Bharatiya Vidya Bhavan Library, Mumbai
Shadavashyak Sutrani
Front matter
सू० पाक सू० पत्रांक पिपय सूचनाम प्रतित्रमण अपरनाम सम्याप. २७ १२ ५८ " १७ " भाषायोंदिय आयरिय उप. क्षामणक २८ भुतदेवतास्तुति सुभदेवया० २९ क्षेमदेवता जीसे विरो० ३० " " विषय सू० पनांक | विषय सूधनाम अपरनाम सूचनाम अपरनाम पाश्चत्यर्वदन घउकसाथ २२ रात्रिकाम्यमंगलं विशाललोचनदलं०४७ ३५ सर्वधैत्यपंदन जापति सर्वसाधुवदन जार्यत पीरस्तुतिसूत्रम् संसारवाया। ३५ पार्थनाथस्तपन उपसग्गहरं० सीमधरस्वामि०प०[श्रीसीमधर ज०४९ प्रणिधानसून जयपीयराय ४० स्तवन [पुपरसलपई] ५० संस्तारक निसीहि २० स्तुति श्रीसीम जिन०५१ पौरपी " अणुजाणह०४५ २४ रात्रिकप्रतिक्रमणविधि- सिदगिरिचैत्य० श्रीशंदुजय सिद्ध०५२ ३० स्तयन विमलाचल नितु०५३ ३७ प्रयोधचैत्यवदनं जगचिंतामणि ४२ शीलवदादिगुण भरहेसर० स्तुति पुंडरिकगिरि ३८ स्मरणसूत्र प्रातः प्रतिलेखनाविधि- रात्रिकातिधार संधारा उपह० ४४ २९ [सवारनी पश्लेिहणनीयिधि, ५५ तपचिंतवणीनो काउस्सग्गः सकलतीर्थयंदन सकल तीर्थ० १५ स्थापनाजीना तेर योल नयकाशी पोरिसी प्रातः गुरुवंदनविधि- ५६ ४० प्राभातिक एकासगुं बेसणु प्रत्याख्य आयील तिविहार- दशवकालिकसूत्र- नानि पोविहार-उपवास [चारभध्ययन ५४ सवन " १८ " मंगलम् [पई. सैतिर सप्ततीशत- मिनयंदन घरफनक० मुमपुष्पिकाध्ययनः पम्मो मंगल. ३४ २० एसुशांतिस्तपः शांतिः शांति०३५ संथारापोरिसी भणाववानो विधि- f ५७ ॥
सू० पत्रांक [दहेरे चैत्य- विषय पाक्षिकआदिप्रतिक्रमणमा छींक आवे त्यारे काउस्सग्ग ७८ ९३ ५० ६० ९४ ५० ८० ७० ६८ विषय स्० पत्रांक | चरण-करणसित्तरी प्राक्षिकमतिक्रमणविधि-६० चंदनविधि. वंदनकरवानी] ५८ उद्घाटा [पोरिसिनो विधि सकलाईतर्नु चैत्यवंदन पौरपीविधि स्नातस्यानीस्तुति पचक्खाण पारवानो विधि ६०५१ पाक्षिकअतिचार गोचरीना ४२ दोष ने- पाक्षिकसून मांडलीना ५ दोप, ६१५२ पाक्षिकक्षामणकानि श्रुतदेवतास्तुति गोचरी आलोववानो विधि ६२५३ क्षेत्र सांझना पडिलेहणनो विधि ६३ ५७ अजितशातिस्तव साधु दररोज सातवार- बृहच्छानिस्तव चैत्यवंदन करे ते. ६४ ५८ चोमासी प्रतिक्रमण विधि-७६९३ साधु दररोज चारवार संवच्छरीमतिक्रमणविधि ७७९३ ५९ प्रकीर्णक विधिओ- बारमासी काउस्सग्ग करवानो विधि७९ लोच करवाना प्रारंभमां- काउसग्ग करवानो विधि कोई साधु काळ करे त्यारे- साधुने करवानो विधि अंतिम देवदिवानो विधि ८२ कोइ साधु काळ धर्म पामे स्यारे श्रावकने करवानो विधि पाध्यविषयगाथा: उपयोगिन्य उक्तयः ૭છે ८६ ७४ ७५ (संपूर्ण सज्झाय करे ते.
णमो बीयरायाण ॥ JUNLOOD 90%20%D00000 श्रीषडावश्यकसूत्राणि. अथ नमस्कारसूत्रम्-(१) नमो अरिहंताणं । नमो सिद्धाणं । नमो आयरियाणं । नमो उवज्झायाणं । नमो सव्वसाहण । सो पंच नमुकारो, सव्वपावप्पणासगो । मंगलाणं च सव्वेसिं, पढमं हवइ मंगलं ।। अथ गुरुवंदनविधिः। स्तोभवंदन-(२) इच्छामि खमासमणो! वंदिउं जावणिजाए निसीहियाए मत्थएण चंदामि । [पछी चीजें खामासमण तेज प्रमाणे दह] सातपृच्छासूत्रम्-(३) इच्छकार सुहराइ सुहदेवसि सुखतर शरीर निरायाध सुखसंजम यात्रा निर्वहो छो जी! स्वामी! साता छेजी! (ए प्रमाणे कही पंन्यासादि पदस्थ होय तो खमासमण दर, नहिं तो एमने एम) ( क्षामणासूत्रम्-(४) इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! अन्भुट्टिओमि अभितर देवसि खामेड?, इच्छं, खामेमि देवसिअं, जैकिंचि अपत्ति परपत्ति भत्ते पाणे विणए वेयावच्चे आलावे संलावे उच्चासणे समासणे अंतरभासाए । उपरिभासाए जंकिंचि मज्झ विणयपरिहीणं सुहुमं वा यायरं वा तुम्भे जाणह अहं न जाणामि तस्स मिच्छामिदुकडं। [एम कही पछी खमासमण दइ] इच्छकारि भगवन् ! पसाय करी पचक्खाणनो आदेश देशो जी [एम कही गुरु पासेयी पचरखाण ले] ते आ प्रमाणे:-तिहां उपवास करी पाणी पण न वापर्यु होय तेणे नीचे प्रमाणे पञ्चकखाण लेचु.] रात्रिकपत्याख्यानसूत्राणि-(५) सूरे उग्गए अन्भत्तहँ पञ्चक्खाई चउविहंपि आहारं असणं पाणं खाइमं साइमं अन्नत्यऽणाभोगेणं सहसागारेणं महत्तरागारेणं सव्यसमाहियत्तियागारेणं वोमिरई । [तेमज वली उपवास आंवेल नीवि एकासणुं विगेरे कर्यु होय, ने उपवास करी पाणी वापर्यु होय तेणे नीचे प्रमाणे पञ्चक्खाण ले] "पाणहार दिवसचरिमं पचरखाइ अन्नत्थणाभोगेणं सहसागारेणं महत्तंरागारेणं सव्यसमाहिचत्तियागारेणं वोसिरह" ( [तथा छुटे मोटे खाबावालाए नीचेनु पञ्चक्खाण लेवू] "दिवसचरिमं पच्चक्खाइ चउन्विहंपि आहारं असणं पाणं वाइमं साइमं अन्नत्थणाभोगेणं सहसागारेणं मह- तरागारेणं सब्यसमाहिवत्तियागारेणं चोसिरइ ॥" om am १ १ पचपाण लेनार 'परफ्यामि' कह २ पयफ्याण करनारे 'योसिरामि' फदेयु.
स्थंडिलशुद्धिकरवानो विधिः। [त्यारपछी शिष्ये गुरुसन्मुख स्थंडिल शुद्धि करवी ते आ प्रमाणे:-(पथम खमासमण (मू० २) दइ) इरियावहिया पडिकमवा, ते आ प्रमाणे]- ईर्यापथिकीसूत्रम्-(६) इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! ईरियावहियं पडिकमामि ?, इच्छं, इच्छामि पडिकमिड इरियावहियाए विराहणाए गमणागमणे, पाणकामणे वीयकमणे हरियकमणे ओसाउत्तिगपणगदगमट्टीमकडा- संताणासंकमणे जे मे जीवा विराहिया, एगिदिया वेइंदिया तेइंदिया चरिंदिया पंचिंदिया, अभिहया वत्तिया लेसिया संघाइया संघटिया परियाविया किलामिया उद्दविया ठाणाओ ठाणं संकामिया जीचियाओ ववरोविया तस्स मिच्छामिदुक्कडं ॥ (त्यार पछी तस्स उत्तरी कहेवी ते आ प्रमाणे) पचरीकरणसूत्रम्-(७) लस्स उत्तरीकरणेणं पापरिछत्तकरणेणं विसोहीकरणेणं विसल्लीकरणेणं पावाणं कम्माणं निग्घायणहाए ठामि काउस्सगं ॥ (पछी अन्नत्य कहे ते आ प्रमाणे) कायोत्सर्गसूत्रम्-(८) अन्नस्थ ऊससिएणं नीससिएणं खासिएणं छीएणं जंभाइएणं उड्डणं वायनिसग्गेणं om ( भमलिए पित्तमुच्छाए सुहमेहिं अंगसंचालहिं सुहुमेहिं खेलसंचालेहिं सुहमेहिं दिछीसंचालेहि, एचमाइपहिं आगारेहिं अभग्गो अविराहिओ हुन्ज मे काउस्सग्गो जाव अरिहंताणं भगवंताणं नमुक्कारेणं न पारेमि ताव कायं ठाणेणं मोणेणं शाणेणं अप्पाणं पोसिरामि ।। [एम कही एक लोगस्सनो काउस्सग्ग करवो. (चंदेसु निम्मलयरा सुधी,) पछी "नमो अरिहंताणं" कही काउस्सग्ग पारी प्रगट लोगस्स कहे वो, ते लोगस्स आ प्रमाणे.) नामस्तवसूत्रम्-(८) लोगस्स उज्जोअगरे, धम्मतित्थयरे जिणे । अरिहंते फित्तहस्सं, चउवीसंपि केवली ॥१॥ उसभ-मजियं च वंदे, संभवमभिणंदणं च सुमई च । पउमप्पहं सुपासं, जिणं च चंदप्पहं वंदे ॥२॥ सुविहिं च पुप्फदंतं, सीअल सिजंस वासुपुज्जं च । विमलमणतं च जिणं, धम्म संतिं च वंदामि कुंथु अरं च मलिं वंदे मुणिसुव्वयं नमिजिणं च । वंदामि रिष्टनेमि पासं तह बद्धमाणं च ॥४॥ एवं मए अभिथुआ पिहयरयमला पहीणजरमरणा । चउवीसंपि जिणवरा तित्थयरा मे पसीयंतु ॥५॥ कित्तियवंदिपमहिया जेए लोगस्स उत्तमा सिद्वा । आरुग्गयोहिलाभ समाहिवरमुत्तमं दिंतु चंदेसु निम्मलयरा आइच्चेसु अहियं पयासयरा । सागरवरगंभीरा सिद्धा सिद्धिं मम दिसंतु ॥ ७॥ [पछी खमासमण (सू० २) दइ इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पञ्चरखाण कर्यु छेनी एम कही खमासमण (सू० २) दइ इच्छाकारेण संदितह भगवन् ! स्थंटिल शुद्धि करूं ?, इच्छं, कही एकेक दिशाए छ छ मांदलां करे, ते आ प्रमाणे- r स्थंडिलप्रतिलेखनासूत्रम्-(१०) (१) आगाढे आसन्ने उच्चारे पासवणे अणहियासे (२) आगाढे आसन्ने पासवणे अणहियासे (३) आगाढे मज्झे उच्चारे पासवणे अणहियासे (४) आगाढे मज्झे पासवणे अणहियासे (६) आगाढे दूरे उच्चारे पासवणे अणहियासे (६) आगाढे दूरे पासवणे अणहियासे, ॥ ६॥ (१) आगाढे आसन्ने उच्चारे पासवणे अहियासे (२) आगाढे आसन्ने पासवणे अहियासे (३) आगाढे मज्झे उचारे पासवणे अहियासे (४) आगाढे मज्झे पासवणे अहियासे (५) आगाढे दूरे उच्चारे पासवणे अहियासे (६) आगाढे दूरे पासवणे अहियासे ॥ १२॥ (१) अणागाढे आसन्ने उच्चारे पासवणे अणहियासे (२) अणागाढे आसन्ने पासवणे अणदियासे (३) अणागाढे मज्झे उच्चारे पासवणे अणहियासे (४) अणागाढे मज्झे पासवणे अणहियास (५) अणागाढे दूरे उच्चारे पासवणे अणहियासे (६) अणागाढे दूरे पासवणे अणहियासे ॥१८॥ (१) अणागाढे आसन्ने उचारे पासवणे अहियासे (२) अणागाढे आसन्ने पासवणे अहि (३) अणागादे मज्झे उच्चारे पासवणे अहियासे (४) अणागाढे मज्झे पासवणे अहियासे (५) अणांगाढे दूरे उघारे पासवणे अहियासे (६) अणागाढे दूरे पासवणे अहियासे ॥ २४ ॥ (स्थंडिलशुद्धि कर्या पछी देवसिफातिक्रमण करे तेनो विधि) । । - अथ देवसिकप्रतिक्रमणविधिः मयम खमासमण दर इरियावहि, तस्सउत्तरी, अन्नत्य (सूत्र २-६-७-८) कही एक नामस्तवसूत्रं (लोगस्स सूत्र २) अथवा चार , नकारनो काउसिंग फरी "नमो अरिहंताणं" कही पारी मगट लोगस्स (मूत्र ९) 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! चैत्यवंदन १ करूं।" इच्छ. [कही नीचे प्रमाणे चैत्यवंदन डाबो टोचण उभो फरी कहे. ते आ प्रमाणे.] पैत्यपन्दनं- (११) ॐ नमः पार्श्वनाधाय, विश्वचिंतामणीयते । ही धरणेद्रवैरोट्यापनादेवीयुताय ते ॥१॥ शांतितुष्टिमहापुष्टि-तिकीतिविधायिने । ही दिव्यालवेतालसर्वाधिव्याधिनाशिने जपाऽजिताल्पाविजयाख्याऽपराजितयाऽन्वितः। दिशांपालग्रहयक्षविद्यादेवीभिरन्वितः ॥३॥ * असिभाउसाय नमस्तत्र प्रैलोक्यनाथताम् । चतुःपष्टिः सुरेन्द्रास्ते, भासन्ते छत्रचामरैः ॥४॥ श्रीशंखेश्वरमण्डन ! पार्श्वजिन ! प्रणतकल्पतमकल्प ! । चूरय दुष्टनातं पूरय मे वाञ्छितं नाथ ! ॥५॥ [एम. कहीं] तीर्धवंदनमूत्रम्-(१२) किंचि नाम तित्थं सग्गे पायालि माणुसे लोए।जाई जिणपियाई ताई सब्वाई यंदामि ॥१॥ कही शकस्तयसूत्रम्- (१३) नमुत्युणं अरिहंताणं भगवंताण, आइगराणं तित्थयराण सयंसंबुद्धाणं, पुरिसुत्तमाणं पुरिस- सीहाणं पुरिसवरपुंडरीयाणं पुरिसवरगंधहत्थीणं, लोगुचमाणं लोगनाहाणं लोगहियाणं लोगपईवाणं लोगपजोअ- गराण, अभयदयाणं चरखुदयाणं मग्गयाणं सरणदयाणं योहिदयाणं, धम्मदयाणं धम्मदेसयाणं धम्मनायगाणं धम्मसारहीणं धम्मवरचाउरंतचफवहीणं, अप्पडिहयवरनाणदसणंधराणं वियहछउमाणं, जिणाणं जाधयाणं तिभाणं तारयाण बुद्धाणं योहयाणं मुत्ताणं मोयगाणं, सव्वपूर्ण सम्वदरिसीर्ण सिवमयलममममणतमक्खय मव्यापाहमपुणरावित्तिसिद्धिगइनामधेयं ठाणं संपत्ताणं नमो जिणाणं जियभयाणं ॥जे अ अईआ सिद्धा, जे अ भविस्संतिऽणागए काले । संपइ अ घमाणा सव्वे तिपिहेण धंदामि ॥ १॥ (कही उभा यइ) चैत्यस्तवसूत्रम् - (१४) अरिहंतचेहआणं करेमि काउस्सग्गं, घंदणवत्तियाए पूभणवत्तियाए सकारवत्तियाए सम्माण- पत्तियार योहिलाभपत्तियाए निरुवसागवत्तिपाए सद्धाए मेंहाप धिईए धारणाए अणुप्पेहाए षड्ढमाणीए ठामि काउस्सग्गं ( पछी कायोत्सर्गमूत्रं अन्नत्य सू०८ कही एफ नवकारनो काउस्सग्ग करी 'नमो अरिहंताण' फही फाउस्सग्ग पारीने थोय कहे- परमेष्ठिनमस्कारसूत्रम्-[१५] " नमोऽर्हसिद्धाचार्योपाध्यायसर्वसाधुभ्यः " (कही प्रथम थोय कहे, ते आ प्रमाणे):- चूलिकास्तुतिसूघम्-[१६] कल्लाणकंदं पदमं जिणंदं, संति तओ नेमिजिणं मुणिदं । पास पयासं सुगुणिकठाणं, भत्तीइ वंदे सिरिवद्धमाणं ॥१॥ [पछी नामस्तव-लोगस्स (म. ९) कही सव्वलोए अरिहंतचेइ० (मू. १४) (कही। अन्नत्य (स.८) एक नवकारनो फाउस्सग्ग करी 'नमो अरिहंताणं' कही फाउस्सग्ग पारी पीजी थोप कडे, ते भा प्रमाणे) अपारसंसारसमुदपारं, पत्ता सिवं दितु सुइपासारं । सब्वे जिणिदा सुरविंदचंदा, करलाणवल्लीण विमालकंदा ॥२॥ श्रुतस्तवसूत्रम्- (१७) पुक्खरवरदीवड्ढे धायइसंटे म जंबूदीवे अ । भरहेरवयविदेहे धम्माइगरे नमसामि ||१|| तम- तिमिरपडलविद्धंसणस्स सुरगणनरिंदमहियस्स । सीमाधररस बंदे, पप्फोडियमोहजालस्स ॥२॥ जाईजरामरण-
सोगपणासणस्स, कल्लाणपुक्खलविसालसुहावहस्स । को देवदाणवनरिंदगणच्चिअस्स, धम्मस्स सारमुव-
लम्भ करे पमायं ॥ ३ ॥ सिद्धे भो! पयओ णमो जिणमए नंदी सया संजमे, देवनागसुवन्नकिन्नरगणसम्भूय-
भावचिए। लोगो जत्थ पइडिओ जगमिणं तेलुक्कमच्चासुरं धम्मो बड्ढउ सासओ विजयओ धम्मुत्तरं वड्ढ उ॥४॥
सुअस्स भगवओ करेमि काउस्सग्गं बंदणवत्तियाए [सूत्रं १४] अन्नत्थ० (सूत्रं ८) कही एक नवकारनो काउस्सग्ग
करी 'नमो अरिहंताणं' कही काउसस्सग पारी त्रीजी थोय कहे, ते आ प्रमाणे]
निव्याणमग्गे वरजाणकप्पं, पणासियासेसकुवाइदप्पं । मयं जिणाणं सरणं युहाणं, नमामि निचं तिजगप्पहाणं॥३[पछी]
सिद्धस्तवसूत्रम्-[१८] सिद्धाणं युद्धाणं पारगयाणं परंपरगयाणं । लोअग्गमुवगयाणं नमो सया सवसिद्धाणं ॥१॥
जो देवाणवि देवो जं देवा पंजलि नमसंति । तं देवदेवमहियं सिरसा वंदे महावीरं ॥ २ ॥ इकोवि नमुक्कारो
जिणवरवसहस्स वदमाणस्स । संसारसागराओ तारेइ नरं व नारिं वा ॥ ३ ॥ उजितसेलसिहरे दिक्खा नाणं
निमीहिया जस्स । तं धम्मचकवहिं अरिछनेमि नमसामि॥४॥चत्तारि अह दस दो य वंदिया जिणवरा चउवीस ।
परमट्टनिहिपहा सिद्धा सिद्धि मम दिसंतु ॥५॥ [कही]
सुरस्मृतिसूत्रम् [१९] वेयावच्चगराणं संतिगराणं सम्मदिठीममाहिगराणं करेमि काउस्सग्गं अन्नत्थ० (मूत्र )[कही एक-
नवकारनो काउस्सग करी 'नमो अरिहंताण कही' पारी नमोऽर्हत् (सूत्र १५) कही चोथी थोय कहेवी, ते आ ममाणे] कुंदिंदु.
गोरवीरतुसारपन्ना, सरोजहत्था कमले निसन्ना । वाएसिरी पुत्धयवग्गहत्या, सुहाय सा अम्ह सया पसत्था ॥४॥
[स्तुति वह्या पछी शकस्तर-नमोत्युणं (सू० १३) कही भगवान्आदिने वंदना करे, ते नीचे प्रमाणे]- भगवानादिवंदनमूत्रम्- (२०) भगवान्हं आचार्यहं उपाध्यायहं सर्वसाधुहं [ए चारने खमासमणधी वांदी] इच्छाका- रेण संदिसह भगवन् ! देवसियपडिकमणे ठाउं १, इच्छं, [कही जमणो हाथ ओघा उपर राखी स्थापनाजी सन्मुख नीचे ममाणे बोल]- प्रतिक्रमणयीजसूत्रम्-(२१)सव्वस्सवि देवसिअ दुञ्चितिअदुभासिय दुचिद्विय मिच्छामि दुकद[एम कदा पछी उभा थइ] सामायिकसूत्रम्-(२२) करेमि भंते ! सामाइयं, सव्वं सावजं जोगं पञ्चक्खामि जावज्जीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं वायाए कारणं न करेमि न कारवेमि करतपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते! पडिकमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं योसिरामि ॥ (पछी आ प्रमाणे आलोचनासूत्र कहे)- आलोचनासूत्रम्- (२३) इच्छामि ठामि काउस्सग्गं, जो में देवसिओ अइयारो को काइओ वाइओ माणसिओ उस्सुत्तो उम्मग्गो अकप्पो अकरणिज्जो दुज्झाओ दुन्विचिंतिओ अणायारो अणिच्छियव्यो असमणपाउग्गो नाणे दंसणे चरित्ते सुए सामाइए तिण्हं गुत्तीणं चउण्हं कसायाण पंचण्हं महब्वयाणं छण्हं जीवनिकायाणं सत्तण्हं पिंडेसणाणं अहण्हं पवयणमाऊणं नवण्हं बंभचेरगुत्तीणं दसविहे समणधम्मे समणाणं जोगाणं जं खंडियं जं विराहियं तस्स मिच्छामिनुक्कडं । [पछी तस्सउत्तरी० (सूत्रं ५) अन्नत्यः (मूत्र ८) कही अतिचार आलोववानो काउस्सग्ग करवो, अने काउस्सग्गमां अतिचारने -- माटे नीचेनी गाथा अर्थचितवन पूर्वक एकवार अथवा वणवार मूलगाया गणवी,]- अतिचारगाथासूत्रम्- (२४) सयणासणन्नपाणे चेई जइ सिन कायउच्चारे । समिई भावण गुत्ती वितहायरणे य अश्यारो ॥१॥ अर्थः-संथारो विगेरे शय्या, आसन, भातपाणी, चैत्यवंदन, दशविधयतिधर्म, अथवा साधुओयावच्चे, वसती, पट्काय, स्थंडिलमात्रु, समिती, भावना अने गुप्ति ए सर्वमा उलटुं आचरवाथी जे जे अतिचार थया होय ते (विचारी राखवा.) [पछी काउस्सग्ग पारी मगट लोगन्स (सू० ९) कही, त्रीजा आवश्यकनी मुहपत्ति* पडिलेहवी, पछी वांदणां देवां, के नीचे प्रमाणे] * मुहपत्तिना पचास बोल. प्रथम मुहपत्ति उकेळी तेने ये पासे जोतां "स्त्र अर्थ तत्त्व करी सइई" [थद्धापूर्वक हृदयमां धारण करूं] एम चितवयु, ऊर्ध्व पप्फोडा करतां-मुहपत्ति खंखेरता "सम्यक्त्वमोहनीय, मिथमोहनीय, मिथ्यात्वमोहनीय परिहरे" यम चिंतवयु अने डाये हाथे प्रणवार फेरवतां "कामराग, स्नेहराग, दृष्टिराग परिहरु" पम चितवबु. पछी जमणा हाथनी अंगुलीना आन्तरा वच्चे मुद्दपत्ति भरावी, डायाहाथर्नु सवलु तळ अणस्पर्शतां अन्दर लेतां “सुदेव, सुगुरु, सुधर्म आदर" एम चिंतय, अने एज तळने हस्त तरफ मुहपत्ति बड़े यतनापूर्वक अडकतां अने वहार काढतां "कुदेव, कुगुरु, कुधर्म परिहरु" एम चिंतव. वीजी वखत पज मुजव "ज्ञान, दर्शन, चारित्र आदर" अने "शानविराधना, दर्शनविराधना, चारित्रविराधना परिहरू." एम चिंतववं. एज प्रकारे त्रीजी वखत "मनगुप्ति, वचनगुप्ति, कायगुप्ति आदरु" अने “मनदंड, वचनदंड, कायदंड परिहरु" एम चिंतव. पछी डायो आखो हाथ प्रमार्जतां "हास्य, रति, अरति परिहरु" एम चिंतवई, अने जमणा हाथ प्रमाणे डावा हाथमां मुहपत्ति पकडी ते बडे जमणो हाथ आखो प्रमातां श्यक पणि १॥ दादशाचतवंदनकसूत्रम्-- (२५) इच्छामि खमासमणो ! बंदिउँ जावणिजाए निसीहियाए अणुजाणह मे मिउग्गह निसीहि. (कही सीने ओपो माथु हाथथी फरसतां) अ-हो का-यं का-य संफास (कही माथु ओघे अदाडी) खमणिनो भे किलामो (कहे, पछी) अप्पकिलंताणं पहुसुभेण मे दिवमो वइयांतो ?(एम कही फेर ओपे ने माये हाथ अदाढतां) ज-ना-भे? ज-व-णि जं-च-भे?, (कही ओघे माथु लगाही फहे) खामि खमासमणो! देवसिअं घइफम, (पछी उभा थइ प्रमानन करी पाछा जइ) आवस्सिओए पडिफमामि खमासमणाणं देवसिआए आसायणाए तित्तीमन्नयराए जंकिं- चिमिच्छाए मणदुफडाए वयदुमडाए फायदुपाडाए कोहाए माणाए मायाए लोभाए सन्चकालिआए सम्वमिच्छा- भय, शोक, दुगुछा परिह" एम चिंतपयु. मस्तफनी प्रमार्जना फरतां "कृष्णलेश्या. नीललेल्या, फापोतलेश्या परिहरं" मुसनी प्रण प्रतिलेपना फरतां "रसगौरव, ऋद्धिगौरव, सातागौरव परिहरु" अने हृदयनी प्रण प्रतिलेसना करतां "मायाशल्य, नियाणशल्य, বিথ বি ? एम चितवयु. डाया सभा अने जमणा गभानी पडखे प्रतिलेराना करतां, एक तरफ फोध, मान परिदरं " अने वीजी तरफ " माया, लोम परिहरु" पम चिंतय. पछी मुहपत्ति नाभिथी नीचे न लइ जवाय तेथी चरवळायडे प्रतिलेपना करवी. तेमा साबे दींचणे प्रतिलेखता "पृथ्यीकाय, अप्काय, तेउकायनी जपणा फलं" अने जमणा ढोचणे “ पायुकाय; पनस्पतिकाय, असफायनी जयणा फर" पम चितवयु. प प्रकारे साधु तथा श्रायके मुदपत्ति पडिलेहतां पचास योल कहेया, अने प्रण लेश्या, प्रण शल्प, चार पाय ए दश सिवायना चालीश योल साध्वीए कद्देवा. १ पीजा पांदणामां 'आयस्सिआप' पद नहिं फढेघु अने पाछा पण न हठयु, पण त्याने त्यांज उभा थइ शेपसूप योल, अने प्रतिक्रमणसूत्र पण 'तस्स धम्मस्स' सुधी अपग्रहमांज फहे. अने याकीनुं सूत्र अयग्रह पहार निफळी कहे.
घयाराए सव्वधम्माइकमणाए आसायणाए जो मे अइआरोकओतस्स खमासमणो पडिकमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि। (पछी) इच्छाकारेण संदिसह भगवन्! देवसियं आलो?, इच्छं, आलोएमि जो मे देवसिओ० (मू० २३)नो पाठ कही [देवसिक अतिचार आलोववा, ते नीचे प्रमाणे]- देवसिकअतिचारसूत्रम्- (२६) ठाणे कमणे चंकमणे, आउत्ते अणाउत्ते, हरियकायसंघ बीयकायसंघ सकाय- संघट्टे थावरकायसंघढे ठाणाओ ठाणं संकामिया, देहरे गोचरी बाहिरभूमि मार्गे जातां आवतां स्त्री- तिर्यंचतणा मंघट परिताप उपद्रव हुवा, दिवसमांहि चारवार सज्झाय सातवार चैत्यवंदन कीधां नहिं, प्रति- लेखणा आधी पाछी भणावी, अस्तव्यस्त कीधी, आर्तध्यान रौद्रध्यान ध्यायां, धर्मध्यान शुक्लध्यान ध्यायां नहि, गोचरीतणा वेतालीस दोप उपजता जोया नहिं पांच दोप मंडलीतणा टाल्या नहीं, मा अणपुंजे लीg, अणपुंजीभूमिकाए परठव्यु, परठव्या पुढे वारत्रण योसिरे वोसिरे कीधुं नहिं, देहराउपाश्रयमांहि पेसतां नीसरता निसीहि आवस्सही कहेवी विसारी, जिनभुवने चोराशी आशातना, गुरु प्रत्ये तेत्रीश आशातना कीधी होय, अनेरो जे कोइ दिवस संबंधी पापदोप लाग्यो होय ते सविहुं मने वचने कायाए करी मिच्छामिदुक्कडं ।। (पछी) सम्बस्सवि० (सू० २१) आदि पाठ कही, इच्छाकारेण संदिसह भगवन् (गुरु कहे पडिक्कमह, पछी) इच्छ तस्स मिच्छामि दुक्कडं (कही पछी जमणो ढींचण उभो करी प्रतिक्रमणसूत्र कहे, ते नीचे प्रमाणे)- प्रतिक्रमणसूत्रम्- (२७) नमो अरिहंताणं० (मु० १) । करेमि भंते सामाइअं० (सू० २२)। चत्तारि मंगलं अरिहंता وت मंगलं, सिद्धा मंगलं, साह मंगलं, केवलिपन्नत्तो धम्मो मंगलं । चत्वारि लोगुत्तमा, अरिहंता लोगुत्तमा, सिद्धा लो- गुत्तमा, माहू लोगुत्तमा, केवलिपनत्तो धम्मो लोगुत्तमो। चत्तारि सरणं पवजामि, अरिहंते सरणं पवजामि, सिद्धे सरणं पवज्जामि, साह सरणं पवजामि. केवलिपनत्तं धम्म सरणं पवजामि ॥ इच्छामि पडिकमिउं जो मे देव- सिओ० (सू० २३) इच्छामि पडिक्कमिड ईरिआवहिआए० (सू०६) इच्छामि पडिकामिउं पगामसिज्जाए निगामसिज्जाए संथारा उन्वहणाए परिअणाए आउंटणपसारणाए छप्पइयसंघटणाए कुइए ककराइए छीए जंभाइए आमोसे ससरग्वामोसे आउलमाउलाए सोअणवत्तिआए इत्थीविपरिआसिआए दिठ्ठीविपरि- आसिआए मणविपरिआसिआए ' पाणभोअणविपरिआसिआए जो मे देवसिओ अहआरो कओ तस्स मिच्छामिदुकडं । पडिकमामि गोअरचरिआए भिक्खायरिआए उग्घाडकवाडउघाडणाए साणावच्छादारासं- घणाए मंडिपाहुडिआए पलिपाहुडिआए ठवणापाहुडिआए संकिए सहसागारिए अणेसणाए पाणेसणाए पाणभोभणाए पीअभोणाए हरिअभोअणाए पच्छेकम्मिआए पुरेकम्मिआए अदिहडाए दगसंसठ्ठहडाए रयसंसठ्ठहडाए पारिसाडणिआए पारिद्वावणिआए ओहासणभिखाए जं उग्गमेणं उपायणेसणाए अपरिसुद्धं पडिग्गहिों परिभुनं वाजं न परिठपिअंतस्स मिच्छामिडकडं ॥ पडिकमामि चाउकालं सज्झायस्स अकरणयाए उभओकालं भंडोवगरणस्स अप्पडिलेहणाए दुप्पडिलेहणाए अप्पमज्जणाए दुप्पमज्जणाए अइकमे बइकमे अइआरे अणायारे जो मे देवसिओ अइयारो फओ तस्स मिच्छामिदुकाई । पडिकमामि एगविहे असंजमे. १ घयाराए सब्वधामाइकमणाए आसायणाए जो मे अइआरोकओतस्स खमासमणो! पडिकमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि। (पछी) इच्छाकारेण संदिसह भगवन्! देवसियं आलो?, इच्छं, आलोएमि जो मे देवसिओ० (मू० २३)नो पाठ कही [देवसिफ अतिचार आळोववा, ते नीचे प्रमाणे]- देवसिकअतिचारसूत्रम्- (२६) ठाणे कमणे चंकमणे, आउत्ते अणाउत्ते, हरियकायसंघ बीयकायसंघट्टे ब्रसकाय- संघटे थावरकायसंघटे ठाणाओ ठाणं संकामिया, देहरे गोचरी याहिरभूमि मार्गे जातां आवतां स्त्री- तिचतणा मंघट्ट परिताप उपद्रव हुवा, दिवसमांहि चारवार सज्झाय सातवार चैत्यवंदन कीधा नहि, प्रति- लेखणा आधी पाली भणावी, अस्तव्यस्त कीधी, आध्यान रौद्ध्यान ध्यायां, धर्मध्यान शुक्लध्यान ध्यायां महि, गोचरीतणा वेतालीस दोप उपजता जोया नहि. पांच दोप मंडलीतणा टाल्या नहीं, मार्बु अणपुंजे लीg, अणपुंजीभूमिकाए परठन्यु, परठव्या पुठे वारत्रण घोसिरे वोसिरे कीधु नहि, देहराउपाश्रयमाहि पेसतां नीसरतां निसीहि आवस्सही कहेवी विसारी, जिनभुवने चोराशी आशातना, गुरु प्रत्ये तेत्रीश आशातना कीधी होय, अनेरो जे कोइ दिवस संबंधी पापदोप लाग्यो होय ते सविहुं मने वचने कायाए करी मिच्छामिदुकडं ।। (पछी) सबस्सवि० (सू० २१) आदि पाठ कही, इच्छाकारेण संदिसह भगवन् (गुरु कहे पडिक्कमह, पछी) इच्छ तस्स मिच्छामि दुकडं (कही पछी जमणो ढींचण उभो करी प्रतिक्रमणसूत्र कहे, ते नीचे प्रमाणे)- प्रतिक्रमणसूत्रम्- (२७) नमो अरिहंताणं० (मू०१) ॥ करेमि भंते सामाइअं० (० २२)। चत्तारि मंगलं अरिहंता मंगलं, सिद्धा मंगलं, साहु मंगलं, केवलिपन्नत्तो धम्मो मंगलं । चत्तारि लोगुत्तमा, अरिहंता लोगुत्तमा, सिद्धा लो- गुत्तमा, माह लोगुतमा, केवलिपन्नतो धम्मो लोगुत्तमो। चचारि सरणं पवजामि, अरिहंते सरणं पयजामि, सिद्धे सरणं पवज्जामि, साह सरणं पवजामि. केवलिपन्नत्तं धम्म सरणं पवजामि ॥ इच्छामि पडिकमिउं जो मे देव- सिओ० (सू० २३) इच्छामि पडिकमिङ ईरिआवहिआए० (सू० ६) इच्छामि पडिकमिदं पगामसिज्जाए निगामसिजाए संधारा अव्वदृणाए परिअहणाए आउंटणपसारणाए छप्पइयसंघटणाए कुइए कपाराइए छीए जंभाइए आमोसे ससरग्वामोसे आउलमाउलाए सोअणवत्तिआए इत्थीविप्परिआसिआए दिहीविप्परि- आसिआए मणविपरिआसिआए पाणभोअणविप्परिआसिआए जो मे देवसिओ अइआरोकओ तस्स मिच्छामिदुकडं ॥ पडिकमामि गोअरचरिआए भिक्खायरिआए उग्घाउकवाडउघाडणाए साणावच्छादारासं. घहणाए मंडिपाहुडिआए पलिपाहुडिआए ठवणापाहुडिआए संकिए सहसागारिए अणेसणाए पाणेसणाए पाणभोगणाए पीअभोणाए हरिअभोअणाए पच्छेफम्मिआए पुरेकम्मिआए अदिठ्ठहडाए दगसंसठ्ठहडाए रयसंसठ्ठहडाए पारिसाडणिआए पारिद्वावणिआए ओहासणभिखाए जं उग्गमेणं उप्पायणेसणाए अपरिसुद्धं पदिग्गहि परिभुतं वा जं न परिठविअंतस्स मिच्छामिडफडं ॥ पडिकमामि चाउकालं सज्झायस्स अकरणयाए उभओझालं भंडोवगरणस्स अप्पडिलेहणाए दुप्पडिलेहणाए अप्पमज्जणाए दुप्पमज्जणाए अइकमे वइकमे अइआरे अणायारे जो मे देवसिओ अइयारो कओ तस्स मिच्छामिदुक्कडं । पडियामामि एगविहे असंजमे. १ पडिझमामि दोहिं बंधणेहि-रागवंधणेणं दोसवंधणेणं २ पडिकमामि तीहिं दंडेहि-मणदंडेणं वयदंडेणं कायदंडेणं, पडिकमामि तीहिं गुत्तीहिं-मणगुत्तीए वयगुत्तीए कायगुत्तीए, पडिकमामितीहिंसल्लेहि-मायासल्लेणं निआणसल्लेणं मिच्छादसणसल्लेणं, पडि० तोहिं गारवेहि-इड्ढीगारवेणं रसगारवेणं सायागारवेणं, पडि० तीहिं विराहणाहि- नाणचिराहणाए दसणविराहणाए चरित्तचिराहणाए ३ पडि० चर्हि कसाएहिं--कोहकसाएर्ण माणकसाएणं मायाकसारणं लाभकसाएणं, पदि० चाहिं सत्राहि-आहारसन्नाए भयसन्नाए मेहुणसनाए परिग्गहसन्नाए, पडि० चाहिं विकहाहि-इत्थीकहाए भत्तकहाए देसकहाए रायकहाए, पडि० चउहि झाणेहि-अटेणं झाणेणं रुदेणं झाणेणं धम्मेणं झाणेणं सुकेणं झाणेणं पडि० पंचहि किरिआहि-काइआए अहिंगरणिआए पाउसिआए पारिता- घणिआए पाणाइवायकिरिआए, १० पंचहिं कामगुणेहिं--सद्देणं स्वेणं रसेणं गंधेणं फासेग, ५० पंचहिं महब्वएहिं- पाणाइवायाओ वेरमणं मुसावायाओ वेरमणं अदिन्नादाणाओवेरमणं मेहुणाओवेरमणं परिग्गहाओ वेरमणं, प० पंचहिं समिईहि-ईरियासमिईए भासासनिईए एसणासमिईए आयाणभंडमत्तनिक्खेवणासमिईए उच्चारपासव- णखेलजल्लसिंघाणपारिद्वावणिआसमिईएव प० छहिं जीवनिकाएहिं-पुढविकाएणं आउकाएणं तेउकारणं वाउकाएणं घणस्सइकाएणं तसकाएणं,प० छहिं लेसाहि-किण्हलेसाए नीललेसाए काऊलेसाए तेऊलेसाए पम्हलेसाए सुकले- साएद ५० सत्तहिं भयठाणेहिं अहिं मयठाणेहिं नवहिं बंभचेरगुत्तीहिं दसविहे समणधम्मे इगारसहिं उवासगपडि- माहि पारसहिं भिक्खुपडिमाहिं तेरसहिं किरिआठाणेहिं चउदसहिं भूअगामेहिं पनरसहिं परमाहम्मिएहिं सोलसहि गाहासोलसाहिं सत्तरसविहे असंजमे अट्ठारसबिहे अयंभे पगूणवीसाए नायज्झपणेहिं चौसाए असमाहि- हाणेहिं इकवीसाए सवलेहिं घावीसाए परीसहेहिं तेवीसाए सूअगडझयणेहिं चउवीसाए देवेहि पणवीसाए भावणाहिं छब्बीसाए दसाकप्पयवहाराणं उद्देसनकालेहिं सत्तावीमाए अणगारगुणेहिं अहावीसाए आयारप्प. फप्पेहिं एगूणतीसाए पावसुअप्पसंगेहिं तीसाए मोहणीयठाणेहि इगतीसाए सिद्वाइगुणेहि यत्तीसाए जोगसगहेहि तित्तीसाए आसायणाहिं, अरिहंताणं आसायणाए १ सिद्धाणं आसायणाए २ आयरियाणं आसायणाए ३ उवज्झायाणं आसायणाए ४ साहणं आसायणाए ५ साहुणीणं आसायणाए ६ सापयाणं आसायणाए ७ सावि. याणं आसायणाग ८ देवाणं आसायणाए ९ देवीणं आसायणाए १० इहलोगस्स आमायणाए ११ परलोगस्स आसायणाए १२ केवलिपनंत्तस्स धम्मस्स आसायणाए १३ सदेवमणुासुरस लोगस्स आसायणाए १४ सयपाणभूअजीवसत्ताणं आसायणाए १५ कालस्स आसायणाए १६ सुअस्स आसायणाए १७ सुअदेवयाए आसायणाए १८ घायणायरिअस्स आसायणाए १० वाइद्धं २० चचामेलिअं२१ वीणावरं २२ अचम्वर २३ पगहीणं २४ विणयहीणं २५ घोसहीणं २३ जोगहीणं २७ सुछ दिन्नं २८ दुहु पडिच्छिअं२९ अकाले कओ सम्झाओ ३० फाले न ओ सन्झाओ ३१ असन्झाएं सज्झाइअं ३२ सज्झाए न सज्झाइ ३३ तस्स मिच्छामिदुपाई ॥ नमो चउचीसाग तिस्थयराणं उसभाइमहावीरपजवसाणाणं. इणमेव निग्गंध पावयणं सचं अणुत्तरं केवलिअं पडिपुर्व नेआउभं संसुद्धं सल्लगत्तर्ण सिद्धिमग्गं मुत्तिमार्ग निजाणमग्गं निन्याणमग्गं अवितहमविसंधि सचदुखापहीणमग्गं, इत्थं ठिआ जीवा सिझंति वुझंति मुचंति परिनि वायंति 'सत्यदुक्खाणमंतं करंति, सं धर्म सद्दहामि पत्तिआमि रोएमि फासेमि पालेमि अणुपालेमि, तं धम्म सदहतो पत्तियंतो रोअंतो फासंतो पालंतो अणुपालंतो तस्स धम्मस्स केवलिपनत्तस्स अन्भुडिओ मि. आराहणाए विरओमि विराहणार असंजमं परिआणामि संजम जयसंपज्जामि अयंभं परिआणामि भ उवसंपज्जामि अकप्पं परिआणामि कप्पं उचसंपज्जामि अन्नाणं परिआणामि नाणं उपसंपजामि अकिरिअंपरिआणामि किरिअं उवसंपन्जामि मिच्छत्तं परिआणामि सम्मत्तं उपसंपज्जामि अयोहिं परिआणामि योहिं उयसंपज्जामि अमग्गं परिआणामि मग्गं उवसंपज्जामि, जं संभरामि जं च न संभरामि पडिकमामि जं च न पडिकमामि तस्स सब्चस्स देवसिअस्स अइआरस्स पडिक- मामि समणोऽहं संजयविरयपडिहयपचक्खायपावकम्मे अनिआणो दिठिंसंपन्नो मायामोसविवज्जिओ अड्ढा- इज्जेतु दीवसमुद्देसु पन्नरससु कम्मभूमीसु जावंत केवि साहू रयहरणगुच्छपडिग्गहधारा पंचमहब्वयधारा अद्वारससहस्ससोलंगधारा अक्खयायारचरित्ता ते सन्वे सिरसा मणसा मत्थएणवंदामि, खामेमि सव्वजीवे, सब्वे जीचा खमंतु मे । मित्ती मे सब्वभूएसु, वेरै मज्झ न केणई ॥ १ ॥ एवमहं आलोइअ निदिअ गरहिअ दुगुंछि सम्मं । तिविहेण पडिकंतो वंदामि जिणे चउच्चीस ॥ २ ॥ इति श्रीप्रतिक्रमणसूत्रम् ।। [मतिक्रमणमून कह्या पछी वे वांदणां० (मू० २५) देवां, पछी अन्भुटिओ० (मू० ४) थी खामीने पछी ये वांदणां (सू० २५) दइ अवग्रहमी यहार जइ घे हाथ जोडी नीचे प्रमाणे पाठ कहेवो.]-.
आचार्यादिकक्षामणसूत्रम्-- (२८) आयरिय उवज्झाए सीसे साहम्मिए कुल गणे अ । जे मे केह कसाया सव्वे ति-
विहेण खामेमि ॥१॥ सव्वस्स समणसंघस्स भगवओ अंजलि फरिय सीसे । सन्यं खमाघइत्ता ग्वमामि सबस्स
अहयपि ॥ २॥ सवस्स जीवरासिस्स भावओ धम्मनिहियनियचित्तो । सव्वं ग्वमावइना ग्बमामि
सव्वस्स अयंपि॥३॥
[पछी करेमि भंते० (० २२) इच्छामिठामि० (सू० २३) तस्सउत्तरी० अनत्थ० (सू०७,८) कही वे लोगस्स अथवा
आठ नौकारनो फाउस्सग करी पारी लोगस्स० (सू०९) कही सचलोए अरिहंतचेह० (सू० १४) अन्नत्यः (मू०८)
कही, एक लोगस्स अथवा चार नवकारनो काउत्सग करी पारी पुग्वरवरदी० सुअस्स० भग० (मु० १७) करेमि काउ०
वंदणवत्ति (सू० १४) कही अन्नत्य (सू०८) कही, एक लोगस्स के चार नकारनो काउस्सग करी, पारी, मिद्वाणं वुद्राणं
(मू० १८) कही सुअदेवाए करेमि काउस्सगं अन्नत्य (सू०८) कही एक नवझारनो काउस्सग करी नमोऽत् (सू०१५)
कही, नीचेनी योय कहेवी]
श्रुतदेवतास्तुतिः-(२९) मुअदेवया भगवई नाणावरणीयफम्मसंवायं । तेसि ग्यवेड सययं जेसिं सुअसायरे भत्ती ॥१॥
[पछी खित्तदेवयाए करेमि काउस्सग्गं अन्नत्य (०८) कही एक नवकारनो काउस्सग्ग करी पारी नमोऽहत्
(सू० १५) कही नीचेनी योय कहेवी]-
क्षेत्रदेवतास्तुतिः-(३०) जीसे विचे साह दंगणनाणेहिं चरणसहिएहिं । साहंति मुवमागं सा देवी हरउ दुरिया ॥१॥
पछी प्रगट एक नवकार (सू० १) कही छहा आवश्यकनी मुहपत्ति पचास वोलथी पडिलेहवी, पछी वे बांदणां (सू० २५) : देवां, पछी सामायिक चतुर्विशतिस्तव बंदन प्रतिक्रमण कायोत्सर्ग प्रत्याख्यान कयु छेजी ! इच्छामो अणुसहि नमो । पमासणाणं नमोऽहत् (सू० १५) कही नीचेनी वीरस्तुति कहेवी] वैयसिफान्त्यमंगलं-(३१) नमोऽस्तु बर्द्धमानाय, स्पर्धमानाय कर्मणा तज्जयायाप्तमोक्षाय, परोक्षाय कुतीथिनाम् ॥१॥ . पेषां पिकचारविंदराज्या ज्यायःक्रमकमलावलिं दधत्या। सहशैरिति संगतं प्रशस्यं कधितं संतु शिवाय ते जिनेंद्राः । ११२॥ कयायतापादितजन्तुनिति, करोति यो जैनमुखांदोद्गतास शुक्रमासोद्भववृष्टिसन्निभो, दधातु तुष्टिं मयि विस्तरो गिरान् ॥ ३॥ [पछी नमुत्थुणं (सू० १३) कही. इच्छाकारेण संदिसह भगवन स्तवन भणुं ! एम कही नमोहत् (५० १५) कही ( स्तवन कहे वे नीचे प्रमाणे- संतिकरं सूत्रम्-(३२) संतिकरं संतिजिणं जगसरणं जयसिरीइ दायारं । समरामि भत्तपालगनिवाणिगण्डकयसेवं ॥१॥ * सनमो विप्पोसहिपत्ताण सतिसामिपायाण । झौं स्वाहामंतेणं सब्वासिवदुरिअहरणाणं ॥२॥ ॐ संतिनमु- फारो खेलोसहिमाइलद्विपत्ताणं । सा ही नमो सयोसहिपत्ताणं च देह सिरिं ॥ ३॥ वाणी तिहुअणसामिणि सिरिदेवि जश्वराय गणिपिडगा । गहदिसिपाल सुरिंदा सयावि रखंतु जिणभत्ते ॥४॥ रक्खंतु मम रोहिणि पन्नति वनसिंखला य सपा । वजंकृसि चक्केसरि नरदत्ता कालि महकालि ॥ ५ ॥ गोरी तह गंधारी महनाला . माणवीस वइस्हा। अच्छुत्ता माणसिआ महमाणसिया उदेवीओ ॥६॥ जक्खागोमुह महजश्व तिमुह जवखेम तुंपरु कुसुमो । मायंगो विजयाजिअ बंभो मणुओ सुरकुमारो ॥ ७॥ छम्मुह पयाल किन्नर गरुलो गंधव्य तय जक्खिंदो । कूवर वरुणो भिउडी गोमेहो पास मायंगो ॥८॥ देवीओ चकेसरी अजिआ दुरिआरि फालि मह- फाली। अञ्चुअ संताजाला सुतारयाऽसोय सिरियच्छा ॥९॥ चंडा विजयंकुसी पन्नइत्ति निव्वाणि अच्चुआ धरणी। चहरुटछुत्त गंधारि अंय पउमावई सिद्धा ॥१०॥ इअ तित्थरक्खणरया अग्नेऽपि सुरासुरीअचउहाविा वंतरजोइणि- पमुहा कुणंतु रक्खं सगा अम्हं ॥१९॥ एवं सुदिठिसुरगुण सहिओ संघस्स संनिजिणचंदो। मज्झवि करेउ रकवं मुणिसुंदरसूरिथुममहिमा ।। १२ ।। इअ संतिनाह! सम्मठिी रफावं सरइ सिकालं जो । सन्योवहवरहिभो स लहइ सुहसंपयं परम ॥ १३ ॥ [उपरनुं अगर गमे ते यीजें स्तवन कया पछी वरकनक कहे- 'ससतिशतजिनवन्दनसूत्रम्--(३३) वरफनकशंखविठुममरकतघनसन्निभं विगतमोहं । सप्ततिशतं जिनानां सर्वामर- पूजितं धंदे ॥१॥ [पछी भगवानहं आचार्यहं उपाध्यायहं सर्वसाधुहं एम चार खमासमणथी वांदी इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! देवसिथपायच्छित्तविसोहणथं काउस्सग्ग करूं, इच्छं, देवसियपायच्छित्तविसोहणत्थं फरेमि फाउस्सग्गं अन्नत्य (स०८) कही, चार लोगस्सनो काउस्सग्ग करवो. पछी 'नमो अरि०' कही काउस्सग पारी मगट लोगस्स० (सू०९) कहेवो, पछी खमा० (सू० २) दइ इच्छाकारेण संदिसह भगवन ! सज्झाय संदिसाहुं?, इच्छं, कही इच्छाकारेण संदिसह भगवन सम्झाय कर, इच्छं, कही एक नवकार कही नीचेनी सज्झाय कहे] दुमपुष्पिकाध्ययनसूत्रम्-(३४) धम्मो मंगलमुकिह, अहिंसा संजमो तवो । देवावि तं नमसंति, जस्स धम्मे सयामणो ॥१॥ जहा दुमस्स पुप्फेसु, भमरो आवियह रसं । नय पुप्फ किलामेइ, सो य पीणेइ अप्पयं ॥२॥ एमेए समणा मुचा; जे लोए संतिसाहुणो । विहंगमा व पुप्फेसु, दाणभत्तेसणे रया ॥३॥ वयं च वित्ति लम्भामो, न य कोई उपहम्मइ । अहागडेसु रीयन्ते, पुप्फेसु भमरा जहा ॥४॥ महुकारसमा बुद्धा, जे भवंति अणिस्सिया।नाणापि- डरेया वंता, तेण घुगंति साहुणो त्तिवेमि ॥५॥ [ते कदा पछी एक नवकार गणी खमा० (सू०८) दई इच्छाकारेण संदिसह भगवन् दुक्खवयकम्मक्खयनि- मिर्ग काउस्सग फरी, इच्छं, दुक्खक्खंयकम्मक्खयनिमित्तं करेमि काउस्सग्गं अन्नत्थ (०८) कही संपूर्ण चार लोगस्सनो फाउस्सग्ग फरी पारी नमोऽहत् (सू० १५) कही, लघुशांति कहेवी, ते आ प्रमाणे- लघुशांतिस्तपसूत्रम्-- (३४) शांतिः शांतिनिशांत शांतं शांताशिवं नमस्कृत्य । स्तोतुः शांतिनिमित्तं मंत्रपदैः शांतपे स्तौमि ॥ १ ॥ ओमिति निश्चितवचसे नमो नमो भगवतेऽहते पूजाम् । शांतिजिनाय जयवते यशस्विने स्वामिने दमिनाम् ॥२॥ सकलातिशेपकमहासंपत्तिसमन्विताय शस्याय । त्रैलोक्यपूजिताय च नमो नमः शां- तिदेवाय ॥३॥ सर्वामरसुसमूहस्यामिकसंपूजिताय नजिताय । भुवनजनपालनोद्यततमाय सततं नमस्तस्मै ॥४॥ सर्वदुरितोषनाशनकराय सर्वाशिवप्रशमनाय । दुष्टग्रहभूतपिशाचशाकिनीनां प्रमथनाय ॥५॥ यस्येति नाममंत्रप्रधानवाक्योपयोगकृततोपा । विजया कुरुते जनहितमिति च नुता नमत तं शांतिम् ॥ ६॥ भरतु नमस्ते भगवति ! विजये सुजये परापरैरजिते! । अपराजिते! जगत्यां जयतीति जयावहे भवति ॥ ७ ॥ सर्वस्यापि च संघस्य भद्रकल्याणमंगलंप्रददे । साधूनां च सदा शिवसंतुष्टिपुष्टिपदे जीयाः ॥ ८॥ भव्यानां कृतसिद्ध ! नितिनिर्वाणजननि ! सत्यानाम् । अभयप्रदाननिरते ! नमोऽस्तु स्वस्तिमदे! तुभ्यम् ।।९।। भक्तानां जैतूनां शुभावहे ! नित्यमुद्यते ! देवि !। सम्यग्दृष्टीनां धृतिरनिमतिबुद्धिप्रदानाय ॥ १० ॥ जिनशासन निरतानां शांतिनतानां च जगति जनतानाम् । श्रीसंपत्कीतियशोवर्द्धनि! जयदेवि ! विजयस्व ॥११॥ सलिला. नलविपविपधरदुष्टग्रहराजरोगरणभयतः। राक्षसरिपुगणमारीचौरेतिश्वापदादिभ्यः ।। १२॥ अथ रक्ष रक्ष सुशिवं कुरु कुरु शांति च कुरु कुरु सदेति । तुष्टिं कुरु कुरु पुष्टिं कुरु कुरु स्वस्तिं च कुरु कुरु त्वं ॥ १३ ॥ भगवति! गुणवति! शिवशांतितुष्टिपुष्टिस्वस्तीह कुरु कुरु जनानां । ओमिति नमो नमो है ही है ह यःक्षः ही फुट फुट् स्वाहा ॥१४॥ एवं यन्नामाक्षरपुरस्सरं संस्तुता जयादेवी। कुरुते शांति नमतां [पाठांतरे कुम्ते शांतिनिमित्त] नमो नमः शांतये तस्मै ॥१५॥ इति पूर्वसूरिदर्शितमंत्रपदविदर्भितः स्तवः शांतेः। सलिलादि- भयविनाशी शांस्यादिकरश्च भक्तिमताम् ॥ १६ ॥ यश्चैनं पठति सदा शुणोति भावयति वा यथायोगं । स 'हिं शांतिपदं यायात् ( पाठांतरे शिवशांतिपदं यायात्) सूरिः श्रीमानदेवश्च ॥ १७ ॥ उपसर्गाः क्षयं यांति- छिद्यन्ते विषवल्लयः। मनः प्रसंनतामेति, पूज्यमाने जिनेश्वरे ॥१८॥ सर्वमंगलमांगल्यं, सर्वकल्याणकारणम् ।
प्रधानं सर्वधर्माणां, जैनं जयति शासनम् ॥ १९ ॥ [पछी काउस्सग पाली प्रगट लोगस्स (सू० ९) कही, अविधि आशातनानो मिच्छामि दुकडं देवो.] इति देवासकप्रतिक्रमणविधि [छ घडी रात गया पछी संथारा पोरसी भणावाय,- अथ संथारा पोरिसी भणाववानो विधिः मयम खमासमण (मू० २) कही "इच्छाकारेण संदिसह भगवन् बहुपडिपुन्ना पोरसी" कही खमासमण (सू० २) इरियावहियं (सू०६), तस्सउत्त० (सू०७), अन्नत्थ० (सू०८), कही एक लोगस्त अथवा चार नवकारनो काउस्सग्ग करवो, पछी 'नमो अरिहंताणं' कही काउस्सग पारी मगट लोगस्स० (सू० ९) कहे पछी "इच्छाकारेण संदिसह भगवन् बहु- पडिपुन्ना पोरिसी राइयसंथारए ठामि?, इच्छं" कही- पार्श्वचैत्यवंदनसूत्रम्- (३६) चउकसायपडिमल्लल्लूरणु, दुज्जयमयणयाणमुसुमूरणू। सरसपिअंगुवन्नुगयगामिउ, जयउ पासु भुवणत्तयसामिउ ॥ १॥ जस्लु तणुकंतिकडप्पसिणिद्धउ, सोहइ फणिमणिकिरणालिदउ । ननव- जलहरतडिल्लयलंछिउ, सो जिणु पासु पयच्छउ वंछिउ ॥२॥ [पछी नमुन्थुर्ण(गू० १३) कहो]
सर्वचैत्यवन्दनसूत्रम्- (३७) जावंति चेइआई उड्ढे अ अहे अ तिरिअलोए अ। सव्वाई ताई वंदे रह संतो'तत्थ
संताई ॥१॥ पछी खमासमण (मु० २) दइ]
सर्वसाधुवन्दनसूत्रम् -(३८) जावंत केपि साहू भरहे-रवय-महाविदेहे अ। सवेसि तेसि पणभो तिविहेण तिदंडवि-
रयाणं ॥१॥ पछी नमोऽर्हत० (सू० १५) कही. उत्सग्गहरं कहे-
पार्श्वनाथस्तवनसूत्रम्-(३९) उवसग्गहरं पासं पासं वंदामि कम्मघणमुकं । विसहरविसनिन्नामं मंगलकल्लाण-
आवासं ॥ २॥ विसहरफुलिंगमंतं कंठे धारेइ जो सया मणुओ। तस्स गहरोगमारी दुजरा जंति उवसामं
॥२॥ चिउ दूरे मंतो तुज्य पणामोऽपि बहुफलो होइ । नरतिरिएसुवि जीवा पावंति न दुखदोगच्चं ॥ ३॥
तुह सम्मत्ते लढे चिंतामणिकप्पपायवन्भहिए । पावंति अविग्घेणं जीवा अयरामरं ठाणं ॥४॥ इय संथुओ
महायस! भत्तिभरनिन्भरेण हियएण । ता देव ! दिज घोहिं भवे भवे पासजिणचंद ! ॥५॥ [कही पछी]
प्रणिधानसूत्रम्- (४०) जय वीयराय जगगुरु होउ ममं तुह् पभावओ भयवं ! । भवनिव्वेओ मग्गाणुमारिआ
इठ्ठफलसिद्धी ॥१॥ लोगविरुद्धचामओ गुरुजणपूआ परत्यकरणं च । सुहगुरुजोगो तश्चयणसेवणा आभवमखंडा
॥ २॥ वारिजइ जहवि निआणबंधणं वीयराय ! तुह समए । तहवि मन हुन सेवा भवे भवे तुम्ह चलणाणं
॥३॥ दुकवरखउ कम्मक्खओ समाहिमरणं च योहिलाभो अ। संपज्जउ मह एअंतुह नाह ! पणामकरणेणं ॥४॥
सर्वमंगलमांगल्यं, सर्वकल्याणकारणम् । प्रधानं सर्वधर्माणां, जैनं जपति शासनम् ॥ ५॥
~ [पछी यमासमण (२० २) कही "इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! संथारापोरिसी भणाववा मुहपत्ति पडिलेहुं ? । (गुरु कहे "पदिलेहेड" पछी) इन्छ" कही मुहपत्ति पडिलेहवी, पछी आ सूत्र बोलवू.] र संस्तारकपारसीसूत्रम्-(४१) निसीहि निसीहि निसीहि नमो खमासमणाणं गोयमाईणं महामुणीणं [एम कह्या पछी एक नापार तथा करेमि भंते. प्रणयार कहेवा. त्यारपछी नीचे प्रमाणे भण] अणुजाणह जिज्जिा!, अणुजाणहं परमगुरू गुग्गुणरयणेहिं मंडियसरीरा । यहुपडिपुन्ना पोरिसी राइयसथारए ठामि ॥१॥ अणुजाणह संथारं पाहुवहाणेण पामपासेणं । कुरकुडिपायपसारण अतरंत पमजए भूमि ॥२॥ संकोइअसंडासा उव्वदंते य कायपडिलेहा दवाईउयोगं जसासनिर्मभणाऽऽलोए ॥३॥ जइ मे हुज्ज पमाओ इमस्स देहस्सिमाइ रयणीए । आहारमुवहि देहं मन्वं तिविहेण पोसिरिअं॥४॥ चत्तारि मंगलं, अरिहता मंगलं सिद्धा मंगलं साह मंगलं केवलिपन्नत्तो धम्मो मंगलं ॥ पचारि लोगुत्तमा, अरिहंता लोगुत्तमा सिद्धा लोगुत्तमा साह लोगुत्तमा केवलिपन्नचो धम्मो लोगु- तमो ॥ चतारि सरणं पवनामि, अरिहंते सरणं पवजामि सिद्धे सरणं पवजामि साह सरणं पवजामि केचलिपन्नत्तं धम्म सरणं पवजामि ॥ पाणाइवायमलिअं चोरिक मेहुणं दक्षिणमुच्छं । कोहं माणं मायं लोभं पिजं तहा दोसं ॥५॥ कलहं अभक्खाणं पेसुन्नं रइअरइसमाउत्तं । परपरिवायं मायामोसं मिच्छत्तसल्लं च ॥३॥ योसिरिसु इमाई मुस्वमग्गसंसग्गविग्यभूआई। दुग्गइनिबंधणाई अद्वारस पावटाणाई ॥७॥ पगोऽहं नत्थि मे कोई, नाहमनस्स फरसइ । एवं अदीणमणसो, अप्पाणमणुसासह ॥ ८ ॥ एगो मे सासओ अप्पा, नाणद- - ~ सणसंजुओ । सेसा मे याहिरा भावा, सव्वे संजोगलक्खणा.॥ १२ ॥ संजोगमूला जीवेण, पना दुःश्वपरंपरा । तम्हा संजोगसंबंध, सव्वं तिविहेण चोसिरिअं ॥ १३ ॥ अरिहंतो मह देवो जावज्जीवं सुसाहुणो गुरुणो । जिणपन्नत्तं तत्त, इअ सम्मत्तं मए गहि ॥ १५ ॥ [आ गाथा प्रणवार बोलबी, पछी पण नवकार गणवा, तेवार पछी नीचेनी प्रण गाथा बोलवी.] खमिभ खमाविअ मइ खमिअ, सव्वह जीवनिकाय । सिद्ध साख आलोयणह, मुज्झद यइर न भाव ।।१५।। सन्वें जीवा कम्मवस, चउदहराज भमंत । ते मे सव्व खमाविआ, मुज्झवि तेह खमंत ॥ १६ ॥ जं जं मणेण यद्धं जं जं वारणा भासि पावं । जं जं कारण कयं मिच्छामिदुफाड तस्म ॥ १७ ॥ तेवार पछी अरिहंतनुं ध्यान करतो कुक्कुडिपायपसारण एरीने शयन करे. चार घडी पाछली रात रहे त्यारे उभों थइ मनमा नवकारमंत्रनुं स्मरण करतो थोडो टाइम आत्मानो विचार करे, पछी मात्रा- दिकनी शंका टाळी स्वस्थचित्तवालो थइ मोभातिकक्रिया करवामां जोडाय, तिहां प्रथम स्थापनाजी सन्मुख राइप्रतिक्रमण करे, तेनो विधि आप्रमाणे जाणवो- अथ रात्रिकमतिक्रमणविधि मथम खमासमण (सू० २) हरियापहियं० (०६) तस्स उत्तरी० (सू० ७) अन्नस्थ० (सू० ८) कही एक लोगस्स -- अथवा नार नवकारनो काउस्सग्ग करवो, पछी 'नमो अरिहंताणं' कही पारी प्रगट लोगस्स (सू० ९) कही पछी खमासमण | (२० २) कही "इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! कुसुमिणदुसुमिणओहडावणी राइपायच्छित्तविसोहणत्थं काउस्सग्ग कर्म ?, इन्ड, कुसुमिणदुसुमिणभोहडावणी राइपायच्छित्तविसोहणथं करेमि काउस्सगं" कही अन्नत्य (सू०८) कही, चार लोगस्स अथवा सोळ नवकारनो काउस्सग करी पारी प्रगट लोगस्स (मु०२) कद्देवो, पछी खमासमण (सू० २) दद "इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! चैत्यवंदन करूं?, इच्छं" कही सीने पंचांगप्रणिपाते जगचिंतामणिर्नु चैत्यवंदन । कर, ते या प्रमाणे:- अयोधचैत्यवंदनसूत्रम्--(४२) जगचिंतामणि जगनाह, जगगुरु जगरक्खण । जगबंधव जगसत्यवाह, जगभावविभ- कवण । अठ्ठायय संठवियरुव, कम्मठविणासण । चउचीसपि जिणवर जयंतु अप्पडिहय सासण ॥१॥ कम्मभू- मिहिं कम्मभूमिहिं पढमसंघयणि, उक्कोसय सत्तरिसय, जिणवराण विहरंत लम्भइ । नवकोडिहिं केवलिण, फोडिसहस्स नव साहु गम्मइ । संपइ जिणवर वीस मुणि, पिहुं कोडिहिं वरनाण । समणह कोडि सरसनुअ, धुणिज्नइ निच्च विहाणि ॥ २ ॥ जयउ सामिय जय सामिय, रिसह सत्तुंजि उजिति पहु नेमिजिण, जयउ चीर सगारिमंडण, भमअच्छहिं मुणिसुब्वयं, मुहरिपास दुहदुरिअखंडण । अवरविदेहिं तित्थयरा, चिहुँ १ राधिप फामभोगादिनां दुःस्वप्न आव्णं होय तो 'सागरवरगंभीरो' सुधी, अने बीजां स्वप्नां आभ्यां होय के न पण आव्यां होय तो 'चंदेसु निम्मलयरा' सुधीना चार लोगस्स गणवा, 7 -- दिसि विदिसि जिंकेधि । तीआणागय संपइ अ, बंदु जिण सव्वेवि ॥३॥ सत्ताणवइ सहस्सा लखा छप्पन्न अठ्ठ कोडीओ। यतिसय बासिआई, तिअलोए चेइए वंदे ॥४॥ पनरस कोडिसयाई, कोडि यायाल लक्ख अड. वन्ना । छत्तीससहस असियाइ, सासयपियाई पणमामि ॥५॥ [पछी किंचि० (सू० १२), नमुत्युणं० (सू० १३), जावंति चेइ. (मू० ३७), खमासमग (सू०२), जावंत के० (सू०३८), नमोऽहत्० (सू० १५), उवसग्गहरं० (मु० ३९), जय वीयराय० (०४०), कहेवा, पछी भावानादि (सू०२० प्रमाणे) चार थोभवंदन करवू, खमासमण (मू० २) पछी "इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! सज्झाय संदिसाहुं ?, इच्छं" खमाममण (सू० २) इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! सज्झाय करूं ?, इच्छं, कही येसीने नवकार० (सू० १) गणी भरहे- सरनी सज्झाय कहे, ते आ प्रमाणे:- शीलवदादिगुणस्मरणसूत्रम्--(१३) भरहेसर बाहुवली अभयकुमारो अदंढणकुमारो। सिरिओ अणियाउत्तो अइमुत्तो नागदत्तो अ॥ १॥ मेअज थूलिभद्दो वयररिसी नंदिसेण सीहगिरी । कयवन्नो अ सुकोसल पुंडरिओ केसि करकंडू ॥२॥ हल्ल विहल्ल सुदंसण साल महासाल सालिभहो । भद्दो दसन्नभद्दो पसनचंदो अ जमभदो ॥३॥ जंबुपटु वंकचलो गयसुकुमालो अवंतिसुकुमालो । धन्नो इलाइपुत्तो चिलाइपुत्तो अ पाहुमुणी ॥ ४॥ अजगिरि अजरक्खिअ अजसुहत्थी उदायगो मणगो । कालयसूरी संयो पज्जुनो मूलदेवो'अ ॥ ५॥ पभयो। विण्हुकुमारो अद्दकुमारो दृढप्पहारी अ । सिजंस कूरगडू अ सिज्जंभव मेहकुमारो अ॥६॥ एमाइ महासत्ता दितु सुहं गुणगणेहिं संजुत्ता । जेसि नामगहणे पावप्पयंधा विलय जंति ॥ ७ ॥. सुलसा चंदयणाला मणोरमा •मयणरेहा दमयंती । नमयासुंदरी सीया नंदा भद्दा सुभद्दा य ॥ ८॥ रायमई रिसिदचा पउमावई अंजणा सिरीदेवी । जि सुजित मिगावइ पभावइ चिल्लणादेवी ॥१॥ वंभी सुंदरि मप्पिणि रेवइ कुंती सिवा जयंती प। देवइ दोबइ धारणि कलावई पुष्पचूला च ॥ १० ॥ पउमावई य गोरी गंधारि लक्खमणा सुसीमा य । जंबह सच्चभामा रुपिणि कण्हमहिसीओ ॥ १९ ॥ जक्खा य जक्खदिन्ना भूआ तह चेव भूअदिन्ना य । सेणा पेणा रेणा भईणीओ धूलिभहस्स ॥ १२ ॥ इन्चाइ महासइओ जयंति अकलंकसीलकलिआओ । अज्जवि पजह जासिं जसपडहो तिहुअणे सयले १३ ॥ [पछी' इच्छकार सुहराइ० (सू० ३) कही, "इच्छाकारेण संदिसह भगवन् राइयपडिक्कमणे ठाउं ?, इच्छे" (कही जमणो हाप रजोहरण उपर स्थापी सब्यस्सवि० (सू० २१) कहेवू, पछी नमुत्थुण. (सू०.१३), करेमि भंते (सू० २२), इच्छामि ठामि० (सू०. २३), तस्सउत्तरी० (सू० ७) अन्नत्य० (सू०८) कही एक लोगस्स अथवा चार नवकारनो काउस्सग्ग फरवो. पछी पारी लोगस्स० (सू०२) सव्वलोए अरि० (सू० १४), अन्नत्य (सू०८) कही एक लोगस्स अथवा चार नवका: रनो काउस्सग करवो. पछी पुरवरवरदी० सुअस्स भगवओ करेमि काउस्सग्गं (मू० १७) वंदणवत्ति (सू० १४) अन्नत्य (१०८) कही अतिचारनी प्रण गाथा (मु० २४) नो काउसग्ग करयो, पछी सिद्धाणं धुद्धाणं० (मु० २१) कही येसी त्रीना आवश्यकनी मुदपत्ति (पचास पोलधी) पडिलेवी, पछी उमा थइ वे वांदणां (सू० २५)देवां,पछी 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन्!
गालो?, इगो' आलोपमि. जो मे राइओ अगारो कओ० (० २३) फही रात्रिकप्रतिचार कद्देवा, ते आ प्रमाणे:-- राधिकातिपार-[४४] संभाग उव्याणकी परियणको आउंदणकी पमारणकी छप्पइय संघहणकी संधारो उत्तर- पो टाली अधिकुं उपगरण वापर्यु भगपडिले हलायुं, मानु अणपडिलेगुं लीधुं अणपुंजी भूमिकाएं परठव्यू परठयतां अणुजाण पारसुग्गहों कीघों नहीं, परठव्या पुंठे प्रणवार पोसिरे योसिरे नं कोधो, संधारापोरमि भगयी विमारी भणान्या विना सुता, कुस्वप्न दुःस्वम लाधु, सुपनांतर माहिं शीयळनणी विराधना हुइ, आह- दोजह गिंतव्यु संकल्पयिकम्प फीधो ,अनेरो जे कोइ रात्रि मयंधी पापदोप लाग्यो होय ते सवि हुं मन वचन फागाये फरी मिच्छामिदुपाई ।। पाठी माम्मवि राइअ० (० २१) कही नीरासने, ते न आवडे तो जमणो ढींचण उभो करी प्रतिक्रमणसूत्र (सू० २७) कहे', पछी ये चांदणां (पू० २५) देशां, पछी 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! अन्भुडिओहं अन्भिनर राइअं खामे ?, इच्छ,' की शामणामू० (२० १३) कहेगुं, पछी अवग्रह बहार नीकळी ये वांदणां (मु०२५) देवां, पछी आयरियउच० (सू० २८) फरेमि- भंते (गु० २२) कही इचयामि ठामि (मू० २३) तस्सउत्त० (मु०७) अन्नस्थ० (सू०८) कही तप चिंतवणीनो काउस्सग करयो, न पाढे तो गोल नकारनो, काउस्सग्म करो पारी मगर लोगस्स० (०१) कही छठा आश्यकनी मुहपत्ति पहिले हवी. तपचितवीकाउस्सग्गनी रीति भगमन् महावीरमाहाराजना शासनमा छ महिना उत्कृष्ट तप छे, अने ते भगवान महावीरमहाराजे फयुं छे ते तुं करीश?. शनि नयी, एक, ये, अण, चार, पांच रियस न्यून छमासी तप फरीश, शक्ति नथी, छ, सात, माठ, नय, दश दिवस न्यून छमासी तप ( उभा थइ वे वांदणां (मू० २४) दइ अवग्रहनी अंदर 'सफलतीर्थ' कहेवु, ते आ प्रमाणे:- सफलतीर्ययंदनसूत्रम्-(४६) सकलतीर्थ वंदु करजोड, जिनवर नामे मंगल कोड । पहेले स्वर्गे लाख पत्रीश, जिन- वर चैत्य नहुं निशदिश ॥ १॥ यीजे लाख अठ्ठावीश कयां, बीजे चार लाख सद्दह्यां । चोथे स्वर्गे अड लख धार, पांचमे बंदु लाखन चार ॥२॥ छठे स्वर्गे सहस पचास, सातमे चालीश सहस प्रासाद । आठमे स्वर्ग छ हजार, नवदशमे चंदु शत चार ।।३।। अग्यारयारमें व्रणशे सार, नव ग्रैवेयके व्रणशं अढार। पांच अनुत्तर सर्वे ६ " मळी, लाख चोराशी अधिकां वळी ॥ ४ ॥ सहस सत्ताणुं त्रेवीश सार, जिनवर भुवन तणो अधिकार । लांयां सो जोजन विस्तार, पचास उंचां यहोतेर धार ॥५॥ एकसो एंशी विंय परिमाण, सभासहित एक चैत्ये जाण । फरीश?, शक्ति नथी. अग्यार, यार, तेर, चउद, पंदर दिवस न्यून छमासी तप करीश? शक्ति नथी,१६, १७, १८, १९, २० दिवस मासी तप फरीश ? शक्ति नथी, ५ मासी तप करीश?, शक्ति नथी. आ प्रमाणे पांच पांच दिवस ओछा करतां चार, त्रण वे अने तप करीश?, शक्ति नथी. २१, २२, २३, २४, २५, दिवस न्यून छमासीतप करीश ? शक्ति नथी. २६, २७, २८, २९ दिवस न्यून । एफ मदिना सुधी जयं, मने पछी एक, ये, प्रण, चार, पांच दिवस न्यून माससमण करीश ? शक्ति नथी. ६, ७, ८, ९, १० दिवस ६ न्यून माससमण फरीश , शक्ति नथी. ११, १२, १३ दिवस न्यून माससमण करीश?, शक्ति नथी. एवी रीते ३४, ३२, ३०, २८, २६, २४, २२, २०, १८, १६, १४, १२, १०, ८, ६, ४, भक्तने माटे पण प्रश्न पूछो, भागळ आयंबिल, नीवी. एकास', बेस', ( परिम, साढपोरसी, पोरसी भने नमुकारसहियं सुधी प्रश्नोत्तरो करया, आ स्थाने जे तप पोते करेलु होय त्यां वधे शक्ति छे. पण संयमव्यापार (गुरु आश) करी शमाय नदि एम फह, अने जे तपते दहाडे कखं होय त्यां ते तप चिंतीने काउस्सग पारयो ४ न्यून छमासी - मो कोड घावन कोड संभाल, लाख चोराणु सहस चौआल ॥ ६॥ सातशे उपर साठ विशाल, सवि विय प्रणमुं व्रण काल । सात कोड ने यहोंतेर लाख, भुवनपतिमा देवल भाख ॥ ७॥ एकसोएंसी विंव प्रमाण, एक एक चैत्ये संख्या जाण । तेरशें कोड नेव्यासी कोड, साठ लाख वंदु कर जोड ।। ८ ।। वत्रीरों ने ओगणसाठ, तिळ लोकमां चैत्यनो पाठ । प्रणलाख एकाणुं हजार, वणशे वीश ते विंव जुहार ॥ ९॥ व्यंतर ज्योतिपोमां चळी जेह, शाश्वता जिन बंदु तेह । ऋपम चंद्रानन वारिपेण, वर्द्धमान नामे गुणसेण ॥१०॥ समेतशिखर वंदु जिन वीश, अष्टापद चंटुं चोवीश । विमलाचल ने गढ गिरनार, आयु उपर जिनवर जुहार ॥११॥ शंखेश्वर केस- रियो सार, तारंगे श्रीअजित जुहार । अंतरीक परकाणो पास, जीरावलो ने थंभणपास ॥१२॥ गाम नगर पुर पाटण जेह, जिनवरचैत्य नमुं गुणगेह । विहरमान वंदुं जिन वीश, सिद्ध अनंत नमुं निशदिश ||१३|| अढी- .द्वीपमा जे अणगार, अढारसहससीलांगना धार । पंचमहावत समिति सार, पाले पलावे पंचाचार ॥ १४ ॥ पाहाअभ्यंतरतप उजमाल, ते मुनि वंदु गुणमणिमाल । नित नित उठी कीर्ति करूं, जीव कहे भवसायर तरं ॥१५॥ [पछी 'इच्छफारि भगवन् ! पसाय करी पचक्खाण करावोजी' एम आदेश मागी यथाशक्ति पञ्चक्ख करवं, ते आ प्रमाणे:- अथ प्राभातिकपत्याख्यानानि (नमुकारसहिअंनु)-"उग्गए सूरे नमुकारसहिअंमुठिसहिअं पच्चक्खाइ, चउब्विहंपि आहारं, असणं, पाणं, खाइम, साइमं, अन्नत्थणाभोगेणं, सहसागारेणं महत्तरागारेणं, सव्यसमाहिवतिआगा- रेणं चोसिरे" इति ॥
अध पोरिसिसाढपोरिसिन पचक्खाण-"उग्गए सूरे, नमुक्कारसहिअं, पोरिसिं, साढपोरिसिं, मुष्ठिसहियं, पञ्चक्खाइ, जग्गा रे, घाउन्विहंपि आहारं, असणं, पाणं, खाइम, साइम, अन्नत्यंणाभोगेणं, सहसागारेणं, पच्छन्नकालेणं दिसामोहेर्ण, साहुबपणेणं, महत्तरागारेणं, सवसमाहिवत्तियागारेणं, वोसिरे” इति ।। पुरिमट्ठअयडर्नु पचखाण-सूरे उग्गए पुरिमड्ढं मुट्ठिसहि पञ्चक्खाइ, चउब्विहंपि आहारं, असणं, पाणं, खाइम, साइमं, अन्नत्यणाभोगेणं, सहसागारेणं, पच्छन्नकालेणं, दिसामोहेणं, साहुवयणेणं, महत्तरागारेणं, सव्यसमा- हिवत्तियागारेणं योसिरइ ॥ एकासण, वियासण, नीवीनुं पचक्खाण-उग्गए सूरे, नमुकारसहि पोरसिं मुठिसहि पञ्चक्खाइ, उग्गए सूरे, पउम्विहंपि आहारं, असणं, पाणं, खाइम, साइमं अन्नत्यणाभोगेणं, सहसागारेणं, पच्छन्नकालेणं, दिसामो- हेणं, साहुचरणेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमाहिवत्तियागारेणं, विगइओ निधिगइयं पञ्चक्खाइ, अन्नत्थणाभोगेणं सहसागारेणं, लेवालेवेणं, गिहत्यसंसट्टेणं, पक्खितविवेगेणं, पडुच्चमक्खिएणं, पारिद्वावणियागारेणं, महत्त- रागारेणं, मन्यसमाहिवत्तियागारेणं, एगासणं पियासणं, पञ्चक्खाइ, तिविहंपि आहारं, असणं, खाइम, साइमं, अन्नत्यणाभोगेणं, सहसातारेणं, सागारियागारेणं,आउंटणपसारेणं, गुरुअम्भुटाणेणं, पारिद्वावणियागारेणं, महत्त- रागारेणं, सव्वसमाहिवत्तियागारेणं, पाणस्स लेवेण वा, अलेवेण वा, अच्छेण वा, यहुलेवेण वा; ससित्थेण वा, असित्येण था, योसिरह.
आयंपिलनु पचरुवाण-उग्गए सूरे, पोरिसिं, साढपोरिसिं, मुठिसहि पचनखाइ जग्गए सूरे, चउन्विहंपि आहारं, असणं, पाणं, खाइम, साइमं, अन्नस्याणाभोगेणं, सहसागारेणं, पच्छन्नकालेणं, दिसामोहेणं, साहुययणेणं,, महत्तरागारेणं, सव्यसमाहिवत्तियागारेणं । आयंबिलं पचखाइ अनस्थणाभोगेणं, सहसा- गारेणे. लेगलेवेणं, गिहत्यसंसट्टेणं, उक्सित्तविवेगेणं, पारिट्ठावणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमाहि- वनियागारेणं । एगासणं पचरखाइ । तिविहंपि आहारं, असणं, खाइम, साइम, अन्नत्यणाभोगेणं, सह- सागारेणं, सागारियागारेणं, आउंटणपसारेणं, गुमअन्भुट्ठाणेणं, पारिद्वावणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सव्व- समाहिवत्तियागारेण, | पाणस्स लेवेण वा, अलेवेण वा, अच्छेण वा, बहुलेवेण वा, ससित्थेण वा, असित्थेण वा, बोसिरह ॥ तिविहार उपवासर्नु पचरसाण-सूरे उग्गए अम्भत्तहँ पञ्चासाह । तिविहंपि आहारं, असणं, खाइम, साइमं अन्नत्थ- णाभोगेणं, सहसागारेणं, पारिद्वारणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सब्यसमाहिवत्तियागारेणं । पाणहार पोरिसि साढपोरिमि मुद्विसहि, पचरखाइ । अन्नत्यणाभोगेणं, सहसागारेणं, पच्छन्नकालेणं, दिसामोहेणं, साहुवयपणेणं महत्तरागारेणं, सव्वसमाहियत्तियागारेणं, पाणस्स लेवेण वा, अलेवेण वा, अच्छेण चा, पटुलेवेण वा, ससि- १ छठ, अट्ठम, दशम, दुधालस, सोलस, सारस, घीस, यावीस, चोवीस, छन्नीस, अट्ठावीस, तीस, वनीश, चोगोश भने छनीश भक्त सुधीनां पयफ्याण लेगाय, -- स्पेण या, असित्येण या योसिरह ॥ गाव्यिहारउपयासर्नु पगग्वाण-सूरे उग्गए अन्भत्तटुं पचत्खाइ । चउन्विहंपि आहारं, असणं, पाणं, खाइम, साइमं, अनत्यणाभोगेणं, सहसागारेणं पारिद्वावणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमाहियचियागारेणं, वोसि- रह ।। उपरमुनयना पापखाणोमांथी यथाशक्ति पचरखाण करे. [पछी 'सामापिक, चतुर्विशतिस्तव, वंदन, प्रतिक्रमण कायोत्सर्ग, प्रत्याख्यान कर्यु छेनी, इच्छामो अणुसहि' (कही पेसी) नमो ग्यमासमणाणं, नमोऽर्हत्० (सू० १५) कही रानिकप्रतिक्रमणान्त्यमंगलसूत्रम्-(४७) विशाललोचनदलं प्रोद्यदन्तांशुकेसरम् । प्रातवीरजिनेन्द्रस्य, मुखपमं पुनातु पः॥१॥ पेपामभिषेककर्म कृत्वा मत्ता हर्षभरात सुखं सुरेन्द्राः । तृणमपि गणयन्ति नैव नाकं प्रातः सन्तु शियाप ते जिनेन्द्राः ॥ २॥ कलंकनिर्मुस्तममुक्तपूर्णतं, कुतर्कराहुग्रसनं सदोदयम् । अपूर्वचन्द्रं जिनचन्द्रभापित, दिनागमे नौमि युधैर्नमस्कृतम् ॥ ३ ॥ अहिं साध्वीए संसारदावानी चारमाथी त्रण थोयो कद्देवी- पीरस्तुतिसूत्रम्-(४८) संसारदायानलदाहनीरं, संमोहधूलीहरणे । समीरं मायारसादारणसारसीरं, नमामि वीरं गिरिमारधीरम् ॥ १॥ भावावनामसुरदानयमानवेनचूलाविलोलकमलावलिमालितानि । संपूरितामिनतलोक- समीहितानि, कामं नमामि जिनराजपदानि तानि ॥२॥ योधागाधं सुपदपदवीनीरपुराभिरामं, जीयाहिंसाविर- ललहरीसंगमागाहदेहम् । चूलायेलं गुरुगममणीसंकुलं दूरपारं, सारं घीरागमजलनिधि सादरं साधु सेवे ॥ ३ ॥ ( ॥१॥ सकलं भक्त तुमे धणी; जो होवे अम नाथ | भवो भव हुँ छु ताहरो, नहीं मेलुं हवे साथ ॥२॥ सयल संग छंडी करी, चारित्र लेइशं। पाय तुमारा सेवीने, शिवरमणी वरीशं. ॥ ३॥ ए अळजो मुजने घणोए, पूरो सीमंधर देव । इहां थकी हुं वीने, अवधारो मुज सेव. ॥ ४ ॥ [पछी जंकिंचि० (मू० १२) नमुत्थुणं० (मू० १३) जावंति० (सू० ३७), खमासमण (सू० २) जावंत केवि० (सू० ३८) नमोऽहत्० (सू० १५) कही स्तवन कहे, ते आ प्रमाणे. श्रीसीमधरस्वामिनुं स्तवन-पुक्खलवई विजये ज्यो रे, नयरी पुंडरिगिणी सार । श्रीसीमंधर साहियारे, राय श्रेयांस कुमार ॥ १ ॥ जिणंदराय ! धरजो धर्मस्नेह । ए आंकणी । मोटा न्हाना आंतरो रे, गिरुआ नवि दाखंत । शशि दरिसण सायर वधे रे, कैरववन विकसंत ॥२॥ जि० ॥ ठाम कुठाम न लेखवे रे, जग वरसंत जलधार । कर दोय कुसुमे वासीये रे, छाया सवि आधार ॥ ३ ॥ जि० ॥ राय ने रांक सरिखा गणे रे, उद्योते शशि सूर । गंगाजल ते बिहुंतणारे, ताप करे सवि दूर ॥ ४ ॥ जि० ॥ सरिखा सहुने तारवा रे, तिम तुमे छो महा. राज । मुजणुं अंतर किम करो रे, बांध ग्रह्यानी लाज ॥५॥ जि०॥ मुख देखी टीलं करे रे, ते नवि होय प्रमाण । मुजरो माने सवि तणो रे, साहिब तेह सुजाण ॥ ६॥ जि० ॥ वृषभलंछन माता सत्यकी रे, नंदन रुकमणिकंत । वाचक जस इम विनवे रे, भयभंजन भगवंत ॥ ७॥ ज०॥ इति ।। पछी जयवीयराय (सू० ४०) कही उभा थइ अरिहंतचेइ० (सू० १४) अन्नत्थ० (सू० ८) कही एक नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी नमोऽर्हत् (सू १५) कही थोय कहे- श्रीसीमंधरस्वामीनी धोय-(५१) श्रीसीमंधर जिनवर सुखकर, साहिप देव, अरिहंत सकलनी, भाव धरी फर सेच । सकलागम पारग, गणधर भापित वाणी, जयवंती आणा, ज्ञाननिमल गुणखाणी ॥ १ ॥ (पछी सिद्धाचलजीर्नु चैत्यवंदन करे, वे आ प्रमाणेः- पछी खमा० (० २) दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! श्रीसिद्धाचंलजीआराधनार्थ चैत्यवंदन करूं ?, इच्छं,' कही चैत्यवंदन कहे, ते आ प्रमाणे- श्रीसिद्धगिरिचैत्यवंदन-(५२) श्रीशāजयसिद्धक्षेत्र, दीठे दुर्गति वारे । भावधरीने जे पडे, तेने भवपार उतारे ॥१॥ अनंतसिद्धनो एह ठाम, सकलतीर्थनो राय । पूर्व नवाणुं ऋपभदेव, ज्या ठविया प्रभुपाय ॥ २॥ सूरज- कुंड सोहामणो, कपडजक्ष अभिराम । नाभिरायाकुलमंडणो, जिणवर फलं प्रणाम ॥ ३ ॥ [पछी जंकिंचि० (मू० १२), नमुत्थुणं० (सू०१३), जावंति (सू० ३७), खमा० (सू० २) जावंत० (सू० ३८) नमोऽहत् (मु०१५). कही स्तवन कहे, ते आप्रमाणे- श्रीसिद्धगिरिस्तवनं-(५३) विमलाचल नितु यंदीए, कीजे पहनी सेवा । मार्नु हाथ ए धर्मनो, शिवतरुफल लेवा ॥ वि० ॥१॥ उज्ज्वल जिनगृह मंडळी, तिहां दीपे उत्तंगा। मार्नु हिमगिरि विभ्रमे, आई अंबर गंगा ॥२॥ कोई अनेरं जग नहि, एह तीरथ तोले । एम श्रीमुख हरि आगळे, श्रीसीमंधर पोले. ॥ विम० ||शा जे सघळां तीरथ फी, यात्रा फळ कहीये । तेहथी ए गिरि भेटतां शतगणुं फळ लहिए. ॥ ३ ॥ जन्म सफळ होय तेहनो, जे ए गिरि बंदे । सुजसविजय संपद लहे, ते नर चिर नंदे ॥ विम० ॥५॥ पछी जयवीयराय० (सू० ४०), अरिहंतचेइ० (सू० १४), अन्नत्थ० (सू० ८), कही एक नवकारनो काउस्सग्ग करी पारी नमोऽहत् (सू० १५) कही थोय कहे- श्रीसिद्धगिरिस्तुति-(५४), पुंडरिकगिरिमहिमा, आगममा प्रमिद्ध । विमलाचल भेटी, लहीए अविचल रिद्ध । पंचमी गति होत्या, मुनिवर कोडाकोड । एणे तीर्थे आवी, कर्मविपातक छोड ॥१॥ पछी 'अविधि अशातना मिच्छामि दुक्कडं' कहे, ।। इति श्रीरात्रिकमतिक्रमणविधिः- . . [मतिक्रमणरूप छ आवश्यक कर्या पछी साधुने प्रतिलेखना करवी, ते पतिलेखना उपकरणनी जाणवी, तेमां अहिं 'वस्त्र'नी कहे छः (५५) प्रातः प्रतिलेखनाविधिः- प्रथम खमासमपा० (सू० २) दइ इयावहियं० (सू०६), तस्सउत्त० (सू० ७), अन्नत्य० (मु०८), कही एक लोगस्स अथवा चार नवकारनो काउस्सग करतो, काउस्सग्ग पारी प्रगट लोगस्स० (सू० ९) कही खमासमण (सू० २) दे, पछी "इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पडिलेहण करुं?, इच्छं" कही मुहपत्ति (५० बोले) पडिलेहवी, पछी रजोहरण (१० वोलथी) भासन (२५ योलथी) पदिलेही येसवानी जग्या पुंजी त्या पाथरे, पछी कंदोरो (दश घोलपी) ने चोलपट्टो (२५ योलथी) पदिलेहीने पदाले, एम पांच परिठेही पछी खमासमण (मू० २) दइ इरियावहियं० (सू०६) तस्सउत्त० (सू०७) अन्नत्थ० (सू०८) कही एक लोगस्स अथवा चार नवकारनो काउस्सग्ग फरी, पारी; प्रगट लोगस्म० (५० ९) कहे, पछी खमासमण (सू० २) दइ 'इच्छफारि भगवन् ! पसाय करि पडिलेहणा पडिलेहाघोजी ? इच्छं' ! फही तेर पोलथी स्थापनानीनी प्रतिलेखना फरे, पछी समासमण [p० २] दइ 'इच्छाफारेण संदिसह भगवन् ! उपधिमुहपत्ति पंडिले हुं, इच्छं' कही मुहपनि पदिलेहवी, पछी ग्यमासमण [सू० २] दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! उपधिसंदिसाहुं ? इच्छं' फही गमाममण [२० २] दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! उपधि पडिलेहुं ? इच्छ,' कही सर्व उपधि पदिलेहे, तेमां पहेला उनना भने पछी सुतरना पदिलेडवां [हिं पहेला गुरुनी, पछी तपस्वीनी, पछी ग्लाननी, त्यारयाद नवदीक्षितविगेरेनी उपधि पदिलेहवी अने पछी पोतानी उपधि पडिलेहवी, ते उपधिने आसन उपर एकत्र म्हेलवी जोइए.] [पछी डांटो पढीलेही, इंडामण पडिलेही ग्यमासमण इरियावहिया, तस्स उत्त० अन्नत्थ० [सू० २, ६, ७, ८] फही एक १ प्रथम गभानी फामली पदिलेही संकेलीने तेना उपर स्थापनाचार्य मूके, पछी ते छोडो प्रथम उपरनी एक मुहात्तिपडिलेड पठी शुय स्थापना धारक गुग, मानमय, दर्शनमय, चारित्रमय, शुद्धश्रद्धा मय, गुद्ध प्ररूपणामय, शुद्ध स्पर्शनामय, पंचाचार पाले, पलाये, अनुमोदे, मनोगुमि, पचनगुप्ति, फायगुत्तिए गुप्ता" आ प्रमाणे तेर तेर पोल योलो पांच स्थापनाजीनी पृथक् पडिलेहण करे, पड़ी पीजी मुझपत्तिमो पडिलेहे. (मांजे पंधी मुहगतिमओ प्लां पडिलेहपीने स्थापनानी पछी पडिलेड्या,) लोगरस० अथवा चार नवकारनो काउस्सग्ग करी पारी प्रगट लोगस्स० [सू० ९] कही काजी लेवो, पछी खमासमण इरि- यावहियं० तस्सउत्त० अन्नत्थ० (सू. २, ६, ७, ८) कही एक लोगस्स अथवा चार नवकारनो काउस्सग करी, पारी प्रगट लोग- स्स (म., ९) कही काजामा नसादि जीवो होय तेनो उद्धारक ते परठववो, पछी खमासमण इरियावहियं नस्स० अन्नत्थ. (सू. २, ६, ७, ८) कही एक लोगस्स० अथवा चार नवकारनो काउस्सग करी प्रगट लोगस्स० [सू. ९] कहेचूं, पछी खमा- समण दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! सज्झाय करूं ? 'इच्छं' कही एक नवकार गणी 'धम्मो मंगल' नी (सू. ३४) पांच गाया कहे, पछी:-'इच्छांकारेण संदिसह भगवन् ! उपयोग करूं?, इच्छं, इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! उपयोग करा- वणी काउस्सग करूं, ? इच्छ,' उपयोग करावणी करेमि काउस्सग्ग्गं अन्नत्था (सू. ८) कही एक नवकारनो काउस्सग्ग फरवो, पछी प्रगट नवकार गणी, इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! (गुरु कहे) “लाभ” (शिष्य कहे) ले ? (गुरु कहे) 'जहगहियं पुव्वसाहहिं आवस्सिआए जस्सजोगो कही सज्जातरघर पूछे, (गुरुमहाराज कहे ते घरसनातर कर) (५६) प्रातः गुरुवंदनविधि. पूर्व पाना पहेलामां जणाव्या प्रमाणे क्षामणा (सू० ४) सुधी गुरुवंदन करी, खमासमण० [सू० २] दइ 'इच्छकारि भगवन् ! पसाय करी पञ्चक्खाणनो आदेश आपशोजी?, इच्छं,' (गुरुमहाराज पासे जे पञ्चक्खाण लेवार्नु होय ते ले) पछी खमासमण (मू० २) दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! यहुवेल संदिसाहुं?, इच्छं' खमासमण दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पहुवेल करा, इच्छ,' कहे- [पहेली पोरसी सुधी स्वाध्याय फरवो, ते स्वाध्यायतरीके अहिं दशवैकालिकनां चार अध्ययन आपवामां आव्यां छे.] ॥ ५७ ॥ अथ दशवेकालिकसूत्रम् ॥ (चार अध्ययन सुधी) मम्मो मंगलमुगिह, अहिंसा संजमो तवो । देवावि तं नमसंति, जस्स 'धम्मे सया मणो ॥ १ ॥ जहा दुमस्म पुणेर, भमरो आधिगई रसं । ण य पुष्पं किलामेइ, सो अ पीणेइ अप्पयं ॥ २ ॥ एमेए समणा मुत्ता, जे लोए रति माहुणो । निहंगमा व पुप्फेसु, दाणभत्तेसणे रया ।। ३ ॥ वयं च वित्ति लभामो, नय फोइ उवहम्मई । महागडेस रीगते, पुप्फेट भमरा जहा ॥४॥ महुकारसमा युद्धा, जे भवंति अणिस्मिया। नाणापिंडरया दंता, तेण गुरुति साहणो ॥ ५ ॥शि बेमि (इति दुमपुरिफअनाम अज्झयणं सम्म) ॥१॥ कहं नु कुजा सामण्णं, जो कामे निवारण ।पए पर विसीअंतो, संकप्पस्स पसं गओ?॥२॥वस्थगंधमलंकार, इत्थीओ सयणाणि प। भगदान भुगनि, न से गाइगि गुगई ॥२॥जे अ ते पिए भोए, लद्धे विषिठिकुचई । साहीणे गाई भोर, से ए पाइपि गुगई ॥३॥ समाइ पेहाइ परिषयंनो, सिआ मणो निस्सरई पहिद्धा । न सा महं| गोबिपिसीसे, इनष तामो पिणइज रागं ॥ ४ ॥ आपापयाही चय सोगमल्ल कामे कमाही कमियं 'खु पाहि योसं विणइज रागं, एवं सुही होहिसि संपराए ॥५॥ परखंदे जलियं जोई, धूमकेउं दुरासयं ति in भो, कले जाया अगंधणे ॥६॥ धिरत्यु तेऽजसोकामी; जो तं जीषियकारणा । यतं इच्छसि आवेड, सेयं ते मरणं भवे ॥ ७॥ अहं च भोगरायस्स, तं चऽसि अंधगवहिणो । मा कुले गंधणा होमो, संजमं निहुओ चर ॥ ८ ॥ जइ तं काहिसि भावं, जा जा दिच्छसि नारिओ । वायारिधुव्व हडो, अटिअप्पा भविस्ससि ॥९॥ तीसे सो धणं सोचा, संजयाए सुभासियं । अंकुसेण जहा नागो. धम्मे संपडिवाइओ ॥१०॥ एवं करंति संवृद्धा, पंडिया पवियक्खणा। विणियति भोगेसु, जहा से पुरिसुत्तमोत्ति वेमि ॥११॥ (इति सामन्न- पुव्यियनामं अन्झयणं सम्मत्तं ॥ २ ॥) संजमे सुठिअप्पाणं, विप्पमुक्काणं ताइणं । तेसिमेयमणाइन्नं, निग्ग- धाणं महेसिणं ।। १॥* उद्देसियं फीयगडं, नियागं अभिहाणि य । राइभत्ते सिणाणे य, गंध मल्ले य वीयणे ॥२॥ संनिही गिहिमत्ते य, रायपिंडे कि- मिच्छए । संवाहणा दंतपहोयणा य, संपुच्छणा देहपलोयणा य ॥ ३ ॥ अट्ठावए य नालिए, छत्तस्स य धारणहाए । तेगिच्छ पाहणा पाए, सभारंभं च नोइणो ॥ ४ ॥ सिज्जायरपिंडं च, आसंदी पलियंकए । गिहतरनिसिज्जाए, गायस्सुन्बट्टणाणि य ॥५॥ गिहिणो यावडियं, जा य आजीववत्तिया । तत्तानिव्वुडभोइत्तं, आउरस्सरणाणि य ॥ ६ ॥ मूलए सिंगवेरे य, उच्छुखंडे अ- निम्बुढे । कंदे मूले य सचित्ते, फळे वोए य आमए ॥ ७ ॥ सोवचल्ले सिंधवे लोणे, रोमालोणे य आमए । सामुद्दे पंसुखारे य, फालालोणे य भामए 11 ८॥ धूत्रणिति क्मणे य, वत्यिसम्म विरेयगे । अंनणे दंतरणे य, गायाभंग विभूसणे ॥ ९॥ सबमेय- मणाइन्नं. निग्गंयाणं महेसिणं । संनमंमि य जुत्ताणं, लहुभूयविहारिणं ॥१०॥ पंचासवपरिनाया, तिगुत्ता छम् संजया । पंचनिग्ग- " पयफ्राण पार्या पछी “सत्तर गाथा" घोलपानी गावे छे ते अहिं सुधी जाणवी.
हणा धीरा, निगंथा उज्जुदसिणो ॥ ११ ॥ आयावर्गति गिम्हेसु, हेमंतेसु अवांउडा । वासासु पदिसलीणा, संजया सुसमाहिया ॥ १२॥ परीसहरिउदंता, धूयमोहा जिइंदिया। सम्बदुखपहोणहा, पदमति महेसिणो ॥ १३॥ दुफराई करिताण, दुस्सहाई सहित्तु य । केइत्य देवलोपसु, केर सिझति नीरया ॥१४॥ खवित्ता पुनकम्माई, संजमेण तवेण य । सिद्धिमग्गमणुप्पत्ता, ताइणो परिनिन्धुढे ॥ १६ ॥ ति मि इति सुडियायारकहानामं तइयं अज्झयणं सम्मत् ।। ।। अथ चतुर्थ पड्जीवनिकायाध्ययनं ।। मुपं मे आउसं! तेणं भगवया एवमपरसायं । इह खलु छज्जीवणियानामऽज्झयणं समणेणं भगवया महावीरेणं फासवेणं पवेश्या सुभयखाया सुपन्नता सेयं मे अहिजिउं अज्झयणं धम्मपन्नत्ती ॥१॥ कयरा खलु सा छन्जीवणियानामऽज्झयणं समणेणं भगवया । महावीरेण कासवेणं पवेइया सुअवखाया सुपन्नत्ता सेयं मे अहिलिजउं अज्झयणं धम्मपनत्ती ? ॥२॥ इमा खलु ला छज्जीवणिया- नामज्झयण समणेणं भगवया महावीरेणं कासवेणं पवेइया सुभक्खाया सुपन्नत्ता सेयं मे अहिज्जि अज्झयणं धम्मपन्नत्ती । तंजहा पदविकाइया १ आउकाइया २ तेउकाइया ३ बाउकाइया ४ वणस्सइकाइया ५ तसकाइया ६ । पुढवी चित्तमंतमपखाया अणेगजीचा पुढोसना अन्नत्य सत्यपरिणरणं १॥ आऊ चित्तमतमाखाया अणेगनीवा 'पुढोसचा अन्नत्य सत्यपरिणएणं २ ॥ तेज चित्तम- तमपखाया अणेगनीवा पुढोसत्ता अन्नत्य मत्थपरिणएणं ३ ॥ वा वित्तमंतमरखाया अणेगनीवा पुढोसत्ता अन्नत्य सत्यपरिणएणं ४ ॥ घणस्सई चित्तमंतमक्खाया अणेगजीया पुढोसत्ता अन्नत्य सत्यपरिणएणं, तनहा-अग्गवीया 'मूलधीया पोरवीया खंधवीया वीपरुहा समुच्छिमा तणलया वणस्सइकाइया सबीया नित्तमतमपखाया अणेगनीया पुढोसत्ता, अन्नत्य सत्यपरिणएणं ५ ॥ से जे र पुण इमे अणेगे बहवे तसा पाणा, तनहा-अंडया पोयया जराउया रसया संसेइमा समुच्छिमा उब्भिया उबवाइया, जेसि सिवि पाणाणं अभियंत परिकन संकुचिप पसारियं रुयं भैत तसियं पलाइयं आगई गई चिन्नाया, जे य कोडपयंगा, जा य कुंथुपिपीलिया, सव्ये येदिया सन्चे तेइंदिया सन्चे चारिदिया सन्चे पंचिंदिया सब्वे तिरिक्खजोणिया सव्वे नेरइया सव्वे मणुया सव्वे देव सव्ये पाणा परमादम्मिया । एसो. खलु छठो जीवनिकाभो तसकाओत्ति पच्चइ-६ ॥ इच्चेसि छण्डं जीवनिकायाणं नेव सयं दंदै समारंभिग्ना नेवन्नेहिं दंई समारंभाविज्जा दंड समारंभतेऽवि अन्ने न समणुजाणेज्जा- जावज्जीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं पायाए कारणं न करेमि न कारवेमि करतंऽपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं योसिरामि । पदमे भंते ! महब्बए पाणाइवायाभो वेरमणं, सव्वं भंते ! पाणाइवाय पञ्चक्खामि से सुहुमं वा वायरं वा तसं वा यावरं वा, नेन सय पाणे अइवाएजा नेवऽन्नेहिं पाणे अइवायाविज्जा पाणे अइवायतेऽवि अन्ने न समणुजाणेज्जा जावज्जीवाए तिविह तिरिक्षण, मणेणं वायाए कारणं न करेमि न फारवेपि करतेऽपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि निंदोमि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि । पढमे भंते ! महब्बए उहिमोमि सन्नाभो पाणाइवायाओ वेरमणं १ ॥ अहावरे दुचे भंते! महन्बए मुसागयाभी परमण, सर्व भंते ! मुसाबराये पचक्खामि से कोहा वा लोहा वा भया वा हासा वा, नेव संयं मुसं वएज्जा नेव- उन्नेहि मुसं वायाविना मुसं वयंतेऽपि अन्ने न समणुनाणेजा जावजीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं वायाए कारणं न करेमि न फारमि फरतंऽपि अन्नं न समणुनाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं - कोसिरामि । दुच्चे भंते ! महब्बए उद्विभामि सव्याभो मुसारायाभो वेरमणं २ ॥ अहावरे तच्चे भंते !. महब्बए अदिनादाणाभो वेरमणं, सव्वं भंते ! अदिनादा पगासामि, से गामे वा नगरे वा रत्ने वा अप्पं वा पहुं वा अणुं वा धूलं वा चित्तमंत वा' अचित्तमंत वा नेव सर्य' अदिन्नं गिणिजा नेवन्नेहिं अदिग्नं गिहाविज्जा अदिन्नं गिण्ई तेऽवि अन्ने न समणुजाणिज्जा जावज्जीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं वायाए कारणं न करेमि न कारयेमि करतंऽपि अन्न न समणुजाणापि, तस्स भंते ! पडिकमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि । तो भंते ! महव्यए उपद्विभोमि सव्वाओ अदिनादाणाभो वेरमण ३ ॥ अहावरे चउत्थे भंते ! महब्बए मेहुणाभो वेरमणं, सव्यं भंते! मेहुणं पचाखामि से दिव्यं या माणुस्सं वा तिरिक्खनोणियं वा नेव सपं मेहुणं सेविज्जा नेवऽन्नेहिं मेहुणं सेवावेज्मा मेहुणं रोवतेऽवि अन्ने न समणुनाणिना जायज्जीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं वायाए। कारणं न फरेमि न फारवेमि करतऽपि अन्नं न समणुनाणामि, तस्स भंते! पडिफमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि । चउत्थे भंते! महव्यए उबहिमोमि सब्बाशी मेहुणामो रमणं ४ ॥ अहारे पंनमे भंते ! महब्बए परिग्गहाओ वेरमणं, . सव्वं भंते ! परिग्गरं पञ्चरखामि से अप्पं या पहुं या अणुं वा धूर्ण वा चित्तमंतं पा अचित्तमंत था, नेव सयं परिग्गई परिगिहिज्जा नेवऽन्नेहिं परिग्गहं परिगिण्हाविज्जा परिग्गह परिगिण्हतेऽवि अन्ने न समणुमाणिज्जा नायजीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेण वायाए फारणं न फरेमि न कारवेमि फरतंऽपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पनिमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि । पंचमे भंते ! महपए उवडिभोमि 'सनाओ परिग्गहाओ रमणं ५॥ महावरे छटे भंते ! वए राइभोयणाओ वेरमणं, सय भंते ! राइभोपणं पचपखामि से असणं या पाणं वा खाइमं वा साइमं वा, नेय सप राई भुनिज्जा नेवऽन्नेहिं राई भुनाविना राई झुंजतेऽवि अन्ने न समणुजाणिज्जा जावज्जीवाए तिविएं तिविहेणं, गणेण वायाए फारणं न करेमि न कारयेमि करतंऽपि अन्न न समणुगाणामि, तस्स भंते ! पडिफमामि निंदामि गरिहामि अपाणं योसिरामि ।
रहे भंते ! वर उपविभोमि सव्याभो राइभोयणाभो वेरमणं ६ ॥ इच्चेइयाई पंच महव्ययाई राइमोयणवेरमणछहाई अत्तहियद्वयाए जासंपग्नित्ताणं विरामि ।। से भिम् या मिरगुणी वा संजयविरयपडिहयपचाखायपावकम्मे दिया वा राओ वा एगो वा परिसागो वा मुत्ते वा 'नागरमाणे वा से पुर्वि या भित्ति वा सिलं वा लेलं वा ससरक्खं वा कार्य ससरखं वा वत्थं हत्येण वा पाएण वा कद्वेण वा कि- लिचेण वा अंगुलियाए वा सिलागाए या सिलागहत्येण वा नालिहिज्जा न विलिहिज्जा न घटिज्जा न मिंदिज्जा अन्नं नालिहाविजा । न रिलिहाविजा न पहाविज्जा न भिदापिज्जा अन्नं आलिहंत वा विलित वा घटुंतं वा मिदंतं वा न समणुजाणिजा जावज्जीवाए निविहं तिरिहेणं, मणेणं वायाए कापणं न करेमि न कारवेमि करतंऽपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि निंदामि गिरिदामि अप्पाणं वोसिरामि १ । से भिक्खू चा भिक्खुणी वा संजयविरयपडिदयपञ्चरखायपावकम्मे दिया वा राओ वा एगओ ( या परिसागो वा मुत्ते वा जागरमाणे वा से उदगं वा मोसं वा हिम वा पहियं वा करगं वा हरवणुगं वा सुद्धोदगं वा उदउल्लं का कार्य उद उल्लं या वत्यं ससिणिद्धं या कार्य ससिणिद्धं या पत्यं नामुसिज्जा न संफुसिज्जा नावीलिज्जा न पत्रीलिज्जा न अक्खो- दिज्जा न परसोदिग्ना न भायाविना न पयाविना अन्नं नामुसाविज्जा न संफुसाविज्जा न आवीलाविज्जा न पवीलाविज्ञान भाग्योदाविना न पाखोडाविजा न आयाविना न पयाविज्जा अनं आमुसंतं वा संफुसंतं वा आवीलंतं वा पवीलंत वा अक्खो- दंतं वा पाखोडत वा आयावतं वा पपात वा न समणुमाणिज्जा जावज्जीवाए तिविहं तिविदेणं, मणेणं वायाए कारणं न फरेमि न कारनेमि करतंऽपि मान न समणुमाणामि, तस्स भंते ! पडिमामि निदामि गरिहामि अप्पाणं गोसिरामि २॥ से भिक्खू । ( वा मिरसुणी वा संजयविरयपडिहयपञ्चक्खायपावकम्मे दिया वा राभो वा एगो या परिसागो वा मुत्ते' वा जागरमाणे वा से अगणि या इंगालं वा मुम्मुरं वा अचिं वा जालं वा अलायं या सुद्धागणिं वा उकं वा न जिज्जा न घहिज्जा न भिदिज्जा न न उज्नालिज्जा न पनालिज्जा न निव्वाविज्जा, अन्नं न उजाविज्जा न पट्टाविज्जा न भिंदाविज्जा न उज्जालाविज्ञान पज्जा- लाविज्जा न निवानिज्जा अन्नं उजंतं वा घटुंतं वा भिदंतं वा उज्जालंत या पज्जालंतं वा निव्वावंतं वा न समणुजाणिजा जाय. जीयार तिविहं तिविहेणं, मणेणं वायाए कारणं न करेमि न कारवेमि करतंऽपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्त भंते ! पडियामामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरासि ३ ॥ से भिक्खू वा भिक्खुणी वा संजयविरयपडिहयपचक्खायपावफम्मे दिया वा राभो वा एगभो वा परिसागभो वा सुत्ते वा जागरणमाणे वा से सिएण वा विहुणेण वा पिहुणहत्येण वा चेलेण या चेलकन्नेण वा हत्थेण चा मुहेण वा अप्पणो वा कार्य बाहिरं वावि पुग्गलं न फुमिज्जा न वीएज्ना अन्नं न फुमाविज्जा न वीयाविज्जा अन्नं फुमंत या वीयंत वा न समणुजाणिज्जा जावज्जीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं चायाए कारणं न करेमि न कारवेमि करतंऽपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि निदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि ४ ॥ से भिक्खू वा भिक्खुणी वा संजयविरयपडि- हयपचाखायपायाम्मे दिगा वा राओ वा एगओ वा परिसागो वा सुत्ते वा जागरमाणे वा से वीएसु वा बीयपइवेसु वा रूढेसु वा रूदपरसु वा जाएसु वा जापपइच्छेनु वा हरिए वा हरियपहेसु वा छिन्नेसु या छिन्नपइटेसु वा सचित्त कोलपडिनिस्सिएसुग न गच्छेज्जा न चिहिज्जा न निसीपज्जा न तुष्टिज्मा अन्ने न गच्छाविज्जा न चिहाविज्जा न निसीयाविज्जा न तुमहाविज्जा अनं गच्छत वा चिठेतं वा निसीयंत वा तुयीत वा न ममणुनाणिज्जा जावन्नीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेग वायाए कारणं न करेमि
न कारयेमि फरतंऽपि अन्नं न समणुज्जाणामि, तस्स भंते ! पदिममामि निदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि ५.॥ से भिक्खू वा
भिारणी या संजयविरयपढिहयपचाखायपायफम्मे दिया वा राम्रो वा एगो या परिसागओ वा मुत्ते का जागरमाणे वा से कीड
या पयंग या कुथु वा पिवीलियं वा इत्यंसि वा पार्यसि वा वाटुंसि वा ऊरंसि या उदरंसि या सीसंसि वा वत्यसि वा पडिग्गहसि वा
फंगलंसि वा पायपुरणंसि वा रयहरणंसि वा गोन्छगसि वा उंडगीस वा दंडगंसि वा पीढगंसि वा फलगंसि वा सेज्जसि वा संथा-
रंगसि या अग्नपरंसि वा तहप्पगारे उवगरणजाए तओ संजयामेव पडिलेहिय पडिलेहिय पमज्जिय पमज्जिय एगंतमवाणिज्जा,
नो ण संगायमावनिग्ना
अजयं परमाणो य, पाणभूयाई हिंसह । पंधई पारयं फम्म, तं से होइ कयं फलं ॥ १।। अजयं चिठमाणो य,
पाणभूगाई हिसह । पंधई पावयं कम्म, तं से होइ कट्टयं फलं ॥ २ ॥ अजयं आसमाणो य, पाणभूयाई हिंसइ । घंधई
पापणं कम्म, तं से होइ कडगं फलं ॥ ३ ॥ अजयं सयमाणो य, पाणभूयाई हिंसह । बंधई पावयं फम्म, तं से होइ
फटुयं फलं ॥ ४ ॥ अजयं मुंजमाणो य, पाणभूयाई हिंसह । यंधई पावयं कम्म, तं से होइ कट्ठयं फलं ॥ ५॥ अजयं
भासमाणो य, पाणभूयाई हिंमद । पंधई पावयं कम्म, संसे होह कडयं फलं ॥ ६ ॥ कहं चरे? कह चिठे?, कदमासे ?
फई मा ? 1 फहं भुजंतो? भामंतो?, पावं कम्मं न बंधई ॥ ७॥ जयं घरे जयं चिहे, जयमासे जयं सए । जयं भुंजनो
मामंतो, पायं फम्मं न यंधई ॥८॥ मन्चभूयऽप्पभूयस्म, सम्मं भूयाई पासओ। पिहियासपस्स दंतस्स, पापं कम्मं न
पंधई ॥९॥ पदमं नाणं तो दगा, एवं चिइ सयमंजए । अन्नाणी किं काही ?, किंवा नाही य सेयपावगं? ॥१०॥
मोगा जाणइ फलाणं, मोगा जाणइ पारगे । उभयपि जाणई सोगा सेयं तं समायरे ॥११॥ जो जीवेऽवि न पागाइ, जीयेऽविन गाणा । जीवाजीये अपाणतो, कह मो नाही य संजमं? ॥ १२ ॥ जो जीवेवि वियाणाइ, जीवेगि गिगाणा जीयाजी पिपाणतो, मोह नाही य संजमं ।।१३।। जया जीवमजीवे य, दोवि एए बियाणइ । लगा गई परविहं, मरजीयाण जाणइ ॥१४॥ जया गई यायिहं, सञ्चजीवाण जापाइ । तया पुनं च पावं च, यंधं मोप जाण ॥१५॥ जया पुग्नं प पापं घ, पंधं मोरवं च जाणइ । तया निविदए भोप, जे दिवे जे य माणुसे ॥१६॥ जया निविदा भोए, जे दिव्ये जेय माणुसे । तया चयइ संजोगं, सभितर मयाहिरं ॥१७॥ जया चयइ संजोगं, मभितर मपाहिरं । तया मुंढे भविताण, पब्वइए अणगारियं ॥१८॥ जया मुंडे भवित्साणं, पव्वइए अणगारियं । तया मंगमुमिहं, पम्मं फासे अणुतरं ॥१९॥ जहा संवरमुमिह, धम्म फासे अणुत्तरं । तया धुणइ कम्मरय, अयोहिकलुसंरुद्धं ॥२०॥ जया पुणड कम्मरगं, अयोहिकलुसंकडं । तया सव्वरगं नाणं, दसणं चाभिगच्छई ॥२१॥ जया सव्वत्तगं नाणं, दमणं गाभिगच्छई। ता लोगमलोग घ, जिणो जाणइ केवली ॥२२॥ जया लोगमलोगं च, जिणो जाण केवली। तपाजोगे निभिषा, सेलेसि पडियाजद ॥२३॥ जया जोगे निमंभित्ता, सेलेसिं पदिवजइ । तया कम्म खवित्ताणं, मिाई गर नीरभो ॥२॥ जया कम्मं खवित्ताणं, सिद्धिं गच्छद नीरओ । तया लोगमत्थयत्यो, सिद्धो हवइ মামী २५ ॥ मुहसायगस्म समणस्स मागाउलगस्म निगामसाइस्स । उच्छोलणापहोयस्स, दुलहा सुगई तारि- मगारम ॥२२॥ तमोगुणप्पहाणस्स उज्जुमहरातिसंजमरयस्त । परीप्तहे जिणंतस्स सुलहा सुगई तारिसग्गस्स ॥२॥ .
पच्छावि ते पाया विप्पं गच्छति अमरभवणाई । जेसि पियो तवो संजमो य खंती य बंभचेरं च ॥ २८ ॥ इच्चेयं एजीयणिय, मम्मदिही सया जए । दुलहं लभित्तु सामन्नं, कम्मुणा न विराहिज्जासि, ॥२९॥ तिवेमि ॥ इति छज्जी- पणियानाम चउत्यं अज्झयणं सम्म ॥४॥ (५८) जिनचैत्यवंदनविधिः- [पछी वखत थये गुरुनी आज्ञा लइ दर्शन करवा जवं, त्यां आगळ भावशूदिए वर्तवो छतो तुभ्यं० किं पूर्णानंद० आदि त्रण चार तुति शांतचित्ते मधुरस्वरथी भगवंत समक्ष करे, पछी प्रदक्षिणा दइ भगवंत सन्मुख खमासमण (सू० २) दइ ईरियावहियं (२०६) तस्स० (०७) अन्नत्थ० (सू०८) कही एक लोगस्स अथवा चार नवकारनो काउस्सग करवो, काउस्सग्ग पारी त्रण रखमासमण दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! चैत्यवंदन करूं ?, इच्छं' कही कोइ पण चैत्यवंदन कहे, पछी जंकिंचि, नमुत्युणं, जावंतिचे ग्यमासमण जावंत केवि० नमोऽहत० (सू० १२, १३, ३७, २, ३८, १५,) कही गंभीरार्थ, पूर्वाचार्य- छत स्तान कहे, पछी हाय उंचा करी जयवीयराय० (मु० ४०) आभवमखंडा सुधी कह्या पछी हाथ नीचा करीने बाकी सून कहे, पछी उमा थइ अरिहतचेइयाणं० अन्नत्थ० कही एक नवकारनो काउस्सग्ग करे, पारी नमोऽहंत्० (सू० १५) कही कोइ थोय फहे, ए ममाणे क्रिया करी पचरखाण (मू० ४६), प्रमाणे ले (५९) उद्घाटापीरुपीविधि. छ घटी दिवस वड्या पडी रामासमण (० २) दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! यहुपडिपुना पोरिसी ?, गुरु तहनि कहे, पछी खमासमण (१०२) दइ ईरिपावहियं० (०६), तस्स० (मू०७), अन्नत्य (सू०८) कही एक लोगस्स भण्या चार नाफारनो काउस्सग्ग करयो, पारी लोगस्स कही खमासमण (सू०२) दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पडिलेण फलं?, इच्छं' कही मुहपत्ति पडिलेहवी (नोमासानी वसते वसति प्रमार्जवी) (२०) पचखाणपारवानो विधि, समासमण (सू० २) दइ ईरियावहियं पडिकमी (सू०६, ७, ८, ९), खमासमण दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! त्यपंदन फर?, इच्छ,' फही जगचिंतामणि (सू० ४२), कही जंकिंचि (सू०१२) नमुत्धुणं० (सू०१३), जावंति चेइ० (मु० ३७) खमासमण. (सू० २) जावंत केवि० (मू० ३८), उवसग्ग० (मू०३९) जय वीयराय० (म० ४०), कही खमाम मण. (मु० २) दइ 'इछाकारेण संदिसह भगवन् ! सज्झाय करूं ?, इच्छं,' कही एक नवकार गणी 'धम्मो मंगलमुफिट' (सू० ३४) ५ गाया कहेली, पछी खमासममण (सू० २) दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! मुहपत्ति पडिले? ?, इच्छं,' कही मुदपत्ति पडिलेवी, पछी खमासमण (२० २) दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पचवाणं पाऊँ ?, 'यथाशक्ति' फही खमासमण (२० २) दह 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पचाखाण पायु, 'तहति' कही, अंगुठो मुठीनी अंदर वाली जमणो हाथ रजोहरण उपर स्थापी एक नवकार गणी नोकारसीथी आयंबील सुधीनां पचक्खाण आ प्रमाणे पारचा:- उग्गए सूरे नमुफारसहियं १ पोरिसी २ साढपोरिसी ३ सूरे उग्गए पुरिमड्ड ४ अवड्ड ५ मुहिसहियं पच्चक्खाण कर्यु चविहार आयंबिल १ नीची २ एकास' ३ आस[ ४ पच्चकवाण पार्यु तिविहार, पच्चक्खाण फासि.
पालिअं, सोहिअं, तीरिअ, किदिअं, आराहियं, जं च न आराहिय, तस्स मिच्छामिदुक्कड" (तिविहार उपवासवाळाए आ प्रमाणे कहे) "सूरे उग्गए पच्चस्खाण कर्यु तिविहार पोरसि, साढपोरसि, पुरिमड्ड, मुठिसहिय पञ्चरखाण पार्यु पाणहार, पञ्चरखाण फासिय, पालिअं, सोहिअं तीरिअं, किटिअं, आराहियं जं च न आराहिधं, तस्स मिच्छामिटुकड" आवीरीते पञ्चकखाण पार्या पछी दशवैकालिकसूत्रना पहेला वे अध्ययन अने त्रीजा अध्ययननी एक गाथा मळी १७ गाथा कहेवी ते माटे जुओ (नवर ५६) साधुमुनिराजे पाचे इंद्रियोथी उपयोग दइने पानी पदिलेहणा करवी जोइए, पहेलां मुहपत्तिथी 'गुच्छा' पडिलेहवा, पछी 'पडला' पछी 'पातरा' पडिलेहवां जोइए (यतनापूर्वक सर्व क्रिया करवी.) पछी उपयोग दइ निर्दोपभिक्षा माटे फरवू, तेमा बेतालीस ४२ दोप गोचरीना, अने पांच दोप मांडलीना टाळीने गोचरी करवी, कारण के ते दोपो ज्ञानआदिने उपघात करनारा छे, ते सुडतालीस दोपो आ प्रमाणे:- गोचरीना ४२ दोप ने मांडलीना ५ दोप, आहाफम्मु १ देसिय २ पूईकम्मे ३ य मीसजाए ४ य । ठवणा ५ पाहुडियाए ६ पामोअर ७ कीय ८ पामिच्चे ९॥१॥ परि- यटिए १० अभिहड ११ भिन्न १२ मालोहडे १३ ये अच्छिज्जे १४ । अनिसि? १५ उज्झोयरए १६ सोलस पिडग्गमे दोसा ॥२॥ धाई १ दूइ २ निमित्ते ३ आजीव ४ वणीमगे ५ तिगिच्छा य ६ । कोहे ७ माणे ८ माया ९ लोभे य १० इवन्ति दस एए ॥३|| पुश्विपच्छासंथव ११ विजा १२ मते य १३ चुण्ण १४ जोगे य १५ । उप्पायणाए दोसा सोलसमे मूलकम्मे १६ य १६ ॥ ४ ॥ संकिय १ मक्खिय २ निक्खित्त ३ पिडिय ४ साहरिय ५ दायगु ६ म्मीसे ७१ अपरिणष ८लित १ छड्डिय १० एसणदोसा दस हवन्ति ॥ ५ ॥ संमोयणा १ पमाणे २ इंगाले ३ धूम ४ ऽकारणे ५ चेव । साधुसाध्वीए आहारपाणी वहोरतां तेना ४२ दोप वर्जवा, तेमा प्रथम उद्गम एटले आहार उपनवाना १६ दोष आ प्रमाणे:-१ मुनिओने उद्देशीने करवू ते 'आधाकर्मी दोप.' २ भावलाडादिफ मुनिने उद्देशीने दहींगोळावगेरेपी स्वादिष्ट फरवा, चूरमा मध्ये घृतादि भेळची लाड्ड करवा ते 'औदेशिकदोप. ३ शुद्ध अभादिफ आधाकर्मीयी मिश्रित होय ते 'पूतिकर्मदोप.' ४ जे पोताने माटे तथा साधुने माटे प्रथमथीन फल्पीने बनाव ते "मिश्रदोप.' ५ साधुने माटे क्षीरआदिक स्थापी राखवां ते 'स्थापितदोप. ६ साधुने रहेला के आधचाना जाणी तेमनो लाभ मेळववा माटे नजीक के दूर विवाहादि करवा ते 'पाहुडीदोप.' ७ अंधकारमां दीवाआदिकथी अजवालं करी साधुने आफ्यु ते 'मादु- प्करणदोप.' ८ साधुने माटे किंमत आपीने खरीद करवू ते 'क्रीतदोप.. ९ साधुने माटे उधारे अन्नादिक लावीने आपq ते 'भामित्यकदोप.' १० पोतानी वस्तु वीजा साथे अदलाबदली करीने मुनिने लावी आपवी ते 'परावर्तितदोप.' ११ साहमु लावीने भाप ते 'अभ्याहृनदोप.' १२ लिपेला भाजनना मुखपरथी माटी विगेरे दूर करी पीआदि आपq ते 'उभिन्नदोप.' १३ उपली भूमिथी सीकेथी के भोयरामांथो कहाडी साधुने आपy ते 'मालापहृतदोप.१४ कोइनी पासेथी आंचकी लइने आपे ते 'आच्छे- - पदोप.' १५ वीमामालीकोनी मरजी विरुद्ध एक जण साधुने आपे ते 'अनिसृष्टदोप. १६ साधुन आवg सांभळी पोताने माटे फराती रसपतीपमुसमा बधारे नांखे ते 'अध्यवपूरकदोष.' आ सोळ दोप आहारनी उत्पत्तिने अंगे लागे छे. हवे उत्पादनाना १६ दोष आ ममाणे:-१ पिंडमाटे गृहस्थना वाळकने दुध पावू नवराबवू शणगार, रमाइधुं तथा खोलामां येसाढवू इत्यादि कर्म करवायी मुनिने 'धात्री पिंड' नामे दोप लागे छे. २ दूतनी पेठे संदेशो लइ जवाथी साधुने 'दूतीपिंड' नामे दोप लागे छे. ३ प्रणे काळना लाभालाभ जीवित मृत्यु आदि निमित्त कहेवाथी 'निमित्तपिंड' नामे दोप लागे छे. ४ भिक्षा माटे पोताना कुळ, नाति, कर्म, शिल्प, आदिक कहेवाथी 'आजीवपिंड' नामे दोप लागे छे. ५ प्रशंसा करी गृहस्थनी पामेथी मिक्षा ठेवायी 'वनीपपिंड' नामे दोप लागे छे. ६ भिक्षाप्राप्ति माटे औपधादिक बताववाथी 'चिकित्सापिंड' नामे दोष लागे छे. । गृहस्पने इरानीने के शाप दइने आहार ग्रहण करवायी 'क्रोधपिंड' नामे दोप लागे छे. ८ साधुओनी पासे एवी प्रतिज्ञा करे के 'हुँ तो लब्धिमान छु के जेथी अमुक धेरथीन सारो आहार वमने लावी आघु एम कही जुदीजुदी रीते गृहस्थने विटंबना करी आहार लावे तेथी 'मानपिंड' नामे दोप लागे छे. ९ भिक्षा माटे जूदा जूदा वेप तथा भाषा बदलबाथी 'पायापिंड' नामे दोप लागे से. १० सरस भिक्षा ठेवा माटे घj भटकबाथी 'लोभपिंड' नामे दोप लागे छे. ११ गृहस्थना मावापनी तथा सासुससरानी साये पोतानो परिचय जणाववाथी 'पूर्वपश्चात् संस्तव' नागे दोप लागे छे. १२-१३--१४-१५ भिक्षा माटे विद्या, मंत्र, चूर्ण तथा योगनो ) उपयोग करवाथी 'विद्यादिपिंड' नामे चारदोप लागे छे. १६ भिक्षा माटे गर्भन स्तंभन कराववाथी 'मूळकर्मपिंड' नामे दोप लागे छे. हवे साधु क्या गृहस्थ बनेना संयोगयी उत्पन्न यता एपणाना दश दोप आ प्रमाणे-१ आधाकर्मादिकदोपनी शंका सहित - जे पिंड ग्रहण करवी ते 'शफितदोप,' २ सचित्त अथवा अचित्त एवा जे मधु आदिक निंदनीय पदार्थोना संघट्टवाको पिंड ग्रहण करवो ते 'म्रक्षितदोप.' ३ छकाय (सचित्त) मा स्थापन करेलं जे अचित्त अन्न पण लेवू ते 'निक्षिपदोप'. ४ सचित्तफळादिकथी दंकायेलं जे अन्नादि ग्रहण करणे ते 'पिदितदोप.' ५ देवाना पानमा रहेला पदार्थने वीजा पात्रमा नांखीने ते वासणथी जे देवू ते 'संहृतदोप,' ६ वालक, वृद्ध, नपुंशक, धुजतो, आंधळो, मदोन्मत्त, हाथपगविनानो, बेडीवाळो, पादुकावाळो, खांसीवाळो, अथवा तोडनार, फाइनार, अनाज विगेरे दळनार, भुंजनार, कातरनार, पिंजनार विगेरे छकायना विराधक पासेथी तेमन गर्भिणी, दुध- पाती न्हाना छोकरांचाळी स्त्री विगेरे पासेथी आहार लेवो ते 'दायकदोप ७ देवालायक जे खांड आदिक रस्तु तेने सचित्त अनाज आदिमा मिश्र करीने आपq ते 'उन्मिश्रदोप.' ८ अचित्तपणाने पाम्या विनानुं जे देवू ते 'भपरिणतदोप.' ९ दही, दूध, घी, खीर आदि द्रव्योथी जे वासण तथा हाथआदिने खरडीने आपे ते 'लिप्तदोप. १० घी आदिकना जमीनपर छोटा पडे तेम वहोराव ते 'छर्दितदोप.' हवे ग्रासैपणाना अर्थात् आहारादि वापरती वखतना पांच दोष आ प्रमाणे-१ रसना लोभथी पुडलाआदिकने घी खांड आदिमा झोळया ते 'संयोजनादोप.' २ दत्रीश कोळीयाधी उपरांत आहार करे तो 'प्रमाणातिरिक्ततादोप.' ३ स्वादिष्ट अन्नने वखा. णतो थको जे भोजन करे ते 'भंगारदोप.' ४ अन्ननी निंदा करतो आहार करे ते 'धूम्रदोप.' ५ मुनिने भोजन करवामां छ कारणा छे.-१ क्षुधावेदना सहन न थवाथी ते शमाववा २ प्राचार्यादिफनी वैयावच करी काय ते माटे, ३ र्यासमिविनी शुद्धि माटे, ४ संयम पालवा माटे, ५ जीवितव्यना रक्षा माटे तया ६ ध्यानने स्थिर करवा माटे भोजन करवानी जरुरीयात छे, तेना अभावे .
S मोनन करे तो 'कारणाभाव' नामे पांचमो दोप लागे. आ ४७ दोप साधुसाध्वीए वरावर समजीने निरंतर ते दाप न लागे तेम सारपानपणे चत आ प्रमाणे शृद्ध गोचरी लागी गुरुमहारान सन्मुख आलोववी:- (६२) गोचरीआलोववानो विधि. उपाश्रयमा प्रवेश करता 'निसीही निमीही निसीही नमो खमासमणाणं, मत्थएणवंदामि' कहे. पछी पग, भूमि प्रमानौं गुरु । सन्मुख उभा रही दांया पग उपर दांडो राखी जमणा हाथमां मुहपत्ति राखी उभा उभा खमासमण दइ ईरियावहिया तस्स० अन्नत्य. | फही एक म्लोगरसनो काउस्सग करे. ने काउस्सग्गमां जे क्रमथी गोचरीनी जे जे वस्तुओ लीधी होय ते अने तेमां लागेला दोप संभारे, पछी 'नमो अरिहताण यी फाउस्सग पारी धारी राखेला अतिचार क्रम प्रमाणे गुरुने कही वतावे. पछी 'पडिक्कमामि गोअरचरि- आए'यो 'मिच्छामि दुफई' पर्यंत कहे, पछी तस्स उत्तरी अन्नत्य० कही काउस्सग करे. ते काउस्सग्गमां आ गाथा चिंतवे, अहो जिणेहिं असावजा, वित्ती साहण देसिया। मुक्खसाहणहेउस्त, साहुदेहस्स धारणा ॥ १ ॥ अर्थ--मोक्षनां साधनरूप सम्यग्दर्शनादिने साधनार एवा साधुना देहने टकोपवा श्रीजिनेश्वरमहाराजे पापरहित जे वर्तन साघुबोने देखाडेलुं छे ए आवर्यरूप छे । पछी काउस्सग्ग पारीने लोगस्स कहे।
[पछी गुरुमहारागादिने निमंत्रणापूर्वक विधिए भोजनक्रिया फरे, पछी पात्र धोवे, तेमां पण यतनाथी शुद्धि राखवी, पछी स्थंडिलादि न होय तो जइ आवी, वसतिमा 'आवी गमनागमननु आलोचन करी (एटले ईरियावहियं पडिकमी) स्वाध्याय आदि करे अने छेल्ला पहोरे (जेटला कलाफनो दिवस होय तेने चारे भागतां जेटला फलाक थाय ते प्रमाणे एक पहोर) एटले लगभग प्रण वागे सांझर्नु पडिलेहण करे, ते आ प्रमाणे:- Com (६३) सांझना पडिलेहणनो विधि, खमासमण (२० २) दइ ईरियावहिया० तस्स० अन्नत्थ० (स० ६, ७, ८) कही एक लोगस्सनो अथवा चार नवका- रनो काउस्सग्ग करवो, पछी पारी खमासमण० दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पडिलेहण करूं?, इच्छं' कही पछी खमासमण दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! वसति प्रमाणु ?, इच्छं,' फही उपवास कर्यो होय तो मुहपत्ति (५० वोळथी) ओघो (१० बोले) अने आसन (२५ योले) सवार प्रमाणे पडिलेहे, अने उपवास आदिफ न होय तो कंदोरो, अने चोलपट्टो ए वे मळी पाच पडिलेहवा, पछी खमासमण दइ ईरियावहिया० तस्स० अन्नत्थ० (सू० ६, ७, ८) फही एक लोगस्स अथवा चार नवकारनो काउस्सग करे, पारी प्रगट लोगस्स० (मु०९) कहे, पछी खमासममण दइ 'इच्छाकारि भगवन् ! पसाय करी पडिलेहणा पडिलेहावोजी ?, एम फही स्थापनानी तथा गुरु, तपस्वी, ग्लान आदि अनुक्रमे सवार प्रमाणे तेओनी उपधि पडि- छेहे, पछी 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! उपधि मुहपत्ति पडिलेहुं ?, इच्छं' कही मुहपत्ति. पडिलेहवी, पछी 'इच्छा- कारेण संदिसह भगवन् ! सज्झाय करु?, इन्छ,' कही एक नवकार गणी 'धम्मो मंगलमुफिट'नी पांच गाथा (मु० ३४) गणवी, पछी आहार को होय तो वे वांदणां (मू० २५) देवां, खमाममण दइ 'इच्छाकारि भगवन् ! पसाय करी पञ्चरखा- णनो आदेश आपशोजी (एम कही चोविहार उपवासादिफ न होय तो) "मुठिसहियं पञ्चक्खाइ अन्नत्थऽणाभोगेणं सह- सागारेणं महारागारेण सव्यसमाहिवत्तिआगारेणं बोसिरह, (बोसिरामि) एम कपचक्खाण करी पछी खमासमण (सू० २) दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! उपधि संदिसाहुं ?, इच्छं, कही, खमासमण दइ 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! उपधि पडिलेहुं ? इच्छं,' कही सर्व उपधि सवार प्रमाणे पडिले, पछी (सवारना पडिलेहणनी विधिमां वताच्या प्रमाणे ईरियापहियं पडिकमीकानो लइ इरियावहियं पडिकमी तपासी ते परठववो. त्यार पछी छेल्ला मुहूर्त मुधी स्वाध्याय करवो, पछी स्थंडिलभूमि प्रमानवी, तेनो विधि आगल आयी गयो छे. (जुओ पार्नु त्रीजु) (६४) साधु दररोज सातवार चैत्यवंदन करे ते:- (१) रानिकमतिक्रमणमा “जगचिंतामणि " (२) तेने अंते "विशाललोचन०"मुं (३) जिनचैत्ये जाय त्यारे करे ते (४) पञ्चक्खाण पारता 'जगचितामणि नु (५) वापर्या पछी ईरियावहिया पडिकमी 'जगचिंतामणि'र्नु चैत्यवंदन करे ते (6) देवसिकपतिक्रमणना मारंभमां, [कोइ नमोऽस्तु० नु कहे छे] (७) संथारा पोरिसिमा 'चउकसाय'र्नु कद्दे छे ते. ६ (६५) साधु दररोज चार वखत सज्झाय करे ते. ११) सवारना पडिलेहणमा 'धम्मो मंगल'नी (२) सांझनी पडिलेहणमा 'धम्मो मंगल' (३) देवसिकंपतिक्रमणमां अंते कराय छे ते कोइ पञ्चकखाण पारता 'धम्मो मंगल'नी गणे छे] (४) राइपडिकमणाना प्रारंभमां भरहेसरनी कहे छे ते. [खरी रीते रात्रि अने दिवसना हेला अने छेल्ला प्होरनो स्वाध्याय ते चतुप्काल स्वाध्याय छे] 55 -(६६) चरणसित्तरी धय ६ समणधम्म १० संजम १७ वेथावचं च १० यंभगुत्तीओ ९ । नाणाइतियं ३ सय १२ कोहनिग्गहाई ४ चरणमेयं ॥१॥ करणमित्तरि पिंडपिसोही ४ समिई ६ भावण १२ पडिमा १२ य इंदियनिरोहो ५ । पडिलेहण २५ गुत्तीओ ३ अभिग्गहा ४ चेच करणं तु ॥२॥ । इति प्रतिनियतविधिओ।
अथ पाक्षिकप्रतिक्रमणविधिः [देवसिकमविक्रमणमा प्रतिक्रमणमून सुधी जेम विधि कारो छे तेम आ पतिक्रमणमा पण त्यांसुधी तेज प्रमाणे विधि जाणवो, तेमां तफावत मात्र एटलो छे के चैत्यवंदन सकलाईत्नु कहे अने योय स्नातस्यानी कहेवी. ते चैत्यवंदन आ प्रमाणे- (६७) सकलाहतप्रतिष्ठानमधिष्ठानं शिवश्रियः। भुर्भूवःस्वस्त्रयीशानमार्हन्त्यं प्रणिदध्महे ॥१॥ नामाकृतिद्र- व्यभावः, पुनतस्त्रिजगजनम् । क्षेत्रे काले च सर्वमिन्नर्हतः समुपास्महे ॥२॥ आदिम. पृथिवीनाधमादिमं निष्परिग्रहम् । आदिम तीर्थनाथं च, ऋषभस्वामिन स्तुमः ॥३॥ अर्हन्तमजित विश्वकमलाकरभास्करम् । अम्लान- केवलादर्शसंक्रांतजगत स्तुवे ॥ ४॥ विश्वभव्यजनारामकुल्यातुल्पा जयंति ताः । देशनासमये वाचः श्रीसंभ' वजगत्पतेः ॥ ५ ॥ अनेकान्तमतांभीधिसमुल्लासनचंद्रमाः । दद्यादमंदमानंद, भगवानभिनन्दनः ॥ ६॥ द्युसत्- किरीदशाणामोत्तेजितांधिनखावलिः । भगवान् सुमतिस्वामी, तनोत्वभिमतानि वः ॥ ७॥ पद्मभभमभोर्देह- भासः पुष्णतु वः श्रियम् । अतरगारिमथने, कोपाटोपादिवारणा। ॥ ८॥ श्रीसुपार्वजिनेंद्राय महेन्द्रमहिताये। नमवतुर्वर्णसंघगगनाभोगभास्वते ॥९॥ चंद्रप्रभाभोश्चंद्रमरीचिनिचयोज्ज्वला । मूर्तिमूर्तसितध्याननिर्मितेष श्रियेऽस्तु वः ॥१०करामलेकवद् विश्वं, कलयन् केवलश्रिया । अचिन्त्यमहात्म्यनिधिः, सुविधियोंधयेऽस्तु वः ॥११|| सत्वानो परमानन्दकंदोदभेदनवांयुदः । स्यादादामृतनिस्यदी, शीतलः पातु वो जिनः ॥१२॥ भवरोगात.
जस्तृनामगदंकारदर्शनः । निश्रेयसश्रीरमणः, श्रेयांसः श्रेयसेऽस्तु वः ॥ १३ ॥ विश्वोपकारकीभूततीर्थत्कर्म- निर्मितिः । सुरासुरनर पज्यो, वासुपूज्यः पुनातु वः ॥१४॥ विमलस्वामिनो वाचः, कतकक्षोदसोदराः । जयंति ब्रिजगवेतोजलनेमल्यहेत.१६स्वयंभूरमणस्पर्धा, करुणारसवारिणा । अनंतजिदनंता,वा, प्रयच्छतु सुख- श्रियम् ॥१६॥ कल्पद्रुममधर्माणमिष्टप्राप्तौ शरीरिणाम् । चतुर्धा धर्मदेष्टार, धर्मनाथमुपास्महे ॥१७॥ सुधासोदर- वाग्ज्योत्स्नानिर्मलीकृतदिग्वः। मृगलक्ष्मा तमाशान्ये, शांतिनाथजिनोऽस्तु वः ॥१८॥ श्रीकुंथुनाथो भगवान् , सनायोऽतिशयदिभिः । सुरासुरनूनाथानामेकनाथोऽस्तु वः श्रिये ॥१९॥ अरनाथस्तु भगवाश्चतुर्थारनभौरविः । चतुर्थपुरुषार्ध श्रीविलास वितनोतु वः ॥२०॥ सरासुरनराधीशमयूरनववारिदम् । कर्मन्मूलने हस्तिमल मल्लिममि- पुमः ॥ २१॥ जगन्महामोहनिद्रामत्यूपसमयोपमम् । मुनिसुवतनाथस्य, देशनावचनं स्तुमः ॥२२॥ लुटनो नमता मुनि, निर्मलीकारकारणम् । वारिप्लवा इव नमः, पांतु पादनाशवः ॥२३॥ यदुवंशसमुदुः, कर्मकाहुताशनः । अरिष्टनेमिभगवान् , भूयादोऽरिष्ठनाशनः ॥२४॥ कमठे धरणेन्द्रे च, स्वोचितं कर्म कुर्वति । प्रमुस्तुत्यमनोवृत्ति पार्श्वनाथः नियेऽस्तु वः ॥२५॥ श्रीमते चीरनाथाय, सनाथायाद्भुतग्निया । महानंदसरोराजमरालायाईते नमः ॥२६॥ कृतापराधेऽपि जने, कृपामथरतारयोः । ईपदयापाईयोर्भद्र, श्रीवीरजिननेत्रयोः ॥२७॥ जयति विजिता- न्यतेजाः सुरासुराधीशसेवितः श्रीमान् । विमलस्त्रासविरहितस्त्रिभुवनचिंतामणिभगवान् ॥ २८ ॥ वीरः सर्वसु- रासुरेंद्रमहितो वीरं बुधाः सनिताः, वीरेणाभिहतः स्वकर्मनिचयो वीराय नित्यं नमः । वीरातीर्थमिदं प्रवृत्तम.
प म तुलं चीरस्य घोरं तपो, वीरे श्रीधृतिकीर्तिकांतिनिचयः श्रीवीर ! भद्रं दिश ॥ २९ ॥ अवनितलगतानां कृत्रिमा- कृत्रिमानां, वरभवनगतानां दिव्यवैमानिकानाम् । इह मनुजकृतानां देवराजाचितानां, जिनवरभवनानां भावतोऽहं नमामि ॥३०॥ सर्वेपां वेधसामाघमादिम परमेष्ठिनाम् । देवाधिदेवं सर्वज्ञ, श्रीवीरं प्रणिध्महे ।।३।। देवोऽनेक- भवार्जितोर्जितमहापापप्रदीपानिलो, देवः सिद्धिवधूविशालहृदयालंकारहारोपमः । देवोऽष्टादशदोपसिंधुरघटानि- आंदपंचाननो, भव्यानां विदधातु वांछितफलं श्रीवीतरागो जिनः ॥ ३२ ॥ ख्यातोऽष्टापदपर्वतो गजपदः संमेत- शेलाभिधः, श्रीमान् रेवतका प्रसिद्धमहिमा शनुजयो मंडपः । वैभारः कनकाचलोबुंदगिरिः श्रीचित्रकूटादयस्तत्र श्रीपभादयो जिनवराः कुर्वतु वो मंगलम् ॥ ३३ ॥ अध स्नातस्यानी थोय-(६८) स्नातस्याप्रतिमस्य मेरुशिखरे शच्या विभोः शैशवे, रूपालोकनविस्मयाहृतरसभ्रांत्या भ्रमचक्षुपा । उन्मृष्टं नयनप्रभाधवलितं क्षीरोदकाशंकया। वक्त्रं यस्य पुनः पुनःस जयति श्रीवर्द्धमानो ज़िनः ॥१॥ इंसांसाहतपद्मरेणुकपिशक्षीरार्णवांभोभृतेः, कुंभैरप्सरसां पयोधरभरप्रस्पर्धिभिः कांचनैः । येषां मंदररत्नशैल- शिखरे जन्माभिपेकः कृतः, सर्वैः सर्वसुरासुरेश्वरगणैस्तेषां नतोऽहं क्रमान् ॥ २ ॥ अर्हद्वक्त्रप्रसूतं. गणधरर- चितं द्वादशांगं विशालं, चित्रं वदर्थयुक्तं मुनिगणवृपभैर्धारितं बुद्धिमद्भिः। मोक्षानदारभूतं व्रतचरणफलं ज्ञेय- भावप्रदीप, भक्या नित्यं प्रपद्ये श्रुतमहमखिलं सर्वलोकैकसारम् ॥ ३ ॥ निष्पकव्योमनीलद्युतिमलसदृशं बाल- चंद्राभदन, मतं घंटारवेण प्रसृतमदजलं पूरयंतं समंतात् । आरूढो दिव्यनागं विचरति गगने कामदः कामरूपी,
यक्षः सर्वानुभूतिर्दिशतु मम सदा सर्वकार्येषु सिद्धिम् ॥ ४ ॥
[ए प्रमाणे प्रतिक्रमणसूत्र सुधी कह्या पछी खमासमण दइ देवसिअ आलोइअ पडिकता इच्छाकारेण संदिसह भगवन् !
पक्खि मुहपत्ति पडिलेहुँ ? इच्छ' एम कही मुहपत्ति पडिलेवी, पछी ये वांदणा देवां, पछी 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् !
संधुद्धाखामणेणं अन्मुट्टिओमि अभितर पक्खिों खामेड?, इच्छं, खामेमि पक्खि, एकपक्खाणं पनरस दिवसाणं-
पनरम राईणं किंचि अपत्ति विगेरे अन्भुटियानो पाठ बोली गुरुने वांदवा, पण देवसी भने अहिं राइनी, माफक प्रणनेज
खामवा, पछी 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पक्खिअंआलो?, इच्छं, आलोएमि जो मे पक्खिओ अइयारो' विगेरे
पाठ कद्देवो, पछी 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पक्खिअतिचार आलोउं?, इच्छ' कही पाक्षिक अतिचार कहेवा, ते नीचे मुजय
(६९) पाक्षिकअतिचार
नाणंमि दसणेमि अ, चरणमि तमि तह य विरियमि । आयरणं आयारो इप एसो पंचहा भणिो ॥१॥ ज्ञानाचार दर्श-
नाचार चारित्राचार तपआचार वीर्याचार ए पंचविध आचारमांहि अनेरो जे कोइ अतिचार पक्षदिवसमांहि सूक्ष्म पादर जाणतां
अजाणतां हुओ होय ते सविडं मन वचन कायाए करी मिच्छामिदुकडं ॥१॥
तत्र ज्ञानाचारे आठ अतिचार-काले विणए बहुमाणे उवहाणे तह य निण्हवणे । वंजण अत्य तदुभए अहविहो नाणमायारो॥२॥
. ज्ञान कालवेलामांहे पढ्यो गुण्यो परावो नहि, अकाले पढ्यो, विनयहीन बहुपानहीन योगोपधानहीन पढ्यो, अनेरा कन्हे पढ्यो अनेरो गुरु कह्यो, देववंदण वांदणे पडिकमणे. सज्झाय करतां पढती गुणतां कूडो अक्षर काने मात्रे आगलो ओछो भण्यो गुण्यो, सूत्रार्थ तदुभय फूडा ययाँ कानो अणउद्धर्यो, डांडो अणपडिलेह्यो, वसति अणशोध्या अणपवेयां असज्झाइ अणोज्झा कालवेलामांहि श्रीदशवैका- लिकममुख सिद्धांत पढयो गुग्यो परावर्तों, अविधिए. योगोपधान कीधा कराव्या, ज्ञानोपगरण पाटी पोथी उवणी कवली नोकारवाली सांपडा सांपडी दस्त्री वही कागलीआ ओलीआ मत्ये पग लाग्यो, थुक लाग्यो, थुके करी अक्षर भाज्यो, ज्ञानवंत मत्ये प्रवेप मच्छर वयो, अंतराय अवज्ञा आशातना कीधी, कुणहि प्रते तोतडो वोवडो देखी हस्यो वितयों, मतिज्ञान श्रुतज्ञान अवधिज्ञान मनापर्यवज्ञान केवलज्ञान, ए पांच ज्ञानतणी अमद्दहणा आशातना कीधी, ज्ञानाचार विपइभो अनेरो जे कोइ अतिचार० ॥ २ ॥ दर्शनाचारे आठ अतिचार-निस्संकि निखिम, निन्वितिगिच्छ। अमूददिठी अ । उबवूह थिरीकरणे, वच्छल्ल पभाषणे अह ॥ २॥ देव गुरु धर्मतणे विषे निस्संकपणुं न की), तथा एकांत निश्चय धर्यो नहीं, धर्म संबंधीआ फलतणे विषे निस्संदेह बुद्धि धरी नहि, साधु साध्वीतणी निंदा जुगुप्सा कीधी, मिथ्यात्वितणी पूजा प्रभावना देखी मूढदृष्टिपणुं कीधु, संघमांहि गुणवंततणी अनु- पहणा कीधी, अस्थिरीकरण अवात्सल्य अप्रीति अभक्ति निपजावी, तथा देवद्रव्य गुरुद्रव्य साधारणद्रव्य भक्षित उपेक्षित प्रज्ञाप- राधे विणाश्यो, विणसंतो उवेख्यो, छत्ती शक्तिए सारसंभाल न कीधी, ठेवणायरिय हाथथकी पांडयो, पडिलेहवो विसार्यो, जिनभु- वनतणो चोराशी आशातना, गुरुमत्ये तेत्रीश आशातना कीधी होय, दर्शनाचार विपइओ अनेरो जे कोई अतिचार० ॥ ३॥ चारित्राचारे आठ अतिचार- पणिहाणजोगजुनो, पंचहि समिईहिं तीहिं गुत्तीहि । एस चरिचायारों, अठ्ठविहो होइ नायव्यो ॥ ४ ॥ ईर्यासमिति, भापासमिति, एपणासमिति, आदान भांडमात्रनिक्षेपणासमिति, पारिष्ठापनिकासमिति, मनो- गुप्ति, वंचनगुप्ति, कायगुप्ति ए अष्ट प्रवचनमाता रुडीपेरे पाली नहीं, साधुतणे धर्मे सदैव, श्रावकतणे धर्मे सामायिक पोसह लोधे जे काइ खंडन विराधना कीधी होय,. चारित्राचार' विपइओ अनेरो जे कोइ अतिचार ॥ विशेषतचारित्राचारे तपोधनतणे धर्मे-चयउ ६ कायछक १२ अकप्पो १३ गिहिभायणं १४ । पलिअंक २५ निसिज्जाए १६ सिणाणं १७ सोभवजणं १८ ॥ १॥ व्रतपट्के पहिले महावते. प्राणातिपात सूक्ष्म पादर बस थावर जीयतणी विराधना हुई १ यीजे महाव्रते क्रोध लोभ भय हास्य लगे जूठु बोल्यार बीजे अदत्तादानेविरमणमहाव्रते 'सामीजीवादत्तं तित्ययरदत्तं तहेव य गुरूंहिं । एवमदत्तं चउहा पण्णत्तं वीपराएहि ॥ १॥ स्वामिअदत्त, जीवअदत्तं तीर्थकरअदत्त गुमअदत्त, ए चतुविधअदचादानमांहिं जे कांई अदत्त परिभोगव्यु३ चोथे महाव्रते 'वंसहि१ कहर निमिस्जि३ दिय४ फुडितर पुन्वकीलिप६ पणिए । अइमायाहार८ विभूसणा य९ नव भगुत्तीओ ॥१॥ नववाडी सुधी पाली नहीं, सुहणे स्वप्नांतरे दृष्टिविपर्यास हुओ४ पांचमे महानते धर्मोपगरणतणे विपे इच्छा मृर्चा गृद्धि आसक्ति धरी, अधिको उपगरण घावों, पर्वतिधिए, पडिलेहयों विसार्यो छठे रात्रिभोजनविरमण- वते असूरो भातं पाणी कीधो, छारोद्गार आन्यो, 'पाने पात्रबंधे तक्रादिनो छांटो लाग्यो, खरड्यो रह्यो, लेपतेलऔ- पंधादिक तेणो संनिधि रह्यो, अतिमात्राएं आहार लीधो६, ए छए व्रत विपइओ अनेरो जे कोइ अः ॥ कार्यपके गामतणे पइसारे नीसारे पग पडिलेहवा विसार्पा, मादी मोदूं खडी धावडी अरणेटो पापाणतणी चा- तली उपर पग आव्यो७ अप्काय वाघारि फूसणा हुवा, विहरवा गया ऊलखो हाल्यो, लोटो दोल्यो, काचा पाणी- तणा छांटा लाग्या८ तेउकाय वीजदीवातणी उजेही हुइ९ वाउकाय उघाडे मुखे योल्या, महायाय वाजतां कपडा- कायलीतणा छेडा साचव्या नही, फूंक दीधी १० वनस्पतिकाय नीलफूल सेवाल थड फल फूल वृक्ष शाखा प्रशाखा- तणा संघह परंपर निरंतर हुवा११ त्रसकाय वेइंद्री तेइंद्री चरिंद्री पंचेंद्री काग यग उडाव्या, ढोर त्रासयां, चालक वीहरायां१२, पट्काय विपइओ अनेरो जे कोइ अतिचार० ॥ अकल्पनीय सिज्जा वस्त्र पात्र पिंड परिभोगव्यो, सिज्जातरतणो पिंड परिभोगव्यो, उपयोग कीधा, पाखे वि- हों, धात्रीदोप प्रसवीजसंसक्त पूर्वकर्म पश्चात्कर्म उद्गम उत्पादना दोपचिंतव्या नहीं१३ गृहस्थतणो भाजन भांज्यो, फोड्यो, बलतो पाछो आप्यो नहीं १४ मृतां संथारिया उत्तरपट्टो टाली अधिको उपगरण वावया १५-१६ देशतः स्नान कीg, मुखे भीनो हाथ लगाइयो, सर्वतः स्नानतणी वांछा कीधी १७ शरीरतणो मेल फेडयो, केश रोम नख समार्या, अनेरी कांइ राहाविभूषा कीधी १८ अकल्पनीयपिंडादि विपइओ अनेरो जे कोइ अति० ॥ आवस्सय१ सज्झाए२ पडिलेहण३ झाण४ भिक्ख५ अभत्तठेद । आगमणे निग्गमणे७ ठाणेट निसीअण९तुअ?१०॥१॥ आवश्यक-उभयकाल व्याक्षिप्तचित्तपणे पडिकमणो कीधो, पडिकमणामांहिं उंघ आवी, बेठां पडिकमणु कीधुं १ दिवसप्रत्ये चार वार सज्झाय सातवार चैत्यवंदन न कीधां २ पडिलेहणा आधी पाछी भणाची, अस्तोव्यस्त कीधी । आध्यान रौद्रध्यान ध्यायां, धर्मध्यान शुक्लध्यान ध्यायां नहीं ४ गोचरी.गयां तालीश दोप उपजता चितव्या नहीं, . पांच दोप मांडली तणा राल्या नहीं पछत्तीशक्तिए पर्चतिधिए उपचासादिक तप कीधो नहिं ६ देहरा उपासरा मांहि पेसतां निसीही, नीसरतां आवस्सही कहेवी विसारी, इच्छामिच्छादिक दशविध चकवाल सामाचारी साचवी नहीं, गुरुतणो वचन तहत्ति करी पडियज्यो नहिं, अपराध आव्यां मिच्छामिदुकडं दीधां नहिं, ७ स्थानके रहेतां हरियकाय पीयकाय कीडीतणां नगरां सोध्यां नहीं ८ ओघो मुहपत्ति चोलपट्टो संघटया, स्त्री तिर्यंचतणा संघट अनंतर परंपर हुवा ९ वडा प्रते पसाओ करी लहुडां प्रते इच्छाकार इत्यादिक विनय साचव्यो नहिं १० साधुसामाचारी विपडओ अनेरो जे कोइ अतिचार पक्षदिवममांही सूक्ष्म यादर जाणता अजाणतां हवो होय ते सचिहुं मनवचनकायाए करी मिच्छामिदुकडं ॥ ६॥ इति साधुअतिचार संपूर्ण ॥ एवंकारे साधुतणे धर्मे एकविध असंजम तेत्रीस आशातना प्रमादपर्यंत, श्रावकतणे धर्मे सम्यक्त्व मूलवारबत एकशो चोवीश अतिचार मांहिं अनेरो जे कोइ अतिचार पक्ष दिवसमांहि सूक्ष्म चादर जाणतां अजाणतां हुयो होय ते सचिहुं मनवच- नकायाये करी तस्स मिच्छामिदुकडं, पछी 'सव्यस्तवि पक्खिअ दुचितिय० इत्यादि पाठ कहेबो, एम गुरुए कह्या पछी इच्छकारि भगवन् ! पसाय करी पविखतप प्रसाद करशोजी (एम शिष्ये कहे, ते वार पछी गुरुए पक्खितप कहे, ते आ प्रमाणे) चउत्थेणं एक उपवास वे आंबिल व्रण नीवि चार एकासणां आठ वेआसणां वेहजार सज्झाय करी यथाशक्ति पहोंचाडजोजी (उपर प्रमाणे तप कर्यु होय तो अहीं तहत्ति कहे, ओछु वत्तुं कर्यु होय तो यथाशक्ति कहीए, न कयु होय तो मौन रहीये, पछी ये बांदणां (भू०२५) देवां, पछी 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पत्तेयग्वामणेणं अन्भुडिओमि अभितर - ।।
परिसअं खामेउ?, इच्छं, खामेमि पक्खि एकपक्खाणं पनरसदिवसाणं पनरसराईणं जंकिंचि अपत्तियं० विगेरे पाठ कही पछी ये वांदणां देवां, पछी 'देवसिा आलोइय पडिक्ता इन्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पक्खि पडिकमावेह ? इन्छ,' कही 'करेमि भंते सामा०' कही 'इच्छामि पडिक्कमिउं जो मे पक्खिओ०' इत्यादि कहेवू, पछी खमा० दइ पक्खीसूत्र बोलनार साधु इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पक्खिसूत्र कड्ढुं ? एम कहे, अने वाकीना पक्खीसूत्र सांभळं एम कहे, पछी आदेशवाळो पण नवकार गणी साधु आ पक्खिमूत्र कहें, ते:- पाक्षिकसूत्रम्-(७०) तित्थंकरे अतित्थे अतित्थसिद्ध अतित्थसिद्ध य । सिद्धे जिणे रिसी महरिसी य नाणं च चंदामि ॥१॥ जे अ इमं गुणरयणसायरमविराहिऊण तिण्णसंसारा। ते मंगलं करित्ता अहमवि आराहणाभिमुहो ।।२।। मम मंगलमरिहंता सिद्धा साह सुयं च धम्मो अ । खंती गुत्ती मुत्ती अज्जवया महवं चेव ॥ ३ ॥ लोयम्मि संजया जं करिति परमरिसिदेसिअमुआरं । अहमवि उवहिओ तं महन्वयउच्चारणं काउं ॥४॥ से किं तं महव्ययउच्चारणा ?, महन्वयउच्चारणा पंचविहा पण्णत्ता राइभोअणवेरमणछट्ठा, तंजहा-सव्वाओ पाणाइवायाओ वेरमण१ सन्चाओ मुसावा- याओ बेरमणं २ सयाओ अदिन्नादाणाओ वेरमणं ३ सव्वाओ मेहुणाओ वेरमणं ४ सयाओ परिग्गहाओ वेरमणं ५ सव्याओ राइभोअणाओ वेरमणं ६॥ तत्य ग्बलु पढमे भंते ! महव्वए पाणाइवायाओ वेरमणं, सव्वं भंते ! पाणाइवायं पच्चरखामि, से सुहुमं वा पायरं वा तसं वा थावरं वा नेव सयं पाणे अइयाएना नेवन्नेहिं पाणे अइयायाविज्जा पाणे अइयायतेवि अन्ने न ममणुजाणामि जापजीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं वायाए कारणं न करेमि कारवेमि करतंपि अन्नं न समणुजाणामि तस्स भंते ! पडिफमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि । से पाणाइवाए चउविहे पन्नते, तंजहा-दव्वओ खिसओ कालो भावओ, दयओ पाणाइवाए छसु जीवनिकाएसु, वित्तओ णं पाणावाए सवलोए, कालो गं पाणाइवाए दिआ वा राओ वा, भावओ णं पाणाइवाए.रागेण वा दोसेण वा, जं मए इमस्स धम्मस्स केवलिप- पणनस्स अहिमालपसणस्स सच्चाहिठियस्स विणयमूलस्स खंतिप्पहाणस्स अहिरण्णसोचन्निअस्स उवसमपभवस्स नवयंभचेरगुतस्स अपगमाणस भिक्खावित्तियस्स कुक्खीसंपलस्स निरग्गिसरणस्स संपक्खालियस्स चत्तदोसस्स गुणग्गाहियस्म निधियारस्स निन्वित्तिलक्खणस्स पंचमहन्वयजुत्तस्स असंनिहिसंचयस्स अविसंवाइअस्स संसार- पारगामिभरस निव्याणगमणपज्जवसाणफलस्स पुवि. अन्नाणयाए असवणयाए अयोहीए अणभिगमेणं अभि- गमेण वा पमाएणं रागदोसपडियद्धयाए यालयाए मोहयाए मंदयाए किडयाए तिगारवगरुथयाए चउकसाओवगएणं पनिदिनोबसणं पडिपुन्नभारियाए सायासोक्खमणुपालयंतेणं इहं वा भवे अन्नेसु वा भवग्गहणेसु पाणाइवाओ कओ पा कारापिओ या कीरंतो था परेहिं समणुनाओ तं निंदामि गरिहामि तिविहं तिविहेणं मणेणं वायाए कारणं, अईअं निंदामि पटुप्प संवरेमि अणागयं पचक्खामि सर्व पाणाइवायं जावज्जीवाए, अणिस्सिओऽहं नेप सयं पाणे अध्यागमा नेवन्नेहिं पाणे अइयापावेज्जा पाणे अइयायंतेवि अन्ने न समणुजाणिज्जा, तंजहा-अरिहंतसक्खि सिद्धस- रिम माइसरिणभं देवसविखअं अप्पसविखअं, एवं भवद भिक्खू वाभिक्खुणी वा संजपविरयपडियपच्चरखापपां- घकम्मे दिआ वा राओवा एगओ वा परिसागओ वा सुचे वा जागरमाणे चा, एस खलु पाणाइवायस्स घेरमणे हिए सुहे खमे निस्सेसिए आणुगामिए, सव्वेसि पाणाणं सधेसि भूयाण सव्वेसिं जीवाणं सव्वेसि सत्ताणं अदुक्खणयाए । असोयणयाए अजूरणयाए अतिप्पणयाए अपीडणयाए अपरिआवणयाए अणुदवणयाए महत्थे महागुणे महाशुभावे महापुरिसाणुचिन्ने परमरिसिदेसिए पसत्थे, तं सुक्खक्वघाए कम्मक्खयाए मोक्खयाए बोहिलाभाए संसाररुत्तारणा- एत्तिकट्ठ उपसंपज्जित्ताणं विहरामि । पढमे भंते ! महव्वए उवडिओ मि सव्वाओ पणाइवायाओ वेरमणं ॥ १ ॥ अहावरे दोच्चे भंते! महव्वए मुसावायाओ वेरमणं, सव्वं भंते! मुसावायं पञ्चक्खामि, से कोहा वा १ लोहा वा २ भया या ३ हासा वा ४ नेव सयं मुसं वएज्जा नेवन्नेहिं मुसं वायाविजा मुसं वयंतेवि अन्ने न समणुजाणामि जायजीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं वायाए कारणं न करेमि न कारवेमि करतपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिक । मामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि, से मुसावाए चउविहे पन्नत्ते, तंजहा-दव्वओ १ खित्तओ २ कालओ ३ भावओ ४, द्व्वओ णं मुसावाए सव्वव्वेसु, खित्तओ णं मुसावाए लोए वा अलोए वा, कालओ णं मुसावाए दिआ वा राओ वा, भावओ मुसावाए रागेण वा दोसेण वा, जं मए इमस्स धम्मस्स केवलिपण्णत्तस्स अहिंसाल- ( क्खणस्स सच्चाहिछियस्स विणयमूलस्स खंतिप्पहाणस्स अहिरण्णसोवन्नियस्स उवसमपभवस्स नवयंभचेरगुत्तस्स अपयमाणस्स भिक्खावित्तियस्स कुक्खीसंबलस्स निरग्गीसरणस्स संपक्खालियस्स चत्तदोसस्स गुणग्गाहियस्स निम्वियारस्स निश्चिचिलक्खणस्स पंचमहब्वयजुत्तस्स असंनिहिसंचयस्स अविसंवाइअस्स संसारपारगामिअस्स ।
विज्जा अदिन्नं गिण्हतेवि अन्ने न समणुजाणामि जावज्जीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं वायाएं कारणं न करेमि न कारवेमि करतंपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि, से अदिन्नादाणे चउन्धिहे पन्नत्ते, तंजहा-दन्वओ खित्तओ कालो भावओं, दवओ णं आदिन्नादाणे गहणधार- णिज्जेतु दन्तु खित्तओ णं अदिन्नादाणे गामे वा नगरे वा अरण्णे वा कालओणं अदिन्नादाणे दिआ वा राओ वा, भावओ णं अदिन्नादाणे रागेण वा दोसेण वा, जं मए इमस्स धम्मस्स केवलिपन्नत्तस्सअ हिंसालक्खणस्स सचाहि- हिअस्स विणयमूलस्स खंतिप्पहाणस्स अहिरपणसोवणियस्स उवसमपभवस्स नवयंभचेरगुत्तस्स अपयमाणस्स भिक्खावित्तियस्स कुक्खीसयलस्स निरग्गिसरणस्स संपक्खालियस्स चत्तदोसस्स गुणग्गाहिअस्स निव्विारस्स निवित्तिलक्खणस्स पंचमहन्वयजुत्तस्स असंनिहिसंचयस अविसंवाइयस्स 'संसारपारगामिअस्स निव्वाणगमणप- ज्जवसाणफलस्स पुब्धि अन्नाणयाए असवणयाए अयोहिए अणभिगमेणं अभिगमेण वा पमाएणं रागदोसपडियद्धयाए पालयाए मोहयाए मंदयाए किड्डयाए तिगारवगुरुयाए चउकसाओवगएणं पंचिंदिओवसट्टेणं पडिपुण्णभारियाए सायामुक्खमणुपालयंतेणं इहं वा भवे अन्नेसु वा भवग्गहणेसु अदिन्नादाणं गहिरं वा गाहाविरं वा धिप्पंतं वा परेहि समथुन्नाय तं निंदामि गरिहामि तिविहं तिविहेणं मणेणं वायाए काएणं, अईअं निंदामि पडुप्पन्न संवरेमि अ- 3 णागयं पचक्खामि सव्वं अदिनादाणं जावज्जीचाए, अणिस्सिओऽहं नेव संयं अदिनं गिहिज्जा नेवन्नहिं अदिन्न गिहाविज्जा अदिन्नं गिण्हंतेवि अन्ने न ममणुजाणिज्जा, तंजहा-अरिहंतसक्खियं सिद्धसक्खि माहुसक्खिों देवमनियों अप्पसक्तिों, एवं भवइ भिक्खू वा भिक्षुणी वा संजयविरयपडिहयपचक्खायपायकम्मे दिआ था रामो वा पगओ वा परिसागओ या सुत्ने वा जागरणमाणे वा एस खलु अदिन्नादाणस्स घेरमणे हिए सुहे खमे निस्सेसिए आणुगामिए (पारगामिए) सन्वेसि पाणाणं सव्वेसि भूआणं सव्वेसि जीवाणं सन्वेसि सत्ताणं अमुक्ख. याए असोअणयाए अजूरणयाए अतिप्पणयाए अपीडणयाए अपरिआवणयाए अणुदवणयाए महत्थे महागुणे महाणुभाचे महापुरिसाणुचिण्णे परमरिसिदेसिए पसत्थे, तं दुक्सक्खयाए कम्मकग्वधा मुक्खयाए पोहिलाभाए सं- सामतारणाएनिकट उपसंपजित्ताणं विहरामि। तच्चे भंते! महव्यए उवष्ठिमओ मिसयाओ अदिन्नादाणा पेरमणं ॥३॥ अहायरे उत्थे भंते ! महया मेहुणाओ वेरमणं, सव्यं भंते ! मेहुणं पचक्खामि, से दिव्वं वा माणुसं या तिरिक्मजोणि चा, नेव मयं मेधणं सेविजा नेवन्नेहि मेहुणं सेवाविजा मेहुणे सेयंतेवि अनेन समणुजा- णामि जायज्जीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं वायाए कारणं न फरेमि न फारवेमि फरंतंपि अनं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं पोसिरामि ॥ से मेहुणे चउचिहे पन्नत्ते, तंजहा-दव्यओ मितो फालओ भावओ, दव्यओणं मेटणे स्वेतु वा स्वसहगएसु था, खित्तओ णं मेहुणे उड्ढलोए चा अहोलोए गतिरिगलोप था, फालओ णं मेहणे दिआ वा राओ या, भावओणं मेहुणे रातेण या दोसेण या, जं मए इभस्स धम्मस्स फेचलिपण्णत्तस्स अहिंसालासणस्स सबाहिठिअस्स विणयंमूलस्स खंतिप्पहाणस्स अहिरन्नसोवनिअस्स उयसमपभयरस नवयंभचेरगुत्तस्स अपयमाणस्स भिक्खावित्तियस्स कुश्खीसंपलस्स निरगिसरणस्स संपरखालि.
अस्स चत्तदोसस्स गुणगाहिअस्स निविआरस्स निच्चित्तिलक्खणस्स पंचमहन्वयजुत्तस्स असंनिहिसंचयस्स अवि- संवाइअस्स संसारपारगामिअस्स निव्वाणगमणपज्जवसाणफलस्स पुचि अन्नाणयाए असवणयाए अयोहीए भण- भिगमेणं अभिगमेण वा पमाएणं रागदोसपडियद्धयाए बालयाए मोहयाए मंदयाए किड्डयाए तिगारवगरुयआए चउकसाओवगएणं पंचिंदिओवसष्टेणं पडिपुण्णभारयाए सायासोक्खमणुपालयंतेणं इहं वा भवे अन्नेसु वा भवग्गह- णेसु मेगुणं सेविअं या सेवावि वा सेविज्जतं वा परेहिं समणुन्नायं तं निंदामि गरिहामि तिविहं तिविहेणं मणेणं वायाए कारणं, अईयं निदामि पडप्पन्नं संवरेमि अणागयं पञ्चक्खामि सवं मेहुणं जावज्जीवाए, अणिस्सिओऽहं नेव सयं मेहुणं सेविज्जा नेवन्नेहिं मेहुणं सेवाविज्जा मेहुणं सेवंतेवि अन्ने न समणुजाणिज्जा, तंजहा-अरिहंतसक्खिों सिद्धसक्खिों साहुसक्खिों देवसक्खि अप्पसक्खिअं, एवं हवइ भिक्खू वा भिक्खुणी वा संजयविरयपडि- हयपञ्चक्खायपावकम्मे दिआ वा राओ वा एगओ वा परिसागओ वा सुत्ते वा जागरमाणे वा, एस खलु मेहुणस्स वेरमणे हिए सुहे खमे निस्सेसिए आणुगामिए (पारगामिए) सव्वेसिं पाणाणं सवेसिं भूआणं सव्वास जीवाणं सन्वेसि सत्ताणं अदुखणयाए असोअणयाए अजूरणोए अतिप्पणयाए अपीडणयाए अपरिवणयाए अणुदवणयाए महत्थे महागुणे महाणुभावे महापुरिसाणुचिन्ने परमरिसिदेसिए पसत्थे, तं दुक्खक्खयाए कम्मक्खयाए मुक्खयाए योहिलाभाए संसारत्तारणाएत्तिकटु उवसंपज्जित्ताणं विहरामि । चउत्थे भंते ! महब्बए उच्चडिओ मि सधाओ मेहु- णाओ वेरमणं ।। ४॥
अहावरे पंचमे भंते ! महब्बए परिग्गहाओ वेरमणं, सव्वं भंते ! परिग्गहं पच्चक्खामि, से अप्पं वा पहुं वा अणुं या धूलं या चित्तर्मतं वा अचित्तमंत था, नेव सपं परिग्गहं परिगिपिहज्जा नेवन्नेहि परिग्गहं परिगिहाविजा परिग्गहं परिगिण्हतेषि अन्ने न समणुजाणामि जापज्जीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं चायाए कारणं न करेमि न फारवेमि करतपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिफमामि निंदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि । से परि- गहे चउब्धिहे पन्नते, संजहा-दवओ खित्तओ कालओ भावओ, दन्यओ णं परिग्गहे सचिताचित्तमीसेसु दन्वेसु, विसओ णं परिग्गहे सव्वलोए, कालओ णं परिग्गहे दिआ वा राओ वा, भाषओ णं परिग्गहे अप्पग्घे वा महग्घे पा रागेण वा दोसेण या, ज मए इमरस धम्मस्स केवलिपन्नत्तस्स अहिंसालक्खणस्स सबाहिछिअस्स विणयमूलस्स ग्वतिष्पहाणस्स अहिरण्णसोवन्नियस्स उवसमपभवस्स नवयंभचेरगुत्तस्स अपयमाणस्स भिखावित्तिअस्स फुक्खी- संपलस्स निरग्गिसरणस्स संपक्खालिअस्स चत्तदोसस्सै गुणग्गाहिअस्स निविआरस्स निवित्तिलक्खणस्स पंचम- हवयजुत्तस्स असंनिहिसंचयस्स अविसंवाइअस्स संसारपारगामिअस्स निव्वाणगमणपज्जवसाणफलस्स पुन्धि अन्नाणयाए असघणयाए अयोहीए अणभिगमेणं अभिगमेण वा पमाएणं रागदोसपडियद्धयाए पालयाए मोहयाए मंदपाए फिपाए तिगारवगरुपआए पउपासाओवगण पंचिदिओवसणं पडिपुन्नभारियाए सायासोक्खमणुपाल- यंतेणं इहया भवे अन्नसुया भवगाहणेसु परिग्गहो गहिओवा गाहाविओघा घिप्पंतो वा परेहिं समणुन्नाओ ते निदामि गरिहामि तिविहं तिविहेणं मणेणं पायाए फाएणं, अईअंनिंदामि पटुप्पन्नं संवरेमि अणागयं पचरखामि सवं परिग्गह जायज्जीवाए, अणिस्सिोऽहं नेव सयं परिग्गहं परिगिहिज्जी नेवन्नेहिं परिग्गहं परिगिण्हाविज्जा परिग्गहं परिगिण्हतेवि अन्ने न समणुजाणिज्जा, तंजहा-अरिहंतसरिख सिद्धसक्खिों साहुसक्खिों देवसक्खिरं अ- परिषभ, एवं हवह भिरख वा भिरखुणी वा संजयविरयपजियपच्चक्खायपावकम्मे दिया वा राओ वा एगओ या परिमागो चा सुत्ते या जागरणमाणे वा, एस खलु परिग्गहस्स वेरमणे हिए सुहे खमे निस्सेसिए अणुगामिए [पारगामिए] सव्येसिं पाणाणं सध्यसि भूआणं मवेसि जीवाणं सव्वेसिं सत्ताणं अदुक्खणयाए असोअणयाए अज- रणगाए अतिप्पणयाए अपीडणयाए अपरिावणयाए अणुदवणयाए महत्थे महागुणे महाणुभावे महापुरिसाणुचिन्ने परमरिमिदेसिए पमत्थे, तं दुग्वग्वयाग कम्मरखयाए मुक्खयाए वोहिलाभाए संसारुत्तारणाएतिकट्ठ उवसंपज्जित्ताणं पिहरामि, पंचमे भंते! महन्यए उवडिओ मि सव्याओ परिगहाओ वेरमणं ॥५॥ अहायरे छठे भंते ! वए राइभोभणाओ वेरमणं, सब्वं भंते ! राइभोअणं पच्चक्खामि, से असणं वा पाणं वा ग्वाइम या साइमं या, नेव सयं राई मुंजिज्जा नेवन्नेहिं राई भुंजाविज्जा राई भुजंतेवि अन्ने न समणुजाणामि जाव- जीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेण वायाए कापणं न करेमि न कारवेमि करतंपि अनं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडियामामि निदामि गरिहामि अप्पाणं पोसिरामि । से राइभोअणे चउन्चिहे पन्नत्ते, तेजद्दा-दवओ खित्तओ फालओ भावओ, दयओ णं राडभोअणे असणे वा पाणे वा खाइमे वा साइमे वा, खित्तओ णं राइभोअणे सम- पगिने, कालओ णं राइभोअणे दिआ या राओवा, भावओ णं राइभोअणे तित्ते वा कटुए वा कसाए या अंविले.
पा महरे वा लवणे वा रागेण वा दोसेण वा, जे मए इमस्स धम्मस्स केवलिपपणत्तस्स अहिंसालक्खणस्स सचाहि- ठिअस्स विणयमूलस्स खंतिप्पहाणस्त अहिरण्णमोवपिणअस्स उवसमपभवस्स नवभचेरगुत्तस्स अपयमाणस्स भिाराविमिस्स कुक्खीसंपलस्स निरग्गिसरणस्स संपक्खालिअस्स चत्तदोसस्स गुणग्गाहिअस्स निग्विारस्स नियिचीलपराणस्स पंचमहव्ययजुत्तस्स असंनिहिसंचयस्स अविसंवाइयस्स संसारपारगामिअस्स निव्वाणगमणप- ज्यवसाणफलस्स पुन्धि अन्नाणयाए असवणपाए अयोहीए अणभिगमेणं अभिगमेण वा पमाएणं रागदोसपडिय- दगार पालगाए मोहगाए मंदयाए कियाए तिगारवगरुयआए चउपसाओवगएणं पंचिदिओक्सट्टेणं पडिपुषणभारि- आए सायासोरामणुपालगंतेणं इहं वा भवे अन्नेसु वा भवग्गहणेसु राइभोअणं भुत्तं वा भुंजाविरं वा भुजंतं वा परेहि समगुन्नागं तं निंदामि गरिहामि तिविह तिविहेणं मणेणं पायाए कारणं, अईअं निंदामि पड्डुप्पण्णं संवरेमि अणागगं पणापामि सन्चे राइभोअणं जापज्जीयाए, अणिस्सिोऽहं नेय सपं राइभोअणं अॅजिज्जा नेवन्नेहिं राइ- भोगणं भुंजापिग्मा राइभोभणं भुंजतेषि असे न समजाणिज्जा, तंजहा-अरिहंतसविखअं सिद्सक्खिरं साहस- निगा देवसहिरा अपसपिराभ, एवं पद भिक्खू पा भिपतुणी वा संजपविरयपडियपशाखापपावकम्मे दिआ पाराको पा एगओषा परिसागभो पा सुपे पा जागरमाणे वा, एस खलु राइभोमणस्स घेरमणे हिए सहे ग्नमे नि. { गमिए माणुगामिए (पारगामिए) सम्वेसि पाणाण सम्धेसि भूभाण सम्वेर्सि जीवाणं सत्वेसि ससाणं अपराणपाए प्रपोrinाए अजूरणयाए अतिप्पणयाए अपीठणपाए अपरिभाषणपाए अणुषणयाए महत्थे महागुणे महाणुभावे । 4 हापुरिसापुचिपणे परमरिसिदेसिए पसत्थे, तं दुक्खरखयाए कम्मक्खयाए मुक्खयाए योहिलाभाए संसारुत्तारणाए- का उपसंपग्जित्ता णं विहरामि । छटे भंते ! वए उवडिभो मि नव्याओ राइभोअणाओ वेरमणं ॥ ६ ॥ इरहआई पंच महव्ययाई राइभोअणवेरमणछट्ठाई अत्तहिअट्टयाए अवसपंज्जिता ण विहरामि ॥ अप्पसत्या य जे जोगा, परिणामा य दामणा । पाणाइवायस्स वेरमणे, एस बुत्ते अइकमे ॥ १॥ तिन्वरागा य जा मामी, तिव्यदोसा तहेव य । मुसावायस्स वेरमणे, एस युत्ते अइक्कमे ॥ २ ॥ उग्गहंसि अजाइत्ता, अविदिन्ने य पग्गहे । अदिग्नादाणस्स वेरमणे, एस वुत्ते अइफम्मे ॥ ३ ॥ सद्दारूवारसागंधाफासाणे पविधारणे । मेहुणस्स वेर- मणे, एस युने अइफमे ॥ ४॥ इच्छा मुच्छा य गेही य, कंखा लोभे य दारुणे । परिग्गहस्स वेरमणे, एस वुत्ते अइ- कमे ॥ ५ ॥ अइमते अ आहारे, सूरखितमि संकिए । राइभोअणस्स वेरमणे, एस चुत्ते अइकमे ।। ६ ॥ दंसणनाण- परिने, अविराहिता ठिओ समणधम्मे । पदमं वयमणुरक्खे, विरया मो पाणाइवायाओ ॥ ७॥ सणनाणचरित्ते, भयिराहिला ठिो समणधम्मे । पीअं वयमणुरक्खे, विरया मो मुसायायाओ ।। ८॥ सणनाणचरित्ते, अवि- राहिणा ठिओ ममणधम्मे । तइभ ययमणुरक्खे, विरया मो अदिन्नादाणाओ॥९॥दसणनाणचरित्ते, अविराहिता टिमो ममणधम्मे । पउत्थं वयमणुरक्खे, विरया मो मेहुणाओ ॥ १० ॥ दसणनाणचरित्ते, अविराहित्ता ठिओ ममणधम्मे । पंचमं ययमणुरक्खे, विरया मो परिग्गहाओ ॥११॥ दंसणनाणचरित्ते, अविराहित्ता ठिओ समणधम्मे टुं यपमणुरवसे, चिरया मो राइभोभणाओ ||१२|| आलयविहारसमिओ, जुत्तो गुत्तो ठिओ समणधम्मे । पढमं चयमणुरक्खे, विरया मो पाणायायाओ ॥ १३ ॥ आलयविहारसमिओ जुत्तों गुत्तो ठिओ समणधम्मे । यी वयम- गुरक्खे, विरया मो मुसावायाओ ॥ १४ ॥ आलयविहारसमिओ, जुत्तो गुत्तो ठिओसमणधम्मे । तइ चयमणुरक्खे विरपा मो अदिनादाणाओ ॥ १५ ॥ आलयविहारसमिओ, जुत्तो गुत्तो ठिओ समणधम्मे । चउत्थं वयमणुरक्खे, विरया मो मेहुणाओ ॥ १६ ॥ आलयविहारसमिओ, जुत्तो गुणो ठिओ समणधम्मे । पंचमं चयमणुरक्खे, विरया मो परिग्गहाओ ॥१७॥ आलयविहारसमिओ, जुत्तो गुचो ठिओ समणधम्मे । छहूं वयमणुरक्खे, विरया मो राईभो- अणाओ॥ १८ ॥ आलयविहारसमिओ, जुत्तो गुत्तो ठिओ समणधम्मे । तिविहेण अप्पमत्तो, रक्खामि महब्वए पंच ॥ १९ ॥ सावजजोगमेगं, मिच्छत्तं एगमेव अन्नाणं । परिचज्जतो गुत्तो, रक्खामि महब्बए पंच ॥ २०॥ अण. वनजोगमेग, सम्मत्त एगमेव नाणं तु । उपसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महन्वए पंच ॥ २१ ॥ दो चेव रागदोसे, दुणि य झाणाई अदृरुदाई । परिवज्जतो गुत्तो, रक्खामि महव्यए पंच ।। २२ ॥ दुविहं चरित्तधम्म, दुन्नि य झाणाई धम्मसु- फाई । उपसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महव्चए पंच ।। २३ ॥ किण्हा नीला काऊ, तिन्नि य लेसाओ अप्पसत्थाओ । परि- पज्जतो गुत्तो, रक्खामि महन्वए पंच ॥ २४ ॥ तेज पम्हा सुका, तिन्नि य लेसाओ सुप्पसस्थाओ । उपसंपन्नो जुत्तो, रपखामि महन्यए पंच ॥ २५ ॥ मणसा मणसचविऊ घायासच्चेण करणसच्चेण । तिविहेणवि सच्चविऊ रक्खामि महल्या पंच ॥ २६ ॥ चत्तारि य दुहसिज्जा, चउरो सन्ना तहा कसाया य । परिवतो गुत्तो, रक्खामि महव्यए पंच ॥ २७ ॥ चत्तारि य सुहसिज्जा,चउब्यिहं संवरं समाहिं च । उपसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महन्यए पंच ॥ २८ ।।
पंचेच य कामगुणे, पंचेव य अण्हवे महादोसे । परिवज्जंतो गुत्तो, रक्खामि महब्धए पंच ॥ २९ ॥ पंचिदियसंवरणो, तहेव पंचविहमेव सज्झायं । उपसंपन्नो जुत्तों, रक्खामि महब्वए पंच ॥ ३० ॥ छज्जीवनिकायवहं, छप्पि य भासाउ अप्पसत्याओ। परिवज्जतो गुत्तो, रक्खामि महब्बए पंच ॥३१॥ छविहमभितरयं, यज्झपि य छन्विहं तवोकम्मं । उवसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महत्वए पंच ॥३२॥ सत्त यं भयठाणाई, सत्तविहं चैव नाणविभंगं । परिवज्जंतो गुत्तो, रग्वामि महन्वए पंच ॥३३॥ पिंडेसण पाणेसण, उग्गहसत्तिकया महज्झयणा । उवसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महव्वए पंच ॥ ३४ ॥ अ य मयठाणाई, अ य कम्माई तेसि बंधं च । परिवज्जतो गुत्तो, रक्खामि महव्वए पंच ॥ ३५ ॥ अ य पवयणमाया, दिठा अट्टविहनिहिअहिं । उवसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महब्बए पंच ॥ ३६ ॥ नव पावनिआणाई संसारत्या य नवविहा जीवा । परिवज्जंतो गुत्तो, रक्खामि महन्वए पंच ॥ ३७॥ नवयंभचेरगुत्तो, दुनवविहं बंभचेर- परिसुद्धं । उवसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महव्वए पंच ।। ३८ ॥ उवधायं च द्सविहं असंवरं तह य संकिलेसं च । परि- वज्जतो गुतो, रक्खामि महव्वए पंच ।। ३९ ॥ सच्चसमाहिहाणा, दस चेव दसाउ समणधम्मं च । उपसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महन्वए पंच ॥ ४० ॥ आसायणं च सव्वं, तिगुणं इकारसं विवजंतो । उवसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि मह- व्वए पंच ॥४१॥ एवं तिदंडविरओ तिगरणसुद्धो तिसल्लनीसल्लो। तिविहेण पडिक्कतो, रक्खामि महव्वए पंच ॥४२॥ इच्चेअं महन्वयउच्चारणं घिरत्तं सल्लुद्धरणं धिइयलयं ववसाओ साहणहो पावनिवारणं निकायणा भावविसोही पडागाहरणं निजूहणाऽऽराहणा गुणाणं संवरजोगो पसत्यज्झाणोवउत्तया जुत्तया य नाणे परमठो उत्तमहो, एस खलु तित्थंकरेहि रइरागदोसमहणेहिं देसिओ पवयणस्स सारो छज्जीवनिकायसंजमो, उवएसि तेलोकसायं ठाणं अन्भु- धगया। णमो त्यु ते सिद्ध वुद्ध मुत्त नीरय निस्संग माणमूरण गुणरयणसायरमणंतमप्पमे । नमो त्यु ते महइ- महावीरवद्धमाणसामिस्स । नमो त्यु ते अरहओ, नमो त्यु ते भगवत्तिकटु । एसा खलं महव्वयउच्चारणा कया इच्छामो सुत्तकित्तणं काउं, नमो तेसिं खमासमणाणं जेहिं इमं वाइअं छविहमावस्सयं भगवंतं, तंजहा-सामाइअं १ चउवीसत्यओ २ वंदणय ३ पडिकमणं ४ काउस्सग्गो ५ पञ्चरवाणं ६, सव्वेहिंपि एअम्मि छविहे आवस्सए भग. घेते ससुत्ते सअथे सगंथे सनिज्जुत्तिए ससंगहणीए जे गुणा वा भावा वा अरिहंतेहिं भगवंतेहिं पपणत्ता चा परू- विआ वा ते भावे सद्दहामो पत्तियामो रोएमो फासेमो पालेमो अणुपालेमो, ते भावे सदहंतेहिं पत्तितेहिं रोअंतेहि फासंतेहिं पालंतेहिं अशुपालंतेहिं अंतो पक्खस्स जं घाइ पदिअं परिअहिअं पुच्छिों अणुपेहि भणुपालिअंतंदुक्ख- क्रयाए कम्मक्खयाए मुस्खयाए घोहिलाभाए संसारुचारणाएत्तिकटु उवसंपजिवाणं विहरामि, अंतो पक्ग्वस्स जं न | वाइन पढिों न परिअहि न पुरिछनाणुपेहि नाणुपालिअं संते पले संते चीरिए संते पुरिसकारपरकामे तस्स आलोएमो पडिकमामो निंदामो गरिहामो विउद्देमो विसोहेमो अकरणयाए अन्भुमो अहारिहं तवोकम्मं पायच्छित्तं पडियजामो तस्स मिच्छामिदुकाई ।। नमो तेसिं खमासमणाणं जेहिं इमं वाइअं अंगवाहिरं उकालिअं भगवंतं, तेजहादसवेभालिअं१ कपिआ- कप्पि २ चुल्लकापसुअं३ महकप्पसुअं। उववाहअं५ रायप्पसेणिअंजीवाभिगमो ७पण्णनणा ८ महापन्नवणी ९ नंदी १० अणुओगदाराई ११ देविंदराओ १२ तदुलविआलिअं १३ चंदाविज्झयं १४ पमायप्पमायं १५ पोरिसिम- डलं १६ मंडलप्पवेसो १७ गणिविज्जा १८ विज्जाचरणविणिच्छओ १९ झाणविभत्ती २० मरणविभत्ती २१ आयवि. सोही २२ संलेहणासुअं २३ वीयरायसुअं २४ विहारकप्पो २५ चरणविही २६ आउरपञ्चक्खाणं २७ महापञ्चक्खाणं २८, सव्वेहिंपि एअंमि अंगपाहिरे उकालिए भगवंते ससुत्ते सभत्थे सगंथे सनिज्जुत्तिए ससंगहणीए जे गुणा वा भाषा वा अरिहंतेहिं भगवतेहिं पन्नत्ता वा परूविआ वा ते भावे सहहामो पत्तिआमोरोएमो फासेमो पालेमो अणुपालेमो, ते भावे सद्दहंतेहिं पत्तिअंतेहिं रोअंतेहिं फासंतेहिं पालंतेहिं अणुपालंतेहिं अंतो पक्खस्स जं वाइअं पढिअं परिअ- हिअं पुच्छिअं अणुपेहिअं अणुपालिअं तं दुक्खक्खयाए कम्मक्खयाए मुक्खयाए बोहिलाभाए संसारुत्तारणाएत्तिक उपसंपज्जिचाणं विहरामि, अंतो पक्खस्स ज न वाइन पढिन परिअहि न पुच्छिों नाणुपेहि नाणुपालिअं संते पले संते पीरिए संते पुरिसकारपरक्कमे तस्स आलोएमो पडिकमामो निंदामो गरिहामो विउद्देमो विसोहेमो अक- रणयाए अन्भुटेमो अहारिहं तवोकम्मं पायच्छित्तं पडिवज्जामो तस्स मिच्छामिदुकडं । नमो तेसिं खमासमणाणं जेहिं इमं वाइअं अंगवाहिरं कालिअं भगवंतं, तंजहा-उत्तरज्झयणाई १ दसाओ २ कप्पो ३ वघहारो ४ इसिभासिआई ५ निसीहं ६ महानिसीहं ७ जंघुद्दीवपन्नत्ती ८ सूरपन्नची ९ चंदपन्नत्ती १० दीपसागरपन्नत्ती २१ खुडिया विमाणपविभत्ती १२ महल्लिआ विमाणपविभत्ती १३ अंगचूलिआए १४ वगलिआए १५ विवाहचूलिआए १६ अरुणोववाए १७ वरुणोववाए १८ गरुलोववाए १९ (धरणोववाए ) वेसमणोववाए २० 12 वेलंधरोववाए २१ देविंदोववाए २२ उठाणसुए २३ समुहाणसुए २४ नागपरिआवलिआणं २५ निरयावलिआणं २६ कप्पिआण २७ कप्पडिसयाणं २८ पुफ्फिआणं २९ पुप्फचूलिआणं ३० (वहिआणं) वण्हिदसाणं ३१ आसीविमभा- वणाणं ३२ दिट्ठीविसभावणाणं ३३ चारण (सुमिण ) भावणाणं ३४ महासुमिणभावणाणं ३५ तेअग्गिनिसग्गाणं ३६, सव्वेहिपि एअम्मि अंगवाहिरे कालिए भगवते ससुत्ते सअत्थे सगंथे सणिज्जुत्तिए ससंगहणीए जे गुणा वा भावा वा अरिहंतेहिं भगवंतेहिं पण्णत्ता वा परूविआ वा ते भावे सहामो पत्तिआमो रोएमो फासेमो पालेमो अणुपालेमो, ते भावे सदहंतेहिं पत्तिअंतेहिं रोयंतेहिं फासंतेहिं पालंतेहिं अणुपालंतेहिं अंतो पक्खस्स जं वाइ पढिअं परिअरिं पुच्छिअं अणुपेहि अणुपालिअं तं दुक्खक्खयाए कम्मक्खयाए मुक्खयाएं घोहिलाभाए संसामत्तारणाएत्तिकटु उव- संपज्जित्ता णं विहरामि, अंतो पक्खस्स जं न वाइअं न पढिअं न परिअहिन पुच्छिअं नाणुपेहि नाणुपालिअं संते यले संते पीरिए संते पुरिसकारपरफमे तस्स आलोएमोपडिकमामो निंदामो गरिहामो विउद्देमो विसोहेमो अकरणयाए | अन्मुठेमो अहारिहं तवोकम्मं पायच्छित्तं पडिवज्ञामो तस्स मिच्छामिदुकडं । नमो तेसि खमासमणाणं जेहिं इमं वाइअं दुवालसंग गणिपिडगं भगवंत, तंजहा-आयारो १ मूअगडो २ ठाणं ३ समवाओ ४ विवाहपन्नची ५ नायाधम्मकहाओ ६ उवासगदसाओ ७ अंतगडदसाओ ८ अणुचरोववाइअदसाओ ९ पण्हावागरणं १० विवागसुअं ११ दिहिचाओ १२, सव्वेहिपि एअंमि दुवालसंगे गणिपिडगे भगवंते ससुत्ते स अत्थे सगंथे सणिज्जुत्तिए ससंगहणीए में गुणा वा भावा वा अरिहंतेहिं भगवंतेहिं पन्नत्ता वा परूविभा वा ते भावे सह- हामो पत्तिआमोरोएमो फासेमो पालेमो अणुपालेमो, ते भावे सद्दहंतेहि पत्तिअंतेहि रोयंतेहिं फासंतेहिं पालंतेहिं अणुपालं तेहिं अंतो पक्खस्स जं वाइअं पढिरं परिअहिअं पुच्छिों अणुपेहि अणुपालिअंतं दुक्खक्खंयाए कम्मक्खयाए मु- फग्वयाए पोहिलाभाए संसारुत्तारणाएत्तिक उपसंपजित्ताणं विहरामि, अंतो पक्खस्स जं न वाइन पढिन परि- अष्टिों न पुच्छिों नाणुपेहि नाणुपालिअंसते यले संते वीरिए संते पुरिसकारपरकमे तस्स आलोएमो पडिकमामो निंदामो गरिहामो विउद्देमो विसोहेमो अकरणयाए अन्मुंढेमो अहारिहं तवोकम्मं पायच्छित्तं पडिवज्जामो तस्स मिच्छामिदुफई । नमो तेर्सि खमासमणाणं जेहिं इमं वाइ दुवालसंग गणिपिडगं भगवंतं, सम्मं कारणं फासंति पालंति पूरंति तीरंति किति सम्म आणाए आराहंति अहं च नाराहेमि तस्स मिच्छामिदुकई ॥ सुअदेवया भगवई नाणापरणीअकम्मसंघायं । तेसिं खवेउ सययं जेसिं सुअसायरे भत्ती ॥१॥ ॥ इति पाक्षिकसूत्रं समाप्तं ॥ [पछी 'श्रमणसून' (मु० २७) कहे, (अगाउ देवसिप्रति० मां कहीगया प्रमाणे) पछी करेमि भंते, (मू० २२) इच्छामि ठामि काउस्सगं जो मे परिखो. (०२३) तस्स० अन्नत्य० (मु०७-८) कही वार लोगस्सनो काउस्सग्ग करवो, काउस्सग्ग पारी मगट लोगस्स (० २) कडेवो, पछी मुहपत्ति पडिलेहवी, पछी ये वांदणां (सू०.२५) देवां, पछी इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! समचखामणेणं अन्भुहिओमि अभितर परिख खामे ? इच्छ, खामेमि पक्खि एकपक्खाणं पनरस- दिवसाणं पनरमराइया किंनि अपत्ति (मु०४) इत्यादि पाठ कथा पछी खपासमण दइ इच्छाकारेण संदिसह भगवन ! परिणखामणा खामुं ? इच्छं, फही चार खामणां खामवां, प्रमाणे- (७१) श्रीपाक्षिकखामणा इच्छामि लमासमणो! पिच मे जं भे ठाणं तुहाण अप्पायकाणं अभग्गजोगाणं सुसीलाणं सुबयाणं मागरिंग उपसापार्ण नाणेणं दमणेणं चरिने तवसा 'अपाणं भावमाणाणं घटुसुभेण भे दिवसो पोसहो पपरसो परतो भयो य भे फलाणेणं परजुपहिओ सिरसा मणसा मत्थएणवंदामि ॥ १ ॥ गुरु कहे तुन्भेहिं मम ॥ इजामि गामासमणो ! पुचि चेइआई दित्ता नमंसित्ता तुम्भण्डं पायमूले विहरमाणेणं जे केई पहदेवमिया माणो दिशा मामाणा या बसमाणा वा गरमागरम दराजमाणा वा राइणिया संपुन्छंति ओमराहणिया चंदंति अजपा चंदति अग्निपाओ चंदति साथमा पंदति सावियाओ वंदति अंहंपि निस्सलो निसाचिकटु सिरसा मणमा मत्यागयंदामि ॥ २}} गुरु-अहमपि चंदामि चेइआई ॥ इनमामि समासमणो! [अन्मुहिमोहं] उपष्ठिभोई तुम्मण्हं संति अहाफप्पं घा वत्थं या पद्विग्गहं या कंपर्ल या पारापुंजणं या (रगाहरणं वा) अश्वरं वा पयंपा गाहं सिलोग या (सिलोगद्धं वा) अठं या हे या पसिणं चा पाग- रणं या तुम्भेहि निमण दिनं मा अविणपण पडिच्छिों तस्स मिच्छामिफाई ॥ ३॥ गुरु--आपरिपसंतिअं॥ इच्छामि नमासमणो ! अहम पुयाई कयाई च मे फिइकम्माई आयारमंतरे विणयमंतरे सेहियो 'सेंहाविओ ( संगहिओ उयग्गहिओ सारिओ वारिओ चोइओ पडिचोइओ, चिअत्ता मे पडिचोपणा, (अन्भुठिओहं) उवडिओहं : तुम्भण्हं तवतेयसिरीए इमाओ चाउरंतसंसारकंताराओ साहदु नित्थरिस्सामित्तिक सिरसा मणसा मथएणवंदामि ॥ ४ ॥ गुरु-नित्थारगपारगा होह ।। त्यारपछी दैवसिकप्रति० मां श्रमणमूत्र कह्या पछी जे विधि वताववामां आवेल छे ते विधि प्रमाणे प्रतिक्रमण करवू, पण तेमां । सुभदेवयानी धोयने ठेकाणे भुवणदेवयानो काउस्सग्ग करी (७२) "ज्ञानादिगुणयुतानां नित्यं स्वाध्यायसंयमरतानाम् । विधातु भुवनदेवी शिवं सदा सर्वसाधूनाम्" ॥१॥ ए प्रमाणे थोय कहेवी, तथा क्षेत्रदेवताानी स्तुतिने ठेकाणे (७३) “यस्याः क्षेत्रं समाश्रित्य साधुभिः साध्यते क्रिया । सा क्षेत्रदेवता नित्यं भूयानः सुखदायिनी" ॥१॥ ए प्रमाणे थोय कहेवी। ( तथा स्तवन अनितगांवितुं कहे, ते आ प्रमाणे- अजितशांतिस्तवं-(७४) अजिअंजिअसव्वभयं, संतिंच पसंतसव्वगयपावं। जयगुरु संतिगुणकरे, दोवि जिणवरे पणिव पामि॥१॥गाहायवगयमंगुलभावे, ते हं विउलतवनिम्मलसहावे। निरुवममहप्पभावे, थोसामि सुदिहसम्भावे॥२॥गाहा।। सन्वदुक्खापसंतीणं, सन्चपावप्पसंतीणं । सया अजियसंतीणं, नमो अजियसंतीणं ॥३॥ सिलोगो ॥ अजिअजिण! सुहप्पवत्तणं, तव पुरिसुत्तम! नामकित्तणं । तह य घिइमइप्पवत्तणं, तव य जिणुत्तमसंति ! कित्तणं ॥४॥ मागहिआ। किरिआविहिसंचिकम्मकिलेसविमुक्खयर, अजियं निचिनं च गुणेहिं महामुणिसिद्धिगयं । अजिअस्स य संति- महामुणिणोऽवि अ संतिकरं । सययं मम निव्वुइकारणयं च नमसणयं ।। ५॥ आलिंगणयं ॥ पुरिमा ! जइ दुक्ख- पारणं, जब भ विमगह सुक्यकारणं । अजिअं सतिं च भावओ, अभयकर सरणं पचजहा ॥ ६॥ मागहिआ । अर हरइतिमिरांवरहिअमुघरयजरमरण, सुरअसुरगरुलभुयगवइपययपणिवइयं । अजिसमहमवि अ सुनयनयनिउणम भयहरं, सरणमुवसरिभ भुचिदिपिजमाहिअं सययमुघणमे ॥ ७ ॥ संगययं ।। तं च जिणुत्तममुत्तमनित्तमसत्तधरं अग्जयमायग्वंतिविमुत्तिममादिनिहिं । संतिकरं पणमामि दमुत्तमतित्ययरं, संतिमुणी मम संतिसमाहिवरं दिसउ । ८॥ मोवाणय | सावस्थिपुवपत्धिवं च वरहत्धिमत्ययपसत्यविच्छिन्नसंथिय, थिरसरिच्छवाछं मयगललीलायमाण- परगंधहत्मिपरवाणपस्थिर्ष संथयारिहं हत्यिहत्थयाहुतकणगमअगनिरुयहयपिंजरं पयरलकावणोचचियसोमचामरूवं, सुइरहमणाभिरामपरमरमणिज्जवरदेवदुहिनिनायमहरयरसुगिरं ॥ ९॥ वेडो ॥ अजिअं जिआरिंगणं, जिभ- मध्यभयं भवोहरि । पणमामि अहं पपओ, पाय पसमेउ मे भप!॥ १० ॥ रासालुद्धओ ।। फुरुजणवयहत्यिणाउर- नरीमरो पदम तओ महारफायद्विभोए महप्पभावो, जो यावत्तरिपुरवरसहस्सवरनगरनिगमजणवयवई यत्तीसाराप- परसहस्साणुयायमग्गो । उसपररयणनवमहानिहिचउसठिसहस्सपवरजुबईणसुंदरबई घुलसीहयगयरहसयसहस्स- मामी, एनवइगाममोदिसामी आमी जो भारहमि भयवं ॥ ११॥ वेडो॥ तं संति संतिकरं, संतिपणं सयभया । मंति गुणामि जिणं, संति विहेउ मे ॥ १२॥ रासानंदिअयं ॥ (युग्मम्) इक्खागविदेहनरीसर नरवसहा मुणिवसहा । नवसारगससिसकलाणणविगतमा बिहुअरया । अजिउत्तमतेअगुणेहिं महामुणि अमिपला विउलकुला, पणमामि ते भवभयमण जगसाणा ममसरणं ॥ १३ ॥ चित्तलेहा ॥ देवदार्णविंदचंदसूरचंदा हतुवजिहपरम-लहरूवाधतरुप्पप- सेयसुद्धनिद्वधवल-दंतपंति ! संति! सत्तिकित्तिमुत्तिजत्तिगुत्तिपवर ! दिसतेअवंद ! घे! सवलोअभाविअप्पभाव- णेी पास मे समाहिं ॥१४॥ नारायओ।.विमलससिकलाइरेअसोम, वितिमिरमरकराइरेअते। तिअसवइगणा- इरेअरूवं धरणिधरप्पयराइरेअसारं ॥१५॥ कुसुमलया.। सत्ते अ सया अजिअंसारीरे अ घले अजि.तयसंजमे अ अजिअ, एस धुणामि जिणं अजिअं ॥ १६ ॥ भुअगपरिरिंगिअं (युग्मम् ) ॥ सोमगुणेहिं पावइ, न त नवसरयससी, तेअगुणेहिं पावइ म तं नवसरयरवी ॥ ख्वगुणेहिं पावह न तं तिअसगणवई, सारगुणेहिं पावइ न तं धरणीधरचई ॥ १७ ॥ खिज्जिभयं ॥ तिथवरपवत्तयं तमरयरहिय, धीरजणथुअच्चिों चुभकलिकलसं, संतिसुह- पवनपं तिगरणपयओ, संतिमहं महामुणि सरणमुघणमे ॥ १८ ॥ ललिअयं ॥ विणओणयसिररइअंजलिरिसिगण- संधु थिमिअं, पियुहाहिवणवइनरवश्थुअमहिअच्चिों बहुसो । अइरुग्गयसरयदिवायरसमहिअसप्पभ तवसा, गयणगणवियरणसमुइअचारणवंदिअंसिरसा ॥ १९ ॥ किसलयमाला ॥ असुरगरुलपरिवदिअं, किन्नरोरगनमसि । देवकोहिसयसंधु, .समणसंघपरिवंदिरं ॥ २० ॥ सुमुहं ॥ अभयं अणह, अरयं अरुअं। अजियं अजिय, पयओ पणमे ॥ २१ ॥ विज्जुविलसि ॥ आगया वरविमाणदिवकणगरहतुरयपहकरसएहि हुलिअं। ससंभमोअर- णखुभिअलुलियचलकुंडलंगयतिरीडसोहंतमउलिमाला ॥ २२ ॥ वेड्डओ ॥ जं सुरसंघा सासुरसंवा वेरवेउत्ता भतिसुजुत्ता । आयरभूसियसंभमपिडिय, सुसुविम्हियसव्यवलोधा ॥ उत्तमकंचणारयणपरूवियभासुरभूसण- भासुरिअंगा । गायसमोणयभचिवसागयपंजलिपेसियसीसपणामा ॥ २३ ॥ रयणमाला || वंदिऊण थोऊण तो जिणं, तिगुणमेव य पुणो पयाहिणं । पणमिऊण य जिणं सुरासुरा, पमुहआ सभवणाई तो गया ॥ २४ ॥ खित्तयं ॥ तं महामुणिमहंपि पंजली, रागदोसभयमोहयज्जियं । देवदाणवनरिंदवंदिरं, संतिमुत्तममहातवं नमे ॥ २५॥ खित्तयं ॥ अंपरंतरविआरणिआर्हि, ललिअहंसबहुगामिणिआहिं । पीणसोणिधणसालिणिआहिं, सकलकमलदललोअणिमाहि २६॥ दीवयं ॥ पीणनिरंतरचणभरविणमिअगायलआहि, मणिकंचणपसिढिलमेहलसोहिअसोणितढाहिं । वरखिंखि- णिनेउरसतिलययलयविभूसणिआहि, रहकरचउरमपोहरसुंदरदसणिमाहि ॥ २७ ॥ चित्तक्खरा ॥ देवसुंदरीहिं पाय- वंदिआहिं बंदिआ य जस्स ते सुविममा कमा, अप्पणो निडालएहि मंडणोडणप्पगारएहिं केहि केहिं वीअवंगतिलय- पत्तलेहनामरहिं चिल्लएहि संगयंगयाहिं, भत्तिसन्निविट्ठवंदणागयाहिं हुंति ते वंदिआ पुणो पुणो ॥ २८ ॥ नारायओ। तमहं मिणचंद, अजिअ जिनमोहं ।धुपसव्यकिलेस, पयओ पपामामि ।। २९॥ नंदिभय (चतुर्भिः कलापक) ॥ थुअ- पंदिअयस्सा रिसिगणदेवगणेहि, तो देववहिं पयओ.पणमिअस्सा | जस्स जगुत्तमसासणअस्सा, भत्तिवसागयपिडि- अयाहि । देषवरच्छरसायहुआहि, सुरवररहगुणपडियाहिं ॥ ३० ॥ भासुरयं ॥ पंससद्दतंतितालमेलिए तिउक्खरा- भिरामसदमीसए कर अ । सुइसमाणणे असुदसज्जगीयपायजालघंटियहि, बलयमेहलाकलावनेउराभिरामसदमीसए फए अ॥ देवनहिआहिं हावभावविन्भमप्पगारएहिं नच्चिऊण अंगहारएहिं बंदिआ य जस्स ते सुविकमा कमा; तयं तिलोयसम्वसत्तसंतिकारय पसंतमन्चपायदोसमेसहं नमामि संतिमुत्तमं जिणं ॥३१॥ नारायओ। छत्तचामरपडागजूभ- जयमंडिआ, झयवरमगरतुरयसिरिवच्छसुलंच्छणा । दीवसमुहमंदरदिसागयसोहिया, सस्थिभवसहसीहरहचकघरं.
किया ॥३२॥ ललिअयं ।। सहावलट्ठा समप्पइट्ठा, अदोसट्ठा गुणेहि जिट्ठा। पसायसिट्ठा तवेण पट्टा, सिरीहिं इट्ठा रिसीहिं जुहा ।। ३३ ॥ वाणवासिआ ॥ ते तवेण धुअसत्यपावयां, सव्वलोअहिअमूलपावया । संयुआ अजिअसंतिपायया, ९तु मे सिपसुहाण दायया ॥३४॥ अपरांतिका (त्रिभिविशेपकम् ) ॥ एवं तवचलविउलं, थुअं मए अजिअसंतिजि- णजुअलं । वयगयकम्मरयमलं, गई गयं सासयं विउलं.॥ ३५ ॥ गाहा ॥ तं बहुगुणप्पसायं, मुक्खसुहेण परमेण अवि. सायं । नासेउ मे विसायं, कुणउ अ परिमावि अ पसायं ।। ३६॥ गाहा । तं मोएउ अ नंदि, पावेउ अ नंदिसेणम- भिनंदि । परिसायि अ सुनंदि, मम य दिसउ संजमे नंदि ३७ ॥ गाहा ॥ पक्खिय चाउम्मासिस, संवच्छरिए अव- स्स भणिअन्यो । सोअन्वो सव्वेहिं उवसग्गनिवारणो एसो ॥ ३८ ॥ जो पढइ जो अ निसुणइ, उभओ कालंपि अजिअसंतिधयं । न हु हुंति तस्स रोगा, पुन्युप्पन्नावि नासंति ॥ ३९ ॥ जइ इच्छह परमपयं, अहवा कित्ति सुवित्थडं भुवणे । ता तेलुक्कुद्धरणे, जिणवयणे आयरं कुणह ॥४०॥ इति अजितशांतिस्तवं समाप्तम् [पछी सज्झायने ठेकाणे नवकार (मृ. १) उक्सग्गहरं (मू. ३०) ने संसारदावा (सू. १८) नी चार थोय कहेवी, तथा लघुधांतिने ठेकाणे गृहच्छांति कहेबी, ते आ प्रमाणे- वृहच्छतिस्तवः-(७५) भो भो भव्याः शृणुत वचनं प्रस्तुतं सर्वमेतद् , ये यात्रायां त्रिभुवनगुरोराहता भक्तिभाजः। तेपां शांतिर्भवतु भवतामईदादिप्रभायादारोग्यश्श्रीधृतिमतिकरी क्लेशविध्वंसहेतुः॥ १ ॥ गयं-भो भो भन्यलोका! इह हि भरतैरावतविदेहसंभवानां समरततीर्थकृतां जन्मन्यासनप्रकंपानंतरमवधिना विज्ञाय, सौधर्माधिपतिः सुघोपा- - घंटाचालनानंतरं सकलसुरासुरेंद्रेःसह समागत्य, सविनयमहद्भट्टारकं गृहीत्वा गत्वा कनकादिशृंगे, विहितजन्माभिषेक शांतिमुद्घोषयति यथा, ततोऽहं कृतानुकारमितिकृत्वा महाजनो येन गतः स पंधा इति भव्यजनैः सह समेत्य स्नानपीठे स्नानं विधाय शांतिमुद्घोपयामि । तत्पूजायात्रास्नात्रादिमहोत्सवानंतरमितिकृत्वा कर्ण दत्त्वा निश- म्यतां निशम्यतां स्वाहा ॐ पुण्णाहं पुण्याहं प्रीयंतां प्रीयतां भगवंतोऽर्हतः सर्वज्ञाः सर्वदर्शिननिलोकनाधास्त्रिलोक- महितास्त्रिलोकपूज्यात्रिलोकेश्वरास्त्रिलोकोद्योतकराः ॥ ॐ अपभअजितसंभवअभिनंदनसुमतिपद्मप्रभसुपार्श्वचंद्रप्र- भसुविधिशीतलश्रेयांसवासुपूज्यविमलअनंतधर्मशांतिकुंथुअरमल्लिमुनिसुव्रतनमिनेमिपार्श्ववर्द्धमानांता जिनाः शांताः शांतिकरा भवंतु स्वाहा ॥ ॐ मुनयो मुनिप्रवरा रिपुविजयदुर्भिक्षकांतारेषु दुर्गमार्गेपु रक्षतु यो नित्यं स्वाहा ॥ ॐ "दी श्री धृतिमतिकीर्तिकांतिवृद्धिलक्ष्मीमेधाविद्यासाधनप्रवेशनिवेशनेपु सुगृहीतनामानो जयंतु ते जिनेंद्राः !! ॐ रोहिणीमज्ञप्तियन्नशृंखलावनांकुशीअप्रतिचापुरुपदत्ताकालीमहाकालीगौरीगांधारीसास्त्रामहाज्वालामानवीवैरोट्या- अच्छुप्तामानसीमहामानसी पोडश विद्यादेव्यो रक्षतु वो नित्य स्वाहा ।। आचार्योपाध्यायप्रभृतिचातुर्वर्णस्य श्रीश्रमणसंघस्य शांतिर्भवतु तुष्टिर्भवतु पुष्टिर्भवतु ॥ ॐ ग्रहाश्चंद्रसूर्योगारकवुधबृहस्पतिशुक्रशनैश्चरराटुकेतुसहिताः सलोकपालाः सोमयमवरुणकुवेरवासवादित्यस्कंदविनायकोपेता: ये चान्येऽपि ग्रामनगरक्षेत्रदेवतादयस्ते सर्वे प्रीयंता प्रोगतां अक्षीणकोशकोप्ठागारा नरपतयश्च भवंतु स्वाहा ॥ ॐ पुत्रमित्रभावकलनसुहृत्स्व जनसंबंधिबंधुवर्गसहिता नित्यं 'चामोदप्रमोदकारिणः अस्मिंश्च भूमंडलायतननिवासिसाधुसाध्वीश्रावकमाविकाणां रोगोपसर्गव्याधिदुःख- दुर्भिक्षदोर्मनस्योपशमनाय शांतिर्भवतु || ॐ तुष्टिपुष्टिसद्धिवृद्धिमांगल्पोत्सवाः, सदा प्रादुर्भूतानि पापानि शाम्यंतु दुरितानि ॥ शत्रवः पराङ्मुखा भवतु स्वाहा । श्रीमते शांतिनाथाय, नमः शांतिविधायिने । त्रैलोक्यस्या- मराधीशमुफुटाभ्यर्चितांघ्रये ॥ १ ॥ शांतिः शांतिकरः श्रीमान् , शांतिं दिशतु मे गुरुः । शांतिरेव सदा तेषां, येषां शांतिह गृहे ॥ २ ॥ उन्मृष्टरिष्टदुष्टग्रहगतिदुःस्वप्नदुनिमित्तादि । संपादितहितसंपन्नामग्रहणं जयति शांतेः ।। ३ ।। श्रीसंघजगजनपदराजाधिपराज्यसन्निवेशानाम् । गोष्ठिकपुरमुख्यानां च्याहरणैाहरेच्छांतिम् ॥ ४ ॥ श्रीश्रमण- संघस्प शांतिर्भवतु, श्रीपौरजनस्य शांतिर्भवतु, श्रीजनपदानां शांतिर्भवतु, श्रीराजाधिपानां शांतिर्भवतु, श्रीराज्यस- भिवेशानां शांतिर्भवतु, श्रीगोष्ठिकानां शांतिर्भवतु, श्रीपौरमुख्याणां शांतिर्भवतु, श्रीब्रह्मलोकस्य शांतिर्भवतु, ॐ स्वाहा ॐ स्वाहा ॐ श्रीपार्श्वनाथाय स्वाहा ॥ एपा शांतिप्रतिष्ठा यात्रास्नानाधवसानेषु शांतिकलशं गृहीत्वा कुंकुमचंदनकर्पूरागरुधूपयासकुसुमांजलिसमेतः स्नायचतुष्किकायां श्रीसंघसमेतः शुचि शुचिवपुः पुष्पवस्त्रचंदनाभ- रणालंकृतः पुष्पमाला कंठे कृत्वा शांतिमुद्घोपयित्वा शांतिपानीयं मस्तके दातव्यमिति ॥ नृत्यति नृत्यं मणिपुष्प- व, सृजति गायति च मंगलानि । स्तोत्राणि गोत्राणि पठंति मंत्रान्, कल्याणभाजो हि जिनाभिपेके ॥१॥ शिपमस्तु सर्यजगतः परहितनिरता भवंतु भूतगणाः। दोपाः प्रयांतु नाशं, सर्वत्र सुखीभवतु लोकः ॥ २ ॥ अहं तिथपरमापा, सियादेवी तुम्ह नपरनिवासिनी ॥ अम्ह सिवं तुम्ह सिवं, असिवोवसमं सिवं भवतु स्वाहा ॥३॥ उपसर्गाः क्षयं यांति, छिचते विघ्नवल्लयः ।। मनः प्रसन्नतामेति पूज्यमाने जिनेश्वरे ।। ४ ।। सर्वमंगलमांगल्पं, सर्वकल्याणकारण । प्रधान सर्वधर्माणां, जैनं जपति 'शासनम् ॥ ५ ॥ इति श्रीबृहन्छांतिः [तथा प्रतिकपणने अंते संतिकर (मू० ३२) कहेयु ॥ इति पाक्षिकप्रतिक्रमणविधि] (७६) अथ चोमासीप्रतिक्रमणविधिः आ प्रतिक्रमण पण पक्खिपडिकमणानी विधि प्रमाणेज करवातुं छे, तफावत मात्र एटलोज छे के चार लोगस्सना काउस्सग्ग- ने ठेकाणे वीश लोगस्सनो कास्सग्ग करवो, भने 'पक्खी' शब्दने ठेकाणे 'चउमासी' शब्द कहेवो, तथा तपने ठेकाणे 'छ?ण ये उपवास चार आयंबिल छ नीवि आठ फामणां सोळ वेआमणां चारहजार सज्झायध्यान' एरीते कहे, वादणामां बदरता कहे। (७७) अथ संवत्सरीप्रतिक्रमणविधि एमां पण उपर लख्या मुभव पक्खीनी विधि मुनच करवं, पण एटलंन विशेष छे के चार लोगस्सना काउस्सरगना ठेकाणे चालीस लोगस्स अने एक नवकार अथवा एसोने साठ नवकारनो (एकसठ नवकारनो) काउत्सग करचो, अने तपने ठेकाणे 'अट्टमेण प्रण उपवास छ आयंपिल नव नीवि बार एकासणां चोवीस वेआसणां अने छहजार सज्ज्ञायध्यान ए रीते फहे, अने परखीशब्दने ठेकाणे संवच्छरी शब्द कहेवो, वांदणामां 'संवच्छरो वइकतो कहेवू ।। राशिफभादिप्रतिक्रमणमा फोइने छींक आये तो काउस्सग करवानो विधि-(७८) जो पाक्षिक अतिचार अगाउ छौंक आवे तो इरिभावहीथी पांदीने मारंभयी सर्व फरीने कर. त्यारपछी यहच्छांतिसुधीमां जो आये तो दुवखवख भो० नो काउस्सग्ग कर्या । अगाउ इरियावही पटिकमी लोगस्स कही खमासमण० इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! क्षुद्रोपद्रवमोहडावणार्थ काउस्सग्ग फलं ?, इच्छ, शु० फरेमि काउस्सग कही अन्नत्य कही चार लोगस्सनो फाउस्सग्ग सागरवरगंभीरा मुधी करवो. ते पारीने नीचेनी गापा फदेवी:- सर्व पक्षांपिकाया ये, वैयारत्यफरा निने । क्षुद्रोपद्रवसंयात, ते द्रुतं द्रावयतु नः ॥ १॥ पछी प्रगट लोगस्स कहेको । पारमामी काउस्मरंग करवानो विधि-(७२) चैत्र शुदि ११-१२-१३ अथवा १२-१३-१४ अथवा १३-१४-१५ ए त्रण दिवसोए दररोन देवसिकमतिक्रमणमा सम्झाय फया पछी आ काउस्सग्ग फरवो. प्रथम समासमण दइ इच्छा० अचित्तरज ओह- दावणत्थं फाउस्सग्ग फर?, इन्छ, अचित्त० करेमि काउस्सगं अन्नत्य कही चार लोगस्सनो सागरवरगंभीरा मुधी काउस्सग्ग फरतो, पारी लोगस्स कहेयो। लोप फरयाना प्रारंममा फाउस्सग करवानो विधि-(८०) लोच करयो होय ते दिवसे लोच फर्या अगाउ इरियावही पदिकमी समासमण दइ इन्छा. 'सचिनभचित्तरजओहडावणथं काउस्सग करूं ? इच्छं सचित्त० फरेमि फाउस्सग्गं अनत्य० फही चार लोगस्सनो फाउस्सग्ग सागरवरगंभीरा मुधी करयो, पारीने प्रगट लोगस्स कहेयो । फोइ साधु फाळ करे वारे साधुने करयानो विधि-(८१) जे साधुए काळ कर्यो होय तेनी पासे आवी एक साधु आ प्रमाणे कहे "कोटिक गण, यत्री ग्राखा, चांद्र कुल, आचार्यश्रीश्री ( , उपाध्यायश्री ( , महतरानी ( - अमुफ मुनिना शिष्य (मुनि ) अमुफनी शिप्या ( ) महापारिठावणिआए करेमि काउस्सगं अनत्थ. कही एक नवफारनो काउस्सग करी पारीने मगट नवफार फहे. पछी पण वार 'चोसिरे' कहे, भारफ संस्कार करवा लइ जाय त्यार- पछी जीर्ण फागली प्रमुख भागीए. जीर्ण वस्त्र परवीए. अपोट अचित्त पाणीए भूमिशुदि हस्तपादशुद्धि फरीए. पछी श्रारक पासे गोमूनादि छंटावीने अवळा देव चांदीए. तेनी विधि आ प्रमाणे- अंतिम देव चांदवानो विधि-(८२) फाळ फरेल साधुना एफ शिप्य अथवा तेनाधी ला पर्यायवाला कोइ शिष्य प्रथम अवळो (झारथी आसन तरफ) फानो लइ चोलपट्टो अवलो पहेरे, पछी काना संबंधी इरिभावही पडिमामीने आळा देव दिवानी शरुआत करे. मथम कलाणकंदनी एक गोइ, पछी एफ नकारनो काउस्सग्ग, पछी अन्नत्य० अरिहंतचे० नयी० उपसग्ग० नमोऽहं जावंत के खमासमण जाति चे नमुत्युणं० चैत्यवंदन० लोगस्स० एफ लोगस्सनो फाउस्सग्ग अन्नत्य० तस्स० इरियावही खमास- मण दा, अविधि आशातना मिच्छामि दुगाई कहे, पछी साळो कानो लइ ते संबंधी इरियावही पडिशमे, पछी ममु प्रधरागी सभास- मक्ष सर्व साधु साध्वीभो आठधुइए सवळा देश बांदे, तेमा स्तरनने स्थानके अनितांति फहे. अने देव पूरा थाप पछी समा० इच्छा० क्षुद्रोपद्रवोहडावणथं फाउस्सग्ग फरूं ? इच्छं, फरेमि फाउस्सग्गं अनस्थ० फही चार लोगस्सनो काउस्सग्ग 'सागररागंभीरा' सुधी करे. 'सर्वे यक्षांविकाधा ये०' आ स्तुति भने बृहत्शांति कहेवाय पछी पारे. पछी प्रगट लोग्गस्स कहे ॥२॥ पहारगामयी स्वसामाचारीवाला साधु काळधर्म पाम्याना समाचार आवे तो उपर प्रमाणे आठ शुइए सबळा देश योदे तथा अजितांति, वृहत्शांति विगेरे उपर प्रमाणे कहे.
कोइ साधु काळधर्म पामे त्यारे श्रावकने करवानो विधि-(८३) प्रथम स्नान करावे, केश होय ते प्रथम उतरावे, लगार इस्तांगलि ना मूळे परिच्छेद करे, हाथ पगनी आंगलीओनो बंध करे, शरीरे मुखड केशर वरासतुं विलेपन करे, मृत्युस्थानके तेमन मान फरीने येसाडराने स्थानके लोढानी खोली ठोके, नवां वस्त्र पहेरावे, जमणी वाजु ओघो (चरवली) मुहपत्ति मूके, डावी वाजु झोठीने अंदर भांगेलं पातुं एक लाडु सहित मुके. रोहिणी, विशाखा, पुनर्वसु ने प्रण उत्तरा ए छ नक्षत्रे वे पुतलां डाभनां करीने मूके, ज्येष्ठा, आा, साति, शतभिपक, भरणी ने अश्लेपा ए छ नक्षत्रे पुतलं न करीए, वाकीना १५ नक्षत्रे एक पुतलं करीए, ते पुतलाना जमणा हायमां ओयो [चरवली] मुहपत्ति आपवां ने डायां हाथमां भांगेलं पाठं तथा एक लाडु सहित झोली आपवी. वे पुतला होय तो बनेने ते प्रमाणे आप, पछी शोकयुन चित्ते महोत्सव सहित योग्य स्थानके लइ जइने चंदनादिकाष्ठोवडे अग्निसं- स्कार करवो, प्रांते सर्व अनि शांत करी, रक्षा योग्य स्थानके परठववी, पछी गुरु पासे आवी लघुशांति के बृहत्शांति सांभळी अनित्यतानो उपदेश श्रवण करवो ॥ पाठयविषयगाथा:-(८४) जाई १ कुल २ वल ३ रूवे ४ तव ५ ईसरिए ६ सुए ७ लाहे ८ ॥१॥ (मदाः) खंती १ य मद्दव- २ ज्जा ३ मुत्ती ४ तब ५ संनमे ६ य बोद्धव्वे । सचं ७ सोय ८ आकिंचणं ९ च वंभ १० च जइधम्मो ॥१॥ [श्रमणधर्मः दसण १ वय २ सामाइय ३ पोसह ४ पडिमा ५ अयंभ ६ सच्चित्ते ७ । आरंभ ८ पेस ९ उदिवज्जए १० समणभूए य ११ ॥१॥ [श्राफातिमाः] 1 अहा १ ऽणा २ हिंसा ३ ऽझम्हा ४ दिही ५ य मोस ६ ऽदिण्णे ७ य । अब्भत्य ८ माण ९ मेत्ते १० माय ११ लोभे १२ रियावहिया १३ ॥१॥ [क्रियास्थानानि] । एगिदिय सुगुमि १ यरा २ सण्णि ३ यर ४ पणिदिया य सवी ५ ति ६ चऊ ७ । पजतापग्नता भेएणं चोइसग्गामा ॥१॥ (जीवभेदा)। मिनछादिही १ सासायणे २ य तह सम्ममिन्छदिही ३ य । भविस्यसम्ममिटी ४ विरयारिए .५ पमने ६ य॥१॥ तत्तो य अप्पमत्तो ७ नियहि ८ अनियटियायरो ९ सहमे १२ । उपसंत ११ खीणमोहे १२ होइ सनोगी १३ अनोगी य १४ ॥२॥ (गुणस्थानानि)। पुदवि १ दग २ अगणि ३ मारुय ४ वणस्सइ ५ वि ६ ति ७ चऊद पणिदि ९ अज्जीमा १० पेहु ११ प्पेठ १२ पमज्जण १३ परिवण १४ मणो १५ वई ६ काए १७ ॥३॥ (संयमभेदाः) इरियासमिए सया नए, उवेइ भुजेज्ज व पाणभोयणं । आयाणनिक्खेवदुछ संजए, समाहिए संजमए मणोई ॥१॥ अहस्ससच्चे अणुपीइ भासए, जे कोहलोहभयमेव बज्जए । सदीहरायं समुबंदिया सिया, पुणो हु मोसं परिसज्जए सया ॥ २ ॥ सयमेचुरगढजायणे घडे, मनिमं निसम्म सह भिक्सुउग्गई । अणुण्णप्रिय भुजिज्ज पाणभोरणं, जाइज्मा साहमियाण उग्गरं ॥ ३ ॥ आहारगुत्ते अविभूसियप्पा, इथि न मिझाइ न संथवेज्जा । युद्धो मुणी राष्ट्र कह न कुज्ना, धम्माणुपेही संधए यंभचेरं ॥ ४॥ जे सदरूां रसगंधमागए, फासे य संपप्प मणुण्णपावए । गिहीपदोसं न करेज्ज पंडिए, स होइ दंते विरए अकिंचणे ॥ ४ ॥ (महावतभावनाः २५) वय. छमा ६ मिंदियाणं च निग्गहो ११ भावकरणसन्चं च १२ । खमया १३ विरागयाविय १४ मणमाईणं निरोहो य १७ ॥ १ ॥ कायाण छका २३ जोगाण जुत्तया २४ वेयणा २५ ऽहियासणया २६ । तह मारणंतियऽदियासणा २७ य एएऽणगारगुणा ॥ २ ॥ (साधुगुणाः) जोए करणे सन्ना इंदिय भोमाइ समणधम्मे य । सोलंगसहस्साणं अद्वारसगस्स निष्फत्ती ॥ १ ॥ १०x१०४५ xex३४३%१८००० Ans.
- (८५) उपयोगिन्य उक्तयः ममादत्यागविभागे-१ उचिष्ठ, निद्रा त्यन, नमस्कारं स्मर २ निद्रा सर्वविघातिनी ३ धर्मजागरणं हितं४ संस्कारिका स्मृतिः मातः ५ मानुष्यं दुर्लभं भये ६ न चारित्रं विना मुक्तिः ७ मातरोऽष्टौ यते ! पाल्याः ८ मोक्षः साध्यं हि सदृशां ९ विपाककटवः फामाः १० प्रश्रवणाय गच्छ ११ परिठापय यतनया १२ प्रक्षालय करौ १३ यतनया गमनागमनं विधेयं १४ सोपयोगमुपविश १५ वेला प्रतिक्रमणस्य १६ पापशुद्ध्यै प्रतिक्रान्तिः १७ प्रतिक्रान्तियुतो धर्मः १८ आचार्यस्य सम्मुखं उपविशामि ? १९ कति नादा जाताः ? २० विपते प्रचुरा रात्रिः २१ ब्राह्मये मुहूर्ते उत्तिष्ठेन् २२ परमेष्ठिनं धर्म व्रतं नियमं च संस्मर २३ संस्तारकमपनय २४ आसनं मस्तारय २५ कम्बलो मम पार्षऽस्ति २६ पार्श्वयोर्मम को मुनी? २७ ईयया गमनं यतेः २८ कार्या गीः पापवनिता २९ म- मार्य ग्रहणक्षेपौ ३० परिष्ठापयेनि वे धाम्नि साधुः ३१ निवर्तयेत् वाक्तनुचित्तयोगान् , पापान् भवोखिमतरो महात्मा । अध्ययनविभागे-१ मूत्राणि अर्थावानुपेक्षध्वं २ परावर्तय पाठं ३ अनुप्रेक्षस्व व्याख्यानं ४ कुरु रूपादानं ५ चिन्तय सन्धिं विभक्ति समासं तियां कृदन्तं च ६ स्मस्य विस्मृतं ७ निवारय अशुद्धि ८ वारंवारमावर्त्तय ९ स्वाध्यायरतः संयमी १० वर्धते विन- याविद्या ११ फल्याणकद् गुरोर्वचः १२ मियो वार्ता न शोभते १३ यत्र तत्र मा पश्यतु । रात्रिविभागे-१ उन वाच्यं मुनिभिर्निशायां २ शान्ता निशा धर्मविचाररम्या ३ यामद्वयं स्यात् शयनं रजन्यां ४ स्वापो मुनीनां निगि संस्तृतौ स्यात् ५ भुवं प्रमाास्टुणुते स्वशम्यां ६ इस्तौ च पादौ परिवर्तयेच्चेत् पृथ्वी प्रमात् प्रथम मुनीशः ७ ममा- येत् मरवणाय गच्छन् , रात्री मुनीशः पृथिवीमहिंसः । ।
जिनमंदिरविभागे-१ नेत्रानंदकरी मूर्तिः २ गृहस्योपरि मंदिरं ३ बंधानां वंदनीयैपा ४ एतत्स्वरूपं सिद्धानां ५ शान्ते दृष्टे शमो भवेत् ६ सुधीः श्रादः सृजेत् पूनाम् ७ यथा ज्ञानं पुस्तकेभ्यो, मूर्योधस्तथाऽऽत्मनः ८ चैत्य रम्पतरं ९ चैत्येऽनुपमा शान्तिः १० ग्रामे चैत्यं जिनेशस्य ११ मूर्तिमनोहारिणी १२ ग्रामे यहूनि चैत्यानि १३ बहिरप्यस्ति सुंदरं चैत्यं १४ मुवर्णचैत्यक्रि- गया सम प्रहा मतं श्रुते १५ जिनपूजा वोधिदा नित्यं १६ मूर्तेः कृतिः प्रेत्यायोध्यै १७ मोक्षाय पूजा प्रभुपादपमे १८ सर्व नाम- स्थापनादग्गभावमग १९ निनाऽकृत्या न वस्त्वस्ति २० आकतिः स्मारिफाऽर्थस्य २१ गृहिणां भावयशोऽर्चा २२ अधिकारिवशा. शिशिः २३ येर फेनापि विधिना, मूर्ति सर्वेऽपि मन्यते २४ महान्ति सप्रभावानि च चैत्यानि २५ ईर्या मया मतिकान्ता २६ चैत्यव- बनमानिये २७ कला पेधिको विशेः २८ विद्वत्कृतः स्तवो वाच्यः २९ शोभनीया स्तुती रम्या ३० मत्याग्याने समुधिश २१ भावश्यकी मुने! कार्या। उपाधषिभागे-स्पा पैराग्यमुपाधये २ वासना क्रिययाऽसरुत् ३ मैत्रीप्रमोदकारण्योपेक्षाः सम्पत्यभाजनं ४ विशालाः पौषमालपा रम्योऽराम उपायः ६ अर्यो नियवचनं परार्थव परं रथा ७ अमतं यन्धकारणं ८ सहर मोक्ष समीहने ९ आश्रयः सर्वथा देयः १० पापो जीपेन संपमः ११ लागोऽफामोऽन्यकामोऽपि, पुप्येत् पुण्यपरंपरी १२ अायापि हितं विशेत् १३ प्रत्पनीक- भयं नः १५ पादरी धर्मपभाषः १५ त्यागो धर्मे जिनोदिते १६ असंयमाद् चरो मृत्युः १७ पन्धयः स्वार्थतत्पराः १८ गुरवो पदा पुन १९ मावा पिसा सियो द्रव्यं, दुर्गदुर्गतिकारणम् २० मिथ्यात्यामतकोपागा, कर्मयन्धसमर्थकाः २१ साधुसेवा पाटेदो, पी च धर्मः २२ नितारलतरगुभ्यामधिकं जैनदर्शनम् २३ माता पिता मुत्स्वामी, सत्यो प्रतधरो गुरुः । साधूनामन्याई पाच भागन्धि कराया । इति सीपणापश्पकसूयाणि ॥
सणे २० श्रुतं शुगंति साधनः २१ व्यारपाने मुदिता इमे २२ श्रुत्वा धर्म तुभ्यते श्रावकोऽसौ २३ शासनकतानाः श्राविकाः २४ धर्मप्रभावकाः श्रेष्ठिनः २५ धर्माराधनपराः श्रादाः २६ मुखिनः श्रावकाः समे गोचरीविभागे-१ अघः का विकृतिस्त्यनाऽस्ति ? २ तक्रं विदोपशमनं ३ अनेके सचित्तपरिहारिण श्राद्धाः ४ रोचक दपि सोभ्यः ५ तालिका चक्रं व्यञ्जनं म्पो मिष्टान्नं च दृश्यते ६ शुद्धं भोजनं प्रामुकं वारि ७ अचित्तजलपायिनो भूरयः ८ निर्दोपा शमिनां भिक्षा ९ अन्तं प्रान्तं च भोजनं १० संविभागी मुनिः शुद्धः ११ संयमाय श्रयेद् भिक्षा १२ दुग्धं बुद्धिविवर्धनं १३ ताप शुभा भिक्षा देया १४ तपस्विग्लाद्वाल्पवयसा प्रथमालिका १५ दानं महाफलं पूर्ती, तपसोऽवाक् च कीर्त्यते १६ पर्थमानतपः कार्य, वर्धमानहितपिभिः १७ आचामाम्लानि श्रीसिद्धचक्राराधनहेतवे । विहारविभागे-१ पश्चात् माधव आयान्ति २ मुनयः पुरतो ययुः ३ नाकार्य गमनं द्रुतं ४ वा वर्मनि कण्टकाः ५ वालु का विपुला पधि ६ राजमार्गः मुग्यावहः ७ श्रेयान् कचित् पादमार्गः ८ शोधिता स्थण्डिलावनिः ९ प्रमार्जिना कालभूमिः १० ग्रामे पनिपये गेहाः ११ श्रावका भाविनः सन्ति १२ गन्तव्यं कास्ति ते ग्रामे ? १३ मध्ये कस्कः समेप्यति ? १४ ग्रामः कस्कोऽन्तराऽस्ति भोः १५ पक्षपान दिवसान् वसेत् १६ भद्रकाः श्रावसाः अर्हाः १७ मारवो विकटो मार्गः १८ याताः श्रावकाः १९ समुदायोऽत्र महान पतेः २० समृदाः श्रावका सबै २१ श्रावस्ते दृढा धर्मे । मनिक्रमणविभागे-१ प्रतिक्रमण मण्डल्यां स्यात् २ पृथक्का तु दोपभार ३ शुद्धि-यानं च मण्डल्यां ४ ऊम्यो इन्दनोत्सर्गध्यानालोचनसान्सने ५ शून्यमना व्यासिनोऽनादृतश्चलश्च न भवेः ।
जिनमंदिरविभागे-१ नेत्रानंदकरी मूर्तिः २ गृहस्योपरि मंदिरं ३ बंधानां वंदनीयैपा ४ एतत्स्वरूपं सिद्धानां ५ शान्ते दृष्टे शमो भवेत् ६ सुधीः श्राद्धः सृजेत् पूजाम् ७ यथा ज्ञानं पुस्तकेभ्यो, मूर्योधस्तथाऽऽत्मनः ८ चैत्यं रम्यतरं ९ चैत्येऽनुपमा शान्तिः १० ग्रामे चैत्य जिनेशस्य ११ मूर्तिमनोहारिणी १२ ग्रामे बनि चैत्यानि १३ वहिरप्यस्ति सुंदरं चैत्यं १४ सुवर्णचैत्यक्रि- यया समं ब्रह्म मतं श्रुते १५ जिनपूजा बोधिदा नित्यं १६ मूर्तेः कृतिः प्रेत्यायोध्यै १७ मोक्षाय पूजा प्रभुपादपये १८ सर्व नाम- स्थापनाद्रव्यभावमयं १९ विनाऽऽकृत्या न वस्त्वस्ति २० आकृतिः स्मारिकायस्य २१ गृहिणां भावयज्ञोऽर्चा २२ अधिकारिवशा- द्विधिः २३ येन केनापि विधिना, मूर्ति सर्वेऽपि मन्वते २४ महान्ति सप्रभावानि च चैत्यानि २५ ईयां मया प्रतिक्रान्ता २६ चैत्यव- न्दनमाद्रिये २७ कृत्वा नैपेधिकी विशेः २८ विद्वत्कृतः स्तवो वाच्यः २९ शोभनीया स्तुती रम्या ३० प्रत्याख्यानं समुद्दिश ३१ आवश्यकी मुने ! कार्या। उपाश्रयविभागे-स्याद् वैराग्यमुपाश्रये २ वासना क्रिययाऽसकृत् ३ मैत्रीप्रमोदकारुण्योपेक्षाः सम्यक्त्वभाजनं ४ विशालाः पौपधालयाः ५ रम्योऽराम उपाश्रयः ६ अर्थो निग्रंथवचनं परार्थश्च परं च्या ७ अव्रतं वन्धकारणं ८ सद्ग मोक्षं समीहते ९ आश्रवः सर्वथा हेयः १० धार्यों जीवेन संयमः ११ त्यागोऽकामोऽन्यकामोऽपि, पुष्येत् पुण्यपरंपरां १२ अज्ञायापि हितं दिशेत् १३ प्रत्यनीक- भयं नः १४ बादी धर्मप्रभावकः १५ त्यागो धर्मे जिनोदिते १६ असंयमाद् बरो मृत्युः १७ बन्धवः स्वार्थतत्पराः १८ गुरवो मोक्षदा ध्रुवं १९ माता पिता स्त्रियो द्रव्यं, दुर्गदुर्गतिकारणम् २० मिथ्यात्वाव्रतकोपाद्याः, कर्मबन्धसमर्थकाः २१ साधुसेवा तृपाछेदो, मैत्री च धर्महेतवः २२ चिन्तारत्नमुरद्रुभ्यामधिकं जैनदर्शनम् २३ माता पिता मुहृत्स्वामी, सत्यो व्रतधरो गुरुः । साधूनामन्वई वाच एता आयान्ति कल्प्यताम् । इति श्रीपडावश्यकसूत्राणि ॥
ܝܐ
ܗ
ܫܫܐܫ
ܬ
ܐܬܠܐ
ܓܙܗܙܙ ܠܰܐ݈
more]
ܕ݂ܙܒ
Il lollikindelsblablk ljett
ܕܒܐ
ܘܗ" T'"ܒ
ܒܝܕ:ܒܫܡܗ
e
ܘ
ܗ
ܚܗ
ܗܢ
ܝܚܟܫܝܣ
ܝܬ