासास्थ्याहुतीनां अष्टसहस्रं जुहुनात् ततो तं भस्म उभाभ्यां हस्ताभ्यां गृह्य शुची वस्त्रखण्डे वध्नीया पृथक् पृथक् । द्वौ पोङ्गलिकां कृत्वा शरावसम्पुटे स्थाप्य महाकृतरक्षाश्चात्मनो द्रव्यं च गृहमप्रविश्य महाश्मशानं गत्वा गत्री कृष्णचतुर्दश्यां कृष्णाष्टम्यां वा चितौ स्थित्वा दक्षिणाभिमुखः शरावसम्पुटं गृहीत्वा स्थितको नग्नको मुक्तशिखः स क्रुद्धो निभयो भूत्वा विद्या दशसहस्राणि ज- पेत् । सिद्धो भवति । तद् भस्म यदि कश्चिदमानुषो द्रव्यं प्रार्थ- यते न दातव्यम् । हठं करोति क्रोधराज स्मृत्वा हुङ्कारः प्रयो- क्तव्यः । तत्क्षणादेव नश्यते । सर्वविघ्नानामेप एव विधिः । वामद- क्षिणकरगृहीतं भस्म चिदं कारयेत् । अप्रमत्तेन रक्षा कारयित्वा आगन्तव्यम् । प्रभाते सूर्योदये स्नात्वा शुचिना शुचिवस्त्रप्रावृतेन स्वगृहं प्रवेष्टव्यम् । अस्थाने वा यथाभिमते गन्तव्यम् । ततो यो दक्षि- णहस्तेन गृहीतं भस्म तेन मनुष्याद्विपदचतुष्पदा सर्वप्राणिभूतां स- देवनागयक्षां मूर्ना ताडयेद् वशा भवन्ति । यद् वामेन हस्तेन गृहीतं भस्म तेन सर्वेषां मनुष्यामनुष्याणां सर्वासां स्त्रीणां मूर्ना साडयेद् वश्या भवन्ति । दक्षिणेन यद् गृहीतं भस्म तेन मनुष्याणां नाभिदेशे ताडयेत् । नपुंसका भवन्ति । अङ्गजातदेशेन च चूर्णयेद् असमर्थो भवति । ग्राम्यधर्मनिषविणो यस्या स्त्रियायां अभिश. क्तो भवति तस्याङ्गजाते 'गुह्यप्रदेशे भस्मनावचूर्णयेत् । असमर्था सा भवति अन्यपुरुषातिसेवने । नटवणा भवति यावन्तं तदेव पुरषं प्राप्नुयात् । पुनरेव तस्याः तद्ब्रणमुखं प्रादुर्भवति । काममि- ·द्विपम्बाशः पटलविसरः। ध्याचारमशक्तो निसेवितुम् । एवं पुरुषस्यापि । पुरुषेन्द्रियं दक्षिण. हस्तं भस्मनावचूर्णयेत् । सोऽपि असमर्थो भवति । परदाराभिगमने परिम्लानमिव तिष्ठते । तस्य तदङ्गजातं यावद् दात्रवशात् तस्यैव तत् पुनः प्रादुर्भवति । खियस्य वा पुरुषस्य वा येन वा तद् भस्म पुनर्दत्तं भवति तस्य वशेन वर्तति वा न वर्तति वा यथेष्टं वा तं करोति । यदि बलात् कुर्वन्ति येषां तु तद् दत्तं तेषां गुह्य प्रदेशानि क्रिमयः प्रादुर्भवन्ते। यैर्भक्षमाना जीविताद् व्यपरोप्यन्ते । मासाभ्यन्तरेण पूतिका वा भव- न्ति दुर्गन्धकुणपसदृशाः महाप्रतररांग.दिभिः पुरुषव्याधिभिः पुरुषा गृबन्ते । महाश्वेथुचोपजायते । येन तेषां नेनेवाबाधेन कालक्रिया भव- ति । अशक्ता वा भवन्ति प्रतिसेवितुं दासस्येच्छया। यथाभिरुचित नत् सर्व कारयति । स्पृष्टमात्रो यदि न प्राप्नोति स्पर्शनं दर्शनपथे स्थिता अदर्शने वा अनुवाने च भस्म मुत्सृजेत् । यथा तस्य भस्मना पिदवधूलितः मनसा च चिन्तयित्वा दाता भस्मात्मनेत् । यत् तेन चिन्तितं भवति तत् सर्वाणि कर्माणि करोति । परहस्तेन वात्मना वा ययाभिलषितं तत् सवाणि कर्माणि करांति । नान्यथा चावन्ध्यं भवति । अथ शयनासनादीनां अस्तरणप्रावरणादीनां विविधानि वार्ल- पूरणविशेषाणि नानावस्त्राणि वा वाहनयानांपानहच्छत्रादीनां सवा- ण्युपकरणविशेषाणि भोजनपानभक्षणादीनां सर्वाणि शरीरोपयोग्यानि भाण्डोपकरणानि पुष्पन्ताम्बूलफलगन्धधूपादीनां सर्वेषुतस्तं भस्मनाव- चूर्णयेत् । भरीणां यूकमत्कुणक्रिमिभिः समन्तावच्छरीरमाकीर्ण भवति । भक्षते च । विविधदुःखविहनो भवति । सप्तरात्रेण मयने । अशक्ताः सर्ववैधाः सर्वदेवाश्च निवारयितुम् । अशक्ताः सर्वमन्त्राः रक्षयितुम् । वर्जयित्वा तु तेन दत्तं भवति । अय प्रत्यायनं भवति । यष्टीमधुं नीलोत्पलं श्वनचन्दनं चेकी. कृत्य शीतलेनाम्भस पीपयित्वा तच्छरीरं म्रक्षयेन् मूर्ना प्रभृति या- वत् पादतलम् आर्यमश्रियमूलमन्त्र जपता । स्वस्था भवति ।। अपरमपि कर्म भवति । स्त्रीणामनुवात गत्वा यत्रेप्सता सर्वदु- टडाकिनिस्त्रीणां गर्वितानां च प्रयोक्तव्यं नान्येपाम् । तपेनमनुवाते ·५६४ मम्जुश्रीमूलकल्पे स्थित्वा भस्ममुत्सृजेत् । मनसा चिन्त्ययित्वा सर्वभगस्तनान्यपहनानि भवन्ति । पुरुषस्यापि पुरुषेन्द्रियं श्मश्रुरांमाणि च स्तनानि च पादु- भवन्ते ॥ एवं विविधविचित्राण्यनेकानि कर्माणि करोति । परेण वा का- रापयति । यत्र वा प्रीनिरुत्पद्यते तेन वा कारापयति': स्त्रिया वा पु- रुषेण वा । यत्र वा चित्तस्य निर्वृत्तिरुत्पद्यते तस्य तद् भस्मां दत्वा यथेष्टं कारापयति । प्रयोगतश्च शिक्षापयेत् । एवं महाव्याधिभिः गृह्णा- पयति । मनसा चिन्तयित्वा मुनि स्पर्शनान्मस्तकशूलः मुखस्पर्श- नान्मुखपाकः एवमनुपूर्व्या यावद्धृदयं हच्छलकुक्षिशूलं वा उपजा. यते । एवं पद्भया जयाभिश्चामृगुद्भवै रोगैर्दुष्टशोणितादिषु रोगैगुला- पयति । संक्षेपतो मारयति शोषयति पाचयति आकर्पयति वशयति यथा यथा प्रयुज्यते तथा तथा तत् सर्व करोति । चोपघातिकं आ- कर्षणवशीकरणं च मुद्रेऽपि स्थितः कर्माणि करोति । सुदुर्ग कुड्य- समीपं गया, अनुवाते स्थित्वा, तदेव भस्मोत्सृजेन् । उभौ पाणिगृ. हीतं प्राकारं प्रतोली अहालांश्च प्रपतन्ते । तदा यक्षं भवनं च महाग्नि- दाहमुपजायते । सेनाभङ्गं च भवति । महापद्रवश्वोपद्रुतो भवति । सर्व- मवमुच्य प्रालायति वा ग्रहणं वाधिगच्छति । एवं परबलेऽपि अनुवाते भस्म मुत्सृजेत् । महावलसेनाया भङ्गो भवति । दाघज्वरेण वा गृह्यते । हम्त्यवस्थपनाकादयः सेनापतिश्च भङ्गमुपजायते । ग्रहणं वा अभि- गच्छति । एव पनकप्रकारागि यथेष्टानि शत्रुनाशाय कर्माणि करोति । आत्मनो महारक्षा ये च स्वसेनायां वा सखायानां । अथ प्रत्ययन करोति । सर्वतः सर्वपां पटस्याग्राः क्षीराहुतिसहस्रं जुहुयात् । स्वस्था भवन्ति अधृष्याश्च ॥ अथ यक्षिणी साधयितुकामः, नटी नट तथा भट्ट रेवती चापि विश्रुता । तममुरी य लोका मेखला चापि सुमेखला ।। इत्येता अष्ट यक्षिण्यः सर्वकामप्रसाधिकाः ।.

·द्विपञ्चाशः पटलविसरः । ५१५ नाटिकाया मन्त्रः ॐ नटि महानटि आगच्छागच्छ दिव्य- रूपिणि स्वाहा । अस्योपचारः -फल के पट्टो वा अभिलेख्य मां- साहारेण वा क्षीराहारेण वा विद्या अटसहसं जप्तव्या। आलेख्या च सर्वालङ्कारभूषणी श्यामावदाता वृक्षाशृता एकवना मुक्तकेशा, सं- रक्तनयना इपिस्मितमुखा साधकं तर्जायमाना दक्षिणहस्तेन वामेन पाणिना वृक्षशाखामवलमा मर्वाङ्गशोभना विचित्रपट्टनिवस्ता । त- स्येव क्रोधराजस्य पटस्याग्रतः उन्मना उत्तरामुग्वं स्थित्वा पलाश- काठैरग्निं प्रज्वाल्य गुग्गुलुगुटिकानां दधिमधुघृताक्तानां अष्टसहस्रं जु- हुयात् त्रिसन्ध्यं यावत् सप्त दिवसानि । ततः सप्तमे दिवसे उदारा पलिं कृत्वा घृतप्रदीपांच प्रचाल्य मन्त्र जपना तावत् तिष्ठेत् याव- दर्धरात्रम् । ततः सा यक्षिणी स्वयमेव महावभामं कृत्वा स्वरू. पेणागच्छति । आगता च ब्रवीति । किं मया कर्तव्यम् इति । तत: साधकेन वक्तव्यम् - भार्या में भवस्व इति । एवमस्विति कृत्वा- न्तर्धीयते । तनःप्रभृति भार्या भवति । सर्वकामदा स्वभवन नयति । रसायनं प्रयच्छत। यत पीत्वा दिव्यरूपी भवनि महायक्षप्रतिस्पर्धी । यदि नागच्छनि द्वितीय वारे ऋोधराजमहितं जपनियतमागच्छति । न चेदुच्छुप्यं मयते ॥ नहाया मन्त्रः ॐ नट्टे शुक्लाम्बरमाल्यधारिणि मैथुनपिये स्वाहा । एतस्यैप एव विधिः । भट्टाया मन्त्रः ॐ भट्टे भट्टे आलोकिनि किं चिरायसि एहि आगच्छागच्छ मम कार्य कुरु स्वाहा । पपा विनापि पटेन सिद्धयते । शिरःस्थाने मण्डलकं कृत्वा गुग्गुलुचपं दहना विद्यामष्टस- हस्रं जपेत् । मानिना एकाकिना शुचिना द्वारं पिधाय मासेन रात्री नियतामागच्छति । आगता च कामयितव्या भायभवति सर्वका- मदा । यद्यमो भवनं प्रविशते पञ्चवर्षमहमा णि जीवति । न चेदत्रैव जम्बूद्वीपे विचरनि । पञ्चवर्षशतानि जीवति । तया सार्थ क्रीडति । सर्वाज्ञां सम्पादयति । तेन सह यत्रष्टं तत्र गच्छति । रसायनमनुप्रय- छते । इष्टभार्येवावहिताध्याशयं करोति ॥ - ·- - मञ्जुश्रीमूलकप्पे रेवत्या मन्त्रः नमः सर्वयशीणाम् । ॐ रक्के रकावभासे रक्तानुलंपने स्वाहा । रेवत्या यक्षिणी श्रेष्ठा ललन्त्या मैथुनमिया । इपिद् रक्तेन वस्त्रेण नीलकुञ्चितमूर्धजा ॥ सर्वाङ्गशोभना यक्षी कामभोगरता सदा । कामदा भोगदा नित्यं वरदां तां मभिनिर्दिशेत् ॥ पूर्ववत् पटमभिलिख्य एतस्या अयं विशेषः रक्तपट्ट- निवस्ता रक्तपट्टांशुकोत्तरीया रक्तावभासा च वर्णतः। मेखलायाः मन्त्रः ॐ मेखले महायक्षिणि मम कार्य स- म्पादय स्वाहा॥ सुमेखलाया मन्त्रः ॐ मेखले सुमेखले पहायक्षिणि सर्वार्थसाधनि ॐ समयमनुस्मर स्वाहा ।। आलोकिन्या मन्त्रः ॐ लोकिनि लोकरति स्वाहा । एतेषामेन एव विधिः ॥ तमसुन्दर्याया मन्त्रः ॐ घुणु गुपके घुणु धुणु गुणे एहि गुह्यके स्वाहा । अस्योपचारः न । एताया पटविधानोऽस्ति आदौ तावत् शुचिना शूचिवस्त्रप्रावृतेन पूर्णमास्यां विविक्ते स्थाने द्वारं पिधायित्वा अन्धकारे आलोकवर्जित विद्या दशसहस्राणि जपेत् । पूर्वसेवा कृता भवति । ततः साधनमारभेत् । पूर्णमास्यादारभ्य या- वदपरा पूर्णमासी अत्रान्तरे कर्म भवति । रात्रौ शयनकाले शय्यामा- रूढः प्रच्छन्ने गुप्तप्रदेशे एकाकिना द्वारं पिधयित्वा सङ्कचितकर्णिका वानपुष्पं च कटुतैलेन मिश्रयित्वा हस्तौ पादौ प्रक्षालयित्वा दक्षिण बाहुमष्टशताभिमन्तृतं कृत्वा स्वपेत् मोनी। एवं प्रत्याहं यावत् पौर्णमा- स्यात् । ततोऽर्धरात्रे नियतमागच्छति । आगता च न मन्त्रापयितम्या। तूष्णीभावेन कामयितव्या षड्भिः मासैः । यदा मन्त्रापयति तदा मन्त्रयितव्यम् । ततः प्रभृति सिद्धा भवति । भार्या भवति सर्वका. मदा । दिव्यं चास्य सुखसंस्पशम् अदर्शनेनैव सर्वकार्याणि सम्पाद- - ·। द्विपञ्चाशः पटलबिसरः । ५१७ यति । रसरसायनानि सम्पयच्छति । पृष्ठमारोप्य सुमेरुमपि नयति । रात्रौ जम्बूद्वीपं भ्रामयति । योजनशतास्थितमपि शत्रु घानयते । यथा- मप्ता तत् सर्व सम्पादयति । वर्जयित्वा परस्त्रियाभिगमनम् । सर्वेपा- मयं विधान परस्त्री नाभिगच्छेत् । तेनैव सह संवसेत् । यदि गच्छे- न्मरणोन्मात्तिं वा प्रयच्छन्ते । एषा अन्धारमुन्दरी नाम यक्षिणी। अनेकयक्षीशतसहस्रपरिखता । दिने दिने एकैकां यक्षिणी विटि प्रेप- यति। सिद्धा सती सर्वसाधकानां अनेकमत्रपरिवारां च मयं यक्षीणांच महर्द्धिका तमारना । सर्वेषामेव एव विधिः। किं नहि नेपां दर्शनं भव- ति । एतस्या दर्शन न भवति ॥ अन्धारवासिनी नाम यक्षीणां महद्रिका । गुहावासिनी नरवीरा कुमारी लोकविश्रुता ॥ मधुयक्षी मनोज्ञा च सप्तमा सुरसुन्दरी । इत्यनाः सप्त यक्षिण्यः सत्वानुग्रहकारिकाः ।। पर्यटन्ति इमं लोकं कृत्स्ना चैव मेदिनीम् । इपित क्षणमात्रेण उत्पतन्ति मुगलयम् ।। सवामं देवदैत्यानां युद्धयन्ते च महदिकाः । धर्मिष्ठा करुणाविष्टाः सच्चकामाः मुवन्मलाः ।। सत्यानां हितकाम्यर्थ पर्यटन्ति महीतले । न तासां किश्चि दुःसाध्यं सर्वक किगः शुभाः ॥ सत्त्वानामुपभोगार्थ बोधिसत्वेन भापिता। गुह्यवामिन्या मन्त्रः ॐ गुहिले गुटमति गृहयामि आनय भगवति मयान्तिकं ममयमनुम्मर स्वाहा । ग्यदिग्कादग्नि प्रज्याल्य पृयपुष्पाणां घृताक्तानां अष्टसहसं जुहुयात् त्रिसन्ध्यं मागमेकम् । पूर्वसंवा कृता भवति । नतः पश्चात् साधनमाग्भेन् । फलक या पट्टके वा कुड्यायां वा अश्लपकवर्णकैः नवभाजनकपः । पादरी नाव पर्वनराजा मुमरु लिखापयितव्यः पतुरसः चतुःशृङ्गान्द्राः मतप. वपतिपरिवेष्टितः । तेषां पर्वतानामन्ते गुहः पवतनिःशृनः आलि- ·मम्जुश्रीमूलकस्से खितव्यम् । तत्रस्था दिव्यरूपिणी सर्वालङ्कारभूषिता एकाकिनी यक्षिणी गुहवासिनी नाम लिखापयितव्या पट्टवस्त्रनिवस्ता पट्टांशु- कोत्तरीया कनकवर्णा विचित्रचारुरूपी तं तादृशं पटमभिलेख्य शुचौ प्रदेशे शुचिना क्षीराहारेण विद्यां दशसहस्राणि जपेत् । महापूजा कृत्वा यथाशक्ततो वा ततो जपान्ते महावभासं कृत्वा दिव्यरूपी यक्षिणी स्वयमेवागच्छति । आगताया जातीकुसुमैः श्वेतचन्दनोदक व्यतिपिथः अर्यो दयः । ततः सा ब्रवीति वत्स किं कर्त्तव्यम् । वक्तव्यम् माता मे भवस्वेति' । कृत्वान्तर्धीयते । न च तत्र चित्तं दुपयितव्यम् । नापि कामोपसंहितं प्रार्थयितव्यम् । आर्या सा मह- द्धिका च काम प्रार्थयति न सिद्धयते । ततः प्रभृति मातृवत् सर्वका- र्याणि करोति । अष्टशतपरिवारस्य भक्ताच्छादं प्रयच्छते । विषम- स्थस्य त्रायते । महावन्यपर्वतस्योपरिस्थितस्यापि सर्वकार्याणि सम्पा- दयति । कामिनं च भोजनमनुप्रयच्छते । रसरसायनादीन् सर्वमनु- प्रयच्छति । यथेष्टं चानुवर्तते । कुटीकुटादीमभिनिर्मिणोति । सुवर्ण सहस्रमनुप्रयच्छति दिने दिने । सर्व व्ययीकर्त्तव्यं तदह एव । यदि न करोति च्छिन्नो भवति । सर्वेण सर्व भवति ।। अपरमपि कर्म अस्या। अस्यैव पटस्याग्रतः खदिरकाष्ठैरग्निं प्र- ज्वाल्य विगतार्चिधुमविगतः कारैः दक्षिणहस्ततले मनच्छिलयापति- कृतिमभिलिख्य नाम च पुरुषस्य स्त्रिया वामहस्ततले तत्रैवागारराशी तापयत् मन्त्र जपता । योजनशतादपि त्रियमानयति । यदुच्यते तत् सर्व कारयति । रात्रौ एतत् कर्म । न दिवा ।। नरवीराया मन्त्रः-ॐ नरवीरे स्वाहा । तथैव एतस्या पटम- भिलिख्य वजीयत्वा गुहालयं अशोकक्षाभृता लिखापयितव्या । एतस्याः अयं विशेषः - सर्व तथैव कर्म यथा गुहवासिन्या । अयं च वक्तव्या-भगिन्यास्वेति ॥ एतस्यापरोऽस्ति कर्म । चन्द्रग्रहे सुवर्णगैरिको भूर्जपत्रेण वेष्ट- यित्वा मुखे प्रक्षिप्य तावज्जपेद् यावच्चन्द्रो मुक्त इति । ततः मुव- गरिकया यस्या नाम लिखति त्रियस्य चा भायोजनशतास्थिता ·द्विपञ्चाशः पटलविसरः । अप्यानयति। प्रभाते तत्रैव नयति । भगिनीव कार्याणि करोति । आपत्तु महारक्षां करोति । सर्वाण्येव स्त्रियां जापमात्रेण वशीक. रोति । नरवीराया एष विधिः ।। यक्षकुमारिकाया मन्त्रः ॐ यक्षकुमारिके स्वाहा । अस्या- अयमुपचा-गोरोचनेन भूर्जपत्रे दिखापयितव्या । कुमारी अर्ध- बर्बराशिरा सर्वालङ्कारभूषिता एकवस्खा दक्षिणहस्तेन बीजपूर्ण वस- तफला वामहस्तेनाशोकक्षशाखावलग्ना । तादृशं भजपत्रं शिरःस्था. ने उपरि स्थापयितव्यम् । गुणे प्रदेशे एकाकिना च स्वप्तव्यम् । श्वे- तचन्दनेन च मण्डलकं कृत्वा त्रिसन्ध्यं जातीकुमुमैरभ्य पकीय गुग्गु- लुधूपं दहता विद्यापष्टसहस्रकम् जपेत् यावन्मासमेकम् । नतो पूर्णमा- म्यां जातीकुसुमैः महनी पूजां कारयित्वा घृतप्रदीपांश्च निवेद्यांश्च दला कुशविण्डकोपविष्टेन रात्री तावज्जपेद् यावत् स्वरूपेणेव कुमारी पश्च- शतपरिवारा वैश्रवणस्य दुहिन आगच्छति । सर्व तं दिशाभागमयलोः कयित्वा स्वरूपेणान्तरिक्षे तिष्ठति । सा एवमाह किं मया कर्त- व्यम् । ततः साधकेन वक्तव्यम त्रयाणां वाराणामन्यतममेकं वरं पार्थयितव्या । मातृत्वे भगिनी भार्यात्वे च । यदि माना भवति न चित्तं दुपयितव्यम् । पयतो विनाश उपजायने । मानृपद् चनपि- तव्या । सा च माता पञ्चशतपरिवारस्य भक्ताच्छादनमलङ्करणविशे- पाणि च सर्वत्र चिन्तितमात्रेणैव सम्पादयति । दिने दिन दीनारस- हसं ददाति । अत्रैव जम्बूद्वीपे विचरतः सर्व सम्पादयति । भगिनी भवति तदा योजनशतादपि स्वीयमानयति । नव नयने । भगिनी- वत् सर्वकार्याणि सम्पादयति । अथ भार्या भवति स्वभवनं नयने । दिव्यं वर्षसहस्र जीवति । यदा मृयते तदा आन्यकुलोपपत्तिः । स- ज्ञां भार्येव सम्पादयति ॥ वधूयक्षिण्या मन्त्रः ॐ निः । एषा वध्रुयक्षिणी । अस्या- मुपचारः -- श्वेतचन्दनेन दक्षिण बाहुमुपलिप्य वामनः कुहमेन स- इसाभिमन्त्रितं कृत्वा रात्रौ एकाकिना मौनिना प्रच्छन्ने प्रदेशे दारं पिपाय पञ्चाटौ विभीवकपल्यानि बिलवे प्रतिष्य पचेत् । वं तेलं - ·५७० मञ्जुश्रीमूलकस्पे गृहीत्वा विभीतकफलां परित्यज्य नवे माण्डे सौवर्णे रोजते ताने मृन्तये वा स्वाप्य पादान्ते शय्यायां सहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा अने- नव मन्त्रेग एकाक्षर यक्षिण्या अन्धकारे विवि के शयने पुष्पाभिकीर्णे स्वप्तव्यम् । आगत्य चामानुपी पादौ म्रक्षयति । दिव्यसुखं स्पर्शको- मलहस्तनला । यस्य स्पर्शनादेव दिव्यं सुखसंस्पर्शनिद्रामुपजायते । येन मूर्यादयपि राज्यन्ते दुःखेन प्रतिबुध्यते । प्रतियुद्धापि सन् त- देव चिन्तयः । न च कामयितव्या नापि मन्त्रापयितव्या । पड़भि- मासैः सिद्धा भवति । ततः सा दिगरूपी अभिनववध्वा वयात्- समाना परिचारिकैः परिवारिता प्रदीपहस्ता स्वप्रमोद्योतितालोका शयनासनप रेगृहीता विचित्राभरणोज्ज्वला आगत्य च मन्त्रापयते। कामभोगापारणपरिगृहीता आगत्य च साधकं कण्ठे परिप्वजते । ततःप्रभृति इष्टभार्यव मनुवर्तते । आगता च कामयितव्या रात्री परिचर्य मातेऽन्तर्षीया । शय्यायां मुक्ताहारं त्यज्य मुवर्णसहस्र- मूल्यं दिन दिने परित्यज्य गच्छति च । सर्व निरवशेष व्ययीकर्त- व्यम् । यदि किञ्चित् स्थापयति भूयो न भवति । न कस्यचित् क- थितव्यम् । यदि कथयति भूयो नागच्छति । अनर्थ वा कुरुते । मा- रणान्तं परमगुह्यका ह्यत परमगोप्या न द्वितीयसत्त्वमारोचनं क्षमन्ते । मातापितमुह स्वामिवान्धवानामपि नारोचयितव्यम् । अन्तशः पशु- स्यापि नियागतानां प्राणिनां नारोपयितव्यम् । परम,गुह्यमेतत् । सर्व- गुह्यकानां सवयक्षिणीनां च एष एव विधाना । सिद्धा अपि असि- द्धा भवन्ति । यद्यारोचयते । अन्यत्रीमैथुनाभिगमनं च भार्याया च वर्जयेत् दा॥ मना ज्ञाया मन्त्रः ॐ मनोहरे मदोन्मादकरि विचित्ररू- पिणि मैथनाप्रेये स्वाहा । अस्यामुपचारः - उद्यानवाटिकायां अ- शोकक्षस्याधस्तान् सविभक्तां कुटिं कारयित्वा अगुप्ततरां कृतकवा- टार्गलप्राकारोछूिनां शुचिना लक्षपेकं जपेत् । ततः कर्ममारभेत् । म- हावसां सहगृह्य श्मशानवोटकेन वर्ति कृत्वा द्वारं पिधयित्वा प्रदीप पज्वालयेत् । सदशं च वक्ष केशापमवं परिदार स्थापयेत् । मत्या ·. : द्विपञ्चाशः पटलविसरः । ५७१ रात्री सा ननिकागत्य तं वस्त्रं निवास्य प्रविशने मानुषखीरूपिणी भूत्वा । ततः साधकः तेन मार्ध रमते यावत् प्रदीपं चलते । नि- वृते प्रदीपेऽन्तीयते ! तस्मि बने सुवर्णमेकं वद्या वस्त्रं परित्यज्य. शय्यायामपक्रमति । अथ साधकस्ता हस्ते गृह्णाति । अइलेयि- कैकावमुच्यावक्रमते । अथ कण्ठा दिव्यमुक्ताहारां अथ वाहात् कटकं कव्यां मेखलां पद्भयां नूपुरं शीर्षे मणिं एवमन्यतरान्यतरं- दिव्यमाभरणमेकं यत्र यत्र गृह्यते तत्र तत्रानुभयच्छति । अव- ध्यां गच्छति चागच्छति च । एवं प्रत्यहं निरवशेष व्ययीकर्तव्यम् । एवं यावद्भिर्मासैः मन्त्रापयति नदा मन्त्रयितव्यम् । भार्या भवति । नित्यस्था रसायनं प्रयच्छनि यं पीत्वा दीर्घकालं जीवति । मनसा ध्यात्वा खदिरकीलकं भूमौ निखान येत् । दिव्यं विमानमुपपद्यते । उद्धृतेऽन्तर्षीयते । अस्याया मन्त्रः द्वितीयमस्ति । ॐ महानग्नि न. ग्निजे स्वाहा नेनैव दीप प्रज्वालय अनेन मनेणाष्टशताभिमन्त्रितं क. वा कारयेत् । नियतमागच्छति । कीलकं चाभिमन्य निखान- येत् । उद्धृत दीपे निने चान्नानं कोलकं मानुषं वसाकलिं च मो yो गवलमाहिपशृङ्ग वा श्मशान चैलवनिना वाढव्यम् । देशान्तरे । यत्रेष्ठं तत्र ददाति । स्वयं वा कगनि । न च मन्त्रा दानव्या । अथ ददाति छिन्नविद्या भवति । यस्य ददाति तस्यैव नन् सम्पद्यते । यत्र वाभिरुचिनं यत्र वा स्थान गुम्ने कगनि । एपा मिद्धिः आवर्य नापगच्छति । अन्यां वा रमापगने । किन्तु त: मार्थ न मन्त्रयति । अन्यत्रीदर्शनाभिरुचितं मनमेप्सिनं तदानुरूपी तम्यापमहक्रमना ह्य- पूर्वस्व साधकवशादिति ॥ सुरमुन्दयाया मन्त्रः * मुरमुन्दरि! म्वाहा । अस्यामुप- खदिरकाष्टैरग्नि प्रज्वाल्य घृताहुनीनां अष्टमहखं जुहुयात् । त्रिसन्ध्यं मासमेकं भुक्रपूर्णमाम्यां कुशविण्डकोपविष्टः शुचिना शुची देशे मचं तावज्जपेद्रहमि यावदर्धरात्र नियनमागच्छति । नतो माता भगिनी भार्या यथैव पूर्व तत् सर्व करोनि मर्व च विस्तरतो वक्त- न्यम्॥

·मजुधीमूलकल्ये
इत्येताः सप्त यक्षिण्यः वज्रपाणिसमाज्ञया ।
पर्यटन्ति महीं कृत्स्नां त्रैलोक्यं च सुरासुरम् ।।
विचरुः कृपालुभ्यो मानां मैथुनप्रियाः।
केऽपि दार्यास्तथा बाला मूढाश्चापरयक्षिका ॥
पर्यटन्ति तथा रात्रौ सिंहकाम्यपरा हिता ।
बालानां जीवनाशाय लोलुपा मांसभोजिका ॥
तथा रुधिरगन्धेन जम्बूद्वीपं हि मागताः ।
प्राणापरोधिका यक्षी नित्यं सा शोणितमिया ।।
पर्यटन्ति गृहां सर्वा आरक्षामृतकसूतकाम् ।
तेपा निग्रहमित्युक्तः समयोऽयं सम्प्रकाशितः ॥
यथा सङ्ग्रहरागं च निवन्ध्यं चेह बालिशाम् ।
तथा सर्वमिदं प्रोक्तं सत्त्वानां हितकारणात् ॥
मैथुनार्थी यथा मन्त्री रागान्धो मूढचेतसः ।
मवैराकष्य भुञ्जीत यक्षी वा अथ राक्षसी ।
नागी च मथ गन्धर्वी दैत्ययोपिमय किन्नरीम् ।
पातालभवनं रम्य असुराणां पुरोत्तमम् ।।
पविशेत् तत्र मवज्ञः यत्र स्त्रीणामसायकम् ।
तत्र गत्वा वसेत् कल्पं मन्त्रज्ञो मन्त्रजापिनः ।।
मैत्रेयो नाम सम्बुद्धः यदा बुद्धो भविष्यति ।
तदासा श्रीप्यति सद्धर्म श्रुत्वा मुक्तो भविष्यति ॥
मुरकन्यासुरीं चैव विद्याधरवराङ्गनाम् ।
मौराकृप्य भुञ्जीव दिव्यसौख्यरतिं तदा ।।
जम्बूद्वीपगतो मन्त्री तत्रैवानयते सदा ।
शुचिस्थाने तदा गुप्ते शौचाचाररतः सदा ॥
मूढानामुत्तमा सिद्धिः कदाचित् तेन जायते ।
चिन्मत्रमशुचिस्थानं सदा दुर्गन्धिपूतिकम् ॥

·द्विपञ्चाशः पटलविसरः ।
व्याधिदुःख तथा शोक मरणान्तं दुःखभाजनम् ।
वियोगं रतिसम्पृक्तं न स्पृशेन्मानुपीं खियाम् ॥
अनित्यदुःख तथा शून्यरिक्तस्तुच्छमशाश्वतम् ।
वालमुल्लापनं चापि सङ्कल्पजनितोद्भवेत् ॥
न गच्छेत् कामतो मन्त्री सर्वकामामनादिनाम् ।
तेषां विरतिमित्युक्तो विमुक्तिः तेषु सिद्धिताम् ।।
सिध्यन्ते तस्य मन्त्राव पे विरक्ता तु कामतः ।
विन्मूत्ररुधिरासिक्तां + + +चैव पूजिताम् ।।
जरामृत्युमुशोकां च न स्पृशेन्मानुपी तनुम् ।
न भेजेन्मथुनं तत्र मोहान्धा रागचेतसाम् ।।
न सिदिलभ्यने मन्त्रां तेषु सेवी सदाशुची।
मन्त्रज्ञो मन्त्रजापी च सप्रज्ञोऽथ जिनेन्द्रियः ।।
शौचाचारतो धीरः मर्वमन्त्रोऽपि हि सदा।
पोधा समोदा च अजिता चापि जया मदा॥
श्यामावर्त तथा यक्षी इत्येता यतिमहर्द्विका ।
ॐ पद्माचे स्वाहा ॥
गडाकूल समुद्रनटे वा उद्यानपुष्पवाटिकायां
मध्ये उहयं कृत्वा शुचितरं प्रान्मना च शुचिर्भून्वा शिलापट्टकाकार
मृण्पये कृत्वा तत्रैव रात्री द्वारं पिधयित्वा मर्वकाम भोग्याधुपकरणा-
न्युपहत्य तत्रैवात्मसमीपे यक्षिण्यां शय्यां कल्पयेत् । ननो विधा दश
सहस्राणि जपेत् । एवं यावन्मासाभ्यन्तरेण नियतमागछतीति ।
आगता च कामोपभोग्या भवति भार्या । दिव्यं च मुक्ताहारं शय्या
परित्यज्य प्रभाते गच्छति । एवं यावद् दिनदिने पदभिर्मासैः नि-
'त्यस्या भवति । तन्मुक्ताहारं न ग्रहेनव्यम् । यदि. गृहाति तन्मात्र
एवमुपपद्यते । दीनारलक्षमूल्यं तन हार मणिरत्नोपशोभिन पदाभिर्मा-
सैरतिक्रान्तः नित्यस्था भवति भार्या सर्वकामदा। यथा रूपमाभिलपिनं
पोचाया मन्त्रः
अस्याः कल्प:
-

·५७४ जयाय मन्त्रः अस्याः कल्पः मञ्जुश्रीमूलकल्पे तथा रूपं कृत्वा उपतिष्ठते । यथाभिरुचितमात्मानमाभिनिर्मिनोति । साधकस्येच्छया सर्वेषां यक्षीणामयं विधानः यथा निर्दिष्टानां अत्र अन्यत्र ॥ -ॐ जये! सुजये ! जापयति सर्वकार्याणि कुरु म स्वाहा। कनकामा चित्राङ्गी नीलकुञ्चितमूर्धना। मर्वाङ्गशोभना देवी भोम्य च सुभगा शुभा ॥ प्रियंवदा प्रमदाश्रेष्ठा सुरूपा चारुदर्शना । प्रशस्ताकाररुः शुक्रः सर्वलोकसुपूजिता ॥ इपिदक्तेन वस्त्रण जयां तामभिनिर्दिशेत् । आदो लक्षमकं जपेत् । पूर्वसेवा कृता भव- ति । तना महारण्यं प्रविश्य फलाहारः नावज्जपद्यावत् स्वरूपेणो- पतिष्ठने । आगता च ब्रवीति - .. 'किं करोमी ति । यदि माता भव- ति । मातृवत् सर्वाशां परिपूरयते । राज्यं ददानि । महाधनपति करो ति । दीर्घायुष्कतामधितिष्ठते । अथ भगिनी यथप्सितं स्त्रीमानयति याजनसहस्रस्थितामपि । दीनारलक्ष दिने दिने ददाति । स च व्य- यीकर्तव्यः । अथ भार्या भवति स्वभवनं नयते दिव्यविमानाभि- रूढो तया साध रमते । दीर्घकालं त्रिंशद् वर्षसहस्राणि यथेष्टं वि- चरते । महायक्षप्रतिरूपो भवति ।। प्रमोदाया मन्त्रः -ॐ ठीः । हीः महानग्नि हूं फट् स्वाहा । अस्याः कल्पः --- अर्धरात्रे अपरिमाणो जापः कर्तव्यः । भूयो निद्रां गच्छन् । मामाभ्यन्तरेण नियतमागच्छति । भार्या भवनि स- र्वकामदा । दिनेदिने पञ्चविंशति दीनारामनुप्रयच्छति । आत्मना च सोशं दीर्घकालं च जीवापयति ।। एवमपरिमाणानि यक्षिणी शतसहस्राणि भवन्ति । एवं पिशा- चाः पिशाचमहर्दिकाः नागकन्याः अमुरकन्याः अप्सरा सुरयोषिद् दैत्यकन्या । एवं विद्याधरीणां सर्वेषां सर्वतः मानुषीणाममानु- ·द्विपशाशः पटलविसरः। पीणां च मन्त्राणि भवन्ति । असङ्खयेयानि तथैव. यक्षाणां देवानां नागानां ऋषीणां गन्धर्वाणां असुगणां प्रेताना राक्षसानां च महान- मणः महेश्वरस्य महाविष्णोः मातराणां ऐन्द्राणि चामुाण्डिवागाहममु- खानां मन्त्राणि भवन्ति पृथकपृथक् सर्वे च समये आकृष्टाः इह कोपरा- जेन यमान्तकेन आनीता ग्रस्ता समये स्थापिना मजुघोषस्योपना- मिता अनुपरिवारा अनुपूर्वस्थिता परिचारिका सर्वेषां संक्षेपतः यत्र प्रतिमा स्वयं वा प्रतिकृति कृत्वा क्रोधराजानं यमान्तकं तावज्जपेद्या- वत् प्रतिविम्ब प्रकम्प्य प्रचलने प्रस्विद्यति वा । अयं स्वरूपेणाग- च्छन्ते । यदुच्यते तत् सर्व सम्पादयन्ते । एवं यापि ताः चतुःकुमार्यः महायक्षिण्यः भ्रातुः तुम्मुरुसमेता दिव्यरूपिण्यः अम्बुराशिसमाश्रिताः नौयानममारूदाः सर्वलो(क)मु- पूजिता सत्त्वानुग्रहकारिकाः नेपामप्येष एव विधिः । यदुत पटभित्तिफलके समाकीर्णो लिखितापि वा। नौयानसमारूढा भ्रातुर्येष्ठानुनेयिका ।। अम्बुधे अन्तर्गता कन्या चतुरेवसमानुगा । तेषां प्रच्छन्नतः स्थाप्य क्रोधं जाप्य समारभेत् ॥ चलः कम्पः तथा स्वेदः जायनेषु च सर्वतः । ततः मिद्धा इति ज्ञात्वा मन्त्रजापी जपं त्यजेन ।। म्वरूपेणेव गत्यन्त कथयन्ति शुभाशुभम् । सर्वथा साधका ते वे भवन्ते हसनापिने ॥ सर्व कुर्वन्ति आजप्ताः क्रोधमाकटमूञ्छिनाः । मोमायग्रहवर्नित्यं ऋषिभिः गक्षमैस्तथा ।। पिशाचैगरुडश्चापि मुपूजिता ते महर्द्धिकाः । महेश्वराधस्तथाभूनैः पूजिता ते महर्टिकाः ॥ एतैश्च भापिता कल्पा मन्त्रतन्त्राः सविस्तराः । ते तमर्व प्रयोक्तच्या माल्पा कल्पविम्नगः ॥ सर्वे ते क्रोधगजम्य वशं तिष्ठन्य यत्नतः । यावन्ति कंचिन्मन्त्रा वै पच्युप्या कमलोद्भवाः ।।

·मजुश्रीमूलकल्पे
सर्वे ते क्रोधराजस्य नियुक्ता ते प्रकाशिता ।
आर्या ये च मन्त्रा वै विशिष्टा सर्वतोगताः ॥
उत्कृष्टाः प्रवरा अग्राः भाषिता जिनवरैस्तथा ।
तथा मन्त्रधरे मन्त्रा मया चैव प्रभाषिता ॥
ये चान्ये मन्त्रमुग्यास्तु कुलेष्वेव हि पश्चस् ।
भाषिता जिनपुत्रैस्तु लौकिकाश्चापि महद्धिका ।।
सर्वास्तां समाकृप्य क्रोधराजो महर्द्धिकः ।
सर्वेषां मत्रतन्त्रास्त्रनिबद्धास्ते इह शासने ॥
यो येषां विधिराख्यातः तेनैवायं नियोजितः ।
क्रोधराजा यमान्तम्तु उत्कृष्टः सर्वकर्मिकः ।।
नागं च भृकुटी चैव तथा पण्डरवासिनीम् ।
महावता तथा विद्यां मामक्यां कुलिशोद्भवाम् ।।
उष्णीपप्रभां सर्वलाचनां चैव देवताम् ।
मा तथागति विद्यां मञ्जुघोषं च धीमतम् ।।
महास्थामं ममन्तं च तथा पावरं प्रभुम् ।
ययापि लोके यक्षेशं बोधिसत्त्वं महर्द्धिकम् ।।
यदुक्तं जिनपुत्रं तु सर्वाङ्गं लोकविश्रुतम् ।
वनसेनं मुपेणं च मत्सुतां चापि धीमताम् ।।
मया ये भापिता मन्त्रा नावां कारयेज्जपी।
नं सर्वो पूजयनित्यं अलङ्घधास्तेषु भाषिता ।।
न जपी योजयेत् तत्र क्रोधराजं सुपूजितम् ।
विद्याच्लेदं न कुर्वीत तेषु मन्त्रेषु सर्वदा ॥
मश्चैिव यथा कर्मा लौकिका मन्त्रदेवताम् ।
उमाशङ्करबमाधां हरिं चापि सुपूजितम् ॥
यथा नन्त्रेषु मन्त्राणां सर्वेष्वेव तथा कृता ।
सर्व च सर्वतो मन्त्रां सर्व चैव समारभेत् ॥

·द्विपञ्चाशः पटलविसरः। सर्वमन्त्रप्रवृत्तिस्तु दृश्यते क्रोधसम्भवा । एष मन्त्रो महाकोषः यमान्तो नाम नामतः ।। आकृष्य घातयेत् क्षिप्रं यमस्यापि महात्मने । वैवस्वतं कृतान्तं वै शक्रश्चापि महात्मनः ।। आकृष्टा वसिता घोरा दुर्दान्तदमको प्रभुः । एष मन्त्रो महामन्त्रः कथितो मजुभाणिना ।। सर्वकर्मकरः करः सर्वमन्त्रमसाधकः । इत्येवमुक्त्वा ततः श्रीमां वज्रपाणिर्महद्धिकः ।। प्रणम्य बुद्धं महावीरं शाक्यसिंहं नरोत्तमम् । मन्त्रं च काश्रितो वज्री मन्त्रं भाष महर्द्धिकम् ।। शृण्वन्तु सर्वे सत्त्वा वै सर्वभूतगणाः शुभाः। सर्वमैत्रगणाध्यक्षा भापेऽहं मन्त्रमुत्तमम् ॥ भाषितं वोधिसत्वेन पञ्जुघोपेण धीमता । दुर्दान्तदमकं घोरं सर्वदुएनिवारणम् ॥ विनेयार्थ तु मत्त्वानां वोधिमत्त्वेन भाषितम् । अहं च भाषहे ह्यत्र पर्षन्मध्ये मुदाम्णम् ।। नमः समन्तयुद्धानां अभावस्वभावसमुद्गतानाम् । नमः प्रत्येक पुद्धार्यश्रावकाणां नमो बोधिसत्त्वानां दशभूमिप्रतिष्ठिनेश्वराणां बा- धिसत्त्वानां महासत्वानाम् । तद्यथा--- ॐ ख ख खाहि ग्वाहि दुष्ट- सत्वदमक असिमुसलपाशपरशुहम्त चतुर्भुज चतुर्मुग्व पटचरण गच्छ गच्छ महाविनघातक विकृतानन सर्वभूतभयङ्कर अट्टहासनादिन व्याघ्रचर्मनिवसन कुरु कुरु सर्वकर्मा च्छिन्द छिन्द मर्वयवां भा- फर्षाकर्षय सर्वभूतां निर्मथ निर्मथ सर्वदुष्टां प्रवंशय प्रवेशय मण्डल- मध्ये वैवस्वतजीवितान्तकर कुरु कुरु मम कार्य दह दह पच पच मा विलम्ब मा विलम्ब समयमनुस्मर हूं हूं फट फट् स्फोटय स्फोटय सर्वाशापारिपूरक हे भगवं किं चिरायमि मम मार्थ साधय स्वाहा ।

·५७८ मञ्जुश्रीमूलकल्ये एष सः मार्षाः सर्वदेवगणाः यमान्तको नाम क्रोधराजा यमराजानमप्यानयति घातयति शोषयति पाचयति दमयति । एवं सर्वमन्त्रां सर्वदेवां किं पुनर्मानुषं प्रति दुःखितम् । दशभूमिप्रतिष्ठि- तामपि बोधिसत्वानानयति । किं पुनलौकिकां मनाम् । एवमपरि- मितबलपराक्रमोऽयं क्रोधराजा । एवं सर्वमत्रतत्रभाषितेष्वपि सर्व- कर्माणि कुरुते । सर्वमत्राणां यथा यथा प्रयुज्यते तथा तथा करोति । पठितसिद्ध एप क्रोधराजा यमान्तको नाम परिसमाप्त इति ॥ आर्यमन्जुश्रीमूलकल्पाद् बोधिसत्त्वपिटकावतंसका- न्महायानवैपुल्यसूत्रात् पञ्चाशतिमः यमा- न्तकक्रोधराजासर्वविधिनियमः तृतीयः पटलविसरः परिसमाप्त इति ।। नमो बदाय । समाप्तं च यमान्तकम्य क्रोधराजस्य कल्पमिति ॥

·अथ त्रिपञ्चाशः पटलविसरः । अथ खलु भगवा शाक्यमुनिः तस्मात् समाधेर्युत्थाय महा- सागरोपमायां पर्षन्मण्डलं धर्म देशयमानः सर्वसत्त्वानां सर्वभूतगणा- नामग्रतः सनिषण्णाः तत्र वज्रपाणिप्रमुखानामनेकवोधिसत्त्वसङ्खधेय- सहस्रां शारिपुत्रप्रमुखां अनेकास याईत्सहसां वैश्रवणप्रमुखां अस- बधेयार्चचातुर्महाराजिकदेवपुत्रां शक्रप्रमुखां वायविंशो असहयेयदे- वपुत्रां मुयामसन्तुषितनिर्माणरतिपरनिमितवशवर्तिब्रह्मकायिकवानपु- रोहितमहाब्रह्मपरीताभाप्रमाणाभास्वरैर्यावत् पुण्यप्रमवा बृहत्फला वृहातपाकनिष्ठा देवानामन्त्रयते स्म । शृण्वन्तु भवन्तो देवसद्धाः! सर्व- पोधिसत्त्वार्यश्रावकाः! अनित्याः सर्वसंम्कारा उत्पादव्ययर्मिणः । उत्पद्य हि निरुद्धयन्ते नेपां व्यपशमः मुखम् ॥ अविद्यापभावाः सर्वे रत्पद्यन्ते सहेतुकाः । सहेतुं दुःखमूलं तु स्कन्धा शुक्ताः समोदयाः ।। तेषां निराधिनी विद्या मुखहेतु मुक्रियाम् । दुःखप्रहाणमित्युक्तं संक्षेपण निवारणा ॥ तदेव त्रिविधं यानं निर्दिष्टं च मया इह । अनित्यदुःखमानात्मानो क्षणिकं सर्व संस्कनम् ।। शून्यं सदा सर्वदा म निर्दिष्टं भवबन्धनम् । तद्विरागा त्रिधा यान्ति ये सन्वा गोत्रनिमता ।। गोधिसत्त्वाम्नदा बुद्धा प्रत्यको बार्शिनश्रिनाम् । तथा परेशहरहन्नो वीनरागा महर्दिका ॥ श्रावकी बोधिनिमत्य विधा शान्तिगता हि ते । एप धर्मो समासेन निर्दिष्टो मे शुभाशुभम् ।। अशुभं वर्जयेन्नित्यं मर्वदा शुभपाचरन् । अहिंमां सर्वभूतानां यथा धर्मा प्रकाशितः ।। एक एव भवेन्मार्ग धर्माणां गनिपञ्चके । अनावश्च यो धर्मो भूतकोटिसमानः ।।

·५८०
मन्जुश्रीमूलकल्ये
स एप कथितो मार्गः आदिबुदैः पुरातनैः ।
मयापि कथितं सर्व शान्तनिर्वाणगामिनम् ।।
धर्मकोटि समासृत्य भूतकोटिं तु लभ्यते ।
अकोटी सर्वधर्माणां भूतकोटिमुदाहृता ।।
एप धर्मः समासेन द्विविधैव प्रकाशितम् ।
शृण्वन्तु सर्वे देवा वै बोधिसत्त्वा महर्द्धिकाः ।।
अर्हन्तः श्रावका मह्यं निर्वाणं मे यदा भुवि ।
अभूत् सालवने मध्ये हिमवत्कुक्षिसम्भवे ॥
नद्यां हिरण्यवत्यायां मल्लानामुपवर्तते ।
यमकशालकवने मध्ये निर्वाणं मे भविष्यति ।।
यावत् संज्ञी तथा नगरे चैत्ये मकुटवर्धने ।
नदीतीरे सदा रम्ये निर्वाणं मे तदा भुवि ।।
सर्वे वै बोधिसत्त्वास्तु श्रावकाश्च महर्द्धिकाः ।
देवा नागा तथा यक्षा लोकपाला महर्द्धिका ।।
शक्रब्रह्मसुयामाश्च अकनिष्ठाद्यास्तथा परे ।
सर्वेषां सनिपाता वै तस्मि स्थाने भविष्यति ।।
यमकशालकवने तत्र मल्लानामुपदर्तते ।
गङ्गायामुत्तरे तीरे महानद्यास्तथा परे ।
हिमाद्रेर्दक्षिणे भागे अभूत् सालवने वने ।
अपश्चिमे मे तथा शय्या तस्मि स्थाने भविष्यति ।।
नद्या तीरे तथा रम्ये हिरण्याख्ये शुभे तटे ।
सर्वदेवसङ्कायां सन्निपातो भविष्यति ॥
मनुजैः नृपवरैः सर्वे मनुष्यामनुष्यसम्भवैः ।
सर्वभूतैस्तथा मत्य बालिशाबालिशैस्तदा ।।
महोत्सवमहोत्साहं तस्मि स्थाने समागमम् ।
कतमन्त्रमहं दिव्यं मच्छरीरे तु सामिषे ।।

·त्रिपन्चाशः पटलविसरः ।
५८१
.
निरामिषं तु तदा स्थाप्य शान्तिमाप्नोति नितिम् ।
धर्मकोटिं परित्यज्य भूतकोटिं तु संविशेत् ॥
अपश्चिमा मे तथा जातिः नगरे कपिलवास्तुके ।
शाक्यानां च कुले मुख्ये जातोऽहं भवचारके ।
ततोऽहं त्यज्य दुःखात्म्यं निर्यातोऽहं गृहात्तथा ।
बहुतीर्था तथा सेव्य न च प्राप्तो मृतः पुनः ।।
दुःकरं च मया चीणं कायं सन्ताप्य तश्चैनम् ।
पडाब्दमुषितः भ्रष्टदेहं वापि विशुष्कतः ।।
न च किश्चिन्मया लब्धं येन ज्ञानमवातम् ।
ततोत्थाय मया तत्र आहारं कुथ शुभोदनम् ॥
देवतामूचितं मार्ग गतोऽहं नत्र भूनलम् ।
नद्या नरञ्जनातीरे' वृक्षराजे मुशोभने ।
नानापुष्पसमाकर्णि नथेरण्यऽथ भृतले ।
महावनफलोपेते नानाक्षममुद्भवे ॥
महानदी परिवेष्टयान्ते नरमूले ततो द्यहम् ।
यो स्वकं दृष्टमात्रं तु भूभागं धृतिमलभे ॥
तथैवाहं तं तरं दृष्ट्वा पर्णशाखापशोभितम् ।
महावृक्षं महाच्छायं मूलगूढोपशोभितम् ।।
अश्वत्थेऽश्वत्थतां गच्छेन तरुमले निपद्य वै ।
धृति तत्राभिविन्दामि ध्यानं चापि समाधिकम् ।।
प्राप्तं तत्र अनाशां वै राज्यन्ते जानिरन्तकम् ।
मारेण बहुधा विना अनेकाकारमुयोजिताः ॥
भनसैन्यपरावृत्य गतोऽसौ स्वभवनं पुनः ।
तदर्थे मनतवा वै भापिता बहुधा पुनः ।।
अनेकाकारमयोगाश्च ध्याना ज्ञानाश्च भाषिताः।
त्रिधा यानं पुनस्तत्र चरिनं सर्वसेवितम् ।।

·५८२
मम्जुश्रीमूलकल्पे
प्रतिपक्षा हि दोपाणां त्रिधा चैव प्रकाशितः।
ततोत्थाय पुनर्गत्वा बुरुबिल्वां शुभोदकाम् ॥
स्नात्वाम्भसे तत्र ऋषि प्रव्रज्य सशिष्यकाम् ।
सत्त्वार्थ बहुधा कृत्वा प्रक्रान्तोऽहं ततः पुनः ।।
पुनः काशिपुरीरम्यां अनुपूर्व्या समाविशेत् ।
तत्र स्थाने तु गत्वा वै परा बुद्धा महर्द्धिकाः॥
नत्राहं स्थितो देशे जने काशिजने स्वयम् ।
प्रवर्त्य चक्रं माधHशान्ति निर्वाणकारकम् ॥
ससुरासुरलोकानां गतिं पश्चामुनिसृताम् ।
सर्वभूतमुखार्थाय तत्र धर्म प्रकाशितः ।।
आदिबुदैः पुरा तत्र धर्मचक्र प्रवर्तितम् ।
मयापि दिशि तत्र धर्मचको अनुत्तरः ॥
भवमुक्तिमुखार्थाय सत्त्वदोषनिवारणा ।
प्रवर्त्य चक्रं ब्राह्मां वै क्षेमं शान्तपरायणम् ॥
भवमार्गविनाशार्थ चतुःसत्यसमाधिनम् ।
आर्याप्टाङ्गिक मार्ग चतुाह्मविभूषितम् ।।
सप्रतीत्य समुत्पादं द्वादशाकारकारितम् ।
अविद्यानिरोधमंयुक्तं विद्यामुत्पादनेमिनम् ।।
भ्रामिना कोटितत्थ्यं वै भूतकोटिसुकोटिजम् ।
अनुलोमविलोमाभ्यां गतिमाहात्मनेमिजम् ।।
सम्प्रदेशशिवं चक्र बहुसत्त्वा विमोक्ष च ।
विमुच्य काशिपुरी रम्यां श्रावस्त्याहं तदा गमे ।
तीथिकानां तथा वा प्रातिहाविकुर्वतैः ।
शङ्कश्ये तथा कृत्वा ऋदिर्जनपदे तदा ॥
बहुतीर्यायतनां स्थानां सम्प्रतोष्य तदा पुनः ।
अमिभाण्ड़े जने कृत्वा देवावतरणं शुभम् ।।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः।
५८३
प्रायविशेषु देवेषु शक्रसंयोज्य धर्मनाम् ।
अकनिष्ठाद्या तथा देवां ब्रह्मादीशपुरन्दराम् ।।
सवैश्रवणयक्षेन्द्रां चतुर्महाराजकायिकां सदा ।
मत्ताकरोपमाणाश्च त्रिवीणां मालधारिणाम् ॥
देवा यणगणां सर्वा भौमां दिव्यान्तरीक्षकाम् ।
आर्या यथगणाध्यक्षा सचिव मुरासुराम् ।।
कृत्वा धर्मफल युक्तां निर्वाणानुगसत्रिवाम् ।
श्रेयसैव तदा योज्या बहुप्राणामचित्तकाम् ।।
असङ्ख्या गणना नेपां संसारान्तादनन्तकाम् ।
महासाहम्रलोकानां धात्वाध्यामचित्तकाम् ।।
बहु सर्व मदा सन्ये भूतार्थे मन्त्रियोज्य वै ।
इहाहमागतस्तत्र शुद्धावासोपरि स्थितः ।।
प्रवर्त्य मन्त्रसद्धर्मविधायानममानुगम् ।
सत्त्वानां विनयमागम्य कल्पगमिदं पुनः ॥
प्रकाश्ये बहुगा लोक मञ्जयोपस्य दत्तवा ।
निहते तु मया लोके शून्यीभूते महीनले ।
मज़ुश्रियोऽय सचानां बुद्धकृत्यं करिष्यति ।
आरक्षणार्थ सद्धमा जिनेन्द्राणां परिनिवना ॥
सतता रक्षणा नित्यं मजुघोपो भविष्यति ।
मन्त्रप्रभावनार्थ तु कथितं कल्पविस्तरम् ।।
तस्मि काले युगान्ते वै महाघोरे मुदामणे ।
नराधिपा महाकरा परस्पर वधे रताः ॥
पापकर्मा दुरावारा अल्पभोगा तदा युगे ।
भविष्यन्ति न सन्दही वम्मि काले युगाघमे ।।
ममागम्य च पूजार्थ अभून सालवने वने।
नदीहिरण्यावतीतीरे चैत्ये मकुटबन्धने ।

·मन्जुश्रीमूलकल्पे
परिनिवृते शयानं मे शान्तधातुसमामृते ।
चितामरोपिते देहे सम्भोगे भोगवर्जिते ॥
दृष्ट्वेव तत् पुरा कर्म मामेवाद्भुतचेष्टितम् ।
मयैव विनयतागम्ये बुद्धवैनेयचेष्टिते ॥
चरितं तं शुभं चित्रं स्मृत्वा सर्वे नराधिपाः।
सर्वे पूजां करिष्यन्ति सदेवासुरमानुपाः ।।
समागत्यथ भूपालाः सर्वे पूजामहोत्सवाम् ।
करिष्यन्ति न सन्देहः तस्मि काले ममान्तिके ।।
चितामारोपिते देहे सामिषे गुणमुद्भवे ।
अशुभान्ते शुभे चैव सर्वे पुण्यविवर्जिते ।।
भूतकोट्योऽथ शून्यास्ते पञ्चस्कन्धसमोदये ।
बहुसत्त्वा तु तं दृष्ट्वा महापुण्यार्थे तु योनिता ॥
महाश्रावका महात्मानः वीनगगा महर्द्धिका ।
बोधिसत्त्वास्तु सर्वे वै दशभूमिममाता ।।
परिवार्य स्थिता सर्वे सर्वे चैवानुकम्पका ।
सर्वे वै देवसङ्गास्तु आर्या सपृथग्जना ।।
सर्वे चैत महापुण्यं स्थानं चैकत्र माश्रितम् ।
चित्तप्रसाद प्रतिलेभेऽनित्यदुःखार्थमाश्रयम् ।।
सर्वे भूतगणा तस्थुः चैत्यान्तेऽपि समीपतः ।
पूजां च महती चक्रे चुचुक्रोश रुरोदनम् ।।
मुमुचुः साश्रुविन्दनि सवाष्पाणि करुणरिताम् ।
एवं च क्रोशिरे सर्वे अनित्यं दुःखशून्यताम् ।।
धर्म दिदेशितवा बुद्धः साम्प्रतेऽथ महीतले ।
सैवाद्य मुनिवराः श्रेष्ठः सप्तमो ऋषिपुङ्गवः ॥
शाक्यजः सर्वसत्त्वाग्र्यो दर्शनं तस्य अपश्चिमम् ।
स एष भगवां शेते अनित्यदुःखाभिमाषिणः ।।

·विपाशा पटलविसरः।
शून्यपरमार्थमाख्यायी आदिशान्तार्थभाषिणः ।
किमर्थ देवसङ्घा भो न प्रबोधयत तं प्रभुम् ।।
आगता इह सर्वे वै बुद्धपुत्रा महार्द्धका ।
धर्मार्थिका महावीरा श्रावकाश्च महर्द्धिका ॥
सर्वे वै दुःखिता सत्वा मानुषाश्च सुरासुराः ।
समयो वर्तते पत्र धर्मचक्रानुवर्तने ।
उत्थात भगवां क्षिप्रं बुद्धवलानुवर्तनेः ।
महासागरे चले बोलक्या मुनितद्गतैः ॥
न चावमन्यां बहुं सत्त्वां चिरकालं समोभिजे ।
ध्यानं विमोक्ष संसस्तु शान्तनिर्वाणमार्गे ॥
निषप्तुं वा भूतनी मुनिः ।
एवम्प्रकारं द्य नेकां बहुप्रलापां प्रलपवंचरे ॥
तृष्णाम्भूनाथ सर्वे वै देवसया महर्द्धिका ।
आक्रन्दमतुलं कृत्वा समणामा नतस्थिरे ।।
चुक्चु विरः मुत्कोश्य साश्रुकण्ठा सगद्दा
सशोकाचित्तमनसो ब्रह्माद्याः समुगमुराः ॥
मनुजा नराधिपाः सर्वे निषण्णास्तत्र महीतले ।
अपरः शाक्यनो मुक्तः वीतरागा महर्दिकः ।।
ज्ञानिनो देवदेवस्य बुद्धस्यैव महात्मने ।
अनिरुद्धा नामनो भिक्षुः अनुजोऽसा मनुजः शुभः ।।
मुमुक्ष्म निपुणा व्यक्तः गीतनातिविशारदः ।
परिवारितो रहमुख्यस्तु अनश्चापि नराधिपः ।।
स भापे मधुरां वाचां निश्वयन्तः मुचेरिताम् ।
करुणाईचेतसां क्षिप्तां मल्लानां सनराधिपाम् ।।
मा तावन्मापो पत्र चितावग्नि प्रदायथ ।
यावद् भगवतः पुत्रः अग्रतो धर्मतोद्भवः ।।

·५८६
मन्जुश्रीमूलकल्पे
महाकाश्यपनामेन श्रावकोऽसौ महर्द्धिकः ।
महामुने ह्यग्रीजातब्राह्मणोऽसौ निरामिषः ॥
मगधानां जने जातः पर्वते तत्र समाहितः ।
तिष्ठते ग्रहपिप्पले नगरे राजगृहे वरे ।।
स एवागमनं क्षिप्रं करिप्यति न चान्यथा ।
या तत्र देवताभक्ता स चेहोल्का निवारयेत् ॥
मा तावचितिसन्दीपं करिष्यथ वृथा श्रमम् ।
यावत् सो महर्द्धिको ह्यग्रः श्रावको मुनिनौरसः ॥
प्रदक्षिणीकृत्य गुरचे युद्धबैलोक्यपूजिते ।
मृi प्रणम्य पादौ शास्तुनो लोकपूजितौ ॥
तदायं चितिदीपार्थ सर्वे तत्र करिप्यथ ।
आदीप्ता चैत्यभूताद् भविष्यति तदा इमा ॥
सर्वे मा वृथा कुर्व श्रमं केवल भो इह ।
एवमुक्तास्तु ते सर्वे अनिरुद्धेन धीमता ॥
निपणा सर्वमल्लास्तु मानुपास्ते सनराधिपाः ।
मानुपाणामुत्पन्नोऽहं मानुपैश्चापि वर्धितः ।।
भोगैबहुविधा चान्यैः कलाशिल्पशुमोदयः ।
मनुष्याणां वोधिलब्धा मे तरुमूले महीतले ॥
मनुष्याणां धर्मनिर्दिष्टः सर्वसत्त्वोपकारकम् ।
अत एव मनुष्याणां चिता दीपार्थयोजिता ॥
मनुष्योऽहं सर्वभूतानां अग्रवत्वं च समागतः ।
मनुष्यलोके च शान्ति मे परिनिर्वाणं तु कल्पितम् ॥
ये केचित् सर्वबुद्धा वै अतीतानागतवर्तिना ।
सर्वे वै मनुष्यलोकेऽस्मि मनुष्या देहमुद्भवा ।।
जातिबोधि तथा चक्रं साधर्म्य चरितुं शुभम् ।
शान्ति समाविशेत् सर्वे प्रत्येकामहनस्त्रिधा ।।
.

·'त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
मानुषीं तनुमानृत्य गता शान्तिमनुसराम् ।
उपकारं मया तेषु कृतं कल्पामचिन्तिकाम् ।।
आपश्चिमं मया शान्ते शीतीभूते निरोदये ।
स्थापिता धातवस्तत्र शून्यीभूते महीतले ।।
मनुष्याणां हितार्थाय पूनानुग्रहकाम्यया ।
ससुरामुरलोकानां ऋपियक्षगरुन्मनाम् ।।
राक्षसां प्रेतकश्माण्डां पिशाचां प्रेतमहर्टिकाम् ।
सर्वाश्चैव भूतानां मग्रहाचैव मानरान ।।
मांश्चैव तथा लोकां धावाचिन्याममयकाम् ।
सर्वपाणिभृतांश्चैव पूजनार्थाय धानवः ।।
स्थापिता ते नदा काले शयाभूते महीतले ।
केचि द्रव्यागनैः मत्यः देवरात्र चापरः॥
पातालवासिभिवान्यैः दानवेन्द्रमहर्दिकः ।
नागरानैस्तथा दैत्यैः पानवा में पृथक् पृथक ।।
अपहत्य हतार्था ये गुणवन्तोव्य महर्दिकाः ।
करिष्यन्ति नदा पूजां नीन्या स्वभवनं पुनः ।।
भविष्यन्ति न सन्देहः सर्ववृद्धा महर्दिकाः ।
उत्तमाधममध्यस्था विधा चिनप्रमादनः ।।
भविष्यन्ति ने विधा लोक वृद्धबहगरहदाना।
त्रिधा यानं नया लोक त्रिप्रकार ममादितम् ।।
महायानानुवर्णिनं मागं तत्कर्माननियता ।
भविष्यन्नि नदा लोक प्रत्येका बाधिनःश्रिताम् ।।
भावकाश्च परे नत्र वीनगगमहद्धिका ।
भविष्यन्ति नदा लोक त्रिधा गोत्रविभूषिता ।
महीपाला महाभागा महामाम्याथ चक्रिणाः ।
दिव्यां मानुपमम्पनीः अनुभूय चिरं नदा ॥

·५८८
मन्जुश्रीमूलकल्पे
कालमासाद्य अन्ते वै विधा शान्ति गता हि ते ।
आदिमद्भिः पुरा बुद्धः वर्तमानैर्धनागतैः ॥
सर्वेषां एप मार्गों वै यथायं सम्प्रकाशितः ।
तत्र निर्वाणभूमा वै निषण्णाः सर्वदेवता ।।
विभिन्नमनसाद्विग्नाः सहगद्गदभाषिणः ।
एवमाह तदा सर्व अहो कष्ट ह्यनित्यता ॥
बुद्धमहद्धिका लोके परिनिर्वाणामृनापि ते ।
एवमुक्तास्तु ते सर्व देवगना महर्द्धिका ॥
तृष्णाम्भूनाथ तस्थिरे ।
मागधानां जने श्रेष्ठ कुशाग्रपुरिवामिनाम् ।।
पर्वतं तत्समीपं तु वागई, नाम नामतः ।
तत्रासौ ध्यायने भिक्षुः गुहालीनोऽथ पैपले ॥
श्रावको मे मुतो अग्रः औरसा धर्मनाद्भवः ।
महाकाश्यपनामामा निषण्णा गुहवरे तदा ॥
पिण्डपानं तदा भुक्त्वा निषण्णश्चिन्तयेत् स्वयम् ।
राहुकालं मया युद्धा वन्दितोऽसौ महामुनिः ॥
साम्प्रनं गन्तुमिछामि स्वयम्भुवं तं नरोत्तमम् ।
कुत्र वा तिष्ठते भगवां शाक्यतो मुनिसत्तमः ।।
समन्वाहगति तत्रस्यः महाकाश्यपविप्रराट् ।
एवं समन्वाहतवां - चित्तनेव मुनिना मुनिम् ।।
दिव्येन चक्षुषा लोकं सर्वलोकांवावलोकयेत् ।
अकनिष्टाचं तथा लोको अवभास्या लोकधातवः ।।
सर्वां समग्रसत्वाख्यां महासाहस्रोद्भवोद्भवाम् ।
थावकानां गोचरं यावत् पश्यते दिव्यचक्षुषा ।
शासनं नितं शान्तं शीतीभूतं निरामिषम् ।
परिवारितं समन्ताद्वै देवसङ्घः महर्द्धिकैः ।।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
५८९
मनुर्नराधिपैश्वापि अमुरैयक्षराक्षसैः ।
सर्वभूतगणैश्चापि बोधिसत्तैमहदिकैः ।।
महायशः श्रावकैनापि प्रानः धुधरतां गनैः ।
सरागैतिगगश्च दिव्यायमनुजस्तदा ।।
चितामारोपितं वीरं युद्धमादित्यवान्धवम् ।
देवदेवं तदा श्रेष्ठं मुनीनां मनमं प्रभुम् ।।
परिवारिन ममन्ताद वै भूपालेदापनामिभिः ।
हणोन्कगृहीनमंत्रस्नेः मल्लेश्रीप मनुन धरः ।।
नादीपयितुं ममथा ने देवताभिर्निवारिता ।
वतिना नैवमुक्तंन निम्नव भिक्षुणा ।
साश्रुकण्ठं स चौकष्टां विष्टांव मंदिनीम् ।
हाहाकावं घोरं दन्दभीनां च नादिनम् ॥
दिव्यं ऋषिगणाकाण अयगं गणमंस्तुतम् ।
सिद्धविद्याधगंगी किन्नगदीनं च नद् वनम् ।।
मधुराकजिना पृष्टं पक्षिणां दिन शुभम् ।
चित्रं मनानवादित्रं दिव्यमानुयनादिनम् ।।
अप्सर्ग गणगङ्गीनं मिविद्याधगनिनम् ।
योगिभिः सर्वतः कणि अभून मालवनं वनम् ॥
समन्तात् परिवृतं श्रेष्टं शयानं मुनिपुङ्गवम् ।
सनो निःश्चम्य मगाको नानशाको ।
अश्रुविन्दं प्रमु श्रमणः काश्यपस्तदा ।
अग्रभावका महा पार्थिव्या या वनने नदा ।
वाचं चाभाषने क्षिप्रं अहाँ कटं प्रवने ।
यत्र नाम नया युद्धाः पििनवन्य नाश्रवाः ।।
अनित्यं दुग्यशून्यं तु इह तेनैव भापिनम् ।
न दृष्टो मे शाश्वना विश्वं अन्यजन्मानुवर्तिनम् ।।

·मञ्जुश्रीमूलकल्पे
ततोत्थाय ततः क्षिप्रं मगधानां नृपति व्रजेत् ।
अजातशत्रु दुःखात पितृशोकसमर्पितम् ।।
गृहं तस्य तदा गत्वा तमुवाच नराधिपम् ।
नितोऽसौ महाराज! सम्बुद्धो द्विपदोत्तमः ॥
क्षिण योजय मानं तु गच्छामो शास्तुमन्तिकम् ।
धरणिस्थं शयानं वै निवरं गतचेतसम् ।।
सर्ववैरभयातीनं सम्भाग्यं कायसप्तमम् ।
श्रुत्वा तद्वचनं ऋरं मुदुःखी सौ नृपतिः पुनः ।
अन्तः प्रलापं क्रन्दन्तः वाचां भापे तदा नृप ।
उभाभ्यामपि भ्रष्टाऽहं शास्तुनो पितरस्य च ॥
सर्वन्धि त्यक्त्वा अविश्वाम्योऽहं नथा जने ।
पतितोऽहं घोरनरकं कः शरण्यं वृणोम्यहम् ।।
परित्रायस्व महावीर श्रावकः शाम्तुमग्रकः ।
महाकाश्यपी महातेजा नाम्नि में जीवितं इह ॥
इत्येवमुक्त्वा तु नृपो मुग्यो मागधानां नराधिपः ।
प्रपतितः तत्क्षणामुया अग्रश्रावकपादयोः ।।
निश्चेष्टो मूञ्छितस्तत्र सहसा शयने महीम् ।
त्वं कुमार तदा कालं मजुघोष महर्द्धिक ॥
समन्तात् विचरसे लोको सत्त्वानुग्रहकाम्यया ।
चितामारोपिते देहे मम स्थाने वने तदा ।।
मत्र त्वं निषण्णोऽभूद् बोधिसत्त्वगणावृतः।
मच्छरीरं हि पूजार्थ त्वया कृत्वेह महीतले ॥
समन्तादालोकयसे भूतां को हि दुःखी कमुद्धरेत् ।
इत्यहं पतितो भूमौ कुमारो गम्भीरतथ्यधीः ।।
मध्युश्रिया थ त्वयावश्य भूपालस्यातिदुःखिते ।
तत्रस्थोऽपि त्वया तस्य त्वयैव विनयिनोऽसौ ॥
..

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
बोधिसत्त्वावगम्यो यो न तच्छक्यं महर्द्धिकैः ।
दैवतै ऋषिभिश्चान्यैः प्रत्येकाईश्रावकैः ।।
तत्रस्थः स्वप्नवत्पश्येन्मयोपं नराधिपम् ।
त्वयैव ऋद्धिमाविष्टः म गजा शोकछितः ।।
पश्यतेऽसौ तदा स्वप्ने प्रत्यक्षं च बालिनम् ।
कुमारं विषमात्मानं मजुघोप महर्टिकम् ॥
विकुर्वन्तं तथा धर्म बोधिमत्वं मवालकम् ।
विचित्रं अचिन्त्यता ऋद्धि मञ्जुश्रीः त्वत्प्रसादतः॥
अवीचिगमनं नृपतेः उत्थानं न सत्त्वरम् ।
विविधां धर्मनांचव अपाय नाशशोभनम् ।।
गतिमाहात्म्यगुणांचव सर्वश्रारकवनिताम् ।
विस्तरण नतः कन्या मुत्रको कत्यनाशनम् ।।
अजातशत्रांनृपतः विनादं चानिविम्नग्म् ।
समासेन इदं प्रोन विम्नगार्थ भूपिनम् ॥
वचनं सर्वबुद्धाना आदिमध्यावमायिनाम् ।
सर्वसत्त्वाशिनाथाय भागिनः कल्पविम्नरः ।।
त्वं कुमार तदा काल मजुश्रीवच मवनः ।
विनेप्यमि महीपागं पापकर्मानुवनिनाम् ॥
अचिन्त्यं न ऋद्धिविषयं विनयं वापि अचिन्तिनम् ।
सर्वभूतगणांश्चैव त्वं विनना भविष्याम ।।
इत्येवमुकवा महावीरी युद्धानां च महाधुनिम् ।
मजुघोपं नदा काल शृद्धावामापरिस्थितम् ।।
उवाच वदनां श्रेष्ठः मम्बुद्धो द्विपदानमः ।
भविष्यामि न्वं मम्बुद्धः वहकल्पाभिनिर्गतः ।।
अचिन्त्यैर्गणनामलथैमानुपंर्गणनासमैः ।
मजुध्वजोऽय नामां वै मुद्धा लोके भविष्यसि ।।

·५९२
मञ्जुश्रीमूलकसे
बुद्धकृत्यं नदा कला अनुपूर्वेण वो सदा ।
विमोच्यथ पहुं सत्त्वां परिनिर्वाणं ते भविष्यति ॥
इत्युक्त कुमारो वै बालरूपी महर्दिकः ।
स दीर्घ निःश्वस्य संविग्नः करुणाविष्टचेतसा ॥
चिरमालोक्य सम्बुद्धं माश्रुविन्दून् मुम्चचु ।
सपणामाञ्जलिपुटः निपसाद नतः पुनः॥
ततो क्ष्मातलाधस्थः अजानाख्या नृपोत्तमः ।
प्रणम्य शिरमा विप्रं महाकाश्यपमद्भुतम् ॥
वियुदश्चेतनायानं पादौ वन्द्य अग्रणः।
निःश्वस्य च चिरं कालं विम्तरार्थ निवेद्य च ॥
निपण्णो नृपतेः पुत्रः अनानाख्यो मगधेश्वरः ।
महाकाश्यपं ततो वने गन्छामास्तं नितालयम् ।।
पूजितं चैत्यविम्बस्थं उपकागईमानुपाम् ।
तत्रस्थः श्रावको ह्यग्रः ऋदया चैवमुपागमम् ॥
तस्योत्वरते चितं अयुक्तं मम ऋद्धिये ।
पद्भयां गन्तुमिच्छामि महाच समागमम् ।।
अपश्चिमे गतिः शाम्तुः दर्शनार्थ तु मागमम् ।
ततोऽर्धपथे तस्थुः सकाराते तु स व्रती ।।
यावत् पश्यते तत्र सारामनिवामिनम् ।
महल्लं भिक्षुनवकममायसत्त्वं विमोहितम् ।।
स दृश्वा उपसङ्क्रान्त महल्लो तं चिरोपिणम् ।
महेशाख्यं महाभागं शुद्धसत्त्वनिरामयम् ।।
उपस क्रम्य तं विप्र वन्दित्वा पादयोस्तदा ।
उवाच तं महाभागं स्वागतं ते किमागतम् ॥
कुत्र वा यास्यते क्षिप्रं उद्विग्नो वा कि वतिष्ठसे ।
उवाच सो तं ऋषिं तं बालं आयुप्मं न श्रुतं त्वया ।।

·त्रिपश्चाशः पटलविसरः।
५९३
शास्ता वै सर्वलोकस्य मम्बुद्धो द्विपदोत्तमः ।
पिता मे अग्रधीः बुद्धः प्रदीपार्चिरिव निवृतः ।।
अस्तं गतो महावीरः शून्यीभूना हि मंदिनी ।
सर्वशून्यास्तथा लोकाः शून्या भूताश्च मे दिशाः ॥
ततः प्रष्टो मालोऽमो विपगीता बालचंतनः ।
प्रसह्य वचनं चाह निनामो प्रदर्घकः ॥
पलम्बवाहरन्युचच्छत्राकारसमशिरः ।
अस्माकं नायको झनः शिक्षाशिक्षमुवर्तिनः ।।
यथटं विचरिष्यामि माम्प्रतं तन निहते ।
इत्येवमुक्तो महलन प्रहृष्टाऽमी महर्दिकः ।।
भृकुटि कृत्वा तना व के हवागेऽमी प्रयोजयेत् ।
रुरुध्य नक्षणाद् विप्रः वामनाभावितो यतिः ॥
हन्यान्महीतले नत्र पादाअष्टन नत्क्षणान् ।
मर्व प्रचलिता उनी पनेतानाः गमो रवः ॥
क्षुभिताः सागगः मा म यक्षाश्च पर्वताः ।
कन्दरा गुहविन्यम्ना नागरानाथ देवता ।।
नष्टा लोका मही नाम्म काले चन्द्रमाम्करी ।
निवाना वा ननस्लम्युः उल्कावापि पपेतुरे ।।
ततोऽसौ मन्त्रमिति ख्यातः श्रावकाणां कुलोद्भवम् ।
एकाक्षरः महङ्कारः मक्कमकरः शुभः ।।
असाधिनापि कगत्यप जापमात्रंण मन्त्रगद ।
सर्वशस्तया स्तम्भं विषं म्यावरजङ्गमम् ॥
सर्वपादृष्टमवानां जापमात्रण स्तम्मनः ।
कगति कचियं अन्याश्रव विपनः ।।
प्रपलाना मल्लकस्तत्र तृम्भूनो यता गनः ।
ऋदया चावर्जिनम्नन विनायित्वा च तन्क्षणात् ।।

·५९४
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
श्रावकेण तदाग्रेण नीनोऽसौ चितिसन्निधौ ।
पद्भ्यां गतो हि सो भिक्षुः वीतरागो महर्द्धिकः ।।
गत्वासो पश्यते तत्र मुनिनो देहरिताश्रिताम् ।
अनेकथा देवसङ्घस्तु महापूजां प्रवर्तिताम् ।
विविधाकारवरांपेतां सर्वाकारमुभूषिताम् ।
चितामारोपितं देवं मुनिनो गौतमस्य वै ॥
दृष्ट्वा तु तं महाभागं महाकाश्यपमद्रुतम् ।
सर्वे ते वातदोषा वै भिक्षवश्व महार्दिकाः ॥
सर्वे देवगणा भूताः हाहाकारं प्रमुच्य च ।
आक्रन्ध च महच्छन्दं खं चापि मुशोकजम् ।।
प्रत्युद्गम्य ततः सर्वे देवनागा महार्द्धकाः ।
उवाच तं महाभागं वन्दस्व द्विपदोत्तमम् ।।
तवैचोदीक्षणं तं विश्वा देवसा समानुषाः ।
सर्व भूतगणाश्चैव ऋषयक्षनराधिपाः ।।
पितादीपनतं निष्ठा अशक्ता दीपयितुं चिताम् ।
ततोऽसौ वीतदोपस्तु महाभोगो महर्द्धिकः ॥
कृत्वा प्रदक्षिणं वाटु बहुधानुस्मृत्य तथागतम् ।
चिनान्ते अन्तिमे भागे वन्दतेऽसा महर्दिकः ।।
आयसी च तदा द्रोणी भित्वा पादौ विनिर्गतौ ।
वन्दित्वा पादयोध्नी परामृश्य पुनः पुनः॥
उदीक्ष्य बहुधा तत्र चरणो मुनिवरे वरौ ।
प्रविष्टा भूयसस्तत्र आयसी द्रोणिमाश्रितो ।
निषण्णोऽसौ ततोत्थाय वीतरागो महर्द्धिकः ।
परिवारोऽथ भहन्तैः वीनरागैर्महर्द्धिभिः ।।
राजा पागधो मुख्यः आगतोऽसौ चितान्तिके ।
अनुपूा तथा यानैः इस्त्यश्वरथवाहनैः ।।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
५९५
महासन्या थ भूपालाः सर्वे सबलवाहनाः ।
आगता वन्दितुं तत्र मुनि शाक्यमुनि तदा ।।
शयानं भूतले शान्त प्रान्तेऽरण्य ।
नघा हिरण्यवतीतीर चैत्य मकुटबन्धन ।।
शान्तधातुसमाविष्ट भूनकोटिममामृते ।
मागधो नृपतिस्तत्र महामन्यममागतः ।।
सोऽपि पश्यति नं दिव्यं विविधाकाग्नेष्टितम् ।
महानुशंमं प्रभावं च आश्रयं भुवि मण्डनम् ।।
चैत्तदेह नत्र चिनामार्गपितं मूनिम् ।
आनन्दा नामना भिक्षः मुगक्ष परिचारकः ।।
यमेव मनुजं श्रेष्ठं वन्मलो में सदा रनः ।
भविष्यति तदा काले प्रान विक्रवमानमः ।।
महाकाश्यपं नना गत्य पादयानिपतितां भुवि ।
एवं चावाच दुःखानः वेपथुन्ने मगद्गदः ।।
अद्य में निहतः शास्ता अनाथाऽहं म माम्प्रतम् ।
मतिमलयनं त्राणं वमन पग्किानिनः ।।
तेनैव मुनिनन्द्रेण व्याकनाऽहं नवान्तिक ।
सर्वक्लेशहाणां तु अहवं त्वमन्तिक ।
राव्यां पश्रिम याम निर्दिष्टं तन जिनन वै ।
वियते तुभ्य नित्यं वै मयैव परिनियतः ।।
बुद्ध कृत्यार्थ तुभ्यं वे कृतं तन हिनैपिणा ।
मयापि दुःग्विनः त्यक्त्वा शान्तियाना महामुनिः॥
अनिरुद्धा नामता धीमां ममाश्चामान यतिम् ।
मा रोदन्तथा गोचं मा गोकं च समाविश ।
मा व्रज कुत्र वस्थानं एतमव समाश्रय ।
एष एव भवेच्छास्ता निन लोकचक्षुषे ।।
॥

·मन्जुश्रीमूलकल्ये
मुनिना व्याकृतो ह्यत्र बुद्धकृत्यं करिष्यति ।
वयं च भवता सार्थ अनुयास्याम काश्यपम् ॥
ऋद्धिमानं महाभागं तेजवन्तं महद्युतिम् ।
द्वितीयमिव शास्तारं प्रतिबिम्बं महीतले ॥
महाकाश्यपमुख्यं तु श्रावकाणां महर्द्धिकम् ।
तिष्ठन्तं ध्रियमाणं वै मा शोकं चेतु वै कृथा ॥
एवमालापिनः सर्वे करुणाविष्टा महद्धिका ।
वीतरागा महायोगा मुनिपुत्रा निपण्णवाम् ।।
चितामादीपितो तैस्तु मल्लैश्चापि नराधिपः।
आदीप्ते तु समन्ता वै भस्मीभूतं तु नं चितम् ।।
तं दृष्ट्वा देवसङ्घा तु भोगवन्तो महोरगाः।
शान्तये तचितास्थानं चन्दनोदकवारिणा ॥
महावर्ष प्रमुञ्चन्ता स्थिता भूयोऽथ तत्क्षणात् ।
महापुष्पौषमुत्सृज्य पुनरेव महीतले ॥
आगता तत्क्षणात् सर्वे जिनधातुं सुपूजना ।
सर्वे परस्परं युद्धं कर्तुमारब्ध तत्क्षणात् ॥
ब्रह्माद्या शक्रयामाश्च सर्वदेवगणास्तथा।
निवारिता वीतरागैस्तु श्रावकैश्च महर्द्धिकैः ।।
महाकाश्यपेन विभज्यं वै धातवो जिनमूर्तिजा ।
स्तोकस्तोकानि दत्तानि पूजनार्थाय सर्वतः ॥
त्रिधा यानपरावृत्तिं निष्ठाशान्ति च कारणात् ।
महाकाश्यपस्तदा योगी वीतरागो महर्द्धिकः॥
चिन्तयामास तं बोध्यं महल्लकस्य अभाषितम् ।
माहैव प्रवचनं कृत्स्नं द्वादशाङ्गं सुखोदयम् ॥
सूत्रविनयाभिधर्मं वै धूमकालिकतां व्रजेत् ।
अस्तं याते महवीरे विप्रलोपो भविष्यति ।।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः
५९७
सनातव्यमिमं कृत्स्नं वचनं बुद्धभाषितम् ।
गच्छामः सहिताः सर्वे वीतरागा महर्द्धिकाः ॥
मागधानां पुरं श्रेष्ठं राजाख्यं नगरं शुभम् ।
कुशाग्रपुरे रम्ये पर्वते सुशिलोचये ॥
वैशाल्यां च शुभे देशे चैतस्थाने सुशोभने ।
एवम्पकारा ह्यनेकांश्च शासनार्थ तु कारणात् ।।
मल्ला पलायिनः सर्वे चक्रिरे स महर्द्धिका ।
तस्मि काले युगान्ते वै अस्तं याते मया तु वै ।।
महीपाला भविष्यन्ति परस्परविधे रता।
भिक्षवो बहुकर्मान्ता सत्वा लोभमूच्छिता ।।
अश्राद्धा युगान्ते वै उपासकोपासिकास्तथा ।
परस्परवधासक्ताः परस्परगवेषिणः ॥
छिद्रप्रहारिणो नित्यं सत्रणा दोपदस्तथा ।
भिक्षवो ह्यसंयतास्तत्र मुनिरस्तं गते युगे ।
स्थापिता रक्षणार्थाय शासनं भुवि मे तदा ।
अष्टौ महर्द्धिका लोके वीतरागा निराश्रवाः ॥
अर्हन्तः तदा ज्येष्ठा राहुलाद्या प्रकीर्तिता ।
तेषां दर्शनं नास्ति तस्मि काले युमाधमे ॥
अमोघं दर्शनं तपां सिद्धिकाले तु मन्त्रिणाम् ।
मयात्र स्थापिताः सर्वे ऋद्धिमत्रो महर्द्धिकाः ॥
प्रणिहितं मया तेपो दण्डकर्ममहायशाम् ।
आज्ञोल्लङ्घनं तेषां किञ्चिच्छिप्या व्यतिक्रमे ।।
तिष्ठध्वं यावत् सद्धर्म भूतकोटिं निरामिषम् ।
मम वाक्यमिदं पुण्यं यावद् घुष्यते तले ॥
ततः शान्ता निरात्मनः परिनिर्वाथ निराश्रवाः ।
भविष्यति तदा काले शासनान्तर्हिते मुनौ ।

·५९८
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
भिक्षाभिक्षुकाः सर्वे भिक्षुण्यश्च सुमत्सराः ।
तर्कुकाः कुत्सिता नित्यं परिभूता तदा युगे ॥
सुस्थिता शासने मह्यं गृहदारगवेषिणः ।
उपासकाश्च तदा काले परदारसदारताः सदा ॥
चिह्नमात्रं तदा संज्ञा परिशेप्वेव चतुर्विधे ।
वैराभ्यासरताः सर्वे परस्परविहेठकाः ॥
तीर्थिका क्रान्तभुयिष्ठा सर्वाक्रान्ता च मेदिनी ।
भविष्यन्ति तदा काले द्विजवर्णरता जना ।।
मिथ्याचारा तथा मूढा प्राणिहिंसारता नरा ।
मया तु परिनिर्वाणो व्याकृतोऽयं कलौ युगे ।
बहुनार्या नराश्चैव परदाररताः सदा ।
अकुशलेषु रताः सर्वे कुशलार्थार्थवर्जिताः ॥
बहुसत्त्वा भविष्यन्ति मयि शान्तगते भुवि ।
ममैतच्छरीरपूजा तु देवसङ्घा महोजसा ॥
मनुष्याश्चैव महात्मानो यक्षभूतगणास्तथा ।
असुरा अथ गन्धर्वा किन्नराश्च महर्द्धिकाः॥
गरुडा अथ गन्धर्वा राक्षसा ऋपयस्तथा ।
सिद्धा योगिनश्चैव महोजसा ॥
विविधाकारसत्त्वास्तु विविधां गतियोनिजाः।
भवसूत्रनिबद्धास्तु च्छिन्नवन्धनधीमता ॥
करिष्यति तदा पूजां शरीरेऽस्मि गतिज्वरे ।
नदीहिरण्यवतीतीरे यमकशालवने वने ॥
चैत्ये मकुटबन्धे तु मल्लानामुपवर्तने ।
परिनिर्वृते च तत्राहं शान्ति गच्छेद् भंयवर्जिताम् ।।
ममैतद् धातु सङ्ग्रह्य हयमाणैः परैस्तदा ।
देवश्च रसुरैश्चापि सर्वभूतगणैस्तथा ॥

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
५९९
विभज्य स पृथग् भागेषु व्यस्तं कारिता अभूत् ।
मनुष्यराजा महासैन्यः अजाताख्यो मागधस्तदा ।
प्रर्थयामास सर्वेषां श्रावकां सुमहर्द्विकाम् ।
ममाप्यकृतपुण्यस्य पितुर्मरणकारिणः ॥
अभ्युद्धरथ महात्मानं दुःखितं पतितं तु माम् ।
ततोऽध्यः श्रावको धीमां बुद्धस्य सुतमौरसः ।
महाकाश्यपेति विख्यातः प्रजानां हितकारकः ।
तं तु दृष्ट्वाथ वैलब्यं अजाताख्यास्य धीमतः ॥
समन्वाहरति तत्कालं ऋदया चैवमधिष्ठयेत् ।
भागैकं गृह्णयामास सधातूनां जिननिःश्रिताम् ।।
अन्येदपहृतादन्यैः भोगिभिश्च महावलैः ।
अन्योन्यरभसात् क्षोभं कृत्वा चैव परस्परम् ॥
नीत्वा धातुं तदाकाशैः स्वगृहं चापि तस्थुते ।
महाकाश्यपो तदा भिक्षुः अग्रश्रावकः तदा मुनिः ॥
चिन्तयामास
अहो कष्टं मनुष्येषु शून्योऽयं भुवि मण्डले ।।
बुद्धैः प्रत्येकबुदैस्तु श्रावकैश्च महादिकैः ।
आलोकहीना सत्त्वा वै भवचारकचारिणा ।
ते दुःखां विविधां तांत्रां अनुभवि पनि ने विरम् ।
धातुं पूजयित्वा तु लोकनाथरूम वापिन ।
अनुभविष्यन्ति ते सौख्यं देवलोकगन पका ।
राज्यं च मथ भोगांश्च मन्त्रसिद्धिमुदुलभाम् ॥
माप्स्यन्ति विविधाकारां विचित्र निचेष्टिताम् ।
लोकस्याग्रा सम्पदामिष्टां विधा मोहभूषिताम् ।।
पूजयित्वा तु धातूनां प्राप्नुयात् सिद्धिमुत्नमाम् ।
एवं चिन्तयित्वा तु ब्राहाणः लोकविश्रुतः ॥

·६००
मन्जुश्रीमूलकल्पे
श्रावको मुनिवरे ज्येष्ठः काश्यपो नाम नामतः ।
सङ्ग्रह्य च तदा धातुं संविभाति तदा भुवि ।।
स्तोकं दत्वाजानाख्ये मागधस्यैव यत्नतः ।
एवं नराधिपेषु सर्वेषु अष्टेष्वपि महाद्युतिः ॥
सर्वेभ्यः सर्वतो दद्याच्छ्रावकोऽसौ महात्मनः ।
पुनरेव भवस्तस्थौ अनित्यसंज्ञमभावत ॥
शोचयामास सत्त्वानां करुणाविष्टेन चेतसा ।
रोदिप्यन्ति चिरं सत्त्वा कल्पां बहुविधां तथा ॥
सद्धर्मिन्तर्धिते लोके शास्तुनो शाक्यपुङ्गवे ।
सङ्गातव्यमिमं वाच्यं माहैवं धूमकालिकम् ॥
ततोऽभ्युस्थितवां वीरः प्रभावामृतचेतसः ।
आमन्त्रयामास मन्त्रजेन्द्रं अजाताख्यं नराधिपम् ।।
गच्छामो राजगृहं नगरं शास्तुशासनसत्कृथा ।
गाथकुम्भसुविन्यस्तां धातुं प्रक्षिप्य यत्नतः ॥
तेऽत्र पूर्वेण आयाता क्षिप्रं राजगृहं तदा ।
स्थानं वेणुवनं प्राप्य स्थापयामास जिनोद्भवाम् ।।
स्तूपं महाद्भुतं कृत्वासौ लोकनाथस्य तापिने ।
पूजयामास तं स्तूपं विविधाकारभूपणैः ।।
माल्यचीवरच्छत्रश्च चूर्णगन्धैस्तु धूपनैः ।
छत्रैः पताकैर्विचित्रैश्च घण्टामाल्यविलेपनैः ॥
अनेकाकारविचित्रैस्तु दीपमालाभि स्रग्मिभिः ।
पूजां कृत्वा महीपाल प्रणामगतचेतसः ॥
मूर्ना प्रणम्य तं स्तूपं प्रणिधिं चक्रिरे तदा ।
लोकाग्रं पूजजित्वा तु यन्मया कुशलं बहु ॥
अनेकताथागतीपूजां प्राप्नुयाहमचिन्तिया ।
उत्थाय ततो राजा महाकाश्यपमब्रवीत् ।।
-

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः।
६०१
तु
अश्रु सम्परामृज्य वाप्पाकुलितलोचनः ।
कृपाविष्टहृदयः पितरं संस्मरेत् तदा ॥
आर्यो मे महाप्राज्ञः साभिभूतो भवस्व माम् ।
यन्मया कारितं पापं नियतावीचिपरायणम् ।।
तादृशं धर्मराजं तु शास्तुर्वचनपथे स्थितम् ।
घातयित्वा तं पितरं न शक्नोमि विनोदितुम् ।।
कल्याणमित्र आर्यो मे धमार्थ देष्टमहति ।
एवमुक्तो महात्मासौ अग्रश्रावको जिने ।
काश्यपो नामतः धीमां इमं वाचमुदीरयेत् ।
मा भैष्ट महाराज कृतं ते कुशलं बहु ।।
अस्ति ते जन्मिनोऽभ्यासः अनेकशतधा पुरा ।
बुद्धानामनुत्पादा प्रत्येकजिनसम्भवः ॥
नगर्यां वाराणस्यां श्रेष्ठिपुत्र अभूत् तदा ।
अज्ञानाद् वालचापल्यांद् रथ्यायां निर्ययौ तदा ॥
स एव भगवं तत्र प्रत्येकजिनमागतः ।
भिक्षार्थी हिण्डते तत्र लोकानुग्रहकाम्यया ।।
बालस्य दृष्ट्या तं प्रसन्नगतमानसम् ।
पादयोनिपत्य पप्रच्छ किं करिष्यसि नैभिक्षु ॥
तूष्णीमेव स्थितो भगवां खड्गकल्पमसम्भव ।
तदा तेन तु वालेन चीवरे गृह्यमस्थिन ।
गच्छ गच्छ इमं श्रेष्ठ मन्दिरं ध्वजभूपितम् ।
अस्माकमेतदावासं पादौ प्रक्षाल्य भोक्षसे ।।
भुक्ष्व क्षिप्रं यथाकामं क्रीडिप्यामो यथेष्टतः ।
ततोऽसौ वीतदोषस्तु त्रिमलान्तकघातकः ।।
अनुपूर्वेण ययौ तत्र परानुग्रहतत्परः।
गत्वा द्वारमूलेऽस्मि स्थित एव महाद्युतिः ।।

·६०२
मञ्जुश्रीमूलकरूपे
ततस्तेन तु वालेन प्रविशित्वा अम्ब उच्यते ।
देहि भक्ष मया अम्ब भिक्षांश्च विविर्धा बहूम् ॥
मित्रो मे ह्यागतो ह्यत्र पांसुक्रीडनकश्चिरात् ।
मोदिष्यसि चिरं तेन तिष्ठवे द्वारमागतः ॥
तदा स त्वरगाना तु द्वारं निर्ययु तत्क्षणात् ।
पश्यते तं महाभागं शान्तवेषं महर्द्धिकम् ॥
नदा सा क्षिप्रमागत्य गृहीत्वा भाजनं शुभम् ।
सुप्रक्षाल्य ततो हस्तौ ॥
गृहीत्वा ओदनं चौक्षमनेकरसभूषितम् ।
विविधाकारभक्षांश्च भाजने न्यस्य राजते ।
आगम्य च तदा क्षिप्रं पात्रे निवेद्य च ।
पादयोर्निपतिता सा तु ससुता धर्मवत्सला ॥
गृहीत्वासौ पिण्डपातं तु आकाशे अभ्यगच्छत ।
ततोऽसौ ज्वलमानस्तु दीपमालेव दृश्यते ॥
तेन तेषां वाचिको धर्म विद्यते खड्गचारिणाम् ।
प्रभाव ऋद्धिसत्वानां दर्शयन्ति महात्मनः ।।
अतिकारुणिका तेऽपि सत्त्वेभ्यो गतमत्सराः।
परलोकार्थं तु सत्त्वेभ्यः ऋद्धिं सन्दर्शयन्ति ते ॥
तेन कर्मविपाकेन मात्रया सह बालकः ।
पश्चजन्मसहस्राणि देवत्वमथ कारयेत् ।।
देवानां देवराजासौ सा एव जननी अभूत् ।
अमनुष्याणां चक्रवर्तित्वं मनुजेश अभूत् तदा ।।
अनुभूय चिरं सौख्यं विम्बासारसुतो इह ।
यस्ते आकर्षितो भगवां चीवरान्तेऽथ गृह्य च ॥
वाचा दुर्भापिता उक्ता भिक्षुवादेन चोदितः।
पांसुक्रीडनको मह्यं भवस्वेति पुरा तदा।।

·६०१
त्रिपम्चाशः पटलविसरः।
वाचो गतस्य कर्मस्य अनिष्टस्य कटुकस्य च ।
तीव्र प्रतापनादुःखं अनुभूय चिरं बहु ॥
नरके पतितो घोरे अनीप्सको दुःखदुःसहम् ।
कर्मपाशानुबद्धास्तु सत्त्वा गच्छन्ति दुर्गतिम् ।।
हसद्भिः क्रियते कर्म रुदद्भिरनुभूयते ।
पूर्व बालिशभावेन प्रत्येकजिनतापिने ॥
वाचा निश्चारिता दुष्टा तस्य कर्मस्य ईदृशम् ।
नरकेभ्यः व्यसित्वा तु मनुष्यत्वमिहागतः ।।
नारके चेतना ह्यासीद् विपाकजाते नराधिप ।
तेन तीव्रण रोषेण जीविता ते द्वतपूर्विकाम् ॥
पूर्विकां वासनां स्मृत्वा प्रत्येकजिनचारिणीम् ।
सम्मुखं दर्शितो बुद्धः पूज्यश्चैवमकारिता ॥
तेनैव हेतुना ह्यासीद् राज्यत्वमिह कारय ।
एवं वेणुवने तेषां अन्योन्या संलपेद् भुवि ॥
एकश्च अग्रशिष्यो मे द्वितीयः स नराधिप!।
प्रणम्य शतधा स्तूपं स्वगृहेणैव ययौ तदा ॥
ततोऽसौ शिष्यमुख्यमें पिप्पलागुहवासिनः।
सन्निपात्य मुनि सर्वी वीतरागां महर्द्धिकाम् ।।
द्वादशाङ्गं प्रवचनं कृत्स्नं विनयं चैवमगायत ।
तन्मया कथितो धर्मः पूर्व जिनवरैस्तथा ॥
स तेन शिष्यवराग्रेण त्रिप्रकारं समादिशेत् ।
प्रथनं सूत्रभेदेव विनये वाभिधर्मतः ॥
तृबन्धान्मोचयेत् सत्त्वां त्रिदोषां चापि शोपयेत् ।
तृदुखान्मुक्तवां धीरः त्रियानं स्थापयेत् तदा ॥
घासनार्थं तु बुद्धानां कारयिष्यति अग्रधीः ।
महाराजाजातविख्यातो मागधेयो नराधिपः ॥
.
I

·६०४ ॥ मन्जुश्रीमूलकप्पे यावदादगपर्यन्तं वारणस्यामतत्परम् । उत्तरेण तु वैशाल्यां राजा सोऽथ महाबलः भविष्यति न सन्देहः शासनार्थ करिष्यति । त्वया कुमार ! निर्दिष्टः व्याकृतः शान्तिमुत्तमे ॥ तस्यापि सुतो राजा उकाराख्यः प्रकीर्तितः। भविष्यति तदा क्षिप्रं शासनार्थं च उद्यतः ॥ तदेतत् प्रवचनं शास्तु लिखापयिष्यति विस्तरम् । पूजांश्च महती कृत्वा दिक्समन्तानयिष्यति ॥ न चास्य दुर्गतिं चास्य देवेषूपपत्स्यते । विपद् वर्षाणि त्रिंशच पितृणा सह जन्मिनः ॥ वेलायामर्धरात्रे तु पञ्चत्वं यास्यते तदा । गोत्रजेनैव रोगेण आभभूतोऽसौ भविष्यति ॥ महारोगेण दुःखार्त्तः दिवसानि षड्विंशति । समस्तव्याधिग्रस्तोऽसौ विविधाकारमूर्छितः ॥ च्युतोऽसौ नरपतिः क्षिप देशेषूपपत्स्यते । नियतं माप्स्यते बोधि सोऽनुपूर्वेण यत्नतः ।। एते चान्ये च बहवः अतीता येऽप्यनागता। कृत्वा तु विविधां कारां प्रत्येकजिनतापिषु ॥ इष्टां विशिष्टां सम्पत्तिं दिव्यामानुषिकांस्तथा । तेऽनुपूर्वेण गच्छन्ति शान्ति निर्जरसम्पदम् ।। हीनोत्कृष्टराजानो मध्यमाश्च नराधिपाः । आये तु युगे कथिता नहुषाद्या पार्थिवादयः ।। बुधशुक्रोदयो नित्यं मन्त्रसिद्धा नराधिपा । शान्तनुश्चिंत्रसुचित्रश्च पाण्डवा सनराधिपाः ॥ यातवा वारयत्याश्च रिषिशापास्तमित्रा तदा । कार्तिकः कार्तवीर्योऽसौ दशरथदाशरथी पुरा । अर्जुनः सिद्धमन्त्रस्तु द्विद्रोणसुतोऽपरः । अश्वत्थामा परो मन्त्री साधयामास मन्त्रराट् ॥

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
१०५
शास्तुमूर्जितमत्रास्त्रैः क्षमापत्यं कारयेत् तदा ।
समन्तात् त्रिषु द्वीपेषु जम्बूद्वीपगता तदा ।।
देवकारांश्चैव मन्त्राणि पार्थिवादयः।
तेऽपि ताथागतिं पूजा अनुमोद्या दिविं गताः ॥
बुद्धत्वनियता तेऽपि केचित् प्रत्येकयानिका ।
श्रावकत्वनियता केचित् सर्वे ते मोक्षपरायणाः ।।
कालव्यस्थानुरूपेण आयुषश्च विकल्पते ।
उत्तमा दीर्धमानुष्ये मध्या मध्यमके तथा ॥
अन्तिमे तु युगे कष्टे कलिप्राप्ते युगाधमे ।
++++++++ पार्थिवा तु कलिप्रियाः ॥
अन्योऽन्य वैरसंसक्ता परस्परविहेढकाः ।
नीचोत्पत्तिमायाताः शस्त्रसम्पातमृत्तवः ।।
शस्त्रप्रवृत्तिसमुत्साहा परदाराभिरतस्तदा।
भविष्यन्ति न सन्देहः भूपाला लोककुत्सिताः ॥
धूर्ता निकृष्टकर्माणः अनार्या मत्सरिणस्तथा ।
भविष्यन्ति तदा काले मध्ये द्वापरयो कलौ ।।
संक्षेपेण तु वक्ष्यामि कुमारस्तं निबोधत ।
वर्तमाने तु यत्काले पार्थिवा भुवि मण्डले ।।
तेषां तु रूपचिह्नानि वर्णतश्च निबोधताम् ।
प्रसेनजित् कोसलो राजा बिम्बिसारस्तथापरः ॥
उदयनः क्षत्रियश्रेष्ठः शतानीकसमुद्भवः ।
सुबाहुः सुधनख्यातो महेन्द्रचन्द्रसमस्तथा ॥
लिच्छवीनां तथा जातः सिंहो वैशाल्यमुद्भव ।
उदाविद्योतमुद्योतमहासेनश्च कथ्यते ॥
उज्जयन्यां तथा चण्डः कपिलाहे पुरे नृपः ।
राजा शुद्धोदनश्चैव वैरांटाख्यो महाबलः ।।

·६१६
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
इत्येते क्षत्रियाः प्रोक्ता महीपालाः शास्तु पूजकाः।
सम्मुखं बुद्ध पश्यन्ति शाक्यसिंहे नरोत्तमम् ।।
धर्म श्रुत्वा ततस्तेऽपि चिरं प्राप्स्यन्ति सम्पदाम् ॥
नियतं मोक्षकामास्तु शान्ति प्राप्स्यन्ति तेऽपि ताम् ।
इत्येते लोकविख्याता भूपाला क्षितिमण्डले ।
वर्णतः क्षत्रियः प्रोक्तः चिह्नतो नामसंज्ञितः ॥
पूजयिष्यति ते वाक्यं मयैव कथितं भुवि ।
त्वयैव व्याकृतो लोके कुमारो बालरूपिणः ।।
अजाताख्यो नामसौ नियतं बोधिपरायणः ।
मयि घर्षशते परिनिर्वृते भुवि मण्डले ॥
निरालोके निरानन्दे अज्ञानतमसा वृते ।
भविष्यति तदा शून्या मेदिनी जिनवर्जिता ॥
तस्मि काले महाघोरे कुसुमाहे नगरे तदा ।
अशोको नाम विख्यातः पार्थिवो भुवि पालकः ॥
तीवकारी सरोषी च निघृणोऽसौ भवेत् तदा ।
कल्याणमित्रमागम्य वीतरागं महर्द्धिकम् ॥
भिडं शीलसम्पन्नं निज्वरं गतचेतसम् ।
पूर्ववासनहेतुं च पांशुदानं महर्दिकम् ॥
नियतं क्षेत्रसम्पन्नं पार्थिवोऽसौ महाधनः ।
धर्माधर्मविचारी च सघृणी कारुणिको हि सौ ॥
हेतुमुद्घाटयामास वीतरागो महर्दिकः ।
त्वया हि नृपतेः पूर्व अज्ञानाद् बालचापलात् ।।
जिने शाक्यसिंहस्य पांसु अञ्जलिना तदा ।
पात्रे भस्मे प्रतिष्ठाप्य प्राप्ता सम्पत्तयो दिवि ।।
देवलोकं व्यवित्वा तु पितृलोकमिहागतम् ।
भुक्ष्व राज्यं महीपाल! जम्बूद्वीपं सकाननम् ॥

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः।
आराध्य मन्त्रं यक्षस्य जम्भलस्य महात्मने ।
ततो भूतरथः सिद्धः क्षितिपश्च महात्मनः ।।
यक्षास्तस्य तिष्ठन्ते आज्ञो दीक्षितमानसाः।
नागाश्चैव तिष्ठन्ते भव्याः किङ्करहेतवः ॥
एवं महर्द्धिका धर्मात्मा बलचक्री अभूत् तदा ।
यथेष्टगमनं तस्य निषेद्धा न कचिद् भवेत् ।।
पूर्वस्थापितकार्ये तु जिनानां धातुवरा भुवि ।
नगरे राजमुख्ये तु वने वेणुवने तदा ॥
गृह्य धातुधरे धातुं कुशलालम्बनमानसः
पूजयामास तं स्तूपं यथा पौराणमकारय ।
गृह्यन्तं धातुकुम्भं तु विभज्य शतधा पुनः ।
क्षणेनकेन मेधावी यक्षाणामाज्ञाविनिर्दिशेत् ।।
जम्बूद्वीप इमं कृत्स्नं स्तूपालङ्कृतभूषणम् ।
कारयन्तु भवन्तो वै धातुगी वसुन्धराम् ॥
आज्ञाप्रतीच्छते यक्षाः अर्धरात्रे तु यत्नतः।
अमानुषेयं कृतिं कृत्वा शिलायष्टयोच्छूितां भुवि ॥
अनेकस्तम्भसहस्राणि रोपयामास ते तदा।
पूजनार्थ तु चैत्यानां चिह्नभूतं च देहिनाम् ॥
कृत्वा तु विविधां स्तूपां लोकनायेभ्य तापिषु ।
क्षणेनैकेन ते यक्षा नृपतेऽन्तिकमागताः ॥
प्रणिपत्य ततो भू| वाचा निश्वारगुह्यकाम् ।
यथाज्ञतं कृतं सर्व किं न पश्यसि भूते ॥
ततोऽसौ पार्थिवः क्षिप्रं आरुरोह रथं तदा ।
विविधाकारपूजार्थं अनेकाकारशोभनाम् ।।
काञ्चनं राजतं तानं विविधांस्तूपभूषणाम् ।
ततो भूतरथं क्षिप्रं पूरयामास पार्थिवः ।।

·मम्जुश्रीमूलकरूपे
क्षणेनेकन तं देशं यत्र ते धातुधरा जिना।
विचित्राकारपूजाभिः पूजयेत नराधिपः ॥
शोभने मेदिनी उत्स्नां जिनधातुधरैस्तदा ।
प्रणिधि चक्रिरे राजा धर्माशोको महात्मवान् ।।
अनेन कुशलार्थेन बुद्धो भूमामनुत्तरः ।
एवं विदित्वा महात्मासौ धर्माशोको नराधिपः ॥
मृतोऽसौ देवतां याति नियतं बोधिपरायणः ।
अशीतिवर्षाणि सप्तं च पूजये धातुवरां भुवि ।
जीवेद् वर्षशतं साधं कृत्वा राज्यमकण्टकम् ।
स्वकर्मजनितास्तस्य व्याधिरुत्पनदेहजे ॥
तेनैव व्याधितो दुःखी मृतः स्वर्गोपगो भवेत् ।
महती सम्पद प्राप्य अनुभूय दिवौकसाम् ॥
अनुपूर्वेण मेधावी बोधि प्राप्स्यति दुर्लभाम् ।
मन्त्रा सिद्धयन्ति तत्काले वजाजकुलयोरपि ॥
जम्भलाद्यास्तथा अक्षा अस्मि शासनवर्तिनः।
यक्षिण्यश्च समाख्याता हारीत्याद्या महर्दिकाः ॥
चक्रवर्तिसमुत्पादे मन्त्रा सिद्धयन्ति चक्रिणः ।
जिनस्तु कथिता ये मन्त्रा विद्याराजा महर्द्धिकाः ।।
उणीपप्रभृतयः सर्वे ये चान्ये जिनभाषिताः।
उत्तमा साधनां कुर्यात् तस्मिं काले सुशोभने ।
उत्तमैन धमाः साध्या उत्तमा गतिमाभृतैः ।
दिलीपो नहुषश्चैव मान्धाता सगरस्तथा ॥
साधयित्वा तु ते मन्त्रां चक्रिणां जिनभाषिताम् ।
तेजोराशिस्तदा सिद्धः नहुषस्य महात्मनः ।।
राजा सितातपत्रस्तु सिद्धस्तु सगरस्य वै ।
दिलीपस्य तथा मन्त्रं सिद्धमेकमक्षरम् ।।
,
--

·1
त्रिपञ्चाशः पटलविसरः।
६०९
मान्धातस्य तथा लोके सिद्ध उष्णीषमुन्नतः ।
जयोष्णीषस्तथा सिद्धो धुन्धुमारे नृपोत्तमे ।
कन्दर्पस्य तथा राज्ञो विजयोष्णीष कथ्यते ।
प्रजापतिस्तस्य पुत्रो वै तस्यापि लोचना भुवि ।।
प्रजापतेः सुनो नाभिः तस्यापि ऊर्णमुच्यति
लाभिनो ऋषभपुत्रो वै स सिद्धकर्म दृढव्रतः ।।
तस्यापि माणिचरो यक्षः सिद्धो हैमवते गिरौ ।
ऋषभस्य भरतः पुत्रः सोऽपि मन्त्रान् तदा जपेत् ।।
सोऽनुपूर्वेण सिद्धस्तु महावीरं भुवि स्तदा ।
एते चाऽन्ये च बहवः पार्थिवा लोकविश्रुताः॥
साधयित्वा तु मन्त्राणां राज्यं कृत्वा दिवं गताः ।
जिनन्द्रैर्ये तु उक्तानि विद्याराजा महर्द्धिकाः ॥
ते सर्वे शोभने काले युगेऽशीतिसहस्रगे ।
सिद्धाः साधयिष्यन्ति मत्रवन्त्रार्थकोविदाः ॥
एते चान्ये च बहवः पार्थिवा लोकविश्रुताः ।
ततोऽशीतिसहस्राणि वर्षाणां शतमेव वा ॥
राज्यं कृत्वा ततः स्वर्ग नियतं बोधिपरायणाः ।
मध्यमे तु तदा काले दिव्यामाश्चर्यमहर्टिकाः ॥
मत्राः सिद्धिमेवासुरजपाणिसमोदिताः।
मन्त्रिभिर्नरमुख्यैस्तु भूषालैः सार्धभूमिकैः ।।
राजा च ब्रह्मदत्तो वै वाराणस्यां महापुरे ।
सिद्धः अजपाणिस्तु लोकीशो लोकविश्रुतः ॥
महावीर्यों महात्मासौ अतिकारुणिको महान् ।
सत्त्वाना मन्त्ररूपेण दिदेश धर्मदेशनाम् ॥
राज्ञा ब्रह्मदत्तेन अनुभूतं मानुषं सुखम् ।
ततोऽसौ सिद्धमन्त्रस्तु सदेहः स्वगमाविशेत् ॥

·६१०
मम्जुश्रीमूलकल्पे
तस्यापि च सुतो धीमान् पुण्यकर्मा दृढव्रतः।
तस्यापि सिद्धो महावीर्यो हर्याख्योति विश्रुतः ॥
तेन मन्त्रप्रभावेन जितः शक्र अभूत् तदा ।
तस्यापि सुतः श्वेताख्यो राजाभूत् सर्वदस्तदा ॥
तस्यापि वरदा मन्त्रा महाश्वता नाम नामतः ।
साधयित्वा तु तां मन्त्रं जीवेदू वर्षशतत्रयम् ॥
तेन मन्त्रप्रभावेन मुखावया स गच्छति ।
नियतं बोधिमेवास्य ये चान्ये व्याहृता मया ॥
मध्यमे तु तदा काले मध्यमन्त्रांतु साधयेत् ।
अधमेतियुगे कष्टे मयि बुद्धत्वमागते ।
मन्त्राः सिद्धि प्रयास्यन्ति वज्राजकुलयोरपि ।
त्वया कुमार! मन्त्रा वै ये पूर्व कथितां भुवि ।।
तेऽपि सिद्धिं प्रयास्यन्ति मन्त्रा वै भागहेतुताम् ।
इतराणि तु मन्त्राणि लौकिका विविधां तथा ॥
कश्मला विकृतरूपाश्च अन्तरिक्षा तु खेचरा ।
भौम्या च मथ यक्षिण्यः पिशाच्या विविधास्तथा ।
गरुडाः किनराश्चैव प्रेता राक्षसभाषिता ।
पिशाचोरगरक्षाणां नागानां च महर्द्धिका ॥
मन्त्रा सिद्धिं प्रयास्यन्ति युगे कष्टे युगाधमे ।
कुमाररूपास्तु मन्त्रा वै कुमारिरूपास्तु सर्वदा ॥
तेऽपि सिद्धिं प्रयास्यन्ति तस्मिं काले भयानके ।
त्रिविधास्तु तथा मन्त्रा त्रिप्रकारास्तु साधना ॥
त्रिविधेनैव कालेन त्रिविधा सिद्धिरिष्यते ।
संक्षेपेण तु वक्ष्यामि कथ्यमानमतिविस्तरम् ॥
राज्ञे सौ शोकमुख्यस्य पृष्ठते त भवे नृपः ।
विशोक इति विख्यातो लोके धर्मानुचारिणः ।।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
६११
तस्य सिद्धा इमा मन्त्रा देवी पण्डरवासिनी ।
विशोकः साधयित्वा तु आजहार दिवौकसाम् ॥
नाकपृष्ठे चिरं सौख्यमनुभूय स महानृपः ।
पुनरेव गच्छन्मानुष्यं धर्मशीलो हि बुद्धिमाम् ।।
राज्यं विविधसम्पत्तिं अनुभूय महाद्युतिः ।
पूजयेद् धातुवरां श्रीमां वर्षाणि पदसप्तति ॥
ततो ज्वरेणाभिभूतोऽसौ भिन्नदेहो दिवं गतः ।
तस्याप्यनन्तरे राजा शूरसेनः प्रकथ्यते ।।
विघुष्टो धर्मचारी च शासनेऽस्मि सदा हितः ।
तेनापि साधिता मन्त्रा देवीस्तूपमहाश्रिया ॥
तेनापि कारिता शास्तुः कारा सुमहती तदा ।
स्तूपैरलङ्कृता सर्वा समुद्रान्ता वसुन्धरा ॥
तस्य कर्मविपाकेन व्याधिरुत्पन्नदेहजा ।
पक्षमेकं क्षयित्वासौ च्युतदेहो भविष्यति ।
कृत्वा राज्यं वर्षाणि दश सप्त च मानवीः ।
च्युतोऽसौ स्वर्गमाविष्टो नियतं बोधिपरायणः ।।
तस्याप्यनन्तरो राजा नन्दनामा भविष्यति।
पुष्पाख्ये नगरे श्रीमां महासैन्यो महाबलः॥
तेनापि साधितो मन्त्र पिशाचो पीलुनामतः ।
तस्य मन्त्रप्रभावं तु महाभोगो भविष्यति ॥
नीचमुख्यसमाख्यातो ततो लोके भविष्यति ।
तद्धनं प्राप्य मन्त्री सौ लोके पार्थिवतां गतः ।।
भविष्यति तदा काले ब्राह्मणास्तार्किका भुवि ।
सिद्धयाभिमानलुब्धा वै नगरे मगधवासिनः ॥
भविष्यन्ति न सन्देहो गिथ्यागर्वितमानिनः ।
तेभिः परिवारितो राजा वै ॥
K

·११२
मञ्जुश्रीमूलफल्पे
धर्मशीलोऽपि धर्मात्मा तेषां दास्यति तं धनम्
कल्याणमित्रमागम्य पूजे धातुवरानसौ ॥
केवलं तु दाभ्यासाद् दानाविलवहेतुना ।
विहारा कारिता तेन पोडशाष्टौ च धीमता ॥
भविष्यनि नदा काले नगरे पुष्पसाहये ।
मत्रिमुरूयो महात्मा वै घृणी साधु तथा दिनः ॥
स भविप्यनि धमामा तस्या राज्ञोऽनिशाक्यिनः ।
सोऽपि मिद्धमन्त्रस्तु यक्षिणी वीरमती भुवि
तेनापि कारित श्रेष्ठं जिनानां धातुवरो भुवि ।
अनिप्राज्ञा , संतो यक्षिण्यास्तु प्रभावतः ॥
तेन वामनकर्मण पूर्ववाननचोदितः ।
अनुपूर्वण मेधावी वापि प्राप्स्यति दुर्लभाम् ।।
स्त्रीकृतेन दोपेण मृत्यु प्राप्स्यन्ति मानवाः ।
वररुचिर्नाम विख्यात अतिरागी अभूत् तदा ॥
नन्दोनि नृपतिः श्रीमां पूर्वकर्मापराधतः ।
विरागयामास मन्त्रीणां नगरे पाटलादये ॥
विरक्तमन्त्रार्गिस्तु सत्यसन्धो महाबलः ।
पूर्व कमीपराधेन महारोगी भविष्यति ।
महाज्यरेण दुःखातः अर्धरात्रे भविष्यति ।
आयुस्तस्य च वै राज्ञः पट्पष्टिवर्षां तथा ।
नियतं श्रावक बोधौ तस्य राज्ञो भविष्यति ।
तस्याप्यन्यतमः सग्यः पाणिनि म माणवः ।।
नियतं श्रावकत्वेन व्याकृतो मे भविष्यति ।
सोऽपि निद्वमन्त्रत्तु लोकीशस्य महात्मनः ॥
साधयेत् प्रज्ञाकामस्तु क्रोधं हालहलं द्विजः।
तस्थ राज्ञो पर ख्यातः चन्द्रगुप्तो भविष्यति ।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः।
२
जपेन्द्रयक्षसिद्धस्तु कारयेद् राज्यमकण्टकम् ।
महायोगी सत्यसन्धश्च धर्मात्मा स महीपतिः ॥
अकल्याणमित्रमागम्य कृतं प्राणिवधं बहु ।
तेन कर्मविपाकेन विपस्फोटः स भूछिनः ।।
अर्धरात्रे रुदित्वासौ पुत्रं स्थापयेद् भुवि ।
विन्दुवारसमाख्यातं वालं दुष्टमन्त्रिण ।।
ततोऽसौ चन्द्रगुप्तस्य च्युतः कालगतो भुवि ।
प्रेतलोकं तदा लेभे गतिं मानुपवर्जिताम् ।।
मन्त्राभ्यासात् तदा युक्तो गतिं त्यक्त्वा दिवि गतम् ।
मन्त्रहेतुसमुत्पादान कुशलालम्बनचेतनाम् ॥
प्रत्येकं वोधिमायाति सोऽनुपूर्वण नराधिपः ।
राज्ञाथ विम्बसारेण बालेनाव्यक्तचेतसा ॥
पुरा कारितं चैत्यं सिंहदतेन भवान्तरे ।
तस्य कर्मप्रभावन दिवं यातो ह्यनिन्दितः ।।
पञ्च जन्मसहस्राणि अमरेभ्यो भुक्तवान मुग्वम् ।
स्वर्गलोकाच्च्यवित्वा तु मनुप्येन्द्रोपपद्यते ।।
जातो राजकुले चन्द्रगुप्तभ्य धानतः ।
वाल एव ननो राना मातः समानाम् ।।
प्रौढो धृष्टय भत्तः अगलमारिविवादिनम् ।
स्वाधीन एव तद् गज्यं बाद वाभि सप्तनि ।
मन्त्रा केशिनी नाम मिद्धा तस्य नराधिप ।
कुमार! त्वदीयमन्त्रे तु सिद्धिं गच्छा न तदा ।।
भविष्यति तदा काले मन्त्रासद्विस्त्वयोदिना ।
कुमाररूपी विश्वात्मा लोकानां प्रभविष्णवः ।।
भविष्यति न सन्देह। मन्त्ररूपेण देहिनाम् ।
+ + + + + + + + + + + हितकाम्यया ।।

·११५
मन्जुश्रीमूलकल्पे
तस्मिं काले सदा सिद्धिर्भविष्यन्ति पठिता भुवि ।
मन्त्री तस्य राज्ञस्य बिन्दुसारस्य धीमतः ॥
चाणक्य इति विख्यातः क्रोधसिद्धस्तु मानवः ।
यमान्तको नाम वै क्रोधः सिद्धस्तस्य च दुर्मतेः ॥
तेन क्रोधाभिभूतेन प्राणिनो जीविताद्धता ।
कृत्वा तु पापकं तीनं त्रीणि राज्यानि वै तदा ॥
दीर्घकालाभिजीवी सौ भविता द्विजकुत्सितः ।
तेन मन्त्रप्रभावेन सदेहमासुरीं भजेत् ॥
आसुरी तनुमाविष्ट दीर्घकालं स जीवयेत् ।
ततोऽसौ भिन्नदेहस्तु नरकेभ्यो विगच्छतः ॥
ततोऽसौ नारकं दुःखं अनुभूयह दुर्गतिः ।
विविधा नारकां दुःखां अनिष्टां कर्मजां तदा ।
कल्पमेकं क्षयित्वासौ क्रोधमन्त्रप्रचोदितम् ।
च्युतोऽसौ नरकाद् दुःखात् तिर्यगेभ्योपपद्यते ॥
नागयोनि समापद्य भीमरूपी भविष्यति ।
नागराजो महाक्रोधी महाभोगी विपदर्पितः ।।
दारुणं कर्मचारी च ।
च्युतोऽसौ दुष्टकर्मा तु यमलोकमगच्छत ।।
सुनिदा यमराजासौ प्रेतराजो महर्द्धिकः ।
एवं दुःखसहस्राणि अनुभूय पुनः पुनः ।
सोऽनुपूर्वेण दुर्मेधा भुविमायात माणवः ।
मानुष्यं जन्ममायातः भीमरूपी भविष्यति ॥
दरिद्र क्रोधनश्चैव अल्पशाख्यो भविष्यति ।
प्रत्येकबुद्धा ये लोके निराशाः खड्गचारिणः ॥
हीनदीनानुकम्प्यास्तु विचरन्ति महीतले ।
सत्त्वानां हितकाम्यर्थं प्रविष्टा पिण्डचारिकाम् ।।

·त्रिपञ्चाशः पंटलविसरः।
१६१५
ते तं दुर्मतिं दृष्ट्वा वै परचित्तविदोस्तदा।
ते तत्र मनुवद्धास्तु कारुण्यानान्यहेतवः ।।
तेन कुल्मापखण्डास्तु गृहीता भक्षहेतुना ।
क्रोधमन्त्राभिभूतेन हेतुमुद्घाटिता तदा ।।
तेषां निर्यातयेद् भिक्षं तत्रैकस्य महात्मनः ।
इदं भोः प्रव्रजिताः सर्वे! भक्षयध्वं यथा मुखम् ।।
तस्यानुकम्पा बुद्धेभ्यः ऋद्धिं दर्शितवां तदा ।
ततोऽसौ विस्मयाविष्टः प्रभावोद्गतमानसः ।।
प्रपतेत् सर्वतो मूर्ना बुद्धेभ्यः खड्गकल्पिषु ।
आकाशेन गताः सर्वे वातदोपा गथेष्टतः ।।
तेनापि कुशलार्थेन प्रत्येकां वोधिचिन्तिताम् ।
यादृशा हि महात्मानः शान्तवेषा महर्दिकाः ॥
तादृशोऽहं भवेल्लोके मा दुःखी मा च दुर्गतिः ।
क्षीणकर्मावशेषस्तु च्युतः स्वर्गोगगः सदा ॥
सोऽनुपूर्वण धर्मात्मा प्रत्येकं वोधि लप्स्य ।
तस्मान्न कुर्यान्मन्त्रेभ्यः साधनमाभिधारु म् ।।
बुद्धैर्बोधिसत्त्वैश्च प्रतिपिद्रुमामिचाकम्
अतिकारुणिका बुद्धा बोधिसत्त्या माः ।।
प्रभावार्थ तु मन्त्राणां दर्शितं सर्व ।
चिन्तामणयो मन्त्रा भापितास्तु मागः ॥
बालरूपा मूढचित्तास्तु कोधलोभागि ।
परस्परं प्रयोज्यन्ते ये मन्त्रा आभिचारुक ॥
मतिषिद्धं तथा बुदैर्वोधिसत्वैस्तु धी।
सर्वप्रकार तु मन्त्राणां सत्त्वेभ्यो भोगवर्धनम् ।।
पत्तिष्ठमथ राज्यं वै मदारक्षां धन्य हेतवः ।
आकर्षणं तु सत्त्वानां विविधां योनिमाश्रिताम् ।।

·मञ्जुश्रीमुलकल्पे
साधनीयास्तु मन्त्रा वै न जीवमुएरोधतः ।
तस्मिं काले भविष्यन्ति भिक्षवो मे वहुश्रुताः॥
मावचीनाख्यनामास्तु स्तोत्रं कृत्वा ममैव तु ।
यथा भूतगुणोद्देशैः यथाकारमभापत ॥
प्रसाद्य सर्वतश्चित्तं बुद्धानां शासने रतः ।
मन्त्रसिद्धस्त दुर्लक्ष्यः मन्जुघोपस्तौन त
गुणवां शीलसम्पन्नः धर्मवादी बहुश्रुतः ।
पुरा तिर्यग्गतेनैव इमां स्तोत्रमभापत ॥
नृपाख्ये नगरे रम्ये खण्डाख्ये च वने वतु ।
सार्ध शिष्यगणेनैव विहरामि यथामुखम् ।।
तत्रस्थो वायस आसी मां चित्तं सम्प्रसादयेत् ।
प्रसाद्य च मयि चित्तं भिन्नदेहो दिवं गाः॥
देवेभ्यश्च च्यवित्वा तु मनुष्येभ्योपपत्स्यते ।
मनुष्येभ्योपपन्नस्तु प्रव्रजेच्छागने मम ।।
पत्रजित्वा महात्मायौ यथाभूतं हि मां तदा ।
स्तविष्यति नदा काले मातृचीनाख्य सवनी ।।
स्तोत्रोपहारं यथार्थ च नानादृष्टान्तरतुभिः ।
प्रकर्ता सर्वभूतानां हितायैव मुभाषितम् ।।
अनुग्रहा। तु सत्त्यानां स्तोत्रचांदनात्यः ।
भविष्यति तदा काले युगाने लोकनिन्दित ।।
तेन कर्मविपाकेन भिन्नदेहो दिवि गाः।
सोऽनुपूर्वेण मेधावी अनुभूय विविधां मुखाम् ।।
बोधि प्राप्स्यति सर्वज्ञि उत्तमार्थमचिन्तिया ।
चतुर्थे वर्षशते प्राप्ते निवृते मयि तथागते ॥
नागाह्वयो नाम सौ भिक्षुः शासनेऽस्मि हिते रतः ।
मुदितां भूमिलन्धस्तु जीवेद् वर्षशतानि पट् ।।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः।
११७
मायरी नामतो विद्या सिद्धा तस्य महात्मनः ।
नानाशासार्थधात्वर्थं निःस्वभावार्थतत्त्ववित् ॥
मुखानत्यां चोपपद्यत यदामौ त्यक्तकलेबरः ।
सोऽनुपर्वण वृद्धत्वं नियनं सम्प्रपत्स्यते ।।
गानामा तदा भिक्षुः शास्त्रतत्त्वार्थकोविदः ।
मुत्रनीतार्थनेगानां विभज्य पहुधा पुनः ।।
लोकाभिधाची युक्तालया तुच्छशीलो भविष्यति ।
तग्य सिदा शालदूतीनि कथ्यते ॥
तस्य मन्त्रप्रभावन बुद्धिरुत्पन्न श्रेयसी ।
सङ्ग्रह सूत्रतत्त्वार्थ शासनस्य चिरथिने ।
जीवेद् वर्षशतं साधं त्यक्तदेहो दिविं गतः ।
अनुभूय चिरं सौख्यं दीर्घसंसारसंसरम् ।।
अनुपूर्वेण चात्मासौ वोधिप्राप्तो भविष्यति ।
एवं बहुविधाकारो भिक्षवो मयि शासने ।।
प्रज्ञा धर्मशीलास्तु भविताभूत् तदा युगे ।
अपथिम तु तदा काले नन्दनामतः ।।
सोऽपि पत्रार्थयुक्तात्मा तन्त्रज्ञोऽथ बहुश्रुतः।
तस्य भद्रघटः सिद्धः यक्षमन्त्रप्रचोदितः ॥
महायानाग्रमत्रे तु मया च कथिता पुग।
तम्मि काल घटे तरिम उज्जहार महातपा ॥
तस्य टमदा तत्र पुस्तकेऽम्मि मत्ररूपिणे ।
रक्षा न कारिता तत्र घटेऽम्मि यक्षसाधिते ॥
अनगा ।। स्मृतिभ्रंशा घटो मटके हनः ।
ताऽसा लिद्ध मन्त्रस्नु भिक्षुमन्त्रापी अभूत् ।।
पटं निरीक्षयामास नाभिपश्येन नत्र ।
नासो क्रोधरक्ताङ्गः विस्फूर्जन अमापन ।

·मजुश्रीमूलकल्ये
आब्रह्मस्तम्बपर्यन्तं शक्राद्यां समहेश्वराम् ।
मन्त्रेनाकृप्यमानेयं नाहं मन्त्री न मन्त्रराद् ॥
ये मन्त्रा बुद्धपुत्रैस्तु मन्त्रा जिनवरैस्तथा ।
भापि या निग्रहार्थाय दुर्दान्तदमकापि वा ।
ते तु सर्वे निर्मास्ति यदि नाकृष्यामि चोरीणाम् ।
ततोत्थाय ती मन्त्री सिद्धकर्मदृढव्रतः ॥
यथा तु विहिने मन्त्रे प्रयोगाकृष्ठहेतवः ।
प्रयोजयामास तं दिक्षु क्षिाकर्षणतत्परः ॥
क्षणेना म्नमात्रेण क्षिप्रकर्मायतिह्यसौ।
हुङ्कार केण मात्रेण ब्रह्माद्यामानयेद् भुवि ।।
आकृष्टा सचदेवास्तु ब्रह्माद्याः सशक्रकाः।
हाहाकार प्रमुञ्चाना आर्ता भैरवनादिनः ।।
किं करोम किमानीता नाम यं मन्त्रापराधिनः।
शीघ्रं च त्वरमाणस्तु भिक्षु(मां विशारदः॥
दिवौकसां मन्त्रयामास घटं प्रत्यर्पयथ इतो इह ।
अन्योन्यं वै सुराः सर्वेस भिक्षुः सम्प्रभाषत ।
क्षिप्रं वदत भद्रं वो ये नेनापहृतो घटः ।
निरीक्षयामास ते देवाः न दास्यन्तेऽथ समन्ततः ॥
ससन्वाहरति देवेशः केनायं घटकोऽपहृतः ।
पश्यते वत्रिणः श्रीमां बोधिसत्त्वो महाद्युतिः ॥
तस्यास्ति मुतो घोरः महारोपी सुदारुणः ।
निर्मितो विनरूपेण विचेरुः सर्वतो जगत् ॥
तेनासौ घटो नीत देवेशः सम्प्रभाषितम् ।
अस्ति वजकुले विघ्नः क्रीडते लीलया भुवि ॥
पूजितोऽहमिमेनेति तेनासौ घटको हृतः ।
एवमुक्त्वा तु देवेशः पुनरेव दिविं गताः॥
:

·६१९
त्रिपश्चाशः पटलविसरः ।
सर्वे विसर्जिता देवाः स्वमन्त्रेणैव ते तदा ।
क्षणेनैव तु तत्रैकः मुहूर्तसुतरानपि ।।
आनयामास तं विघ्नमवशात् सघटं तदा ।
ततस्तेन तु विघ्नेन प्रेतानां घटमाददे ।।
ततो नीतेन तु विघ्नेन इमां वाचामभाषिता।
प्रेतलोके घटो नीतः न वयं तत्र दोषिणः ।
रुष्टो सोऽपि महामन्त्री तं विघ्नमभ्यभाषत ।
गच्छ गच्छ महाविन! मा भूयो एवमाचरेत् ॥
ततस्तेन तु ते प्रेता आनीतास्तत्क्षणादपि ।
क्षुभिताक्रान्तमनसः दीनाः सूचीमुखा हि ते ।।
आर्तस्वरं च क्रन्देयुमहाघोरतमा हि ते ।
चुकुतुः करुणां वाणी परित्रायस्व महात्मन ।।
घटं वो इह आनीता यथेष्ट कुरुते वयम् ।
महाकारुणिको मन्त्री वेपथु सम्प्रजायताम् ।
करुणाट्टैण मनसा इमां वाचामभाषत ।
किं दुःखं भवतां लोके सम्प्रभाषथ मा चिरम् ।।
ते ऊचुर्दीनमनसा बुभुक्षास्मत् सम्प्रधावते ।
त्रिषिताः प्रेतलोकेऽस्मि चिरं कालं महात्मनः ।।
महाकारुणिको भिक्षुस्तेषामेव प्रददौ घटम् ।
ततस्ते तुष्टमनसाः सत्त्वरामालयं गताः ॥
तेषां चिन्तितमात्रेण अन्नपानं भवेद् घटे ।
भविता चन्दनमालेऽस्मि भिभुनन्दको भुवि ।।
तस्मि कालाधमे प्राप्ते जीवेद् वर्षशतत्रयम् ।
महात्मा बोधिनिम्नस्तु क्षिप्रं प्राप्स्यति दुर्लभाम् ।।
भविष्यन्ति न सन्देहः तस्मि काले युगाधमे ।
राजा गोमिमुख्यस्तु शासनान्तर्धापको मम ॥
।

·६२०॥
मम्जुश्रीमूलकस्से
प्राचिं दिशिमुपादाय कश्मीरे द्वारमेव तु ।
नाशयिष्यति तदा मूढः विहारां धातुवरांस्तथा ॥
भिक्षवः शीलसम्पन्नां घातयिष्यति दुर्मतिः ।
उत्तरां दिशमात्य मृत्युस्तस्य भविष्यति ॥
अमानुषेणैव क्रुद्धेन सराष्ट्रा पशुवान्धवः ।
आक्रान्तोऽद्रिखण्डेन पातालं यास्यति दुर्मति ॥
अधो अथ गतिस्तस्य नरकान्नरकतरं भृशम् ।
दुःखा दुःखतरं तीव्र सम्प्रपत्स्यति दारुणम् ।।
अवीचिर्नाम विख्यातं नरकं पापकर्मिणा ।
मुच्यतेऽसौ महाकल्पं गोमिपण्डो दुरात्मनः ।।
अकल्याणमित्रमागम्य कृतं पापसुदारुणम् ।
तस्मात्
सर्वप्रयत्नेन शासनेऽस्मि तथागते ।।
प्रसाद्यमखिलं चित्तं सम्प्रभोक्ष्यथ सम्पदाम् ।
बुद्धत्वनियतं मार्गम् अष्टाङ्गपथयायिनम् ।।
गमिष्यथ सदा सर्वे अशोकं निर्जरसं पुरम् ।
तस्यानन्तर महीपाल: बुद्धपक्ष इति श्रुतः ॥
महायक्षो महात्यागी वृद्धानां शासने रतः ।
भविष्यति न सन्दहः लास्म काले युगाधमे ॥
अतिप्रीतो हि नृपतिः शास्तुः शासनतत्परः ।
विहारारामचेत्यांश्च शास्तुर्बिम्बाननुत्तमाम् ।।
वाप्यः कूपाय++++++++ अनेकधाः।
कारयित्वा महाराजा दिवं गच्छेद् गतायुषः ॥
तस्य सिद्धो महावीर्यः अब्जकेतुर्महीतले ।
पृथियां पालनां पार्थे बोधिसत्त्वस्य महात्मने ।
तस्य मन्त्रप्रभावेन जीवेद् वर्षशतत्रयम् ।
तेन कर्मावशेषेण क्षिप्रं बोधिमवाप्नुयात् ।।

·त्रिपन्चाशः पटलः विसर. ।
६२१
तस्यापि च सुतो राजा महासैन्यो महाबलः ।
गम्भीरयक्षो विख्यातः पृथिवीमखिलोदिताम् ॥
सोऽपि राजाथ युक्तात्मा तस्मि काले भविष्यति ।
विहारावसथचैत्यांश्च वापीकूपांच नैकथा ॥
कारयिष्यति न सन्देहो भूपतिः स महाद्युतिः ।
तेनापि साधितं मन्त्रं मजुघोषस्य धीमतः ॥
पडक्षरं नाम यद् वाक्यं महार्थं भोगवर्धनम् ।
तस्य मन्त्रप्रभावेन महाभोगी भर हासा ।।
अनुपूर्वेण मेधावी शिन बोधिपरायणः ।
विविधाकारकारांस्तु शासनेऽस्मि तथागते ।।
भविष्यति तदा काले उत्तरां दिशिमाभृतः ।
नेपालमण्डले ख्याते हिमाद्रेः कुक्षिमाश्रिते ॥
राजा मानवेन्द्रस्तु लिच्छवीनां कुलोद्भवः ।
*सोऽपि मत्रार्थसिद्धस्तु महाभोगी भविष्यति ।।
विद्या भोगवती नाम तस्य सिद्धा नराधिपे ।
अशीतिवर्षाणि कृत्वासौ राज्यं तस्करवर्जितम् ॥
ततः प्राणात्यये नृपतौ स्वर्गलोके जजग्मसु ।
तत्र मत्राशु सिध्यन्ति शीतला शान्तिकपौष्टिका ॥
तारा च लोकविख्याता देवी पण्डरवासिनी ।
महाश्वेता परहितोयुक्ता अखिन्नमनसां सदा ॥
इत्येवमादयो प्रोक्ता बहुधा नृपतयोस्तदा ।
अनेकधा बहुधाश्चैव नानारूपविवर्णिताः ॥
शास्तुपूजकास्तेऽपि म्लेच्छराजा न है ।
वविषः सुषश्चैव भावसु शुभमुस्तथा ॥
भाक्रमः पदक्रमश्चैव कमलश्चैव कार्यते ।
भागुप्तः वत्सकचैव + + + + + पश्चिमः ॥

·६२२
मम्जुश्रीमूलकल्ये
उदयः जितनो यन्ते म्लेच्छानां विविधास्तथा ।
अम्भोधेः भ्रष्टमर्यादा बहिः प्राज्ञोपभोजिनः ।।
शस्त्रसम्पातविध्वस्ता नेपालाधिपतिस्तदा ।
विद्यालुप्ता लुप्तराजानो म्लेच्छतस्करसेविनः ।।
अनेका भूपतयो प्रोक्ता नाना चैव द्विजप्रिया ।
भविष्यन्ति तदा काले चीनं प्राप्य समन्ततः॥
राजा हिरण्यगर्भस्तु महासैन्यो महाबलः ।
विस्तीर्णश्च तन्त्रश्च प्रभूतजनबान्धवः ॥
म्लेच्छपणतो विजयी च शास्तुः शासनतत्परः ।
तेनापि साधितो मन्त्रः कुमारस्यैव महाद्युतेः ॥
विद्याराजामष्ट अक्षरम् ।
महावीरं नाम विख्यातं सम्पदानां महास्पदम् ॥
तेन बालधियो राजा राज्यहेतोः समाहितः ।
यस्य स्मारितमात्रेण बुद्धत्वं नियतं पदम् ।।
सोऽल्पकार्यनियुञ्जानः राज्यस्तो नराधिपः ।
आकांक्षमानयद्येवं वरदानमनुत्तमम् ।।
ब्रह्माया देवतां कृत्स्नामाज्ञापयति सर्वदा ।
किं पुनानुषां लोके इतरां भावकुत्सिताम् ॥
जीवित्वा वर्षशतं सार्धं दिवं गच्छन्महानृपः।
सोऽनुपूर्वेण धर्मात्मा उत्तमां बोधिमाप्नुयात् ।।
तस्मिं देश इमा विद्या ये कुमारेण भाषिता ।
सत्वरा तेऽपि सिद्धयन्ते नान्ये विद्या कदाचन ॥
वोधिसत्त्वो महाधीरः मञ्जुघोषो महाद्युतिः ।
तस् िदेशे तु साक्षाद् वै तिष्ठते बालरूपिणः ।
सिद्धिक्षेत्राऽथ परं दिव्यं मानुष्यैः साधयिष्यात ।
तुरुष्फनामा वै राजा उत्तरापथमापत ॥

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
६२३
महासन्यो महावीर्यः तस्मि स्थाने भविष्यति ।
कश्मीरद्वारपर्यन्तं बष्कलोद्यं सकाविशम् ।।
योजनशतसप्तं तु राजा भुङ्क्तेऽथ भूतलम् ।
सप्तसप्ततिसहस्राणि लक्षौ द्वौ तस्य भूपतेः ॥
भविष्यति न सन्देहो तस्मिं काले युगाधमे ।
सोऽपि सिद्धमन्त्रस्तु जीवेद् वर्षशतत्रयम् ॥
साधिता केशिनी विद्या नराध्यक्षेण धीमता ।
आत्मना श्रेयसाथै तु विहारां कारयेद् बहून् ।
पटाशीतिसहस्राणि कुर्यात् स्तूपवरांस्तथा ।
महायानामधर्म तु बुद्धानां जननीस्तथा ॥
प्रज्ञापारमिता लोके तस्मिं देशे प्रतिष्ठिता ।
स राजा भिनदेहस्तु स्वर्गलोकं गमिप्यति ॥
सोऽनुपूर्वेण क्षितीपेशः बोधि प्राप्स्यति मुत्तमाम् ।
तस्यान्तरे क्षितिपतेः महातुरुप्को नाम नामतः ॥
धीमतः बहुमतः ख्यातो गुरुपूजकतत्परः ।
सदा सोऽपि साधे स मन्त्रं वै तारादेवीं महार्द्धकाम् ।।
सोऽपि प्रसिद्धमन्त्रस्तु राज्यहतो थ भूतले ।
महायक्षा महासैन्यः महेशाक्षोऽथ भूपतिः ॥
सम्मतो बन्धुवाणां राजा सोऽपि भविष्यति ।
अष्टौ सहस्रविहाराणां तस्मिं काले भविष्यति ।।
तस्य मन्त्रप्रभावेन जीवेद् वर्षशतद्वयम् ।
यदासौ भिन्नदेहस्तु तुपितेभ्योपपद्यते ।।
सोन्मत्तो देवपुत्राणां बोधिसत्त्वो महर्दिकः ।
सोऽनुपूर्वेण धर्मात्मा बोध्यङ्ग समभिपूरतः ।।
प्राप्नुयामतुलां पोधिं सोऽनुपूर्वेण यत्नतः ।
तत्र देशे सदा कालं तिष्ठते प्रवरं बहु ॥

·६२४
मम्जुश्रीमूलकस्से
जिनैस्तु कथितं पूर्व अधुना चर्यया भुवि ।
वीतरागैः समाक्रान्तं नागैश्वापि महर्दिकैः ॥
लोकपालास्तथा यक्षाः शास्तु शासनरक्षकाः।
भविष्यन्ति तदा काले सद्धर्मा रक्षका भुवि ।।
एवं वहुविधाः प्रोक्ताः भूपाला लोकविश्रुताः ।
कथिताः कथयिष्यन्ति तस्मि काले सुदारुणे ॥
पश्चाद्देशपयन्नं उज्जयन्यामतः परे ।
समुद्रतीरपर्यन्तं लाडानां जनपदे तथा ॥
शीलादो नाम नृपतिः बुद्धानां शासने रतः ।
पुरी वलभ्य सम्प्राप्तो धर्मराजा भविष्यति ॥
विहारां धातुवर चित्रा श्रेयसां प्राणिनांस्तथा ।
कारयिष्यति युक्तात्मा भूपतिर्धर्मवत्सलः ॥
पूजां च विविधाकारां जिनबिम्बो मनोरमाम् ।
पूजयेद्धातुवरां अग्र्यां लोकनाथेभ्यो यशस्विषु ॥
नासौ मन्त्रसिद्धस्तु केवलं कर्मजोत्तमः ।
तत्र देशे समाख्यातो भिक्षुः पिण्डचारिकः ।।
शीलवां बुद्धिसम्पन्न युद्धानां शासने रतः ।
कालचारी महात्मासौ प्रविष्टो पिण्डचारिकम् ॥
पश्यते राजकुलं श्रेष्ठ विस्तीर्ण च जनावृतम् ।
प्रविष्टो तत्र भिक्षार्थी क्षुधया च समन्वितः ॥
दृषितो क्लान्तमनसो न लेभे पिण्डकं तदा ।
गृहीत्वासौ पुरुषैः क्षिप्रं निर्ययुः तद्गृहात् परम् ।।
ततो सौद्विग्नमनसो रक्षितो राजभटैस्तदा ।
निर्ययुनगरात तस्मात् स्वालयं तत्क्षणाद् गतः ॥
क्षुधितो वृषितश्चैव दुःखी च दुर्मतिं गतः ।
ततोऽसौ भक्तच्छिन्नस्तु अर्धरात्रे समुपस्थिते ।।

·त्रिपन्चाशः पटलविसरः ।
• १२५
माणत्यागं तदा चक्रुः यती सौ लघुचेतसः ।
प्रणिधिं च तदा चक्रे लाडानामधिपतिर्भवेत् ॥
ततोऽसौ कालगतो भिक्षुर्धराख्ये नृपतौ कुले ।
उत्पयेत महात्मासौ शास्तुः शासनपूजकः ॥
दशवर्षाणि विंशं च राज्यं कृत्वा मकण्टकम् ।
लुब्धः स्वजनप्रयोगेण अजीर्णयतिमूर्छितः ॥
भिमदेहो ततो राजा कालं कृत्वा दिविं गतः ।
देवा तुषितवरा नाम मैत्रेयो यत्र तिष्ठति ।।
धर्मश्रावी महात्मासौ तत्रासौ उपपत्स्यते ।
धर्म शृण्वन्ति सत्कृत्य मैत्रेयस्य महाद्युतेः ।।
सोऽनुपूर्वेण बोधिं च प्राप्स्यति दुर्लभाम् ।
शीलाख्ये नृपती वृत्ते चपलस्तत्र भविष्यति ॥
वर्षाधपक्षमेकं तु पञ्च मासां तथैव तु ।
राज्यं कृत्वा विभिन्नोऽसौ शत्रिभिः शस्त्रजीविभिः॥
स्त्रीकृतेनैव तु दोषेण शस्त्रभिन्नो अधो गतः ।
तस्याप्यनुजो ध्रुवाख्यस्तु ध्रुवः स्थावरतां गतः ।।
सेवक कृपणो मूर्खः लाडानामधिपतिर्भवेत् ।
शेषा नराधिपाः सर्वे मूर्धान्तास्तु सेवकाः ॥
तेषां च पूर्वजा वंशाः शीलाहोपरते सदा ।
भविता भूपतयः सर्वे अम्भोजे तीरपर्पगाः॥
नृपः इन्द्रो सुचन्द्रश्च धनुः केतुस्तथैव च ।
पुष्पनामो ततः प्रोक्ता वारपत्यां पुरोद्भवः ।।
वलभ्यां पुरिमागम्य आयमस्यानुपूर्वका ।
प्रभनामा सहस्राणि विष्णुनामा तथैव च ॥
अनन्ता नृपतयो प्रोक्ता यादवानां कुलोद्भवाः।
तेषामपश्चिमो राजा विष्णुनामा भविष्यति ।

·६२६ ।
मम्जुश्रीमूलकल्पे
ऋषिशापाभिभूतस्तु सपौरजनवान्धवः ।
अस्तं गते नृपो धीमां उदके प्लाविता पुरी ॥
द्वारवत्या तदा तस्य महोदधिसमाश्रिता ।
उत्तरां दिशि सर्वत्र नानारम्भनितम्बयोः ।
अनन्ता नृपतयः प्रोक्ता नानाजातिसमामृताः ।
शकवंश नदा त्रिंशत् मनुजेशा निबोधता॥
दशाष्ट भूपतयः ख्याता सार्धभूतिकमध्यमा ।
अन्ते नागसेना तु विलुप्ता ते परे तदा ॥
ततो विष्णुहरश्चैव कुन्तनामाजितः परः ।
ईशानसर्वपशिश्च ग्रहसुव्र तथापरः ॥
ततस्ते विलुप्तराजानः भ्रष्टमर्याद सर्वदा ।
विष्णुप्रभवी तत्र महाभोगो धनिनो तदा ॥
मध्यमात् तौ भकाराद्यौ मन्त्रिमुख्यौ उभौ तदा ।
धनिनौ श्रीमतौ ख्यातौ शासनेऽस्मि हिते रतौ ॥
जप्तमन्त्री तथा मन्त्र कुमारस्त्वयि मन्त्रराट् ।
ततः परेण भूपालो जाताना मनुजेश्वरौ ॥
सप्तमष्टशता त्रीणि श्रीकण्ठावासिनस्तदा ।
आदित्यनामा वैश्यास्तु स्थानमीश्वरवासिनः ।।
भविष्यति न सन्देहो अन्ते सर्वत्र भूपतिः ।
हकाराख्यो नामतः प्रोक्तो सार्वभूमिनराधिपः॥
तत्र देशे इमे मन्त्रा सिद्धि गच्छेयु वै तदा।
धर्मराजेन ये प्रोक्ता विद्या शान्तिकपौष्टिका ॥
विविधा भोगविषयां सम्पदा विविधांस्तथा ।
नाना च रूपधारिण्यो यक्षिण्यश्च महर्द्धिकाः ॥
भविष्यन्ति तत्र वै सिद्धा तस्मिं काले युगाधमे ।
दक्षिणां दिशिमाश्रित्य ससमुद्रां वसुन्धराम् ॥

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
६२७
राजा श्वेतसुचन्द्रश्च सातवाहन एव तु ।
महेन्द्रं शङ्करश्चैव वल्लभोऽथ महीपतिः ।।
सुकेशिकशिश्च विख्याता दक्षिणां दिशि ।
मङ्गलो वल्लभः प्रोक्तो गोविन्दः वृन्दखेतुः ।।
मुत्पातः पोतश्चैव महेन्द्रः चन्द्र एव तु |
गोपेन्द्रो इन्द्रसेनश्च प्रद्युम्नो माधवस्तदा ।
गणशङ्करचैव व्याघ्र सिंहो तथा वुधः ।
बुधः शुद्धस्तथा कुम्भः निकुम्भश्चैव कीत्यते ॥
मथितः सुमितश्चैव ।
बलः पुलिनश्चैव मुकेशिः केशिनस्तथा ।
अनन्ता ववो ख्याता भूपाला दक्षिणां दिशि ।
अतीतानागता चापि वर्तमाना निवोधिता ॥
नानामृत्युभव घेते नानाव्याधिसमाप्लुता ।
शस्त्रसम्पातदुर्भिक्षः मृताः केचिद् दिविं गताः ॥
इत्येते नृपतयः सर्वे कथिता विपुखस्तथा ।
महेन्द्रान्त नृपोताख्यातः तथासहतिस्तथा ।।
भविष्यन्ति तदा अभूत् ।
तस्मि काले तदा देशे मत्राणां सिद्धिमिच्छताम् ।।
साधनीया इमा मन्त्राः क्रोधाद्याः कुलिशोचिताः ।
आभिचारुककर्मेषु वश्यार्थं च तथा हितम् ॥
मश्रियोऽथ माहात्मा वै कुमारो बालरूपिणः ।
सिध्यते च तदा देशे कलिप्राप्ते च तदा युगे ॥
पर्वतविन्ध्यमाशृतं सागरे लवणोदके ।
कार्तिकेयेति समाख्यातः सत्त्वानां वरदायकः ॥
आज्ञां भो वोधिसत्त्वेन मञ्जुघोपेण धीमता ।
सत्त्वानां हितकाम्यर्थ निवसेद् दक्षिणां दिशि ।।
M

·१२८०
मन्जुश्रीमूलफस्पे
कार्तिकेयस्य ये मन्त्राः कथिता मजुभाणिना ।
तस्मि देशे तदा सिद्धिः भविष्यति न संशयः ।।
श्रीपर्वते तदा दर्श विन्ध्यकुक्षिनितम्बयोः ।
द्वीपेष्वेव च सर्वत्र कलिङ्गोद्रेषु कीर्त्यते ॥
त्रैगुण्या म्लेच्छदेशेषु समन्ततः ।
अम्भाधेः कुक्षितीरान्ताः नृपा ग्व्याता अनन्तकाः॥
कामरूपकलाख्या हि हिमादेः कुक्षिमाश्रिताः ।
वहयो नृपतयो प्रोक्ता उद्रसन्धिषु सर्वदा ।।
नानाम्लेच्छगणाध्यक्षा शास्तुपूजकतत्पराः ।
इन्द्रो मुचन्द्रमहेन्द्रश्च भूपाल म्लेच्छवासिनः ।।
क्ष्मापालौ उभौ तत्र पोडशार्द्धा शासने रता ।
पूजकाः शास्तुविम्बानां त्वत्प्रसादा ।।
भविष्यन्ति न सन्देहो प्रसन्ना शासने जिने ।
बहवो नृपवराः प्रोक्ताः पूर्वायां दिशिमाताः ।।
अतीतानागता ये तु वर्तमानाश्च सर्वदा ।
आयं नृपवरं वक्ष्ये गौडानां वंशजो भुवि ।।
जातोऽसौ नगरे रम्ये वर्धमाने यशस्विनः ।
लोकाख्यो नाम सौ राजा भवति गौडवर्धनः॥
मामानुत्पन्नलोकेऽस्मि भवितासो धर्मचिन्तकः ।
बहवः क्षितिपाः क्रान्ता विविधा जीवकर्मिणः ॥
मध्यकाले समास्वासा मध्यमा मध्यधर्मिणः ।
अनन्ते व युगे नृपेन्द्रा शृणु तत्त्वतः ॥
समुद्राख्यो नृपश्चैव विक्रमश्चैव कीर्तितः ।
महेन्द्रनृपवरो मुख्य सकाराद्यो मतः परम् ।।
देवराजाख्यनामासौ युगाधमे ।
निर्धाख्ये नृपः श्रेष्ठः बुद्धिमान् धर्मवत्सलः ।।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
६२९
तस्याप्यनुजो वलाध्यक्षः शासने च हिते रतः।
प्राची समुद्रपर्यन्तां चैत्यालङ्कृतशोभनाम् ।।
करिष्यति न सन्देहः कृत्स्नां वसुमती तदा ।
विहारारामवापीश्च उद्याना मण्डवकां सदा ॥
करिष्यति तदा श्रीमां सङ्कमां सेतुकारकः ।
शास्तुर्विम्यान तदा पूजेत् तत्प्रसन्नांश्च पूजयेत् ॥
कृत्वा राज्यं महीपालो निःसपत्नमकण्टकम् ।
जीवेद् वर्षां पढेंशत्तुंशाहं प्रवनेनृपः ।।
ततोत्मानं घातयेद् राजा ध्यायन्तः सम्प्रमूञ्छितः ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः यनित्तिसमागृतः ।।
ततोऽसौ भिन्नदेहस्तु नरकेभ्योपपद्यत ।
त्रीणि एकं च दिवसानि उपित्वा नरकं गतिम् ॥
देहमुत्सृज्य दिविं गच्छेन् सदा नृपः ।
देवानां सुकृतिनां लोकः शुद्धावाम इति स्मृतः ॥
देवराजा भवेत् तत्र शुद्धात्मा बोधिनिम्नगः ।
शतशः सहस्रशश्चैव अनुभूय दिवि मुखम् ।।
पुनरेव मानुष्यं प्राप्य बुद्धो भूयो भवान्तरे ।
तेनैव कारितं कम अन्य जन्मपु दाहनाम् ॥
पुरीमुज्जयनी माता पाना जन तदा ।
तत्रायनीमुख्यः वणि ना ..If ||
बुद्धानामसम्भव कार शुन्य याक निरापद ।
प्रत्येकबुद्धा लोकपि हिनि मादिकाः ।।
सत्त्वानां हितकामाय विचरन्ति महीतल ।
पुरी उज्जयिनी प्राप्य प्रविटा पिण्डचारिका ।
वर्गचारिणो महात्मानः रथ्यायामवतस्तन् ।
वाण्याजेयस्तुस्तदा मैव दृष्ट्वा तु संमुखां मुनिम् ।।

·१३०
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
निमन्त्रयामास तदा भक्तेन स्वगृहं चैव नयेत् तदा ।
नीत्वा मुनिवरां क्षिप्रमासनेन निमन्त्रयेत् ।।
सङ्घीभवध्व भवतः भक्तकालोऽयमुपस्थितः ।
तेऽपि तूष्णीं महात्मानो न वाचां भाषिरे तदा ।।
पात्रं च नामयामास वाणिजे यस्य सर्वदा ।
वणिजा इङ्गितज्ञाश्च बुद्धिमन्तो भवेत् तदा ।।
पात्रं च पूरयामास विविधाकारभोजनैः ।
तदासी स्वहस्तेनैव तेषां प्रायच्छ यत्नतः ॥
गृहीत्वा तु ततः सर्वे प्रजग्मुः सर्वतोनभम् ।
दीपमालेव दृश्यन्ते व्योममूर्तिसमाश्रिताः ।।
ततोऽसौ हृष्टरोमस्तु संवेगवहुलस्तदा ।
भूम्यां च पतितस्तत्र ऋद्धया वर्जितमानसः ।।
प्रणिधिं च तदा चक्रे प्रत्याहारवभं यथा ।
अनेन कुशलमूलेन यन्मया प्राप्तमद्यतः ॥
एपा मुनिवरा मन भवेद् बुद्धो ह्यनुत्तरः।
दशजन्मसहस्राणि चक्रवर्ती तदा भुवि ।।
ततोऽसौ व्युक्तदेहस्तु कोटिषष्टिदियोक साम् ।
अनुभूय चिरं सौख्यं त्यक्त्ला जन्म दिवौकसाम् ॥
मानुपाणां तदा जन्म प्राप्नुयात् परवशा इह ।
तस्य राजकुले जन्म भवनाह तु सर्वदा ॥
बालाख्यो नाम मौ नृपतिर्भविता पूर्वदेशकः ।
आजन्मसहस्राणि चिरसौख्यमनानम् ॥
प्राप्नुवन्ति या नृपतिः श्रीमां सर्वज्ञत्वं च पश्चिमम् ।
एवं बहुविध मत्वा सम्पदो विपुलास्तथा ।।
को नु कुर्यात् नदा शास्तुः पूजनाध्येपणांस्तथा ।
कारांश्च श्रेयसी युक्तां बोधिमार्गवियोजनीम् ।।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
तस्यापरेण नृपतिः गोडानां प्रभविष्णवः ।
कुमाराख्यो नामतः प्रोक्तः सोऽपि रत्यन्तधर्मवाम् ।।
सस्यापरेण श्रीमां उकाराख्येति विश्रुतः ।
ततः परेण विश्लेष तेषामन्योन्यतेप्यते ॥
महाविश्लेषणा ह्येते गौडा रौद्रचेतसः ।
ततो देव इति ख्यातो राजा मागधकः स्मृतः ॥
सोऽप्यतहतविध्वस्तरिपुभिः समता वृतः ।
यस्यापरेण चन्द्राख्यः नृपतित्वं कारयेत् तदा ॥
सोऽपि शस्त्रविभिन्नस्तु पूर्वचोदितकर्मणा ।
तस्यापि सुतो द्वादश गणना जीवेन्मासपरम्परम् ।।
सोऽपि विभिन्नशस्त्रेण वाल एव अभूत् तदा ।
तेषां परस्परोपविघ्नचित्तानां रौद्राणामहिते रताम् ॥
भविष्यति तदा काले भकाराख्यो नृपपुङ्गवः ।
अग्रणी!डलोकानां महाव्याधिसमाकुलः ॥
तेनैव व्याधिना आतः कालं कृत्वा अधों गतः ।
तस्यापरेण दकाराख्यः कतिपायां दिवमा दश ।।
भविता गोडदेशेऽस्मि गङ्गातीरसमातः ।
तस्यापरेण भकारख्यस्त्रीणि दिवमानि कारयन् ।।
ततो गोपालको निनः ।
प्रियवादी च सो राजा धृगी चना ।
स्त्रीवशः कृपणो मूखः जितशरद युवाः ।
कल्याणमित्रमागम्य महात्यागी म ।।।।
विहारांश्चैत्यवरां रम्यामारामां विविधांदा ।
वाप्योऽथ जलसम्पन्ना भत्रामागं शमिनाम् ।।
सेवतो बहवस्तस्य यशः कात्यायनुद्यतः ।
देवायतनरम्यां वै गुणावमयकारिणः ।
1

·२६२
मन्जुश्रीमूलकल्पे
पापण्डीभिः समानान्तं नानातीथिकवासिभिः ।
आक्रान्तः सो दिशः सर्वा समुद्रातीरचर्यगाः ॥
क्रिपी भोगी प्रमादी च सं राजा धर्मवत्सलः ।
भविष्यति न सन्देहः स प्राचीं दिशि मूर्जितः ।।
सद्यातीसारसंयुक्तवार्धिक्ये समुपस्थितः ।
गङ्गातीरमुपाश्रित्य राज्यं कृत्वा तु वै तदा ॥
विशद् वर्षाणि सप्तं च जन्मनाशीतिको मृतः ।
ततोऽसौ भिन्नदेहस्तु तिर्यगेभ्योऽपिपद्यते ॥
नागराजा ततः श्रीमान् धर्मवत्सलः ।
येनास्य कारितं चैत्य शास्तुविम्ब मनोरमम् ।
विहारां कारितवांश्चात्र सङ्कस्यार्थे तदा भुवि ।।
तेन कर्मविपाकेन अन्तिमे च भवे श्रिते ॥
बुद्धत्वं नियतं मार्ग प्राप्नुयादचलं पदम् ।
ततः परेण गौडानां तीथिकाकान्तपुरं भुवि ।।
ता पूर्वदेशेऽस्मिन नगरे तीर्थिकसमाइये ।
भगवाव्य नृपे ख्यातः गौडानां प्रभावप्णवः ।।
अभिषिक्तो दक्षिणात्येन प्रतिना प्रभविष्णुना ।
राज्यं कृत्वा तु वै तत्र पश्चिमां दिशिमागतः ।।
पविश्य नगरी रम्यां साकंगा तु यथेप्सितः ।
अरिणा भूतस्तु पुनरेव निवर्तते ।।
प्राची समुद्रपर्यन्तां तस्करैश्च समातः ।
शस्त्रप्रहारविध्वस्तमृतोऽसी प्रेततां गतः ॥
त्रीणि वर्षाणि कृत्वासी भूपालो राज्यमल्पकम् ।
ततो दस्युभिग्रस्तः भृतः प्रेतमहर्दिकः ।।
त्रीणि वर्षाणि तत्रैव प्रेतेभ्यो राज्यमकारयेत् ।
ततोऽपि सो त्यक्तदेहस्तु प्रेतलोकां मुदारुणाम् ।।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
तस्मान्मुक्तजन्मानः स्वर्लोकं च सदा व्रजेत् ।
तस्याधरेण नृपतिस्तु समुद्राख्यो नाम कीर्तितः ॥
त्रीणि दिवसानि दुर्मेधः राज्यं प्राप्स्यति दुर्मतिः ।
तस्याप्यनुजा विक्यातः भरममाख्या नाम नामतः ।।
प्रभुः प्राणातिपातसंयुक्तः महामावद्यकारिणः ।
निघृणी अप्रमत्तश्च स्वशरीरे तु यत्नतः ।
परलोकार्धिने नासौ वलिसत्त्वदि हैव तु ।
अकल्याणमित्रमागम्य पापं कर्म कृतं बहु ।।
द्विजैराक्रान्ततद्राज्यं तार्किकैः कृपणैस्तथा ।
विविधाकारभोगांश्च मानुपा पितरास्तथा ।।
विविधां सम्पदा सोऽपि प्राप्तवान् नृपतिस्तथा ।
सोऽनुपूर्वेण गत्वासौ पश्चिमां दिशि भूपतिः ।
कश्मीरद्वारपर्यन्तं उत्तरां दिशिमाशृतः ।
तत्रापि जितसङ्ग्रामी राज्यं कृत्वा तु वै तदा ॥
द्वादशाब्दानि सर्वत्र मासां पञ्चदशस्तथा ।
पृथिव्यामार्तरोगोऽसौ मूर्छितश्च पुनः पुनः ॥
महादुःखाभिभूतस्तु भिन्नदेह अधोगतः ।
तपां परस्परतो द्वेपे लुब्धानां राज्यहेतुनाम् ॥
महाशस्त्रोपसम्पःतं कृत्वा ते तु परस्परम् ।
अभिपिच्य तदा राज्यं सकराग्यं वालदारकम् ।।
चिह्नमात्रं तु तं कृत्वा पुनरेव निवर्तते ।
यैर्द्विजातिमुक्यानां भिन्नास्तेऽपि परस्परम् ॥
मागधां जनपदां प्राप्य पुरे उदुम्बराहये ।
द्वै बालौ द्विजातिमुख्यश्च अभिपेच्य स्वयं भुवि ॥
ततोऽनुपूर्वेण गत्वासौ प्राची दिशिमाशृतः ।
गौडां जनपदां प्राप्य निःसपन्ना ह्य वै तदा ॥

·१३४
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
घातितो वालमुख्यौ तौ कलिङ्गा दुरात्मना ।
अकल्याणमित्रमागम्य कृतं प्राणिवधो बहुम् ।।
पूर्वसम्मानिता ये तु नृपैर्विग्रहमानिभिः ।
घातयामास सर्वपां गौडानां जनवासिनाम् ।।
सोमाग्गोऽपि नतो राजा एकवीरो भविष्यति ।
गङ्गानीरगन्तं वाराणस्यामतः परम् ॥
नायियति दुर्मधः शास्तुर्विम्यां मनोरमाम् ।
जिनम्तु कथितं पूर्व धर्मसेतुमनल्पकम् ।।
दाहापयति दुर्मेधः तीथिंकस्य वचे रतः।
ततोऽसौ
क्रुद्धलुब्धस्तु मित्थ्यामानी ह्यसंमतः ॥
विहारारामचैत्यांश्च निग्रन्थां वसथां भुवि ।
भेत्स्यते च तदा सर्वी वृत्तिरोधमकारक ।
भविष्यते च तदा काले मध्यदेशे नृपो वरः।
रकाराद्योतयुक्तात्मा वैश्यवृत्तिमचञ्चलः ॥
शासनेजस्मिं तथा शक्त सोमाख्यससमो नृप ।
सोऽपि याति तवान्तेन नग्नजातिनृपेण तु ॥
तस्याप्यनुजो हकाराख्य एकवीरो भविष्यति ।
महासैन्यसमायुक्तः शूरः क्रान्तविक्रमः ॥
निर्धारये हकाराख्यो नृपतिं सोमविश्रुतम् ।
वैश्यवृत्तिस्ततो राजा महासैन्यो महाबलः ॥
पूर्वदेशं तदा जग्मुः पुण्ड्राख्यं पुरमुत्तमम् ।
क्षत्रधर्म समात्य मानरोषमशीलिनः ।।
घृणी धर्मार्थको विद्वां कुर्यात् प्राणिवधं बहून् ।
सत्त्वानुपीडनपरो निग्रहायैव सो रतः ॥
पराजयामास सोमाख्यं दुष्टकर्मानुचारिणम् ।
ततो निपिद्धः सामाख्यो स्वदेशेनावतिष्ठतः ।।

·निपञ्चाशः पटलविसरः।
६३५
निवर्तयामास हकाराख्यः म्लेच्छराज्ये मपूजितः।
तुष्टकर्मा हकाराख्यो नृपः श्रेयसा चार्थधार्मिणः ॥
स्वदेशेनैव प्रयातः यथेष्टगतिनापि वा।
तैरेव कारितं कर्म राज्यहीसमन्वितैः ।।
अधुना प्राप्तवां भोगां राज्यवृत्तिमुपाशृताम् ।
पूर्व प्रत्येकबुद्धाय भक्ताच्छादनदत्तवाम् ॥
पादुकौ च तदा दत्तौ च्छत्रचामरभूषितम् ।
तस्य धर्मप्रभावती महाराज्यतृदेवतौ ॥
भुक्तवा भोगसम्पत्तीः देवमनुष्यसर्वदा ।
सोमाख्यो दिनाढयो महाभोगी भवे ह्यसौ ॥
भोगां द्विजातिषु दत्त्वा वै राज्यं कृत्वा वै तदा ।
सार्ध सप्तमं तथा ॥
वर्षा दश सप्तं च मासमेकं तथापरम् ।
दिवसां सप्तमष्टौ च मुखरोगसमाकुलः ।।
कृमिभिर्भक्षमाणस्तु कालं कृत्वा अधोगति ।
अमानुषाक्रान्तविध्वस्तं तत् पुरं च अभूत् तदा ॥
मानुषणैव दोपेण ज्वरानों व्याधिच्छितः ।
मृतो मन्त्रप्रयोगेण राजासौ कालगतस्तदा ॥
अवीचिर्नाम विख्यातं नरकं पापकारिणा ।
तत्रासौ उपपद्येत पापकर्मान्तचारिणः ॥
महाकल्पं तदा नरके पच्यनेऽसौ दुष्टचेतसः ।
ततो टटं हहवं चैव सञ्जीवं कालमूत्रं तु ॥
असिपत्रवनं घोरं अनुभूय धुनः पुनः।
तिर्यप्रेतलोकं च पुनस्तथा ॥
एवं जन्मसहस्राणि संसारे संसरतः पुनः।
नासौ विन्दति सौख्यानि दुःखभाजी भवेद् सदा ॥
V

·६३६
मञ्जुश्रीमूलकस्पे
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन शासनेऽस्मि तथागते ।
प्रसाद्यमखिलं चित्तं गच्छध्वं निर्जरसम्पदम् ।।
बुद्धे कारापकारां च अनन्ता भवति कर्मता।
बुद्धे प्रासादः कर्तव्यः धर्यसङ्के च वै तथा ।।
भवन्ति लोके अग्रस्तु त्रिरन्ते पूजका नृपा ।
महेशाख्यमहेगज्यं महाभोगा धनेश्वरा ॥
प्राप्नुयाद् विविधां सोख्यां सम्पदां विपुलां नृपा।
पूजायित्वा तु लोकायां लोक ईश्वरतां व्रजेत् ॥
शक्रत्वमथ याम्यत्वं ब्रह्मत्वं च पुनः पुनः ।
प्रत्येकबुद्धा बुद्धत्वं श्रावकत्वं च वै भुवि ॥
प्राप्नुवन्ति त्रियानमग्रत्वं द्वौ यातौ निःस्पृहतां गतः ।
एवं ह्यचिन्तिया बुद्धा बुद्धज्ञानोपचिन्तियः ।।
अचिन्तियो हि फलं तेषां विपाको भवन्त्यचिन्तियः ।
अतः परेण सोमाख्यो नृपतौ अप्यस्तभिते भुवि ।।
अन्योन्यक्षोभशीलस्तु गौडतन्त्रो भविष्यति ।
सदा उद्यतशस्त्रास्तु अन्योन्यापि नपेक्षिणः ॥
दिवसा सप्तमेवं तु मासमेकं तथापरम् ।
गणज्यं तदा तवे भविष्यति सदा भुवि ॥
गङ्गातीरे एतस्मि विहाराध्युपितमालये ।
ततः परेण सुतस्तस्य सोमाख्यस्य च मानवे ।।
मासान्यष्टौ दिवसा पञ्च साधाहे सुनिशात्यन्तु ।
वैश्यवर्णशिशुस्तदा ॥
नागराजसमायो गौडराजा भविष्यति ।
अन्ते तस्य नृपे तिष्ठं जयाद्यावर्णतद्विशौ ॥
वैश्यैः परिवृता वैश्यं नागाहृयो समन्ततः ।
दुर्भिक्षापद्रवास्तेऽपि परचक्रोपटुतास्तदा ।।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
६३७
तेषां राज्यमसम्प्राप्तं महातस्करमाकुलाः ।
ते तं भ्रष्टमर्यादा॥
वर्षा पञ्चकमेकं वै भुङ्क्ते तत्र समाकुलाम् ।
प्राणात्ययं तदा चक्रुः कृत्वा प्राणिवधं बहून् ।
पूर्वकर्मपराधेन ते जना वैश्यवृत्तयः ।
अन्योन्यक्षोभशीलास्तु भविष्यन्ति तदा अभूत् ।।
प्रभविष्णुस्तदा तेषां क्षत्तिसमाश्रितः।
भविष्यन्ति न सन्देहः गोडत नराधिपः ॥
शस्त्रभिन्ना तथा केचिद् व्याधिभिश्च समाकुलाः ।
कालं कृत्वा ततो याना नरकेभ्यो नराधिपा ॥
स्त्रीप्रधानं शिशुम्तत्र पुनरेव नराधिपः ।
पक्षमेकं नथा वै शस्त्रभिन्नो हतस्तदा ॥
महादुर्भिक्षसम्पानं परचक्रसमाकुलम् ।
प्राच्या जनपदा व्यस्ता उपस्ता गतमानसा ॥
भविष्यन्ति न सन्देहः लम्पि देशे नराधिपाः।
मधुरायां जानवंशाझ्यः वणिक मूर्वी नृपो वरः॥
सोऽपि पूजितमूर्तिस्तु मागवानां नृपो भवेत् ।
तस्याप्यनुजो भकाराख्यः प्राचीं दिशि समासृतः ॥
तस्यापि मुतः पकागख्यः प्राग्देशवेव जायतः।
क्षत्रियः अग्रणी प्रोक्तः बालवन्धानुचारिणः ।।
दश वर्षाणि सप्तं च बन्धनस्थमधिष्ठिनः ।
गोपाख्येन नृपतिना बद्रो मुक्तोऽमो भगवाह्वये ।।
पश्चादेशसमायानः अकाराख्यो महानृपः ।
प्राचिं दिशिपयन्तं गङ्गानीरमनिष्ठत ॥
शूद्रवर्णो महाराजा महामन्यो महाबलः ।
सो तं तीरं समात्य तिष्ठते च समन्ततः ।।

·६३८'
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
पुरी गौडजने ख्यातं तीर्थाह्रति विश्रुतः ।
समाक्रम्य राजासौ तिष्ठते च महाबलः ॥
तत्रौ च क्षत्रियो बालः वणिना च तथागतः ।
रात्रौ प्रविष्टवांस्तत्र राज्यन्ते च प्रपूजितः ॥
शद्रवण नृपः ख्यातः पुनरेव निवर्तयम् ।
गङ्गातीरपर्यन्तं नगरे नन्दसमाहये ।।
मागधानां तदा राज्य स्थापयामास तं शिशुम् ।
काशिनं पद प्राप्य वारणस्यमतः पुरे ॥
प्रविशेच्छूद्रवर्णस्तु महीपालो महावलः ।
महारोगेण दुःखार्तः अभिपेचे स तं तदा ।।
अभिपिच्य तदा राज्यं ग्रहाख्यं बालदारकम् ।
महारोगाभिभूतस्तु भूमावावर्त वै तदा ॥
ततो निःश्वस्य यत्नेन भिन्नदेहोऽपि तीर्यतः
तिर्येभ्ये वसं मासां अष्ट सप्तं च वै तदा ।
ततोऽसौ मुक्तजन्मान देवेभ्यो मुपपद्यते ।
विविधां देवसम्पत्ति विशजन्मानि वै तदा ।।
ततोऽनुपूर्वेण धर्मात्मा प्रत्येकं बोधिमाप्नुयात् ।
तेनैवोपार्जितं कर्म पूर्वकालेषु जन्मनि ॥
प्रत्येकबुद्धो महात्मा वै वस्त्रैः समभिच्छादितः
उपानहं नामयामाम हस्त्यश्वरथहेतुना ॥
भोजनं च तदा तस्य तस्मा दद्युः प्रयत्नधीः ।
तेन कर्मविपाकेन देवराजा शतक्रतुः ॥
भविता देवलोकेऽस्मि.त्रिंशत्कोट्यास्तु जन्मतः ।
भुविमायात राजासौ भविता इह जन्मनि ॥
परैरुपार्जितं राज्यं अनुभोक्ता भविष्यति ।
तस्यापि च सुतो राजा वाराणस्यां तु प्रतिष्ठितः ।।

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः।
समन्ताद्भुतविध्वस्तविलुप्तराज्यो भविष्यति ।
द्विजक्रान्तमभूयिष्ठं सद् राज्यं रिपुभिस्तदा ।
प्रमादी कामचारी च स राजा ग्रहचिह्नितः।
अपश्चिमे तु काले वै पश्चाच्छत्रुहतो मृतः॥
मागधो नृपतिस्तेषां अन्योन्यावरोधिनः ।
सोमाख्ये नृपते वृत्ते मागदेशे समन्ततः ।।
गङ्गातीरपर्यन्तं वाराणस्यामतः परम् ।
भविष्यति तदा राजा पकाराख्यः क्षत्रियस्तदा ॥
योऽसौ शूद्रवर्णेन अकाराख्येन पूजितः ।
नगरे नन्दसमाख्याते गङ्गातीरे तु समाश्रिते ॥
भविता क्षत्रियो राजा पूर्वकमैस्तु चोदितः ।
तेनैव कारितं कर्म कृतं चाप्यनुमोदितम् ।।
अतिक्रान्ते तदा काले कनकाहे शास्तुसम्भवे ।
वाराणस्यां महानगया श्रेष्ठिरासीन्महाधनः ।।
वगिजः स मुतो वालः वालिशैस्तु समातृतः ।
पांसुक्रीडनमर्थाय रथ्यायां प्रतिपद्यते ।।
स्वगृहे स्तूपवरं दृष्ट्या पितामात्राभिपूजितम् ।
तदेव मनसा वर्ते स्तूपं कृत्वा तु पांसुना ॥
पूजां च कारयामास निर्माल्यकुसुमैस्तदा ।
संस्तवामास तं स्तूपं बुद्धत्वं श्राद्धगतिस्मृतिः ॥
क्रीडते बालस्तत्र शिशुभिः परिवारितः ।
जिने कनकशास्तुस्य श्रावकाग्रो तदैककः ।
वीतदोपस्तु युक्तात्मा त्रैधातुकमुक्तधीः ।
तदासौ वीतदोषस्तु पिण्डपातमहिण्डत ॥
प्रविशते च तदा नगरी वारणस्यां सुशोभनाम् ।
वीतरागस्तदादेश यत्र ते बालिशा भुवि ।।

·६४०,
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
यत्र ते शैशवः सर्वे समन्तात् परिवारिताः ।
एहि भिक्षु इहागच्छ वन्द स्त्वं शास्तुचैत्यकम् ॥
अस्माभिः कारितं यत्नात् न त्वं पश्यसि शोभनम् ।
ततः श्रेष्ठिसुतो बालः गृहीत्वा तृणवर्तितम् ॥
क्रीडया बन्धयामास वीतरागं महर्दिकम् ।
समन्वाहरति तत्रासौ वीतरागो महर्द्धिकः॥
पश्यते भुवि तत्रस्थं चैत्यं कारितकं हि तैः ।
बालिशं मूनि मासृज्य एवं बोच महात्मधीः ॥
पुञ्च दारक गच्छामो यत्र त्वं कारितं कृतिः ।
आगता च ततः सर्वे यत्र धातुधरं भुवि ।।
वन्दित्वा वीतरागा महात्मासौ शिशुभिश्चैतदासमैः ।
पुनरेव प्रस्थितो वीरः पिण्डकार्थ यथेप्सतः॥
ततः श्रेष्ठिसुतो वालः गृहीत्वा चीवरान्तिकम् ।
स्वगृहं नीतवां ह्यासीद् भोजनार्थ च कारयेत् ।।
ततः श्रेष्ठिमुख्योऽसौ दृष्ट्वा तं बालिशम् ।
गृहीत्वा चीवरान्ते तु वीतरागं महर्द्दिकम् ।।
भीतो हृष्टरोमश्च गृहं मे आगतोऽग्रजः।
पादयोर्निपतितं क्षिप्रं मुञ्चापयति वालकम् ।।
गृहीत्वा तु सुतं तस्य क्षमापयामास यत्नतः।
पात्रं तु गृहीत्वा वै जिने अग्रजिते हिते ।।
पूरयामास तं पात्रं शालिव्यञ्जनभक्षकैः ।
सुतं चामन्त्रयामास गृह्य मन्त्र प्रयच्छ भोः ॥
ततो बालोऽथ सप्रज्ञो हस्तौ प्रक्षाल्य यत्नतः ।
गृहीत्वा पात्रपूरं तु वीतरागाय नामयेत् ॥
नामयित्वा तु तं क्षिप्रं पादयोर्निपतितो भुवि ।
वीतरागो गृहीत्वा तु भुक्तवाम् ॥

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः।
६४१
वीतरागो तदा ह्यासीत् सुखसंस्पर्श च लब्धवाम् ।
अपरस्तत्र वालो वै मात्सयाविष्टमानसः॥
कवलं रोषचित्तन वीतरागो परेऽहनि ।
प्रभूतं खाद्यभोज्यं च गृहीत्वा तं प्रयच्छत ॥
यद्यस्ति कुशलं किश्चित् त्वयि दत्वा तु पिण्डकम् ।
अनेन श्रेष्ठिसुतस्याहं भविता आठ्यतमो भुवि ।।
ततस्ते तीर्थकाः सर्वे द्विजातिवनिता तदा ।
सन्निपत्य तदा सर्व कलहं निन्दकं कृत्वा ।
वालिशस्त्व न जानामि मुण्डकानां कुतो गतिः ।
आत्मना अस्थिता ह्येते परेपां कुत्र नितिः ॥
तस्य वालकसत्त्वस्य द्वेपमुत्पन्न तादृशम् ।
नाशयामास एतेपां शास्तारेणोपवर्णिताम् ।।
धर्मसेतु सदा कीति विहारां चैत्यवरां भुवि ।
श्रेष्ठिमुख्यसुतस्यैव आघातं चैव कारयेत् ॥
एतेषां मुण्डकानां तु दत्त्वा दानं कुतो गतिः ।
कुगतिग्रस्तचित्तानां विघातं कारयाम्यहम् ।।
यो सौ वाद्यतमो वालो सोमाख्योऽपि नृपो ह्यसौ ।
अनुभूय चिरं दुःखं विपाकः तस्य नैष्ठिकम् ॥
श्रेष्ठिमुख्यस्य पुत्रोऽसौ भिन्नदेहो दिविं गतः ।
अनुभूय चिरं सौख्यं दिवौकसानां तदा तदा ॥
च्युतोऽसौ देवलोकेऽस्मिम् ।
तदाजन्मे बन्धं सेत्स्यनि सर्वदा ॥
तृजन्मोपगतो मर्त्यः क्षमापतिः भविता पुनः ।
पुनश्च पतितः कर्मेण तत्र तत्र तदा तदा ।
भविता जन्मलोकेऽस्मि नृपतित्वं कारयेद् भुवि ।
निर्माल्यदानं यस्स्तूपे निवेद्य सौ बालचापलात् ॥
तेनास्य भोगा क्लिष्टा वै लिष्टादानस्य तत् फलम् ।
दुःखेन भोगांस्तु प्राप्तस्तु नग्नसन्धीव सौ नृपः ।

·१४२
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
अस्थैयो बालवत्त्वच्च चलचित्ततया च सदा ।
कुर्वांत महतीं पूजां शास्तुर्धातुवरे भुवि ।।
तेन कर्मविपाकेन राज्यैश्वर्यं चलतां व्रजेत् ।
भूत्वा भवति राजा अभूत्वा प्रतिगच्छति ॥
उदीच्यप्रतीच्यमध्यौ सो नृपतित्वं कारयेद् भुवि ।
यो सौ मुक्तधीवन्धः पुनर्मुक्तश्च बालकः॥
तेन कर्मविपाकेन बद्धो मुक्तश्च वालकः ।
पञ्चजन्मशतानैव बद्धो मुक्तश्च वालकः॥
अपश्चिमे तु तदा जन्मे बन्धं छेत्स्यति सर्वदा ।
पञ्चपञ्चाशवर्पस्तु सप्तसप्ततिकोऽपि वा ॥
प्राची समुद्रपर्यन्तां राजासौ भविता भुवि ।
विन्ध्यकुक्षिनिविष्टास्तु प्रत्यन्तम्लेच्छतस्कराः ।।
सर्वे ते वशवर्ति स्यात् पकाराख्ये नृपतौ भुवि ।
हिमाद्रिकुक्षिसनिविष्टा तु उत्तरां दिशिमाशृताम् ॥
सर्वां जनपदां भुङ्क्ते रानासौ क्षत्रियस्तदा ।
पांसुना कृत्वा स्तूपं अनानाद् बालभावतः ॥
मागधेषु भवेद् राजा निःसपनमकण्टकः ।
सैमामटवीपर्यन्तां प्राचीसमुद्रमाभृतः ।।
लौहित्यापरतो धीमा उत्तरे हिमवांस्तथा ।
पश्चात् काशिपुरी रम्यां शृङ्गाख्ये पुर एव वा ।।
अत्रान्तरे महीपालः शास्तुशासनदायकः ।
पञ्चकेसरिनामानौ जित्वा नृपतिनौ सौ ॥
स्वं राज्यमकारयत ।
सर्वास्तां सिंहजास्तेऽपि ध्वस्तोन्मूलिता तदा ।।
हिमाद्रिकुक्षिप्राच्यां भो दशानूपः तीरमाश्रयेत् ।
सत्त्वा जनपदां भुङ्क्ते राजासौ क्षत्रियस्तदा ।।

·६४३
त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
अभिवर्धमानजन्मस्तु भागातस्य च वताम् ।
वाधिक्ये च तदा प्रोके भागां निश्चलनां व्रजेत् ॥
अशीतिवर्षाणि जीवेयुः सप्त सप्त तथा पगम् ।
ततो जीर्णाभिभूतस्तु काल कृत्वा दितिं गतः ॥
देवलोकेऽस्मि निरमीयम नुभूप नथा नृपः ।
पुनश्चवति कर्मण पूर्वमशान न ॥
तिर्यक्ष न्वमे मासं न गराजकिर
ततोऽमा भिन्नदेही पापेभ्यया ॥
क्षत्रिया धीमनो जो वगानीमा निारदः ।
कल्याणमित्रमागम्य में काम जिनालन ।
साधयेद् विद्यागही तारादेनि महादिक ।
सिद्धमन्त्रस्त जिनो नामा पथटाचारिणः ॥
विद्याधगणां तदा गजा भविना सुगनादा।
चक्रवर्तिम्नदा गातो नान्नायौ । पत्र नवः ।।
विद्याधराणां नदा कम दयानोमा मनिमांस्तथा ।
अशीनिवपकोट्यानि नवमतानिन दा।।
दिव्यमानुष्यमान भावता चक्रानिनः ।
परिवारस्तस्य कन्यानां पापकाया मजायन ।।
तताऽसौ भिन्नदहस्तु नागदयातनादिनः ।
देवानामधिपति गच्छेन नत्र धर्म च देशयन् ।।
सोऽनुपूर्वण महीपाल विधं धिरायणः ।
पकाराख्ये च नृपता न तदा काले यगाधमे ।।
भिन्नं परस्परं तत्र महाविग्रहमा ।
भृत्यस्तस्य तु सप्ताह गयश्चमकायत ।।
ततोऽनुपूर्वेण सप्ताहाद् कागन्यो नृपतिस्तथा ।
सोऽप्यहतविध्वस्तः प्रक्रमेन दि गास्ननः ।

·१५५
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
पकाराख्ये नृपतौ तत्र भकाराद्यो मतः परः।
सोऽपि त्रीणि वर्षाणि राज्यैश्वर्यमकारयेत् ॥
तस्याप्यनुजो वकाराख्यो व्रतिना समधिष्ठितः।
त्रीणि वर्षाणि एकं च भविता राज्यवर्द्धन ॥
अजीणिती उभावयेतौ सद्यातीसारमूछितौ ।
कालगतौ लोके यक्षेभ्योपपद्यते ॥
तेऽनुपूर्वेण धर्मात्मानो प्रत्येकां बोधिमाप्नुयाम् ।
तस्याप्यनुजो धकाराख्यः क्षत्रियो धर्मवत्सलः ॥
भविता सोऽपि राजा चै त्रीणि वर्षाणि ।
भवितासौ नराधिपः॥
तस्यापि कन्यसो राजा वकाराख्योऽथ विश्रुतः ।
भविता तत्र देशेऽस्मि सार्वभूमिकभूपतिः ।।
हस्त्यश्वरथयानानि नौयानानि समन्ततः ।
जेता रिपूणां सर्वेषां समरे प्रत्युपस्थिताम् ।।
स इमां जनपदां सर्वां कृत्स्नां चैव वसुन्धराम् ।
शास्तुबिम्बैविहारैश्च जिनानां धातुधरैस्तथा ॥
शोभापयति सर्वां वै कृत्स्नां चैव वसुन्धराम् ।
नृपपूर्वी तथा तस्य द्विजातिः शाक्यजस्तथा ॥
मानी तीक्ष्णोऽथ स प्राज्ञः बोधिनिम्नोऽथ मानधीः ।
सैवास्य सुखायतां याति तस्मि काले युगाधमे ।।
क्षत्रियः अग्रधीः प्रोक्तः राजा वै धर्मवत्सलः ।
जीवेद् वर्षशतं विंशत् सप्त चाष्टं च यत्नतः ।।
स्त्रीकृतेनैव दोषेण कालं कृत्वा दिविं गतः ।
सोऽनुपूर्वेण मेधावी प्राप्नुयाद् बोधिमुत्तमाम ।।
ततः परेण विख्यातः श्रीनामाथ महीपतिः।
गौडतने महाराजा भविता धर्मवत्सलः ॥

·.६४५
त्रिपञ्चाशः पटलविसरः।
गौडानां च पुरे श्रेष्ठे बकाराद्ये च महाजने ।
कारयेत् तत्र राज्यं वै जितश , समन्ततः ॥
विहारां कारयामास सप्त चाष्टौ च तत्र वै।
द्विजमुग्ख्या तथा युक्त शाकजेति समाश्रिते ॥
तेन साहाय्यतां याते कुर्याद् राज्यं समन्ततः ।
अशीतिरेकं च वर्षाणि जीवेत् तत्र नराधिपः ।।
भृत्यदोपेण धर्मात्मा कालं कृत्वा दिवि गतः ।
अनुपूर्वेण तथा राज्यं देवानामपि कारयेत् ।।
ततोऽसौ भिन्नदेहस्तु स्वर्गात स्वर्गतमं व्रजेत् ।
परिपूर्य कुशलात् धर्मा बोधि ये तस्य हेतवः ॥
तस्यैव भृत्यो राजा वै कुर्याद् राज्यमकण्टकम् ।
नाम्ना यकारावस्तु महीपालो भविष्यति ।।
सप्त चैकं च वर्षाणि कुर्याद् राज्यं तदा युगे ।
सैव घात्यते स्त्रीभिः घातितश्च अधो गतः ॥
पुनः पकारवंशास्तु राजा भविताथ क्षत्रियः ।
तेनासौ भृत्यवर्गस्तु घातितोऽसौ निरन्तरः ।।
अकल्याणमित्रमागम्य कृतं प्राणिवधं बहून् ।
भविता सर्वलोकेऽस्मि प्रतापोर्जितमूञ्छितः ।।
क्षिपकारी चपलस्तु मद्यपथ शठप्रियः ।
मधप्रमादात् सम्मूहः तदासौ शयने भुवि ॥
भिन्नोऽसौ शस्त्रघातैस्तु अरिभिश्व समुद्यतैः ।
ततोऽसौ भिन्नदेहस्तु कालं कृत्वा अधोगतः ॥
तस्याप्यन्यतमो भ्राता रकाराद्यो नामतः स्मृतः ।
अष्टचत्वारिंशदिवसानि राज्यकर्ता सदा भुवि ।
दत्वा द्रविणं द्विजातिभ्यः कालं कुर्यान्न संशयः ।
ततः परेण भूपालः स्वादाद्यो भविता तदा ॥

·६४६
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
स एव शुद्रवर्णरतु व्यङ्गः कुत्सित एव तु ।
अधर्मभूयिष्ठः दुःशीलो विग्रहे च सदा रतः ॥
द्विजातिगणमामन्तां संयता प्रवजितांस्तथा ।
स हापयति सवा निग्रहे च सदा रतः ॥
तीवशासनकर्ता च तम्करां घातकस्तथा ।
निपद्धा सर्वदुष्टानां पापण्डव्रतमाशृताम् ।।
विनिर्मुक्ता च दाता च राज्यं कृत्वा तु वै तदा ।
दशवाणि सप्तं च जीवद् भूपतिस्तत्र वै ॥
कुष्ठदुःखाभिभूनस्तु कालं कृत्वाथ नियत् ।
तियम्भ्यो नागराजस्तु महाभोगी विशारदः ।।
मूर्तिमा परमवधिमी म्फुटाटोपी च वै तदा ।
अनुभय चिरं दुःवं धर्मनस्तस्य नैष्ठिकम् ॥
एवम्प्रकाराः कथिता भूपाला लोकवर्द्धना ।
विदिता सवलोकऽस्मि प्राच्या च स्थितदेहिनी॥
पकागम्यस्य नृपली वेशाद् वंशजोऽपरः ।
क्षत्रियः शूर विक्रान्तः त्रिसमुद्राधिपतिस्तदा ।
भविता प्राच्या स्मि महामन्यो महाबलः ।
शास्तुधातु वरीदिव्य विहारावसथमन्दिरैः ।।
उद्यानविविधवाप्यः कृपमण्डपसङ्गमः ।
सत्रागारतथानित्यं शोभापयति मेदिनीम् ॥
भक्तोसी जिनवगं श्रेष्ठा उत्तमं यानमाशृतः ।
शाक्यप्रजितेनैव स तदा निष्ठिनो ह्यसौ ।।
वर्जयेद् दक्षिणां सवा दक्षिणां चैव प्रभावयेत् ।
नाम्ना ककारविख्यातः स्मृतिमांश्चैव विशारदः ॥
राज्यं कृत्वा तु भूपाल: वर्षाध्यकविंशति ।
ततोऽसौ विचिकाभिश्च कालं कृत्वा दिविं गतः ॥

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः।
१४.
सोऽनुपूर्वण मेधानी क्षिय बाधिरायणः ।
तस्थैव शेपवंशास्तु पराधीनायानत्तनः ।।
ततः परेण भूपाला गोपाला दामजीविनः ।
भविष्यति न सन्दहो जातिकपणा जना ।।
अधर्मिष्ठ तदा काले निनटे शास्तुशासने ।
मन्त्रवादन सत्यानां कुशलार्थी नियोजयेत् ॥
कुमारेण तु ये प्रोक्ता मन्त्रा भागवर्द्धना।
साधनीया तहा काय पर्यण हेतुना ।।
न साध्या उत्तमा सिदिः तस्त्र दो तु वै तदा ।
धर्मचके तथा रम्ये महावानिवने 14 ।।
यत्रासी भगवां शान्ति निरोपधि व प्रविष्टवां ।
तत्र साध्या इमा मन्त्री नारा भी न देवना ।।
समुद्रकृले तथा नित्यं विना नरिसावर ।
गङ्गातीरे तु सर्वत्र साधनायाजसम्भया ।
योऽसौ बोधिसत्यस्तु चन्द्रनापाथ व पुतः ।
व तारमिति प्रोक्ता विद्याराज्ञी महद्धिका ।।
स्त्रीरूपधारिणी भूत्वा देवी विचाः सवना जगतः ।
सत्त्वानां हितकाम्याथ करुणद्रिण चनमा ।।
सहां च लोकधातुस्था तम्यारमिति बने ।
महद्धिको बोधिसत्वम्तु दशभूभ्यानन्तरप्रभुः ।।
विनेयः सर्वसत्त्वानां तारा देवी तु कीत्यते ।
अयत्न सिद्धिमेवास्य रक्षावरणाय ।।
यत्नेन साध्यते देवी भागश्वविवदना ।
बोधिसम्भारहेतुं च ॥
अनुबद्धा तदा देवी करुणाविष्टा हि देहिनाम् ।
मन्त्ररूपण सत्त्वानां बाधिसम्भारकाग्णा ।।
स

·त्रिपश्चाशः पटलविसरः।
६४९
सकारो लकारायश्च स्याख्यया लोकविद्विपः ।
सकाराघो मकाराख्यः लोकानां प्रभविष्णवः ॥
क्रमतः कृमिनः चिह्नः ब्राह्मणाश्च वैश्यत्तयः ।
अधर्मकर्मा भूयिष्ठाः विद्विष्टाः स्त्रीषु ले लुपाः ॥
प्रभूतपरिवारा महीपालास्तस्त्रि काले युगाथमे ।
भविष्यन्ति न सन्देहः मध्यदेशे नराधिपाः ।।
विंशद् वर्षाणि शतं चैव आयुरेपा युगाधमे ।
मनुष्याणां तदा काले दीर्घमायुरिति कीर्त्यते ॥
तेषां मध्योत्कृष्टानां अन्तरा उच्चनीचता ।
अल्पायुपणे नृपतयः सर्वे कथिता तु तदा युगे ।
नदीगङ्गा तथा तीरे हिमाद्रेश नितम्बयोः।
कामरूपे तथा देशे भविष्यन्ति तथा नृपाः॥
आये मध्ये तथान्ते च अङ्गदेशेषु कथ्यते ।
आद्यं कृत्सुधानश्च कर्मराजा स कीर्तितः ॥
अन्तेऽङ्गपतिः तदङ्ग च मुभूतिभूनिरेव च ।
सदहो भवदश्च कामरूपे अजातयः ।।
सुभूमृगकुमारान्ता वैशाल्यां वकारयोः ।
तत्रासौ मुनिर्जातः कपिलादे पुरोत्तो ॥
शुद्धान्ता शाक्य जाः प्रोक्ता नृपा आदित्येक्षसम्भवा ।
शुद्धोदनान्तविख्याता शाक्यं शाक्यवर्द्धनाम् ॥
अल्पः पवीर्यास्तु मन्त्रा व कथिता लोकपङ्गवः ।
जिनमोक्तास्तु ये मन्त्राः सर्वचटगणास्तथा ।
तथा विविधा दूतिगणाः सर्व व वाजलयोरपि ।
साध्यमानस्तु सिध्यन्ते मन्त्रतत्रार्थकोविदः ॥
सर्वे ते लौकिका मन्त्राः सिध्यन्तेऽत्र मध्यतः ।
विशेषतो मध्यदेशस्थाः साधनाया जिनभाषिता ।।

·६५०
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
विविधाकारचिट्ठस्तु विविधाकारकारणैः ।
विविधप्रयोगायुक्तास्तु विविधा सिद्धिदेहिनाम् ॥
मध्यशेदे तथा मन्त्राः साध्या – भोगवर्धनाः ।
रक्षाहेतुपरित्राणं वश्याकर्षणदेहिनाम् ।।
अतीतानागता प्रोक्ताः मध्यदेश नराधिपाः।
विविधाकारचिस्तु विविधायप्यगोत्रतः ।।
सर्व ना पत्यः प्रोक्ता उत्तमाधममयमाः ।
त्रिप्रकारा तथा सिद्धिः त्रिधा कालेषु योजयेत् ॥
त्रिविधास्तु तथा मत्राः कथिता मुनिवरैस्तथा ।
अनन्ता नृपतयः प्रांकना मध्यदेशेऽथ पश्चिमे ।।
उत्तरापर करतु विविक्षुः मर्वतस्तथा ।
द्वीपेषु बहिः साधु चतुधी परिचिह्निनः ।।
अनन्ता महीपनयः प्रोक्ता अनन्ता मत्रसाधनाः ।
अनन्ता दिशमाश्रित्य अनन्ता मन्त्रसिद्धयः ।।
निग्रहानुग्रहीय शासने न्नहित मुनौ ।
मन्त्रा नृपतिषु काले मजुघोपेण भापिता ॥
क्रीडारक्षविवार्थ कालचर्या तु कथ्यते ।
मनमाहात्म्यसत्त्वानां गतियोनिनृपाहये ।
देशकालसमाख्यातः मनसाधनालिप्सुनाम् ।
प्रसङ्गा नृपतयः कथिताः शासनान्तर्पित पथे ।।
मन्त्राणां गुणमाहात्म्यं फलमन्ते च बोधितः ।
कथिता द्वे परे याने नृपा पूर्वनियोधिताः ।
प्रतिष्ठितास्तु न सन्देहः तस्मि काल युगाधमे ।
कथिता नृपतयः सर्वे ये तु दिशमाताः ॥
प्रवज्या ध्रुवमास्थाय शाक्यप्रवचने तदा ।
शासनार्थ करिष्यन्ति मनवा इसदारता ॥

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
६५१
अस्तं गते मुनिवरे लोकैकाग्रमुनक्षपे ।
तेषां कुमार! वक्ष्यामि शृणुप्वकमनाम्तदा ।।
युगान्ते चष्ट लोके शास्तुप्रवचने भूनि ।
भविष्यन्ति न सन्देहो यतया गायीनः ।।
नद्यथा मातृचीनाम्य कमारामनाथ गनः ।
मकारान्य कुकारागः अत्यन्ना
नागादव गमाख्यानो रत्ननगर ।
गकारान्यः कुमागम्यः वकामार यो चिन्तकः ।।
अकाराग्यो महान्मामी शास्तगासनदयः।
गुणसम्पतो मानिमा लकारख्यः प्रकीनिनः ॥
स्कारायो नकारायः प्रकीर्निनः ।
बुद्धपक्षस्य नृपती शास्तुशासनदीपकः ।।
अकागख्यो पनि ख्यातो द्विजः प्रत्रजितस्तथा ।
माकनपुग्वाम्नच्यः आयुपागानि कन्नथ" ।।
अकागद्यम्नथा भिक्षः गगी सो दक्षिण दिशि ।
पष्टिवर्पायुमा बीमा नामालय पुग्वामिनः ।।
थकाराद्यो यनित विग्याना दक्षिणां दिशि ।
परप्रवादिनिपेद्रा च मन्त्रामहिम्नथा गनिः ।।
अपरः प्रबजितः श्रेष्ठः मेदिकापुरवाम्नवी ।
अनार्या आर्यसंज्ञी च सिंहलद्वीपवामिन ।।
परप्रवादिनिपदामी तीध्यानामनदपकः ।
भविष्यन्ति युगान्ते वै तम्मि कालेऽथ भैरव ॥
वकाराद्यो यतिः प्रोक्तो लकारायश्च कीर्तिनः।
रकाराद्या विकाराद्यः भिक्षुः प्रबनिनस्तथा ।।
भविष्यति न मन्देहः शास्तुशायननत्परः ।
बालाको नृपती च्याते सकाराद्यो तिम्तथा ।
1.

·६५२
मञ्जुश्रीमूलकल्पे
विहारारामचैत्यांश्च वाप्यकूपांश्च सर्वदा ।
शास्तबिम्बा तथा चिह्रा सेतुः सङ्क्रमाश्च वै ॥
भविष्यति न सन्देहः शास्तुभिन्नार्ध्वगः स्मृतः ।
ततः परेण मकाराद्यः ककाराद्यश्व कीर्तितः ॥
नकारायः सुदत्तश्च सुपेणः सेनकीर्तितः।
दसको दिनकश्चैव परसिद्धान्तदूषकः ॥
वणिक्पूर्वी वैद्यपूर्ती च उभौ दीनार्थचिन्तकौ ।
चकाराघो यतिः ख्यातः रकाराघमत परे ॥
भकाराधः प्रथितश्राद्धः शास्तुबिम्बार्थकारकः ।
मकाराद्यो मातमान् जातो यतिः श्राद्धस्तथैव च ॥
विविधा यतयः प्रोक्ता अनन्ताश्च भविता तदा ।
सर्वे ते यतयः ख्याता शास्तुशासनदीपकाः ॥
निर्नष्टे च निरालोके शासनेऽस्मि तदा भुवि ।
करिष्यति न सन्देहः शास्तुबिम्बां मनोरमाम् ॥
सर्वे वै व्याकृता वोधो अग्रप्राप्ताश्च मे सदा ।
दक्षिणीयास्तथा लोके त्रिभवान्तकरास्तथा ।
मन्त्रतन्त्राभियोगेन ख्याताः कीर्तिकराः स्मृताः ।
अधुना तु प्रवक्ष्यामि द्विजानां धर्मशीलिनाम् ॥
मन्त्रतन्त्राभियोगेन राज्यवृत्तिमुपाश्रिता ।
भवति सर्वलोकेऽस्मि तस्मि काले सुदारुणे ॥
वकाराख्यो द्विजः श्रेष्ठ आढयो वेदपारगः ।
सेमां वमुमती कृत्स्नां विचेर्वादकारणात् ॥
त्रिसमुद्रमहापर्यन्तं परार्थानां विग्रहे रतः ।
षडक्षरं मन्त्रजापी तु अभिमुख्यो हि वाक्यतः ॥
कुमारो गीतवाह्यासीत् सत्त्वानां हितकाम्यया ।
एतस्यै कल्पविसरान्महितं बुद्धितन्द्रितः॥

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः ।
'६५३
जयः सुजयश्चैव कीर्तिमान् शुभमतः परः ।
कुलीनो धार्मिकश्चैव उद्यतः साधु माधवः ॥
मधुः समधुश्चैव सिद्धः नमस्तदा ।
रघवः शूद्रवर्णस्तु शकजातास्तथापरे ।।
तेऽपि जापिनः सर्वे कुमारस्येह वाक्यतः ।
ते चापि साधकः सर्व बुद्धिमन्तो बहुश्रुताः ॥
आमुखा मन्त्रिभिस्ते च राज्यवृनिसमाश्रिता ।
तस्यापरेण विख्यातः विकाराख्यो द्विजस्तथा ।।
परे पुष्पसमाख्याता भवितासौ क्रोधसिद्धकः ।
निग्रहं नृपतिषु चक्रे दरिद्रात् परिभवाय वै ॥
मञ्जुघोष इह प्रोक्तः क्रोधराट स यमान्तकः ।
सत्त्वानामथ दुष्टानां दुर्दान्तदमकोऽथ वै ॥
अहितानिवारणाचाय हिताथायोपबृहने ।
अनुग्रहायैव सत्त्वानां ननुप्राणापराधिने ॥
सो हि माणवको मूढः दरिद्रः क्रोधलोभितः ।
आवर्तयामास तं क्रोधं नृपतेः प्राणापरीचिनः ॥
तस्यापरेण विख्यातः सकाराद्यो द्विनस्तथा ।
मन्त्रार्थकुशलो युक्तात्मा ॥
प्रभुः वहुतरः रुपात। मन्मनापी भवन नदा ।
साधयामास तं मन्त्रं वै वश्याय नान्यकारणम् ।।
वशीभूतेषु भूतेषु धनमन्ता भवति तनः ।
ततः परेण वै ख्यातो द्विजो धर्मार्थाचन्तकः ॥
शकारायो मत अन्ले भवितासौ मालवे जने ।
प्रसन्ने शासने ह्यग्रो मन्त्रजापी हि वै भुवि ।।
वेताडग्रहदुष्टां च ब्रह्मराक्षसराक्षमाम् ।
सर्वपूतनभूतांश्च क्रव्यादा विविधांस्तथा ॥

·६५४
मञ्जुश्रीमुलकल्पे
सर्वे ते वशिनस्तस्य विपाः स्थावरजङ्गमाः ।
सर्वे वै वशिनस्तस्य द्विजचिह्नस्य तथाहितः ॥
ततः परण विख्यातः द्विजो दक्षिणापथे ।
वकारायः समाख्यातः शास्तुशासनतत्परः ॥
विहागरामचैत्येस्तु शास्तुविम्ब भनाग्मे ।
अलङ्करानि सर्वा वै मेदिनी द्विसमुद्रगाम् ।।
तस्यापरेण विख्यातः द्विजश्रेष्ठो महाधनः ।
भकाराद्यस्तथा ख्यातो दक्षिणां दिशिमाशृतः ॥
मन्त्ररूपी महात्मा नियनं योधिपरायणः ।
मध्यदेश तथा ग्ल्यानं सम्पूणा नायत द्विजः ।।
विनयः सुविनयश्चैव पूर्णी मधुरवासिनः ।
भकाराया धनाध्यक्षो नृपतीनां मन्त्रपूजकः ।।
इत्येत द्विजातयः कथिनाः शास्तुशासनपूजकाः ।
मध्यान्त आदिमुख्याश्च विविधायतनगोत्रनाः ।।
नानादेशद्विजानीनां पूजका ने पगिद्विजाः ।
नानानाभांश्च गोत्राश्च विविधाचारगोचराः ।।
समन्ताद् यायः प्रोक्ता मानवाश्च बहुश्रुताः ।
धर्मरामा स्वयं बुद्धः सर्वसन्चार्थसाधकः ।।
म पाव भूतानां तृदेवानां च कीर्तिताः ।
वे यास पि यहागनाः सर्वलोकेषु कीर्तिताः ।।
रूहा वरूपाक्ष कृतरापोऽथ यक्षराट् ।
शक्रश्च अथ देवानां नियतायुः प्रकीर्तिनः ।।
मुजामा देवपुत्रश्न मुनिर्मिती वशवर्तिनः ।
राजा सन्तपितः प्रोक्तः कामधात्वीश्वरोऽपरः ॥
शक्राद्य एकनाम्नास्तु कामधात्वश्विरास्तथा ।
एकाश्रया सदा तेऽपि एकजापा महर्द्विका ॥

·त्रिपञ्चाशः पटलविसरः।
.६५५
अनन्ताः कथितास्तेऽपि नानारूपधरा सुगः।
अतः ऊर्ध्वं समा सर्वे तेऽपि महद्धिकाः ।।
एवं संज्ञा सुरश्रेष्ठाः आ मंज्ञाताः प्रकीर्तिताः ।
न तेषां प्रभविष्णु स्यात् तुल्यचिममाश्रया ।
अतः अवीचिपर्यन्तं न राजा तत्र विदान ।
नरकाष्टौ पोडशोसिद्धी सपर्यन्ता नपि कीनिता ।।
अनृपाः कर्मराजानः यमराजा पतनां विभु ।
सुवर्णः पक्षिणां राजा गरुत्मा य महाकः।।
किन्नराणां द्रुमा ख्यातः भूतानां द्र उस्त ।
विद्याधराणां नृपो विद्या चित्रका मादिकः ॥
असुराणां तथा हेता वेम चित्रियो नमः ।
ऋषीणां व्यास इत्युक्तः सिद्धानां च महाग्यः ।।
नक्षत्राणां सोम निर्दिष्टः ग्रहाणां मारकरमाया ।
मातराणां नथा गजा इशान मानिनः ।।
दिवशानां प्रतिम प्रक्तिः राशीनां कन्य उच्यते ।
सरितां सागरः प्रोकः मेघानां मनुष्करः।।
ऐरावतो हस्तीनामश्वानां रिवर !
तिर्यगजाथ सर्वत्र पाद: प!ि
अनन्ता गतयः प्रोक्का राजा !
समन्तात् गर्वतम्तेए युद्धो या रानमः ।।
उत्तमां कुरुमाद्यः प्रभविष्णुस्तेषु न किया।
दीपेप्वेव परेतेषु पूर्वापर यतस्तथा ॥
जम्बूद्रीपनिवासिस्यां पुवायां न नराधिपाः ।
अनन्ता च किया प्रोक्ता चतुपा सनगधिपा ।।
संक्षेपा कथिता ह्येत कथ्यमानानिविम्त।
प्रभूता भूतपतयो मुव्या त्रिदेवामुर जन्मिनाम् ॥

·६५६ मञ्जुश्रीमूलकल्पे अनन्तलोकधातुस्था अनन्ता गुणविस्तरा । अनन्ता कथिता ह्यत्र कल्पेऽस्मि भूनिवासिनः ॥ कथिता मन्त्रसिद्धयर्थे देशकालसमात्ययात् । सिद्धयन्ते मन्त्रराजानो विविधा दूतगणास्तथा ॥ एप धर्मः समासेन कथिता मुनिपुङ्गवैः । अधुना कथितं ह्येतत् शुद्धावासोपरिस्थितैः ।। मञ्जुश्रियो महावीरः पप्रच्छ लोकनायकम् । य एष कथितो कर्म कथं चैनं धारयाम्यहम् ।। पेयालं विस्तरेण कर्तव्यं सर्वेषां नृपतीनां कर्म स्वकं जातकं महापरिनिर्वाणमूत्रं मज़ुश्रियस्य कुमारस्य मुनिश्रेष्ठ । अभापत बोधिसत्त्वार्थमन्त्राणां च सविस्तराम् । बोधिमार्गार्थबोध्यर्थ धर्मसूत्र इति स्मृतः ।। विसरं कल्पमन्त्राणां कर्म आयूपि भूनृणाम् । नृपतीनां तथा कालमायुपे परिकीर्तनम् ।। धर्मसङ्घहणं नाम पिटकं बोधिपरायणम् । मत्रतत्राभियोगेन कथितं वोधिनिम्नगम् ।। धारयस्त्वं सदा प्राज्ञः मन्त्रतत्रार्थपरकम् ।। इति ॥ आयम-जुश्रियमूलकल्पाद् बोधिसत्त्वपिटकावतसंकान्म हायानवैपुल्यसूत्रात् पटलविसरात् एकपञ्चाश- राजव्याकरणपरिवर्तः परिसमाप्त इति । - ·अथ चतुःपञ्चाशः पटलविसरः । अथ भगवां शाक्यमुनिः पुनरपि शुद्धावासभवनमवलोक्य मञ्जश्रियं कुमारभूतमामन्त्रयते स्म । अयं मञ्जुश्रीः धर्मपर्यायः । अस्मि स्थान प्रचरिष्यति । तत्राह स्वयमेवं वेदितव्यः । सर्वबोधि- सत्त्वगणपरिवृतः श्रावकसङ्घपुरस्कृतः सर्वदेवनागयक्षगरुडगन्धर्व- किन्नरमहोरगसिद्धविद्याधरः मानुपामानुपैः परितो विहरेऽहं वेदि- तव्यः । तथागतोऽत्र रक्षा वरणगुप्तये तिष्ठतीति । दशानुशंसा मजु- श्रीः कुमार वेदितव्यः । यत्र स्थानोऽयं धर्मकोगस्तथागतानां पु- स्तकगतो वा लिख्यति वाचयिष्यति धारयिष्यति सत्कृत्य मन- सिकृत्य विविधश्चामरपूर्णच्छत्रध्वजपताकाघण्टाभिर्वाधमाल्यविलेपनै. धूपगन्धैश्च सुगन्धिभिः पूजयिष्यति मानयिष्यति मत्करिष्यति ए- काग्रमनसा वा चित्तं धत्से । कनमे दश । न चास्य परचक्रभय दु- भिक्षो वा। न याम्य तत्र महामार्योपद्रवं भवतिः अमानुपभयो वा । न चास्याग्निभयं भवति सर्वप्रत्यर्थिकभयो वा । न चाम्य नत्रानादृष्टिभयं भवति शतिवृष्टिभयो वा । न चास्य तत्र महाबातमण्डलीभयं भवति सर्वक्रव्यादभयो वा । न चास्य शकभयं भवति सर्वधूर्ततम्करभयो वा। न चास्य मृत्युभयं भवतिः यमराजोपनीतभयं वा । न चास्या- सुरभयं वा भवति, सर्वदेवनागयक्षगन्धर्वासुरभयो वा । न चास्य मन्त्रभयं भवति, सर्वगरविषभयं वा । न चास्य रोगभयं भवति ज्व- रातीसारजीर्णाङ्गप्रत्यङ्गभयो वा । इमे दशानुशंसा वेदितव्या, यत्रायं महाकल्पविशरे धर्मकोशस्तथागतानां पुस्तकगतो निष्ठेन, लिखनवा- चनपूजनधारणस्वाध्यायानां वा कुर्मः । गुह्यतमोऽयं धर्मकोशस्तथागताना मन्त्रानुवर्तनतया पुनरेपां सर्वतः आचार्यसमयानुपविष्टानाम् । असमयज्ञानां न प्रकाशितव्यः । यत् कारणम् । रहस्यमेतत् । गुह्यवचनमेतत् । सर्वज्ञवचनमेतत् ।। मा हैव सत्त्वा प्रतिक्षेप्स्यन्ते, अवज्ञस्यन्ति, न पूजयिष्यन्ति, न सत्करिष्यन्ति, महदपुण्यं प्रमविष्यन्ते, गुह्यनिवरण-सच्चोपघातन- नृपतिमूचन आयुःप्रमाणोपचातापसर्गिकक्रियां करिष्यन्तीति न परे- ·६५८ मञ्जुश्रीमूलकल्पे षामारोचयिनव्यं च । समयरहस्यगुयमन्त्रचर्यानुप्रविष्टानां सत्त्वानां तथागतशासनशिक्षाया मुशिक्षितानां सुव्यवस्थितानां धर्मार्थकोविदा- मायतनधातुसमयानुप्रवेशधर्मस्थितानां सत्यसन्धानां दृढव्रतमन्वागता- नां सत्वचर्यामार्गानुप्रविष्टकारुणिकानामेतेपां सत्त्वानामारोचयित- व्यम् ; न परेपामिति ॥ अथ खलु मञ्जुश्रीः कुमारभूतो बोधिसत्त्वोत्थायासनादेकां. शमुत्तरासङ्गं कृन्वा, दक्षिणं जानुमण्डलं पृथिव्यां प्रतिष्ठाप्य, कुनकर- तलाञ्जलिपुटो गगवन्तमेतदवोचत् । को नामायं भगवन् ! धर्मपर्यायः, कथं चैनं धारयाम्यहम् । भगवानाह सर्ववोधिसत्त्वविस्फूर्जनबोधिसत्त्वपिटक इत्य- पि धारय । आश्चर्याद्धनधर्मोपदेशपरिवर्त्त इत्यपि धारय । सर्वमन्त्र- कोशचयानुप्रविष्टबोधिसत्त्वनिर्देश इत्यपि धारय । महायानवैपुल्यनि- देशाद्भुत इत्यपि धारय । आर्यमश्रियमूलकल्प इत्यपि धारय । सर्वधर्मार्थपूरणनिर्दश इत्यपि धारय इति ॥ सर्वलोकां ममग्रां वै धर्माधर्मविचारकाम् । विचर; सर्वतो यस्त्वं बोधिसत्त्वो महर्द्धिकः ॥ न पश्यये परं गृह्यमेतं धर्मवरं वरम् । मवतन्त्रार्थग्नबाणां गतिदेशनिरत्ययम् ॥ न पश्यसे वरं वीर! धर्मबोधिपरायणम् । यादशोऽयं गुह्यमत्रं नेयार्थभूषितम् ।। विविधाकाग्मत्राः मन्त्रतन्त्रानुवर्तनम् । न भूतं विद्यते कश्चिद् यः कल्पविसरादिह ॥ महाराज्ञां महाभागां सम्पदांश्च दिवौकसाम् । प्राप्नुयात् पुष्कलां कीर्ति दिव्यां मानुषिका तथा ॥ अक्षाणां वर्जयेदष्टां क्षणांश्चैव सम्भावयेत् । बुद्धत्वं नियतं तस्य त्रिधा जनगतिस्तथा ॥ इदं सूत्रं धारणात् पुन्य अनुशंसा स्यादिमे तथा । • न चास्य सर्वकाये वै न विषं न हुताशनम् ॥

·६५९
चतुःपञ्चाशः पटलविसरः ।
न वेताडा ग्रहाश्चैव न पूतना मातरा हि ये ।
तेन चोरराक्षसा ॥
पिशाचा वास्य हिंस्येयुः यस्य सूत्रमिमं पठेत् ।
धारयेदापि पूजयेद् वा न पुनः पुनः विविधा ।।
वाद्य पूज्य पूज इषु पूजयेद् वा विशरदः ।
स इमां लभते मयों मनुशंसामिहोदिता ।।
आतुरो मुच्यते रोगान् दुःखितो सुखिनो भवेत् ।
दरिद्रो लभते अर्थान् बद्धो मुच्यत बन्धनात् ।।
पतितः संसारदुःखऽस्मिन गतिं पश्चकपोनितम् ।
क्षेमं शिवं च निर्वाणं प्राप्नुयादचलं पदम् ॥
प्रत्येकबोधियुद्धत्वं श्रावकत्वं च नैष्ठिकम् ।
इदं सूत्रं वाचयित्वा लभते बुद्धवर्तिताम् ।।
गङ्गासितताप्रख्यानामनन्त्यं जिनवरास्तथा ।
पूजित्वा लभते पुण्यं तत्सर्वमिदं मूत्रं पठनादिह ।।
यावन्ति केचिल्लोकेऽस्मिन् क्षेत्रकोटिमचिन्तकाः।
तावन्तु परमाण्याख्यां बुद्धानां पूजयेत् सदा ॥
विविधा अन्नपानश्च ग्लानप्रत्ययभेषजः ।
विविधासनशय्यासु दद्युः
सर्वतः
: सदा ॥
चीवविविधैश्वापि चूर्णचीवरभूपणैः ।
छत्रोपानहपटैः सुगन्धमाल्यविलपनैः ।।
धूपनं विविधैर्वापि दीपैश्चापि समन्ततः ।
तत् पुण्यं प्राप्नुया जन्तुर्धारणाद् वाचनादिदम् ।।
प्रत्येकबुद्धजे लोके श्रावका सुमहर्द्धिकः ।
बोधिसत्त्वा महात्मानो दशभूमिस्थिता पराः ।।
तत्प्रमाणाद् भवेत् सर्वे तेषां पूनां तथैव च ।
तत् पुण्यं प्राप्नुयान्मर्त्य यस्य पुस्तक गतं करे ।

·६६०
मम्जुश्रीमूलकल्से
यावन्ति लोके कथिता लोकधातुसमाश्ता ।
सर्वसत्त्वा समाख्यातास्ते सर्वे विगतज्वराः ॥
तेपां च पूजा सत्कृत्य कश्चि जन्तु पुनः पुनः।
तत् पुण्यं प्राप्नुयाद्धीमां पूजत्वा धर्मपरमिमम् ।।
न शक्यं कल्पकोट्यस्ले रत्न जिनवरैः सदा ।
पूजये लोकनाथानां धर्मकोश इमं वरम् ॥
चिन्तामाणि च रनार्थमिमं धर्मवरं भवेत् ।
पठनाद् धारणान्मन्त्रा कल्पेऽस्मिन् मजुभाणिते ॥
भवेत् कामदुहं नस्य महाभोगाथसम्पदः ।
अखिन्नमनसो भूत्वा गो इमां माधयेत् भुवि ।।
मन्त्रान् तत्त्वार्थनेयार्थ सफला मुनिभाषिता ।
कृयाकालसमायोगात् साधयेद् विद्यधरा भुवि ।।
तस्य सर्वदिशा ख्याता प्रपूर्णा रत्नसम्पदः ।
सफला गतिमाहात्म्या वर्णिता साधुवर्णिता ।।
योऽस्मान् कल्ववरा ह्येकं मन्त्रं धारये नृप ।
सफला राजसम्पत्ति दीर्घमायुष्यसम्पदाम् ।।
विविधा भोगचयां वा प्राप्नुयां नृपवरोपराम् ।
न चास्य हन्यते शस्त्र विषैः स्थावरजङ्गमैः ।।
परविद्यकृतश्चापि मन्त्रं वेताडसाधनम् ।
दूषितैर्वसुधालोके परकृत्यपरायणे ।
न हुताशनभयं तस्य ना वैरग्रहापरैः ।
कायं न हन्यते तस्य नृपतेर्वा जन्तुनोऽपि वा ॥
य इमं मूत्रवराग्रं तु धारयेद् वाचयेत् तथा ।
राजा च कृतया मूर्धा सङ्ग्रामे समुपस्थिते ।।
उत्रं शिरसि मावेद्य नमस्कुर्यात् पुनः पुनः ।
न तस्य दस्यवो हन्यु नाशस्त्रसमुद्यताम् ॥

·चतुःपञ्चाशः पटलविसरः ।
हस्तिस्कन्धसमारूढं कुमाराकारसम्भवम् ।
मयूरासनसुस्तं सङ्ग्रामे अवतारयेत् ।।
दृष्ट्वा तं विद्विपः सर्व निवर्तन्तेयुम्ने परे जनाः ।
बालरूपं तथा दिव्यकुमारालङ्कारभूपितम् ॥
सौवर्ण राजतं वापि रागत्यध्वजपूजिनम् ।
आरोप्य ध्वजपताकेषु गुन्यस्तं मुसमाहितम् ॥
सङ्घामं रिपुसङ्कीर्ण नानाशास्त्रसमुद्यतम् ।
युधि प्राप्तं समस्तं वै तस्मि कालेऽवनारयेत् ।।
नश्यन्ते दृष्टमात्रं वै मुह्यन्ते वा समन्ततः ।
मानुषामानुषाश्चापि नृपाश्चापि मुरेश्वराः ॥
सिद्धविद्याधराश्वापि मन्त्रतन्त्रसमाश्रिताः ।
राक्षसा सत्त्ववन्तोऽपि कटपूतनामातरा ॥
कन्यादा विविधाश्चापि याकूमाण्डपतना ।
न शक्यन्ते दृष्टमानं वचिदनगम्थितम् ।।
कुमार विश्वकर्माणमा ६५ पगन् ।
मञ्जुघोषं महात्मानं ६३.३.४ पतिम् ।।
महाराजा क्षत्रियो लोके भूपाली प्रनिवासिनः ।
श्रादो विमतिसन्देहः विग पकायः॥
उत्पाद्य सौगती शुद्धा कानमाम् ।
प्रक्रमुः सन्धिकामो वे कियागनामिहादिताम् ॥
निर्दिष्टं प्रवचने होता अथवा तुर्गना जनः ।
कल्पं प्रयोग मन्त्राणां तन्त्रयुक्तिमभून रे ।।
असलथै जिनवर: पूर्व धर्मधातुसमान।
कथितं धर्मकोशं तु मानुपा न भूतले ॥
देवासुरे पुरा युद्धे वर्तमाने भयावहे ।
तदा पुरो ह्यासति हतमैन्योऽथ विद्विषः ॥
.
--

·६६२ मन्जुश्रीमूलकल्पे एकाकिनस्तदा सत्त्वा विरथश्चैव महीतले । मुनिश्रेष्ठे तदा पृच्छेत् काश्यपं तं जिनोत्तमम् ।। किं कर्त्तव्यमिति वाक्यमाजहार शचीपतिः । निर्जितोऽसुरै|रैरहमत्र समाशृतः ॥ एवमुक्तः मघवां शतक्रतुर्दिवौकसः । प्रणम्य शिरसा मूर्ध्नि पादयोर्मुनिवरे तदा ।। निषसेदु पुरा ह्यासीत् कौशिकोऽय सहस्रदृक् । एवमुक्तो मुनिश्रेष्ठः काश्यपो ब्राह्मण अभूत् ॥ आजहार तदा वाणिं कलविङ्करुतस्वनाम् । पूर्व जिनवरैगीतं कुमारो विश्वसम्भवः ।। मञ्जुश्री महात्मासा दुर्लक्षो लक्षमूर्जितः । भूतकोटिसमाख्यातो गम्भीरार्थदेशिकः ॥ निःप्रपञ्च निराकारं निःस्वभावमनालयम् । धर्मादिदेश सत्त्वेभ्यस्तत् स्मरिष्व सुरेश्वरः ॥ ततस्ते नु स्मों से स्मृत तत्त्वगतो ततः । आगतस्तत्क्षणात् तत्र कुमारो विश्वरूपिणः ।। यत्र सौ भगवां तस्थुः मघवश्चैिव सुरेश्वर । आगता भापते मन्त्रां वन्दित्वा जिनवरं तदा । प्रणम्य जिनवरां सर्वा काश्यपं च महाद्युतिम् । इमा मन्त्रामभापेत लब्ध्वानुज्ञां मुने तदा ।। नमः सर्वबुद्धबोधिसत्त्वेभ्योऽप्रतिहतशासनेभ्यः । ॐ हन हन सर्वभयान् सादयोत्सादय त्रासय मोटय छिन्द भिन्द ज्वल ज्वल हुँ हुँ फट् फट् स्वाहा । समनन्तरभाषितेयं मन्त्रा कुमारभूतेन मश्रियेण बोधिस- स्वेन महासत्वेन । इयं महापृथिवी पड्विकारं प्रकम्पिता सशैलसा. गरपर्यन्ता । सर्वांश्च बुद्धां भगवतां क्षेत्रानन्तापर्यन्ता सलोकधातुदि- शपर्यन्तां सर्वेश्च बुदैर्भगवद्भिरधिष्ठितानि च इमानि मन्त्रपदानि ।।

·चतुःपञ्चाशः पटलविसरः । अथ शक्रो देवानामिन्द्रः विगतभयरोमकपः आश्चर्याद्भुतप्राप्तः उत्फुल्लनयनः उत्थायासनाद् भगवतः पादयोर्निपत्य त्रिः प्रदक्षिणी- कृत्य च मश्रियं कुमारभूतं सम्मुखं दृष्ट्वा तानि च मन्त्रपदां गृह्य मनसकृित्य च पुनरेव स्यन्दनमधिरुह्य येन तेऽमुगः प्रादवितः सर्वेऽसुरा येन पातालं महासमुद्राश्रयाधरपुर स्वकं तेनाभिमुखाः प्रययुः । हतविध्वस्तमानसः सैन्यभयाकुलितविदलनिपण्णवदनदर्पः विगतशस्त्रा दृष्टा तं सुरेश्वरं ज्वलन्तमिव पावकं निवर्त्य स्वालयं गता अभूत् ॥ अथ शक्रो देवानामिन्द्रः देवां त्रायस्त्रिंशानामन्त्रयते स्म । मा भैष्टत मार्पा! मा भैष्टत । बुद्धानुभावेन वयममुरां निर्जितवन्तो ग- ज्छामः स्वपुरम् । आगच्छन्तु भवन्तः क्रीडथ रमथ परिचारयथ स्वं स्वं भवनवरं गत्वा । स्वालयं चेतस्ते देवा हृष्टमनसः पुनरेव नि- वर्त्य स्वालयं गता। अथ शक्रस्य देवानामिन्द्रस्यैतदभवत् । 'यन्वहं तं कुमाररू- पिणं विम्बाकारं कृत्वा ध्वजाग्रे स्थापयेयं , तनो में नामुरभयं भवेत्' इति ।। अथ शक्रो देवानामिन्द्रः महता मणिरत्रद्यानिगभामोद्यातनं नाम गृहीत्वा कुमाराकारप्रतिविम्ब कारयिया उपरि मासादस्य मू- धनि सुधर्माया देवमभायां गुदर्शनम्य महानगरम्य मय तं ध्वनो- चिछूतसुविन्यस्तं कृत्वा स्थापयामास ।। ततस्ते असुरा प्रहादवेमचित्रिप्रभृतयः पातालं नायगच्छति न च तां देवानभिद्रवन्ते न च शः ऋद्धिविकुवाणं णाभिमुग्वं वा गन्तुम् । एवमनेकानि वर्षकोटिनयुतशतसहस्राणि मानुपिकया गण- नया । न चासुरभयं स्यादिति ॥ एवमिदमपरिमिनगुणानुशंसं सङ्कनिनमायुरारोग्यवर्धनं बुद्धर्भ गवद्भिोधिसत्वमहासबै कथिनं पुरा । एवमिदमपरिमितानुशंसगुण- विस्तरमनन्तापर्यन्तं पुरादिति । अपरिमाणं या पुण्यप्रसवनं महान- रकोपपत्तितिर्यप्रेतयमलोकजन्मकुन्सनतामुपैति यो इमं धर्मपर्यायमप- वदने विकल्पेत वा क्रमति प्रस्तचित्तो वा व वदेयुः न बुद्धवचनेति

·६६४
मन्जुश्रीमूलकल्प
वा वदेयुः न मन्त्रा न चौपवयो बोधिसत्त्वानां पि तेषां माहात्म्यवि-
स्तरमृद्धिविकुर्वण वा नापि विकल्पविस्तरमनाय पितमिति कृत्वा
उत्सृज्य त्यजन्ते अवगच्छन्ति न शक्नुवन्ति वा श्रोतुम्; तस्मात्
स्थानादपक्रमन्ते महान नेपामपण्यं भविष्यतीत्याह ॥
नरा मूढचित्तो वै प्रतिक्षेप्स्यन्ति वराममम् ।
धर्म मुनिवरंगीतं जिनपुत्रैश्च धीमतैः ।।
तेनका नरकं यान्ति सोत्सेधं सतियंगम् ।
कालमत्रमथ सञ्जीवं सुरधारां गूथमृत्तिकाम् ॥
कुणपं क्षारनदी ग्राह्य ज्वरधारा पुनस्ततः ।
असिपत्रवनं घोरमववंह हवं तथा ।।
अटटं लोकविख्यातं नरकं पापकर्मिणाम् ।
गच्छते जना तत्र ये नरा धर्मदूपकाः ।।
अवीचिर्नाम नद् घोरं प्रख्यातं लोकविश्रुतम् ।
कुत्सितमयः प्राकारविक्षिप्तमावासं पापकर्मिणान् ।।
पच्यन्त ते अनामस्मन् यो वम दोपयेदिमम् ।
अनियनला जाम् ॥
अनन्तां नागमो मितिः सदा ।
प्रतिक्षता विकारा ।।
लोके युगा
अवीच्यन्ना ....
वागम्तदा ॥
यो हि संगुबा .. ... : अधिनम् ।
सिद्धिचित्रगनालकर भूनकामिनातम् ।।
शरीरं धर्मधात्वर्थमनालम्बन गावनम् ।
विस्तरं पटलोत्कृष्ट सकल्प कल्पविस्तरम् ।।
मजुघोपसुविन्यन्तं सापच्छीमतिपूजितम् ।
मूलकल्पमनल्पं वै कधित बहुविस्तरम् ।।

·चतुःपञ्चाशः पटलविसरः ।
-
शाश्वतोच्छेदमध्यान्तमु भयान्निर्जितम् ।
सङ्क्रमं क्रमनिर्दिष्टं मनमुनिशानिनम् ॥
अनिलं निलमाका पवितम् ।
प्रतिक्षेप्ता सदा गयो । ... पहा ।।
विसस्ययाज ..
समुदानीय :
भापित :: . . .,
मूलकल्पं पशि : . :... ] ।।
पटलं पिर पानी ... सना।
नृपतीनां गुममा म्यं कालदगतम् ।।
मद्धर्म जिनपुत्राणां भूतले ऽथ नजन्मिनाम् ।
कथितं लोकमुग्यानां मुनिगप्तमनं जिने ।
भापितः कल्पविस्तारः श्रीसम्पन्समभिवर्धनः ।
समूलो विसरपटलाग्यो मन्चतन्त्रमनिता ।।
यो हीहिमं मूत्रवरं मुख्यं धमकोगं जिनोर्जिनम् ।
प्रतिक्षप्तारो भुवि मन्या वा अवीची नरकान्तको ।
महाकल्पाननकांचे चोपर्वाण नाम ।
यदा काले तु मत्याः कदाचित् कचिद् भवत् ।।
दरिद्रो व्याधिना मूर्यो जायन म्लेच्छ जन्मिनः ।
लोके कुत्सनां यानि कुष्टव्यापी भवन ।।
दुर्गन्धोऽय वीभन्स न्यको अन्य एव सः ।
भीमरूपी सदाम्पी दारूक्षः प्रत व दृश्यते भुवि ।।
कुशलो दीनचितच चुनखः निम्तथा ।
कृमिभिर्भक्ष्यमाणम्तु दसपटमा लः ।।
अवासी परमवीभन्मः अगम्भापी चोपपद्यते ।
क्रमति ग्रस्तचिनस्तु उमति यानि पुनः पुनः ।।

·६६६. मन्जुश्रीमूलकरुपे प्रतिक्षेप्ता च धर्मकोशस्तु जिनानां धातुपूजितम् । बहुदुःखसमायासां बहुमित्रमनाथवाम् ।। जायते बहुधा मर्त्यः शोकदुःखसमाकुलः । यत्र नत्र गतिकति कुमतिस्तत्र जायते ॥ प्रतिक्षेप्तादिदं मूत्रं तत्र तत्रोपपद्यते ॥ इति । अथ मञ्जुश्रीः कुमारभूतो बोधिसत्त्वो महासत्त्व उत्थायासना- देकांशमुत्नरामङ्गं कृत्वा दक्षिणं जानुमण्डलं पृथिव्यां प्रतिष्ठाप्य क- ताञ्जलिपुटः उत्फुल्लनयनः अनिमिपनयनः सर्वास्तां शुद्धावासभवन- स्तान् देवपुत्राननेकांश्च भूतसङ्घा सन्निपत्रितां धर्मश्रवणाय विदि- वैवं शाक्यमुनि भगवन्तमेतमाहुः-- "आश्चर्य भगवं ! यावत् परमं सुभाषितोऽयं धर्मपर्यायः । तद् भगवं! भविष्यत्यनागतेऽध्वनि सत्त्वा विषमलोभाभिभूताः सत्त्वाः पञ्चकपायोद्रिक्तमनसोऽश्राद्धाः कुहकाः खटुकाः कुशीलाः ते मन्त्राणां गतिमाहात्म्यपूजित कालदेशनियम मन्त्रचर्याहोमजपनियमकल्पवि- शरां न श्रद्धास्यन्ति । अबुद्धवचनमिति कृत्वा प्रतिक्षेप्यन्ते । क्लिष्ट- मनसो भूत्वा कालं करिष्यन्ति । ते दुःखां सीवां खरां कटुकां वे. दनां वेदयिष्यन्ति । महानरकोपपन्नाश्च ते भविष्यन्ति । तेषां भ. गवं! दुःखितानां सत्त्वानां कथं प्रतिपत्तव्यम् ! महाकारुणिकाश्च बुद्धा भगवन्तः ॥" अथ भगवां शाक्यमुनिर्मश्रियं कुमारभूतं मूर्ध्नि परामृश्या- मन्त्रयते स्म -- “साधु साधु खलु पुनस्त्वं मजुश्रीः! यस्त्वं सर्वस- वानामर्थे हिताय प्रतिपन्नः। साधु पुनस्त्वं मञ्जुश्रीः! यस्त्वं तथाग- तमेतमर्थ प्रश्नसि । तेन हि त्वं मजुश्रीः! शृणु । साधु च सुष्ठु च मनसि कुरु । भापिध्येऽहं ते सर्वसत्त्वानामर्थाय हिताय सुखाय लो- कानुकम्पायें देवमनुष्याणां च सर्वमन्त्रचर्यानुप्रविष्टवोधिमार्गनियुञ्जा- नधर्मधातुपरमूर्योपायलिलिप्सूनां मरणकालसमये च स्मर्त्तव्योऽयं विद्याराजा परमरहस्यं कुमार! त्वदीयमूलकल्पपटलविसर कतम च तत् ॥

·चतुः पश्चाशःपटलविसरः । १६७ "नमः सर्वतथागतेभ्योऽर्हद्भयः सम्यक् सम्बुद्धेभ्यः । ॐ कुमा- ररूपिणि विश्वसम्भव आगच्छागच्छ । लहु लहु _ _ हूँ हूँ जिन- जित् मञ्जुश्रीय सुश्रिय तारय मां सर्वदुःश्वभ्यः फट फर शमय शमय । मृतोद्भवोद्भव पापं मे नाशय स्वाहा ।" एष मञ्जुश्रीः त्वदीयं परमहृदयं सर्वशान्तिकरं सर्वपापक्षयं स- वैदुःखप्रमोचनमायुरारोग्यैश्वर्यपरमसौभाग्यवाक्यसञ्जननं सर्वविद्या राजसत्तेजनं च समनन्तरभापिते शाक्यमुनिना बुद्धन भगवता । इयं महापृथिवी सशैलसागरसच्चभाजनसन्निचयपर्यन्ता पदविकारं प्रक- म्पति भाभूत् । सर्वाश्च गतयः प्रेततियग्यमलोकसर्वसत्त्वदुःखानि प्र. तिप्रस्रब्धानि । अयं च विद्याराजा मञ्जुश्रीमनास कर्तव्या । न च तस्मिन् समये मद्धर्मप्रतिक्षेपेण चिनं भवेयुः । न च मारा पापीयांसः अवतारं लप्सन्ते । सर्वविघ्नविनायकाचापक्रमन्ते । एवं च चित्तमुत्पा- दयितव्यम् । किं मया शक्यं बुद्धानां भगवतां अचिन्त्यबुद्धा बोधि- धर्मा चिन्तयितुं वा प्रनिक्षेप्तुं वा बुद्धा भगवन्तो ज्ञास्यन्तीति ।। आर्यमञ्जुश्रीमूलकल्पाद् बोधिसत्त्वपिटकावतंसकात महायानवैपुल्यसूत्रात पश्चाशतिमः अनुशं- माविगर्हणप्रभावपटलविसरः परिसमाप्त इति ।

·अथ पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः। आर्यम श्रियः पटस्याग्रतः यस्योद्दिश्य श्वेतसर्पपाणामष्टशतं जुहोति । स वशो भवति । स्त्रीवशीकरणे अष्टशनं जुहुयात् ; सा वशा भवति । कृष्णचतुर्दश्यां श्वेतपुष्पाणामष्टसहस्रेणार्यमञ्जुश्रीः ललाटे ह- न्तव्यः; गजपत्नी वशा भवति । अपतितगोमयेन शिवलिङ्गं कृत्वा तस्याग्रतो गोमयेन त्रिशूलेन श्वेतसपपाणां दधिमधुघृताक्तानां सप्ता- हुति जुहुयात् । दिवसत्रयं यस्यादिश्य म वो भवति । कुमारी- वश्यार्थं अरणपुप्पाणां अष्टमहोणार्यमञ्जुश्रीहन्तव्यः । सा वशा भवति । मधूच्छिष्टमय पुत्तलिकां कृत्वा आत्मन ऊरू स्थाप्य अष्टसहयं । यस्योद्दिश्य स यशो भवति । पटस्याग्रतः शुक्लपुप्पाणां अष्टशतं निवेदयेत् । यमिच्छति स वो भवति । शहनाभिरोच. नातगरुमेकीकृत्य पीपयेव । अष्टमहम्राभिमन्त्रितं कृत्वा अन्नेन वा पानेन वा यस्य दीयते म वा भवति । ब्राह्मणीवशीकरणे पट- म्याग्रतः बिल्वकुमुमानामष्टसहमं जुहुयातः सा वशा भवति । भ- स्मानां सप्तजप्तेन यां स्त्रियं चूर्णयति : सा वशा भवति । खिया पुरु- पस्य वाग्रतः स्थित्वाप्टसहयं जुहुयात् । स वो भवति । चतुरङ्गुलं काष्ठिका अष्टसहस्राभिमन्त्रितां नया यमाकर्पतिः स वशा 'भवति । श्वे- तपुष्पाणां अष्टशतं अष्टमहनं निवेदयेत् । तत्रैकं पुष्पं गृह्य स्त्रियं दृष्ट्वा आवर्तयेत् । आगच्छनि स वशो भवति । क्षीरयावकाहारः पक- मेकं वल्मीकमृत्तिकामयं वा प्रतिकृति कृत्वा ततोपविष्टस्तावज्ज. पेद् यावद् वामुकिचलितः सिद्धो भवति । आत्मद्वादशमस्य भक्तं द- दाति । अतीतमनागनं प्रत्युत्पन्नं कथयति । क्षीरयावकाहारः शतस- हस्रं जपेत् । भोगान् लभति । मासेन भिक्षाहारः शुक्लचतुर्दश्यामेकरा- त्रोपितः पटस्याग्रतो महती पूजां कृत्वा प्रतिमाया पादौ गृह्य ताव ज्जपद् यावच्चलिताचलितेवादृश्यो भवति । सर्वसिद्धानां राजा भवति । मनसाहारमुत्पद्यते । पञ्चवर्षसहस्राणि जीवति । गङ्गानदी- मवतीर्य लक्षुमकं जपेत् । पथात् तत्रैव पटे वालुकामयं चैत्यं कृत्वा मधु क्षीरं चैकतः कृत्वा जुहुयात् । सर्वनागा आगच्छन्ति । यद् ब्रवीति तत सर्व कुर्वन्ति । पर्वतशिखरमारुह्य पदं प्रतिष्ठाप्य तैलाक्तं ·। पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । ६६९ चन्दशकलिकां जुहुयात् । यक्षा आगच्छन्ति । यद् ब्रवीति तत् सर्व कुर्वन्ति । वने पटं प्रतिष्ठाप्य मधुपिप्पली चैकतः कृत्वाष्टसहस्रं जुहुयात् । सर्व विद्याधरा आगच्छन्ति । आज्ञाकरा भवन्ति । एकवृक्षे प्रतीत्य समुत्पादगभचैत्यप्रतिष्ठाप्य लक्षमेकं जपत् । लक्षपरिसमाप्तौ पोपधिकेन रूपकारणाश्वत्थकाष्ठमयं तृशूलं लक्षणांपतं कृत्वा सपा- ताभिहूतं कृत्वा पौर्णमाम्यां सुगन्धगन्धः समुपलिप्य यथा विभ- वतः पटस्याग्रतः पूनां कृत्वा दक्षिणहस्ते कृत्वा सकलां रात्रि मा- धयेत् । यावज्ज्वलतीति । ज्वलिने गहादेवो भवति । भूनाधिपति- भवति । दुर्दान्तदमकः अप्रनिहतः सर्वसत्त्वेषु । ममुद्रमवतीर्य लक्षं जपेत् । सागरप्रभृति यमिच्छनि नागराजनं तं पश्यति । मणिरत्नं वा ददाति । तेन गृहीतेन विद्याधरी भवति । सर्वनागविद्याधराणां राजा भवति । पोपधिकन कमकारण ताम्रघटकं कारयेत् । प्रानिहार- कपक्षे पूर्णमास्यामुदागं पूजां कृत्वा पटम्याग्रतः प्रतिष्ठाप्य तावज्ज- पेद् यावज्ज्वलितः । ततः तस्मि हस्तं प्राक्षप्य यमिच्छति तत् सर्व प्रादुर्भवति । भद्रघटमाधनम् । भमुद्रगामिनी नदीमवतीय लोज- पेत् । यस्यां मृण्मयं वालुकामयं वा पूर्णमाम्यां नत्यं कृत्वा, नत्रैव पट प्रतिष्ठाप्य महतीं पूनां कृत्वा म्फटिकमणिमण्मया वा दक्षिणहस्तेन गृहीत्वा पयकोपविष्टः तावजपद् यावज्ज्यलतीनि । चिन्तामणिधारी विद्याधरो भवति । सधातु के चत्ये पदं प्रतिष्ठाप्य लक्षं जपत् । प्रा- तिहारकपक्षपूर्णमाम्यां विधिवत पूजां कृत्वा प्रदीपमालां च उदार्ग कृत्वा दक्षिणहस्तन वनं शुकवचावलांचनं गृह्य नावनपद् याव- ज्ज्वलति । भ्व विद्याधगे भनि । सवत्रापतिहतः । प्रानिहारकपक्षे पूर्णमास्यां पटस्याग्र महती पूजां कला भगवत्या प्रज्ञापारमितापु. स्तकं मुगन्धगन्धः पालप्य सुगन्धपुष्पमालानि वेष्टायत्या वामहस्तेन गृह्य पर्योपविष्टस्तावपेद् याव ज्यान । विद्याधरगना भवति । यत्रेच्छति तत्र गच्छति । बोधिमत्त्वचर्याचारी भवति । कुमारी प्रा- सादिकां मुम्नानालङ्घनां कृत्वा पटस्थाग्रतः यथाविभवतः पूजा कृत्वा वामहस्तेन गृह्य स्थितस्तावनपद् यावन तया सह ज्वलति । तयैव सार्ध विद्याधरो भवति । एकलिङ्गस्योपरि हस्तं दन्वा ताव- ·६७० मजुश्रीमूलकल्पे ज्जपेद् यावत् सखाया न पश्यन्ति । अदृश्यः सर्वसिद्धानामगम्यः अन्तर्धानिकं भवति । त्रयोदश्यां चन्द्रग्रहे सूर्यग्रहे वा हरितालं बोधि- वृक्षपत्रान्तरितं कृत्वा महेश्वरायतने सधातुके चैत्यै तावज्जपेद् यावद् धूमायति । तिलकं कृत्वा अन्तर्हितो भवति । क्षीरयावकाहारः समुद्र- तटे वृक्षमूले सहस्रं जपेत् त्रिसन्ध्यं सप्तरात्रम् । समुद्रगानि रत्नानि पश्यति । यथेष्टं गृह्णीयात् । मुद्गाहारः पर्वतशिखरमारुह्य अष्टसहस्रं जपेद् विंशतिरात्रम् | पर्वतगतानि मणिरत्नानि दर्शनं भवति । ततो हस्तशिरसि कृतं तस्योपरि उपविष्ट अष्टसहस्रं जपेत् । एवं दिवसानि सप्त । स वशो भवति ॥ राजानं राजमात्रं वा वशीकर्तुकामः तस्य मधूच्छिष्टकेन प्रति- कृति कृत्वा निर्धूमाङ्गारेषु क्षिपेत् सप्तरात्रं स वशो भवति । वस्त्रकामः श्वेतपुष्पाणां अपरिमर्दितानां सकृत् परिजप्य उदके क्षिपत् सप्तरात्रम् । अष्टसहस्रं वस्त्रयुगं प्रतिलभते । गोघृतं अष्टसहस्रं जप्त्वा स्त्रियामाद- यात् । विशल्या भवति । नवनीताष्टशतजप्तेनाभ्यक्त अग्निं प्रविशति । न च दयते । तेनैव चाभ्यक्तो जलं प्रविशति स्तम्भितो भवति : जपमानो यावदुत्साहं विक्षं भक्षयति । आयसं प्रदेशमात्रं खड्गं कृत्वा सधा- तुके चैत्य पटं प्रतिष्ठाप्य उदारां पूजां कृत्वा अश्वत्थपत्रैः प्रदाक्षि- णावतः खड्गं प्रतिष्ठाप्य तावज्जपेद् यावज्ज्वलित इति । तेन गृहीत सपरिवारोत्पतति । विद्याधरसहस्रपरितः अभेद्यः सर्वविद्याधराणां वर्षकोटिं जीवति । कृतपुरश्चरणः कृष्णाटम्यां कृष्णचतुर्दश्यां वा पटस्योदारां पूजां कृत्वा सोदिष्टको भिक्षं भोज्य मनःशिलायां भूमौ पद्म शतपत्रं लेख्य पद्यकर्णिकायां उपविश्य तावज्जपेद् यावद् भूमि भित्वा पद्ममुत्तिष्ठति । पद्मपत्रेषु चोपविष्टाः विंशतिविद्याधराः पादुर्भवन्ति । तैः परिवृतः उत्पति । यावन्तः सत्वां पश्यति यैश्च दृश्यते तैः साधं गच्छति । स च पद्मः अनेकरनालङ्कृतो भवति । विमातुरकल्पं जीवति । भिन्नदेहे स्वेच्छया उपपति गृह्णाति । पानीये अष्टसहस्राभिमन्त्रितेन शुष्कवृक्षं सिश्चेत् । पुष्प्यति फलति च । शु- कनदीमवीर्य जपेद् उदकं भवति । नदमितरणे जपेत् । श्रान्तस्य ·पञ्चपञ्चाशः पटविसरः स्थलो भवति । गजानं राजमात्रं वा वशीकर्तुकामेन पटस्याग्रतः कृष्णाष्टम्यामारभ्य पुष्पाणामष्टमहस्रं निवेदयेत् । लवणाहुतिं चाष्ट- सहस्रं जुहुयात् । नियतं गजा वशी भवति । तामवाष्टमीमारभ्य गोरो- चना त्रिसन्ध्यं अष्टशनिकेन जपेद् यावदेकादशी । तेन तिलकं कृत्वा यं वीक्ष्यति स वो भवति । यदिच्छे दारकदारिका वशीकनुकामः पटस्याग्रतः सिद्धार्थकानां अष्टसहमं जुहुयात् । तामां पादपामुं गृह्य पुत्तलिकां कृत्वा यस्य नामग्रहणं करोति स वशो भवति । मेघा- र्थिना गव्यघृतं गृह्य चन्द्रग्रहे सूर्यग्रहे वा नाम्रभाजने प्रक्षिप्य नाव- ज्जपेद् यावत् त्रिविधा मिद्धिः। ऊ मायमाने श्रुतिधरोऽयं यं शृणोनि नं गृह्णाति । धूमायमाने रसरसायनम् । ज्वलितेन जातिम्मरो भवति । अर्कपुष्पाणां लक्षं जुहुयात् । दानारलक्षं ददानि । पटम्याग्रतः अर्क पु- प्पाणामष्टसह निवेदयेत् । दीनारगतं लभने । पटस्याग्रतः शालि- तन्दुलानां घृताभ्यक्तानां अष्टमहयं जुहुयात् । पञ्च दीनारां लभते । कुनपुरश्चरणः पटस्याग्रतः दधिमधुधृताक्तानां अष्टमहसं जुहुयात् । दीनारशनत्रयं लभने । कृष्णनिलानामष्टमनं जुहुयात् । दीनार गता- धिकं लभते ॥ कुलपति वशीकर्तुकामः पटस्याग्रनः अमिधानामष्टमहसं जु- हुयात् त्रिसन्यं सप्तसत्रम् । कुलपनिर्वशीभवति । लोकपत्यं वशी- कर्तुकामः पटस्याग्रतः दुर्गाप्रपालानाभष्ट महमं जुहुयान मप्तगत्रं त्रिस. ध्यम् । कोलपत्यं करोति यावज्जीवम् । आर्यमय वशीकर्तुकामेन अर्कपुष्पाणां पटस्याग्रतः अष्टमहनं निवेदयेन मप्तरात्रम् । यदर्थ कुर्यात् तमन्विच्छति । सतत जपेनाथ लभने । गुग्गुलुगुलिकानां पटम्याग्रतः अष्टसहस्रं जुहुयात् । मुवर्णमहस्रं लभने । पटम्याग्रतः कुन्दुरुधुपं अ. एसहस्रं जुहुगात सप्तरात्रम् । निधानं लभने । पटस्याग्रनः अर्ककाष्ठ- समिधानां दधिमधुघृताक्तानां त्रिसन्ध्य हलं जुहुयात् । दीनार- सहलं लभते । शत्रुवशीकरण पोपधिकः पटस्याग्रनः त्रिसन्ध्यं राज- सर्षपाणां अष्ट्रसहस्रं जुहुयात् सप्ताहम् । सर्वशत्रवो वशा भवन्ति । लाक्षाहुतीनां अष्टसहस्रं जुहुयात् सप्ताहम् । सर्वजनप्रियो भवनि ।

·६७२ मञ्जुश्रीमूलकल्पे शालितन्दुलानां अष्टसहनं जुहुयात् त्रिसन्ध्यं सप्ताहम् । कार्षापणशतं लभति । कृतपुरश्चरणः कृष्णाष्टम्यां कृष्णचतुर्दश्यां वा मृतकपुरुषं अक्षताङ्गं गृह्य स्नानालङ्कृतं कृत्वा सुगन्धपुष्पधृपैरभ्यर्च्य वाम- पादनारसिमाक्रम्य मस्तके आहन्तव्यः । ततः उत्तिष्ठति । पुष्प- लोहमये खड्गे आहन्तव्यः । जातरूपं सुवर्ण लभति । अथ नेच्छति वक्तव्यम 'छदस्व' इति । ततश्चिन्तामणि निर्गच्छति । तं शिरसि कण्ठे वा कृत्वा अन्यत्र वा बद्ध्वा यं चिन्तयति तं प्रादुर्भवति । शुक्ल- प्रतिपदमारभ्य अहोरात्रोपितः समुद्रगामिनि नदी अंसमात्रमुदकमव- तीर्य जातीपुष्पाणां दशसहस्राणि प्रवाहयेत् । दशमाषकं लभते, मुवर्णसहस्रं वा । शुकप्रतिपदमारभ्य समुद्रगामिन्या नद्या पद्माना दशसहस्राणि निवेदयेत् सप्तरात्रम् । निधानसङ्घाटकं लभते । कृतपु- रश्चरणः तामेव नदीमवतीर्य पुष्पाणां दशसहस्राणि प्रवाह येत् सप्ता- हम् । दश ग्रामाण्यालभते । अशोकपुष्पैः चणकमात्रां गुटिकां कृत्वा पटस्याग्रतः दधिमधुघृताक्तानां त्रिसन्ध्यं अष्टसहस्रं जुहुयात् सप्तरात्रम् । यं मृगयति तं लभने । अपामार्गसमिधानामेप विधिः । सुवर्णसहस्र लभते अशोक गुटिकाव्यतिमि भैः अपामार्गतन्दुलैः पटस्याग्रतः व्यक्तानां दशसहस्राणि जुहुयात् । नामग्रहणेन राजकन्यं लभति मासमात्रेण । राजानं समत्रिणं वशीकर्तुकामः पटस्याग्रतः अशोकसमिद्भिरग्निं प्रज्वा- ज्य अशाकपुप्पाणामेव दधिमधुघृताक्तानां दश सहस्राणि जुहुयात् । स मत्री वशमागच्छति । पटस्याग्रतः अग्निं प्रज्वाल्य अपामार्गसमिद्भिः शतपुष्पां दधिमधुघृताक्ता दशसहस्राणि जुहुयात् । स्वगृहे निधानं प- श्यति । समुद्रगामिन्यां नयां कटीमात्रमुदकमवतीर्य दशसहस्राणि नि- वेदयेत् । ये तां जिघ्रन्ति । वामहस्तेन मुष्टिं वध्वा लक्षं जपेत् । ततः सिद्धो भवति । मुक्त्वा दृश्यति । सधातुके चैत्ये नदीनटे वा पर्वते वा पटं प्रतिष्ठाप्य पद्मानां लक्षं जुहुयान् । श्रियं पश्यति ! एतेनैव वि- धिना नीलोत्पलानां लक्षं जुहुयात् । विधानां पश्यति । गुग्गुलुगुलि. कानां लक्षं जुहुयात् । दीनारलक्षं लभते । सुगन्धपुप्पाणां लक्षं जुहु- यात् । वस्त्राणां कोटि लभते । गुग्गुलुधूपेन अष्टशतिकेन मनोभिल- ·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । ६७३ व षितां च पूरयति । तिलसर्षपाणां पटम्याग्रतः प्रतिदिनमष्टसहस्रं जु- हुयात् . दिवसत्रयम् । पञ्चविंशतिदीनारां लभते । अनेनैव विधिना सप्तरात्रं जुहुयात् । दीनारशतं लभनि । लवणमयी प्रतिकृति लित्वा छित्वा जुहुयात् अष्टसहस्रम् । यमिच्छनि म वो भवति स्त्री वा पुरुषो वा । उभयाई हस्तमपपाणां घृतानानां अपराहमं जुहुयात् दिवसत्रयम् । सर्वविघ्नोपशमनम् । रद के ए पाद प्रक्षिप ग्थले एक एव तावज्ज्पेद् यावदुदकम्थं पादं लपमेनानि । ततः पापान्मुक्तो भ वति । अर्ककाष्टैरग्निं प्रज्वाल्य राजिकानामष्टम हसँ जुहयात् सप्ताहम् । कर्मावरणं श्रीयते । ब्राह्मी गड़ची पिप्पलीचणं समभागानि कृत्वा मधुना सहार्यमञ्जुश्रियस्याग्रतः एकविंशनिवारान परिजन्य लिहेत म- प्ताहम् । मेधावी भवति । द्विसप्तरात्रं परम पावा भवति । दिमामयोगेन श्रुतिधरो भवति । पटस्याग्रतः प्रतिमाया वा अष्टमहमं जपं कृत्वा पत्रात पिवेत । एवं दिनदिने मौनी जपेत् । मेधावी भवति । वदो रूद्धो वा जपेनैव मुच्यनि । चौगं दृष्टा जपेत् । चाग्न प्रयति । नेलमष्ट महम्रा भिमत्रितं कृत्वा शिरं म्रक्षयेत् । सर्वजनप्रिया भवति । भगवतो वृद्धस्या ग्रतः ये स्पृशन्ति ते सर्व वश्या भवन्ति । अनेनव मन्त्रण सम्राहतस्य पुरुषस्य तैलमष्टसहस्राभिमन्त्रिनेन म्रक्षगद् वा नश्यति । न वदना भवति । अनेन लोष्टं परि जप्य सप्तवारां जले प्रक्षिपन् । मकरकच्छ पादीनां तुण्डबन्धः कृतो भवति । पूणमाम्यां त्रिगतोपितो नाभि- मात्रमुदकमवतीर्य शुक्रपुष्पाणामष्टानं निवदयन । पञ्चदीनारमूल्यं वस्त्रयुगं लभते । चन्द्रग्रहे मधातु चैत्य गलानां क्षणचूर्णाकतानां घृतमधुमिश्रा गुडिकां कारयेत् । यताश्चत्यपान्तरितां हस्तनावच्छाध तावज्जपेद् यावज्ज्वलति । भनियो भवति । अनेन सर्वातु- राणां कर्माणि कुर्यात् । शृलदाघवाननीमूत्रकृच्छा जरगृधभिंदयं तैलं परिजप्य निरांगो भवति । शुकप्रतिपदमारय त्रिगतोपितः अश्वत्थप- वृक्षस्याधस्ताद् यथिकाकलिकानां घृतदपिक्षीगभ्यनानां गतमहमं जुहुयात् । रूपकशतं लभन । अथ न सिद्धयनि कर्मकुर्यात् रूपक- शतं लभते पश्यति वा पिशाचज्वरभूतग्रहविनायकं मूत्रण मोक्षयति ।

·HD ६७४, मञ्जुश्रीमूलकल्पे नार्या अप्रसवमानाया तैलमष्टशतं परिजप्य नाभिं कटिप्रदेशं पा म्रक्षयेत् । विशल्या भवति । कुम्भीरधारणं लोष्टशताभिमन्त्रिनेन अ. नन्ता-वेतमी-ब्राह्मी-वचा-बृहती- मधुसंयुक्ता सधातुके चैत्ये चन्द्रमप- श्यता तावज्जपेद् यावन्मुक्त इति । फरफरायते । भक्षयित्वा श्रुति- धरो भवति । सङ्घामे प्रतिसराष्टशताभिमन्त्रितं कृत्वा ग्रन्थि हस्ते बध्वा अहतवलो भवति । अहोरात्रोपितेन भगवतोऽग्रतः साधयि. नव्यः । समुद्रगामिनी नदीमवतीर्य गत्वा क्षीरयावकाहारेण पक्षमु- पोष्य विकमितानां श्वेतपद्यानां उदके निवेदयेत् । निधानं पश्यति । पञ्चगव्येन कायशोधनं कृत्वा शुक्लप्रतिपदमारभ्य यावत् पूर्णमामीति कृतपुरश्चरणः अन्ते त्रिरात्रोपितः कुमारीकर्तितमूत्रं गृह्य सधातुके चैत्ये प्रतिमायां वा गृहे दशसहस्राभिमन्त्रितेन हस्ते बध्वा अदृश्यो भ- वति । सधातुके चैत्ये पटं प्रतिष्ठाप्य पद्मानां त्रिंशत्सहस्राणि जुहु- यात् । खदिराङ्गारैरग्निं प्रज्वाल्य म्वरूपेण पश्यति । यं मृगयति तं लभते । प्रतिपदमारभ्य यावत् पञ्चदशीति । त्रिरात्रोपितः सधातुके चैत्य उदारां पूजां कृत्वा उदुम्बरीभिः समिधाभिः अग्निं प्रज्याल्य घृताहुति जुहुयात् । ग्रामं लभते । समुद्रगामिन्या नदीतीरे स्तूपसहस्रं कारयेत् । प्रतिदिनमेकैकस्य स्तूपस्य गन्धपुष्पधूपादी दत्वा अष्ट- महस्राभिमन्त्रितं कारयेत् । यावत् पश्चिमं स्तूपं ज्वलति । ततो ज्ञात- व्यम् भगवां महाबोधिसत्त्वमागच्छति । आगच्छमानस्य पृथि- वीप्रकम्पः सुगन्धगन्धवायवो वान्ति । तावज्जपेद् , यावत स्वरूपेण तिष्ठति । स यं वरं याचते तं लभते । भगवतोऽग्रतः खदिरपत्रख- ण्डिकानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । प्रतिदिनं दीनारमक लभते । अंटवीं गत्वा भिक्षाहारः दधिमधुघृताक्तानां अरण्यगोमयानां विंशतिसहस्राणि जुहुयात् । यावद् वृक्षदेवता सिंहरूपं कृत्वा आगच्छति । स च निदानं ददाति । न गृहेतव्यम् । स्वयमेवमुपतिष्ठस्वेति । राज्यं धनं वान्यरत्नानि वा ददाति । नित्यं रत्नत्रयोपयोज्यं भोग दातव्यम् । अरण्यं प्रतिवि- शित्वा दशसहस्रं जपेत् । शतसहस्रं जपेत् । पुनरपि शतसहस्रं जपेत् । अगरुकाष्ठप्रतिमाग्रतः भगवतः वत्सलण्डकानां मधुघृताक्तानां सप्तसह- स्राणि जुहुयात् । कपिला कामधेनुरागच्छति । यदि नागच्छति पुनरपि .

·पञ्चपञ्चाशः पटलविमरः । वत्सलण्ड विंशतिमहमाणि जुहुयात् । आगता च मिद्धा भवति । पुरुषमहसस्य क्षीरं ददाति । पटस्याग्रतः घृतमध्वाक्तानां जातीपुप्पा णां अष्टमहमं जुहुयात् । पण्मामां दीनारसहयं लभते पणमहमं वा । विकमितपमानां दधिमधुघृताक्तानां शतसहमं जुहुयात मधा तुके चैत्ये बुद्धाभिप्रसन्ना देवता वग्दा भवति । आर्यमश्रियम्य पूजां कृत्वा गोरसपपाणां सप्ताभिमन्त्रितानां महग्राम प्रकिरे । शा न्तिभवति । प्रतिहारकपक्षे शुक्लत्रयोदश्यां गन्धपुप्पः पूजां कृत्वा विकसितानां पद्मानां घृताक्तानां अष्टसहमं जुहुयात् । भम्मं च गृही त्वात्मनः ललाट तिलकं कृत्वा ग्रामं नगरं प्रविगत् । सर्व वशा भ वन्ति । कृष्णचतुदश्यां प्रभृति यावत् पञ्चदगीति एकगत्रोपितेन वृक्ष स्याधस्ताच्चतुर्हस्तमात्रं मण्डलकमुपलिप्य , गन्धपुष्पधूपं दत्वा आयम. जुश्रियस्य पूजां कृत्वा यक्षाणां बलिं दत्वा मानुपास्थि गृहीत्वा त्रिशूलं कारयेत् । वामहस्तन प्रक्षिप्य मतगत्रिगतोपितेन वा जा तीपुप्पाणामष्टमहमं जुहुयात् । तेन गुलं ज्वलति । ततः सिद्धो भव- ति । इच्छया यं निर्मिणाति तं लभति । दिव्यं गृहं चन्द्रमूर्यग्रह मधातुके चत्य प्रतिमायां वा गृहे कपिलायाः ममानवत्सायाः गोघृत- पलं गृह्य मावणभाजन स्थाप्य भगवतः पूजां कन्वा चन्द्रमपश्यता दर्शनोपरिच्छाद्य तावज्जपद् यावदप्मायति । फेनायनि । चलति । ऊ मायमानं पीत्वा सर्वसत्त्ववशीकरणम् । 'फनायमानं पान्यान्तर्धानं भवति । ज्वलमानं पीत्वाकाशेन गच्छति । पल्मागकृत पुरश्चरण- गोमूत्रयावकाहारिणा मौनव्रतिना नित्यजापनायाचितं सुवर्णशतं ल- भते । प्रतिहारकपक्षमाग्भ्य संवत्मा भगवना आयमश्रियम्याग्रतः पूजां कृत्वा गन्धपुप्पादीनां ददना अष्टाङ्गपापधममन्वागतन पूर्ण मंच सरे सिद्धो भवति । भगवानम्य पट्टबन्धं कंगति । आर्यमश्रि- यस्य पूजां कृत्वा प्रतिपदमारभ्य यावन पाणमामी दिन दिनधि कपूजा कायर्या । भिक्षवश्च भाजयितव्याः । मिद्धोऽमाति वादनिम्म गति । घृताहुतीनां शनसहयं जुहुयात् । परम्य गान्तिभवति । प्रातिहारकपः भगवती बुद्धम्य पूजां कृत्वा उदागं आर्यमश्रियग्य गन्धपुष्पदीपधृपादीन दत्वा शपुप्पीपुष्पाणां इङ्गुदतलाकानां शन ·६७६ मञ्जुश्रीमूलकल्पे सहयं जुहुयात् । ग्रामनगरहस्त्यश्वरथगामहिपाश्च भवति । सप्तरात्रं क्षीरयावकाहारः पोपधिकेन आमलितघृतेन पात्रं पूरयित्वा शुक्लव- तिना दीप प्रज्वाल्य कुमारकुमारिकानां दर्शापयेत् । तत्रैवाल्पज्ञानं स- म्पन्नं पश्यति । सर्वोपद्रवेभ्यः भयं न भवति । नित्यजापिना बोधि- वृक्षसमिधानां नवनीक्तानामष्टसहस्रं जुहुयात् । पटस्याग्रतः तथैव कु- शसंस्तरे स्वपेत् । स्वप्ने विंशतिसाहमिक द्रव्यं पश्यति । अर्थभागं ग्नत्रयोपयोज्यम् । पटस्याग्रतः शुक्लप्रतिपदमारभ्य यावत् पौर्णमा- मीति । अत्रान्तरे दिने दिने ग्रामसहसं जपेत् । गन्धपुप्पथपादिभिः पूजां कृत्वा अन्ते त्रिरात्रोपितेन मौनव्रतं कुरुता मत्र जपना प्रातिचार- केन्या बलि हस्ते दन्वा महापथं गत्वा भृतं ऋरं निवेदयेत् । प्रतीच्छति वक्तव्यः । गौरसर्पपाणां द्रोणं गृहीत्वा दश दिशोऽधस्ताच क्षिपेत् । एकविंशनिवागनभिमन्य परं आत्मानं प्रकाशयेत् । तथैव कृष्णाष्ट- म्यां गन्यकुटि प्रविश्य भगवतोऽप्रतः राहस्रं जपेत् । गन्धपुष्पादिभि- बलिविधानं कृत्वा ततः स्वप्ने पश्यनि भगवानार्यमजुश्रीः । वैशाख- मासे कृष्णपक्षे पोपधिकेन क्षीग्याक्काहारः संघात के चैत्ये गन्धपु- प्पदीपादिभिः पूजां कृत्वा भिक्षवश्च दिने दिने भोजयिनव्याः। भि- क्षवः अकालमूलकलशश्चत्वारः सलिलपूर्णाः स्थापयिनव्याः । सर्वो पधिबीजानि प्रक्षिप्य रात्री एकैकमष्यहनामिमन्त्रितं कृत्वा अका- कोलीने पुत्रदारदारिकां स्थापयेत् । राज्यम् । पक्षाभ्यन्तरयोः कृष्णा- पृम्यां भगवतः आर्यमश्रियस्य च पूजां कृत्वा श्मशानाग्नि प्रज्वा- ल्य शतपुप्पाणां अष्टसहनं जुहुयात् । अन्नपानं अक्षयं भवति । तमेव भस्मं ग्रहाय आत्मनः परम्य या ललाटे पुण्डकं कृत्वा मङ्गामऽवत- रेत सर्व वशा भवन्ति । बन्धनाच्च निगडात् प्रमोचयत् । अग्निगतां नाशयति । मालतीपुप्पाणां दधिमधुघृताक्तानां शतसहस्रं जुहुयात् । पण्मासं गोमूत्राहारः । दीनारसहनं लभते । शुक्ल प्रतिपदमारभ्य नी- लोत्पलानां अष्टसहस्रं जुहुयान् । यम्य नाम्ना जुहोति स वशो भवति । पञ्चकालकानां त्रिसन्ध्यं अष्टमहायं यस्य नाम्ना जुहोति स वशो भव- नि । प्रातिहारकपक्षे पटस्याग्रतः क्षीरयावकाहारः त्रिसन्ध्यं पश्चदश्यां तावज्जपेद् यावद् भगवानागच्छति । दीपशिखा वर्द्धते । पृथिवी ·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । .६७७ कम्पते । पटं वा प्रचलति । मिद्धेति वाइ निश्चगति । दीनारमहनं लभति । विषयपतिर्भवति । पण्मायकृतपुरश्चरणो मधातुके चैत्ये भग- वतः आर्यम श्रियस्याग्रतः पण्मामाभ्यन्तरेण दीनागणां पञ्चसहस्रा- णि लभति । सधातुके चैत्ये पूजां कृत्वा शतसहस्रं जपेत् । रूपकम- महस्रं प्रतिलभति । सधातुके चैत्ये शतसहनं जपेत् । सर्वकामप्रदो भवति । सर्वव्याधिषु प्रशमनं कर्तुकामेबाटशतसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा, कन्याकत्रितमूत्रकं वन्धितव्यम् । सौभाग्यं प्रतिलभते । व्याधिश्च प्रश- मति । ममुद्रगामिनी नदीमवतीय कृष्णतिलानां अष्टमहम्र निवेदयेत् । धनधान्यं प्रतिलभते । मधातुक चत्ये शुकप्रतिपदमारभ्य पञ्चदश्यां त्रिगोपितेन उदम् काग्निं प्रयाग गजमर्पपाणां दधिमधुघृ- ताक्तानां शतसहस्रं जुहुयात् । पञ्चग्रामाणि प्रतिलभते । राजवृक्षम- मिद्भिरग्निं प्रज्याल्य श्वेतनिलानां दधिमधुघृताक्तानां शतसहस्रं जुहु- यात् । पञ्चदश्यां विगतोपितः यदि ते तिला दिशि विदिशं ग- च्छन्ति । ततः सिद्धो भवति । सर्वमला वशीकरोति । आर्यमजु- श्रियम्यागतः पूर्व शतमहनं जपत् । ततः चन्द्रग्रहे घृतमष्टपलानि दत्वा तावज्जपेद् यावन फनागति पीया श्रुनिभगे सवति । कुन्दुमकं - तसहस्रं जुयात् । अयाचितं घुगणमकं लग । आयम जुश्रियम्या- ग्रतः प्रनिदिनमटशनं गुगन्धा पाणां निदा । श्रीमां भवति । अपामार्गममिधानां दधिगधुघृतारानां प्रतिदिन अष्टमयह जुहगान । ग्रामं लभते । बहुगुत्रिकामगिर्गिय प्रवाल, मनामहमं जुहुयान् । तेन भम्मना निलकं कुर्याद् अन्नानी भाग । यदि न भवनि त्रिपि माधयेत् । चन्द्रग्रहे नदीतीरं गत्वा विधमिद्भिरग्निं प्रज्या- ल्य विल्यपुप्पाणां घृताक्तानां शतमहनं जुहुयान । यक्षकुमारी आ- गच्छति । अर्धगत्रे पुनरपि अष्टमहमं जपिन्वा तत एका आग- च्छति । यां वाचां उच्यते तं करोति । निधिम्थाने मन्त्रमष्टमहसं जपेन् पुष्पधृपगन्धादिभिः पूजां कृत्वा ननः कृष्णचतुर्दश्यां बलि- विधानं कृत्वा जपन् । पिशाचा आगच्छन्ति । ततः खनन । नि- धान उत्तिष्ठति । गृहीत्वात्मना त्रयाणां रत्नानां दातव्यम् । एवं पट्टवन्धमपि कर्म । भगवतोऽग्रनः विभीनककाष्टग्निं प्रज्याल्य तिल- ·६७८ मञ्जुश्रीमूलकल्प तण्डलानां प्रतिदिवस अष्टमहलं जुहुयात् । रण्डा वशा भवति । अमा- त्यवशीकरणा गौरसर्पपां जुहुयात् वशो भवति । गजवशीकरणे म- जग्मं जुहुयात् । वो भवति । पुरुषस्त्रीवशीकरणे एतमेव जुहुयात् । अगस्तिकाप्टरग्निं प्रज्वाल्य दीपवर्तीनां पटम्याग्रतः दीनारशतं ल- भते । क्षीगहारेण पलागममिधानां जुहुयात् । प्रतिदिनं त्रिः कालम् । सुवर्णशतं लभति । समुद्रगामिनी नदीं गत्वा शतशतसहस्रं जुहुयात् यावद् रत्नानि प्रतिलभते ग्रहेतव्यम् । रत्नत्रयोपयोज्यं भागो देयः । बैशाग्यपूर्णमाम्यांमकलां गतिं जपेन । आनन्तर्यान्मुच्यति । वाशिमूले भगवतः आर्यमश्रियम्य पूजां कृत्वा अपामार्गसमि- धानां दधिमधुघृताक्तानां जुहुयात् । आत्मानमुद्दिश्य । सर्वपापमुक्तो भवति । सप्त सप्त मरिचानि अभिमन्व्य अकाकोलीने भक्षयेत् । पञ्चा- शच्छलोकशतानि गृह्णाति । तच यावज्जीवं धाग्यति भगवती बु- दस्याग्रतः शतमहनं जपं कृत्वा पन्नगवन्धं करोति । जले वैकङ्कतम- मिधानां दधिमधुघृताक्तानामार्यमश्रियस्याग्रतः शतमहस्रं जुहुयात् । अर्धगत्रे पञ्च दीनारशतानि प्रनिलभते अर्ध रत्नत्रयोपयोज्यम् । कुमुदानि दिने दिनेऽष्टमहमं जुहुयात् । विनायकमुक्तो भवति । का- र्तिकशुक्लपक्षे क्षीग्यावकाहारः शाकाहारी वा पापधिकः पञ्चदश्यां त्रिगतोपितो वैकङ्कतफलानां घृताक्तानां लक्षं जुहुयात् । रूपकमहसू प्रतिलभते । ग्रामस्वामी भवति । अर्ध रत्नत्रयोपयोगम् । शुची भृप्र- देशे गोचममात्रं मण्डलमुपलिप्य नन्मध्ये पद्माकागं वेदिं कृत्वा ग- न्धपुप्पधृपविचित्रवलिं कृत्वा वैकङ्कतममिधाना मुगतवितम्तिग्रमाणा- नां लक्षं जुहुयात् । अग्न्याकाग नीलवर्णा अचिंपा निश्चरन्ति । मा- धकं प्रदक्षिणीकृत्य पुनरप्यग्निकुण्ड प्रविशन्ति । एवं सिद्धो भव- ति । सर्वसाधनेषु अग्निगवाहितव्यम् । एवं सिद्धो भवति । गङ्गा- यामंसमात्रमुदकमवतीर्य लक्षं जपेत् यावदाकाशादित्यमण्डलं दृश्य- ति । ततः भगवां 'सिद्धो भवति । यदि न पश्यति न सिध्यति एकवागहिं गत्वा गन्धपुप्पधूपबलिविधानं कृत्वा सकलां रात्रि ज- पेत् । यावदुश्वशतिं । ततः सिद्धो भवति । सर्वसाधनेषु सा च ·पञ्चपञ्चागः पटलविसरः। व्यः - वक्तव्या । रूपकशतं मे दिने दिने ददाति । सर्व व्ययीकतश्यम् । अ न्यथा न ददाति । पलाशकाष्टैग्निं प्रज्वाल्य अगायगोमयानां दधिम धुघृताक्तानां अष्टसहमं जुहुयात् । गोशतं लभति । मातुलङ्गफलानां अ- ष्टसहस्रं जुहुयात् पलाशाग्नौ । गायद् गणपीनगगच्छति । स वक्त 'मम दिने दिने दीनारमेकं देहि । ददाति । सर्वः व्ययी- कर्तव्यः । भगवतः पादौ म्पृशेति वक्तव्यः ततः सिद्धो भवति । अ. थवा न ददाति बिल्वफलानां दधिमधुघृताक्तानां मधातु के चैत्ये पट- स्याग्रतः एकरात्रोपितः वैकनगमिधाग्निं प्रवाल्य अष्टमहमं जुहू यात् । अनेन कर्मणा श्रीमां भवति । विषयाधिपतिभवनि । किङ्किगटपु- ष्पाणि दिने दिने असहमं जुहुयाः । दिनानि सा । अष्टो पणं प्रति- लभते । शान्तिकं कर्तु कामो लाजाहुनी बह जुहुयान । शान्ति- भवति । पुष्टिमिच्छता क्षीग्वृक्ष मिशानामाग्न प्रज्वाल्य विमन्ध्यं तिल तण्डुलानामष्टसहमं जुहुयात् । दिवमाजिश्रीणि । परिवति । आप्रका- ऐरग्निं प्रबाल्य दुर्वासनगां अष्टमन यान । नाद उत्तर वादी भवति । अम्तभिते वीदिनुपाणां नाम मतीमा माग्नेन जुन यान । सप्तगत्रं वो भवति । गजगामिन । गिरतण्ड लाना अष्टमहनं त्रिसन्ध्यं जुहुयान् । दिनःनि म य ददानि । गङ्गायामुमलगदगहिरो शुचौ पद उभयनिकला मचतुरयां सप्तहस्तां वेदिकां कन्वा मध्य गहन्यानं पन्या तयोर गुगलपिन स्तिप्रमाणं पञ्चलोहितकं चक्र प्रतिवाप्य मलम पटम्याग्रनः मा धयितव्यः गन्धपुष्पैः चन्दनचयिया मारकरकापमालां दत्वा ततो गन्धादिभिः पनी नानीमाला गा देया चतु दिशं चन्वागे घृतकुम्भाः प्रज्वालयितयाः । चतुर्दिशं चचारः कल- शाः सर्वबीजपूर्णका ग्नानि च प्रक्षिप्य पयिनन्या । कुन्दुम अ गरुश्रीपिष्टक गुग्गुलु-धूपा देयः । बलिनिधानं कृत्वा चतुर्दिशं पा तेन दधिभक्तोऽयूपकं देयम् । दक्षिणभूनकर उदकमि दयम् । पश्चि- मायां दिशि कुरगुडक्षीरपूर्णकं देयम् । उनगयां दिगि पायमपणकं बलिमुपहरेत् । ततः पलाशममिद्भिरग्निं प्रवाल्य अपामार्गसमिधानां ·मञ्जुश्रीमूलकल्पे सप्ताभिमन्त्रितानां घृतानामष्टसहस्रं जुहुयात् । नामं ग्रहाय । वशो भवति । राजवृक्षमपिद्भिरग्निं प्रज्वाल्य लवणमयी प्रतिकृति कृत्वा शिरादारभ्य ऐककामाहुनि सप्ताभिमन्त्रितां यावच्चरणाविति नामं ग्रहाय अष्टसहस्रं जुहुयान् । राजा वशो भवति । शुक्लपञ्चदश्यामष्टम्यां वा पोषधिकोऽहोरात्रोपितोऽपतितगोमयं गृह्य गोचर्ममात्रस्थण्डिलमुप- लिप्य सधातुके चैत्ये आर्यमश्रियस्य रजतपये वा भाजने कपि- लायाः गोः समानवमायाः कुमारीमथितं नवनीतं गृह्य कुशविण्डको- पविष्टः वामहस्तेन भाजनं गृह्य दक्षिणहस्तेनानामिकायामङ्गुह्या आ- लोडयं तावज्जपेद् यावायति । तत् पातव्यम् । मेधावी भवति । सकृदुक्तं गृह्णाति । अथ मायनि वशीकरणम् । अथ ज्वलति अन्तर्धानं भवति । बहुपुत्रिकां अष्टमहयं जुहुयात् । तेन भम्मना उदककुम्भां- श्वत्वारः । समिश्रीकृत्वा कारयितच्या । अष्टशताभिमन्त्रितां वाचां दक्षिणहस्ते वध्वा यावत् सर्वत्रोत्तरवादी भवति । अपराजितपुष्पा- णामष्टसहस्रं जुहुयात् । सङ्घायेऽपराजितो भवति । कुमारीकर्ति- तमूत्रेण सप्ताभिमन्त्रितेन ग्रन्थयः कर्तव्याः वन्धितव्याः । स्थावर- जङ्गमा विषा नात्र प्रभवन्ति । दारुणेन सपेण दष्टस्य नामं ग्रहाय स- साभिमन्त्रितमुदकचूर्णकं पानाय देयम् । मृतोऽप्युत्तिष्ठति । नर्थव चतु- दिशाभिमन्त्रितं कृत्वा पानाग देयम् । नक्षकेनापि दष्टो जीवति । स्तन- गण्डिकायां मप्ताभिमन्त्रितया मृत्तिकया लेपयेत् । मुच्यति । वेदना न भवति । मार्युपद्रवे नगरमको वा अर्यरात्री स्पण्डिलकमुपलिप्य शुक्ल बलिं कृत्वा क्षीरवृक्षसमिद्भिर्माण प्रज्याल्य क्षीराहुतिसहस्रं जुहुयात् । मार्युपशमयति । अथ नोपशमयति । ततोऽन्यतमस्मिन् दिवसे मध्याह्नवे- लायां श्लेष्मातकसमिद्भिरग्निं प्रज्वाल्य सिद्धार्थानामष्टसहस्रं जुहुयात् । सद्यो मारि प्रशमयति । अनेन विधिना कृतेन विपमवन्धः यावन्तः सत्त्वा ते तस्य वशा भवन्ति । कुष्माण्डवशीकरणे कूप्माण्डसमिधानामष्ट- सहस्रं जुहुयात् । मा(रि)मुपशमयति । प्रेतवशीकरणे तिलपिष्टकानामष्ट- सहस्रं जुहुयात् । प्रेता वश्या भवन्ति । पिशाचवशीकरणे श्मशानचेल- कानामष्टसहस्रं जुहुयात् । पिशाचा वशा भवन्ति । यक्षवशीकरणे वट- ·८१ पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । वृक्षसभिधानां दधिमधुघृताक्तानामसहस्रं जुहुयात् । यक्षा शा भव न्ति । अपस्मारोजेहारवशीकरणे साहुतीनामष्टसहस्रं जुहुयात् । वशा भवन्ति । घृतात्तानां गुग्गुलुगुलिकानामष्टमहधं जुहुयात् । महा- देवानुचरा ग्रहा वशा भवन्ति । वीरगक्रीतां मनःशि गृहीत्वाराज- वृक्षसमिद्भिरग्निं प्रज्वाल्य तावज्जपेद् यापद शिवणी भाति । ततः स- मानवत्सायाः गोः कपिलायाः कन्यामथितेन नवनीतेन कृत्वा तस्मि घृते निर्वापयेत् । एवं दधिपूण भाजने मधुर । नतः अनेनैव रक्षा कृत्वा समुद्र के स्था प्य चन्द्रग्रहे जिगत्राषिन गधातुक चत्ये आर्य मञ्जश्रियस्याग्रतः पूजा या उत्तराखनः वन्यपत्रचतुष्टय म्याप्य तावज्जपेद् शानदप्मायति । प्रायति । प्रवति । वशीकरणान्तर्धा नमाकाशगमनमिति । एवं अजनहाराजगनना चलि । गचनमा अयं विशेषः शुक्लपञ्चदश्यां फापो स्थ१५.६ आमजश्रियस्याग्रतः करसम्पुटेन गृहीत्वा लावजः पावर विविधा मिद्धिः । एते च कर्मा मूलपटस्याग्रतः कर्तव्यानि । नाग ५७च लोहेन पद्मं कृत्वा कुड़कुमरोचनकपुरमुदके पिटवा पर प्रक्षणित्या ना शुक्लाष्टम्यागु पोपधिकेन, त्रिःकालमायिना शुचि धातन मपातु चत्य आय- मञ्जुश्रयस्याग्रतः दक्षिणेन हरतन तिन नाजिम यावत् प्रज्व लति । ततस्तंन गृहीतेन विद्या भवनि । दापय माणि जीवति । एवं कटकमकुटशृङ्खला चेनि । एवं गैलरक्तचन्दनं गुग्गुल नन्यावतम्रलं गिरिकर्णिका तुपं व्रीहिकुटनगरं मधु पिपली तु किनः कृत्वा समभागानि कारयेत् । ततः कपिलायाः मनानयन्यायाः गाः क्षीरं गृह्य कन्यायथितेन नवनीतन मोदक्षिा गुलिका काग्यन । अक्ष तैलेन दीपा दानव्यः । तत उपोपनिकन शुक्ल चतुर्दम्यामहोगवापिनः अश्वत्थपत्रान्तरिता गुलिका कृत्या आयमा यम्याग्रनम्तावज्ज- पेद् यावद् धृमायनि । सखायानां दत्या मानाने प्रक्षिपेत् । अन्त- हितो भवति । अथ ज्वलति आकाशगामी गवति । अपरो विधिः । सधातुके चैत्ये पटस्यायनः पो चिकनादारां पूजा कृत्वा अकसमि- द्भिरग्निं प्रज्वाल्य दधिमधुघृताक्तानां खदिग्गमिधानामष्टमही जुद्ध ·६८२ मञ्जुश्रीमूलकल्पे यात् । शुक्लचतुर्दश्यामारभ्य यावत् पञ्चदशीति । सिद्धा एव सिद्धो भवति । एवं पोषधिकन लक्षं जप्तव्यम् । परतः कर्माणि भवन्ति । अनया पूर्वसेव या मिद्धो भवति । अथ राजानं राजमात्रं वा वशीफ- तुकामो भगवतः पूजां कृन्वा राजवृक्षसमिधानां इङ्गुदतैलाक्तानां अ- एसहनं जुहुयान । चतुर्दशीमारभ्य यावत् पञ्चदशीति । अनेन कर्मणा दुःशीलस्यापि मिद्धिर्भवनि । चतुर्वर्ण वशीकर्तुकामः पायसं हविप्यान्नमानीय पेयकमरा चेति जुहुयात् । वश्या भवन्ति । रात्री शुचिरष्टशतं जपेत् । सर्वाबन्धनान्मोचयति । क्रोधमुपशमनं पिण्ड- कतुपहोमेन वा कन्यावशीकरणे तिलां जुहुयात् । वस्त्रकामेन क- पणं जुहुयान् । अष्टमहस्रं सप्तरात्रं वचां अष्टसहस्राभिमन्त्रितां कृत्वा हस्त वध्वा यं याचयति न लमते । नित्यजापेन प्रत्यङ्गिरा पद्मसू- त्रादिना अष्टसहनाभिमन्त्रितेन यस्य हस्त वनाति तस्य रक्षा कृता भवति । धनमिच्छं मुग्गुलुगुलिकानामष्टसहयं जुहुयात । सप्तरात्रम् कुलपतिकामः गन्धां जुहुयात् सप्तगत्रम् घृताक्तां । ग्रामं लभति । पुष्पमष्टशताभिमन्त्रिनं यस्य ददाति स वा भवति । कुङ्कुमतगरता- लीमपत्रं समृणालशतपुष्पश्रीवेष्टममायुक्त विधिनाभिमन्त्रितं राजद्वारे वस्रग मालभ स्त्रीपुरुपयुक्त वशीकरणं युद्धविजयकरणम् । ध्वजमष्ट- सहस्रवारां परिजप्य मन्धयुप्पधूपं चाभिमन्त्रयित्वा सप्त दधिकुण्डपु अयं विसजयेत् । परसन्यं दर्शनादेव च नश्यति । कृष्णतिला पटस्याग्रतः अष्टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा यस्य नामं ग्रहाय भक्षयति स- वशो भवति । अष्टसहभजप्ता सर्वधीजानि सर्वोपथ्यः सर्वगन्धानि च सुर- भिपुष्पाणि पद्मं वा सर्वाणि अकालमूलकलशे प्रक्षिप्य,वाधिवृक्षे अष्टसहस्रं जपेत् । स्वयं वा नापयेत् । अन्यं वा नापयेत् । सर्वोपद्रवेभ्यो मुक्तो भ- वति । पञ वा पद्मपत्रं या निमेषु अङ्गाग्पु यस्य नाम्ना जुहोति स वश्यो भवति । विल्यपत्रं मधुगंयुक्तं अष्टसहस्रं जुहुयात् । राजपत्नी वा राज- महिपी वा वशीकरोति । सर्वसत्यवशीकरणे प्रियहूं जुहुयात् । यस्य नामं ग्रहाय रक्तशालयः जुहोति । म वो भवति । कुमारीवशीक- रणे केसरपुष्पां जुहुयात् । पटस्याग्रतः क्षीरपायसं अष्टसहस्रां जुहुयात् ।

·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । ६८३ यस्य नाम्ना स वशो भवति । सधातुके चैत्ये पूर्वाभिमुखं पटं प्रति- ष्ठाप्य, शुक्लपतिपदमारभ्य वेदिः पूर्वोत्तराङ्गदर्भविस्तार्य, बिल्वसमि- धाभिरग्निं प्रज्वालय , विकपितानां पद्मानां दधिमधुघृताक्तानां त्रि- सन्ध्यमष्टसहस्रं जुहुयात् । अगरुतुरुप्क-कुन्दुरुक-श्रीपिष्टकेन च धूपो देयः । क्षीरदधिभक्तं वलिं दद्यात् । विघ्नानां सर्वभौतिकं वालिं देया। ततोऽष्टम्यां प्रभृति विकसितानां श्वेतपमानां दधिमधुघृताक्तानां त्रि- सन्ध्यमष्ट सहस्रं जुहुयात् । महानिधानं विपयं वा लभते । दधिमधु- घृताक्तानां पीतपुप्पाणां दिने दिनेऽष्टसहस्रं जुहुयात् । देशं लभति । त्रिरात्रोपेतः सक्तवाहारेण वा होमः कर्तव्यः । एवं सप्ततिः शतसह- बैरानन्तर्यकारिणस्यापि सिद्धयति । तदेव समिधानां दधिमधुघृता- क्तानां लक्षं जुहुयात् । सुवर्णकोटि लभते । प्रातरुत्थाय प्रयतः स्नातो ब्रह्मचार्यग्निं प्रज्वाल्य , नागकेसरप्रियङ्गुराजानं राजमात्रं वा वशीक- तुकामोऽष्टसहस्रं जुहुयात् । त्रिसन्ध्यम् । त्रिमामाभ्यन्तरेण विशिष्ट- फलं प्राप्नोति । द्रव्यं प्रभूतं च । गोवत्सलण्डानां शतमहलं जुहुयात् । गोशतं लभते । प्रियङ्गुनागकेसरसमिधानां यस्य नाम्ना जुहोतिः स वश्या भवति । खदिरसभिधानां दधिमधुघृताक्तानां पटस्या- ग्रतोऽष्टसहस्रं त्रिसन्ध्यं जुहुयात् । महानिधानं लभति । नद् दीयमान- मक्षयं भवति । समुद्रगामिनी नदीमवतीर्य, पद्माना रक्तचन्दनाक्तानां शतसहस्रं प्रवाह येत् । पद्मराशितुल्यं निधानं पश्यति । पटस्याग्रतो बिल्वाहुतीनामष्टसहसं जुहुयात् त्रिसन्ध्यम् । भोगानुत्पादयनि । तिल- तण्डुलानेकीकृत्य पटस्याग्रतोऽटसहस्रं त्रिसन्ध्यं जुहुयात् सप्तरात्रम् । अक्षयमनमुत्पद्यते । नागानां नागपुष्पाणि जुहुयात् । वशा अवन्ति । यक्षाणां पटस्याग्रतो गुग्गुलुगुलिकानामष्टसहस्रं जुहुयात् । त्रिसन्ध्यं सप्तरात्रमशोकसमिद्भिः । यक्षिणी वशा भवति । श्रीवासकं पटस्या- ग्रतो जुहुयात् । किन्नरा वशा भवन्ति । देवानां वशीकर्तुकामः, मूल- पटस्याग्रतोऽगरुसमिधानां घृताक्तानामष्टमहस्रं जुहुयात् त्रिसन्ध्यमेक- विंशतिरात्रम् । वशा भवन्ति । पटस्याग्रतः कुन्दुरुकं जुहुयात् । प्रेता वशा भवन्ति । सर्जरसं जुहुयात् । विनायका वशा भवन्ति । पिण्या- ·६८१ मन्जुश्रीमूलकल्पे कहोमेन सा वशीकरोति । राजानं राजमात्रं वा वशीकर्तुकामः, पटस्याग्रतो राजसर्पपां तैलाक्तामष्टसहनं जुहुयात् । सप्तरात्रम् । वशा भवन्ति । यदुच्यन्ति तत् करोति । राजकन्यावश्यार्थे पटस्याग्रतो राजिका जुहुयात् । पुरोहितं वशीकर्तुकामः पटस्याग्रतः घृतं जुहु- यात् । क्षत्रियं वाहुतिभिः । वैश्यवशीकरणे क्षीरं जुहुयात् । शूद्र- वशीकरणे कसरी जुहुयात् । सर्वस्त्रियो वशीकरणे लवणहोमेन । रण्डा मापहोमेन । सर्वसत्त्वां तिलतलाक्ते वशीकरोति । सर्वेपाम- टसहस्रिको होमः सप्तरात्रम् । शुचिर्भूत्वा चतुर्भक्तोपितः विल्वस- मिधाभिरग्निं प्रज्वाल्य, विल्वानां जुहुयात् । शतसहस्रं निधानं पश्य- नि । विंशतिरात्रं क्षीरयावकाहारेण श्वतसर्पपाणां लक्षं जुहुयात् । अर्थ लभते । कृतपुरश्चरणः गौरसर्पपाणां घृताक्तानां पटस्याग्रतः रात्रौ दिवसं जुहुयात् । मासेन व मुष्टियंत्रेच्छति । चतुर्भक्तोपितो दशसहस्राणि एतदेव जुहुयात् । अर्थ लभते । सधातुके चैत्ये पटं प्र- तिष्ठाप्य, पलाशकाष्टैरग्निं प्रज्वाल्य, उत्यलानां लक्षं जुहुयात् । ग्राम लभति । पटस्याग्रतः गन्धपुष्पधूपं वा क्षीरयावकाहारः पद्मं जुहुयात् । सुवर्णसहस्रं प्रतिलभते । कुमुदानां पटस्याग्रतो लक्षं जुहुयात् । यं म- नसा चिन्तयतिः तं लभते । पटम्याग्रतो विल्वानां सहसं जुहुयात् । निधानं पश्यति । पटस्याग्रतो दधिमधुघृताक्तानां पनानां शतसहस्रं जुहुयात् क्षीर यावकाहारः । मुवर्णसहस्रं प्रतिलभे। त्रिरात्रोपितोऽग- रुसमिधानामष्टसहस्रं जुहुयात् । ततः सर्वरात्रिको जापो देयः । पटः प्रकम्पते । स्रग्दामचलनं वा । ततः सिद्धो भवति । यं मनसा चि- न्तयति, तं ददाति । महापुरुपवशीकरणे पटस्याग्रतः जातीपुष्पाणि जुहुयात् । विपमार्थ करवीरपुःपाणां जुहुयात् । कर्णिकारपुष्पाणां जुहुयात् । दीनारशतं लभते । सेनापतिकामः कुन्दपुष्पाणि जुहुयात् । सैनापत्यं लभते । तारावर्तपुष्पं जुहुयात् । दीनारस- हस्रं लभते । मुचुलिन्दलक्षं जुहुयात् । सुवर्णसहस्रं लभति । श्रेतकरवीरपुष्पहोमन त्रिप? बद्धो भवति । विषयमपि लभते पटस्या- प्रत आधारकोऽग्निमुपसमाधाय प्रतिदिनं वर्द्धमाना पूजा कार्या । गन्धतैलाक्तांनां कनकस्य तुटिमात्रं सहस्रं जुहुयात् । यावद् भगवां ·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । वरदः । ततः विद्याधरचक्रवर्ती भवति । यं प्रार्थयति । रजतचूर्ण जुहुयात् । राज्यं ददाति । आयसं चूर्ण जुहुयात् । दीनारसहस्रं ल- भति । कुकुमाहुतिं गन्धतैलाक्तां शतसहस्रं जुहुयात् । यावतः प्रा- र्थयति , तं लभति । सर्वगन्धाहुतीनां लक्षं जुहुयात् । यथाभिप्रेतं विपयं लभनि । कर्पूरा हुतीनां लक्षं जुहुयात् । दीनारलक्षं लभति । चन्दनसमिधानां गन्धतैलाक्तानां लक्षं जुहुयात् । दीनारसहस्रं लभ- ति । सुवर्णचेलाहुतिलक्षं जुहुयात् । दीनारसहस्रं लभति । अगरु- समिधानां लक्षं जुहुयात् । श्रनेिघरो भवति । पासकममिधानां गन्ध- तैलाक्तानां लक्षं जुहुयान । महाव्या युपशमो भवति । निम्बफलानां गन्धलाक्तानां लक्षं जुहु पान सर्ववन्धनान्मोचयति । समानवत्साया गोः घृतं गृह्य, लक्षाभिमन्त्रित पिवेत् । मेधावी भवति । अर्कपुप्पाणां लक्षं जुहुयात् । सर्वसत्त्ववल्लभो भवति । पुष्पफलं सप्ताभिमन्त्रितं कृत्वा यस्य दीयते; म वो भवति । पोपधिकः शुक्रपश्चदश्यां स- धातुके चैत्यऽपनिनगोमयेन मण्डलकमुपलिप्य, गन्धपुष्पघृतप्रदी- पाभिः पूजा कृत्वा , उदुम्बरकाहरग्नि प्रज्वाल्य, ब्रह्मीसमिधानाम- टसहस्रं जुहुयात् । हविष्याहागे मेधावी भवति । ब्राह्मणवशीकरणे क्षीरं जुहुयात् । स वशो भवति । अत्रियस्य हविष्यं जुहुयात् । वशो भवति । वैश्य वशीकरणे यवदधिर्धामधे दविष्यं चैकीकृत्य जुहुयात् । वशो भवति । शत्रं दृष्ट्वा जपेत् । स्तम्भितो भवति । उदकेन सप्ता- भिमत्रितेन सर्वाशा पूरयति । सर्वरोगेषु उमार्जनम् । लोध्रगुलिकाया सप्ताभिमन्त्रिनयाक्षीण्यञ्जयेत् । अक्षिगंगमपन यनि । ग्लानस्य मू- व सप्ताभिमन्त्रितं वन्धितव्यम् । सर्वग्रहा न प्रभवन्ति । भस्मना सप्तजप्तेन मण्डलवन्धः शिवावन्धेनात्मरक्षा भवति । सप्तजप्तेन लोष्ट- केन दिशावन्धः । दुःप्रमवाया तैलं परिजप्य दानव्यम् । मुग्वं प्रम- वति । मूढगर्भया ऋतुकालसमय क्रान्नम्नानाया गाक्षीरमष्टशनाभि- मन्त्रितं कृत्वा, सर्वबुद्धयोधिसत्त्वानां प्रणामं कारयित्वा, पानाय देयम् । परमान्नं च घृतमिश्रं भोजयितव्यः । ततः पुत्रं प्रसवति । 'प्रासादिकं शुक्लपतिपदमारभ्य पूर्वाभिमुखं पदं प्रतिष्ठाप्यः, प्रतिदिनं ·६८६ । मञ्जुश्रीमलकल्पे गुग्गुलुगुडिकानामष्टसहस्रं जुहुयात् । त्रिसन्ध्यम् । यमिच्छतेि तं द. दाति । कृतपुरश्चरणः सधातुके चैत्ये पटं प्रतिष्ठाप्य, गन्धपुष्पधूपबलिं दत्वा , पटस्याग्रतोऽगरसमिधानामङ्गुष्ठपर्वमात्राणां तुरुष्कतैलाक्तानां जुहुयात् सप्तरात्रं त्रिसन्ध्यम् । राज्यं ददाति । विद्याधरमन्तर्धानं वा पादप्रचारिकं वा श्रुतिधरत्वं ददाति । अथ गुलिका साधयितुका. मेन कर्णिकारकेसरं नागकेसरं श्वेतचन्दनं गजमदं चेकीकृत्य, छाया- शुष्कां गुडिकां कृत्वा, शुचिवस्त्रायाः कन्यायाः पीपयेत् । पुष्यन- क्षत्रे करणीयम् । शुचिर्भूत्वा सप्तगुटिकां त्रिलोहवेष्टितां कृष्णागरुस- मुद्के प्रक्षिप्य, पटस्याग्रतो जपेद्; यावत् खटखटायति । तां गृह्य, भगवती एकं दत्वा, मुखे प्रक्षिप्यान्तर्हि तो भवति । पटस्याग्रतः ल- क्षानां दधिमधुघृताक्तानामष्ट सहस्र जुहुयात् । निधानं लभति । कद- म्बपुष्पाणां दधिमधुघृताकानामष्टसहस्रं जुहुयात् । सर्वसत्त्वा वशाः । समुद्रगामिनी नदीमवतीर्य, उपवसित केसरपुष्पाणामष्टसहस्रं जुहु- यात् । दशवस्त्रयुगानि लभति । पटस्याग्रतः जातीपुष्पाणां दधिमधु- घृताक्तानां त्रिसयपष्टसहस्रं जुहुयात् । ।दवसानि सप्त । सर्वस- स्वानां मियों भवति । विपयं ददाति लभात । कुमुदपुप्पाणां दधि- मधुघृताक्तानामष्टसहसं जहुयात् । दिवसानि सप्त पञ्चविपयाणि ल- भन्ते । राजवशीकरणे, राजतपंपां जुहुयात् । सप्तरात्रम् । ब्राह्मण- वशीकरणे करण्टकपुप्पाणामष्टसहस्रं जुहुयात् । सप्तरात्रम् । वैश्यव- शीकरणे सौगन्धिक पुप्पाणामष्टसहस्रं जहुयात् सप्तरात्रम् । शूद्रवशी- करणेऽष्टसहस्रेणाग्नौ जुहुयात् सप्तरात्रम् । रण्डा वैकङ्कतराभिधानामष्ट- सहस्रं जुहुयात् सप्तरात्रम् । सधातुके चैत्ये रोचनामष्टसहस्राभिमन्त्रितां कृत्वा, राजकुले गच्छेत् । सर्वे वशा भवन्ति । दूर्वाकुराणामष्टसहस्रं जुहुयात् । शान्तिर्भवति परस्य । आत्मनः शान्ति कर्तुकामेन त्रिसन्ध्यं क्षीरं जुहुयात् । शान्तिर्भवति । महादेवस्य दक्षिणां मूर्ति ताम्रभाजने घृतं स्थाप्य, सहस्रं जपेत् । सर्वभूतिकं बाल निवेद्या च । घृतं च- लति । ततः सिद्धो भवति । ललाटे तिलकं कृत्वा, सर्वजनपियो भ- वति । मेधावीकरणे भगवतश्वामिताभस्यायमञ्जुश्रियस्य च पूजा ·. . पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः। ६८७ कृत्वा, रजते वा ताने वा घृतं स्थाप्य, तावज्जपेद्ः यावत् त्रिविधा सिद्धिः । तं पीत्वा मेधावी भवति । धूमायमानेऽन्तर्धानम् । ज्वालते- नाकाशगमनम् । मनःशिलां सार्धातुकामेन क्षीरयावकाहारो लक्षं जपेत् । महादेवस्याग्रतास्त्ररात्रोषितः सप्तभिरश्वत्थपत्रैः प्रतिष्ठाप्य, त्रि- भिराच्छाद्य, सर्वभूतिका बाल निवेद्यम् । अयन्त्रित आत्मनः सखा- यानां च रक्षां कृत्वा तावज्जपेद्, यावत् ।विधा सिद्धिः । ज्वालेतन दशवर्षसहस्राणि जीवाते । अयोमयं चक्रं कृत्वा, त्रिशूलं वा, उदारां पूजां कृत्वा, दतिगहस्तेन गृहत्विा, पटस्याग्रतः पर्योपावेष्टस्ताव- ज्जपेत्, यावद् चिटाचेटायति । ज्वलाते । तं गृहीत्वा विद्याधरो भ- वति । सर्वदेवमनुप्या वशा भवन्ति । अङ्गलिसायनं कर्तुकामः नद्या उभयकूलमृत्तिकां गृह्य, तयाङ्गुलिं कारयेत् । तमङ्गुलिं पटस्याग्रतः स्थापायेत्वा, तावदाकर्पयेत् । यावदागच्छति । सिद्धा भवात । तया यमाकार्षयाते; स आगच्छति । रोचनां साधायेतुकामः कृतपुरश्चरणः पटस्याग्रतः प्रतिष्ठाप्य, गन्धः पधूपं दत्वा, ताजपेद्, याव पलि- तमिति । तया च सेद्धया पञ्चवर्षसहस्राणि जीवाते । पचं साधाये- तुकामेन रक्तचन्दनमयं पद्मं कृत्वा, पटं सधातुके चैत्ये प्रातष्ठा य, तस्य ग्रतो गृहीत्वा, कृतपुरश्चर गस्तावजपेद् ; यावज्ज्वलतीति गृही- त्वा स वेद्याधरचक्रवर्ती भवति । कैलासानुचरा देवाः चशा भवन्ति । सर्वविद्याधराणामकृप्यः । उदकेन नेपाचेकित्सा । ज्वरादेशनं स्व- स्थावोशनं सज्जप्तेनात्मरक्षा । मूत्रकेनोदकेन जप्तेन सखायरक्षा । त्रिजप्तेन दिशाबन्धः । चतुर्जप्तेन मण्डलबन्धः । कृष्णाष्टम्यामहोरात्रो- षितेन कपिलाया गोः समानवत्साया अपाततगोमयनार्यमश्रियं कृत्वा, पूर्वाभिमुखं स्थाप्य, महती पूजां कन्वा, तस्याग्रतो लक्षं जपेत् । ततो भगवां शिरः कम्पयति । अन्यं वा सिद्धिनिमित्तं दर्शयति । ततः सिद्धो भवति । यं चिन्तयति; तं सर्व करोति । भगवां वरदो भवति । सर्वेच्छां सम्पादयति । स्वने च शुभाशुभं कथयति । यथेष्टं प्रयुञ्जीत । पूर्वाहे सहस्रजप्तेन मृष्टमन्त्रमुत्पद्यते । पोपधिकः क्षीरयाव- काहारः पर्वतशिखरमारुह्य शतसहस्रं जपेत् । दर्शनं भवति । इप्सां सम्पा- ·मञ्जुश्रीमूलकल्पे । दयति । पटस्याग्रतः सप्तरात्रं कुन्दुरुकमष्टसहस्रं जुहुयात् । कृतपुरश्च- रणः । एकप्रदेशे राजा भवति । त्रिसन्ध्यं कणानामष्टसहस्रं जुहु- यात् । सर्वरात्रम् । दीनारशतं लभति । आटरुपककाष्ठैरग्निं प्रज्वाल्य आटरुषकपुप्पाणां घृताक्तानामष्टसहस्रं जुहुयात् । सुवर्ण लभति । कृ- प्णचतुर्दश्यामहोरात्रोपितेन घृताक्तानां राजिकामष्टसहस्रं जुहुयात् । रूपकसहस्रं लभति । अथवा ग्रामं भवति । पटस्याग्रतः श्लेष्मातक- काष्ठैरग्नि प्रज्वाल्य, त्रिरात्रं दुर्वप्रवालानां लक्षं जुहुयात् । गोसहस्रं लभति । सुरसीपत्राणामष्टसहस्रं जुहुयात् । दिव्यं गृहं लभति । मन- सा लक्षजतन पुराणसहस्रं लभति । श्रीपिष्टकसहस्रं जुहूयात् सप्तरात्रं त्रिसन्ध्यम् । दीनारसहस्रं लभति । यथाभिप्रेतं सर्व सम्पादयति । श्रीमांश्च भवति । मुभगश्च भवति । नद्यायां रक्तपुष्पाणि होमयेत् । रक्तानि वस्त्राणि लभते । शुक्लाष्टम्यां शुक्लपञ्चदश्यां वा विविक्तभू- प्रदशे, श्वेतार्कस्याधस्तादायमञ्जश्रियस्य गन्धपुष्पधूपं च दत्वा माल्यं चाष्टसहस्रं जपेत् । पश्चादङ्गुष्ठपर्वमात्रमार्यमश्रियं कारयेत् । शुक्लाष्टम्यां विविक्ते प्रदेशे वल्मीके शुक्लगन्धवलिमाल्यधूपनिवेधम- टसहस्रं जपेत् । ततो वल्मीकमृत्तिकां गृह्य, गन्धोदकेन मर्दयेत् । तस्या मृत्तिकया पूर्वकृतं प्रतिमामुद्रमकक्षीरेण प्रतिमुद्रां कृत्वा, ततः शुक्लप- तिपदमारभ्य, यावदष्टमीति त्रिः कालं भगवतः पूजां कृत्वा वलिं द- द्यात् । ततो, जातीपुष्पाणामष्टसहस्रेण हन्तव्यः। पोपधिकेन क्षीरया- वकाहोरण दर्भसंस्तरशायिना साधयितव्यम् । दीनारसहस्रं लभति । सततजापेन यात्रासिद्धिमवाप्नोति । यदि दिवसानि सप्ताष्टसहस्रं जपेत् । ग्रामं लभते । श्रीमां भवति । अर्थमुत्पादयितुकामेन गोष्टं गत्वा कृष्णाष्टम्यां परेभ्यः क्षीरयावकाहारो लक्षं जपेत् । अपरस्मि कृष्णचतुर्दश्यां ते ततोऽहोरात्रोपितेन तत्रैव शतसहस्रं जप्तव्यम् । दीनाराणामष्टशतानि लभति । यमिच्छनि । सुवर्ण वा ग्रामं वा लभति । कृष्णचतुर्दश्यामहोरात्रोपितः पटस्याग्रतः बोधिवृक्षकाष्ठैरग्निं प्रज्वाल्य , वचामष्टसहस्रं जपेद् दीनारशतं लभति । कृष्णाष्टम्यां पलाशकाष्ठेरग्निं प्रज्वाल्य, दधिमधुघृताक्तानां गुग्गुलुगुडिकानां ·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । ६७९ . पटस्याग्रतः शतसहस्रं जुहुयात् । दीनारशतं लभते । शतपुष्पाणां लक्षं जुहुयात् । दीनारशतं लभति । विल्वसमिधानां शतसहस्रं जुहुयात् । यमिच्छति ; तं सम्पादयति । गङ्गानदीतीरे, समुद्रपुलिने वा, अंनुपहते मानुपवर्जिने । वालुकायां मुगतवितस्तिप्रमाणं स्तूपं कृत्वा , यथाविभवतो गन्धपुप्पधूपं दत्वा, असहस्राभिमन्त्रितं कु- यात् । एवं दिने दिने गन्धादीन दत्त्वा यावदष्टोत्तरं स्तूपसहस्रं पूर्ण मिति पट्टवन्धमवाप्नोति तिलानामसिसनं जुहुयात् । यस्येच्छनि ; स वशो भवति । सधातुके पैत्ये पूजां कृत्वाष्ट्रसहस्रं जपेत् । शुभा- शुभं कथयति । आप्यायनं कर्तुकामो भगवतोऽग्रतः क्षीरवृक्षसमि- धानां घृताक्तानामष्टसहस्रं जुहुयात् । ततः मा विद्या आप्यायिता भवति । सप्तम साधने प्रयोक्तव्यः । यत्र ब्रह्मराक्षसोऽन्यो वा सत्त्वः कृतपुरश्चरणः, तत्र गत्वा, दशमहमाणे जपेत् । महानिधानं प्रयच्छ- ति । क्षीरगावकाहारः सधातुक चैत्य संवत्सरं जपेन् । नत्रैव पटं प्रति- ठाप्य, कृष्णाष्टम्यां त्रिरात्रोपिनः उदारां पूजां कृत्वा, बलि निवेद्यं, पटस्याग्रतः अग्नि प्रज्वाल्य, वटवृक्षगमिधानां दधिमधुघृताक्तानामष्टम- हस्रं जुहुयात् । कुवंराद्या यक्षाः आगच्छन्ति । न भेतव्यं च स्थाप्य, तस्योपरि मुपिण्डं पर्यवं वध्वा, हस्तेनावष्टभ्य, नाव जपेन नावज्ज्व- लितमिति । अत्रान्तरे सर्वनरकनियग्योनिकानां दुःखं व्युपगमयति । विद्याधरनिकायाश्च सन्निपतन्ति । नतः सर्वबुद्धबोधिसत्वानां नम- स्कारं कृत्वा गृहीतव्यम् । विद्यावरैरनुगम्पमाना विद्यापुरी गच्छति। विद्याधरराजा भवति । सवविद्याधरा पूजयन्ति । महाकल्पस्थायी भवति । अनेन विधिना चक्रवडगमुद्रादयः प्रहरणविशपाः माध्याः । सा चेद् विद्या साध्यमाना न पियति; नामनन मवेग समेतं भग- वतो बुद्धस्याग्रतः पटस्य च पूजां कृत्वा, अष्टसहनं जोत् । तत्र कुश- संस्तरे स्वप्तव्यम् । ऊनातिरिक्तं यं वा मृगयति, तत्र स्थाने यक्षय- क्षिणीसहिता पूर्वसेवः । तत्र मण्डलकमुपलिप्य गौर नपपाणामष्टस- हस्रं जुहुयात् । आगच्छनि । यथेष्टं वक्तव्या । अयप्पनां प्रयच्छति। तां भक्ष्य कल्पायुर्भवति । अथ नागच्छनि; सप्तरात्रं कुर्यात् । आग- ·६९० मञ्जुश्रीमूलकल्पे गन्धोदकेन वाभ्युक्षयेत् । शान्तिर्भवति । पल्लवेन मयूरचन्द्रकेन वा मर्पदष्टं उमार्जयेत् : निर्विषो भवति । वल्मीकशिखरमारुह्य निराहार एकपाद पूर्वाह्नाद् यावदपराह्नं जपेत् । नियदवेदनीयं क्षीयते । तत्र स्थाने यत्र तिष्ठति । तत्र पूर्वसेवः । तत्र गत्वा मण्डलकमुपलिप्य गौरसर्षपाणामष्टसहस्रं जुहुयात् । यक्षा आगच्छन्ति । एवस्थापितेन गन्धोदकेन कलशेनाघ्यों देयः । यक्षा ब्रुवन्ति 'किं कर्तव्यम् । आ- हूताः स्म' । वक्तव्यम् ‘यक्षा वै आज्ञाकरा भवन्तु' । तथास्त्वित्युक्त्वा- न्त(यन्ते यक्षाः । सिद्धा भवन्ति । यं मृगयति तं ददाति । दिव्या रसरसायनान्योपधविधानाने प्रयच्छन्ति । ततः सहस्रपरितस्यापि पसमाहारं प्रयच्छति । यन्मृगयाते; तत् सर्वं प्रयच्छति । एवं वशा. करणे कृष्णयोरकतरेण त्रिरात्रोपितः कृतरक्षः सुयन्त्रितः पटस्या- ग्रतो निर्धमाङ्गारंगुलुगुलिकानामष्टसहस्रं जुहुयात् । घृताक्तानाम् । अर्धरात्री देवतागच्छति । वक्तव्या । ओषधी प्रयच्छन्ति । यं वा मृग- यति । वस्त्रार्थों दूर्वकाण्डानां घृताक्तानामष्टसहस्रं जुहुयाद्, वस्त्राणि लभति । वचामष्टसहस्राभिमन्त्रिते कृत्वा मुख प्रक्षिप्य, सर्वव्यव- हारेपूत्तरवादी भवति । सुगन्धतैलं पारंजप्य, मुखं म्रक्षयेत् । राजकुले- घूत्तरवादी भवाते । अञ्जनमष्टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वााण्यञ्जयेत् । व्यवहार उत्तरवादी भवति । चन्द्रसूर्यग्रहे वा, श्रोताञ्जने मुखे प्र. क्षिप्य, तावज्जपेद्, यावन्मुक्त इति । पोषयित्वा रक्षां कृत्वाञ्जनम- टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा, अक्षीण्यञ्जयेत् । अदृश्यों भवति । सर्वग- न्धानां पटस्याग्रता लक्षं जुहुयात् । श्रियं पश्यति । यं वरं मृगयति । तं लभति । मांनी भिक्षाहारो लक्षं जपेत् । अन्ताहतो भवति । पट- स्याग्रतो मण्डलकमुपलिप्य, पुष्पावकीर्ण कृत्वा, उदकचूलकाः स- साभिमन्त्रिताः पातव्याः दिवसानि सप्त । मेधावी भवति । पूर्वाधीतं च न नश्यति । ब्रह्मीरसकर्ष क्षीरकर्पमष्टशतं परिजप्य, पातव्यम् । दिनेदिने मेधा वर्द्धते । यावदेकाशात रात्रं पञ्चशतानि धारयति गृ- हाति । रक्षा उदकेन सप्तजप्तेन शिरसि दातव्यम् । मण्डलबन्धः । खदिरकीलकैरेकविंशतिजप्तैर्गुग्गुलुधूपेनावेशयति । विषच्छुरिकया ·६.९१ पनपञ्चाशः पटलविसरः । : चिकित्सा पल्लवेन वा ग्रहनाशनम् । सप्तजन वेतपुप्पेण गुग्गुलधृ पेन वा ग्रहगृहीतानां स्नाएपन् । मत्रकं वन्धितव्यम् । श्वेतमर्पणां नि- लमिश्रां घृताक्तां जुहुयात् । परदो भवति । गती दामः । सधातुक चैत्ये पूर्णमस्यां सगौरवण मण्डलकमपलिया कलमा अष्टौ च पुप्पमालागरुतुरकानन्दरूपं ना ना न त । ततः शरीरसिद्धि प्रयति । पाक को रियार: यथावि भवतः पूजां कला शनसनको जपे । म कमा म मर्थो भवति ! मातम मनाद. जान । वशीकरणे अन्नामः शिवाय प्रयोग समय भनि । नाग स्थाने कांगास्थि कादयान । नागा या नानि । यं मृगयति तं लभने । दक्षिा १६ मि.मानं तर्ज येद् ; वश्यो भवति । नतः धिना पायाधर्मापातम्भ- यति । तिलहोमेन नरनारीवमीकरणं पियन पक्षा आत्म- रक्षा पररक्षा, सप्ताभित्रिनेन शिखावयः। द ग हुन् तिवाद जपमानस्य विनयो गति । अन्गना अभिषेक कामुकामचन्वारः कलशा अकालनदीपस्य पनवणोदके पापगन्ध जानि प्रक्षिप्य अष्टसहस्राथिमन्त्रिगा। ...ii, ननद मिति सर्व विघ्नविनायकालक्ष्मीविनिन In :: म. नाट शताभिमन्त्रितेनायुक्षयन् । स्यम्मी मम् । पर निभाय- दिरकीलकः, बालागलक मान्त्रिता, : दि. शासु खदगइस्तान पुरुषांमार, दना : 241, पाय- सेन वेण लोहचूर्ण जदयान । नया भवानि नाति । नां तीक्ष्णेन शरण चिनीयान लिन गृ- हीतेन सपरिवार उत्पतनि । विद्याजा गया ! १३ वर्ष कोटी जीवति । कालं गत देवपश्पयन । पोडमा मुण्डि ल. क्षणोपेतां कृत्वा, पटस्याग्रतः कनपुरचरणः मानवाधिकामिनां कृत्वा, सहस्रसम्पानाहुतिं भगवनोऽग्रतः कृष्णचतुदश्यां त्रिरात्रोपिनः उदागं पूजां कृत्वा, बलिविधानं रक्षामण्डलवन्धीमावन्धादिकं कन्या, आ- यसङ्घ यथाशक्तितः भोजयित्वा, पादयोः प्रणिपत्य, आर्यमई अनु. .

·मन्जुश्रीमूलकल्पे बाप्प म्रियेत् । पटम्याग्रतः सिद्धार्थकपुञ्जकं स्थाप्य, पुन्जस्योपरि जप्य दातव्यम् । सर्वग्रहावेशनम् । गुग्गुलुधूपेन सर्वाकालमृत्युपशमनं सर्ववातमेघस्तम्भनम् । जापेन सर्षपान क्षिपित्वा, सावष्टम्भेनाकाशे क्षिपितव्यम् । सर्वमेघस्तम्भनम् । खदिरकीलकं सप्तजप्तं दातव्यम् । निर्विषो भवति । सर्वकलिकलहविग्रहविवादेषु पञ्जरङ्गिक सूत्रमष्ट- शताभिमन्त्रितं कृत्वा, गुह्यस्थाने धारयितव्यम् । सर्वकलिकलहवि: ग्रहविवादाः स्तम्भिता भवन्ति । सर्वविषयं मत्रेषु पानीयं सप्तजप्तं दा. तव्यम् । निर्विषो भवति । अर्थकामः, शुचिना शुचिवस्त्रप्रावृतेनाहो- रात्रोपितः पटस्याग्रतः कुन्दुरुकधूपो देयः । स्वप्ने कथयति शुभं वाशुभं वा । सप्तसहस्राणि रूपकं लभति । सर्वमुद्रा भेदभस्मना भोगार्थी नदीसङ्गमे तडागानामेकतमेऽन्यत्र वा शुचिप्रदशे पटं प्रति- छाप्य जापहोमं समारभेत् । पद्मानां दधिमधुघृताक्तानां लक्षं जुहुयात् । द्विलक्षं वा । ततः सर्वकाममवाप्नोति । लक्षत्रयहोमेन राज्यं ददाति । एकविंशतिहोमेन महाधनपतिर्भवति । गुग्गुलुगुडिकानां दधिमधुघृता- क्तानामष्टसहस्रं जुहुयात् । एकविंशतिरात्रम् । पुष्टिर्भवति । दीनारस- हस्त्रं लभते । कुड्ये प्रक्षेप्तव्यः । सर्वशत्रवः स्तम्भिता भवन्ति । गोमयमः ण्डलकं कृत्वा, सूत्रकं गृह्य, मण्डलमध्ये स्थाप्य गुग्गुलुधूपं दत्वा, मन्त्र जपेत् । यदि जीवति; सूत्रकं नर्ततिा न जीवति, न नर्तति । गोमयेन म- ण्डलकमुपलिप्य, चतुर्हस्तप्रमाणं पुष्पधूपं दत्वा, तस्मिभेव स्थितो जपेत्। शत्रूणां स्तम्भनम् । शत्रं सप्तवारं परिजप्य, धरण्याः स्थाने निखनि- तव्यम् । सर्वकाखोटाश्छिन्ना भवन्ति । परचक्रदण्डं सप्तगारां परिजप्य निक्षेप्तव्यम् । अवध्यो भवति । अपस्मारनाशनम् । अपामार्गसमि- द्भिरग्नि प्रज्वाल्य, कृष्णतिलां श्वेतकरवीरमिश्रा जुहुयात् । अपस्मा- रग्रहा. नश्यति । सर्वज्वरेषु कृष्णसूत्रकं वन्धितव्यम् । सर्वग्रहडाकिनीषु नीलसूत्रक बन्धितव्यम् । उत्पातगन्धपिटकलूतलोहलिप्तच्छेदनं गौर- मृत्तिकाश्या भवति । सर्वसत्त्वानां चन्द्रसूर्योपरागे उपवासं कृत्वा, तैलं जपेत् । तेन तैलेन मुखं म्रक्षयेत् । अरिकुलं प्रविशेत् । मैत्रचि- तमुत्पद्यते । अनेनैव विधानेन प्रतिसराष्टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा, हस्ते वध्वा, सङ्ग्रामेऽवतरेत् । अपराजितो भवति । काल्यमुत्थाय सधा- ·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । तुके चैत्ये गोमयमण्डलकं कृत्वा, उदकचुलुकद्वयमेकैकं सप्तवारां परि- जप्य, मितितव्यम् । अनालपतः पिवितव्यम् । प्रातर्वेलाकाले ततो भोजने.प्रथममालापं त्रयो वारां परिजप्य भोक्तव्यम् । विकालेष्टशतं जप्य स्वप्तव्यम् । सर्वकागि विशुध्यति । वाक्यपरिशुद्धिर्भवति । दिनेदिने श्लोकशतं गृह्णाति । एवं दिवसानि सप्त उदकं सप्तवारा परि- अप्य, ततोऽङ्गुलिसिद्धा भवति । ततोऽङ्गुल्यामाकर्षति । यं स्पृशति, स बंश्यो भवति । मृत्तिका परिजप्य बन्धो देयः। छिन्दिता भवति बद्धः । उदरशूले हस्तं सप्तवारा परिजप्य प्रमाजयेत् । स्वस्थो भवति । प्रयो वारा चीवरकर्णकं परिजप्य चीवरकर्णिकं बन्धितव्यम् । चोरा बद्धा भवन्ति । तैल परिजप्य शरीरे देयम् । यं ददाति, तं लभते । गोमयमण्डलकं कृत्वा, पुष्पावतीर्ण लोहभाजनं भस्मना परिपूरयित्वा, मण्डलमध्ये स्थाप्य, तूलिकाष्टशतबारां परिजप्य, तस्योपरि स्थात- व्यम् । गुग्गुलधूपं दत्वा, मन्त्रं जपता अच्छोटिका दातव्या । यत्र चो- रस्तत्रगच्छति भस्मना मण्डलकं कृत्वा, स वश्यो भवति । सर्वसत्त्वा स्तम्भनं मनसीकरणे शुक्लपूर्णमाभ्यां पटस्याग्रतो बोधिवृक्षकाष्ठैरग्नि प्र. ज्वाल्य, तिलानामष्टसहसं जुहुयात् । वश्यो भवनि । मदिरकीलकमष्ट- शतजप्तां कृत्वा, चतुर्पु दिशामु निखनेन । सीमावन्यः कृतो भवति। म- ण्डलबन्धः। उदकेनैकविंशतिजप्तेन सत्चानामुत्सारणं । सर्पः क्रुद्धस्या- प्रतो जपेत् प्रसीदति । अथ राजानं वशीकर्तुकामः, पटस्यायनोऽकाष्ठ- समिधानां दधिमधुघृताक्तानां दशसहस्राणि जुहुयान् । वो भवनि । अङ्गुलिसाधनम् । पटस्यायनो गन्धपुष्पधूपं दत्वा, दक्षिणपदेशिनीम- हुली सप्तभिरश्वत्थपत्रैः स्थाप्य, दश सहस्राणि जपेत् । दीनारवस्त्रान्या. मना तृतीयस्य प्रयच्छति । घृनाहुतीनामष्टसहस्रं जुहुयात् । मेधावी भवति । नागकेसराणामष्टसहस्रं जुहुयात् । कन्या भवति । जातीपु- प्पाणामष्टसहस्रं जुहुयात् । वस्त्राणि लभति । लक्षनापेन जातिस्मरो भवति । सप्त व्याधिशतानि भवन्ति । लक्षमेक क्षीरयावकाहारः कृत- पुरमरणो भवति । शुक्लाष्टम्यां त्रिरात्रोपितः पटस्योदारां पूजां कृत्वा, तावज्जपेद् । यावद् रश्मिनिश्चरति । ततः सिद्धो भवति । राज्यं विद्याधरत्वं यन्मनसा चिन्तयति ; तं लभते । पठितमात्रेण सर्वपाप- ·६९४ मन्जुश्रीमूलकरूपे मित्राः स्तम्भिता भवन्ति । सर्वविघ्नविनायका हता । रक्तसूत्रेण परिवेष्टय शरावसम्पुटं सधातुके चैत्ये प्रतिमायाग्रतः पूजां कृत्वा, तावज्जपेद् ; यावत् त्रिविधा सिद्धिर्भवतीति । ऊष्मायमाने पादपना- रिकं पञ्चयोजनशतानि गच्छति । सर्वे चास्य पादप्रचारिका वश्या भवन्ति । धूमायमानेऽन्तर्धानम् । चतुरङ्गुलेन भूमिं न स्पृशेत् । वर्षस हस्रं जीवति । योजनसहस्रं गच्छति । दशपुरुषबलो भवति । ज्वलिते कल्पत्रयं जीवति । विद्याधरो भवति । अधर्षणीयश्च भवति । पूर्णपूर्ण- पञ्चदश्यां पोषधिकः पटस्याग्रतः दाधमधुघृताक्तानां पनानां दशसह- स्राणि जुहुयात् । ततोऽग्निकुण्डाद् दिव्या स्त्री उत्तिष्ठति । वरं ददाति । माता वा भगिनी वा आहेतव्या । ततः प्रभृति क्षीरयावकाहारो लक्ष- द्वयं जपेत् । अन्ते त्रिरात्रोषितः पञ्चदश्यां सधातुके चैत्ये प्रतिमाया पूजां कृत्वा, भगवतोऽग्रतः अश्वत्थसंस्तरे तावज्जपेद्; यावद् दिव्यरूपा स्त्री आगच्छति । तस्यार्घ दत्वा वरं याचितव्यम् । भक्तालङ्का- रवस्त्रां प्रयच्छति । वर्षसहस्रं जीवति । चन्द्रग्रहे समानवत्साया गोनवनीतं गृह्य, पढङ्गुलिमात्रां पुत्तालकां कृत्वा , चतुर्भक्तोषितः अश्वत्थसंस्तरं कृत्वाष्टसहलं परिजप्य ग्रसितव्यम् । सर्वराजानो वशा भवन्ति । कनकवीचिकामनःशिलापलं गृह्य, पूर्णपञ्चदश्यां पोष- धिकेनोदारां पूजां कृत्वा, सुगन्धपुष्पाणामष्टसहस्रेण हृदये ताडयिः सव्या । शेषं कालं सर्व जपेत् । पञ्च दीनारशतानि लभते । पोष- धिकेन पूजां कृत्वा, सहस्रं जप्तव्यम् । स्वमे शुभाशुभं कथयति । घृता- क्तानां जुहुयात् सप्ताहं त्रिसन्ध्यम् । अष्टसहस्र जपेत् । राजानं वश- मानयति । मदनपुत्तलिकां सर्वालङ्कारोपेतां राजवृक्षकाष्ठेरग्निं प्रज्वाल्य शलाकया विद्धा तापयेत् । यथा न गलति । अष्टशतिकेन जापेन त्रिस. न्ध्यं पातालादप्याकर्षयति । अशोककाष्ठमयीं षडङ्गुलां सालभञ्जिका कृत्वा, तां गृह्य, पर्वतशिखरमारुहा, शतसहस्रं जपेत् । क्षीरयावकाहारः लक्षजापेन ग्राम लभते । द्विलक्षजापेन यथेष्टं कर्माणि करोति । त्रिल- क्षजापेन कर्मावरणं क्षपयति । चतुर्लक्षजापेनार्यमन्जुश्रीदर्शनं ददाति । पश्चलक्षजापेन बुद्धक्षेत्रपरिशुद्धिर्भवति । षड्लक्षमापेन यत्रेच्छति तत्र लोकधातावुपपद्यते । ससलक्षजापेन धारणी प्रतिलभते । अनि स्तम्भ , ·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । ६९५ यितुकामः पट्टिका सप्तवारां परिजप्य, मुखे पक्षिपितव्यम् । उदके एषैव सिद्धिः। विवादे मूत्रकं अष्टशताभिमन्त्रितं कृत्वा, त्रयो ग्रन्थयः कार्याः । उत्तरवादी भवति । गव्यघृतपलं पश्चदश्यां भाजने कृत्वा, आर्यम श्रियस्य पुरतो गोमयमण्डलकमगरुधूपं दत्वा, अष्टोत्तरवारों परिजप्य, पिबे । पीत्वा च न स्वप्तव्यम् । मेधावी भवति । दिवसानि सप्त ज्वरप्रेपणं भूतप्रेपणं आत्मरक्षा वेताडोत्थापनं विलप्रवेशं वनप्र- वेशं रक्षासीमावन्धः दिशावन्धः चोरव्याघ्रडाकिनीनां जापन स्तम्भिता भवतीति । अन्तर्धातुकामेन शतावरिमूलं सहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा, बनी- यात् । अन्तर्हितो भवति । पटस्याग्रतो लक्षं जपेत् । ततः शतपुष्पाया वीरक्रये क्रीत्वा दधिमधुघृताक्तानां जुहुयात् । यावन्तकेन मूल्येन तानि भवन्ति; तच्छतगुणमूलं भवति । दिवसानि सप्त होमं कार्यम् । सुमनसमिधानामष्टसहस्रं जुहुयाद् दिवसानि सप्त । अर्थ लभति । पटस्याग्रतो मासं जपेत् । दीनारचतुष्टयं लभते । मरीचफलं सप्तवा रानभिमन्य मुखे प्रक्षिप्य यस्य अलापं ददाति । स पुत्रवन्मन्यते । सधातुके चैत्ये बुद्धप्रतिमाया अग्रतः कृत्वा उदके क्षिपेत् । कैवर्तानां मत्स्या न भवन्ति । शेफालिकापुष्पाणामष्टसहस्रं जुहुयात् । अश्व लण्डेन सप्त जप्तेन धूपो देयः । मत्कुणा न भवन्ति । पुप्पेण फलेन वा लक्षजप्तेन मशका न भवन्ति । वशीकरणम् । राजद्वारिक दन्त- काष्ठभक्षणं फलदानं गन्धदानं भूमिवन्धं चोरबन्धं सर्वदंष्ट्रास्तम्भनं उपजम्भनं निगडस्फोटनं उदकस्तम्भनं अग्निस्तम्भनं विपोमार्जन विषसङ्क्रमणं विषयन्धः भूतवशीकरणं डाकिनीग्रहमोक्षणं नष्टवि- चाया गोरोचनया भूर्जपत्रे लिखित्वा भगवतोऽग्रतः सधातुके चैत्ये. शतबारां जपेत् । प्रभाते पूर्णा भवति । सप्तजप्त्वा सिद्धार्थका प्रामे वा नगरे वा क्षिपेत् । ये तत्र वसन्ति ; ते मृता इव स्वपन्ते । यावत् सूर्योदयम् । खियं पुरुषं वा वशीकर्तुकामो यस्य यतो भागे गृहम् ; तां दिशाभिमुखं विकालेऽष्टसहस्रं जप्य स्वपेत् । दर्शनं देयम् । एवं दिवसानि सप्त वशो भवति । उदके सप्तजप्तेन सर्व- दंष्ट्राणां तुण्डबन्धः । ओषधबन्धं मनसा निधानबन्धं खदिरकीलकैरे. कविंशतिसप्तनिधानस्थानेषु चतुर्पु कोणेषु निखनेत् । कल्पस्थायी . .

·मन्जुश्रीमूलकल्पे सर्वसिद्धनमस्कृतः पात्रखडगकरकादयोऽनेनैव विधिना । चन्द्रग्रहे भिक्षुणा श्रावयितव्याः सर्वैरेतैः कल्पस्थायी ब्रह्मचार्यपतिहतगतिर्य- येष्ठं विचरति । गोमूत्रयावकाहारो लक्षद्वयं जपेद्. ग्रामाष्टकं लभति । यमिच्छति तत्रैव तिष्ठति । समुद्रतटे पटं प्रतिष्ठाप्य, लक्षं जपेत् । सागरनागराजा स्वभवनमनुप्रवेशयति । चिन्तामणिमृगयति । तया गृहीतया सर्वकर्मचारी भवति । तथागतक्षेत्रमपि गच्छति । कल्पस्थायी, अप्रतिहतः । कुमारीकर्तितसूत्रेणाष्टसहस्राभिमत्रितेन ग्रन्थयः क- तव्याः । सर्वविघ्नविनायका हता भवन्ति । नयाः पुलिन भिक्षाहारो लक्षत्रयं जपेत् । हविष्याशी नदीसङ्गमे लक्षं जपेत् । अन्तर्हितो भवति । सर्वान्तर्षानिकानां प्रभुर्भवति । विनये प्रमाणोपेतं पात्रं गृह, पटस्याग्रतः पर्यकोपविष्टो दक्षिणहस्तेन पात्रं गृह्य, तावज्जपेद्ः याव. ज्ज्वलति । विद्याधरो भवति । एवं यत्र स्थास्यति; तत्र वृदिर्भ- वति । एवमप्रमेयानि गुणानि भवन्ति । अथ शान्ति कर्तुकामः, दधिमधुघृताक्तानां सुगन्धिकुसुमानां वाष्टसहस्र जपेत् । परमशान्ति- भवति । पौष्टिकम् । तिलतण्डुलमुद्गमाषप्रभृतीनां स्त्रीणां दधिमधुघ. तातानां शीरक्षसपिद्भिरग्निं प्रज्वाल्य, अष्टसहस्रं जुहुयात् । परम- पुष्टिर्भवति । पटेनं वा विना पटेनं । पोपधिकस्त्रिशरणपरिगृहीतबोधि- चितो दशसहस्राणि जपेत् । ततः पौर्णमास्यां चन्दग्रहे वा सर्वका- मिका बलिं दत्वा, अहोरात्रोपितः सकलां रात्रि जपेत् । ततः सर्वक- मसमर्थो भवति । सर्वदिशेष्वातिहतो भवति । आकारितमात्रेण जी- वापयति । सप्तजप्तमुदकं पयेत् । आतुरः पीत्वा स्वस्थो भवति । प्रहप्रपलायनम् --सर्पपहोमेन साहनिकेन । असुरविवरद्वारे पटं प्रति- छाप्य, नियमस्थो लक्षं जपेत् । अमुरकन्या निर्गत्य प्रवेशयति । व. चामुखे प्रक्षिप्य तावज्जपेद्; यावत् त्रिविधा सिद्धिः । ऊष्मायमाने वशीकरणम् । धूमायमानेऽन्तर्धान , बलमानेनाकाशगमनम् । स- धातुके चैत्ये पटें प्रतिष्ठाप्य, शुक्लाष्टम्यामारभ्य, पमानां लक्षं जुहु- यात् । राजा भवति । रक्तचन्दनमयं पोडशाङ्गुलं द्वादशाङ्गुलं वा पो. पधिकेन कर्मकारेण दण्डकाष्ठं कारयेत् । ततः पटस्याग्रतो लक्षत्रयं ज. पेत् । अहोरात्रोषितः पूर्णमास्यामुदारां पूजा कृत्वा, दण्डकाष्ठं दक्षिणेन , ·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । हस्तेन गृह्य, तावज्जपेद् यावत् त्रिविधा सिद्धिः । ऊष्मायमाने सर्ववा- दिक्त्तरवादी भवति । धृमायमाननान्तर्धानम् । ज्वलितनाकाशगमनम् । शुक्लपटं समन्तात् प्रावृतं कृत्वा, तावज्जवेदः सावज्ज्वलितमिति । सह- त्रपरिवारं उत्पतति । पटस्याग्रस्तावज्जपेद्; यावत् त्रिविधा सिद्धिः । पटस्याग्रतोऽपामार्गसमिधानां दधिमधुघृनाकानामष्टमहसं जुहुयात् । राजा वा राजमात्रो वा वशी भवति । श्री राहारः शाकाहारो वा पोष. धिकः सधातुके चैत्ये लक्षत्रयं जपेत् । तम कणाएगा हुणचतुर्दश्यां कृष्णतिलानामष्टसहस्रं जुहुयादपिणस इन लभाति । गुग्गुलुगुलि- कानां पटस्याग्रतः असहा जाए। सीपुरुपयोयमिच्छति तं वन- मानयति । गुग्गुलुगुलिकानावट सहवं जलयात् । यषिच्छति । सर्व- जनस्य प्रियो भवति । राजकुले चोत्तरवादी भवति । अष्टसहस्राभि- मन्त्रितेन समालभेत् । सुभगो भवति । पटस्याग्रतः शुक्लप्रतिपदमा- रभ्य क्षीरयावकाहारस्त्रिकालस्नायी त्रिचलपरिवर्ती, अगरुतुरुष्कच- न्दनं दहता त्रिशुक्लं निवेद्यम् । बहिः सर्वभूतिको बलि निवेध, सुर- भिपुष्पां जलजानि वा स्थलजानि वा सुगन्धी निवेद्यं वा गाव्य- तप्रदीपत्रयं च । अन्ते त्रिरात्रोषितः सर्वरात्रिको जपो देयः । ये प्रार्थयति; तं लभते । सहभक्तश्च यथाशक्त्या कार्यः । सधातुके चैत्ये पठं प्रतिष्ठाप्य, त्रिरात्रोषितोऽरिष्टसमिधानां दधिमधुघृताक्तानां त्रीणि अष्टसहस्राणि जुहुयात् । ततः पटादर्चिषो निःसरति, भूमिकम्पः, प्रदीपज्वाला च निवरति । पुष्पमाला चलति । एतैनिमित्तैः सिद्धो भवति । श्रोताञ्जनमश्वत्थपत्रान्तरितं सहस्रसम्पाताभिहुतं कृत्वा सकृ. दुचारितेन षभिर्मासैर्महारोगान्मुच्यते । मासमेकं जपेत् । चीर्णवतो. भवति । गुग्गुलुधूपेन दष्टमावेशयति । एकाहिकव्याहिकव्याहिकचातुर्य- कादिषु । स्त्रीवश्यार्थ पटस्याग्रतः ललाटां मध्वाक्तानामेकविंशति आ. हुती जुहुयात् त्रिसन्ध्यं सप्तरात्रम् । वश्या भवन्ति । एवमेव रण्डायाः पुरुषस्य । पटस्याग्रतो राजार्कसमिधानां दधिमधुघृता(क्ता)नामष्टस- हस्रं जुहुयात् । वश्या भवति । राजपत्यादीनां लवणमेकविंशतिरात्र त्रिसन्ध्यं जुहुयात् । वशो भवति । राजद्वारे त्रीण वाराणि सप्तवारी शिरमभिमन्य प्रविशेत् । राजवल्लभो भवनि । मयुरचन्द्रकं अनाभिः ·मत्स्य । विष प्रमार्जयेत् । नश्यति । मनःशिलामश्वत्थपत्रान्तरिता कृत्वा, लक्षत्रयं जपेत् । गृध्रसी अपनयति । ज्वरितस्य कुझरप- मार्जनं कन्याकर्तितसूत्रं वध्नीयात् । सुभगो भवति । कार्णकारपु- प्पाणां शतसहस्रं जुहुयात् । द्वादशकोटी वस्त्राणि लभते। पुष्पलोहमयं चक्रं कृत्वा, सधातुके चैत्ये पटं प्रतिष्ठाप्य, अहोरात्रोषितः उदारां पूर्णा कृत्वा, चक्रं ग्रहाय तावज्जपेद् ; याकनिमित्तानि भवन्ति । चक्रस्फु. लिङ्गा निःसरन्ति । नावद् यावत् प्रज्वलितमिति 1 ततः सिद्धो भ. वति । सर्वविद्याधरगणाः सनिपतन्ति । सपरिवार उत्पतति । विद्या. धरराजा, कल्पस्थायी, अप्रतिहतगतिः । प्रातरुत्थाय संवत्सरं जपेत् । वरदो भवति । पटस्याग्रतः एकविंशतिलक्ष जपेत् । विद्याधरो भवति । एकादशलक्षं जपेत् । आर्यमश्रियं पश्यति । पटस्याग्रतः सप्तलक्षं जपेत् । अन्तर्हितो भवति । व्याधितः पटस्याग्रतः एकविंशतिलक्षं जपेत् । च्याधिनश्यति । कृतपुरश्चरणः द्वादशलक्षं जपेत् । रसरसा- यनं वा लभति । तं भक्षयित्वा बलीपलितवर्जितो भवति । लक्षद्वयं जप्त्वा, राजसर्षपामष्टसहस्रं जुहुयात् । राजमहिषी वशा भवति । सप्तरत्रणास्यार्थप्रदा भवति । वर्जयित्वा कामोपसंहितम् । पटस्या- अतः अर्कसमिधानां लक्षं जुहुयात् । सुवर्णपलशतं लभते । लाजाना- मष्टसहस्रं जुहुयात् सप्तरात्रम् । विना न भवन्ति । पिण्याकाष्टसहसं जुहुयात् । सर्वजनप्रियो भवति । त्रयाणां वाराणां यमिच्छति; तं लभति । विद्याधरत्वं राज्यमथवा यादृशो भगवान् ताशो भवामि । एषा सिद्धि कारुणिकेन सर्वसत्त्वानां निरामिषचिरोन दानं ददता सिध्यति । अहोरात्रोषितः पटस्योदारां पूजां कृत्वा, अर्कसमिधाना- मष्टसहस्रं जुहुयात् । यं यमिच्छति तं तं क्षणादेवागच्छति । अगर- प्रियङ्गुनागकेसरं समभागानि चूर्णीकृत्य, शरावसम्पुटे कृत्वा, महेश रस्य दक्षिणायां मूर्ती, अष्टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा, तेन समालब्ध गात्रः सङ्ग्रामे दूते अष्टसहस्रं जुहुयात् । अपराजितो भवति । अपम्- त्युन भवति । पदस्याग्रतः नागपुष्पाणामष्टसहस्रेण नरपतिशो भ. वति । सर्वव्याधिभ्यः विचर्चिकदुष्टब्रणमृत्तिको सप्ताभिमन्त्रितं कृत्या दया। व्यपसमं गच्छति । कृत्तपुरश्चरणः पश्चान्येन कायशीषनं कता, निः कासस्नायी पयोमवा मूलपटत्यात अतिको जो - ·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । ६९९ देयः। पश्चादष्टम्यां कृष्णायां यथाशक्त्य पूजां कृत्वा पटस्याग्रतः कुशविण्डकोपविष्टः बिल्वसामेधानां दधिमधुघृताक्तानां अष्टसहस्रं जु- हुयात् । आर्यम श्रियस्य शिरसि रश्मि निश्वरति । सा साधक प्रदक्षिणीकृत्य भगवत्पतिमाया अन्तर्षीयते । ततः आर्यमञ्जश्रियं पश्यति । यादः चक्रवर्ती भवति । ततः साधककुटी प्रज्वलति । स्रग्दामचलितन माण्डलिको राजा भवति । पटस्याग्रतः श्वेतचन्द- नेन मण्डलकं कृत्वा गन्धधूपपुष्पबालेविलेपनं च दत्वा केशरपु- पाणां शतत्रयं गृहीत्वा अष्टशताभिमन्त्रितं घृतप्रदीपत्रयं प्रज्वाल्य उदुम्बरसमिद्भिरग्निं प्रज्वाल्य एकैकं पुष्पमष्टशताभिमन्त्रितं कृत्वा घृताभ्यक्तानां जुहुयात् । यमिच्छति स वो भवति सप्तरात्रेण । यः त्रिकालं परिवर्तयाते तस्य पश्चानन्तर्याणि सन् भवन्ति । अष्टशतजापेनं प्रतिदिवसं ब्रह्महत्या तत्रीभवति । सवतजापेन यामेच्छति तं ग्रामं लभति । चक्षुषा यं पश्यति स क्शो भव- ति । वादे जपेनोत्तरवादी भवति । तेलमाषां जुहुयादय॑मुत्पाद- यति । वटभृङ्गानामष्टसहस्रं जुहुयात् । कृत्वा सर्वबुद्धबोधिसत्वानां नमस्कारं दशवारां परिवर्तयेत् । श्रौत्रं प्रतिलभते । आयमञ्जु- श्रियं पूर्वोक्तेन विधानेन पटके फलेक वा अश्लेषकैवर्गमित्रापयि. तव्यः । तस्याग्रतो पूजां कृत्वा शतसहस्रं जपेत् । कुशसंस्तरवायी क्षीरयावकाहारः त्रिकालस्नायी शुचिवस्त्र नाहतेनाष्टाङ्गपोषधिकेन प्र- तिपदमारभ्य जपो देयः यावत् पञ्चदशीति । ततः । व्याधि प्रशम- यति । कृतपुरश्चरणः क्षीरगोमूत्राहारः यावकाहारो वा त्रिकाल- स्नायी पोषधिकः सधातुके चैत्ये पटं प्रतिष्ठाप्य प्रतिदिनं घृतप्रदीपो प्रज्वालयितव्यः । पासहस्रेण च पूजा कर्तव्या । कृष्णपक्षे जपो देयः । शुक्लप्रतिपदे साधनारब्धव्या । पौर्णमास्यां त्रिरात्रोपितेन उदारां एजा कृत्वा सर्वरात्रिको जापो देयः । ज्वलितमात्रेण गगनमुत्पतति । वि. घाघरो भवति । विद्यापरसहस्रपरिवृतः द्विरष्टवर्षाकतिः आकृत्रित- कण्डलकेशः अवध्यः सर्वविद्याधराणाम् । आवेशनं धूपेन विषनाशनं पल्लवेन आत्मरक्षा जापेन शुक्ल चतुर्दश्यामारभ्य यावत् पादशीति चिना चिक्स्वमाटतेम अष्टापोषधिकेन पटस्याग्रतो वं मृगयति त V ·. पन्जुश्रीमूलकल्प लयते । वृतमष्टशताभिमत्रितं कृत्वा पिवेत् । दिवसानि सस में मेधावी भवति । पटस्याग्रतः मल्लिकपुष्पाणामष्टसहस्र जुहुयाल, समरांत्रम् । द्रव्यमुत्पद्यते । शुक्लचतुर्दश्यां त्रिसबोषितः उदुम्बरकाष्ठैः अग्निं मज्वाल्य उदुम्बरसमिधानां दधिमधुघृताक्तानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । पञ्च दी. नारशतानि लभते । अंध्रः पोषधिको कृष्णचतुर्दश्यां दीपानामष्ठसहरू मज्वाल्य दीपवर्तीनामष्टशतं जुहुयात् । पश्चाज्जापो देयः । ततः चक्षुः प्रतिलभति । बधिरः पुस्तकं गन्धकुटिं प्रवेशयित्वा अष्टसहस्रा., भिमन्त्रितानां पद्मानामष्टसहस्रं जुहुयात् । शान्तिर्भवति । पटस्याग्रतः मालतीपुष्पाणां दधिमधुघृताक्तानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । शान्तिर्भवति । कृतपुरश्चरणः कृष्णपञ्चम्यां सधातुके चैत्ये पटं प्रतिष्ठाप्य महतीं पूजां कृत्वा. उदारां वलिं निवेद्य बाह्या सर्वभौतिका बलिं निवेद्य प्रियङ्गुचूर्णेन पुत्तलिकां कृत्वा लिखेत् । मण्डलबन्धं दिशावत्धं कृत्वा कुशविण्डकोपविष्टः तावज्जपेद् यावदुल्कापातं भवति । पुनः रपि तावज्जपेद् यावत् पटः प्रकम्पते । अन्यानि च सिद्धिनिमित्तानि भवन्ति । ततः सर्ववुद्धबोधिसत्वेभ्यो नमस्कारं कृत्वा उत्पतते । विद्याधरो भवति । कामरूपी योजनसहस्रात्तु शृणोति । सर्वविद्याध- रावध्यः । कृतपुरश्चरणः कृष्णचतुर्दश्यामहोरात्रोषितः उदारां पूजा कृत्वा अक्षतं सवं गृह्य गन्धपुष्पैरलकृत्य धूपेन च दक्षिणहस्तेन गृह तावज्जपेद् यावज्ज्वलितमिति । पटस्याग्रतः आर्यमश्रियस्य सेचनां स्थाप्य तावज्जपेद् यावज्जलितमिति । ततः अहेतव्यम् । गृहतिमात्रेण च नागवलो भवति । परमहरणा न प्रभवन्ति । य मन्त्रो. पयति स. वशो भवति । त्रीणि च वर्षशतानि जीवति । कृष्णचतु- श्यामहोरात्रोपितः पटस्याग्रतो बिल्वकारग्नि प्रज्वाल्य वैकहतसा मिधानां कटुतैलाक्तानामष्टसहस्र जुहुयात् । सप्ताहं कन्यां यामिच्छ: ति सा वशा भवति । कृष्णचतुर्दश्यां एकरात्रोषितः स्मशानं गत्वा अपतितगोमयेन मण्डलमुपलिप्य अक्षतकपालं गृह रक्तचन्दनेन पक्षाल्य रक्तपुष्पधूपैश्चाभ्यर्च्य तत उपविश्य त कपाल मन्त्र माप- ता येत । यावत् कपालथलति तदा सिद्धो भवति । समगुल्ला भाकपति र आयाति वन सर्व करोति बान्ति कतकनमेल पर ·पन्चपञ्चाशः पटलविसरः । ७०१ स्याग्रतः लक्षं जपेत् । ततो पटचलनं भवति । तथागतप्रतिमाचलन वा । कल्पसिद्धिर्भवति । अष्टशताभिमन्त्रितं नीलशाटके ग्रन्थि कु र्यात् । मल्लस्य जयो भवति । एकविंशतिजप्तं भस्मं मल्लस्य शिरसि द पयेत् । युद्धे जयो भवति । शुक्लपतिपदमारभ्य पटस्याग्रतः घृतक्षीर सहितां ताम्रभाजने स्थाप्य अष्टशतजप्तं कृत्वा पिबेद् दिवसानि सप्त श्रुतिघरो भवति । यद्यार्यमञ्जश्रियस्य मुद्रा रश्मिर्निश्वरति । सधा- तुकं प्रदक्षिणीकृत्य ऊर्च गच्छति । विद्याधरो भवति । कामरूपी अप्रतिहतः त्रीणि वर्षसहस्राणि जीवति । कृष्णाष्टम्यामहोरात्रोषितः निर्भयेन भूत्वा ततो विद्याधरेण सप्ताभिमन्त्रितेन सिंहस्ताडयितव्यः । ततः सिंहः सिंहनादं मुञ्चति । साधकश्च निश्चेष्टो भवति । नालिका- न्तरं विज्ञो भवति । ततः साधकेन सप्तवारी मन्त्रमुच्चारयितव्यः । ततः सिंहमभिरुहितव्यम् । सर्वविद्याधराश्च सन्निपतन्ति । सिंहवाहनः सप- रिवार उत्पतति । मनपवनगतिरेनकीवद्याधरपरितः कल्पस्थायी । यदा म्रियति तदा यत्रेच्छति तत्र उत्पद्यति । सिंहसाधनम् । पुनः सिंहसाधनं कर्तुकामेन शुक्लपूर्णमास्यां अत्यन्तमौनी क्षीरयावकाहारो यावदपरा पौर्णमासीति लक्षं जपेत् । मौनी पौपधिको वज्रहतं काष्ठं गृह्य क्षीरे सप्तदिवसां स्थापयेत् । ततोधृत्यं श्वेतमृत्तिकया चन्दनोदक- परिवर्तितया वज्रहतं काष्ठं स्नापयेत् । ततः सायकः पोपधिकेन रूप- कारेण सिंहः कारयितव्यः । ततः पुप्यनक्षत्रे रत्नत्रयस्योदारां पूजा कृत्वा सङ्घोद्दिष्टकभिक्षवो भोजयितव्या । पटस्याग्रतः उदारां पूजा कृत्वा नानाबलि निवेद्य ततः साधकेन शुचिना शुचिवस्त्रमातेन कुशविण्डकोपविष्टः दक्षिणहस्तेन सिंहमवष्टभ्य तावज्जपेत् यावत् सिंहवञ्चलति । चलिते. विविधमकारा निमित्ता जायन्ते । ततः अघों देखें । पुनरप्यष्टशतं जप्तव्यम् । सर्पपा आगच्छन्ति । मन्त्रं जपता सिंहः स्पष्टव्यः। स्त्री भवति । सा ब्रवीति । किं करोमीति।सा वक्त- ब्या शरीरान्तर्गता भवस्वेति । ततः साधकस्य हस्ततलेऽन्तधीयते । सरक्षणादेवाकुञ्चितकुण्डलकेशः द्विरष्टवर्षाकृतिः उदितादित्यसमप्रभः शक्तिहस्ता अप्रतिहतगतिः । यां दृष्ट्वावलोकयति तैः सार्धमुत्पतंति । सो विद्याधरावास्य वैध्यो भवन्ति । कल्पस्थायीं । यदा मयति तदा .

·७०२ मन्जुश्रीमूलकल्पे देवेधूपपद्यते । कतपुरश्चरण सधातुके चैत्य पटं प्रतिष्ठाप्य पश्वामाना मुखे प्रतिष्ठाप्य अदृश्यो भवति । वर्षसहस्रं जीवति । कृतपुरश्चरण: क्षारयावकाहारः पर्वतशिखरे. पटं प्रतिष्ठाप्य गन्धपुष्पपरैभ्यर्य लक्षत्रयं जपेत् । ततः भस्म वल्मीकमत्तिकया च पोषधिको गृह्य क्षीरे- णालोज्य मर्दयित्वा सुगतवितस्तिप्रमाणां मयूरः पोषधिकेन चित्रक- रेण अश्लेषकैर्वणचित्रापयितव्यः । विविक्ते प्रदेशे गत्वा पदं प्रतिष्ठाप्य गन्धपुष्पधूपैरभ्यर्च्य सर्वभूतिका बलिं दत्वा ततः शुचिना शुचिवस्त्रमा- वृतेने पटस्याग्रतः परं स्थाप्य तावज्जपेद् यावन्मयूरश्चलाते । ततो विद्याधरेण अपराजितपुष्पैः पूर्वपरिजप्तया मूर्ता शरावसम्पुटां दक्षिण- हस्तेनावष्टभ्य तावज्जपेतं यावत् शिवारुतशब्दः श्रूयते । मन्त्र जपता सखायेभ्यो सत्वा आत्मनो मुखे प्रक्षिप्य अदृश्यो भवति । सर्वसि. दानां आगम्य वर्षसहस्रद्वयं जीवति । पमकेसरसौवीरमञ्जनः शिला समां कृत्वा पोपकिकन्याहस्ते पीपयेत् । त्रिलोहपरिवेष्टितं कृत्वा कुतपुरश्चरणः पव्ययोगेन महेश्वरस्य मूर्ती सर्वभूतिकं बलिं गन्धपुष्प- धूपैश्च पूजां कृत्वां शरावसम्पुटे स्थाप्य दक्षिणहस्तेन अवष्टभ्य ताव- संजपेद् यावत् खटखटायति । भगवत एका निवेद्य सखायेभ्यो वि- भज्य अत्मनश्च अपामार्गसामधानां दधिमधुघृताक्तानां दशसहस्राणे जुहुयात् । दशसुवर्णसहस्राणि लभात । वंशरोचनां गृह्य तृलोहपरिवे- ष्टितानां गुडिकानां कृत्वा ततः शुचिशुक्लवासो मशानं गत्वा गन्ध- पधूपैः पूजां कृत्वा सार्वभौतिकं बालं कृत्वा गुलिका कपाल सम्पुटा प्रतिष्ठाप्य तावज्जपेद् यावत् किलकिलाशब्दः श्रूयते । न भेतव्यम् । सहायेभ्योऽपि विभज्य आत्मनो मुखे प्रक्षिप्य अदृश्यो भवति। दशवर्ष- . सहस्राणि जीवति । उलूकनेत्रं गृह्य अञ्जनेन सह कुमाहिस्ते पीपयेत् ठूलोहपरिवेष्टितां कृत्वा, गुटिकां शरावसम्पुटे स्थाप्य महेश्वरस्य दक्षिणीयां मूतौ सप्तरात्रं यक्षिणीमाकर्षयति । काष्ठमौनी षण्मासा जपेत् । अभिलषितं द्रव्यं लभति। राजार्कमयी प्रतिमां षडङ्गुलं कुत्ता अश्लेषकैर्वर्णकैधेित्रापयित्वा सर्व लङ्कारविभूषिता तस्याग्रतः षण्मा- सी जपेत् । मण्डलिकं राज्यं लभते । विद्याधरत्वं वा । पटस्था- प्रतः मानी षण्मासां वामकरतलमाभिमन्य अयुतं परिजन्य मुनि.

·पञ्चप वाशः पटलविसरः । हित निधानं लभति । राजार्कानां दधिमधुघृताक्तानां दशसहस्राणि समुद्रगामिनी नदीमवतीर्य अर्कपुटे जुहुयात् । आदित्यो वरदो. भवति । तामेव नदी कटिमात्रमुदकमवतीर्य तिलपुष्पां प्रवाह- येत् । पितामहो वरदो भवति । मन्दारपुष्पां जुहुयात् । शको वरदो भवति । तत्रैव जले मन्दारपुष्पैर्धनदो वरदो भवति । द्वि- लक्षजापेन राजानमाकर्षयाते । त्रिलक्षजापेन सर्वसत्यानाकर्षयति । समुद्रगामिनी नदीमवतीर्य अशोकपुष्पाणां दशसहस्राणि जुहुयात् ।। मूलपटस्याग्रतः उदारां पूनां कृत्वा चक्रं स्वस्तिकमश्वत्थपत्रे स्थाप्य पर्यकोपविर: तापज्जपेद् यावज्वलितमिति । तेन गृहीतमात्रेण आकु- ञ्चितकुण्डलकेशः उदितादित्यवर्णः विद्याधरचक्रवर्ती भवति । वैध दृश्यते यांश्च पश्यति तैः सहोत्पतति । सुदर्शनमालेका गृह्य हस्तेमा- वष्टभ्य ताव सहस्रजन्तां कृत्वा हस्ते बध्वा ये स्मृति स वशी भवति । कुशमयं चक्रं गृहीत्वा सहस्रं जावा जले प्रक्षिप्य नागमु- त्तिष्ठति । किं करोमांति ब्रवीति । लक्षं में देहीति वक्तव्यम् । भि- साहारः पर्वतशिखरमारुह्य शतसहस्रं जपेत् । तथागतविग्रहा आमु- खोभवन्ति । तां दृश्वा यत् साधयति तत् सिध्यति । सर्वालङ्कार- विभूषिताः स्त्रियश्च भवन्ति । पुरुषाश्च बुद्धमाराधका - हास्यलास्या दिभिः समानकालमुपतिष्ठन्ते । यचिन्तयति तत् सर्व भवति । प्रभाते उद्धृत्य सर्व नश्यति । शुक्लप्रतिपदमारभ्य अहोरात्रोपितः पटस्या- ग्रतः ब्रह्मीसकर्षगाव्यघृतकर्ष रिक अष्टशतं परिजप्य पिवेद् देव- सानि सप्त । श्रुतिधरो भवति । पटस्याग्रतः नानाप्रकारस्य भक्षमी. ज्यपिटकं स्थाप्य तावजपेद् यावद् भक्तमन्तर्हितं भवति । पश्चाद भक्तं सङ्गामति । त्रीहिजातयश्च । कृतपुरश्चरणस्त्रिलोहमयं पीडशार चक्रं कृत्वा कृष्णचतुर्दश्यां अहोरात्रोपितः त्रिपथं पूजां कृत्वा उप- विष्टः कलापमात्रां मनः शेलां मुखे प्रक्षिप्य तावज्जपेद् यावन्मुख स्फु- रति । मनःशिला सिद्धा भवति । तिलकं कृत्वा अदृश्यः कामरूपी पञ्चवर्षशतानि जीवति । कृष्णाष्टम्यां खटवां गणिकां त्रिशूलं का- रयेत् । अवरे कृष्णाष्टम्यां अहोरात्रोपितः श्मशानं यत्वा त्रिशलस्य.. महती पूजां कृत्वा पर्यवोपविष्टः दक्षिणहस्तेन तृशूलं गृह्य तावग्नफेद ·मन्जुश्रीमूलकल्पे यावत् तशूलाद् रश्मिनिश्चरति । ततः सिद्धो भवति । रात्रौ निखने दिव्यं गृहं भवति । शुचौ देशे पटं प्रतिष्ठाप्य अहोरात्रोषितः पटस्याग्रतः पुत्तलिकां कृत्वा विधिवत् पूजयित्वा बिल्वसमिधानां दधिमधुघृता- क्तानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । भगवतो मश्रियस्य ललाटाद् रश्मि निश्चरति । ततः सिद्धो भवति । अपरिमितं सुवर्णद्रव्यं लभति । अहो. रात्रोषितः पटस्याग्रतः करवीरपुष्पाणामेकं गृह्य नागस्थानं गत्वा पुष्पं नागहदे प्रक्षिप्य मत्रमावर्तयेत् । नागा नागिन्यश्च वश्या भवन्ति । ये प्रार्थयति तं लभते । कृतपुरश्चरणः अहोरात्रोषितः कृष्णचतुर्दश्यां ज्वरनाशयितुकामो गिरिकर्णिकापुष्पाणामष्टसहस्रं जुहुयात् । पिशा- चज्वरा नश्यन्ति । खदिरसमिधानामष्टशतहोमेन सर्वग्रहां मुश्चापयति । भस्मना सप्तजप्तेन परमन्त्रां मन्त्रपतिबन्धयति । सकृज्जप्तेनोदकेन मोक्षः । वस्त्रे भूर्जपत्रे वा लिखित्वा ध्वजारे बनीयात् । परसेना स्त- म्भिता भवति । उदकसक्तवाहारः कृष्णाष्टम्यां कृष्णचतुर्दश्यां वा त्रि. रात्रोषित- एकलिङ्गं गत्वा लिङ्गोपरि दक्षिणायां मूर्ति पादं स्थाप्य वा- लशोल्लकेन बन्धयेत् राष्टं बध्वा तावज्जपेद् यावद् रावो निश्चरति म- रामीति। तृतीये रावे मुष्टिः सिद्धा भवति । मुष्टिं वध्वा सप्तवर्षशतानि जीवति । महेश्वरगणश्च । गोरोचनया सहस्राभिमन्त्रितया विशेष यं पश्यति । सर्वे वशा भवन्ति । प्रातरुत्थायोदकं सप्ताभिमन्त्रितं कृत्वा मुखं प्रक्षाल्य यस्य दर्शनं ददाति स वशो भवति । एवं तैलेनाहारकाम उदकचूलके सप्ताभिमन्त्रितं कृत्वा पिबेत् । अप्रार्थितमन्नं लभते । राजकुलं प्रविशता चीवरात्तं गृह्य एकविंशतिवारा परिजप्य वामह- स्तेन ग्रन्थिं कृत्वा अमतिहतवाक्यो भवति । चोरमध्ये स्मर्तव्यम् । बद्धं च मोचयति । च्छिन्नभिन्नाधिकानां : मन्त्राणां शालिनीहिश्वेत- करवीरसिद्धार्थकैः प्रतिकृतिं कृत्वा पटस्याग्रतः वामहस्तेनावष्टभ्याष्टस- हस्रं जपेत् । मन्त्राणामुत्थापूनं कृतो भवति । गोसहस्र लभति । अ- नेनैव विधानेन घृतसर्जरसं दहता शतसहस्र जपेत् ।' द्वादश ग्रामवरां लभते । अनेनैव विधानेन स्तूपं कृत्वा चन्दनाभ्यक्तानां पनानां शतसहस्रं निवेदयेत् । देशाधिपत्यं लभते । सुगतवितस्तिप्रमाणं स्तूपं कृत्वा धूपं च दहता चम्पकपुष्पाणां शतसहस्र निवेदयेत् । सुवर्ण- .

·पञ्चपञ्चाशः पटलविसर। सहस्र लभति । सुगतवितस्तिप्रमाणं स्तूपं कृत्वा प्रतिकृतिमालिख्य वामपादेनावष्टभ्य अष्टसहस्र जपेत् । गोत्रेण वशमागच्छति । सुगत- वितस्तिप्रमाणं स्तूपं कृत्वा विवाहलाजानां दधिमधुघृताक्तानामगावष्ट- सहस्रं जुहुयात् । भस्मना च मण्डलवन्धः । प्रभाते स्नात्वा अनेनैव मन्त्रेण निर्मथ्य नवनीतं ग्रहाय उदारां पूजां कृत्वा धूपं दहताष्टसह- साभिमन्त्रितं दन्तैरस्पृश्य ग्रसेत् । यस्य नाम्ना स वसो भवति । मुक्त्वा कामोपसहितम् । सर्वगन्धानां वीरविक्रयक्रीतानां त्रिरात्रो. पितः पटस्योदारां पूजां कृत्वा घृतपदीपं प्रज्वाल्य स्वयमेव मन्त्रं जपेत् । तेन पुत्तलिकां कृत्वा सप्तानामुपर्यश्वस्थपत्राणामुपरि स्थाप्य तावज्जपेद् यावत् प्रसन्धिता इति । नं वर्ण कृत्वा यं स्पृश्यति स वशी भवति । अनेनैव विधिना नागकेसरचूर्णस्य प्रतिकृति कृत्वा धूपशरावेषु अष्टशतं जुहुयात् । यमनुचिन्त्य स वशः । अनेनैव वि- धिना अपामार्गसमिधानां जुहुयात् । अर्थकामः । गोष्ठं गत्वा पटस्या- ग्रतः अपतितगोमयेन हस्तोचिततं स्तूपं कृत्वा विधिवत् पूजयित्वा गु- ग्गुलुं दहता शतसहस्रं जप्तव्यम् । सर्वविद्याधरापरिभूतः सप्तवायुपथ- विचारी | असंवरतरजातस्य प्रदेशिनीमङ्गुली गृह्य हस्तप्रमाणं चैत्यं कृत्वा श्मशाने विधिवत् पूजां कृत्वा प्राङ्मुखोपविष्टः कुशसंस्तरे ता- मङ्गुलिं निवेद्य प्रदेशिन्याङ्गुल्यावष्टभ्य तावज्जपेद् यावद् रश्मि- निश्चरति । दीपशिखा वर्धते । कृतरक्षास्ता राज्यं गृह्य प्रभात त- याङ्गुल्या यमाकर्षयति स वशः । त्रिरात्रोपितः समानवत्साया गोः पयस्विन्याः क्षीरं गृह्य पटस्याग्रतः मण्डलकं कृत्वा घृतप्रदीपं प्र- ज्वाल्य कुशसंस्तरस्थमष्टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा मृद्भाजने क्षीरं कु- यात् । दधिमधुघृतैर्विनायकहोमः । नतो मण्डलकं कृत्वा चतुर्घ दि-. शापालान् स्थाप्य द्वितीयमण्डले प्रबोधको सर्षपहस्तः तृतीयमण्डले मुसहायो वा महती पूजां कृत्वा कृतरक्षः प्राङ्मुखोपविष्टः हस्तेनाव- टभ्य तावज्जपेद् यावदूष्मायति धूमायति प्रज्वलति । प्रथमेना- सिताक्षः यं पश्यति ये च पश्यन्ति सर्वे ते वशा भवन्ति । द्वितीयेन सिद्धेन.नवनागसहस्रबलोऽनिलजवः पञ्चवर्षसहस्राणि जीवति । अप- रिसूता सर्ववियाधरो भवति । अन्तर्धानिकानां अष्टसहस्राभिमत्रिता ·मन्जुश्रीमूलकल्पे ज्वलित गर्दतादत्यवणः रवालङ्कृतशरीरः कल्पान्तरस्थायी । अष्टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा शत्रुमध्ये प्रविशद् भयं न भवति । अवध्यः सर्वशवम् आवेशनं श्वेतपुष्पेण नृत्यापनमुदकेन त्रिज- न करवीरपुष्पेण त्रिजप्तेनाहरेत् । अत:तानागते कथयात । बन्धनं छोटिकया च्छिदन । अञ्जनं साधातुकामः वीरक्रयक्रीतं सौरा- जनं गृह्य प्राणकान्यपनीय पञ्चगव्येनोत्तरमुखया पवियेत् । अना- मिकयाकुल्या चतस्रो गुलिका कृत्वा पद्मपत्रेगाच्छाद्य शोषयेत् । पटस्याग्रतः विधिवदाने प्रज्वाल्य सहस्रसम्पाताहातें कृत्वा सधातुके चैत्ये उदारां पूजां कृत्वा अभिर्दिग्भिः पलाशकारानं प्रज्वाल्य शिककटिप्रदेशे स्थापयेत् । शुक्रबन्धः कृतो भवति । चावरकर्णकन- सप्तजन ग्रन्थि कृत्वा विषबन्धः । विषाचीकत्सा । पल्लवेन मुद्राभेदत उदकेनावेशनम् । गुग्गुलुधूपेन उदकेन वा ग्रहबन्धः । अड्डाले पार- जप्य यं तर्जयति स वा भवाते । पटस्याग्रतः अष्टशतं जपेत् । स्वमे यथाभूतं दर्शयति । सधातुके चैत्ये पटं प्रतिष्ठाप्य तस्याग्रत उदारां पूजां कृत्वा श्वेतपमानां दाधमधुघृताक्तानां बिल्वकाष्ठैर में प्रज्वाल्य लक्षं जुहुयात् । राज्यं लभाते । असिद्धे सहस्रपिण्डं ग्रामं लभाते । गोरोचना मनःशिलां वा पटस्याग्रतः सहस्र जपेत् । तेन तेलकं कृत्वा यं मृगयति तं लभाति । कृष्णचतुर्दश्याभकरात्रोषित रात्री पटक- मूलकांसकारागौ अष्टसहस्रं जुहुयात् । रूपकसहस्रं लभते । शुक्लाष्टम्या अहोरात्रोषितः समुद्रगामिनी नदीमवर्य पयानां दशसहस्राणि निवेदयेत् । राज्यं लभनि । पुरुषवशीकरणे कृष्णाष्टम्यां एकरात्रीषितः बोधिवृक्षकाष्ठेरग्निं प्रज्वल्य कुमुदानांदधिमधुघृताक्तानां अष्टसहस्रं जुहु- यात् । वशो भवति । स्त्रीवशीकरणे कृष्णद्वादश्यां सौगान्धकपुष्पैः आ- यम श्रियं हनेत् । ओषधीवन्धमनसा द्विपदचतुःपदानामुत्सारणी । दिनेदिने पश्च दीनाराणां. प्रयच्छाते । निरवशेषा व्ययीकर्तव्या । अर्ध रखत्रयोपयोगाय । पटस्याग्रतः मासमेक जपेत् । द्वादश दीनार- सहस्राणि लभते । शुक्लाष्टम्यामारभ्य सधातुके चैत्ये षण्मासां जपेत् । राज्यं ददाति । कृष्णाष्टम्यां अहोरात्रोषितः पटस्याग्रतः श्लेष्मातकं कलिक गृह रक्तसूत्रकेन वेष्टयेत् । ततः पलाशकाष्ठैरमिं प्रज्वालय ·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । ५०७ कीलकं अष्टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा एकैकं खण्डमेकविंशतिवारा परि- जप्यानौ प्रक्षिप्य प्रभाते दीनारशतानि लभति । शुक्लाष्टम्यामेकरात्रो- षितेनातिमुक्तकपुष्पाणां अष्टसहस्रं निवेदयेत् सप्ताहम् । दीनारशतं लभति । सम्माभिमन्त्रितेनाक्षीण्यञ्जयेत् । सर्वन(न)प्रियो भवति । सामान्यमञ्जनमभिमन्व्य यं प्रथमं पश्यति स वशी भवति । पटस्या- ग्रतः यमुद्दिश्य दशसहयाणि जपति । विवरद्वारे लक्षं जपेत् । यथा- नियतं पर्वतशिम्बरे वा गोठे प्रतीयमा त्पादगर्भचत्यं प्रतिष्ठाप्य लक्षं जपेद् दीनारला लपति ! नागस्थाने पटं प्रतिष्ठाप्य सुकृतरक्षा- विधानः जम्मानिं प्रज्वल्य त्रिमधुरां वलिं दत्वा नागपुष्पाणा- मष्टसहस्रं जुहुयार । नाः नाममरूपी नागराजागच्छति । स च ब्रवीति । पाच दिने दिने ला दीनागं प्रयच्छ' । नथास्त्विति कृत्वादृश्यो अनि । शेनापतिकनीकरणे बृहन्मण्डलक प्रलिप्य तस्य पदपांसुमानीय कामहतनाहुनिसहधं जुहुयात् । वश्यो भवति । सामान्यस्त्रीवशीकरणे लवणेन प्रतिकृति कृत्वा छित्वा छित्वा वाम- हस्तेन जुहुयात् । श्यो भवति । दासीवशीकरणे पुन्नागकेसरयक गोधूमानेकीकृत्य अष्टमहमं जुहुयात् । वग्यो भवति । शालि- पिष्टमयी, प्रतिकृति कृत्वा छित्वा छित्त्वा जुहुयात् । क्शो भ- वति । रण्डावशीकरणे मापजम्यूलिकां जुहुयात् । वशो भवति । श्रोताञ्जनं एकचैत्ये अश्वत्थपत्रान्तरितां कृत्वा अष्टसहस्राभिमन्त्रितं यदि पुनरपि साधयति द्विगुणायुर्भवति । धान्यागारं प्रविश्य शुचौ प्रदेशे पटं प्रतिष्ठाप्य मौनी क्षीरयावकाहारः पक्षमेकं जपेत् । ततः पटस्योदारां पूजां कृत्वा उदारतरी च वलिं निवेद्य पर्यई बव्वा तावज्जपेत् यावद् रठिमनिश्चरन्ति । तां दृष्ट्वा पश्चानन्नर्याण्यपि क्षय- मुपैति । ततः सिद्धो भवति । महाराज्यं लभलि । अप्रत्यर्थिको भ- वति । रोचनामष्टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा धूपेन धूपयित्वा दन्तान्तरे स्थापयेत् । उत्तवादी भवति । सर्वे चास्य वश्या भवन्ति । शुक्लाष्टम्यां त्रिरात्रोषितः पटस्याग्रतः अकाकोलीनाष्टसहस्र जपेत् । दीनारमेकं ल. भति । पटस्याग्रतः त्रिरात्रोपितः शुक्ल चतुर्दश्यां गुग्गुलुधूपं दहता बला. मिं प्रज्वाल्य दधिमधुघूताक्तानां करवीरपुष्पाणां अष्टसहस्रं जुहुयात् ।

·५.. मन्जुश्रीमूलकप्पे ततोऽनिकुण्डं यत् पयप्रमाणं करवीरसदृशो मनःशिला दृश्यति । मन्त्र जपता आहेतव्यम् । तया गृहीतया उदितादित्यवर्णो विरघुवर्षाकतिः विद्याधरो भवति । वायुसमभावेन ईप्सिततमानि चाहाराणि उत्प- धन्ते । अशीतिवर्षसहस्राणि जीवति । सर्वसत्त्वानामगम्यश्च मृत्युं जन- यति । पटस्याग्रतः साधयेत् मुखे प्रक्षिप्यान्तर्हितो भवति । प्रथमं व- न्धनमोक्षः कर्तव्यः । मधुसिक्थमयी प्रतिकृतिं कृत्वा स्त्रिया वा पुरुषो वा विविक्ते प्रदेशे अग्नि प्रज्वाल्य अभिमन्व्य दापयेत् । अष्टशतं मद- नकण्टकेन विध्वा दापयेत् । वश्या भवन्ति । यं प्रार्थयति तं लभते । शु- क्लपौर्णमास्यां अहोरात्रोषितः सुरभिपुष्पाणां अष्टशतं निवेदयेत् । पञ्च कार्षापणानि लभति । कृष्णचतुर्दश्यां अहोरात्रोषितः पटस्याग्रतः प्रि. यमुकाष्ठेरग्नि प्रज्वाल्य वैकङ्कतसमिधानामष्टसहस्रं जुहुयात् । शताभि- मत्रितेन सर्वशूलं प्रशमयति । दुःखप्रसवायाः स्त्रिया उदकं अष्टशताभि- मन्त्रितं कृत्वा देयम् । सुखेन प्रसवयति । शुक्लप्रतिपदमारभ्य दिने. दिने सहस्रवृद्धचा जपेत् । यावत् पञ्चदशति । अवसाने त्रिरात्रोषितः गुडिकायोगेन गुलिकां कृत्वा साधयित्वा मुखे प्रक्षिप्य अन्तर्हितो भवति । नीलाशोककुसुमं कृष्णसारपित्तं चक्रवाकहृदयं श्रोत्रियारस- हितं समभागानि पुष्पलोहेन वेष्टयेत् । पुनः त्रिलोहवेष्टितं कृत्वा साध- यितुकामः सधातुप्रतिमाया अग्रतः तत्रैव पटं पतिष्ठाप्य शुक्लाष्टम्यां पूजां कृत्वा सप्ताश्वत्थपत्रेषु स्थाप्य मण्डलकं कृत्वा तस्य मध्ये अक्ष- ताङ्गं पुरुषं स्थाप्य वामपादेन उरसि माक्रम्य कतरक्षः मन्त्रमावर्तयेत् । यावदुत्तिष्ठति पूर्ववत् । ततः मधुपायसं भोजयेत् । सप्ताभिमन्त्रितं मुष्टिं बध्वा शिरसि ताडयितव्यः । ततः छर्दयति । तं पीत्वान्तर्हितो भवति । त्रिरात्रोषितः सोमग्रहे नाभिमात्रमुदकमवतीर्य तावज्जपेद् यावन्मुक्त इति । दीनारशतं लभति । आवर्तयेच्छोभनं लभति । लव णमिश्रेणोदकेनाष्टशतं स्नात्वोर्तितं कृत्वा गन्धमाल्यैश्च पूजयित्वा पूर्वसाधितं पायसं भोजयितव्यम् । सप्तजप्तेन मुष्टिं कृत्वा शिरसि ह- नतव्यः । ततः छर्दयति । तं भुक्त्वा महाकल्पस्थायी विद्याधरो भवति। शखमष्टशतजसं कृत्वा छिन्दितः कैलपयित्वा हुनेत् । सहस्रवेधं सुवर्ण भवति । कायशोधनं कृत्वा चैत्वं स्वहस्तेन कुर्यात् । पञ्चानन्तर्यकारि- ·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । ७०९ णोप सिध्यति । चैत्यलक्षण विद्याधरचक्रवर्ती भवति । सर्वशास्त्रा- भिज्ञः सर्वविज्ञानोपेतः कल्पस्थायी च्युतश्च पञ्चजातिशतान्यपायगामी न भवति । उदितोदितमध्यदेशः सर्वेन्द्रियसमन्वागतः श्रुतिधरो जाति. स्मरः । अयाचितो लब्धमनःशिलां गृह्य सप्तभिरश्वत्थपत्रेषु स्थाय साधयेत् । सन्ध्यायां ये शृणोति जिघ्रति सर्वे वशा भवन्ति । तिरः शैलं तिरः कुड्यं तिरः समुद्रं भित्वाभ्युद्गच्छति । श्मशाने पोडशहस्त अष्टहस्तं वा मण्डलकमुपलिप्य मृतकमुत्तराशिरं स्थाप्य मुखे वाम- कुलिका प्रक्षिप्य दक्षिणेन पादेनोरसि माक्रम्य तावज्जपेद् याव- न्मृतकश्चलितः । तं चाङ्गुलिं हस्तेन गृहीत्वा ददाति । तमनामिकाया- मङ्गुल्यां प्रक्षिप्य यमाकारयति स आगच्छति । प्रतिनिवर्तस्वेति प्रतिनिवर्तयति । मृतकमक्षताङ्गमानीय मृतकस्योपरि पादं दत्वा ता- वज्जपेद् यावदुत्तिष्ठति । कृत्वा तत्र मन्त्रं कुङ्कुमेनालिख्य कृष्णा- ष्टम्यां कृष्णचतुर्दश्यां वा पोषधिकः नियमस्थः न केनचित् सार्ध- मेकाकी पर्वतशिखरमारुह्य वर्जयित्वा दिशापालां अष्टहस्तं वा मण्ड- लकमुपलिप्य वालुकामयं चैत्यं कृत्वा यथाशक्तितः पूजां कृत्वा प्राङ्मुखो दक्षिणकहस्तेन खड्गं गृहीत्वा ऊर्ध्वबाहुः चैत्यस्याग्रतो मन्त्रमावर्तयेत् । यावदक्षराण्यन्तहितानि । तत् पत्रं खड्गभूतं प्रज्व- लितं गृहीत्वा यथेष्टगामी विद्याधरो भवति । सर्वविद्याधराणां अ- वध्यः सर्वसत्त्वानां अधृष्यः कामरूपी कल्पस्थायी योजनसहस्रान् पश्यति । वेतसपत्रैः कटुकतैलाक्तैः मामुपंशमः शालितन्दुलेन पर्वतस. म्पत्तिः लक्षजप्तः सर्पपैः आसुराण मन्त्राणि घातयति । अशनिवजो- पलादीनि अष्टशतजप्तेन शरेण यत्रच्छति तत्र पातयति । सप्तजप्तेन भ- स्मना यस्यां क्षिपति दिशा तत्र काण्डवारणकृतं भवति । अष्टशतजप्लेन सर्वशल्याहरणम् । कृतपुरश्चरणस्य पटस्याग्रतः पञ्चविंशतिलक्षं जपेत् । ततः नखच्छेद्यं तालपत्रं खड्गं सर्वसस्यसंरक्षणं द्विपद चतुष्पदकीट- मूषिकादीनां लेद्यं अष्टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा उदकं क्षिपेत् । सर्वना. मानां. अवध्यो भवति । लक्षजापेन यमिच्छति तं बन्धनान्मोचयति। आदित्यग्रहे समानवत्सायाः गोघृतं वाम्रभाजने स्थाप्य तावज्जपेद् या बन्यतः। तं पीत्वा सर्वव्याधिभ्यो मुच्यते।पूर्वोक्तेन विधिना सधातुके ·७१४ मञ्जुश्रीमूलकरूपे चैत्ये पोषधिकः श्रीपिष्टसर्जरससंमिश्राणां शतसहस्रं जुहुयात् । दीना रसहस्रं लभति । श्वेतसर्षपाणां घृताक्तानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । तत सा निधिदर्शनं ददाति । ग्रहेतव्यम् । साधतुके चैत्ये समुद्रगामिन्य नयां वालुकया वा प्रतीत्य समुत्पादगर्भ सुगतवितस्तिप्रमाणं चैत्यं कृत्वा पोषधिकः शुचिः यथाशक्तितः पूजां कृत्वा भिक्षाहारः हविष्याहार वा शतसहस्रं जपेत् । सर्वकर्मसमर्थों भवति । महाश्मशानप्रचेनेन मण्ड लादिदिशि विदिशाबन्धः सर्वविषचिकित्सा उमार्जनग्रहज्वरनाशन: महानदीप्रतरणे जपेत् । सुखेन तरति । जपेनैव तरिकशौल्किकगौल्मि- कादीनां पूज्यो भवति । विवादे चोत्तरवादी भवति । निद्राशुक्रबन्ध- मूत्रकेन सहस्रजप्तेन खदिरकीलकैः अष्टसहस्राप्तैः न मन्त्रवशीकरणे यवानां दधिमधुघृताक्तानां नवनीतमयी अङ्गुष्ठपर्वमात्रां पुत्तलिका कृत्वा अश्वत्थपत्रे स्थाप्य हस्तेनावष्टभ्य तावज्जपेत् । यावत् स्फु- रति । तां दन्तैरस्पृश्य ग्रहेत् । तत्क्षणादेव अभिरूपा आगच्छति । सर्वकामप्रदा भवति । विल्वकाष्ठराग्नं प्रज्याल्य विल्वसमिधानां दश- सहस्राणि जुहुयात् । भोगान लभति । सर्वसाधनेषु रक्षचोरव्याघ्रनक्र- मकरकुम्भीरेषु मण्डलवन्धः समिावन्धः तुण्ठबन्धः। निधामग्रहणम् । यत्र स्थान विधानः तत्र गत्वा उपसितः मण्डलकमुपलिप्य बिल्व- काष्ठैरग्निं प्रज्वाल्य राजसर्पपां जुहुयात् । निधानवाप्नोति । राज- महिपी सपरिवारं वशीकर्तुकामः कुशमी प्रतिकृतिं कृत्वा वामह- स्तेनावष्टभ्य सहस्रं जपेत् । सपरिवारा वशा भवति । ब्राह्मणक्शी- करणे तिलानां दधिमधुघृताक्तानां अष्टसहस्रं जुहुयात् सपरिवारः । क्षत्रियवशीकरणे यवां दधिमधुघृतानामष्टसहस्रं जुहुयात् । वशो भवति सपरिवारः । वैश्यवशीकरणे कृष्णसर्षपाणां अष्टसहस्रं जुहु- यात् । वशो भवति सपरिवारः । शूद्रवशीकरणे कृष्णवीहितुषाणाम- टसहस्रं जुहुयात् । वशो भवति । दिवसत्रयं एकाकिना होमः। तस्यैव कपिलाया घृतं मालतीकुसुम एकीकृत्य सप्ताहुति जुहुयात् । श्वेतस- पंपां सप्ताभिमन्त्रितं यस्य शिरसि ददाति स वो भवति । राजा वशीकरणे प्रतिकृति कृत्वा वामहस्तेनावक्रम्याष्टसहस्रं जपेत् । सप- रिवारो वंशो भवति । सुगालितं पानीयमभिमन्त्र्य सप्ताहं धारयेत् ।

·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । ७११ तलो गोपालके कृतरक्षेण गो दोहयेत् । ततस्तं क्षीरं च विविक्त प्रदेश कलशे जोत् । ततो विरोलयित्वा ब्राह्मणकन्यया पद्मबीजं तगरं पन- केसरं चन्दनं मधुना सह पीषयेत् । गुटिकां कृत्वा ताम्बूलेन साधू अभिमन्त्र्य यस्य ददाति स वशो भवति । पुष्पमालां परिजप्य यस्य शिरसा ददाति स वशो भवति । रक्तचन्दनं चम्पककुसुमं पद्मकेसरं रक्तशालितुषागिरिकार्णकाकोरण्डकबीजं ब्रीहिमाषां कुष्ठतगरं तुरुष्क- तैलं चैकतः कृत्वा समभागानि कारयेत् । जातिकाष्टैरग्निं प्रज्वाल्य जातीपुष्पाणां दधिमधुघृताक्तानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । पञ्च दीनारश- तानि लभते । आम्रकाष्ठराग्निं प्रज्वाल्य नदीतटे दधिमधुघृताक्तानां अर्कसमिधानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । पञ्चमे दिवसे पञ्च दीनारां लभते । अशोकममिधानां शुक्लचतुर्दश्यां आरभ्य यावत् पञ्चदशीति दधिमधुघृताक्तानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । दीनारशतं लभति । करवीर- काष्ठैरग्निं प्रज्वाल्य करवीरलतिकानामष्टसहस्रं जुहुयात् । शुक्लाष्टम्यां आरभ्य यावच्छुक्लचतुर्दशीति दीनाराणां सहस्र लभते दिने दिने अ- टहसनं जुहुयान । यावच्चतुर्दशीति । अनेककर्मणा कुपितं राजकुलं कुपितं मित्रवत प्रसादयति । कृतपुग्धरणः विहतक्षस्य पडङ्गुलप- माण काष्ठं गृह्य तावज्जपेत् त्रिरात्रोषितः सधातुक चैत्ये पटं पति- छाप्य तं कीलकं तृलोहबन्धनं कृत्वा सर्वोपधिपरिपूर्ण चत्वारो क- लशां पद्मसंस्तरे संस्थापयेत् । तत् कीलकं वामपादेनाक्रम्य वामह- म्तेन गृह्य च तावज्जपेद यावनश्यति । हस्तेति न च हस्तं मुञ्चति । ततो दद्यान्महावलिम् । प्रभाते दाडिमं भक्षयेत् । तत् कीलं सिद्धं भवति । अरण्यं निखनेद् गृहं भवति कामदम् । सपिकरणानि चोपतिष्ठन्ति । उद्धृतेन सर्वे नं पीत्वा स्नात्वा च पुनरपि स एपोप: चारः । यावत् सकला रात्रिः। प्रभात सङ्घादिष्टका भिक्षवो भोजयि तच्या। भोजयित्वा च घृतसद्यानि दाडिमानि भक्षयितव्यानि । मागच्छति । चतुर्दशविद्यास्थानानि मुखं प्रविशन्ति । श्रुतिधरः । समुद्रगामिनी नदीमवतीर्य दक्षिणहस्तेन मुष्टिं कृत्वा त्रयोदशदि- वसा जपेत् । सर्वविषदष्टकानि चोत्थापयति । मुष्टिना सर्वग्रहां नाश- ·मजुीमूलकस्ये यति । इच्छया मुच्यमानः । अशोकवृक्षस्याधस्तात् त्रिरात्रीषितः म. रीचाना अष्टसंहस्रं जुहुयात् । मरिचमेक मुखे पक्षिप्य यमनिमिर्ष व्य- वलोकयति स वशो भवति । अनुस्मरणमात्रेण सर्वोपद्रवान् नाश- यति । या स्त्री न रोचते तस्या नामं गृहीत्वा घृतं परिजप्य दाप- येत् । सुभगो भवति । वज्रसाधनम् । पुष्पलोहमयं वजं कृत्वा पोड- शालिक त्रिसूचि समुद्रगामिनी नदीमवतीर्य सुगन्धपुष्पणा लक्ष निवेदयेत् । पश्चिमपुष्पं प्रतिस्रोतं भित्वा आगच्छति । दन्तैरस्पृश्य ग्रसेत् । दिने दिने पञ्चग्रन्यशतानि गृह्णाति । कृतपुरश्चरणः पट- स्याग्रतः लक्षं जपेत् । ततो यत्र निधानं तिष्ठति तत्र गत्वा कालमू- लके कलशं सर्वगन्धैर्लिप्य च श्वेतचन्दनोदकेन पूरयेत् । अष्टसहस्रा- भिमन्त्रितं कृत्वा निधानस्थाने स्थापयेत् । सर्वभूमिः स्फुटति । नि- धानं पुरुषमात्रे तिष्ठति । अहेतव्यम् । पलाशसमिधानां लक्षं जुहुयात् । गोसहस्र लभाति । शेफालिकाकुसुमानां लक्षं जुहुयात् । विषयं लभति। अर्कसमिधानां लक्षं जुहुयात् । दीनारसहस्रं लभते । नवनीताहुतीनां , जुहुयात् । पञ्च ग्रामां लभते । पिण्डारकपुष्पाणां लक्षं जुहुयात् । फट्टकानां चतस्रं कोटिं परिलभते । क्षीराहुतीनां लक्षं जुहुयात् । वितर्कवस्त्राणां शतं लभते । कुमुदानां लक्षं जुहुयात् । पनी सहिरण्यं लभते । पिण्डारकपुष्पाणां लक्षं जुहुयात् । पर्वतशिखरमारुह्य लक्षं जपेत् । यस्मिन् देशे जपति तस्मि देशे यो राजा स पुत्रत्वेनोपति- ष्ठति । श्रीकारपद्मं जुहुयात् । पमश्रिय आगच्छति । जयकामो नित्यं दधि जुहुयात् । नित्यं जयो भवति । पुष्टिकामो घृतं जुहुयात् । अर्था- वाप्तिर्भवति । शुचिना नित्यकालं पञ्चरात्रेण राजानं सप्तरात्रेण पिशाचां नवरात्रेण यक्षराक्षसां द्वादशरात्रेण नागराजानं अर्धमा- सेन गन्धर्वा अप्सरसां एकविंशतिदिवसेन देवदानवासुरगरुडाकिन्नर दिव्यां चतुर्विशतिरात्रेण सर्वगणां मासेन राजपनीवशीकरणासुरस- मन्जरीदधिमधुघृतानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । क्शा भवति । रक्तकरवीर कालिकानां लक्षं जुहुयात् । राजकन्यां लभते । बिल्वानां बिल्वाक्तानां ला जायात् । गृहे श्री उत्पद्यते । शतपुष्पाणां दध्नाताना लक्षं जुहु- पाद । बीमारवतं लभते । सौवचेलिकष्टिसहवाभिमन्त्रितां कृत्वाशि- ·पम्चपञ्चाशः पटलमिसरः। २०१५ ताक्षः सर्वसत्त्वां वशीकरोति । गन्धा जप्य मालभेत् । सर्वसत्त्ववशी- करणम् । रूपं जप्यात्मानं धूपयेत् सर्वसत्त्ववशीकरणम् । शिरसा जप्य बन्धयेत् । सर्वत्र रक्षा । सर्वसत्त्वस्तम्भनम् । रण्डा वशीक - कामः । माषां जुहुयात् । सर्वे वशीभवन्ति । यक्षिणीं वशीक कामः पभानामष्टसहसं जुहुयात् । त्रिरात्रेणागच्छति । अथ नागच्छति सप्त- रात्रेणागच्छति । सा च वरदा भवति । यथेप्सितं मृगयेत् । कन्या- कामः लक्षं जुहुयात् । ईप्सितां कन्यां लभते । अथ वेतार्ड साधयितु. कामः अक्षताङ्ग मृतकं गृह्य श्मशाने एकवृक्षे वा चतुःपथे वा एकलिङ्ग वा सर्वभूतिका बलिमुपहृत्य महादेवस्य दक्षिणमूर्ती मण्डलकमुपलिप्य बलिं दत्वा स्नानाभ्यलकृतं कृत्वा भस्मना मण्डलकं लिख्य तस्य मध्ये पूर्वशिरं स्थाप्य शुक्लपटपच्छादितसाधकः शुक्लवासससखायः दिशापालां स्थापयेत् । कृतक्षस्योपरि उपविश्य तस्य मुखे तिलसर्षपां. जुहुयात् । तावद् यावत् तस्य मुखा मणिर्निगच्छति । तां गृह्यात्मनो मुखे प्रक्षिप्य सर्वभूतिकवलिमुपाहत्य दक्षिणमूर्ती स्थितः हरिताल. मनःशिलाजनमाञ्जिष्ठारोचनामेकत्रयं गृह्य अश्वत्थपत्रान्तरितां कृत्वा तावजपेद् यावत् त्रिविधा सिद्धिरिति ऊष्मायति धूमायति ज्वलति.। ऊष्मायमाने पादपचारिकां पञ्चवर्षसहस्रायुर्भवति । सर्वसत्ववनी- करणम् । धूमायमानेऽन्तर्धानं दशवर्षसहस्रायुर्भवति । ज्वलितेन सर्वविद्याधरो भवति । सर्वविद्याधराणां प्रभुः कल्पस्थायी उपमुपरि लक्षं जपमानः पश्चामिज्ञो भवति । बन्ध ऊर्ध्वमधथ दिशापालानां च । राजकुले परमवल्लभो भवति | गृहीतवाक्यश्च भवति । कन्या- कामः जातीकुसुमानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । कन्यां लभते । तैरेव विकसितैः स्त्रीलाभः । सर्वग्रहमुद्रया वाचया सन्देशेन रोचनया अनि स्तम्भयति । नावां स्तम्भयति । आकर्षयति च दष्टमंदष्टं वावेश- यति । मृतकमुत्थापयति । वाचया ज्वरं प्रेषयति । क्षीरयावकाहारः लक्षं जपेत् त्रिरात्रोषितेन शुचिवाससा साधकगर्भलिले स्थाप्य म- इती पूजां कृत्वा अपरिमितं जपेत् । सर्वबालवृद्धाश वश्या भवन्ति । भस्मना सप्ताभिमन्त्रितेन कटकं च कुर्यात् । सर्वसत्त्वामभेध पानीयम- टशवजसं गोषु दापयेत् । व्याधिमुपशमयति । अहोरात्रोषितः खरम खदिर कृत्वा कृष्णचतुर्दश्या प्रमशाने तावज्जपेद् यावत् प्रज्वलितम् - ·मन्जुश्रीमूलकल्प तेन गृहीतेन अप्रतिहतगतिः खड्गविद्याधरो भवति । अकुञ्चितकुण्ड- लकेशः कल्पस्थायी सर्व विद्याधराणां बहुमतः । अथवा चन्द्रसूर्योपरांगे कृतपुरश्चरणः प्रभाते उत्थाय पस्य पूजां कृत्वा भिक्षको भोजाय- तव्या । सदक्षिणं सिद्धिं मृगयेत् । ततो वाधिकेषु कर्मसु सिद्धो भ- वति। दूर्वापवालानां दधिमधुघृताक्तानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । बम्धना- न्मोचयति परमात्मानं च खड्गमष्टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा विवरदेव कुलनगरद्वारेण वा स्थापयेत् । कपाट भञ्जयित्वा द्वारमुत्पाटयति । सकृजनात्मरक्षा । श्रीराहुतिभिः स्त्रिया वशा भवन्ति । मनसा द्विमन्त्रां स्थापयति । सर्वमुद्रां स्तम्भयति । सर्वमन्त्रां चूर्णयति । असुरकन्यां वशीकरोति । सर्वगन्धाभिहुताभिशतेन कुलस्त्रियो वश्या भवन्ति । देवनिर्माल्यहोमेन देवतटिकप्रजिता च वश्या भवन्ति । हृदये हस्तं दत्वा जपेत् । सर्वपापानाशनं सर्वसत्त्वाकर्षणं च । शिरसि हस्तं दत्वा जपेत् । अष्टशतम् । सर्वसत्त्वस्तम्भनं पापप्रणाशनं च । विल्वं परि- जय भवसत्त्वाकर्षणः । शिखासाधने शुक्लप्रतिपदमारभ्य तावज्जपेद् यावत् सन्ध्या । ततः शिखां अष्टसहस्राभिमन्त्रितां कृत्वा भिक्षामटेत् । ब्राह्मणगृहेषु । यदा भिक्षादायिका न पश्यति तदा सिद्धो भवति । प्रथमदिवसे एकभिक्षा । यावदेवं सप्ताहम् । एकविंशतिमे दिवसेऽपु. ण्यवतस्यापि सिध्यति । चन्द्रग्रहे क्षीरं परिजप्य पिबेन्महारसायनं भ- वति । उदकचुलुकमेकविंशतिवारां. परिजप्य यस्य गृहस्याभिमुखं क्षिपति दिवसानि सप्त स वशो भवति । उदकचुलुकं सप्ताभिमन्त्रितं कृत्वा यस्य नाम्ना पिबति से वशो भवति । दृष्टया परिजप्तया एक- विंशतिवारां यं पश्यति स वशो भवति । गुग्गुलुहोमेन लक्षण राज्यं लभति। उत्पलकुमुदपुण्डरीकादिभिः निवेधमानैहूं यमानैर्वा यमिच्छति, तं वशमानयति । भग्नेनाग्निप्राकारः उदकें शर्कराभिर्वा शिखाबन्धः । स्वाभाविकमञ्चन गृहीत्वा एकविंशतिजप्तेनाञ्जयेत् । सर्वजनप्रियो भवति । अनं तगरं कुठं वचा पझकेसरं रोचना गजमदश्च अष्टस- स्वाभिमानवतन समालभेत् । सर्वेषां प्रियो भवति । लवणमयिं प्रति- कृति कृत्वा पूर्वकेन विधिना किकुर्घाणा भवन्ति । नवनीतमार्य च मणि कृत्वा चतुर्भिर पस्थपत्रैः प्रतिष्ठाप्य तावज्जपेद् यावदूष्मा- ·.१५ -- पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः। यति । दन्तैरस्पृश्य असेत् । ग्रसितमात्रे यं चिन्तयति तत् सर्वमुत्प- धति । कामरूपी दशपुरुषबलो भवति । अशीतिवर्षसहस्राणि कृत- पुरश्चरणः पौर्णमास्यां पटस्याग्रतः त्रिरात्रोषितः सधातुके चैत्से ग- न्धपुष्पादिभिः पूजां कृत्वा कुशमयं खड्गं रश्वत्थपत्रे स्थाप्य मुष्टि- प्रदेशे गृह्णीयात् । जपेद् यावत् स्फुरितम् । गृहीत्वा विद्याधरो भ- वति । पटस्याग्रतः प्रातिहारकपक्षे त्रिकालस्नायी विचैलपरिवर्ती, त्रिसन्ध्यं अष्टसहस्रिको जापः । यावत् पौर्णमासीति । अन्ते त्रिरा. त्रोषितः सङ्घाटिका साधयेत् सर्वगन्धैः प्रलिप्य अष्टसहस्रघृतपदीपां प्रज्वाल्य पर्यकोपविष्टः गन्धैर्मण्डलकमुपलिप्य तस्योपरि सङ्घाटि प्र. तिष्ठाप्य वामहस्तेनाक्रम्य तावज्जपेद् यावदुत्पतति । सप्ततालमात्रे तिष्ठति । अनेनैव मत्रेण सर्वबुद्धवोधिसत्त्वेभ्यो नमस्कृत्वा ग्रहीतव्यः । गृहीतमात्रेण विद्याधरो भवति । सर्वदेवनागयक्षगरुडकिभरमहो- रगादयः प्रणामं कुर्वन्ति । पटस्याग्रतः विविधा बलिं निवेद्य उ. दारां पूजां कृत्वा पनपत्रे रोचनां स्थाप्य पर्यकोपविष्टस्तावज्ज- पेद् यावतू त्रिविधा सिद्धिः । ऊष्मायमाने सर्वसत्त्वशीकरणं वर्षसहस्रं जीवति । धूमायमाने वर्षकोटीसहस्राणि जीवति । यो- जनसहस्रं गच्छति । तामेवागच्छति । अश्रान्तः सर्वसिद्धानां मनसान्त(यते । मनसाहारमुत्पादयति । अथ ज्वलति उदितादित्य- वर्णतः द्विरष्टवर्षः आकुञ्चितकुञ्चितकुण्डकेशः कल्पस्थायी अनेक- विद्याधरशतसहस्रपरविारः यत्रेच्छति तत्र गच्छति । कृतपुरश्चरणः सन्दामचलनं दीपशिखावर्धनं रश्मिनिश्चरणं पटप्रकम्पश्च । एतां दृष्ट्या यं साधयति तं सिध्यति । पापक्षयं च भवति । देवनागयक्षगन्धर्वा- मुरगरुडकिभरमहोरगां वशीकर्तुकामः पटस्याग्रतः खदिराकारैरमिं प्र- ज्याल्प लवणतिलसिद्धार्थका दधिमधुघृताक्तानां अष्टसहस्रं जुहुयात् त्रिसन्ध्यं सप्तरात्रम् । वश्या भवन्ति । उदकभस्मसर्षपान्यतम अष्ट- सहनामिमन्त्रितं कृत्वा चतुर्दिशं क्षिपेत् । मण्डलबन्धः कृतो भवति । श्रीमतीनामष्टसहस्र जुहुयात् । व्याधिना प्रमुच्यते । अभार्थी अन्न हुयात् । पर्वतशिखरमारुख भिक्षाहारः लक्षयं जपेत् । अन्ते त्रिरा- तवत्यकारिणि मज्वाल्य तिलानां दधिमधुघवाकानां कृत्स्ना x ·U मजुश्रीमूलकल्पे रात्रि जुहुयाद । राजा भवति । तिलघृतहमिन सीर्था सिध्यन्ति । मधु जुहुयात् । सर्वजनत्रियो भवति । घृतं जुहुयात् । तेजस्वी भवति । हीरं मुहुयात् । शान्तिर्भवति । दषि जुहुयात् । पुष्टिर्भवति । सिन्दु. वारकाष्ठेर िपज्याल्य सर्वपाकस्पाग्रं जुहुयात् । यथासिद्धमनमाय भवति । यमिच्छति पट्टबन्ध लभंति निम्बयुष्याणां लक्ष जुहुयात् । सर्वजनप्रियो भवति । अक्षतशालितन्दुलानां लक्ष जुहुयाँ म लभति । अशोककाष्ठेरग्निं प्रज्चाल्य शतसहसं जुहुयात् । एकपदेशे राज्यं लभते । पटस्याग्रतः अंगरुधूपं दहता लक्षमेकं जपेत् । ततस्तस्य राजगृहं स्वाधीनं भवति । भिक्षाहारो हविष्याहारो वा एकूनपञ्चा- शलक्षाणि जपेत् । पृथिवीराज्यं लभते । क्षीरयावकाहारो भूत्वा अष्ट- लक्षं जपेत् । श्वेतसर्षयाणां लक्षं निवेदयेत् । सामन्तसज्यं लभत्तिः । दुर्वानवालानां शतसहस्रं जुहुयात् । दीर्घायुभवति । अप्रपत्राणां क्षीस- तानां शतसहस्रं जुहुयात् । सर्वव्याधिभ्यो मुच्यते । सर्वव्रीहिमकस्थं कृत्वा शतसहस्रं जुहुयात् । सर्वत्रीहयः अक्षया भवन्ति । मधूककाष्ठानां शतसहस्रं जुहुयात् । अनुत्पद्य ते)। मनःशिला हरितालं दशरोचना सपीकृत्य पटस्याग्रतः अष्टसहासाभिमन्त्रितं कृत्वा बोधिवृक्षकाष्ठपत्रै स्थाप्य जपेत् । सिद्धों भवति । यस्य स्त्रिया पुरुषस्य वा दीयते। स वश्यो भवति। घृताहुतीनों शतसहस्र जुहुयात् । ग्रामत्रयं लभते । कोटिं जपेत् । शतपरिवारः विद्याधसे भवति । लक्षमेकं जपेत् । मृष्टा नपान- मयाचितं लभते । सप्तद्वीपाधिपो वशवागच्छति । अर्कसमिधानां लक्षं जुहुयात् । पट्टबन्धो भवति । अपामार्जमेनासिरोगमपनयति । बरि- तस्य कुशैरपामार्जनम् । कन्याकर्तृतसूत्रक शतजतं बनीया । सुभमो भवति । अञ्जनं साधयितुकामा सौवीराजनं पलं गृह्य भामिना स- गन्धं कृत्वा अञ्जनापरिक शोषयित्वा चन्द्रग्रहे उदक तावज्जपेद् यावत् कूश्माण्डो भवति । तत्क्षणात् स्फुरति । सहुलिस- मात्रेणास्य वर्णस्य तेजस्वी भवति । कुण्डलमकुटधर सर्वविधापकानां अवध्यः अप्रतिहतगतिः सपरिवार उत्पतति । पञ्चवर्षसहमणि मी- वति । पंचानामुत्पलानां वा लक्ष जहुयात् । सुनसावं लपति । प. लाजासमिधानां शतसहस्रं जहुयात् । सुवर्णसहस्र लभते । विरात्रोषितः - ·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः । ७१७ क्षीरयावकाहारः साधयेत् । मनःशिला पलमेकं गृह्य सप्ताश्वत्थपत्राणां उपरि स्थाप्य तावज्जपेत् यावत् प्रज्व(लाति । कार्य विदारयित्वा प्र- क्षिपेत् । तत्क्षणादेव स. उद्गच्छति । स विद्याधरो अवति । सर्वदेवना- ग़म्यक्षाप्रतिहतदिव्यविमलश्रोत्रमनोजवः उदितादित्यवर्मः सर्वविद्या- 'घरबहुमतः दिव्यगतिः विद्याधरः शतपरिवारः। पदस्याग्रतः गन्धपुष्पै उदारां पूजां कृत्वा क्षीरसावकाहारः शुचिवस्त्रनीवसनः यं यं प्रार्थयते भन्ने । चन्द्रम्हे बोधिवृक्षस्याधस्तात् गन्धपुष्पधूपैश्च पूनां कृत्वा मनःशिलां रोचनां एकविंशतिवारां परिजप्य शिरस्योपरि मार्जयेत् । ललाटे तिलकं कुर्यात् । राजकुलं प्रविशत् । राजवल्लभो भवति । पम- बीजानां दधियधुघृताक्तानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । यस्य नाम ग्रहाय स वो भवति । ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः अगुरुतुरुष्कहोमं कुर्यात् । पूर्ण- मास्यां चलुर्भिः कलीरुदकपरिपूरसहस्राभिमन्त्रितै राजानं राज- मानं वा सापयेत् । श्रीमां भवति । असाध्यमानायाः क्षीरसमिद्भि- संमिं प्रज्वाल्य विद्यानां दधिमधुघृतानां शतसहस्र जुहुयात् । रक्तो- त्पलनीलोत्पलानां वा जातीपुष्पैर्वा होमः । पटस्याग्रतः क्षारयावका- "हारः वर्धमानाः पूजा कार्या । भिक्षवो भोजयितव्या । अनेन कर्मणा असाध्यमानापि सिध्यति । अर्थकामः अपामार्गसमिधाभिोमं धनं लभते । घृतहोमेन शान्तिकपौष्टिकम् । दधिमधुघवाक्तैः पौः धृतगुम्गु- लुहोमो वा अर)सहस्रम् । एवं सर्वार्थाः सिध्यन्ति । कृष्णतीहि य- स्योद्दिश्य परिजप्य हूयते स वश्यो भवति । अपामार्गसमिधाभिर्वशीक- रणम् । पटस्याग्रतः बिल्वकाष्ठैरप्रिं प्रज्वाल्य अगरुसमिधानां शत- सहसं जुहुयात् । सर्वार्थी ददाति । सधातुके चैत्ये दशसहस्राणि जुहु- यात् । राज्यं लभति । पद्यलक्षहोमेन महाभोगो भवति । सर्वेषां होमानां गन्धपुष्पधूपनैः पूमां कृत्वा होसमारभेत् । किल्लमामिधानाम: नानिं प्रज्वाल्य दधिमधुघृताक्तानां बिल्वसमिधानामष्टसहस्रं तुहुवात् । यमिच्छति स वशो भवति । क्षीरकालैरग्निं प्रज्वाल्य अग- समाभिधानां शतसहस्रं जुहुयात् । सर्वार्थी ददाति । सधातु के चैत्ये गन्धपुष्पापैः पूजां कृत्वा प्रागुत्थितः शुचिर्भूत्वा . अग्नि प्रज्वाल्य नागफेसरमिक सहस्रं जुहुयात् । मासाभ्यन्तरेण व्यं लभति ।

·बैंकलतसमिधानी दधिमधुघृताक्तानों पलाशकारमि यात् । सुवर्णसहस्र लमति । उदुम्बरकाठैरमि मज्यास्य वापसमि धानां दधिमधुघृताक्तानां शतसहस्र जुहुयात् । अवसहस्राभिमन्धित कृत्वा हस्ते बद्ध्वा युद्धेऽपराजितो भवति। शिरसि बढेनाइयो भवति । कृष्णपन्चस्यां नदीं गत्वा श्वेतपुष्पाणां अष्टसहस्र प्रवाहयेत् । याबद ष्टाशीतिदीनारसहस्र लभते । कुन्दुरुकश्चाप्येष कर्मः। विल्वश्वाप्येष कर्म । भोगांश्च ददाति । कृष्णपञ्चम्यां पटस्याप्रतः अहोरात्रोपितन दुल- नन्तके गोरोचनां स्थाप्य तावज्जपेद् यावत् त्रिविधा सिद्धिः । पाद- प्रचारिके सप्तवर्षसहस्राणि जीवति । ज्वलिते कल्पस्थायी भवति । सर्वरोगचिकित्सनम् । मृत्तिकया बन्धनमोक्षणं मण्डलबन्धः । पमानां पठस्याग्रतः अष्टसहस्रं जुहुयात् त्रिसन्ध्यं दिवसानि सप्त । निधानं पश्यति । पटस्याग्रतः दधिमधुघृताक्तानां शतपुष्पाणां शतसहस्रं जुहु- यात् । विषयं लभति । घृताहु नां शतसहस्रं जुहुयात् । पञ्चामां लभाति । अर्कपुष्पाणां अष्टसहस्र जुहुयात् । रूपकसहस्रं लभति । ज- प्यमानस्य सर्व प्रयच्छति । वर्जयित्वा कामोपसंहितम् । कृष्णचतु- दश्यां रात्रोषितः रात्रौ आर्यमश्रियस्याग्रतः निर्माल्य दधिमधुष लाक्तानां दशसहस्राणि जुहुयात् । महतीं श्रियं लभते । बोधिवृक्षस्या- धस्ताद् बोधिवृक्षसमिधानामष्टसहस्रं जुहुयात् । रूपकसहस्रं लभते । जातीपुष्पाणामष्टसहस्रं जुहुयात् त्रिसन्ध्यं सप्तरात्रम् । सुवर्णसहस्र ल- भते । एते कर्म त्रिरात्रोषितेन बोधिवृक्षस्याधस्तात् क्षीरसमिनि अग्नि प्रज्वाल्प मुग्गुलुगुलिकानां कर्पासास्थिप्रमाणानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । दीनारसहस्रं लभति । अक्षिरोगज्वरगुल्मशिरोगृध्रसीनां परिजन्य दा- तव्यम् । कव्याघ्रमहिषद्वीपहस्तिथिचोरसपैपिशाचभूतब्रह्मराक्षसाना' जलचसणां सर्वभयोपद्रवेभ्यः अनेनैव रक्षा कर्तव्या पनसरं गत्वा पंधानां लक्षं निवेदयेत् । सामान्यराज्य लभति । कृतपुरभरका म नाशिला राख मानुपक्षीरेण पोषयित्वा सहलसम्पाताहुर्ति कुत्का पोष- धिकः पञ्चगुलिकां कृत्वा आगलमये समुद्रक प्रक्षिप्य तसिलाई कसहितानां चन्द्रग्रहे सूर्यग्रहे वा बलिविधान अत्या, पटस्थान ·। पश्चाउसविसरः । समुद्र के स्थाय सावज्जफेन यावत् सर्षपा चिटिचिटायन्ति । तदा सर्वसत्वशीकरण करोति । यदि धूमायति सर्वान्तर्धानिकानां राजा भवति । अनन्तकल्पं जीवति । अथ प्रज्वलति, तदा देवकुमारः उदि- वादित्यसम्ममा महाकल्पस्थायी विद्याधरराजा भवति । रोचनहरि- वालादीनि एतेनैव विधानेन साधयितव्यानि । सर्वेषां विविधा सिद्धिः। शान्ति कर्तुकामेन याजिकैः समिद्भिरमिं प्रज्वाल्य :परमा- अमष्टसहस्र जुहुयात् त्रिरात्रम् । शान्तिर्भवति । आत्मनः परस्य वा समरात्रेण ग्रामस्य नगरस्यानावृष्टौ त्रिमधुरं जुहुयात् । शङ्कध्वजादीनि अभिमन्न्यः कर्म क्षपयति । सप्ताहेन पञ्चानन्तर्याणि क्षपयति । सर्व- कर्मसमर्थश्च भवति । विद्याबन्धः सूत्रकेणैकविंशतिजप्तेन ग्रन्थिः कर्तव्यः । सर्षपैर्मण्डलबन्धः । चन्द्रग्रहे सूर्यग्रहे वा चन्दनेन मण्डलक- मुपलिप्य घृतमधु आमलकीरसं समभागानि ताम्रभाजने स्थाप्य पर्य बद्ध्वा तावज्जपेद् यावदूष्मायति । तं पीत्वा श्रुतिधरो भवति । पोषधिको विकाले उदकचुलकं सप्तवारां परिजप्य पातव्यम् । यं चिन्तयित्वा करोति स्वमान्तरे कथयति । श्वेतवचा सप्तवारा परि- जप्य मुखे दन्तान्तरे प्रक्षिप्य यं याचति तं लभते । उत्तरवादी भवति । यं यमेव भावं मनासि. कृत्वा जपति तं तथागतस्य पुरतः पुष्पगन्धादीन् दत्वा दिशावलिं च चतुर्दिशं क्षिपेत् । ततः कुशवि- ण्डकोपविष्टः अष्टसहस्रं जपेत् । सर्वाशां परिपूरयति । वल्मीकमृत्तिकया सिंह कृत्वा मोरोचनया समालभ्य पटस्याग्रतः कृतपुरश्चरणः पि. ण्डकां कृत्वा स्थाप्य लक्षत्रयं जपेत् ! ततश्चलति । चलितमात्रे च सिद्धो..भवति । तत्क्षणादेव मन्त्र जपता सिंहमभिरुह्यतव्यम् । आकु- नितकुण्डलकेशः द्विरष्टवर्षाकृति आत्मषोडशमः उत्पतति । सर्व- विद्याधराणां आमम्य, ब्रह्मायुष्य मृतश्च देवेषूपपद्यते । दृष्ट्वा, श्रुत्वा परसैन्यं स्तम्भयति सर्वबीहिमन्धोदककलशं परिपूर्ण कलशं आम्रप- अवमुखाच्छादितं कृत्वा अष्टसहस्राभिमन्त्रिवेन विनायकं स्नापय । समिति । गुर्विणी स्नापयेत् । मुखेन प्रसूयति । बालकं स्लाप- आता सर्वप्रहैविमुक्तो भवति । अनेनाभिषेकेण या परिमुक्ता भवति । सावनतमश्च भवति । महासामन्तवशीकरणे पटस्याग्रतः असमि- पानां दधिमधुघृताक्तानामष्टसहस्र जुहुयात् सवरात्रं त्रिसन्ध्यम् । -- ·मधीमूलकल्ये सपरिवारों क्शीभवति । राजकन्यायै प्रियङ्गुकुसुमानां अष्टसहस्रं जुहु- यात् सप्ताहा यस्य दीयते । पिण्याकाष्टसहस्रं जुहुयात् त्रिसन्ध्यं सप्त- रात्रम् । पुरस्थं वशमानयति । कृतपुरश्चरणः संघातुके चैत्ये लक्षं जपेत् भिक्षाहारः। ततः कृष्णचतुर्दश्यां एकरात्रौषितः पटस्य यथाविभवतः पूजां कृत्वा कृष्णतिलानां दधिमधुघृताक्तानां अष्टसहस्र जुहुयात् । ततः प्रभाते ग्राम लभते । द्वादश । असिद्ध कर्माणि सहस्रपिण्डं ग्राम लभते । कृतपुरश्चरणः नदीतटे पश्चाभिमुखं पटं प्रतिष्ठाप्य उदकसतवाहारः यथाविभवतः पूजां कृत्वा घृतप्रदीपां एकविंशतिप्रदीप प्रज्वाल्य बहिः सार्वभूतिका बलिं निवेद्य पर्यकोपविष्टः तावज्जपेद् यावदरुणो देवपुत्र आगच्छति । तं वरं ददाति । वटवृक्षस्याधस्ताद् भिक्षाहारो मासत्रयं जपेत् । ततः कृष्णचतुर्दश्यां गोचर्ममात्रं स्थण्डिलकमुपलिप्य सर्वर- सिकंबलिं निवेद्यम् । बहिः सर्वभूतिकं बलिं दत्त्वा ततः कुशविण्डकोप- विष्टः निर्धूमाङ्गारेषु मुग्गुलुगुलिकाना बदरास्थिप्रमाणानां अष्टसहस्रं जुहुयात् । ततः पटवासिनी यक्षिणी आगच्छति । तस्या गन्धोदके- ना? देयः । सा ब्रवीति 'किं करोमीति' माता भगिनी सखी एषामेकतमं ग्राह्यम् । रसरसायनं ददाति । तं भक्षयित्वा कल्पायुर्भ- वति । यक्षवलो भवति । कृतपुरश्चरणः सधातुके चैत्ये यथाविभवतः पूजां कृत्वा त्रिकालस्नायी तृसन्ध्यं षण्मासां अपरिमितो जापः । भिक्षाहारः क्षीरयावकाहारो वा । ततः साधनं समारभे । कृष्णपक्षे पुष्य नक्षत्रे करवीरिकां मनःशिलां वीरक्रयक्रीतां गृह्य पञ्चगव्येन संशोध्य ब्राह्मणकन्यां वामोषधं दत्त्वा स्नानालङ्कृतां कृत्वा पूर्वा- भिमुख प्रविश्य तिथिकरणमुहूर्तेन पीषयेत् । अनामिकाङ्गुल्या वि- षमा बदरास्थिप्रमाणां गुलिकां कृत्वा अश्वत्थसमुद्के प्रक्षिप्य पटस्या- अंतः सहस्रसम्पाताभिहुतं कृत्वा सप्तरात्रोषितं च अन्ते शुक्लपक्षे उदारां पूजां कृत्वा उदारतरीं बलिं निवेध गन्धपुष्पधूपार्चितं समुद्कं कृत्वा चतुर्भिरश्वत्थपत्रै स्थाप्य त्रिभिराच्छाध हस्तेनावष्टभ्य सर्वबुद्धबो- धिसत्वानां नमस्कारं कृत्वां कुशविण्डकोपविष्टः तावज्जपेद् यावद् रसरसायनादीनि द्रव्याणि ददन्ति । पुनरपि निर्गच्छति । अर्ध रत्न त्रयोपयोगाय कार्यम् । अथ तत्रैव विष्ठति । न वैष्णवचक्रभयं भवति ।

·पञ्चपञ्चाशः पटलविसरः। • ७२१ भगवन्तं मैत्रेयं पश्यति । प्रणिधिं कृत्वा प्रवेष्टव्यम् । सर्ववारणम् । शुचिस्थाने पांसुगृहं सर्षपस्योपरि क्षिपेत् । सर्ववारणं कृतं भवति । अतियातिमिच्छति । वक्तव्यं 'गच्छस्वेति । वस्त्रकर्णके मृण्मयीं मुद्रा कृत्वा अष्टसहस्राभिमन्य दष्टकोपरि स्थापयित्वा आकर्षयेत् । मृत- कोऽप्युत्तिष्ठति । द्रव्याणां च मनःशिलादीनां खड्गचक्रमुसुण्ड्या- दीनां पञ्चगव्येन शोधयित्वा सहस्रसम्पाताहुतिं कृत्वा अन्यतम द्रव्यं गृह्य पूर्णमास्यां साधनमण्डलं लिख्य वस्त्रोपरि द्रव्यं स्थाप्य पर्यकोपविष्टः तावज्जपेद् यावत् सिद्धिर्भवति । फलके यमिच्छति द्रव्यं तस्य तस्य नाम लिख्य अष्टसहस्राभिमन्त्रितं कृत्वा यत्र ना- गस्तिष्ठति तत्र दे क्षेप्तव्या । तस्य नागः सर्व सम्पादयति । सप्ता- हेन नियतं वस्तुं सम्पादयति । कूपे हदे वाभिलपितव्यं नामं लिख्य द्रव्यादीनां फलके तथैव हदे क्षेप्तव्यम् । ततः पुरुष उदके निमज्जयि- तव्यम् । स तस्मि महान्तं शब्दं शृणोति । 'अमुकस्मिन् प्रदेशे द्रव्या- दिकं तिष्ठति' । ततो ग्रहेतव्यम् । नदीसन्तारकादौ दशषु च सभायां राजकुले वा विवादे वा स्मर्तव्यम् । सर्वत्रापराजितो भवति । यमि- च्छति वशं कर्तुम् तस्य मुखे आयम श्रियं ध्यात्वा किञ्चित् सम्भा- षणं कुर्यात् । अचिराद् वशो भवति । उदकं भाजने कृत्वा आर्य- मश्रियं ध्यायीत । तेन पानीयेनाष्टसहस्राभिमन्त्रितेन दष्टं सशि- न्तयेत् । निर्विषो भवति । तत्रोक्तेन विधानेन मण्डलं प्रविष्ट. सम्पूर्णस्य वृषस्य अपतितगोमयं गृह्य हविष्याहारः समौनी मण्डलं कृत्वा ताव- ज्जपेत् पौर्णमास्यां आरभ्य यावत् तृतीयमपि लक्षं जपेत् । ब्रह्मचारी षण्मासां व्रतमेतश्चरेत् । मासेनात्र सिद्धिः । षभिर्मासः, कृष्णं जगत् प्रत्यक्षं भवति । शरीरेणापि परां सिद्धिमवाप्नोति । समासेन सर्वमन्त्रं साधयति ॥ महाकल्पराजात् आर्यमञ्जुश्रीमूलकल्पात् (पश्चपञ्चाशत्तमो) हेमसाधनपटलः विसरः परिसरः परिसमाप्तः ।। परिसमाप्तं च यथालब्धमार्यमश्रियस्य कल्पमिति ॥

·२२.
स्वस्ति श्रीराजमालकावस्थितेन मार्गशीर्षशुक्ला + + + + +
पदानक्षत्रे सिंहस्थेऽपि गुरौ मञ्जुश्रीकल्पं समाप्तमिति । श्रीमूलघोषविहाराधि-
पतिना श्रीबो + + + + + + +
मध्यदेशाद् विनिर्गतेन
पण्डितरविचन्द्रेण लिखितमिति । + + + + + + + + + + + +
+ + + + +
+ + + + + + + + + + + + +
शुभ भूयात् ।
1987, the one that YOR BE Noride

·READY FOR SALE. RS. AS. P. fit (Stuti)-by II. H. Svâti Srî Râma Varma Maharajah. 1 0 0 Forang yg adargant: (Kavya) Samandirapuavarnanapralan.hii hy 11. 11. Siati Sri Râmis Varma Mahâr: jah, with the commentilly Sundart of Ra járâja Virna Koil Tampuran. 2 0 0 Trivandrum Sanskrit Series. No. 1. (l'vâkaran) by Dera with Purushakira of hislulilasukinuni. 1 0 0 No. --अभिनवक्रौस्तुभमाला-दक्षिणामूर्तिस्तवी । lirishnalilisukamımi. 0 2 0 No. :-- Fenyet: (Kavya) by l'amana Bhattar Bana (Second Edition). 04 0 No. 1-fara testuiar (Kavya) by Nilakantha Dikhit:1. 2 0 0 No. irgittaa: (Alankara) by Mislina Biranda with commentary 2 12 0 No. 6-erfa: (Vyakaraud) by Saranavera. 2 0 0 No. 7- RaTaTamara (Verlânta) Ivy Savlasivenrlra Sarasvati 24 0 No. 8-ce (Nataka) by Ravi Varma Bhilpa. 1 0 0 No. 9-aragua (Vecânta) by Virupakshanatha with the commentary of Vidyâchakravartin. 0.8 0 No. 10—Amfetei (Gajalakshana) by Nilakanthi 08 0. No. 11-afterature (Nataka) by Kulasekhara Varma with the commentary of Sivarama. 240 No. 12-THATTE (Vecânta) by Bhagaval Adisesha with the commentary of Raghavananda. 08 0 No. 13--5481499494 Nataka) by Kulasekhari Varma with the commentary of Sivarima. 2 0 0 ·RS. AS. P. . No. 14-aar: (Niti) by Kamandaka, with the cornmentary of Sankarârya. 3 8 0 No. 15-***Terra (Nataka) by Bhasa. (Second Edition). 1 $ () No. 16-msformatorstrout (Natika) by Bhara. 8 () No. 17- Do. Do. 1 0 0 No. 18-arruteh (Stuti) by Nârâyana Bhattit with the commentary of Desamangala Vârya. 4 0 0 ou No. 19-ATTH: (Mináms) by Nârâyana Bhatta and Nâlâyana Pandita. 1 4 0 No. 20-faret (Nâtka) by Bhâsa. 1 S 8 0 No. 21-toate Do. 1 0 0 No. 22-मध्यमग्यायोग-दूतवाक्य-दूतघटोत्कच-कर्णभारोरुभकानि (Nâtaka) by Bhâri. 0 No. 23-retorasiat: (Kosa) by Kesavaswâmin (Part I. 1st & 2nd Kandas). le 12 0 No. 24-estaforer: (kâvya) by Chakra kavi. 1 0 0 No. 23-ferrari (Nyâya) by Gangadharısůri. 0 12 0 No. 26-71** (Nâtaka) by Bliâsa. 0 12 0 No. 27--Hrana: (kâvyu) by Kálidând with the two connentaries, Prakásikâ of Arunugirinâtha and Vivaruna of Nára. yana Pandita (Part 1, 1st & 2010 Surgus). 1 120, - No. 28mmetrar#: (Dliarmunatra) ly Vikhuius. O 8 0 No. 29-dusinta: (Kosa) by Kesuvaswâmin (Part II, 3rd Kanda). 2 4.0 No. 30--areyfarer (Silpa): 0 12 0 No. 21 frontal retang: (Koma) by Kesivaswamin (Part III. 4th, 5th & 6th Kandas). 1 0 0 ·3 RS. AS. F. No. 32–FHremta: (Kavya) by Kalidâsı with the two commentaries, Prakâsika of Arunagirinâtha and Vivarana of Nârâyana Pandita (Part II, 3rd, 4th & 5th Sargas) 2 8 0 No. 33-amerint: (Vyakarana) with the commentary Dipaprablâ of Narayana. ( 8 0 No. 34-foreto: (TECYTET:) (Nyâya) by Rajuchulâ11:uil:klit. 1 4 0 No. 33 -- ALOTER: (294haus:) (Nyaya) Isy Ciupinâtha. 1 8 0 No. 36-HRA*9: (kâvya) by Kalidase with the two commentaries, Prakasikâ of Aru. nagirinàtha and Vivarana of Nirùyana Pandita (Part 111. 6th, 7th & 8th Surgas). 3 0 0 No. 37—JTETTE1244 (Smriti) by Varuruchi with commentary. 0 ( 4 0 No. 38—ATA Figarh (kosa) by Amarasimha with the commentary Tikâssurvusva of Vandyaghætiya Sarvånanda (Part I. l:t Kându). 2 0 0 No. 39- TEH (Nataka) by Bhâsa. 0 120 No. 40-WRATH (Alankâra) by Râjânaka Sri Ruyyaka with the Alaukârasarvaswi of Sri Mankhuki and its commentary by Sainuralxandlat, 28 0 . No. 41-TTHYESH (naipit) by Aprilstambi with Vivarana of Sri Sankara Bhagavat Pârla. U 4 0 No. 42-APAHT19 (Nataka) by Bhasil. 8 0 No. 43-ame FIGHTETTA (Kosa) by Amarasimha with the two commentaries, Amarakoso. dyhâtana of Kshiraswâmiu and Tikâ. sarvaswa of Vandyaghatiya Sarvânanda (Part II. 2nd Kanda 1-6 Vargas). % 8 0 8 ·4. RS. AS. P. 0 . No. 44mm (Tantra) by Bhattáraka Sri Ve. dottama. 0 4 0 No. 45A (Prapanchahridaya). 1 0 0 No. 46-Targfa: (Vyakarana) by Nilakantha Dikshita. 0 8 0 No. 47-fermeleri174 (Vedanta) by Sri Krishnananda Sarusvati. (Part I.) 1 12 0 No. 48 Do. Do. (Part IL) 200 No. 49-legtigt (Jyotisha) by Parameswara. 0 4 0 No. 50-Taufagurt: ( Alankâru ) by Singa Bhủpâla. 3 0 0 No. 51- HOFSETH (Kosa) by Amarasimha with the two coinmentaries, Amarakoso. dghâtana of Kshiraswâmin and Tìkâsarvaswu of Vandyaglutiya Sarvananda (Part III. 2nd Kanda 7-10 Vargas) 2 0 0 No. 52-AgathT4 (Kosa) by Amarasimha with the commentary Tikåsarvaswa of Vandyaghatiya Sarvånanda (Part IV. 3rd Kânda) 1 8 0 No. 53-glaufa: (Vedanta) by Prakâsâtmayatindra 0 12 No. 54-letnemurniaan: (Vyakarapu) 0 4 0 No. 55-HEFTETETTH (Nataka) by Sri Mahendravikramavarman. 0 8 0 No. 56mgenusfrau (Silpa). 0 80 No. 57-garcaftar (Kavya). 1 4 0 No. 58-lata (Vedanta) by Sri Krishnananda Saraswatî (Part III.) 2 0.0 No. 59 am (Nataka) by Sriharshadeva with the commentary Nâgånandavimarsini of Sivarama. 3 4 0 No. 60 years (Stuti) by Sri Laghubhattaraka with the commentary of Sri Ragha. vånanda 0 8 0 1 ·من RS. AS. P. IR No. 61—formanfarin (Vodânta) by Sri Krishinês nanda Sarasvati (Part IV.) 18 0 No. 62-aaring: (Sarvamatasungraha). 0 8 0 No. 63-faccentua (Kâvya) by Bharavi with the commentary Sabıârthadipika of Chitrallhânu (1, 2 and 3 Surgus). 28 0 No. 64—AEHT: (Kûvya) lwy Kůlielasit with the commentary Pradlipa of Dakshinavaurtitnathil. 1 0 0 No. 65-HUHTA (Silpu) by Mayamuni. 3 8 0 No. 66— HETETASITET (Darsana) with the cominentary Parimala of Maheswarâniendal 28 0 No. 67-7499 (Tantra) by Nûrîîyana with the commentary Vimarsini of Sankara.. (Part I. 1-6; P'rtalas) 3 + 0 No. 68-72477: (Agama) by Sri Bliojadeva with the commentiwy Tâtpuryadipikî of Sri Kumulilo 2 0 0 No. 69-narayana: (Tantra) by Eväslasivagurudevamisra (Pirt I. Sämänyapula). I No. 70-31st 9: (Part 1). 2 8 0 8 0 No. 71-ya*: (Tantri) by Nâlâyana witlı the commentary V'imarsini of Smukłıra (Part II. 7--12 Patalas). 3 $ 0 No. 72– garantirayotarafa: (Tantra) by fillisivagurudevamisra (Part II, Mantrupada) 4 0 0 No. 73 - fecufaeferera: (Verdantiv) by Sri Mudhusudanasarasvati 0 0 jo ·6 RS, A8, P. No. 74 senterreyfa: (Dharmasastra) with the commentary Balakrida of Visvarī pâchârya. (Part I-Åchâra and Vya valâra Adhyâyas) 4 0 0 No. 75-farercat (Silpa) by Srikumara (Part I). 3 4 0 No. 76-79: (Part II). 3 4 0 No. 77-trafferyatanga: (Pintia) hy Isanasivagurudemisrava (Part IIT, Kriyapada 1--30 Patalas). 3 40 No. 78-911&lant with the commentary Anavila of Baradlattacharya. i 0 0 No. 79-BFTETH of Kantaly:t with commentary by Mahamahopadhyay T. Ganapati Sastri (Part I-1& 2 Adhikarunias). 8 00 No. 80--aftree of Kantalya with commentary by Mahamahopadhyaya T. Ganapati Sastri (Part 11–3 to Adhikaranas). 8 0 0 No. 81--Tara: (Dharmasastra) with ihe commentary Balakriela of Visvarapacharya (Part II. Prayaschittâdhyâya) 3 120 No. 82-B7 of Kautalya with commentary by Mahanahopadhyaya T. Ganapati Sastri (Part III-8 to 15 Adhikaranas) 8 0 0 No. 83-aarayeganeta: (Tautra) by (sanasivagurudevamisra (Part IV. Kriyapada 31–64 Patalas and Yogapada). 4 0 0 No. 81--Asystemer: (Part III). 2 12 0 Apply to:- The Curator, for the publication of Sanskrit Manuscripts, • Trivandrum

·No text on this page.

·IN THE PRess. 1, Kavyaprakäsu (Alankâra) with the commentary Sampradâyaprakasini of Sri Vidyachakravartin - and the *Salityachūdamapi of Bhattagopala. 2. Vishnusambitá (Agama). 3. Slokavârtika (Mimâmsa).with the Kâsikatika of Su. charitamisra. 4. Bharatacharita (Kâyya) of Krishnâchârya. 5. Sangitasamayasâra (Sangitu) of Sangitákara Pârsvadeya. 6. Rasavaiseshika (Vaidya) by Bhadautanagarjuna with the Bhashya of Narasimlia. Undertaken for Publication. . 1. Asvalâyanayrihyabhashya with Devasvâmin's Bhashya. 2. Pramânalakshana (Mimamsa) by Sarvajnåtmapada. 3. Surasvatikanthâbharuna (Vyakaraña) of Bhoja with the Vritti of Nârâyana Dandanâthu. 4. Ashtûngaliridaya with the commentary Hridayu. bodhika. 5. Nykynskrapadapanchika of Vasudeva. 6. Vedäntaparibhasha "with the commentary of Pedda dikshita. 7. Bhâmátitila ka of All@luguri (Vedantu).

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.