Acharya Shri Vinaychandra Gyan Bhandar, Jaipur
Shriprashnottarsardhsatakam
Front matter
Ponted by Blend Yer Shodgs at the Almagtige Proes, 13 Kolbbar Les, Bombay Publiebed by Pudrabad Gbolabb Jered Sanne, Choppen प्रस्तावना मार्मपन्नु भवन्तो पपा पिपरिपरि सफायनानन्दोस्पादकत्वेन सर्वसम्मवे प्रकटपमा प्रभोसरसावतफशदवायम् इद मारणं हादसपर्यफथा-साघुसमापारी-जीपविचार-नपवस्त्र-पतुर्विशविस्तवाष्टक भीपार्थनाथस्तुतिसमरादित्यचरिया पनेपन पकमिः, तपा आत्मप्रमोघ गुर्यायलिमारुतश्रीपालचरित्रप्रमृतिबहुप्रकरणटीकाविधामिः नीरघिसीमान्तयिस्ततसुवि मरफीषिमिा सफठबनानो मनोमलपितदेशनादावमि श्रीधमाकल्याणकोपाग्यायै', आचाराम मकवानस्सानाशमग पत्यामानाम् औपपाविकाघुपाङ्गाना जीवफल्पषिपचिपश्चफसापपूर्णिनिधीपादिप्छेदमन्पानां तथा अपरेसामपि केपा मित् आगमाना अनुसारेण विरचितम् ॥ असिप सन्दर्भ एकोघरपनाशत् सम्बर्दितमतसंग्ग्याप्रश्नोचरम्याजेन कत्यागमानाम् अरिषद सर्पगडीयानो सम्मत मत मरूपिवम् वदालोकने च पहुजनानाम् औत्कण्ठयं सम्माष्य इदानीं श्रीजैनाचार्यश्रीक पापन्द्रमीणा समत्सनुसारेण मूर्यपुरनिपासिना जमेरी फफीरमन्द्र पेलामाईना प्रकाशितम् अय घटियोपाद लेखकरमादाद् पा यत् पदादिरा पिकत वन मनीपिमान्पै चोध्यम् इति शुभ मपतु मोहमय्या रक्कोपाने फार्षिकरुप जम्पाम् विक्रम सम्पत् (१९५३)
अथ प्रभोत्तरसार्धशतकस्य सूचिपनम् ।
पर
।
H
२
१ ममममा बारा ऐनामगोपनियर रेसनो रचे
भगवान् देशवाम्मे मनमति
। मगवान दीहासमप्रमति
जीपीपमो पमरेममा रेषा पर मारमारिरामनुप्या
पोपि
५ सम्ममा गायो मालानि तनावममाम्मी ममानिसमानि
प्रभास
समापनसरे मिणतिरसि पासपनिमाण ममावेष
"परिवानीपादिमचलजिस्म सितम्
१ एमपवारिकामा परिणनि भवन्ति नपा
" पारपाईगुलमान की कर्म गणवे
१. पारा ताहासामी मुनिर्भये प्रमेर नपा
१५ पीपभानुचापिमानेषु पप्पविनया
११ पुरुषापेकपा पीपा बिपोपमे
• पानी अपांगमो पद एप रत्पयते
१८ लाराम धीमानकेन पया निर्गपरगति पाति
१९ सामरिनिमाप्तो पारेपारेषण्ममा विपवेगा
२ समाविषपे वीपमा सम्पमाहिमपतिमा
समरे धीरयता मानसपो भवति
सिमा ममममरये ममतीय इति पासा प्रममन्ति
• समापरणे गगरापासरीया रविमति गरियता
समसापेीवीपीainोपदिशपर्म पति
. समसामगोभसाईयोरेगमपा मार्पिक मनमस्सिममा...
१
++ १५ पतमागुनमापापम्हमा मपति या ॥ मार पप्रामपनिमोहन कृत्वा तिाविना २. समरे समरम्मतहानिरिति पोपा सपासतोपा २५ प्रतिशत वापरोन स्पालखापनम् मसल सर्प प गमुरपुरे तेपाम् मानुपानि तानि भवन्ति १. मारिपोरेवा रिपतो दीपसममाम् ममतता परिममेत् १. ममममुन्या पिवमाना मासा सम्पहीपे प्रति १९ पुगझिनो उपमा खितिः मिती नियते । ममाम्पसमोपा माराताम् अपि पुमोरपिपाता ॥ गाम्तीमनिमित्त त प्रतिमानिमित्त रात एमवादि सापूमा प्रदीपरतेनपा ११ मारिम रेशरापमान बिना गमनादिहमा नपा ॥ परमाणपत्र मित्या मनिता पा पुमरेसमिन् पर मानी कति पाया। ॥ इमाम बिसारामासापादिममा २५ माशा। सापचा मारताना बनस्पतिविझेपाः पप्पीममा विमसापरिजा देवापिरिता था २५ अरमप्रपोशिसा सविता भविता पा ३. ज्योतिपाय गरीर कि वन विच मुम्पु चित्रम् १० वाराबिमामामा सपामपि एक प्रमाणम् रतोपि मेरा १९ मरवार सहरियालीमा मिमानम् बाबुर गरपासिपिपणापमा मुरीनमेकम् ण्य प्रवामिनयन्ति ताम्पमपि चित् 1 मामेवार पहियामा पारीमापस्थिताः ११ मरतविदेहविपु प्रीप्मादिपसे विनरानिमा कपारीमा १ मा परोमानी पानी वारदेवानी कानि नामानि ५ बापटीमामा बिमानमारपरेवनामानि बानि बिध बिमालप्प " P-ME- बयो प्रमाणम् .५ एमाला पासपरिविमानानि माविधानि सरिचानिया इमसामानिका मित्रानि बिमामानि गत इम्म विमानेषु पर तरलानानि २५ . "परमा वार्मिग रे ममा प्रति सिमा नसमा रा पारामतीहतो मम्पये प्रमामकिपा वामन शिवम सिमानामासमम् ५ मुनितिनिया मामेर र राममेव सिदा ५. मयपपिरणासचिनवनप्रमाणम् ५. पापपरी सोपसममिवानि 1 मसापराये पूती रियादियनरतापन को दर 1. मम मममम मापन प शिवम् ५५ हारमणमनलागोबरमसमये पम्सचीयतरावर पम ५५ मिनिममुरमा मिति ५.परिसमुपा रस अपमान विकासेन सिम्यति ५८ पविपतिवसम्मापापप एम्समये सिवा सिप्पम्ति सिभिवागाम्मे किपती हिरती मरेगाहामा । तीसरगनापामुरारिम्सुमित गुमा हानि पामार वरलिपी सागरम पोरफ्पतेत पारितम् ॥ ११ मनुप्पाहरीनाम् मागमे पपासबध सापमपम् ५ मामर्स सालिममार्मिगही मधि १tो प्रामिभित दुग्गर मोति १५ देवामार बसातारपा विपरकमबति १९ विपगमन रेवा - मन्ति १. पामुदेवाला वि देवा सेमसित रंगररिसारंगत माया बित् त मति एका बारम स्वादापामा कार्मपरीक्षामागविहाना मिया मानम्ति पश्मतिकिममा मदि भसम्याकिर पुस भम् पत्र बोर्ष पाहि .1 यमया मध्यपुरमीला निमन्त्रो मनमा सा .२ सिमापारमिरपामा पम्मी मधर्मपन्ति • सेबोलेषावा मित्स्यपानसामर्पम् गीवला तो मिति .५ ािपरापार स्पास्वा विमगर परमाप्ति . २“ .. पातकासायपास मारामासा ..न चम ११ समसापुमा पापड़तसानुपाचस्पा साहाय त्रिपवे म र पेस्पनिमित्तमपण्यमुत्पावते सदा २ चहापापहारकार मिमा दीप मापा २५ तारए भारापमाणे सापुना सर्प निमप्रतिमासावना निवार्मा + 10 मपा "प्रपासनालिलिपा मगपतिम् पाप्तक्षेषा सापूना बोलो पोग्बो पा .. मानारमाया पितरगतो सपषित कफातिसमन्ति ." ति विर्य प्रगप्पन ती मा म मिपावत्यादि .. सामानसमेव बमायि पारने गत मापपानाम् दति . 4 मारनामपर क्षेत्रमोबनुमालानमन्तर विमरमसेनगपादिमान १ मापना हातमायम्मारित्वाने हिमामामरागमनम् .५ पापमा पक्षामा करियविहारमा साथीमा मपति रवा ३१ कपिन् पिताना साप प्रापूसापागमने को विमिा मापुमायो राम्रीपति पार खगम्ति म पा ५ मापपो पुरिनम्वनीपे पनि म्मिपि शाप सा ग्रान्तिममा गोषी पापो गालाल बारम् गमारपेपुपा • मामा मभयमेन पावादिममा पुनमक पा ३५ 4 गामापीमामा ९ मासुमागापासीमा पररपर पपादिवानरामयपहारा ९५ सामिा बखामिकमा महासनीयानि ५५ पलेप रवि पूना समुपचम् वरिपत्र प्रासने प्रेरिपिा ९५ पति पात। किपमहीपा किमता सापवो याम्ति ९५ सापवा परस्पर किपरम्तरियासपन्ति ५. पधि गफवा साना परमै मरममा २८ सानसाउपविपरमे पात् कामा १९ मुसापुना मायापला। प्रतिपरकम नपा डानसमनिचारममावसाचे पोजमाती मविप्तम्ति न पा । पर्सा विमा सम्पारकर पीटाक्षिक रमविन का ४५ PU ५ समायो सामिा कमनुमापासाचा मीपते । संमतीनों गमती रामौ रादिप्रयो कि नामिचिम् , पविकसित्ता परको पागाचदा को निषि प्रर्षी .. सामिनिहारापी पात्रापामेकमीपमा , गितासिकाम्ये विषपदेन के सम्मासमा विकास्सिम्सारण समरे मुर्वि पान्तिमा १.परलेन गुम्मा म्यागपती साप्पी पमा सपा सापीमिमामा परिमारिवारमेन चम्तापमा काममा 1. समरसमेए सेपमोम्सवमा पमति दूपपमहविचारम सामाविकान्तापाक्षिणान्तादिपार "मविक्रमपवित्रमादिपपएकस सिस्तम् १ सपारसतोपिपरदारवकमारपोपमाविचारागुम्बा पुपाम्प ११५ पतिकाविमतिम्मनपा नियन्तो गमा: प्रपोत्सर्ग रमासादिक का विपिना प्रम् • पारिताममिपागारेममिमस पी तथा पारिपनि कम रेपम् ५ १८ सामावारिमिा निचरसादि प्रमामान अपम् १.पविना प्रतिवेतनातिनमा " पिसवा पाय मुखपपिम मुवे पर रम्ति ठा यमपुच्या १२० रगोर विपीनिमिपा सदैव पप्पा स्थति वदागमात् स्पापा ११२ गोरमस दगिम समिका का विषय परको - ५१ १६ पापा . ॥ सापूमा विधानपमरामिगोचविचारमविश्मन सर्प संममेत् ५॥ मुहिपता मुनिनावसमपे बकाः धर्मापका बिपत् क्षेत्र समन्ति मादिवपस्मु मापातदिनपोरेपानमनियमोऽतिमा
११॥ रिपितरमागासप्तमेगाप्रादेशसमः कि
गापिम्म
११. समारामानेररिचार्य
१५८ सीवादीमामो मारमा सन्ति तपा परिसमुत्पात
पार नीरस मनाते सा भरपामतमोरोपागा-
इते याममम्मिा मम्तिमा
११ माताप पनि जीवरूपापि भनि पानीमरूपाति
" पिप्रागत्यादी बावन मापून तरकपम्
1 पुगनिता सिगातादेन बिमासम्
३२ युगतिमा क्रियापि मशिद अपत्यसम्म मात्
॥ पमिनिमाम्मेरति निन्नापार घीतोरा मनी मापुरे समय बर्म
मरिमनि
4. Tमामा प्रविशन्ति परत: समुसाभावात्
1 इमारपुरमापुरपशितारिभाषा जीवा जविपार माता
भारमन सिह या बिना सम्पतिमा
1. भारत मयतो मागो मिथुपारिनो इमरणरेन किं मास
१३. बहानोक पर समाव ग्वाने समाचार
१. विजयातिविमानधनुरामात् प्युरो बीमा शापितरकारिवपि
गपतिना
मरतमी तिमिममुछि गतवमाप्रतिपवितसम्मान
कति भया।
॥ सामवाररभिगोवादी जीवा निगरमसमबतिक्ते
१२ भाप्ती मूपिमेपचि मायोता ना तबोरे परमोनियोत्पते।
५१
१५ भारुमा दिपा मन्तिपुर
१५. गावान् प्रति सिराम्सपास पुखमयुधम्मा
१५ मसाभाषम्म विनासाविकम् अमूह
११ पापापनिहरामानि कामि तपाकिमपि मिशान का नया
1. मगमतो गुपपदे रिपमम् मापाति मामय मागुम
मएमा प्रतिमा पन्या मबा हिपहवस्तुविमम्पाविमा ममा ५
Ite मामामूभिमनम्मामले पामर गठेमुपाता तास
मोनोप
परममाषामा मयेरमात् मूएमवरा-
१५ सपोपिकेचम्पातीनामम्ते छापान सामात संगण
तेगो मागममस ग्वाभावात्
१५. भयभिचारिसम्पायस क्षण 1ि सपा नानामपि मम
तपक्षपातियात् नामिरिकमिप्पा २ सपा शापिनादि
विविध सम्पावतस्प्णपि मलिपु मापते मया मित्र
पतो बीबस पदा पर्ममाति
पति धिपत्रम् ॥
श्रीसिदम्पा नमः । श्रीक्षमाकल्याणोपाध्यायविरचितम् प्रश्नोत्तरसार्धशतकम् । श्रीसर्पज्ञ नस्वा स्मृत्या पयमगणेशितुर्याच' । प्रमोत्सरसार्धशत वक्ष्ये सिद्धान्तसपथम् ॥१॥ प्राचीनेपु माय शेतकादिपु सन्ति फेऽपि ये नार्था । सब स्वपरस्मृतये सगमन्सन से लेशात् ॥२॥ इमे दे आयें ॥ प्रसन्ना सन्तु गुरषो युदिं दिशतु भारती । येन सम्यक प्रजापेत प्रयास सफलो मम ॥३॥ ननु समयसरणसो भगवान् केनासनेनोपविश्य देशना दत्त, पपासनेन किंवा अन्पेन केनषिदासनेनेति, उच्यते, अप फेचिदानार्या, एतमैत्यगृहादिपु रपमानमेव जिनासनस्वरूप वदन्ति, परमेप लोकम्पवहारो स्ति, निषयवस्तु भगवान् पाद १ भीगममगुम्योपापायविरचितविशेषताविपसमासमापारीपतपदिए । 'HAMACHAR पीठे पादौ संस्थाप्य सिंहासने निपप्प सन् योगमद्रया करी स्वा देशना करोति, अत एव तद प्रतिरूपत्वादाचार्या अपि प्रायोऽनया मद्रयैव म्पाम्पान फुर्वन्ति, फरल वेपो मुखवसिकाधारणमेव विशेष', यदुक्कं चैत्यपन्दनप्रहमाप्ये ॥ ज पुण भणति केई ओसरणे जिणमस्वमेय तु। जणयवहारो एसो परमत्यो एरिसो पस्थ ॥५३॥ मिहासणे निसमो पाए ठविऊण पायपीवमि ॥ फरपरिय जोगमुदो जिणनाहो वेसण कुणइ ॥१४॥ तेण नियमरियरा फणति षम्याणमेयमुहार । ज ते जिणपरिरूपा घरंति मुएपोसिय नवरं ॥ ५५ ॥ इति समवसरणे भगवदासनविचार ॥१॥ ननु भगवान् दशनारम्भे कं प्रणमातीति, घेदुच्यते, चतुर्विधर्सघरूपं तीर्य प्रणमति, पदुक्तमाषश्पकनियुकिामो॥ तित्यपणाम फाउ कहेइ सागरणेण सहेण । सम्वेसि सपणीण जोयणणीहारिणा भगव ।। इत्यादि एव तीर्थोद्गारप्रकीर्णकेपपि योग्यम् । तया पैत्यपन्दन भाद् माप्पेऽपि प्रोक्तम् ।। सपोमहाणुभायो अमरिंद नरिवषदिमओ एसो। तिस्थपरे दिवि निपमा पणमिमा देसणारंभे ॥१॥ सि मामानीma-LAD माता- तमोण से समणे भगय महाषीरे पषमुष्ट्रिय सोयफरेत्ता सिद्धाण नमोकार करेइ इस्यादि । इति मगषदो दीपासमपे सिद्धनमस्कारविचार' ॥३॥ ननु पीरप्रमो. प्रथमदेशनायो फोपि न प्रतिपुदसत्र किं चतुर्विधा देवा एषाजग्मुः किम्वा मनुप्पादयोपि, इवि घेदुप्पते, फन्पनिम्यानात प्रतिभवमनसारोदारबहदपायापभिप्रायेण तु सर्वेऽप्पाजग्मुर्न फेवलं देवा एव, तथा च वपिपाठोऽष्टत्रिंशद- किंकराततम ।। १३८ ॥ दशावतारे, भूयते हि भगवत' श्रीवईमानस्वामिनो वृम्मिकनामावहि समुत्पमनिस्सपनफेवलालो फस सफातममायात संस्पाप्तीवसुरपिरमितचापसमयसरमख भूरिमकिवालाकुलितमिलितापरिमिताऽमरनरतिरषां स्वस्थ मापानुसारिणा महापनिना धर्मको फर्माणस्वापि न केनचिदिरति मविपना केवलं सितिपरिपालनायैव धर्मकथाऽदित्यादि, इत्यमेव भीमदमयदपरिकवस्थानापचिपाठोऽपि पोध्या, श्रीहरिमरिकताऽपश्यफशदूरपमिप्रायेण तु वदा देवा एपाजग्मुर्न तु मनुप्पादयस्वथा प संधपवस्वरसाठ', मगवतो मानरमोत्पषिसमनन्तरमेव देवामतुर्विधा उपागवा आसन पत्र प्रमग्यादि- प्रतिपत्ता न फविद् पिपते, रवि भगवान् पिशाय पिशिष्टधर्मकपनाय न प्रवचवान्, श्त्यादि यापद , ततो शानोत्पचिस्याने सहर्षमा देवप्लो जीवमिति कस्वाऽनुभूय देशनामापं कृत्वा, असंम्पदेवकोटिपरिपतो रात्री एव पिरत्स द्वादशयोजनान्यति - कम्पापापापुर्या', समीपे महसेनवनं प्राप्त इत्यादि, भीमवाचाराङ्गदितीपभुतस्कन्धे पाठामपने, पुनरय पाठः, तोण समणे भगव महावीरे उप्पन्न नाणदसणघरे पुन्वं देवाण धम्ममाइक्खा समो पच्छा मणुस्साण तमोणगोयमाईण समणाण इत्यादि । तवं पुनर्षिनिष्टभुवघरा । पिलिनो पा विदन्तीवि, अधाह प्रेरको, यदि देवा एषाजमुस्तर्हि फिमा अप, मनुप्पाघमावे को विरवि प्रतिपपेवेति । वनोग्यते, बहो केवल देवागमनेऽपि आर्य युक्कमेन, यसो देवेषु अपि मिप्यात विरतिरूपसम्पक्सप्राधिर्मवत्येव, तदानीं तु सापि न आसा इवि आवर्य, यदुकमावसकाहाचौ ॥ भगवति धर्मस् कपपति मति मनुप्प सर्व विरति देवपिरति सम्यक्त्वयुवसामायिकानां चतुर्षामन्पतमतातिपद्यते विर्यपत्रीणि सर्षविरतिवज्योनि दे पा सम्मस्वभवसामायिक प्रतिपपन्ने यदि नास्ति मनुप्पतिरा कमित्प्रतिपच्चा वो नियमत एष सुरेषु सम्परत्वप्रतिपधि- मयतीत्यादि, इति धीरसमोराघदेशनायो मनुष्यापागमानागमविधार' ॥४॥ ननु समयसरणे मगपइन्दनार्य समागतानां देवानां वाइनानि वृतीयमाकारम्मी, बलपानि स्पर्लमानि रा, उम्पते । अल- मानि एव स्पर्पदुकम्, भीमगदीची सतीपस्तके प्रथमोशके तामस्यधिकारे ।( ममवसरणे देवयानानि भूमावलमामि स्युरियादि, इति परमो पिधार ॥५॥ ननु समवसरणे केवलिनो भगवन्त त्रिमदक्षिणीकस, नमस्तीपेस्पूज्या उपविलि उप्यते किंवा पतुर्विधमुपातिरिति सेur mam पाकल्पाती, इत्यमेवोक्तस्वात् वदयराणि तु अग्रवनप्रभाघरादुमान, शव फवालनाजप प्रष-TITamu इतिविचार ॥६॥ ननु समपसरण गणमृत्लेवलिप्रमृत्य' कया परिपाट्या, उपपिशान्ति, के पुनरुस्थिता एष अण्वन्तीति, उच्यते, भीवृहत्तरस इसी प्रथमखण्ड समवसरणाधिकारे विस्तरस एतत्स्वरूप मानीदि, तथा च वत्साठः। आयाहिण पुष्यमुहो तिदिसि परिरूवगा उ देवकया। जेट्ठगणी अण्णो धा दाहिणपुल्वे अदूरमि ॥ आयाहिण सि, मगवान् पैत्सवमस प्रदक्षिणा विधाय पूर्वमुख' सिंहासनमध्ये आस्ते, यासु च दिक्षु भगवतो मुख न भवति, ताग तिसप्पपि तीर्थफराकारपारकाणि सिंहासनघामरछप्रधर्मचक्रालवानि प्रतिरूपकाणि देवकवानि भवन्ति, तथा सोऽपि लोको जानीव भगवानमार्क पुरव कपयवि, भगवतम पादमूल बधन्यव एकेन गणिना गणघरेमाविरहित मवति स प ग्येष्ठोज्यो वा मवेत् , प्रायो म्येष्ठ एष, स प ज्येष्ठगमिरन्पो पा पूर्वद्वारेम भविश्य दक्षिणपूर्व दिगमागे अदूरे प्रत्यासम एप भगयसो भगवन्तं प्रणिपत्य निपीदति, पोपा अपि गमधरा एवममिवन्य ज्येष्ठगणघरस्य मार्गतः पार्थतम निपीदन्ति इति । आह, भुवनगुरुरूपस सालत्रिसुपनातिशामित्वात् त्रिदशकतानां प्रतिरूपकाणां तेन सा साम्पमसाम्य वा प्रत्याशा निरा- माधमार॥ समारमा।
जे ते देयहिं फया तिदिसि परिरूपगा जिणषरस्स तेर्सि पि तप्पमावा तयाणुरूवं इवह रूपं ॥ यानि वानि दवं कतानि तिरप दिषु जिनवरस्य, मतिरूपकामि तेपामपि वत्ममावाद् तीर्थकरप्रभाषा सदनुरूप वीर्ष कररूपानुरूपं रूप भवति ।। अथ ये यपा मगवतः समवसरणे निपीदन्ति विष्ठन्ति वा मानमिषिस्म' संग्रहगाथामाद ॥ सिस्थाइ से म सजय देषी घेमाणियाण समणीमो भवणवइयाणमतर जोइसियाण च देवीभो॥ सीधं गणपरस्तस्मिघुपविष्टे सति अविशपिन संयता, उपपिन्ति ततो देष्यो पैमानिकानाम् ततः श्रमम्प' तथा भवनपति म्पन्वर योविकाणां च दम्प इति अय, एतदेव विष्णोति । केपलिणो सिउण जिण तिस्थपणाम प मग्गतो तस्स । मणमादीवि णमता पयति सठाणसट्ठाण, फेवटिन पूर्वदारेण प्रषिश्य जिन त्रिगुण मिप्रदक्षिणीकृत्य नमस्तीर्घायेति षचसा तीर्थप्रजामं च कृत्वा तस्स तीर्थस्स प्रथमगणपररूपस्य अपगणधराणा प मार्गतः पृष्टतो दक्षिणपूवसा निपीदन्ति तया । मणमादीवित्ति । मन पर्यायशानिन । आदिशम्दात् अपधिमानिन' पतुर्दश्वर्षिणो दशपूर्षिणो नवविम आमपिप्यादिविविघम्धिमन्तम मापदारेण प्रविश्य मगवन्तं निप्रदक्षिणीकृत्य नमस्तस्य प नमस्त्रीर्याय नमो गणघरेम्पो । नम' केवलिम्प इत्यमिपास केवलिना पृष्ठत उपषि सन्ति पसयता अपि प्राचीनद्वारेणैष प्रविश्य सपनगुरुं प्रदक्षिणीकृत्य पन्दिता च नमस्तीर्घाय नमो गणमवभ्यो नम रे मरपनमा पाव लिभ्यो नमानNAMHशत माणत्या आवायना पटता निपादान्त एवें मनापर्यायशान्पादयोऽपि नमत सन्त' यजन्ति सं सं सानमिति, तथा पैमानिकाना दम्प' पूर्वद्वारेण प्रविश्य भुपनपान्धर्ष नि प्रदक्षिणीकृत्य नत्वा च नमस्त्रीर्याय नम' सर्वसाधुभ्य' इत्यभिधाय निरतिश्यसाधूनां पृष्ठवस्तिष्ठन्ति न निपीदन्ति श्रमण्योऽपि पौरस्त्यदारेण प्रविश्य वीर्षक प्रदक्षिणीकृत्य प्रणम्य प तीर्थस्य साधूनां प नमस्कारम् विषाप पैमानिकदेयीनां पृष्ठवस्तिष्ठन्ति न निपीदन्ति भवनपतिदेश्यो ज्योतिफदेष्यो मन्सरदम्पम दाक्षिणात्य दारेण प्रविश्य तीर्थकरादीनमिषन्ध दधिमपभिमदिगमागे ययाक्रममेव तिष्ठन्ति ।। भयणयई जोइमिया पोद्धम्या याणमतरसुरा य । घेमाणिया य मणुया पयाहिण ज प निस्साए ॥ मपनपतयो ज्योतिप्का पानम्यन्तर मुराम एसे मगवन्तममिवन्ध पयोपन्यासमेष पृष्ठत उत्तरपक्षिमे दिविमागे विष्ठन्तीति पोदण्या वमानिफदेपा मनुप्याम प सदाए मनुष्पत्रिपर प्रदक्षिणा कृत्वा तीर्थफरादीनमिवन्योचरपूर्वदिगमागे पघामममेव विष्टन्तीति । ज प निस्सापत्ति य परिवारो मे देव मनु वा निभाय निओ कृत्वा, आगतः स सदैव पार्थे विष्ठतीत्यादि एपमापश्यफसादपावपि योध्यं पर ततावान् विशेषपाठ । क्याहि, अन च मूलटीकाकारेण मवनपतिज्योति फष्पन्तरदेषीनो भवनपति ज्योविप्फम्यन्तरबैमानिकदेवानां मनुष्याणां मनुष्यत्रीणाम सार्न निपीदनं पा स्पष्टाधरनॊक्तमेव सानमात्रमय प्रतिपादित पूर्वाचार्योपदेशलिखितपरिकादिचित्रकर्मनसेन तु सर्वा एष देम्मो न निपीदन्ति देया' पुरुषाखिपम निपीदन्तीति प्रतिपादयन्ति फेचनेवि श्रीमदापाराशपची पठाध्यपने प्रथमोदेशकेपि लेखतोऽयमधिकारो मया उत्पिता द्रश्यवो । भारतम वा उम्पन' परीरेण मावको मानादिमिसवालिया समवसरमसा उमयथाप्यत्यिता पुष्यन्ति पुस्पास्तु द्रव्यतो माझ्या । माषोत्थितानां तु धर्ममावेदपत्युधिष्ठाम्नां च देवाना तिरमा प पेऽपि कौतुकादिना शूम्बन्दि तेम्मोऽप्यापटे, इत्यादि, इति । समयमरणे गणघरकान्यादीनासपवेशनादिविचार ॥७॥ ननु ममयसरणे द्वितीयपोरप्या भगवति देवछन्दके गते सवि क इसोपविश्य धर्म कपपतीति, उपते, ज्येष्ठो गगधरोमो पा रामा समानीते सिंहासने मगवत पादपीठे योपपिश्य धर्ममाचष्टे, यदुक्के एकत्पश्ची प्रथमखण्डे, श्त्य पसौ प्रधि मगषा नुत्याय प्रथममाकारान्तरादुघरद्वारेण निर्गत्य पूर्वसां दिशि स्फटिकमये देवछन्दके यथासुखं समाधिना व्यवतिष्ठते । अयोपरि तीर्थमितिद्वार भगवत्पुत्पिदे उपरि द्वितीयपौरप्या वीयं प्रथमगणपरोऽपरो मा धर्ममाचष्टे ।। आह, ममदानेष किमिति नावष्टे किंवतयने केऽपि गुणा सन्ति, उपपते सन्ति इति घूम के पुनस्त्रे इत्साह ।। पविणोओ मीसगुणादीवणा परमो उमपओ पि सीसायरियकमो वि प गणइरफदणे गुणाति ।। भगवत' सेदमिनोदो मवतीत्यादि बाद, स गणघर कनिषण्ण कयपति, उप्यते ॥ राभोषणीय सीहासणो पनिपिडो व पायधीरमि जिहो अन्नपरो वा गणहारि कहर पीयाए । रामोपनी रोफिते सिंहामने वा पदमावे मगपत: पादपीठे या, उपनिठो ज्येष्ठो प्रपमो गौतमन्याम्पादिसवमा अम्पवरो गुपारी र तीर र पौरप्यामिति इति । सीयर रस Parini. -- meदपनि मापापा ननु समवसरण भगवरपुरोज्सडेयो देवमनुप्पा महर्दिक देवादिकं प्रणामादिना सत्कारविषय वर्षन्ति नवा उच्यते, कर्ष न्त्येय अन्यथा, आशामझ्दोपप्रसा', यदुक्कं तहकपमाप्ये आवश्यकनियुक्तिवादात्योम तेषां च इस्प स्थिताना देषनराणां म्पिति प्रतिपादयनाद॥ एत महहिय पणिषयति ठियमधि थपति पणमता ण वि जतणा ण विकहा ण परोप्पर मच्छरोण भय, प्याम्या, म अन्पर्दय' पूर्व भगवतः समपसरणे सिताले आगच्छन्तं महर्दिक प्रणिपतन्ति नमसर्वन्ति । अथ महर्दिक प्रयमस्थिवम्तवो पपईय' पपादागच्छन्ति ते पूर्व सितमपि माफि मणमन्तो मजन्ति वसानमित्यादि, एवं चैत्यगृहसापु प्रतिभयादायपि, विषफिना यदिकेन महाकस विनयमतिपधि कम्पैच । दिनपमूलखाव, मीबिनधर्मसेवि, अन्यथा षिद् समायामार्परक्षितस्पेय, तस्याशत्वं प्रादुर्भवेदिति, तया चाय श्रीमापार्यकृतपरिभिएपग्रन्ये आर्यरधितसंप घ , इत्यादि गस्या पेक्षुग्हमारे स्थिरधीरार्यरक्षित । अचिन्मयदयिशात फथमन्तर्यिशाम्यहम् ॥१५॥ राज्ञामिप गुरूणां हि सनिधाने पतस्ततः । विदितोऽपि नोपसर्प दह तु विदितोऽपि न ।। ५६ ॥ सदप क्षण स्थिस्या पसपन्तर्षिशाम्यहम् । मातर्यन्दनकायात अमणोपामके' सर ॥ १७ ॥ इत्यार्यरक्षितस्तस्यो यारेऽपि मारपालयत् । विदुपा रभसारम्भे विषेको मर्गलायते ॥ ५८॥ मालय कौशिकी मुगप प्रामरागपरिस्पशा । स्वाध्यायेनापि साधना स ययौ लयमेणषत् ॥ ५९॥ 5 -- समाजमाइसरो नाम अमणोपासकामगे । यन्दनाय महपीणां हर्पणोस्फललोचनः ॥ ३०॥ म प्रिनापिकी पर्यन प्रषियेश प्रतिश्रयम् । मधैर्यापथिकी प्रस्य कामदुपैस्सरवरम् ॥ ३१॥ तदनन्तरमार्गापान माघूनपि पधायिधि । पन्दित्वा निपसादाऽने विष्टर प्रतिलिस्य स ॥१२॥ अप्पापरभितो पीमस्तिन साद मयिदय स । यन्दनैपथिक्यादि तमाछुतमधारयत् ॥ ६३ ॥ सातिपिणि गाभिनपन् पठनपूर्वकम् । अपन्दताऽऽचार्पपादान साधूनप्यार्परक्षितः ॥१६॥ गहरायफ स्पार्यरभितो नापन्दत । सुधीरपि निरामाय किपद् विज्ञातुमीवरः ॥१५॥ निषण्ण सोमननप तमपन्दितठहरम् । आचार्या विवितु' कोऽपि यादोऽय नूतनः खलु ॥ १६ ॥ धमलामाशिष दस्या शरदम्भोऽमलाशयाः। पुष्यन्ति म्म तमाचार्या कुतो धर्मागमस्तव ॥ २७ ॥ एपमाव पफराहनावपि पोप्यम्, पोपपविधिप्रकरणपती, पुनहित्यपन्दनाधिकारे चैत्यवन्दनार्थमागवान् गुस्नपि चन्दते इत्यादि पाटो योगमागरवी ध विस्तरविपिना पैत्य साधुवन्दनाधिकारो पातम्या, पुनः सिद्धान्ते श्रीकृष्णपामुदेव भीनेमिजिनसमर्थ, मन्येसाहू पारसापरा पदणेण मन्दयुतमस्ति, तथा पैत्सवन्दनमाम्यादी, धमाधमणपूर्वक, जावति के वि साह, इस्पादि पापामगनमारतीत्यत्यप सावादिपन्दर्न एकमवेति । एतेन ये फेचिदापनिफण्डिसमन्पभिसे सापादिमन्दर्भ पिर पान्प, फ uuuy in यकरमादिविचारः ॥९॥ ननु सांप्रत दीक्षाघवसरे आपार्यादिमिरुस्थाय शिप्पशिरसि यद्यासक्षेप' क्रियते । सद् भगवदामानुसारि किं पा तदाशा विरुद्धमिति, चेदुच्यते ।। जिनाशानुसार्येषेद, श्रीमद्वीरस्वामिनापि गौतमादिशिरस्सु तदिहितत्वात् । यदुक्तमावश्यकचौ नि पंक्तिगापाप्पाग्याने भगवन्मुखान् । विपदीपवणात् गममृतामुत्पादम्पयधोव्ययुकं सुविवि प्रतीविरुपजायवे अन्यथा सचायोगात्। ववम वे पूवमयमापितमतयो दादशाहमपरपयन्ति, सतो॥ भगव अणुण्ण फरेति सपो य छिप पारमय थाल दिम्य पुण्णाण मरऊण सामिमुषगनाति ताहे सामी सीहासणामो उद्वेता पठिपुण्ण मुर्हि केसराणगेण्इति ताहे गौतममामिप्पमुहाएफारस पि गणघरा ईसिं ओणया परियादीप ठापति ताहे देवा आउनगीत सह निरुमति साहे मामी पुण्य तित्वं गोतममामिस्सयहिं गुणेहि पनवेदिते अणुजाणामि ति भणति धुण्णाणियसे सीसाहति ततो देवा यि गुण्णवास पुप्फवास थ उपरि घासंति गण सुधम्मसामिस्सधुरे ठविता अणु जाणति पय सामाझ्यस्स अस्थो भगयतो निग्गो सुत्त गणहरे हिं तो णिग्गतम् ॥ इत्यलं विस्तरेषेविगापार्ष। इति गौतमादिसिरस्सु भगवद्, पासधेपादिविचार ॥१०॥ १जातियसि।
ननु वाटिना पर पेदनीपादिकर्मचतुष्टयं शेष सित, सत् किं स्वस्पमिति, उच्यते । बरपक्षप्राय पक्षानीहि, गुगसानक मारोदामी तपपोतत्तात्, पत्तु केपिदमानिनो दम्परानुवर्ल सदन्ति, तदागमविश्वस्वादयुक्तत्वाल, मिभ्याम्वमगन्तम - पदक पदनामी द्वितीयश्रुतस्कन्धे, पाहारपरिधास्पे उतीयाध्यपने पोटकमत निराकरणेन फेवलिनो सक्तिस्थापनाधिकारे, गदपि दपरम्मुन्यानिफस्यमुच्यते, येदनीयस्थ, तदप्पनागमिकमयुफिसगत चागमे अत्यन्तोदप सातस्य केव लिनि, अभिधीयते, इत्यादि नवरे, कपलिसमुपासानन्दर, वेदनीयस, दग्घरस्तुयुत्समखि, यदुकमाघाराची प्रथमभुवस्त पम्योपधानघुनाप्पयनस पीठिकायर्या निर्यक्तिगायाम्पारम्पाने, सवा दहन केवलिसमधातम्यानामिना घेदनीयस्य मससाकरणं उपस च दम्परजुतुत्पत्वापादनमित्यादि । यत्पुनरावश्यकवादती दितीयसप्टे कायोत्सर्गाधिकारे, उक्त, दग्धरम्नुफपेन मपोपप्राहिमा कर्मणान्पेनापि सता, फेवलिनोभी न मुछिमासदयन्तीत्यादि । तदपि, असेनेवि पदोपादानात् केवलियम गनानन्तरफालं पतुर्दशगुणस्थानकात पाभित्योत संमाम्यते । इति, केवलिनो न सर्मदा दग्परम्जुतुरम वेदनीयादिकहें यधिकार ॥११॥ ननु एकाश्वतारिदेवानां श्यपनचितानि प्रादुर्भयन्ति नवा, उच्यते न भवत्येव । वीर्यकजीवस तु अस्पताऽत्यन्त सायोदम व साद, यदत्त, परिशिएपर्वणि श्रीमापाप, रामलकापताराणामन्तकानेपो
इति श्रीशीलाशाचाययोक, मकवायत्ती, केवलिनो मध्यधिकारे विपच्यमानतीर्थकरनामो देवस्स च्यवनकाले पण्मासकालं या
पदन्यन्न सानोदय गव, इत्यसो, अपि, यदि साम नो बाधा । इत्यादि, इत्येकाऽयतारिदेवानां च्यवनधिनिपेषविषारः ॥१२॥
ननु, उपशान्तमोहादिगुणसानत्रय १९३१२।१३ वर्तिनो मुनय प्रकृतिस्थितिरसप्रदेश की फर्म यन्तीति, उच्यते,
उपप्रान्तमोहादिगुणसाना प्रकृतित सातावेदनीय अफपापत्वात् , सित्यमावेन यध्यमानमेष परिश्वटति, अनुमावसोऽनुचरोप
पातिकमुखातिशायि, प्रदरत स्थूलरूपमुकादिपप्रदेशमिति, उक्त च,
अप्प पादरमउम पशु घ लुफ्म च सुशिल घेष । मद महन्षयति य सातापाहुल च त कम्म ॥१॥
अल्प न्यितरवामाषाद , पादरम् परिणामत', मृदुकं अनुमाषत' पहुच प्रदेशः, रूकंप स्पर्मत , शुक्ल च वर्णत , मन्दं लेपन'
भूलगूपमुष्टिमृष्टकट्यापसितलपवत् मदाव्ययमिति, एकसमयेनैव सर्षापगमातू सातापडलं च अनुचरमुरमुखापिकमित्यापाचा
वढची द्वितीयाभ्ययन प्रथमोरेशक, इत्सेकादशादिगुणस्सानत्रये वध्यमानकर्मखरूपविचार' ॥१३॥
ननु यो जीवो भवे अमन् पारपतुष्टपमाहारफशरीर कृतवान् स पुनरपि कदाचिन् नरकादिगविगामी मवेत् किं पा वद्
मव एव मुक्तिं गच्छदिवि, उच्यते, स हि, अवश्य पन्नो मुक्तिमेव गच्छन् नान्मगतिः, यदुकं, प्रज्ञापनाइयो पत्रिशचमे सस
पावपद, चतुकत्व' चाहारफशरीरस्य नरफगमनामाषाद इत्यादि, उनम तत् ऊर्ध्वमयश्य गत्यन्तरासिकमेकाहारफसमक्षास
मन्तरेण च सिदिगमनभाषादिवि । इति धारचतुष्टय ताहारफशरीरो मुनिखमधे, एव सिदिगामीसिषिचार ॥ १४ ॥
ननु मिन् मैपयरनी भी पयानुपरपिमानेपपि, गति न था, उच्यते, गष्ठति, उपाविघाऽध्यक्सायसनाबाद, उत्तप- पशापनानी माताप्पपयोविंशतितमपदपर्यन्ते, मानुपी तु सप्तमनरफाधिषीयोग्यमापुर्न पााति, अनुसरसू रागुम्नु पनामि, इति न पाप एरान प्रमिडो नास्तीति, बाप्या वत्सबमावात, यमुघराष्पयनश्ची नेमिराजीमतीपूर्ण भाविकार, नतो पराजिनामिम्प विमाने विदयोधनः पयोमत्सपि चारित्र परित्वा तर सोऽभवत् २६ इत्यादि, तमा पिमय पपरियापि प्रदीपवाधिकार उक्त । "मा मग्गामा पपिक परप पि जम्ममि तुरसही होइससो मरिच तुम्मे सम्बहे दोषि देवत्ति ॥५५॥" इत्यादि, इनि गीपभानुभागनिगमनपदगो विनार १११५ ॥ ननु नार पर्ने प पुरुषाला प्राधान्यपि यत् पुरुपापेषपा चीयो प्राय' तप प्रमृतिधर्मकार्येषु पिछेपतः सामर्योधमो रस्येते, काहनु उपयत नपारिपामाप्परसायसमिलिनमत्समाव एव सत्र इतनया नायत नान्पत्किमपि, अत एष भागमे मा निममनयन मममनरकाधीगमनं न निपिदमिति उत्तम, ना मिझ मुशामुशी जम्हा दीमः अणुरार विरिप । धम्मपिसपमि तासि सदा सहा उज्नुमतीण ॥१९॥ कि पमुणा मिदमिण नो उत्तर पि नारीण । नियनिययम्मापरण पुरिमेहितो पिमेमेणं ॥१॥ महमायमारिणीमो दाणवगामील मजमीभो। मुरास पमाणाhिd "" इत्यादि पेत्सवन्दनाहामाप्प । इति पुरुषापथपा साणा मामा यशपता धम सामथ्यामलापकार ।। १६ ।। ननु सपासमाननी अपन्यवलो जीव ऊर्यगती अधोगती च कियद् दरम् उत्पद्यते, इति, उच्यते, ऊर्पा, फल्पचतुष्टयं यावत् | अधश्च नरकउय यावत्पयत, यदुक्त हत्तत्पवृत्तौ द्वितीय सण्डे, य. सेवासंहननी जयन्यनलो जीवस्तस्स परिणामोऽपि नुमो गुमो पा मन्द एष मयति, न तीव्र , तत' नुमाभुमकर्ममन्धोऽपि वस्य स्वल्पतर एच, अत एव अस्स कर्वगतो फरपचतुटपाद अश्वम् अधोगता नरकपृथ्वीदयाद् अघ उपपातो न भवतीति प्रवचन प्रतिपाघवे, एव कीलिकादिसहननेप्यपि भावना कार्या इति एपमन्यत्रापि रायम् इति मेवाचसहननिन ऊर्णाघोगतिसप्तदशतमो विचार' ॥१७॥ ननु सरीरत्यागसमये जीय केन फन मार्गेण निर्गग्छन् कां को गति मातीवि, उच्यते, पादाभ्यां निर्गच्छन्, नरकं याति ऊनभ्यां तियगगति हदपन मनुप्पगति, शिरसा देवगति, सर्वाङ्गेम्यब निर्गछन् सिद्विगति पाति ॥ मदुक्कं, साना पममाध्य यन बनीयोदशक" पपपि जीवनिम्माणमग्गे, प० त० पाहिं समाहिं उरेण सिरेण सध्वगेहिं ५ पाएहि निधाय माण निरयगामी, भयति, ऊरुहिं निजायमाणे तिरियगामी भयद, उरेण निमायमाणे मणुयगामी भवति मिरेण, निजायमाणे देयगामी भवति, मन्यगेहि" निजायमाणे सिद्धिगति पजपसाणे, पन्नत्ते इति, इति पा दादिम्पो निर्गणतो जीयस्य गतिभेद अष्टादशो विचारः ॥८॥ ननु स्त्यानर्दिनिद्रायवो जीवस्य यद्वासुदेवमलादईपलं शाने उत्तमति सदसिन् काले विपते न पा, उच्यते, नास्तीह क्षेत्रे । गांवर नस्प नहले प्रथम इनिन भय सतावान्, सांप्रत तु सामान्पलोम्बाइ द्विगुष त्रिगुणं चतुर्ग या तस्स बलं माति नापिरामिनि, पहले निगोपाषा पीठिकापा, पीणदीपल परूषणा फला केसष अदगाश, केसपो यासुदेयो ज नाम पर नम्पागमो अदपट पीदियो भवति त घ परमसघपणिणो, श्याणि पुण सामग्रमलागुण पउगुण पा भपति, मो पय पस जुप्पो, मागच्छ मसितो विणासेज तम्हा सो लिंगपारधी कायष्यो सोय । माणुण न मसाई" मुप निंग परिप तु घरण जा गप गुरुणा भणितो मुफ सोसोरण अहन मुपद ता सयो । ममुदिना रति न फो मा पारस पदो स गमिस्सति होप पाषादेस्सति लिंगापदारणिय मणस्थ भपण पिरगा" अयि सभापणे किं सभायपति इमै जतिषि तेणेय भवग्गणेण केपलमुपादेहतापि मणि दिर तस्म या भन्नस्म या गसनियमो भणसिसइणो जो पुण अपहिणाणातिसती सो पापड पण गम्म श्रीपदी निरोदभो मयनि देश मे लिंग इतरहा न देइ लिंगापहारेण पुण कममाणे अयमुप दशा दमपानि मायगो होलि पूलग पाणादियायादिनियत्तो पाणुष्ययधारी ताणि या ण तरसि दैन पण गण दमणमायगा मपाहिति भणित भघा मह गप पि अणुणेशमाणो नेमार सिंग मोतारे रातो मनु माशु पायन्ति दशान्तर गच्छन्तीपथ पमादपडिमेषणशि वारगतमिति ॥ हरकपनीपत को पम्पत्रिचतुर्गणालो मपनि, दर्प प प्रभमसहनिन एष मवतीस्यतमस्ति" इति स्त्यानदिनिद्रापता बलभेदादिविचार' १९ ननु स्त्यानदि त्रिकोइय मति पीरस सम्यक्त्वप्राप्तिर्भवति नया १ उच्यते, न भवत्येव, यदुकमाचाराची वृतीयाध्ययने प्रथमोदना, स्त्यानर्दिधिकोदय सम्पमत्वायाप्तिर्मवसिद्धिकसापि न भवतीति । किं च यदि स्त्वानर्विनिद्रापत कदाचिदशान तमारिय दत्तं मवचादि अस्य शास्त्रोक्तविभिना लिङ्ग परित्याग्य । तद् विधिस्सु प्राक्तनप्रश्नोधरादयसेय कथं वर्हि फर्मग्रन्थादौ पाठं प्रमागुणम्यान यापद स्त्यानदिनिकोदय' प्रतिपाधव, उच्यते, मतान्तरमेतदिति समाव्यस, मदा पूर्वमाप्तसम्पक्त्वादे' स्त्या नर्भिनिद्रोदयस्तत्र प्रतिपादितो म्ति, इति न फपि पिरोपा, वय तु झानिगम्यमिति विशतितमोविचारः २० ननु एकस्मिन् भव एफबीयस कियता घेदानामुदयो मपति १ उध्यवे, फसचिद् बन्तो कर्मगतचिश्मात् प्रयाणामप्युदय' संपचन, यया फपिलनामी लघुशिप्पस्य शय्यावरसुतायामासकस्य तस्पित्रा परशुउिनसपण'भिहस्सेति, यदुक्कं निशीपचूपी पीठि कामा । फमिय णिमोण आयरिया पहुसिस्सपरिधारा पसति, तमिय गच्छे कविलो नाम खुङगो अस्थि, सो से मायरयाग अम्झोवयनो मो त पत्थयति, सा नेच्छइ अग्नया सा फन्पट्ठी हिनिमिरोण गोउल गता सो पि फपिलगो स य गोउर मिफ्यायरियाए पहितो, सा तेण खुटुगेण गामगोउलाण अतरा दिहा उप्पायणि स्थगारा सा तेण तरा भारिताभायेणुप्पादिता, अणिशमाणी उप्पातिय वा रुहिर अणिच्छमाणी योनिमे- देस्यर्थः । तीए रेणु शुमितगत्ताए गतूण पिउणो अपम्याय, सो परसुकुहार गहाय निग्गतो दिठो यणेण सपमण पजणण नि ततो उनिक्खतो, सो उनिषस्थतो, एगाए ज नगणियाए सगहितो तस्स य सस्प सामओ नपुमगवेदो दिमो समो इत्यिवेदो समिय वसणप्पदेसे भरोहो मगोजातो तीए गणिपाप रस्थिवेसेण सो ठयिनो भवपरितुमारसो इति ॥ तस्स पकसिन् बन्मनि यो पेदा प्रतिपापन्दे, अनेन प क्रमेणारी पुम सतो अपम छिडे जास इस्पिवदसम्रदिम लवियद श्वर्य प्रत्येकसिपि मये चेदप्रयोदय एफर्विशति निधार ॥२१॥ ननु प्रमादयुक्त सरागसंमत अल्पविकापि प्रत्यनीफरेयमा छलविवि माखे भूपवे, पर यतनायुक्त सरागसंपत कोऽपि छल- प्रया उच्यते, यो हि अल्पर्दिको अर्द्धसागरोपमात् न्यूनस्थितिको यो मवेत् स ह पतनायुक्त साधू छतयितु न शनुयात्, यः पुनरदमागरोपमादिखितिक समागमपरिश्मरमात् सतनायुक्तमपि छलपत् तस्य सामर्मसमावाद, यदुक्कं निधीपर्णी एको न विंशतितमोरसे" परिसिदकाले समाए करें तस्स इमे दोसा, अनतरगाहा सरागसयतो सरागस णतो इदि पविमयादि अनतरपमावासो ६षेध विसेसतो महामहेस त पमादमुत्त परिणीयदेवता अप्पडिया खि तादि एलण फरेमा, जपणामुत्स पुण मासु सो अप्पहितो देपो सदोदहीसो फणहिती सो न समेति लितु अदसागरोयमद्वितितो पुण जयणाजुस पिण्लेति, अस्थि से सामत्य त पि पुष्पवरसपसरणतो कोसि छ गए पराग मोन सामुन्ति देशातार गन्तीस्पर्धा पमादपरिसेषणत्ति दारगतमिति ॥ एवं शकपटतायखममप वाध्य HTHAMANTRIETTEमत्याप प्रमाणात पावल बायते तदनुदयऽपि च स श्रेषपुर
सतीगगग
ए
दत्यादि महासाग, इन्द्रमहोत्सवारिसमा इति यवनायुक्तसाधाराप पठारतभेदादिमिपार' १९
ननु मफीकादमप्रतिमाप्रतिपचा, श्रावक , सम्यक् प्रतिमोदयहर्न, कृत्वा, पवाद पाया-
पापानि फपिन् , तया पोक्त निशीधी दितीयसणे पोरशोदेशके, साघो पायगवेपणाधिकार ॥ इदार्णि आगारे त्ति दार
आफिट फार मग्गियश्य, अत उप्पत कोत्तियगाहा ।। कोसियावणे लन्मति, सिदत्ति सिद्धपुप्तो जो पश्यति
उफामो फते उपकरण यापासो से उपहो सादे त पडिग्गहमादिसाहण देश निहयस्स या पप घ समणस्स
का पाम एम्मति, समणो यामगोया पदिम करेउ घर पच्छागतो त पधिग्गहग साघूण दिनअदाफर इत्यादि
एवं परम्मन्पातापपि द्वितीयखण्ड, उपासकमविमापञ्चासकम्म योरपि च मोध्यम् । इति प्रतिमापहनानन्तर कपित् थानो
गृहमप्यायातीविविनार ।। २३ ।।
ननु अस्मिन् फाल समये समये अनन्तहानिरसीनि पोपो पहलोफप्रसिद्धा भूयते, स प शास्त्रानुसारी कि पा लोकोक्तिमा
प्रममि, १ उच्यत, सांमत्त प्रतिद्रम्प प्रविप्तमपमनन्तपर्यापहानेरागमोक्तत्वात् शास्त्रानुसारी एवायं न तु यत् किंचितः यदुक्त
(पशफल्पमाप्ये"
भणिय प समाए गामा होर्डिति तु मसाणसमा" । इयम्पेत्त गुणापाणी फाले पि उ होति माहाणी ॥१॥
समप समय णता परिहायसे उ षण्णमाईया । दव्याश्पनाया अहोरस तसिय घेव ॥२॥
इमम अणुभाषेण साहजोगा तु सुलभा पेसा । काले वि य गुम्मयमा अमिषमण नि उमरा य ॥ ३॥ मणअणुमायेण य परिहाणी होति मोसहपठाण । तेण मणुपाण पि उ पाउगमेहादिपरिवाणी ॥४॥ इत्यादि नपाई पर यदुत, एककसिन् यस्तुनि मसिसमयानन्तपर्यापनाचे तत्काउमेर सम्मापि वस्तुनो नाशप्रसन्न इति प्रतियस्तुवमादिपायानन्तकस्याऽतिमरत्वेन प्रतिसमयं हीयमानानन्तकस्य पाल्पीयन अवसप्पिणीममयानो पुनरसंस्पेय वेन उक्तदोपाप्रसक्ते', एतन एफसिन समपे प्रतिद्रम्पमेकेकपापनाशे सर्वदम्पापक्षपातपर्यायनाम इति प्रमोऽपि निरस्त , विस्ताराधिना पुन , जम्मूदीपमप्तिम्पत्यादयो विलोमा' । इति समय समयेऽनन्तहानिरिति पोपख घाससम्म न पिगार ॥२४॥ नन पासमष्टिगरिकतापससम्बध, गैरिफण प्रदेपा कानिकषष्ठौ साठ संस्थाप्य समिति भूयते यत् चित् शाले. पिए न वा ' उ यन प्रान्धिमूलममपैसत् समाम्मते, यव सनसमारचक्रिण प्राफने इसीये म जिनधर्मनामभाषकम पठे क्षयी मान वा माननमा तापसो मुक्तवान् ववस्त्रौ शत्रैरावगो वातो, इत्यादि किया सम्बन्धसारथ्येन, मान्तिदोवापि । स्वाचिदाधानकान्पना एतन्कयन, रश्यते परमावश्यकाधि १ पाकविवरणमा ३ प्रवासना #m i am surfinra ma rai मोलिन ति सारिका सपा मनापश्यातलोमपाठलजन्दमहोत्मपातपरिवसिय सो परिषसिनते अगुलि पालेति किहते इत्यादि। एसमन्यायपाठोऽपि पोम्प' ।। इति कार्तिकोष्ठिपष्टी तापसस्थासम्पापनं न प्राय' प्राक्तनापपुएमिवि विचारः ॥२५॥ ननु दया अगुगल पदा परस्पर युध्यन्ते तदा कि विधानि वेपार शक्षाणि मयन्ति" उच्यते, देवास्तु यानि दणकाष्ठादीनि स्पान्ति सान्पय तपो भवतया परिणमन्ति अचिन्त्यपुण्यप्रभावाइ, असुराणां पुनर्नित्य पिकर्षितानि आयुषरसानि मवन्धि, दवा पधपा सपा मन्दतरपुम्पत्यात्, नतु दणादीनि स्पृष्टमायाणि शसवया परिणमन्तीवि । पदुक्त श्रीमदूमगपत्यामष्टादशे शठे सप्तमो दमक, ॥ दयामरसुण मते मग्गामसु वहमाणेसु फि ण तेसिं देवाण पहरणरयणत्ताए परिणमति, गोयमा० जपर्ण मे दया तण या कह पा परा चा सफर था परामुसंति तण सेसि देवाणं पहरणरयणसाए परिणमति, जदेव दे घाण नहर असुरकुमाराण नो ति णहे सम असुरकुमाराण देवाण मिर्ष वितश्यिया पहरणरयणा पण्णसा ।। इति दगुरयुद्ध आयुधयिशपविचार' ॥ २६ ॥ ननु महादिको दप किपतो द्वीपसमुद्रान् समन्तात्परिप्रम्य सघ पपादागन्तुं समर्थः । इति चेदुष्पवे, रुचकवरदीप पावत् मनुपर्यरितुं समर्थ , ततः परं तु एफया कयानिइ दिशा गच्छेत्, नतु सर्वस परिममेद, यदुक्तं मगपत्य, अटादशमतके सप्तमो एन 'दयण मते महहिए जाव महेसमग्ये पभूलपणसमुद्धं अणुपरिपटिप्साण ष्यमा गएिसए" एता पम् देयेण एवं बापतवापामपि ।
No text on this page.
वधा एकगम्यूत्यागताना मावश्यामपदा प्रत्यया विमिय सो परियसिज्जते अंगुलि बालेति किहते इत्यादि। चार' ।। २९ ।। ने न माय प्राफनापुरएमिति पिचारः।।२५।। ननु कम्पापि निमाग्यस्य पुम' संसर्गेम बहूनां माग्यवतामपि पुण्योनाणि भवन्ति" उत्पते, देपास्तु यानि वमफाप्ठादीनि यदुक्तं पदकन्यता प्रथमसण्ड कस्याप्याचार्यस्य गच्छ सर्वोऽपि यसपा पुनर्नित्य विकषिचानि आपुघरमानि भवन्ति, देवा परपयतो वा अवमानं विपने, स च साघवोऽनधिसहा शीतादिपरीपहान् सत्तीति । यदुक्क भीमद्भगपत्यामष्टादचे मते सप्तमो अप्रमापिना' सन्तो न पयादि मयाछन्ति, शुद्ध थोपधि साघयो गवेपयेाहरणरयणसाए परिणमति, गोयमा० जणं तारमेन साधुना न उम्पते, अस ईशे कार्य लम्धिमान् दुर्मेधा अप्पुत्सारकस णं पहरणरयणत्साए परिणमति, जय दे तत्य फस्सिकीकत' सन् किं करोति इत्या" 'चं विश्यिया पहरणरयणा पण्णत्ता ॥ हि गोपसहामो म लद्वि अहते हणति से लर्दि । तो एफओ, गीतमहायो गीतार्पसाधुमाहितो पखाधुत्पादार्थ हिणता अय ते गीतार्यास्तस्य लाये । इति पेयवे, उचफपरदीप पावत् सपाटकमन्तरेणापि इत्यर्य । कथंभूत सन् नित्यत आह आषारोत्सारित स्त्रार्थ आपदुकं भगवत्यो, अष्टादशततके सप्तमो प्रामुत्सारफरपकरणेन संशोरेसतो ग्राहित' सन् हिण्ठते। ननु च किं कोपि कसापि लावमा गसिए" हसा पम् देयेणं इन्ति, नैवमुच्यते गीवास्तिस उम्घिमुपान्तीत्सव आ "मिक्स्यु विह सह पद
No text on this page.
दुग्गलिगमाई भेदे पा सहि जस्प सो नस्थि फोह फिर पचसइओ सस्पो अरर्षि पषनो, तस्य य एगो रत्त परो निम्भग्गमिरसहरो पक्षणहषि सपाण पुण्णो स्वइ, सो भसत्यो तहाए पारगे पूरेभ अन्मष इसप यासह, तेसिं उरि ण पद, ते दहा मिना इपरो रत्तपणे पुम्मिलाण मजझे मिलिओ सध्यस्थ परा, सत्य सो तस्थ न परह, जाष निष्पेरिमो एकमो जामो जत्य सो सस्प न पर, एष एयारिसा परस्स पुण्णे उपाहणप्ति ॥ मष गापावरापमिथुरेका सार्येन साद विरं अयानं प्रविष्ट इति शेप' । तत तृष्णा पासार्य प्रारम्भ । पार्दले प बपितुमारन्म यत्र या मध्ये सोभागधेयो मिमुस्तत्र वर्ष न पतति, दो, द्वित्रिकादिना दिया विघादिना प्रकारण सार्पस भेद रुतस्तसिंघ कुवे पत्र स मिर्नास्ति तत्र सर्वत्र पर्प पतति, ससोपरि न पतवीत्ययं दृष्टान्स: अघ अर्थोपनय', यथा स मिषु पञ्चशतकसापि सार्यस्य पुम्पान्युपासवानेवमन्येऽपि, एवविधाः परेपां लन्धिमतामपि खख फमक्षयोपशमसमत्या लम्धिमुपनन्ति, न चैतद् घटान्ये नोपसे कर्मक्षयोपश्चमादीनाम् व्रम्पदेशकालमावसम्मपेक्षमा पत्र प्रदश प्रतिपादनादिस्पादि, इसि निर्माम्यसयोगाद् भाग्यवक्षामपि पुण्योदयपिपावविचार ॥ ३० ॥ ननु गृहस्पेन मावतीपफरनिमित रुस यद् अनादि सथा वीर्थफरप्रतिमाया' पुरोढौफनार्य रुतं यत् पकामादि तत् किं साधूनां फल्पते न वा १ उम्पत कल्पसे एव, यदुक, माक्षेपपरिहार भीवाकल्पमाप्यस्पो' प्रथमसरे, अब सीर्षकरमतिमा यभिनित तत साधना लिने सपामरपुप्फा सत्यनिमित्त फया जा ईण । नहु लम्मा पारासमुक पुण परिमामारख शाला दीपकरलस निमिष यानि दपै संरकममपुप्पाणि, समवसरणभूमौ सतानि वानि यतीनाम् यदि प्रतिपट्ठ न सम्पानि तेषां तपापसातु यदि कत्लव वि भाव' । सहि किं पुन' प्रतिमार्यम्, अजीयानो प्रतिमानो देवोरारम्प व सुधरी न प्रतिपपईतीत्समिप्रापा इत्यादि। भार मपत्य परं वीर्षफरस तत्मसिमाया वा निमिच यत् कसे पतन कारणेन पतीनां प्रत्पत! उध्यत साहमिओ न सस्था तस्स कप सेण कप्पा मईणं । ज पुण परिमाण कप तस्स फटा फा भजीयत्ता। शास्वा मीपेपर' स साधर्मिको ठिंगत' प्रवचनवोऽपि न माति, व्या दिलित' सापर्मिकः स उम्मवे, यो रजोहरमादिलि अधारी भपति सप लिझमस भगवतो नास्ति धया फल्पता, वयो न लिइन सापमिका, प्रवधनतोऽपि साधर्मिका सोमि घीयत यमतुर्पथसंपाभ्यन्तरवर्षी भवति “पपपणसपोगयरे" इति षचनात् भगांव व प्रवकतया न वमन्वरवधी किन्तु चतुर्वर्मस्साधिपति , सव प्रषघनतोऽपि न साधर्मिकसदर सीर्थकरसार्याय हत पतीनां कल्पते रेस्पुन प्रसिमानामाप यहरूव सस्य कर कथा का मार्ग सुतरां व कापस कुन इत्याह बजीवस्वाद , बीपमाहिम हि यत तदापाकर्मक भाति ।। जीप उहिस्सफर इति मागेवोकत्वात् , तप जीवत्वमेव प्रविमाना नास्तीति, वपा चैत्यवन्दनमाम्यस संपाधारवधायपि उक साहमिमो न सत्या०१८ सपहमेहपुण्फा०१९ गयाइ माप मणिपाणुसारो सस्थ दाउमु पभोग गिहति मुणी किंपिषि तेसिं सुभाषपुहित्य ॥२०॥ प्रपादाणफरण मण सिपि सेसि सजाय राय ले भोगफल जम्ममहोप्यमादपं ॥ २१ ॥ इत्यादि इनि नीधारतमतिमानिमिचकठपकामादि साधूनां फलप्पमिति विषार॥३१॥ ननु मार्दिफा दवा बायपुगतान् गृहस्वैष गमनागमनमापणन्याफरणोन्मेपनिमपाइयनप्रसारणस्पानधयननिपदनपिपुर्या पा परिपारमादिक्रिपा इवन्ति फिम्मा महदिकत्वादेव पापपुगतग्रहणं विनापि कुर्वन्तीति १ उच्यत देवादम' सर्वेऽपि संमारिणा पायपुठान् गृहीत्ला एवं गमनादिक कतुं समर्या स्प', न पुनस्वद् ग्राम विनति, पदुक्क मगपत्सा पोरसमते चतुर्थो इराक ।। दयण मत महिहिए माय मद सफ्वे पाहिरए पोग्गले परियादित्ता पम्आगमित्तए इतापम् देषण मत मरिदिए एप एनेण अभिलायण गमित्सए २ एष भासिस पा पागरेसए या ओमिसापिस पा नि मिमायिसर पा ४ भाउटापेत्सए षा पसारेप्सए या ५ ठाण पासम या निसीहिय घा घेपत्तए ६ एवं पिउ व्यिस्तग, गप परिपारत्तए ८ जापाहता पम् इत्यादि । यत्र प्रधिः, सर्वोऽपि संसारी पायान् प्रगलान् भनुपादाय न काधित् प्रियां करोतीति सिमर, किन्तु दर किठ महर्दिको महदिफन्वादेन प गमनादिकियां मा कदाचित्करिप्पतीवि समापनायां सम प्रभ पसारत्यादि, इति खादीनां नि एमालपण बिना न गमनादि क्रियति विचार' ।।३२ ।। ननु परगट नित्योपनिनो मपि समन्त या एकमिन् परमणि पापा कामपाइ जाण । नुध्यत म्म्म परमानिस, पपामतस्य आनत्याप्रस, यस एम सद्गता वपादिपर्यापर अपि स्वपमा एक नम्पन्ति अन्पे पोत्पपन्वे, पदुकं भीभगवत्यो । परमाणुगण मंते सासए असासए गोपमा सिम सामए मिम असामए स फेणहम मवे एवं पुपति गोपमा, दम्बयाए सासए पजपल्याए मसासर इत्यादि । यह कचिद् परमाणोनित्यत्वन सर्पमापाम नित्सव मन्पन्त, पदसत् पत्रमारे स्पष्टम् भनित्योके , उक्कम, असभा पवमापन कपिन् पपरनित्यताम् मन्यन्ते तद् मसद् ससाद पचमाहे स्फुट भुत ! तपा एकमिन् परमाणो अनन्ता' पर्यवा मवन्ति, भीममापनाम्यो पनम विश्पास्मे पद त्योकत्वात् उत्पाउन्तु तत पवावसेयः इति परमाणसवर्णादिपर्यापपरा- पर्चादिपिचार ॥ ३३ ॥ ननु सर्वामि इन्द्रियाणि अनन्तप्रदश्वनिप्पमानि अकुलासंस्पेयमागयाइल्यानि प्रसस्पेयप्रदेशावगाडानि उकानि विस्तारस्त भोप्रधभुषोणानाम् अहलासंग्म्पयमागो जिरन्द्रियस्सालपपवस्व सनिन्द्रियस्य च परीरमान उकलन पोषादीनाम् धयाणा विस्तारतम्य एक किंवा एफकमादन्यो यहा इति ! पहुच्यत सर्वतोफमदशावगारं पशु खत भोत्र सस्पेमगुगमवगाहद प्रभूवष पदमप सस्सायगाइनोपपध, मतो प्राण संस्मैपगुम, वचोऽपि विन्द्रियमतस्येषगुम तवालपपइल पिस्तारात्मकत्वात् सत स्पश्नन्द्रिप मरम्पेपगुण ना असंम्पयगुणमत्कपतोप लक्षयोजनममाणस्वादित्यादि प्रतापनाशा पथदधे इन्द्रियाख्ये 1Na परमामादीन स्थिति मस्पमा गपियो पासपिम्मच भाति परंप बीपक पद प्रयास पामगरमीचा द्वितीपतरूपतरियाक सर्वखोक पारगातः स भोषघ्राणरसनेन्द्रिपाणि मेण संख्याव गुपानि सनं बप्परगुपमिति उक बस उसकमम सभाम्पत अतएलोकं प्रज्ञापनाची, मस्त हश्यते पुस्तकेषु पाठो विदिर मारपगुपमिलादि सो पपाटा पुरयनुपपमत्वादिसादि, विखारार्थिना स संघ पिलोक्या बालसप्पेन तु मायोज्य आमानमर प्राणम् पदक प्रापनाधार “सोइदिएणमित्यादि । एवं सनेन्द्रियम्पनिरकय मायामिन्द्रियाणा मामालन प्रविपचम्मम् समद्रियस पश्यानत्यादि ययाधेपपरिहारविस्तारस्तु सत एमापसेय, महस्कस्पतावप्युक्त भाशवान्द्रिपप्रमाण भागादीन्द्रिपप्रमापात्माठप रस्यादि । इति इन्द्रियाणां विनारादिपमाषपिधार' || ३४ ॥ मनु मनुप्पठोंक साधा सपिपा अविधामा मनस्पतिषियपा' पप्पीमया मा २ विलसापरिणामपरिणवा देवाधि टिता मावि, पदप्यम् । पाया हि सचिता बनस्पतिविसमा पुटिनां पम्पमागमारोदयात् समानैर वाविपरि- पामपरिपताप सन्ति । नतु पिपरीता इति शायत, आपारावपादा वर दर्दना दया साठ: 1 व प्रपानाम सपिचादि त्रिपा सचिव मपि पिदादिमदाद पिपर वत्र दिपदपु दीर्थकरयतुष्पदपु सिंह, अपदा सया, अधिध वैर्यादि, लिभ वीर्यकर पाठ स्त लाराराप्रापा दित्तीपयुतान्यपीटिकाया' सपा बम्मोपभसिम्बापोधाभिकारे समाव: पश्चालिना साधा मोक्षा मन्ति वा च वत्पाउठेश नामानिरास . . मसंगपा मिमगणा भणेगपपिपिका ईण ! 177....... तपा फलानि परिपाकागतमयविधिमि पूर्णानि टिस्या पटित्या वान् मपपिपीन् मुमन्तीस्पादिाचित, विस्तरार्षिना पुनर्जीवामिगमप्रमचनसारोदारपुरमादयो बिलोरमा, योगशासपुची चतुर्थप्रकाटेम्पुर, धर्मममाषतः कल्पमापा ददति इप्सि मित्पादि, पल्पद्रुम' प्रत्यक्षा मादि शम्दात् चिन्तामम्पादयः परिगणन्ते से वनस्पविरूपा उपलरूपाय इत्यादि, बम्यूपातकी वाल्मलीप्रमुखाः रुपयास्त रसादिप थीमया क्षेपा', रवि फस्पाक्षा पनस्पतिमया विससापरिणता नतु देषाधिष्ठिवा इत्यादि पिचारः ॥३५॥ ननु अटमयूरभो शिरसा शिसा सरिता अषिचा मिमा का इति, घेदुमने, टस सिता सषिता, मप्रस सु मिश्रा इति जानीहि यदुक्त श्रीमदापाराची द्विसीयभुवस्फन्पपीठिकापां तत्र पठापा निक्षेपो नामादिः परविष' नामसापने भुग, द्रन्पचूराम्पतिरिका सषिचा कफुटस, अपिता साटम पूरामथिमिमा मग्रास, धेषपूठालोकनिकटस्मा काल समषिषमाससमावा इत्यादि, इतिशकुटमग्रयो सिखाया' सचिचत्वादिविधार' ॥ २६ ॥ ननु असुरादीनान्नु पर्नधिहादिखरूप संग्रहिण्यादी सएमव निर्दिष्टमखि पर ज्योविषाणां शरीरं किं वर्ग कितेपो समटा पिामिति । पदुध्यते चन्द्रधर्यग्रहनक्षत्रतारारूपा' पनज्योतिका' एतेषु ष वारका' पश्वर्या शेपा पुनरुचप्सकनकषर्णा सर्वेऽपि चंस विशिष्टपखामरगपणा', मटमाहितमोलय फेवल चन्द्रार्मा मकटाग्रभागे प्रभामण्डलसानीयम् चन्द्रमणलाकार चिा, पस पानधनवाराणामपि स्वस्खमण्डलाकार चिरं वाच्य सपाच तत्वार्षमाप्प, मइटेप शिरोमटोपहिमि प्रभामण्डल परम्मत' म्पपन्द्रप्रश्नधरताराममा पपा स्वचि विराजमाना पुतिमन्तो ज्योतिका' भवन्तीति" अत्र शिरोमकटो पदिभिरिति, बाराप्रमागरमिमिरित्यर्थः । इति संग्रहिगीची, बीयाभिगमवची पुनरय विशेष , चन्द्रस्य मुकटे चन्द्रमण्डल ठाम्न नामापटितम् , एय सूदिरपि इत्यादि, एन ममापनायामपि मेयम्, इति योविप्फामा वर्णचिाविधारः ॥३७॥ ननु “जोयणिगसहिभागा" इत्यादि संग्रहिमीगापापो वाराविमानाना कोपाईमापामविस्तारायुको कोशचतुर्भागभोवल पक्तिमतन् प्रमाणतो पुनप्रमाणे वाराविमान न भवति, इति पेत् मृ' इदं पह वाराणां विमानेषु आयामपिफम्मोषवं मानमतसितीनाम् उक्तमस्ति बपन्मसितीनां त्वायामषिप्कम्ममान पनपनु सवानि, उच्चत्वं त्वईवत्तीयानि धनु शतानि पापोकम् , तलायमाप्प सस्तिष्टापा माराया मर्दकोस, बभन्याया' पानवानि पिफम्माईनाइस्पाम मपन्ति, सर्वे स्पादया चोक इत्यादि ।। इति धाराविमानप्रमाणदेविघ्परिपारः ॥ २८ ॥ मनु मनुप्पधनात् पहिबिना पन्द्रादीनां विमानानि मध्पगेभ्यो प्रमाणानि उक्तानि परं वदाए कि प्रमाणमिति चेत् । Y, आपुमपा मध्पगस्तुल्पमेव, न तु किंचिदपि न्यून, मदुक संग्रहिमानी परमगापाम्पास्माने अपारम्पेमनीपसमा पिन्द्रविमानमासिदनानाम् वर्षाणां उधेगापिट - उहएमापरिसारि इति घरभिरपन
-...-
--
मनु बम्मदीपठमणसमुद्रमता' पन्द्रादमा पपा बास र
नोपि पदादयखमेष मरु प्रदक्षिणी कुर्वन्तो भ्रमन्ति किवा ववद्वीपगत मेलमिति, पायवे! मनुप्पक्षेषवाचन सवयप
पन्द्रादयो यमदीपसमर मर मदाधिपसन्द परिममन्ति न म सं समेय, यदुकं संग्रहिणीवची। दोससीस्यादि । चन्द्रपडी
पम्पपसी पाझममेकया सूर्यपडपा चन्द्रपक्षमा पान्तरिसे प्रत्येक पट्पष्ठिचन्द्रसंसमे पट्पष्ठिरषिसंस्पे च अम्मूदी
पग म प्रदक्षिणमन्ता परिसमन्तादरतो अमन इत्यादि ॥ इति मनुम्पधेश्वर्षिचन्द्रादीना सुदर्शनमेरुप्रदक्षिणापरिप्रमण
पिधारः॥४०॥
ननु मनुष्पधेमा पहिस्पिटानां पन्द्रामा कफा पखया अवसिति', सुधीभेम्मा परिरयभेग्या वा इति, पेटुन्यसे ?
चन्द्रप्रवप्तिजीवामिगमसंग्रहिणीसूत्रायनुसारतस्तु स्पीभेण्या एपो सिपि संभाम्पते, न परिरमभेम्पा ति, पद, बीवामिग
पाती मर्यान्वयम्पास्माने १ एतवमन्तरपरिमाणे स्पीभेम्पा प्रतिपचव्य, न पलयाफारभेम्पति, एवं संग्रहिणीया
दापपि पोयम् , एष ताई मनुप्पक्षेत्रान् पहिरष्टलक्ष्योबनप्रमिते पुम्फरार्षे चतुर्दिधु परिपाटये सिताना दासतमन्द्राणां
ससससस सूर्मागो, यदुक, पन्द्रप्रसस्मादायन्वर,
पदाओ सूरस्स प सूरा पदस्स असर हो । पन्नाससहस्साई जोभणाणं मण्ण्णाइ।
सूरस्स य सरस्स प ससिणो मसिणो य अंतर दिह । पहिया माणुस नगस्स जोयणार्ण सयसहस्स ॥२॥
मरंगरिया पदा पदतरिया य दिणायरा दित्ता ॥ इत्यादि रूप तरूप सगम्छत युरपयोगास् तवम तपा नेपाम् भिविश्या यानन्तरोकमन्दर सम्पद सजापटीति, इति पम्प, मनुप्पक्षेत्रान् पहिमन्द्रार्का कपं व्यवस्थिता इति उज्यापारी नात फिन्तु भन्तरमाधमुक्त वठो नैतदस्मानित अश्पते, सग्रहिमीरपादावपि इत्यमेष उकत्वात् प्रकाशकारपापि एमपराकम् पाहि भनन्तरनाक्षेपात् मर्पचन्द्रा' पा स्थिता ।सदागमेपु गदित सामत नोपलभ्यते ॥ २२ ॥ फपर पन्द्रमाणा पत् माक् कषिप्तम् भन्सर । तदेय सामत पन्द्रप्रज्ञस्पादिपु दश्यते ॥ २६ ॥ पां समाप्पत पन्द्रप्रसस्पापनुसारत सुपीपा स्पितिय भेण्या परिरयारुपया, ॥ २४ ॥ पधागम भाषनीयम् भन्पपा पा परत भयसेमिनिवेशोऽर्थेन भागमादिनिभिते ॥ २५ ॥ इत्यादि पनुचिनिसर्ग ।। २९ ।। कचित्तु पाया यत्र परिस्पभणीमम बहीर्वन्ति तन्मसमविपादक पपपाल सम्पामिष्टुपाप इत्यादि गापाइयं, पुनरा भयान् विजारोपंत दाना सारिणीति लोपाकामो का विलोभनीया फिच भीमानापरपि योमानानपतुषप्रधाची परिरपश्रेप्पभिमायणव टकम् तपादि, मादपोचरात् परत सासे परस्परम् भन्तरिताः पन्नान्तरिता . पसापवयोगन . संसपा पर्दमाना' उमसम्मा प्रनियवासपरिवारा पटाकारा मसला बाल ........ तिष्ठ पीति तथा मरण कठ परिशिष्टपर्यम्पपि यया, न राजनसीपणे प्रकार फपिशीर्षकै ।भाति चन्द्राशुमपिम्पैर्मयोत्सर इसापठः ।। २० ॥ इति रागाहवपन एपमा मनि मतान्तराभि सन्ति, सत्र मुख्य समलिगम्मम् , इति मनुप्मक्षेत्रात् यहिमन्द्रसूर्यापाम् अव सितिनिधार ॥४१॥ ननु पदा मरवरापतक्षेत्रयोर्दिन भवति वदा महाविदेवधेये राभि स्यात् यदा च तयो रात्रिसरा मिरे दिन मिति सर्वत्र प्रसिद्धमम, पुनर्यस्मिन् दिन मरतादौ वर्षादय मता' प्रादुर्भपनि उमिन पर दिने विदेोऽपि, श्रीभगवत्या मरसायपेषया सम पानन्तर विदो वर्षापतयोगस उकस्वात् , ततम पदा मरतादौ सर्वोक्तप्टोसादचों दिषसो भवि, वदा पिदो परत्म माणा राधि प्रसम्येत तथा मनुयदाद कम नागमविरोष , इति चन्मैव पद, कर्कसंझान्ते प्रथमदिने पूर्वमहाविदेहे क्षेत्रे सहघधिकप्रमाण दिवस सम सति भरतक्षेषनरा, उदयन्स सूर्य पश्यन्ति, भरतेऽपि महविफे दिवसे ोपे सति पमिममहापि दरमनुप्मा अपि उदयन्त सूर्य पश्यन्ति । एवं तदेव पमिममापिदेहे महर्षत्रिफ दिने पे सवि ऐराषवषेषनरा उदयन्त सप पश्यन्ति, एरावतऽपि सहर्षत्रिक दिने अपे सवि पूर्वविदहनरा उदयन्त सूर्य पश्यन्ति, सन सर्वधरेषु सुत्सममाण एव दि मामी १ भमरममा म सब . पमो मरसि, एष बम्मूदीप पीतमा यदा सर्वोत्तप्पासावधमहर्ता गधि मवति उदा मरतादौ वन्पतरसिन् क्षेत्रे रमन्मा सहचे विर अतिमान्ते सति विद्यादौ सूर्य उदयं यानि, तपा रान मात्रिके क्षेपे सति अस्त माति १ एवं च सर्वत्र तुल्या रात्रिर्म पनि, एताका श्रीमचा सर्वोत्तरदिन मापन्तमार्थपदो सर्पको दिर्न मवति सूर्यस्य सर्षाभ्यन्तरममालपरिवार , रुपा पीतचा सर्वोत्तष्टात्री आपन्तमपटक सर्वत्र राधिर्मपति, सस सर्वपापमलवरियादिति, नाप कथित् पिरोप' पक्रमागम ।। पुम्ययिदरे सेस मुदस्सनिग यासरे निरक्षति । भरहनरा पदयंत सूर कास्स परमदिणे ॥१॥ भरए पि मुहसतिगे सेस पछिसमविदेशमणुमा वि । एरवए विभपब सेण विण सम्ममो तुलं ॥२॥ जपुरीष नपर रपणी मुरत तिगे भापते । उदपे तरेप सूरो मुत्ससिगे सेसे अस्थमओ ॥ ३ ॥ इत्पादि, इति विदेहमरवादी दिनराविषिपारः ॥४२॥ ननु यदा साधर्मेन्द्रो जिनजन्मादिषु बह आगच्छति सहा त्रपदात्मनीकानिपतिम् आपाप्म सुपोपापप्टामादनेन सदे लोकपासिवान् भाफारयावि प्रसिद्धमेव, परमन्ये विपष्टिरिन्द्रा' क देवम् भावाप्य कि नाम प बादिभ पादयिस्ता सामा नयासिदवान् भायरपन्छि ? इतिचद् । उच्यते, सौधर्मसनमारमा कमाणतन्ना पदापनीकाधिपति परिमेय राम नाम पानीकाधिपति देवर भाभाप्प मा मा uun. मम मममी पदासनीकारिपती, भोपसरामपरसराम्पम् पन्टादर्स तया, नागेन्द्रयो मपभरा पटा, सुपपन्नपा सरा रिपुलमारद्रमो प्रायस्परा, भकिमानयोमरसरा, विशामारम्बयो महपोपा, पिछमारेन्द्रयो मुस्थरा, मारेन्योर्मधुरखरा, मासुमारेयोनदिवरा, वनितामारेन्द्रमोर्नन्दिपोश पटा पारम्पा तमा दाक्षिणात्याना नवा नामपि पाचन्द्रादीनां पास्मनीकाधिपतिर्भद्रसेना, उत्तराहाणाम् च भूतानन्दाकीना नवानां वपनामा सपोप्या, पर मन्तरेन्द्रा विश्व पु पाश्मिास्याना पोरचन्द्रामा माता बन्दा, उपराहा हु महुपोपा पदापनाकाधिपापभामीपास शनिश्वनामन आभियोगिका देमा, योविकेन्द्रयो सुस्वरासुखरनिर्योो बटे प्रमेण बातम्मे पदास्पनीकाधिएसी मारपद सभा उक्त समदीपप्रभाषा प्रथमजिनभन्माधिकारे । सोहम्मगाणं सर्णकमारगाणं मसोयगाणे महामार्ग पाणगाण इराण समोसा घंटा हरिणेगमेसीपायताणीमाहिया शरिहाणिजाणभूमी पाहिण पुरथिमिले राफरगपज्यए साणगाण माहिम सलग सहस्सार भामगाण य दार्ण महाघोसा घटा लापरणमो पायताणीभाहिराई वाहिणिणिशाणमग्गो उत्तरपुरिथिमिले एकरगपष्पए इत्यादि, भमराण ओघस्सरा धेटा गाणार्ग मेपस्सरा सरपण हसस्सरा विचूर्ण को चस्सरा भागीम ममस्सरा दिसाण मशघोसा सदहीण अस्सरा दीवाण मारस्सरा पाऊण गदिस्सरा पणिभरण नदिपोसा इत्यादि पाणमंतराणं वाहिणाण मंजस्सरा तराण मजुघोसा इत्यादि पहुस्य तप तत एव अपसेयम्, कचित् तु चतुर्विघदेषानां मिममेव चतुर्षि वादियम् उक्तमस्ति था प व मतिपादिका बारमूला इस गाथा । सुणिमण सम्मसर मिलति मघणाय पसरा परह । जोइसियसिंहनाद घटा माणिया देवा । रति असा मवमन्वेप्पमिति परः पठेरिन्द्राणां घण्टा तदादमदेवनामादिविचारः ॥ १३ ॥ ननु एष दयान संमीत्य पतु पहिरिद्रा यानि विमानान्यारस रह आगच्छन्ति सद् विमानकारका देवा किं नामन व विमानप्रमाणं किं प्रमामय महन्द्रषज्ञोय पलतीति १ पदुध्यते दशाना वैमानिकेन्द्राणाम् मानपिमानकारकास्तु देवा मी, पालक १ पुप्पका २ सौमनसः ३ श्रीवत्सः ४ नन्दाव: ५ कामगम ६ प्रीविगमो, मनोरमो ८ विमल ९ सर्व मद्रभाति १० भवनपविम्पन्वरज्योविप्मेन्द्राणां तु सर्वेपाम् विमानकारिणोपनियतनामान स्याम्यादिया थामियोगिका देवा [तम्या, या पैमानिकेन्द्रामा दनानामपि पानपिमानानि आयामविस्ताराभ्यां लधयोजनममाणानि उपस्वेन सविमानप्रमा नि महेन्द्रध्वजावामीपाम् उपस्स्पेन एफयोजनसहरममाणा , सपा असुरेन्द्रपोर्यानपिमानम् पश्चायोजनसहस्राणि विस्तीर्ण इन्द्रनवम पनयोजनप्वोपः पाणां घरमापटादशन्द्रामा विमानानि पचविंशति योजनसहसविस्तीर्णानि महेन्द्रध्य म अर्धवतीययोजनसतोचा , तथा प्यन्तरम्पोतिफन्द्राणां विमानानि एकयोजनसहस्रविस्तीर्नानि मोन्द्रघमाभ पञ्चविंश मग पोखम पाया " त्यधिक्रयोजनशतोषा विश्रा, अयं सर्वोऽपि अधिकारो जम्पद्वीपप्रतिस्प्रध्यो प्रागुताधिकारे एमास्तीति वचैव दृष्टम्यो पहलाइव न लिस्पते । इति पतुपष्टीन्द्राणां मानविमानकारकदेषनाम १ विमानप्रमागर महेन्द्रप्पबोपत्व विचारः॥४४॥ ननु इन्द्राणां ये पालकादयो विमानकारका देवास्ते स्वप्रदेशाधिष्ठिवानि विमानानि रचयन्ति किंवा तद् रहिवानि पचिचपुगतरूपाम्पर 'उच्यसे' पातकादयो देखा एव विमानरूपेण मवन्ति इत्यतो न बचिचानीति समान्यते 'पदुक' सानालापा दसमस्यान" पालक इत्यादीनि अकादीनां क्रमणावगन्दम्पानि इत्यादि, बामियोगिकाभैते देवा विमानी मपन्तीति, अत्त एव विमाननामान्यपि पालकादीन्पेव मोमानि, इसि मानषिमानानो सचिचादिमिधार ॥४५॥ मनु यथा सोकपालादीना मिघानि विमानानि तथा इन्द्रसामानिकदेरानामपि महर्दिकत्त्वाद मिभान्पेव विमानानि मविपन्तीति चमवम् असभवाद , असमवध उपरितनदेवलोकेषु सहस्रारादिप सामानिकदेवापेक्षया विमानानाम् अपसंख्या कत्या पोय , यह सरसार सोप्यपि पट्सहस्रविमानानि, सामानिफास्स विंशत् सहना, आनठमाणसयो समुदितयो मत्वारि श्वानि विमानानि सामानिकास्तु वितिसहस्रा एन, आरणाच्युसयोखीपि शतानि पिसानानि सामानिफास्तु दश सहसाा, इत्यादि । अन्पप यदि सामानिकानां प्रयक विमानानि स्वाहि कसचिदमम्पस्यापि विमानाभिपतित्वप्रसार, भूपये पागम भमप्पशमसामानिक संगमको दव, विमानाधिपतित्व सु अमष्यस्साऽसंगवस् । भमन्यलफे, चउदसरयणत्त पि पपस ण पुणो पिमाणसामिस ॥ इत्यादि पधनेन अभिपेपार अवध स्वखेन्द्ररिमानेप्नेर सामानिमदेव निवासो पोध्या ।
एवं पाई एकसिन् विमाने से महर्दिका देवाः कन्या खिसा निवसन्तीति पदुप्यते' देशम्पे देवठोके ग्रामनगरादिकल्पेप विमानेषु महर्षिकानास् निषासभूमयो हि पाटककरपा विनेया, स्पेई वहि मगपती हवीयशतकप्रथमोदेशके सिप्पकसापोः सम्मन्ये “सोहम्मे कप्पे सयंसि पिमाणसि सि पाठः कर्ष संगच्छते 'ठन्यते' एतत् स्त्रेभ एकसिप्लेन निवस्वामिविमाने यस देवादावान् प्रदेशो पिमानकदेवमूस सापीनखस सावान् स प्रदेशो नियनिवषिमानवया मम्पवे, अत एव कालीदेम्पा अमरपनाराजपान्येकदेशोऽपि निवमपनवया उक', एवं चन्द्रप्रमासूर्यप्रमादिदेवीनामपि चन्द्रादिषिमानैदेश एष निज विमानतया सको पातम्मा, प्रवचनेअरिसहीवदेषीनामेष प्रपा प्रपन विमानानामुकत्वाद् । इत्सल पितरेण सर्वोऽपि अपमधिकारो चम्दीपप्रतिपादौ द्रष्टम्प', इति सामानिकदेवादीनाम् न पर विमानानीति विधारः ॥ ४६॥ ननु परमा मार्मिकन देवा मम्मा एपेति प्रषोपः सलोऽसत्यो वा उन्मवे, सत्य एवेति वापसे, अमम्पकुलके, 'तायत्तिस सुरत्त परमाइम्मियत जुयसमणुमत' इत्यादिषचनेन 'ममम्मानां परमापार्मिकत्वादिमावस्म निपिदत्वात् । बन्मान्तरक वप्रोक्तिपूर्वक से नारकान् कदर्षयन्ति, ममम्मानो व तच संगच्छते इत्यादि, मुक्तिमप्पत्र पदन्ति सदा तया च सति भीहीरविनपरिमिहीरप्रमे पदकं परमा पार्मिका भम्पा एवेति प्रपोपोऽसत्स एपेत्यादि सथ् चिन्त्य, इति परमाध्यामिका रेखा मम्मा एनेसि सप्तचत्वारिंधर पिचार ॥ ४७ ।। १ इनसामाविष्रलोत्पनस २ पापभिम एष . मनु भीमपमपरमतीर्थकतो , उपसकाल सर्वोऽपि प्रमादफालः किमान् अमूत्र ? उज्यसे, भीश्पमस्वामिनो वर्षसहस्रममा गम् । छपम्पफाम पायद उग्र सपथरस संकलित' प्रमादोऽहोरात्रमेव, तपा भीपीरप्रभोरपि द्वादशवर्षाणि साधिकानि वपयरत' प्रमादफालो अन्यसहसमयत्यादि उत्तराध्यपनपता कमलसंयम्पा दारिशचमाप्यपने शास्त्रान्तरेऽपि उक्त प? पीममताण पमागो असमुह सदय रोरत्तं । उयसग्गा पासस्स य धीरस्स य नउण सेसाण ॥ १॥ त्ति इति पपमपरमतीपातोः प्रमादकालप्रमाणपिचार' ।। १८ ।। ननु शायतजिनमतिमा फेना ऽशनेनोपपिटा सन्तीतिघेदुष्यने, पर्यशासनेनेत्यहि (पदुकम्) योगशास्त्राची चतुर्य प्रफास॥ स्यासमोरपोभाग पावोपरित सप्ति । पाणियप नाभ्यासतमुत्तान दक्षिणोसर ॥२॥ पन सत्पर्यको नाम साभमप्रतिमाना भीमहावीरस्य प निर्वाणकाले आसनमित्यादि १ इति शाधवजिनप्रतिमास नपिपारः॥४९॥ मनु पतुर्विशतिसीफरा फिमनयनस् भनीरुत्य फेनासनेन पापस्थिता सकिं गवा! उम्पते, सर्वेऽपि तीर्थकरा' पाद- पोपगमनेनानपनेन सिदा सेत्सन्धि पागाभिकारोऽपि, यदुफ प्ररमनसारोदारसची पयासकयिनरमे च ॥ मोनाभिगोतानतरपा पाIII । मबार माता राय बभूव भोपपाधिमदा परिकसविसमे इस्युषस्यात् ।
सम्मे सम्पदाए सम्पम् सम्पकम्मभूमीषु । सष्पगुरू सम्यमहिया सध्यमेरुमि ममिसित्ता ॥१॥ सम्पादि पिलरीहि सम्पे पि परीसरे पराइता । सम्बे वि य तिस्पयर पाओगयाउ सिदिगया ॥२॥ अषसेसा मणगारा तीयपरप्पाणागया सम्बे । केई पामोधगया पथक्खाणेगिणिं कई ॥३॥ सम्पामो भलाओ सन्म मि य परम समपणषडा । सम्ये य देसविरया परमाणेण उमरती ॥४॥ पचासा पतुर्विशतिकायां भीअपमो १ नेमि २ परिपेति ३ प्रपो जिनाः पर्यशासनसिता सक्किं गता भवपासु जिना' कामोत्सर्गस्ना एम मुक्ति गवा, माके, सप्तविशतलानके ? पीरोसहनेमीण पलिमफ सेसयाण उसग्गो । पलियकासणमाण सदेहमाणातिमागूणति ॥ १॥ ननु भीवीरो देशनां ददान एप सिद्स्तत' कप तस पादपोपगमनं समच्छते, इति चेदुष्पवे, मगवान् पादपोपगमनमही उत्स निपलीकृतसङ्गिोपाई प्रत्यास्पासमर्निराधारः पोउपमहारान् अस्खलित्देश्चनां दला सिद्ध इति, न कापि बस- गति', इति तीर्षकादीनामनयनासनादिविचारः ॥ ५० ॥ ननु मष्टापदगिरेस्तदुपरिसचिनचैत्यस्य च किं प्रमाणमिति चेद् 'उम्पते' अष्टयोजनोचचतुर्योजनविसीों अष्टापदाहिनत्र एकमोबनदीम् पर्षयोबनविस्ती त्रिगम्यत्युभव चतुर चैल्प मरवचक्रिया कारित 'पटुक्कं' पोगशास्रे भीहेमाचार, तमष्ठयोजनोच्छाय चतुर्पोजनपिस्वत । आरोहय सह सौदामितपरिजाट...॥ +
सधेपयोजनायाममर्दयोजनविस्तृत । निगम्यूत्युमन चैत्य चतुर्शर विवेश स॥ ११ ॥
इत्यादि लोकप्रकाश तु गणूलविष्ठपोधिसमिति पाठो नि वतार मोगमाखेप प्रयाणां गम्यताना समाहारनिगष्य
वात्सब समासन स एपार्या मय' न सु गतिः कोमयुगमिति । त्यसप्टापदगिरेवद्वत्सस्य च प्रमाणविचार' ।। ५१॥
ननु भ्रष्टापदादरटी सोपानानि भूयन्ते सानि कि मरवचमिर्गव कारिवानि अन्येन षा केनचित् हतानि, इति चेद्
'उपत' मरतफाठ फिट मानि नासन फिन्तु धतुर्यारफे मर्दे पदीच सति भजिवमिन' समुत्पमस्तभारके सगरपमिसुदन
बामारण दण्टरमन अष्टापदादरी सापानानि चानि यदुक्तम् उचराध्ययनाची,
इनि भुत्वाऽथ दणन पातयिस्याऽस्य भूभृतः । नितम्पदन्तशुदापम् अष्टसोपानताकृता ॥१॥
इत्यादि द्वितीयपम्पषिकार लोकमकाशे तु भरवाधिकार
सतक्ष्य दण्डरमन परितोऽष्टापदं गिरिम् । अष्टौ योजनमाना स्तन्मेखला' स ध्यरीरबत् ॥ २॥
इस्युकस्वाद मरतनव पानि पारिवानीति शायत, सत्रुअपमााम्पे घ अष्टमसर्गे
अष्टाभि पदिफाभिस्ते तमामघातिहर्पत । प्रासादान जगदीशस्य नि:प्रदक्षिणयन् क्षणात् ॥५२॥
इत्ययावदयोफमस्ति, सगरपुत्राधिकार पष्ठसर्ग भरताधिकारे पुन'
पोजनान्ने योजनान्ते इण्टरपेन धमिराट् । षकारा टोपदान्यमात् क्याप्तः सोऽष्टापदो गिरि ॥८२॥
इस्पकमस्ति, इस्पटापबारे सोपानाष्टक केन भवमिति विचार' ।। ५२ ॥ ननु अष्टापदोपरि सिनिपधा प्रसारे धनुर्दिश स्वसवर्णप्रमावायुपेशामतुर्विमतिबिनमतिमा मरतेन सापिताः सन्ति, वप्र पूर्वसां दिशि अपमाविको हावेष, वषिषसां समवापामत्कार', परिमायां सुपार्याया मरी, उपरस्सां धर्माया रस, एतत् संपया सापने को हेरिति चेद् पध्मते, मापमोहमानस्म मात्लेन एकसां दिशि दपोरेख 'सापनं सगयते सतः पर कमेप देहमानस्स लघुछघुतरत्वेन धनुराविसरूपया सापन युफियुतमेव, यो देहभानस असमत्वमेव अत्र हेतु संभाव्यते पुनर्यक् पासुता पदन्ति उद प्रमानम्, इति षष्टापदपैसे विचवादिविनस्सापनहेनुविधार' ॥ ५३ ॥ मनु भीमगरलामष्टमशवानरमोदेशक कनिमवस्तुन' सिवि. संस्मा कार्स सामदम उकास्ति । अतः करम् अपतन भात मावदयपदादौ मरतकारिवत्सरिम्पसझायो, बन्तराधनुर्वारकस वसंस्पातकोटिकोटीवर्पप्रमाणत्वात् । तथा प्रभु क्यापि मरवकारितान्येव प्रसादपिम्मानि वपतनकाले यापन कप न सितानि, यतस्त्र असंख्याता उदारा माता भूयन्ते इति चेत् १ उच्यते अष्टापदे सानस निरपायत्त्वात् देगादिसानिध्यात् । जाय इमा ओसप्पिणिप्ति वसुदेष हिप्नो उसत्त्वाच पैत्यानामियत् काल स्थिविर्यकेच अशुञ्जये तु सानस सापायत्वाद् भवितम्मवावनेन 'वयाविषदेषसांनियामानाच मरत कारिवषैत्यादीनार इसकालमवस्मानामा' इति समाम्पते, सत्य तु वत्त्वविद् वेयमिति बसुदेवहिणिपाठस्म, बम सतो ते जण्हुपमझ्या मारा पुरिसे भाणयेति गषेसह भावयता पत्र लिमतो- |णियइप सतो अमच से लयति फेवइय पुणकाल आययण अषिसनिस्सह ततो तेण अमषेण भणियं जाय इमामोसप्पिणित्ति इति मे फेपलिमिणाण भतिए सुयति ॥ अवार्य सिद्धान्तायराणि फानीवि फमिद् पदति चेत् व प्रति बम्हीपप्रवायादी मुपममुपमारकादिवर्गके पापीदीर्घकाधिकनिमपदार्यसनायो दर्शनीय', दीरमश्वेभपि एवत् प्रभस इस्थमेष समाधान रुखमसीसि सयम् , इत्यापदसचैत्यादिसितिपिधारः ।। ५४ ॥ ननु धीणमाइनामफद्वादशगुमसानस परमसमये निासपण मानावरमादिकर्मधर्म , ततस्त्रमिभव समये केवलज्ञानोत्सपि Lका, सपा पतुर्दशगुणस्मानस्य परमसमय शेपसपकर्मधपस्ततम तमिन्नेव समये सिद्धस्व युकं नतु अनन्तरसमये, शाम त भयो रनन्तासमय एष बसोस्पतिसिद्धत्व थूपे तक फिमन भद्रेय" उपवे अन विनप्रवचने निभयम्यवहारात्मके नपढ़ये विषेते अथ निभयनयमन दादाचमुर्दश्चगुमम्पानपोरन्त्यसमये एष केपलोत्पचिसिद्धत्वे मरतो, व्यवहारनयमसेन सू वदनन्तरसमये इत्युभयमपि भदेमं सपापोत माये ॥ आपरणस्वयसमए निच्छदयनपस्स फेषस्तुप्पत्ती। सत्सो पतरसमए पयहारो फेषल मणहत्ति इति द्वादसधतुर्दशगुणसानयोमरमसमपादौ फेषलोत्पपादिविचार' ।। ५५ ॥ ननु कालिसममा कन्वि कप नेवि घिदुभ्यत' येपामापुकर्मणां तुल्प प्रमाणे घेदनीयादिकर्मधयं भवेत् से तु ममम्पक वतिसममान न पुरन्ति एष, येपा पुनरापु'स्वसं पफर्मप्रम व प्रभुर स्मात् ते फर्मचतुष्टपसमीकरणापं कुर्वन्दीत्यादिमला पना समरमापदे । घर पुनर्गुपखानामारोहे असं विशेष, या पग्मासाधिकाज्युको लमसे फेवलोद्गर्म करोस्ससौ समपात, शेपाः इवन्ति पा न पा" उक्त च ॥ एम्मासाम सेसे उप्पल जेसि केवलणाण ! ते नियमा समुगाई य सेसा समुग्धाय मजयस्ति? छम्मासाठ चि पप्मासाधिकारित्यर्प, भाषश्यकचूनौ तु नै वषा च वस् पाठ' ये केवलिनः समुद्घास कुर्वन्ति सस्म क्रियाविपरमार्थमिदं प्रक्रियते । वे अन्तर्मार्चमादि इसोकम मासेम्म' परम्मः आयुपोऽवशिष्टेम्पो अम्मन्तरे यानि वकेवरमानाने समाता मामा के समक्षात न कुर्वन्तीत्सर्षा, शेपाः समधातं प्रति भाग्याः फमा यसा पण्मासाध्य विटे आपूपि मावितकेवलपानपर्यायेम्प केषलिम्प' सकाश्चात् पहम्मो मासम्यो ये उपरिसमोधरासायशिरे आपुषि उपे माविबाना' केवलिनस्खे शेपा' समधासप्रतिमाम्या', केषिद् समुद्घात उर्वन्ति फेधिमेति, नमो सिदाममिति पदम्मा स्पाने मयं पाठः तस्वं तु पासतमम्पम् , इति केवलिसमपात ये कुर्वन्ति तक्षिधार' ॥ ५६ ॥ ननु फेवलिसमृद्घात कुस्मा भगवान् तत्कालमेव मुक्ति मावि किं वा अन्तर्चाऽनन्तरम् , उत पामासानन्वरमिति चेद ? उम्मते, अन्वर्सहर्षानन्तरमेव सकिं पावि प्रधापनाया वषोक्तस्वात् पया घ लेप्शवलचिपाठा, सेगमित्यादि" सोषिकतसमवूषा . १७पमितिमेपर . " . संगतो ममिति पापपाठमारे मत' समुद्धावान प्रविनिमर्चव निवर्य प सत प्रतिनिषचनात् पमार् अनन्तर मनापामा पार योगमपि कापपोगमपि पुनति म्यापारमति यत स भगवान मपधारणीपकर्मसु नामगोत्रवेदनीयेषु, अचिन्त्यमाहात्म्पसमपाव पसता प्ररवयापुपा सा समीकता, अपि अन्तर्महरीमायिपरमपदः, समिन फाठे यपनुसरोपपातिकादिनादेपेन मनसा पठपसे, सहि म्पाफरगाय मन लान् गृहीत्वा मनोयोग युनकि, तमपि सत्यम्, असस्पामृपारूप पा मनुप्पादिना घटस्सन नपटो या कायमशनी पायपुस्लान् गृहीत्या पापोग समपि प्राव आगमनादीच फाययोगम् " तपाहि भगवान् कार्यरचना समित् स्पानात् विरधित स्थान भागच्छत् एवं गच्छत् सिछन् निपीदेव पा उपायिघनमापगमाय स्वग्दर्षनं पा कुर्यात् इत्यादि, यदि पा प्रातिहारिक पीटफलपमप्यासस्तारक मत्यर्पयेत्, यमादानीव तम समर्पपद, ए मगवा पार्यसामेन भातितारिफपी ठमलादीनां प्रत्यप्पणमयोकं, ततोऽयसीयत नियमादन्वमहतोश्योपायुप्फ एव पापीकरमादिकम् धारमते न सतो विशेषा ऽपृप्कोऽन्यथा ग्रहणसापि संममात्, तदपि उपादीत" एसेन यदाहुरेके जमन्यतासहिचे शेपे परद्घासमारमते उत्करता (पा मासपु अपथिति सदपानम् द्रएम्पमित्यादि" समभावान् निवृत्तम अन्तर्महर्देन योगनिरोध फरोतीति, औपपाविकोपाङ्ग- पसी अपि पम् इति कपटिसमुन्याताऽनन्तरम् , अन्तर्महर्षेन सकिरितिविचारः ॥ १॥ ननु असिन् ससार कृषि बीवा सम्पबत्वपरिभ्रष्टा' पुनरपि समावेनाऽसंख्यावेनाऽनन्तेन पा काठेन सम्परत्वं प्राप्य सिध्यन्ति सपिन् त धाविपतिवसम्परत्वा एव सिम्पन्ति, वे सर्वेऽपि उकात एकसिन् समये कियन्स सिम्यन्ति इति । पेरुप्यते कठिसहर्षात न उपन्ति एप, येपा पुनरापु'स्यल्प अपकर्मण्य प प्रचुर स्वाद से फर्मपतुष्टपसमीकरमा कुर्वन्तीयारिमझा पनायां समपातपंदे । अत्र पुनर्गुणस्थानकमारोह अयं विशेषा, यः परमासाधिकायुप्फो लमते कालोद्गम फरोत्यसौ समपात, शेपार्वन्ति पा न मा" उक्त च ।। एम्मासाऊ ससे उप्पन्न जसिं फेषलणाण । ते नियमा समुगघाई प सेसा समुग्घाय भजयत्ति ? छम्मासाठ चि पण्मासाधिकारियर्स', आषश्नकमा तु नैव समा च सत् पाठः ये फेवलिना समक्षा हर्वन्ति सस्म- किपापिफरमार्थमिद प्रमियते । य अन्नहर्चमादि फस्वोत्कन बामासेम्प' पम्पा आयुपोवशिष्टेम्पो अम्मन्तरे आणि भूतकालमानास्त सम्मावाद पापा से समद्याव न कुर्षन्तीसपः, शेपाः समुद्रपा प्रति माग्याः कमाव यमात् परमासान शिष्ट आयुषि आविर्भूतकवछपानपर्यापेम्प फेवलिम्य' सकाचात् परम्पो मासम्मो ये उपरिसमयोचसख्यायशिष्टे आयुपि शप मानिससाना कपलिनचे सपा' समघातप्रतिमान्या', फेषित् समपातं कर्षन्ति फेधिनेति, नमो सिद्धाणमिति पदव्या ख्यान अप पाटा तत्त्व न पहुयुतगम्पम् , इवि फेवलिसमधाव ये कुर्वन्ति पिधार' ॥ ५६ ।। ननु कतिसमृद्घात कृत्वा ममपान तत्कालमेर मुक्ति पाति किं वा अन्तर्महर्चाऽनन्तरम् , उस पण्मासानन्तरमिति चेत् । उम्पत, अन्तमहानन्तरमय मुक्ति पावि प्रतापनापां वषोकत्वात् सपा च सेशतवदत्तिसाठा, सेगमिलादि" सोभिकससमक्षा- मिति पंप यदिन्द्रमापार्यादीनामिति चेत् 'उच्यत' गणपरम्पोऽनन्तगुमहीन रूपमाहारकलाम्पमत्साघुरुताभार दाना, भ्योऽनन्तगुणहीनमनुचरमुराणा, सम्मो प्रयकदेवाना । सेभ्योऽध्युतादीनां झमेण प्रत्येकमनन्दगुणहीन पपम् ।। आपश्यहादाचा उपयोकस्वाद, सपा व सधेपतवत् पाठः, भीतीर्थकरमनपराहारकश्शरीरानुचरवेयकावारणेप्राणतो नपसारठलान्तरसमसोफमाइन्द्रेसनमारतानसाधर्ममवनषासिन्योतिष्कम्पन्तरचक्रवर्तिवामदेवलदेवमहामाणालिकानों रूपपु फ्रमण प्रत्येकमनन्तगुणहानि' द्रएम्पा, शेपा राजानो जनपदठोकाम पट्सानगता भवन्तीत्यादि, इति वीर्यफरादीनां रूपापिरयादिपिचार' ।। ६० ।। ननु दपाना भवधारणीयशरीरम् उत्पचिसमये पखालशरपार्जित स्यामाविकासतरूपयुक्त मवेद, तव स्वैस्वमिन् यपावसरं पमालधरा पार्यन्त, उपदेफिपमपि सरीरं तय भयत् किया बखादियुक्तमेव सर रिच्यते इति पद 'उच्यते' उतरवैकिय हि पालकार कमन रिसत । नतु तत्र पभाद् पखादिकं धार्यवे, यदुफ जीवाभिगमसूत्रे' सोहम्मीसाणदेया फेरिसया पिभ्साए पण्णसा-गोयमा पुषिहा पण्णसा त पेम्पियशरीरा य अपेन्षियसरीरा य तत्पण जे ते घेठब्धि पसरीरात हारपिराइयपत्या जाय दसदिसामो उसोएमाणा इत्यादि" तत्यण जे ते अपेव्वियसरीरा तेण आभरणयसणरदिया पगतित्थायिभूसाए पण्णत्ता । इति पिरध्यन्त पुनयं तु सुरैरुसरपैफिया' से स्यु समसमुत्पन्नयनालकारमासुरा' 4 + - बोच्यम्" इति देवानामुघरपक्रियरसाटायरवोलपत इति विचार ६१ पागमे पट् पर्याय उता देवानां सपालादौ पन, बिहार पखचीए पसचिमाव गच्छवीति पचनेन वि, मापामन पर्याप्यो समाप्तौ अन्तरस खोस्लादकस्पेन विषधपाद पर्थयोका इति, यदुक रामप्रभी "पोस्पो समाप्तिकालान्तरस्य माप शेषपर्यासिसमासिकालान्तराऽपेक्षया स्त्रोफस्वादेफस्पेन " मगपतीचौ तु दसीपशवकस प्रथमोएसके पर बिहार पचपीएवि" पर्याप्तिहारशरीरादीनाममिनिधि' दोकर इइ पयपा मापामन पर्याप्यो तामिमतेन केनापि कारमेनकत्वविषक्षमारित्युक्तमलि प्रवचनसारो माविष्वपिदिश्वतमे वारे, समगपि हुति नपर पशमण्डीउ अमराणमिति अपना समकाठ पर्या विविचार' ।। ६२॥ समं पर भूयते स बम्हीपेऽस्ति किंवा अन्यत्र कर्मिमिव द्वीपे किं पुनरुद् प्रमाण सोपयोजनेषु डीपेपमध्ये कर्मिपि दीपेवामामपिफम्माम्या संख्येपोमानकोटामोटी मापनाची कृतीयेत्सबहुस्यास्पे पदे, विमानससरसास्थानप्रमाणयोरिचार ॥६|| कवं विमकीनोवि पेन धीरमेष करम् पिपसि न्तु उदमिति १ उप्पत म तिला आम्प पपक भवनाद उर्फ च ॥
+
अपसणेण जीहाए फुधिया होइ स्वीरमुदयाम्माहसो मुस्कूण जल मापय ५५ नए साल ! "
इवि नन्दीरची, इति ईसस धीरनीरपयफ्फरणहेतुविचारः ॥ ६४ ॥
ननु असुरछमारदवा कदाचित् पैमानिकाना सानि घोरपिस्वा एकान्त मजन्ति सदा से वैमानिका देवा महारस्वान्
पीडयन्ति, तदा पा पदामा सपामसातवेदना फिपत् फालं भवति, उच्यते, जपन्यवोऽन्वर्महर्षम् , उत्कर्पत परमासान्
पाषद् भवति ॥ यदुक्तं मगवतीची तृतीयशवके द्वितीयोदयके, एपो रबादादणामसुराणां फाय देह प्रग्यपन्ते महारैर्ममन्ति
पमानिका दमा' तपां प प्रम्पधितानां पदना मपति बपन्ये नातहर्षमुत्तएव परमासान् यावदिति, योगशास्त्राची तु देवास
सत्यदना एप प्रापेग मपन्ति, पदि प असद् पदना भवन्ति वनोन्ताहर्चमा न परत इस्पफमति, इति देवानां यावत्
कालमसावपदना भवति सद्विचार ॥६५॥
ननु विपंग इम्भन देवा पसन्ति १ उच्यते, तिर्यसम्ममा मन्तरपिशेपा दीर्षवाको फाचनगिरिपु विप्रविचित्र
पर्वतयो' यमपर्वतपोम वसन्ति, श्रीभगरत्या चतुर्दशससे बटमोरेसके उपैव उक्तत्वात् बन्पयापि उक्तन ।।
कमणगिरिफूटसु पित्तषिचित्ते य ममगसमगे य। एएसु हाणेसु पसति तिरिमभगा देवा ॥१॥
इवि तिर्यग् उम्मदेवानां निपाससानाविधार' ॥ ६६ ॥
No text on this page.
ननु देवा नारकाम यान् पुनतान् माहारसया रक्षन्ति धान् क्या कार्मणधरीसद्गलान् किम् अवधिज्ञानादिना जानान्त पम्पन्ति उस नति पा १ उप्मत, नारकास्तु न बानन्ति न पश्यन्ति, देवास्तु कपित् मानन्ति फेचिमेति, श्रीसमवायाइस्त्र यादा समय उकवाद सपा च सधेपतस्तत् पाठ' "पोग्गलानेव जाणति ति," असमर्थ', नारका यान् पुगान् आहारपन्ति सानपिनापि न जानन्ति अविपयत्वात् वदवनेपा, न पश्यन्ति पशुपाप लोमाहारत्वात् सेपो, एषम् अमुरा म्यन्तरम्पोनिकाय, मानिस्तु ये सम्पाटयस्ते जानन्ति पिशिशअधित्वात् पश्यन्ति पापोऽपि विशिएत्याव, मिथ्यापटपस्तु न जानन्ति न पश्यन्ति प्रत्यधपरोधम्नानपोखपास् अस्पष्टस्यादित्यादि, संग्रहिणीपी सुदेवानां मनसा परिकरिसता' माः पगला' सर्पगर कामन आहारवया परिणमन्ति, नारकामा तु अशुमाः बांध आहार्यमाणपगलान् विशवाधिषार्मावाद मनुषरगुरा एप चानन्ति पश्यन्ति, न पुन रस्औरेयकान्तदेवा इत्युकमस्ति, प्रशार्पनाहगावपि एप एषाभिप्रायोप्रति सर्व मानिगम्य, व्या कार्मणशरीरपुद्गलानपि अनुसरसरा एव बानन्ति पश्मन्ति, नतु चेयकान्तदेवा' सदवघेरगोचरस्वात् , या प्रशासनाची, इन्द्रिपपदे प्रपमोरेशके पदापि आराधीपेप्पपि कन्सेपु प्रेदेयकेषु प सम्यम् पयो देवा सन्ति समाप सपामरधिन कार्मपारीरपदयविषय इत्यादि, इवि देवनारकामामाहारादिशनशानाहानपिपार ॥ ६९ ।। - ननु अमम्या अपि कषिद् समाप्रधिकरणेन प्रन्थिदेखे स्मिता द्रम्पलिङ्ग प्राप्प भुताऽभ्यास चेस् कुर्वन्ति वहिं कियत् मुर्न उमन्त, मया प्रियारलाद वग यान्ति पे फियत् र प्रजन्ति १ उम्मसे, बमम्मा उस्कस्त एकादशाहानि भुत लमन्वे, पदकं विशपारम्पकमयासी ॥ तिस्थफराइएम दह अण्णण या पि कोणासुमसामाझ्यलामो होइ अमयस्स गठिम्मि ॥१५॥ आदादिपिभूतिम् अविश्यवती राष्ट्रा पर्माद् एवं पिघ' सत्कारो देवस्वराज्यादयो पा प्राप्यन्ते इत्येवम् उत्पमयुदेरमम्प सार्थप प्रन्थिस्थान प्राप्तस सटिविनिमिघमितिमा दवत्वनरेन्द्रत्पसौमाग्यवसादिलषणेनाज्येन वा प्रयोजनेन सर्वपा निनायभदानरहिवस्साश्मन्यस्यापि कष्टानुष्ठानं किंमिदनीकर्षतो भानरूपस भुषसामापिफमात्रस सामो मषेत, तस्थापि एकादशापाठानुमानादिति, सपा ममन्मा उर्मव उपरिमवयकाणि पाषद् गच्छन्ति, यदुक्क भगवतीची प्रथमझते द्वितीयोसक "मिभ्यारटय एष ममम्मा भन्या वा असंयवमप्पद्रम्पदेषा' मममगुमपारियो निखिलसमाचार्यनुष्ठानयुक्का दम्पटियारिणो गुपन्त, वेहि अखिलकेत्रक्रियाप्रभापत एव उपरिमप्रवेमकेषु उत्पयन्ते, इसि असंपताम से सत्यपि अनुष्ठाने पारिवपरिणामयन्यत्वादित्यादि एवं प्रवचनसारोदारसूत्रस्योरपि ननत्यधिकशततम १९० द्वारे पोप्पम्, पशु कश्चिम् नग न्ति भूतम् ममम्पानाम् अहारमर्दकाचार्यादीनाम् भूयवे, सत् सूत्रपाठमाधमयसीयसे सेपो पूर्वजन्मेरमावाद, पद पा नवपू पागि पूर्वपरवन्धि विनापि ममन्ति, इत्समम्यानां फियत् भुवठाम किया हर मोर्णगी am --
ननु आमणापपि-निरोपधि-सेतापधि-जल्लोपैपि-सपिपि-समिमभासा-ज्यघ्य शुमा0-1माप पाराHANT
कस गमघर-पूर्वपर-भीन-पार्मि-वासुदेव-परदेष-धीरमधुसर्पिरामय-कोष्टकादि-पादानुसारि-पीयुद्धि-सेबोले
म्यांमार धीवर या पेमियधरीऽधीर्णमहानसी-पुसकतन्धि-शिका अष्टाविंशविन्धयो मन्पपुरुपाणां भवन्ति, परं
मप्यमानुपीपाम् अमम्पपुरुषाभाममम्पग्रीणां च फचि लम्धपा स्परिवि घेउन्मसे, भातां मध्यान, अहंधकि वासुदेव
पलदेय-समिनभोवधारणपूर्वपर -गणघर-पुताकाधारक-लक्षणा दपलन्धयो मम्पनीणां न मपन्धि, क्षेपा भष्टादर
मपन्वि, यप मष्ठिस्वामिनः नीत्वेऽपि वीर्यकरत्यस् अभूत् , तदापर्यमूवत्वाम गणनीयं, नया फेपलित्वर्णीमवि पिपुलमति
उधणसम्धित्रययुता' पूर्वोका दालन्धपोर्णात् प्रयोदशसम्पयोऽमम्पपूरुपाणां न भवन्ति, शेपाः पञ्चदश भमन्ति, पया
अभम्पनीमामपि एवा पूर्वोकाग्रयोदश सम्घयो न भवन्ति, चतुर्दशी मधुधीरामपालन्धिरपि तासां न भवति, शेपाः
पतु देशसम्पयो मरन्ति अपीति, पदुक्त प्रवचनसारोदारयो "आमो सहीत्यादिंगाया पतुष्टयं सया"
* पारंपरिभाषमतभामोपही । पिपोतही शेवही र बासी र एम्सही ५ मिमोहीन विम्मा
sa(पारप पासीरियरति ११ बहारमोव मरा भाईत ५ पीपया १७ बासुरेसा १८ 4.1
पीरमापि भास १९ोसपुरी पयानुसारी सायरी २५ सय २१ मारप १४ चीरमा ५॥ पेमियादी २५ अस्त्री
पमापसी पुममा १८ परामपा एमावलीभो ॥ १॥
- A भवसिदिपपुरिसाण एपामो टुति भणिपलदीओ। भयसिदियमहिलाण पि जत्तिय जायति त पोछ ॥१॥ भरिहतपणिकसय पलसमिमे य धारणा पुन्या । गणहर पुलाय माहारग प न सु भषियमहिलाण ॥२॥ भभविपपुरिसाण पुण दसपुम्यिालाउ पिलिस थ । उम्मुई पिउसमई सेरस एयाउ महु हुंति ॥३॥ भभपियमहिसाण पिसु एयाउ ण हुति भणियलदीमो। महुफ्तीरा सम्पसदी विनेय सेसा उ अविरुदा ४ इति यस्तु प्रयापनाची ग्रीयां सक्तिसापनाधिकारे उपन्पस्खया पाइपिडापत्तादि सम्धिविरहे युत कनीयसि प बिनकत्समन पर्यवपिरहेऽपि न सिदिपिरहोऽस्ति ? इति प्रन्यान्तरीमार्ण्यया सीमा पलिपटम्यापमाप उफ. स तु परपक्षीयमतम् मन्पैब अमिहितो हायवे, बन्पमा प्रमापनाचापरासाहुत्पद मानुषीणाम् पैझियसमुपासकपनम् मसक्त स्वादिति, अन्पपापा बहुमुवा परिमाम्यम् ननु भष्टाविंशतिम्पतिरिका अन्या अपि कापिष्ठम्धय सन्ति न पा! उच्यते, सन्स्येव प्रवचनसारोबारस्यायोखपै बोकवाद सपा प वस्पाट: "एमाई हुवि उदीमो घि," एवमता मष्टाविंशतिसस्याका बाविशम्यादन्पाम बीमानां शुमनुभवर एमवमपरिमामा । असापारपतपालमापाप नानाविधा उम्पय ऋदिविहेपा मगन्तीति, इति मम्पाऽमम्मपुरुषतीपा पारन्तो उम्पपरिपार ॥ ७१ ।। , ननु ममिमाषष्टसिझ्य' कसा उन्धी अन्तर्मयन्ति ? उच्यते, क्रियतम्धावासाम् अन्तर्माको मायवे, यत उक्त योगशास्त्र ची भीरमपन्द्रसरिमि "वैफिया रम्पयोऽनेकपा अणुस्यमहम्पटपुत्पगुम्म्यप्राप्तिप्राकाम्पेशित्वयशिस्याम्मतिघाप्तिस्पानार्यानस्वकामरूपिस्वादिभेदात्, अणुस्तमनुसरीरविकरण मेन पिसच्छिद्रमपि प्रविश्य तत्र पक्रवर्षिभोगानपि सहे १ मार्च मेरोरपि माचरशरीरकरण मप्प २ सप्तव पासोरपि लघुतरमरीता ३ गुरुत्वं पजादपि गुरुवरशरीरवया इन्द्रादिमिरपि प्रकटपलई सहता ४ प्तिभूमिष्ठस अल्पप्रण मेरुपर्ववाग्रममाफरादिस्पर्शसामर्थ्यम् ५ प्राकाम्पम् अप्सु भूमौ इवाप्रविशतो गमनमतिः क्या पण इस भूमामुन्माननिमजन ६ ईसिस्व टोम्पस प्रमता सीर्यकरविदशेयर श्वदिविकरपं ७ मधित्वं सर्पजीवपशी रमसन्धिः ८ अप्रविपाविस्वम् अद्रिमध्येऽपि निःसङ्गगमन ९ अन्तर्धानमरम्परूपता १० कामपित युगपदेव नाना- गररूपपिकरणसक्तिः । इत्सवमादयो मादय इति, एवं अपचनसारोदारपावपि पोध्यम् । नवरं वत्र एता लम्पप एमाइसि" मादिसम्देन संगृहीता' सन्धि स्थगिमापएसिदिविचारः ।। ७२ ।। मनु समोतापाया किया क्षेत्राथितवस्तुदहनसामर्थ्यम् १ उच्यते, श्रीभगवतीपची भीगौचमपर्ण बनेकपोजनममाणवे भिवास्तुदानसाममुक्तमस्ति, एवं प्रवचनसारोदाराचावपि योभ्यम् । यत् पुन' कचित् वेगोठेपायाः पोग्नदेवदह सामर्थ्यम् , उग्यम, तदपि भीमगवतीपूत्रे पश्चदशशतकानुसारसः, सत्पाठस्तु एषम्, भोसि समणे भगप महावीरे -- ममणे जिग्गधे आमसेता एप पयासि जापतिएण भयो गोसालेण मसलिपुतण ममपहाए सरीरगंसि तेय णिसह सेण भलाहिपमते सोलसण्ह जणषयार्ण त० भगाण पगाण कलिंगाण मगहाण मलयाण मालष गाणं अच्छाण घाण कच्णण पाराण लाराण पत्रीण मोठीणं कोसलगाण भाषाहाण समुत्तराणं घाताए पहाण उष्णदणपाए भासीकरणयाए ति" न हि एतत् सामान्यस' सामएकम् किन्तु विक्षेपविषक्षति पायते जापतिएपमित्यादि पदोपादानान्, इति सेमोलेश्या सामाषिचार।। ७३ ॥ ननु-सष्यस्स उपदसिद रसाइ माहारपागजणग छ । तेयगलदिनिमित्त व तेयग होह नायम्य ॥ इति बीवामिगमाचायकत्वात् तेजोसम्मा तु वैसाक्षरीराव निर्गच्छतीति भात, परं धीवक्षेत्रमा यो निर्गच्छति घेवू ? उपत, संजसप्तरीरादेष सामपि ममाति, महुक्त तत्वार्थपूची, यदा उत्तरगुषप्रत्यया लम्भिरुत्पमा मपति तदा पर मविदाहाय सिनति रोपविपाध्मातो गोशाठादिर असमस्तु शीतनेजसा मनुगृहातीति, लोकप्राधे ऽपि उक्त प अस्मादप भपस्येय शीतलक्ष्याविनिर्गसि । स्यातां प रोपसोपाम्यां निग्रहानुग्रहापितः॥१॥ इत्यादि, रवि श्रीवतश्या फुतो निर्गपतीवि विधार' । ७४ ॥ ननु माहारकादिसन्धिस्तो पिपाषरादयम स्खलन्यादिना उस्तस्त' किपट रं तिर्यग् गच्छन्तीसि चेद् ! उपते, आहारकरीरिण- उत्तएको महाविदहान् यापद् गच्छन्ति, विपाचारणानयो विधा नदीपाती गान - गम जन्यापारणास्तु रचकदीपं यापन गच्छन्ति, यदुक, संग्रहिणीची औदारिकस सिपगुतो विपयो रिचामरान् आभिस्या, नन्दीपरान्, गापारपात् प्रत्यारुषकपर्ववात् उर्वम् उमपान् प्रत्यापण्डापनात् । पेझिमसारमेया दीपसमद्रा, माहार कस महापिदा, जसकार्मणयो' सर्वलोक, इस्मादि, इति विपापरादीनां तिर्यरर्ध्वगमनप्रमाणविचारः ॥ ७५ ॥ भीमिनसामादि सदगुरूणामनुग्रहात् । क्षमाकल्याणगणिना निर्मिते स्मृतिहेतघे ॥१॥ प्रमोत्सरसाशते पूपि परिपूर्णताम् । गत स्थान पा कमि दोप' पोप्य स कोविद ॥२॥ युग्मम्॥
इति प्रश्नोत्तरसार्धशतकपूर्वार्धम् ।
प्रणम्प परमानन्दसपन्न नाभिनन्दन । समई मोसाघस्य यते सपोधपदये ॥१॥ ननु सांभठ या मिप्याद' प्रवाशनादिनिधी गुरुभिर्मगवद् निम्मे पासधेरः क्रियते, स पनपस्पेन साधना की योग्य योग्पो वा उपपत, योग्य एम, प्रमाजनादिरिषी मगन निर्मपु वासपस दमखवलेप भाषा पतीनां विधेयतया समानुपानाद न सपा सर्वपा समिपघ', दाह, पवनस्तके दीक्षाविधी श्रीहरिमनधरम', नसो प गुरू पाम गिदिय लोगुप्तमाण पारसु । देश्य तो कमेण सम्पेसि साहुमाईण ॥१॥ सप नियन्यतया भायोपनीतानामर वासानां पविमिः पो विधेय इत्यादि इति पशमनादिविधौ साधूना मगरर निम्मेष पासधपकरमपिचारः ॥७॥ ननु अम्मूदीपस्थवमापारयादिसायो यदा पत्यपन्दनार्य चकटीपादौ गठन्ति सदा बन्दराडे उधणसमदान्तविपो रपसासयोजनोपउपसिसी कपमतिकामन्ति, सपिचोदकस्पसमादिति चेद् ! उभ्यते, न हि से आदिव एष तिर्मर गपठन्ति, किन्तु पुष सापिकसमदशसहस्रयोजनानि धर्म गत्वा पमा सिर गच्छन्तीति, नोवकसर्वसामाव', यहफ समायासमरायो', सपणेण समुह सत्तरसजोपणसहस्साह सम्बग्गेण पण्णत्ते इमीसे ण रयणप्यभार पुरपीए पटुसम रमणिमामो भूमिभागाभो सातिरेगाइ सत्तरसजोयणसहस्साइज अप्परता तत्तो पण पारमाण . तिरिम गई पबत्ता तिसून पारवाति, वयापारमानां विपाचारणाना, तिरिति, सिर्पग्रुषिकादिदीपगमनाय इसि सचिः, इति जम्वापारमादीनां स्वपश्चिखालस्सनविचारः ॥ ७७ ॥ ननु साधूनां शस्तपार्याद छिनमेष वलं पाविस्वा पारयितुं युक्त, पर यदि छिमें पर्स न प्राप्यते वाई वम छिन्यान् । नषा ! उच्यते, पदि प्रमागोपेत छिमं बस न छम्मवे, सहि स्वयमपि छिन्यात् "पास्कल्पाचौ द्वितीयसम्रे साक्षेपपरिहार सक्षेप नक्कत्वात् , सपा प सोपवखपाठा, "नो कप्पा निग्गंधाण षा निग्गपीण या भमिन्नाइ यत्पाह पारित्तए २ इति सूत्र, नो कल्पते निम्रन्यानां निम्रम्पीनाममिमानि अपिछयानि पखाधिपारयितुंचा परिर बेस्यादि । ससात् मिमस्मेष पखस्स ग्रामं कर्षम्मम्, अब मिम न मापसे, वतः स्वपमणि मिन्याद, पानवा प्रमाणेनातिरिकं वान छिचा प्रमामयुक्त कर्मादिवि मात्र, वा फेपिन् नोदका प्रेरपन्ति, ननु पसे छिपमाने उम्पः समुत्पपते, सूक्ष्मपक्ष्मापपया उड्डीयन्ते, एते च इये ऽपि निर्मवा लोकान्तं यावत् प्रामुपन्ति, भपया एतत् प्रेरितामालिवा' सन्तो परे धनला लोकान्त ममन्ति, तथा वस दिवस पछनात् विनिर्मसा पासादय' प्रसरन्त' सकसमपि लोक म्याप्नुवन्ति, सवम सूक्ष्मधीमविराधना साद , वमादिमम् भारम्भ साप भिवाय पपा सम्ध मखम् अपिविऐव, न छेदनादिकं इन्,ि भीमगवत्यामपि सकम्पस पेयपतो बीरस मसान्तकरमत्वनिषेपार , सममसाधनस देस निर्माहार्य मिधाममममोजननयनादिचेष्टास्तु न निपेडं अक्पा, बवो पत्रछे इनादिम्पापारो न पिधप " रथ परण सपथ सापिसे सरिराए 'मारम्ममिनो वा सादि, किा मो नोदक वस्त्र छिन्दत एकवारम् पर दोपो मरनि, अछिपमाने तु पत्र प्रमामातिरिक्तं मत् प्रत्यपेक्षमाणस ये भूमिलोपनादय प्रत्युपेषणा दोपा दिन दिन ममन्ति, य च सद् मा समाएम्बवो विभूपादयो महवो दोपाखान् अपि पिध्पस "अथ पुनः प्रेरक पाह' परि बसण्ठदन पुम्मन्मतऽपि सहर दोपा संमति, तस परिहियताम् असो, गृहस्सैः खयोगेनैप यमिम मन सदेष समताम् १ उच्यत, “घसम्बग" इत्यादि पावत् तमिम मागपति, सावत् वस स्वार्थपौरुप्यादौ शानिर्मवति, तथा य एप पमच्छेदन मधमो दोप स प्रत्युपक्षणाशुमादिरहगुणकलितोऽस्ति, यतः प्रमाणमय पनस सदानी सापव' कुर्षन्ति, न पुनवप्राधिक फिमपि ममार्भम्पापावादिक दूपणमस्तीति" फिम, यया प्रयनपरस सामोराहारनीहारादिविधिविषयः सर्वोऽपि योगो मष न्मसनापि अदुष्टस्तया उपकरम छेदनादिकमपि यसनया क्रियमाण निर्दोष द्रष्टव्यम् “पतो प्रध्येम मावेन च चत्वारो मङ्गा हिंसकत्व भवन्ति, सपा हि दम्पतो नामफा हिंसा न मावतः १, भावतो नाफा हिंसा न द्रम्यतः २१ एका द्रष्यतोऽपि भावतोऽपि ३, एका न द्रन्यतो नापि मारता ४, अध प आपमाके मगरमिरहिंसफ एव उक इत्यादि सपा उमयपार्य छिम वयम् अलधम मपति, मप्ये ऊर्मस्फाटिवमपि यसमठधणमेव उपजायते, वपनप्रदमे च प्रत्युतपानादीनाम् उपपातो मरति, न पुन कोऽपि गुमोनो न वप्रीतम् उचित, फिन्तु ममस्तव संस्थानादिलक्षणयुक्त एप उपधिः सानो पानद निपारिवादिनम्त्वात् पारपिवय्या, वम सितम् एसद् विधिनैव प्रथा पर्स छेदनीय पपा प्रमामयुक मवति, अन्यध - " सापूर्षिस्पार्प यदि पसं पालपति, पारपति, था धर्षति, मा संप्रमार्टि घा, सदा प्रायमिर्च मवति, तया मूर्छया यदि मन न परिरहे पदापि प्राममिवमित्यादि, विखरार्पिना तु सैव चिः पिलोकनीया इति साघुमिश्छिर्भ पलं पापम् इत्यादि विचार ७८ ननु साम्म' स्वयमेष बमाणि पाचन्ते किम्वा साघवो गृहसेमो गृहीत्वा ताम्मो ददति ? उन्मते, नहि वा उत्सर्गत स्वयं गृहन्ति, किन्तु गुरुमिस्खाम्पो दावम्मानि, यदि साधनो न मवन्ति, वदा खपमपि पतनया यापन्ते, यदुक पृहत्कल्प चौ द्वितीयसमे "निन्वीमिरास्मना गासेम्मो पसानि न प्रापापि, किन्तु ममघरेम तासां दावम्मानि, तत्र विधिमाई" सत्तदिवसे ठवित्ता पेरपरिणाऽपरिमाणे गुरुगा । इगणी गणिणीए गुरुगा सयदाण अहाणे ॥१॥ इस्पादि साप्पऽमा साम्प' खपम् वसमत्साप इद उर्वन्ति सप्तदिवसे ठवित्ता कप्पेते येरिया परिष्यति। सदस्स होइ घरणा असुदए ऐतु परिषणा ॥१॥ मारमा सप्तदिषसान् पर्स सापयन्ति, यदि वसापपिस्ता परिससते वदा चत्वारो गुरव बालादयध दोपा', यत एवं सव' सापयित्वा फल्प प्रधाछन इन्ति, रु प फरसे सपिरास्त बस प्रात्य परीक्षन्ते यदि शुद्धं तसतस्स पारणं, भवाशुद्धम् अनुदमापोत्पादक वदन सततच् मिस्सा परिष्ठापन फर्सम्पमिलादिः, परिसकानां मधालनम् अपरिमुकानामपि गन्धाल्यानां प्रक्षानिमित्पर्य, सविस्तारार्थिना स एव ग्रन्थो विलोक्यः, इति साम्पीना पखाहणपिचारः ॥ ७९ ॥ सरियसपको म्ति -- ननु सापबा पर नप पतुमासा सिसा, पत्र प धन्ये संविधाभमुमोसीस्थिशास्त्रा घे पसादिक पृषन्ति सर्हि किपर कालानन्तर गृहन्ति ! उम्पस, मासदमे परिहत्य पभान रावन्ति, कारणे तु सन्मध्येऽपि गृखीयुरिति “यदुई" पृष्त्कल्स पचासीपमुष्ट "सरस्सत्ते परफ्लेसे पा दोमासे परिएरितु गेणहति" ज फारणेण णिग्गपत पि परिमोमिय जाणे ॥१॥ स्वधर्व या आस्मना पीपल्स' रुवा, परक्षेत्रं यत्र अपरे संविमा वारसं स्थिवास्तव, स्वक्षेत्रे परक्षेत्रे षा झौ मासौ परिहस्य हतीपमासि पनादिक गृहन्तीत्यादि "कारणे तु मासइपमध्येप गृहीपादिति" इति साधूनां चतुर्मासा अनन्तर यावत् कासन बसादिग्रहणं परिचार ॥८॥ मनु सापो पत्राभये पातुर्मासादिकं सिवावत्र कियत् मासानन्तरं तेषां पुनरवसान कल्पते ? उम्मते, दिवान् मासा नविकम्प पुनस्वारसान कल्पते, नार्वाक, पदुक्कस् आचारास्त्रायो द्वितीयभुवस्फन्मदितीपाऽम्पयनद्वितीयोदेशके "से इत्यादि" य मगमन्स' सापय आमन्वार आगारादिपु स्तुपद वर्षा पाविराध अन्यत्र मासमेक सिस्था दिगुपत्रिगुमादिना मासमन्पेन अपरिहत्य विधर्मासै फेरघानम् , अकृत्वा पुनसत्रै पसन्ति, अयम् एवं युवा प्रतिभय उपखानक्रियादोपदुष्टो , से भासारे मुमारचे मरवाये जग्गदि सापासामाठिय वा कप न पानिपारेका गुमा एमेम मपरिहरिता वरपेष मुखोसंबसंवि ति ममति, इस्यतः नापसातुन कपसे इत्यादि, इति साधूनां पकतमासमत्यादिखाने कियत् कालाव पुनराममनमिति विपार ॥८॥ ननु सानो यथा नवकल्पी पिहारस्तपैर साध्मीनामपि भगति उत अन्यथा, इति चेत् । उम्मते, सानाम् मष्टौ मास ल्पा नवमो पर्पा फल्सः, साप्पीनाम् तु एफो वकिल्पः घस्वारो मासकल्पाः सूर्यतस्तासां दिमास्सा मासफल्पो भवेत् । | यदुक्तं "पशफल्पपूर्णी" साइहिं नप बसही ओ पेसम्पामो भट्ठ उउमरे एगा पासाण वसही इत्यादि अवाण पुण पप बसही भो घेतम्यामो कहा जम्हा तासि दुमास फप्पो इस्यापि एष पास्कल्पेऽपि पोम्पम् , किन पिहारक कामा साघुसारम्प पूर्ण वसतिं ममार्य सतो विदारं उर्वन्ति, यदु कम् बोपनिर्यको “समम्मिमपरिस्सया पुम्बैति" समापिविभा' पूर्व प्रपममेष इत्यर्पा, वव उपभि गृहीत्वा सद्यावर समाप्प पिहार पर्चन्तीत्यादि, इवि साघुसाध्वीनां मासकपकरणमेदाविषिधार ॥ ८२॥ मनु कपिद धेरे सिवानां साधूनां मापूर्णफसापागमने को पिपिरिति चेद् ! उच्यते, पदा सानो मोबनफाले अन्ये सापन' प्राप्तास्तदा पालम्पसापमो निपेपिकामनपानन्तरमेव सखे पितं फलं सस्वा माननगत तं मुघन्ति, वस्ने प्रापूर्णका' सक्षेपम पाठोपना दवा मणत्सां सजते, एवमपि यदि सेपाम् आस्मनम पूर्वानीत मक पर्याप्यते तव साधु एष, अथ न
पर्याप्पत सर्व वेभ्यः प्रापूर्वकम्पो दक्पा मकस् , भन्मद् गृह पर्यटन्ति पास्वम्ममिक्षव', एपमानीय कति दिनानि मक
मापूर्णफेम्पो दीपस इत्यत आह
तिमि दिणे पाहुण्ण सम्वेसिं असहपालयुद्धाण । जे तरुणा सग्गामे षस्पष्या पाहि हिरति ॥ २२ ॥
श्रीणि दिनानि प्रापूर्णकत्व सर्वेषां असणालावानों फर्धम्पं, मठम से प्रापूर्णकास्ते स्वप्रामे एष मिधाम बटन्ति, पाल
प्पास्तु
पहिमे हिम्मन्ति, अथ त मापूर्णकार केवठा हिण्ठितं न जानन्ति, ततः संघाटकसंयोग' क्रियते, एको वालम्प एकम
मापूर्णक इत्यादि "अन्सप" संभोरक्षा के पति, भय साम्भोगिसर ग्रामे मपन्ति सवस्ने "यपि स एष पाखन्याः
सामो मैत्यम् आनमन्ति, अप पत्र साम्भोगिकसमीपे प्राधमात्रामा कथित भाषकामाव स प प्रापूर्वकपत्सल एवं मणति, यर्
उत मदीय ग मियाय साएः प्रातन्पा, वत्र उच्यत पाखप्पा एवागमिप्यन्ति अवमुकेपि निमन्वन्ति निर्धन्वं करोति बारह
करोति असी भावकसत "पत्यम्वर्ण" मास्तम्पेन सहकेन गन्तम्प, यस स एष षाखम्य प्रापूर्णकानां प्रमाणम् अस्माधिक
बस्तुग्रहण इत्यादिर, 'मोपनिर्पतिस्माधिपाउ' संक्षेपेण भत्र लिसियोऽस्ति से पर्यालोम प्रापूर्णकविधिः झेया, किन्न' एकसा
माघारीकान् साधून आभित्यामं विपिरको मिभसमाचारीकांस्तु पीठफलकादिना निमत्रपेद न वशनादिना, पदफमाचारा
प्रमापोस्तीपभुवस्स सामान्यपनप्रभमोदेशके “से इत्यादि पूर्वध्यपधर्ष, नगरम् , असामोनिकान् पीठफलकादिना उपनि
माये पवस्वैपा तदर पीठफलफादि संभोपं नाशनादिकमिति । इति साधूनो मापूर्षकसायागमने यो विधिस्तद् विचार ॥८॥
+ , ननु साधुसाम्पो रायी सतिद्वार सगपन्ति नपा ! उम्मने, सान्योध्यक्ष्य शरं स्पगरन्ति, जिनकसिकसाघवस्तु सर्पया र ना सगमन्ति, सपिरपिका' पुन' कारणे पवनया सगमन्ति, यसो पूहकल्पमाप्पापोरित्वमेव उक मस्ति, सपा च संधपतस्तस्पाठः "साध्वीपि निशि अवम्म कपाटादिना वसतिद्वार सगनीयम् , मन्पपा प्रारमिचाऽऽपचे." जिनकल्पिकास्तु सर्वपा प्रारं नैव समपन्ति निरपवादानुष्ठानपरस्वान् सेपा, सपा प जिनानां मगवता इयम् थानास्ति यत् सरिरकसिका कारण यवनया गार सगपति, भाइ किंवत् कारम मेन शारं पिभीयते, उन्मते परिणीभ सेण सापप उन्भामगगोण साणणप्पा । सीय ष पुरहियास दीहा पक्वी या सागरिए ॥१॥ म्पास्या उत्पाटिते द्वारे प्रत्सनीक प्रविश्य हननम् अपद्रावगं पा र्याद, उपपिस्नेनाः परीरसेना वा प्रविष्टेया, एव मापदाः सिंहम्पामादयः, उमामन पारदारिका, गौ पसीपई, श्वान प्रतीवा', एते या प्रपिशेष "पप्पमधि" अनास्मास धिप्तचिचादि, सद्वारेपिहिवे सति निर्मच्छेन्, शीतं मा दरपिस हिमकवानुपक निपवेत् , दीर्षा या सर्पा, | पधियो वा कालकपोतमभूतयः प्रविशेषः, सागारिको वा कपिन् पतिप्रयस् पाटयारं गा व मविश्य पीत मा विभाम पा गृहीरा "ए पम्मि त ठाणे पठरो मासा इवति उग्धाया। आणाइणो य दोसा बिराहणा सजमायाए ॥१॥ को मापपातः प्रषितम् भवति इस्पादिः द्वितीयसम्म, इति साम्यादीनां राधी भारपिपानादिविषारा ८४|| ननु साघमो पडुदिननीय पपि किमपि पायेय मोम साथै ग्रान्ति नया ! उपते, उत्समतो न गृहन्ति एप, अप- पारवस्तु एहन्ति, अन्यथा प्रापपिचाऽपध' "यक पास्कल्समाप्मतस्पोद्वितीयखम्मे" मग्गहणे, कप्पस्स उ "इत्यादि" सिमे बपिठसमा पयि पदि अध्यकम न गृहन्ति सदा चतुर्मुखः, द्विधा च भारमसंयमभेदात् पिराधना, सत्रात्मनिराधना मक्कापलामे पार्चस्व परिवापनादिना, संयमविराधना तु सुपाची सन् नवकसं बिना कन्दादिग्रहणं हर्याद, यतो गृहीव म्पोऽध्यात्सा, एमि' कारण "न एबीपादपि पदि पुरुषाः सर्वेऽपि संहननपतिपलवन्तः, मध्याऽपि एकदैवसिको पा साऽपि प्रमूर्त मैषम् अपाप्पवे तदपि सुषलार्म सार्यप भद्रका कासमोमी फालसापी ष, एनमादीनि कारणानि धात्वा छिमपये न गुपीया , स पुनरमफल्या फीठो ग्रहीतष्य इस्युपत “सफरपयेत्यादि पर्फरया घृतेन प मिमाणि कदलीफलानि खण्ठा सगीवानि गृपन्त शर्करा मावे गुग्न वद् भप्राप्ती सहकान् घवगुरमिमान इत्यादि, एसानि लोकानि मपि धुषा मन्ति" म प वा कुबन्ति अतस्त्र प्रहणम् पित, तद् अगमे सुप्फोदनानुप्फमण्ठमवन्दुलचूर्मादिकं गुरेन मिभयित्वा साप्प, यदि राई मर्क रमन्ते सतो नाऽध्यमसं भुखते, यावत् मायेम वा न्यून शुद्ध रमन्त सावन मात्रमध्वासं परिसखसे, अनुप स्थापिवेभ्यो पा प्रपच्छन्ति, पया ना मार्गे औपपानि भपि सार्थे प्रामाणि, सर्वमपि एतदध्यकत्सादिकं प्रथमद' सुई मद् . पग्रसरामपं.
अमाषे अश्वमपि यावद, माषाकर्मेति । प्रमाणवा पुनरप्पानं खोफ बहु या पात्या वदनुसारेप प्रायम् इत्यादि, एवं यसनया पतित्वा यदा अमनो निर्गतास्तदा समध्यात्पम् अमुकं मकोरित पा परिष्ठापमन्ति, शिम्पः पृष्ठति, योऽपाल्प थापा फाम्मिक परिपासितम स ताबद् बाघाकर्मिकत्वेन उचरगुणोपपाती, परिवासितस्वेन तु मूलगुणोपवावी, तसः किम् एप एज्य सो उस प्रतिदिपस उम्पमानस् बापाकर्म, अयोग्यवे, अध्याल्पो सम्पा न वाघाफर्म, ननु दोपायदुष्टोऽसौ, त्रिराह झामम् | इत्यादि, कामम् मनुमत यदि सोऽपास एक ताषद् नापाकर्म अपरं च निश्मि राम्रो परिपासित ववापि खत निमितं स एष भयकस्प भेयान् , नच भाषाकर्म दिने दिने सम्ममानं परं, ऊत इति चेत् सभ्यते, "यापासम्मेत्यादि", यदा आपार्म दिने दिने उम्पते सद् असक भनेकवार श्रीवोपपातः, अध्यकत्से तु यदा आपाकर्म वा सरुवम् एकमेष वारं बीपोपपात', हवाम से बीया न दिने दिने हन्नन्से,वोऽयकल्स एव परं न आपाकर्म, ये पुनः अपिदिसप्रवधनरहस्या अध्यकसं मूछो घरगुणोपमातिन मस्ता न सुनते, भाषाकर्म न केवलोचरगुणोपपातिकम् इति मत्वा दिने दिने मोरुमिच्छन्द्रि, वे अत्यन्त निर्पया' सत्तेप, मत एप न से मम संमवा इति, इस्सपवादन' साधूनां पवि पापेपरमवादिपिचार ॥८५॥ मनु गोपर्यादी सापो शसस गधारम् उमाटपेप' नया ! उन्मते, उत्सर्मवस्तु न उद्घाटपेय कारणे पुनरुघाट- येपुरपि, यदुक्कर भाचारागवायोडितीय तस्कन्ये प्रथमाध्ययनपबमोदेशफे उत्सर्गत साघुर्गद्धार नोवपाटयेत् सति फरपे अपवादम्, थार, स मिथुपी वाई वेपो सम्पन्धिनम् वपनामनुवाप्प पापिस्खा मस्पेस प्रमुग्म प होघाटनादि V ~17 -- मादिति एनडुक्क मरति, स्वता द्वारम् उपाय न प्रवरपम५ पा६ नमानामा तासे, दुठलं पा उम्म सत्र मपिप्पति, आमोदर्ये पा सति, एमि मारपरुपस्थिवै सगिसदारम्पपसिन' सन् सन्दं कुर्याद, सप पापधायिपि उपाय प्रमष्टम्पमिति" इत्यपवादत' साघुमिर्गोचर्यादौ गृहस्वस्य समारसपाटनीयमितिपिचार' ।। ८६ ॥ ननु कषि आधुनिका निडवा पासमिन समोमनपाने एष मध पिघाय सेन वत्पात्रं मुखपलादिफ प मधालयन्ति, सद् पुफम् अपुलम् मा । उप्मते अयुकमेष इदमिति संमाम्पसे मृात्कसमाप्परमादौ एतत्करय प्रायविधस्य उक्तत्वात् “तपा प संपतस्वरपाठ' "बागा अदाणे वा" इत्यादि, यममोकन पात्रकम् आचामति ससापि चारप' प्रायधिव, उत्त इत्याई" परि मोकन पामति सदाशवाणामन्पया मायो विपरिगमन ममेत , पिपरिणाम पतिगमनादीनि कर्यः ॥ द्वितीये प दिवसे मिधा पापक प्रसारिये सति कापिक्या' ऽथितो गपः समायाति, सतो लोकः प्रपधनापर्मवाद पुर्याद, अहो मीमि रसिकापालिका अपि निर्षिता पदेव पायक प्रभवणेन भाषामन्ति इति, वादिग्रहणेन भावकाणां विपरिणामो मपवीत्यादि परिमा', मातु भाषारागादो मोकप्रतिमा भूमवे तव अभिग्रहस्मतेन कादाचित्तत्वात् न प्रयासपम् अवरतीपि न कमि विरोपः, इति साधूनां प्रभरणेन पाशादियातनमयुकमिविविपार' ।। ८७ ।। ननु सदसामिघुसाभयो बन्यन्त न का, उपा साधुमि साम्प' पार्थस्सादयम पन्या न पा ! उच्यते, उत्सर्गवस्तु न भासन गारनिरासायद + पम्या एक, अपवादपरे पुनर्यन्दनीया अपि हकसमाप्पादौ एवमेव उकत्सा , उपा च संक्षेपवस्तस्पाठः "तो इत्यादिः" मन्तरपि भनेरम्पन्तरता स्थिवानामपि बन्दनक प्रवीस्य ममना मवति, कपर इत्साह "मोमिसि" योऽवमरासिकः स मातोपनादौ कार्य पन्यते भन्यदा तु नेवि "यावमिति" भापमपरिहारिको न पन्यते, स पुनराधार्यान् चन्दने, सयत्योऽपि उत्सर्मवो न पन्यन्वे, अपपाइपदे तु यदि गाभवा माचरा काचिद् अपूर्व भुवस्कन्धं धारयति ववस्त्रमा सकासात् यत्र ग्रही वम्मे गोवस शादिपु साफेटापन्दनन पन्दनीया, न केवलम् बन्दा, किन्तु भेगहिरपि सिवानो कविकर्ममि मबना मन्तव्या फारमे वेपामपि रुविकर्मविधेयमिति मान', अब नन्ति सतो महान् दोपो मासि, यथा अमापालकाचकम् अान्दमाना अमीवार्या चिम्पा दोष प्राप्तवन्त इति वाक्यक्षेप' "इत्यादि अप अषापाठकरशन्वमा "केनचिद् भाचार्यम गीवार्याऽमारे मपीवार्या सापय प्रत्पन्तपाल्पा क्षेत्रमत्युपेक्षा प्रेषिता, सत्र र प्रष्टस्त एको वाचको रामकले मत् रुवप्रमाण' परिवसति, ठेच प्रत्युपेक्षिवषेत्रा' साभव खं वाचक लोकस समीपे पचन्ति, कत्रासौ तिष्ठति लोकेनोक्तम् अरम्ये, ततोऽपि वत्र गदाल व अचारपणाच अष्टमन रष्ट्राअष्टम्पोऽयम् इति विमुष्मानीवार्यस्लेन मनै शनै अपम्पम्फन्ते, साम तथा रसा बायकस शहा, फिमेवे अपसर्पन्तीति "नून मो सप्टर शाता, सव' शशच्छेदी स बायका पित' सन् पष्ठीपवे कथयिस्ता तेपास् बगीवार्थानां सम्मषं गुप्तौ प्रक्षेपण कवमान , वतनदनपणार्य गुरूमा तत्रागमनं वे पत पाच मन्दिस्वाश्रेषका अगीपार्या एते इस्लादि यात्वा स्वक्षिप्यान मोचितमन्त । एष भेशिवायनामित - .
मायपिच पर्तपुफमित्यादि "अन्यप परमकरणहीने केवउद्रम्पलिङ्गपके पद पारस पन्दन मियत तारसम् मह पत्य" पाया ममोपारो इस्युस्सहो य सीसनमा प "सपुण्णण स्थोमपदण पदण था वि" पहिरागमनपपादिपु एस पार्थस्सादे पापा नमस्कारः क्रियते “पन्दामहे भवन्त षयमित्येवम् उचापते इत्सपा" अयाऽसौ विसिष्टतर उपसरखमावो रा ततो पापा नमस्कत्स हतोत्सेपम् भञ्जलिं कवि , सतोऽपि विषिष्टतरे अत्यनस्त्रमाणे या दामपि वाग्नमसारहलोत्सेधी रुत्वा कृतीयं शिरप्रणाम करोति "मपुसम्पति" पुरवासित्वा मकिम् अमदर्भयता घरीरवार्धाया |संमप्छन कतम्पम् इसठ मरता पर्यत इति" बछवि "शरीरषार्चा प्रपित्वा षणमा पर्पपासनस् , अथवा पुरुपषिक्षेप मात्वा पदीयप्रविश्यम् अपि गत्वा स्त्रोमपन्दने संपूर्ण वा पन्दने दातम्यम् इत्यादि, यत पार्मस्सादेन्दनकेमियमाणे संपमा स्मपिराधनादिक पम्पति से प्रति पाचा कापमिपमा पा क्या चेएते, यथा यस खल्पमपियनीतिक न मबति, अथ अवन्दनेपि कोऽप्यपायो न भवति यो हरतस्त पर्वयेत् , इत्यादि वतीयसमे सपा पयफल्सी पुनरय पाठः "जइ सभोइमो समोश्यं न पदह पापच्चिस पिसभोगो धा, समोइमो सविग्गमनसमोहम पदइ समोगो न पदर पापसि पिसभोगो या, इयरेसिं पासस्थाईण पर पदण फरेइ पायपिस पिसभोगो पा समो इमो समओ समोझ्याभो समाप पुण्य पदर' भन्न समोठ्याण पि एमेव सजइओ एमेष ताहि सभो- प्राषितम् 1 दिमन्या जान पति पायसिस पिसभोगो पा, पासस्थाइ यपस जा पदंति तो पापच्छिस il वा, जा संजई आपसंमोहमसविग्ग न पदा॥ ४॥ पायधिस पिसमोगो षा सजईण सहाणे तदेव “भपसा नमस्कारो पन्दनमित्यर्प" एप समोरमस्स पणाम करेइ, समोगो जहेव पदणे तहेष पणामे सिरेण पणाम करेए समभो समोहमो समोइमस्स भंजलिपगई मरेइ संभोगो जदेव पदणे तहेव अजलि पग्गहे इस्पेण, समईरि पुण संजयाण मजलिपरगहो न कायम्बो, जा करेर पत्ति ४ घिसमोगो पा ण परि जाहे सजपपासे कारणे पाए सारे मतो संघारीए मजलिं काकण परिणा, जह पाहि फरेंति पाप vणेगो षा जा गुरुण धक्स्सु भाडोए पणाम न करेइ पापनितं "रत्यादि" इति साघुसा पीनां में 7 मिशार ॥ ८८॥ लादीना परस्परं वसादिदानग्रहणम्पवहार' कपम् अस्वीति चेद् । उपते, उत्सर्गतः साघुमिरेकसामाचा- वामि दातम्मानि, कमिमित् कारणे सति माहारोऽपि दातम्या, परं सासां समीपे न किमपि प्रापं, प्या 'य न पुनलेम्या किमपि दासम्पं, निष्कारणे यदि ददाति सदा पापविषम् वा ! सामोमिकसाधम्मो वसकाशाद, समा पार्यस्पादिमो न दासम्मं न पुनलेम्प किमपि ग्रीन - दाणादण सभोगे पउभगो दानसमोगो नामेगो नो गहणसभोगो॥१॥ दाणसभोगो उस्सग्गण जाण समाई पत्यपत्ताई दायन्याणि कारणम्मि य आहारो ताणतिगे न किषि पेसष्य गहणसमोगो १२ ॥ गिदस्थमसिस्थिहिमो तसिं न विधि दिनद नह सेसि निफारणे देश पापछिस यिसभोगो घा, दाणस भोगो गहणसभोगो य॥३॥ समोमाण दिनाघेप्पड़ य पासत्याईण ण दिन नप घेप्पद ॥४॥ किंधि जामि दर गिदर पा किंपि निफारणे पायनिय पिसभोगो वा “इस्पादि" इति सामादीनां परस्परं वसा दिदानग्रहणपतमतिकायिपार' ।। ८९ ॥ मनु फति पिभो मादा, स पुन' कन साई साघुमि' कष्य केन घ नेति चेद् ? उन्मते, विषिषो पाद शुकवादो! पिपादो २ धर्मवादयति ३ तेषां उधणानि तु उपराप्ययनाची पोटवामपन उकानि बनि ।। शुणवादो पियादय धर्मपादस्तभापर' । “राजन नेप निषापाद कीर्तितः परमर्पिमि ॥९ अस्पन्समानिना साथै पिरोन पाखो पर्मविप्टेन मुछेन शुष्कवाद' प्रकीर्तितः ॥ १० ॥ विजयस्यातिपातादि लाषष सत्पराजपात् । धर्मस्पेति विधाप्येप' तस्यतोऽनयर्धन ॥११॥ पिम्पास्पर्धिना तु स्पाद इस्थितेनाऽमहात्मना । लजासिमपानो यस विवाद इति स्मृत ॥ १२ ॥ बनाना र खर्षिमा नमारममा रवि सम्म A पिजपोपत्र सप्तीस्या दुर्लभस्तस्पयादिनः । सभाषेप्यन्तरापादिदोपोगटषिघातकृत् ॥ १३॥ परोपमपानन मम्पसन तु पीमता । शास्त्रज्ञाससत्येन धर्मवाद दाहत ॥ १४ ॥ विजपास्य पर धर्मप्रतिपस्यापनिन्दिप्तम ! भात्मनो मोदनाशाम नियमात् तत्पराजयात् ॥ १५ ॥ इति वर सापुषिधमपाद एव भारमे सवि कवयो नामी हौ, सोऽपि साम्प्रीमि सहन फर्षम्य एर, सामिरपि सैः सह नैर पप्प प्रापभिषापच', एरम् पफसामाचारीकसायिः सर पार्यसादिमिम सह निष्कारणे वादो न कम्प एप, कारणे तुकरमीयामीवि "पदक पचमत्या सभोरभो समोहरण सम पाप करेइ कारणे । परिक्सणानिमित्त समोगो सो पुण ॥ एटजावितामासविवर्जित' पधप्रतिपपरिपको वाद समोहमो समोइएण सम निकारणे पाव कर पाय सि पिसभोगो या, एष पासवाईदिमि मारणे पुण जइ न करेइ पायरियत विसभोगो या, समईहि मभोइयो मभोपाहि कारणे निफारणे या पाप करेइ पापछिस विसभोगो षा एपमेष "सईण पा" इस्यादि ॥ इति निविषपादस्यरूपकपनर्पक साधूनां पादकरणाऽकरणविचार' । ९०॥ मनु समर्भन सुसाधुना दनुपादिमिर्शभ्यमानानां सुसाधना यया साहाय्यं किमते सया पारिभदीनानां लिसानामपि कियने नरा ॥ क्या पत्सदम्मापारियो पत्याटि यिनी मानापन्न समापिम् उत्पापस नवा ॥३॥ 'उम्पसे' पारिवषत' सापो. सर्वप्रयनेन साहाय्यं कर्य पारिवहीनस तु एकपारं हत्या उपालम्मो देयः, यदि पुनरेवाएर अकार्य करिम्पसि वहि त्वां न मोचपिप्पाम इति, मर्यादाम तिपम साधुमोचित सन् पदि पुनरपि गृपसे सर्हि तमारान् अपि मोपनीम' “पत्रकल्पचूपों इत्यमेव उकत्वात् तथा प सधपतस्वत्पाठ " समत्यय साइमा लिंमस्याण यि साहलं की "वत्र" चारित्रस्थितस्य सर्वप्रयतन कर्मष्य “या पुनमारित्रही नस्वस साद कार्य" तस्स पुणो काठ वषालम्मा मइ पुणो एरिस करेसि तो ते ण मोपमो, लिंगं अणुमुयतस्स जीपिया पोटस्स भपुरसम्मस्स वि फीर जहेष संषिग्गस्स "इस्पादि" कयाह मोइओ सतो पुणोषि घेपिना कि मोएपन्यो न मागभन्यो" उच्यत “सप पि पारा मोएपम्पो मनायापरिवतो" इत्यादि.१ "सया पैत्यनिमिर्च नपीनं सप्पथरमादिगम्य साधुना नोस्पादनीय सरुत्यत्वात् ससेवि, यदि उत्पादपति सहि तस मानदर्शनचारित्रादिशुदिन भवति, परमपणा निपिद्धत्वात् , सत्पाठस्तु अने दर्शयिप्यते" २ सपा पूर्वप्रचानि चैत्यसम्पन्धिषेत्रहिरम्पमाम्पादीनि, यदि लिहस्सा रामबसेन अपारन्ति, राजभटादिर्षा अपहरेद , सर्हि तपोनियमसंमायोअप साधुर्यवि न मोचपति उपर्म वा न कराति वदा तस्य मानादिशदिर्न भवति, भग्नातना च भवति, कर्ष मोघमति तन उच्यते, एवं कार्य समत्पने सति राबादी नाम् पून मधुरपास्परविष्टि क्रियत, पर्मो का फथ्यते, सद् भनिच्छता च प्रासादकम्पनादिना मयपीरादिकं समस्पाप सिधा कर्षम्मा "यक पशफल्पमाप्पादो" घेइम निमित रुप्पहिरण्णसुषण्ण भपुन्य उप्पाएर तस्स माणदं.
सणघरिशमनोपरणाधातिकरणसोही न भर "गाहा सेसहिरण्ण जया पुण पुम्बपयसाणि सेसहिर ण्णापपपरप्पयाइ जया मा पा पायाण लिंगस्था पा चेइमदन्वं रासलपलेण सापति रायमाई पा अदिला तया मपनियमसपरत्तो पि साह जान मोरइ पाधार या न करेइ तपा तस्स नाणासुदीन भयर असापणा य भयह एप समुप्पण्णे कसे रापाईण पुन्य अणुसिष्ठी कीरह, पम्मो पा से कदिना, अणि तस्स मातहाणेण षा अमहरप्ति, उसोयेउ पासाय वा फपेति" किमिदम् इत्यादि बेसलमेरुसवाउपधपुस्तकम विपमपिकमतसम १६३ पत्रे, सपा अलगणसपश्पपिणासाईस कारणेस नाणरिसणधरित्साहय परिसेवमाणो मुदो जयणाए ॥१९॥ सिपाठः अष्टनात्यषिकंफरते पत्र, इति समर्थसाधोरापद्गमसाधुपार्मसादिसाहाय्यकरण १ पैस्सनिमियाऽपूर्णतम्मा त्पादन २ पत्पद्रम्पापहारकादिगुएजनविषादानादि ३ विचारा ।। ९१॥ ननु चैत्यगृहे जिनप्रतिमोपरिप्रमरीमहादिकं पेन ममेव पहिं नाग उपयुक्तभावापमापे मुसाधुना स्वप तदपनपन कार्य न पा, उपवे, अत्पदोपत्वात् कम्पमेन, अन्पया गुरुग्राममिवाऽपचे, माकम् पास्फरपमाप्यादौ ॥ छभाकोलिगजालिंगकोस्थलहारी अ उपरिगहे म सारितमसारिते लहुगा गुरुगा य भसीए ॥१॥ति अपमर्थ कोऽपि महात्मा हामि मामादौ जिनमसाद र पैस नमस्कत मध्ये गता. HH कथित in a मगमत्प्रतिमापा उपरिटात् सूनाकालिक जासिकभ्रमरीशादिक या प यदि उपेक्षा पुत, कोया याद स्त्रय मन् न १२ यात् वदा गुरुमापयित पामोनि, उत्करणे तु सघुमायधिसमिति, एव जिनप्रतिमोपरि आशावनातावादीन् अपि भाभित्स पोध्यम्, इति सुसानो जिनप्रतिमाध्यासनानिवारणविचार' ॥ ९२ ॥ ननु साधुभिवनागि कदा प्रधालनीमानि, अमक्षाउने च को दोपा, उप्यते, वनाणि पर्याफालाद् भागेय मधास्पानि, अप न प्रधारयन्त त पत दोषा मपन्ति ।। भाभारयुरणपणए सीयलपावरणजीरगेलने । भोमायण फापपहो पासासु अघायणे दोसा ॥ मलन अतिगुरूमि भवन्ति, तथा, पुरमधि, वीर्यन्त पनाम सत्र उगति, (पनक') (फुल्ली ) पीससमावरप्पे पाजीगं भवति, सवथ ग्ठानता भमति, मया "ओरापणसि" परिमवो मरति फायरथम भवति, सानि हि भागि योसन्ति सन्ति | अपकायादीन् विनाशयन्ति, पन वर्षामु अपघालने दोपा , फदा मधालन कार्यमित्या ॥ अप्पसे चित्र याम सम्व उयदि घुपति जयणाए । असईए दम्यस्स उ जहण्णमो पायनियोगो॥ अमाप्त एर पोकाल अर्धमासमात्रण सर्वम् उपधि प्रक्षालयन्ति यतनया "दम्बस्सचि" उप्णोदफस्स अल्पत्वे उपन्यवोधप पाएपरिफर' प्रक्षाल्या, मन गला मिक्षा प्रपच्छन्दो न जुगुप्सन्वे "इत्यादि ओपनिर्यकिरणारयोः, फिस चीरपधाउनाथ एसमाजनेषु मुण्डादिप निम्बोदकमहणं पुर्नन्ति, फदा मेपे प्रवर्प स्थिते सति नहीवे च धार' प्रक्षेपणीयो येन " .
4 सपिचता न मातीलादि, पक्षप्रधानानन्तरं,, प्लापन्ति, पमा उरू प्रक्षालनालय एफकल्याणर्फ प्रायपि, दीयवे, उपरा- सदमरूपम् इस्पर्ष , इत्यादि सोऽपि अधिकारस्तवैव मोमो यस्तु आचाराने "न बोइस इत्यादिपाठस स सुमायो जिनक सिकामेध इति पयम्, इति साधूनां पनपाठनविचार' ।।९३ ॥ मनु पदि नखेषु युका समुत्पपन्ते चाहि मधालनसमये को पिपि, उभ्यते, पखान्तरितहलेन अन्यस्मिन् पल्ले पट्पदीसंका मर्म कत्ता पमात् सत्यपालन कार्पमिति “यदुक्कम् , बोपनिमुकिस्त्रयम्मो" म प पदादीसकामपं कपमित्याह ॥ "जयपा संकामपा" यवनपा पसान्तरितासन मन्पमिन बने पदपदी' सभामपन्ति तयो धापन्ति, इत्यादि, इति सानो बनान्तरे प्रकासंकमणविचारा ॥ ९४ ॥ मनु सरिर ममन्तः कियन्त' साधयः सभूप गच्छन्ति फियद् उदक च सार्ये एन्तीति चेद् ? उच्यते, थोपनियुज्युक्तम् इदातरम् "रोपोगन्छसि को दी गच्छयो न एकको गच्छति, तत्र "सिरदवं तु पेपूण" प्राणां साधूनाम् वर्षे याषद् उदक भवति तावन् मा सो गीना मत' पर न युगलिची सममेमिसौ" इत्यादि "विखरार्थिना तु सैव पिलोक्या, उनसदा इष्टका पीरादिमपानि रगलानि पुसपोम्छनार्य गपन्ते, इवि सरकल्पाचौइति साधूनां स्वमिलगमनविषिपारः ॥ ९५ ॥ मनु सापर परस्सर कियत् अन्तरिता स्वपन्ति पाम्पम किपर दूर खपन्ति "उपवे" उस्सर्गत: परस्परं हसायात रिता मन्ति न सोपितोमा मा कामे fuTA - इत्यादिरय पापिलार सोपनियुकररगन्मन्प', दात साधूना सपनसम५ पासuuunt ननु पधि गछता सापुना फसे मार्ग प्रष्टम्प , उच्पत, पालाप सपिराप प पुत्रीनपुसकरूपाय न प्रएम्या, फिन्तु मध्यमवयसवरुपयाप अष्टम्पन्नवापि सापम्मिगृहस्सद्याप तदमाचे अन्पधार्मिफमध्यमपुरुपइसाय धर्मठामपुरस्सरं प्रियपूर्वक प्ररछनीयम् , शपपु अएमु मदपु दोपा भवन्ति, पृच्छत ते एष दोपा समधिका', संयतीवर्गे संमतीविपये पृच्छत ससः, केष तदापा इत्याह । धरो पद न जाणइ पाल्पवये न जाणइ या वि॥ परिस्थिमजिससका इपरे न प्राणति सका य ॥ ४९ ॥ कमर्दिम्पपस्थितन प्ररणनीयम् इस्याह ।। पासटिभो पुष्मिा पदमाणं अपदमाण या अणुपाऊण ष पुच्छेना तुदिफ नेय पुच्छेना ॥५०॥ पार्षे पित समीप ध्यपस्थित' पृच्छन् , किं विशिष्टं सन्त पृच्छत् चन्दन कुर्षाणम् अकुर्वाण पा अय असो समीपम् अप्ति प्रम्य यास्पय ततोऽनुमनन वा फला फतिपित् पदानि गस्वा प्रष्टम्म', अथाऽसौ पृच्छपमानोऽपि न किंचिद् पक्कि तूप्मी प्रजति मतो नम प्रच्छनीय इति, यदा तु नाग पुरुपदप नास्ति सदा स्मृतिपदादिरपि पतनया पृष्ठप "इत्यादि शोषनि एकी" इसि साधना पघि मागप्रश्नविचार' ।। ९७ ॥ Inku उठा समापिया प्रपपरोति भपमा पशबानाति +
ननु म्लानसापोः प्रतिघरपे सपा ऐहिको गुण साधुकारप्राप्लादिस्खया पारलौकिकोऽपि कमिद् गुणो विपते नवा, उच्यते,
अस्ति एप, पागमे तव तीर्पकरमतितुल्यत्वेन अमिधानात् वामकेस्तु परत्र स्वर्गापवर्गहेसुत्त्वात् इति "यदुतम् योपनिमुक्ति
पचौ "गिलामधि" साघु कदापि तत्र प्रामे प्रविष्ट इद प्रणयाद् यद् उत अत्र ग्लान आस्त, पतप घस्परिपालन कार्य
परिपालने प फर्प न पारलौफिका गुणा इति ।।
जो गिलाण परिपरह सो म परियए जो म परियरह सो गिलाण पटियरर ति"
पचनपामाप्पादित्यादि, तथा प्रकल्पाची प्रपमसऽपि उक्त ।
जो गिलाण परियरा से मम नाणेण दसणेण परित्तेण परियाद "इत्यादि भगवदानामाधनादिति" इति
ग्लानसाघुप्रतिचरण भगपतिवन् महाफसमिविपिचार ॥९८॥
ननु सुसाघुना ग्लानस्स पार्यस्सादे प्रतिपरम कर्धम्पं नवा, उच्यते, बनापवादमारणार्य सन्मार्गावसारणार्थ प सोधित
फर्म कम्पमेष यहुक्तम् योपनियुको
"एस गमो पंपण वि नीयाईण गिलाणपरिपरणे"। फासुभफरणनिकापण कहणपरिधामणागमण ॥२२॥
सभाषणे वि सो देलियस्सरटजयणसवएसो अविसेसे निनगाण पि न एस अह तो गमण ॥२३॥
No text on this page.