·3.
.
లను గురించీ మనకు కలిగిన పరిచయంవల్ల మన సుఖం వ్యాపకం
కాగలిగింది. ఇదే న్యాయ వై శేషిక దర్శనాలకు ఆధారభూమి.
ఈ రీతిగా లభించిన సుఖమూ, సమాధానమూ
అసంపూర్ణంగా ఉండటం చూచి మరికొందరు మనీషులు ఇంకా
లోతుకు దిగి తత్వచింతన చేశారు. ఆ విధంగా సాంఖ్య, పూర్వోత్తర
మీమాంసలు నిష్పన్న పై నని. జైన- బౌద్ధ దర్శనాలుకూడ ఈ పరంపర
లోనివే. విశ్వంలో కనిపించే వైవిధ్యానికి, భిన్న త్వానికి ఆధారభూ
తంగా ఉన్నది ఒకే ఒక సార్వభౌమసత్తా అన్నది అన్ని దర్శనాలకు
సారరూపమైన సత్యం.
ఈ సార్వభౌమసత్తాను జీవితంలో ప్రత్యతం చేసికో
టానికి పరిశోధనలు జరిపిన వారు యోగదర్శనాన్ని ప్రవచించారు.
యోగాభ్యాసం లేకుండ మానవునికీ విశ్వానికి ఉండే స్థితిగతమైన
సంబంధం తెలిసిరాదనీ, జీవితం ఫలించదనీ యోగశాస్త్రం తేల్చిన
నిష్కర్ష. కనుక సే, ప్రజ్ఞా, ఉపాయాల సామగస్యాన్ని బట్టి జీవితం
యొక్క యధార్ధస్వరూపం ఏర్పడుతుందని బౌద్ధ దర్శనం చెబు
మున్నది. జైన - బౌద్ధ, సొంఖ్య, వేదాంతాది అన్ని దర్శనాలలోనూ
యోగ కు ప్రాముఖ్యం ఇవ్వటం జరిగింది ; భారతీయ సంస్కృ
వి" అస్మదర్శనానికి విశ్వదర్శనానికి యోగమే అనుభవసిద్ధమైన
మార్గమని ఉగ్గడిపబది.
ఈ మార్గంలో పురోగమించే మానవుని దృష్టి సహజంగా
సమస్యల:: * మగ్నమై, సూక్ష్మమూ, శరళమూ అయిపోయుంది.
** 1. గానం చేత సంఘ స్నే సామరస్యం చెంది ఆనందమయంగానూ
5 కరమున గానూ : - 871). జీ3న్ని వికృతం చేసే మత
వారు, , ఆ , ". . అ.....
సభ్మం పరిపాటం చిన అనే
* రూ.51, 2 .. ఉండు ఇందుకు నిదర్శనం ను ఎప్పవచ్చు.

·k
r
܂ ܕ ܂

·మునీకూడ అదే విధంగా సహకరించిచారు.
వీరందరు సర్వ సేవా
సంఘానికి అభిన్నమైన అంగాలు. మాకు మేము కృష్ణతలు తెలుపు
కోటం ఎలా?
శ్రీ జినేంద్రవర్ణ గారిని ప్రత్యేకంగా పేర్కొనకుండ ఉండ '
లేము. సంత వినోబాగారి పేరణ ఆయన్ను విశేషంగా ప్రభావితం
చేసింది. అందువల్ల ఆయన క్షణకాలంకూడ వ్యర్థం చేయకుండ ఈ
కార్యానికి నడుముక ట్టారు. స్వస్థత చెడి కృశించినకాయలో ఉన్న
ప్పటికీ ఆత్మశక్తి తో శ్రమించి బాధ్యతను విజయవంతఁగా నిర్వ
హించారు. ఎక్కడైనా తన పేరు ఉల్లేఖింపబడటం ఆయనకు ఇష్టం
కాదు, అయినా అంతరాళంనుండి పెల్లుబికి నలుదిక్కులా వ్యాపిం చే
సుగంధాన్ని ఎవరు ఆపగలరు ? మేము ఆ మహనీయునికి కృతజ్ఞత
తెలుపగలవారం కాము. అంగా ప్రభుకృప !
వారాణసిలోని పార్శ్వనాథ విద్యాశ్రమ శోధసంస్థానం'
పొమున్నూ; 'స్యాద్వాద జైన మహావిద్యాలయం' వారున్నూ తమ
వద్దనున్న నూర్ల కొద్ది గ్రంథాలు మాకు అంద జేశారు. మా ప్రార్థన
మన్నించి '
జ్ఞానమండల యంత్రాలయం' వారు ఈ గ్రంథం అతి
* ఘ్రంగా ముంద్రించే ఏర్పాటు చేశారు,
ఒడోదాలోని 'యజ్ఞ ప్రకాశన సమితి' పోరు
పోరు ఈగ్రంథానికి
గుజగానీ సంస్కరణ ప్రేకాలంలో ముద్రించనుండుట సంతోష
రాయం. 'మహాకీ నిర్వాణ మహోత్సవ రాష్ట్రీయ సమిలి'
మన ఇంగీషు తర్జుమా ప్రకటించటానికి నిర్మానం చేయటం
123105. ఇక పలలో కూడా ఈ గ్రంథం అనువదింపబ.. ఇంటింట
ta -
కలుగ చేయుటకటం ఎంతో ముఖ్యమైనది. దీన్ని
2. స్మమయాయులైన సమస్త సంప్ర
8

·No text on this page.

·ప్రధాన ధర్మ బోధ a తెలుగు సంస్కరణము క్రైస్తవానికి బైబులు, ఇస్లామునకు కురాన్ , రౌద్ధానికి ధమ్మపదం , హిందూ వైదిక మరానికి భగవద్గీత కాలు అయినట్లుగా బై నమతానికి 'సమణసుత్తం' ఏకైక ప్రొమా ఆక గ్రంథంగా అవతరించింది. ఈ గ్రంథ సంకలనం భగవాన్ మహా వీరుని 2500, వ. నిర్వాణ జయంతి శుభపర్వంలో సంపన్నం కావటం మూదావహం. దీనిద్వారా శ్వేతాంబర, దిగంబర, స్థానకవాసీ మొద లైన జై నపంధాలవారి కందరికీ సమన్వయం ఏర్పడట మేకాక ఇతర మతాలవారికి కూడా బైన ధర్మతత్వం • సుబోధకం అయ్యే సౌకర్యం లభించింది. భగవాన్ మహావీర 2500 వ. వార్షిక నిర్వాణ సమారోహసమితి ఆంధ్రప్రదేశ్ నిర్వాహకులూ, సర్వో '్వదయ విచార ప్రచారట్రస్టు యొక్క సంచాలకులూ ఉభయులూ కలిసి 'సమణసుత్తానికి తెలుగు అనువాదం ప్రకటించే ఏర్పాటు చేశారు. ఇందులోని మూల స్రాకృత గాథలకు సర్వ సేవాసంఘంవారు ప్రకటించిన హిందీ భావార్థాలకు ' శ్రీ యస్ .వి. శివరామథర్మగారు, వాడుక తెలుగులో సుబోధకంగా అనువాదం చేసి యిచ్చారు. ఇందులో కొన్ని శబ్దాలు జైనతత్వానికి సంబంధించిన పొరిభాషికాలు, అవి అంత సులభంగా అందరికీ బోధ పడవు. పాఠకులు ఈ గ్రంథం చినర ఈయబడిన పొరీ భా షి క శబ్ద కోశాన్ని చూచుకొని వాటి భావం గ్రహించవలసి ఉంటుంది. భగవాన్ మహావీరుని దివ్యవాణి జిజ్ఞాసువులైన హృదయాల్లో జ్ఞానజ్యోతి వెలిగించగలదని విశ్వసిస్తున్నాము. నవంజరు. 1976, హైదరాబాదు-ఆం.ప్ర. పొఠకుల • ప్రకాళకులు -

·No text on this page.

·అన్ని ఆమ్నాయాల ప్రముఖ జైనాచార్యులు, మునులు :
mar
శ్రీ జినేంద్ర వర్జీ, ఆచార్య శ్రీ ధర్మసాగర్ జీ ఉపాధ్యాయ. శ్రీ విద్యానందముని, శ్రీ సుశీల
'ఎడమనుండి:-

·No text on this page.

·-
- it r . : . : . . . . . . . .
* 19 :: A
11), ka), 1 : 1 C .
of a *ry + ??+++);
విద్యాసం
, ద్రవ గుణములను వక్త
mA
శ్రీ వినోణ హస్తాక్షరాలు
12

·No text on this page.

·తదుపరి ఆ ఒక డవటంవల్ల ఆయన ఎంతో శ్రమచేసి జై నపరిభాషాకోశాన్ని ఒక దాన్ని రచించాడు; అదికాక 'జైన ధర్మసారం' అనే పుస్తకం వ్రాసి దానికి వెయ్యి పతులు అచ్చు వేయించి జైన విద్వాంసులకూ తదితర ధార్మి కులకూ పంపి వారి అభిప్రాయాలు సేకరించాడు. విద్వాంసుల సూచ నలు మన్నించి కొన్ని గాథలు తీసి వేసి, మరికొన్నిటిని చేర్చి, దాన్ని 'జిణధమ్మం' అనే పేర గ్రంథ రూపంలో ప్రకటించాడు. గ్రంథాన్ని సమీక్షించే ఉద్దేశ్యంతో 'బాబా' తెచ్చిన ఒ • త్తిడివల్ల సంగీతి (విద్వత్సభ సమా వేళపరచటం జరిగింది. దానిలోమునులు , ఆచా ర్యులు, శ్రావకులు ఇతర ఆధికారికులు సుమారు మూడువందల మంది పొలుగొన్నారు. అనేక సార్లు జరిపిన చర్చల ఫలితంగా, గంథం యొక్క నామరూపాలు మార్పుచెంది. చివరకు సర్వానుమతితో 'శ్రమణ సూక్తం' ఏర్పడ్డది. 'క్రమణసూక్తం' అర్ధమాగధి భాషలో 'సమణ సుత్తం' అయింది. ఇందులో 758 గాథలు సేకరించబడ్డవి. 'పడు' సంఖ్య మీద జైనులకు చాల మక్కువ ; 7 ను 108 తో గుణిస్తే 758 అవుతుంది, ఇన్ని గాథలు సర్వసమ్మతిలో క్రోడీకరింపబడి, చైత్ర కుక్ల త్రయోదళీ (24 ఏప్రిల్) నాడు జరుగనున్న వర్ధమాన వర్ధంతి సందర్భంలో ఈ గ్రంథాన్ని తప్పులు లేకుండ ప్రకటించటానికి సంగీతి తీర్మానించింది. ఈ విధంగా వర్ధమాన జయంతినాడు జైన ధర్మసార మైన 'సమణసుత్తం' యావద్ భారత దేశానికి లభిస్తుంది. భవిష్య త్తులో జైనధర్మం ఉన్నంతవరకు ముఖ్యంగా జై నులున్నూ, వైదిక బౌద్దాది ఇతర ధర్మానుయులున్నూ, ఈ 'జై నధర్మసారం' పఠిస్తూ ఉండగలరు. గడచిన పది పది హేను వందల ఏండ్లలో జరగని మహ త్కార్యం ఈనాడు సంపన్నం అయింది, దానికి 'బాబా' నిమి త మాత్రుడై నాడు, కాని భగవాన్ మహావీరుని కృపవల్ల నే ఇది సాధ్య మైనదని 'బాబా' దృఢంగా నమ్ముతున్నాడు, 14

·ంచింది
అంగీకార యోగ్య
ఈ రోజుల్లో
.
.
భగవద్గీత నన్ను గాఢంగా ప్రభావితం చేసిందని నేను అంగీకరిస్తు
న్నాను. గీతకు తరువాత నా చిత్తాన్ని ఎక్కువగా ఆకర్షిం
భగవాన్ మహావీరుడే. ఆయన
ఆజ్ఞ నాకు పూర్తిగా
మైంది, 'సత్యగ్రాహి'ని కమ్మన్నదే ఆయన ' ఆజ్ఞ
ఎక్కడెక్కడ తల ఎత్తిన వారందరూ “సత్యాగ్రహులే" అవుతున్నారు.
'బాబా'ను కూడ 'వ్యక్తి సత్యాగ్రహి ' రూపంలోనే గాందీజీ నిల
పెట్టారు, కానీ తాను 'సత్యా
5గ్రహి' కాననీ 'సత్యగ్రాహి' మాత్రమే
నని 'బాబా' గుర్తెరిగే ఉన్నాడు. ప్రతి మానవునిలోనూ సత్యం
యొక్క కొంత అంశం ఉంటుంది, దానితో అతని మానవ జన్మ సార్థకం
అవుతుంది. అందువల్ల సమ స్తధర్మాల్లోనూ, సంప్రదాయాల్లోనూ,
మావవుల్లోనూ కనిపించే సత్యాంశాన్ని మనం గ్రహించవలసి ఉంటుంది.
ప్రతివ్య కీ 'సత్యగ్రాహి' కావలెనన్న మహావీరుని బోధ గీత తరువాత
'బాబా' ను ఎక్కువగా పకావితం చేసింది, 'గీత తరువాత' అని నేను
అంటున్నప్పటికీ, మళ్లీ పర్యాలోచన చేసినప్పుడు నాకు ఈ రెంటికీ
భేదం ఏమాత్రం కనిపించటం లేదు.
బ్రహ్మ విద్యామందిరం
రామహరి
పవూరు (వర్గా)
రామహరి
26-12.74
రామహరి
(శ్రీ వినోబా హస్తాక్షరాలు)
-

·భూ మిక
సంకలనం
'సమణసుత్తం' అనే
గ్రంథం యొక్క
ఆచార్య
వినోబా భా వేగారీ ప్రేరణవల్ల జరిగింది. వారి ప్రేరణవల్ల నే సంగీతి
ఏర్పడి దానిలో దీని పాండులిపికి స్వీకృతి లభించింది. ఇది ఒక విశి
ష్టమైన చారిత్రిక సంఘటన.
లోకంలో ఉన్న ధర్మాలక న్నిటికి మూలాధారం-ఆత్మ, పర
మాత్మ, ఈ రెండు తత్వాల స్తంభాల మీద నే ధర్మభవనం నిర్మితం అయి
ఉన్నది. లోకంలో వ్యాపించి ఉన్న ధర్మపరంపరలలో కొన్ని, ఆత్మ
ఐదంతో పాటు ఈశ్వరవాదాన్ని కూడా ప్రతిపాదిస్తుంటే మరికొన్ని
అనీశ్వర వాదాన్ని సమర్థిస్తు న్నవి. ఈ్వర వాదియైన పరంపరలో సర్వ
శక్తి మంతుడైన ఒక ఈశ్వరుడో లేక పరమా
హత్మో ఈ సృష్టికి కర
అనీ, పాలకుడనీ, నియామకుడనీ విశ్వసింప బడుతున్నది. సృష్టి యా
వత్తు అతని పై ఆధారపడి ఉన్నది. అతని కే బ్రహ్మ అనీ, విధాత అనీ
పరమపిత అనీ ఇంకా ఇటువంటివే అనేక మైన పేర్లు వాడబడుతున్నవి.
ఈ పరంపరకు చెందిన మాన్యతను (నమ్మకాన్ని) అనుసరించి ఈ
ధూలోకంలో అధర్మం పెరిగి ధర్మం క్షీణించినప్పుడల్లా భగవానుడు
అవతరించి దుష్ట సంహారంద్వారా సృష్టిని రక్షిస్తాడు, సద్వర్తన
బీజాలను తిరిగి నాటిపోతాడు.
అనీళ్వరవాడియైన
పరంపర
ఇక రెండవ పరంపర ఆత్మవాదంతోపాటు అనీశ్వర వాదాన్ని
ప్రతిపాదిస్తు)ది ; వ్యక్తి యొక్క స్వతంత్ర వికాసాన్ని అది విశ్వసిస్తుంది.

·అతడు ప్రతి ఒక్క వ్యక్తి లేక జీవుడు తన సంపూర్ణ మైన వికాసం తాను పొంద గలుగుతాడు. తనలో రాగద్వేష రాహిత్యాన్ని అత్యధికంగా పెంపొం దించుకొని తద్వారా పరమ పదవికి చేరుకోగలుగుతాడు. తనకు తానే నియామకుడు సంచాలకుడు. తనకు తానే మిత్రుడు , కత్రువుకూడ. ఈ పరంపరను అనుసరించేదే బై న ధర్మం : ఇది వై జ్ఞా నిక మైంది. దీన్ని సం కే.పంగా చెప్పాలంటే ' శ్రమణ-సంస్కృతి' అని చెప్పిగుర్తించవచ్చు. బౌద్ధాది ఇతర ధర్మాల కూడ ఈ ఆధ్యాత్మిక కోవకు చెందిన వే. ఈశ్వర వాచియైన భారతీయ సరంపర 'బ్రాహ్మణ సంస్కృతి' అని పిలువబడుతున్నది. ప్రాచీనత్వం ప్రాచీనమైన కారణం చేత గాని లేక అర్వాచీనమైన కారణంచేత గాని ఒక ధర్మం ష్టమైనదనీ .ఉపాదేయమనీ నిర్ధారణ చేయటానికి సీలు లేదు : కాని ప్రాచీనమై ఉండటంతోపాటు ఆ సంప్రదాయం యుగాల తరబ:5 సజీవ గాను, క్రియాశీలంగాను ఉ డి వృద్ధిపోందుతూ వచ్చి, " కనీవినీ, జనుల సంస్కారాన్ని వికసింపచేస్తూ, అభ్యుదయ సేకంగా ప్రసిద్ధి చెందినట్టయితే E; ధర్మం యొక్క ప్రాచీనన దాని మహార్వాన్నీ అంతర్నిహితమై ఉండే సార్వకాలిక , సార్వభౌమిక , తర్వాన్నీ తప్పక సూచిస్తుందని చెప్పవలసి ఉంటుంది. జైన ధర్మ పంపశయొక్క ఆచార సంపదను, భావసంపదను పరికించి చూస్తే అది ఎంత ప్రాచీనకాలం నుంచి ప్రవర్థమానమై వస్తూఉన్నదో స్పష్టపడక కర్ణంకర వర్థమాన మహావీరుడు ఈ జైన ధర్మానికి మూల ప్రసక్తుడు కాదన్న సత్యాన్ని చర్రితకారులు పలాటి సందే హం లేకుండ నిర్ధారణ చేశారు. ఆయనకు ముదున్న తీర్థంకడులు కూడ జైన ధర్మాన్ని పునరుద్ధరించి ప్రాణ ప్రనిష్ఠ చే నవారే. 17 ·'అర్హతధర్మం' అని పిలిచేవారు. అరిష్ట నేమి కన్మయోగియైన శ్రీకృష్ణ శలాకాపురుషునికి ఏసతండ్రి కుమారుడు, శ్రీకృష్ణునిద్వారా జరిగిన గో సేవ, గోరసాల ప్రచారం వాస్త వానికి అహింసాత్మక సమాజ నిర్మణానికి చేసిన మొదటి ప్రయత్నం. బీహారు రాష్ట్రంలో అర్హత ధర్మం పేరుతోనే బైనం ప్రచారంలో ఉండేది. 21 వ. తీర్థంకరుడైన రాజర్షి నమి మిథిలా నివాసి. చరిత్రలో ఒకప్పుడున్న పేరు మరొ కప్పుడు ఉండక మార్పు చెందుతూ ఉంటుంది. కాని ఈ ధర్మసంప్ర దాయానికి మూలభూతమైన సిద్ధాంతం బీజరూపంలో నేడున్న రీతి గానే ఆనాడుకూడ ఉండినదని నిశ్చయంగా చెప్పగలం . సిద్ధాంతాన్నే ఆత్మ వాదమనీ, అనేకాంతవాదమనీ అంటారు, ఆత్మ వాదమనే ఉర్వర క్షేత్రంలో జైనధర్మమ నే కల్పతరువు పెరిగి మూడు పూలూ ఆరుకాయలూ కాసింది. జైన సాధువులను నేడుకూడ 'శ్రమణు'లనే పిలుస్తారు. ఈ క్రమణశబ్దం క్రమకూ, సమత్వానికి, వికార శమనానికి పరిచయ చిహ్నం. దీనిలో గొప్ప అర్థం ఇమిడి ఉన్నది. ఆ మూల జై నధర్మానికి జినో పదిష్టమైన లేక జినప్రవ పవర్తితమైన కళ్యాణ మార్గం అని అర్థం; దేహగతమూ, ఆత్మగతమూ-అనగా బాహ్యభ్యం , తరములైన వికారాలను జయించినవానికి జిన (జినుడు) అని పేరు. రాగద్వేషాలు మోహాది వికారాలు ఆత్మకు ప్రబలమైన శత్రువులు. అందువల్ల జైన శబ్దానికి సహజంగా ఏర్పడిన ఆర్థం ప్రత్యేకమైన జాలినిగాని, వర్గాన్నిగాని సూచించేదికాదు జిన మార్గాన్ని అనగా ఆత్మోపలబ్ధి మార్గాన్ని అనుసరించేవారు ఎవరైనాసరే జైనులే అవుతారు. 20 ·వీతరాగ-వి సైల్ పూర్ణ మైన పితరాగ విజ్ఞత త సంపాదించటమే జైన ధర్మం. యొక్క లక్ష్యం ; అట్టి విజ్ఞత మంగళమయమూ, మంగళ ప్రదమూ అయినది. దీని దివ్యజ్యోతిలో సంచే సూనపుడు 'అరహంత' పదవిని చేరుకుంటాడు. ఈ సీత రాగర్వం సమ్యగ్దర్శనం, జ్ఞానం, చారిత్రం- అనే రత్నశ్రయాల సమన్విత సాధన ద్వారా లభిస్తుంది. శ్రద్ధ, జ్ఞానం, చారిశ్రం-వీటితో కూడుకున్న సాధన మార్గమే వ్యక్తిని ముక్తి పదానికి చేర్చగలదు, ఆ మూటివల్లనే మానవునికి పూర్ణత్వం సిద్ధిస్తుంది. శ్రద్ధతో. వివేక దృష్టితో జగత్తును పరికించి యథార్థాన్ని గ్రహించటం, ఆ గ్రహించిన జ్ఞానాన్ని జీవితంలో వినియోగించటం- ఇదే జైన ధర్మం ముఖ్యంగా ప్రసాదించిన మూల భూతమైన ఉప దేశం. సమస్త ఆచరణకు కేంద్రమైనది వై రాగ్యసిద్ధి. వైరాగ్యంతో పోల్చినప్పుడు సమస్తమైన ఐశ్వర్యాలు పలికి రానివే అవుతవి. ప్రవృత్తి మార్గం కానీయండి. నివృత్తి మార్గం కానీయండి, గృహస్థ వృత్తి అయినాసరే, శ్రమణవృత్తి అయినాసరే, స్థితిలోనూ అంతరాత్మలో నిరంతర వైరాగ్యం పెంపొందించుకోవటమే శ్రేయస్కరమని చెప్ప లడ్డది. కానీ, అనేకాంత దృష్టి లేనిద వై రాగ్య సిద్ధికి మార్గం ఏర్పడదు; ప్రవృత్తిలో కూడ నివృత్తి నీ, నివృత్తి లో కూడ ప్రసృత్తినీ దర్శంప చేసి యథార్థమైన, ఏరక్తి కి సూర్గం చూపించేది ఈ అనేకాంత దృష్టి యే అని మనం రెE: కొనవలసి ఉన్నది. అహింస జైసారానికి మూలు ఆసాంస, కాని ఆకాంగ దృష్టి కుండ ఆ హింసను ఆ అంచటం వంట నంకాడు. ఎందుకంటే, జైన 21 ·తత్వాన్ని బట్టి హింసాకర్మ చేయక పోం)నా మసిపి. హింసకుడు కావచ్చు, అదేవిధంగా హింసచేస్తూ కూడ హింసకుడు కుండ ఉండవచ్చు. చేప లను చంపే ఉద్దేశ్యంతో నీటిలో వల పరచి కూర్చున్న వ్యక్తి చేపలను చిక్కించు కోలేక పోయినప్పటికీ హింసుడే అవుతాడు, అతని మన స్సులో చేపలను చంపే భావన ఉండ నేఉన్నది. అదే విధంగా పొలం దున్నేటప్పుడు రైతు నాగలి క్రిందపడి డుద్ర జీవాలు నశించిపోయి నప్పటికీ అతడు హింసకుడు కాడు, ఎందుకంటే అతని భావన కీట కాలను చంపిటంకాదు, ఆహార ధాన్యం పండించటం. అందువల్ల జైన ధర్మంలో హింస అహింసల సేవి కర్త యొక్క భావంమీద ఆధారపడి ఉంట వేకాని అతని క్రియల మీదకాదు. పైకి కనిపించే క్రియారూపంలో జరి గేదాన్ని మాత్రమే హింసలని చెప్పినట్టయితే ఏ వ్యక్తి కూడ అహింసకుడు అవటానికే వీలు లేదు, ఎందుకంటే, జగత్తులో సర్వత్రా జీవాలు నిండే ఉన్నవి, అవి లేని తావేలేదు, జీవాలు చస్తూనే ఉంటవి. ్క భావనలో అహింస ఉన్నప్పుడు అతడు అహింసకుడే ; అదేవిధంగా సావధానంగా ప్రవ ర్తించక హింసా భావన కలవాడు చేతులతో హింస చేయక పోయినప్ప టికీ హింసకు డే కావలసి ఉంటాడు. ఈ విధమైన విశ్లేషణ అనేకాంత దృష్టి లేనిదే సంభవం కాదు. అందువల్ల అనేకాంత దృష్టి గలవాని కే సమ్యక్ దృష్టి ఏర్పడుతుందనీ, సమ్యదృష్టి ఉన్నప్పుడే సమ్యక్ జ్ఞానమూ సమ్యక్ చారిత్రమూ అలవడతవనీ విశ్వసింపబడ్డది . సమ్యక్ రష్టకాని వాని జ్ఞానం సత్యమైనది కాదు, వాని అచరణకూడ యధార్ధమైనదిగా ఉండదు. కనుక జైన మార్గంలో సమ్యక్తం ఎంతో మహత్తుకలదిగా భావింప బడు తున్నది. అదే మోడసాధనకు కనుక, జాగ్రత్తతో ప్రవర్తించే వ్యక్తి యొక్క ఆధారశిల. 22.

·సంసారం (జగత్తు) ఒక బంధం ; దీనిలో జీవుడు అనాదికాలం నుంచి చిక్కుకొని ఉన్నాడు. అందువల్ల అతడు తన యథార్థ స్వరూ పాన్ని మరచి ఈ బంధమే తన స్వస్వరూపమని భావిస్తూ దానిలో రమిస్తున్నాడు (ఆడుతున్నాడు). అతని మరు పే అతని బంధనానికి మూలకారణం. తన తప్పు తెలిసిరావటంతో అతని దృష్టి తన నిజ రూపం పై పు మళ్లుతుంది. అప్పుడతడు—“నేను చైతన్య శక్తి సంప న్నుడను, నా శక్తి భౌతిక శక్తి కిమించినది, నా చైతన్యం, అనంత జ్ఞానానికీ. అనంత దర్శనానికీ, అనంతసుఖానికీ. అనంత శక్తి కీనిధానం" అని గుర్తించగలుగుతాడు. ఈ శ్రద్ద ఉదయించిన వెంటనే అతనికి సమ్యదృష్టి ఏర్పడి, సమ్యగాచారణ ద్వారా తన స్వస్వరూపంలో స్థిర పడటానికి యత్నిస్తాడు. అందువల్ల జైన ధర్మం యొక్క ఆచార మార్గం సమ్యక్ జ్ఞానం ద్వారా వీతరాగర్వాన్ని చేరుకునే రాజ మార్గం అని చెప్పవలసి ఉంటుంది.' అనే శాంతము వాస్తవానికి దేహధారి అయిన వ్యక్తి కి ఈ విశాల విశ్వంలో కలిగే అత్యధిక పైన జ్ఞానంకూడ సమిళమూ, అపూర్ణ మూ, ఏకాంగీ, అనే చెప్పవలసి ఉంటుంది. అతడు వస్తువు యొక్క అనంత గుణా లను సమగ్రంగా ఒక్క పెట్టున గ్రహించలేడు. వ్యక్తంచేయటం అసలే సాధ్యసడదు. శబ్దార్థాలకున్న పరిమితి, భాషలో ఉన్న లోపం, అసమర్థత వివాదాలకు ఆస్పదం కల్పిస్తుంది. మనుష్యుని అహంభావం జగడాలను మరింత పెంచుతుంది. కాని అనేకాంత దృష్టి ఈ విరో భాన్ని పరిహరించి సమన్వయ మార్గాన్ని ప్రస్తం చేస్తుంది. అందరి మాటల్లోనూ సత్యం యొక్క అంశం ఉండనే ఉంటుంది. ఆ అంశాలనన్ని దిన గ్రహించినప్పుడు వివాదం సులజంగా నిజాలించవచ్చు. హళమూ, 23

·శ్వాన్ని హి : 21. . . . . . . . . మ .
అదేవిధంగా సంసr. A... 2 at 7. 3; 7,37).". పరు. ..
లను చం సే - Nuis * * * * * *1 2.12 53 న న చలు
చిక్కించు కొ లేక 11 :: : - - * * * * * Ch), 191) సుష
స్సులో చేపలను చం చ న ఉంది .. చే
దున్నేటప్పుడు రైము 70. పుడు : వం)
నప్పటికీ అతడు హింసకుడు కాడు. . . . . మన ఆట
కాలను చం:.టం5 డు, 21571్యం పంచటం. 171డుకు జైన
ధర్మంలో హింస అహింసలు క ర మొక్క. " మీద ఆధారపడి
ఉంట వేకానీ అతనిక్రియల మీదకాదు. పైకి
కి కనిపించే క్రియారూపంలో
జరిగేదాన్ని మాత్రమే హింసలని చెప్పినట్టం: ఏ వ్యక్తి కూడ
అహింసకుడు అవటానికి వీలు లేదు, ఎందుకంటే, జగత్తులో సర్వత్రా
జీవాలు నిండే ఉన్నవి, అవి లేని రానేలేదు, జీవాలు చస్తూనే ఉంటవి.
కనుక, జా
న్యక్తి యొక్క గావనలో అహింస
ఉన్నప్పుడు అతడు అహింసకుడే ; అదేవిధంగా సావధానంగా ప్రవ
ర్తించక హింసా భావన కలవాడు చేతులతో హింసచేయక పోయినప్ప
టికీ హింసకు డే "కావలసి ఉంటాడు. ఈ విధమైన విశ్లేషణ అనేకాంత
దృష్టి లేనిదే సంభవం కాదు. అందువల్ల అనేకాంత దృష్టిగలవాని కే
సమ్యక్ దృష్టి ఏర్పడుతుందనీ, సమ్యగ్దృష్టి ఉన్నప్పుడే సమ్యక్
జ్ఞానమూ సమ్యక్ చారిత్రమూ అలవడతవనీ విశ్వసింపబడ్డది. సమ్యక్
ద్రష్టకాని వాని జ్ఞానం సత్యమైనది కాదు, వాని అచరణకూడ
యథార్థమైనదిగా ఉండదు. కనుక జైన మార్గంలో సమ్యక్త్వం
ఎంతో మహత్తుకలదిగా భావింప బడు తున్నది. అదే మోక్షసాధనకు
ఆధారశిల.
జాగ్రత్తలో
ప్రవర్తించే
22.

·సంసారం (జగత్తు) ఒక బంధం ; దీనిలో జీవుడు అనాదికాలం నుంచి చిక్కుకొని ఉన్నాడు. అందువల్ల అతడు తన యధార్థ స్వరూ పాన్ని మరచి ఈ బంధమే తన స్వస్వరూపమని భావిస్తూ దానిలో రమిస్తున్నాడు (ఆడుతున్నాడు). అతని మరు పే అతని బంధనానికి మూలకారణం. తన తప్పు తెలిసిరావటంతో అతని దృష్టి తన నిజ రూపం వైపు మళ్లుతుంది. అప్పుడతడు- “నేను చైతన్య శక్తి సంప న్నుడను, నా శక్తి భౌతిక శక్తి కిమించినది, నా చైతన్యం, అనంత జ్ఞానానికీ. అనంత దర్శనానికి, అనంతసుఖానికీ. అనంత శక్తి కీనిధానం” అని గుర్తించగలుగుళాడు. ఈ శ్రద్ద ఉదయించిన వెంటనే అతనికి 'అదృష్టి ఏర్పడి, సమ్యగా చారణ ద్వారా తన స్వస్వరూపంలో స్థిర పడటానికి యత్నిస్తాడు. అందువల్ల జైన ధర్మంయొక్క ఆచార మార్గం సమ్యక్ జ్ఞానం ద్వారా వీతరాగత్వాన్ని చేరుకునే రాజ మార్గం అని చెప్పవలసి ఉంటుంది. అనే కాంతము వాస్తవానికి దేహధారీ అయిన వ్యక్తి కి ఈ విశాల విశ్వంలో కలిగే అత్యధిక మైన జ్ఞానం కూడ సమితమూ, అపూర్ణ మూ, ఏకాంగీ- అనే చెప్పవలసి ఉంటుంది. అతడు వస్తువు యొక్క అనంత గుణా లను సమగ్రంగా ఒక్క పెట్టున గ్రహించలేదు. వ్యక్తం చేయటం అసలే సాధ్యపడదు. శబ్దార్థాలకున్న పరిమితి, భాషలో ఉన్న లోపం, అసమర్థత వివాదాలకు ఆస్పదు కల్పిస్తుంది, మనుష్యుని అహంభావం జగడాలను మరింత సెంచుతుంది, కాని అనేకాంత దృష్టి ఈ విరో భాన్ని పరిపరిచి సమన్వయ మార్గాన్ని ప్రస్తం చేస్తుంది. అందరి మాటల్లోనూ సత్యం యొక్క అంకం ఉండనే ఉంటుంది. ఈ అంశాలనన్ని టినీ గ్రహించినప్పుడు వివాదం సులంగా నివారించవచ్చు. హళమూ, 23 .......

·నిజానికి దురాగ్రహమూ లేనప్పుడు అకాంతం ద్వారా ముడిబడ్డవివా దాలనన్నిటినీ పరిష్కరించుకోవచ్చు. అనేకాంత భావనవల్ల నే మనిషి, జీవించగలుగుతున్నాడు, కాని ఆ వెలుగు ఎక్కడి నుంచి వస్తున్న దీ అతనికి తెలియటం లేదు. హఠమూ మొండిపట్టూ అనే గంత కండ్లను కప్పి ఉంచినంత వరకు వస్తువు యధార్థరూపంలో గోచరించదు. ఈ అ నేకాంత దృష్టి వస్తువు లేక పదార్థం యొక్క స్వతంత్ర సత్తాను చాటుతుంది. భావజగత్తులో అహింస యొక్క స్థూలరూపమే అనేకొంత సత్యం. అహింసను పాటించేవాడు అనేకం రాన్ని నమ్ముతాడు, ఆ నేకాతాన్ని నమ్మేవాడు అహింసకుడుగా ఉంటాడు. నేడు ప్రచలితంగా కనిపించే జైన ధర్మంయొక్క స్వరూపం మహావీరుని బోధలతో అనుప్రాణిత్వమై ఉన్నది. ఆయన ధర్మశాసన మే నేడు చెల్లుబడి అవుతున్నది. మహావీరుడు తత్వానికి ధర్మానికీ సమన్వయం కుదిర్చిన మహానుభావుడు. జ్ఞాన దర్శన ఆచరణాల సమ స్వయమే మనుష్యునికి దుఃఖవిముక్తి కలిగించేది. జ్ఞానహీన మైన కర్మ, కర్మ రహితవైన జ్ఞానం రెండూ వ్యర్థమైన వే. తెలిసికొన్న సత్యాన్ని ఆచరించటం, ఆచరించే సత్యాన్ని తెలిసికోటం రెండూ ఏకమై వర్తించినప్పుడే వాటికి సార్ధకత ఏర్పడుతుంది. వస్తు స్వభావ ధర్మం వస్తువు యొక్క స్వభావ మే ధర్మం (వత్తు సహావిధ మ్మో) అని జై నధర్మం వక్కాణిస్తున్నది, ఇది ఆ దర్శనతత్వం ప్రసాదించిన గొప్ప వరం, సృష్టిలో ఉన్న ప్రతిపదార్థము దాని స్వభావానుసారం ప్రవర్తిస్తూ 24 ·ప మీద ఉంటుంది. ఉత్పత్తి, స్థితి, వినాళం అనే మూడు గుణాలు. గలిగి పదార్థం ఎల్లప్పుడూ ఉండ నే ఉంటుంది. అది తన స్వరావాన్ని ఎన్నటికీవదలి పెట్టదు. పదార్థం జడ మైనాసరే, చేతనమైనాస రే ఈరీతిగా నే ఉంటుంది. సత్తారూపంలో పదార్థం ఎల్లప్పుడూ ఉండేదే, కాని పర్యాయాలను బట్టి అది ఎప్పుడూ మార్పు చెందుతూ ఉంటుంది. జైన దర్శనం ఈ త్రిపదిమీద. ఆధారపడి, ఉండటమే కాక, సమస్త మైన లోక వ్యవస్థ కూడ ఈ త్రిపదె మీదనే ఆధారపడి ఉన్నదని ప్రతిపాదిస్తున్నది. ఇది జైన ధర్మంలో ఉన్న విశేషం. ఈ జగత్తు అనాది అనీ, అనంతం అనీ, పథో వ్యాలస్థితి స్పష్టం చేస్తున్నది. దీనికి కర్త, ధర్తా ఎవడూ లేడు; వ్యక్తిగాని, శక్తి గాని దీన్ని నిర్మించలేదు. ఆశ్మశర్తా వస్తుస్వభావం అధారపడి ఉన్నది. అది దేశ కాలాలకు అతీతమైనది. ఈ స్యూన్ని నమ్మినప్పుడు సమాజంలో వర్గ భేదం, వర్ణ భేదం మొదలైన వైషమ్యా లకు రావు ఉండదు. ఈ స్థితిని దృష్టిలో పెట్టుకొని మహావీరుని వంటి వైరాగ్య సంపన్నుడూ, తత్వదర్శి అయినవాడు వ్యవహార జగత్తులో సమభావమే అహింస అనీ, మనస్సులో మమత లేకపోవట మే- అపరిగ్రహం అనీ అనటం సమంజసంగా ఉంటుంది. సత్యం శాస్త్రంలో కాదు, అనుకూలిలో ఉన్నది: బ్రహ్మలో చరించటమే బ్రహ్మచర్యం అనిపించుకుంటుంది. కర్మను బట్టి మనుష్యుడు బ్రాహ్మణుడు, క్షత్రి యుడు, నై డ్యుడు, శూద్రుడు అవురాడు. చారిత్రం లేని వ్యక్తికి సంప్రదాయం, వేషం, ధనం, బలం , సర్తా, ఐశ్వర్యం, జ్ఞానం, శాస్త్రం బలాన్ని ఈయలేదు, దేవీ దేవతలకూ, విభిన్న ప్రకృతి శక్తులకూ ప్రీతి కలిగించే ఉద్దేశ్యంలో ఆచరించే కర్మకాండవల్లనూ అనుష్ఠానాల నల్లసూ కూడ మానవునికి గ్రాణ ఏమాగ్రం కలుగదు. అననికి ముక్తి ప్రాసాధించ గలిగినవి) ఆన్మ సతీం (ఆస్మవిశ్వాసం), ఆత్మజ్ఞానం. ఆత్మ తన్మయత, ఆనంద రసమున్నత, ఇదే సమస్య క్ష్యం. మహాషీయుడు 25

·దురాగ్రహమూ లేనప్పుడు కంగం ద్వారా సహా
దాలనన్నిటినీ సరస్కరించుకోవచ్చు.
* స
భావనవల్ల నే మనిషి జీవించగలుగుతున్నాడు. కాని ఆ వాగు ఎక్క!
నుంచి వస్తున్నదీ అననికి యటంలేదు.
హ: మూ మొ పట్టు
ఆనే గంశ కండ్లను కప్పి ఉంచినంతవరకు వస్తువు యకానరూపంలో
గోచరించడు. ఈ అనేకాంత దృష్టి
ఈ అనేకాంత దృష్టి వస్తువు లేక పదార్థం యొక్క
స్వతంత్ర స్తను చాటుకుంది. భావజగత్తులో అహింస చెక్క
స్థూలరూపమే అనేకాంశ సత్యం. అహింసను పాటించేవాడు అనేకం
రాన్ని నమ్ముతాడు, అనేకాలాన్ని నమ్మేవాడు అహింసకుడుగా
ఉంటాడు.
నేడు ప్రచలితంగా కనిసించే జైన ధర్మం యొక్క స్వరూపం
మహావీరుని బోధలతో అనుప్రాణిత,మై ఉన్నది. ఆయన ధర్మశాసన మే
నేడు చెల్ల బడి అవుతున్నది.
మహావీరుడు శర్వానికి ధర్మానికి
సమన్వయం కుదిర్చిన మహానుభావుడు. జ్ఞాన దర్శన ఆచరణాల సమ
న్వయమే మనుష్యునికి దుఃఖ విను క్తి కలిగించేది. జ్ఞానహీనమైన కర్మ,
కర్మ రహితమైన జ్ఞానం రెండూ వ్యర్ధమైనవే. తెలిసికొన్న సత్యాన్ని
ఆచరించటం, ఆచరించే సత్యాన్ని తెలిసికోటం రెండూ ఏకమై
వర్తించినప్పుడే వాటికి సార్ధకత ఏర్పడుతుంది.
వస్తు స్వభావ ధర్మం
.
వస్తువుయొక్క స్వభావ మే ధర్మం (వత్తు సహావిధమ్మో) అని
జై నధర్మం వక్కాణిస్తున్నది, ఇది ఆ దర్శనతత్వం ప్రసాదించిన
గొప్ప
వరం, సృష్టిలో ఉన్న ప్రతిపదార్థము దాని స్వభావానుసారం ప్రవర్తిస్తూ
24

·ఉంటుండి..
ఈ వినాలంజ ముక. 15, 194
ఉంటుంది... బుడి తన
సం జడమైనాసరే, చేతనవైనా మన ముంది
పదార్థం ఎల్లప్పుడు ఉండేదే, కాని వAM
ఆట అది ఎప్పుడూ మారు రెండుతూ ఉంటుంది. కైషమ్మను .
18పడు
ఉండటమే కాక, సమస్త మైన లోక వ్యవు
కూడ ఈ శ్రీపడి మీదనే ఆధారపడి ఉన్నదని ప్రతిపాదిస్తున్నది. ఇది
కవ ధర్మంలో
ఉన్న దేశం. ఈ జగత్తు ఆవాది అనీ, అNote అని,
వశ్యారిస్థితి స్పష్టం చేస్తున్నది. దీనికి కర్తా, ఉల్టా ఎNaras
ఏ వ్యక్తిగాని, శక్తిగాని ఉన్ని నిర్మించలేరు. ఆన్మలు వస్తువును
మీద ఆధారపడి ఉన్నది. ఆది దేశ కాలాలకు ఆశీత మైనది. M RATHA
నమ్మినప్పుడు సమాజంలో వర్గ భేదం, వర్ల రేషం షAAN
ఆకు కాపు ఉండదు. ఈ స్థితిని దృష్టిలో పెట్టుకొని ముని Neet
వైరాగ్య సంపన్నుడూ, తత్వదర్శి అయినవాడు వ్యవAN ANNA
వమే అహింస అనీ, మనస్సులో మము . a . I rA
పరిగ్రహం అనీ అనటం సమంజసంగా ఉంటుంది. నిత్యం -7 A *
అనుభూతిలో ఉన్నది: బ్రహ్మలో చరించటమే taki
అనిపించుకుంటుంది. కర్మను బట్టి మనుష్యుడు బ్రాహ్మణుడు, శం
యుడు, వైద్యుడు, శూద్రుడు అవురారు. చారిత్రం లేని వ్యక్తి
సంప్రదాయం, వేషం, ధనం, బలం, సత్తా, ఐశ్వర్యం, జ్ఞానం, శాస్త్రం
బలాన్ని
ఈయలేవు. .. 'దేవీ- దేవతలకూ, విభిన్న ప్రకృతి శక్తులకూ
ప్రతీకలిగించే ఉద్దేశ్యంతో ఆచరించే కర్మణండవల్లనూ అనుష్టానాం
వల్లనూ ur మానవునికి ఆణ ఏమాత్రం కలుగడు. అతని ముడి
CHAt * A title) అన్న ప్రతితి (
ఆగ్మ
PA

·మాయ, లోభం-వీటి స్థానే డుమ, మార్దవం, సరళత్వం, సంతోషం మొదలైన వాటిని అలవరచుకొంటాడు. కషాయాలను నిగ్రహించి భోగస క్తములైన ఇంద్రియాలను వశంలో పెట్టుకుంటాడు. ఇతర ప్రాణులను ఆత్మవతుగా భావించి పర సుఖ దుఃఖ సం వేదన అభ్యసి స్తాడు. ఇతరుల అక్కరలను గమనించి వీలైనంతవరకు పరిగ్రహం వదలి పెడతాడు. స్వపర భేదం పొటించకుండ జాగరూకుడై వివేకంతో మోడు మార్గగామి అవుతాడు. ద్వితీయ ఖండం “ మోకు మార్గం' వ్యక్తంచేసేది. ఈ మార్గం. లో అడుగు పెట్టిన వ్యక్తి కి ఉండే సమస్త మైన శంకలు, భయాలు, కొండలు, మూఢత్వాలు , శ్రద్ధాజ్ఞాన చారిత్రాల్లో అథవా భక్తి జ్ఞాన కర్మల సమన్విత త్రివేణిలో కలిసి కరిగిపోతవి. ఇష్టానిష్టాలనే ద్వంద్వ బుద్ధి సమసిపోతుంది, సమత్వ వాత్సల్యాల ప్రోతస్సు పై కి ఉబుకు తుంది. సాంసారిక భోగాల మీద విరక్తి కలిగి చిత్తం ప్రశాంతం అవు తుంది. ఇల్లు వాకిలి కలిగి ఉండికూడ తామరాకు మీద నీటి బొట్టు వలె అలి ప్తంగా ఉంటాడు. వ్యవసాయాది వ్యాపారాలు చేస్తూకూడ ఏమీ చేయనివాడు అవుతాడు. శ్రావక స్థితి నుంచి క్రమంగా శ్రమ ఇవృత్తి అవలంబించి, జ్ఞాన వై 'రాగ్యధ్యానాది ద్వారా రాలను క్రమశః దాటుకుంటూ ఉన్నత స్థానం చేరుకోగలుగుతాడు. అతని సమస్త వాసనలు నిర్మూలమై జ్ఞాన సూర్యుని ప్రఖరజ్యోతి చిత్రంలో ప్రసరించినప్పుడు, అతని ఆత్మ ఆనందసాగరంలో 'ఓలలా డటం మొదలు పెడుతుంది. దేహం ఉన్నంతకాలం అతడు అరహంత. దశలో అనగా జీవన్ముక్త దళలో ఉండి ఉపదేశాల ద్వారా లోక కళ్యాణం చేకూరుస్తూ సంచరిస్తుంటాడు. ఆయువు పూర్తి అయి సాధనల అంత 28 ·నప్పుడు సిద్ధత్వాన్ని అనగా విదేహనిని పొండి అనంచాబ్దిలో పరిన నువుడు. . తృతీయ ఖండం 'తత్వదర్శనా'నికి సంబంధించింది. ఇందులో టీవము) అజీవము మొదలైన సప్త గద్వాల,సు గురించీ, పుణ్యము-పాపము మొదలైన నసపదార్థాను గురించీ వివేచన కసపిస్తుంది. జీవాన్మ, పుల పరనూణువు మొదలైన షట్ ద్రవ్యాల :రిచయంతో విశాగాల ద్వారా శ్వసృష్టి తనంతటరానే (ఆకృ శ్రీమంగా) పప్ప నదనీ, అది ఆద్యంశాలు నిపని ప్రతిపాదింపు బడ్డది. పాటు వాటి సంయోగ చతుర్ధ ఇండం 'స్యాచ్వాడాన్ని గురి3.30ది. అనేకాంత సత్యాన్ని గురించి పైన పరిచయం చేయటం అంది. న దర్శ నంలో ప్రధానమైన న్యాయం ఈ 9 నేకాంశమే. ఈ అడంలో ప్రమాణం, సయం, నిజేశం, సంగీతce Kధ విషయాలు సరళంగానూ, సకి సంగానూ వివరం: వి. చివరకు విస్త ములో గలింగం సమాప్తం అయింది. ఈ సుగు లలో ఉన్న 750 గా; లలో జైన కర్మం యొగత్వం, చావమార్గం. అన్ని సూ సంక్షంగా వివరి: సునదని చెప్పవచ్చు. స్మలు. 30 విందు: 2. ఒక్క + Kids ) కుమించి ఉన్న.. - బాగా సన న ఈ కలచిన 3 + గ్రం) తంగా చమువలు, ఇస్ అన్న సుప్రయాణ 29

·No text on this page.

·- విషయ సూచిక ప్రథమ ఖండం—జ్యోతిర్ముఖము ៥ព០ - జంగా • 1.10 17-24 25-21. : 1. మంగళ సూత్రం 2. కళాసన సూత్రం 8. సంఘ సూత్రం 4. :రూపణ సూత్రం 6, సంసార చక్ర సూత్రం 0. కర్మ సూత్రం 7. మిఖ్యాత్వ సూత్రం 8. రాగపరిహార సూత్రం 8. ధర్మ సూత్రం 10. సుయమ సూత్రం 11. అపరిగ్రహ సూత్రం 12. అహింసా సూత్రం 8. ఆస్రమాద సూత్రం 1. జాసూత్రం ఆర్మ సూత్రం 22-11, 45.55 5.28, : 47.70 71-21 82-121 122-180 140-148 147-168 100-188. 170-178 177-101. " " ·ద్వితీయ ఖండం --మోక్షమార్గం గాథల సంఖ్య ప్రకరణం 102-207 208.218 '218-244 18. మోక్షమార్గ సూత్రం 11. రత్నత్రయ సూత్రం 18. సమ్యక్త్వ సూత్రం 18. సమ్యగ్ జ్ఞాన సూత్రం 20. సమ్యక్ చారిత్ర సూత్రం 21, 245-281 262-287 సాధనా సూత్రం 288-205 206.300 301-335 986.363 304-888 884-410 417-488 22, ద్వివిధ ధర్మ సూత్రం 29. శ్రావక ధర్మసూత్రం శ్రమణ ధర్మసూత్రం 25. వ్రత సూత్రం 28. సమితిగు] సూత్రం 27. ఆవశ్యక సూత్రం తప సూత్రం 29. ధ్యాన సూత్రం 80. 'అనువ్వే సూత్రం al. లేశ్యా సూత్రం 82. . "ఆత్మ వికాస సూత్రం (గుణస్థానం) 88. సంలేఖనా సూత్రం 28. 439-489 484-504 505.580 581.545 548-566 567-587 ·తృతీయ ఖండం - తత్వదర్శనం ప్రకరణం గాడం సంన్య 588-023 B. తత్వ సూత్రం 36. ద్రవ్య సూత్రం 88. సృష్టి సూత్రం 024-050 65-350 చతుర్థ భండం-స్యాద్వాదం ప్రరం గల సందు 87. అనేకాంత సూత్రం 680-673 674-080 30. 600-718 71-721 ప్రమాణ సూత్రం నయ సూత్రం 10, స్వాద్వాద సప్తరంగీ సూరు 1. సమన్వయ సూత్రం 18. సప సూత్రం సమాపనం 1. వీరనవనం 722.788 787-744 745-743 760.758 పరిష్టం- పరిణాషిక ఆ కోళం : 2/5 శ్రీ ·-

·సమణసుత్తం
ప్రథమ code
క్యోతిర్ముఖం

·मगमगुन ६. माय पंच in गुरव, मंगलवणसोयरगि। पर-गर-गेवर-महिए, आरामणाम बारा मागत पन्नति मान, मोगाग्विान् । गरगुरोगरवा आगनमान लीगन् ।।६।। ७. घणघाइफम्ममहणा, शिवणयरमध्य-मलमता। अरिहा अतणाणी, अणयममोषणा गयंगु जा॥७॥ घनपातिकगंगथना:, नियनवरमया मलमाया । अहींः (अन्तः) अनन्तमानिनः, अनुपनसोरमा जयन्तु जगति ।। ८. अट्टविहकम्मयियला, पिट्टियरुज्जा पगढसंसारा । दिट्ठसयलत्यसारा, सिद्धा सिद्धि मम दिसंतु ॥८॥ अष्टविधामविनाला:, निष्ठितमाः प्रणष्टगंगारा: । दृप्टसरलायंगारा:, सिद्धाः सिद्धि मम दिगन्तु ॥८॥ ९. पंचमहव्ययतुंगा, तपकालिय-सपरसमय-सुदधारा । णाणागुणगणभरिया, आइरिया मम पसीदंतु ॥९॥ पञ्चमहात्रततुङ्गाः, तत्कालिकस्वपरसमययुतधाराः । नानागुणगणभरिता, आचार्या प्रसीदन्तु ॥९॥ १०. अण्णाणघोरतिमिरे, दुरंततीरम्हि हिंढमाणाणं । भवियाणुज्जोययरा, उवज्झाया वरमदि तु॥१०॥ अज्ञानघोरतिमिरे, दुरन्ततीरे हिण्डमानानाम् । भव्यानाम् उद्योतकरा, उपाध्याया वरतिं ददतु॥१०॥ ११. थिरधरियसीलमाला, ववगयराया जसोहपडिहत्या । बहुविणयभूसियंगा, सुहाइं साहू पयच्छंतु ॥११॥ स्थिरवृतशीलमाला, व्यपगतरागा यशओघप्रतिहस्ताः वहुविनयभूपिताङ्गाः, सुखानि साधवः प्रयच्छन्तु ॥११॥ १२. अरिहंता, असरोरा, आयरिया, उवज्झाय मुणिणो । पंचक्खरनिप्पण्णो, ओंकारो पंच परमिट्ठी ॥१२॥ अर्हन्तः अशरीरा:, आचार्या उपाध्याय मुनयः । पञ्चाक्षरनिष्पन्नः, ओङ्कारः परमेष्ठिनः ।।१२।। मम पञ्च

·జ్యోరిట్కులు
5
6.
మంగళ స్వరూపులు, చతుళ్ళరణ రూపులు, లోకోత్తములు,
పరమ ఆరాధ్యులు, సరసుక విద్యాధరులచే పూజింపబడువారు
కర్మ కర్రు విజేతలు ఆయిన పంచ గురువులను (పరమేష్ఠులను)
ధ్యానించపలెను.
1. దట్టమైన మారి కర్మను మథించు.కట్టివాడును, ముల్లోకములలో
సున్న ఢవ్యజీవులనే కమఃములను వికసింపజేయు మార్తాండు
లుసు, అనంతజ్ఞాన సంపత్తి అనుపమ సౌధ్య సంపత్తియుగల
అర్హ తులకు ఈ జగత్తులో జయము కలుగుగాక.
8. అష్టవిధకర్మరహితులును, కృత కృశ్యులును, జన్మ మరణచక్ర
విముక్తులుసు సకం తత్వరహస్య డ్రష్టలును అగు సిద్ధులు నాడు
సిద్ధిని ప్రసాదింతురు గాక.
9.
పంచ మహారములతో సమున్నతులు. శర్కారిస్వపర మత
శాస్తజ్ఞాతలు, నానా గుణ సమూహ పరిపూర్ణులు అగు ఆచా
డ్యులు నా యెడల ప్రసన్నత వహిరుడు గాక.
10. అజ్ఞానమనే అంతులేని ఆరకారంలో పరిభ్రమించే భవ్య జీవులకు
జ్ఞానజ్యోలని చూపించే ఉపాధ్యాయులు నాకు ఉత్తమగతిని
ఒసంగుదురు గాక.
chునే మాలను విసువు ధరించేవారును, రాగ రహితులను,
డుకోగా సరిహద్దులను, సతూలుకు గులుసు ఆగు
సాధువులు గా కుంటు నాటింతుకు గాక,
12
.
ఆక్షకులు, ఆకులు నక్షు). ఆ కొమ్మలు, ఆప్యాయులు,
మునులు -- ఈ దున్ మాకాలను ఆ + ఆ --
ఆ .. .. - కచ్చగా ఓలము మ్వూరుకుంది. అవి
పంచ సుమలకు విద్యయనము, అజ రూపమైనది.

·६
च
वन्दे ॥१३॥
समणसुत्तं
१३. उसहमजियं च वंदे, संभवमभिणंदणं च सुमई च ।
पउमप्पहं सुपासं, जिणं च चंदप्पहं वंदे ॥१३॥
ऋपभमजितं च वन्दे, संभवमभिनन्दनं च सुमतिं च ।
पद्मप्रभं सुपावं, जिनं चन्द्रप्रभं
१४. सुविहिं च पुप्फयंत, सीयल सेयंस वासुपुज्जं च ।
विमलमणंत-भयवं, धम्म संति
वंदामि ॥१४॥
सुविधिं च पुष्पदन्तं, शीतलं श्रेयांसं वासुपूज्यं च ।
विमलम् अनन्तभगवन्तं, धर्म शान्ति च वन्दे ॥१४॥
१५. कुंथु च जिणवरिदं, अरं च मल्लि च सुव्वयं च णमि ।
वंदामि रिटणेमि, तह पासं वड्ढमाणं च ॥१५॥
कुन्थु च जिनवरेन्द्रम्, अरं च मल्लि च सुव्रतं च नमिम् ।
वन्दे अरिष्टनेमि, पावं वर्धमानं च ॥१५॥
१६. चंदेहि णिम्मलयरा, आइ.हिं अहियं पयासंता ।
सायरवरगंभीरा, सिद्धा सिद्धि मम दिसंतु ॥१६॥
चन्द्रनिर्मलतरा,
आदित्यः अधिकं प्रकाशमानाः ।
सागरवरगम्भीराः, सिद्धाः सिद्धि मम दिशन्तु ॥१६॥
तथा
२. जिनशासनसूत्र
१७. जमल्लीणा जीवा, तरंति संसारसायरमणंतं ।
.तं सव्वजीवसरणं, गंददु जिणसासणं सुइरं ॥१॥
यद्
आलीना जीवाः, तरन्ति संसारसागरमनन्तम् ।
तत् सर्वजीवशरणं, नन्दतु जिनशासनं सुचिरम् ॥१॥
१८. जिणवयणमोसहमिणं, विसयसुह-विरेयणं अमिदभयं ।
जरमरणवाहिहरणं, खयकरणं सव्वदुक्खाणं ॥२॥
जिनवचनमीपधमिदं, विपयसुखविरेचनम्-अमृतभूतम् ।
जरामरणव्याधिहरणं, क्षयकरणं सर्वदुःखानाम् ॥२॥

·జ్యోతిక్కులం
7
18.
1 ఋషధ, 2 ఆణిత, 3 సంధవ, 4 అభినందన, 5 సుమతి,
ఆ పద్మ ప్రభు, 7 సుపార్శ్వ. 8 చంద్ర ప్రభువులకు నా వంద
నములు,
14.
8 సువిధి (పుష్పదంత), 10 శిశల, 11 శ్రేయంసు, 12 జాసు
పూజ్య. 13 విమల, 14 అనంత, 15 ధర్మ, 18 శాంతులకు
నేను వందనము అర్పిస్తున్నాను.
15. నేను 17 కక్టు, 18 అక, 18 మల్లి , 20 మునిసువ్రత. 21 నమి,
22 అకష్టనేమి, 23 పార్శ్వ, 21 వర్ధమానులకు నమస్కారము
చేస్తున్నాను.
10. చంద్రునికి మించిన నిర్మలత్వం, సూర్యునికి మించిన ప్రకాశం,
సముద్రుని వంటి గాంధీర్యం గం సిద్ధులు నాడు సిద్ధిని (ముక్తిని)
ప్రసాదింతురు గాక.
2. ఉసశాసన సూత్రం
వశాసనం పట్టుకొని ఉపులు ఆనంతమైన సుసార సాగరాన్ని
దాటి పోగలుగుతున్నాడు. అది సమస్త జీవులకు శరణ స్థానం:
అట్టి సరాసనం చిరకాలం శోభిల్లుతుండు గాక.
18.
ఈ చినవచనం విషడు సురలకు వికసంవంటిది. జరాసురం
వ్యాధిని హరింపజేసి సమస్తడులను సంపడపే అమ్ముతా

·मंचः ॥२॥ - ३. संघसून २५. संघो गुणसंघाओ, संघो य विमोचओ य फम्माणं । दसणणाणचरित्ते, संघायंतो हवे संघो॥१॥ संघो गुणरांघातः, संघरन विमोचन कर्मणाम् । दर्शनशानचरित्राणि, संघातयन् भवेत् २६. रयणत्तयमेव गणं, गच्छं गमणस्त मोपसमग्गस्स । संघो गुण संघादो, समयो खलु णिम्मलो अप्पा ॥२॥ रत्नत्रयमेव गणः, गच्छ: गमनस्य मोक्षमार्गस्य । संघो गुणसंघातः, समयः खलु निर्मल: आत्मा ॥२॥ २७. आसासो वीसासो, सोयघरसमो य होइ मा भाहि । अम्मापितिसमाणो, संघो सरणं तु सद्यसि ॥३॥ आश्वासः विश्वासः, शीतगृहसमश्च भवति मा भैपी: । अम्बापितृसमानः, संघः शरणं तु सर्वेपाम् ॥३॥ २८. नाणस्स होइ भागी, थिरयरओ दंसणे चरित्ते य । धन्ना गुरुकुलवासं, आवकहाए न मुंचंति ॥४॥ ज्ञानस्य भवति भागी, स्थिरतरको दर्शने चरिने च । धन्याः गुरुकुलवासं, यावत्कथया न मुञ्चन्ति ॥४॥ २९. जस्स गुरुम्मि न भत्ती, न य बहुमाणो न गउरवं न भयं । न वि लज्जा न वि नहो, गुरुकुलवासेण किं तस्स ? ॥५॥ यस्य गुरौ न भक्तिः, न च बहुमानः न गौरवं न भयम् । नापि लज्जा नापि स्नेहः, गुरुकुलवासेन किं तस्य ? ॥५॥ ३०-३१. कम्मरयजलोहविणिग्गयस्स, सुयरयणदीहनालस्स । पंचमहत्वयथिरकण्णियस्स, गुणकेसरालस्स ॥६॥ सावगजणमहुयरपरिवुडस्स, जिणसूरतेयबुद्धस्स । संघपउमस्स भई, समणगणसहस्सपत्तस्स ॥७॥ कर्मरजजलौघविनिर्गतस्य, श्रुतरत्नदीर्घनालस्य । पञ्चमहाव्रतस्थिरकणिकस्य, गुणकेसरवतः ॥६॥ श्रावकजन-मधुकर-परिवृतस्य, जिनसूर्यतेजोवुद्धस्य । संघपद्मस्य श्रमणगणसहस्रपत्रस्य ॥७॥ भद्रं, -१०.

·జ్యోతిక్కుం 11 3. సంఘ సూత్రము 25. గుణముల సమూహము సంఘము: కర్మ విమోచనము కలిగిం చేది సంఘము; దర్శనజ్ఞాన చారిత్రములనే రత్నత్రయమును సమన్వయపరచేదే సంఘము. 26. రత్నత్రయమే 'గణము' మోక్ష మార్గంలో నడవటమే 'గచ్ఛ', గణసమూహమే 'సంఘము' నిర్మలమైన ఆత్మయే 'సమయము'. 27. ధయముచేత భీతిల్లిన వ్యక్తులకు సంఘము ఊరట కలిగిస్తుంది; తస నిష్కపటమైన ప్రవర్తనవల్ల విశ్వానము నమ్మకము పుట్టి స్తుంది: అందరి ఎడల సమభావం చూపించటంవల్ల ఈతగృహం వలె సుబాన్ని స్తుంది; విషమ దృష్టి లేకపోవటం వల్ల తల్లిదండ్రు లవలె వాత్సల్యం చూపుతుంది. ఈ విధంగా సంఘం సమ ప్రాణులకు శరణస్థానం అవుతుంది. అందువల్ల నీవు సంఘానికి ధయపడవద్దు. సంఘంలో ఉన్న సాధుపుకు జ్ఞానలాభం కలుగుతుంది; దర్శనం లోనూ స్థిరత్వం ఏర్పడుతుంది, యావజ్జీవం గురుకులవాసం చేస్తుందే సౌధువులు ధన్యాత్ములు. 29, గురువుమీద ధరుభక్తులుగాని గౌరవాభిమానాలుగానీ, లూ స్నేహాలుగాని నిజానికి సరుకులవాసం వల్ల ప్రయోజనం ఏముంటుంది? 30 31 సంఘం కమలసష్పానికి సమానం. ఆది కర్మరూపమైన బుకడ నీటిరో సుంచి ఆరిపగా పైకి వి:సించి ఉంటుది. ఈత ఆత్నమే (దైన ఆగమమే ఆ కమలానికి పొదుపొడి నాగం: పంచసహా ప్రణలే అని కర్ణిక కమర్శనున్న ఉమ్మ, ఉత్తమ గణం దాని మ్యుసున్న కసరాలు: ఆవు ఆవులనే తుమ్మె తలు ఈ కమలం చుట్టు మూసలు ఉంటవి. .శ్వరునే సూర్యుని . * ఈ సం- కమలం వికసిస్తుంది. రమణగణాలన చేయు pikల చిచ్ముమంటవి. మందు ఉపమైన కమలానికి జము :- గాక. 28.

·१४ सगणगुत्तं तथा - ३८. जहण वि सस्कमणज्जो, अणज्जभासं विणा उगाहेडं । तह ववहारेण यवहारेण विणा, परगत्युवएसणमसतं ॥७॥ यथा नापि शगयोनार्योनार्यभाषां विना तु ग्राहयितुम् । व्यवहारेण विना, परमायोपदेशनमराक्यम् ।।७।। ३९. ववहारोऽभूयत्यो, भूयत्यो देसिदो दु सुद्धणो । भूयत्यमस्तिदो खलु, सम्माइट्ठो हवइ जीबो॥८॥ व्यवहारोऽभूतार्थी, भूतार्थी देशितरतु शुद्धनयः । भूतार्थमाधितः खलु, सम्यग्दृष्टिभवति जीवः ॥८॥ ४०. निच्छयमवलंयंता, निच्छयतो निच्छयं अजाणता । नासंति चरणकरणं, वाहिरकरणालता केई॥९॥ निश्चयमवलम्बमानाः, निश्चयत: निश्चयम् अजानन्तः । नाशयन्ति चरणकरणम्, वाह्यकरणाऽलसाः केचित् ॥९॥ ४१. सुद्धो सुद्धादेसो, णायवो परमभावदरिसीहि । ववहारदेसिदा पुण, जे दु अपरमे द्विदा भावे ॥१०॥ शुद्धः शुद्धादेशो, परमभावशिभिः । व्यवहारदेशिताः पुन-ये त्वपरमे स्थिता भावे ॥१०॥ ४२. निच्छयओ दुण्णेयं, को भावे कम्मि वट्टई समणो । ववहारओ य कोरइ, जो पुवठिओ चरित्तम्मि ॥११॥ निश्चयतः दुर्जेयं, कः भावः कस्मिन् वर्तते श्रमण: व्यवहारतस्तु क्रियते, पूर्वस्थितश्चारित्रे ॥११॥ ४३. तम्हा सव्वे वि णया, मिच्छादिट्ठी सपक्खपडिबद्धा । अन्नोन्नणिस्सिया उण, हवंति सम्मत्तसभावा ॥१२॥ तस्मात् सर्वेऽपि नयाः, मिथ्यादृष्टयः स्वपक्षप्रतिवद्धाः । अन्योन्यनिश्रिताः पुनः, भवन्ति सम्यक्त्वसद्भावाः ॥१२॥ ४४. कज्ज णाणादीयं, उस्सग्गाववायओ भवे सच्चं । तं तह समायरंतो, तं सफलं होइ सव्वं पि॥१३॥ कार्य ज्ञानादिकं, . उत्सर्गापवादतः भवेत् सत्यम् । तत् तथा समाचरन्, तत् सफलं भवति सर्वमपि ॥१३॥ ज्ञातव्यः ? यः

·జ్యోతిర్యం
15
38. కాని, ఆనార్యునికి వాని అనార్య భాషలో చెబితే తప్ప ఏదీ
అడ్డం
కానట్టుగా వ్యవహార నడుం లేకుండా పరమార్థం ఉపదేశించటం
సాధ్యఁకొని పని.
38. వ్యవహారం అధూరార్థం (అసత్య మైన అర్థం) కలది; నిశ్చయం
భూ ర్థం (సత్యమైన అర్ధం) కలది. ధూరార్థాన్ని ఆశ్రయించు
కున్న ఉపుదే సమగ్దృష్టి గలవాడు.
40. నిశ్చయ నదూన్ని అవలబించిన కొందరు ఉవులు దాన్ని నీళ్ళ
యంగా అవగతం చేసికొసని కారణం చేత దాహ్యాచరణ విష
యు.లో సోమడులుగానో స్వేచ్చాకారులుగానో ఉండిపోయి చరణ
కరడాది ఆదొర క్రియను నాశనం చేస్తున్నాడు.
11. (ఆట్టివారిని గురించి ఆణార్యులు ఇలా అంటున్నారు :-) రుద్ధ
వస్తువును తెలిపే రుద్ధనయమే (నిశ్చయనయమే) పరమ భావ
ద్రష్టలైన జీవుల ద్వారా తెలిసికొనవలసియున్నది. పరమ రావ
సలో స్థిరపడని జనులకు వ్యవహార సయంద్వారా ఉపదేశించటం
సముచితం.
42.
ఐతే, ఏ శ్రమణుడు ఏ భావంలో ఉన్నాడో నిశ్చయంగా తెలిసి
కోవటం కష్టమైన పని. అందువల్ల పూర్వదాలిత్రంలో ఉన్న వారి
కృతికర్మ (పందనం) వ్యవహార సదుఁద్వారా సంపన్నం ఆపు
13.
కనుక తమ తను కక్షంమీద తీవ్రమైన పట్టుదలగల వారిసయాలు
(ఆరిప్రొడూలు ) ఆస్ని ఒక్య ఆసి, పరస్పర సాపేను కరిగి
నప్పుడు అవి అన్ని సమ్మర్ కావనగా రూపాంచుతవసి గ్రహించ
వలసి ఉన్నది.
జ్ఞానము మొదలైన కార్యాలు ఉన్సర్గ ఆపడం ద్వారా (ఆనగా:
సామాన్య విశేష విమల ద్వారా సర్యాలు అషశవి.
ఆగాలం అమరాజన చేడుకని.

·५. संसारचक्रसूत्र ४५. अधुवे असासयम्मि, संसारम्मि दुक्खपउराए । किं नाम होज्ज तं कम्मयं, जेणाऽहं दुग्गइं न गच्छेज्जा ? ॥१॥ अध्रुवेऽशाश्वते, संसारे दुःखप्रचुरके । किं नाम भवेत् तत् कर्मकं, येनाहं दुर्गतिं न गच्छेयम् ।।१।। ४६. खणमित्तसुक्खा बहुकालदुक्खा, पगामदुक्खा अणिगामसुक्खा । संसारमोक्खस्स विपक्खभूया, खाणी अणत्याण उ कामभोगा॥२॥ क्षणमात्रसौख्या वहुकालदुःखा:, प्रकामदुःखाः अनिकामसौख्याः । संसारमोक्षस्य विपक्षभूताः, खानिरनर्थानां तु कामभोगाः ॥२॥ " ४७. सुट्ठवि मग्गिज्जतो, कत्थ वि केलीइ नत्थि जह सारो । इंदिअविसएस तहा, नत्थि सुहं सुछ वि गविढें ॥३॥ सुष्ठ्वपि मार्यमाणः, कुत्रापि कदल्यां नास्ति यथा सारः । इन्द्रियविपयेपु तथा, नास्ति सुखं सुष्ठ्वपि गवेषितम् ॥३॥ ४८. नरविवुहेसरसुक्खं, दुक्खं परमत्थओ तयं विति । परिणामदारुणमसासयं च जं ता अलं तेण ॥४॥ नरविवुधेश्वरसौख्यं, दुःखं परमार्थतस्तद् ब्रुवते । परिणामदारुणमशाश्वतं, च यत् तस्मात् अलं तेन ॥४॥ ४९. जह कच्छुल्लो कच्छं, कंज्यमाणो दुहं मुणइ सुक्खं । मोहाउरा मणुस्सा, तह कामदुहं सुहं विति ॥५॥ यथा कच्छुरः कच्छु, कण्डूयन् दुःखं मनुते सौख्यम् । मोहातुरा मनुष्याः, तथा कामदुःखं सुखं ब्रुवन्ति ॥५॥ . ५०. भोगामिसदोसविसन्ने, हियनिस्सेयसबुद्धिवोच्चत्थे । वाले य मन्दिए मूढे, बज्झई मच्छिया व खेलम्मि ॥६॥ भोगामिपदोपविपण्णः, हितनिःश्रेयसवुद्धिविपर्यस्तः । वालश्च मन्दित: मूढः, वध्यते मक्षिकव श्लेप्मणि ॥६॥ - Ve

·జ్యోతిర్యలు
17
5. సంసార చక్ర సూత్రము
45. అడ్రువము (అస్థిరము), ఆశాశ్వతము, దుఃఖ ప్రాచుర్యము గల
సంసారం (లోకం)లో నాకు దగ్గరి గలిగించని కర్మ ఏం ఉన్నది?
46.
ఈ కామోస ధోగాలు క్షణికమైన సుధాన్నీ, చిరకాల దుఃఖాన్ని
ఇచ్చేవిగా ఉన్నవి. వీటివల్ల కలిగే సుఖం ఆల్పం. దుఃఖం
అపారం. అందువల్ల ఈ సంసారం ముక్తి కి విరోధి, అనర్థాలకు
గనిగా ఉన్నది.
47.
ఎంత వెదకినా ఆకటి చెట్టులో చేవ కనిపించనట్టుగా ఇంద్రియ
విషదూలలో సుఖం ఏ మాత్రం కనిపించడు.
48, నరేంద్రులకు (రాజులకు) సురేంద్రుల కలిగే సుఖం పరమార్థ
కనిపిస్తుంది. ఆది క్షణికమైనప్ప
ఊక పరిణామం కారణమైనది, కనుక ఆ సుడాలకు దూరంగా
ఉండటమే సరియైన పని.
దృష్టిలో చూ
చూస్తరుణంగానే
దురదరోగికి గోకుకువల్ల కలిగే వారూర సుఖంగానే తోస్తుంది.
ఆ విధంగా జాహాతుకుడు మువల్ల కలిగే డుజాన్ని
సుంగానే కాదు.
ఆత్మను మూషికం రంలో సుక్కు. ఉన్నట్టియు,
హయమునూ వుండలేని విషపు మడు,
ము. aina.. అజ్ఞానము ఆ మును శ్లేష్మ
న మ ; rrer ఒక్కకొని ఉంటాను,
--

·१८
समणसुतं
५१. जाणिज्जइ चिन्तिज्जइ, जम्मजरामरणसंभवं दुक्खं ।
न य विसएसु विरज्जई, अहो सुबद्धो कवडगंठी ॥७॥
जानाति चिन्तयति, जन्मजरामरणसम्भवं दुःखम् ।
न च विपयेपु विरज्यते, अहो ! सुवद्धः कपटग्रन्थिः ॥७॥
५२-५४. जो खलु संसारत्थो, जीवो तत्तो दु होदि परिणामो ।
परिणामादो कम्म, कम्मादो होदि गदिसु गदी ॥८॥
गदिमधिगदस्स देहो, देहादो इंदियाणि जायते ।
तेहिं दु विसयग्गहणं, तत्तो रागो वा दोसो वा ॥९॥
जायदि जीवस्सेवं, भावो संसारचक्कवालम्मि ।
इदि जिणवरहि भणिदो, अणादिणिधणो सणिधणो वा ॥१०॥
यः खलु संसारस्थो, जीवस्ततस्तु भवति परिणामः ।
परिणामात् कर्म, कर्मतः भवति गतिपु गतिः ॥८॥
गतिमधिगतस्य देहो, देहादिन्द्रियाणि जायन्ते ।
तैस्तु विपयग्रहणं, ततो रागो वा द्वेपो वा ॥९॥
जायते जीवस्यवं,
संसारचक्रवाले।
इति जिनवरणितो-ऽनादिनिधनः सनिधनो वा ॥१०॥
भावः
५५. जम्मं दुक्खं जरा दुक्खं, रोगा य मरणाणि य ।
अहो दुक्खो हु संसारो, जत्थ कीसन्ति जंतवो ॥११॥
जन्म दुःखं, जरा दुःखं रोगाश्च भरणानि च ।
अहो दुःखः खलु संसारः, यत्र क्लिश्यन्ति जन्तवः ॥११॥
६. कर्मसूत्र
५६. जो जेण पगारेणं, भावो णियओ तमन्नहा जो तु ।
मन्नति करेति वदति व, विप्परियासो भवे एसो॥१॥
यो येन प्रकारेण, भावः नियतः तम् अन्यथा यस्तु ।
मन्यते करोति बदति वा, विपर्यासो भवेद् एपः ॥१॥

·51.
జ్యోతిష్కుడు
19
జన్మ ఆరామరణాలవల్ల కలిగే దుఃబం జీవురు ఎరిగియే
ఉన్నాడు. వాటిని గురించి ఆలోచనకూడా చేస్తాడు. కాని విషయ
ధోగాలనుండి విరక్తుడు కాలేదు. ఆహా! మాయా బంధం ఎంత
దృఢమైనదో కదా !
52-54. సంసారమగ్నుడైన జీపునికి రాగద్వేషరూపమైన పరిణామం
(సంకల్ప) కలుగుతుంది. దానివల్ల కర్మ ద్విధం ఏర్పడుతుంది.
కర్మ బంధంవల్ల జీవునికి నాలుగు గతులలో జన్మకలుగుతుంది.
జన్మతో కరం, 18కంతో ఇంద్రియాలు ప్రాప్తిస్తవి. ఇంద్రి
దూలద్వారా ఉప్పుడు విషయ సేవన (భోగం) చేస్తాడు. అందు
మూలంగా తిరిగి రాగద్వేషాలు ఏర్పడతవి. ఈ విధంగా ఉవుడు
సంసారచక్రంలో పరిభ్రమిస్తుంటారు. ఈ సరిభ్రమణ హేతువులు,
జీపునికి సమ్యక్ దృష్టి లంభించనప్పుడు అనాదిగాను ఆపంతం
గాను పరిణామం చెండుతూ ఉంటు, సమ్యక్ దృష్టి లరించిన
తరువాత ఆకారిగాను సొంతం (అంతం గలవి) గాను పరిణామం
15. న్మండులు, నృత్యం చు10. రోగం డు100. మృత్యువు
ఓ9. ఓంకో ! సంహరం దుం మడం, దీనిలోపడి కప్పుడు
శ్లోకం అనురవిస్తూ ఉన్నాడు.
G. : సూత్రము:
పి రాము 2. నిడురపై (సా: ముమై ఉంటుందో కొన్ని
tre ra,425, చెప్పడం, ఒక జంట,
నాలు విని అనిపించుకుంటుంది.
t

·२०
वित्ते गृद्धश्च
.
समणसुत्तं
५७. जं जं समयं जीवो आविसइ जण जेण भावेण ।
सो तंमि तंमि समए, सुहासुहं बंधए कम्मं ॥२॥
यं यं समयं जीवः, आविशति येन येन भावेन ।
सः तस्मिन्
समये,
शुभाशुभं वध्नाति कर्म ।।२।।
५८. कायसा वयसा मत्ते, वित्ते गिद्धे य इत्थिसु ।
दुहओ मलं संचिणइ, सिसुणागु व्व मट्टियं ॥३॥
कायेन वचसा
मत्तः,
स्त्रीपु ।
द्विधा मलं संचिनोति, शिशुनाग इव मृत्तिकाम् ॥३॥
५९. न तस्स दुक्खं विभयन्ति नाइओ, न मित्तवग्गा न सुया न बंधवा ।
एक्को सयं पच्चणुहोइ दुक्खं, कत्तारमेव अणुजाइ कम्म ॥४॥
न तस्य विभजन्ते ज्ञातयः, न मित्रवर्गा न सुता न वान्धवाः ।
एक: स्वयं प्रत्यनुभवति दुःखं, कर्तारमेवानुयाति कर्म ॥४॥
६०. कम्मं चिणंति सवसा, तस्सुदयम्मि उ परवसा होति ।
रुक्खं दुरुहइ सवसो, विगलइ स परव्यसो तत्तो॥५॥
कर्म चिन्वन्ति स्ववशाः, तस्योदये तु परवशा भवन्ति ।
वृक्षमारोहति स्ववशः, विगलति स परवशः ततः ।।५।।
६१. कम्मवसा खलु जीवा, जीववसाई कहिचि कम्माइं ।
कत्थइ धणिओ बलवं, धारणिओ कत्थई बलवं ॥६॥
कर्मवशाः खलु जीवाः, जीववशानि कुत्रचित् कर्माणि ।
कुत्रचित् धनिकः वलवान्, धारणिकः कुत्रचित् बलवान् ॥६॥
६२. कम्मत्तणेण एक्कं, दव्वं भावो ति होदि दुविहं तु ।
पोग्गलपिडो दवं,
दव्वं, तस्सत्ती
भावकम्मं तु ॥७॥
कर्मत्वेन एकं, द्रव्यं भाव इति भवति द्विविधं तु ।
पुद्गलपिण्डो द्रव्यं, तच्छक्तिः भावकर्म तु ॥७॥
६३. जो इंदियादिविजई, भवीय उवओगमप्पगं झादि ।
कम्महि सो ण रंजदि, किह तं पाणा अणुचरंति ॥८॥
य इन्द्रियादिविजयी, भूवोपयोगमात्मकं ध्यायति ।
कर्मभिः स न रज्यते, कस्मात् तं प्राणा अनुचरन्ति ॥८॥

·57. . t. జ్యోతిష్కుడం 21 ఉపుకు ఏయే సమయాల్లో ఓయ విధంగా భావనచేస్తాడో ఆయా సమాధుల్లో ఆదూ విధమైన కధ - ఆడడ కర్మ బంధాలు ఏర్పాటు చేసుకుంటూ తంటాడు. 58. ప్రమత్తుని కరీము, జక్కు రెండు మదముక్క ఉంటవి. ఆరడు ధనానికి శ్రీలకూ లోలుడై ఉంటారు. రాగద్వేషాలకు నై పోసహము నోటితోనూ కలిళంలోను మన్ను చేర్చు గున్నట్టగా, అతడు కర్మరూపమైన మలం పోగుచేసికొంటాడు. పత్రము . గుజరంలో ఎవరు కూడ ఆతిని రూ.లో పాలు పంచుకోరు. ఒంటరిగా ఆతడుడు జంను ఆనురవిస్తూ ఉంటారు. ఎందుకంటే కళ్ళను మాత్రమే పెంటాడుతూ ఉంటుంది, (ఇతరులను కాడు 60. ఉపుడు కర్మలను స్వంతుడై తన ఇష్టము వచ్చినట్టు పిర్చి కూర్చుకుంటారు. కాని అవి పరిరానికి వచ్చినప్పుడు వాటికి లుసు. ఆసుభవిస్తారు. మనిషి స్వేచ్చగా చెట్టు పైకి ఎక్కి సప్ప ప్రమాదకరంచత పడడై క్రిందపడిపోతాడు. కర్మ పలు ఆసురవించటంలో మనిషి స్వతంత్రులు కారు. ధనికుడై న wr:ు అప్పు ఇచ్చేటప్పుడు స్వతంత్రుడుగాను బలవంతంగా ఉంటాడు. కాని అప్పు తీర్చేటప్పుడు బుణ గ్రాస్తుదే అమరగా ఉంటాడు. అదే విదంగా ఒకప్పుడు వును రులకు అముగా ఉండు, మరొకప్పుడు కర్మలే వచిలక ata, 82. సామాన్య కు ము రూపమైన ఈ }. కానీ వైద్యా, నడచు స్వపరమైనది. కర్మ 1. ఉన్నని పేరు లో ఉండే 1:: :: ::::7 న 1:: గజ్వేం ఊప 6. riట్రములను యున - క్యాపితే - - :: : 3, నులకు దాం అని . . . FS tra - కుస్నములు, ·Hit धनिया हा मो, एमांगाईगा मनाम ॥१॥ जाना, नीना मोमarry || नाम नमो नमन। पमेनानिमी, मी समाना201 ६६. पर-पटिहार-हि-गमन, -विरा-गुलाल भंगारोग । जह पासि भामा, यम्माण विभाग तर भाया ॥११॥ पट प्रतिहानि-मा, हरिनिम-गुलाल-भाभागारिणाम् । गया एनेगा नावाः, कर्मणाम् अपि भानीहि तथा गावान् ।।११|| ७. मिथ्यात्वसूत्र ६७. हा ! जह मोहियमपणा, सुग्गहमागं अजाणमाणेणं । भोमे भयकंतारे, सुचिरं भमियं सुचिरं भमियं भयकरम्मि ॥१॥ हा यथा मोहितमतिना, सुगतिमार्गमजानता। भीमे भवकान्तारे, शुचिरं ब्रान्तं भयंकरे ॥१॥ ६८. मिच्छत्तं वेदंतो जीवो, विवरीयदसणो होइ । ण य धम्मं रोचेदि हु, महुरं पि रसं जहा जरिदो ॥२॥ मिथ्यात्वं वेदयन् जीवो, विपरीतदर्शनो भवति । न च धर्म रोचते हि, मधुरं रसं यथा ज्वरितः ॥२॥ !

·23 జోక్కులు 64-65. జ్ఞానావరణం, దర్శనావరణం, పేజీలు), మోహనీయం, ఆయువు, సోమం, గోత్రం, ఆంతరారం--- సంక్షేపంగా ఇవి ఆష్ట పధకర్మలు, 66. ఈ కర్మల స్వభాపం (క్రమంగా) 33 (సర్టా). ద్వార పాలడు. కత్తి, మద్యము, గుడికొడ్యు, చిత్రకారుడు. కమ్మరి, ధండారి- వీరి స్వంవంవలె ఉటుంది ? 7. మీథ్యాత్వ సూత్రము 67, ఆయ్యో ! నే నెం మూ పొద్దుడను ! సుగతుని మార్గం తెలియని కారణంచత ఘోరము రయం శిరము అయిన సంసారారణ్యంలో చిరకాలం ప్రరిభ్రమిస్తూ వస్తున్నాను. B8. మక్కాత్వం ఆవరించిన ఉపని దృష్టికి విపరీత స్థితి ఏర్పడుతుంది. అట్టి దానికి దర్మం కుచించడు; జ్వరగ్రస్తుడైన వానికి మధుర రసం కూడ నటుగా తోస్తుంది నజ : ఆస్పత్తి రం- 1. గదిలోపల వున్న వస్తువులు కనిపించకుండేటట్లు తెర ఆరగిస్తుంది, ఆ రంగా నావరణ కర్మ జనాన్ని ఇచ్చిపుచ్చటమో ఆ 11ల్పంగా రోజేడీ చేస్తుంది. దీని ఎచ్చు తగ్గులను బట్టి ప్రములలో సునారి: పదం ఏర్పడుతుంది. 2. ద్వారపాలకు రాకు అర్శనార్థం వచ్చిన వారిని అడ్డ నలుగా దర్శ కాపరణకు డపు ఆస్తుంది. .క . ఆందుటకు పూసినం. నా నెం. ఆడ లచినప్పటికీ నాలు: తెగిపొయ్యే గారకూడ అంచున ఉంటుంది. అదే వరుణ దుర్మ : చుకుని , ఇపురు:ు, 4. మక్కజానం మనిషికి మత్తు కలిగించి మనం మన నట్టు మోహరము : ఆ కు మం :1. ఆ. raa... కాలు విన తరువాత మనిషి సరిప జ: cesaram కు ఉపను :: వాతవరకు rite, t:* t . : . . . . . . కారుకు పై fe. As, 12:7: స. 5:23న రకాలు పక్కనను. . . : :- రూపాలు , కువలు ము. . ::: ::: నువుగా t: -- 1 - : . . ! . . (ii) nic పాలు - :: :: టు ఇస్తాడు. 4 ... ... 1 :: :: :: అన్నాడు వస్తు, "s ::.7 12:vi -- -- - :: ::.

·२४
समणसुतं
६९. मिच्छत्तपरिणदप्पा, तिब्बकसाएण सुट्ट आबिट्ठो ।
जीवं देह एक्कं, मण्णंतो, होदि बहिरप्पा ॥३॥
मिथ्यात्वपरिणतात्मा, तीव्रकपायण
सुप्छु
आविष्ट: ।
जीवं देहमेकं, मन्यमानः भवति बहिरात्मा ॥३॥
७०. जो जहवायं न कुणइ, मिच्छादिट्ठी तमोहु को अन्ना ।
वड्ढइ य मिच्छत्तं, परस्स संकं जमाणो ॥४॥
यो यथावादं न करोति, मिथ्यादृष्टिः ततः खलु कः अन्यः ।
वर्धते च मिथ्यात्वं, परस्य शंकां जनयमानः ॥४॥
८. राग-परिहारसूत्र
७१. रागो य दोसो वि य कम्मवीयं, कम्मं च मोहप्पभवं वयंति ।
कम्मं च जाईमरणस्स मूलं, दुक्खं च जाईमरणं वयंति ॥१॥
रागश्च द्वेषो पि च कर्मबीजं, कर्म च मोहप्रभवं वदन्ति ।
कर्म च जातिमरणस्य मूलम्, दुःखं च जातिमरणं वदन्ति ॥१॥
७२. न वि तं कुणइ,अमित्तो, सुठ्ठ वि य विराहिओ समत्यो वि ।
जं दो वि अनिग्गहिया, करंति रागो य दोसो य ॥२॥
नैव तत् करोति अमित्रं, सुष्ठ्वपि च विराद्धः समर्थोऽपि ।
यद् द्वावपि अनिगृहीती, कुरुतो रागश्च द्वेपश्च ॥२॥
७३. न य संसारम्मि सुहं, जाइजरामरणदुक्खगहियस्स ।
जीवस्स अस्थि जम्हा, तम्हा मुक्खो उवादेओ ॥३॥
च संसारे सुखं, जातिजरामरणदुःखगृहीतस्य ।
जीवस्यास्ति
यस्मात्, तस्माद् मोक्षः उपादेयः ॥३॥
७४. तं जइ इच्छसि गंतुं, तीरं भवसायरस्स घोरस्स ।
तो तवसंजमभंडं, सुविहिय ! गिण्हाहि तुरंतो॥४॥
तद् यदीच्छसि गन्तुं, तीरं भवसागरस्य घोरस्य ।
तहिं तपःसंयमभाण्डं, सुविहित ! गृहाण त्वरमाणः ॥४॥

·జ్యోతిష్కులు
25
60.
మిథ్యా దృష్టిగల మనుష్యుడు తీవ్రమైన కషాయంలో పూర్తిగా
చిక్కుకొని ఊపుడూ శరీరమూ ఒక దేనని భావిస్తూ ఉంటాడు.
అట్టివాడు బహిళాత్మ.
70, తత్వవిచారంచేసి దానికి అనుగుణంగా నడచుకొనని మనుష్యుని
కన్న మించిన మిథ్యా దృష్టి వేరొకడుందడు. వారు పరులకు
శంక కలిగిస్తూ తన మిథ్యాత్వాన్ని మరింత ఎక్కుపచేసి కొంటూ
ఉంటాడు.
8. రాగ పరిహార సూత్రము
11. రాగద్వేషాలు కర్మకు ఓజరూపమైన మూల కారణాలు. కర్మ
మోహంనల్ల సమతుంది, ఆది జన్మ మరణాలకు మూలం. జన్మ
మరణాలు దురానికి మూలం అని చెప్పడద్దది.
12.
మనచే ఆచరింపడిన రాగ ద్వేషాలు ఇం హాని కలిగిస్తవి. ఆంత
హాని సరసరింప బలవంతుడై స శత్రువకూడ కలిగించలేదు.
7.
జన్మ నామం ఉంతో ఓరింపబడే కపు: సుఖం అనేది
సీబీ ఉండదు. అందువల్ల నాశమే ca..
1. మనిషిగా ! ! ఈ వ్యాసాని సారాన్ని వాటి
ati: జయతే తస్సు, విగ్రహం - ఆ
in citis.

·सममयुतं लाममादिनि, तालदसोले गारचं किंचि । जो पति यदि रामगो, मध्यमार्म हवे तरस ॥७॥ मानित तपः मागीला गौरवं तिनि । रन का म, मादंगामा भयो रामा ।।७।।

·జ్యోతిర్మలం 31 88. డలము, రూసము, జాత. జ్ఞానము, తపము. శ్రుతము, కలము. వీటిని గురించిన గర్వము లేశమాత్రమైన లేపట్టి శ్రమణుకు ఆసుష్ఠించేది మార్దప ధర్మమనబడును. 88. ఇతడులకు కాను చేసిన అవమాన దోషానికి ఉగ్రత్తగా పరీ హారము కావించువాడే మానవంతుడు, గణములు లేకుండ అని మానము చూపుటలో అర్ధము ఏమాత్రమూ లేడు. 90. ఈ పుడపుడు అనేక పర్యాయములు ఉచ్చర్రాలనూ అనేక పర్చాడుచులు సీరగోళాలనూ స్వయంగా అనుభవించి ఉన్నాడు. కనుక దీచ్చనీడ గోత్రములను గురించిన స్పృహ అర్థములేనిది. ఈ సంగం గ్రహించిన తరువాత గోత్రవాది - అభిమానవాది- అనేవాడు ఎవడు ఉరుకు, 01. జలమైన ఆడోచనలు చేడునివారు. కటింపైన మాటలు పలు నివాడు, పడమైన పనులు చేయనివాడు, తన దోషములను జుడనివారు ఆను:నించు రక్షక కర్మము. కలసి సంపు కలిగించే మాటలు విడిచి తకూ పరులకూ హితము కరిగించే మాటలు పలుకు విడుపు ఆచరించు నాల్గవ అస్మము మనసుకు. ఒడిన్ డి తడులి మనుష్యుడు - ఆంధ్రం 20:చక టం చూచి ముస్తారు. కబడ్డం చెప్పటానికి పూర్వం లను --చటానికి గాను ఆనం చెప్పుకున్నానని కాలం. శన ఆ్యూన్ని కడుకు ఎవడైనా తెలిసి కొ:- అని : నిజాం కడుకూ కలుగుతుంది. it Cine: తన్ని ఇలా ముంన్న కలిగిస్తుంది. ArA.... సంచల్ల ఈ రెండు కొంగను పన. 11 నుండు హను ఊరు. a ra'. (మాయ) Tin: సరదాపు ముప్పుకు 12. ని . .

·३२
समणसुतं
यथा
९५. विस्ससणिज्जो माया व, होइ पुज्जो गुरु व्व लोअस्स ।
सयणु व्व सच्चवाई, पुरिसो सव्वस्स होइ पिओ ॥१४॥
विश्वसनीयो मातेव, भवति पूज्यो गुरुरिव लोकस्य ।
स्वजन इव सत्यवादी, पुरुषः सर्वस्य भवति प्रियः ॥१४॥
९६. सच्चम्मि वसदि तवो, सच्चम्मि संजमो तह वसे सेसा वि गुणा ।
सच्चं णिवंधणं हि य, गुणाणमुदधीव मच्छाणं ॥१५॥
सत्ये वसति तपः, सत्ये संयमः तथा वसन्ति शेपा अपि गुणाः ।
सत्यं निवन्धनं हि च, गुणानामुदधिरिव मत्स्यानाम् ॥१५॥
९७. जहा लाहो तहा लोहो, लाहा लोहो पवड्ढई ।
दोमासकयं कज्ज, कोडीए वि न निट्ठियं ॥१६॥
लाभस्तथा लोभः, लाभाल्लोभः प्रवर्धते ।
द्विमाषकृतं कार्य, कोट्याऽपि न निष्ठितम् ॥१६॥
९८. सुवण्णरुप्पस्स उपव्वया भवे, सियाह केलाससमा असंखया ।
नरस्सलुद्धस्स न तेहि किंचि, इच्छा हुआगाससमा अणन्तिया ॥१७॥
सुवर्णरूप्यस्य च पर्वता भवेयुः स्यात् खलु कैलाससमा असंख्यकाः ।
नरस्य लुब्धस्य न तैः किञ्चित्, इच्छा खलु आकाशसमा अनन्तिका॥
९९. जहा य अंडप्पभवा बलागा, अंडं बलागप्पभवं जहा य ।
एमेव मोहाययणं खु तण्हा, मोहं च तण्हाययणं वयंति ॥१८॥
यथा च अण्डप्रभवा वलाका, अण्डं वलाकाप्रभवं यथा च ।
एवमेव मोहायतनं खलु तृष्णां, मोहं च तृप्णायतनं वदन्ति ॥१८॥
१००. समसंतोसजलेणं, जो धोवदि तिव्व-लोहमल-पुंजं ।
भोयण-गिद्धि-विहीणो, तस्स सउच्चं हवे विमलं ॥१९॥
समसन्तोपजलेन, य: चोवति तीव्रलोभमलपुञ्जम् ।
भोजनगृद्धिविहीनः, तस्य शौचं भवेत् विमलम् ।।१९।।
१०१. वय-समिदि-कसायाणं, दंडाणं तह इंदियाण पंचण्हं ।
धारण-पालण-णिग्गह-चाय-जओ संजमो भणिओ॥२०॥
व्रतनमितिकपायाणां, दण्डानां तथा इन्द्रियाणां पञ्चानाम् ।
धारण-पालन-निग्रह-त्यागजयः संयमो भणितः ॥२०॥

·జ్యోతిష్కుడు
33
15. సత్యవాది తల్లినలే విశ్వసనీయుడు. జనులకు గురువువలె
పూజ్యుడు, అన్మీయునివలె అందరికీ ప్రియం కలిగించేవాడుగా
ఉంటారు.
16.
తపము, సండుమము, ఇతర సమస్త సద్గుణాలు సత్యంలోనే
సమావిష్టపై ఉన్నవి. సముద్రం జలచరాలన్నిటికీ ఆశ్రయస్థాన
మైనట్టుగా సమస్త సద్గుణాలకు సత్యమే నివాస స్థలం.
C.
11.
రాధం కలిగిన కొద్ది రోధం పెరుగుతుంది. రెండు గురిగింజరి
ఎత్తు జంగారంలో పూర్తి అయ్యే పనీ లోభం పెరిగిన కారణం
చేత కోటి స్వర్ణముద్రల వల్ల కూడ పూర్తి కాదు. (ఈ హీర
వాక్యం కపిలుడనే వ్యక్తి యొక్క లోధాన్ని వర్ణించే సందర్భంలో
చెప్పబడ్డది.)
28. కైలాస పర్వతంలో సమాసమైన వెండి బంగారష కొండలు
ఆస్యకంగా లభించినప్పటికీ లోంచానికి చాటిలో తృప్తి
font, ఎందుకంటే కోరిక అనేది ఆగంపట్ల ఆంతులేనిది.
- గుడ్డులోనుంచి పుడుతుంది, ఆగుడ్డు కొక్కెర కరువులో
194 పుడుతుంది. అదే విధంగా ర్మస్థ నుండి మోహం షకు
రుంది. ఆహు దృష్టవలస ఉద్భవిస్తుంది.
11 .. అందువల్ల . ము. సుషం ఆ recలో గోధం అనే
ముని కసి గోలోకరాన్ని పరిచేసిన వాడుకు
1.లమైన చ కరిస్తాను.
! Ri. -, మురిపాలన, ఆషాడు విగ్రహం. మనోనా
Like : . . the wచలు, ముడు
- - - - అని సందుకు, కవి -2.

·सन
१०२. विसवासाप-यिणिगहमा, गाऊग
माणसग्माए।
जो भाया अप्पाणं, तस्स तवं होदि गियमेण ॥२१॥
विपणापाय-विनिग्रहमात्र, त्या ध्यानस्वाध्यायान् ।
यः भावयति आत्मानं, तस्य तपः भवति नियमेन ||२१||
१०३. णिव्वेदतियं भावइ, मोहं
चइऊण सव्वदव्यतु ।
जो तस्स हवे चागो, इदि भणिदं निणरहिं ॥२२॥
निर्वेदमिकं भावयति, मोहं त्यक्त्या सर्वद्रव्येषु ।
यः तस्य भवति त्यागः, इति भणितं जिनवरेन्द्रः ॥२२॥
१०४. जे य कंते पिए
पिए भोए, लद्धे विपिट्टिकुव्वइ ।
साहीणे चयइ भोए, से हु चाइ त्ति वुच्चई ॥२३॥
यः च कान्तान् प्रियान् भोगान्, लब्धान् विपृष्ठीकरोति ।
स्वाधीनान् त्यजति भोगान्, स हि त्यागी इति उच्यते ॥२३॥
१०५. होऊण य णिस्संगो, णियभावं णिग्गहित्तु सुहदुहदं ।
णिइंदण दु वट्टदि, अणयारो तस्साऽऽकिचण्णं ॥२४॥
भूत्वा च निस्संगः, निजभावं निगृह्य सुखदुःखदम् ।
निर्द्वन्द्वेन तु वर्तते, अनगारः तस्याऽऽकिञ्चन्यम् ॥२४॥
१०६. अहमिक्को खलु सुद्धो, दंसणणाणमइओ सदाऽरूवी ।
ण वि अस्थि मज्ज्ञ किंचि वि, अण्णं परमाणुमित्तं पि ॥२५॥
अहमेकः खलु शुद्धो, दर्शनज्ञानमयः सदाऽरूपी ।
नाप्यस्ति मम किञ्चिदप्यन्यत् परमाणुमात्रमपि ॥२५॥
१०७-१०८. सुहं वसामो जीवामो, जेसि णो नत्थि किंचण ।
मिहिलाए डज्झमाणीए, न मे उज्झइ किंचण ॥२६॥
चत्तपुत्तकलत्तस्स, निव्वावारस्स
भिक्खुणो ।
पियं न विज्जई किंचि, अप्पियं पि न विज्जए ॥२७॥
सुखं वसामो जीवामः, येषाम् अस्माकं नास्ति किञ्चन ।
मिथिलायां दह्यमानायां, न मे दह्यते किञ्चन ॥२६॥
त्यक्तपुत्रकलत्रस्य, नियापारस्य भिक्षोः ।
प्रियं न विद्यते किञ्चित्, अप्रियमपि न विद्यते ॥२७॥

·జ్యోతిష్కురం
35
1 12. ఇంద్రియపనిషదూలను కషాయాలనూ నిగ్రహించి డ్యానస్వాధ్యా
యాలద్వారా ఆత్మను దించటాన్ని మర్మం అని అంటారు.
-:
:
109. అన్ని డ్రస్యములుండు కలిగే మోహాన్ని త్యజించి, వివిధ
నిత్యము సంసార, దేశ, రోగాల ఎక వికాగం) లో తన
ఆర్మకు కోపించరు రాగడర్మాన్ని ఆచరిస్తాడని ఉనేంద్ర
డప్పు గోరించారు.
-
104, మహము, ఆత్యంత ప్రియము అయిన ధోగ వస్తువు లభ్య
మైనప్పుడు దానినుండి విముజుడై తన స్వేచ్చలో లోగ ర్యాగం
చేవాచే మైన బ్యాగ్ అని పిల, సంగారు.
15. అన్ని విధములైన మహాలను : డుపెట్టి నిస్సంగం. రన
సు: 1.01 1. నాకాలను గ్రహిస్తూ నికంగా సంచరించేముని
t: C. (రిస్తారు.
17. : నను. నను. మరువను, చిరు నను.
రూ.., ననుు మూలమైన ఇతర కారం :
="ను ( it . :)
!! -
మూడు: 4:12. మనుసులంగా విస్తున్నాము,
.
ఇక - పంచ ! : తుల
::::::::::::::: :... - ఆయు
- it.

·जले जातं, समणसुत्तं १०९. जहा पोम्मं जले जायं, नोवलिप्पइ वारिणा । एवं अलित्तं काहिं, तं वयं बूम माहणं ॥२८॥ यथा पद्म नोपलिप्यते वारिणा । एवमलिप्तं कामः, तं वयं ब्रूमो ब्राह्मणम् ॥२८॥ ११०. दुक्खं हयं जस्स न होइ मोहो, मोहो हो जस्स न होइ तहा। तण्हाहया जस्सन होइ लोहो, लोहो हो जस्सन किंचणाई ॥२९॥ दुःखं हतं यस्य न भवति मोहः, मोहो हतो यस्य न भवति तृष्णा । तृष्णा हता यस्य न भवति लोभः, लोभो हतो यस्य न किञ्चन ॥२९॥ १११. जीवो बंभ जीवम्मि, चेव चरिया हविज्ज जा जदिणो । तं जाण बंभचेरं, विमुक्कपरदेहतित्तिस्स ॥३०॥ जीवो ब्रह्म जीवे, चैव चर्या भवेत् या यतेः । तद् जानीहि ब्रह्मचर्य, विमुक्त-परदेहतृप्तः ॥३०॥ ११२. सव्वंग पेच्छंतो, इत्थीणं तासु मुयदि दुभावं । सो बम्हचेरभावं, सुक्कदि खलु दुद्धरं धरदि ॥३१॥ सर्वाङ्गं प्रेक्षमाणः स्त्रीणां तासु मुञ्चति दुर्भावम् । स ब्रह्मचर्यभावं, सुकृती खलु दुर्धरं धरति ॥३१॥ ११३. जउकुंभे जोइउवगूढे, आसुभितत्ते नासमुवयाइ । एवित्थियाहि अणगारा, संवासेण नासमुवयंति ॥३२॥ जतुकुम्भे ज्योतिरुपगूढः आश्वभितप्तो नाशमुपयाति । एवं स्नीभिरनगाराः, संवासेन नाशमुपयान्ति ॥३२॥ ११४. एए य संगे समइपकमित्ता, सुदुत्तरा चेव भवंति सेसा । जहा महासागरमुत्तरित्ता, नई भवे अवि गंगासमाणा ॥३३॥ एतांश्च संगान् ममतिक्रम्य, मुदुस्तराम्चैव भवन्ति शेपाः । यथा महासागरमत्तीर्य, नदी भवेदपि गङ्गानमाना ॥३३॥ ११५. जह सोलरकल्याणं, पुरिसाणं णिदिदाओ महिलामो । तह सोलरवपयाणं, महिलाणं णिदिदा पुरिमा ॥३४॥ या भीलरक्षकाणां, गुरुपाणां निन्दिता भवन्ति महिलाः । समा गोलरक्षाकागां, महिलानां निन्दिता भवन्ति पुस्पाः ॥३८॥ ,

·37
జ్యోంకులు
10. నీలో పుట్టిన కమలం నీటిలో తడిసిపోనట్లుగా కామోష రోగ
పౌరాపర115లో పుట్టిన ను దాన్ని ఆంటిని పసుపు, డ్రాహ్మ
లుకని అంటాడు.
110. మోహంలేనివారు తన డు. దాన్ని ఆపు చేసికొన్నాడన్నమాట.
తృష్ణను ఏరువలన నా న్ని తొలగించుకున్నానని
చెప్పవచ్చు. అదే విధంగా రోఇన్ని చిరచించారు తృష్ణను
సడలిపేశారని అనుకోం. వి... స లేనివారు లోడాన్ని
విడిచిన మాట నిశ్చడు...
111. ఉపుడే బ్రహ్మ. దేహముకు ఆసక్తి వచి పెట్టిన ముని
బ్రహ్మను గురించి
అసలు బండ చూడు బ్రహ్మచర్యం
112. సుపడకమణుం మహ. పలాస్యం, కంగప్రత్యం
గాలు చూచి డుంగని సునో వివాంగాని కలుగని వారే
జాస్తవమైన బ్రహ్మచర్యం Cirt:చినవారు.
11. లత తన sce: ముముక మ ట కాలి
సకల జుట్టు గాను పొందిన ఆదురు (ముని)
i}. ! షకు కు ఇము
..

·या या ३८ समणसुत्तं ११६. किं पुण गुणसहिदाओ, इत्थीओ अस्थि वित्थडजसाओ । णरलोगदेवदाओ, देहि वि वंदणिज्जाओ ॥३५॥ किं पुनः ? गुणसहिताः, स्त्रियः सन्ति विस्तृतयशसः । नरलोकदेवताः देवैरपि वन्दनीयाः ॥३५॥ ११७. तेल्लोक्काडविडहणो, कामग्गी विसयरुक्खपज्जलिओ । जोव्वणतणिल्लचारी, जं ण डहइ सो हवइ धण्णो ॥३६॥ त्रैलोक्याटविदहनः, कामाग्निविपयवृक्षप्रज्वलितः । यौवनतृणसंचरणचतुरः, यं न दहति स भवति धन्यः ॥३६॥ ११८. जा जा वज्जई रयणी, न सा पडिनियत्तई । अहम्मं फुणमाणस्स, अफला जन्ति राइओ॥३७॥ अजति रजनी, न सा प्रतिनिवर्तते । अधर्म कुर्वाणस्य, अफला: यान्ति रात्रयः ॥३७॥ ११९-१२०. जहा य तिणि वणिया, मूलं घेत्तूण निग्गया । एगोऽत्य लहई लाहं, एगो मूलेण आगओ॥३८॥ एगो मूलं पि हारित्ता, आगो तत्य वाणिओ । यवहारे उघमा एमा, एवं धम्मे बियाणह ॥३९॥ क्या च भयो अणिगः, मुलं गृहीत्वा निर्गताः । एकात्र लगते लागा, एको मलेन आगतः ॥३८॥ एक: गलम् अपि हायिन्या, आगतरतत्र वाणिजः । पवहार उपमा एपा, एवं धर्म विजानीत् ॥३९॥ १२१. भम्पा जागर अपा, बहडियो अपगणितमो धम्मो। अपा फरेंड नं तह, ना. अपनहायो होइ ॥४०॥ समान मामा आमामायिनो भागाशिका धर्मः । नागा गया, या मामामामा भ४िoti १०. गंयमत्र १. 3 गई पानी, 3 में काली । -

·No text on this page.

·न हु हु १३३. इह उपसंतकसाओ, लहइ अणंतं पुणो वि' परिवायं । भे वीससियव्वं, थेवे वि कसायसेसम्मि ॥१२॥ श्ह उपशान्तकपायो, लभतेऽनन्तं पुनरपि प्रतिपातम् । न हि युप्माभिविश्वसितव्यं स्तोकेऽपि पायशेपे ॥१२॥ १३४. अणथोवं वयोवं, अग्गीथोवं फसाययोवं च । भे वीससियवं, थोवं पि तं बहु होइ ॥१३॥ ऋणस्तोकं व्रणस्तोकम्, अग्निस्तोक कपायस्तोकं च । न हि भवद्भिविश्वसितव्यं, स्तोकमपि खलु तद् बहु भवति॥१३॥ १३५. कोहो पोइं पणासेइ, माणो विणयनासणो । माया मित्ताणि नासेइ, लोहो सव्वविणासणो ॥१४॥ क्रोधः प्रीति प्रणाशयति, मानो विनयनाशनः । माया मित्राणि नाशयति, लोभः सर्वविनाशनः ॥१४॥ १३६. उवसमेण हणे कोहं, माणं मद्दवया जिणे । मायं चऽज्जवभावेण, लोभं संतोसओ जिणे ॥१५॥ उपशमेन हन्यात् क्रोधं, मानं मार्दवेन जयेत् । मायां च आर्जवभावेन, लोभं सन्तोपतो जयेत् ॥१५॥ -

·జ్యోతిస్కుం
43
190. పాపకర్మలో వ్యక్తిని ప్రవర్తింపజేసే పాపాలు రాగద్వేషాలు,
ఈ రెంటిని ని కించ దలు సంసారంలోనే నిలబడిపోకుండా
విముక్తి పొందుతాడు.
131. కస్టీము బిగించి గున్ని గల పూర్వకంగా వరంలో ఉంచు
కున్నట్టుగా ఇన ర్యాన తలాలలో ఇంద్రిడు విషడూంగూ
కషాయాలను నిరోడం...
t
12. మహాలకు ఓరాసురుడు ఆసుపని ద్వారా ఉవకముంప
జయుండిన కషాడుములు నేశ్వరునివంటి చారిత్ర జలగం
మునిసి కూర ఉలికుడు అతనికి పతనం కలిగించగలినవిగా
ఉన్నది. ఆ మరో రాగయుక్తులై ససామాన్య మునుల సంగతి
వేరే చెప్పనందున :
11. మడూలను ఉ: మింపలేస సరుషునికి కూడ ఆనంతమైన
ప్రహం అధ్యవసాయ సత్యం) ప్రాప్తించేటప్పుడు
::: కమరు .. ల.. లై నప్ప అన్ని నమ్ము
45కు వంకలు. ఆ ఇన్ని రసంన జూడు.
Lar. marci. బాడు3 చిన్న ఆసి, విప్పు
-నలు పాడు: ఆర్పమైన ,
కలు. ఇవి అన్ని రంగా ఉంచి చినజనప్రమసం

·समगसुतं
१६७. जहा कुम्मे सगाई, सए देहे समाहरे ।
एवं पाया मेहावी, अज्ज्ञप्पेण समाहरे॥१६॥
कथा पूर्मः स्वाहानि, स्वले देहे समाहरेत् ।
पर पापानि मेधावी, अध्यात्मना समाहरेत् ॥१६॥ .
१६.८. से जाणममाणं या, पढें आम्मिों पयं ।
संदरे हिपमापाणं, बीयं तं न समायरे ॥१७॥
- जानन अजानन् था, कृत्वा आधार्मिक पदम् ।
गरे निमारमान, द्वितीयं तत् न समाचरेत् ॥१७॥
१३. मनासमे गरे भित्र थिइमं धम्मसारही ।
ते, बम्भचेरसमाहिए ॥१८॥
मांगो परे भिक्ष:, शृतिमान् धगंगारथिः ।
अमानगमाहितः ॥१८॥

·జ్యోతిక్కులు
45
137. రాజేలు తన ఆుగాలను శరీరం లోపలికి మురిగి పెట్టుకున్నట్టుగా
జ్ఞానియైనవాడు ఆధ్యాత్మంద్వారా పాపాలను లోపలకి ముంచి
ఉంచుకోగలుగుతారు.
188. తెలిసియో, తెలిదుకనో ఏదైన ఆధర్మకార్యం ఆచరించటం
జరిగినట్టయితే తన ఆత్మను వెంటనే జుని సుడి మళ్ళించుకో
వలె, తిరి}. రెండవసారి ఎన్నటికీ ఆ పని తలపెట్టకాడు.
198. రైర్యశాలి, ధర్మరథం నడిపేవారు, ధర్మజేత్రంలో సంచరించే
వాడు, దారుకు, బ్రాహ్మచర్యంలో సమాహిరుకు అయిన
కపు నడా ధర్మారాపుంలో విహరిస్తూ ఉంటారు.
11. ఆపరిగ్రహ సూత్రము
14. జీవుడు :ుగ్రహం కోసం హింస చేస్తాడు. ఆసత్యం పలుకురారు.
Fes.నం చేస్తారు. శ్రీ సంగము చేస్తారు. అత్యధికంగా
ఆ రాదు. సరిగ్రహం పంచహారకాలకు మూలం.
141, 14:03. ముగాని అయిన ఏ చిన్న వస్తువనై - న
పరిగ్రహిని... ఒక ఇల సరిగ్రహించటానికి ఆసజ్ఞ
ఇచ్చినా ఆ సాంగ.. cx. విముక్తి కలను,
14. :: హను 22: పెట్టి గ్రహాన్ని ఆries:
5. వి. చేయని ని సామాన్ని లవరం :

·४६
समणसुत्तं
१४३-१४४. मिच्छत्तवेदरागा, तहेव हासादिया य छद्दोसा ।
चत्तारि तह कसाया, चउदस अभंतरा गया ॥४॥
वाहिरसंगा खेतं,
वत्थु धणधनकुप्पभांडाणि ।
दुपयचउप्पय जाणाणि, केव सयणासणे य तहा ॥५॥
मिथ्यात्ववेदरागाः, तथैव हासादिकाः च पड्दोपाः ।
चत्वारस्तथा कषायाः, चतुर्दश अभ्यन्तराः ग्रन्थाः ॥४॥
वाह्यसंगा: क्षेत्र,
वास्तुधनधान्यकुप्यभाण्डानि ।
द्विपदचतुष्पदानि यानानि, चैव शयनासनानि च तथा ॥५॥
अ।
१४५. सव्वगंथविमुक्को, . सीईभूओ पसंतचित्तो
जं पावइ मुत्तिसुहं, न चक्कवट्टी वि तं लहइ ॥६॥
सर्वग्रन्थविमुक्तः, शीतीभूतः प्रशान्तचित्तश्च ।
यत्प्राप्नोति मुक्तिसुखं, न
चक्रवर्त्यपि तल्लभते ॥६॥
१४६. गंथच्चाओ इंदिय-णिवारणे अंकुसो व हथिस्स ।
णयरस्स खाइया वि य, इंदियगुत्ती असंगत्तं ॥७॥
इन्द्रिय-निवारणे अंकुश इव हस्तिनः ।
नगरस्य खातिका इव च, इन्द्रियगुप्तिः असंगत्वम् ॥७॥
ग्रन्थत्यागः
१२. अहिंसासूत्र
१४७. एयं खु नाणिणो सारं, जं न हिंसइ कंचण ।
अहिंसासमयं चेव, एतावते
वियाणिया ॥१॥
एतत् खलु ज्ञानिनः सारं, यत् न हिनस्ति कञ्चन ।
अहिंसा समतां चैव, एतावती विजानीयात् ॥१॥
.
८
१४८. सव्वे जीवा वि इच्छंति, जीविउं न मरिज्जिउं ।
तम्हा पाणवहं घोरं,
निग्गंया वज्जयंति णं ॥२॥
सर्वे जीवाः अपि इच्छन्ति, जीवितुं न मर्तुम् ।
तस्मात्प्राणवघं घोरं, निर्ग्रन्थाः वर्जयन्ति तम् ॥२॥

·జ్యోజనం
11. ఇహ్యం.
118- పరిగ్రహం రె.. చిన: ఓ భవం. రెండనది
ఒక పరిశ్రమ : డబులన్నవి :
1. మధ్మాత, ద, . సుమ.. 4. పుసు పది,
ii. హాస్యం, ... ... ...,
8. కడుం,
} } • Cభం. 12. మాసు. 19. నూడు.
11. డోకు.
రాహుగ్రహం ! విధములై నవి:-
1. పొలం... EE. .. ఈ సం. 1.శం, 5. Fai.
1. పరు... దూసం,
కి.. డూను. .. కడ్యూ.
10. కుప్పం
1:6. పూర్ణంగా హుం ది విముక్తి మంచి ప్రసన్న చిత్తుడై,
- - - - - - -ముక్తి సముచ కప్పర్తి
ఉయోగము
గా
-- -- - ...............
17 . : . at 6:t ti:: వీలు ఎప్పుడు

·५० समणसुत्तं १५६. पाणी कम्मस्स खयत्थ-मुट्टिदो णोद्विदो य हिसाए । अददि असढं अहिंसत्यं, अप्पमत्तो अवधगो सो॥१०॥ ज्ञानी कर्मणः क्षयार्थ-मुत्थितो नोत्थितः च हिंसाय । यतति अशठम् अहिंसार्थम् अप्रमत्तः अवधकः सः ॥१०॥ १५७. अत्ता चेव अहिंसा, अत्ता हिंसति णिच्छओ समए । जो होदि अप्पमत्तो, अहिंसगो हिंसगो इदरो ॥११॥ आत्मैवाहिंसाऽऽत्मा, हिंसेति निश्चयः यो भवति अप्रमत्तोऽहिंसकः, हिंसकः इतरः ॥११॥ समये । । १५८. तुंगं न मंदराओ, आगासाओ विसालयं नत्थि । जह तह जयंमि जाणसु, धम्महिंसासमं नत्थि ॥१२॥ तुङ्गं न मन्दरात्, आकाशाद्विशालकं नास्ति । यथा तथा जगति जानीहि, धर्मोऽहिंसासमो नास्ति ॥१२॥ १५९. अभयं पत्थिवा! तुभ, अभयदाया भवाहि य । अणिच्चे जीवलोगम्मि, कि हिंसाए पसज्जसि ॥१३॥ अभयं अभयदाता भव च । अनित्ये जीवलोके, कि हिंसायां प्रसज्जसि ॥१३॥ पार्थिव ! तुभ्यम् १३. अप्रमादसूत्र १६०. इमं च मे अत्यि इमं च नत्यि, इमं च मे किच्चं इमं अकिच्चं । तं एवमेवं लालप्पमाणं, हरा हरंति त्ति कहं पमाए ? ॥१॥ इदं च मेऽस्ति इदं च नास्ति, इदं च मे कृत्यमिदमकृत्यम् । तमेवमेवं लालप्यमानं, हरा हरन्तीति कथं प्रमादः ? ॥१॥ -- १६१. सोतंति सुवंताणं, अत्या पुरिसाण लोगसारत्था । तम्हा जागरमाणा, विधुणध पोराणयं कम्मं ॥२॥ अर्थाः पुत्पाणां लोकसारार्थाः । तस्माज्जागरमाणा, विवूनयत पुराणकं कर्म ॥२|| सीदन्ति स्वपताम्,

·అమ్మలం
51
lif. అవి కర్మకయులకోసం రడుగ సొర చేస్తారు. హింస
120 కుటు కావంతో అహింస సాధించ
జని మన ను. అట్టి ఆ ప్రపత్తుడై నముని అహింస
157. అన్నడు . అన్నడు చున - ఇది సిద్ధాంతం యొక్క
కుడు. . ఆమురు ఉండరు. ఆహసకుడు. ప్రపత్తుడై
RE. మురు విద్య - ఎక, ఆకాశంకంచి విశాలమైనదీ
2:ులో కూడ ఆసనకు సమానమైన ధర్మం ఏదీలేదు.
}{". " పాటకు మా ! ష జున ఆజునాను. కనుక
wiడం వలనగారిని :ము. అనిత్యమై:

·समणसुतं १५६. पाणी कम्मस्स खयत्थ-मुद्विदो णोद्विदो य हिंसाए । अददि असढं अहिंसत्यं, अप्पमत्तो अवधगो सो॥१०॥ ज्ञानी कर्मणः क्षयार्थ-मुत्थितो नोत्थितः च हिंसाय । यतति अशठम् अहिंसार्थम् अप्रमत्तः अवधकः सः ।।१०॥ १५७. अत्ता चेव अहिंसा, अत्ता हिंसति णिच्छओ समए । जो होदि अप्पमत्तो, अहिंसगो हिसगो इदरो ॥११॥ आत्मैवाहिंसाऽऽत्मा, हिंसेति निश्चयः यो भवति अप्रमत्तोऽहिंसकः, हिंसकः इतरः ॥११॥ समये । " -- .१५८. तुंगं न मंदराओ, आगासाओ विसालयं नत्थि । जह तह जयंमि जाणसु, धम्महिंसासमं नत्थि ॥१२॥ तुङ्गं न मन्दरात्, आकाशाद्विशालकं नास्ति । यथा तथा जगति जानीहि, धर्मोऽहिंसासमो नास्ति ॥१२॥ १५९. अभयं पत्थिवा! तुम्भ, अभयदाया भवाहि य । अणिच्चे जीवलोगम्मि, कि हिंसाए पसज्जसि ॥१३॥ अभयं अभयदाता भव च । अनित्ये जीवलोके, किं हिंसायां प्रसज्जसि ॥१३॥ पार्थिव ! तुभ्यम् १३. अप्रमादसूत्र १६०. इमं च मे अस्थि इमंच नत्यि, इमं च मे किच्चं इमं अकिच्चं। तं एवमेवं लालप्पमाणं, हरा हरंति त्ति कहं पमाए ? ॥१॥ इदं च मेऽस्ति इदं च नास्ति, इदं च मे कृत्यमिदमकृत्यम् । तमेवमेवं लालप्यमानं, हरा हरन्तीति कथं प्रमादः ॥१॥ ? १६१. सोतंति सुवंताणं, अत्या पुरिसाण लोगसारत्या । तम्हा जागरमाणा, विधुणध पोराणयं कम्मं ॥२॥ अर्थाः पुरुपाणां लोकसारार्थाः । तस्माज्जागरमाणा, विवूनयत पुराणकं कर्म ॥२॥ सीदन्ति स्वपताम्,

·జ్యోమలం
19. దాని కలదుకోసం ఉక్కు సాధన చేస్తారు. హింస
ఆకు రావంతో అహింస సారించ
టానికి కుటుంబాలు. అట్టి అప్రమత్తు సముని అహింస
SI
167. ఆశ్నడు. ఆni. జన్మడు 25 - ఇది సిద్ధాంతం యొక్క
సర్పడు... ఒక ప్రమును నే ఉండేవారు ఆరు సకుడు, ప్రవర్తుడై
15. ముకు: 5. 5 ను, ఆకారం కంటే విశాలమైనదీ
F: కుకు కు సమానమైన ధర్మం ఏదీలేదు.
11. "... బావ ముప్పు ! నువపు అయినాష,. : సుక
rather the rise :మ్ము. ఆపైన జీవ
F
:: :: : సుకుంటావు" ఆని ముని
--
13. ఆకు మాత్రము
“.. ఇ. , . ::: కడపలు ఉన్నం,
ఉండు ...….....: వృశాలామములను
మన మనకు కలది. raat
కూన గా . . !
F స్వారమైన
- 443 మంది
..
.
.
.
.
--- ...
1 ::. -

·થશે समणसुत्तं च सुत्तया सेया। १६२. जागरिया धम्मीणं, अहामीणं वच्छाहिवभगिणीए, अहिंसु जिणो जयंतीए ॥३॥ जागरिका धर्मिणाम्, अधर्मिणां च सुप्तता श्रेयसी । . वत्साधिपभगिन्याः, कथितवान् जिन: जयन्त्याः॥३॥ १६३. सुत्तेसु यावी पडिबुद्धजीवी, न वीससे पण्डिए आसुपण्णे । घोरा मुहत्ता अबलं सरीरं, भारंड-परखी व चरेऽप्पमत्तो ॥४॥ सुप्तेपु चापि प्रतिबुद्धजीवी, न विश्वसेत् पण्डित आशुप्रज्ञः । घोरा: मुहूर्ता अवलं शरीरम्, भारण्डपक्षीव चरेद् अप्रमत्तः ॥४॥ - -- १६४. पमायं कम्ममाहंसु, अप्पसायं तहाऽवरं । तभावादेसओ वावि, वालं पंडियमेव वा ॥५॥ प्रमादं कर्म आहु-रप्रमादं तथाऽपरम् । तद्भावादेशतो वापि, वालं पण्डितमेव वा ॥५॥ १६५. न कम्मुणा काम खति वाला, अकरमुगा कम्म खति धीरा । मेधाविणो लोभमया वतीता, संतोसिणो नो पकरेंति पावं ॥६॥ न कर्मणा कर्म क्षपयन्ति वाला, अकर्मणा कर्म क्षपयन्ति धीराः । मेधाविनो लोभमदाद् व्यतीताः, सन्तोपिणो नो प्रकुर्वन्ति पापम् ।। दयालुया ॥८॥ १६६. सवओ पमत्तस्स भयं, सवओ अप्पमत्तस्स नत्थि भयं ॥७॥। सर्वत: प्रमत्तस्य भयं, सर्वतोप्रमत्तस्य नास्ति भयम् ।।७।। १६७. नाऽऽलस्सेण समं सुवखं, न विज्जा सह निद्दया । न वैरग्गं ममत्तेणं, नारंभेण नाऽऽलस्येन समं सौख्यं, न विद्या सह निद्रया । न वैराग्यं ममत्वेन, नारम्भेण दयालुता ॥८॥ १६८. जागरह नरा! णिच्चं, जागरमाणस्त वड्ढते बुद्धी । जो सुवति ण सो धन्नो, जो जग्गति सो सया धन्नो ॥९॥ जागृत नराः ! नित्यं, जागरमाणस्य वर्द्धते बुद्धिः । यः स्वपिति न सो धन्यः, यः जागत्ति स सदा धन्यः ।।९।।

·53 -- జ్యోతిర్యం 102. “కార్మికులు పేర్కొని ఉండటం, ఆత్మకులు నిద్రపోతూ ఉండటం శ్రేయుస్కరం"-1సి రగివాస్ మహాపికకు పర్పు వేళపూడైన కరాకుని సోదరి ఇడుంతికి ఎండు చెప్పాడు. 183. ప్రక్షాకరమైన పరిరకు నిద్రిస్తున్న వ్యక్తులకుక్కన పేర్కొని ఉందన: ప్రమాడుతో కూడిన mడివి : సిండకూడదు. కాలం యొక్క పరిదులు (ముహూర్తాలు, మైనవి, వాటికి డడు అనేది . * 8: దర్పణం: కనుక ఆరడు riడం ఆశ్రమితుడై మెలగుచు ఉండటం మంచిది. (ronic ఒక విధమైన , X60 - డే అయినా జునికి ఉజలు రెండు, ఆకు మెలు, మూరజా టచి. ఉము నిద్రపోతున్నప్పుడు Telషది జాగ్రత్తగా పేర్కొని ఉంటుంది. 161, ప్రమాణాన్ని కర్మ (ఆము, ఆసి, " మాణున్ని ఆకర్మ ఆటాడు. ప్రమాదం ఉన్న స్థితిలో మనువుకు గల ఆజ్ఞాని కప్పరాదు. ప్రమాదస్థితి లేనప్పుడు scies ని ఆగారు. 15. ఆపై వరి, కన్నం లోనై నడుం ఆము .. జని కం: కర్మణ్వం నడుం ఒక ఆట .:: - నివృత్తులు ద్వారా మరియు సాంసాలు. ఆ మం మః re! ఆరు ముందు ఆవుడు పావకర్మ జయం చడు. 1. మరు మలము కడుపే. 5: 1: ::: డుము: 1::. ti. t . : . : ..... : : -- * . ఆ: ::: ti:, సం) 1 . : ..... :::: :: 1. -- CH 1 ·१४ समणसुत्तं १६९. आदाणे णिक्खेवे, वोसिरणे ठाणगमणसयणेसु । सव्वत्य अप्पमत्तो, दयावरो होदु हु अहिंसओ॥१०॥ आदाने निक्षेपे, व्युत्सर्जने स्थानगमनशयनेषु । सर्वत्राप्रमत्तो, दयापरो भवति खल्वहिंसकः ॥१०॥ १४. शिक्षासूत्र १७०. विवत्ती अविणीअस्स, संपत्ती विणीअस्स य । जस्सेयं दुहओ नायं, सिक्खं से अभिगच्छइ ॥१॥ विपत्तिरविनीतस्य, संपत्तिविनीतस्य च । यस्य॑तद् द्विधा ज्ञातं, शिक्षां सः अधिगच्छति ।।१।। १७१. अह पंचहि ठाणेहि, जेहिं सिक्खा न लन्भई । . थम्भा कोहा पमाएणं, रोगेणाऽलस्सएण य॥२॥ पञ्चभिः स्थानः, यः शिक्षा न लभ्यते । स्तम्भात् क्रोधात् प्रमादेन, रोगेणालस्यकेन च ॥२॥ अथ १७२-१७३. अह अहिं ठाणेहि, सिक्खासीले त्ति वुच्चई । अहस्सिरे सया दंते, न य मम्ममुदाहरे ॥३॥ नासीले न विसीले, न सिया अइलोलुए। अकोहणे सच्चरए, सिक्खासीले ति बुच्चई ॥४॥ अथाप्टभिः स्थानः, शिक्षाशील अहसनशील: सदा दान्तः, न च मर्म उदाहरेत् ॥३॥ नाशीलो विशील:, न स्यादतिलोलुपः । अक्रोधनः सत्यरतः, शिक्षाशील इत्युच्यते । न इत्युच्यते ॥४॥ १७४. नाणमेगग्गचित्तो अ, ठिओ अ ठावयई परं । सुआणि अ अहिज्जित्ता, रओ सुअसमाहिए ॥५॥ ज्ञानमेकाग्रचित्तश्च, स्थितः च स्थापयति परम् । श्रुतानि रतः श्रुतसमाधी ॥५॥ च अधीत्य,

·55
ద్వారములు
188. వస్తువులు : ఎప్పుడు చెప్పు. మల మ్యూరాలు
వివరించటప్పుడు, కచ్చతకుము. పడిప్పురవ్వలు,
గదునించటప్పుడు చూడు . ఆము తలలో
ప్రవర్తిస్తూ, cini tt కుగా 4:43 నిక్కలు..
11. కణ సూత్రము
ITN. వి.యం లేని వాని ము మొదలైన . . ంచి,
ఇది ఆint పలు
వినదు; iich: "నా నాలు
ప్రాప్తిస్తవి. This is t.
2. వినతులు
Mసికొన్న ఐడి: గ్రహం. ఆ... ఆ.15; మైన
1. (పన ఆర్యమును రండి,
11. I. iii.. భiin, , , రోగము,
1. ఆం:త్వము సమకం - Nit - - - - మన్న
బోటు మనం ఉండదు.
15. 1. iv. . . వీటి
11. విహం. వలం... 2.1. 1.
tra ::..:: :.... .. t:
ch: ". . S . . . ,
d
... - Act 1 ,
17. : 2
*
.

·५६
समगुतं
१७५. बने गुग्गुले निन, जोगवं उवहाण ।
पियंकरे पियंगाई, से शिरा लवधमरिहई ॥६॥
वाद गुरुकुले गोगवानुवागवान् ।
प्रियंकारः पिनयादी, न गिधा लगहंति ॥६॥
१७६. जह दोवा दोबसयं, पहपए मो म दिप्पए दोयो ।
दोवसमा आवरिया, दिपंति परं च दीति ॥७॥
यथा दीपान दीपनतं, प्रदीप्यते नाच दीप्यते दीपः ।
दीपसमा आचार्याः, दीप्यते परं च दीपयन्ति ||७||
१५. आत्मसूत्र
१७७. उत्तमगुणाण धामं, सवदव्वाण उत्तम दव्यं । .
तच्चाण परं तच्चं, जोवं जाणेह णिच्छयदो॥१॥
उत्तमगुणानां धामं, सर्वव्याणां उत्तमं द्रव्यम् ।
तत्त्वानां परं तत्त्वं, जीवं जानीत निश्चयतः ॥१॥
-
१७८. जीवा हवंति तिविहा, बहिरप्पा तह य अंतरप्पा य ।
परमप्पा वि य दुविहा, अरहंता तह य सिद्धा य ॥२॥
जीवाः भवन्ति विविधाः, बहिरात्मा तथा च अन्तरात्मा च ।
परमात्मानः अपि च द्विविधाः, अर्हन्तः तथा च सिद्धाः च ॥२॥
भण्णए देवो ॥३॥
--
१७९. अक्खाणि बहिरप्पा, अंतरप्पा हु अप्पसंकप्पो ।
कम्मकलंक-विमुक्को, परमप्पा
अक्षाणि वहिरात्मा, अन्तरात्मा खलु आत्मसंकल्पः ।
भण्यते देवः ॥३॥
कर्मकलकविमुक्तः,
परमात्मा
१८०. ससरीरा अरहंता, केवलणाणेण मुणिय-सयलत्था ।
णाणसरीरा
सिद्धा,
सशरीरा: अर्हन्तः, केवलज्ञानेन ज्ञातसकलार्थाः ।
ज्ञानशरीराः
सन्वृत्तम-सुक्ख-संपत्ता ॥४॥
सिद्धाः,
सर्वोत्तमसौख्यसंप्राप्ताः ॥४॥

·వ్యాలిడ్కరం
57
176. సదా గురుకులపానం చేసేవాడు. శాస్త్రాధ్యయసం (సమారిలో
లీనమై ఉండేవారు, అధ్యయన కాలంలో రషము చేసేవారు.
ప్రియు కరములైన పనులు చేసేవారు. ప్రియవచనాలు వరిచే
పోరు క్షణ (విద్యాభ్యాసమునకు యోగ్యుడైనవారు.
178. ఒక్క దీపము సూర్ల కొద్ది దీపాలను వెలిగించి గాను కూడ
వెలుగుతూ ఉండునట్లు ఆదార్యుడు స్వయంగా ప్రకాశిస్తూ ఇరు
లను కూడ ప్రకాశింప చేయగలుగుతున్నాడు.
16. ఆత్మ సూత్రము
177. ఉపము ఉత్తమ గుణండు ఆశ్రయమనీ, అన్ని వ్యాల్లోన
ఉత్తమ ద్రవ్యమవీ. ఆన్నీ తర్వాల్లోనూ పరమ తర్వమనీ.వీపు
ఒప్పందేహంగా తెలిసికో.
178." జీవము (ఆర్మ) మూడు విరారైనది : 1, జహికొత్మ. 2. అంత
రాత్మ, . పరమార్మ, పరమార్మ రెండు రకాలు: 1. అర్జంఠం.
2. సిద్ధరం
17. ఇంగ్రీడు సమూహాన్ని ఆత్మకూపంగా స్వీకరించేది కూర్మ,
చేపటకంటే భిన్నమైన చర్మ సందర్యాన్ని స్వీకరించం అన
పోర్మ, కర్మ కళంకం నుంచి విముక్తి పొందింది. పరమాత్మ.
పలు గ్రామంలో సమస్త బత్తాలకు చెందిన టమైన
'ఉయుడు అరువు, సర్వోత్తమమైన మరిన్ని {-చెన్న)

·समणसुत्तं १८१. आल्हवि अंतरप्पा, बहिरप्पो छंडिऊण तिविहेण । झाइज्जइ परमप्पा, उवइट्ठ जिणरिदेहि ॥५॥ आरुह्य अन्तरात्मानं, वहिरात्मानं त्यवत्वा त्रिविधेन । ध्यायते परमात्मा, उपदिष्टं जिनवरेन्द्रः ॥५॥ १८२. चउगइभवसंभमणं, जाइजरामरण-रोयसोका य । कुलजोणिजीवमन्गण-ठाणा जीवरस णो संति ॥६॥: : चतुर्गतिभवसंभ्रमणं, जातिजरामरण-रोगशोकाश्च । कुलयोनिजीवमार्गणा-स्थानानि जीवस्य नो सन्ति ॥६॥ १८३. वण्णरसगंधफासा, थीपुंसणवंसयादि-पज्जाया । संठाणा संहणणा, सव्वे जीवरस णो संति ॥७॥ वर्णरसगन्धस्पर्शा:, स्त्रीपुंनपुंसकादि-पर्यायाः । संस्थानानि संहननानि, सर्वे जीवस्य नो सन्ति ॥७॥ १८४. एदे सव्वे भावा, ववहारणयं पडुच्च भणिदा हु । सवे सिद्धसहावा, सुद्धणया संसिदी जीवा ॥८॥ एते सर्वे भावाः व्यवहारनयं प्रतीत्य भणिताः खलु । शुद्धनयात् संसृतौ जीवाः ॥८॥ १८५. अरसमरूवमगंध, अश्वत्तं चेदणागुणमसइं। अलिंगरगहणं, जीवमणिद्दिट्ठसंठाणं ॥९॥ अरसमरूपमगन्धम् अव्यवतं चेतनागुणमशब्दम् । जानीटलिंगग्रहणं, जीवमनिर्दिष्टसंस्थानम् ॥९॥ १८६. णिइंडो णिइंदो, णिम्ममो णिक्कलो णिरालंबो । णोरागो णिहोसो, णिम्मूढो णिन्भयो अप्पा ॥१०॥ निर्दण्डः निर्द्वन्द्वः, निर्ममः निप्कल: निरालम्बः । नीरागः निर्मूढः निर्भयः आत्मा ॥१०॥ १८७. णिगंयो णोरागो, णिस्सल्लो सयलदोसणिम्मुदको । णिक्कामो णिक्कोहो, णिम्माणो हिम्मदो अप्पा ॥११॥ निर्गन्यो नीरागो, नि:शल्य: सकलदोपनिर्मुक्तः । निष्कामो निष्क्रोधो, निर्मानो निर्मदः यात्मा ॥११ ॥ सर्वे सिद्धस्वभावाः, जाण निर्द्वपः,

·జ్యోతిష్యులు
59
18!. " మనోజ్కయంలో జహిరాత్మను షడు పెట్టి ఆశ
రాత్మకు ఆధిష్టించి పరమాత్మను ధ్యానం చెయ్యి"
కనేంద్రు:ు వచించియున్నాడు.
188. కుత్మలో చతుగ్గర కూపమైన ధన ద్రమణం. జన్మ, 15.
మరణ, రోగ, గోల్, డం, యోని, ఉపస్థాన, మార్గద్వానాలు
ఉHచి ఏపీ ఉండవు.
11. కులలో జల్లి , ఆni. ii. K, స్పర . పుకుప, నపుంసకాం
ప్రజలూ, సంస్థన, సంహనకాలు ఉండవు.
it. A vr.rs mలన్నీ
సమయానికి
టి చెప్పులు.
కుయాన్ని నిలువడన్ని బట్టి చూస్త సంపాజరైన
పలు కూన చిన రూపాలే.
.
11. నాని ... ii, ice sec. ఆవ్యక్తం.
F :-10. tee గ్రాహ్యం
హన ఆందని, సంస్థానిక : ఈ కలంగా ఉన్నది.
1. . . . . . . . . . . -ము
k:-. - - -. .. .. .. .. rt :ము
*
t
.
.
.:: ...కడు.
*
.
A
'”

·No text on this page.

·సమణసుత్తం మోమము

·No text on this page.

·సమణసుత్తం
aan :ము
మార్గము
--
1.

·१६. मोक्षमार्गसूत्र
१९२. मग्गो मग्गफलं ति य, दुविहं जिणसासणे समक्खादं ।
मग्गो खलु सम्मत्तं मग्गफलं होइ णिव्वाणं ॥१॥
मार्गः मार्गफलम् इति च द्विविधं जिनशासने समाख्यातम् ।
मार्गः खलु सम्यक्त्वं मार्गफलं भवति निर्वाणम् ॥१॥
१९३. दंसणणाणचरित्ताणि, मोवखमग्गो त्ति सेविदन्वाणि ।
साधूहि इदं भणिदं, तेहिं दु बंधो व मोक्खो वा ॥२॥
दर्शनज्ञानचारित्राणि, मोक्षमार्ग इति सेवितव्यानि ।
साधुभिरिदं भणितं, तैस्तु वन्धो वा मोक्षो वा ॥२॥
१९४. अण्णाणादो णाणी, जदि मण्णदि सुद्धसंपओगादो ।
हवदि त्ति दुवखमोक्खं, परसमयरदो हवदि जीवो ॥३॥
अज्ञानात् ज्ञानी, यदि मन्यते शुद्धसम्प्रयोगात् ।
भवतीति दुःखमोक्षः,
परसमयरतो भवति जीवः ।।३।।
१९५. वदसमिदोगुत्तीओ, सीलतवं जिणवरेहि पण्णत्तं ।
कुव्वंतो वि अभवो, अण्णाणी मिच्छदिट्ठी दु ॥४॥
व्रतसमितिगुप्ती: शीलतपः जिनवरैः प्रज्ञप्तम् ।
कुर्वन् अपि अभव्यः अज्ञानी मिथ्यादृष्टिस्तु ॥४॥
१९६. णिच्छयववहारसरूवं, जो रयणत्तयं ण जाणइ सो ।
जे कीरइ तं मिच्छा-रूवं सत्वं जिणुद्दिळें ॥५॥
निश्चयव्यवहारस्वरूपं, यो रत्नत्रयं न जानाति सः ।
यत् करोति तन्मिथ्या-रूपं सर्व जिनोद्दिष्टम् ॥५॥
१९७. सद्दहदि य पत्तेदि य, रोचेदि य तह पुणो य फासेदि ।
धम्म. भोगणिमित्तं, ण दु
सो कम्मवखयणिमित्तं ॥६॥
श्रद्दधाति च प्रत्येति च, रोचयति च तथा पुनश्च स्पृशति ।
धर्म भोगनिमित्तं, ' न तु स कर्मक्षयनिमित्तम् ॥६॥

·-ము
15
16. మాము
13.2. నంలో చూస్తు' అని. 'మార్గపలు అని రెండు రకాల
ఆకులు ::. 'మా' 'మో' నికి ఉపొడు.. ఇవి
'వలం 125 కు 'జా...'.
TEL. (మ) - - - 3, కస్సులను చవి మార్గ
ముందు చెప్పడమన్నారు,
ఆపి 'నిళ్ళడు మార్గం
ఆసి, తమ మార్గం ఆ' Tes, rలై నది. డు కర
rs . : మూకు లష. జిపల్ల నిడుమంగా
కected్వరుకుంది.
11. తన 17 C . లైన.. కల్ల
ముక్తి కలుగు: మైన జారెప్పుడైనా నమ్మున
1. 2:17 • 11 : బ్పువలె, 1 wర
మంకు vii. aa : . కనుక అది సందర్శి
(:- , - ఆది,
115, ... న ప ర ం. మరి, సృప్తి.
1. ....... - రూ ఆ అయోగ్య
- - - - - -
K.
2.: :... భ జూన్ని
ii, 1 : 2 , ::
c. . . . . . . . ::: :: =FE 9

·दुःखक्षयकारणं १९८. सुहपरिणामो पुण्णं, असुहो पाव ति भणियमन्नेसु । परिणामो णनगदो, दुक्खक्खयकारणं समये ॥७॥ शुभपरिणामः पुण्यं अशुभः पापमिति भणितमन्येषु । परिणामो नान्यगतो, समये ॥७॥ १९९. पुण्णं पि जो समिच्छदि, संसारो तेण इहिदो होदि । पुण्णं सुगईहे, पुण्णखएणेव णिव्वाणं ॥८॥ पुण्यमपि यः समिच्छति, संसारः तेन ईहितः भवति । पुण्यं सुगतिहेतुः, पुण्यक्षयेण एव निर्वाणम् ॥८॥ २००. कम्ममसुहं कुसील, सुहकम्मं चावि जाण व सुसीलं । कह तं होदि सुसीलं, जं संसारं पवेसेदि ॥९॥ कर्म अशुभं कुशील, शुभकर्म चापि जानीहि वा सुशीलम् । कथं तद् भवति सुशीलं, यत् संसारं प्रवेशयति ॥९॥ २०१. सोवणियं पि णियलं, बंधदि कालायसं पि जह पुरिसं । बंधदि एवं जीवं, सुहमसुहं वा कई फम्भं ॥१०॥ सौवणिकमपि निगलं, बध्नाति कालायसमपि यथा पुरुषम् । बध्नात्येवं जीवं, शुभमशुभं वा कृतं कर्म ॥१०॥ २०२. तम्हा दु कुसीलेहि य, रायं मा कुणह मा व संसग्गं । साहीणो हि विणासो, कुसीलसंसग्गरायेण ॥११॥ तस्मात्तु कुशीलश्च, रागं मा कुरुत मा वा संसर्गम् । स्वाधीनो विनाशः कुशीलसंसर्गरागेण ॥११॥ २०३. वरं वयतवेहि सग्गो, मा दुक्खं होउ णिरइ इयरेहिं । छायातवट्ठियाणं, पडिवालंताण गुरुभेयं ॥१२॥ वरं व्रततपोभिः स्वर्गः, मा दुःखं भवतु निरये इतरः । छायाऽऽतपस्थितानां, प्रतिपालयतां गुरुभेदः ॥१२॥ २०४. खयरामरमणुय-करंजलि-मालाहिं च संथुया विउला । चक्कहररायलच्छी, लन्भई बोही ण म व्वणुआ ॥१३॥ च रामरमनुज-कराञ्जलि-मालाभिश्च संस्तुता विपुला । चक्रधरराजलक्ष्मी:, लभ्यते बोधिः न भव्यनुता ।।१३।। हि

·G
*
--
..
11, 2 - - - - - - - - -
11 న ముక. ముకు:
" ... కారులో ప్రవర్తించు
Kama
.. At :ు నను.
!!. : . : ... గున్నాడన్నమాట,
ti..
.. .. .. .. సళ్ళ, ఏ
- . : . : :: కరు,
21. Cir. . . . . . . : లను గుర్తించుము,
కొని ....... మని చెప్పి
RRB, : -
.
E- c... ' ... - :: : : ....... ,
. . :-* - - - - - :: సుడు
క్షంలో
K
.
Hard
.
సము
.
::: క్యూ కురు

·६८ समणसुत्तं २०५. तत्य ठिच्चा जहाठाणं, जक्खा आउक्खए चुया । उर्वन्ति माणुसं जोणि, सेदुसंगेऽभिजायए ॥१४॥ तत्र स्थित्वा यथास्थानं, यक्षा आयु:क्षये च्युताः । उपयान्ति मानुपी योनिम्, स दशाङ्गोऽभिजायते ।।१४॥ २०६-२०७. भोच्चा माणुस्सए भोए, अप्पडिरूवे अहाउयं । पुत्वं विसुद्धसद्धम्मे, केवलं बोहि बुज्झिया ॥१५॥ चउरंगं दुल्लहं मत्ता, संजमं पडिवज्जिया। धुयकम्मसे, सिद्ध हवा सासए ॥१६॥ भुक्त्वा मानुष्कान् भोगान्, अप्रतिरूपान् यथायुप्कम् । पूर्व विशुद्धसद्धर्मा, केवलां बोधि बुद्ध्वा ।।१५।। चतुरङ्गं दुर्लभं ज्ञात्वा, संयम प्रतिपद्य । तपसा घूतकर्माशः, सिद्धो भवति शाश्वतः ॥१६॥ तवसा १७. रत्नत्रयसूत्र (अ) व्यवहार-रत्नत्रय २०८. धम्मादीसदहणं, सम्मत्तं णाणमंगपुव्वगदं । चिट्ठा तवंसि चरिया, ववहारो मोरखमग्गो ति ॥१॥ धर्मादिश्रद्धानं, सम्यक्त्वं ज्ञानमङ्गपूर्वगतम् । चेप्टा तपनि चर्या, व्यवहारो मोक्षमार्ग इति ॥१॥ २०९. नाणेण जाणई भावे, दसणेण य सद्दहे । चरित्तण निगिण्हाइ, तवण परिसुज्झई ॥२॥ ज्ञानेन जानाति भावान्, दर्शनेन च श्रद्धत्ते । चारित्रण निगृह्णाति, परिशुध्यति ।।२॥ २१०. नाणं चरित्तहीणं, लिंगगहणं च दसणविहीणं । संजमहोणं च तवं, जो चरइ निरत्ययं तरस ॥३॥ जानं नरित्रहीनं, लिङ्गग्रहणं । दर्शनविहीनम् । संबमविहीनं च तपः, यः चनि निरर्थक तस्य ॥३॥ तपसा

·مه
ده
تم :: - ::ة .- ي ::*:: ..:: 5
.20
20 : : : : : : ة م نه بومی و به ند و
.: : : : : ت :۰۰
۲۰ :: - " را
و تنه نت هه ۹۰۰ ه :: تا به
ته نه من : 3 :: ::::::: .:: - :: :: .::
: : : : : : : " من
سه نتها ننتهم . . . . . :: متن :: :: متن
ت : ": (... تهی :: - :: - :: منة مع
::::::: :: ت ب د ت تنة : من و
: نه
دنده تن تن نیت تین .16
مه
ته به ب : . . . . . . . .
ورو
نتیشن : د . م . . نه نه
است این تیم :: :: :: :: :: :: :: :: :ة: جی
همه
شو " ۔
پد
بز
مرحلة
مه
مل
تور

·समणसुतं
२११. नादंसणिस्स नाणं, नाणेण विणा न हुँति चरणगुणा ।
अगणिस्स नत्यि मोक्खो, नत्यि अमोक्खस्स निव्वाणं ॥४॥
नादर्शनिनो ज्ञानं, जानेन विना न भवन्ति वरणगुणाः ।
अगुणिनो नास्ति मोक्षः, नारत्यमोक्षस्य निर्वाणम् ।।४।।
२१२. हयं नाणं कियाहीणं, हया अण्णाणओ
किया ।
पासंतो पंगुलो दड्ढो, धावमाणो य अंधओ ॥५॥
हतं ज्ञानं क्रियाहीनं,
हताजानतः
पश्यन् पङगुल: दग्धो, धावमानश्च अन्धकः ॥५॥
किया ।
२१३. संजोअसिद्धीइ फलं वयंति, न हु एगचक्कण रहो पयाइ ।
अंधो य पंगू य वणे समिच्चा, ते संपत्ता नगरं पविट्ठा ॥६॥
संयोगसिद्धौ फलं वदन्ति, न खल्वेकचक्रेण रथः प्रयाति ।
अन्धश्च पङगुश्च वने समेत्य, ती संप्रयुक्ती नगरं प्रविष्टी ॥६॥
(आ) निश्चय-रत्नत्रय
२१४. सम्मइंसणणाणं, एसो लहदि त्ति णवरि ववदेसं ।
सवणयपक्खरहिदो, भणिदो जो सो समयसारो॥७॥
सम्यग्दर्शनज्ञानमेप लभते इति केवलं व्यपदेशम् ।
सर्वनयपक्षरहितो, भणितो
समयसारः ॥७॥
यः
स
२१५. दंसणणाणचरित्ताणि, सेविदव्वाणि साहुणा णिच्चं ।
ताणि पुण जाण तिणि वि, अप्पाणं चेव णिच्छयदो ॥८॥
दर्शनज्ञानचारित्राणि, सेवितव्यानि साधुना नित्यम् ।
तानि पुनर्जानीहि, त्रीण्यप्यात्मानं चैव निश्चयतः ॥८॥
२१६. णिच्छयणयेण भणिदो, तिहि तेहिं समाहिदो हु जो अप्पा ।
ण कुणदि किचि वि अन्नं, ण मुयदि सो मोक्खमग्गो त्ति ॥९॥
निश्चयनयेन भणित-स्त्रिभिस्तैः, समाहितः खलु यः आत्मा ।
न करोति किंचिदप्यन्यं, न मुञ्चति स मोक्षमार्ग इति ॥९॥

·21. మ . . . . . . - వి. ఈ
For నలు, C, a 2: మనం మరియు
... ... ... ... ఆ
ప్రాప్తించదు
21. ప్రము. . . . . : . ఆవుల
SAA
Hits: :. - -- - . నాకు
:: . . . . . . . . . . .
( నందున, ఆ ప్రములు:
rain is it . :ు.
4; .. ఆ .. .. నాకు
12 . : . దాని
డు.. కు
4. మూలన
1. : : : : . . . ఇక
AN
(ఆ. ... ... .
11. : . . . . . !
- :: ::
ల ల :దు
::. - మ
Mic
.

·७२ समणसुत्तं २१७. अप्पा अप्पम्मि रओ, सम्माइट्ठी हवेइ फुडु जीवो । जाणइ तं सग्णाणं, चरदिह चारित्तमग्गु त्ति ॥१०॥ आत्मा आत्मनि रतः, सम्यग्दृष्टि: भवति स्फुटं जीवः । जानाति तत् संज्ञानं, चरतीह चारित्रमार्ग इति ॥१०॥ २१८. आया हु महं नाणे, आया मे देसणे चरित्ते य । आया पच्चक्खाणे, आया मे संजमे जोगे॥११॥ आत्मा खलु मम ज्ञानं, आत्मा में दर्शनं चरित्रं च । आत्मा प्रत्याख्यानं, आत्मा मे संयमो योगः ॥११॥ 4 . १८. सम्यग्दर्शनसूत्र (अ) व्यवहार-सम्यक्त्व : निश्चय-सम्यक्त्व २१९. सम्मत्तरयणसारं, मोक्खमहालक्खमूलमिदि भणियं । तं जाणिज्जा णिच्छय-ववहारसरूवदोभेयं ॥१॥ सम्यक्त्वरत्नसारं, मोक्षमहावृक्षमूलमिति भणितम् । तज्ज्ञायते निश्चय-व्यवहारस्वरूपद्विभेदम् ।।१।। २२०. जीवादी सद्दहणं, सम्मत्तं जिणवरहिं पण्णत्तं । ववहारा णिच्छयदो, अप्पा णं हवइ सम्मत्तं ॥२॥ जीवादीनां श्रद्धानं, सम्यक्त्वं जिनवरः प्रज्ञप्तम् । व्यवहारात निश्चयतः, आत्मा णं भवति सम्यक्त्वम् ॥२॥ २२१. जं मोणं तं सम्मं, जं सम्मं तमिह होइ मोणं ति । निच्छयओ इयरस्स उ, सम्म सम्मत्तहेज वि ॥३॥ यन् मौनं तत् सम्यक्, यत् सम्यक् तदिह भवति मौनं इति । निश्चयतः इतरस्य तु, सम्यक्त्वं सम्यक्त्वहेतुरपि ॥३॥ २२२. सम्मत्तविरहिया गं, सुठ्ठ वि उग्गं तवं चरंता णं । म लहंति वोहिलाह, अवि वाससहस्सकोडीहिं ॥४॥ नम्यात्वविरहिता णं, गुष्ठ अपि उग्रं तपः चरन्तः णं । न लभन्ते बोधिलाभ, अपि वर्पराहनकोटिभिः ॥४॥ *

·5:17. ఈ విధంగా ఆత్మల పైన ఆకు నమ్మకం ఉంది:
ఆత్మను పరమ 7:5," ఇనం ::
ఆర్మరో స్థిరంగా ఉన్న నమ్మ : tea.
21. ఆర్మడు - గాం. ఆక్క: . - Mic.
అన్నడు ర్యాంపర్యండలం)
కలు ను ఆni.. జన్మ రహర.
--

·सो गः खल, समगगुत्तं २३६. जा ण फरेदि जगप्पं, चंदा सध्यसिमेर धम्माणं । खलु णिविदिगिच्छो, सम्मादिट्ठी मुणयव्यो ॥१८॥ यो न करोति जगामां, चलगिता सर्वगामेव धर्माणाम् । निनिनिक्लियः, सम्यग्दृष्टितिव्यः ।।१८।। २३७. जो हवइ असम्मूढो, चेदा सहिट्ठी सवभावसु । सो खलु अमूढदिठी, सम्मादिट्ठी मुणेयच्यो ॥१९॥ यो भवति असंगृढः, चेतयिता राष्टिः सर्वभावेषु । खुलु अमूहदृष्टिः, सम्यग्दृष्टितिव्यः ।।१९।। २३८. नाणेणं दंतणेणं च, चरित्तेणं तहेब खन्तीए मुत्तीए, बढमाणो भवाहि य॥२०॥ मानेन दर्शनेन च, चारित्रण तथैव च। क्षान्त्या च ॥२०॥ २३९. जो छादए णोऽवि य लूसएज्जा, माणं ण सेवेज्ज पगासणं च । ण यावि पण्णे परिहास कुज्जा, ण याऽऽसियावाद वियागरेज्जा। नो छादयेन्नापि च लूपयेद्, मानं न सेवेत प्रकाशनं च । न चापि प्रानः परिहासं कुर्यात्, न चाप्याशीर्वाद व्यागृणीयात् ।। स मुक्त्या, वर्धमानो भव २४०. जत्येव पासे कइ दुप्पउत्तं, कारण वाया अदु माणसेणं । तत्येव धीरो पडिसाहरेज्जा, आइन्नओ खिप्पमिवक्खलीणं ॥२२॥ यव पश्येत् क्वचित् दुष्प्रयुक्तं, कायेन वाचा अथ मानसेन । तत्रैव धीरःप्रतिसंहरेत्,आजानेयः (जात्यश्वः) क्षिप्रमिव खलीनम्।। २४१. तिपणो हु सि अण्णवं महं, किं पुण चिट्ठसि तीरमागओ । अभितुर पारं गमित्तए, समयं गोयम ! मा पमायए ॥२३॥ तीर्णः खलु असि अर्णवं महान्तं, कि पुनस्तिप्ठसि तीरमागतः । अभित्वरस्व पारं गन्तुं, समयं गौतम ! मा प्रमादीः ॥२३॥ २४२. जो धम्मिएस भत्तो, अणुचरणं कुणदि परमसद्धाए । पियवयणं जंपतो, वच्छल्लं भब्दस्स ॥२४॥ यः धार्मिकेपु भक्तः, अनुचरणं करोति परमश्रद्धया । प्रियवचनं जल्पन्, भव्यस्य ॥२४॥ तस्स वात्सल्य तस्य

·79
248, సుస్తకర్యాలను ఆ: వస్తుర స్వరము ఏపనీ కు 2
కొన్ని నిర్వి చికిత్స (విసంశలు) Aa ric . అని
287. సమస్త రాజలకు విమురుడు గార. ఆరు.. నిర్మాత
దృష్టి సంసప్పుడైన చారు ఆడ దృష్టిగల సమ్మతిష్ట
--
జ్ఞానం, ఇరిత్రం. రవం, roి, ఉమ, రోడం- వీటి ద్వారా
ప్రగర పారించి ఉపరాన్ని ప్రవర్థమానం చేసికోవలెను.
4. ఆమూల దృష్టిగల వివేకనందుకు చం ప్రశ్నలకు జరుం
ఇప్పటప్పుడు రాష్ట్రాన్ని మరుగురుడు. ఆపసిద్ధాంతం
ప్రహరించి కొను సమ్మగంగా వ్యాసం చేయుచూడడు.
ఆకు ఉమాసు చూసి తన గొచ్చదనం ప్రదర్శించారు.
ఆవేశారు. విద్వాంసుణ్ణయి.. పరిహాసం చేయుట. గాని
ఎన్ననా అడ్వధి: 7నీ పనికివాడు.
240. ఈ ఉదృష్మం పొడుట్టిన వెంటనే వీరుడు మనోవాక్కా
దూలగా మాంకోవలె, మేడం ము CSC
అదుపులోకి వచ్చినట్టుగా నమ్మక తగలగాని దుష్ప్రవృత్తి
అనం: మైన త్రోవలో పడుకులు మున్నది.
11. నారము : ఒక గణన్నీ చివన్ని ఆధాన్ని
మనం ఇప్పుడు ర్వకపడి ఉండకుండా విడిగా
3. కండలు nata కల్లా కార్య
{" వస్తు సేవలు మరు నగర
- మత్సలు అందుకు,

·२४९. सम्मत्तरयणभट्ठा, जाणंता बहुविहाई सत्थाई । आराहणाविरहिया, भमंति तत्थेव तत्थेव ॥५॥ सम्यक्त्वरत्नभ्रष्टा, जानन्तो बहुविधानि शास्त्राणि । आराधनाविरहिता, भ्रमन्ति तत्रैव तत्रैव ॥५॥ २५०-२५१. परमाणुमित्तयं पि हु, रायादीणं तु विज्जदे जस्स । ण वि सो जाणदि अप्पाणयं तु सव्वागमधरो वि ॥६॥ अप्पाणमयाणंतो, अणप्पयं चावि सो अयाणंतो। कह होदि सम्मदिट्ठी, जीवाजीवे अयाणंतो॥७॥ परमाणुमात्रमपि खलु, रागादीनां तु विद्यते यस्य । नापि स जानात्यात्मानं, तु सर्वागमधरोऽपि ॥६॥ आत्मानमजानन्, अनात्मानं चापि सोऽजानन् । कथं भवति सम्यग्दृष्टि-र्जीवाजीवान् अजानन् ।॥७॥ २५२. जेण तच्चं विवुज्झेज्ज, जेण चित्तं णिरुज्झदि । जेण अत्ता विसुज्झेज्ज, तं णाणं जिणसासणे ॥८॥ येन तत्त्वं विवुध्यते, येन चित्तं निरुध्यते । येन आत्मा विशुध्यते, तज् ज्ञानं जिनशासने ॥८॥ २५३. जेण रागा विरज्जेज्ज, जेण सेएसु रज्जदि । जेण मित्ती पभावेज्ज, तं णाणं जिणसासणे ॥९॥ येन रागाद्विरज्यते, येन श्रेयस्सु रज्यते । येन मंत्री प्रभाव्येत, तज् ज्ञानं जिनशासने ॥९॥ २५४. जो पस्सदि अप्पाणं, अवद्धपुढे अणण्णमविसेसं । अपदेससुत्तमझं, पस्सदि जिणसासणं सव्वं ॥१०॥ पश्यति आत्मान-मवद्धस्पृष्टमनन्यमविशेषम् । अपदेशसूत्रमध्यं, पश्यति जिनशासनं सर्वम् ॥१०॥ २५५. जो अप्पाणं जाणदि, असुइ-सरीरादु तच्चदो भिन्नं । जाणग-रूब-सरूवं, सो सत्यं जाणदे सव्वं ॥११॥ यः आत्मानं जानाति, अशुचिशरीरात तत्त्वतः भिन्नम् । ज्ञायकरूपस्वल्पं, शास्त्र जानाति सर्वम् ॥११॥ यः

·13
24 mi' - :.. అన్నది . : ravi:
F : 1. ఉప్పు - 2 పండు
* * - -::: మను - పి .
మన .
1.57. E ric - మారన - 1 ఉన్నపు!
::. - స్త్రీలను చ్చి ఉన్నప్పుడు ఆత్మపరు.
1:53, 11 - 75 వల్ల - నాన్నను
**: 43, 4:14, it is Ari త్వం గ్రాహించని
కాని మన కళ్లకదు.

·म मानात्यातमान, मार गल मा राय लयम्॥१६॥
२५... TREATi,x. या ।
हरि rat, it ना मोका ११५।।
aar , free
न मानतो. निमगा गोम् ।।१।।
जागरि अनं, महि ।
सो जाणादि अपा, मोहो गया भारि माया : लयं ॥१६॥
गौ जानात्यान,
मायामागवः ।
२६१. लणं निहिं एरो, तारा फलं अगुहयेह सुगमत ।
तह णाणी णाणमिहि,
मुंगेइ घइत्त परतत्ति ॥१७॥
लब्ध्या निधिमेकस्तस्य फलमनुभवति सुजनत्वेन ।
तथा ज्ञानी ज्ञाननिधि, भुगतते त्यात्या परतृप्तिम् ॥१७॥

·20, కర్మ 2012 :: ఉషః కర్మను పొంద
గలురాకు. ఆ. ఆ...గా, 1.7 cహం: దిగా,
తలకు ఆ పైన - పొందుతారు..
65
ii. ర్యాన్సరు 7:5కు - (ఇప్ప) కూర
at: Fat -2న్ని కొన్ని కు
హన 7:5:41. i am :రాలు
Ex mi rai t atten
1. అర : :
కొరుకు
. అని వు: ఓ.. కొన్నిరూ: -
aa..
12:4; 2: : :..: " నందు మూలంగా
1. 0 2 : 1 ::.
ఆ... ని వాడలు --
- it."... --- , --
:: ..... ::.
1 . :::::::::: :::: ::- * - -
ti:: :: ::::::::::
. . . . . : : :.

·२६६, गर्द ही मार दिया अंधाम मत परिणा, कोडी full मान महानाय । Rinा, दो १२।। २६७. बोमम्मि मिति नि, या जो घरितसंपुगो । जो पुण परिसहोलो, विराग राग आएण ॥६॥ सोफे शिक्षित जगति, बहुतं यहचारिणगम्पुर्णः । यः पुनश्नारियहीनः, विस्म श्रुतेन यहाग ॥६॥ -- - ·؛؛؛-zw ܘܗܳܝܰܝܺ;-- ܢ :;?- _ .)2 : -::- :::: ܐ̄ܝܵܐ :ܐܝܽܝܽܨܶܝܺ : :::: : ܕ :: * w -: :ܐܕܝܺܨܶܐ .:at ܝܺܝܺܝܺܝܺܞ:s ;4 :;:܀ -::: :::r .ܬܐܪܬ.܀ ?:f.: ܪܕܝܳܐܝܰ c ' cxܝܰܘܰܢ܀܀ -xxx ci.-:: ܊e : c܃ ܂ ܃܇ ܀܃ ܃ ܃ ܐܸ: ?:: .ari ܀ ::.: .i:-- ;: ܝܝܬt :. : : :; .*..:: -re :ܝܐ. ܝܶ ;'.1.; .; ܝܰܐܝܽ ܬ݁ܰ.:; ..:ܝܰܝܺܝܰܪܽ eo : ܙ܀:-.::.:-:: :rܨ x : " : : rcܨܶܝܺ :& :ܝܺ .: :5 '-.܀ ܚܬ݁ ܟ݁ܝܺܝܺܐܝܺ : -.: ܟܨܢ܀ $ ;: ܐܰܚܰܐܚܳܝܺܟܰܪ.: . 3܀ . ܝܳܝܺܪܽ .::: ;::: '::-.: .ܐ؛؛ ܡܢ… :.tri܀ ܬܸܕ݂ܟroy : k ܀:ܝܺ .:.:. ° : ' :"; ܀ ܚܰܝܳܐrs & ܝܽ ;ܗܵܝܺܙܝܺ ;: - * ; - .&" ; .. ܪ܆܆܇ ܀ :" ܀ ܟܐ ܠ z ·९० समणसुत्तं २७४. चारित्तं खलु धम्मो, धम्मो जो सो समो ति णिद्दिट्ठो मोहक्खोहविहीणो, परिणामो .अप्पणो हु समो॥१३॥ चारित्रं खलु धर्मो, धर्मो यः स समः इति निर्दिष्ट: । मोहक्षोभविहीनः, परिणाम आत्मनो हि समः ॥१३१ २७५. समदा तह मज्झत्थं, सुद्धो भावो य वीयरायत्तं । तह चारित्तं धम्मो, सहावआराहणा भणिया ।।१४॥ समता तथा माध्यस्थ्यं, शुद्धो भावश्च वीतरागत्वम् । तथा चारित्रं धर्मः, स्वभावाराधना. भणिता ॥१४॥ २७६. सुविदिदपयत्थसुत्तो, संजमतवसंजुदो विगदरागो । समणो समसुहदुक्खो, भणिदो सुद्धोवओओ ति ॥१५॥ सुविदितपदार्थसूत्रः, संयमतपःसंयुतो विगतरागः । श्रमणः समसुखदुःखो, भणितः शुद्धोपयोग इति ॥१५॥ २७७. ७. सुद्धस्स य सामण्णं, भणियं सुद्धस्स दंसणं णाणं । सुद्धस्स य णिव्वाणं, सो च्चिय सिद्धो णमो तस्स ॥१६॥ शुद्धस्स च श्रामण्यं, भणितं शुद्धस्य दर्शनं ज्ञानम् । शुद्धस्य च निर्वाणं, स एव सिद्धो नमस्तस्मै ॥१६॥ २७८. अइसयमादसमुत्थं, विसयातीदं अणोंवममंणतं । अन्वुच्छिन्नं सुह, सुद्धवओगप्पसिद्धाणं ॥१७॥ अतिशयमात्मसमुत्थं, विपयातीतमनुपममनन्तम् । अव्युच्छिन्नं च सुखं, शुद्धोपयोगप्रसिद्धानाम् ।।१७।। २७९. जस्स ण विज्जदि रागो, दोसो मोहो व सव्वदव्वेसु । णाऽऽसवदि सुहं असुहं, समसुहदुक्खस्स भिक्खुस्स ॥१८॥ यस्य न विद्यते रागो, द्वेपो मोहो वा सर्वद्रव्येषु । समसुखदुःखस्य भिक्षोः ॥१८॥ (इ) समन्वय २८०. णिच्छय सज्झसरूवं, . सराय तस्सेव साहणं चरणं । तम्हा दो वि य कमसो, पडिच्छमाणं पवुझेह ॥१९॥ निश्चयः साध्यस्वरूपः, सरागं तस्यैव साधनं चरणम् । तत्मात् द्वे अपि च क्रमशः, प्रतीप्यमाणं प्रबुध्यध्वम् ।।११ । नाऽऽत्रवति शुभमशुभं, - । SHMA

·11
27. వాస్తవంలో ఇక ము; కుంకుమ int
పేర్కొ... మోహమైన ఆర్మము - సర్మిల
పప మము లేక సమతుకుని తెలుపలెను.
27. విమర్శ, కూరలు, కవ, జ్వం. "ge.
రం.
సకల -- ri e . కొన్ని తెలు
కణాలు.
11. ఎవరు కన్యాల :న్ని కు .in
ద్వారా vin, disc. ఆస్తూ
1. వాసు, 4. :::ct :సం sti team
ఆ మూలన ఉండు.
11. ఆ దున్ని పూకు పైన సామ్య
- గ్రాము .t: - మ. మన
1. ae tra. C: :: వికాసం ప్రాప్తిస్తుంది.
1 . - :::::::::. - 12. 13)
సన్నాం.
11. న - :: ::: హంపిన అనం, ఆ
* . 15ము. : ఉడు
far . t........ . , ... ఆ యము
...
.
-
* - :: ... ... .
*
--
.
W

·दीप्तं च कामाः नमभिद्रवन्ति, द्रुमं यथास्वादुफलमिव पक्षिणः॥६॥ -- . रसा:प्रकामं न निपेवितव्याः,प्रायो रसा दीप्तिकरा नराणाम्। २१. साधनासूत्र २८८. आहारासण-णिदाजयं, च च काऊण जिणवरमएण । झायव्वो णियअप्पा, णाऊणं गुरुपसाएण ॥१॥ आहारासन-निद्राजयं, च कृत्वा जिनवरमतेन । ध्यातव्यः निजात्मा, ज्ञात्वा गुरुप्रसादेन ॥१॥ २८९. नाणस्स सव्वस्स पगासणाए, अण्णाणमोहस्स विवज्जणाए । रागस्स दोसस्स य संखएणं, एगंतसोक्खं समुवेइ मोक्खं ॥२॥ ज्ञानस्य सर्वस्य प्रकाशनया, अज्ञानमोहस्य विवर्जनया । रागस्य द्वेषस्य च संक्षयेण, एकान्तसौख्यं समुपैति मोक्षम् ॥२॥ २९०. तस्सेत मग्गो गुरुविद्धसेवा, विवज्जणा बालजणस्स दूरा । सज्झायएगंतनिवेसणा य, सुत्तत्थ संचितणया धिई य॥३॥ तस्यैष मार्गो गुरुवृद्धसेवा, विवर्जना वालजनस्य दूरात् । स्वाध्यायकान्तनिवेशना च, सूत्रार्थसंचिन्तनता धृतिश्च ॥३॥ २९१. आहारमिच्छे मियमेसणिज्ज, सहायमिच्छे निउणत्यबुद्धि । नियमिच्छेज्ज विवेगजोग्गं समाहिकामे समणे तवस्सी ॥४॥ आहारमिच्छेद् मितमेषणीयं, सखायमिच्छेद् निपुणार्थबुद्धिम् । निकेतमिच्छेद् विवेकयोग्यं, समाधिकामः श्रमणस्तपस्वी ॥४॥ २९२. हियाहारा मियाहारा, अप्पाहारा य जे नरा । न ते विज्जा तिगिच्छंति, अप्पाणं ते तिगिच्छगा ॥५॥ हिताहारा मिताहारा अल्पाहाराः च ये नराः । न तान् वैद्याः चिकित्सन्ति आत्मानं ते चिकित्सकाः॥५॥ २९३. रसा पगामं न निसेवियव्या, पायं रसा दित्तिकरा नराणं । दित्तं च कामा समभिवंति, दुमं जहा साउफलं व पक्खी ॥६॥ ९४

·- కలు
నా :
సం::: ముం హరించిన
12. ఉల.
2. ప్రకారం కానూ, ఆ మనం
- -. - - ::
1 . . . . . .::.
1 :- వనరు . . :హణం
i. ain : ఉ. 13. నారాడు. పరమం.
4 . . . . ::: a
-
{ . : సూరన : 15 - నహా మును
::. - మ 1 :: : :సులు,
'. ::: ::. - న -
..
... ... ... ... ... -
-- --
.
:: ... ... ... ... . : :-
S
..

·३००. पंच य अणुब्बयाई, सत्त उ सिपमा उदेराजइचम्मो ।
सब्वेण व देसेण च, तेण जुओ होइ देसजई ॥५॥
.. पञ्च. च अणुव्रतानि, राप्त तु शिक्षाः देशयतिवर्म: ।
सर्वेण वा देशेन वा, तेन युतो भवति देशयतिः ।।५।।
:
''.
२३. श्रावकधर्मसूत्र
३०१. संपत्तदसणाई, पइदियह
जइजणा सुणेई य ।
• . सामायारि परमं जो, खलु तं सावगं विति ॥१॥
संप्राप्तदर्शनादिः, प्रतिदिवसं यतिजनाच्छृणोति च ।
सामाचारी परमां यः, खलु तं श्रावकं ब्रुवते ॥१॥
३०२. पंचुंवरसहियाई, सत्त वि विसणाई जो विवज्जेइ ।
सम्मत्तविसुद्धमई, सो दसणसावओ भणिओ ॥२॥
पचोदुम्बरसहितानि सप्त अपि व्यसनानि यः विवर्जयति ।"
सम्यक्त्वविशुद्धमतिः दर्शनथावकः भणितः ॥२॥
.
सत्त
वसणाई॥३॥
सप्त व्यसनानि ॥३॥
३०३. इत्थी जूयं मज्जं, मिगव्व वयणे तहा फरुसया य ।
. दंडफरसत्तमत्थस्स दूसणं
:: स्त्री . द्यूतं मद्यं, मृगया वचने तथा परुपता : च ।
दण्डपुरुषत्वम् अर्थस्य दूषणं
१०४. मांसासणेण , वड्ढइ दप्पो दप्पेण मज्जमहिलसइ ।
जूयं पि रमइ तो तं, पि वणिए पाउणइ दोसे ॥४॥
मांसाशनेन वर्धते दर्पः दर्पण मद्यम् अभिलपति ।
द्यूतम् अपि रमते ततः तद् अपि वर्णितान् प्राप्नोति दोषान् ॥४॥
०५. लोइयसत्थम्मि वि, वण्णियं जहा गयणगामिणो विप्पा ।
"; भुवि मंसासणेण पडिया, तम्हा ण पउंजए मंसं ॥५॥
लौकिकशास्त्रे अपि वर्णितम् यथा गगनगामिनः विप्राः ।
भुवि मांसाशनेन पतिताः तस्माद् न प्रयोजयेद् मांसम् ॥५॥

·-
ము
li tr: : గ్రామంలో కer. ::
t:... లు a, t:పి. చిన్ని : కొన్ని నా
tectet : గ్రామముని ...Lars),
.
2. గ్రామ ని హత్రము
1. మనకి మన నల నల - -
11:26:20 ::: వస్తు, ఆనికి గ్రామ
ra
1 2 3 mict: Re:-. (మ.ని. మక,
... rA in 1 వ జన్'
1:53. Crescr:1, 12 : నం"
*
- . tm: . H
... :* : 2,
::
AM
.
--
1, 1, 2, - - - - - - - - - -
........ ::. - 4.4
*
vinist :...... ప్రతి
.

·समणसुत्तं ३००, पंच य अणुव्वयाई, सत्त उ सिक्खा उ देसजइधम्मो । सत्वेण व देसेण व, तेण जुजो होइ देसजई ॥५॥ : पञ्च, च अणुव्रतानि, सप्त तु शिक्षाः देशयतिधर्सः । सर्वेण का देशेन वा, तेन युतो भवति देशयतिः ॥५॥ २३. श्रावकधर्मसूत्र ३०१. संपत्तदंसणाई, पइदियह सुणेई य । सामायारि परमं जो, खलु तं सावगं विति ॥१॥ संप्राप्तदर्शनादिः, प्रतिदिवसं यतिजनाच्छृणोति च । सामाचारी परमां यः, खलु तं श्रावकं ब्रुवते ॥१॥ जइजणा ३०२. पंचुंवरसहियाइं, सत्त वि विसणाई जो विवज्जेइ । सम्मत्तविसुद्धमई, सो दसणसावओ भणिओ॥२॥ • पन्चोदुम्बरसहितानि सप्त अपि व्यसनानि यः विवर्जयति । सम्यक्त्वविशुद्धमतिः दर्शनथावक: भणितः ॥२॥ स ३०३. इत्यी जयं मज्ज, मिगव्य क्यणे तहा फरसया य । दंफगमत्तमत्थस्स दूराणं वराणाई ॥३॥ स्त्री वृत मद्य, मृगया बनने तथा परूपता दरपत्वम् अर्थग्य दूपणं सप्त व्यसनानि ॥३॥ २०४. मांगामणेण, बढद दप्पो दप्पेण मन्जमहिलसइ । जूयं पि रमइ तो तं, पि यणिधा पाउणइ दोरों ॥४॥ मायामानेन यांने दपः दोण मगम् अभिलपति । ना मिले ना ग भाग नितान् प्राप्नोति योगान् ॥ ४॥ + २५. नगगि नि, अमिया गयणगामिनो विगा। र मंग परिमा, सम्मा पर गंगा ॥१॥ नाम या नमामिल: far: प्रमोद माना !!

·r: 5 గ్రాముల : కరాలు, పను
t: a fre: A . నను . :: కొన్ని .. m:
1:35 గ్రాములు,
25.
శ్రావక కర్క రూత్రము
* 2. నవ దం:
సం- ఆre
వికలము పై ఆపడం శ్రవణం చేస్తూంటాడో అని గ్రామ
st
* - - Ricr: : . . వి. సం.
* మన సూక్తి ''
tra : 21:15, 12: సంతో
..
1. : . this, r.. ra...
Even . : . : . ::: ::
T
:: . ::: : : . . . . .
1.
..." , , , , , . . ,
rist,

·दुःखम् ॥६॥ त्रिविधेन ततः समणमुत्तं ३०६. मज्जेण णरो असो, कुणेइ कम्माणि णिदणिज्जाई । इहलोए परलोए, अणुहवह अणंतयं दुक्खं ॥६॥ मद्येन नरः अवशः करोति कर्माणि निन्दनीयानि । इहलोके परलोके अनुभवति अनन्तकं ३०७. संवेगजणिदकरणा, णिस्तल्ला मंदरो व्व णिवकंपा । जस्स दढा जिणभत्ती, तत्स भयं पत्थि संसारे॥७॥ संवेगजनितकरणा, निःशल्या मन्दर इव निष्कम्पा । यस्य दृढा जिनभक्तिः, तस्य भयं नास्ति संसारे ॥७॥ ३०८. सत्तू वि मित्तभावं, जम्हा उक्याइ विणयसीलस्स । विणओ तिविहेण तओ, कायवो देसविरएण ॥८॥ शत्रुः अपि मित्रभावम् यस्माद् उपयाति विनयशीलस्य । विनयः कर्तव्यः देशविरतेन ॥८॥ ३०९: पाणिवहमुसावाए, अदत्तपरदारनियमणेहिं च । अपरिमिइच्छाओऽवि य, अणुव्वयाइं विरमणाई ॥९॥ प्राणिवधमृपावादा-दत्तपरदारनियमनश्च अपरिमितेच्छातोऽपि च, अणुव्रतानि विरमणानि ॥९॥ ३१०. बंधवहच्छविच्छेए, अइभारे भत्तपाणवुच्छेए । कोहाइसियमणो, गोमणुयाईण नो वन्धवधछविच्छेदान्, अतिभारान् भवतपानव्युच्छेदान् । क्रोधादिदूषितमनाः, गोमनुष्यादीनां न कुर्यात् ॥१०॥ ३११. थूलमुसावायस्स उ, विरई दुच्चं, स पंचहा होइ । कन्नागोभु आल्लिय नासहरण कूडसक्खिज्जे ॥११॥ स्थूलमृषावादस्य तु, विरतिः द्वितीयं स पंचधा भवति । कन्यागोभूअलीक - न्यासहरण - कूटसाक्ष्याणि ॥११॥ ३१२. सहसा अभवखाणं, रहसा य सदारमंतभेयं च । मोसोवएसयं, कूडलेहकरणं वज्जिज्जा ॥१२॥ सहसाभ्याख्यानं, रहसा स्वदारमन्त्रभेदं च । मृपोपदेशं कूटलेखकरणं च पर्जयेत् ॥१२॥ । , कुज्जा ॥१०॥ - च ·మాండవ - :: 2:25. పం, .. ti : httre :: ::. - ::. 2. : .......... మూడు - - - ... - :: 14... . . , it :: : : : * ". C... . . ! !. . . . . . .::. - F... గాం. iii, 3. లో బయం : Eri 4 1. ప్రాంతం . : : మం ( Cr మనం . : . . . . . 1 . . . . . . . . . . in : . . . : ::: ::: ::: ఓ.. { . : :... . . . . . . . -. 1:20. . . . . . . . . .. .. .. .. : . 4. .. . - * . . . . . - -1 . W .

·योवं पुणो न एवं, गिहिणलामो ति वितिज्जा ॥१७॥
परो गनो जो विवाहो अप्पणो चेव न परविवाहो । विभणियं होर? मगइ-
विसिट्ठसंतोसाभावाओ अप्पणा अन्नाओ कनो परिणइ ति । पुण अइयारो
३१५-३१६. विश्या परिणामो, ifierra Meri
बादौसलाम,
नरममायामी॥१॥
पित्ताद हिरमाई गाद पाद • भियगत तहा ।
सम्गं बिपितो, न पमावादरुम मुम्जा ॥१६॥
विला: परिणा-अमितादाणान् ।
बहुदोपसंहलात
गममनिगमनाथात् ॥१५॥
क्षेत्रादेः हिरयाः धनादेः पिताः कुष्यास्य तथा
सम्यविमुद्धनित्तो, ग प्रमानातिन कुर्यात् ।।१६।।
३१७. नाविज्ज य संतोतं, गहियमियाणिं अगागमाणेणं ।
भावयेच्च
सन्तोपं, गृहीतमिदानीमजानानेन ।
स्तोकं पुनः न एवं, ग्रहीयाम इति चिन्तयेत् ॥१७॥
३१८. जं च दिसावरमणं, अणत्यदंडाउ जं च वेरमणं ।
देसावगासियं पि
य, गुणव्वयाई भवे ताई॥१८॥
यच्च दिग्विरमणं, अनर्थदण्डात् यच्च विरमणम् ।
देशावकाशिकमपि
च, गुणवतानि
सदारसंतुट्ठस्स होइ ।।--सावयधम्म पंचासक चूणि, ७६ ।
भवेयुस्तानि ॥१८॥

·1:13. 3 :: ప్రశం - Pas.. : సత్తు కొనటుగా "" t:- కడు; Sear::: :::::: ::: కాజలం :: జ : మునుము : మము... tarun, n. లను t: :.. to... . 21. ... ....... - (హ్మ ఆ ఆ సంచి ...: 2 ::: en: 41 - cineings can cm sea . . . పులు 2. i. 2:37k ritra 22 :::కాల int . : . సాము . t . : ... ఉన్నకు - చ్చ trenes: ::: t: }. 2.8, 12 సహా, వస్తు హం: 1. A . . . . . . S:- -- ::. - సే, ..... 2 విమానం : ....... . ::. ... . . . . . : . - - - - N -- . ...... . -- మల ... M - a fres - ఆ ·कुज्जा ॥२७॥ १०६ समणसुत्तं ३२६. सावज्जजोगपरिरक्खणट्ठा, सामाइयं केवलियं पसत्यं । गिहत्थधम्मा परमं ति नच्चा, कुज्जा बुहो आयहियं परत्या ॥२६॥ सावद्ययोगपरिरक्षणार्थ, सामायिकं केवलिकं प्रशस्तम् । गृहस्थधर्मात् परममिति ज्ञात्वा, कुर्याद् वुध आत्महितं परत्र ।।२६।१ ३२७. सामाइयम्मि उ कए, समणो इव सावओ हवइ जम्हा । एएण कारणेणं, बहुसो सामाइयं सामायिके तु कृते, श्रमण इव श्रावको भवति यस्मात् । एतेन कारणेन, बहुशः सामायिकं कुर्यात् ॥२७॥ ३२८. सामाइयं ति काउं, परचितं जो उ चितई सड्ढो । अट्टवसट्टोवगओ, निरत्थयं सामाइयं ॥२८॥ सामायिकमिति कृत्वा, परचिन्तां यस्तु चिन्तयति श्राद्धः । आर्तवशार्तापगतः, निरर्थक तस्य सामायिकम् ॥२८॥ ३२९. आहारदेहसक्कार-बंभाऽवावारपोसहो णं। देसे सव्वे य इम, चरमे सामाइयं णियमा ॥२९॥ आहारदेहसत्कार-ब्रह्मचर्यमव्यापारपोपधः देशे सर्वस्मिन् च इदं, चरमे सामायिक नियमात् ॥२९॥ ३३०. अन्नाईणं सुद्धाणं, कप्पणिज्जाण देसकालजुत्तं । दाणं जईणमुचियं, गिहीण सिक्खावयं भणियं ॥३०॥ अन्नादीनां शुद्धानां, कल्पनीयानां देशकालयुतम् । दानं यतिभ्यः उचितं, गृहिणां शिक्षाव्रतं भणितम् ॥३०॥ ३३१. आहारोगह-सत्याभय भेओ जं चउव्यिहं दाणं । चुच्च दायव्वं, णिद्दिमुवासयज्ञयणे ॥३१॥ आहारीपन-मास्त्रानुभयभेदान् यत् चतुर्विधम् दानम् । नद् अध्यने दातव्यं निर्दिष्टम् उगायक-अध्ययने ।।३।। ३३२. दानं भोगणतं, दिल्जद पन्नो होइ सायारो । पनापनधिगम, गंगण वियारेण ॥३२॥ मानमार, दीयने भयो भवति गागारः ! चिना ॥३॥ च । तं ·1. ii. యోగుల. cre : : ----- 2. మార్గం. ఒక న న న జ: 3 inst ti:: :... ద్వాంకు సామాయణం taste.. చి. మాకు ఆకు ముప్పు ::: :: tira సంగా పై ను act. : . కంతు. * గ్రాముల A : Tir :11:50 1.15 :: ఆరకు: 1. *- N a un. L :: tr: . హ్మండ , వ్యాసాలు, it ce tic : వలని ప్ర: :::::::: ::: .. కం. :-c... ... ... trict" - ::: . M cr, citin Last - ::: 1:;::::: ee.. .. .. .. .. - -- -- సం - - -- T. 4 1 4. F t . A ·܀ܝ ܕ

·ܚܵܕܸ-i£-;
ܝܬ
..... .::. .. ܡܝ ܀܀::-::: ;: ..*
ܙ
:::. - £".-:.c". :-:-::::- :=: "rc::
crfܢܐ"r.܀ -:- -: ܝܺܪܺ -ܝܰܐܺܬ݁ܕ: ;-:.f
-:a
,
-...
..
:
r'؛ -܀ ܇܆܇ s܃ ܗܳܐ ܀ ܀܀
.:ܕܝܕ ܀ ܪ܀ -:::: ::r܂ܡܝܪ . :? rca
:1
.r
::
rܢ ܀: ܘܪܡܝܼܚܵ.: ܗܝ..: ;:: .?t܀
ܕܙܝܰ ܀ :;، ،ܚܵܝܵܐ ܟ݁ܝܽܝܺ ܢܟܕܨ .22.-:- ܐܪܽܐ ;;;;
*;c.:
:-::..;, , : ; ܀ ܕܕ:S.- ?: "
r
-.'; ܐ ܝܺܢ -:: . ... ": . :"::: .fi
;;ܐܸܢ ܐ ܕܼ
܀ ܀
. .
ܚ
1
ܘܰܐ
ܐ ܀

·4 राढामणी वेरुलियप्पगासे, अमहग्घए होइ य जाणएसु ॥२४॥ शुषिरा इव मुष्टिर्यथा स असारः, अयन्त्रितः कूटकार्षापणो वा । राढामणिवैडूर्यप्रकाशः, अमहाघको भवति च ज्ञायकेषु ज्ञेषु ॥२४॥ समगगुरु ३५३. काहनियमागो, पायालेतो पिनित्त उबवासो । अजमायामोणपाली, रामवाहियारा रामणा ॥१८॥ for नियति नाना, गायलंगी विनितापयामः । अगगनगोनातगः, गमवास्विस्य श्रगणस्य ।।१८।। ३५४. चुरे परिनिवः चरे, गाम गा नगरे व संजए । संतिमगं च यूहए, समयं गोयम! मा पमायए ॥१९॥ बुनः परिनिर्वतमनरः, मामे गती नगरे या संयतः । शान्तिमार्ग न हयः, समयं गौतम ! मा प्रमादीः ॥१९॥ ३५५. न ह जिणे अज्ज विस्सई, बहुमए दिस्राई मगदेसिए । संपइ नेयाउए पहे, समयं गोयम ! मा पमायए ॥२०॥ न खलु जिनोऽय दृश्यते, बहुमतो दृश्यते मार्गदर्शितः । सम्प्रति नैयायिके पथि, समयं गौतम! मा प्रमादीः ॥२०॥ (आ) वेश-लिंग ३५६. वेसो वि अप्पमाणो, असंजमपएसु वट्टमाणस्त । कि परियत्तियवस, विसं न मारेइ खज्जतं ॥२१॥ वेपोऽपि अप्रमाणः, असंयमपदेषु वर्तमानस्य । किं परिवर्तितवेपं, विपं न मारयति खादन्तम् ॥२१॥ .. ३५७. पच्चयत्थं लोगस्स, नाणाविहविगप्पणं । जत्तत्थं गहणत्यं च, लोगे लोगे लिंगपओयणं ॥२२॥ प्रत्ययार्थ लोकस्य, नानाविधविकल्पनम् । यात्रार्थ ग्रहणार्थ ३५८. पासंडीलिंगाणि व, गिहिलिंगाणि व बहुप्पयाराणि । घित्तुं वदंति मूढा, लिंगमिणं मोक्खमंग्गो ति ॥२३॥ पाषंडिलिङ्गानि वा, गृहिलिङ्गानि वा बहुप्रकाराणि । गृहीत्वा वदन्ति मूढा, लिङ्गमिदं मोक्षमार्ग इति ॥२३॥ ३५९. पुल्लेव मुट्ठी जह से असारे, अयन्तिए कूडकहावणे वा । च च, लोके लिङ्गप्रयोजनम् ॥२२॥ :. .

·సి. . . . . . . . . . . Fi. - :. 42 కాని, resi... 2 . : . : . cii. Pు . ::. - హం H hma L Wa . .. . . ::: een, are 1.1. . . :ప్ప " , ......... - 102, -... నను. ... on I. 34 2 మ 2 - - 2; . M th P. w . * T ta 1. w -- H "" P ·..:::..:..:. ME Fa ३६२. frefer , यो माnिi. farmer; ? ॥31॥ भामगा? 112 ३६३. कादिरहिमो, मागाह पलारितो । पनि मो, भावगी हो साडू ॥१८॥ वागिंगा, मान माग | आत्मा आनि रसा, गमावली भरत गायः ॥२८॥ २५. मतमूत्र ३६४. अहिंसा सच्चं च अतेणगं न, ततोय अंभं अपरिग्गहं च । परिवज्जिया पंच महययाणि, चरिजधाम जिपदेयं विज्ञ॥१ अहिंसा सत्यं चारतेनकच, ततश्चात्र हापरिहं च । प्रतिपद्य पञ्चमहानतानि, परति धर्म जिनदेशितं विदः ॥१॥ ३६५. णिस्सल्लरसेव पुणो, महत्वदाई हवंति सचाई । वदमुवहम्मद णिदाणमिच्छत्तमायाहिं ॥२॥ निःशल्यस्यैव पुनः, महादतानि भवन्ति सर्वाणि । व्रतमुपहन्यते तिसभित तीहिं दु, fya

·11. At :- -- - (2012- 2
మరం - సహ వచ్చి మ.
1:1. 1. మన ..... 2 :
KA
::: : 2 3 .
2. : : :) ... ... ... - :
జ : ....... ... ... . . .
C - - - :::
"s : .
:: :::::::::t, ! మన
11 . ! - మన గ:
* *C.
12
*
మ
tu.
A
*
రోజు
మా
..
- - -

·रा
११८
समणगुतं
३६६. अगणिस जो मुक्समुहं, कुणः निआणं असारमुहहेउं ।
सो फायमणिकरणं, वालियर्माण पणासेई ॥३॥
अगणयित्वा यो मोक्षगुन, करोति निदानमारमुखहेतोः ।
काचमणिकते, वैश्यंगणि प्रणाशयति ॥३॥
३६७. कुलजोणिजीवमग्गण-ठाणाइसु जाणिऊण जीवाणं ।
तस्सारंभणियत्तण, परिणामो होइ पढमवदं ॥४॥
कुलयोनिजीवमार्गणा-स्थानादिषु ज्ञात्वा जीवानाम् ।
तस्यारम्भनिवर्तनपरिणामो भवति प्रथमव्रतम् ॥४॥
३६८. सर्वसिमासमाणं, हिदयं गम्भो व सव्वसत्याणं ।
सर्वेसि वदगुणाणं, पिंडो तारो अहिंसा हु॥५॥
सर्वेपामाश्रमाणां, हृदयं गर्भो वा सर्वशास्त्राणाम् ।
सर्वेपां व्रतगुणानां, पिण्ड: सारः अहिंसा हि ॥५॥
३६९. अप्पणट्ठा परट्ठा वा, कोहा वा जइ वा भया ।
हिंसगं न मुसं बूया, नो वि अन्नं वयावए ॥६॥
आत्मार्थ परार्थ वा, क्रोधाद्वा यदि वा भयात् ।
हिंसकं न
मृपा यात्, नाप्यन्यं वदापयेत् ॥६॥
३७०. गामे वा णयरे वा, रणे वा पेच्छिऊण परमत्थं ।
जो मुंचदि गहणभावं, तिदियवदं होदि तस्सेव ॥७॥
ग्रामे वा नगरे वा-ऽरण्ये वा प्रेक्षित्वा परमार्थम् ।
यो मुञ्चति ग्रहणभावं, तृतीयव्रतं भवति तस्यैव ॥७॥
३७१. चित्तमंतमचित्तं वा, अप्पं वा
दंतसोहणमेत्तं पि, ओग्गहसि
चित्तवदचित्तवद्वा, अल्पं, वा यदि वा वहु (मूल्यतः) ।
दन्तशोधनमात्रमपि, अवग्रहे अयाचित्वा (न गृह्णान्ति) ॥८॥
३७२. अइभूमि न गच्छेज्जा, गोयरग्गगओ मुणी ।
कुलस्स भूमि जाणित्ता, मियं भूमि परक्कमे ॥९॥
अतिभूमि न
न गच्छेद्, गोचराग्नगतो मुनिः ।
कुलस्य भूमि ज्ञात्वा,
मितां भूमि पराक्रमेत् ॥९॥
जइ वा बहुं ।
अजाइया ॥८॥

·ܘܰܕ݂
:: :::.ܝܐ .? .::: ,;܇܇܇ ܕܕܼ 5܃ ܃ ܂
*: : : ::- "*:
-:": : *-... -.: ܂܀ .; '? -; ܙ -:- ܀ ܝܪܺܙܶ .;
܀ . ܊" ;». ' . ܝܺ :. ܐ ܂ ..܃ ؛؛
ܕܙ
Y
.ܪ̈܀ . : : .:. . ;"
ܝ ؛
ܪ
ܝܙ
ܟ
ܙ
ܙ ܙܕܕ

·मुच्छा परिग्गहो वुत्तो, इइ वुत्तं महेसिणा ॥१६॥ ब्रह्मा ॥१॥ मूर्छादिजननरहितं, गृह णातु श्रमणो यद्यप्यल्पम् ॥१४॥ ज्ञात्वा तान् श्रमणः, वर्तते यदि अल्पलेपी सः॥१५॥ समगुप्त ३७३. मूलमेअमहम्मररा, महादोगनगुस्सायं । तम्हा मेहुणग्गि, निगया यज्जयंति ॥१०॥ मलम् एतद अधारित मादोपगगुच्छ्यम् । तस्मान् मैथुनगंगार्ग, नियन्याः वयन्ति गम् ॥१०॥ ३७४. मादुसुदागिणी विय, दणितियत्तियं य पडित्वं । इत्यिकहादिणियत्ती, तिलोयपुज्जं हवे बंभं ॥११॥ मातृगुताभगिनीमिव न, दृष्ट्या स्त्रीनिक च प्रतिरूपम् । स्त्रीकथादिनिवृत्ति-स्त्रिलोकगृज्यं वेद ३७५. सर्वेसि गंयाणं, तागो गिरवक्खभावणापुव्वं । पंचमवदमिदि भणिदं, चारित्तभरं वहंतत्स ॥१२॥ सर्वपां ग्रन्थानां, त्यागो निरपेक्षभावनापूर्वम् । पंचमत्रतमिति भणितं, चारित्रभरं वहतः ॥१२॥ ३७६. किं किंचणत्ति तक्क, अपुणन्भवकामिणोव देहे वि । संग त्ति जिणरिंदा, हिप्पडिफम्मत्तमुद्दिवा ॥१३॥ किं किंचनमिति तर्कः, अपुनर्भवकामिनोऽथ देहेऽपि । संग इति जिनवरेन्द्रा, निप्प्रतिकर्मत्वमुद्दिष्टवन्तः ॥१३॥ ३७७. अप्पडिकुळे उवधि, अपत्यणिज्जं असंजदजर्णोहं । मुच्छा दिजणणरहिवं, गेहदु समणो जदि वि अप्पं ॥१४॥ अप्रतिक्रुष्टमुपधि-मप्रार्थनीयमसंयतजनः । ३७८. आहारे व विहारे, देसं कालं समं खमं उवधि । जाणित्ता ते समणो, वट्टदि जदि अप्पलेवी सो॥१५॥ आहारे वा विहारे, देशं कालं श्रमं क्षमम् उपधिम् । ३७९. न सो परिगहो वुत्तो, नायपुत्तेण ताइणा । न सः परिग्रह उक्तो, ज्ञातपुत्रेण तायिना । मी प्रति

·121
... శ్రీరం కర్మానం .
మహాసుల కలలు.
కు గ్రాహ్మచర్యం - వనం వనంద నా
..గం : 1m ::వస్తువు.
... మరి నను. "న పత్రిక. ...:
పల్లె నని.. ఈ ప్రm asit:
tహ్మచర్యం .... నరుల మము cirect:-
నాని 4, 18 ::..: నంగా మరి
- 2: 1: అలమున హర్యాన మను
A
::. ar recrets ::. పన్ని
ALE : 21: 6: ఉన్నారు:
ఆ ముని -- కప్పులు,
. . : . a * gre: ra . : ము:
* 3, . . !
:
1 :1:21, 1, 2, ........... : :.
T
-- ::.
--
...
--
K

·अट्ठमा ॥१॥ २६. समिति-गुप्तिसूत्र (अ) अण्ट प्रवचन-माता ३८४. इरियाभासेसणाऽऽदाणे, उच्चारे समिई इय । मणगुत्ती वयगुत्ती, फायगुत्ती ईभिापैपणाऽऽदाने-उच्चारे समितय मनोगुप्तिर्वचोगुप्तिः, ३८५. एदाओ अट्ठ पवयणमादाओ णाणदंसणचरित्तं । रक्खंति सदा मुणिणो, मादा पुत्तं व पयदाओ॥२॥ एता अष्ट रक्षन्ति सता इति । कायगुप्तिश्चाप्टमी ॥१॥ प्रवचन-मातरः ज्ञानदर्शनचारित्राणि । 1211 ·ܝܪ ܙܗ- ::: . -."-'- :": :° ܫ ܕܚܕ : : -.: ::-::: .;.. ::t ..܃ ܃ ܃ ܃ ܃ ܃ ܃ ܃ .:-.-'.] :. ܀ - ...€ :."-:t :::::::! w :: tc ܕܗܐ: ܀ : ::: :: 31-:؛ .::-:. - ܘܗܘ : :::: ܝܺܝܺܝܺ..܀ ܀ ܀ ܀ i ; -w ;' ܀ ܝܙ .::.: :* -..., !' ;،، ܀:-; ܀:::ck - w ;-.::.....: ܕ݂ '. ܝ :ܙܢܝܨܢܨ ::::ܝܐ .::f ܪ ; ܝܚܫܐ .ܐ ܂8 ܙܙ ܬ ܕܝ، - ܀;: - ܐܺܪܰ...: fi , * ܢܢ u ܐ ܀ ܙ ܙ ܙ ܐܐ ܀ ܠܐ ܢܐ

·२९.६. काम दिया, marilam
गुण परिहरनranपको
प्राम लिा, माता मनाया।
जना गरिमा, गामि भवेद गमनम् ॥१३॥
३९७. इन्दिपत्थे विगिता, समापं व पंचता ।
समाती तपुरकारे, उबउसे परिमं रिए॥१४॥
एन्द्रिमार्थान् हित, साध्यायं ना पश्यया ।
तनाति: (गन्) तामार, उमाशा रीयेत ॥१४॥
३९८. तहेवुच्चायया पाणा, भतहाए
रामागधा ।
तं उज्नुभं न गच्छिग्गा, जयमेव परमकमे ॥१५॥
तर्थयुच्चावचाः प्राणिनः, भक्तार्थ गमागताः ।
तदृजुकं
न गच्छेत्, यतमेव
पराकामेत् ॥१५॥

·1
܀
܀
ܐ
ܐ
. ܪܨ
܀
ܙܕܙ
ܙ ܀ ܤ
ܕܢܐ ܚ
ܐ 33322 :::
ܝ
ܟ݁ܽ . !!- ܐ. ܝܰܝ:
-
ܕܐ

·आधाकर्मपरिणतः, प्रासुगमोजी अपि. वन्धको भवति ।
आइए निक्खिवेज्जा वा, दुहओवि समिए सया ॥२७॥
आददीत निक्षिपेद् वा, द्विधाऽपि समितः सदा ॥२७॥
४११. एगंते अच्चित्ते दूरे, गूढे विसालमविरोहे ।
उच्चारादिच्चाआ, पदिठावणिया हवे समिदी ॥२८॥
एकान्ते अचित्ते दूरे, गढे विशाले अविरोधे ।
उच्चारादित्यागः, प्रतिष्ठापनिका भवेत् समितिः ॥२८॥
४०५. उगम पानी, मनधिसभा।
सोनमा ग मुनियो, परिणादा समिया ॥२२॥
दम, शशि गया था।
मोमो, fear मा गतिः ॥२२॥
४०६. न सलाउगाउादों, प रोमग तंजदई ।
पाणगंगामाई,
र भन्सा ॥२३॥
न समागमा, मोरया रोगाम् ।
भाना गाना का भलोन ॥२३॥
४०७-४०८. जहा सुनमा पुग, भगरो आविया रसं ।
ण प पुष्फ किलामे, मोम पोमेर अप्पयं ॥२४॥
एमए राममा गुत्ता, जे लोए संति साहुणो ।
विहंगमा
पुष्फेगु, दागनतेसणेरया ॥२५॥
यथा गाय गुणेष, धमतः आपिबति साम् ।
न च पुणं गलामगति,
मन मीणात्यात्मानम् ॥२४॥
एवमेते श्रमणा: मुक्ता, ये लोके सन्ति नाधवः ।
विहंगमा श्व पुणे,
दानमालेपणारताः ॥२५॥
४०९. आहाकम्म-परिणओ, फासुयभोई वि बंधओ होई
सुद्धं गवेसमाणो, आहाफम्मे
वि सो सुद्धो॥२६॥
शुद्ध गवेपयन्,
आधाकर्मण्यपि
४१०. चक्खुसा पडिलेहित्ता, पमज्जेज्ज जयं
जई।
चक्षुपा
प्रतिलिख्य, प्रमार्जयेत् यतं यतिः ।
स
शुद्धः ॥२६॥

·rܬ 5-::: ;:::-܀ ܕܼ ܆ ܘܪܵܚܵܐ.܀ ....1 ܀ .4 ܙr ܟܐ ܕ -,c& .::.:: :»:::: :::-: , ܕܨ ,-:-:;I :: : . * , ; . " ? " e܀ .܆ : ,.R?4 r ܫ ܘ ܕ: , ܚܵܝ̈ ܨ????X? : ܀ -:- ,!;) ܙ ܐܐ ܇܆܇ ܕ ܇܇ ܝܼܲ :: :::: !ܕܝܽܗ܀ ܀ ܕ '.܀ 4 ! ܟܢ ܙ ܗܘ ܗܙ - | ܝܙ mus ܕ ܕܙ & ܐ ܀ -; -.; ? ܀ 1 °ܢ ܪܗ ܘ ܐ . ܠ܂ |ܝ ܙܝܺ

·६, पाटा हा कामा ।
.
४२३. अदिगद काले, जिदान ।
गतिविहीणो
यदि शायो पाल, प्रनिमादिक अपादानमः ।
गाग्निनितीनो गावदि
४२४. सामाइयं
पायोमत्यमा
पटिपरगणं
पाउस्मो
सागायिकम् चतुर्विगतिस्तवः
प्रतिक्रमणम्, कायोत्मनः
श्रद्धानं गैर सर्वव्यम् ।।३।।
यंरण।
पच्चदातागं॥८॥
वन्दनम्।
प्रत्यारयानम् ॥८॥

·年十
::::
:::
19
平
3F::::. ::
也
.
化
27.2.5"、
*
是
非非
4,
*
年
4
毒
由中国
:
春
**
中,
{
索

·४२७. विरदो निन्दनगहणयुक्तो, मनोवचःकायेन प्रतिक्रमणम् ॥१४॥ तं भावपडिक्कमणं, सेसं पुण दव्वदो भणि॥१५॥ तद् भावप्रतिक्रमणं, शेपं पुनर्द्रव्यतो भणितम् ॥१५॥ मामत ४२५. रागभायो गागं, नण-तमितधितजो ति । निरभिस्संग चित्तं, नियामित्तिपहाणं च ॥९॥ गाभायो नामागि, मकाननमामिविषयः इति । निभावन नित, अनिनवृत्तिप्रधानं च ॥९॥ ४२६. वयणोच्चारणगिरियं, परिचत्ता वीयरायभावेण । जो मादि अप्पा, परमतमाही हवं तस्स ॥१०॥ बननोच्चारानियां, पनिया वीतरागभावेन । यो गायत्मात्मा, पर मनमाधिर्भवेत् तस्य ॥१०॥ सव्यतावज्जे, तिगुत्तो पिहिदिदिओ । सामाइगं ठाई, इदि फेवलिसासणे ॥११॥ विरत: सर्वसावधे, त्रिगुप्तः पिहितेन्द्रियः । तस्य सामायिकं स्थापि, इति केबलिशासने ॥११॥ ४२८. जो समो सव्वभूदेसु, थावरेसु तसेसु वा। तस्स सामायिगं ठाई, इदि केवलिसासणे ॥१२॥ समः सर्वभूतेषु, स्थावरेपु बसेषु वा । तस्य सामायिक स्थायि, इति कवलिशासने ॥१२॥ ४२९. उसहादिजिणवराणं, णामणित्ति गुणाणुकित्ति च । फाऊण अच्चिदण य, तिसुद्धिपणामो थवो णेओ॥१३॥ ऋपभादिजिनवराणां, नामनिरुक्ति गुणानुकीर्ति च । कृत्वा अचित्वा च, त्रिशुद्धिप्रणामः स्तवो ज्ञेयः ॥१३॥ ४३०. दवे खेत्ते काले, भावे य कयावराहसोहणयं । णिदणगरहणजुत्तो, मणवचकायेण पडिक्कमणं ॥१४॥ द्रव्ये क्षेत्रे काले, भावे च कृतापराधशोधनकम् । ४३१. आलोचणदणगरह-णाहिं अन्भुडिओ अकरणाए । आलोचननिन्दनगर्हणाभि. अभ्युत्थितश्चाऽकरणाय । यः ·+, . -- ::. ఆవుకూ...... ti ; - ఉరమున తన 125 .. 4 ---- 4.!. . . . చూల ::. Incred 1.75 - నను మరి ! షrtc } . 47. . . . . . . ! పాల పుంత వాసి మారుగా 4 3; " " refle - t t: At : hurt 4 - 42 - :: . మా . .. .. .. .. .. .. . N. t: :. - - - - - - - - - - :: Str -- .. * .. A .. . H, . . v ---- . . . - . . + : త

·सत्ता।
जानाति पश्यति सर्व, सोऽहम् इति चिन्तयेद् ज्ञानी ॥२१॥
यत्किचिन्मे दुश्चरित्रं, सवं त्रिविधेन विसृजामि ।
सामायिकं तु त्रिविधं, करोमि सर्व निराकारम् ॥२२॥
४३२. मोत्ता सयपत्यगं, रागादोभायवारण किच्चा ।
अप्पाणं जो शायदि, तारादु होदि ति पदिकम्मगं ॥१६॥
मुगना बगनरननांरागादिभाववारणं
आत्मानं यो व्यागति, तग तु भवतीति प्रतिक्रमणम् ॥१६॥
४३३. शाणणिलोणो साहू, परिचागं पुणइ सव्वदोताणं ।
तम्हा दुशाणमेव हि, सव्वादिचारस्स पडिक्कमणं ॥१७॥
ध्याननिलीन: नायः, परित्यागं करोति सर्वदोपाणाम् ।
तस्मात् तु गानमेव हि, सर्वातिचारस्य प्रतिक्रमणम् ॥१
४३४. देवस्सियणियमादिसु, जहुत्तमाणेण उत्तकालन्हि ।
जिणगुणचितणजुत्तो,
फाउसग्गो तणुविसग्गो ॥१८॥
देवसिकनियमादिपु, यथोक्तमानेन उक्तकाले ।
जिनगुणचिन्तनयुक्तः,
कायोत्सर्गस्तनुविसर्गः ॥१८॥
४३५. जे केइ उवसग्गा, देवमाणुस-तिरिक्खञ्चेदणिया ।
ते सव्वे अधिआसे,
काउसग्गे ठिदो संतो॥१९॥
केचनोपसर्गा, देवमानुप-तिर्यगचेतनिकाः ।
तान्सर्वानध्यासे,
कायोत्सर्गे स्थितः
४३६. मोत्तूण सयलजप्प-मणागयसुहमसुहवारणं किच्चा ।
अप्पाणं जो झायदि,
पच्चक्खाणं हवे तस्स ॥२०॥
मुक्त्वा सकलजल्प-मनागतशुभाशुभनिवारणं कृत्वा ।
आत्मानं यो ध्यायति, प्रत्याख्यानं भवेत् तस्य ॥२०॥
४३७. णियभावं ण वि मुच्चइ, परभावं णेव गेहए कई ।
जाणदि पस्सदि सव्वं, सोऽहं इदि चितए णाणी ॥२१॥
निजभावं नापि मुञ्चति, परभावं नैव गृह्णाति कमपि ।
सन् ॥१९॥
४३८. जं किंचि मे दुच्चरितं, सव्वं तिविहेण वोसिरे ।
सामाइयं तु तिविहं, करेमि सव्वं णिरायारं ॥२२॥

·- క . - - - -
మంచు ప్రతి
క్రమం" లు ...
4. మ న న . :::fte:
............. ... ....... - En :
1 - 25: 710 ...
::. : ..., . . . . . . . .
. . . . . . . . . ::
r: : : : . : . . . . . !
. . . . . . . . . . . . . . . . rt::
A
Pre
.
--
7
.
- - - - - - - -
**
.
it. - - - - - - - - - - - - - - in, t - - -
*
7.
H
-
a
.
+
ana
F

·२८. तपसूत्र (अ) वाह्यतप ४३९. जत्य फसायगिरोहो, बंभं जिणपूयणं अणसणं च । सो सव्यो चेव तवो, विसेसओ मुद्धलोयंमि ॥१॥ यत्र कपायनिरोधो, ब्रह्म जिनपूजनम् अनशनं च । तत् सर्व चैव तपो, विशेपतः मुग्धलोके ।।१।। ४४०. सो तवो दुविहो वृत्तो, बाहिरभंतरो तहा । बाहिरो छबिहो वुत्तो, वुत्तो, एवमभंतरो तवो ॥२॥ तत् तपो द्विविधं उपतं, वाह्यमाभ्यन्तरं तथा । बाह्यं पड्वियं उक्तं, एवमाभ्यन्तरं तपः ॥२॥ ४४१. अणसणमूणोयरिया, भिक्खायरिया य रसपरिच्चाओ । कायकिलेतो संलोणया य, वज्झो तवो होइ ॥३॥ अनशनमूनोदरिका, भिक्षाचर्या च रसपरित्यागः । कायक्लेशः संलीनता च, बाह्यं तपो भवति ॥३॥ ४४२. कम्माण णिज्जरळे, आहारं परिहरेइ लीलाए । एगदिणादिपमाणं, तस्त तवं अणसणं होदि ॥४॥ कर्मणां निर्जरार्थम्, आहारं परिहरति लीलया । एकदिनादिप्रमाणं, तस्य तपः अनशनं भवति ॥४॥ ४४३. जे पयणुभत्तपाणा, सुयहेऊ ते तवस्सिणो समए । जो अ तवो सुयहीणो, वाहिरयो सो छुहाहारो॥५॥ ये प्रतनुभक्तपानाः, श्रुतहेतोस्ते तपस्विनः समये । तपः श्रुतहीनं, वाह्यः स वाह्यः स क्षुदाधारः ॥५॥ ४४४. सो नाम अणसणतवो, जेण मणोऽमंगुलं न चितेइ । जेण न इंदियहाणी, जेण य जोगा न हायंति ॥६॥ तद् नाम अनशनतपो, येन मनोऽमङ्गलं न चिन्तयति । येन नेन्द्रियहानिर्येन योगा न हीयन्ते ॥६॥ यच्च च - १४० :

·26.
iii
{ హరు :
4. కళల కోసం మ్యాం నను. తన
t, tre: 2, అను (నలు - 2
కనుము , . . . . ఈ పరంగా
wed
1. హ్యము, ఆద్యంతం..అని ములు: హ్మ
A: . . . . . ! - Te'
4: . ::., ఆ మాం :- నందు
1:21. L: . . . . . . .::
FAC, A --- వారు
,
... . : . . . . . . ,
--
3 : : : :..." - - -
..
V
-
': .
+
.
.
-
.
1,
--

·४४. मोगर
rur दिला
राह एरानामा गह, दिगि ५ तिरिसपा ॥११॥
मात्रमाणामालनमामानि माम् ।
तमा पानी, बिकिना??॥
४५०. गोरवाहास्पिमाई, पगो पापभोपगं।
परिवनागं गाणं गु, भपियं रमविनय ॥१२॥
शारदधिमपिरादि,
प्रणीतं पानभोजनम् ।
परिवजा
भणितं साविबगंगम् ॥१२॥
४५१. एगंतमणायाए, इत्योपरायिवग्गिए।
सयणासणसेवणया, विपित्तसपणासणं ॥१३॥
एकान्तेऽनापाते, स्त्रीपशुविजिते ।
शयनासनसेवनता, विविक्तरायनासनम् ॥१३॥

·;;; ;: ;. -.' :. {r:. ;:": ::: :::; :: :zzܪ܀ -: ܝܵܪ ܕܝܺܢ-:.: :::: ܝܚ ;'r܃ ܃ܪܺ،،ܝܺ ?. ܫ ::: :g .:-:: :: :: :::: $ .: .! ܝ :-::: :::-::: cܐ ܬܨܨ ܊ ܕܼ:܂r ܝ̣ܕܝܺ.4 : : .?) ܙܕ • tr: 41: ... .?.::܇:1 :.; *; ;; -;; : ::܀ ܕ ܕ: ?::܀ 34 ...:* ܟ: ; ; ܝܺ: ܀ ܀ ::: ܨ .:-?.'-:"? * ' : 1.. ܀ ܘ: ܀ ܗ܀ ܇ ܀ܥܵ، ܀ ܀ ܀: ܀ ' .; !. :- : * { f ܂ ܪ ܕ ܐ .ܐ ܕܝܢ ܗܘ ** ܀ ܀ ܕ ܬ ܝ ܘܐܐ ܕ ; ;

·गुमायहा। - ४५२. ठाणा बोरामयागा, जीवा उगा जहा परिजननि, फापसिं तमाहियं ॥१४॥ सानानि पौरागवायोनि, जीयम्य तु मुगाबहानि । माणिमा भागलो, नागनग: ग आगातः ॥१४॥ ४५३. गुहेण भाविदं गाणं, हे जाये विणादि । तम्हा जहायलं जोई, अप्पा पोहि भावए ॥१५॥ सुखेन भावितं भानं, दुःगे जाने विनश्यति । तस्मात् यथावलं योगी, आत्मानं दुःनीः भावयेत् ।।१५।। ४५४-४५५. ज दुक्खं ण सुखं या वि, जहाहेतु तिमिच्छिति । तिगिच्छिए सुजुत्तस्स, दुरखं या जइ वा सुहं ॥१६॥ मोहक्खए उ जुत्तस्स, दुक्खं चा जइ वा सुहं । मोहक्सए जहाहेउ, न दुक्खं न वि वा सुहं ॥१७॥ न दु:खं न सुखं वापि यथाहेतु चिकित्सति । चिकित्सते सुयुक्तस्य दुःखं वा यदि वा सुखम् ॥१६॥ मोहक्षये तु युक्तस्य, दुःखं वा यदि वा सुखम् । मोहक्षये यथाहेतु, न दु:खं नाऽपि वा सुखम् ।।१७।। (आ) आभ्यन्तरतप ४५६. पायच्छित्तं विणओ, वेयावच्चं तहेव सज्झावो । शाणं च विउस्सग्गो, एसो अभितरो तवो॥१८॥ प्रायश्चित्तं विनयः, वैयावृत्ये तथैव स्वाध्यायः । ध्यानं व्युत्सर्गः, एतदाभ्यन्तरं तपः ॥१८॥ ४५७. वद-समिदि-सोल-संजम-परिणामो करणणिग्गहोभावो । सो हवदि पायच्छित्तं, अणवरयं चैव कायन्वो ॥१९॥ व्रत-समिति-शील-संयम-परिणामः करणनिग्रहो भावः । स भवति प्रायश्चित्तम्, अनवरतं चैव कर्तव्यः ॥१९॥ ४५८. कोहादि-सगम्भाव-क्खयपहुदि-भावणाए णिग्गहणं । पायच्छित्तं · भणिदं, णियगुणचिता य णिच्छयदो॥२०॥ क्रोधादि-स्वकीयभाव-क्षयप्रभृति-भावनायां निग्रहणम् । प्रायश्चित्तं भणितं, निजगुणचिन्ता च निश्चयतः ॥२०॥ च ·3 :::: ܀ ܀rk:; ܪܕ܀ :::-; ܀... :3- »:::: ;r"?; ; ;; ;;-:: .ܫܬ.܀ܝܺܝܰܫܝܰܐ܆܇ ܂:» ܀:5 ܃ ܀ ܀ ܀ ܀ ܀ ܀ ܀ ܀:-:::, : .xxx-: ܃ ܃ ܇܇܇܆ ܀ ܚ. ܚ; ܕܐ ܫܪܵ:: ܝ ."? -: ; ܀..: .. ܪܪ:: .: :: . ܙ :'x .: :1 ܐ ::.a * - ܕ -: .K : : . :: rc . FC ܀ ܒܝܨ ܇ ...... …… ܊܇ ܇܆܆܇ ܀ 1:܀ r "? .ܕ .. ܀ ** ; .rܝܕ ܙ ܂ ܢ ܀ ܀ ܀ ܙ ܂ ܀ ܀

·४६५. जो पस्मादि अप्पाणं, राममाये संयमित परिणाम ।
आलोयामिदि जाणह, परमजिपंदस्स उपएस ॥२०॥
यः पश्यत्यात्मानं, रामनाये संस्थाप्य परिणामम् ।
आलोचनमिति
जानीत, परमजिनेन्द्रस्योपदेशम् ॥२७॥

·No text on this page.

·४६८. एकामिन. होलियाग, होलिया हंति से सजे । एकमि पक्ष्याम्पि, हंति राये ॥३०॥ एकस्मिन् जाति, हरिमा भनि म । एकगिन् जित पूजिता मन्ति गावे ॥३०॥ ४६९. विणभो सासणे मूलं, विपीओ संजगो भये । विणयाओ विष्पमुक्कस, फओ धम्मो को तवो ? ॥३१॥ विनगः शामने मूलं, विनीत: संयतः भवेत् । विनयात् विप्रमुगतत्य, गुतो धर्मः मुतः तपः ? ॥३१॥ ४७०. विणओ मोक्खद्दारं, विणयादो संजमो तयो गाणं । विणएणाराहिज्जदि, आइरिओ सबसंघो य॥३२॥ विनयो मोक्षद्वारं, विनयात् संयमस्तपो ज्ञानम् । विनयेनाराध्यते, आचार्यः सर्वसंधश्च ॥३२॥ ४७१. विणयाहीया विज्जा, देति फलं इह परे य लोगम्मि । न फलंति विणयहीणा, सत्साणि व तोयहीणाई ॥३३॥ विनयाधीताः विद्याः, ददति फलम् इह परत्र च लोके । न फलन्ति विनयहीनाः, सस्यानीव तोयहीनानि ॥३३॥ ४७२. तम्हा सव्वपयत्ते, विणीयत्तं मा कदाइ छंडेज्जा । अप्पसुदो वि य पुरिसो, खवेदि कम्माणि विणएण ॥३४॥ तस्मात् सर्वप्रयत्ने, विनीतत्वं मा कदाचित् छर्दयेत् । अल्पश्रुतोऽपि च पुरुपः, क्षपयति कर्माणि विनयेन ॥३४॥ .

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·२९. ध्यानसून मूलं द्रुमस्य च । ४८४. सीसं जहा सरीरस्स, जहा मूलं दुमस्त य । सव्यस्स साधुधम्मस्स, तहा शाणं विधीयते ॥१॥ शीपं यथा शरीरस्य यथा सर्वस्य साधुधर्मस्य तथा ध्यानं विधीयते ॥१॥ ४८५. जं थिरमशवसाणं, तं झाणं जं चलंतयं चितं । तं होज्ज भावणा वा, अणुपेहा वा अहव चिता ॥२॥ यत् स्थिरमध्यवसानं, तद् ध्यानं यत् चलत्कं चित्तम् । तद् भवेद् भावना वा, अनुप्रेक्षा वाऽथवा चिन्ता ॥२॥ .

·No text on this page.

·নিয়েবিনা যা কি, নায় 5ীরে ধরি ।।
বাণ; Tায় যাণ খু: মে এগিরি।}}}।
४९१. थिरमायजोगाणं पुण, मुणोण ाणे सुनिन्चलमणाणं ।
गामम्मि जणादणे, सुप्णे रपणे व प विसेसो ॥८॥
स्थिरकृतयोगानां पुनः, मुनीनां ध्याने मुनिश्चलमनसाम् ।
नयाऽमणुण्णेसु मणं पिपुज्जा, समाहिकामे समणे तवस्सी ॥९॥
य इन्द्रियाणां विपया मनोज्ञाः, न तेपुभावं निसृजेत् कदापि ।
न चामनोशेपु मनोऽपि पुर्यात्, समाधिकामः श्रमणस्तपस्वी ॥९॥
৮৫০, যিনিয়ম, তা তিনিঘণনায়।
গিনিনি: 7ি;
ग्रामे जनाकीणे, शून्येऽरण्ये वा
४९२. जे इंदियाणं विसया मणुण्णा, न तेसु भाव निसिरे कयाइ ।
গিনিসাব।
विशेपः॥८॥

·No text on this page.

·१५६
समणमुत्त
कुणइ ॥१२॥
४९३. सुविदियजगस्सभावो, निस्संगो निभओ निरासो य ।
वेरग्गभावियमणो, शामि
सुनिच्चलो होइ ॥१०॥
सुविदितजगत्स्वभावः, निस्संग: निर्भय: निराशश्च ।
वेराग्यभावितमनाः, घ्याने सुनिश्चलो भवति ॥१०॥
४९४. पुरीसायारो अप्पा, जोई वरणाणदंसणसमग्गो।
जो झायदि सो जोई, पावहरो हवदि णिहंदो ॥११॥
पुरुपाकार आत्मा,
आत्मा, योगी वरज्ञानदर्शनसमग्रः ।
यः ध्यायति सः योगी, पापहरः भवति निर्द्वन्द्वः ॥११॥
४९५. देहविवित्तं पेच्छइ, अप्पाणं तह य सव्वसंजोगे ।
देहोवहिवोसग्गं निस्संगो
सव्वहा
देहविविक्तं प्रेक्षते आत्मानं तथा च सर्वसंयोगान् ।
देहोपधिव्युत्सर्ग, निस्संगः सर्वथा करोति ॥१२॥
४९६. णाहं होमि परेसि, ण मे परे संति णाणमहमेक्को ।
इदि जो झायदि झाणे, सो अप्पाणं हवदि झादा ॥१३॥
नाहं भवामि परेषां, न मे परे सन्ति ज्ञानमहमेकः ।
इति यो ध्यायति ध्याने, स आत्मा भवति ध्याता ॥१३॥
४९७. झाणढिओ हु जोई जइणो संवेय णिययअप्पाणं ।
तो ण लहइ तं सुद्धं भग्गविहीणो जहा रयणं ॥१४॥
ध्यानस्थितो खलु योगी यदि नो संवेत्ति निजात्मानम् ।
तो न लभते तं शुद्धं भाग्यविहीनो यथा रत्नम् ॥१४॥
४९८. भावेज्ज अवत्थतियं, पिंडत्थ-पयत्य-रूवरहियत्तं ।
छउमत्थ-केवलितं, सिद्धत्तं
चेव तस्सत्यो॥१५॥
भावयेत् अवस्थात्रिकं पिण्डस्थ-पदस्थ-रूपरहितत्वम् ।
छद्मस्थ-केवलित्वं
सिद्धत्वं चैव तस्यार्थः ॥१५॥
४९९. अवि झाइ से महावीरे, आसणत्थे अकुक्कुए झाणं ।
उड्ढमहे तिरियं च पेहमाणे समाहिमपडिण्णे ॥१६॥
अपि ध्यायति सः महावीरः, आसनस्थः अकौत्कुचः ध्यानम् ।
ऊर्ध्वमधस्तिर्यक् च, प्रेक्षमाणः समाधिम् अप्रतिज्ञः ॥१६॥

·No text on this page.

·३०. अनुप्रेक्षासूत्र
५०५. झाणोवरमेऽवि मुणो, णिच्चमपिच्चाइभावणापरमो ।
होइ सुभावियचित्तो,
धम्मज्ञाणेण जो पुचि ॥१॥
ध्यानोपरमेऽपि
मुनिः, नित्यमनित्यादिभावनापरमः ।
भवति सुभावितचित्तः,
धर्मध्यानेन यः
५०६. अर्धवमसरणमेगत्त-मन्नत्तसंसारलोयमसुइत्तं ।
आसवसंवरणिज्जर, धम्मं बोधि च चितिज्ज ॥२॥
अध्रुवमशरणमेकत्व-मन्यत्वसंसार-लोकमशुचित्वं
आस्रवसंवरनिर्जर, धर्म बोधि
पूर्वम् ॥१॥
च चिन्तयेत् ॥२॥

·No text on this page.

·हामnिi
५१२. गो नाम होगा, यो
जागरणा, गोपी ग
IT izrauj!, er EMPI
Ranाबामा की
५१३. माहितगारणपरो, निरंवातिनोनिफुलंयो।
परिणामवाणानुहो, महो पुरंतों
ध्याधिजरामरणमारी, नितारापति-नीरनिगमम्बः ।
परिणामदारणदुःगः, अहो ! दुग्लो भागमुद्रः ।।९।।
।
भयानदो ॥९॥

·No text on this page.

·आत्मानमपि च सेवते, कार्यकरं तस्य अन्यत्वम् ॥१६॥ ५१८. अणुसोअइ अनजणं, अनभवंतरगयं तु बालजणो । नवि सोयइ अप्पाणं, किलिस्समाणं भवतमुद्द ॥१४॥ अनुशोचत्यन्यजन-मन्यभावान्तरगतं तु वालजनः । नैव शोचत्यात्मानं, गिलक्ष्यमानं भवसमुद्रे ॥१४॥ ५१९. अन्नं इमं सरीरं, अन्नोऽहं बंधवाविमे अन्ने । एवं नाऊण खमं, कुसलस्स न तं खमं काउं? ॥१५॥ अन्यदिदं शरीरम्, अन्योऽहं वान्धवा अपीमेऽन्ये । एवं ज्ञात्वा क्षम, कुशलस्य न तत् क्षमं कर्तुम् ॥१५॥ ५२०. जो जाणिऊण देहं, जीवसरूवादु तच्चदो भिन्नं । अप्पाणं पि य सेवदि, कज्जकर तस्स अण्णत्तं ॥१६॥ यः ज्ञात्वा देहें, जीवस्वरूपात् तत्त्वतः भिन्नम् ।

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·३१. लेश्यायन
५३१. होति कपिगुसामो, गामो पीपर गुसकाओ ।
धम्मज्शाणोयगयारा, विल्य-गंधाइभयानो ॥१॥
भवन्ति गमविशुद्धाः, लेश्याः पीनाशलाः ।
धगंध्यानोपगतस्य,
जीवमन्त्रादि-भेदाः ॥१॥
५३२. जोगपउत्ती लेसा, फसायउदयापुरंजिया होई ।
फज्ज, बंधचउपक
योगप्रवृत्तिलक्ष्या, कपायोदयानु रन्जिता भवति ।
द्वयोः
कार्य, बन्धन नुक समुद्दिष्टम् ॥२॥
ततो दोण्हं
समुद्दिनें ॥२॥
ततः
५३३. किण्हा णीला काऊ, तेऊ पम्मा य सुक्कलेत्सा य ।
लस्साणं
णिद्देसा,
छच्चेव हवंति णियमेण ॥३॥
कृष्णा नीला कापोता, तेजः पद्मा च शुक्ललेश्या च ।
लेश्यानां निर्देशात्, पट् चैव भवन्ति नियमेन ॥३॥

·No text on this page.

·५३७-५३८. पहिया जे ८ पुरिसा, परिभट्टारमणमादेसम्हि । फलभरियख्यामगं, पेविसत्ता ते विचितंति ॥७॥ णिम्मूलसंधसाहु-यसाहं छित्तुं चिणित्तु पडिदाई । खाउं फलाई इदि, जं मणेण वयणं पथिका ये पट् पुरुषाः, परिश्रष्टा अरण्यमध्यदेगे । फलभरितवृक्षमेक, प्रेक्ष्य विचिन्तयन्ति ॥७॥ निर्मूलस्कन्धमाखोपगारां छित्या चित्या पतितानि । खादितुं फलानि इति, यन्मनसा वचनं भवेत् कर्म ॥८॥ हये फम्म ॥८॥ ते

·హిమ
8. కృష్ణ, జల, కాహారాలు మూడు +. steerse. It
కారణంగా శ్రీవుడు పరుగులు 1 - గుణ.
595 : వీర (న), పద్మ. - సూరు : : Area, he
hare &షకు పనికి రుం ఇవ్వను.
వంక కృష్ణ, పిల. మహార stringer :04 - నీకు
కను, ఉదరం, శ్రీ కendt: 1: వంగా మహాము
Frget A CR? జ. సం. మండి
తకు ఆ వేలం, ప్రదుడు మన ప్ర , THE
కాకి రాగివృద్ధి, ఆనందాన గల అనంగ గమ్మం:
పూత సృష్టి, సrnుంది. ఆ సము.
అని తను "ను. ఇదే 2m 4 AN 2
amma వి. ఈ వారం
లో కూర - కృష్ణ ఈ ము - 1, పలు
- ఆపి డ్రోకు, th?, eth it an,
Air : 33 కు నీ కోల . న న
- - - - - -
కొమ్మ rst me అని నాకు. వాడు
చేత ఆ పాప | p. 24 కు . the * 41,
r

·लक्ष्यन्ते, - ३२. आत्मविकाससूत्र (गुणस्थान) ५४६. जेहिं दु लक्खिज्जते, उदयादिसु संभवेहिं भावहिं । जीवा ते गुणसण्णा, णिहिट्ठा सव्यदरिसीहि ॥१॥ यस्तु उदयादिपु सम्भवर्भावः । जीवास्ते गुणसंज्ञा, निर्दिष्टा: सर्वदशिभिः॥१॥ ५४७-५४८. मिच्छो सासण मिस्सो, अविरदसम्मो य देसविरदो य । विरदो पमत्त इयरो, अपुव अणियट्टि सुहुमो य ॥२॥ उवसंत खोणमोहो, सजोगिकेवलिजिणो अजोगी य । चोद्दस गुणट्ठाणाणि य, कमेण सिद्धा य णायव्वा ॥३॥ मिथ्यात्वं सास्वादनः मिश्रः, अविरतसम्यवत्वः च देशविरतश्च । विरतः प्रमत्तः इतर:, अपूर्वः अनिवृत्तिः सूक्ष्मश्च ॥२॥ उपशान्तः क्षीणमोहः, संयोगिकेवलिजिनः अयोगी च । चतुर्दश गुणस्थानानि च, क्रमेण सिद्धाः च ज्ञातव्याः ॥३॥ ५४९. तं मिच्छत्तं जमसद्दहणं, तच्चाण होदि अत्थाणं । संसइदमभिग्गहियं, · अणभिन्गहियं तु तं तिविहं ॥४॥ तद् मिथ्यात्वं यदश्रद्धानं, तत्त्वानां भवति अर्थानाम् । संशयितमभिगृहीतम-नभिगृहीतं तु तत् त्रिविधम् ॥४॥ ५५०. सम्मत्तरयणपव्वय-सिहरादो मिच्छभावसमभिमुहो। णासियसम्मत्तो सो, मुणेयत्वो ॥५॥ सम्यक्त्वरत्नपर्वत-शिखरात् मिथ्याभावसमभिमुखः । नाशितसम्यवत्वः सः, सास्वादननामा मातव्यः ॥५॥ ५५१. दहिगुडमिव व मिस्सं, पिहुभावं व कारिदं सक्कं । एवं मिस्सयभावो, सम्मामिच्छो त्ति णायवो॥६॥ दधिगुडमिव व्यामिश्र, पृथग्भावं नैव कर्तुं शक्यम् । एवं मिश्रकभावः, सम्यक्मिथ्यात्वमिति ज्ञातव्यम् ॥६॥ ५५२. णो इंदिएसु विरदो, णो जीवे थावरे तसे चावि । जो सद्दहइ जिंणत्तुं, सम्माइट्ठी अविरदो सो॥७॥ नो इन्द्रियेपु विरतो, नो जीवे स्थावरे बसे चापि । यः श्रद्दधाति जिनोक्तं, सम्यग्दृप्टिरविरतः सः ॥७॥ सासणणामो

·No text on this page.

·१७४ समणसुतं ५५३. जो तसवहाउविरदो, णो विरओ एत्य-थावरवहाओ । पडिसमयं सो जीवो, विरयाविरओ जिणेक्कमई ॥८॥ यस्त्रसवधाद्विरतः, नो विरत: अत्र स्थावरवधात् । प्रतिसमयं सः जीवो, विरताविरतो .जिनकमतिः ॥८॥ ५५४. वत्तावत्तपमाए, जो वसई पमत्तसंजओ होइ। सयलगुणसोलकलिओ, महव्वई चित्तलायरणो॥९॥ व्यक्ताव्यक्तप्रमादे, यो वसति प्रमत्तसंयतो भवति । सकलगुणशीलकलितो, महाव्रती चित्रलाचरणः ॥९॥ ५५५. गट्ठासेसपमाओ, वयगुणसोलोलिमंडिओ णाणी। अणुवसमओ अखवओ, झाणणिलीणो अप्पमत्तो सो॥१०॥ नष्टाशेपप्रमादो, व्रतगुणशीलावलिमण्डितो ज्ञानी । अनुपशमकः अक्षपको, ध्याननिलीनो हि अप्रमत्तः सः ॥१०॥ ឌី ५५६. एयम्मि गुणट्ठाणे, विसरिससमयट्ठिएहिं जीवहिं । पुचमपत्ता जम्हा, होति अपुवा हु परिणामा ॥११॥ एतस्मिन् गुणस्थाने, विसदृशसमयस्थित वैः । पूर्वमप्राप्ता यस्मात्, भवन्ति अपूर्वा हि परिणामाः ॥११॥ ५५७. तारिसपरिणामद्वियजीवा, हु जिर्णेहि गलियतिमिरहिं । मोहस्सऽपुवकरणा, खवणुवसमणुज्जया भणिया ॥१२॥ तादृशपरिणामस्थितजीवाः, हि जिनर्गलिततिमिरः । मोहस्यापूर्वकरणाः, क्षपणोपशमनोद्यताः भणिताः ।।१२।।

·No text on this page.

·६७६ समणगुतं ५५८. होति अणियट्टिणो ते, पडिसमयं जेसिमेक्कपरिणामा । विमलयरमाणहुयवह-सिहाहिं गिद्दड्ढकम्मवणा ॥१३॥ भवन्ति अनिवर्तिनस्ते, प्रतिसमयं येपामेकपरिणामाः । विमलतरध्यानहुतवह-शिखाभिनिर्दग्धकर्मवनाः ॥१३॥ ५५९. कोसुंभो जिह राओ, अभंतरदो य सुहुमरत्तो य . एवं सुहुमसराओ, सुहमफसाओ त्ति णायन्वो॥१४॥ कौसुम्भः यथा रागः, अभ्यन्तरतः च सूक्ष्मरक्तः च । एवं सूक्ष्मसरागः, सूक्ष्मकपाय इति ज्ञातव्यः ॥१४॥ ५६०. सकदकफलजलं वा, सरए सरवाणियं व णिम्मलयं । सयलोवसंतमोहो, उवसंतकसायओ होदि ॥१५॥ कतकफलयुतजलं वा, शरदि सरःपानीयम् इव निर्मलकम् । सकलोपशान्तमोहः, उपशान्तकपायतो भवति ॥१५॥ ५६१. णिस्सेसखीणमोहो, फलिहामलभायणुदय-समचित्तो। खीणकसाओ भण्ण, णिगंथो वीयराएहि ॥१६॥ निःशेपक्षीणमोहः, स्फटिकामल-भाजनोदक-समचित्तः । क्षीणकषायो भण्यते, निर्ग्रन्यो वीतरागः ॥१६॥ ५६२-५६३. केवलणाणदिवायर-किरणकलाव-प्पणासिअण्णाणी णवकेवललधुगम-पावियपरमप्पववएसो ॥१७॥ असहायणाणदंसण-सहिओ वि हु केवली हु जोएण । जुतो ति सजोइजिणो, अणाइणिहणारिसे वुत्तो॥१८॥ केवलज्ञानदिवाकर-किरणकलाप-प्रणाशिताज्ञानः । नवकेवललब्ध्युद्गम-प्रापितपरमात्मव्यपदेशः ॥१७॥ असहायज्ञानदर्शन-सहितोऽपि हि केवली हि योगेन । युक्त इति सयोगिजिनः, अनादिनिधन आर्षे उक्तः ॥१८॥ ५६४. सेलेसि णिरुद्धणिस्सेस-आसओ जीवो। कम्मरयविप्पमुवको, गयजोगो केवली होइ ॥१९॥ शैलेशी संप्राप्तः, निरुद्धनिःशेपास्त्रवो जीवः । कर्मरजविप्रमुक्तो, गतयोगः केवली भवति ॥१९॥ संपत्तो,

·No text on this page.

·५. सो fur im, लोग ।
Hin rand first lo!
मो. नं.:. I
7. Amir is}}
-
५६.६. कविता, मोरा fri
चकिया, सोमानित
371rfst, einin lizar paratii
महापा, मोmfar ॥२१॥
ka-
३३. संलेखनामून
५६७. तरीरमा नाय
ति, जोत्रो गवर
नाधिओ।
संसारो गयो पत्तो, जे तरंति महमिणो ॥१॥
पानीरगाहोरिति, जीन अयने नाविरः ।
संसारोपय उमतः,
यं র महर्षयः ।।१॥
फयाइ वि।
५६८. बहिया
उड्ढमादाय, नावकसे
पुवफम्मरसयट्ठाए, इम देह
समुद्धरे ॥२॥
वाह्यमूवंमादाय, नावकाढाक्षेत् कदाचिद् अपि ।
पूर्वकर्मक्षयार्थाय, इमं देहं
समुद्धरेत् ॥२॥
५६९. धीरेण वि मरियव्वं, काउरिसेण वि अवस्समरियव्वं ।
तम्हा अवस्समरणे, वरं खु धोरत्तणे
मरि ॥३॥
धीरेणापि मर्त्तव्यं, कापुरुपेणाप्यवश्यमर्त्तव्यम् ।
तस्मात् अवश्यमरणे, वरं खलु धीरत्वे मर्तुम् ॥३॥
५७०. इक्कं पंडियमरणं, छिदइ जाईसयाणि बहुयाणि ।
तं मरणं मरियव्वं, जेण मओ सुम्मओ होइ ॥४॥
एकं पण्डितमरणं, छिनत्ति जातिशतानि वहुकानि ।
तद् मरणे मर्त्तव्यं, येन मृतः सुमृतः भवति ॥४॥

·No text on this page.

·'५३१. Tir, frre it it ! :::.:. . ! ५७२. गरे Tririti ifferi मानी । साना, rmfreeी ॥६॥ नमान। Airi Pre: मारी। ५७३. सामान का िभत गरे भने पुग्यो । सो गर पति, हरिह सामजिविणो ॥७॥ सरगना भयं गुग्नः । गो गरम, नाम: ५७४. संलोणाप दुविधा, भितरिया ८ वाहिया चर । अभितरिया फसाए, बाहिरिणा होइ य सरीरे ॥८॥ संलेगाना नहिनिला, रातिमा न बासा गंग । अनान्तनिका कपागे, या भवति न भारी॥८॥ ५७५. फसाए पयणएं फिच्चा, अप्पाहारे तितिसए । अह भिक्सू गिलाएज्जा, गिलाएज्जा, आहाररसेव अन्तियं ॥९॥ फपायान् प्रतनून हत्या, भिक्षु येत्, अन्तिमम् ॥९॥ ५७६. न वि कारणं तणमओ संथारो, न वि य फासुया भूमी । अप्पा खलु संथारो, होइ विसुद्धो मणो जस्स ॥१०॥ नापि कारणं तृणमयः संस्तारः, नापि न प्रासुका भूमिः । आत्मा खलु संस्तारो भवति, विशुद्धं मनो यस्य ॥१०॥ ५७७-५७८. न वि तं सत्थं च दिसं च, दुप्पस्तु व कुणइ वेयालो । पमाइणो कुद्धो॥११॥ जं कुणइ भावसल्लं, अणुद्धियं उत्तमढकालम्मि । दुल्लहवोहीयत्तं, अणंतसंसारियत्तं अथ अल्पाहार: तितिक्षते । । आहारयेव जंतं व दुप्पउत्तं, सप्पु व्व च॥१२॥ -

·No text on this page.

·१८२
समगगुरा
तत् शान मनिष, माया करोति वाल: ।
व बा असतं, गपों या प्रमादिनः शुन्दः ॥११॥
गत्
करोति
भावना मनातमत्तमार्थकाले ।
दुलंगबोधिनत्यम्, अनन्तगंगारिकत्यं च॥१२॥
५७९. तो उदरंति गारवरहिया, मूलं पुणभवलयाणं ।
मिच्छादसणसालं, मायासलं नियाणं
तदुसरन्ति गौरवरहिता, मूलं पुनर्भवलतानाम् ।
मिथ्यादर्शनशल्यं,
मायालयं निदान
च ॥१३॥
५८०. मिच्छइंसणरत्ता, सनियाणा
काहलेसभोगाढा ।
इय जे मरंति जीवा, तैसि दुलहा भवे चोही ॥१४॥
मिथ्यादर्शन रखताः, सनिदानाः कृष्णलेश्यामवगाढाः ।
इति ये नियन्ते जीवा-स्तेपां दुर्लभा भवेद् बोधिः ।।१४॥
५८१. सम्मइंसणरत्ता, अनियाणा
सुक्कलेसमोगाढा ।
इय जे मरंति जीवा, तेसि सुलहा भवे बोही ॥१५॥
सम्यग्दर्शन क्ताः अनिदाना:
शुक्ललेश्यामवगाढाः ।
इति ये नियन्ते जीवा-स्तेपां सुलभा भवेद् वोधिः ॥१५॥
५८२. आराणाए कज्जे, परियम्मं सव्वदा वि कायव्वं ।
परियम्भभाविदस्स हु,
सुहसज्झाऽऽराहणा होइ ॥१६॥
आराधनायाः कार्ये, परिकर्म सर्वदा अति कर्त्तव्यम् ।
परिकर्मभावितस्य खलु, सुखसाध्या आराधना भवति ॥१६॥
५८३-५८४. जह रायकुलपसूओ, जोग्गं णिच्चमवि कुणइ परिकम्मं ।
तो जिदकरणो जुद्धे, कम्मसमत्यो भविस्सदि हि ॥१७॥
इय सामग्णं साधूवि, कुणदि णिच्चमवि जोगपरियम्मं ।
तो जिदकरणो मरणे, ज्झाणसमत्थो भविस्सति ॥१८॥
यथा राजकुलप्रसूतो, योग्यं नित्यमपि करोति परिकर्म ।
ततः जितकरणो युद्धे, कर्मसमर्थो भविष्यति हि ॥१७॥
एवं श्रामण्यं साधुरपि, करोति नित्यमपि योगपरिकर्म ।
ततः जितकरण: मरणे, ध्यानसमर्थो भविष्यति ॥१८॥

·No text on this page.

·:: धान ११!!
darsh
,
।
FATE
Traimir.com
kari
+ माना ||
मामा म
को भनि
५.७. परजादो जगद, गह गई होई।
पमि॥
मा पनि नाम ति: गति ।
माम् जाम ॥२१॥

·No text on this page.

·१८४ ५८५. मोपलापहे अप्पानं, व्यहि तं चैव झाहि तं य । तत्येव विहर पिच्चं, मा विहरसु अन्नदव्येसु ॥१ मोगरये आत्मान, स्थापय तं नंद ध्याय तं नंब। तब विहर नित्यं, मा विहरस्व अन्पद्रव्येषु।।१९ ५८६. इहपरलोगासंस-पयोग, तह जीयमरणभोगेसु । वज्जिज्जा नाविज्ज म, अनुहं संसारपरिणानं २० परलोकायंसा-प्रयोगो तया जीवितमरणभोगेयु । वर्जयेद् भावयेत् । अनुमं संसारपरिणामम् ॥२०॥ ५८७. परदबादो दुग्णइ, सव्वादो हु सुई होई । इय पाल सदव्ये, कुणह रई विरई इयरश्मि ॥२१ परद्रव्यात् दुर्गतिः, स्वद्रव्यात् खलु सुगतिः भवति । इति नात्वा स्वद्रव्ये, कुन्त रति विरतिन् इतरस्मिन् ॥२१

·ISS
an
11 . . . , 1.5 - సా. 5 సకల కమ:
.
te: ప్యాం పరు.
!!. 2 - 2 పాలకులు మాములుకు హత్తర
1. జస్పంగాను
.:: . : : . 11. ర్యాంటు
సుడA : ఉకు వి.
1::. - 1 ...... ... . : : - in c. *
- - * : 1. ప్రజలు విపి

·No text on this page.

·సముసురం ·बहू । अपणा ३४. तत्त्वसूत्र ५८८. जावन्तविज्जापुरिसा, सत्वे ते दुक्खसंभवा । लुप्पन्ति बहुसो मूढा, संसारम्मि अणन्तए॥१॥ पावन्तोऽविद्यापुरुपाः, सर्वे ते दुःखसम्भवाः । लुप्यन्ते बहुशो मूढाः, संसारेऽनन्तके ॥१॥ ५८९. समिक्स पंडिए तम्हा, पासजाइपहे सच्चमेसेज्जा, मैत्ति भूएसु कप्पए ॥२॥ गमीक्ष्य पण्डितस्तस्मात्, पाशजातिपथान् बहून् । आन्मना गत्यमेपयेत्, मैत्री भूतेषु कल्पयेत् ॥२॥ ५९०. तच्चं तह परमझें, दव्वसहावं तहेव परमपरं । धेयं सुद्धं परमं, एयट्ठा हुंति अभिहाणा ॥३॥ तत्त्वं तथा परमार्थः, द्रव्यस्वभावस्तथैव परमपरम् । ध्येयं मुद्धं परमम्, एकार्यानि भवन्त्यभिधानानि ॥३॥ ५९१. जीवाऽजीवा य बन्धो य, पुणं पावाऽऽसवो तहा । संबरो निग्जरा मोरसो, संतए तहिया नव ॥४॥ जीया अजीवाश्च बन्धश्न, पुष्यं पापासवः गंगे निजंग मोक्षः, सन्त्येते तच्या नव ॥४॥ ५९२. योगलस्वगमगाइ निहणमत्यंतरं सरीराओ। जोसमावि पारि, भोयं च सयस फम्मस ॥५॥ आयोगमा अनादि-निधनमन्तिारं भरीगा । जीवमारिण, मांगे च पास्य कर्मणः ||५|| ११.३. मानायला या, हिदपरियम्म ग अहिदीयतं । मानिदि पिच तं गमगा विति आजी ॥६ हिदि तथा । -

·ސަޓޯގެ &2 ,4
y
...:1 } *:\ .ސް ***=* **ށ.. ކު* ; : ގާގޫމު
**

·१९२ रामणसुतं ६०१. रागद्दोसपमत्तो, इंदियवसओ करे फम्माई। आसवदारेहि अवि-गुहेहि तिविहेण फरणेणं ॥१४॥ रागट्टेपप्रमत्तः, इन्द्रियवशग: करोति कर्माणि । आस्रवद्वाररविगहित स्त्रिविधेन करणेन ॥१४॥ ६०२. आसवदारेहि सया, हिंसाईएहि कम्ममासवइ । जह नावाइ विणासो, छिद्देहि जलं उयहिमज्झे ॥१५॥ आस्रवद्वारः सदा, हिंसादिकः कर्मास्रवति । यथा नावो विनाश-श्छिद्रः जलम् उदधिमध्ये ॥१५॥ ६०३. मणसा वाया कायण, का वि जुत्तस्स विरियपरिणामो। जीवस्स-प्पणिओगो, जोगो ति जिणेहिं णिविट्ठो ॥१६॥ मनसा वाचा कायेन, वापि युक्तस्य वीर्यपरिणामः । जीवस्य प्रणियोगः, योग इति जिननिर्दिष्टः ॥१६॥ ६०४. जहा जहा अस्पतरो से जोगो, तहा तहा अप्पतरो से बंघो । निरुद्धजोगिस्स व से ण होति, अछिद्दपोतस्स व अंबुणाथे ॥१७॥ यथा यथा अल्पतरः तस्य योगः, तथा तथा अल्पतरः तस्य बन्धः । निरुद्धयोगिनः वा सः न भवति, अछिद्रपोतस्येव अम्बुनाथे ॥१७॥ ६०५. मिच्छत्ताविरदी वि य, कसाय जोगा य आसवा होति । संजम-विराय-दसण-जोगाभावो संवरओ ॥१८॥ मिथ्यात्वाऽविरतिः अपि च कपाया योगाश्च आस्रवा भवन्ति । संयम-विराग-दर्शन-योगाभावश्च संवरकः॥१८॥ ६०६. रुधियछिदसहस्से, जलजाणे जह जलं मिच्छताइअभाव, तह जीवे संवरो होइ ॥१९॥ रुद्धछिद्रसहस्र, जलयाने यथा जलं तु नात्रवति । मिथ्यात्वाद्यभावे, तथा जीवे , संवरो भवति ॥१९॥ ६०७. सबभूयऽप्पभूयस्स, सम्म भूयाई पासओ। पिहियासवस्त दंतस्स, पावं कम्म न बंधई ॥२०॥ सम्यक भूतानि पिहितासवस्य दान्तस्य, पापं कम न वध्यते ॥२०॥ तु णासवदि। सर्वभूतात्मभूतस्य, पश्यतः ।

·No text on this page.

·१९४ यथा रामगगुतं ६०८. मिच्छत्तासमदार, संभव सम्मतविळकवाडेण । हिंसादिदुवाराणि वि, दिव्ययफलिहहि संगति ॥२१॥ मिथ्यात्वालवहारं मध्यो सम्मत्वदृतकपाटेन । हिंसादिद्वाराणि अपि दूख्यतपरिचः मध्यान्ते ॥२१॥ ६०९-६१०. जहा महातलायस्स, सशिरखे जलागमे । स्तिचणाए तवणाए, फमण सोराणा भवे ॥२२॥ एवं तु संजयस्सावि, पावकम्मनिरासवे। भवकोडीसंचियं फम्म, तवसा निजरिज्जइ ॥२३॥ महातडागल्य, रान्निरद्ध जलागमे । उसिञ्चनया तपनया, अमेण शोपणा भवेत् ॥२२॥ एवं तु संयतस्यापि, पापकर्मनिरालवे । भवकोटिसंचितं कर्म, तपसा निर्जीयते ॥२३॥ ६११. तवसा चेव ण मोक्खो, संवरहीणस्स होइ जिणवयणे । ण हु सोत्ते पविसंते, किसिणं परिसुस्सदि तलायं ॥२४॥ तपसा चैव न मोक्षः, संवरहीनस्य भवति जिनवचने । न हि स्रोतसि प्रविशति, कृत्स्नं परिशुप्यति तडागम् ॥२४॥. ६१२. ज अन्नाणी कम्मं खवेइ बहुआहिं बासकोडीहिं । तं नाणी तिहिं गुत्तो, खवेइ ऊसासमित्तेणं ॥२५॥ यद् अज्ञानी कर्म, क्षयपति बहुकाभिर्वर्पकोटीभिः । त्रिभिर्गुप्तः, क्षपयत्युच्छ्वासमात्रेण ॥२५॥ ६१३. सेणावइम्मि णिहए, जहा सेणा पणस्सई । एवं कम्माणि णस्संति, मोहणिज्जे खयं गए ॥२६॥ सेनापतौ निहते, सेना प्रणश्यति । एवं कर्माणि नश्यन्ति, मोहनीये क्षयं गते ॥२६॥ ६१४. कम्ममलविप्पमुक्को, उड्ढं लोगस्स अंतमधिगंता । सो सव्वणाणदरिसी, लहदि सुहमणिदियमणतं ॥२७॥ कर्ममलविप्रमुक्त, ऊध्वं लोकस्यान्तमधिगम्य । स सर्वज्ञानदर्शी, लभते सुखमनिन्द्रियमनन्तम् ॥२७॥ तद् ज्ञानी यथा

·No text on this page.

·१९४ गंभ फम्म, यथा तपसा रामणमुरा ६०८. मिच्छत्तासबदारं, सम्मतदिटकवाउंग। हिंसादिदुवाराणि चि, दिबयफलिहहिं रंभति ॥२१॥ गिध्यात्वासवहारं मध्यते सम्यास्यदृढकपाटेन । हिमादिद्वाराणि अपि दृव्रतपरिषः मध्यन्ते ॥२१॥ ६०९-६१०. जहा महातलायला, सनिगद्धे जलागमे । अस्सिचणाए तवणाए, कमेण सोसणा भवे ॥२२॥ एवं तु संजयस्तावि, पावकम्मनिरासवे । भवकोडोसंचियं तवसा निजरिज्जइ ॥२३॥ महातडागस्य, राग्निरुद्ध जलागमे । उत्सिञ्चनया तपनया, क्रमेण शोपणा भवेत् ॥२२॥ एवं तु संयतस्यापि, पापकर्मनिरालवे । भवकोटिसंचितं कर्म, निर्जीयते ॥२६॥ ६११. तवसा चेव ण मोक्खो, संवरहीणस्स होइ जिणवयणे । ण हु तोते पविसंते, किसिणं परिसुस्सदि तलायं ॥२४॥ तपसा चैव न मोक्षः, संवरहीनस्य भवति जिनवचने । न हि स्रोतसि प्रविशति, कृत्स्नं परिशुष्यति तडागम् ॥२४॥ ६१२. ज अन्नाणी कम्मं खवेइ बहुआहि वासकोडोहि । तं नाणी नाणी तिहिं गुत्तो, खवेइ ऊसासमित्तेणं ॥२५॥ यद् अज्ञानी कर्म, क्षयपति बहुकाभिर्वर्पकोटीभिः । तद् ज्ञानी त्रिभिर्गुप्तः, क्षपयत्युच्छ्वासमात्रेण ॥२५॥ ६१३. सेणावइम्मि णिहए, जहा सेणा पणस्सई। एवं कम्माणि णस्संति, मोहणिज्जे खयं गए ॥२६॥ सेनापतौ निहते, सेना प्रणश्यति । एवं कर्माणि नश्यन्ति, मोहनीये क्षयं गते ॥२६॥ ६१४. कम्ममलविप्पमुक्को, उड्ढं लोगस्स अंतमधिगंता । सो सवणाणदरिसी, लहदि सुहमणिदियमणंतं ॥२७॥ कर्ममलविप्रमुक्त, ऊवं लोकस्यान्तमधिगम्य । स सर्वज्ञानदर्शी, लभते सुखमनिन्द्रियमनन्तम् ॥२७॥ यथा

·No text on this page.

·१९४ car तु समगगु ६०८. मिच्छतासवदारं, सम्मतदिटावाण। हिसादिदुवाराणि वि, विश्वयफलिहहि भति ॥२१॥ मिथ्यात्वालवद्वार सध्यते सम्यगत्वटरपाटेन । हिंसा दिद्वाराणि अपि दृश्यतपरिषः कुध्यन्ते ।।२२॥ ६०९-६१०. जहा महातलायत, राशिद्धे जलागमे । उस्सिचणाए तवणाए, कमेण सोसणा भवे ॥२२॥ एवं संजयस्सापि, पावकम्मनिरासवे। भवकोडीसंचियं फम्म, तवता निजरिज्जइ ॥२३॥ यथा महातटागस्य, सनिरुद्ध जलागमे । उत्सिञ्चनया तपनया, क्रमेण शोपणा भवेत् ॥२२॥ एवं संयतस्यापि, पापकर्मनिरालवे । भवकोटिसंचितं कर्म, तपसा निर्जीर्यते ॥२३॥ ६११. तवसा चेव ण मोक्सो, संवरहीणस्स होइ जिणवयणे । ण हु सोत्ते पविसंते, किसिणं परिसुस्सदि तलायं ॥२४॥ तपसा चैव न मोक्षः, संवरहीनस्य भवति जिनवचने । न हि स्रोतसि प्रविशति, कृत्स्नं परिशुप्यति तडागम् ॥२४॥. ६१२. ज अन्नाणी कम्मं खवेइ बहुआहि बासकोडोहिं । तं नाणी तिहि गुत्तो, खवेइ ऊसासमित्तणं ॥२५॥ यद् अज्ञानी कर्म, क्षयपति बहुकाभिर्वर्पकोटीभिः । तद् ज्ञानी विभिर्गुप्तः, क्षपयत्युच्छ्वासमात्रेण ॥२५॥ ६१३. सेणावइम्मि णिहए, जहा सेणा पणस्सई। एवं कम्माणि णस्संति, मोहणिज्जे खयं गए ॥२६॥ सेनापतौ निहते, सेना प्रणश्यति। एवं कर्माणि नश्यन्ति, मोहनीये क्षयं गते ॥२६॥ ६१४. कम्ममलविप्पमुक्को, उड्ढे लोगस्स अंतमधिगंता । सो सव्वणाणदरिसी, लहदि सुहमणिदियमणंतं ॥२७॥ कर्ममलविप्रमुक्त, लोकस्यान्तमधिगम्य । स सर्वज्ञानदर्शी, लभते सुखमनिन्द्रियमनन्तम् ॥२७॥ यथा

·No text on this page.

·रामपुर ६१५. चपिकफुगफणिसरदेश, अहमिदे जे सुहं तिकालन। तत्तो अणंतगुणिवं, सिताणं राणसुहं होदि ॥२८॥ नाभिकुमाणिसुरेन्द्रपु, अगिन्द्र गत् गुलं निकालभवम् । ततः अनन्तगुणितं, लिबानां धणमुरां भवति ॥२८॥ ६१६. सव्वे सरा नियति, तपमा जत्य न विज्ज। मई तत्य न गाहिया, ओए अप्पइट्ठाणस्त खेयन्ने ॥२९॥ सर्व स्वराः निवत्तंन्ते, तो यत्र मतिस्तत्र न गाहिका, ओजः अप्रतिष्ठानस्य खेदनः ॥२९॥ न विद्यते । न च तृष्णा ६१७. ण वि दुक्खंण वि सुक्खं, ण वि पीडा व विज्जदे बाहा । ण वि मरणं ण वि जणणं, तत्येव य होइ णिव्वाणं ॥३०॥ नापि दुःखं नापि सौख्यं, नापि पीडा नैव विद्यते वाधा । नापि मरणं नापि जननं, तत्रैव च भवति निर्वाणम् ॥३०॥ ६१८. ण वि इंदिय उवसग्गा, ण वि मोहो विम्हयो ण णिहा य । ण य तिण्हा व छुहा, तत्थेव य होइ णिव्याणं ॥३१॥ नापि इन्द्रियाणि उपसर्गाः, नापि मोहो विस्मयो न निद्रा च । नैव क्षुधा, तत्रैव च भवति निर्वाणम् ॥३१॥ ६१९. ण वि कम्मं णोकम्म, ण वि चिंता णेव अट्टरुद्दाणि । ण वि धम्मसुक्कझाणे, तत्थेव य होइ णिवाणं ॥३२॥ नापि कर्म नोकर्म, नापि चिन्ता नैवार्तरौद्रे । नापि धर्मशुक्लध्याने, तत्रैव च भवति निर्वाणम् ॥३२॥ ६२०. विज्जदि केवलणाणं, केवलसोक्खं च केवलं विरयं । केवलदिदि अमुत्तं,' अस्थित्तं सप्पदेसत्तं ॥३३॥ विद्यते केवलज्ञानं, केवलसौख्यं च केवलं वीर्यम् । केवलदृष्टिरमूर्तत्व-मस्तित्वं . सप्रदेशत्वम् ।।३३॥

·ܕܕܼ ܚܐ ·समणतुत्तं ६२१. निवाणं ति अवाहंति, सिद्धी लोगग्गमेव य । खेम सिवं अणावाह, जं चरंति महेसिणो ॥३४॥ निर्वाणनित्यवामिति, सिद्धिौंकानमेव क्षेमं गिवमनाया, चरन्ति महर्षयः ॥३४॥ ६२२. लाउन एरण्डफले, अग्गोधूमे उतू धणुविमुक्के । गइ पुन्यपओगेणं, एवं सिद्धाण वि गती तु॥३५॥ अन्लाय च एरण्डफल-मन्निधूम इपुर्धनुर्विप्रमुक्तः । गतिः पूर्वप्रयोगणवं, सिद्धानामपि गतिस्तु ॥३५॥ च। . यत्

·No text on this page.

·२००
६३०. अन्नोन्नं
पविसंता,
समणसुतं
६२७. जीवा
पुग्गलकाया, सह सक्किरिया हवंति ण य सेसा ।
पुग्गलफरणा जीवा, संचा
खलु कालकरणा दु॥४॥
जीवाः पुद्गलकायाः, सह सक्रिया भवन्ति न च शेपाः ।
पुद्गलकरणाः जीवाः, स्कन्धाः खलु कालकरणास्तु ॥४॥
६२८. धम्मो अहम्मो आगासं, दवं इक्किक्कमाहियं ।
अणंताणि य दवाणि, कालो पुग्गल
जंतवो ॥५॥
धर्मोऽधर्म आकाशं,
द्रव्यमेककमास्यातम् ।
अनन्तानि च द्रव्याणि, काल: (समयाः) पुद्गला जन्तवः ॥५॥
६२९. धम्माधम्मे य दोऽवेए, लोगमित्ता
वियाहिया ।
लोगालोगे आगासे, समए
समयखेत्तिए ॥६॥
धर्माऽधर्मो
च द्वावप्यती, लोकमात्री व्याख्यातौ ।
लोकेऽलोके च आकाशः, समयः
समयक्षेत्रिकः ॥६॥
दिता ओगासमन्नमन्नस्स।
मेलंता वि य णिच्चं, सगं सभावं ण विजहंति ॥७॥
अन्योऽन्यं प्रविशन्तः,
ददत्यवकाशमन्योऽन्यस्य ।
मिलन्तोऽपि च नित्यं, स्वकं स्वभावं न विजहति ॥७॥
६३१. धम्मत्यिकायमरसं, अवण्णगंधं
असहमप्फासं।
लोगोगाद पुळे,
पिहलमसंखादिय-पदेसं ॥८॥
धर्मास्तिकायोऽरसो-ऽवर्णगन्धोऽशब्दोऽस्पर्शः
लोकावगाढः
स्पृष्टः,
पृथुलोऽसंख्यातिकप्रदेशः ॥८॥
६३२. उदयं जह भच्छाणं, गमणाणुग्गहयरं हवदि लोए ।
तह जीवपुग्गलाणं, धम्म दव्वं
वियाणेहि ॥९॥
उदकं यथा मत्स्यानां, गमनानुग्रहकरं भवति लोके ।
तथा जीवपुद्गलानां, धर्म
द्रव्यं विजानीहि ॥९॥
६३३. ण य गच्छदि धम्मत्थी, गमणं ण करेदि अन्नदवियस्स ।
हदि गती स पसरो, जीवाणं पुग्गलाणं च ॥१०॥
न च गच्छति धर्मास्तिकायः, गमनं न करोत्यन्यद्रव्यस्य ।
भवति गतेः स प्रसरो, जीवानां पुद्गलानां च ॥१०॥

·No text on this page.

·कारणभूदं व्याख्यातः । स २०२ समणसुत्तं ६३४. जह हवदि धम्मदव्वं, तह तं जाणेह दवमयम्मक्खं । ठिदिकिरियाजुत्ताणं, तु पुढवीय ॥११॥ यथा भवति धर्मद्रव्यं, तथा तद् जानीहि द्रव्यमधर्माख्यम् । स्थितिक्रियायुक्तानां, कारणभूतं तु पृथिवीव ॥११॥ ६३५. चेयणरहियममुत्तं, अवगाहणलक्षणं च सनगयं । लोयालोयविभेयं, तं णहदव्वं जिणुद्दिढं ॥१२॥ चेतनारहितममूर्त, अवगाहनलक्षणं च सर्वगतम् । लोकालोकद्विभेद, तद् नभोद्रव्यं जिनोद्दिष्टम् ॥१२॥ ६३६. जीवा चेव अजीवा य, एस लोए वियाहिए । अजीवदेसमागासे, अलोए से वियाहिए ॥१३॥ जीवाश्चैव अजीवाश्च, एप लोको अजीवदेश आकाशः, अलोकः व्याख्यातः ॥१३॥ ६३७. पासरसगंधवण्ण-व्वदिरित्तो अगुरुलहुगसंजुत्तो। वत्तणलक्खणकलियं, कालसरूवं इमं होदि ॥१४॥ स्पर्शरसगन्धवर्णव्यतिरिक्तम् अगुरुलघुकसंयुक्तम् । वर्तनलक्षणकलितं कालस्वरूपम् भवति ।।१४॥ ६३८. जीवाण पुग्गलाणं, हुवंति परियट्टणाइ विविहाइ । एदाणं पज्जाया, वट्टते मुक्खकालआधारे ॥१५॥ जीवानां पुद्गलानां भवन्ति परिवर्तनानि विविधानि । एतेषां पर्याया वर्तन्ते मुख्यकालआधारे ॥१५॥ ६३९. समयावलिउस्तासा, पाणा थोवा य आदिआ भेदा । ववहारकालणामा, णिहिट्ठा वीयराएहि ॥१६॥ समयआवलिउच्छ्वासाः प्राणाः स्तोकाश्च आदिका भेदाः । व्यवहारकालनामानः निर्दिष्टा वीतरागः ॥१६॥ ६४०. अणुखंचवियप्पेण दु, पोग्गलदव्वं हवेइ दुवियप्पं । खंधा हु छप्पयारा, परमाणू चेव दुवियप्पो॥१७॥ अणुस्कन्धविकल्पेन तु, पुद्गलद्रव्यं भवति द्विविकल्पम् । स्कन्धाः खलु पटप्रकाराः, परमाणुश्चैव द्विविकल्पः ॥१७॥ :-

7No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·लोक-दर्शन सिद्लोक ऊर्ध्वलोक लोकाकाश (मध्यलोक अलौकाकाश R अधोलोक चौदह राजु उत्तंग नभ लोक पुरुपसंठान । तामें जीव अनादितें भरमत हैं विन ज्ञान ॥

·No text on this page.

·. गुणा । गुणाः । . ३७. अनेकान्तसूत्र ६६०. जेण विणा लोगस्स वि, ववहारो सब्यहा न निम्बहइ । तत्स भुवणेक्कगुरुणो, णमो अणेगंतवायस्स ॥१॥ येन विना लोकस्य अपि व्यवहारः सर्वथा न निर्वहति । तस्मै भुवनै कंगुरवे नमः अनेकान्तवादाय ॥१॥ ६६१. गुणाणमासओ दव्वं, एगदव्वस्सिया लक्खणं पज्जवाणं तु, उभो अस्सिया भवे ॥२॥ गुणानामाश्रयो द्रव्यं, एकद्रव्याधिता लक्षणं पर्यवाणां तु, उभयोराश्रिता भवन्ति ।।२।। ६६२. दव्वं पज्जवविउयं, दवविउत्ता य पज्जवा णत्यि । उप्पाय-ट्ठिइ-भंगा, हदि दवियलक्खणं एयं ॥३॥ द्रव्यं पर्यववियुतं, द्रव्यवियुक्ताश्च पर्यवाः न सन्ति । उत्पादस्थितिभङ्गाः, हन्त द्रव्यलक्षणमेतत् ॥३॥ ६६३. ण भवो भंगविहीणो, भंगो वा णत्यि संभवविहीणो । उप्पादो वि य भंगो, ण विणा धोन्वेण अत्येण ॥४॥ न भवो भङ्गविहीनो, भङ्गो वा नास्ति सम्भवविहीनः । उत्पादोऽपि च भङ्गो, न विना ध्रौव्येणार्थेन ॥४॥ ६६४. उप्पादद्विदिभंगा, विज्जंते पज्जएस पज्जाया । दव्वं हि संति नियदं, तम्हा दवं हवदि सव्वं ॥५॥ उत्पादस्थितिभङ्गा, विद्यन्ते पर्यायेपु पर्यायाः । द्रव्यं हि सन्ति नियतं, तस्माद् द्रव्यं भवति सर्वम् ॥५॥ ६६५. समवेदं खलु दव्वं, संभवठिदिणाससण्णिदळेहिं । एक्कम्मि चैव समये, तम्हा दर खु तत्तिदयं ॥६॥ समवेतं खलु द्रव्यं, सम्भवस्थितिनाशसंज्ञितार्थः । एकस्मिन् चैव समये, तस्माद्व्यं खलु तत् त्रितयम् ।।६।। - २१२

·No text on this page.

·२१४ समणसुत्तं ६६६. पाडुन्भवदि य अन्नो, पज्जाओ पज्जाओ वयदि अन्नो । दव्वस्स तं पि दव्वं, व पणठे व उप्पन्नं ॥७॥ प्रादुर्भवति चान्यः, पर्यायः पर्यायो व्ययते अन्यः । द्रव्यस्य तदपि द्रव्यं, नैव प्रनष्टं नैव उत्पन्नम् ॥७॥ ६६७. पुरिसम्मि पुरिससद्दो, जम्माई-मरणकालपज्जन्तो । तस्स उ वालाईया, पज्जवजोया बहुवियप्पा ॥८॥ पुरुपे पुरुषशब्दो, जन्मादि-मरणकालपर्यन्तः । तस्य तु वालादिकाः, पर्यययोग्या बहुविकल्पाः ॥८॥ ६६८. तम्हा वत्यूणं चिय, जो सरिसो पज्जवो स सामन्नं । जो विसरिसो विसेसो, य मओऽणत्यंतरं तत्तो॥९॥ तस्माद् वस्तूनामेव, यः सदृशः पर्यवः स सामान्यम् । यो विसदृशो विशेपः, स मतोऽनन्तरं ततः ॥९॥ ६६९. सामन्न अह विसेसे, दव्वे गाणं हवेइ अविरोहो । साहइ तं सम्मत्तं, णहु पुण तं तस्स विवरीयं ॥१०॥ सामान्यमथ विशेपः, द्रव्ये ज्ञानं भवत्यविरोधः । साधयति तत्सम्यक्त्वं, नहि पुनस्तत्तस्य विपरीतम् ॥१०॥ ६७०. पिउ-पुत्त-णत्त-भन्वय-भाऊणं एगपुरिससंबंधो। ण य सो एगस्स पिय, ति सेसयाणं पिया होइ ॥११॥ पितृ-पुत्र-नातृ-भव्यक-भ्रातृणाम् एक पुरुपसम्बन्धः । न च स एकस्य पिता इति शेपकाणां पिता भवति ॥११॥ ६७१. सवियप्प-णिवियप्पं इय, पुरिसं जो भणेज्ज अवियप्पं । सवियप्पमेव वा णिच्छएण, ण स निच्छओ समए ॥१२॥ मविकल्प-निर्विकल्पम् इति पुरुपं यो भणेद् अविकल्पम् । नविकल्पमेव वा निदचयन न स निश्चित: समये ।।१२।। ६७२. अन्नोन्नाशुगयाणं, 'इमं व तंब' ति विभयणमजुत्तं । दुद्ध-पाणियाणं, जावंत विरोसपज्जाया ॥१३॥ अन्योन्यानुगतयोः 'इदं वा तद् वा' इति विभजनमयुयाम् । दुग्य-मानीययोः विशेषपर्यायाः ॥१३॥ 17 :

·No text on this page.

·समणसुत्त
६७३. संकेज्ज याऽसंकितभाव भिक्खू, विभज्जवायं च वियागरेज्जा।
भासादुगं धम्मसमुट्टितेहि, वियागरेज्जा समया सुपन्ने ॥१४॥
शङ्कितःचाऽशङ्कितभावो भिक्षुः विभज्यवादं च व्यागृणीवान् ।
भाषाद्विकं चसम्यक् समुत्थितः व्यागृणीयात् समतया सुप्रज्ञः॥१४॥
तु॥१॥
-
३८. प्रमाणसूत्र
(अ)
पञ्चविध ज्ञान
६७४. संसयविमोह-विभय-विवज्जियं अप्पपरसरुवस्स ।
गहणं सम्म णाणं, सायारमणेयभेयं
संशयविमोह-विभ्रमविजितमात्म-परस्वरूपस्य
ग्रहणं सम्यग्ज्ञानं, साकारमनेकभेदं तु ॥१॥
६७५. तत्थ
पंचविहं नाणं, सुयं
आभिनिबोहियं ।
ओहिनाणं तु तइयं, मणनाणं केवलं ॥२॥
तत्र पञ्चविधं ज्ञानं, श्रुतमाभिनिवोधिकम् ।
अवधिज्ञानं तु तृतीयं, मनोज्ञानं च केवलम् ॥२॥
६७६. पंचव होंति णाणा, मदिसुदओहीमणं च केवलयं ।
खयउवसमिया चउरो, केवलणाणं हवे खइयं ॥३॥
पञ्चैव भवन्ति ज्ञानानि, मतिश्रुतावधिमनश्च केवलम् ।
क्षायोपशमिकानि चत्वारि, केवलज्ञानं भवेत् क्षायिकम् ॥३॥
६७७. ईहा
वोमंसा, मग्गणा
सण्णा सती मती पण्णा, सव्वं आभिणिबोधियं ॥४॥
इंहा अपोहः विमर्शः मार्गणा
च गवेपणा।
संज्ञा स्मृतिः मतिः प्रज्ञा सर्वम् आभिनिवोधिकम् ॥४॥
६७८. अत्याओ अत्यंतर-मुबलभ तं भणति सुयणाणं ।
आभिणियोहियपुवं, णियमेण य सद्दयं
अदिन्तिर-मुपलम्भः तं भणन्ति श्रुतज्ञानम् ।
नामिनियोधिपूर्व, नियमेन च शब्दजं मूलम् ॥५॥
। अपोह
. य गवसणा।
मूलं ॥५॥

·No text on this page.

·तस्स ६८०. मइपुष्यं सुयमुत्तं, न मां रामपुब्बिया पिसेसोऽयं । पुष्यं पुरणपालण-भावाशो ज मई मतिपूर्व श्रुतगुरतं, न गतिः श्रुनविता विशेपोऽयम् । पूर्व पुरणपालन মাধ্য मतिस्तस्य ॥७॥ . ६८१. अवहोयदित्ति ओही, सोमाणाणेत्ति वणियं समए । भवगुणपच्चय-विहियं, तमोहिणाण ति: णं विति ॥८॥ अवधीयत इत्यवधि:, सीमाज्ञानमिति वणितं समये । भवगुणप्रत्ययविधिक, तदवधिज्ञानमिति ब्रुवन्ति ॥८॥ - ६८२. चितियचितियं वा अखं चितिय अणेयभयगयं । मणपज्जव त्ति णाणं, जं जाणइ तं तु परलोए ॥९॥ चिन्तितमचिन्तितं वा, अर्द्ध चिन्तितमनेकभेदगतम् । मनःपर्ययः यज्जानाति नरलोंके ।।९॥ ति ज्ञानं, तत्तु ६८३. केवलमेग पायं केवलमेकं सुद्धं, सगलमसाहारणं अणंतं च । . नाणसहो, नामसमाणाहिगरणोऽयं ॥१०॥ शुद्धं, सकलमसाधारणमनन्तं ज्ञानशब्दो, नामसमानाधिकरणोऽयम् ॥१०॥ प्रायश्च ६८४. संभिन्नं पासंतो, लोगमलोगं च सव्वओ सन्वं । तं नत्यि जं न पासइ, भूयं भव्वं भविस्सं च ॥११॥ संभिन्न पश्यन्, लोकमलोकं च सर्वतः सर्वम् । तन्नास्ति यत्र' पश्यति, भूतं भव्यं भविष्यच्च ॥११॥ 1

·No text on this page.

·भणियं तु
६८८. होति परोक्खाई मइ-सुयाई जीवस्स परनिमित्ताओ ।
२२०
रामगगुतं
(आ) प्रत्यक्ष-परोक्ष प्रमाण
६८५. गेहणइ यत्युराहावं, अविरुद्धं सम्मरूपं जं गाणं ।
तं पमाणं, पच्चयसपरोपराभएहि ॥१२॥
गृलाति वस्तुस्वभावम्, अविरुद्धं सम्यग्रुपं यज्ञानम् ।
भणितं खलु तत् प्रमाणं, प्रत्यक्षपरोक्षभेदाभ्याम् ॥१२॥
६८६. जोवो अक्सो अत्यव्ववण - भोयणगुणन्निओ जेणं ।
तं पइ वट्टई नाणं, जे पच्चक्रां तयं तिविहं ॥१३॥
जीवः अक्षः अर्थव्यापन - भोजनगणान्वितो येन ।
तं प्रति वर्तते ज्ञानं, यत् प्रत्यक्षं तत् विविधम् ॥१३॥
६८७. अक्खस्स पोग्गलफया, जं दविन्दियमणा परा तेणं ।
तेहिं तो जं नाणं, परोक्खमिह तमणुमाणं व॥१४॥
अक्षस्य पुद्गलकृतानि यत्, द्रव्येन्द्रियमनांसि पराणि तेन ।
तैस्तस्माद् यज्ज्ञानं, परोक्षमिह तदनुमानमिव ॥१४॥
पुत्वोवलद्धसंबंध-सरणाओ
वाणुमाणं
भवतः परोक्षे मति-श्रुते जीवस्य परनिमित्तात् ।
पूर्वोपलब्धसम्बन्ध-स्मरणाद्
वाऽनुमानमिव ॥१५॥
६८९. एगतेण परोक्खं, लिगियमोहाइयं
पच्चक्खं ।
इंदियमणोभवं जं, तं
संववहारपच्चक्खं ॥१६॥
एकान्तेन परोक्षं, लैङ्गिकमध्यादिकं च प्रत्यक्षम् ।
इन्द्रियमनोभवं यत्,
तत् संव्यवहारप्रत्यक्षम् ॥१६॥
व॥१५॥
३९. नयसूत्र
६९०. जं णाणीण वियप्पं, सुयभेयं वत्थुअंससंगहणं ।
तं इह णयं पउत्तं, णाणी पुण तेण णाणेण ॥१॥
यो ज्ञानिनां विकल्पः, श्रुतभेदो वस्त्वंशसंग्रहणम् ।
स इह नयः
प्रयुक्तः, ज्ञानी . पुनस्तेन ज्ञानेन ॥१॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·२२४ -समणसुत्तं ६९८. नेगम-संगह-ववहार-उज्जुसुए चेव होई बोधव्वा । सद्दे समभिरूढे, एवंभूए य मूलनया ॥९॥ नैगम-संग्रह-व्यवहार-ऋजुसूत्रश्च भवन्ति बोद्धव्यः । समभिरूढः, एवंभूतश्च मूलनयाः ॥९॥ य शब्दश्च ६९९. पढमतिया दवत्थी, पज्जयगाही य इयर जे भणिया । ते चदु अत्यपहाणा, सद्दपहाणा हु तिण्णि या॥१०॥ प्रथमत्रिकाः द्रव्याथिकाः, पर्यायग्राहिणश्चेतरे ये भणिताः। ते चत्वारोऽर्थप्रधानाः, शब्दप्रधानाः हि त्रयो नयाः ।।१०।। ७००. अंगाई माणाई, सामन्नोभयविसेसनाणाहं । जं तेहिं मिणइ तो, णेगमो णओ णेगमाणो ति॥११॥ नेकानि मानानि, सामान्योभय-विशेषज्ञानानि । यतैमिनोति ततो, नैगमो नयो नैकमान इति ॥११॥ ७०१. णिवित्त दव्व किरिया, वट्टणकाले दु जं समाचरणं । तं भूयणइगमणयं, जह अज्जदिणं निव्वुओ वीरो ॥१२॥ निर्वत्ता द्रव्यक्रिया, वर्तने काले तु यत् समाचरणम् । स भूतनगमनयो, यथा अद्य दिनं निवृतो वीरः ।।१२।। ७०२. पारद्धा जा किरिया, पयणविहाणादि कहइ जो सिद्धं । लोए य पुच्छमाणे, तं भण्णइ वट्टमाणणयं ॥१३॥ प्रारब्धा या क्रिया, पचन विधानादि कथयति यः सिद्धाम् । लोको पृच्छयमाने, म भण्यते वर्तमाननयः ॥१३॥ ७०३. णिप्पण्णमिय पयंपदि, भाविपदत्यं परो अणिपणं । सप्पत्ये जह पत्यं, भषणा सो भावि पगमोतिपओ॥१४॥ निप्पनमिय प्रगल्पति, भाविपदार्थ नरोनिप्पलम् । अप्रस्थे पथा प्ररथः, मन्यतेस भाविनेगमति नयः॥१८||

·No text on this page.

·२२६ समणसुतं ७०४. अवरोप्परमविरोहे, सव्वं अत्यि ति सुद्धसंगहणे । होइ तमेव असुद्धं, इगजाइविससगहणेण ॥१५॥ परस्परमविरोधे, सर्वमस्तीति शुद्धसङग्रहणम् । भवति एवाशुद्धः, एकजातिविशेपग्रहणेन ॥१५॥ ७०५. जं संगहेण गहियं, भेयइ अत्यं असुद्धं सुद्धं वा । सो ववहारो दुविहो, असुद्धसुद्धत्यभेयकरो॥१६॥ यः संग्रहेण गृहीतं, भिनत्ति अर्थ अशुद्धं शुद्धं वा । व्यवहारो द्विविधोऽशुद्धशुद्धार्थभेदकरः ॥१६॥ ७०६. जो एयसमयवट्टी, गिल्इ दवे धुवत्तपज्जायं । सो रिउसुत्तो सुहुमो, सव्वं पि सई जहा खणियं ॥१७॥ यः एकसमयवर्तिनं, गृह्णाति द्रव्ये ध्रुवत्वपर्यायम् । स ऋजुसूत्रः सूक्ष्मः, सर्वोऽपि शब्दः यथा क्षणिकः ॥१७॥ ७०७. मणुयाइयपज्जाओ, मणुसो त्ति सगहिदीस वदेतो । जो भणइ तावकालं, सो थूलो होइ रिउसुत्तो ॥१८॥ मनुजादिकपर्यायो, मनुष्य इति स्वकस्थितिपु वर्तमानः । यः भणति तावत्कालं, स स्थूलो भवति ऋजुसूत्रः ॥१८॥ ७०८. सवणं सपइ स तेणं, व सप्पए वत्थु जं तओ सद्दो । तस्सत्थपरिगहओ, नओ वि सद्दो त्ति हेउ व्व ॥१९॥ शपनं शपति स तेन, वा शप्यते वस्तु यत् ततः शब्दः । तस्यार्थपरिग्रहतो, नयोऽपि शब्द इति हेतुरिव ॥१९॥ ७०९. जो वट्टणं ण मण्णइ, एयत्थे भिन्नलिंगआईणं । सो सद्दणओ भणिओ, ओ पुस्साइआण जहा ॥२०॥ यो वर्तनं च मन्यते, एकार्थे भिन्नलिङ्गादीनाम् । शब्दनयो भणितः, ज्ञेयः पुष्यादीनां यथा ॥२०॥ ७१०. अह्वा सिद्ध सद्दे, कोरइ जं कि पि अत्यववहरणं । तं खलु सद्दे विसयं, 'देवो' सद्देण जह देवो ॥२१॥ अथवा सिद्धः शब्दः, करोति यत् किमपि अर्थव्यवहरणम् । तत्र स T 120 ,

1No text on this page.

·२२८
समणसुत्तं
७११. सद्दारूढो अत्थो, अत्यारूढो तहेव पुण सद्दो ।
भणइ इह समभिरूढो, जह इंद पुरंदरो सक्को ॥२२॥
शब्दारूढोऽर्थोऽर्थारूढस्तथैव
पुनः
भणति इह समभिरूढो, यथा इन्द्रः पुरन्दरः शक्रः ॥२२॥
शब्दः ।
तदन्नहाऽभूओ।
७१२. एवं जह सद्दत्थो, संतो भूओ
तेणेवंभूयनओ, सद्दत्थपरो विससेण ॥२३॥
एवं शब्दार्थः, सन् भूतस्तदन्यथाऽभूतः ।
तेनैवंभूतनयः, शब्दार्थपरो विशेषेण ॥२३॥
यथा
७१३. जं जं करेइ कम्म, देही मणवयणकायचट्ठादो ।
तं तं खु णामजुत्तो, एवंभूओ हवे स
णओ॥२४॥
यद् यद् कुरुते कर्म, देही मनोवचनकायचेष्टातः ।
तत् तत् खलु नामयुक्तः, एवंभूतो भवेत् सः नयः ॥२४॥
४०. स्याद्वाद व सप्तभङ्गीसूत्र
७१४. अवरोप्परसावेक्खं, णयविसयं अह पमाणविसयं था ।
तं सावेरखं भणियं, णिरवेक्खं
ताण विवरीयं ॥१॥
परस्परसापेक्षो, नयविपयोऽय प्रमाणविपयो वा ।
तत् सापेक्ष भणितं, निरपेक्ष तयोविपरीतम् ॥१॥
७१५. णियमणिरोहणसीलो, णिपादणादो य जो ह रानु सिद्धी ।
सो सियराहो भगिभो, जो गाय पसादि ॥२॥
नियमनिधनगीलो, निपातनाय य: गर गिदः ।
म स्थान्छन्दो भगिनः, गाह प्रमागमति ॥६॥

·No text on this page.

·२३०
समणसुतं
७१६. सत्तेव हुंति भंगा, पमाणणयदुणयभेदजुता वि ।
सिय सावेक्खं पमाणं, णएण णय दुणय णिरवेक्खा ॥३॥
सप्तव भवन्ति भङ्गाः, प्रमाणनयदुर्नयभेदयुक्ताः अपि ।
स्यात् सापेक्षं प्रमाणं, नयेन नया दुर्नया निरपेक्षाः ॥३॥
७१७. अस्थि ति णत्थि दो वि य, अन्वतन्वं सिएण संजुत्तं ।
अव्वत्तव्वा ते
तह, पमाणभंगी सुणायन्वा ॥४॥
अस्तीति नास्ति द्वावपि, च अवक्तव्यं स्याता संयुक्तम् ।
अवक्तव्यास्ते तथा प्रमाणभङ्गी
सुज्ञातव्या ॥४॥
७१८. अत्थिसहावं दव्वं, सद्दवादीसु गाहियणएण ।
तं पि य णत्यिसहावं, परदव्वादीहि गहिएण ॥५॥
अस्तिस्वभावं द्रव्यं, स्वद्रव्यादिषु ग्राहकनयेन ।
तदपि च नास्तिस्वभावं, परद्रव्यादिभिगृहीतेन ॥५॥
७१९. उहयं उहयणएण, अव्वत्तव्वं च
तेण समुदाए ।
ते तिय अव्वत्तव्बा,
णियणियणयअत्यसंजोए ॥६॥
उभयमुभयनयेना-वक्तव्यं तेन समुदाये ।
त्रिका अवक्तव्या,
निजनिजनयार्थसंयोगे ॥६॥
ते
७२०. अस्थि त्ति पत्यि उहयं, अव्वत्तव्वं तहेव पुण तिदयं ।
तह सिय णयणिरवक्खं, जाणसु दवे दुणयभंगो॥७॥
अस्तीति नास्त्युभयम-वक्तव्यं तथैव पुनस्थितयम् ।
तथा स्यात् नयनिरपेक्षं, जानीहि द्रव्येषु दुर्नयभङ्गी ॥७॥
७२१. एकगिद्धे इयरो, पटियालो अवरे य सम्भायो।
ससि स
महावे,
कायवा होइ तह भंगा ॥८॥
एकनिरहे
इतनः प्रतिपक्षी
गर्वयां ग बनाये, नंया गयन्ति तथा महाः ॥८॥

4No text on this page.

·४१. समन्वयसूत्र ७२२. सव्वं पि अयंतं, परोक्खरूवण जं पयासेदि । तं सुयमाणं भण्णदि, संसय-पहुदीहि परिचत्तं ॥१॥ सर्वमपि अनेकान्तं, परोक्षरूपेण यत् प्रकाशयति । तत् श्रुतज्ञानं भण्यते, संशयप्रभृतिभिः परित्यक्तम् ॥१॥ ७२३. लोयाणं ववहारं, धम्म-विवक्खाइ जो पसाहेदि । सुयणाणस्स वियप्पो, सो वि णओ लिंगसंभूदो ॥२॥ लोकानां व्यवहारं, धर्मविवक्षया यः प्रसाधयति । श्रुतज्ञानस्य विकल्पः, सः अपि नयः लिङ्गसम्भूतः ॥२॥ ७२४. णाणाधम्मजुदं पि य, एयं धम्म पि वुच्चदे अत्यं । तस्सेयविवक्खादो, णत्थि विवक्खा हु सेसाणं ॥३॥ नानाधर्मयुतः अपि च, एकः धर्मः अपि उच्यते अर्थः । तस्य एकविवक्षातः, नास्ति विवक्षा खलु शेषाणाम् ॥३॥ ७२५. ते सावेक्खा सुणया, हिरवेक्खा ते वि दुग्णया होंति । सयल-ववहार-सिद्धी, सुणयादो होदि णियमेण ॥४॥ ते सापेक्षा. सुनयाः, निरपेक्षाः ते अपि दुर्नया भवन्ति । सकलव्यवहारसिद्धिः, सुनयाद् भवति नियमेन ॥४॥ ७२६. जावंतो वयणपघा, तावंतो वा नया 'वि' सद्दाओ । ते चेव य परसमया, सम्मत्तं समुदिया सव्वे ॥५॥ यावन्तो वचनपथा-स्तावन्तो वा नया: 'अपि'शब्दात् । त एव च परसमया:, सम्यक्त्वं समुदिताः सर्वे ॥५॥ ७२७. परसमएगनयमयं, तप्पडिवक्खनयओ निवत्तेज्जा । समए व परिग्गहियं, परेण जं दोसबुद्धीए ॥६॥ परसमयकनयमतं, तत्प्रतिपक्षनयतो निवर्तयेत् । समये वा परिगृहीतं, परेण यद् दोपबुद्धया ॥६॥ २३२

·No text on this page.

·७३४. सयं जेउ तत्थ समणसुत्तं ७३३. पण्णवणिज्जा भावा, अणंतभागो तु अणभिलप्पाणं । पण्णवणिज्जाणं पुण, अणंतभागो सुदणिबद्धो ॥१२॥ प्रज्ञापनीयाः भावाः, अनन्तभागः तु अनभिलाप्यानाम् । प्रज्ञापनीयानां पुनः, अनन्तभागः श्रुतनिवद्धः ॥१२॥ सयं पसंसंता, गरहंता परं वयं । विउस्संति, संसारं ते विउस्सिया ॥१३॥ स्वकं स्वकं प्रशंसन्तः, गर्हयन्तः, परं वचः । ये तु तत्र विद्वस्यन्ते, संसारं ते व्युच्छ्रिता ॥१३॥ ७३५. णाणाजीवा णाणाकम्म, णाणाविहं हवे लद्धी । तम्हा वयणविवाद, सगपरसमएहिं वज्जिज्जा ॥१४॥ नानाजीवा नानाकर्म, नानाविधा भवेल्लब्धिः । तस्माद् वचनविवाद, स्वपरसमयवर्जयेत् ॥१४॥ ७३६. भदं मिच्छादसण-समूहमइयस्स अमयसारस्स। जिणवयणस्स भगवओ, संविग्गसुहाहिगम्मस्स ॥१५॥ भद्रं मिथ्यादर्शनसमूहमयस्य अमृतसारस्य । जिनवचनस्य संविग्नसुखाधिगम्यस्य ॥१५॥ ४२. निक्षेपसूत्र ७३७. जुत्तीसुजुत्तमग्गे, जं चउभेएण होइ खलु ठवणं । कज्जे सदि णामादिसु, तं णिक्खेवं हवे समए ॥१॥ युक्तिसुयुक्तमार्गे, यत् चतुर्भेदेन भवति खलु स्थापनम् । कार्ये सति नामादिषु, स निक्षेपो भवेत् समये ॥१॥ ७३८. दव्वं विविहसहावं, जेण सहावेण होइ तं शेयं । तस्स निमित्तं कीरइ, एक्कं पि य दव्व चउभेयं ॥२॥ द्रव्यं विविधस्वभावं, येन स्वभावेन भवति तद्ध्येयम् । तस्य. निमित्तं क्रियते, एकमपि च द्रव्यं चतुर्भेदम् ।।२।। ७३९. णाम टुवणा दव्वं, भावं तह जाण होइ णिक्खेवं । दव्वे सण्णा णाम, दुविहं पिय तं पि विक्खायं ॥३॥ नाम स्थापनां द्रव्यं, भावं तथा जानीहि भवति निक्षेपः । द्रव्ये संज्ञा नाम, द्विविवमपि च तदपि विख्यातम् ॥३॥ भगवतः

·No text on this page.

·२३८
समास
७४०. राश्यार इमर व्यणा, मितिम इयादु वियना पक्षमा ।
इयरा इयरा नणिया, उवणा गरिहो यणायचो ॥४॥
साकारतरा मापना, कमिग हि विन्त्रमा प्रथमा ।
श्ता इतरा भणिता, स्थापना हरन जातयः ||४||
७४१-७४२. दव्वं खु होइ दुविहं, आगम-णोआगमेण जह भणियं ।
अरहंत-सत्य-जाणो,
अणजुत्तो दव्व-अरिहंतो॥५॥
णोआगमं पि तिविह, देहं णाणिस्स भाविकम्मं च ।
णाणिसरीरं तिविहं, चुद चत्तं चाविदं चेति ॥६॥
द्रव्यं खलु भवति द्विविधं, आगमनोआगमाभ्याम् यथा भणितम् ।
अर्हत् शास्त्रज्ञायकः, अनुपयुक्तो द्रव्यार्हन् ॥५॥
नोआगमः अपि विविधः, देहो ज्ञानिनो भाविकर्म च ।
ज्ञानिशरीरं त्रिविधं, च्युतं त्यक्तं च्यावितम् च इति ॥६॥
७४३-७४४. आगम-णोआगमदो, तहेव भावो वि होदि दवं वा ।
अरहंतसत्थजाणो, आगमभावो
दु. अरहंतो॥७॥
तग्गुणए य परिणदो, णोआगमभाव होइ अरहंतो ।
तग्गुणएई झादा, केवलणाणी हु परिणदो भणिओ॥८॥

·; ܢ ܕ ·२४० समणसुत्तं आगमनोआगमतस्तथैव भावोऽपि भवति द्रव्यमिव । अर्हत् शास्त्रज्ञायकः, हि अर्हन् ॥७॥ तद्गुणैश्च परिणतो, नोआगमभावो भवति अर्हन् । तद्गुणैर्ध्याता, केवलज्ञानी हि परिणतो भणितः 11८|| आगमभावो ४३. समापन ७४५. एवं से उदाहु अणुत्तरनाणी, अणुत्तरदंसी अणुत्तरणाणदंसणधरे । अरहा नायपुत्ते भगवं, वेसालिए वियाहिए ति बेमि ॥१॥ एवं स उदाहृतवान्-अनुत्तरज्ञा-न्यनुत्तरदर्शी अनुत्तरज्ञानदर्शनधर अर्हन् ज्ञातपुत्रो भगवान्, वैशालिको व्याख्यातवानिति ब्रवीमि ॥ ७४६. णहि णूण पुरा अणुस्सुयं, अदुवा तं तह णो समुट्टियं । मुणिणा सामाइ आहियं, नाएणं जगसव्वदंसिणा ॥२॥ नहि नूनं पुराऽनुश्रुत-मथवा तत्तथा नो समुत्थितम् । मुनिना सामायिकाद्याख्यातं, ज्ञातेन जगत्सर्वदर्शिना ॥२॥ ७४७-७४८. अताण जोजाणइ जोय लोगं, जो आतिं जाणइ णागति च । जो सासयं जाण असासयंच, जाति मरणं च चयणोववातं ॥३॥ अहो वि सत्ताण विठहुणं च, जो आसवं जाणति संवरं च । दुक्खं च जोजाणइ णिज्जरंच, सोभासिउमरिहति किरियवाद । आत्मानं यः जानाति यश्च लोकं यः आगति नाति च। यः शाश्वतं जानाति अशाश्वतं च जाति मरणं च च्यवनोपपातम् ।। अधः अपि सत्त्वानाम् अपि ऊर्ध्वं य आस्रवं जानाति संवरं च । दुःखं च यःजानाति निर्जरांच सभा पितुम् अर्हति क्रियावादा।। ७४९. लद्धं अलद्धपुवं, जिणवयण-सुभासिदं अमिदभूदं । गहिदो सुग्गइमग्गो, णाहं मरणस्स बोहेमि ॥५॥ लन्धमलब्धपूर्व, जिनवचन-सुभापितं अमृतभूतम् । गृहीतः सुगतिमागों, नाहं मरणाद् विभेमि ।।५।।

·ܙܪ ܗܐ ·( ४४. वीरस्तवन ७५०. गाणं सरणं मे, सणं च सरणं च चरिय सरणं च । तव संजमं च सरणं, भगवं सरणो महावीरो॥१॥ ज्ञानं शरणं मम, दर्शनं च शरणं, च चारित्र शरणं च । तपः संयमश्च शरणं, भगवान् शरणो महावीरः ॥१॥ ७५१. से सम्बदंसी अभिभूयणाणी, णिरामगंधे धिइमं ठियप्पा । अणुत्तरे सव्वजगंसि विज्ज, गंथा अतीते अभए अणाऊ ।।२।। स सर्वदर्शी अभिभूयज्ञानी,-निरामगन्धो धृतिमान् स्थितात्मा । अनुत्तरः सर्वजगति विद्वान्, ग्रन्थादतीतः अभयोऽनायुः ।।२।। ७५२. से भूइपण्णे अणिएयचारी, ओहंतलरे धीरे अणंतचवखू । अणुत्तरे तवति सूरिए व, वइरोणिदेव तमं पगाते ॥३॥ स भूतिप्रज्ञोऽनिकेतचारी, ओघन्तरो धीरोऽनन्तचक्षुः । अनुत्तरं तपति सूर्य इव, वैरोचनेन्द्र इव तमः प्रकाशयति ॥३॥ ७५३. हत्थीसु एरावणमाहु णाए, सीहो मिगाणं सलिलाण गंगा । पक्खीसु वा गरुले वेणुदेवो, निव्वाणवादीणिह नायपुत्ते ॥४॥ हस्तिष्वेरावणमाहुः ज्ञातं, सिंहो मृगाणां सलिलानां गङ्गा । पक्षिषु वा गरुडो वैनतेयः निर्वाणवादिनामिह ज्ञातपुत्रः ॥४॥ ७५४. दाणाण सेठे अभयप्पयाणं, सच्चेसु वा अणवज्जं वयंति । तवेसु वा उत्तम बंभचेरं, लोगुत्तमे समणे नायपुत्ते ॥५॥ दानानां श्रेष्ठमभयप्रदानं, सत्येपु वा अनवद्यं वदन्ति । तपस्सु वा उत्तम ब्रह्मचर्य, लोकोत्तमः श्रमणो ज्ञातपुत्रः ॥५॥ ७५५. जयइ जगजीवजोणी-वियाणओ जगगुरू जगाणंदो । जगणाहो , जगबंधू, जयइ जगप्पियामहो भयवं ॥६॥ जयति जगज्जीवयोनि - विज्ञायको जगद्गुरुर्जगदानन्दः । जगन्नाथो जगद्वन्धु-र्जयति जगन्पितामहो भगवान् ॥६॥ ७५६. जयइ सुयाणं पभयो, तित्थयराणं अपच्छिमो जयइ । जय गुरू लोगाणं, जयइ महप्पा महावीरो॥७॥ जयति श्रुतानां प्रभवः, तीर्थकराणामपश्चिमो जयति । जयति गुरुर्लोकानां, जयति महात्मा . महावीरः ॥७॥ प --२४२ - ·……

·ܫ ܙܫ

·No text on this page.

·No text on this page.

1No text on this page.

·. .

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·२५४ सनणमुतं मोहस्सए उ जुत्तस्स र रत्तो बंधदि कम्म स्यात्तयमेव गणं रयणत्तयसंजुत्तो रमा पगामं न निसेचियव्या रागहोसारमतो रागादीमणुप्पाओ नागेदोसे य दो पाये रागो य दोमो विय धियछिदारले रगार गिरने गाथांक वयणमयं पडिकमणं वयणोच्चारणकिरियं वयभंगकारण हो वयसमिदिकसायाणं वरं मे अप्पा देतो वरं वयतवेहि सग्गो २९३ ववहारणयचरिते वयहारेणुवदिस्सद १५३ यवहारोभूयत्यो वरो गुम्सुरले निम्न वाहि गरगरणगारी विजदिकमल गाणं विगओ मोजदारं वियोगासागमन विणमाहिमा विमा

·No text on this page.

·No text on this page.

·- } ·248 సమఃుసుత్తం ఉంటుంది. అశుభ ధావం తీవ్రమైన కషాయం (508) అనుభలేగ్యా. కృష్ణరేశ్య మొదలైన తీవ్ర వికారంగల త్రివృత్తులు (584) అష్ట-1. కర్మ, 2. సిద్ధుల గుణాలు, 8. ప్రవచనమాత, 4. మదములు-ఇవి అన్నీ ఎనిమిదేసి సంఖ్య గలవి. అసంఖ్య ప్రదేశం అనంతమైన ఆకాశంలో అసంధ్యాత ప్రదేశ్ ప్రమాణంగం లోక భాగం, ధర్మాధర్మ ద్రవ్యాలు కూడ ఆంతే ప్రమాణం గలవి, జీవద్రవ్యం కూడ పరమార్థ దృష్టితో చూస్తే అంతే ప్రమాణం గలది- కాని దేహంలో సంకోచింపబడ్డప్పుడు ఈ పరిమాణం అవ్యక్తంగా దాని సముద్ఘాత స్థితిలో మాత్రం అది ఒక్క క్షణంలో వ్యాపించి లోక ప్రమాణం అంత పెద్దది అవుతుంది (848) అస్తికాయం-జీవం మొదలైన షట్ ద్రవ్యాలు ఆ స్తిత్వంగలవి: కాని ప్రదేశ వ్యాప్తిగలిగి కాయయుక్తమైనవి అయిదు మాత్రమే. సమయ ద్రవ్యం పరమాణువలె ఏక ప్రదేశి అవటంవల్ల కాలద్రవ్యం కాయవంతం కాదు. (829-881) అస్తేయం-తనకు ఈయబడనిదే ఏ వస్తువునైనా తీసికోటం ర్యం (దొంగతనం) ఆవుతుంది, అలా తీసికోకపోవటం ఆస్త్యవ్రతం (818, 870-871) ; అహంకారం- దేహాన్ని గురించి 'నేను' అనే భావన (848) అహింస-ప్రాణివధ చేయకపోవటం వ్యావహారిక అహింస (148); రాగద్వే షాలు లేకపోవటం (161), ఆథవా అప్రమత్తత, నిశ్చయ ఆహింస (157) అహమింద్ర- ఇంద్రుని ధిక్కరించి తామే ఇంద్రులమని తలచే దేవతలు (851) ఆకాశం అన్ని ద్రవ్యాలకు చోటు ఇచ్చేదీ, లోక ఆలోక భాగాల్లో సర్వగతమై ఉండే అమూర్త ద్రవ్యం (826-329;885) ఆకించన్యం నిస్సంగత్వం; ఆకించన (దరిద్రుని) వృత్తి, అపరిగ్రహం; దళ ధర్మాల్లో తొమ్మిదవది (105.110) ఆగమం పూర్వాపర విరోధంలేని జైనధర్మ గ్రంథం; వీతరాగుని వాణి (20) ఆగమనిక్షేపం-తెలిసికొంటున్న పదార్థం యొక్క శాస్త్రం ఎరిగిన వ్యక్తి ఆ స్త్రం యొక్క పేరుతోనే గుర్తింపబడటం-ఉదా: మెషినరీ (యంత్రణ స్త్రం) తెలిసిన వాణ్ణి 'మెకానిక్ ' అని చెప్పటం (741-744). --

·No text on this page.

·250 సమనసుత్తం . ఇహలోరం మనుష్యలోకం, లేక లిర్యక్ జగత్తు (127) ఈర్యాసమితి రాకపోకల విషయంలో సాధువు చూపించ వలసిన వివేకం(108) టచ్చాక సమితి చూడు: ప్రతిష్టాపనా సమిలి. ఉత్తమార్థకాలం-సంలేఖనంతో కూడిన మరణకాలం, (సమాధికాలం) (678) ఉర్పాదం-ద్రవ్యంలో నిత్యం నూ తనంగా మార్పులు (పర్యాయాలు) ఏర్ప డటం. (888-807) ఉర్పొద సదోషం-గృహస్థులకు వారివారి కోరిక ప్రకారం విద్య, సిద్ధి, చికిత్స మొదలైన ఉపాయాలు చెప్పి తద్వారా భిక్షాన్నం సంపాదించటం (దోషంగా పరిగణించ బడ్డది) (406) ఉత్సర్గం- జ్ఞానం, తపస్సు, మొదలైన సాధన సఫలం కావటానికి సాధకుడు ఆపలంబించే సిర్దుష్టమైన కర్కశమార్గం, ఇందులో నడిచే సాధువు ఏ విధమైన పరిగ్రహాన్ని స్వీకరించడు (44) ఉద్గమదోషం తనకోసమని ప్రత్యేకించి తయారు చేసికొనే లేక చేయించుకొనే భిక్షా భోజనం దోషభూయిష్టం అవుతుంది. దానికి ఉద్గమ దోషం అని పేరు (406) ఉదుంబరం-రావి, మట్టి, మేడి, ఆత్తి, జువ్వి • ఈ అయిదు రకాల పండ్లలో సూక్ష్మజీవులు (పురుగులు) ఉంటవి కనుక వాటిని తినటం నిషిద్ధం. (302) ఉపగూహనం తనగుణాలనూ, ఇతరుల దోషాలనూ వెల్లడించక పోవటం సమ్య ర్దర్శనంలో ఒక ఆంశం. (288) ఉపధి నిర్ఘాంథ సాధువు తన శక్త్యనుసారం స్వీకరించే దోషరహితమూ, శాస్త్ర సమ్మతమూ అయిన ఆహారాది పదార్థాలు. (877-878) ఉపభోగం-మాటిమాటికీ భోగించదగిన (అనుభవించదగిన) వస్త్రాలంకారాది సుఖసాధనాలు లేక విషయాలు (వ్యసనాలు) (828) ఉపయోగం. ఆత్మ యొక్క చైతన్యానికి అనుకూలమైన జ్ఞాన, దర్శన. సంకల్పా దులు (848) ఉపగమం క్షమాభావం (138) డిపళమకుడు-కషాయాలను, వికారాలను ఉపశమింప జేసికొన్న ,సాధకుడు (655)

·No text on this page.

·252 సమణసుత్తం రాపోతరేణ్య.మూడు ఆకుథ లేశ్యాలలో మూడవది, నికృష్టమైనది. (584, 641) రామభోగం . ఇంద్రియాల ద్వారా భోగింపబడే (అనుభవించదిదే) విషయాలు (48) రాయం-ఆనేక ప్రదేశాల (ఆకాశాల) సమూహంతో కూడుకొన్న ద్రవ్యానికి కొయం ఏర్పడి ఉంటుంది. (858) జీవునికి ఏర్పడే పృథ్వీ మొదలైన పంచ స్థావరాలూ, ఒక త్రసం- మొత్తం ఆరు జారుల శరీరాలకు కాయా లని పేరు (660) కాయ క్లేశం. గ్రీష్మ ఋతువులో గిరి శిఖరాల మీద ఆసీనుడై 'జతపనయో గాన్నీ ', శరదృతువులో శీతయోగాన్నీ ' వర్షఋతువులో 'వర్షయోగాన్నీ' అభ్యసించే తపస్సు, (452) కాయగు ] కరీరప్రవృత్తిని నిగ్రహించి సంకుచితంగా ఉంచుకోటం (116) కాయోత్సర్గం-శరీరాన్ని కట్టె అనే భావనతో కొంత సేపు ధైర్యంతో బాధ సహిస్తూ చేనే ఆధ్యంతరిక తపస్సు. (484-485,490) కాలం-సమయప్రమాణం గలిగి ఏక ప్రదేశియైన రూవరహీత నిష్క్రియ ద్రవ్యం, ఇది సమస్త ద్రవ్యాల పరిణామాలకు సామాన్య హేతువుగా ఉంటుంది. (626-620,637-630) కులం-జీవులలో ఉండే 1901 కోట్ల జాతులు (887) కూట శాల్మరీ-నరక లోకాల్లో ఉండే బాధాకరమైన ముళ్ళచెట్లు (128) కృష్ణల్యే-మూడు అడుథ లేశ్యాలలో అన్నిటికన్న తీవ్రమైన మొదటి లేశ్యం (534-588) కేవలజ్ఞానం ఇంద్రియాదుల ఆ పేక్ష లేకుండ సమస్తమూ గ్రహించే ఆత్మజ్ఞానం (894,888) కేవలదర్శనం- కేవలజ్ఞానం లాగనే సర్వమూ గ్రహించే దర్శనం (దృష్టి) (820) కేవలంతి- కేవలజ్ఞానం వలె ఆర్హతులకూ, సిద్ధులకూ కలిగే నవవిధ ఉపలభాలు (సిద్ధిలాభాలు) : ఆనంతజ్ఞానం, అనంతదర్శనం, అనంత సమ్యక్త్యం, అనంత వారిత్రం, అనంత దానం, అనంతలాభం, అనంత భోగం, అనంత ఉపభోగం, అనంతవీర్యం. (682) కేవలరవీం- కేవలజ్ఞానం లాగ సర్వమూ తెలిసికొనే సర్వమూ చూడగలిగే అనంత శక్తి (820) ·: ! ܚ܀ ** ·254 సమణసుత్తం . గుణస్థానం-కర్మల డయం కారణంగా సాధకుడు క్రమంగా చేరుకొనే, 1.4 ఉన్నత భూమికలు (518-548) (చూడు: సూత్రం 32) గుపి-సమితులకు సహాయకంగా ఉండే మనోవాక్కొ.యాల ప్రవృత్తులను గోప్యంగా ఉంచటం. (884, 888) (చూడు: సూత్రం 28-2) గురు-సమ్యక్త్వాది గుడాల ద్వారా ఉన్నతి పదవికి చేరుకున్న పంచపరమేషులు: అర్హతుడు, సిద్ధుడు, ఆచార్యుడు, ఉపాధ్యాయుడు, సాధవు. గృహిరమిథ్యాత్వం-చూడు: అభిగృహితమిథ్యాత్వం. గోచరీ-భిక్షాటనం (872) గోత్రకర్మ-దేనివల్ల జీవుడు ఉన్నత కులంలోగాని లేక నీచకులంలోగాని జన్మ ఎత్తుతాడో అట్టికర్మ. (88) గౌరవం-వచనం, కళ, బుద్ధి, సమృద్ధి-వీటివల్ల వ్యక్తిలో కలిగే అభిమానం. (848) జ్ఞానావరణం జీవుని జ్ఞానగుణాన్ని ఆవరించుకొని దాన్ని తగ్గించేకర్మ (88) గ్రంథం -2 విధాలైన పరిగ్రహం (143) ఘాతకర్మ-జీవుని జ్ఞానం మొదలైన గుణాలకు విఘాతం కలిగించే-జ్ఞానావ రణం, దర్శనావరణం, మోహనీయం, ఆంతరాయం అనే నాలుగు కర్మలు (7) చతు:-నాలుగేసి సంఖ్య గలవి:- అర్థనయం, 2. కషాయం, 3. గలి, 4. నివే పు, 5. పర్యాయార్థిక నయం, 8. శిక్షావ్రతం. చచుర్గం-నరక, తిర్యక్, మనుష్య, దేవయోనులు (528) చరులంద్రియ-స్పర్శ, రననా, హ్రణం, నేత్రం ఈ నాలుగు ఇంద్రియాలుగల- తుమ్మెద మొదలైన జీపోలు (860) చపురళ- 1. ఆధ్యంతర పరిగ్రహం, 2. గుణస్థానం, 8. జీవస్థానం, 4. మార్గ -స్థానం-ఇవి అన్నీ పడునాలుగేసి సంఖ్యగలవి. చారిత్ర మనోవాక్కాయల ప్రవృత్తికి కారణరూతమైన గుణవిశేషం. (88) చేరన- పులలో జ్ఞాన, కర్శన, కర్తృత్వ, లో కృర్వాలకు హేతుభూతమైన పలక (136) కారకం ఆత్మహత్య ద్వారా వదలిపొయ్యే శరీరం (149) ·ܕ ܕܙܚ ܩܙ ܨ1 .. ܟܢܕܟ ܝܕ ܝܙܢܕܐ ܬܐ، ܙܬ ܝܝܝ ܘܙܐܫܕܙܢܢ ܕ ܝ ·256 సమణసుత్తం తీంద్రియ-స్పర్శ, రసన, ఘ్రాణ , ఈ మూడు ఇంద్రియాలుగల .చీమ మొద లైన జీవాలు (660) దండ-మనోవాక్కాయాలు (101) దమనం. జ్ఞాన, ధ్యాన, తపము తో ఇంద్రియ విషయాలనూ, కషాయాలనూ నిరోధించటం (127,181) దర్శనం- జ్ఞానానికి విషయభూతమైన పదార్థంలో నిరాకారంగా, నిర్వికల్పంగా ప్రతిభాసించే చేత నాశక్తి (88) దర్శనావరణం జీవుని దర్శన గుణాన్ని ఆవరించి దాన్ని మందగింపజేనే కర్మ (68) దళ- బాహ్య పరిగ్రహాలు, ధర్మాలు పదేసి సంఖ్యగలవి. దాంతుడు- ఇంద్రియాలను, కషాయాలను అణచగలవాడు (127) దిగ్ర్వతం-పరిగ్రహ పరిమాణ వ్రతాన్ని సంరక్షించే నిమిత్తం వ్యాపార క్షేత్రాన్ని పరిమితం చేసికొనే సహాయక గుణవ్రతం (813) దుర్గం-నరకగతి, లేక తిర్యగ్ధతి (587) దుర్నయం - విరోధి ధర్మా వక్షను గ్రహించక కేవలం తన పక్షాన్నే పట్టుకొని మ్ళొదే దృష్టి (726) దేశవ్రతం, లేర దేశావరాకవ్రతం. దేశ దేశాంతరాలకు వెళ్ళటాన్నీ లేక అక్కడ వ్యాపారం సాగించటాన్నీ సిమితం చేసికొనే వ్రతం; ఏ దేశం వెళ్ళిలే వ్రతభంగం కలిగే భయం ఉంటుందో అక్కడికి వెళ్ళటం విడిచి పెట్టటం (320) ద్రవ్యం గుణాలకూ పర్యాయాలకూ (మార్పులకూ) అశ్రయఢూతమైన పదార్థం (861); జీవము, పుద్గలము మొదలయిన ఆరు భేదాలుగల పదార్థం. (624) డ్రజ్వకర్మ-జీవుని రాగాది భావాల కారణంగా అతనితో పాటు జంధానికి లోనయ్యే సూక్ష్మపధ్ధం స్కంధం (82, C6-1856) ద్రవ్యనిక్షేపం-భవిష్యత్తులో జరుగబోయ్యే మార్పుకు కావలసిన లక్షణాలున్న పదార్థానికి వర్తమానంలోనే ఆ పేరు పెట్టటం, ఉదా: యువరాజును రాజు అని వ్యవహరించటం. (7:1-7:2) ·; ܕ ܝ ·258 సమునులు రాన్ని తెలిపే ఒక వికల్పం: ఆథఏ వస్తువుయొక్క ఏదో ఒక అంశాన్ని మాత్రం గ్రహింటే జ్ఞానం (100) సవ - రేవం ఆర్ధి, తర్వార్థం-ఇవి తొమ్మిదేసి సంఖ్య గలవి. నామకర్మ జీపునికి నాలుగు గనులలోనూ అనేక రకాల శరీరాన్ని కల్పించే కర్మ. (60) నామనిక్షేపం.ఏ వస్తుకైనా మసం తలచిన పేరు పెట్టటం (799) ని:కాండ --వస్తువు యొక్క కోరికగాని, కీర్తి, రాథం, పూజ్యత-పొందే కోరిక గాలి లేని నిష్కామ భావం: సమ్మర్దర్శనంలో ఒక ఆంగం (289-285) ని!ళంకా ఏవిధమైన భయంగాగాని, ఆగంకగాని లేసి భావం; సమ్యగ్దర్శనంలో ఒక అంగం (232) నిఃసంగుడు-బాహ్య పదార్థాలుగాని, వాటిమీద కోరికలుగాని లేనట్టి నిర్ఘాంథ సాధువు (846) నిక్షేపం- వేరు లేక స్థాపనం, ద్రవ్యం, భావం–వీటిద్వారా ఏ పదార్ధాన్ని అయినా యుక్తిపూర్వకంగా తెలిసికొనే సాధన లేక తెలివే సాధన. (238787) నిదానం. చనిపోయిన తరువాత మరుజన్మలో సుఖం మొదలైనవి పొందవలెననే అభిలాష (888) నిమి త్త జ్ఞానం వుట్టుమచ్చలు, రేఖలు, సుళ్ళు మొదలైన వాటినిబట్టి భవిష్యత్తు చెప్పే విద్య, లేక జ్యోతిషం (244) నిర్ఘాంథుడు-ఏవిధమైన పరిగ్రహాలూ, గ్రంథులూ లేని నిస్సంగుడు. నిర్జర .ఏడు తత్వాలలో ఒకటి, ఇది రెండువిధాలు: సుఖదుఃఖాలు, జన్మమర డాలు మొదలైన ద్వంద్వాలకు అతీతమై కేవల జ్ఞానానంద రూపమైన జీవద4 (817–818); మోక్షం (192-211) నిర్విచికిత్స - జుగుప్స లేకపోవటం, సమ్యగ్దర్శనంలో ఒక అంగం (288) నిర్వేదం-సంసారం, దేహం, భోగం వీటిమీద వైరాగ్యం కలగటం (22) నిశ్చయనయం-అనంత ధర్మాలుగల వస్తువు యొక్క వాస్తవమైన ఆఖండ స్వరూపాన్ని చూపించే జ్ఞానం, ఇది గుణగుణీ రూపమైన భేదాలనుబట్టి వస్తు నిరూపణం చేయదు, ఆదేవిధంగా బాహ్యమైన నిమిత్త నైమిత్తిక సంబంధాలనుబట్టి భేదాలు స్వీకరించదు (85); ఉదా : మోక్ష మార్గాన్ని సమ్యళర్శనాది త్రయాత్మకం అని చెప్పక సర్వపక్షాలకు ఆతీతమనీ

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·ره ·268 సమణసుతం శి వ్రతం-గ్రమణ ధర్మం నేర్పటానికి, అభ్యసించటానికి సాధనమైన సామా యికం మొదలైన నాలుగు వ్రతాలు (824) శీలం-సాధువు యొక్క అనేకమైన గుణాలు (556) శీలవ్రతం-ట్రావకుని పంచ అణువ్రతాలను రక్షించే మూడు గుణవ్రతాలు, నాలుగు శిక్షావ్రతాలు (800) పుర్లలేల్యా-మూడు గుభకరమైన లేశ్యాలలో శ్రేష్ఠతమమైన మూడవది (584, 544) శుద్ధభావం-కర్మ యొక్క ఉదయ, ఉపగమ క్షయాలతో సంబంధం లేకుండ జీవు నిలో ఎల్లప్పుదూ ఉండే లొకాలిక స్వభావం లేక తత్వం (188, 590) శుధోపయోగం- జ్ఞానము, దారితీమూగల సాధువు, శుభాశుభ భావాలతో సంబంధం లేని కేవలమూ గుద్ధమూ అయిన ఆత్మ భావనలో స్థిరంకావటం: ఒక మోహభోధరహితమైన సామ్యభావం (274,279) శాచం-లోభము, తృష్ణలేని సంతోష భావం, దగవిధ ధర్మాలలో నొకటి (100) శ్రమణుడు. మోక్ష మార్గంలో శ్రమించి సమత అలవరచుకొన్న వాడు (341 }, వీతరాగి అయిన నిర్ఘాంథుడు (421). సంయత జనుడు (388) (సూత్రం 24) క్రమణ ధర్మం- వ్యాసోధ్యయనాది సాధన ప్రాముఖ్యంగా ఉండేది (207); (సూత్రం 24) గ్రాపకుడు.గుడుముతూ ధర్మోపదేశం వినునట్టి ధర్మాత్ముడు, ఆవిరతంగా అణు వ్రతం ఆచరించే గృహసు (201) గ్రావరథరం-1:1లో, చదు, దానం, భక్తి, విషయం మొదలైనవి ప్రముఖంగా ఉంట: (217) (కూత్రం 28) రతం శ5, 21 ఆగమం (17) మనం పొగ మారి ఆగి ఉన్నట్టు తెలిసికొనే విధంగా, మనస్సు, ఇంద్ర హలా కాన్ని కాంతరాన్ని గ్రహిస్తవి. వాటి సహాయంతో పుని 17 కోక... పోడు, డా చాలు గ్రహించే 2. It : 6 , 2. 24గలు, 3. పులు, 1. ద్రవ్యాలు, E , పవ: . ar, , వాములు - pan

4No text on this page.

·270 సమణసుత్తం సమరి రచనయు.మూడు శఃు నూహంలో రెవ. దీనిని బడ్డ ప్రథమ నయం ద్వారా స్వీకరి,చబడిన సమాన tor. విభక్తులుగల : వస్తు సూచి శబ్దాలలో సూర ఆగలేదు పొదించటం లరుగుతుంది. (111) సమయం-ఆత్మ (28), ధర్మమార్గం లో మతం (20) సమయసారు అన్ని వికల్పాలకు ఆలీతమైన ఆత్మ యొక్క శుద్ధస్వభావం (214) (చూరు: గుద్ద దానం) సమాధి. ఆత్మయొక్క నిర్వికల్ప ధ్యానం (128) లేక కొరోవ్యయనంలో తర్లీనత (174) సమారంభం-కార్యం ఆరంభించటానికి కావలసిన సాధనాలు సమకూర్చుకోటం (412_114) సమితి-వివేక యుక్తమైన ప్రవృత్తి (388-838) (చూడు: సూత్రం 28) సముద్ధారం - వేదన (బాధ) మొదలైన కారణాలవల్లి దేహులో ఇమిడి ఉన్న ఆత్మ యొక్క. కొన్ని ప్రదేశాలు (రాగాలు ) దేహం విడిచి వెలుపలికి వ్యాపించటం: ఇది ఏదు విధాలుగా జరుగుతుంది. (846) సమ్యక్త్వం చూరు: సమ్మర్దర్శనం. సమ్యక్ చారిశ్రం-వ్రతం, సమితి, మొదలైన అనుష్టానం "వ్యవహారచారిత్రం" అనీ, (283); నిజస్వరూపస్థితి (288), మె'హక్షోభ రహితమైన సమత్వం లేక ప్రశాంత భావం. "నిశ్చయ చారిత్రం" అనీ అనబడును. (274) సమ్యక్ మిథ్యాత్వం-చూడు : మిశ్ర సమ్యక్ జ్ఞానం-సమ్యక్ దర్శనంతో కూడిన శాస్త్రజ్ఞానం 'వ్యవహార సమ్యక్ జ్ఞానం'. అనబడుతుంది. (208, 216), రాగాదుల నివారణను వేరే పించే శుద్ధాత్మ జ్ఞానానికి - 'నిశ్చయ సమ్యక్ జ్ఞానం' అని పేరు. (260-255) సమగ్దర్శనం-సప్త తత్వాలమీద శ్రద్ధ ఉంచటానికి 'వ్యవహార సమగ్గర్శనం' - అనీ, ఆత్మరుచికి- 'నిశ్చయ సమ్యక్ దర్శనం' - అనీ పేరు (220-221) సయోగీ. కేవరీ- సాధకుని 18. వ. భూమి, ఇక్కడ జీవుడు పూర్ణకాముడు అయినప్పటికీ దేహం శేషించి ఉండటంవల్ల అతని ప్రవృత్తి ఉంటూ ఉంటుంది; అర్దంత లేక జీవన్ముక్త దగ (582-588) సరాగ చారిత్రం వ్రతం, సమితి, గుప్తి మొదలైనవి ఆనుష్టించినప్పటికీ రాగ భావం కారణంగా తగిన ఆహారమూ వస్తు సామగ్రీ అపవాద రూపంలో స్వీకరించే దారి త్రానికి - 'సరాగ బారిత్రం' అని పేరు. (280) సంలేఖనం-సంయమానికి ( నిగ్రహానికి ) శక్తి లేక పోయినప్పుడు, విధి పూర్వకంగా సమత్వ బుద్ధితో దేహాన్ని పరిత్యజించటం (సూత్రం. 88)

·No text on this page.

·--------- in (0) ముకుం. దార్శలో తనను తాను దర్శించే సన్యుక దృష్టిని ' స్ప, సమయం' అంటారు. (271); స్వక్షరం (2N. TH); 2 *స్పరం విరో ధంగం మరాలకు (కప్రాయాలకు) యుక్తి పూర్ణమైన సమన్వము; సాధకుని నిష్పక్షరావం (728) స్వాధ్యాయుం. శాస్త్రాధ్యయస రూపమైన తపస్సు, ఇది అయిడు విశాలైనది. (476) హింస.జీవవర, లేక ప్రాణిని అతిక్రమించే వ్యవహారం (831), రాగాది భావాలు కలగటం (168), వివేకరహిత ఆచరణగం ప్రమాదం (157) - ఇవి నిశ్చయ హింసలు. హంసా దాసం-ప్రొణికి వీరకలిగించే, లేక దాన్ని వధించే ఉపకరణాలు (పొర. ఎలుక బోను, కత్తి, మొదలై నవి ఇచ్చి) పుచ్చుకోటు. (821)

·No text on this page.