·IV sio dio von Roer hegangenen Fehler zu Tage bringen $10 volien, wie aller Wahrschonlicliheit nach auch alle ubrigen in verschiedenen Bibliothchen nuſbon ahten, auf den Text guruch der vor 1000 Jalu en slem Çamkam vorgelegen hat Dass schon dieser sich in cincin recht vernirlosten Zu stando befind, wird Jeder, der mit du Upuglind sich crnstlich beschiftigt lint, alsbald erfahren leben Nun honnte man ji wohl sigen und hat es auch schon gesagt, class es ein gowngtes Unternelımen soi uler Çauharı luus gehen zu wollen D188 ich andorer Meinung bin, beweist dicso meno Ausgabe Wonn mein Verstand und mein Spracligefülıl mir sagen dass Etwis nicht richtig sein konne, so mucho ich den Versnch etwas Besseres in die Stello zu setzen Nicht selten liegt das Richtigo dem Falschen so nahe, dass auch der erkl irteste Verthentlige des über lieferten Buchstaben eingestchen muss, is liege lier ein blosses Versehen des Abschreibers zu Grunde aber einmal eingestelen mussen, dass de Veberheferung Leine zuverlassige ist, so hat man nicht mehr das Recht, jeden Verstandes- und Sprachfeller oline Weiteres dem Autor zuznschreiben Dass die Verfasser der Brilmi iliro Sprache die uuch die Sprache unserer Upanishad ist, besser vorstanden und Landhrbten als die ineisten deutschen Autoren die alırge ist meine feste Uoberzeugung $io Waron grammatisch geschulte Danner, die ihre gelohrte Sprache eben so richtig sprochen und scliroben wie die grossen Latmıston ihr Latein Und sie konnten dieses um 80 cher, als ihre Sprache wegen dei russerordentlichen Einf ichheit viel leichter zu erlernen wir Wird man es nach dem eben Gesagten also um nur ein paar Beispiele anzufuhren, fir walırscheinlich halten, class clor Autor 56 3 statt des geforderten Conditionnlıs, den viim Voran gohenden und Tolgenden stets antreffen Iner allein das Hat man ·Y Imperfectum an *) gebraucht hatte? Oder dass er 74, 2 in derselben Zeile einmal als 2 Du Imperf WHITE पताम् und das andere Mal समकल्पेताम् verwandt hatter Auch muss man stets im Auge behalten, dass ein indischer Gelolirter sein Werk nach der Niederschrift nicht einfach bei Seite legte, sondern es seinen Schulern vortrug, also einen etwa in einem unbewachten Augenblick begangenen Fehler alsbald merken und verbessern musste Ich habe mir recht viele und bisweilen wohl auch kuhne Aenderungen des Textes gestattet, bin aber keinesweges der Meinung, dass ich uberall das Richtige getroffen hatte Es wurde mir zır Freude gereichen, wenn jungere Gelehrte, durch mich angeregt, der Wahrheit naher kamen. Mit Entschiedenheit weise ich aber jede Berufung auf Çamkıra's Erklvrungen offenbar verdorbener Stellen zuruck Ich nehme keinen Anstand diesen beruhmten Vedântisten für einen grossen Gelehrten in seinem Tache zu halten, spreche ihm aber eine grundliche Kenntniss der alten Sprache ohne Bedenhen ab und bezeichne eine Menge seiner Erkurungen geradezu als absurd Ich habe die von Roer angenommene Paragrapheneintheilung innerhalb eines Khanda beibehalten, weil diese allen Citationen und Uebersetzungen zu Grunde liegt Ein spaterer Herausgeber wird es wohl vorzichen auf den Zusammenhang mehr Rucksicht zu nehmen und nicht Untrennbares auseinanderzureissen 3, 3 11 13 15 habe ich nur jedoch erlaubt, die zum vorangehenden Paragraphen gehorenden Worter par uud To vam Anfang des folgenden Paragriphen abzutrennen und an die gehorige Stello Wenn ein * Dieses zután ist zugleich ein ziemlich sicherer Beleg dafür, dass schon dte Inder es versucht haben Conjectuien zu machen ul erliefertes Wort ein gar nicht zu deutendes Unding crgab Aucli fata 44, 10 ist meiner Meinung nach eine Conjectur ·VI 711 setzen, weil diese falsche Stellung die Uebersetzer irre geleitet Int Ob diese Paragrapheneintheilung schon Cainkara vorgelegen liat, ist eine Frage, clic ich lieber out Nein beantworten muchte Die Benrrcs-Augabo und die Tubinger Handschriften kennen sie nicht und lassen den Text einen ganzen Klanda, in der Regel mit Beobachtung «les Sarda (also FREATYTA), ohne Unterbrechung fort Iaufen Tur uns hat liese Schreibweiso, bei der sogar Trage und Antwort zusammonschmelzen, keino Bordeutung: 810 erschwert nur das Verstandmuss Ich habe clemnach kein Berlenhen getragen di, wo ich glaubto, dass bein Sprechen cine Tausc eintritt, den Sundhi aufzuheben und statt en das bohannte indische Interpunktionszeichcn al setzen.* Das hurycre Zeichen, welches ich emzufuliren gewagt habe, bezeichnet kleinere Pausen und wirel, so hoffo ich, keinen Anstoss crrcgen, vielleicht soga! Anklang finden Wann ich dieses zu gebrauchen für angemessen erachtote, wd der Leser bald oline Anweisung von meiner Seite erkennen l'inige Inconsequenzen, die ein ersteı Versuch dieser Art mich begelen liess, bitte ich mit Nachsicht zu beurtheilen sfa, welches streng genommen, cs erscheine mit oder olie - Gefolge, men Satz für sich bildet, habe ich aus Sclien, (2 kleine Interpunhtronszeichen zu oft anzuwenden, zum Voringehenden gezogen, wenn es für sich allein emen Satz Vertutt Auffullenil ist es, dass sowohl in unserer Upaniud, als auch in anderen Worhen vor fa ein plutirtes Vd 1 133 wohl ausnahmslos falsch bolıındelt wird, indlem is nach dem 413 ganz verschwindet ** Schon Rugtodi alila Mira lint in seiner lug des Tatt Bi diesen Weg eingeschingen aler Jeder in seiner lekannten leichtfertigun Weise. ** Vo en efa, 1981 ekondlure am Ende eines Khanda, zu setzen ist al so nicht, Ho Fuer zu sprechen zufort und t'n Anderer KCHILE Lelirt beginnt, darüber wirl man wohl melt luli 198 Runne kommun ·VII Ich benutze diese Gelegenheit, meine Ansicht uber den Ursprung und Grund der Samhitî genannten Schreibweise, dio ung schon im Rgveda vorliegt, zur Prufung vorzulegen Im Veda muss der Samdlu schon zur Herstellung des Metrums oft genug aufgelost werden Nach jedem Stollen muss der Samdhi, wo er besteht, ohne Ausnalımc entfernt werden, und gerade luer finden wir bisweilen einen sonst gar nicht vorhommenden Sañdhi angewandt Es ist wohl kaum anzunehmen, dass die Brahmanen, die den Veda zu. sammenstellten und niederschrieben, diesen nicht richtig gesprochen haben sollten, und dass erst die Verfasser der Prátiçakhja die richtige Recitation erkannt und gelelirt hatten Was kann sie nun aber veranlasst haben, gegen ihr besseres Wissen den Samdhi am ungehorigen Orte anzuwenden? Diese Frago, die ich hier mcht zum ersten Malo aufwerfe, ist vielleicht einfacher, als man glaubt, zu beantworten Bei verschiedenen Gelegenhciten babo ich moine Ueberzeugung ausgesprochen, dass dic Bralımınun, insbesondere die Lehrer unter ihnen, an der Verbreitung der Schnſt keine Freude haben konnten, da sie dadurch in iliren Interessen geschadigt wurden Liegt nun unter solchen Umstanden die Vormuthung mcht nahe, dass 510 aliren holgen Schriften, um dem Uneingeweihten das Verstandniss und noch melir das richtige Ilersagen derselben, wovon jr das Heil ablung, zu erschweren, mehr oder we ngor irreführendo Verhleidung gaben? Diese Gewohbet ubortrug man auch auf die in Prosì abgefassten Brâlimalia, word zwar w 1634 grossover Ausdehnung, de ber ja g linge Kapitel mit fortwahrendem Sudhu dem Lesei voigefilut werden Hierdurch wurde dern, der seinen Lelirer vor Beendigung der Lelirzeit verlassen Intte, dio Arbeit rccht saucı gemaclit Wollte er sich dieso crleichtern, so musste er wieder zu einem Lehrer seine Zuflucht nehmen ·VIII di in brachte, vcllics Gullicht in neunten Kapitel der vorten Luction daruf gelegt wud, les ein Schulur utnu ihm schon von (inem Stieri, yon Agni, cinem Schwan unil (int in andern Vogel mitgetheilto Lihro, damnut diese wirk cimer cuilt, noch einmal sich von einem Lolirer vortragen lisst Sellistuntı Ticht wird nicht gebilligt und ani jego liche Weise zu erschwerun gesucht Verno Ausgabe alır bezwecht, len Lillirenden und Lernenden das Verst indiuus die Textes vomoglich zu erleichtern Von einor Seite werde ich wohl den Vorsurf huren dass ich in meinen Aenderungen zu weit, von einer anderen, 0799 ich nicht weit genug gegingen sel Manches Ucuer lucferto wird iniu als lectio difficilor in Schutz nchan wollen Gelingt es durch die Lutfernung der difficultis cincu besseren tieferen Sinn zu erzielen, 80 werele ich die lectio difficilior bereitwilligst als die bessere merkennen, wenn aber diese einer geschraubten Erhlirung bedarf und dennoch keinen befriedigenden Sinn ergibt, so ist sie fir mch zwir eine lectio difficilor, unterscheidet sich bei sonst nicht von einer gowohnlichen fıl-chen Lesart Mehr befürchte ich den zweiten Vorwurf, da ich im Verlauf der Arbeit wie die Anmerhungen zeigen, selbst schon weiter gegangen bin deine Jalıre sagten mir aber, dass es nicht gerathen sci, die Arbeit Jinger liegen zu lassen, wenn diese luch dndurch gewonnen hatte So viel ich weiss, ist dieses dor erste Versuch*, den Text der Khind Up çinigerniassen lesbar zu machen und als solchen wird man ihn wohl iucbt ungn dig zufnehmen Do Aasgaden und Adscirt schreiben für auslautendes * Dass Hillel radut, der an sechsten Prapatboka in seine Vedi el reston nthau aufgenommcp nor an leu und e nen unbede stenden Druck f I ler der Rort'acben Ausgabe Anstoss genommen hat ist mir nicht recl t erklarlich ·IS 7 und anlautendes & regelm issig PH, für auslautendes und anlautendes | dagegen stets eie Ich bin in diesem Falle consequent gewesen und lizbe nach P 8, 3, 31 gesetzt Fur das eigenthumliche Nasalzeichen vor , a den Sıbılanten und habe ich, da es in der Druckerei fehlte, das gewohnliche Nasalzeichen -- setzen lassen. Mein Trost ist, dass daber das Auge weniger verletzt wird als durch das informliche, sich so brext thuende richtige Zeichen Nun noch einige Torte uber meine Uebersetzung Unsere Upanishad ist schon mehrere Wale ubersetzt worden, sowohl im Ganzen als auch theils ense Dass ich diese Uebersetzungen für mehr oder weniger mangelhaft halte, versteht sich von selbst, dr ich sonst von einer abermaligen Uebersetzung einfich abgestanden wue Meine Ueber setzung wird wohl auch ncht immer das Richtige getroffen haben, aber, wie ich glaube, einen wesentlichen Fortschritt bezeichnen Es ist eine rem philologische Arbeit, bei der auf die vedîntistische Auslegung des Çamlarâbârzı gar keine Rucksicht genommen worden ist und nicht genommen werden durfte, da diese der Upanishad ein ganz fulsches Ge prage aufdruckt Meine Uebersetzung ist frei, aber darum nicht ungenau Die directe Rede mit gfa, nimentuch wenu sie nur einen Gedanken vorführt, labe ich in der Regel in die indirecte ubertragen, da sie keine Eigenthumlichhet des Autors, sondern der Sprache ist Dagegen habe ich die bedeutsamen Vorte, so zu sagen die termin tech nici der Upanishad, stets auf dieselbe Weise wiederzugeben fur unerlusslich erachtet Eine Anzahl regelmassig wieder- Lehrender Partikeln ist gar nicht wiedergegeben worden, weil die deutsche Sprache diese feinen Uebergange und Beziehungen nicht auszudruchen vermag Jeder Versuch dieselben wiederzugeben, misslingt, da die an die Stelle ·2 gesetzte Partikel in der Regel zu volltonend und zu aus druchsı oll ist In einigen Wochen wird auch die Bfhadaranjahopiniblind in der Madhy Recension, Text und Uebersetzung, in St Petersbuig die Presse verlassen Die beiden Upanislınd stehen ohne Zweifel in einem Versandtschaftlichen Verhaltnigs zu einunder, das nihei zu untersuchen und zu be stimmen ich einem Andern uberlassen muss Aus der schlechten Ueberlieferung unserer Upanishad darf man soul schliessen, dass sie in geringerem Anschen stand und daher weniger stuclurt yurde Sio macht uberhaupt den Eindruch, als wenn sie aus verschiedenen Werken zusammengestoppelt ware Text und Uebersetzung haben Rotli und Delbruch in der Correctur gelesen und mir manche feine Bemerkung mitgetheilt Die ausserordentliche Vertrautheit des Letz teren mit der Sprache der Br ilumını ist meiner Uever setzung uberius forderlich gonesen Beiden Freunden spreche ich hiermit aucli offentlich meinen besten Danh nus fur iluie urme Theilnahme in die em meinem Verhe Dass der uneigennutzige Verlegen, durch Pz anin nicht eingeschuchtert, auch den Druck dieser Upinısırad olino Bedenken ubemahnı muss ich um so hoher anschlagen, als alım, der in den schonen Erzeugnissen der Juse Conrad T'erdinand dever s sich miner und immer wieder ergotzt, das der tiefen Weisheit der Inder gespendete Lob u diesen Werke als nicht weng ubertreben erscheinen mussto Und ich mu ste ilm bicrin leider Rt clit geben Ein grosser Gedanke geht durch das granizo Vlerk, aber durch welch wunderliche, »? abgeschmischte Ilintasie Onde su oft scrunziertí Leipzig, den 20 August 1889 O BOHTLINGK ·॥ अथ छान्दोग्योपनियत । ओमित्येतदक्षरमुद्रीथमुपासीत । ओमित्युगायति । तस्यो- पव्याख्यानम् ॥१॥ एपां भूतानां पृथिवी रसः । पृथिव्या आपो रसः । अया- मोपधयो रसः । ओषधीनां पुरुपो रसः । पुरुषस्य वायसः । वाच कापसः । ऋचः साम रसः । साम्न उद्गीथो रसः॥०॥ स एप रसानां रसतमः परमः परायॊ ऽष्टमो यदुद्दीथः॥३॥ कतमा कतम ' कातमत्कतमासाम' कतमः कतम उद्गीथः। इति विमृष्टं भवति ॥ ४॥ वागेव । प्राणः साम । ओमित्येतदक्षरमुनीयः । तदा .एतन्मियुनं यदान प्राणश्च । शक्क साम च ॥ ५ ॥ तदेतन्मिथुनमोमित्येतस्मिन्नक्षरे संसृज्यते । यदा वै मिथुनौ समागच्छतः । आपयतो वै तावन्यो ऽन्यस्य कामम् ॥ ६ ॥ आपयिता ह वै कामानां भवति । य एतदेवं विद्वानदार- मुद्गीथमुपास्ते ॥ ७ ॥ तद्वा एतदनुज्ञाधारम् । यद्धि किं चानुजानाति । ओमित्येव । तदाह । एपो एव समुद्धिर्यदनुज्ञा। समर्धयिता ह वै कामानां भवति । य एतदेवं विद्वानक्षरमुद्गीथमुपास्ते ॥६॥ तेनेयं चयी विद्या वर्तते । ओमित्याथावयति । ओमिति शंसति । ओमित्युद्वायत्येतस्यैवाक्षरस्यापचित्यै महिम्ना रसेन 10 15 20 1 ·2 -- - - 1, 1, 10 तेनोभी कुरुतः । यश्चैतदेवं वेद । यश्च न वेद । नाना तु विद्या चाविद्या च । यदेव विद्यया करोति थदयोपनिपदा । तदेव वीर्यवतरं भवति । इति खत्येतस्यैवाधारस्योयच्याख्यानं भवति ॥ १०॥ ।। स प्रयमन्य प्रपाठकम्य प्रथम स्ययः ॥ 5 10 देवासुरा ह वै यच संयेतिर उभये प्राजापत्याः । तद देवा उद्गीथमाजहुः । अनेनैनानभिभविष्याम इति ॥ १ ॥ तेह नासिक्वं प्राणमुद्रीथमुपासां चक्रिरे । तं हामुराः पा- प्मना विविधुः । तस्मातेनोभयं जिप्रति सुरभि च दुर्गन्धि च । पापना ह्येष विद्धः ॥२॥ अथ ह वाचमुद्गीथमुपासां चक्रिरे । नां हामुराः पापाना विविधुः । तस्मातयोभयं वदति सत्यं चानृतं च । पाप्मना ह्येपा विद्धा ॥३॥ अथ ह चारुद्रीथमुपासां चक्रिरे । तद्धासुराः पाप्मना विविधुः । तस्मातेनोभयं पश्यति दर्शनीयं चादर्शनीयं च । 15 पाप्मना ह्येतद्विद्धम् ॥ ४॥ अथ ह थोत्रमुगीथमुपासां चक्रिरे । नद्यासुराः पाप्मना विविधुः । तस्मातेनोभयं मुणोति श्रवणीयं चायवणीयं च । पाप्मना खेतद्विद्धम् ॥ ५॥ अथ ह मन उद्गीथमुपासां चक्रिरे । तद्धासुरा पाप्मना वि- विधुः। तस्मातेनोभयं संकल्पयति संकल्पनीयं चासंकल्पनीयं च। पाप्मना ह्येतद्विद्धम् ॥ ६ ॥ 20 20 सकल्पते ·3 1, 2, 14 . अथ ह य एवायं मुख्यः प्राणस्तमुद्गीथमुपासां चक्रिरे । तं हासुरा कृत्वा विदध्वंसुः । यथाश्मानमाखणमृत्वा मृत्पिण्डो विध्वंसेत ' एवम् ॥ ७॥ यथाश्मानमाखणमृत्वा मृत्पिण्डो विध्वंसते । एवं हवस विध्वंसते । य एवंविदि पापं कामयते । यश्चैनमभिदासति । स 5 एपो ऽश्माखणः ॥५॥ नैवैतेन सुरभि न दुर्गन्धि विजानाति । अपहतपाप्मा ह्येपः। तेन यदनाति । यत्पिवति । तेनेतरान्प्राणानवति । एतमु एवान्ततोऽपित्तोकामन्ति । व्याददात्येवान्तत इति ॥९॥ तं हागिरा उद्गीथमुपासां चक्रे । एतमु एवाङ्गिरसं मन्यन्ते । 10 अङ्गानां यसः । तेन ।। १० ॥ तं ह वृहस्पतिरुङ्गीथमुपासां चक्रे । एतमु एव वृहस्पति मन्यन्ते । वाग्धि वृहती ' तस्या एप पतिः । तेन ॥ ११ ॥ तं हायास्य उगीथमुपासां चक्के । एतमु एवायास्यं मन्यन्ते । 'आस्याद्ययते । तेन ॥ १२ ॥ तंह बको दाल्भ्यो विदां चकार । स ह नैमियीयाणा- मुद्राता बभूव । स ह स्मभ्यः कामानागायति ॥ १३ ॥ आगाता ह वै कामानां भवति । य एतदेवं विद्वानक्षरमु- गीथमुपास्ते । इत्यध्यात्मम् ॥ १४ ॥ - - । . 15 ।। इति प्रथमस्य प्रपाठरस्य द्वितीयः खण्डः ॥ - pigg. विध्वंसत ॥॥ एवं यथा.. An beiden Stellen fehlt arut 9 वित्योत्काति ---11.12 रसः॥ १०॥ तेन तंह - 13 14 पतिः ॥ ११ ॥ तेन तं यास्यमुद्दोयम. 15. 16 अयते ॥ १२ ॥ तेन तंद ·1,3,1 । N 20 अथाधिदेवतम् । य एवासौ तपति । तमुद्गीथमुपासीत । उद्यन्वा एष प्रजाभ्य उद्गायति । उद्यस्तमो भयमपहन्ति । अप- हता ह वै भयस्य तमसो भवति । य एवं वेद ।। १ ।। समान उ एवायं चासौ च । उष्णो ऽयम् । उष्णो सौ स्वर इतीममाचक्षते प्रत्यास्वर इत्यमुम् । तस्माद्वा एतमिमममुं चोहीथमुपासीत ॥ २॥ अथ खलु य्यानमेवोहीथमुपासीत । यदै प्राणिति । स प्राणः । यदपानिति । सो ऽपानः । अथ यः प्राणामानयोः संधिः स व्यानः । यो व्यानः सा वाक् । तस्मादमाणबनपान- न्वाचमभिव्याहरति ॥ ३॥ या वाक्सक। तस्मादप्राणन्ननपानबेचमभिव्याहरति । यत- तत्साम । तस्मादप्राणननपानन्साम गायति । यत्साम स उद्गीथः । तस्मादप्राणन्ननमानबुहायति ॥ ४ ॥ अतो यान्यन्यानि वीर्यवन्ति कर्माणि । यथार्मन्थनम् । आजेः सरणम् । दृढस्य धनुष आयमनम् । अप्राणबनपानं- स्तानि करोति । एतस्य हेतोयानमेवोगीथमुपासीत ॥ ५ ॥ अप खलूगीयाक्षराण्युपासीन ' उगीय इति। प्राण एवोत् । प्राणेन ह्युत्तिष्ठति । वाग्गीः ' वाचो हि गिर इत्याचक्षते । अन्न थम् । अन्ने हीदं सर्व स्थितम् ॥६॥ धौरेवोत 'अन्तरिक्ष गी। पृथिवी थम् । आदित्य एवोत्। वायुर्गी: असिस्थम्। सामवेद एवोत्' यजुर्वेदोगीः 'ग्वेद- स्यम् । दुग्धेऽस्मै वाग्दोहम् । यो वाचो दोहः अन्नवानवादी भवति य एतान्येवं विद्वानुद्रीपाधाराण्युपास्ते। उहीय इति॥७॥ - 15 1 - 20 1 अधिदेवातम् her and m der lolge stels - 5 पाचक्षते स्वर एति प्रत्या- 1६ वाचोर गिर ·5 5 अथ खत्वाशी समृद्धिः । उपसरणानीत्युपासीत । येन सा- मा स्तोपनस्यात् । तत्सामोपधावेत् ॥६॥ यस्यामृचि तामृचम् । यदायं तमूपिम् । या देवतामभि- टोपनस्यात् । तां देवतामुपधावेत् ॥ ९ ॥ येन छन्दसा स्तोप्यनस्यात् । तच्छन्द उपधावेत् । येन स्तो- मेन स्तोप्यमाणः स्यात् । तं स्तोममुपधावेत् ॥ १० ॥ यां दिशमभिष्टोप्यनस्यात् । तां दिशमुपधावेत्॥११॥ आत्मानमन्तत उपसृत्य स्तुवीन कामं ध्यायन्नममतः । अभ्याशो ह । यदस्मै स कामः समृध्येत । यत्कामः स्तुवीत । याकामः स्तुवीत ॥ १२॥ - 10 ॥ इति प्रयमस्य प्रपाठकम्य मृतोप खण्ड । ओमित्येतदक्षारमुपासीत ' ओमिति झुगायति । तस्योप- व्याख्यानम् ॥ १॥ देवा वै मृत्योर्विभ्यतस्त्रयीं विद्या प्राविशन् । ते छन्दोभिर- •छादयन् । यदेभिरच्छादयन् । तच्छन्दसां छन्दस्त्वम् ॥ २ ॥ तानु तब मृत्युः । यथा मत्स्यमुदके परिपश्येत् ' एवं पर्य-15 पश्यदृचि साम्नि यजुपि । ते नु वित्तीया ऋचः सानो यजुपः स्वरमेव प्राविशन् ॥ ३॥ यदा वा काचं समाप्नोति'ओमित्येवातिस्वरति । एवं साम। एवं यजुः । एष उ स्वरो यदेतदक्षरम् । एतदमृतमभयम् । नाप्र- विश्य देवा अमृता अभया अभवन् ॥ ४॥ स य एतदेवं विद्वानक्षरं प्रणौति । एतदेवाक्षरं स्वरममृत- मभयं प्रविशति । तत्मविश्य यदमृता देवास्तदमृतोभवति ॥५॥ ॥ इति प्रथमस्य प्रपाटकस्य चतुर्य खण्ड ॥ 9 10 स्तुयोति 20 18 ऋचमाप्नोति ·। अथ खलु य उद्गीथः स प्रणवः । यः प्रणवः स उद्गीथः । इत्यसौ वा आदित्य उगीयः । एप प्रणवः । ओमिति ह्येष स्वरन्नेति ॥१॥ एतमु एवाहमभ्यगासिपम् । तस्मान्मम त्वमेको ऽसि इति 5 ह कौपीतकिः पुत्रमुवाच ' रश्मीस्त्वं पर्यावर्तयतात् । बहवो वै ते भविष्यन्तीति । इत्यधिदेवतम् ॥ २॥ अथाध्यात्मम् । य एवायं मुख्यः प्राणस्तमुहीथमुपासीत । ओमिति ह्येष स्वरनेति ॥ ३ ॥ एतमु एवाहमभ्यगासिपम् । तस्मान्मम त्वमेको ऽसि । इति 10 ह कौषीतकिः पुत्रमुवाच । प्राणांस्त्वं भूमानमभिगायतात् । वहवो ने भविष्यन्तीति ॥४॥ अथ खलु य उद्गीथः स प्रणवः' यः प्रणवः स उद्गीथः' इति होतृपदना वापि दुरुङ्गीथमनुसमाहरनि । अनुसमाहरति ॥५॥ - ॥ इति प्रथमस्य पाटकस्य पञ्चम प्याड । 11 इयमेवक अनिःसाम। तदेतदेतस्यामृच्यध्यूढं साम। तस्मा- दृच्मध्यूढं साम गीयते । इयमेव सा' अगिरमः । तासाम॥१॥ अन्तरिक्षमेवर्क । वायुः साम। तदेतदेतस्यामृत्यध्यूढं साम। तस्साच्यध्यूढं साम गीयते । अन्तरिक्षमेव सा । वायुरमः - - तासाम॥२॥ द्यौरवक् ' आदित्यः साम । तदेतदेतस्यामृत्यध्यूढं साम । तस्माच्यध्यूढं साम गीयते । द्यौरेव मा ' आदित्यो ऽमः । no तत्साम॥३॥ 5 पर्यावतयारी -6 अधिदेयत । यधि - 1१ अनुसमाहरतोति be le Male 10 प्रामास्त्व - 11 में t.

·7 1, 7, 2 . नक्षत्राण्येवक' चन्द्रमाः साम। तदेतदेतस्यामृत्यध्यूढं साम। तस्मादृच्यध्यूढं साम गीयते । नक्षत्राण्येव सा ' चन्द्रमा अमः । तत्साम ॥४॥ अथ यदेतदादित्यस्य शुक्लं भाः सैवर्क ' अथ यन्नीलं परः- कृष्णं तत्साम । तदेतदेतस्यामृच्यध्यूढं साम । तस्मादृच्यध्यूढं : साम गीयते ॥ ५॥ अथ यदेवैतदादित्यस्य शुक्लं भाः सैव सा । अथ यन्नीलं परःकृष्णं तदमः । तत्साम । अथ य एपो ऽन्तरादित्ये हिरण्म- यः पुरुषो दृश्यते हिरण्यश्मशुर्हिरण्यकेश आ प्रणखात्सर्व एव सुवर्णः ॥ ६ ॥ तस्य यथा कपिलासं पुण्डरीकमेवमक्षिणी ' तस्योदिति नाम ' स एप सर्वेभ्यः पाप्मभ्य उदितः । उदेति ह वै सर्वेभ्यः पाप्मभ्यः । य एवं वेद ॥ ७ ॥ तस्यक्तं साम च गेष्णो । तस्मादुनीयः । तस्मात्त्वोहाततस्य हि गाता । स एप ये चामुप्मात्पराञ्चो लोकास्तेषां चेप्टे देव- कामानां च । इत्यधिदेवतम् ॥ ५ ॥ 10 . 10 . ॥ इति प्रथमस्य प्रपाटकस्य पष्ठ खण्ड ॥ - अथाध्यात्मम् । वागेवक ' प्राणः साम । तदेतदेतस्यामृच्य- ध्यूढं साम । तस्माच्यध्यूढं साम गीयते । वागेव सा ' प्राणो ऽमः।तत्साम॥१॥ चक्षुरेव । आत्मा साम । तदेतदेतस्यामृत्यध्यूढं साम । 20 तस्मादृच्यध्यूढं साम गीयते। चतुरेव सा'आत्मामः' तत्साम॥२॥ 1 तदंतस्याम 11 कण्यास st कपिलास 17 तदेतस्याम ·- . . श्रोत्रमेवर्क ' मनः माम । तदेतदेतस्यामृत्यध्यूढं साम । त- स्मादृग्यध्यूढं साम गीयते। थोत्रमेव सा'मनोऽम: तसाम॥३॥ अथ यदेतदक्षणः शुक्वं भाः सैव । अथ यनीलं पर:कृष्णं तासाम । तदेतदेतस्यामुच्यध्यूढं साम । तस्मादृच्यध्यूढं साम गीयते । अथ यदेवैतदक्षणः शुक्रं भाः सैव मा ' अथ यन्त्रीलं पस्कृष्णं तदमः ' तासाम ॥ ४ ॥ अथ य एषो ऽन्तरष्टाणि पुरुषो दृश्यते । सैवर्क ' तत्साम । तदुक्थम् । तद्यजुः । तवा । तस्यैतस्य तदेव रूपं यदमुष्य रू- पम् ' यावमुष्य गेष्णो तो गेष्णो ' यन्नाम तन्नाम ॥ ५॥ स एप ये तस्माद्वाञ्चो लोकास्तपां चेप्टे मनुष्यकामानां च । तद्य इमे वीणायां गायन्ति । एतं ते गायन्ति । तस्माते धनसनयः॥६॥ अथ य एतदेवं विद्वान्साम गायति । उभौ स गायति । सो ऽमुनैव ये चामुप्मात्पराञ्चो लोकास्तांश्चाप्नोति देवका- 1 मांश्च ॥७॥ अथानेनैव ये चैतस्मादवाञ्चो लोकास्तांश्चाप्नोति मनुष्य- कामांश्च । तस्सादु हैवंविदुद्वाता चूयात् ॥ ॥ कं ते काममागायानीति । एप लेव कामागानस्येप्टे । य एतदेवं विद्वान्साम गायति । साम गायति ॥ ९ ॥ 0 दति प्रथमस्य प्रयाटकम्य सप्तम खपड ॥ 20 यो होगीथे कुशला बभूवुः शिलकः शालावत्यः चैकि तायनो दाभ्यः । प्रवाहणो जैकलिरिति । ते होचुः । उनीथे वै कुशलाः स्मः । हन्तोगी कयां वदामेति ॥ १॥ . - 7 अदिणि 11 fe nach o, gl jedoch 1, 6, 8 स्थ or ये --22 बदाम इति --- 14 Noche ·9 10 1,8,8. तथेति ह समुपविविशुः । स ह प्रवाहणो जैवलिरुवाच । भगवन्तावये वदताम् ब्राह्मणयोर्वदतोवाचं थोयामीति॥२॥ सह शिलकः शालावत्यश्चैकितायनं दाल्भ्यमुवाच । हन्त त्वा पृछानीति । पृच्छ ' इति होवाच ॥ ३॥ का सानो गतिरिति । स्वर इति होवाच । स्वरस्य का । गतिरिति । प्राण इति होवाच । प्राणस्य का गतिरिति । अन्न- मिति होवाच । अन्नस्य का गतिरिति । आप इति होवाच॥४॥ अपां का गतिरिति । असौ लोक इति होवाच । अमुष्य लोकस्य का गतिरिति । न स्वर्ग लोकमति नयेत् ' इति हो- वाच । स्वर्ग वयं लोकं सामाभिसंस्थापयामः । स्वर्गसंस्तावं हि सामेति ॥ ५॥ तं ह शिलकः शालावत्यश्चैकितायनं दास्यमुवाच ' अप्र- तिष्ठितं वैकिल ते दाल्भ्य साम । यस्त्वैतर्हि ब्रूयात् ' मूर्धा ते विपत्तिप्यत्तीति । मूर्धा ते विपतेदिति ॥ ६ ॥ हन्ताहमेतद्भगवतो वेदानीति । विद्धीति होवाच । अमुण 15 लोकस्य का गतिरिति । अयं लोक इति होवाच । अस्य लो- कस्य का गतिरिति । न प्रतिष्ठा लोकमति नयेत् । इति हो- वाच । प्रतिष्ठां वयं लोकं सामाभिसंस्थापयामः । प्रतिष्ठासं- स्तावं हि सामेति ॥७॥ तंह प्रवाहणो जैवलिरुवाच अन्तव? किल ते शालावत्य 20 साम । यस्त्वैतर्हि ब्रूयात् ' मूर्धा ते विपत्तिप्यतीति । मूंधी ते विपतेदिति । हताहमेतद्भगवतो वेदानीति । विद्धीति हो- •वाच ॥1॥ - ॥ इति प्रथमस्य प्रपाठकस्थाष्टमः खण्डः ॥ 13 21 afrafe Dus Riclitige hat Delbruck gefunilen ·10- . - 5 . 1,9. अस्य लोकस्य का मतिरिति । आकाश इति होवाच सर्वाणि ह वा इमानि भूतान्याकाशादेव समुत्पद्यन्ते । आकाशं प्रत्यस्तं यन्ति । आकाशो देवभ्यो ज्यायान् । आकाशः परा- यणम् ॥१॥ स एप परोवरीयानुद्वीपः । स एयो ऽनन्तः । परोवरीयो हास्य भवति । परोवरीयसो ह लोकाञ्जयति । य एतदेवं वि- द्वान्परोवरीयांसमुद्वीपमुपास्ते ॥ २ ॥ न हतमतिधन्वा शौनक उदरशाण्डिल्यायोक्तीवाच' यावत्त एतं प्रजायामुद्गीथं वेदिप्यन्ने' परोवरीयो हेभ्यस्तावदसिँल्लोके 10 जीवनं भविषति ॥३॥ तथामुल्लिोके लोक इति । स य एतमेवं विधानुपास्ते । परोवरीय एव हास्यासिँलोके जीवनं भवति । तथामुपिमल्लोके लोक इति । लोके लोक इति ॥४॥ - - इनि प्रथमस्य प्रणाटकस्य नयम खण्डः ॥ 15 मटचीहतेयु कुरुष्वाटिक्या सह जाययोपस्तिह चाक्रायण इभ्ययामे प्रद्राणक उवास ॥१॥ स हेभ्यं कुल्मायान्खादन्तं विभिः। तं होवाच नेतोऽन्ये विद्यन्ते यच्च ये म इम उपनिहिता इति ॥२॥ एतेषां मे देहि । इति होवाच । जानमै प्रददौ । हन्तानु- मानमिति । उच्छिष्टं वै मे पीतं स्यात् । इति होवाच ।। ३ ।। न स्विदेते ऽयुच्छिष्टा इति । न वा अजीविथमिमानखा- दनं' इति होवाच ' कामो म उदपानमिति ॥ ४ ॥ 20 एन ·11 - 1,11,3 - 5 सह खादित्वातिशेषाञ्जायाया आजहार। साय एव सुभिक्षा बभूव । तान्प्रतिगृह्य निदधौ ॥५॥ सह प्रातः संजिहान उवाच । यहतानस्य लभेमहि । लभे- महि धनमाषाम् । राजासौ यक्ष्यते । स मा सर्वैरार्विज्यैर्वृणी- तेति ॥ ६॥ तं जायोवाच ' हन्त पत इम एव कुल्मापा इति । तान्खा- दित्वामुं यज्ञं विततमेयाय ॥ ७ ॥ तबोहातृनास्ताव स्तोयमाणानुपोपविवेश । स ह प्रस्तो- तारमुवाच ॥ प्रस्तोतः । या देवता प्रस्तावमन्वायत्ता तां चेदविद्वान्प्र- स्तोयसि ' मूर्धा ते विपतियतीति ॥ ९ ॥ एवमेवोहातारमुवाच । उहातः । या देवतोहीथमन्वायत्ता तां चेदविद्वानुद्गास्यसि । मूर्धा ते विपतिष्यतीति ॥ १० ॥ एवमेव प्रतिहारमुवाच । प्रतिहतः । या देवता प्रतिहा- रमन्वायत्ता तां चेदविद्वान्प्रतिहरियसि । मूर्धा ते विपतिष्य- तीति । ते ह समारतास्तूष्णीमासां चक्रिरे ॥ ११ ॥ 10 - - 15 । ॥ इति प्रथमस्य प्रपाटकस्य दशम खण्ड । अथ हैनं यजमान उवाच । भगवन्तं वा अहं विविदिषा- णीति । उपस्तिरस्मि चाक्रायणः । इति होवाच ॥१॥ स होवाच । भगवन्तं वा अहमभिः सर्विज्यः पयपि- पम् । भगवतो वा अहमवित्त्यान्यानवृधि ॥ २॥ भगवांस्त्वस्त्वेव मे सर्वैराचिज्यैरिति । तथेति । अथ तीत 10 f: autojuh zwei fi Iselitt wie wir 21 भगवामत्येव ·12 10 1, 11, एव समतिसृष्टाः स्तुवताम् । यावत्वेभ्यो धनं दद्याः ' तावन्मम दद्या इति । तथेति ह यजमान उवाच ॥ ३॥ अथ हैनं प्रस्तोतोपससाद । प्रस्तोतः । या देवता प्रस्ताव मन्वायत्ता तां चेदविद्वान्प्रस्तोप्यसि । मूर्धा ते विपतिणति । । इति मा भगवानवोचत् । कतमा सा देवतेति ॥ ४॥ प्राण इति होवाच ' सर्वाणि ह वा इमानि भूतानि प्राण- मेवाभिसंविशन्ति । प्राणमन्युज्जिहते । सैपा देवता प्रस्ताव- मन्वायता । तां चेदविद्वान्प्रास्तोयः मूर्धा ते व्यपतिप्यतथी- क्तस्य मयेति ॥५॥ अथ हैनमुद्रातोपससाद । उहातः । या देवतोहीथमन्वा- यता तां चेदविद्वानुदास्यसि । मूर्धा ते विपतियति । इति मा भगवानवोचत् । कतमा सा देवतेति ॥ ६॥ आदित्य इति होवाच । सर्वाणि ह वा इमानि भूतान्यादि- त्यमुच्चैः सन्तं गायन्ति । सैपा देवतोगीयमन्वायत्ता । तां चेद- विद्वानुदगास्यः । मूर्धा ते व्यपतियतथोक्तस्य मयेति ॥ ७ ॥ अथ हैन प्रतिहापससाद । प्रतिहतः या देवता प्रतिहा- रमन्वायत्ता तां चेदविद्वान्प्रतिहरियसि मूर्धा ते विपतियति' इति मा भगवानवोचत् । कतमा सा देवतेति ॥॥ अन्नमिति होवाच' सर्वाणि ह वा इमानि भूतान्यन्त्रमेव प्रतिहरमाणानि जीवन्ति । सैपा देवता प्रतिहारमन्वायत्ता। तांचेदविद्वान्प्रत्यहरियः । मूर्धा ते व्यपतिप्यतथोक्तस्य मयेति। तथोक्तस्य मयेति ॥ ९॥ - ।। इति प्रथमम्य प्रणटकस्यकादश यष्ट । 1३ माशाह या 10 Hldin 1 Hir ·13 - 21, 1. - अथातः शौव उद्गीथः । तद्ध वको दाल्भ्यो ग्लावो वा मैत्रेयः स्वाध्यायमुहबाज ॥ १॥ तस्मै श्वा श्वेतः प्रादुर्वभूव । तमन्ये श्वान उपसमेत्योचुः अन्नं नो भगवानागायतु ' अशनायामो वा इति ॥ २ ॥ तान्होवाच । इहैव मा प्रातरूपसमियातेति । तद वको 5 दाल्यो ग्लावो वा मैत्रेयः प्रतिपालयां चकार ॥ ३ ॥ तेह यथैवेदं वहिप्पवमानेन स्तोप्यमाणाः संरब्धाः सर्प- न्ति । एवमाससूपुः । ते ह समुपविश्य हि चक्रुः ॥ ४ ॥ ओमदारमों पिवारमों देवो वरुणः प्रजापतिः सवितार- नमिहारहरदस्नपते२ ऽनमिहाहरारहरोइमिति ॥ ५॥ 20 ॥ इति प्रथमस्य प्रपाठकम्य द्वादश. वण्डः ॥ अयं वाव लोको हाउकारः । वायुहाइकारः। चन्द्रमा अथ- कारः । आत्मेहकारः। अग्निरीकारः॥१॥ आदित्य ऊकारः । निहव एकारः। विश्वे देवा औहोइकारः । 'प्रजापतिहिङ्कारः । प्राणः स्वरः । अन्नं या । वाग्विराट् ॥२॥ अनिरुक्तस्त्रयोदशः स्तोभः संचरी हुंकारः ॥ ३ ॥ दुग्धे ऽम्म वाग्दोहम् । यो वाचो दोहः । अन्नवानन्नादो भवति । य एतामेवं साम्नामुपनिषदं वेद । उपनिषदं वेद ॥ ४ ॥ - - ॥ इति प्रथमस्य प्रपाटकस्य त्रयोदशः खण्डः प्रथमच प्रपाठकः ममाप्त. ॥ -- समस्तस्य खलु साम्न उपासनं साधु । यखलु माधु तत्सा- मेत्याचक्षते । यदसाधु नदसामेति ॥१॥ 4 अगनायाम, ९ cben so -~-5 उपसमोयाति ८ देय छान्दम प्रमादपाटो 5 मर्पन्तीत्येवम् 15 संचारो, Cle star 17 वेद इति m Enic वा. -- ·2,1, 2 14 तदुताप्याहुः । साम्नैनमुपागादिति ' साधुनैनमुपागादित्येव तदाहुः । असाम्नैनमुपागादिति । असाधुनैनमुपागादित्येव तदाहुः ॥२॥ 5 अथोतायाहुः । साम नो वतेति । यत्साधु भवति । साधु वतेत्येव तदाहुः । असाम नो वतेति' यदसाधु भवति' 'असाधु वतेत्येव तदाहुः ॥३॥ स य एतदेवं विद्वान्साधु सामेत्युपास्ते । अभ्याशो ह । यदेनं साधवो धमी आ च गच्छेयुः । उप च नमेयुः ॥ ४ ॥ ॥ इति द्वितीयाय प्रपाटकम्य प्रथम प्पण्ड ॥ लोकेषु पञ्चविध सामोपासीत । पृषियी हिड्वारः । अमिः । प्रस्तावः । अन्तरिटामुद्रीयः । आदित्यः प्रतिहारः । द्यौर्निध- नम्। इत्यूर्येषु ॥१॥ अथावृत्तेषु । द्योहिङ्कारः । आदित्यः प्रस्तावः । अन्तरिक्ष- मुद्रीयः । अगिः प्रतिहारः । पृथिवी निधनम् ॥ २ ॥ कल्यन्ते हास्सै लोका ऊर्थाश्चावृत्ताश्च । य एतदेवं विद्वाँ- लोकेयु पञ्चविधं सामोपास्ते ॥ ३ ॥ रति द्वितीयस्य प्रपाटयम्य द्वितीय पE || . - पृष्टी पञ्चविधं सामोपासीत । पुरोवातो हिद्वारः । मेपो जायते स प्रस्तावः । वति स उगीयः । विद्योतते स्तनयति म प्रतिहारः॥१॥ उमाकाति तन्निधनम् । पर्पति हासे । चर्पयति है। य एतदेवं विद्वान्वृष्टी पञ्चविधं सामोपास्ते ॥ २ ॥ महिमोघम्य प्रपाटमाय मतो PATr , ·15 न हासु . 2,7,2 सर्वास्वप्सु पञ्चविधं सामोपासीत । मेघो यत्संप्लवते स हिङ्कारः। यदर्पति स प्रस्तावः । याः प्राच्यः स्यन्दन्ते स उद्गीथः । याः प्रतीच्यः स प्रतिहारः। समुद्रो निधनम् ॥ १ ॥ प्रेति । अप्सुमान्भवति । य एतदेवं विद्वान्सा- स्वप्सु पञ्चविधं सामोपास्ते ॥२॥ ॥ इति द्विसीयस्य प्रपाठकम्य चतुर्थः पण्ड ॥ ऋतुपु पञ्चविधं सामोपासीत । वसन्ती हिङ्कारः । यीपमः प्रस्तावः। वया उद्गीथः । शरत्यतिहारः। हेमन्तो निधनम्॥१॥ कल्पन्ने हामा तवः । ज्ञातुमान्भवति । य एतदेवं वि- द्वान्तुषु पञ्चविधं सामोपास्ते ॥२॥ ॥ इति द्वितीयस्य प्रपाटकम्य पञ्चमः पगड' ।। पशुषु पञ्चविधं सामोपासीत । अजा हिङ्कारः । अवयः 10 प्रस्तावः। गाव उद्गीथः। अश्वाः प्रतिहारः। पुरुषो निधनम् ॥१॥ भवन्ति हास्य पशवः पशुमान्भवति । य एतदेवं विवा- पशुपु पञ्चविधं सामोपास्ते ॥ २॥ ॥ इति द्वितीयस्य प्रपाटकस्य पष्ठ. खण्ड ।। प्राणेषु पञ्चविधं परोवरीयः सामोपासीत । प्राणो हिङ्कारः। वाक्प्रस्तावः। चक्षुरुङ्गीथः । यो प्रतिहारः। मनो निधनम्। 15 परोवरीयांसि वा एतानि ॥१॥ परोवरीयो हास्य भवति । परोवरीयसो ह लोकाञ्जयति य एतदेवं विद्वान्प्राणेषु पञ्चविधं परोवरीयः सामोपास्ते । इति न पञ्चविधस्य ॥२॥ ॥ इति द्वितीयम्य प्रपाटकस्य सप्तम खण्ड' ।। 10 वैतानि वा सतानि, dte Hdsehrr we wL -- 19 तुst नु anch dre Hasthur .

·16 . अथ सप्तविधस्य । वाचि सप्तविध सामोपासीत । यत्किं च वाचो हुमिनि स हिङ्कारः । यत्प्रेति स प्रस्तावः । यदेति स आदिः ॥१॥ यदिति स उद्गीथः। यत्प्रतीति स प्रतिहारः । यदुपेति स 5 उपद्रवः । यनीति तन्निधनम् ॥ २॥ दुग्धे ऽस्मै वाग्दोहम् । यो वाचो दोहः । अन्नवाननादो भवति । य एतदेवं विद्वान्वाचि सप्तविधं सामोपास्ते ॥ 3 ॥ ॥ इति द्वितोयस्य प्रपादकम्पाष्टमः गण्डः ॥ U . अथ खत्वमुमादित्यं सप्तविध सामोपासीतासर्वदा समः। तेन साम । मां प्रति मां प्रतीति सर्वेण समः तेन साम ॥१॥ तस्मिन्त्रिमानि सर्वाणि भूतान्यन्वायत्तानि । इति विद्यात् । तस्य यत्पुरोदयास हिङ्कारः । तदस्य पशवो ऽन्वायताः । न- स्माने हिट्कुर्वन्ति । हिकारभाजिनो ह्येतस्य सामः ॥ २॥ अथ याप्रथमोदिते स प्रस्तावः। तदस्य मनुप्या अन्वायताः। तस्माते प्रस्तुतिकामाः प्रशंसाकामाः। प्रस्तावभाजिनो होतस्य 15 सानः॥३॥ अथ यत्संगववेलायांस आदिः। तदस्य वयांस्यन्वायत्तानि। तस्मातान्यन्तरिक्षे ऽनारवणान्यादायात्मानं परिपतन्ति । आ- दिभाजीनि ह्येतस्य साम्नः ॥ ४॥ अथ यासंप्रति मध्यंदिने स उद्गीथः। तदस्य देवा अन्वायज्ञाः। तस्माते सत्तमाः प्राजापत्यानाम् । उगीथभाजिनो ह्येतस्य 20 साम्नः ॥ ५॥ अथ यटूध्ये मध्यंदिनात्मागपराह्मास प्रतिहारः । तदस्य ·17 - 2, 10, 6. गर्भा अन्वायत्ताः । तस्माते प्रतिहता नावपद्यन्ते । प्रतिहार- भाजिनी ह्येतस्य साम्नः ॥६॥ अथ यदूर्ध्वमपराह्मात्मागस्तमयात्स उपट्वः । तदस्यारण्य। अन्वायत्ताः । तस्माते पुरुपं दृष्ट्वा कक्षं श्वभ्रमित्युपद्रवन्ति । उपद्रवभाजिनो ह्येतस्य साम्नः ॥ ७॥ अथ यत्मथमास्तमिते तन्निधनम् । तदस्य पितरो ऽन्वाय- ताः। तस्मातान्निदधति । निधनभाजिनो ह्येतस्य साम्नः। एवं खत्वमुमादित्यं सप्तविधं सामोपास्ते ॥ ६ ॥ ॥ इति द्वितीयम्य प्रपाटफस्य नवमः सगडः ।। . 10 अथ खस्वात्मसंमितमतिमृत्यु सप्नविधं सामोपासीत । हि- कार इति यहारम् । प्रस्ताव इति ध्यक्षरम् ' तत्समम् ॥ १॥ आदिरिति यक्षरम् ' प्रतिहार इति चतुरक्षरम् । तत इहै- कम् ' तत्समम् ॥२॥ उद्गीथ इति यक्षरम् । उपद्रव इति चतुरक्षरम् । विभि- स्त्रिभिः समभवति । अधारमतिशिष्यते । ध्यक्षरं तत्समम् ॥३॥ निधनमिति अक्षरम् । तत्सममेव भवति । तानि ह वा 15 एतानि द्वाविंशतिरक्षराणि ॥ ४॥ एकविंशत्यादित्यमाप्नोति। एकविंशी वा इतोऽसावादित्यः। द्वाविंशेन परमादित्याज्जयति । तन्नाकम् । तदिशोकम् ॥ ५ ॥ आनोति हादित्यस्य जयम् । परो हास्यादिन्यजयाजयो भ- वति । य एतदेवं विद्वानात्मसंमितमतिमृत्यु सप्तविधं सामो-20 पास्ते । सामोपास्ते॥६॥ ॥ इति द्वितीयस्य प्रपाटकस्य दशमः खण्डः ॥ 7 तचिदति, Hdseurr uml c. we wir. - 19 प्राप्नोतोहादि 3 ·2,11,1 18 - मनो हिङ्कारः । वाक्प्रस्तावः । चतुरुगीयः । श्रोत्रं प्रति- हारः। प्राणो निधनम् । एतहायनं प्राणेषु प्रोतम् ॥ १॥ स य एवमेतद्वायत्रं प्राणेषु प्रोतं वेद । प्राणी भवति । सर्वमायुरेति । ज्योग्जीवति । महायजया पशुभिर्भवति महा- न्कीया । महामनाः स्यात् । तदतम् ।। २ ।। ॥ इति द्वितीयम्य प्रणाटकस्यकादशः पगडः 5 अभिमन्यति स हिङ्कारः । धूमो जायते स प्रस्तावः । ज्व- लति स उद्गीथः । अङ्गारा भवन्ति स प्रतिहारः। उपशाम्यति तन्निधनम् । एतद्यंतरमपी प्रोतम् ॥१॥ स य एवमेतद्रथंतरमपौ प्रोतं वेद । ब्रह्मवर्चस्यनादो भव- 10 ति । सर्वमायुरेति । ज्योग्जीवति । महान्मजया पशुभिर्भवति महान्कीया। न प्रत्यदृमिमाचामेत् 'न निष्ठीवेत् तद्वतम्॥२॥ ।। इति द्वितोपस्य प्रपाठकस्य द्वादश खण्डः ॥ . . - उपमन्वयते स हिङ्कारः । ज्ञपयते स प्रस्तावः । स्त्रिया सह शेते स उद्रीपः । प्रतिस्त्रि शेते स प्रतिहारः । कालं गच्छति तन्निधनम् । एतद्वामदेव्यं मिथुने प्रोतम् ॥१॥ सय एवमेतद्वामदेष्यं मिघुने मोतं वेद । मिपुनीभवति । मिथुनान्मिधुना प्रजायते । सर्वमायुरेति । ज्योग्जीवति । महा- प्रजया पशुभिर्भवति महान्कीया । न कां चन परिहरेत् । त- . 15 ॥ इति द्वितीयय पपाठकम्य प्रयोदशः वह ॥ Slorh मयाम्यति निधनम् nath निधनम !! Rodh पार गति विधनम् meh तबिधनम 1 प्रतिस्वो मरते ·19 -- 2, 17, 2. उद्यन्हिकारः। उदितः प्रस्तावः । मध्यंदिन उद्गीथः । अप- राहला प्रतिहारः। अस्तं यन्निधनम्। एतबृहदादित्ये प्रोतम्॥१॥ स य एवमेतद्धृहदादित्ये प्रोतं वेद । तेजस्थ्यन्नादो भवति । सर्वमायुरेति । ज्योग्जीवत्ति ' महाप्रजया पशुभिर्भवति महा- कीया । तपन्तं न निन्देत् । तद्भूतम् ॥ २॥ ॥ इति द्वितीयस्य प्रपाठकस्य चतुर्दशः स्यपहः ।। अधाणि संप्लवन्ते स हिङ्कारः । मेघो जायते स प्रस्तावः । वर्षति स उद्गीथः । विद्योतते स्तनयति स प्रतिहारः । उद्गु- हाति तन्निधनम्। एतहरूपं पर्जन्ये प्रोतम् ॥ १॥ स य एवमेतद्धरूपं पर्जन्ये मोतं वेद । विरूपांश्च सुरूपांश्च पशूनवरुन्छे । सर्वमायुरेति ज्योग्जीवति ' महायजया पशु- 10 भिर्भवति महान्कीया । वर्षन्तं न निन्देन् । तहतम् ॥ २॥ ॥ इति द्वितीयम्य प्रपाटकस्य पञ्चदशः खण्डः ॥ 'वसन्तो हिङ्कारः । पीपमा प्रस्तावः । वर्षा उद्गीथः । शर- प्रतिहारः । हेमन्नो निधनम् । एतवैराजमृतुषु प्रोतम् ॥ १॥ स य एवमेतराजमृतुपु प्रोतं वेद विराजति प्रजया पशु- भिब्रह्मवर्चसेन ' सर्वमायुरेति ज्योग्जीवति । महाप्रजया प- 15 शुभिर्भवति महान्कीयो । ऋतून निन्देत् । तद्भतम् ॥ २ ॥ ।। शातितास्य पाठफास्य पोडेशः हए।' । पृथिवी हिङ्कारः । अन्तरिक्ष प्रस्तावः । द्यौरुगीथः । दिशः प्रतिहारः। समुद्रो निधनम् । एताः शक्कों लोकेषु प्रोताः ।।१।। स य एवमेताः शक्कों लोकेषु प्रोता वेद ' लोकी भवति - ·2,17, 20 - सर्वमायुरेति । ज्योग्जीवति । महान्मजया पशुभिर्भवति महा- न्कीया । लोकान निन्देन ' तद्वतम् ॥ २॥ ॥प्ति द्वितीयम्य प्रपाटकम्य मतदशः स्वगः ॥ 5 अजा हिङ्कारः। अवयः प्रस्तावः । गाव उनीथः । अन्या: प्रतिहारः । पुरुषो निधनम् । एता रेवत्यः पशुपु प्रोताः॥१॥ स य एवमेता रेवत्यः पशुषु मोता वेद ' पशुमान्भवति । . सर्वमायुरेति ज्योग्जीवति 'महाप्रजया पशुभिर्भवति महा- न्कीया । पशून निन्देत् । तद्धनम् ॥ २ ॥ । पति द्विनौयम्य प्रपाटकस्पाष्टादशः स्वगडः ॥ to . लोम हिङ्कारः । त्वक्प्रस्तावः। मांसमुद्गीथः। अस्थि प्रति- हारः । मज्जा निधनम्। एतद्यज्ञायज्ञीयमङ्गषु प्रोतम् ॥ १॥ स य एवमेतद्यज्ञायज्ञीयमङ्गेषु प्रोतं वेद । अङ्गी भवति । नाङ्गेन विहूर्छति । सर्वमायुरेति । ज्योग्जीवति । महाप्रजया पशुभिर्भवति महान्कीया । संवत्सरं मज्ञो नानीयात् । त- दूतम् । मज्जो नाभीयादिति वा ॥२॥ ॥ इति द्वितीयम्य प्रपाठकम्य नप्रदशः खण्डः ॥ - अमिहिङ्कारः। वायुः प्रस्तावः । आदित्य उद्गीथः । ना- 15 चाणि प्रतिहारः । चन्द्रमा निधनम् । एतद्राजनं देवतासु प्रो- तम्॥१॥ स य एवमेतद्राजनं देवतासु प्रोतं वेद एतासामेव देव- तानां सलोकतां साहिंतां सायुज्यं गच्छति । सर्वमायुरेति . रेवत्य, lidshra wie wr - 12 13 मन्त्री, मजो Hasdar ·21 2,22, ज्योग्जीवति ' महान्ग्रजया पशुभिर्भवति महान्कीया । ब्राह्म णान्न निन्देत् । ततम् ॥ २॥ ॥ इति द्वितीयम्य प्रपाटकम्य विंशः स्वण्डः ।। . वयी विद्या हिङ्कारः । य इमे लोकाः स प्रस्तावः । अ- निर्वायुरादित्यः स उद्गीथः । नक्षत्राणि वयांसि मरीचयः स प्रतिहारः । सो गन्धवाः पितरस्तन्निधनम् । एतत्साम सर्व- स्मिन्प्रोतम्॥१॥ स य एवमेतासाम सर्वस्मिन्मोतं वेद । सर्व ह भवति ॥२॥ तदेप लोकः। यानि पञ्चधा वीणि त्रीणि । तेभ्यो न ज्यायः परमन्यदस्ति । इति ॥ ३॥ 10 यस्तहेद । स वेद सर्वम् । सर्वा दिशो बलिमसै हरन्ति । सर्वमस्मीत्युपासीत ' तद्भुतम् । तद्भूतम् ॥ ४ ॥ ॥ इति द्वितीयम्य प्रपाठकम्यझयिशः ग्वराडः । - विनदि साम्नो वृणे पशव्यमित्यग्नेरुगीथः । अनिरुक्तः प्र- जापतेः । निरुक्तः सोमस्य । मृदु लक्षणं वायोः । शाक्ष्णं वल- वदिन्द्रस्य ' क्रौञ्चं वृहस्पतेः ' अपध्वान्तं वरुणस्य । तान्सा- 15 नेवोपसेवेत । वारुणं त्वेव वर्जयेत् ॥ १॥ अमृतत्वं देवेभ्य आगायानि ' इत्यागायेत् । स्वधां पितृभ्य आशं मनुष्यभ्यस्तृणोदकं पशुभ्यः स्वर्ग लोकं यजमानाया- नमात्मन आगायानि ' इत्येतानि मनसा ध्यायनप्रमतः स्तु- वीत ॥२॥ . - 20 9 Ein त्रीणि fehli, Hdschrr. wie wr - 10 इति fehlt ·22 2, 22, । - - सर्वे स्वरा इन्द्रस्यात्मानः । सर्व ऊप्माणः प्रजापतरात्मानः। सर्व स्पर्ण मृत्योरात्मानः । तं यदि स्वरेपूपालभेत ' इन्द्रं शरणं प्रपन्नो ऽभूवम् ' स त्वा प्रतिवक्ष्यति.' इत्येनं चूयात् ॥ ३ ॥ अथ यद्येनमूमसूपालभेत । प्रजापतिं शरणं प्रपनो ऽभू- 5 वम् ' स त्वा प्रतिपक्ष्यति । इत्येनं ब्रूयात् । अथ यद्येनं स्पर्श- पूपालभेत । मृत्युं शरणं प्रपन्नो ऽभूवम् । स त्या प्रतिपक्ष्यति इत्येनं चूयात् ॥ ४॥ सर्वे स्वरा घोपवन्तो वलवन्तो वक्तव्याः । इन्द्रे वलं ददा- नीति । सर्व ऊपमाणो ऽयस्ता अनिरस्ता विवृता वक्तव्याः । प्रजापतेरात्मानं परिददानीति । सर्वे स्पा लेगेनाभिनिहिता वक्तव्याः ' मृत्योरात्मानं परिहराणीति ॥ ५॥ ॥ इति द्वितीयस्य प्रपाटकम्य द्वाविंशः खयहः ॥ - 10 15 जयो धर्मस्कन्धाः । यज्ञोऽध्ययनं दानमिति प्रथमः ॥१॥ तप एव द्वितीयः । ब्रह्मचार्याचार्यकुलवासी नृतीयः । सर्व एते पुण्यलोका भवन्ति । ब्रह्मसंस्थो ऽमृतत्वमेति ॥२॥ प्रजापतिलॊकानभ्यतपत् । तेभ्यो ऽभितप्तेभ्यस्त्रयी विद्या संप्रास्रवत् । तामभ्यतपत् । तस्या अभितप्ताया एतान्यक्षराणि संप्रासवन् । भूर्भुवः स्वरिति ॥ ३ ॥ तान्यभ्यतपत्। तेभ्योऽभितप्नेभ्य ओंकारः संप्रास्रवत्। तद्यथा शङ्खना सर्वाणि पानि संतृणानि एवमोंकारेण सर्वा वा- संतृणा । ओंकार एवेदं सर्वम्। ओंकार एवेदं सर्वम् ॥ ४॥ ॥ इति द्वितीयम्य प्रपाठकम्य अयोविंशः खण्डः ॥ 20 und G 9 निरता विवृत्ताः, Huseurr um SC her --10 लगनानभिनिहिता Hdschur 13 सूतोयो अत्यन्तमात्मानमाचार्य सुने ऽयमादयन्स - 17 सप्रामवन्त ·23 2,24 11 - ब्रह्मवादिनो वदन्ति - यवसूनां प्रातःसवनं रुद्राणां माध्यं- दिनं सक्नमादित्यानां च विश्वेषां च देवानां तृतीयसवनम् ॥१॥ 5 - क तर्हि यजमानस्य लोक इति । स यस्तं न विद्यात् । कथं कुर्यात् । अथ विद्वान्कुर्यात् ॥२॥ पुरा प्रातरनुवाकस्योपाकरणाजघनेन गार्हपत्यस्योदङ्मुख उपविश्य स वासवं सामाभिगायति ॥ ३॥ लोकद्वारमपावाऽर्ण१२ पश्येम त्वा वयं रा१२१२हुंऽश्रा- १२जाऽयोऽआ२३४५ इति ॥ ४॥ अथ जुहोति । नमो ऽनये पृथिवीक्षिते लोकक्षिते ' लोकं 10 मे यजमानाय विन्द ' एप वै यजमानस्य लोकः एतामि॥५॥ अच यजमानः परस्तादायुषः । स्वाहा ' अपजहि परिघम् । इत्युक्तोनिष्ठति । तस्मै वसवः प्रातःसवनं संप्रयच्छन्ति ॥ ६॥ पुरा माध्यंदिनस्य सवनस्योपाकरणाजघनेनागीधीयस्यो- दङ्मुख उपविश्य स रौद्रं सामाभिगायति ॥ ७ ॥ लोऽकच्चारमपावाऽणू१२ पश्येम त्वा वयं विरा१२१२९ आपरजाऽयोऽ२३४५ इति ॥ ६ ॥ अथ जुहोति । नमो वायवे ऽन्तरिदाक्षित लोकक्षिते । लोक मे यजमानाय विन्द ' एप वै यजमानस्य लोकः । एता- स्मि ॥९॥ अब यजमानः परस्तादायुषः स्वाहा' अपजहि परिघम् । इत्युक्त्वोत्तिष्ठति । तस्मै रुद्रा माध्यंदिनं सवनं संप्रयच्छन्ति ॥१०॥ पुरा तृतीयसवनस्योपाकरणज्जघनेनाहवनीयस्योदङ्मुख उपविश्य स आदिन्यं स वैश्वदेवं सामाभिगायति ॥ ११॥ 15 . . - 20 - 25 ·3.b, 26 5 . ते वा एते गुह्या आदेशा एतद्रलाभ्यनपन् । तस्याभितप्तस्य यशस्तेज इन्द्रियं वीर्यमन्नाद्यं रसोऽजायत ॥२॥ नव्यप्यारत् । तदादित्यमभितो ऽथयत् । तद्वा एतद्यदेतदा- दित्यस्य मध्ये शोभत इव ॥ ३ ॥ ते वा एते रसानां रसाः । वेदा हि रसाः । तेपामते रसाः। तानि वा एतान्यमृतांनाममृतानि । वेदा ह्यमृताः । तेपामे- तान्यमृतानि ॥४॥ ॥ इति नृतोपम्प प्रशाटकम्य पञ्चम. वण्ड ॥ तद्यप्रथमममृतं तहसव उपजीवन्यग्निना मुखेन। न वै देवा अश्नन्ति ' न पिवन्ति । एतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यन्ति ॥१॥ न एतदेव रूपमभिसंविशन्ति । एतस्माद्रूपादुद्यन्ति ॥ २॥ स य एतदेवममृतं वेद ' वसूनामेवैको भूत्वागिनैव मुखेनैत- देवामृतं दृष्ट्वा तृति। स एतदेव रूपमभिसंविशति एतस्मा- द्रूपादुदेति ॥३॥ स यावदादित्यः पुरस्तादुदेना ' पश्चादम्तमेता ' वसूनामेव तावदाधियत्यं स्वाराज्यं पर्येता ॥४॥ - 10 15 ॥ इति तृतीयस्य प्रपाटस्म्य पष्ट रखा ॥ - अथ यहितीयममृतं तदुद्रा उपजीवन्तीन्द्रेण मुखेन । न वैदेवा अश्यन्ति न पियन्ति एतदेवामृतं दृष्टा तृप्यन्ति ॥ १॥ त एतदेव रूपमभिसंविन्ति । एतसाटूपादुद्यन्ति ॥ २॥ स य एतदेवममृतं घेद ' रुद्राणामेको भूत्वेन्द्रेणैव मुखेनै- तदेवांमृतं दृष्ट्वा तृपति । स एतदेव रूपमभिसंविति । एत- साटूपादुदेति ॥३॥ 20 2 यान्ट्रिय ol he सेज - 12 स य गतदेव ·27 - 3,9,4 . स यावदादित्यः पुरस्तादुदेता ' पश्चादस्तमेता । विस्तावह- क्षिणत उदेता। उत्तरतो ऽस्तमता । रुद्राणामेव तावदाधिपत्यं स्वाराज्यं पर्यंता ॥४॥ ॥ इति तृतीयस्य प्रपाठकस्य सप्तमः पण्डः ॥ 5 . अथ यतृतीयममृतं तदादित्या उपजीवन्ति वरुणेन मुखेन। न वैदेवा अनन्ति न पिवन्ति' एतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यन्ति॥१॥ न एतदेव रूपमभिसंविशन्ति । एतस्माद्रूपादुद्यन्ति ॥ २ ॥ स य एतदेवममृतं वेद । आदित्यानामेवको भूत्वा वरुणे- नैव मुखेनैतदेवामृतं दृष्ट्वा तृति । स एजदेव रूपमभिसंवि- शति । एतस्मादूपादुदेति ॥ ३ ॥ स यावदादिन्यो दक्षिणत उदेना । उत्तरतो ऽस्तमेता। वि. स्तावत्पश्चादुदेता । पुरस्तादस्तमेता ' आदित्यानामेव तावदा- धिपत्यं स्वाराज्यं पर्येता ॥ ४॥ 10 - ॥ इथि तृतीयस्य प्रपाठकम्याष्टमः खण्डः ।। - अथ यच्चतुर्थममृतं तन्मरुत उपजीवन्ति सोमेन मुखेन। न वैदेवा अवन्ति । न पिवन्ति । एतदेवामृतं दृष्ट्वा तृणन्ति ॥१॥ त एतदेव रूपमभिसंविशन्ति । एतस्माद्रूपादुद्यन्ति ॥ २॥ 15 स य एतदेवममृतं वेद ' मरूतामेवैको भूत्वा सोमेनैव सु- खेनैतदेवामृतं दृष्ट्वा तृप्यति । स एतदेव रूपमभिसंविशत्ति एतसादपादुदेति ॥ ३॥ स यावदादित्यः पश्चादुदेता ' पुरस्तादस्तमेता 'विस्तावदु- तरत उदेता दक्षिणतो ऽस्तमेता मरुतामेव तावदाधिपत्यं स्वाराज्यं पर्यता ॥४॥ । - - 20 ॥ इति तृतीयस्य प्रयाटकस्य नयमः नयः ।।

·28 3,101 . - 5 अथ यत्पश्चमममृतं तत्साध्या उपजीवनि ब्रह्मणा मुखेनान वै देवा अनन्ति' न पियन्ति । एतदेवामृतं दृष्ट्वा तृपन्ति ॥१॥ त एतदेव रूममभिसंविन्ति । एतस्माद्रूपादुद्यन्ति ॥ २ ॥ स य एतदेवममृतं वेद ' साध्यानामेको भूत्वा ब्रह्मणैव मुखेनैतदेवामृतं दृष्टा तृपति । स एतदेव रूपमभिसंविशति । एतस्माद्रूपादुदेति ॥३॥ स यावदादित्य उन्नरत उदेता ' दक्षिणतो ऽस्तमेता । हि- स्तावदूर्घ उदेता सागसमेता' साध्यानामेव तावदाधिपत्यं स्वाराज्यं यर्यता ॥४॥ . ॥ इति तृतीयस्य प्रपाठकम्य दशम स्वयह ।। 10 . 15 अथ तत ऊर्ध्व उदित्य नैवोदेता ' नास्तमेता । एकल एव मध्ये स्थाता । तदेप लोकः ॥ १॥ न वै तब निमुसोच ' नोदियाय कदा चन। देवास्तेनाहं सत्येन ' मा विराधिपि ब्रह्मणा ॥ इति ॥२॥ न ह वा अस्मा उदेति ' न निहोचति । सकृहिवा हैवास्मै भवति । य एतामेवं ब्रह्मोपनिपटं वेद ॥३॥ ततद्वह्मा प्रजापतय उवाच' प्रजापतिर्मनवे ' मनुः प्रजा- भ्यः । ततिदुद्दालकायारुणये ज्येष्ठाय पुत्राय पिता वाच ॥४॥ इदं वाव तज्ज्येष्ठाय पुत्राय पिता ब्रह्म प्रवूयात्मणाय्याय वान्तवासिने ॥५॥ ब्रह्म प्रो- 20 10 उदेत्य 11 मध्य,ne wur -12 सर निम्नोस -20माणा FATA, Ildsclirt wie Wit ·29 3 129 नान्यस्मै कस्मै चन । यद्यप्यस्मा इमामङ्गिः परिगृहीतां ध- नस्य पूर्णा दद्यात् । एतदेव ततोभूयः। एतदेव ततो भूयः॥६॥ ॥ इति तृतीयस्य प्रपाठकम्येकादश खण्ड ॥ 5 - 10 गायत्री वा इदं सर्व भतं यदिदं किं च । वाग्वै गायची वाग्वा इदं सर्व भूतं गायति च वायते च ॥१॥ या वै सा गायत्रीयं वाव सा येयं पृथिवी । अस्यां हीदं सर्व भूतं प्रतिष्ठितम् । एतामेव नातिशीयते ॥ २॥ या वैसा पृथिवीयं वाव सा यदिदमस्मिन्पुरुषे शरीरम् । अस्मिन्हीमे प्राणाः प्रतिष्ठिताः । एतदेव नातिशीयन्ते ॥३॥ यदै तत्पुरुपे शरीरमिदं वाव तद्यदिदमस्मिन्नन्तः पुरुषे हृद- यम्। अस्मिन्हीमे प्राणाः प्रतिष्ठिताः एतदेव नातिशीयन्ते॥४॥ सैषा चतुष्पदा पड्डिधा गायत्री । तदेतदृचाभ्यनूक्तम् ॥ ५॥ एतावानस्य महिमा । अतो ज्यायांश्च पूरुषः । पादो ऽस्य विश्वा भूतानि ' विपादस्यामृतं दिवि ॥ इति ॥६॥ यदै तब्रह्मतीदं वाव तद्योऽयं वहिी पुरुषादाकाशः । यो ।। वै स बहिर्धा पुरुषादाकाशः ॥ ७॥ अयं वाव स योऽयमन्तः पुरुष आकाशः । यो वै सोऽन्तः पुरुष आकाशः ॥८॥ अयं वाव स यो ऽयमन्तहृदय आकाशः । तदेतत्पूर्णमप्र- वर्ति । पूर्णामप्रवर्तिनी श्रियं लभते । य एवं वेद ॥ ९ ॥ 20 ॥ इति तृतीयम्य प्रपाठकस्य द्वादश पपड, ॥ 2 भय इति bede Malt - 12 13 तापान, ततो st. अतो पुरुप und सवी st. विग्या , u Ba lar 481, 1 fge gleshfalls साधान un1 ततो sonst aher mme RI 10903 – 15 ag stug G un 1 Hdschirr Bie wir 20 पूर्णम 5. पूर्णीम Iidschrr wie wIr ·3, 13, 1. 30 10 - तस्य ह वा एतस्य हृदयस्य पञ्चं देवमुपयः । स यो ऽस्य प्राङ् सुपिः स प्राणः । तच्चष्टुः । स आदिन्यः । तदेततेजोऽन्ना द्यमित्युपासीत । तेजस्व्यन्नादो भवति । य एवं वेद ॥१॥ अथ यो ऽस्य दक्षिण सुपिः स व्यानः । तच्छोत्रम् । • चन्द्रमाः। तदेतच्छ्रीश्च यशश्चेत्युपासीता श्रीमान्यशस्वी भवति। य एवं वद ॥२॥ अथ यो ऽस्य प्रत्यङ् सुपिः सो ऽपानः । सा वाक् । सो ऽगिः । तदेतद्ब्रह्मवर्चसमन्नाद्यमित्युपासीत । ब्रह्मवर्चस्यन्नादो भवति । य एवं वेद ॥ ३॥ अथ यो ऽस्योदइ सुपिः स समानः । तन्मनः स पर्जन्यः । तदेतत्कीर्तिश्च व्युष्टिश्चेत्युपासीत । कीर्तिमान्व्युटिमान्भवति । य एवं वेद ॥४॥ अथ यो ऽस्योः सुपिः स उदानः 'स वायुः 'स आकाश; नेदेनदोजश्च महश्वेत्युपासीत । ओजस्वी महस्वान्भवति । य 15 एवं वेद ॥ ५॥ ते वा एते पञ्च ब्रह्मपुरुषाः स्वर्गस्य लोकस्य द्वारपाः । स य एतानेवं पञ्च ब्रह्मपुरुषानस्वर्गस्य लोकस्य द्वारपान्वेंद ' आस्य कुले वीरो जायते । प्रतिपद्यते स्वर्ग लोकम् । य एता- नेयं पञ्च ब्रह्मपुरुषान्स्वर्गस्य लोकस्य द्वारपान्वेद ॥६॥ अथ यतः परो दिवो ज्योतिर्दीयते विश्वतः पृष्ठेषु सर्वतः पृष्ठेष्वनुत्तमेपूतमेपु लोकेषु 'इदं वाव तद्यदिदमस्मिन्वन्तः पु- रूपे ज्योनिः । तस्यैषा दृष्टिः ॥ ७॥ यतमिञ्च्छरीरे संस्पर्शनोष्णिमान विजानाति तस्यैषा श्रुतिः सताकर्णवपिगृह्य निनदमिव नदधुमिवामेरिव ज्व- 24, नदरिया - . 20 17. st tu, Udschirr, wie wir ·3, 15, लत उपशृणोति । तदेतदृष्टं च श्रुतं चेन्युपासीत । चक्षुष्यः श्रुतो भवति । य एवं वेद । य एवं वेद ॥ ८ ॥ ॥ इति तृतीयस्य प्रपाटकस्य त्रयोदशः ग्यण्डः ॥ सर्व खल्विदं ब्रह्म । तज्जानानीति शान्त उपासीत । अथ खलु ऋतुमयः पुरुषः । यथाक्रतुरस्सिँल्लोके पुरुपो भवति । ततः प्रेत्य भवति । स ऋतुं कुर्वीत ॥ १॥ मनोमयः प्राणशरीरो भारूपः सत्यसंकल्प आकाशात्मा सर्वकमा सर्वकामः सर्वगन्धः सर्वरसः सर्वमिदमभ्यानो ऽवा- क्यनादरः ॥२॥ एप म आत्मान्तहृदये ऽणीयान्त्रीहेवा यवाहा सर्पपाहा श्यामाकाहा श्यामाकतण्डुलाहा एय म आत्मान्तहदये ज्या- यान्पृथिव्या ज्यायानन्तरिक्षाज्यांयान्दिवो ज्यायानेभ्यो लो- केभ्यः ॥३॥ . सर्वका सर्वकामः सर्वगन्धः सर्वरसः सर्वमिदमभ्यातोऽवा- क्यनादरः एप म आत्मान्तहदये। एतद्ब्रह्म ' एतमितः प्रेत्याभि- संभवितास्मि' इति यस्य स्यात् । अद्धा न विचिकित्सास्ति ।। इति ह माह शाण्डिल्यः । शाण्डिल्यः॥४॥ ॥ इति तोयम्य प्रपाठकम्य चतुर्दशः पण्डः ॥ अन्तरिक्षोदरः कोश: । भूमिबुभो न जीयेति । दिगो हि अस्य सक्तयः दिौरस्योतरं विलम्। स एप को वंसुधानः । तस्मिन्विश्वमिदं धितम् ॥१॥ तस्य प्राची दिग्जुहूनाम ' सहमाना नाम दष्टिाणा : राजी नाम प्रतीची ' सुभूता नामोदीची । तासां वायुर्वसः । स य 4 - 3. तज्जनानिति, fldsetur. so und सज्जनानौति unt सज्जनानिति ·3, 15, 2. 32 एनमेवं वायुं दिशां वत्सं वेद । न पुनरोदं रोदिति । सोऽहमे- तमेवं वायुं दिगां वासं चेद मा पुनरोदं रुदम् ॥ २ ॥ अरिष्टं कोशं प्रपद्ये ऽमुनामुनामुना । प्राणं प्रपद्ये ऽमुना: मुनामुना । भूः प्रपद्ये ऽमुनामुनामुना । भुवः प्रपद्ये ऽमुना- मुनामुना । स्वः प्रपद्ये ऽमुनामुनामुना ॥ ३ ॥ स यदवोचम् ' प्राणं प्रपद्य इति । प्राणो वा इदं सर्व भूतं यदिदं किं च 'नमेव तत्मापत्सि ॥४॥ अथ यदवोचम् । भूः प्रपद्य इति' पृथिवीं प्रपद्ये 'अन्तरिक्षं प्रपद्ये । दिवं प्रपद्ये । इत्येव तदवोचम् ॥ ५॥ अथ यदवोचम् । भुवः प्रपद्य इति ' अमिं प्रपद्ये । वायुं प्रपद्ये । आदित्यं प्रपद्ये । इत्येव तदवोचम् ॥६॥ अथ यदवोचम् ' स्वः प्रपद्य इति । ऋग्वेदं प्रपद्ये ' यजुर्वेद प्रपद्ये । सामवेदं प्रपद्ये । इत्येव तदवोचम् । तदवोचम् ॥ ७ ॥ 10 ॥ इति तोयम्य प्रपाठकम्य पञ्चदयः खण्डः ।। . पुरुषो वाव यज्ञः। तस्य यानि चतुर्विशतिर्वाणि तत्मातः- 15 सवनम्। चतुर्विशत्यक्षरा गायत्री। गाय मातःसवनम् । त- दस्य वसवो ऽन्वायताः । प्राणा वाव वसवः । एते हीदं सर्व वासयन्ति ॥१॥ तं चेदेतस्मिन्वयसि किं चिदुपतपेत् । स ब्रूयात् । प्राणा वसवः । इदं मे प्रातःसवनं माध्यंदिनं सवनमनु संतनुतेति । माहं प्राणानां वसूनां मध्ये यज्ञो विलोप्सीयेति । उद्घ तत एति । अगदो ह भवति ॥२॥ अम्प यानि चतुश्चत्वारिंशवपाणि तन्माध्यंदिनं सवनम् । । सतमेष, ( ms Histhrt whe Hir -14 चतुधितिप्राण -20 उच्य तत 20 - ·33 3, 17, 3. - चतुश्चत्वारिंशदक्षरा बिष्टुप् । वैष्टुभं माध्यंदिनं सवनम् । तदस्य रुद्रा अन्वायत्ताः । प्राणा वाव रुद्राः । एते हीदं सर्व रोद- यन्ति ॥३॥ तं चेदेतस्मिन्वयसि किं चिदुपतपेत् । स ब्रूयात् ' प्राणा रुद्राः । इदं मे माध्यंदिनं सवनं तृतीयसवनमनु संतनुतेति । । माहं प्राणानां रुद्राण मध्ये यज्ञो विलोप्सीयेति । उद्धव तत एति । अगदो हैव भवति ॥ ४॥ अथ यान्यष्टाचत्वारिंशद्वपाणि ततृतीयसवनम् । अष्टाच- त्वारिंशदक्षरा जगती । जागतं तृतीयसवनम् । तदस्यादित्या अन्वायत्ताः। प्राणा वावादित्याः । एते हीदं सर्वमाददते ॥ ५॥ 10 तं चेदेतस्मिन्वयसि किं चिदुपंतपेत् । स ब्रूयात् ' प्राणा आदित्याः । इदं मे तृतीयसवनमायुरनु संसनुतेति । माहं प्रा- णानामादित्यानांमध्ये यज्ञो विलोप्सीयेति । उद्धैव तत एति। अगदो हैव भवति ॥ ६॥ एतद्ध स्म वै तद्विद्वानाह महिदास ऐतरेयः । स किं मै- तदुपतपसि । यो ऽहमनेन न प्रेयामीति । स ह पोडशं वर्षश- नमजीवत् । प्रह पोडशं वर्षशतं जीवति । य एवं वेद ॥७॥ ।। इति तृतीयस्य प्रपाटकस्य पोडशः खण्डः ।। - । 15 - - - - स यदशिशिपति । यत्यिपासति । यन्न रमते ' ता अस्य दीक्षाः ॥ १॥ अथ यदनाति । यत्पिवति । यद्रमते ' तदुपसदैरेति ॥ २॥ 20 अथ यदसति । यजक्षिति ' यन्मैथुनं चरति ' स्तुतशस्त्रैरेव तदेति ॥३॥ 1516. म एतद 19 दौता 21. अति 5 ·34 - 317, 5 - अथ यन्तपो दानमार्जवमहिंसा सत्यवचनमिति ता अस्य दक्षिणाः ॥ ४॥ तस्मादाहुः । सोपति । असोप्टेति । पुनरूपादनमेवास्य तत् + मरणमेवास्य तत् । मरणमेवावभूयः ॥ ५॥ ततिद्वोर आशिरसः कृष्णाय देवकीपुवायोतोवाच । अ- पिपास एव स बभूव । सो ऽन्तवेलायामेतचयं प्रतिपद्येत । अक्षितमसि । अच्युतमसि । प्राणसंशितमसीति । तचैते ऋचौ भवतः॥६॥ आदित्मालस्य रेतसः । ज्योतिप्पश्यन्ति वासरम् । परो यदिथ्यते दिवा॥ उदयं तमसस्परि । ज्योतिप्पश्यन्त उत्तरम् । देवं देवचा सूरिश्मम् । अगन्म ज्योतिरुत्तमम् ॥ इति । ज्योतिरुतममिति ॥ ७॥ - - ॥ इति तृतीयस्य प्रपाटकम्य सनदश खण्ड । . मनो ब्रह्मेन्युपासीत ' इत्यध्यात्मम् । अथाधिदेवतम् । आ- 1. काशो ब्रोन्युपासीत । इत्युभयमादिष्टं भवत्यध्यात्म चाधिदेवतं च ॥१॥ . । अग्निः पादः नदेशचतुष्पाव । वाक्पादः 'प्राणः पादः 'चक्षुः पादः' थोचं पादः । इत्यध्यात्मम् । अथाधिदेवतम् वायुः पादः । आदित्यः पादः - दिशः पादः । इत्युभयमादिष्टं • भवत्यध्यात्म चैवाधिदेवतं च ॥२॥ वागेव ब्रह्मणश्चतुर्थः पादः । सो ऽपिना ज्योतिषा भाति 9 10 Der we te unl dntle Stolen feller -11 Noheय पत्रपन्त उत्तरं nach उत्तरम - 10 प्रम oane इत्युपासात Chie wr ·35 3 19, - 5 । . - 10 च तपति च । भाति च तपति च कीया यशसा ब्रह्मवर्चसेन । य एवं वेद ॥३॥ प्राण एव ब्रह्मणश्चतुर्थः पादः। स वायुना ज्योतिषा भाति च तपति च । भाति च तपति च कीया यशसा ब्रह्मवर्चसेन। य एवं वेद ॥४॥ चटुरेव ब्रह्मणश्चतुर्थः पादः। स आदिन्येन ज्योतिपा भाति *च तपति च । भाति च तपति च कीया यशसा ब्रह्मवर्चसेन । य एवं वेद ॥ ५॥ थोत्रमेव ब्रह्मणश्चतुर्थः पादः । स दिग्भिज्योतिपा भाति च तपति च । भाति च तपति च कीया यशसा ब्रह्मवर्चसेन । य एवं वेद । य एवं वेद ॥६॥ ॥ इति वृतोयम्य प्रपाटकम्याष्टादश ग्वण्ड ॥ आदित्यो ब्रह्मत्यादेशः । तस्योपव्याख्यानम् । असदेवेदमय आसीत् । तत्सदासीत् । तत्समभवत् । तदाण्डं निरवर्तत । तत्सं- वत्सरस्य मात्रामशयत । तनिरभिद्यत । ते आण्डकपाले रजतं च सुवर्ण चाभवताम् । १। नद्यद्रजत सेयं पृथिवी । यासुवर्ण सा द्यौः । यज्जरायु ते पर्वताः । यदुल्वं स मेयो नीहारः । या धमनयस्ता नद्यः । यदास्तेयमुदकं स समुद्रः ॥२॥ अथ यत्तदजायत सो ऽसावादित्यः । तं जायमानं घोपा उलूलवो ऽनूदतिष्ठनसर्वाणि च भूतानि सर्वे च कामाः । त- 20 स्मात्तस्योदयं प्रति प्रत्यायनं प्रति घोपा उलूलयोऽनूतिष्ठन्ति सर्वाणि च भूतानि सर्वे चैव कामाः ॥ ३ ॥ 200 अनुदतिम्टन्त । अनुलिन्ति . 11 by oz wielerheit nicht ¢ unt II sur ·33,19, स य एतमेवं विद्वानादित्यं ब्रह्मेत्युपास्ते ' अभ्यागो ह । यदेनं साधवी घोपा आ च गच्छेयुः । उप च निमेडेरन् । नि- मेडेरन् ॥ ४॥ ॥ इति तृतीयस्य प्रणाटकम्य नपदशः ग्वाहस्तृतीयाच प्रपाटकः ममाप्तः ॥ जानश्रुतिह पौचायणः श्रदादेवो बहुदायी बहुपाक्य आ- स । स ह सर्वत आवसथान्मापयां चक्रे सर्वत एव वत्स्यन्ती- ति॥१॥ 10 - अथ ह हंसा निशायामतियेतुः। तवं हंसो हंसमभ्यवाद । हो होयि भल्लामा भल्लामा ' जानथुतेः पौत्रायणस्य समं दिवा ज्योतिराततम् ' तन्मा प्रसादीः ' तसा मा प्रधाक्षीदिति ॥२॥ नमुह परः प्रत्युवाच । कथावर एनमेतत्सन्तं सयुग्वानमिव रैकमात्येति । को नु मयुग्वा रैछ इति ॥ ३॥ यथा कृताय विजित्वरायाधरे ऽयाः संयन्ति । एवमेनं सर्व तदभिसमेति । । यत्किं च प्रजाः साधु कुर्वन्ति ' यस्तवेद यस वेद । स मयैतदुक्त इति ॥ ४॥ नदु ह जानथुतिः पौवायाण उपशुश्राव ' स ह संजिहान एव क्षत्तारमुवाच ' अङ्गारे मां सयुग्वानमिव रेकमात्यति । को नु सयुग्वा रेव इति ॥ ५॥ यथा कृताय विजित्वगयाधरे ऽयाः संयन्ति । एवमेनं सर्व जदभिसमेति । यत्किं च प्रजाः साधु कुर्वन्नि ' यस्तवेद ' यास 40 वेद । स मयैतदुक्त इति ॥ ६ ॥ 15 . - - 4 प्रद्धादयो -5मे ऽन्ति st. यन्ति --9 प्रधाारित ---- 10 कम्यर -- 11 पो नु (avel Ildsehrr. ऽनु) कय st को नु, Illschr her und in der Folge रयित्व , क्या 12 ताजितायाधरेयाः -13 ममति Hdschrr.-15 पदु, C und Hdscher wenm - 16 Est मा -17. Bte obta यो नु (जनु) कथ 18 Wle obenz 12.

·37 4,31 5 - - स ह क्षतान्विष्य ' नाविदमिति । प्रत्येयाय । तं होवाच । यबारे ब्राह्मणस्यान्वेषणा । तदेनमिच्छति ॥ ७ ॥ सो ऽधस्ताच्छकटस्य पामानं कपमाणमुपोपविवेश ' तं हाभ्युवाद ' त्वं नु भगवः सयुग्वा रैक्व इति । अहं हराइइति ह प्रतिजज्ञे । स ह क्षता । अविदमिति । प्रत्येयाय ॥ ॥ ॥ इति चतुर्थस्य प्रपाटकस्य प्रथम खण्ड ॥ तदु ह जानश्रुतिः पौत्रायणः घट् शतानि गवां निष्कमश्व- तरीरथं तदादाय प्रतिचक्रमे । तं हाभ्युवाद ॥१॥ रैक्छ । इमानि पद शतानि गवामयं निष्कोऽयमश्वतरीरथः । अनु म एतां भगवो देवतां शाधि' यां देवतामुपास्स इति॥२॥ तमुह परः प्रत्युवाच ' अहहारे त्वा शूद्र ' तवैव सह गो- भिरस्त्विति । तदु ह पुनरेव जानथुतिः पौत्रायणः सहसं गवां निष्कमवतरीरथं दुहितरं तदादाय प्रतिचक्रमे ॥ ३ ॥ नं हाभ्युवाद । रैछ । इदं सहसं गवामयं निष्को ऽयमश्वत- रीरथ इयं जायायं ग्रामो यस्मिन्नास्से । अन्वेव मा भगवः शा- धीति ॥४॥ तस्या ह मुखमुपोङ्गबुवाच ' अहहार इमाः शूद्र ' अनेनैव मुखेन मालापयिष्य इति । ते है। रैवपणी नाम महावृषेषु यचास्मा उवाच । तस्मै होवाच ॥ ५॥ ॥ इति चतुर्यस्य प्रपाटकस्य द्वितीय खण्ड ॥ वायुवीव संवर्गः । यदा वा अगिरुडायति । वायुमेवाप्ये- ति । यदा सूर्यो ऽस्तमेति । वायुमेवायेति । यदा चन्द्रो ऽस्त- १, मेति । वायुमेवायेति ॥ १॥ - - . 14 10 प्रत्युवाचार 2 एनमति | ne lsr सनमन्द्रति 4 धराः इति पार 10 उवाचाजारमा 17 मुनालाशप्पथा, " प्रामायियय 15 उयाम स (But inden Hdschrr) sL उयाद ·4,3,2 19 10 यदाप उच्छुपन्ति' वायुमेवापियन्ति । वायुवेतानसा- नसंवृते । इत्यधिदेवतम् ॥२॥ अथाध्यात्मम् । प्राणो धाव संवर्गः । स यदा स्वपिति प्राणमेव वागप्येति । प्राणं चक्षुः । प्राणं थोत्रम् ' प्राणं ७ मनः । प्राणो खेवैतान्सानसंवृते ॥ ३ ॥ तौ वा एतौ द्वौ संवर्गो' वायुरेव देवेपु' प्राणः प्राणेपु॥४॥ अथ ह गौनकं च कापेयमभिप्रतारिणं च काटासेनि परि- विषमाणी ब्रह्मचारी विभिक्षे । तस्मा उ ह न ददतुः॥ ५ ॥ स होवाच । महात्मनश्चतुरो देव एकः । कः स जगार भुवनस्य गोपाः । तं कापेय नाभिपश्यन्ति मयाः अभिप्रतारिन्पहुधा वसन्तम्॥ यस्मै वा एतदनम् । तस्मा एतन्न दत्तमिति ॥ ६॥ तदु ह शौनकः कापेयः प्रतिमन्वानः प्रत्येयाय । आमा देवानां जनिता प्रजानाम्' हिरण्यदंष्ट्रो वभसोऽनमूरिः। 15 महान्तमस्य महिमानमाहुः ' अनद्यमानो यदनन्नमति ॥ इति वै वयं ब्रह्मचारिन्निदमुपास्महे । दत्तास्मै भिष्यामिति ॥७॥ तस्मा उ ह ददुः। ते वा एते पञ्चान्ये पञ्चान्ये दश सन्तस्तत्कृ- तम् । तस्मात्सर्वासु दिक्ष्वन्नमेव दश कृतम् । सैपा विराडबा- दी । तयेदं सर्व दृष्टम् । सर्वमस्येदं दृष्टं भवति । अन्नादो भवति । 20 य एवं वेदेति । य एवं वेदेति ॥ ५ ॥ ॥ इति चतुर्थस्य प्रपाटकम्य तृतीय वा ॥ - - सत्यकामो ह जावालो जबालां मातरमामन्त्रयां चक्रे । ब्रह्मचर्य भवति विवासामि' किंगोत्रो न्वहमस्मीति ॥१॥ 5 दर्शत m Fnle - 10 # SL die Ildscher 20 एति fehit an be den Stellen --22 यियस्यामि 16 चारित्रंदम ·39 - 4,5,2. - - सा हैनमुवाच ' नाहमेतवेद तात ' यगोत्रस्वमसि । वहहं चरन्ती परिचारिणी यौवने त्वामलभे। साहमेतन्न वेद । यगोच- स्त्वमसि । जवाला तु नामाहमस्मि । सत्यकामो नाम लमसि। स सत्यकाम एव जाबालो ब्रवीथा इति ॥२॥ स ह हारिद्रुमतं गौतममेत्योवाच ' ब्रह्मचर्य भगवति वत्स्या- । मि। उमेयां भगवन्तमिति ॥३॥ तं होवाच । किंगोषो नु सौम्यासीति । स होवाच । नाह- मेतवेद भोः । यहोवो ऽहमस्मि । अपृच्छं मातरम् । सा मा प्रत्यब्रवीत् । बहहं चरन्ती परिचारिणी यौवने त्वामलभे। साहमेतन वेद । यगोवस्त्वमसि ' जवाला तु नामाहमस्मि सत्यकामो नाम त्वमसीति । सोऽहं सत्यकामो जाबालोऽस्मि भो इति ॥४॥ तं होवाच । नैतदब्राह्मणो विवक्तुमर्हति । समिधं सौम्या- हर । उप त्वा नेये । न सत्यादगा इति । तमुपनीय कृशानाम- बलानां चतुःशता गा निराकृत्योवाच । इमाः सौम्यानुसंबजे-15 ति । ता अभिप्रस्थापयनुवाच ' नासहस्रेणावर्तयेति । स ह वर्षगणं प्रोवास । ता यदा सहस्रं संपेदुः॥ ५ ॥ ॥ इति चतुर्थस्य प्रभाटकस्य चतुर्थः खण्डः ॥ 10 अथ हैनमृषभो ऽभ्युवाद ' सत्यकामा३ इति । भगवः । इति ह प्रतिशुश्राव । प्राप्ताः सौम्य सहस्रं स्मः । प्रापय न आचार्य- कुलम् ॥१॥ 20 ब्रह्मणश्च ते पादं प्रवाणीति । ब्रवीतु मे भगवानिति । तस्मै होवाच । प्राची दिक्कला ' प्रतीची दिक्कला । दक्षिणा - - 7 मोम्य lucer tund in der folge, सोम्य nur ganz ausashmswerst,

·4,62
40
दिक्कला ' उदीची दिकला । एप चै सौम्य चतुष्कलः पादो
ब्रह्मणः प्रकाशवान्नाम ॥२॥
स य एतमेवं विद्वांश्चतुष्कलं पादं ब्रह्मणः प्रकाशवानिन्यु-
पास्ते । प्रकाशवानस्मिल्लोके भवति । प्रकाशवतोह लोकाच-
। यति । य एतमेवं विहांश्चतुष्कलं पादं ब्रह्मणः प्रकाशवानि-
न्युपास्ते ॥ ३॥
॥ इति चतुपस्य प्रपाठकस पश्चम रखया ॥
10
द्यौः
.
अनिष्टे पादं वक्तेति । स ह श्यो भूने गा अभिमस्थापयां
चकार । ता यबाभिसायं बभूवुः । तत्रानिमुपसमाधाय गा
उपरुथ्य समिधमाधाय पश्चादोः प्राडुपोपविवेश ॥१॥
तमनिरभ्युवाद ' मत्यकामा३ इति । भगवः' इति ह प्रति-
शुथाव ॥२॥
ब्रह्मणः सौम्य ने पादं ब्रवाणीति । नवीनु मे भगवानिति ।
तस्मै होवाच । पृथिवी कला ' अन्तरिक्षं कला
कला
समुद्रः कला। एष वै सौम्य चतुष्कलः पादी ब्रह्मणो ऽनन्त-
1वाबाम ॥३॥
स य एतमेवं विद्यांश्चतुष्कलं पादं ब्रह्मणोऽनन्तवानित्यु-
पास्ते । अनन्तवानस्मिल्लोके भवति । अनन्नवतो हलोका -
यति । य एतमेवं विद्याश्चतुष्कलं पादं ब्रह्मणोऽनन्तवानित्यु-
पाने ॥४॥
॥ इति चतुर्षम्य प्रपाठकस्य पष्ठ खण्ड ॥
हंसस्ते पादं वक्तेति । स ह वो भूते गा अभिप्रस्थापयां
चकार । ता ययाभिसायं बभूवुः । तत्राप्रिमुपसमाधाय गा
उपस्थ्य समिधमाधाय पश्चादनेः प्राडुपोपविवेश ॥१॥

·- 41 5 10 4,8,4 तं हंस उपनिपत्याभ्युवाद ' सत्यकामा३ इति । भगवः' इति ह प्रतिशुश्राव ॥ २ ॥ ब्रह्मणः सौम्य ते पादं व्रवाणीति । ब्रवीतु मे भगवानिति । तस्मै होवाच ' अग्निः कला 'सूर्यः कला ' चन्द्रः कला' विद्यु- कला । एष वै सौम्य चतुष्कलः पादो ब्रह्मणो ज्योतिमा- नाम ॥३॥ स य एतमेवं विद्यांश्चतुष्कलं पादं ब्रह्मणो ज्योतिप्मानि- न्युपास्ते ' ज्योतिमानस्मिल्लोके भवति । ज्योनिमतो ह लोका- ञ्जयति । य एतमेवं विद्वांश्चतुष्कलं पादं ब्रह्मणो ज्योतिप्मा- नित्युपास्ते ॥ ४॥ ॥ इति चतुर्थस्य प्रपाटकस्य मप्तमः सण्ड ।। महुप्टे पादं वक्तेति । स ह श्यो भूते गा अभिप्रस्थापयां चकार । ता यचाभिमायं बभूवुः । तत्रानिमुपसमाधाय गा उपरुध्य समिधमाधाय पश्चादग्नेः प्राङपोपविवेश ॥१॥ तं मगुरुपनिपत्याभ्युवाद ' सत्यकामा३ इति । भगवः ' इति ह प्रतिशुथाव ॥२॥ ब्रह्मणः सौम्य ते पादं बवाणीति । ब्रवीतु मे भगवानिति । तस्मै होवाच ' प्राणः कला ' चष्टुः कला' श्रोत्रं कला ' मनः कला । एप वै सौम्य चतुष्कलः पादो ब्रह्मण आयतनवा- न्नाम॥३॥ स य एतमेवं विद्याश्चतुष्कलं पादं ब्रह्मण आयतनवानि- 20 न्युपास्ते। आयतनवानस्मिल्लोके भवति। आयतनवतो ह लो- काञ्जयति । य एतमेवं विहांश्चतुष्कलं पादं ब्रह्मण आयतन- वानित्युपास्ते ॥ ४॥ ॥ इति चतुर्थस्य प्रपाटकस्याष्टमः खण्डः ॥ 15 - 6 ·4,9,1 - माप हाचार्यकुलम् ! तमाचार्यो ऽभ्युवाद ' सत्यकामा३ इति । भगवः । इति ह प्रतिशुश्राव ॥ १६॥ ब्रह्मविदिव वै सौम्य भासि । को नु त्वानुगगासेति । अन्ये मनुष्येभ्यः । इति ह प्रतिजले भगवांस्त्वेवमेको मे ब्रूयात् ॥ २॥ श्रुतं ह्येव मे भगवशेभ्यः । आचार्याव विद्या विदिता माधिष्ठं मापयतीति । तम्मै हैतदेवोवाच । अब ह न किं चन वीयाय । वीयाय ॥३॥ ॥ इति धनुर्धम्य प्रणाटकम्य नशम गड 5 10 उपकोसलो ह वै कामलायनः सत्यकामे जावाले ब्रह्मचर्य- मुवास । तस्य ह द्वादश वपाण्यग्रीन्परिचचार । स ह स्मान्या- नन्तेवासिनः समावर्तयस्तं ह स्मैव न समावर्तयति ॥ १॥ तं जायोवाच । तप्तो ब्रह्मचारी । कुशलमग्नीपर्यचारीत् । मा त्वामयः परिमवोचन् । प्रचूह्यस्मा इति । तस्मै हाम्रोच्यैव प्रवासं चक्रे ॥ २॥ स ह व्याधिनानशितुं दधे । तमाचार्यजायोवाच । ब्रह्मचा- रिन् । अशान ' किं नु नानासीति । स होवाच । वहव इमे ऽस्मिन्पुरुपे कामा नानात्ययाः । व्याधिभिः प्रतिपूर्णो ऽस्मि । नाशिष्यामीति ॥३॥ अथ हामयः समूदिरे 'तप्नो ब्रह्मचारी • कुशलं नः पर्यवा- रोत् । हन्तास्मै प्रबवामेति । तस्मै होचुः ॥ ४ ॥ प्राणो ब्रह्म । कं ब्रह्म । खं ब्रह्मेति । स होवाच । विजाना- म्यहं यत्प्राणो ब्रह्म । कं च तु खं च न विजानामीति । ते हो- 25 20 - । एवमेका मे, Is nach , एव में कामे Sen soll Mule 11 परिचचारोस -13 प्रवासाश्व --- 7 ग्रोधासि ter le ·- - 4, 13,1 चुः । यहाव कं तदेव खम् । यदेव खं तदेव कमिति । प्राणं च हास्सै तदाकाशं चोचुः ॥ ५॥ ॥ इति चतुर्थस्य प्रपाटकस्य दशम खण्ड ॥ - 5 - अथ हैनं गार्हपत्यो ऽनुशणास ' पृथिव्यग्निरन्नमादित्य इति य एष आदित्ये पुरुषो दृश्यते । सोऽहमस्मि । स एवाहमस्सी- ति ॥१॥ स य एतमेवं विद्यानुपास्ते ' अपहते पापकृत्याम् । लोकी भवति । सर्वमायुरेति । ज्योग्जीवति । नास्यावरपुरुषाः क्षी- यन्ते। उप वयं तं भुमो ऽस्मिंश्च लोके ऽमुफ्मिंश्च । य एतमेवं विद्वानुपास्ते ॥२॥ ॥ इति चतुर्थस्य प्रपाटकस्यैकादश खण्ड । अथ हैनमन्वाहार्यपचनो ऽनुशशास' आपो दिशो नक्षत्रा- 10 णि चन्द्रमा इति य एप चन्द्रमसि पुरुषो दृश्यते । सो ऽहम- स्मि । स एवाहमस्मीति ॥ १॥ स य एतमेवं विज्ञानुपास्ते ' अपहते पापकृत्याम् ' लोकी भवति । सर्वमायुरेति । ज्योग्जीवति । नास्यावरपुरुपाः धी- यन्ते । उप वयं तं भुमो ऽस्मिंश्च लोके ऽमुस्मिंश्च । य एत- 15 मेवं विद्वानुपास्ते ॥ २॥ ॥ इति चतुर्थस्य प्रपाठकम्य द्वादश एण्ड अथ हैनमाहवनीयो ऽनुशशास ' प्राण आकाशो द्यौर्विद्यु- दिति य एप विद्युति पुरुषो दृश्यते । सो ऽहमस्मि । स एवा- हमस्मीति ॥१॥ . । 5 13 भुजामो ·4,18, - स य एतमेवं विद्वानुपास्ने । अपहते पापकृत्याम् ' लोकी भवति । सर्वमायुरेति । ज्योग्जीवति । नास्यावरपुरुषाः शी- यन्ते । उप वयं तं भुमो ऽस्सिंश्च लोके ऽमुपिंश्च । य एतमेवं विद्धानुपास्ते ॥ २॥ ॥ इति चतुर्थम्याध्यायम्य प्रयोटश यह ॥ - 5 . 10 ने होचुः । उपकोसल । एपा सौम्य ते ऽस्मविद्या चात्मवि- द्या च ' आचार्यस्तु ते गतिं वक्तेति । आजगाम हास्याचार्यः। तमाचार्यों ऽभ्युवाद ' उपकोसला३ इति ॥१॥ भगवः' इति ह प्रतिशुथाव । ब्रह्मविद इव सौम्य ते मुखं भाति । को नु त्वानुशशासति । को नु मानुशिष्यानोः । इति हापेव निजुहवे । इमे नूनमीदृशा अन्यादृशाः इति हामीन- भ्यूदे । किं नु सौम्य किल ते ऽवोचन्निति ॥ २ ॥ इदम् । इति ह प्रतिजज्ञे। लोकान्वाय किल सौम्य ते ऽवी-. चन्' । अहं तु ते तवक्ष्यामि । यथा पुष्करपलाश आमो न लिप्यन्ते । एवमेवंविदि मायं कर्म न लिप्यत इति । प्रवीतु 15 मे भगवानिति । तस्मै होवाच ॥३॥ - . ॥ इति चतुर्थस्य प्रपाटकस्य चतुर्दश एयगड ॥ य एपो ऽधणि पुरुषो दृश्यते ' एप आत्मा ' इति होवाच । एतदमृतमभयम् । एतद्ब्रह्मेति । तद्यद्यप्यस्सिन्सर्पिर्बोदकं वा सिञ्चन्ति' वर्मनी एव गच्छति ॥१॥ 3 मुज्जामा --- 5 Lithli - 9 10 तोतापेव निते 16तिषि ·4, 16,3 एतं संयधाम इत्याचक्षते । एतं हि सर्वाणि वामान्यभिसं- यन्ति । साण्येनं वामान्यभिसंयन्ति । य एवं वेद ॥२॥ एप उ एव वामनीः । एप हि सर्वाणि वामानि नयति । सर्वाणि वामानि नयति । य एवं वेद ॥३॥ एष उ एव भामनीः । एष हि सर्वेषु लोकेषु भाति । सर्वेषु लोकेषु भाति । य एवं वेद ॥ ४ ॥ अथ यदु चैवासिञ्छव्यं कुर्वन्ति । यदि च न ' अर्चिप- मेवाभिसंभवति । अर्चिपो ऽहः । अह आपूर्यमाणपष्टदाम् ' आ- पूर्यमाणपक्षाद्यान्घडुदद्देति मासांस्तान् । मासेभ्यः संवत्सरम् । संवत्सरादादित्यम् । आदित्याञ्चन्द्रमसम् । चन्द्रमसो विद्युतम् । 10 तत्पुरुषो मानसः॥ ५॥ एनं ब्रह्म गमयति । एष देवपथो ब्रह्मपथः । एतेन प्रति- पद्यमाना इमं मानवमावत नावर्तन्त इति । नावार्तन्त इति - - ॥ इति तृतीयस्य प्रपाटकस्य पञ्चदश खण्ड । . एप ह वै यज्ञो यो ऽयं पवते । एप ह यन्निदं सर्व पुनाति ।। यदेप यन्निदं सर्व पुनाति । तस्मादेप एव यनः । तस्य मनश्च वाक वर्तनी ॥१॥ तयोरन्यतरां मनसा संस्करोति ब्रह्मा ' वाचा होताध्ययुरु- हातान्यतराम् । स यत्रोपाकृते प्रातरनुवाके पुरा परिधानी- याया ब्रह्मा व्यववदति ॥२॥ अन्यतरामेव वर्तनि संस्करोति ' हीयते ऽन्यतरा । स यथै- कपाबूजनथो वैकेन चक्रेण वर्तमानो रियति । एवमस्य यज्ञो 20 भिमभर्यान्त -11 मानयज्मानय - 12 मनान -13 पति fchii ·- 4,16,3, रियति । यज्ञं रिपन्तं यजमानो ऽनुरिष्यति । स इष्ट्वा पापी-. यान्भवति ॥३॥ अथ यत्रोपाकृत प्रातरनुवाके न पुरा परिधानीयाया ब्रह्मा व्यववदति उभेएव वर्तनी संस्कुर्वन्ति 'न हीयते ऽन्यतरा॥४॥ स यथोभयपाजवथो वोभाभ्यां चक्राभ्यां वर्तमानः प्रति- तिष्ठति । एवमस्य यज्ञः प्रतितिष्ठति । यज्ञ प्रतितिष्ठन्तं यज- मानो ऽनुप्रतित्तिष्ठति । स दृष्ट्वा श्रेयान्भवति ॥ ५॥ ॥ इति चतुर्यस्य प्रपाठकम्य पोडशः पण्डः ॥ 5 - 10 - . . प्रजापतिलौकानभ्यतपत् । नेपां तपमानानां रसामा हत् । अग्निं पृथिव्याः। वायुमन्तरिक्षात् ' आदित्यं दिवः ॥१॥ स एतास्तिस्रो देवता अभ्यतपत् । तासांतप्यमानानां रसा- आवृहत् ' अमेर्वाचः । वायोर्यजूपि । सामान्यादिन्यात् ॥ २ ॥ स एतां बयों विद्यामभ्यतपत् । तस्यास्तपमानाया रसा- प्रावृहत् 'भूरित्यग्भ्यः 'भुवरिति यजुभ्यः स्वरिति सामभ्यः॥३॥ तद्याक्तो रिप्पेत् ' भूः स्वाहेति गार्हपत्ये जुहुयात् । चा- मेव तद्रसेनची वीर्यणी यज्ञस्य विरिष्टं संदधाति ॥ ४॥ अथ यदि यजुष्टो रियेत् । भुवः स्वाहेति दक्षिणांगी जुहु- यात् । यजुपामेव तद्रसेन यजु वीर्येण यजुपां यज्ञस्य वि- रिष्टं संदधाति ॥५॥ अथ यदि सामतो रियेत् । स्वः स्वाहेत्याहवनीये १० साम्नामेव नद्रसेन साम्नां चीर्येण सानां यज्ञस्य विरिष्टं संद- 15 - जुहुयात्। धाति ॥६॥ 11 सामादित्यात ·5, 1, - -- 5 तद्यथा लवणेन सुवर्ण संदध्यात् ' सुवर्णेन रजतम् । रजतेन चयु ' नपुणा सीसम् ' सीसेन लोहम् ' लोहेन दारु ' दारुणा चर्म ॥ ७॥ एवमेपां लोकानामासां देवतानामस्यास्त्रय्या विद्याया वीर्येण यज्ञस्य विरिष्टं संदधाति । भेषजकृतो ह वा एप यज्ञः । यविद्वमा भवति ॥ एष ह वा उदक्प्रवणो यज्ञः । यवैवंविब्रह्मा भवति । एवं- विदं ह वा एपा ब्रह्माणमनु गाथा' यतो यत आवर्तते । ततद्गच्छति मानवः । ब्रह्मवैक ऋत्विक् । कुरूनदणाभिरदाति ।। इति ॥९॥ एवंविध वै ब्रह्मा यज्ञं यजमानं साश्चर्विजो ऽभिरक्षति । तस्मादेवंविदमेव ब्रह्माणं कुर्वीत ' नानेवंविदम् । नानेवंवि- 10 दम् ॥ १०॥ . ॥ इति चतुर्थस्य प्रपादकम्य सप्तदश ग्वण्इश्चतुर्थश्च प्रपाटझ ममाप्त " - यो ह वै ज्येष्ठं च श्रेष्ठं च वेद । ज्येष्ठश्च ह वै श्रेष्ठश्च भव- 15 ति। प्राणो वाव ज्येष्ठश्च श्रेष्ठश्च ॥ १॥ यो ह वै वसिष्ठां वेद । वसिष्ठो ह स्वानां भवति । वाग्वाव वसिष्ठा ॥०॥ यो ह वै प्रतिष्ठां वेद । प्रति ह तिष्ठत्यस्मिंश्च लोके ऽमु- प्मिंश्च । चक्षुर्वाव प्रतिष्ठा ॥ ३ ॥ 00 १ दार चमंगा 17 सिष्ट 15 मिष्ट गतिमानत्रा, कुम्नग्याभिरवत्यसिद्ध - ·- 4, 16, रियति । यज्ञ रिष्यन्तं यजमानो ऽनुरिष्यति । स दृष्ट्वा पापी- यान्भवति ॥३॥ अथ यत्रोपाकृते प्रातरनुवाके न पुरा परिधानीयाया ब्रह्मा व्यववदति उभे एव वर्तनी संस्कुर्वन्ति 'न हीयते ऽन्यतरा॥४॥ स यषोभयपाडूजनथो वोभाभ्यां चक्राभ्यां वर्तमानः प्रति- तिष्ठति । एवमस्य यज्ञः प्रतितिष्ठति । यजं प्रतितिष्टनं यज- मानो ऽनुप्रतिजिष्ठति । स दृष्ट्वा श्रेयान्भवति ॥ ५ ॥ ॥ इति चतुर्थभ्य प्रपाटकम्य पाडय यह ॥ 5 - 10 . . - प्रजापतिलोकानभ्यतपत् । तेषां तपमानानां रसान्नाव: हत् । अगिं पृथिव्याः। वायुमन्तरिक्षात् । आदित्यं दिवः ॥ १॥ स एतास्तिस्रो देवता अभ्यतपत् । तासां तप्यमानानां रसा- आवृहत् । अग्नेर्वाचः । वायोर्यपि । सामान्यादिन्यात् ॥ २ ॥ स एतां त्रयी विद्यामभ्यतपत् । तस्यास्तप्यमानाया रसा- आवृहत् 'भूण्यिग्भ्यः 'भुवरिति यजुभ्यः स्वरिति सामभ्यः॥३॥ नद्यवृक्तो रिप्पेत् । भूः स्वाहेति गार्हपत्ये जुहुयात् । चाचा- मेव तद्रसेनची वीर्यणर्चा यज्ञस्य विरिष्टं संदधाति ॥ ४ ॥ अथ यदि यजुष्टो रियेत् ' भुवः स्वाहेति दक्षिणानौ जुहु- यात् । यजुपामेव तट्रमेन यजुपां वीर्येण यजुपां यज्ञस्य वि- रिष्टं संदधाति ॥ ५॥ अथ यदि सामतो रिप्येत् । स्वः स्वाहेत्याहवनीये जुहुयात्। साम्नामेव तद्रसेन सानां वीर्येण साम्नां यज्ञस्य विरिष्टं संद- धाति ॥६॥ 15 11 सामादित्यात ·47 5, 1,3 - 5 तद्यथा लवणेन सुवर्ण संदध्यात् । सुवर्णेन रजतम् । रजतेन अपु ' वपुणा सीसम् ' सीसेन लोहम् ' लोहेन दारु ' दारुणा चर्म ॥ ७॥ एवमेषां लोकानामासां देवतानामस्यास्त्रय्या विद्याया वीर्येण यज्ञस्य विरिष्टं संदधाति । भेषजकृतो ह वा एष यज्ञः। यवैवंविब्रह्मा भवति ॥ ६॥ एप ह वा उदक्प्रवणो यज्ञः । यचैवंविद्वह्मा भवति । एवं. विदं ह वा एपा ब्रह्माणमनु गाथा । यतो यत आवर्तते । तत्तद्गच्छति मानवः । ब्रह्मैवैक ऋत्विक् ' कुरूनक्षणाभिरक्षति ॥ इति ॥ ९॥ एवंविद्ध वै ब्रह्मा यज्ञं यजमानं सर्वाश्चचिजो ऽभिरक्षति । तस्मादेवंविदमेव ब्रह्माणं कुर्वीत । नानेवंविदम् । नानेवंवि- दम् ॥१०॥ ॥ इति चतुर्थस्य प्रपाटकस्य मप्तदश खगडश्चतुर्थश्च प्रपाठक ममाप्त . 10 । यो ह वै ज्येष्ठं च श्रेष्ठं च वेद ' ज्येष्ठश्च ह वै श्रेष्ठश्च भव- 15 ति । प्राणो वाव ज्येष्ठश्च श्रेष्ठश्च ॥१॥ यो ह वै वसिष्ठां वेद' वसिष्ठो ह स्वानां भवति । वाग्वाव वसिष्ठा ॥२॥ यो ह वै प्रतिष्ठां वेद । प्रति ह तिष्ठत्यस्मिंश्व लोके मिश्च । चक्षुर्वाव प्रतिष्ठा ॥ ३॥ 20 23 दार धर्मणा [re गति II H मानयो, कुम्ननाभिरतत्ययविद्ध . 17 यसिष्ट 15 सिष्ठ ·48 5 10 . यो ह वै संपदं वेद । म हाम्मै कामाः पद्यन्ने दवाश्च मा.. नुपाश्च । श्रोत्रं वाव संपत् ॥ ४॥ यो ह वा आयतनं वेद । आयतनं ह स्वानां भवति । मनो ह वावायतनम् ॥ ५॥ अथ ह प्राणा अहंश्रेयसि प्यूदिरे । अहं श्रेयानस्मि ' अहं श्रेयानस्मीति ॥६॥ ते ह प्राणाः प्रजापतिं पितरमेन्योचुः । भगवन् । को नः श्रेष्ठ इति । तान्होवाच । यस्मिन्व उन्क्रान्ते शरीरं पापिष्ठतर- मिव दृश्येत्त । स वः येष्ठ इति ॥ ७ ॥ सा ह वागुच्चक्राम । सा संवत्सरं प्रोय पर्यंत्योवाच । कथ- मशकतर्ते मज्जीवितुमिति । यथा कला अवदन्तः प्राणन्तः प्राणेन पश्यन्तश्चक्षुपा शृण्वन्तः श्रोत्रेण ध्यायन्तो मनसा एवमिति । प्रविवेश ह वाक् ॥।॥ चढाँच्चक्राम। तसंवत्सरं प्रोण पर्येत्योवाच । कथमशकते मजीवितुमिति । यथान्धा अपश्यन्तः प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा शृण्वन्तः श्रोत्रेण ध्यायन्तो मनसा । एवमिति । प्रवि- वेश ह चक्षुः ॥९॥ श्रोचं होच्चक्राम। तत्संवासरं मोय पर्येत्योवाच । कथमश- कतर्ते मजीवितुमिति । यथा वधिरा अशुण्वन्तः प्राणन्तः प्रा- णेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश्वशुपा ध्यायन्तो मनसा । एव. मिति । प्रविवेश ह थोत्रम् ॥ १० ॥ मनो होच्चक्राम । तसंवत्सरं प्रोप्य पर्येत्योवाच । कथमश- कतर्ते मज्जीवितुमिति । यथा वाला अमनसः प्राणन्तः प्रा. - 15 20 - 1 देवाग्च -4 या भापतनम् -- 18 प्रोग्य hidschrr we with ·49 - 5,23 - . 5 णेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश्चनुपा शृण्वन्तः थोत्रेण । एव- मिति । प्रविवेश ह मनः ॥११॥ अथ ह प्राण उच्चिक्रमिपन्स यथा सुहयः यड्डीशशङ्कनसं- खिदेत् । एवमितरान्प्राणान्समखिदत् । तं हाभिसमेत्योचुः । भगवन् । एहि । त्वं न श्रेष्ठो ऽसि । मोक्रमीरिति ॥ १२ ॥ अथ हैनं वागुवाच । यदहं वसिष्ठास्मि । त्वं तहसिष्ठो ऽसी- ति । अथ हैनं चक्षुरुवाच । यदहं प्रतिष्ठास्मि ' त्वं तत्प्रतिष्ठा- सीति ।। १३ ॥ अथ हैनं श्रोषमुवाच ' यदहं संपदसि । त्वं तसंपदसीति। अथ हैनं मन उवाच । यदहमायतनमस्मि । त्वं तदायतनम- 10 सीति ॥ १४॥ न वै वाचो न चापि न श्रोवाणि न मनासीत्याचक्षते । प्राणा इत्येवाचक्षते । प्राणो ह्येवैतानि सर्वाणि भवति ॥१५॥ . - ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाठकस्य प्रथम खण्ड ॥ 15 ॥ स होवाच । किं मे ऽन्नं भविष्यतीति । यत्किं चिदिदमा श्वभ्य आ शकुनिभ्यः' इति होचुः । तद्वा एतदनस्यान्नम्। अनो ह वै प्राणस्य नाम प्रत्यक्षम् । न ह वा एवंविदि किं चनानन् भवति ॥ स होवाच ' किंमे वासो भविष्यतीति। आपः' इति होचुः । तस्माद्वा एतशिष्यन्तः पुरस्ताञ्चोपरिष्टाचाद्भिः परिदधति । 20 लम्भुको ह वासो भवति । अनमो ह भवति ॥ २॥ तद्धतासत्यकामो जावालो गोथुतये वैयाघ्रपद्यायोक्तो- १ उच्चिक्रमिप्यन्त, It ischrr ahtin - गधि stor 6 11 schirr UTH प्यामि 11 प्राणम्य किन्न नाच, uni Hisclur we wr - 18 भयताति 7 - ·5,43 50 - - 10 वाच' यद्यप्येतच्छुप्काय स्थाणवे घूयात् ' जायेरन्नेवारिसञ्छा. खाः । प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ ३ ॥ अथ यदि महज्जिगमिपेत् अमावास्यायां दीष्टिात्त्वा पीर्ण- मास्यां रावौ सर्वोपयस्य मन्थं दधिमधुनीरुपमथ्य ज्येष्ठाय थे- 5 टाय स्वाहेत्यनावाज्यस्य हुत्वा मन्थे संपातमवनयेत् ।। ४ ॥ वसिष्ठाय स्वाहेत्यमावाज्यस्य हुत्वा मन्ये संपानमवनयेत् । प्रतिष्ठायै स्वाहेत्यगावाज्यस्य हुत्वा मन्थे संपातमवनयेन् । सं- पदे स्वाहेत्यगावाज्यस्य हुत्वा मन्ये संपातमवनयेत् । आयत- नाय स्वाहेत्यग्मावाज्यस्य हुवा मन्ये संपातमवनयेत् ॥ ५ ॥ अथ प्रतिसृपाञ्जलौ मन्थमाधाय जपति । अमो नामासि ' अमा हि ते सर्वमिदम् । स हि ज्येष्ठः श्रेष्ठो राजाधिपतिः। समा ज्येष्ठचं श्रेष्ठचं राज्यम् । आधिपत्यं गमयनु । अहमेवेदं सर्वमसानीति ॥६॥ अथ खस्वेतयची पच्छ आचामति । तत्सवितुर्वणीमहे । इत्याचामति । वयं देवस्य भोजनम् । इत्याचामति । इत्याचामति। तुरं भगस्य धीमहि ॥ इति सर्व पिबति ॥७॥ निर्णिज्य कसं चमसं वा पश्चादयः संविशति चर्मणि वा म्यगिरले वा शासमो ऽसमदः । स यदि स्त्रियं पश्यन् स- मृद्ध कर्म । इति विद्यात् ॥ ॥ 15 श्रेष्ठं सर्वधातमम् । 20 1 सनद • ससद 6 घसिष्ठाय 22 प्रसाद stJप्रमाद ·5, 3, 5. तदेप लोकः। यदा कर्मसु काम्येषु ' स्त्रियं स्वप्नेषु पश्यति । समृद्धिं तब जानीयात् । तस्मिनस्वप्ननिदर्शने ॥ इति । तस्मिन्स्वप्ननिदर्शन इति ॥ ९ ॥ ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाठकस्य द्वितीयः खण्डः ॥ - श्वेतकेतुहारुणेयः पञ्चालानां समितिमेयाय । तं ह प्रवा- : हणो जैवलिरुवाच ' कुमार' अनु त्वाशिपत्पिता३ इति । अनु हि भगव इति ॥१॥ वन्य । यदितोऽधि प्रजाः प्रयन्ती३ इति । न भगव इति । वेन्थ । यथा पुनरावर्तन्नायिति । न भगव इति । वेथ प- थोर्देवयानस्य पितृयाणस्य च व्यावन्नाइयिति । न भगव 10 इति ॥२॥ वेल्थ । यथासौ लोको न संपूर्यतायिति । न भगव इति । वेथ । यथा पञ्चम्यामाहुतावापः पुरुपवचसो भवन्ती३ इति । नैव भगव इति ॥३॥ अथ नु किमनुशिष्टोऽवोचथाः । यो हीमानि न विद्यात् । कथं सो ऽनुशिष्टो ब्रुवीतेति । स हायस्तः पितुरर्धमेयाय । तं होवाच । अननुशिष्य वाव किल मा भगवानबवीत् । अनु वाशिपमिति ॥ ४॥ पञ्च मा राजन्यवन्धुः प्रश्नानपाक्षीन् । नेपां नैकं चनाशक विवतुमिति । स होवाच । यथा मा त्वं ततितानवदः । त-20 15 4 Bude fa fehlen. -पितति -8 प्रपन्तीति -१ श्रायतंन्ता पति 10. व्यायना पति - 12 मपूर्णता लि. 13 भवन्तीति 10 प्रयोतति. Hise thrr this -201 स्यं सदेतानयटी ययाहम.

·52 -- 5 थाहमेपां नैकं चन वेद । यद्यहमिमानवेदिप्यम् । कथं ने ना- वक्ष्यामिति ॥ ५॥ सह गीतमो राज्ञो धमेयाय । तस्मै ह प्राप्तायाहणां च- कार । स ह प्रातः सभाग उदेयाय । तं होवाच ' मानुपस्य भगवन्गौतम वित्तस्य वरं वृणीपा इति । स होवाच ' तवैव रा- जन्मानुपं वित्तम् । यामेव कुमारस्यान्ने वाचमभायथाः । ता- मेव मे चूहीति ॥ ६॥ सह कृच्छ्रीवभूव । तं ह' चिरं वस ' इत्याज्ञापयां चकार । स होवाच । यथा मा त्वं गौतमावदः । तथेयं न प्राक्ततः पुरा विद्या बालणान्गच्छति । तस्मादु सर्वेषु लोकेषु धावस्यैव प्र- शासनमभूदिति । तसे होवाच ॥७॥ . 10 ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाठकस्य ततोय खयह ॥ - - . असो वाव लोको गौतमाग्निः। तस्यादित्य एव समित् । रशमयो धूमः ' अहरर्चिः । चन्द्रमा अङ्गाराः नावाणि वि- स्फुलिगाः॥१॥ तस्मिन्नेतस्मिन्नगी देवाः थद्धां जुहति । तस्या आहुतः सोमो राजा संभवति ॥२॥ ॥ इति पञ्चमन्य प्रपाटकम्य चतुर्घ खण्ड' " पर्जन्यो वाव गौतमाग्निः । तस्य वायुरेव समित् । अभं धूमः विद्युर्चिः अशनिरङ्गाराः 'हादुनयो विस्फुलिगाः॥१॥ तस्मिन्नेतस्मिन्नमो देवाः सोमं राजानं जुहति । तस्या आहुतेर्व संभवति ॥ २॥ - 90 ॥ इति पञ्चमम्प प्रपाठकम्य पञ्चम खण्ड । 1 अर्शदायम ! scher has -१ पाप्तायाहाश्वकार यचेय तथ्य laITT त्यनु पुरा ·53 592 पृथिवी वाव गौतमाग्निः । तस्याः संवत्सर एव समित् । आकाशो धूमः । राचिरर्चिः । दिशो ऽङ्गाराः । अवान्तरदिशो विस्फुलिहाः॥१॥ तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा वर्ष जुहूति । तस्या आहुतेरन्नं सं- भवति ॥२॥ 5 ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाटस्य पष्ठ खण्ड । . . पुरुषो वाव गौतमागिः । तस्य वागेव समित् । प्राणो धूमः । जिहार्चिः । चक्षुरङ्गाराः ' श्रोत्रं विस्फुलिङ्गाः॥१॥ तस्मिन्नेतस्मिन्नग्नौ देवा अन्नं जुहति । तस्या आहुते रेतः संभवति ॥ २॥ ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाटकस्य सप्तम खण्ड ॥ - योपा वाव गौतमाग्निः । तस्या उपस्थ एव समित् । यदु- 10 पमन्त्रयते स धूमः । योनिरर्चिः । यदन्तः करोति ते ऽहाराः अभिनन्दा विस्फुलिगाः ॥१॥ • तस्मिन्नेतस्मिनमो देवा रेतो जुहति । तस्या आहुतेर्गर्भः संभवति ॥२॥ ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाटकस्याप्टम ग्वगड ॥ इति नु पञ्चम्यामाहुतावापः पुरुषवचसो भवन्तीति । स 15 उल्वावृतो गर्भो दश वा मासानन्तः शयित्वा यावदाथ जा- यते ॥ १॥ स जातो यावदायुपं जीवति । तं प्रेतं दिष्टमितो ऽनय एव हरन्ति । यत एवेतो यतः संभूतो भवति ॥ २ ॥ ॥ इति पञ्चमम्य प्रपाटकम्य नयम पड ॥ तु नि ·5, 10, 1. . . - - - - 10 तद्य इन्यं विदुः । ये चेमे ऽरण्ये श्रद्धा नप इत्युपासते ' ते ऽर्चिषमभिसंभवन्ति अर्चिपोऽहः । अह आपूर्यमाणपक्षम् । आपूर्यमाणपक्षाद्यान्पडुवेति मासांस्तान् ॥१॥ मासेभ्यः संवत्सरम् । संवत्सरादादित्यम् । आदित्याचन्द्रम- 5 सम् ' चन्द्रमसो विद्युतम्। तत्पुरुपो मानस एनान्ब्रह्म गमय- ति । एप देवयानः पन्या इति ॥ २॥ अथ य इमे ग्राम इप्टापूर्ते दत्तमित्युपासते ' ते धूममभिसं- भवन्ति । धूमाट्राधिम् । रामेरपरपक्षम् । अपरपक्षाद्यान्पड् दक्षिणति मासांस्तान् । नैते संवासरमभिप्राप्नुवन्ति ॥ ३॥ मासेभ्यः पितृलोकम् । पितृलोकादाकाशम् ' आकाशाच- न्द्रमसम् । एप सोमो राजा । नद्देवानामन्नम् । तं देवा भा- यन्ति ॥४॥ तस्सिन्यावसंपानमुपित्वाथैतमेवाध्यानं पुनर्निवर्तन्ते यथे- तमाकाशम् ' आकाशाद्वायुम् । वायुर्भूत्वा धूमो भवनि । धूमो भूत्वाभं भवन्ति ॥ ५॥ अभं भूत्वा मेघो भवन्ति । मेघो भूत्वा प्रवर्षन्ति। त इह ग्री- हियवा ओपधिवनस्पतयस्तिलमाषा इति जायन्ते । अतो वै खलु दुर्निष्प्रपदनम् । यो यो ह्यन्नमन्ति । यो रेजः सिञ्चति नद्भूय एव भवति ॥६॥ तद्य इह रमणीयचरणाः । अभ्यारो ह यते रमणीयां यो- निमापोरन् । ब्राह्मणयोनि वा धाविययोनि वा वैश्ययोनि वा । अथ य इह कपूयचरणाः अभ्याशो ह । यते कपूयां यो- निमापोन्'श्वयोनि वा सूकरयोनि वा चण्डालयोनि वा॥७॥ 5. पुस्यो मानव( मानय) स गना 16 दुनिप्पपतरं. 15 । - 26 2 अभिसमयति Gunil ll Ischer We Wir 13 एतमध्यानं, 10 भवति m! याति - 14 15 भवति ·55 5, 11, 4. अर्थतयोः पथोर्न कतरेण चन तानीमानि शुद्राण्यसकृदा- वर्तीनि भूतानि यन्ति । जायस्व । म्रियस्वेत्येतत्तृतीयं स्था- नम्। तेनासौ लोको न संपूर्यत इति । तस्माज्जुगुप्सेत । तदेप लोकः ॥८॥ स्तेनो हिरण्यस्य सुरां पिवंश्च । गुरोस्तल्यमावसन्याहा च । । एते पतन्ति चत्वारः । पञ्चमश्चाचरंस्तैः॥ इति ॥९॥ अथ ह य एतानेवं पञ्चागीन्वेद । न स ह तैरयाचन्या- पमना लियते । शुद्धः पूतः पुण्यलोको भवति । य एवं वेदे- ति । य एवं वेदेति ॥ १०॥ - 10 ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाठकस्य दशमः खण्डः ॥ 15 प्राचीनशाल औपमन्यवः सत्ययज्ञः पौलुपिरिन्द्रद्युम्नो भा- लवेयो जनः शर्कराक्ष्यो बुडिल आश्वनराश्विस्ते हैं। महाशा- • ला महाश्रोत्रियाः समेत्य मीमांसां चक्रुः । को न आत्मा ' किं ब्रह्मति ॥१॥ ते ह संपादयां चक्रुः । उद्दालको वै भगवन्तो ऽयमारुणिः संप्रतीममात्मानं वैश्वानरमध्येति । तं हन्ताभ्यागच्छामेति । तं हाभ्याजग्मुः॥२॥ सह संपादयां चकार । प्रक्ष्यन्ति मामिमे महाशाला म- हायोवियाः। तेभ्यो न सर्वमिव प्रतिपस्से । हन्ताहमन्यमन्य- नुशासानीति ॥३॥ तान्होवाच । अश्वपति भगवन्तो ऽयं कैकेयः संमतीम- 2 भवन्ति st यन्ति 3 संपूर्यते ohne इति. 6 पञ्चमाञ्चा, Cul Rischr we wir. 8 तरयाचरन्, und II.lschirr we kr -9 10. इति fehlt nadi ·511,4 56 मामानं वैश्वानारमध्येति । तं हन्ताभ्यागच्छामेति । तं हाभ्या- जग्मुः॥४॥ 5 तेभ्यो ह प्राप्नेभ्यः पृथगर्हणां कारयां चकार । स ह प्रातः संजिहान उवाच । न मे स्तेनो जनपदेन कदर्यो न मद्यपः । नानाहिताग्निनाविद्वान् ' न स्वैरी स्वैरिणी कुतः ॥ यक्ष्यमाणो वै भगवन्तोऽहमस्मि । यावदेककस्सा विजे धनं दास्यामि तावद्भगवद्मो दास्यामि। वसन्तु भगवन्त इति ॥५॥ ने होचुः । येन हैवान पुरुपश्चरेत् । तं हैव वदेत् । आ- न्मानमेवेमं वैश्वानरं संप्रत्यध्येपि । तमेव नो बृहीति ॥६॥ तान्होवाच । प्रातः प्रतिवक्तास्मीति । ते हसमित्पाणयः पूर्वाहे प्रतिचक्रमिरे । तान्हानुपनीयवैतदुवाच ॥ ७ ॥ - 10 ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाटकस्यैकादश खण्ड ॥ 15 औपमन्यव ' कं त्वमात्मानमुपास्म इति । दिवमेव भगवो राजन् । इति होवाच । एप वै मुतनेजा आत्मा वैश्वानरः । यं त्वमात्मानमुपास्मे। तस्मात्तव सुतं प्रमुत्तमासुतं कुले दृश्यते॥१॥ अत्स्यन्नम्। । पश्यसि प्रियम् । अत्यन्नम् । पश्यति प्रियम्। भवत्यस्य ब्रह्मवर्चसं कुले । य एतमेवमात्मानं वैश्वानरममास्ते । मूर्धा त्वेष आत्मनः' इति होवाच। मूर्धा ते व्यपतिष्यत् । यन्मां नागमिण इति ॥ २॥ ।। इति पञ्चमस्थ प्रपाटकस्य द्वादश खण्ड ॥ १ प्रवाणि ६ प्रणा ç und Ilus hrt wie yr 11 मुतेजा und वैश्यानरो ऽय 18 विपतिप्पन ·57 5, 15,1 - अथ होवाच सत्ययज्ञं पौलुपिम् । प्राचीनयोग्य ' कं त्वमा- त्मानमुपास्स इति । आदित्यमेव भगवो राजन् । इति होवाच । एप वै विश्वरूप आत्मा वैश्वानरः । यं त्वमात्मानमुपास्से । त- सातव बहु विश्वरूपं कुले दृश्यते ॥ १ ॥ प्रवृतोऽश्वतरीरथो दासी निष्कः आस्यन्नम् ' पश्यसि प्रि- । यम् । अत्यन्नम् ' पश्यति प्रियम् ' भवत्यस्य ब्रह्मवर्चसं कुले य एतमेवमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते । चक्षुट्वेतदात्मनः । इति होवाच । अन्धो ऽभविणः । यन्मां नागमिप्य इति ॥ २ ॥ . ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाठकस्य त्रयोदश ग्यण्ड ॥ - . अथ होवाचेन्द्रद्युम्नं भालवेयम् । वैयाघ्रपद्य ' कं त्वमात्मा- नमुपास्म इति । वायुमेव भगवो राजन् । इति होवाच । एप 10 वै पृथग्वात्मा वैश्वानरः । यं त्वमात्मानमुपास्से । तस्मात्यां पृथग्वलय आयन्ति ' पृथयथश्रेणयो ऽनुयन्ति ॥ १ ॥ अत्स्यन्नम्। • पश्यसि प्रियम् । अत्यन्नम् ' पश्यति प्रियम् । भक्त्यस्य ब्रह्मवर्चसं कुले । य एतमेवमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते। प्राणस्त्वेप आत्मनः । इति होवाच । प्राणस्त उदक्रमिणत् । य-।, न्मां नागमिथ इति ॥२॥ ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाटकस्य चतुर्दश खण्ड ॥ अथ होवाच जनं शार्कराक्ष्यम् । शार्कराक्ष्य ' कं त्वमान्मा- नमुपास्स इति। आकाशमेव भगवो राजन् ' इति होवाच । एप वै बहुल आत्मा वैश्वानरः । यं त्वमात्मानमुपास्से । तस्मात्र बहुलो ऽसि प्रजया च धनेन च ॥१॥ 3Rग्यानरोप - यिव्यान्मा, Ume rr - 2 पायन्ति । पायन्ति 17 गारात्य kht buR. - 1" ॥ भ्यानरी जय 8 ·5, 15, - 58 - आस्पन्नम्। पश्यसि प्रियम् । अत्यनम् । पश्यति प्रियम् । भवत्यस्य ब्रह्मवर्चसं कुले' य एतमेवमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते। संदेहस्त्वेप आत्मनः । इति होवाच । संदेहस्ते व्यशरीप्यत । यन्मां नागमिष्य इति ॥२॥ ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाटकस्य पञ्चदशः खण्डः ॥ 5 - - अथ होवाच बुडिलमाश्वतराश्विम् । वैयाघ्रपद्य ' कं त्वमा- त्मानमुपास्स इति । अप एव भगवो राजन् । इति होवाच । एष वै रयिरामा वैश्वानरः । यचमात्मानमुपास्से । तस्माचं रयिमान्पुष्टिमानसि ॥१॥ अत्स्यन्नम्' ' पश्यसि प्रियम् । अत्यनम् । पश्यति प्रियम् । 10 भवत्यस्य ब्रह्मवर्चसं कुले । य एतमेवमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते। वस्तिस्त्वेष आत्मनः' इति होवाच । वस्तिस्ते व्यभेत्स्यत । यन्मां नागमिष्य इति ॥ २॥ . - ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाठकम्य पीडाः खण्डः ।। अथ होवाचोदालकमारुणिम् । गौतम । कं त्वमात्मानमु- पास्म इति । पृथिवीमेव भगवो राजन् ' इति होवाच । एप वै 15 प्रतिष्ठामा वैश्वानरः । यं त्वमात्मानमुपास्मे । तस्मासं प्रति- ठितो ऽसि प्रजया च पशुभिश्च ॥१॥ अस्यन्नम् । पश्यसि प्रियम् । अत्यन्नम् । पश्यति प्रियम् । भवत्यस्य ब्रह्मवर्चसं कुले । य एतमेवमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते। पादौ वेत्तावात्मनः । इति होवाच । पादौ ते व्यताम्येताम् । य- 20 न्मां नागमिष्य इति ॥ २॥ . . ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाटकस्य सप्तदशः पण्ड ।। ३ ध्यशोयटान्मां, ९. व्याय-5.प्राश्यतराश्यिं ध्याघ्रपटा -7.R.Sण्या- नरोज्य Gc) --11.ध्यमत्स्यान्मा -13..होवाचोदा ~15.R.श्यानरोज्य (sic) ·59 -- 5, 20, - - नान्होवाच । एते वै खलु यूयं पृथगिवेममात्मानं वैश्वानरं विहांसोऽन्नमत्थ । यस्त्वेतमेव प्रादेशमात्रमजिविमानमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते ' स सर्वेषु लोकेषु सर्वेषु भूतेषु सर्वेष्वात्मस्व- नमति ॥ १॥ नस्य ह वा एतस्यात्मनो वैश्वानरस्य मूर्धेव सुततेजाः चटुरेव विश्वरूपः । प्राण एव पृथग्वमा ' संदेह एव वहुलः । वस्तिरेव रयिः । पादावेव प्रतिष्ठा ' उर एव वेदिः । लोमान्येव वहिः । हृदयमेव गार्हपत्यः । मन एवान्वाहार्यपचनः आस्य- मेवाहवनीयः ॥२॥ - 5 ॥ इति पञ्चमस्य प्रपाठकस्याष्टादशः पण्डः ॥ नद्यगतं प्रथममागच्छेत् । तहोमीयम् । स यां प्रथमामा- 10 हुतिं जुहुयात् ' तां जुहुयात्प्राणाय स्वाहेति । प्राणस्तृप्यति॥१॥ प्राणे तुपति चक्षुस्तुप्यति । चक्षुपि तृप्यन्यादित्यस्तृष्यति । आदित्ये तृष्यत्ति द्यौस्तृयति। दिवि तृप्यन्याम्' यत्किं च द्योश्चा- दिन्यश्चाधितिष्ठतः । तत्तृप्यति । तस्यानु तृप्तिं तृप्पति प्रजया पशुभिरनायेन जसा ब्रह्मवर्चसेन ॥२॥ ॥ इति पञ्चमम्य प्रपाटकम्य नयदशः खण्ड ॥ अथ यां द्वितीयां द्वितीयां जुहुयात् । नां जुहुयाद्यानाय स्वाहेति । व्यानस्तृप्यति ॥१॥ व्याने तृपति ग्रोवं तृष्यति । श्रोत्रे त्यति चन्द्रमास्तृप्य- ति । चन्द्रमसि तृप्यति दिशस्तृयन्ति । दिशु तृप्यन्तीपु ' यत्किं 2 ग्घ st गन un! अभिर्भायमानम् ~~5 मुतेजा. -6 Phe tru गय felilan, एथग्यमात्मा - पयिध्यन पादी । पादाय प्र., nach लोमानि us m. feht गय - 13 ॥ तणत्यां 13 fa um l'nsle 19 । तृप्यतो - ·613 62 - . - 5 नमानी स्तव्यो ऽसि । उत तमादेशमनाक्षीः । येनाश्रुतं श्रुतं भवति ' अमतं मतम् ' अविज्ञातं विनातमिति ॥ ३ ॥ कथं नु भगवः स आदेशो भवतीति । यथा सौम्यकेन म. पिण्डेन सर्वे मृन्मयं विज्ञातं स्यात् । वाचारम्भणं विकारः। नामधेयं मृत्तिकेत्येव सत्यम् ॥ ४॥ यथा सौम्यैकेन लोहमणिना सर्व लोहमयं विज्ञातं स्यात् । वाचारम्भणं विकारः । नामधेयं लोहमित्येव सत्यम्॥ ५ ॥ यथा सौम्यैकेन नखनिकृन्तनेन सर्व कायसं विज्ञातं स्यात् । वाचारम्भणं विकारः । नामधेयं कृष्णायसमित्येव स- 10 त्यम् । एवं सौम्य स आदेशो भवतीति ॥६॥ न वै नूनं भगवन्तस्त एतदवेदिपुः। यद्येतदवेदपिन् । कथं मे नावक्ष्यन् । भगवांस्त्वेव मे नद्रवीतिति । तथा सौम्य इति होवाच ॥ ७॥ . ॥ इति पष्टस्य प्रपाटकस्य प्रथम पपड ॥ 15 सदेव सौम्येदमय आसीदेकमेवाहितीयम् । नबैक आहुः । असदेवेदमय आसोदेकमेवाद्वितीयम् । तस्मादसतः सदजा- यतेति ॥१॥ कुतस्तु खलु सौम्यैवं स्यात् । इति होवाच । कथमसतः सज्जायत । सत्लेव सौम्येदमय आसीदेकमेवाद्वितीयम् ॥२॥ तदैक्षात ' बहु स्याम् ' मजायेयेति । ततेजो ऽसृजत । ततेज ऐशात ' बहु स्याम् ' प्रजायेयेति । तदपोऽसृजत । तस्माद्यव व च शोचति' स्वेदते वा पुरुषः तेजस एव नदध्यापो जायन्ते ॥३॥ ता आप ऐशान्त ' वयः स्याम प्रजायेमहीति। ना अन्न- " । ! अपायो घना 12 नान्यचिति 13 16 मज्जायत dne इति Pun! मज्जापत (प्रहभायाछान्दम) Is ज्ञायतीत ·63 6,4,3. मसृजन्त । तसाधब क च वर्षति । तदेव भूयिष्ठमन्नं भवति । अझ एव तदध्यन्नाद्यं जायते ॥ ४॥ ॥ इति पाठस्य प्रपाठकस्य द्वितीयः पराहः ॥ - 5 तेषां खत्वेषां भूतानां वीण्येव बीजानि भवन्ति । आण्डजं जीवजमुद्भिज्जमिति ॥ १॥ सेयं देवतेक्षत । हताहमिमास्तिस्रो देवता अनेन जीवे- नात्मनानुप्रविश्य नामरूपे व्याकरवाणीति ॥ २॥ तासां चिंवृतं विवृतमेकैकां करवाणीति। सेयं देवतेमास्ति- सो देवता अनेनैव जीवनात्मनानुप्रविश्य नामरूपे व्याक- रोत् ॥ ३॥ तासां विवृतं बिवृतमेकैकामकरोत् । यथा तु खलु सौम्ये- 10 मास्तिस्रो देवतास्त्रिवृत्रिवृदेकैका भवति । तन्मे विजानी- हीति ॥४॥ ।। इति पष्टस्य प्रपाठकस्य तृतीयः खण्डः ॥ . 15 - यदने रोहितं रूपं तेजसस्तद्रूपम् । यच्छुक्लं तदपाम् । यत्कृ- पणं तदन्नस्य । अपागादग्गेरग्नित्वम् । वाचारम्भणं विकारः नामधेयं त्रीणि रूपाणीत्येव सत्यम् ।। १ ।। यदादित्यस्य रोहितं रूपं तेजसस्तद्रूपम् । यच्छुक्तं तदपाम् । यत्कृष्णं तदनस्य । अपागादादित्यादादित्यत्वम् । वाचारम्भणं विकारः । नामधेयं त्रीणि रूपाणीत्येव सत्यम् ॥२॥ यञ्चन्द्रमसो रोहितं रूपं तेजसस्तद्रूपम् । यच्छुक्तं तदपाम् । यत्कृष्णं तदन्नस्य । अपागाच्चन्द्राञ्चन्द्रत्वम् । वाचारम्भणं वि- कारः । नामधेयं त्रीणि रूपाणीत्येव सत्यम् ॥ ३ ॥ - - 20 10. R. नुs तु - 17. L आदित्यादित्यस्यादित्यस्य ·GI यविद्युतो रोहितं रूपं तेजसस्तद्रूपम् । यच्छुक्तं तदयाम् यत्कृष्णं तदन्नस्य । अपागाद्विद्युतो विद्युतम् । वाचारम्भणं विकारः। नामधेयं त्रीणि रूपाणीति सत्यम् ॥ ४॥ एतद्द स वै तद्विद्वांस आहुः पूर्व महागाला महायो- • वियाः । न नो ऽद्य कश्वनाथुत्तममतमविज्ञातमुदाहरिष्यति । इति ह्येभ्यो विदां चक्रुः ॥ ५॥ यदुरोहितमिवाभूदिति 'नेजसस्तटूपम् इति तद्विदां चक्रुः। यदु शुक्लमिवाभूदिति । अपां रूपम् । इति तदिदां चक्रुः । यदु कृष्णमिवाभूदिति । अन्नस्य रूपम् ' इति नदिदां चक्रुः ॥ ६ ॥ यदविज्ञातमिवाभूदिति । एतासामेव देवतानां समासः इति तदिदां चक्रुः । यथा तु खलु सौम्येमास्तिसो देवताः पुः रूपं प्राण चिचिवृदेकैका भवनि · तन्मे विज्ञानीहीनि ॥७॥ ॥ इति यष्ठम्य प्रपाठकम्य धतुर्थः स्वगडः ॥ । - । - - 15 अन्नमशितं वेधा विधीयते । तस्य यः स्थविष्ठो धातुस्तत्यु रीपं भवति । यो मध्यमस्तन्मांसम् । यो ऽणिष्ठस्तन्मनः ।। १॥ आपः पीतास्त्रेधा विधीयन्ते। तासां यः स्थविष्ठो थातुरह- न्मूचंभवति यो मध्यमस्तलोहितम्' योऽणिष्ठःस प्राणः॥२॥ तेजो ऽशितं वेधा विधीयते । तस्य यः स्थविष्ठो धातुस्त- दस्यि भवति यो मध्यमः स मज्जा'यो ऽणिष्ठःसा वाक्॥३॥ अन्नमयं हि सौम्य मनः। आपोमयः प्राणः। तेजोमयी वा- गिति । भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्विति । तथा सौम्य ' इति होवाच ॥ ४॥ 20 ॥ति पष्टम्य प्रपाठकस्य पञ्चमः खण्डः ॥ 10 . एव st. Ea - 1. न रु ·65 दभः सौम्य मथ्यमानस्य योऽणिमा स ऊर्ध्वः समुदीपति । तत्सर्भिवति ॥१॥ एवमेव खलु सौम्यान्नस्याश्यमानस्य यो ऽणिमा स ऊर्धः समुदीषति । तन्मनो भवति ॥ २॥ अपां सौम्य पीयमानानां यो ऽणिमा स ऊर्ध्वः समुदीप- 5 ति । स प्राणो भवति ॥ ३ ॥ तेजसः सौम्याश्यमानस्य यो ऽणिमा स ऊर्ध्वः समुदीप- ति । सा वाग्भवति ॥४॥ अन्नमयं हि सौम्य मनः । आपोमयः प्राणः । तेजोमयी वागिति । भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्चिति । तथा सौम्य ' 10 इति होवाच ॥५॥ ॥ इति पष्ठस्य प्रपाठकस्य पष्ठ सयड ॥ - 15 षोडशकलः सौम्य पुरुषः। पञ्चदशाहानि माशीः' काममपः पिव । आपोमयः प्राणो न पिबतो विच्छेत्स्यत इति ॥१॥ स ह पञ्चदशाहानि नाश । अथ हैनमुपससाद । किं ब्रवी- मि भो इति । ऋचः सौम्य यजूंपि सामानीति । स होवाच । न वै मा प्रतिभान्ति भो इति ॥ २॥ तं होवाच । यथा सौम्य महतो भ्याहितस्यैको ऽङ्गारः खद्योतमात्रः परिशिष्टः स्यात् । तेन ततोऽपि न बहु दहेत् । एवं सौम्य ते पोडशानां कलानामेका कलातिशिष्टा स्यात् । तयतर्हि वेदान्नानुभवसि । अशन ॥ ३॥ अथ मे विज्ञास्यसीति । स हाश । अथ हैनमुपससाद ' तं 20 यत्किं च पप्रच्छ । सर्वह प्रतिपेदे । तं होवाच ॥४॥ 12 पोहराकन माम्य पुरुष khle in D - 14 स होवाच thll in B 9 ·6,7, "66 यथा सौम्य महतो भ्याहितस्यैकमहारं खद्योतमा परि- गिष्टं तं तृणैरुपसमाधाय प्रज्वलयेत् । तेन ततो ऽपि बहु दहेत् ॥५॥ एवं सीम्य ते पोडशानां कलानामेका कलातिशिष्टाभूत् । 5 सानेनोपसमाहिता प्राज्चालीत् । तयैतहि वेदाननुभवसि । अन्नमयं हि सौम्य मनः । आपोमयः प्राणः । तेजोमयी वा. गिति । तद्धास्य विजनौ। विजनी॥६॥ । ॥ इति पाटस्य प्रथाटस्य मप्सम बण्ड ॥ उद्दालको हारुणि: श्वेतकेतुं पुनमुवाच ' स्वमान्नं मे सौम्य विजानीहीति । यतत्पुरुपः स्वपिति नाम । सता सौम्य १० तदा संपन्बी भवति । स्वमपीती भवति । तस्मादेनं स्वपिती- त्याचक्षते । स्वं पपीतो भवति ॥१॥ स यथा शकुनिः सूत्रेण प्रवद्धो दिशं दिशं पतित्वान्यत्रा- यतनमलब्ध्वा बन्धनमेवोपश्रयते । एवमेव खलु सौम्य तन्मनो दिशं दिशं पतित्वान्यत्रायतनमलब्ध्या प्राणमेवोपथयते । प्रा- णवन्धनं हि सौम्य मन इति ॥ २ ॥ अशनायापिपासे मे सौम्य विजानीहीति । यतत्पुरुषो शिशियति नाम । आप एव तदशितं नयन्ते । तद्यथा गो- नायो ऽश्वनायः पुरुपनाय इति । एवं तदप आचक्षते ऽशनाये- ति। ततछुगमुत्पतितं सौम्य विजानीहि । नेदममूलं भवि- 20 प्यतीति ॥३॥ तस्य क मूलं स्यादन्यत्रानान् । एवमेव शुद्धेनापो मूलमन्विच्छ । अनिः सौम्य शुंहेन तेजो मूलम- 15 - . खलु सौम्यान्न 2 पाचनपेत !uschre we wr-7.इति nach beden विजत्नी नापिपास, में tete n B -16- म अन्नारिमाल हितवन ।

·6,9, 2. - 670 न्विच्छ । तेजसा सौम्य शुङ्गेन सन्मूलमन्विच्छ । सन्मूलाः सौ- म्येमाः सर्वाः प्रजाः । सदायतनाः । सत्प्रतिष्ठाः॥४॥ अथ यतत्पुरुषः पिपासत्ति नाम 'तेज एव तत्पीतं नयते। तद्यथा गोनायो ऽश्वनायः पुरुषनाय इति एवं तत्तेज आचक्षत उदन्येति । ततदेव शुङ्गमुत्पतितं सौम्य विजानीहि । नेदम-: मूलं भविष्यतीति ॥ ५॥ तस्य व मूलं स्यादन्यत्रायः । अद्भिः सौम्य शुङ्गेन तेजो मूलमन्विछ । तेजसा सौम्य शुङ्गेन सन्मूलमन्विछ । सन्मू- लाः सौम्येमाः सर्वाः प्रजाः सदायतनाः । सत्प्रतिष्ठाः । यथा तु खलु सौम्येमास्तिस्रो देवताः पुरुपं प्राप्य विवृत्रिवृदेकैका भवति । तदुक्तं पुरस्तादेव भवति । अस्य सौम्य पुरुषस्य प्रय- तो वाङ्गनसि संपद्यते । मनः प्राणे । प्राणस्तेजसि । तेजः परस्यां देवतायाम् । स य एपो ऽणिमा ॥६॥ एतदात्मकमिदं सर्वम् । तत्सत्यम् । स आत्मा ' तत्वमसि श्वेतकेतो इति । भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्विति । तथा 15 सौम्य । इति होवाच ॥ ७ ॥ 10 ॥ इति यष्ठम्य प्रपाटकस्याप्टमः खयडः ।। .20 यथा सौम्य मधु मधुकृतो निस्तिष्ठन्ति । नानात्ययानां वृ. क्षाणां रसान्समवहारमेकतां रसं गमयन्ति ॥१॥ ते यथा तब न विवेकं लभन्ते । अमुष्याहं वृक्षस्य रसो ऽसि ' अमुष्याहं वृक्षस्य रसो ऽसीति । एवमेव खलु सौम्ये- माः सर्वाः प्रजाः सति संपद्य न विदुः । सति संपद्यामह इति ॥२॥ 7 D. अश्या s. अभि. - 11 मतदात्म्यम Lummit अमुण्याहं एतम्य रमी अम्मि 4 प्राचष्ट - 20 R nur ·- 68 - त इह व्याघ्रो वा सिंहो वा वृको वा वराहो वा कीटो वा पतंगो वा दंगो वा मशको वा यद्यद्भवन्ति । तदाभवन्ति ॥३॥ स य एपो ऽणिमतदात्मकमिदं सर्वम् तत्सत्यम् ' स आ- मा ' तत्समसि श्वेतकेतो इति । भूय एव मा भगवान्विज्ञाप- । यचिति । तथा सौम्य ' इति होवाच ॥ ४ ॥ । रति पष्ठम्य व्याटसम्य नवम स्मट ॥ - - - इमाः सौम्य नद्यः पुरस्तात्माच्यः स्यन्दने ' पश्चात्प्रतीच्यः । ताः समुद्रात्समुद्रमेवापियन्ति । स समुद्र एव भवति। ता यथा तब न विदुः' इयमहमस्मि । इयमहमस्मीति ॥ १॥ एवमेव खलु सौम्येमाः सर्वाः प्रजाः सत आगम्य न विदुः' 10 सत आगच्छामह इति । त इह व्याघ्रो वा सिंहो वा वृको वा वराहो वा कीटो वा पतंगो वा दंगो वा मशको वा यद्यन्न- वन्ति । तदाभवन्ति ॥२॥ स य एपो ऽणिमैतदात्मकमिदं सर्वम् । तत्सत्यम्। स आ- मा' तत्वमसि श्वेतकेतो इति । भूय एव मा भगवान्विज्ञापय- 15 विति । तथा सौम्य । इति होवाच ॥३॥ ॥ इति प्रष्टस्य प्रपाठकम्य दशम खयह ॥ अस्य सौम्य महतो वृक्षस्य यो मूले ऽभ्याहन्यात् ' जीव- नसवेत् । यो मध्ये ऽभ्यान्यात् । जीवन्सवेत् । यो ऽये ऽन्या- हन्यात् ' जीवनसवेत् । स एप जीवेनात्मनानुप्रभूतः पेपीय- मानो मोदमानस्तिष्ठति ॥ १॥ अस्य यदेका शाखां जीवो जहाति । अथ सा शुति । - 20 317 तदात्म्यम - TR fellt und wart st wafa ६५ याद -20P. यस्य ! प्राय 11मपटा ·- 69 6, 13, 2- - द्वितीयां जहाति । अथ सा शुपति । तृतीयां जहाति । अथ सा शुपति । सर्वं जहाति ' सर्वः शुपति । एवमेव खलु सौम्य विद्धि । इति होवाच ॥ २ ॥ जीवापेतं वाव किलेदं मियते । न जीवो मियत इति । स य एषोऽणिमैतदात्मकमिदं सर्वम् ' तत्सत्यम् । स आत्मा तत्वमसि श्वेतकेतो इति । भूय एव मा भगवान्विज्ञापयत्वि- ति । तथा सौम्य । इति होवाच ॥३॥ - - 5 ॥ इति पष्टस्य प्रपाठकम्येकादशः खण्डः ।। न्ययोधफलमत आहरेति । इदं भगव इति । भिन्द्वीति । भिन्नं भगव इति । किमत्र पश्यसीति । अण्व्य इवेमा धाना भगव इति । आसामङ्गैकां भिन्द्वीति । भिन्ना भगव इति । 10 किमत्र पश्यसीति । न किं चन भगव इति ॥ १॥ तं होवाच । यं वै सौम्यतमणिमानं न निभालयसे । एतस्य वै सौम्यैपो ऽणिम्न एवंमहान्ययोधस्तिष्ठति ॥२॥ श्रद्धास्व सौम्य । स य एपोऽणिमैतदात्मकमिदं सर्वम् ' त- सत्यम् । स आत्मा ' तत्वमसि श्वेतकेतो इति । भूय एव मा . भगवान्विज्ञापयत्तिति । तथा सौम्य । इति होवाच ॥ ३॥ ॥ इति पाठस्य प्रपाठकम्य द्वादगः ग्यण्ड' ।। लवणमेतदुदके ऽवधायाथ मा प्रातरूपसीदेति । स ह तथा चकार । तं होवाच ' यद्दोपा लवणमुदके ऽवाधाः अङ्ग तदा- हरेति । तद्धावमृश्य न विवेद । यथा विलीनम् । एवम् ॥ १॥ अङ्गास्यान्तादाचामेति । कथमिति । लवणमिति । मध्या- 20 - 51.ताम्म --- किचन न न कि धन - 11.मांम्पति 11. उपमोदा रसि -19 20 । एमाह ॥ १ ॥ अम्या', tuml illerlirr म्यादाम्या' ·70 H - 5 - - " G, 1982 दाचामेति । कथमिति । लवणमिति । अन्तादाचामेति । क थमिति । लवणमिति । अभिप्रास्यनदथ मोपसीदेति । तद तथा चकार । तच्छश्वसंवर्तत इति । तं होवाच । अत्र वाव किल सत्सौम्य न निभालयसे । अत्रैव किल ॥२॥ सय एपोऽणिमैतदात्मकमिदं सर्वम् । तत्सत्यम् । स आ- मा ' तत्वमसि श्वेतकेतो इति । भूय एव मा भगवान्विज्ञाप- यविति । तथा सौम्य ' इति होवाच ॥३॥ ॥ इति पष्टम्य पपाटकम्य त्रयोदग खयड ॥ यथा सौम्य पुरुपं गन्धारेभ्यो ऽभिनद्याक्षमानीय तं ततो ऽतिजने विसृजेत् । स यथा तब प्राङ्कोदका प्रत्ययाधरावा प्र. i धावताभिनद्धाक्ष आनीतो ऽभिनवाप्यो विसृष्टः ॥१॥ तस्य यथाभिनहनं प्रमुच्य प्रबूयात् । एतां दिशं गन्धाराः एतां दिशं ब्रजेति । स यामाहामं पृच्छन्पण्डितो मेधावी ग- न्यारानेवोपसंपद्येत । एवमेवेहाचार्यवान्पुरुपो वेद । तस्य ता- वदेव चिरम् ' यावन्न विमोक्ष्ये' अथ संपत्स्य इति ॥ ३॥ स य एपोऽणिमैतदात्मकमिदं सर्वम्' तत्सत्यम्'स आत्मा' तत्वमसि श्वेतकेतो इति। भूय एव मा भगवान्विज्ञापयचिति। तथा सौम्य ' इति होवाच ॥३॥ ॥ इति षष्ठस्य प्रपाटफस्य चतुर्दश एण्ड ॥ पुरुषं सौम्योत्तोपतापिनं ज्ञातयः पर्युपासते । जानासि माम् ' जानासि मामिति । तस्य यावन्न वाइनसि संपद्यते ५0 मनः प्राणे ' प्राणस्तेजसि । तेजः परस्यां देवतायाम् ' ताव- जानाति ॥१॥ - . 15 2 R. अभिशपेमद, B मतद.. सनद, Ale मोपमोदया पति --3मघलेते एति -4 मिति - 51 तदात्म्यम+9॥ प्राट्टा उदर्ड, प्रत्यक्षा nur in B, aver na h अधराहा, प्रध्मायोत प्रधायेत All ·71 7,1,2. 5 अथ यदास्य वाङ्गनसि संपद्यते । मनः प्राणे । प्राणस्तेज- सि । तेजः परस्यां देवतायाम् । अथ न जानाति ॥ २॥ स य एपो ऽणिमैतदात्मकमिदं सर्वम् । तत्सत्यम् । स आ- मा । तत्वमसि श्वेतकेतो इति । भूय एव मा भगवान्विज्ञाप- यविति । तथा सौम्य । इति होवाच ॥ ३॥ ॥ इति षष्ठम्य प्रिपाटकस्य पञ्चदशः खण्डः ॥ पुरुपं सौम्योत हस्तगृहीतमानयन्ति । अपाहापीत् । स्तेय- मकार्षीत् । परशुमसें तपतेति । स यदि तस्य कती भवति । तत एवानृतमात्मानं कुरुते । सो ऽनुताभिसंधो ऽनृतेनात्मान- 'मन्तीय परशुं तप्तं प्रतिगृह्णाति ' स दह्यते । अथ हन्यते॥१॥ अथ यदि तस्याकी भवति । तत एव सत्यमात्मानं कु- 10 रुते । स सत्याभिसंधः सत्येनात्मानमन्तीय परशुं तप्नं प्रति- गृह्णाति । स न दह्यते । अथ मुच्यते ॥ २॥ स. य. एपो ऽणिमैतदात्मकमिदं सर्वम् । तत्सत्यम् । स आत्मा ' तस्वमसि श्वेतकेतो इति । तद्धास्य विजज्ञौ । वि- जज्ञों॥३॥ - - 15 ॥ इति पष्ठम्य प्रपाठकस्य पोहगः खण्डः पष्ठश्च प्रपाटमः ममाप्तः ॥ - अधीहि भगवः । इति होपससाद सनत्कुमारं नारदः । तं होवाच । यद्देन्थ तेन मोपसीद ततस्त अर्य वक्ष्यामीति॥१॥ स होवाच ' ऋग्वेदं भगवो ऽध्येमि । यजुर्वेदं सामवेदमा- थर्वणं चतुर्थमितिहासपुराणं पञ्चमं वेदानां वेदं पित्र्यं राशिं 3. तदात्यम, -~6 अपहार्योत् वतेतदात्म्यम, । म यहा सत्र न दायत ॥ म य एपो रणमतदात्म्यम nich beiden fuit 16 Rोपासताट; । मनात्कुमार 13.,Runi lldschrr म यथा सत्र नादा. - 11 fs fa ·7,1, 72 5 दैवं निधिं वाकोवाक्यमेकायनं देवविद्यां ब्रह्मविद्यां भूत विद्या क्षत्रविद्यां नक्षवविद्यां सर्पदेवजनविद्याम् । एतद्भगवो ऽध्ये- मि॥२॥ सोऽहं भगवो मन्त्रविदेवारिस' नात्मवित् । श्रुतं ह्येव मे भगवद्गेभ्यः ' तरति शोकमात्मविदिति । सोऽहं भगवः शो- चामि। मा भगवाञ्च्छोकस्य पारं तारयत्विति । तं होवाच । यद्व किं चैतध्यगीष्ठाः । नामैवैतत् ॥३॥ नाम वा ऋग्वेदो यजुर्वेदः सामवेद आथर्वणश्चतुर्थ इति- हासपुराणं पञ्चमो वेदानां वेदः पियो राशिदेवो निधिवा- 10 कोवाक्यमेकायनं देवविद्या ब्रह्मविद्या भूतविद्या शवविद्या नक्षवविद्या सर्पदेवजनविद्या । नामवैतत् । नामोपास्स्वेनि ॥४॥ स यो नाम ब्रह्मेन्युपास्ले । यावन्नानो गतम् । तचास्य य- थाकामचारो भवतीति । अस्ति भगवो नानो भूय इति । ना. 15 नो वाव भूयोऽस्तीति । तन्मे भगवान्बीविति ॥ ५ ॥ - ॥ इति सप्तमस्य प्रपाठकस्य प्रथम पण्ड ॥ वाग्वाव नाम्नो भूयसी । वाग्वा ऋग्वेदं विज्ञापयति । यजुर्वेद सामवेदमाथर्वणं चतुर्थमितिहासपुराणं पञ्चमं वेदा: नां वद पिघ्यं राशिं देवं निधि वाकोवाक्यमेकायनं देवविद्या ब्रह्मविद्यां भूतविद्यां शवविद्यां नवाचविद्यां सर्पदेवजनविद्यां दिवं च पृथिवीं च वायुं चाकाशं चापश्च तेजश्च देवांश्च मनु- प्पांश्च पणूंच वयांसि च तृणवनस्पतीञ्च्छापदान्याकीटपतंग- 20 २ दतिहरामपुगण 11 3Ute nul cincm #lucr und in der 1115 11 भति यो नाम प्रत्यपाम्ते स्त ·73 7,4,1 - पिपीलकं धर्म चाधर्म च सत्यं चानृतं च साधु चासाधु च हृद- यज्ञं चाहृदयज्ञं च । यदै वाङ्गाभवियत् । न धर्मो नाधर्मो व्य- ज्ञापयियत ' न सत्यं नानृतं न साधु नासाधु न हृदयशं ना- हृदयज्ञम् । वागेवैतत्सर्व विज्ञापयति । वाचमुपास्स्वेति ॥१॥ स यो वाचं ब्रह्मेन्युपास्ते ' यावद्वाचो गतम् । तत्रास्य य- 5 थाकामचारो भवतीति। अस्ति भगवो वाचो भूय इति । वाचो वाव भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्त्रवीचिति ॥ २॥ ॥ इति सप्तमस्य प्रपाटकस्य द्वितीयः खण्डः ॥ मनो वाव वाचो भूयः । यथा वै वे वामलके वे वा कोले वौ वाक्षौ मुष्टिरनुभवति । एवं वाचं च नाम च मनो ऽनुभ- वति । स यदा मनसा मनस्यति । मन्त्रानधीयीयेति । अथा- 10 धीते । कर्माणि कुवीयेति । अथ कुरुते । पुत्रांश्च मधूश्वेच्छे- येति । अथेच्छते । इमं च लोकममुं चेच्छेयेति । अथेच्छते । मनो मात्मा । मनो हि लोकः । मनो हि ब्रह्म । मन उपास्स्वे- - ति ॥१॥ - - स यो मनो ब्रह्मेन्युपास्ते ' यावन्मनसो गतम् ' तबास्य 15 यथाकामचारो भवतीति । अस्ति भगवो मनसो भूय इति । मनसो वाव भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति ॥ २ ॥ ॥ इति सप्तमस्य प्रपाठकस्य तृतीयः खण्डः ।। संकल्पो वाव मनसो भूयान् । यदा वै संकल्पयति । अथ मनस्यति । अथ वाचमीरयति । तामु नानीरयति । नाम्नि मन्त्रा एकं भवन्ति ' मन्त्रेषु कर्माणि ॥१॥ -34 हृदयनो मादृदयनी G. भयति यो याचं प्रमेत्युपास्ते ऽस्ति - 16 भवति यो मनो ग्रनेत्युपाम्ते स्ति. 20 - 2.3 घ्यज्ञापियन, व्यहायियन und व्यज्ञापयिष्यव 18. सफल्पयते 10 ·- तानि ह वा एतानि संकल्पैकायनानि संकल्यात्मकानि संकल्पे प्रतिष्ठितानि । समकल्पेतां द्यावापृथिवी। समकल्पेतां वायुश्वाकाशश्च । समकल्पन्नापश्च तेजश्च । तेषां संकृप्त्या वर्षे संकल्पते । वर्षस्य संकुप्यानं संकल्पते । अन्नस्य संकृप्त्या 5 प्राणाः संकल्यन्ते । प्राणानां संकृप्या मन्त्राः संकल्पते । म- न्वाणां संकृप्या कर्माणि संकल्पन्ते । कर्मणां संकृप्त्या लोकः संकल्पते । लोकस्य संकृप्त्या सर्व संकल्पते । स एष संकल्पः । संकल्पमुपास्स्वेति ॥ २॥ स यः संकल्पं ब्रह्मेन्युपास्ते ' संकृतान्वै स लोकान्धुवान्धुवः 10 प्रतिष्ठितान्प्रतिष्ठितो ऽव्यथमानानव्यथमानो ऽभिसिध्यति । यावत्सल्पस्य गतम् । तवास्य यथाकामचारो भवति । यः सं- कल्यं ब्रह्मेन्युपास्त इति । अस्ति भगवः संकल्याभूय इति । सं- कल्पाहाव भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति ॥ ३॥ ॥ ति सप्तमस्य प्रपाटकस्य चतुर्थः यण्डः ॥ चित्तं वाव संकल्पाद्भूयः । यदा वै चेतयते । अथ संकल्प- 1 यति ' अथ मनस्यति ' अथ वाचमीरयति । तामु नाम्नीरयति । नाम्नि मन्त्रा एकं भवन्ति । मन्त्रेषु कर्माणि ॥ १॥ तानि ह वा एतानि चित्तकायनानि चित्तात्मकानि चिते प्रतिष्ठितानि । तस्माद्यद्यपि बहुविदचिसो भवति ' नायम- स्तीत्येवैनमाहुः । यदयं वेद । यहा अयं विद्यात नियमचिन्तः स्यादिति । अथ यद्यल्पविचित्तवान्भवति । तस्मा एवोत शु. 1 यतानि, B und It Jeelurr मकन्पानि - ? समक्पता ste descrsten । । - 20 ममकल्पना 3. R. कायश्व समरुपतामापश्च, Bumi Ilastirr 'काय च सम RÚGIATAZZ lhet uni un Folzerlen Alle HFTL 9 D unul II lschura प्तान 12 उपास्ते dine दति 14. संकल्पते. 17. चित्तात्मानि पहा , We विद्वासस्यम 19 ·75 7,7,1 श्रूषन्ते । चित्तं ह्येवैपामेकायनम् । चित्तमात्मा । चित्तं प्रति- ठा। चित्तमुपास्स्वेति ॥ २॥ स यश्चित्तं ब्रह्मेन्युपास्ते । चित्तान्वै स लोकान्धुवान्ध्रुवः प्रतिष्ठितान्प्रतिष्ठितो ऽव्ययमानानव्यथमानो ऽभिसिध्यति । यावञ्चित्तस्य गतम् । तत्रास्य यथाकामचारो भवति । यश्चित्तं । ब्रह्मेत्युपास्त इति । अस्ति भगवश्चिताद्भूय इति । चित्ताराव भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति ॥ ३॥ - ॥ इति सप्तमस्य प्रपाठकस्य पञ्चम खपड ॥ - ध्यानं वाव चिनाद्भूयः । ध्यायतीव पृथिवी । ध्यायती- वान्तरिक्षम् । ध्यायतीव द्यौः । ध्यायन्तीवापः । ध्यायन्तीव पर्वताः । ध्यायन्तीव देवमनुष्याः । तस्माद्य इह मनुष्याणां म- 10 हत्वं प्राप्नुवन्ति । ध्यानोपदांशा इवैव ते भवन्ति । अथ ये ऽल्पाः कलहिनः पिशुना उपवादिनस्ते । अथ ये प्रभवो ध्या- नोपदांशा इवैव ते भवन्ति । ध्यानमुपास्स्वेति ॥ १॥ स यो ध्यानं ब्रह्मेन्युपास्ते ' यावद्यानस्य गतम् ' तवास्य यथाकामचारो भवतीति । अस्ति भगवो ध्यानाद्भूय इति ध्यानादाव भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्त्रवीत्विति ॥ २ - . 15 । ॥ इति सप्तमस्य प्रपाटकस्य प्रष्ठ खण्ड ।। विज्ञानं वाव ध्यानाद्भूयः । विज्ञानेन वा ऋग्वेदं विजा- नाति । यजुर्वेदं सामवेदमापर्वणं चतुर्थमितिहासपुराणं प- स्वमं वेदानां वेदं पियं राशिं दैवं निधिं वाकोवाक्यमेकायनं ० उपास्ते obne ति 10 11 RATAT die Andern HOHT 1113 ध्यानापादाथा und ध्यानापदगा -- 15 भति या ध्यान ब्रह्मत्युपास्ते ऽस्ति ·7,7,1 देवविद्यां ब्रह्मविद्यां भूतविद्यां शवविद्यां नक्षत्रविद्यां सर्प- देवजनविद्यां दिवं च पृथिवीं च वायुं चाकाशं चापश्च तेजश्व देवांश्च मनुष्यांश्च पधूश्य वयांसि च तृणवनस्पतीञ्छ्वापदा- न्याकीटपतंगपिपीलकं धर्म चाधर्म च सत्यं चानृतं च साधु 5 चासाधु च हृदयज्ञं चाहृदयज्ञं चावं च रसं चेमं च लोकमk च विज्ञानेनैव विजानाति । विज्ञानमुपास्स्वेति ॥१॥ स यो विज्ञानं ब्रह्मत्युपास्ते विज्ञानवतो वैस लोकाज्ञा- नवतो ऽभिसिध्यति । यावद्विज्ञानस्य गतम् । तवास्य यथा- कामचारो भवति । यो विज्ञानं ब्रह्मेन्युपास्त इति । अस्ति 10 भगवो विज्ञानाद्भूय इति । विज्ञानाराव भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्नवीविति ॥२॥ ॥ इति सप्तमस्य प्रपाटकम्य सप्तम खयह ॥ - - वलं वाव विज्ञानाद्भूयः । अपि ह शतं विज्ञानवतामेको बलवानाकम्पयेत । स यदा वली भवति । अपोत्याता भव- ति । उत्तिष्ठंश्च परिचरिता भवति । परिचरन्नुपसता भवति । 15 उपसीदन्द्रटा भवति । श्रोता भवति । मन्ता भवति । बोद्धा भवति । कता भवति । विज्ञाता भवति । वलेन वै पृथिवी तिएति । वलेनान्तरिक्षम् । वलेन द्यौः । वलेन पर्वताः । व- लेन देवमनुष्याः । वलेन पशवश्च वयांसि च नृणवनस्पतयः श्वापदान्याकीटपतंगपिपीलकम् । वलेन लोकस्तिष्ठति । बल- मुपास्तेति ॥ १॥ स यो पलं ब्रह्मेत्युपास्ते ' यावदलस्य गतम्' जबास्य यथा- 20 १ पाय Littler -३ उपाम्ने dhne पति und Ildschn उत्तिष्ठन्परि' -13 प्राकम्पपते ·7, 10,2 कामचारो भवतीति । अस्ति भगवो वलाद्भूय इति । वलाद्वाव भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्नवीविति ॥ २॥ ॥ इति सप्तमस्य प्रपाटकस्याप्टम खण्ड ॥ - - - अन्नं वाव बलाद्भूयः । तस्माद्यद्यपि दश राजीनाभीयात् । या ह जीवेत् । अथ वा अद्रष्टाश्रोतामन्तावोद्धाकाविज्ञा- ना भवति । अथान्नस्य प्राश्य द्रष्टा भवति । श्रोता भवति ।। मन्ता भवति । बोद्धा भवति । कर्ता भवति । विज्ञाता भव- ति । अन्नमुपास्स्वेति ॥१॥ स यो ऽन्नं ब्रह्मेत्युपास्ते । अन्नवतो वै स लोकान्पानवतो ऽभिसिध्यति । यावदन्नस्य गतम् । तवास्य यथाकामचारो भ- वति । यो ऽन्नं ब्रह्मेत्युपास्त इति । अस्ति भगवो ऽन्नाद्भूय इति । 10 अन्नाहाव भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति ॥२॥ - - । ॥ ति सप्तमस्य प्रपाठकस्य नयम खण्ड ॥ - आपो वावान्नाद्भूयस्यः । तस्माद्यदा सुवृष्टिन भवति व्याधीयन्ते प्राणाः । अन्नं कनीयो भविष्यतीति । अथ यदा सुवृष्टिर्भवति । आनन्दिनः प्राणा भवन्ति । अन्नं बहु भविष्य- तीति । आप एवेमा मूता येयं पृथिवी ' यदन्तरिक्षम्' यद्यौः। 15 यत्पर्वताः । यद्देवमनुषाः । यत्पशवश्च वयांसि च तृणवनस्प- नयः श्वापदान्याकीटपतंगपिपीलकम् । आप एवेमा मूताः । अप उपास्खेति ॥१॥ स यो ऽपो ब्रह्मेत्युपास्ते ' आप्नोति सर्वान्कामान् ' तृप्ति- 1 भयति यो यन ग्रोन्युपास्ते ऽस्ति - 1. अयया उदष्टा - प्रथान 10 Dis zx cile TH feldt 12 या - म्याये, अथावस्यायो und अथावस्याय अचाट, R भूष ·7, 10, 2, 78 मान्भवति । यावदपां गतम् । तत्रास्य यथाकामचारी भवति । यो ऽपो ब्रह्मत्युपास्त इति । अस्ति भगवो ऽन्यो भूय इति । अमो वाय भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्बवीचिति ॥२॥ ॥ति सप्तमस्य प्रपाटकम्य दामः खण्डः ॥ 5 - तेजी चावायो भूयः। तस्माद्धा एतरायुमागृह्माकाशमभि- तपति। तदाहुः' 'निशोचति नितपति । वर्पियति वा इति । तेज एव तत्पूर्व दर्शयित्वाथापः सृजते । तदेतदूर्वाभिश्च तिर- चीभिश्च विद्युद्भिः सहाहादाश्चरन्ति । तस्मादाहुः । विद्योतते । स्तनयति । वर्षियति वा इति । तेज एव तत्पूर्व दर्शयित्वा- थापः सृजते । तेज उपारस्तेति ॥१॥ स यस्तेजो ब्रह्मत्युपास्ते । तेजस्वी वै स तेजस्वतो लोका- न्भास्वतो ऽपहततमस्कानभिसिध्यति । यावत्तेजसो गतम् । नबास्य यथाकामचारो भवति । यस्तेजो ब्रह्मेत्युपास्त इति । अस्ति भगवस्तेजसो भूय इति । तेजसो वाव भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्त्रवीत्विति ॥२॥ 10 ॥ इति सप्तमस्य प्रपाटकस्यकादश. खण्डः ॥ 15 आकाशो वाव तेजसो भूयान्। आकाशे वै सूर्याचन्द्रमसा- बुभी विद्युन्नाचाण्य मिः । आकाशेनाहयति । आकाशेन शृ. णोति । आकाशेन प्रतिशृणोति । आकाशे रमते । आकाशे न रमते । आकाशे जायते । आकाशमभिजायते । आकाशमु. पास्स्वेति ॥१॥ 1 B या अल्यो । तद्वा s तस्माद्वा uni -- 7. ॥ पियुभरहादाग्च, B. url flasahre विद्युभिराहादाश्च', S. vre -6 B तंज एतत्पर्य 2 12 उपास्ते ohne इति उपगला wir ·79 7,14,2 स य आकाशं ब्रह्मेन्युपास्ते ' आकाशवतो वै स लोकान- काशवतो ऽसंवाधानुरुगायवतो ऽभिसिध्यति । यावदाकाशस्य गाम् ' तबास्य यथाकामचारो भवति । य आकाशं बहोत्यु- पास्त इति । अस्ति भगव आकाशाद्भूय इति । आकाशादाव भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति ॥ २॥ 5 ॥ इति मप्तमस्य प्रपाटकस्य द्वादशः खण्डः ।। - - - स्मरो वावाकाशाद्भूयान् । तस्माद्यद्यपि वहव आसीन्न- स्मरन्तः । नैव ते कं चन शृणुयुः । न मन्वीर ' न विजानी- युः । यदा वाव ते सरेयुः । अथ शृणुयुः । अथ मन्वीरन् । अथ विजानीयुः । स्मरेण वै पुत्राविजानाति । स्मरेण पशून् । स्मरमुपास्स्वेति ॥१॥ स यः स्मरं ब्रह्मेन्युपास्ते ' यावत्स्मरस्य गतम् ' तबास्य य- थाकामचारो भवतीति । अस्ति भगवः स्मराभूय इति । स्मरा- द्वाव भूयो ऽस्तीति । तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति ॥ २ ॥ 10 - ॥ इति सप्तमस्य प्रपाटकस्य त्रयोदशः खण्डः ॥ - आशा वाव स्मराद्भूयसी । आगेद्धो वै स्मरो मन्त्रानधीते । कर्माणि कुरुते । पुत्रांश्च पणूंश्चेच्यते । इमं च लोकममुं चे-15 छते । आशामुपास्स्वेति ॥१॥ स य आशां ब्रोन्युपास्ते ' आशयास्य सर्वे कामाः समृ. ध्यन्ति । अमोघा हास्याशियो भवन्ति । यावदाशाया गतम् । 7.५ रिजानोरन + उपास्त oline पूति 6 या पाकायाभूपः 12. भर्वात यः स्मरं ग्रहोत्युपास्ते स्ति ·7,14,2 80 नचास्य यथाकामचारो भवति । य आशां ब्रोन्युपास्त इति । अस्ति भगव आगया भूय इति । आशाया वाव भूयो ऽस्ती- ति । तन्मे भगवान्वीविति ॥२॥ ॥ इति सप्तमस्य प्रपाटकस्य चतुर्दश पण्ड ॥ प्राणो वावाशाया भूयान् । यथा वा अरा नाभौ स- : मर्पिताः । एवमस्मिन्प्राणे सर्व समर्पितम् । प्राणः प्राणेन याति । प्राणः प्राणं ददाति । प्राणाय ददाति । प्राणो ह पि- ता। प्राणो माता। प्राणो भ्राता। प्राणः स्वसा । प्राण आ- चार्यः। प्राणो ब्राह्मणः ॥१॥ स यदि पितरं वा मातरं वा भातरं वा स्वसारं वाचार्य 10 वा ब्राह्मणं वा किं चिद्भुशमिव प्रत्याह । धिक्तास्तु · इन्येवैन- माहुः । पितृहा वै त्वमसि । मातृहा वै त्वमसि । भ्रातही वै वै त्वमसि । आचार्यहा वै त्वमसि । बाल- णहा वै त्वमसीति ॥ ॥ अथ यद्यप्येनानुकान्तप्राणाञ्छूलेन समासं प्यतिसंदहेत् । 15 नैवैनं ब्रूयुः पितृहासीति' न मानहासीति । न भ्रातहासीति। न स्वसहासीति । नाचार्यहासीति । न ब्राह्मणहासीति ॥ ३॥ प्राणो ह्येवैतानि सर्वाणि भवति । स वा एप एवं पश्य- न्नेवं मन्वान एवं विजाननतिवादी भवति । तं चेद्भूयुः ' अति- वाद्यसीति । अतिवाद्यस्मीति घूयात् ' नापहुवीत ॥ ४ ॥ त्वमसि । स्वसहा । - - ॥स मामस्य प्रपाटकस्य पश्चंद्रय पण्ड ॥ 1 उपास्त one इति 11। यतिपदक्षत 1 या प्राचाया 17 पति It bel !

·81 7, 20, 1. • एप तु वा अतिवदति । यः सत्येनातिवदतीति । सो ऽहं भगवः सत्येनातिवदानीति । सत्यं त्वेव विजिज्ञासितव्यमिति । सत्यं भगवो विजिज्ञास इति ॥ १॥ ॥ इति मप्तमस्य प्रपाठकम्य पाहाः खण्डः ॥ यदा वै विजानाति । अथ सत्यं वदति । नाविजाननसत्यं वदति । विजानन्नेव सत्यं वदति । विज्ञानं त्वेव विजिज्ञासि- तव्यमिति । विज्ञानं भगवो विजिज्ञास इति ॥१॥ 5 ॥ ति मप्तमम्य प्रपाटकम्य सप्तदशः ग्यगडः ॥ यदा वै मनुते । अथ विजानाति । नामत्वा विजानाति । मत्वैव विजानाति । मतिस्त्वेव विजिनासितव्येति । मनिं भ- गवो विजिज्ञास इति ॥ १॥ ॥ इति मप्तमम्य प्रपाटकम्याप्टादशः खगह ॥ 10 यदा वै श्रद्दधाति । अथ मनुते। नाथद्दधन्मनुते । श्रद्दधदेव मनुते । श्रद्धा वेव विजिज्ञासितव्येति । श्रद्धां भगवो विजि- ज्ञास इति ॥१॥ ॥ इति मप्तमम्य प्रपाटकम्य नवदग' रखगड' ।। यदा वै निस्तिष्ठति । अथ श्रद्दधाति । नानिस्तिष्ठञ्छ्रह- धाति । निस्तिष्ठन्नेव श्रद्दधाति । निष्ठा वेव विजिज्ञासितव्ये- ति । निःष्ठां भगवो विजिज्ञास इति ॥१॥ । 17 ॥ इति मप्तमस्य प्रपाठकम्य विंगः ग्वण्डः ।। 1. aT fehall R, fa felelt überal! 11 ·7,21,1 82 यदा वै करोति । अथ निस्तिष्ठति । नाकृत्वा निस्तिष्ठति । कृत्वैव निस्तिष्ठति । कृतिस्त्वेव विजिज्ञासित प्येति । कृति भ- गवो विजिज्ञास इति ॥१॥ ॥ रति सप्तमस्य प्रपाटकस्ययिग या ॥ यदा वै सुसं लभते ' अथ करोति । नामुखं लब्ध्वा करो- ति । सुखमेव लब्ध्वा करोति । सुखं त्वेव विजिज्ञामितव्यमि- ति । सुखं भगवो विजिज्ञास इति ॥१॥ ॥ पति सप्तमस्य प्रणाटझम्य द्वाधिश खण्ड यो वै भूमा नत्सुखम् । नास्ये सुखमस्ति । भूमैव सुखम् । भूमा त्वेव विजिज्ञासितव्य इति । भूमानं भगवो विजिज्ञास इति ॥१॥ ॥ इति मप्तमस्य प्रपाटकस्य पयायिश पण्ड ॥ - 10 यर नान्यत्पश्यति । मान्यकृणोति । नान्यद्धिजानाति । स भूमा। अथ यवान्यत्पश्यति' अन्यच्छृणोति' अन्यद्विजानाति' नदल्पम् । यो वै भूमा तदमृतम् । अथ यदल्यं तन्मय॑मिति । स भगवः कस्मिन्प्रतिष्ठित इति । स्वे महिनि ,यदि वा न म- हिनीति ॥१॥ गोमश्वमिह महिमेत्याचक्षते । हस्तिहिरण्यं दासभार्य यो- पाण्यायतनानीति । नाहमेवं ब्रवीमि । इति होवाच । अन्यो मन्यस्मिन्प्रतिष्ठित इति ॥ २॥ ॥ इति मप्तमस्य प्रपाद कम्य चतुशि खराड ॥ 11 - 12 पति fhit --- 10 1 un ! Il ts la neu 427 y ate astiat ·83 7,26, 2. - - . 5 स एवाधस्तात् ' स उपरिष्टात् ' स पश्चात् ‘स पुरस्तात् । स दक्षिणतः ' स उत्तरतः । स एवेदं सर्वमिति । अथातो ऽहं- कारादेश एव । अहमेवाधस्तात् । अहमुपरिष्टात् । अहं प- श्वात् । अहं पुरस्तात् 'अहं दक्षिणतः । अहमुत्तरतः । अहमे- वेदं सर्वमिति ॥१ अथात आत्मादेश एव । आत्मैवाधस्तात् । आत्मोपरि- यात् ' आत्मा पश्चात् ' आत्मा पुरस्तात् । आत्मा दक्षिणतः । आत्मोत्तरतः । आत्मैवेदं सर्वमिति । स वा एप एवं पश्यन्वेवं मन्वान एवं विजाननात्मरतिरात्मक्रीड आत्ममिथुन आत्मा- नन्दः । स स्वराङ्गवति । तस्य सर्वेषु लोकेषु कामचारो भ- 10 वति । अथ ये ऽन्यथातो विदुः । अन्यराजानस्ते क्षय्यलोका भवन्ति । तेषां सर्वेषु लोकेप्वकामचारो भवति ॥ २ ॥ - - ॥ इति सप्तमस्य प्रपाठकम्य पञ्चविंशः प्यण्डः ।। तस्य ह वा एतस्यैवं पश्यत एवं मन्वानस्यैवं विजानत आत्मतः प्राण आत्मत आशात्मतः स्मर आत्मत आकाश आ- मतस्तेज आत्मत आप आत्मत आविर्भावतिरोभावावात्मतो ऽन्नमात्मतो बलमात्मतो विज्ञानमात्मतो ध्यानमात्मतश्चित- मात्मतःसंकल्प आत्मतो मन आत्मतो वागात्मतो नामात्मतो मन्त्रा आत्मतः कर्माण्यात्मत एवेदं सर्वमिति ॥१॥ नदेप लोकः । न पश्यो मृत्यु पश्यति । न रोगं नोत दुःखताम्। सर्व ह पश्यः पश्यति । सर्वमाप्नोति सर्वशः। इति । स एकधा भवति । विधा भवति । पञ्चधा सप्तधा नवधा चैव। 20 ·84 7, 20, पुनश्चैकादश स्मृतः । शतं च दश चैकश्च । सहस्राणि च विंशतिः। आहारशुद्धौ सत्तशुद्धिः । सत्वशुधौ ध्रुवा स्मृतिः। स्मृति- लम्भे मर्वयन्थीनां विप्रमोटाः । तस्मै मृदितकपायाय तमसः पारं दर्शयति भगवान्सनत्कुमारः । स्कन्द इत्याचष्टाते। तं स्कन्द इत्याचक्षते ॥२॥ ॥ इति सप्तमस्य प्रपाटरस्य पधिश खपड मप्तमश्च प्रपाठक समाप्त ॥ 10 अथ यदिदमस्मिन्ब्रह्मपुरे दहरं पुण्डरीकं वेश्म दहरो ऽस्मि- न्वन्तराकाशः । तस्मिन्यदन्तस्तदन्वेष्टव्यम् । तद्वाव विजिना- सितव्यम् ॥१॥ तं चेद्भूयुः । यदिदमस्मिन्ब्रह्मपुरे दहरं पुण्डरीकं वेश्म दहरो ऽस्मिन्नन्तराकाश: । किं तदन विद्यते । यदन्वेष्टव्यं यद्वाव वि- जिज्ञासितव्यमिति ॥२॥ स ब्रूयात् ' यावान्वा अयमाकाशस्तावानेपो ऽन्तर्हदय श्राकाशः। उभे अस्मिन्द्यावापृथिवी अन्तरेव समाहिते' उभा- वग्निश्च वायुश्च । सूर्याचन्द्रमसावुभौ । विद्युबाचाणि । यच्चा- स्येहास्ति । यच्च नास्ति । सर्व तदस्सिनसमाहितमिति ॥ ३ ॥ तं चेयुः । अस्मिंश्चेदिदं ब्रह्मपुरे सर्व समाहितं सर्वाणि च भूतानि सर्वे च कामाः । यदैनज्जरा वाप्नोति । प्रध्वंसते वा' किं ततोऽतिशिष्यत इति ॥ ४॥ स ब्रूयात् । नास्य जरयतज्जीयति । न वधेनास्य हन्यते । एतत्सत्यं ब्रह्मपुरम् । अस्मिन्कामाः समाहिताः । एष आत्मा- पहतपाप्मा विजरो विमृत्युर्विशोको विजिघत्सो ऽपिपासः . . 15 - - 10 18 एकादश -5 सनात्कुमार - 9 fa am Ende 18.Bएसज्जरी ·85 8,2,6 - सत्यकामः सत्यसंकल्यः । यथा ह्येवेह प्रजा अन्वाविशन्ति य- थानुशासनम् । यं यमन्तमभिकामा भवन्ति । यं जनपदं यं क्षेत्रभागम् । तं तमेवोपजीवन्ति ॥ ५॥ तद्ययेह कर्मजितो लोकः क्षीयते एवमेवामुन पुण्यजि- तो लोकः क्षीयते । तद्य इहात्मानमननुविद्य वजन्येतांश्च स- । त्यान्कामान् । तेषां सर्वेषु लोकेप्वकामचारो भवति । अथ य इहात्मानमनुविद्य ब्रजन्येतांश्च सत्यान्कामान् । तेषां सर्वेयु लोकेषु कामचारो भवति ॥ ६॥ ॥ इत्यष्टमस्य प्रपाठकस्य प्रथम सपड ॥ 10 - स यदि पितृलोककामो भवति । संकल्पादेवास्य पितरः समुत्तिष्ठन्ति । तेन पितृलोकेन संपन्नो महीयते ॥१॥ अथ यदि मातृलोककामो भवति · संकल्पादेवास्य मातरः समुत्तिष्ठन्ति । तेन मातृलोकेन संपन्नी महीयते ॥ २ ॥ अथ यदि भ्रातृलोककामो भवति । संकल्पादेवास्य भ्रातरः समुत्तिष्ठन्ति । तेन भ्रातृलोकेन संपन्नो महीयते ॥ ३॥ अथ यदि स्वसूलोककामो भवति । संकल्पादेवास्य स्व-10 सारः समुत्तिष्ठन्ति । तेन स्वसृलोकेन संपन्नो महीयते ॥ ४ ॥ अथ यदि सखिलोककामो भवति 'संकल्पादेवास्य सखायः समुत्तिष्ठन्ति । तेन सखिलोकेन संपन्त्री महीयते ॥५॥ अथ यदि गन्धमाल्यलोककामो भवति । संकल्पादेवास्य गन्धमाल्ये समुनिष्टतः । तेन गन्धमाल्यलोकेन संपनी मही- - -20 यते ॥६॥ 7 n अननुविधा ·82,1 86 5 अथ यद्यन्नपानलोककामो भवति । संकल्पादेवास्यान्न- पाने समुत्तिष्ठतः । तेनान्नपानलोकेन संपन्नो महीयते ॥७॥ अथ यदि गीतवादितलोककामो भवति । संकल्पादेवास्य गीतवादिते समुतियतः । तेन गीतवादितलोकेन संपन्नी म हीयते ॥६॥ अथ यदि स्वीलोककामो भवति । संकल्पादेवास्य स्त्रियः समुत्तिष्ठन्ति । तेन स्त्रीलोकेन संपन्बो महीयते ॥ ९ ॥ यं यमन्तमभिकामो भवति । यं कामयते । सो ऽस्य संक- ल्पादेव समुत्तिष्ठति । तेन संपन्नो महीयते ॥ १० ॥ ॥ इत्यप्टमस्य प्रपाटकम्य द्वितीयः खण्डः ॥ 10 : - त इमे सत्याः कामा अनृतापिधानाः । तेयां सत्यानां स- तामनृतमपिधानम् । यो यो ह्यस्येतः प्रति । न तमिह दर्श- नाय लभते ॥१॥ अथ ये चास्येह जीवा ये च प्रेता यचान्यदिच्छन्न लभते । सर्व तदघ गत्वा विन्दते । अब ह्यस्यैते मत्याः कामा अनृता- 15 पिधानाः । तद्यथापि हिरण्यनिधिं निहितमष्ठेचज्ञा उपर्युपरि संचरन्तो न विन्देयुः । एवमेवेमाः सर्वाः प्रजा अहरहर्गच्छन्त्य एतं ब्रह्मलोकं न विन्दन्ति । अनुतेन हि प्रत्यूढाः ॥२॥ स वा एष आत्मा हृदि । तस्यैतदेव निरुक्तम् ' हृद्ययमिति तस्माद्धृदयम् । अहरहवा एवंविस्वर्ग लोकमेति ॥ ३ ॥ अथ य एष संप्रसादो ऽस्माच्छरीरासमुन्याय परं ज्योति- रुपसंपद्य स्वेन रूपेणाभिनिप्पद्यते । एप आत्मा' इति हो- 20 35 R. 'वादित्र und न्यादिजे. einer Fidschir - 14 15 अनतापिधाना: chit in B. und ·87 8,5,2. वाच । एतदमृतमभयम् । एतब्रह्मेति । तस्य ह वा एतस्य ब्रह्मणो नाम सनियमिति ॥ ४॥ तानि ह वा एतानि वीण्यक्षराणि सनियमिति । तद्यत्स- तदमृतम् । अथ यत्ति तन्मय॑म् । अथ यद्यं तेनोभे यच्छति । यदनेनोभे यच्छति तस्माद्यम् । अहरहा एवंवित्स्वर्ग लोक- । मेति ॥५॥ ॥ इत्यप्टमम्य प्रपाटकम्य तृतीयः स्वगडः ॥ अथ य आत्मा स सेतुर्विधृतिरेषां लोकानामसभेदाय । नैतं सेतुमहोराचे तरतः । न जरा ' न मृत्युः । न शोकः । न सुकृतम् ' न दुप्कृतम् ॥१॥ सर्वे पात्मानो तो निवर्तन्ते । अपहतपाप्मा ह्येप ब्रह्म- 10 लोकः । तस्माद्वा एतं सेतुं तीवन्धिः सन्ननन्धो भवति । विद्धः सन्नविद्धो भवति । उपतापी सन्ननुपतापी भवति । तस्माद्वा एतं सेतुं तीवापि नक्तमहरेवाभिनिप्पद्यते । सकृविभातो खेवैष ब्रह्मलोकः ॥ २॥ तद्य एवैतं ब्रह्मलोकं ब्रह्मचर्येणानुविन्दन्ति । तेषामेवैप ।। ब्रह्मलोकः । । तेषां सर्वेषु लोकेषु कामचारो भवति ॥ ३॥ ॥ इत्यष्टमस्य प्रपाटकस्य चतुर्थः खण्ड' ।। . अथ यद्यज्ञ इत्याचक्षते । ब्रह्मचर्यमेव तत्। ब्रह्मचर्येण ह्येव यो ज्ञाता तं विन्दते । अथ यदिएमित्याचक्षते । ब्रह्मचर्यमेव तत् । ब्रह्मचर्येण ह्येवेष्ट्वात्मानमनुविन्दते ॥१॥ अथ यत्सत्चायणमित्याचक्षते । ब्रह्मचर्यमेव तत् । ब्रह्म- 20 3 8 मतीयम, B unit zwel Jiisthir मतियम 2 सत्यम 1. R यद्धि st यत्ति -- 7. iui bis quant wara in fehlt in B ·8,52 89 चर्यण ह्येव सत आत्मनस्वाणं विन्दते । अथ यन्मौनमित्या- चष्टाते । ब्रह्मचर्यमेव तत् । ब्रह्मचर्येण ह्येवात्मानमनुविद्य म- नुते ॥२॥ अथ यदनाशकायनमित्याशाते । ब्रह्मचर्यमेव तत् । एप 5 ह्यात्मा न नश्यति । यं ब्रह्मचर्येणानुविन्दते । अथ यदरण्या- यनमित्याचक्षते । ब्रह्मचर्यमेव तत् । अरश्व ह वै ण्यचार्णवो ब्रह्मलोके तृतीयस्यामितो दिवि । तदरमदीयं सरः । तदश्वत्थः सोमसवनः । तदपराजिता पूह्मणः प्रभुविमितं हिरण्म- यम्॥३॥ 10 तद्य एवैताधरं च एयं चार्णवौ ब्रह्मलोके ब्रह्मचर्येणानुवि- न्दन्ति । नेपामेवैप ब्रह्मलोकः तेषां सर्वेषु लोकेषु कामचारी भवति ॥४॥ ॥ इत्यष्टमम्य प्रपाठकस्य पश्चम खयह ॥ . 15 अथ या एता हृदयस्य नायस्ताः पिङ्गलस्याणिमा तिष्ठन्ति शुक्लस्य नीलस्य पीतस्य लोहितस्येति । असो वा आदित्यः पिङ्गलः एष शुक्लः एप नीलः एष पीतः एप लोहितः॥१॥ तद्यथा महापथ आतत उभौ यामी गच्छातीमं चामुं च ' एवमेवैत आदिन्यस्य रश्मय उभौ लोको गच्छन्तीमं चामुं च । अमुप्मादादित्यात्प्रतायन्ते त आसु नाडीपु सप्ताः। आभ्यो ना- डीभ्यः प्रतायन्ते ते ऽमुफ्पिनादित्ये सृप्ताः ॥ २ ॥ तद्यतत्सुप्नः समस्तः संप्रसन्नः स्वप्नं न विजानाति ' आसु तदा नाडीपु सृष्नो भवति । तं न कश्चन पाप्मा स्पृशति । तेज- सा हि तदा संपन्नो भवति ॥३॥ 20 7 I मदीय -SB यिमत धता - 15 साप्रामु 1 अणिप्लिटन्ति 17वमें ·89 - 8,7, 3. अथ यादवलिमानं नीतो भवति । तमभित आसीना आहुः • जानासि माम्' । जानासि मामिति । स यावदस्मा- च्छरीरादनुन्फ्रान्तो भवति । तापज्जानाति ॥४॥ अथ यतदस्माच्छरीरादुकामति । अपरेव रश्मिभि- हर्य आक्रमते । स ओमिति वाह । उदा नीयते । स याव- 5 धीयते मनः । तावदादित्यं गच्छति । एतदै खलु लोकदार विदुषां प्रपदनं निरोधो ऽविदुपाम् ॥ ५॥ नदेय नोकः। शतं चैका च हृदयस्य नाड्यः । तासां मूर्धानमभिनिःसृतेका। तयोर्ध्वमायन्नमृतत्वमेति । विप्वन्या उत्क्रमणे भवन्ति । उन्क्रमणे भवन्ति ॥ ६॥ 10 ॥ इत्यष्टमस्य प्रपाटकस्य पष्ठः खय: ॥ - य आत्मापहतपाप्मा विजरो विमृत्युर्विशोको विजियत्सो ऽपिपासः सत्यकामः सत्यसंकल्पः सोऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञा- सितव्यः । स सर्वांश्च लोकानाप्नोति सर्वांश्च कामान् । यस्त- मात्मानमनुविद्य विजानाति । इति ह प्रजापतिरुवाच ॥१॥15 तद्योभये देवासुरा अनुवुवुधिरे। ते होचुः । हन्त तमात्मा- नमन्विच्छाम' यमात्मानमन्विय साश्च लोकानप्नोति साश्च कामानिति । इन्द्रो हैव देवानामभिनववाज विरोचनो ऽसुरा- णाम् । तौ हासंविदानावेव समित्याणी प्रजापतिसकाशमा- जग्मतुः ॥२॥ तो ह द्वाविंशतं वर्षाणि ब्रह्मचर्यमूपनुः । तौ ह प्रजापति- रुवाच । किमिच्छन्ताववासमिति । तो होचतुः । य आत्मा- 5 R. ऊर्ध्वमाझमते, Ale याहोद्वा मोयते 6 लिप्यन्मनः 22 अवास्तम 20 - 17, R und Hdscher अन्विच्छामा, B. अन्तिप्यामो - 12 ·8,7, - - पहतपाप्मा विजरो विमृत्युर्विगोको विजियत्सो ऽपिपासः सत्यकामः सत्यसंकल्पः सो ऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञासितव्यः । स सर्वांश्च लोकानाप्नोति सर्वांश्च कामान् । यस्तमात्मानमनुविद्य विजानाति । इति भगवतो वची वेदयन्ते ' तमिच्छन्ताववा- स्वेति ॥३॥ तो ह प्रजापतिरुवाच । य एपो ऽक्षाणि पुरुपो दृश्यते एप आत्मा' इति होवाच । एतदमृतमभयम् । एतद्वोति । अथ यो ऽयं भगवो ऽसु परियायते । यश्चायमादर्गे । कतम एप इति। एप उ एवैपु सर्वेष्वन्तेषु परियायते' इति होवाच॥४॥ - 11 इत्यष्टमस्य प्रपाटकम्य सप्तम खयह ॥ 0 - - उदशराव आत्मानमवेक्ष्य यदात्मनो न विजानीयः । तन्मे प्रबूतमिति ' तो होदशरावे ऽवेक्षां चक्राते । तौह प्रजापति- रुवाच । किं पश्यथ इति । तौ होचतुः सर्वमेवेदमावां भगव आत्मानं पश्याव आ लोमभ्य आ नखेभ्यः प्रतिरूपमिति ॥१॥ तो ह प्रजापतिरुवाच ' साध्वलंकृतौ सुवसनौ परिष्कृतौ 15 भूत्वोदशरावे ऽवेधोयामिति । तो ह साध्वलंकृतो मुवसनौ परि- कृती भूत्वोदशरावे ऽवेक्षां चक्राते । ती ह प्रजापतिरुवाच । किं पश्यथ इति ॥२॥ नौ होचतुः । यथैवेदमावां भगवः साध्वलंकृतौ सुवसनी परिष्कृतौ स्वः । एवमेवेमौ भगवः साध्वलंकृतौ सुवसनौ प- रिप्कृताविति । एप आत्मा ' इति होवाच । एतदमृतमभयम्' एतब्रह्मेति । तौ ह शान्तहृदयौ प्रवव्रजनुः ॥ ३॥ तो हान्वीक्ष्य प्रजापतिरुवाच । अनुपलभ्यात्मानमननु- -3 एतेपु st अन्तपु 20 । 415 अवास्तमिति - 6 क्षिणि ·91 8,9, विद्य बजतः । यतर एतदुपनिषदो भविष्यन्ति देवा वासुरा वा । ते पराभविष्यन्तीति । स ह शान्तहृदय एव विरोचनो ऽसुराजगाम । तेभ्यो हैतामुपनिषदं प्रोवाच । आत्मैवेह मह- य्यः । आत्मा परिचर्यः आत्मानमेवेह महयन्नात्मानं परिच- रनुभौ लोकावाप्नोतीमं चामुं चेति ॥ ४॥ तस्मादयोहाददानमथधानमयजमानमाहुः ' आसुरो ब- तेति । असुराणं ह्येषोपनिषत् । प्रेतस्य शरीरमामिक्षया वस- नेनालंकारेणेति संस्कुर्वन्ति । एतेन ह्ममुं लोकं जेप्यन्तो म- न्यन्ते ॥ ५॥ 5 - ॥ इत्यष्टमस्य प्रपाठकस्थाष्टमः यण्डः ॥ अथ हेन्द्रोऽप्राप्यैव देवानेतनयं ददर्श। यथैव खत्वयमस्मि- 10 ज्च्छरीरे साध्वलंकृते साध्वलंकृतो भवति । सुवसने सुवसनः । परिष्कृते परिष्कृतः । एवमेवायमस्मिन्नन्धे ऽन्यो भवति । सामे सामः । परिवृक्णे परिवृक्णः । अस्यैव शरीरस्य नाशमन्वेष नश्यति । नाहमत्र भोगं पश्यामीति ॥१॥ स समित्पाणिः पुनरेयाय । तं ह प्रजापतिरुवाच । मघ-15 वन् । यच्चान्तहृदयः प्रावाजीः सार्धं विरोचनेन । किमिच्छ- न्पुनरागम इति । स होवाच । यथैव खत्वयं भगवोऽस्मिन्छ- रीरे साध्वलंकृते साध्वलंकृतो भवति । सुवसने सुवसनः । परि- प्कृते परिष्कृतः । एवमेवायमस्मिन्नन्धे ऽन्धो भवति । सामे सामः । परिवृक्णे परिवणः । अस्यैव शरीरस्य नाशमन्वेप 20 नश्यति । नाहमत्र भोगं पश्यामीति ॥२॥ एवमेवैष मघवन् । इति होवाच । एतं वेव ते भूयो ऽनु- - - - 5 लोकायबाप्नोति - 7 शरीर भिनया -11 Hier 1 R यत । यतर und in der Folge witte ·- 8,9,3 92 व्याख्यास्यामि । वसापराणि दागितं वाणीति । स हाप- राणि द्वापिंगतं वर्षाणयुवास । तसे होवाच ॥ ३ ॥ It इत्यष्टमस्य प्रपाटकस्य नयमः खयहः ॥ - - - य एप स्वमे महीयमानश्चरति एप आमा' इति होवाच । एतदमृतमभयम् । एतब्रह्मेति । स ह शान्तहृदयः प्रवद्राज । इम हामाप्यैव देवानेतद्यं ददर्श तद्यद्यपीदं शरीरमन्धं भवति। अनन्धः स भवति । यदि साममसामः । नैवेपो ऽस्य दोपेण दुयति ॥१॥ न वधेनास्य हन्यते । नास्य साम्येण सामः । भन्नि विवे. नम् विच्छाययन्तीव । अप्रियवेत्तेव भवति । अपि रोदितीव' 10 नाहमत्र भोगं पश्यामीति ॥२॥ स समिपाणिः पुनरेयाय । तं ह प्रजापतिरुवाच । मघ- वन्' । यच्चान्तहृदयः प्रावाजीः । किमिच्छन्पुनरागम इति । स होवाच । तद्यद्यपीदं भगवः शरीरमन्धं भवति । अनन्धः स भवति । यदि साममसामः । नैवैषो ऽस्य दोपेण दुप्पति ॥ ३ ॥ न वधेनास्य हन्यते । नास्य माम्येण सामः । मन्ति विवै. नम् छाययन्तीव । अप्रियवतेव भवति । अपि रोदि. तीव ' नाहमव भोगं पश्यामीति । एवमेवैष मघवन् । इति होवाच । एतं त्वेव ते भूयोऽनुष्याख्यास्यामि। वसापराणि चां- चिंशतं वाणीति । स हापराणि द्वाविंशतं वपाण्युवास । तस्मै होवाच ॥ ४॥ 15 20 ॥ इत्यष्टमस्य प्रपाठकस्य दयमा खण्डः । 8 15 एस य -9 16 विच्छादयन्तीय ·93 - 8, 12,2 - - - - तद्यतत्सुप्तः समस्तः संप्रसन्नः स्वमं न विजानाति । एप आत्मा ' इति होवाच । एतदमृतमभयम् । एतब्रह्मेति । स ह शान्तहदयः प्रवबाज । स हामायैव देवानेतनयं ददर्श । नाह खल्वयमेवं संप्रत्यात्मानं जानाति । अयमहमस्मीति । नो एवे. मानि भूतानि । विनाशमेवापीतो भवति ' नाहमत्र भोगं प- 5 श्यामीति ॥१॥ स समित्पाणिः पुनरेयाय । तं ह प्रजापतिरुवाच ' मघ- वन् । यच्चान्तहृदयः मायाजीः । किमेवेच्छन्पुनरागम इति । स होवाच । नाह खत्वयं भगव एवं संप्रत्यात्मानं जानाति । अयमहमस्मीति । नो एवेमानि भूतानि । विनाशमेवापीतो । भवति । नाहमत्र भोगं पश्यामीति ॥ २ ॥ एवमेवैप मघवन् ' इति होवाच । एतं वेव ते भूयो ऽनु- व्याख्यास्यामि नो एवान्यतस्मात् । वसापराणि पञ्च वपी- णीति । स हापराणि पञ्च वाण्युवास । तान्येकशतं संपेदुः । एतत्तद्यदाहुः । एकगतं ह वै वर्षाणि मघवान्प्रजापती ब्रह्म- 15 चर्यमुवास । तस्मै होवाच ॥ ३॥ - ॥ इत्यष्टमस्य प्रपाटकस्यकादश खण्ड । मघवन्' । मयं वा इदं शरीरमातं मृत्युना। तदस्यामृतस्या- शरीरस्यात्मनो ऽधिष्ठानम् । आतो वै सशरीरः प्रियाप्रिया- भ्याम् ' न वै सशरीरस्य सातः प्रियाप्रिययोरपहतिरस्ति । अश- गरं वाव सन्नं न प्रियाप्रिये स्पृशतः ॥१॥ अशरीरी वायुः । अभं विद्युत्स्तनयित्नुरशरीराण्येतानि तद्यथैतान्यमुप्मादाकाशात्समुत्थाय परं ज्योतिरूपसंपद्य स्वेन स्वेन रूपेणाभिनिप्पद्यन्ते ॥२॥ 00 १ 9 B नाद -8 R किमियच्छन 23 R und B nur enmal स्वन ·+ - 8, 12, 9. एवमेवैप संप्रसादो ऽस्साच्छरीरात्समुत्थाय पर ज्योतिरूप- संपद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यते । स उत्तमपुरुषः । स तच पर्ये- ति जान्कीडनममाणः स्त्रीभिवा यानवा ज्ञातिभिवा नोप- जनं सरन्निदं शरीरम् । स यथा प्रयोग्य आचरणे युक्तः एक- 5 मेवायमसिञ्छरीरे माण युक्तः ॥३॥ अथ यतदकाशमनु निफ्णं चक्षुः स चाशुपः पुरुषः । दर्शनाय चक्षुः । अथ यो वेद इदं जिघ्राणीति । स आत्मा । गन्धाय प्राणम् । अथ यो वेद । इदमभिव्याहराणीति । स आ- मा ' अभिव्याहाराय वाक् । अथ यो वेद ' इदं शृणवानीति ' 10 स आत्मा । श्रवणाय श्रोत्रम्॥४॥ अथ यो वेद । इदं मनवा इति । स आत्मा मनोऽस्य दैवं चक्षुः । स वा एष एतेन दैवेन चलुपा मनसैतान्कामान्पश्य- नमते ॥५॥ य एते ब्रह्मलोके तं वा एतं देवा आत्मानमुपासते । तस्सा- 15 तेषां सर्वे च लोका आताः सर्वे च कामाः। स सर्वांश्च लोका- नाप्नोति सर्वांश्च कामान् ' यस्तमात्मानमनुविद्य विजानाति । इति ह प्रजापतिरुवाच । प्रजापतिरुवाच ॥६॥ - . ॥ एत्यष्टमस्य प्रपाटकस्य द्वादगः खण्डः ॥ श्यामाच्छवलं प्रपद्ये। शबलाच्छयामं प्रपद्ये। अश्व इव रो- माणि विधूय पापं चन्द्र इव राहोर्मुखात्प्रमुच्य धूत्वा शरीरमकृतं 90 कृतात्मा ब्रह्मलोकमभिसंभवामि। अभिसंभवामि ॥१॥ ॥ एत्यष्टमस्य प्रपाटकस्य त्रयोदशः स्यपः ॥ - 2 R उत्तम पूरुषः -3. R und eine Ildschr जतन 6 यिपण १ शगवानाति -11 मन्यानोति 16 R सानाति --- 17 In Jaurna wiederholt 20 ति nach beiden श्रभिसंभवामि ·95 815,1 आकाशो वै नाम नामरूपयोनिर्वहिता । ते यदन्तरा त- ब्रह्म तदमृतम् ' स आत्मा । प्रजापतेः सभां वेश्म प्रपद्ये। यशो ऽहं भवामि ब्राह्मणानाम् ' यशो राज्ञाम् ' यशो विशाम् । यशो ऽहमनुप्रापत्सि । स हाहं यशसां यशः । श्वेतमदत्कं लिङ्गं मा- भिगाम् । लिङ्गं माभिगाम् ॥ १॥ ॥ इत्यष्टमस्य प्रपाटकस्य चतुर्दश खपद ॥ 5 बैतवमा प्रजापतय उवाच । प्रजापतिर्मनवे । मनुः प्र- जाभ्यः । आचार्यकुलावेदमधीत्य यथाविधानं गुरोः कर्म कृत्वा- विशेपेणाभिसमावृत्य कुटुम्बे स्थित्वा शुचौ देशे स्वाध्यायमधी- यानो धार्मिकान्विदधदात्मनि सर्वेन्द्रियाणि संप्रतिष्ठायाहि- सन्सर्वभूतान्यन्यच तीर्थेभ्यः स खल्वेवं वर्तयन्यावदायुपं ब्रह्म- 10 लोकमभिसंपद्यते । न च पुनरावर्तते । न च पुनरावर्तते ॥१॥ - ॥ इत्यष्टमस्य प्रपाठकस्य पश्चदश खगहो प्टमरच प्रपाठक समाप्त ॥ ॥ इति छन्दाग्योपनिषत्समाप्ता । 18 ग्यतमटत्कमदारक प्रयेत लिन्दु माभिगा लिन्दु माभिगा Hdschrr berde Male ग्यतम 78 vifarut, G scheint GRIT gelesen zu 1 aben -8 स्थि त्या nur best ·ANMERKUNGEN Die abu eielienilen Lesarlen des Druches in der Bil ind sind bis Seste 5G ohne nthere Bezeichnung unlerhlb des Textes angegeben. Meine Conjecturen habe ich, wenn bie mir durchaus geboten und einigermna assen haltbar erscluenen, in den Text aufgenommen und sie in den bier folgenden Anmerl ungen zu recht ſerligen gesucht. Roth 11t die Freundlichkeit gehabt druk. Tubinger Hand schrijlen (bes mir schlechtweg durch Ildsor te zeschnel) zu vergleichen. 19 die ersten 16 Seiten schon umbrochen waren, als ich die Varianten dazu erhall, musste einige son diesen in den Aniarskuzen nauigelngen werden un der 57slen Seite an konnte ich die Benares Ausgabe (8) benutzen, die mir Professor Garbe freundlichst zur Verfügung stellte von da an ist, wenn nicht etwas Anderes beigefugl ist, die unten angegebene Lesart auch die son B Roers Ausgabe bezeichne ich son fuer an durch R Wenn die Fuschirr bis 56 mit Rund von S 57 bis zum Ende mit R. und B übereinsummen, so ist dieses rucht besonders remerh! Forden S 62 lesen der nach sow! die Ausgaben als auch die Eldscher TEN OTT", argufafa und situata Was fur die ersten 56 Seiten aus B nachgelragen zu werden verdiente, findet u in den Anmerkungen. 1,1 Mit B und G ftb 1 Çaniharukarja) fa garuft zu lesen. 1, 15 Lies wifera 2, 20 Il lselt, und B Thue Das Medium, das wir auch 73 16 antreffen, scluen mir nicht am Matz zu sein 3, ? {gs Ildschrt und richteg fremme अरमानमायणम् auch Laly 1, 11, 15. u homot in der Sutra Literatur mehrere Mall ror, war aber ç unbekannt. Er fasst das Wort als Ad) in der Bedeutung hart Das U befremdet, nach Panini 3,3 125 halle min TR erwartet Zu dem subject losen fenza und fan durße in nach den Sprach, cbrauch nur man outer Jemand, nicht aber Elons ergänzen Aher auch Eticas würde nicht genugent. Rich Ales All auseinander, wenn es gegen einen Stein geworfen wird. Klan erwartet luer, wic auch ç und die Uebersetzer gefühlt haben, ein Wort, dus einen leicht zerfallenden Gegenstund bezeichact, in der entsprechenden Stelle in Brh, Ar ir finden we jiet Die vorangchenden Siben en betogen much, einen Ausfall von frost anzunehmen. Dass er an das Ende son ·97 7, 11 $7 und nicht in den Anfang von § 8 Geburt, verstchl sich von selbst V! zu 3, 11 13 15 3,9 Aus der Uebersctzung wird man erschien d188 die geringe Aenderung उत्क्रान्ति nothwenlig war 3, 11. 13 15 Dass na kierher und nicht an den Anfang des folgenden I'lragraphen gehort, unterliegl wohl keinem /weiſu! Dadurch gulingt auch an die richugc Stelle, vs! Delbruch, All S 22 197 155 Vol zu 3,2 156 am Ende 3, 14 B richtig ETUTRO 3 4,1 Da in der Upanishad slels nur von aunt, nicht von der die Rede ist, so musste afvcuna geändert werden Auch in der hanya Rce der Bpk Ar Up finden wir stets fia, währenil die andere Recension stets richtig wfua. bietet 4,5 G frsst das aus Versehen wiederholte pit a auch als eine Lezeichnung der Sonne auf In diesem Falle halle man wenigstens fa fa o URUT Esta ang erwuleh. Auch gar vermusst Delbruck mit Recht ein 4, 12 तत्साम Druckkhler fur साम 4,18 Wenn fe nic BTW und wästeht, muss es auch noch sichen 5, 1 1.6 Ueber die Zusammengchorigheit von Fr und UTU S Panint 7,3,78 und Delbruch, Alt S 273 5, 11 Hdschrr und B ausluger Dies scheint eine Reminiscenz von 1, 1 zu sein 5, 13 Da wenu nicht reflexive Bedeutung haben hann wie ç und die Uebersetzer annehmen, so hatte ich ñ in al nuern mussen um ein Object zu er halten Die Gotter hatten sich schon in der gul faut versteckt, nun mussten sie noch diese verhullen. Meine Uebersetzung schliesst sich dieser Conjectur an 5, 16 Delbruch vermuthel st 5, 18 Anandagn eralart पानाति durch अध्ययनेन स्वाधोना करोत्ति Mur schun yaratif besser zu passen, und die Annahme eines Ausfalles von # vor AT ist wohl nicht zu gewagt 5, 20 अभया fehlt in B 6, 10 TUTTERI Hdschrr und B 0, 11 B hat areit å (durite ber nicht fehlen schon wegen 6, 5) À 6,13 B und Ç besser goglar 7,1 17 Das im Vorangehenden und Folgenden erscheinende tag mussle auch hier stehen, und wir finden es auch in B 7,7 Zu vu uża gegenüber von « OZ in 4 vgl Delbruck, ALL S 481 linlen, unsere Upin 8,5 43,4 usw und Brb Är Up 1, 1, 24 fgs 29,7 fb 31, 2 32, 4 156 36,21 37, 8 18 38,2 11 62, 15 1gb 64, 1 7, 11 ITE soll nach einem Affengesass ahnlich besleulen. En schones Beiwort der Lotusblute! H Asche, Stau) konnte wolu, wic Roth annimint, auch 13 ·$, 11 7, 11. 38 dien Blitenstaub bezeichnen 70 FATA V Rita 71934 unuforn Çok 171 Ich habe mir norge zogen, well for et verhulen tissijocs Hort 451 Anfänglich haltuh 7 Toge gedrcha! 8.7. fafu ist ein hiusisorhommender 1 eller 8,13 19 एतद Sehl in D 8 u war luer aus 10 Jacingestthep 8, 22 12 dem Pr'isens konunt in der älteren eftirhe nicht vor D. in selben Fehler begegnen wir 89, 17 Rurhlag Impar 42 19 9 13,217 war hier nu hl am Priz, s drugen IT tuss! 9, 15 22 B भगवती 10 11 165 Ds zu eile ich fehlt in B In 11 wird laer tacó giles 10, 11 wifem hönnte auch Aom pr sein 10, 17 iu u in der Bedeutung von quam, als ! Delbrüll, 1L 5 196 10, 21 B besser 36 TUTOR 11, Bधनमा 11, 1966 B vöfau und zfurat Ç swara Sreedit fuir soforest, üt er Jus nussic but uforn das Object im Acc, nicht im Gen sichen 11, 21 Die Silber sur Fri, deren Ausfall such leche crklart, felelt men in an is hrr unu B C भगधास्त्येय मे मम मरासियजत्यिकमार्थस्त्यित्युक्तम्तया होपम्ति Ich glaube, dass wir hier son cryānzt worden ist Dass dieses Worl vor fausgefallen sein sollte, ist nicht sehr wahrscheinlich Auch liegt ein soluber Dachdrucha aur my, dass wir diesem heic an lere Slele als gerade or anwerven durfen In einer acct nilurten Texte wurden es oline Zwef 1 helonl finden Wenn ut (11,4 5) und oft-gut (11, 19 18 ) mutilem Instr lines. Non abstr zur Verrichtung eines Amtes errahlens, suchen bede vlel, so hönnte W in cben solcher Verbindung so a sich dazu hergeben, obluegen sein 12, 13 Auch B मर्याणि 13,4 B gleichfalls TGICH 13 8 gr B foregatta arata foar Cine II ochr wie wir, du zweile ohne alle Zahlzeichen, die dritte sich den drei ersten und mich a stalk die Zahl und die berhalb derselben tbe Ausserdem noch und uber crschiedenen Silben. 13, 14 या ohne कार befremdet 13, 15 Hdscher un B ki, zwei 11 lathur unul B pan. 13, 17 Zne lids.hrt un l B lassen en weg 15, 19 Auch B 10, FAR, da sta lluscher und B 16, 14 W TEATHT IS! Vielleicht ent Glosse 17, 18 , 115 sonst immer Mier ist, wirt susu kt n het $i !! Urheblies Worl in + R, 350 ** मुखम ·99 28, 10 17, 19 Das hier ganz u passende Fe (auch in B) konnte auf heine einfachere Weise beseitigt werden 18,5 मयाति निधनम (auch an B) ist offenbar eine Glosse, vgl 18, 14 18,9 B ब्रह्मवर्चस्व्यवादो, vg! zu 30,8 18, 13 B wie die Vebrigen Das T hat sich aus der vorangchen en leile huet eingeschlichen afa Fat ergabe wohl au h enen Sinn, aber cinen Wechsel des Subjectus durfen wir niclit annehmen 18, 14 पार गच्छति तबिधनम् (auch In B) ist offenbar eine Glosse, vgl 18,8 19, 19 20,5 An den Accusats formen The unl fara durfen wir huinen Anstoss nehmen, vel Lanman, Noun Infl 394 20 12 fis ç hall to fur einen Acc PL () uni eri lart diesen durch मामानि B मतो we wir 21,9. Bwewir 22, 10 Dass die Sparça ohne Beruhrung ausgesprochen werden sollen ist an sich schon unhaltbar. Ueberdies ist es mehr als unwahrschunlich, dass inil einem negauven Ben verbunden werden konnte 22, 13 अत्यन्तमात्मानमाचार्यमुन्ने ग्यमादयन (R अवसादन) erstust sneth s hon durch sein Nachlinhen mch qatat als Glosse 22, 17 Das Medium सप्रामवन्त zwishen den zver सप्रासयत musste entfini werden 23 S 9 10 17 24 1 lgs Die einleiten den Gesange habe ich mit W lassun, ler oberhalb der Zuile stehenden Zahlzeichen un! eines ) nuh ener Eulen Tubinger Idschr gegeben nur 24, 4 ist für HAT wie bei R ETT Resetat worden Ton allen VerzeTrungen befrel Thulun dnese Grsange लोकद्वारम पारणु । पश्येम त्या यय राज्याय विराज्याय स्वराज्याय unil सामाज्याय Bi R_linden लोकद्वारमपाया३३ पश्येम त्या वय रा३३३३३भा२३३जायो प्राप२४५ "यय वि रा३३३३३३जायोग्रा३३३४५, “यय स्यरा३३३३श्रा३३जायो३श्रा३५५ un 1 °यय सामा ३३३३३३३ज्ञायांउश्रा३११९ In B we tr inders लोकद्वारमपावागांध७२ पश्येम स्या यय राहुयाधजायापारः । ४५ सोमवारमपायार्ण ॥ ४॥ ७२ ॥ पश्येम त्या घय विराराम २ || जार्या ॥३॥ ४ ॥ ५॥ लाऊद्वारमपायाध७ ॥ २ ॥ पश्येम त्या घय स्वरा ॥ २ ॥ प्रा ।। ४७२ ।। जायोपा ॥ २३४५ ॥ लोकद्वारमपावार्ण ॥ ४० ॥२॥ पश्येम त्या घय समा || PARIश्रा ।। ४५२ ॥ जायोना ॥ २५ ॥ 23,6 ar taif fell in B 23, 13 Da in 24, 14 ntch अग्येट, 24, 2t nach यजुद, in 25 0 nach मामयेद unl in 23, 20 nach ग्रन noch एy folgi, so durite theses auch her mcht fehlen 26,212 Bwt wir 28, 10 Line HIssir hit 26, 13 21 27,9 15 un1 2-,Gउति un! themnach kennle man auh उदेत्य (so auch B) fur ndhits halten, alu उदयन्ति 26, 10 18 27, G 13 und 28 3 hat bei mir den 1115, lila, beheben wir ·28, 11. 100 28, 11 B मnewr 28,12 Auth B तत्र न निम्लांच 28, 20 B wie wir 29,9 शरीर () इदम 29, 12 B तावाना ततो, aber पृष्पा 29, 1520 B wie wir 30,8 ब्रह्मवर्चस्थ्यचाटो, PL 2018,9 30, 11fg B एयं Alte mut Samdha द्वारपान्येदास्य Aur Delhrück's Ralla hate ch nach Mars 1,9,6(140, 8) TS 1,5,8, 4 und 5,3,1,6 पाजा. यते angenoznmen. 30. 2013 मतः एप्टेयु Isl vellercht our ene Glosse 30, 21 B Fayfte (sic) 31,३ Ias unidehche Wort सज्जनान, welches m spitern Vel.inth rIN -evisse Rolle spacit, erklāri c auf folgends sinnreache Weise तम्मागुमणो जातं तेजी उबवादिक्रमेया सर्वम् । अतस्तन्जम् । तथा सेनव जन मेण प्रतिलोमतया तस्मित्व वाणि लोयते । तदात्मसया चिन्नप्यत इति सन्नम् । तथा तस्मिय यित्तिकाले निति प्राति चेष्टत इति तदनम्। Le Lesarien wear Fischrr shesnen - Gunsten meiner Conje lur zu sprechen, sind aber ohne Zweifel nur neue Verderbmusse von S Fifafa, da stiese Lesart schon sorgelegen hat Mul orari उपाहत सर्वमस्मीत्युपासात 21, 12 zu verglechen 31, 7(3 und 13 f3wn ist verdächtis, Çal Br hat sl. dessen WTF 31, 19 स सप 1st संघ zu srrechen. 32,1 B we w 32,18 Auch Bagfünther 32,20 Auch 8 3B7 2 2s! aber wohl erst an den nichfolcnden ulien (33 6 13) am Platz, red zu 7, 7, aber auch zu 51, 14 33,7 एय fchit auch in B 33, 15 ft, म एतद् (so auch B) und मंतद् kommle das Ohr let ht myt en ander verwechseln, der Acc war hier angezeigt. 33,19 Hisehir mit Samdhu दौता प्रथ, also rehue Rducegn टोना । अथ 33, 21 Safa Auch B 31,31 IY gewiss besser पुनरुत्पादनमयास्य सन्माणमघायभय' 4,56 Uomiltelbar nacli zure hätte man die fosprwhenen Wertr orn wirlel. fliese orlhalte min, wem min सो भूत st म बभूय owler यो पियाम एवं a lesen dürfte Er empfindel kein Verlangen nicht, in der Todesstunde neler T* tc,mier Ter horsil grlommor ist, eless er leer Verlingen met mym!! det nehme in der T st 34,91.15 B wie R 34,19 उभयमाटिष्ट. उभयमेवादिष्टं sten blosses Uchersehen ron mir, .gl 17,7 ·101 297 37, 17 33, 14 Delbruck nimmt woli sul Recht um Medium Hyun einigen An stoss, er verweist auf seine Syntax 234 35, 20 ls B nie wer rotest habe ich auf Delbruck & Anrathen durch JViederkehr (d beim Beginn ihres Ganges nach Norden) wiedergegeben Nach C Untergang 36, 4 Man konnte a TATA vermuthen, aber auch uisure Lesart lasst sich vertheidigen 36, 5 Çerganzt zu À An dieser Ellipse habe ich Anstoss genommen, da der Gen bei uz sonst stels der partilive ist. Veberdies erschien es mir naturlicher die Herbergen zunachst als Nachtasyle, nicht als Verpflegungsanstalten, anzusehen 36, 9 Wenn zerbrenne dich nicht im Sanskrit durch AT PET tyral: wieder gegeben werden konnte, was aber nicht der Fall isl, dann wäre meine Aenderung unnothig gewesen c तज्ज्योतिस्त्वा मा प्रधानोमी दहत्वित्यर्थः । पुरुषव्यत्ययेन मा TUTaifafa 36, 1015 Der uberlieferle Text ist hen verstand.ches Sanskrit ATTA 151 nach meinem Dafürlınlten ein cuphemistischer Ausdruck für FUTHU iuch B, in der Folge alier auch mal Ç wie wir 36, 12 fafati hann nur besiegt, nicht siegend bedeuten, und dorh muss dur Krtn-Wurlil als der gewinnende aufgefasst werden tafafsin als Gereenn des Krla-Tirfels aufzufassen wollte mir auch nicht zus, en 36, 13 समेति auch B सन्ति n 12 spricht fur समेति 36, 15 B wie wir 36, 16 7 war hier nicht am Platz, und ein FTA vermisste man 37, 4 Bei der Plulirun des durſle das nicht verschwinden Diesem ruller werden wir nuch noch 51, 9 10 12 begegnen, auch in der Erlu. Ar U erscheint er 37, 10 B watale II YT Ç's scharfsinnig. Erklarun. Tuulet Hiru निपाती यिनियहार्योयो अन्यत्रेद त्वनर्थक एपशब्दस्य पृधवप्रयागात । शरत्वा तारेण युक्ता इत्वा गन्त्रो सेय हारत्वा 37, 14 Oben 9 hatten wir - Tifu huer grät - fu vgl zu 7,7 37, 16 Die Anfangsworle Ruksas habe ich mit den früheren in Sauna Vebraiht प्राजहार पाहतवान्भगवान्यदिमा गायो (') यच्चान्यदन तत्साध्यिति वास्य 979. Ç hai nnturficli keine Ahnung das on, dass das Perfectum hier ga nxht stehen dur Seine Erganzungen sind auch elnas kūkan 37, 17 Das Medium RTCUT oder fetuad wurde nul Pinna 1, 3, 70 nuf ot zurüchzuführen sein und tauschen bedeuten, vgl Sartika 1 zu Pinini (), 1, as Dre kagik ! erkJart जटाभिरालापयते durch जटाभिः समधिगच्छति Her erwartet man aber das Caus son 79, unil das Meelium wäre ganz uniserechtig! Auch dis Object durſie wohl nicht fehlen Spaler werden si dic Chlung UTA in Suplaut: (69, 17. 70, 2) finden, das gleich zuela sein soll पूजा ·51, 14 104 Namens als vorangehende Silbe und als pluta eto sprechen di tig und E3 I urnell uberselzt at the end of his name the rorcel xth tts por creding Kather is to buttered prolonged 51, 14 Es befrem lct, dass u hier erst am Ende der letzten Antwort er scheint Min huc es nach dem zu 7, 7 Lemerhin schon in 9 10 und 11 er Wartel Dieses ist um 50 nufllen ler, als der Antworterxlc gr nicht sicher ist, od er nicht noch einmal in den Fall kommen kinnte mut Mein zu antworten. Vi Brle Ir Up 56, 8 9 11, nher auch oben zu 32, 20 51, 20 52,9 Wanim hut erg wil nicht weite' has zweite uut musst entfernt werden um einen Archsulz zu gewinnen In 52, 9 hünnte allenfalls AFTS & win 10 als Nachsalz aufzeisst werilen Uebrigens netume ich auf an UUT — AUT einigen Anstoss, dh ein solcher Gebrauch dieser Partikeln mir sonst nicht sorgchommen ust 52 1 Bricilia 52, 3 Erst das Crus von me be leutet Eler erreigen, deshalb habe ich For fir cēt gesetzt. 56, 3 ist stuit ut sogar squifunkerliefen 52 181 zu 18,7 52,6 Auch her haltc man den Aorist statt des Iimperi erwarict 52,9 #sta ist ein Verschen von mir Auch B MF Der Furst druckt sich so ins, als wenn er de Lchre dem Gautima schon mitgetheill hitte 52 18 द्वादनया B 51, Ich hatte ohne Bedenken für den Ace setzen sollen 51,!B wie tri 54,5 Vgl zu 45, 111 B nchug tata 55 12 Nach Frantzi hatte ich uus kleinc Interpunktionszeichen selzen i ennen, da mula en nuutr Suz begint 55 13 Wer an a Ansluss nclumen sollte, konnte an dessun Stell selzen 56 3 VI zu 52 3 56 11 He in der flben len Zeile erstheinenden World 5 wpa un TER erlkrterlen मुततेजस WI Çz Br 10, 6, 1 8 gelesen wird ç analfagini favi tri aralfton () 57, 12 Atheringe skelleicht wu (lbsol von mit 1) ufort 59 3 tur und wulan pklare ich mir als cane che alle Conjectur fur autora unt woor, nachdem ein Abschreiber das Tuber lien hatte ? zu 44 10 58 11 Das unstuss ge Act musste entlernt werden 59 2 Ich glaube, d13 subon Weber agendwo offer TT Traihei kal 39 C Das Wort QHT rie hier nicht am Platz 59 7 utaraq ACT ist mit 59,15 19 in Enkling chracht wor len 61 4 Il hitte vcllend den Muih baben sollen dus gar 1 hit hergehre RITA zu ilgen ·103 69, 17. 70, 2. 62, 1 Diese Aenderung hatte ich schon in meiner Chrestomathie gemacht Hillebrandt halt in seiner Vedachrestomathie am Worterbuch unter pracch sie nicht für angezeigt er ubersetzt, wenn du nun so hochfahrend, wissensslolz und eingebildet bist, würdest du da noch nach der Unterweisung fragen, durch die etc Herber hat er ubersehen, dass wig: hein richtiger Conditionalis ist, und dass „Wurdest du fragen" hein Conditionalıs im indischen Sinne ist Aus meiner Uebersetzung wird man ersehen, dass nur der Aorist, auf den schon das lange Thin verst, hier zu erwarten war 62,15 fg Die Lesart Witün ist aus Zeile 18 hierher gerathen Dem Com mentator hat grua bestimmt vorgelegen, da er einen Abfall des Augments annimmt Dass dieses aber hier eben so wenig wie das nachfolgende fa fehlen durfte, bedarf wohl kaum einer Rechtfertigung 63, 17. Hillebrandt hat das vorangehende farur stillschweigend getulgt, aber an dem Geneliv sofarur heinen Anstoss genommen B hat die richtige Lesart 64,6 C एभ्यो रोहितादिरूपेभ्यस्त्रियत्कृतेभ्यो विज्ञातेभ्य. सर्यमप्यन्यच्छिष्टमेयमेयेति विदा चर्विज्ञातयन्तो यस्मात्तस्मात्सर्वज्ञा एव सद्विज्ञानात्त श्रामुरित्यर्थः । अथ भ्यो विदा चरित्यग्न्यादिभ्यो दृष्टान्तेभ्यो विज्ञातेभ्यः सर्पमन्यद्विदां चरित्येतत् Nach mernem Sprachgefuhl kann Tz: nur auf die so eben erwahnten Personen bezogen werden Auch brauchten diese das nun Folgende nicht mehr hennen zu lernen, da sie schon afgare. waren 05, 13 fs Alan hatte ichifu erwarle! 66, 16 GRUT, die grammatisch richtigere Form, musste des Wortspiels wegen hergestellt werden 67,4 Der Sg ra hann nicht richtig sein Das voran, ehende Hun hat einen gedankenlosen Abschreiber, dem noch fuai und paa 66, 17 fg sorschwebten, zu dieser Aenderung verleitet 07, 14 Stalt des Abstr ENCICL hier und in der Folge erwartet man ein Ad Das è in afuanIGT, wie in der Sawbita geschrieben wird, verleitete zur Annahme eines Abstr, das dann auch, grammatisch richtig sebildet, für das ursprungliche Adj substlurt wurde. TACTAR hätte naher gelegen, aber eine solche Form, obgleich wir sie in der Folge einmal (74, 1 17) antreffen, gestallet die Grammatik nicht 67, 15 ün haitafa, das hier und in der Folge die Ausgaben und Maschirr stets haben, das aber gegen die Grammatik verstösst, habe ich in Folge des von Bloomfield in seiner Introduclion zum kauçıka Sutra, S XXIVILI 5 Bemerkten nicht geandert. 6S, 20 ur beruht wohl nur auf einer Unachtsamkeit Roers, der Farbecugi sie die Sanhila schreibl, falsch zerlegte 69, 17 70,2 gurlaut: ist gue Nichts Mahe läge guitaut, aber weder der Optatis noch das Nel wären gerechtfertigt. Spāter treffen wir das auch hier ·70,9 106 erwartete juals an Das ist der aus dem mchfolgenden nur hierher ge- Lommen 70,9 luder unregelin issigen l'orm mua 184 Whitney's Gr. $ 735,5 ç erklärt piatała zaufgentina HETES TAITOISAAREUTATET sfit नदान एय सिमष्ट इत्येनं विक्रोशतम्तस्य 1.5 Wie häme aber natuta zu dieser Bedeutung? Bei der Annalıme einer solchen Bedeutung würde man ubrzens fa nach faq: vermissen A 1st ein blosser Mothtehelf after 8 10 und SET 11 bülte ich woll in afgiddern müssen. 70, 18 71, 6 Die Bedeutung ion TA ist mir lier nicht hlar 71,6 Ueber das augmentluse tugiat echt Ç stillschneigend honek 71, 13 Ich habe den Infang # DUT US », der übrigens aurh verdorben ist, fortgelassen, weil ich diese Worte nicht mit dem folgenden in irgend einen crtraglichen Zusammenhang zu bringen vermag 72, 14 Ganz ähnliche Wiederholungen des Relausatzes ohne einen entsprechenden Ilauptsziz kehren auf den folgenden Seiten mehrmals wieder Das 8 din 13 hat mich Veranlasst den nachfolgenden, tuchl den sorangehenden Rel1umsale, zu Streichen 73, 18 74, 14 Auch 2, 20 hatten we #7 74, 1 17 Vgl zu 67, 11 74. 26. erkar! समरुपताम् undd समकन्यताम् durch मकन्य रुतवत्यो und रुतयन्ती, सकल्पते und मझल्पन्त aber durch समर्योभवति und भयन्ति मकृत्य 1st bel ihm Dal, wodurch Alles auf den hof gestellt wird. Aun hönnte zwar with me un Apast çr 9, 3, 8 als Abl glasst werden, aber dieser wäre luer weniger am Platz als der Instr Dazu kame noch, dass jeiler unbefangene Leser wes in Wer Verbindung Herre zunachst an einen D zu denken würde 74, 19. C ergänzt ein zu Fegh Ein Verbum fin erwartet man bzcr, und fuzata liegt nicht zu set son fagra ab 75, 10 87 PTHS Bure an und für sich eben 50 besechugto C, ist aber allem Anschein nach nicht in Gebrauch getesen 75,11frgPerhizrt प्रापाट m durch ध्यानफललाम 11 enn in an at und wuar denkt wire man seneng, der sonst unbchannten Worte eher de ent segengeselzle Bedeutun, berzulegen. Ich liatte auch an HIGIT der auf seinen Antheil ein Viertel (alles) Sinnens erhalten hat gedacht. 76, 13 Visa erwartet den Polent. Leichter ware die Acnderung Tha (bei uns Druck her fur Ont) gewesen, aber am Med huulte man Asstoss fenommen 77,5 C प्रवत्यायो। श्रागमनमायो त्रिस्य प्राप्रित्यर्थ 1 सा यस्य विटाले सोज्व- म्यायो । प्राय इत्येतदर्शष्यत्यपन रझारस्य ध्यत्ययेन ईकारान्तत्येन । प्रधानन्याये इल्प पाठे powerg. RT tren Spense strh einstellt, wäre doch ein gar unbestimmter Aus Truck für trenn er Syewe 11t sich nimmt oder genommen hat, und dieses er Warlet man doch. Vi gengt unlERû wüssle ich nichts anxufangen ·107 91, 14 77,12 78, 1 79, 80, 1 Vor und so selien wir an die Stelle des im Vorangehenden und schlolgenden gebrauchten sta regelmassis & treten Wir finden aber e zuch vor vocalisch anlaufenden Vorlen, 2 B enferuar TBr. 2, 1, 2,9 10. ATUATT. 1, 6, 9,9 7, 8, 5 TS 1, 5, 8, 5, 6, 1, 11, 12 79, 7.9 D'as Med fusila hat ein nachlassiger und gedankenloser Abschreiber dem voringehenden Avila nosepasst Vel einen ihnhchen I all 94, 9 82, 16 Das zweite utfA musste, worauf Delbruck mich aufmerksam muchle, wegen des fr in der folgenden Zeile als nachlassige Wiederholung desselben Wortes von Seiten eines Abschreibers gelegt werden 86, 11 1618 विन्दते ncben विन्देयु: und विन्दन्ति' 87,2 Die Grammatiker gestalten die Schrubar! HUR Einz sind der Veinung, dass in dem Falle, wenn a unil a mit nachfolgendem Voule za msalbis zu lesen sind, ursprunglich nicht und 3, sondern ga unil 30 gesprochen worden selen Ich pflichle der entgegengesetzten Ansicht ver, it ich nuhi den Grund sehe, marum min मतियम्, तनुयम् us w in सत्यम, तन्यम us w hitte zusummenzichen sollen, während Pfau und Aga spiter Ohr und Auge verletzten und sich die Umwan llung sclallen lassen musslen 87, 18 Hier wieder eine Probe son Ç s mingelhaltern Sireh,efühl A- चगीय दिपस्माटयो जाता स तं ब्रह्मलोक यजस्यापि पारपर्येण फनभूत विन्दते लभते S8, 13 ufunt hon finden wir Drh. Ar (p 4 3, 20, und uchi wusste nicht We man rit mit einem Ger construiren honinte Dur orangehen le uni die fol Eenden Genn linben Aftet nach sich gezogen 89, 5. C सोमित्याकारणामान ध्यायन्यथापूर्व घात एव (सय । 1) ऊध्र्य (उध्या_v 1) या विद्वाश्र्धेदितर्रास्तपत्रेयाभप्रायः । मोयते प्रमोयतं गच्छतोत्यर्थ Arch Anandagını sind Erzuel Partikeln Mit lun wusste ich nichts Besseres in zufangen, als es in alud zu andern 89,6 ( यायत्तिव्येन्मनो यावता कानेन मनस क्षेप (. | क्षय.) स्यात 89, 10 fragmen auch kathop Die grammatisch richtige Form wure fa- प्यरु Adt, zber die unrichtse Form hommi auch sonst vor. 89, 17 Tgl zu 8, 22 Trifa zu lesen 89, 22 Es ist nicht anzunehmen, dass der Verfasser die richuge Form A nicht gekannt haben sollte, vgl 90, 41- 90, 4 f5 Hier ist die falsche Form 2173 aus 89, 22 sogar als 1 Du Icrwen let worden! II, 5 M TI Recani dhe der Sprache molt Es isi are Nuntaphe anzunehmen 91,7 An Haut scheint auch ç Anstoss genommen zu haben, da er dazu गन्धमाल्यावादिलक्षणया hinzufugt आमिचया lag am Machsten und schen mur an gemessener zu sein 91, 14 HT ist hier ohne Zweifel besser am Platz als with, vgl Brh Ar Up 1, 3, 3 fps ·91, 15, 22 103 2 91, 10 22 AUT Ouer u.' 92, 5 15 Auch hier mussle Ea, niehl 3 (nach G 2) stehen 94, 13 Wo: FT: zu vermuthen 92,916 Zu विच्चायन्ति .gl PWu पिच्छाय 93, 8 An erster und zweiler Stelle 91 16 und 92,12 fmfus, hilt 10 fetzter Stelle fatea, gi zu 7,7 94,9 Das fehlerhalle muung hat in 11 auch Fren nach sich gezogen, cs gibt aber uberhaupt kein Haifa, sondern nur un fra 95, 1 Das erste Ta hatte vielleicht stehen bleilien l ünnen, da din, wenigstens in der spateren Literalur, nicht selten als toets bezeichnet wird 95, 45gmB स्तं पर्णत एक्यबदरसम रोक्षितं च स्वाचियोनिन्दित । कि- MECI Autarak CTTRAUITM Hafan AsitamataformaTATUTHUE-a farfu- नित्येतत । तसैथिना स्त्रोग्यजन यदैवलक्षण श्वेत लिन्दु पिच्छन में माभिगाम Dis Wort faring verlinkt seinen Ursprung wohl nur einem Abschreiber, eine Bedeutung dem selben zu geben scheint dein Ç. nicht selar schwer gefallen zu sein Warum hal er es aber nicht oline erferes den Falfur gleichgesetzt? Ich habe angenommen, dass der Sprecher, der schon Alles erreicht hat, das Greisenatter nicht erlel en, sondern schon jetzt seinen Geist aufercben möchte nach ç la er freilich noch nicht alles erreicht, da der spraclhundige Commenlabur wife durch auf stoforesta cshlarii Druck von 11 rug la Leirto ·297 CRSTE LECTION. ERSTES KAPITEL 1 Van verchrc den Udgithr als die Silbe Om Vit Om begint (dler Udgitar) len Gesang Hier die erg inzende Erhl trung desselben 2 Der Saft der Wesen ist die Erde der Snit der Erde das Wasser, der Saft des llassers die hriuter, der Saft der hruuter der Van der Saft des Mannes die Stimme der Saft der Stimme die Rh der Saft der Rh dns Såman der Şall des Sima - dei Udgilia 3 Dieser Logithin der schle, ist der beste vorzunlichste der Saft aller Sale 4 Es ist die Betraclitung angestellt worden was die Rh was das Sanian und was der Udgıtlın ist Die Rk ist die Stimme das Siman der lauch der Logitha die Sulle Om Hje Stimme und der Jauch bilden ein Pour desgleichen die Rih und das Sîma i 6 Crn solches Paar veremgt sich in der Sille Om ein Parr sich scr! det dann erfullt Carier des Indera llunsch 7 Lin Lrfuller von Wunschen wir wer Solches hennend den Udg thr als diese Sillie serulut 8 Diese Silbe druckt Linwilligui a us di man 11011 111 an in Ctsas einwilligt Om sagt Einwilligung ist auch so viel wie Gewihrung Lio Gew hirer son Wunschen wud wcr, Solches hennend den ud, lhr als diese Sillt vciehrt 9 von dieser Sılte macht das dreifiche Wissen (die drei Vedn) Gebrauch Om iuſt (sler 11 varju slem Igndh) zu Om Wenn ·1, 1,9 2 recitirt (der Elolar), nul Om beginnt (der Udgitar) den Gesang, und zwar um diese Silbe zu eliren ob der wurde (dieses) Safles 10 Mit dieser begeheni Beide das Wcth sowohl der, welcher diese auf solche Weise hennt, als auch der, welcher sie nicht so hennt henntniss und Unkenntniss aber sind von einander verschieden Das Werh, welches man mit lenntniss, ant Glauben und im Besitz der Upanishad begelt wird wirksamer So lautet die erganzende Erhlırung dieser Silbe ZWŁITES KAPITEL. . 1 Al die Gotter und Dimonen, Beide Geschupfe I'ra Spalis an einander genethen, holten die Gutter den Udgitha herbei, in der Veraung dass sie mt diesem die Dimonen ben iltigen nurlen. 2 Sie verelirten den Udgitha als den in der Aase befindlichen llauch Diesen behafteten die Damonen mit einem Vebel Daher necht man mittels dieses Beides, sowohl Wohlriechendes als auch Stinkendes. Er ist ja mit einem Uebel behaflet 3 Darauf verehrten sie den Udgitha als die Stammt Diese behafteten dhe Dimonen nut einem Vebel Daher spricht man mit dieser Beides sou olul Wahrheit als auch Unwahrheit Sie ist ja mit einem Lebel behaftet, 4 Darauf verehrten sie den Udgitz als das Auge Dieses behafteten die Dimonen mit einem Ucbel Daher sieht man mit diesem Ber les sowohl Sehenswerthes als auch ichsehenswerthes. Es ist ja mut emein Uebel beloftet 5 Darauf verelirten sie den Udgita als das Ohr Dieses belaſteten die Dumonen mit einen Uebel Daher xxt nan put diesen Beides sowohl Iurenswerthes als auch Sichthorensu erlles Es ist ja mit emem Ucbel behoſtel Darauf veselirten se den Udgithe is dus Denhorg ?! Tueses debaftetee die Dom ww curam Ueber Daher une or mit diesen Beides sowohl was man wollen als uuch s ním nicht wollen dur Es ist }? mut emer Uebel leaflet Vgl Brll. At Up 1 3 1 f3 ·- 3 - 1 3 1 7 Darauf verehrten sie den Udgitha als den im Vunde be findlichen flauch Als die Dinionen auf diesen stuessen zerstoben sie wie ein Lelimhloss zerstieben wurde wenn er auf einen Stem als Zielscheibe aufstresse 8 Vje em I elimkloss zerstiebt, wenn er nur einen Stem als Zielscheibe zufstesst so zersticht derjenige welcher einem Solches hennendeu Buses wunscht oder ihn ufeiniet Das it der Stein als Zielscheibe 9 hit diesem (Ilaucle) nimmt man nichts Wohlriechendes und nichts Stinkendes wahr, du er das Uebel von siclı abgeschlagen hat 175 mian mit diesem isst and drinkt damit.fordert man die ubrigen Hauche (Sinnesorgme) Schliesslich (sienn es ans Sterben gelt) fahren diese, wenn sie seiner nicht gewahr werden hinaus in der Vlemnung dass er schliesslich den Hund (des Sterbenden) ofline 10 Ils diesen (den im Hunde befindlichen) verehrte Angiras den Udgitin und ihn lialt man fur Angiras weil er der Salt (rasa) der Gheder (ang?) ist 11 Als diesen Serehrte Brlası atı den Udgitha und ihn hult man fur Brlzspali, weil Brhatı die Stimme und er hr Inhaber (all) ist 12 Als diesen verehrte kjdsja den Udgitha und ihn built man für ijisji weil er aus dem Kunde (isja) honint (ayate) 13 Diesen erfmd Baha Dalblya er war der Udgatur bei den Bewolinern von Tamushi er pflegte diesen die Erfullung ihrer Wunsche zit ersingen 14 Wer Solches henner d den Udgitha als diese Sille (Om) verehrt ersingt die Erfullung von Wunschen Dieses in Bezug auf das Sell st DBJTTES LAPITEL 1 Jetzt in Bezug auf die Gottheiten Man verehrt den Udgitha als die Sonne Beim Aufgange beginnt sie den Gesang (udgajati) fur die Geschopfe beim Aufgange verscheucht sie Finsterniss und Furcht Furcht und Finsternisserscheucht, wer Solches hennt ·4 1, 3, 2 Dieser (der II nucli) und jene da (tle Sorme) sind einander gleich liess ist der Ilauch und heiss ist dic Sonne, den Ifruch nemul man Siim (Tun), dių Sonne Priisiara (zurüchstrahlend) Durum soll man den Ldgitha sowohl als lucht als auch als Sounc vercloren 3 Van verelire aber urch den Udgitha als den Inrchlauch (192) 1125 emuclit at Prana, was zustaucht Ajana Die Verenigung des I'r and und des Apinia ist der jana, und jani ni die Stimme Palier rzucht man weder ein noch aus wenn man Luas lursai 4 Die Summe ist die Rh Daher haucht man weder ein noch aus wenn man eine RK hersagt Die Tih ist das Siman Dalier haucht man weder ein, noch aus wenn man en Simon singt Das Sımın ist der Udruha Daher haucht mu weder ein noch zus wenn man das Siman anstemmt (urg untu) 5 luch andere Werke als diese die hrift erfundem w7 dts Reiben son Feuer em Wettlauf oder das Spanien eine> steifen Bogens verrichtet man ohne ein oder zuszubauchen Ius diesem Grunde scretire mun den Ldgithin als juna Van verelne afcr auch die Silben des Wortes Udgth di ud and the Ld ist der llauch dn muu durch den llauch enporkonmi (utishullinti) gi ist die Stimine dı mın die Stimme zuch Gil nennt tha ist die Speise da in der Speise Illes entitalten ist (stlita) 7 ld ist der Flimmel g sler Luflrum thr die Erde, ud at die Svane gi der Wind tha das Feuer, ud ist der Simused?, der Jn_urvedi tha der Rged? Wer, Solches heunend diese Silben des Wortes Uitha verehrt tlem giebt die Stimme die Milch die in eigen ist unl der hat Si eise im Vel erfluss und geniesst Sj eise * So erhalt es sul nut ud ai und tha 8 Jetzt von der Erfullung der Bittgebete Als Zufluchtstaften verehre nu (die folgenden) Van nehrve uume Juliucht zu dem Sunan mit welchem man zu lul suigen die Issacht hat, 9 Zu der I h, in welcher (das Sinun enthalten ist) ni dem * \ 1 13 4 2 S 3 ·1, 4,5 Rshi, von welchem (das Sâman) erschaut ist Man nehme zu der Gottheit seine Zuſucht, an die man den Lobgesung zu richten die Absicht hat 10. Van nehme zu dem Vetium semne Zuflucht, mit welchem man zu lobsingen die Absiclit liat Man tehme zu dem Lolgesang seine Zuflucht, mit welcliem man zu lobsingen die Absicht hat 11, Man nelime zu dei Weltgegend seine Zuflucht, an die man den Lobgesang zu richten die Absielt hat 12. Scliliesslich nehme man seme Zuflucht zum Selbst und lohsinge, indem man achtsam an einen Wunsch denkt. Aller Walırscheinlichkeit nach wurde dem, der loksinge, der Wunsch in Erfullung gelen, an den er beim Lolsingen dachte VIERTES KAPITEL 1 Man verelire die Silhe Om Mit Om stimmt (der I dgåtar) das Saman an Hier die erganzende Erhlarung von derselben 2 Die Gotter traten aus Furcht vor dem Tode in das dreifache Wissen (die die Veda) ein Dieses Uhullten sie mit den Metren Weil sie es mit diesen umhullten (ahl'hidajan), heissen die Vetra Khandas 3 Wie man einen Fisch im llasser erspalen wurde, so cispalte der lod jene in der Rk, im Siman und im Jadus Als nun die Guiter dieses gewahr wurden, erhoben sie sich uber die RK, das Såman und das Ja jus, und betraten den Ton 4 Wenn man eine Rih beendigt, lasst man sie mit Om austonen, ebenso ein Saman und ein Jagts Diese Silbe ist eben der Ton, sie ist unsterblich und schutzt vor Gerhren Nachdem die Gutter sie betreten Innten, wurden sie unsterblich und frei von Gefahren 5 Wer, Solches kemend, diese Silbe ertonen lasst, betritt diese Silbe, den unsterblichen und vor Gefahren schutzenden Ton Wenn man diese betreten liat, wird man Unsterblich, weil die Gotler dadurch unsterblich wurden ·1 5,1 6 FUNFTFS LAPITFU 1 Di der Udgatha der Pranai? (die Silbe Oni) und der Prinia der Udgit ist so ist der Udgatha alie Sonne und diese der Pranara Diese lasst ja auf zhrem Gangu Um erforen Nur diese labe ich besungen“, saglı cinst housłuilahı zu seinem Sohne darın bist du mem einziger Sohn Lass die Strablen an ihre Stelle treten dann wirst du vele Sohne haben“ So w Bezug vul die Gottheiten 3 Jetzt in Bezug auf das Selbst Van verehre den Udgitha als den im Vunde befindlichen Hauch Dieser Lasst ja auf semem Gange Om crlonen 1 \ur diesen habe ich besungen“ sagte einst hauşlutaki zu seinem Soline darun bist du mem einziger Sohn Hlauche als Vielheit, dann wirst du viele Sohne Inben" 5 Da der Logitha der Pranava und der Trnava der Udgithr ist so brogl der Ilolar von seinem Sitzt aus auch einen falsch gesungenen Ldgıtha weder in Ordnung Besinge die SECHSTES LAPITEL Auf diese 1 Die Rk ist die Erde das Sman - das Feuer Weise ist dus Saman der Rh aufgesetzt. Darun wird das der Rh auſgesetzte Såman gesungen Si ist die Erde ama das Feuer daher der \ame Simun 2 De Rl ist der Luftraum das Suman --der llind Auf diese Weise est das Suman du Rk gesetzt Darum wird das der Rh aufgesetzte Saman gesungen S ist der Luftraum, ami - der und daher der lume Siman 3 Die RK ist der Elimmel das Saman die Sonne deso Worke ist das Suma de 12 angesictzt. Derram sure whis der Rk wufgeselzte Sunun gesungen Sa ist der llintiel ama die Sonne daher der Name Sanin. 4 Die Rh entspricht den Sternen das Såının ist der Von! Auf diese Weise ist das Sunan der Rk aufgesetzt. Darum wird ·7 1, 7,4 das der Rh aufgesetzte Samın gesungen Sa entspricht den Sterneli, ima ist der Mond, dzlier der Name Suman 5 Die RK ist das weisse Licht der Sonne, das Simin das dunkle, tiefschwarze Auf diese Weise ist das Saman der RK aufgesetzt Darum wud das der Pik aufgesetzte Saman gesungen 6 Si ist das weisse Licht der Sonne im — dus duple, tiefschwarze, daher der Name Siman Was aber den goldfarbigen goldbartigen, goldhaarigen bis auf die Ingelspitzen goldenen Geist beteilt, der in der Sonne gesehen wird, 7 So sind seine Augen wie eine Lotusblume mit ruthlichem Blutenstaube, und sein Name ist ud, weil er allen Uebeln enthommen (udita) ist Wer Solches hennt enthommt allen Lebeln 8 Seine Gesunge sind die Rh und das Saman, und daher ast er der Udgitha, und daher ist ja der Sanger son diesem der Udgâtrr Er (der Geist in der Sonne) gebietet sowohl uber die oberhalb der Sonne gelegenen Slatten als auch uber die Wunsche der Gotter So in Bezug auf die Gottheiten SIEBENTES KAPITEL 1 Jetzt in Bezug auf das Selbst Die Rh ist die Stimme das Siman der Hauch Auf diese Weise ist das Siman der RK nyfgesetzl Darum wird das der RK nufgesetzte Saman gesungen St ist die Stimme, amr — der Ilauch daher der lame Sinan 2 Die Rh ist das luce dis Siman das Selbst Auf diese Weise ist das Simin der RK aufgesetzt Darum wird das der Rh aufgesetzte Siman gesungen Si ist das Auge um? – dat Salleh dalar dar Jane Suwa 3 De RK ist das Olir das Siman ons Denhorgan Iuf diese Weise ist das Sunın der RK ufgeselt Darum wird das der RK uufgesclzte Sinan gesungen So ist das Olir ama das Denhorg2, lader der Same Swa Die RK ist das nesse licht des luges dus Simun das dunkle tiefschu 117 luf diese Weise ist das Sun an der AK ·1, 7, 4. 8 aufgesetzt. Darını sird das der RK aufgeselle Siman gesungen Så ist das weisse Licht des inges, ama das durikle, trefschwarze, dalier der Name Såman. 5. Ne RK ist der Geist, der ne luge gesehen wird. Der ist auch das Siman, das Ultha, das Jayus und das Brahman. Seme Erscheinungsform, semne Gesange und sein Name sind we die Erschemungslosin, die Gesinge und der Name jenes (Geistes in der Sone). 6 Er gebielet son olul uber die unterlialb des Auges gelegenen Statten als auch uber die Wunsche der Menschen. Deshalb smgen diejenigen, welchic zur Laute singen, diesem vor, und deshalb gewinnen sie Schutze. 7. Ver, Solches hennend, dis Şiman singt, singt Berden (dem Gerst in der Sonne und dem im Auge) vor, Durch jenen er langt er sowolil die oberhalb der Sonne gelegenen Station als auch die Wunsche der Gutter. d. Durch diesen erlangt er sowohl die unterhalb des luges gelegenen Sintten als auch die Wunschle der Menschen. Deshalb spreche em Sulches hennender Udgitar 9 „Welchen Wunsch soll ich dir ersmgen? Wer, Solches hennend, das Såinan singl, gebietet ya uber die Ersugung eines Wunsches, ACNTES KAPITEL 1 Droue waren einst m Berug auf den Udgitha crfalisen (ilaha (alivalja, Kaihitajını Dullin und i'rnihana uvalt Diese sprichien mir sind in Bezug auf den Coxillis et Cihren. wollen wir eine Enterredung aber den Logithia feginnen?" 2 Sie waren ramt einverstanden und setzten sich usyesamt meder, Dar nu sagle Pravilnna (*iale: „Die Lilitlemen ngen zuerst reden rh werde lwrli) 17s die Bralun inen sagen 3 Barruf sagte ſilaha çatuatja zu kaihitija Dillsbyja: Ich will dicli fingen" Dieser antwortete ,frage". 4 Worauf geht das Satu zaruch? ur den Tona auto wortete er. „Vorauf geht ler lain zurucha lul de a ll guard antwortete er. Worauf gelet der llincl. turuch? luf die ·9 1, 9, 3. Speise“ antwortele er. „Worauf geht die Speise zuruch? „Auf das Wasser antwortete er. 5 Worauf gelit das Wasser zuruch?" Auf die jenseitige Slutten antwortete er. „Woranf geht die jenseitige Stilte zuruch?“ „Ueber die Himmelsstatie kunnte man es nicht Junuber bringen; Wir lassen das Siman bei der Ilimmelsstatte stehen bleiben Das Saman wird als Himniel gepriesen“ So antwortete er 6. Darauf sagte Çilaha Çaldiatja zu Kaikilijuna Dalblya. „Den Siman, o Dallhja, liat ja heinen Halt Und wenrr nunmehr Jemand zu dir sagte, dass dem hopf bersten wurde dann wurde dein hopf bersten" 7. „Nuo damn mochte ich die Antwort darauf vom Erliabenen erfahren. „Crfahre sie antwortete er ,,Worauf geht die jensestige Stalte zuruch? Auf diese Statle" antwortete er Worauf gelt diese Sthtte zuruch? Veles die Stitte Flalt hunnte nun es nicht hinuherbringen, wlissen das Sâman bei der Statte IIall stehen bleiben Das Sâmın wird als llalt gepriesen 50 antwortete er 8 Darauf sagte Prav altına (anal , Vein Siman (ilu atjih, ist endlich und wenn nunmehu Jemand zu dil s15te dass dem Kopf bersten wade; so wurde dein hopf bersten Vun dann machte Ich die Intwort darauf von Erliabenen eifalıren Lrfahrt sie antwortcle cr XFLATFS KAPITEL 1 „Worauf geht diese Statle zuruch Auf die Lutre antwortele er, dr alle Wesen aus der Leere hier urgeben und in der Leere wieder untergelien Die Leere stelil ji tuher als diese, die Leere ist die letzte Zuflucht. 2. „Meser Čugul pt ukr till Turzoglule onu'w monille Wer, Solches hennend, den allers orzugliclisten Ldritha verelirt, dem wurd das Illervorzuglichste zu Theil, der gewinnt die aller- Sorzügliclisten Shutten 3. Ils lidman Cunha dut sen (tilzit) dem Ldimfatidilir verhandet hatte, sagte er. "So lange Jemind in deter 2 ·1,93 10 Anchthommenschaft diesen legitha hemen wird un lance uni shum das allenorzuglichiste Telen zu flieil werden auf dieser Shitte 4 und eine Stutte in jener Statte ler, Solches kennen! diesen (Udgiil) crehrt, denn wirl das allery orzuzlichste Leben zu Meil suf dieser Seille, und ene Statie in jener Statii. ZFIUS KAPITEL 1 lm Lande der huru, das von Slagelschule, heimgesucht war Inelt sich L slasi h thrija in grosser loth sich befindend mit seiner noch auclit mandaren I rau mnt 11 Hjagrini auſ 2 Den Iblir der Hulsenfruchile 155, bettelle er in Meser sagte mes sund hem andern da als diese mir vorgesetzten* 3 Giel mir von die sen“ sagte Jençr Da gal) er sie in und bot itim auch einen Trunk duzu an Jener aber antwortete Was ich trinkt wurde als Rest unrein sem 4 Sind denn diese Ilulsenfruchte als leste Bucht auch unrem „ll can act drese nicht gegesen tudte wire se now an Lehen geblieben das Wassertrunken aber stelit 111 meinen Behebtn * So antwortele er 5 Nachdem er geges en lille reichte er die Liberi lubuci Semei Frau Da diese sich aber schon vorher ses alligt hatte nam se sje in Emy finz und verwahrle sıc. 6 Ils er am andern vorgen wufstand sagte er enn ich nur Etwas zu essen behane dann hinte ich auch einiges Geld verdienen. Der i urst da ist im Begriff em Ofſir darzulrungen, der konnte nuch zu allen Priesters errichtungen eru allen 7 Da s racht die Frau zu ihm,Do list du mein Gutte jene Hulsenfruchte. Lr ass diese und begab sich zu jenem schon le gonnenen Opfer 8 Dort setzte er sich zu den Sangen die auf dem Singerplatz eben im Begriff waren den Lobgesung anzustimmen Zum Prastotar sigle er 9 Wenn du Prastotar den Prastara singeli xirst ohne die Gottheit zu hennen die am Prast is a betheiligt ist du wird dir der hopf bersten."

·11 1, 11, 6. 10 In gleicher Weise sagte er zum Udgåtar „Wenn du, Udgatai, den Udgitha singen wirst ohne die Gottheit zu hennen, die ajn Udgıtha betheiligt ist, dann wird dir der Kopf bersten" 11 In gleicher Weise sagte er zum PlatiharlarWenn du, Pratiharlar, den Pratshåra singen wirst olme die Gottheit zu kennen, die am Pratıhâra betheiligt ist, dann wird dir der hopf bersten" Die Sanger hielten inne und sassen stumm da FLFTES KAPITEL 1 Da sprach zu ihm der Opferherr , ich wunsche den Erhaberen kennen zu lernen.“ „Ich bin Ushastı hahrijana“ antwortete dieser. 2 Der Opfeiherr sagle „Ich habe mich nach dem Erhabenen umgesehen um alın alle Priesterverrichtungen zu ubertragen, aber, dr ich des Erlabenen nucht habhaft werden konnte, habe ich Andere erwahlt 3 Der Crlabene soll aber alle Priesterverrichtungen ubernehmen“ Dieser willigte ein und sagte In diesem Falle mussen diese die Erluuhniss haben zu lobsingen, mir aber sollst du denselben Lohn geben, den du ihnen geben wordest" Der Opferherr willigte ein 4 Da stellte sich der Brastolar ber ihm ein und sprach „Der Erliabene liat zu mir gesagt, dass mir, dem Prastotar, der kopf bersten wurde, wenn ich den Prastiva singen wurde oline die Gottlieit zu kennen, die am Prastiva betleiligt ist Welches ist diese Gottheit? 3 Dieser antwortete „Der Iruch Alle Wesen treten mit dem Hauche ein und fuhren mit dem Hauche hinrus Dies ist die am Pristava betheiligte Gottheit Wenn du oline diese zu kennen den Prastiva resungen litteşt. ware dein Kopf geborsten, da ich dır dieses gesagt hatte." 6. Darauf stellte sich der Ldgâtur frei ihm ein und sprach , Der Erhabenc hat zu mir gesagt, dass mr, dem Udgitar, der hopf berslen wurde, wenn ich den Ldgutha singen wurde ohne ·1, 11, • 1. - die Gottheit ni hemen, die 211 Ldgutha bethuligt ist, Welles 15 dies (suitheit ī Dieser antwortete „Die Some Alle Wc4 singen der Sonne vor, wenn sie doch oben stelt Dies ist die ein Udgitha In the late hollen! Wenn du olme diese tolthiest zu buncu den Udzithr gesungen lettest, were dein hopf geborsten dr ich dir dieses gesagt inte Druf sillte sich der Pratılartır ben ihm ein und sprach Der Trumbene 1121 zu mir gesat dass mir, dem l'ratilialır. der horr Lersten wurde wenn ich den Pathir -19, en wurde oline die Gottheit zu henncii, die an Pratikra lelheilgt ist Wallies ist diese Gottheit 9 Dieser antwortele „Die S; esse Alle Wesen leben, weil ste Sperne zu sich nehmen (pratilaramiusul) Pes ist die am Pralehira letheilgte Gottheit leon do ohne diese Gottlul zu kennen den Pralıhirn gesungen hatlest, ware dein hopf geborsten, di ich dir dieses gesagt little ZWÖLFTES KAPITEL 1 Jetzt vom Lasitha dir llunde. Baki Dalblya mil an lemn Namen Glua Waitreja, serhiens einst sein lleim um zu síudiren. 2 Es ham ihm ein weisser llund zu Gesicht Um diesen versammelten sich andere llunde und sprachen „Der Erlubene muge tins Sy ese ersingen wir liaben Hunger 3 Zu desen sagte gener (der weisse Hund) Versammelt euch morgen fruh an eben diesem Orle un mich“ Baka Dalhlaja, mut underm \amen Gl112 Vutreja varlete dieses by We hier (Priesler} wenn sie mit einem Balitslipar aurina zu lobsingen im Begrill send Einer am Andem sich haltend, schlechen, so kuen jene lieringeschlicher selten sich, stessen den Lul ham ius Und sangen Om v mochten essen Om wr muchten truhen' On moge der guillielie \ arumi Trapalı und Saudar uns lucrlier Sperse lierbeibringen? O llerr der Speise Branze uns Speke berber ji Iringe herbe: Om! A ·13 2, 1, 3. DEEIZEINTES KAPITEL 1. Der Laut hiu ist diese Statte, der Laut hài der Wind, der Laut atha der Mond, der Laut ilma das Selbst, der Laut i das Feuer, 2 Der Laut û ist die Sonne, der Laut e der Mhnya (Herbeiruf), der Laut auhoi alle Goller, der Laut hīt Pragapatı, der Ton (Svara) dei llauch, der Laut ja die Spesse, Vak (ute Stonime) Vordig. 3. Der Laut lum ist die nicht unmittelbar serstandliche drerzehnte Singinterjection und ist Sankara (Hindurchgang) 4. Wer diese Upanishad der verschiedenen Saman hemnt, dem giebt die Stimme die Milch, die alır eigen ist, und der hat Speise im Ueberfluss und geniesst Speise.* ZIVEITE LECTION. L ERSTES KATITEL 1. Die Verehrung des Saman, als emes ungetheilten Ganzen, ist etwas Gutes Vas gut ist; nennt man Sâman, was mchil gut is! nicht Süman 2 So sagt nian er ist in Simap zu ilı gehommien“. und sagt damit „er ist in guter Absicht zu ihm gekommen“ .Juch sagt man „er ist nicht an Sånan zı ilım gchommen“, und sagt damit mer ist meht in guler Absicht zu ihm gekommen. 3. Ferner sagt man. Wenn es Cinem gut geht , es ist uns Sima“, und sngt damit es geht gut“ Auch sigt man, wenn *e Imem icht gut geht, ist uns aucht Siman“, und sagt damit , es geht nicht gul Vet 1.3, 7 2, S, 3 ·2, 1, 4 4. Wer, Solches Schnen, dis Sinalt als etwas Gutes verehrt, bei dem verilen aller Walırscheinlichkeit nach gute Vorsclinicn sich einstellen und alom berkomicie. 7 HITIS KAH'ITEL . 1. Man verelire das ſimftcilige Siman in den Slitten. Der Latit tun ist die Erde, der l'rastita das Feuer, der l'agita der Luftraum, der Pralılara dic Sonne, des Widhiana der Immel. Su in den aufsteigenden (Staten). 2. Jetzl 11 den in zimgelehrter Ordnung folgenden. Der Laul hiñ ist der linic, der Prasfira die Sonne, der Udgitha der Luftraum, der I'ralibara --- das Feuer, das Nidhana die Erde, 3. Wer. Solches kennend, dus fimftbeilige Siman in den Statten verehrt, dem werden die auſ- und nedersteigenden Stitten zu Theil. 1 - DRITTES KAPITEL. 1 Man verehre das funſtheilige Saman im Regen. Der Laut du ist der vorangehende Vind. der Prastara die sich bildende Wolle, «ler Lystha der Regenguss, der Prathira Blitz und Donner, 2 Das Vidhana ist das Aufhuien des Megens. Wer, Solches hennend, das ſimftcilige Saman un Negen serehrt, fur den regnet es, und der lusst regnen VIERTES KAPITEL 1. Man s erelire das funftheilige Siman m allen Wassern. Der Lant bu ist die sich bildende Wolke, der Prastiva - der Regen, der Udgitha --- die nach Osten strumenden Flusse, der Pratılara die nich Westen strumenden, das. Aidha — das Veer. 2. Wer, · Solcles hennend, dis funheilige Siman in alleri Wassern verelırt, hommt nicht im Wasser um Leben und hat stets Wasser vollzuf ·15 2, 8,2 FUNFTES KAPITEL 1. Man verehre das funſtheilige Såman in den Jahreszeiten. Der Laut hii ist der Fruliling, der Prastava die heisse Jahreszert, der Udgitha die Regenzeit, der Pratılara der Herbst, das Nidhana der Winter 2 Wer, Solches hennend, das funſtheilige Saman in den Jahreszeiten verelirt, fur den gestalten die Jahreszeiten sich gunstig, und der ist im Genuss der Jahreszeiten SECHSTES KAPITEL 1 Man verehre das funftheilige Sâmın in den Hausthieren Der Laut hm entspricht den Ziegen, der Prast iva den Schafen, der Udgitha den Kuhen, der Pratih ira den Pferden, das Nidhuna dem Manne 2 Wer, Solcles hennend, das funftheilige Såman in den Hausthieren verehrt dem fallen die Hausthiere zu und der wird reich in Ilausthieren SIEBENTES KAPITEL 1 Man verelire das funftheilige allerı orzuglichste Saman in den Hauchen Der Laut Inn ist der Einhauch, der Prastara die Stimme der Udgıtha das Auge, der Pratıhara --- das Ohr, das Nidhana das Denhorgan Dies sind die allers orzuglichsten 2 Wer, Solches hennend das funſtheilige allervorzuglichste Saman serehrt, dem wird das Allervorzuglicliste zu Theil, und der gewmot dic allervorzuglichsten Stitten Soweit von dein fünftheiligen (Siman) ACHTES KAPITEL 1 Jetzt von dem siebentheiligen Man verehre das siebentheilige Saman in der Stimme Der Laut hiñ ist jedes hum der Stimme, der Prastava ist pra, der Adı – a, 2 Der Udgithr ist ud, der Prathår? prati, der Upadrava upa, das Nidhana ni ·16 2, 6, 3 3 Wer, Solches hennend, das sielentheilige Sinan in der Stimme verehrt, dem giebt die Stimme die Vilch, die ihr eigen ist, und der lint Speise im Leberfluss und geniesst Speise * VEDATES APITEL 1 Ferner verelire man das siebeutheilige Saman als die Sonne Ste verlnlt sich stels gleich (sama), dalier ist sie Saman Da Jedermann meint, sie sei fur in (aufgegungen) **, so verlialt sie sich zu Jedermann gleich (sima), dalier ist sie Simon 2 Van wisse dass in dieser alle Wesen hetherligt sind Def Laut hun ist die Sorinc vor ilirem Aufyange in diesem Stande von ihr sind die Thiere betheiligl, deshall, lassen diese laut ertunen Sie haben j? Theil u dem Laut lm des Simarl. 3 Der Prastava ist die Sonne sogleich nach dem Auſgange An diesem Stande von ilır sind die Vienschen belheiligt Darum mugen diese das Luben (Prostati) und Piersen (Praçauns!) Sie haben ja Theil an dem l'rust 117 des Simun 4 Der Idi ist die Sonne zur Zeit da die huhe zusamdenhommen um gemolhen 71 werden In diesem Stande von uhr sind der Tugel beilieiligt Darum ergreifen (id ya) diese, da sie im I uſmen heme Stutze finden sich sellist und fliegen unilier Sie h then ja Thul an dem Adı des Seman 5 Der Udguha ist die Sonne genau um Vittag An diesem Stande von ihr sind die Gutter letheiligt Dirum sind stt die busten unter den Gescln pofen Prag patis Sie haben ja Theil an dem Udzun des Saman by Der Pruri ist die Sonne hach Viling vor dem spilen lacrimulta: In diesem Stuude von ihr sind die Leibesfruchte betheilige Darum entfullen diese, wenn sie empfingen sind (pratahtta) nicat vor der Zeit Sie linburn ja Theil am dein Pruları des Surian 7 Mer Lindr 319 ist die Suime nach dem sprlen Xachundlag vor dem Untergange in diesem Stande von ihr sind die Toere ** Igt TS 6 5 1 2 ·17 2, 11, 2 des Waldes betheiligt Darum luſen (upadrasanta) diese, wenn sie einen Nann erblichen, zu emnem Gebusch oder einer Hollung im Sie haben ja Theil an dem Upadrarı des Såman 8 Das Nidhana ist die Sonne sogleich nach dem Untergange Au diesem Stunde von ihr sind die Vater betheiligt Durum legt man diese nieder (nidadhatı)* Sie haben ja ſiell am Aidhana des Saman So verehrt man das siebentheilige Såman als die Sonne ZEHNTES KAPITEL 1 Ferner verehre man das siebentheilige Suman als das mit sich selbst gemessene und den Tod besiegende Hinkůra (der Laut luñ) ist dreisilbig und auch Prast iva ist dreisilbig Das gibt Gleiches 2 Adı ist zu eisilbig, Prrtihara viersilbig Cins von diesem zu jenem, und es gibt ein Gleiches 3 Udgitha ist dreisilbig, Upadrava versilbig Mit drei und drei gibt es ein Gleiches, eine Silbe ist uberschussis Als dreisilbıs gibt es en Gleiches 4 Nidhana ist dreisilbig, das gibt ein Gleiches Diese ergeben zusammen zweiundzwanzig Silben 5 Mit einundzwanzig wird man der Sonne theilhaftig Die Sonne ist die einundzwanzigste von hiei Mit der zweiundzwanzigsten gewinnt man was oberhalb der Sonne ist Das ist der Himmel, der ist frei von hummer 6 Wer das siebentheilige Sâman als das mit sich selbst gemessene und den Tod besiegende verehrt der gelangt zum Gewinn der Sonne, und dem wird ein Gewon zu lheil, der uber den Gewint der Sonne geht ELFTES KAPITLL das Auge, 1. Der Laut hun ist das Denhorgun, der Udgitha der Pratihara – das Olir, das Nidhana der Liniauch Dieses ist das in die Ilauche eingew obene Såman Gajatra ? Wer auf diese Weise dieses in die Hauche eingen obene * Veber diese Bugelung handleli kau ha 83, glauch halj çr 21, 3 7. 3 ·2, 11 2 * 18 Sima Gajstri kennt der wird der lause theilhuſlig erreicht en volles I clersiller (bundert Jahre) icht lange und wird ruch an Machhommenschaft und ich und reich an kulity Van ser gross gesinnt Das ist die Stensrexel 75OLF TF, MAJITEL 1 Der Laut lm ist das haben der Holzer, der l'rzstiva der erste Rauch der Udgitha das Aufl amen, der Prithira de sic), blendew hollen, das Aidhani das Erlosclien Dieses ist das ins Feuer einges oliene Siman Rathmlarh. 2 Wer auf diese Weise dieses ins Feuer einze u obene Suman Italliaitara hennt der erreicht einen Vorrung im heiligen Waten lat Speise zu verzehren erreicht ein volles Lebensaller felt lange und wird reich w Salihon merschaft und lieli tund reich w Rulim fu der Richtung zum Feuer spull min sich meht den Mund und spese auch nicht uns. Das ist die Lebensregel DREIZEHNUS KAPITFL das Zu 1 Der Inut hut ist das Zurufen, der Pristin - sy rechen der dyitha - -- das Liegen beim Weile der Prathiri - das liegen nuf dem Wcibe das dhuna das zum Ziel Gelangen Dieses 11 das m di Prarung (ingen obene Saman lumadeuja. ? Wer auf diese Werse dieses in die Paaring en en obene Suman Vainades ja hennt der paart sich gelit aus jeder Paarung son leuem hers or crecruit en vulles lebensaiter lebt luye und wird reich 20 Tachibommenschaft und Leh und reich an Rulm van entziehe sich henner Das ist die Lebenregel VIERZEINTES LAPITEL 1 Der I aut lm ist die nagelrende Sonne der Praslui? die auf eigene her della aer Vitag der I'ralihan der Nachnaittag das Midling — die untergelende Sonne Dites ist das in die Sonne eingew obene Siman Brhat. 2 ler auf diese Weise dieses in die Sonne einges obene Siman•IBılut kennt der wird glutsoll lint Seise zu verzeliceu ·19 2, 17, 2 erreicht ein volles Lehensiller, lebt lange und wird reich an Nadlihomineuschall und lich und reich an Rufim. Jan schimähe mucht die warmende Some. 1)as ist die Lebensregel FUXFZETINTES KAPITEL 1. Der Laut lui entspricht den sich ballenden Dunsten, der Brastiva ist die sich bildende Wolhe, der Udgilla der Regen, der Pratihira Blitz und Donner, das Xxliana das Aufhoren des Regens Dieses ist dis in den l'aryanja (dlen Regengott) engewohenc Simın Varipa. 2 Wer auf diese Weise dieses in den Partnja einges obene Siman hennt, der crlangt verschiedenstiges (urúpa) und wolil aussefienfes l'ichi, erreicht en volles Lebensalter, Infit lane und wird reich an Iachihommenschall und lich und reich an. Dulum. Man schimahe nicht den Regen. Das ist die Lehensregel SECHZEINTES KAPITFL 1. Dei Laul law ist der Fruiling, der Prestava -- die lielsce Jalıreszeit, der Ungilla die Regenveil, dei Pratifica der Ilerlist, das Midlanı cler Wuter. Dieses et des an die Jahreszeiten eingewobene Sinan Varriga 2 Wer auf diese Weise dieses in die Jahreszeiten einges obene Såman Vairika hennt der prangt (vratni) mut lachihominenschaft Vreh und heiligem Wissen, crreicht em volles Lebensalter Icht lange und wird reich an \achihummenschaft und Vielt und reich an Ruhm Man schumahe nicht die Jahreszeiten Das ist die Lebensregel SIEBZEIINTES KAPITEL 1. Der Laut hiſ al die Erde, der Prastaja - der Luftraum, der Udgithı? der Ilimmel, der I'ratılara -- die Wellgegenderi, das Nidzina dos Veer. Dieses ist das in die Stitten eingewobene Samu Çaksari 2 Wer auf diese Weise dieses in die Stalten eingewobene Saman Çahiari hennt, der gens ont Stilten, erreicht ein sollen ·2 17,2 20 lebensalter, lelt lange wd word reich in Vaclikommenscinſ und Vieh und recha na Ruilım Van schmale met die Stitlen Das ist die I chersregel ACHTZEIINTES KALITEL 1 Der Inul kun entspricht den Ziegen der l'rastava den Schalen der llegata den hulen der Pratbarn den Pferden das Vidni ist der Vun Dieses ist das in die laere - wobene Suman Rex ati 2 Wer auf diese Weise das in die There emgeuolenc Suman Heval benut Jer wrd Besitzer m Viel erreicht ein volles Letensalter lebt lange und wird reich an lachihoinmenschaft und lich und reich in Ruhin Van schm die nicht die There Was ist die I ebensregel NEUZENTES KAPITEL L- 1 Der Liut hun ist das nur der Prastai - die llaut, der Udgit das Fleisch der Prnthiri der knochen das Midhana das Varh Dieses ist das in die horperilicile cingen obene Simu Jaunt ya 2 Wer auf diese Weise eins in die horpertheile eingewolene Sun Ja, ja, ja hennt der celult vollkommene korpertheile nimmt in hemen horpertheile Schaden, erreicht ein soles I ebens ulter lebt huge wird rich in lachhomenschil tund lieh und reich an Pulun Van geniesse ein Jahr lang hein Varh oder geniesse gar hein Mark Das ist die Lebensregel ZWANZIGSTES KATITEL 1 Der Inut hu, ist das Feuer, der Pras(217 der Wan 1 der Udgitha die Sonne der Pratatura die Sterne das Vidhmm der Vood Dunes ist dis die Gottheilen cur gewol ene Sinu Rigana 2 Wer anf diese Weise sis m die Goltherten eingen olene Simon Rain konut der wird der slutten und des Ruges dieser Gottheiten und der Gemeinschal mit ihnen therhaftig Cr- ·21 2 22 3 reicht ein tolles Tchensalter, leht laugr un reich an incli- Lommenschaft und licht und reich w Rulum Van schmilie miclit die Berliminen Ans ist die Lebensregel - FINUNTZWANZIGSTF4 KAPITHI 1 Der I aut las entspricht dem druifachen Wissen (len dret Veda) der Post 11 - den drei Stiften der Udgitha den Igni dem Wunde und der Sonne der Pralin - den Sterne den Veeln und den Stralilen das Vidhan len Schlangen den Gandhari 2 und den Vilern Dieses ist das in Wes cin gewobene Siman 2 Wer dieses i les puzeunt ene Samın henn der wird Alles 3 Jern folgender Cloha Is gieht nichts Inderes dias 1orzuglicher und trefflicher wire als die inflach seribculten Neubelen 4 Wer dieses henni hennt Alles und lem hrungen alle Welt gegenden Fribut dar Ww crebre uje Lrhenntniss dass man Vles se! Das ist die I el ensregel 7WFIUNDZWANZICSTI KATITFL I lon gms (dgit2 herst is ich wahle mir das thier thnliche Gebrull im Simon Pratis Uthun naht un mittelbar verst indlich Somas 1 ditha ist unmittelbar verst in llich das Weiche und /arte gelort dem Wmde dis arle und kraftige dem Indra das Bruchozelartige dem Brhiaspat dus hiss tonende dem Varu? Alle diese Udgitha verchre man die des Varuna aber meide man ? Vit dem Vorsatze den Gitlern die Unstert lichheit zu er singen trsingr min sie Wit dem Vorsitze den Titern den l abe trunk den Menschen das I'rsel nte den Thueren Gris und Wasser dem Opferhierin die lummlische Stalle und sich selhst Speise 711 ersingen lot singe min achlsam indem man im Geistc an das Folgende denkt 3 Alle Vocale gehoren zur Personlichheit Indras alle Usliman ·2, 22, 3 22 . genuen Laute zur Personliclihert Prigaralas, alle Spirca genannten I uute zur Personlichkeit des Todesgottes Wenn Jem ind Einen wegen der Vocale tadeln sollte, dann spreche man "zu thm Ich habe mich in Indras Schutz begeben, dieser wird dir anlworten Vierin ifan aber lemund wegen der Ushmun genannten I aute tadeln sollte, dann wreche tr zu diesem „ich habe mich in Prz_ipate Schutz liegchen dieser wird dich dafür zerschmelter? Wenn alın her Jemand wegen der Sparen genannten I nule nadeln sollte din spreche er zu dissein ylch Inbe much in dles Todesgoites Schutz begehen dieser wird dich dafür verbrennen 5 Rei den Gedanken lem Indm will ich kraft verleihen" mesen alle locale tenend und hrullig zusgesprochen werden Bei dem bredalen „Ich will much P72344101 unertrmen“ missen alle C]shm in genunten 1 aute nline verschluchi und ausgestossen zu werden offen aus vesprochen werden Bu dem Gedanken Ich will dem 1 desgotte entgehen mussen alle Sparsn genannten 1 nulc mit cringer Beruhrling gesprochen werden DI FIUADZWANZIGSTES KATITEI 1 Nas moralische Verdienst int drei Stufen. Opfer Stulan 17111 anden balden die erste ? hajena ant die zweite item em des heiligen lassens Bellessener im llause des I clirers sich wfhuil, so ist dieses die rett VC Alle diese werden einer guten Statte thelialı Wer nu Heiligen g27 aufgeht erlangt Unsterblichheit. Prat lebiuteie die Stellen Ius 11 belirteten Stattesi yoll das dreifache Wissen gelir drei cu) beror Auch dieses belrutete er 1us dem I chruteten drufulien Wissen quollon Iluude Siben hiervor }}huis Ian as and Star 4 Darul lebrulete er diese Tils de seu bebruletea Shri 461 older I nul (in furor Wir alle Blatter son cier Bluripe durel170 zett sind o ist jegliche Rede vom Laut Om dunhzerren Illes ist der 1 qut Om ·23 2 24 9 10 VIF RUNDZSA SZIGSTIS KALITIL 1 Die Theologen sigen ,Wenn die I rolspende des Som den Vasu geliurt die Villigsspende den Rudra die \bendspende den Iditja und allen Gutteru 2 „Wo bleibt diese in Falle die Stille des Opferherre? Wie honnte liner der diese nicht hennen sollte, das Opfer verrichten? Lr hinn sie aber verrichten wenn er sie hennt 3 Vor dem Beginn der Litaner mit der die I culise ende des Soma anliebt setzl er sich das Gesicht nach Vorden gewandt unter das Feuer des Haustieren und singt zu dem an de \ asu gerichteten Simm 4 Deline dus Ihor zur Stitle ur mochten sich schmen auf dass wir die llerrschaft erlangen 5 6 Darauf wirft er eine Spende ins I entr mit den Worten „Ich verneige nucli vor Agn dem Bewoliner der Lrde und dem Ben ohner der Statte Verschalle mir dum Opfe, herri elle Salle Dies ist ja die Slatte des Opferherra Lecher werde ich det Opferherr nach Ablauf des Lebens konment Sale! Sloss den Riegel zuruch) 11em er dieses gesprochen hat erkeht er sich Darauf treten die lasu ilini die Fruhspende des Somnib* 7 Vor dem Beginn der Vittagsspende sitzt er sich das Gesicht nach Norden gewandt luter das im Agn dhra beindulie Heuer und sagt zu den an die Rudra gerichteten Siman 8 ,,Oeline das Thor zur Statte wir muchten dicht schauen auf dass wr die weile Herrschaft erlan, en 9 10 Darauf wirft er eine Spende ins Feuer mit den Vorten Ich vereige mich vor dem Windgotte dem Bewolmen des Luftraumes und dem Ben oliner der Slatte Verschulfi mir dem Opferherrn eine Sutte Dies ist ja die Stitte des Opfer herrn Hierher werde ich der Opferherr nach Ablauf des Lebens hommen Stalia! Stoss den Riegel zurnch! Verin er dieses gesprochen liat erhielt er sich Darauf (relen die Rudra ilum die Mittagsspende abs* * Und damture Stafle ·2, 24,11 . il lor dem Beginn der Abend-pende setzt er sich, das Gesicht inch \orden gewandi, hinter das eslliche Feuer und singt zu dem an die Aditja und zu dem in alle Gotler geruitettu Suman 12 Oeffoe das Thor zur Stutte wir muchten dich schauen quf diss wir die unbeschrinkle llerrschaft erlangen“ So 711 den an die Idilja gerichteten Sinn. 13 Darauf zu dem in alle Gutter genchteten „Delfne das Tor zur Stutte w muchtea dich schmuen, uuf dass wir die uberste llerrsnit erlangen 14 Daruf wilt er eine Spende is Feuer at den Morturi „Ich verneige mich vor den Aditz und vor allen Gottern dun Bewohnern des Himmels den Bewolmern der Statte \erschall urur den Opferherri eme Stalte. 15 „Dies 11 j? die Stitle des Opferherrl Therler verile ich, der forkert arch Ablauf des Lelers homme Sih! Stossel dui lvezel zuruchi Wenn er dieses gestrochen hat, erhielt ei eh 10 Darul tretun dil Aditja und alle Gutter ihm die Abend- Pendt hb* War Sokhes heunt hennt den Inlegriff des Opfurs DRITI E LECTION, ERSTES KAPITEL 1 Der Gutter long t die Sonne das Querhuiz. der Hannel dler lion kuches der I uſtrnum di Bril die 1 chlatuint 2 Die nich juni gebunit n llongzillen sy die nach Osten then len trillen der Sonnt die Bunen and die Rk die Blumic ist der Bedre juch des utistest liclit Wasser »t diese Inese Rh * Laller rett ·2 11, des Wildes hetherligt Baruni lzufen (tipiúrn inti) dicse, weil 416 einen Van erblichen nu elle a clusch oder einer Ile lilung hun Sie haben jr Theil an dem Upadras ? des Siman 8 Dns Vidlıma ist die Sonne sozlerdi inch dem Untergange An diesem Stunde ion thr sind die Idler helleiligt Dariini legt im diese neder (middlıılı)* Sit haben ja lleil am Vidhur des Stman So . erelirt mun dis siebentheilige Semun nis dic Sonne 7EINTES LAPITEL 1 Ferner verchrc man das siel entheilige Sinu als das mit sich selbst gemessene und den rød lesiegerd Ilukira (der Laut hun) ast dreiselbst und auch Prostora ust dressilbige Das gibt Gleiches 2 Adı ist zweisilbig, l'ralık ır? Siersilbig Luns von diesem zu jenen und es gibt ein Gleiches 3 Udgıtlı ist dreisilbig Undrar ? versilby, Mit drei und drei gibt es ein Gluicles emne Silbe ist aberschussi Als dreisilbys gibt es ein Gleiches 4 Nidhian? ist drisiling das gibt ein Gleiches Diese er gelen zusammen zweiundzwanzı: Silben 5 Mit einundzwanzig wird man der Sonne theilhaltig 100 Sonne ist die einundzwanzi, ste von hier Mit der zu cluudzu alzigsten gew mut man was oberlialb der Sonne ist Das ist der Immel der ist frei von huinmer 0 Wer das siebentheilige Simun als das mit sich selbst ge messene und den Tod besiegende verelirt der laugt zum Ge winn der Sonne und dem wird ein Gewinn zu Theil der uber den Gewinn der Sonne geht ELFTES KAPITLL das luge 1 Der Lmt hun ist das Denkorg in der Udg tin der Pratılara das Ohr das Nidhana Jer Linhauch Dieses ist das in die Fruche einges olene Saman Gijatra 2 Wer auf diese Weise dieses in die llauche eingewobene * Ueber dese Begehung 1 andelt kau, ka 83 gl auch Kaj Çr 91 37 3 ·2, 11•2 Simu Gijutri kennt, der und der Ilanchie bleifaflix erricht ein Tolles I ebensalter (undert Jilire) lit linge und wird rich an Nachkuinmeuselfl und la filial ruich an um ! Si TUM sesunt Ons ist die leersregel RUITharru 1 l)er 1 316 Im al den leben der IJ,lar, der I'm stia der erste Bruch der Lizaldız diy duflumen der l'allara die sich willenden hollen, das \iqlana das Irherschel Dieses est dls in Feuer eugcwobene Sjman Nathantara 2 lber nuf dient Weise dieses ins I cuer eingenobene Samari Rathamtarna kennt der erreicht einen forrinz im ficiligen Vlaseca lint Spust nu verzeliren erreicht ein solles I ebensulter leht lange und wird ruchi un luchommenschaft und Viel und reich an Kulim la der Richtung zu teuer spuli muu sich nicht der Vund und spere auch nicht aus Das ist die I cbensregel DRLIZEITLS KAPITFL. 1 Der l authm ist das lurulen der l'insti das Zu- Sjicilien der Uditha das Liegen beim Weibe, der l'ratılıra — das Jlegen auf dem Heilre, das Vrdhana dis zum Ziel Gelangeut Dieses ist das in die Paarung eingenutene Sinan lamadev 2 Wer auf diese Weise dieses in die Prarung eingewobene Siman V imadevjr kennt der paart sich geht aus jeder Paaru von Seum bervor crieicht ein volles Lebensalter lebt lange und wird reich an laclikermenschaft und Tiel und reich an Nurlom llau entzielę sich hemner Das ist die Lebenregel IERZEHNTES LAPITEL 1 Ter I uut lm ist die zufgehende Sonne der Prostila die auſgeg ingene der Cagilina der Vittag der I'miltira der lachnuttig das Nidhiana - die untergehendt Sorme Dieses int dis in die Sonne eigen obene Simon Brliat 2 Wer in diese Heist dieses in die Sonne eingek obene Siman Balat kennt der wel glutvoll Int sy eist pul verzehren ·19 2, 17, 2 erreichl ein olles lebensaller, fcbt lange und wird reich an Naclıkommenschaft unul Vich und reich an Rum. Van schmahe nicht die warmende Some. Das ist die Lehersregel FUNFZEINTES KAPITEL der Regen, 1. Der Laut luin entspricht den sich ballenden Dunsten, der Vrastîva ist die sich bildende Wolhe, der Udgitha der Pratihara Blitz und Donner, das Vidhana das Aufhoren des Regens. Dieses ist das in den l'arganja (ilen Regengott) eingewobene Siman Vairûp? 2 Wer auf diese Weise dieses in den Parganja eingewohsene Sinan hennt, der erlangt verschiedetiartiges (wrûpa) und wohl ausschendes liel, erreicht en volles Lebensalter, leht lange und wird reich an. Nachhommenschar und Vieh und reich an Rulin Man schmile nicht den Regen. Das ist die Lebensregel. SECHZEHNTES KAPITEL 1. Dei Laut fun ist der Fruhling, der Pristava die heisse Jahreszeit, der. Udgitha die Regenzeit, der l'rathira -- der Ilernt, das Nullana der 1 mer. Dieses ist das m die Jahreszeiten eingewobene Saman lariga 2 Wer auf diese Weise dieses in dic Jalıreszeiten engewobene Såman Vaira, a henot, der prangt (virigati) mit Marlıkommenschall, Vieh am helligem Wissen, erreicht en olles Lebensalter, lebt lange und wird reich an Taclıhommenschaft und Vieh und reich an Ruhin Mau schimahe nicht die Jahreszeiten Das ist die Lebensregel. SIEBZEUNTES KAPITFL 1. Der Laut lat ist die Erde, der Pristava dei fuftraum, der Udgitha der Ilimmel, der Pratilira die Weltgegender, das Nidhana das Meer. Dieses ist das in die Statten cmgen obene Saman Çahvaria 2. Wer auf diese Weise dieses in die Slutten engen olene Saman Çahvari kennt, der gesinnt Slatten, erreicht ein volles ·2 17 2 20 (ebensaiter lelt luge und surd reicht 1 Azchommenschaft und Vieh und reich in Rulim Van schin the meht die Statten Das ist die Lebensregel. ACHTZEIT TFS KAPITEL 1 Der Laut fun entspricht den Ziegen der Prasha den Schafen der Udgıtlır den hulen der Imtihara den Pferden das Vidhant at ler Mann Dieses ist das in die luere on wobene Samon Revat 2 Wer auf diese Weise d1s in die Thiere einges olene Siman Rer 241 hennt der wird Besitzer an lich erreicht ein olles lebens ulter lebt lange und wird reich an Wachhommenschuft und Tiel und reich an Rulim Van schale nicht die Tluere. Das ist die Lebensregel NEUZEINTES KAPITEL, 1 Der l nut hin ist das Ilhar, der Prastin - die Itaut, der Idgith? das Fleisch der Prithiri — der Knochen dis Nidhana das Mark Dieses ist das in die horpertheile eingewobene Samun lalonija. 2 Wer auf diese Weise das in die hurpertheile eigen obene Su un Jawajag mja hennt der erlult vollkommene hörpertheile nimmt an hennem horj ertheile Schaden erreicht ein volles Lel ens ulter lebt lange wird reich an lachkommenschaft und Tich tun? reich an Ruhm Van geniesse ein Jahr lang hem Wark oder geniesse gar hein Wach. Das ist die 1 ebensregel ZWANZIGSTES KAPITEL der Wind 1 Der Laut fun ist das teuer der Prasta der Udgithi die Sonne der Prhlilarz die Sterne das Vidhana der Yon! Tieurs ist das in die Gottheiten eingewobene Siman Raganu. ? Wer auf diese Weise das in die Goltheiten eingehobene Sligan Ili, kennt der wird der Stalten und des Ranges dieser Gottheiten und der Geneitscliſt nul ahrien theilails, cr- ·21 - 2, 22, 3 reicht ein tolles Lebensalter, leht lange, wird reich an Nachkommenschaft und Vieb und reich an Ruhm Man schmale nicht die Brahmanen Das ist die Lebensregel EINUNDZWANZIGSTER KAPITEL i. Der Laut hiñ entspricht dem dreifachen Wissen (den drei V'eda), der Prastava den drei Statten, der Udgitha dem Aghi, dem Winde und der Sonne, der Pratihâra -- den Sternen, . den Vogeln und den Strahlen, das Nidhana den Schlangen, den Gandharva und den Vatern Dieses ist das in Alles eingenobene Så man 2. Wer dieses in Alles eingewobene Siman kennt, der wird Alles 3 Hierzu folgender Çloka „Cs giebt nichts Anderes, das vorzuglecher und trefflicher ware als die funffach vertheilten Dreiheiten" 4 Wer dieses kennt, hennt Alles,' und dem hringen alle Weltgegenden Tribut dar Man lerehre die Erhenntniss dass man Alles sei Das ist die Lebensregel . ZWEIUNDZWANZIGSTES KAPITEL 1 Von Agnus Udgitha heisst es , ich wahle mir das therahnliche Gebrull im Siman“ Pragapatı's Udgithi ist nicht unmittelbar verst indlich, Soma's Udgitha ist unmittelbar verstandlich das Weiche und Zarte gehort dem \inde, das Zarte und kraftige dem Indra, das Brach ogelartige dem Brhaspat das Visstonende dem Varuny, Alle diese Udgitha verehre man, die des Varuna nber meide man 2 Vit dem Vorsatze den rottern die Unsterblichkeit zu ersingen, ersinge mun sie Mit dem Vorsitze den Vätern den I abefrank, den Menschen das Er velinte, den Thieren Gras tind Wasser, dem Opferherrn die lummlische Stafte und sicli selhst Spense 71 ersugen, lolisige min achtsam, indem man im Geiste an das Folgende denht 3. Alle Vocale gelmren zur Personlicliheit Bidra's, alle Istiniu ·2, 22, 3 22 gemunnlen 1 ante zur l'ersunbeliheit Pra, patis, alle Sparça genannten Laute ztir l'ers nlichheil des 'Toilesgolles Wenn Je;nand Linen wegen der locale indeln sollle, dann spreche man 71 ilim ich hole mch in Indras Schutz begel en dieser wird dir anlworten | Wenn ihn zbier Jeniand wegen der Lshman geunten I aule tadeln sollte dann sporeclic er zu diesen „Ich falc mich in Pripaus Scliue legeben dieser sind auch dafir zersthniel- Wenn ihn aber Jemand wegen der Sparça genannten 1 zule nadeln sollte dann spreche er zu diesem nicht be mich in des Todesgottes Schulz tegehen dieser wird dich dafür verlorenen“ 5 Bei dem Gedanhen dem Indra will ich kraft verleihen inussen alle Vocale to niend und hriftig nasgesprochen werden Bei lein (redanken „lch will much Pranapah anvertuen mussen alle Ushman genannten 1 uute ohne verschlucht und zu gestossen 211 werden oflen zusgesprochen werden Bei dem Gedanken wich will dem Todesgolie enigehen müssen alle Sparça genannten uute mit geringer Berulirung gesprochen werden tern DRFIUNDZWANZIGSTES KAPITEL 1 Das moralische I crdienst hat die Stufen Opfer Sludium und Spenden bilden die erste 2 hastening ist die zweite Wenn ein des heiligen Wissens Benessener im Ilause des Lelirers sich uuhul, so ist dieses die dritte Store Ille diese werden emer guten State theilhaftig Terim lleiligen gauz aufgeht erlangt Unsterblichkeit 3 Prilo y atile brutele dje Slatten lus dun lebruleten Slatten quoll das dreifache Wissen (die drei ledn) herior Auch dieses Telrutete er Ius dem Ic ruleten dreifichen Wissen quollen folgende Sill en loers or Bhus Bhui 7s und Star + Darruf te rutete er diese Aus diesen bel rullen Sibeli quoll der I uut Om lienor Wie alle Blatter son cier Blatttal pe durchzogen und so kl jegliche hede som Lut Om durch zogen Illes ist der Liul Om ·23 2, 24, 9 10 VLL.RUNDZYANZIGSTES KAPITEL 1 1. Die Theologen sagen Wenn die Frulspende des Sonia den Vasu gehurt, die Mittagsspende den ludia, die Abendspende den Åditja und allen Gottern, „Wo bleibt in diesern l'alle die Stille des Opferlierru?. Wie kuntte Liner, der diese nicht hennen sollte, das Opfer verrichten? L'r hann sie aber verrichten, wenn er sie kennt 3 Vor dem Begin der Lilanci, nuit der die Frulispende des Soina anhebt, selzt er sich, das. (resicht nach Norden gewandt Ituter das Feuer des tlausherrn und singt zu derrr an die Vasu gerichteten Simanı 4 ,effe das Thor zur Slatte, wr mochten dich schauen, auf dass wir die Herrschaft erlangen“ 36 Darauf wirft er eine Spende ins I cuti mit den Worten „Ich verneige mich vor Agri, dem Bewohner der Erde und dem Bewolmer der Stalle eischalle mu, dem (Ipferherrn eine Stalle Dies ist ja die Stitle des Opferberm Herder werde ich der Ojiferherr, nach Ablauf des Lebens hunimen Saat Stoss den Riegel zuruch". Wenn er dieses gesprochen hint erliebt er sich Darauf trelen die lasu sum die Trulisjiende des Sonnt ab* ñ Vor dem Beginn der Mittagsspende sulle er sich das Cosielat mchi Norden gewandl, junter das m Ayudhra hufundliche Feues und singt zu dem an die Rudra gerichteten Suman 8 Define des Thor zur Stitle, wir möchte diela schien auf dass wir die wale llerrschaft erlangen I 10 Darauf surft er eine Spende ins I euer mit den Worten „Ich verneige mich vor dem Windgotte dem Bewohner des Lullraunes ind dem Ben olimer der Statte Verstraffe mir den Opferhierrs, une Suite thies ist ja die Stelle des Oplerfleiru Ierher werde ich, der Upferlicrr, mach Ablauf des lebens kommen SH!?! Stoss den Huel zurich Wenn er dieses gesprochen hat, chelt er sich Duruf treten die Rudra lun die Mittagspende ab* * Unit dibre Site ·22 2.- tern genannten I aute zur l'eronlichheit Prag ipalis alle Sparra genannten Laute zur Pers stilicliheit des Todesgolles Wenn Jemant Linen wegen der Tocile tadeln sollte dann spreche man zu ihm ich hate mich ia Indras Schutz Segel en, dieser wird dir anworlen 4 Wenn ihn nher Jemini wegen der Ushman genannten Laute tiden sollte dun Yreelie er zu diesem „ch habe mich 10 Prag ipalis Schutz legel en dieser wird dich dafür zerschnel- Wenn ihm il cr Jem und wegen der Sparça genannten laute 19 lelu sollte dann spreclie er 7ıl, diesem „Ich habe nneli in des Todesgottes Schutz begehen dieser wird dicli dafur verbrennen. 5 Bei den Gedanken den Intrı will ich kriſ verleihen musstn alle locale te nen und hruſteg insgesprochen werden Bei dem Gedanken „Ich will mucha Pro, il 141 antertrauen mussen alle Uslımın genannten 1 zute chine verschlucht und ausgestossen zir werden offen zusges rochen werden Bei dem Gedanken „ich will dem Todesgotte entgehen mussen alle Spurn genannten I uute mit geringer Berul rung gesprochen werden DRFIUNDZWANZIGSTES KAPITEL 1 Das moralische I erdienst hal drei Stufen Opfer Sludium und Spenden bilden die erste 2 hasteiung ist she zweite Wenn ein des heiligen Wissens Beflissener im llause des I ehrers sich zufhalt so ist dieses de dritte Stufe Alle diese werden einer gulen Stutte theillas Wer im Fleiligen ganz ufgeht erlangt Unsterblichheit 3 Pray at lebrulete die Slitten Aus den cbruteien Stitten quoll dıs dreifache Wissen (lie drei le!) hertor luch dicsta I ehrutite er lus dem bet ruteten dreifachen Wissen quolien rigeude Sillyt liesior Binis Bhun is und Svar + Darul I el mitete er dese lits diesen lel ruleteni Silhen moll der l ut Om hervor We alle Blatter von einer Blatt fil pie durchzogen sind so ist jegliclie Rede vom Lut Ohm lurch zigen Illes ist der I w On ·2, 24, 11 . 11 Vor dem Beginn der Abendspende selzt er sich, das Gesicht nach Vorden ges and linter las ustliche Feuer und sint zu dein an die Aditja und zu den an alle Gutter gerichteten Suman 12 Oeflne das Thor zur Stafle wr mocliten dich schauen, nur dass wir die unbeschranhte llerrschaft crlange" so zu den an die Idilja gerichteten Sumiati 13 Darauf zu dem an alle Götler gerichteten „Delfne das Mor zur Slatte, wr mochten dich schauen, auf dass wir die uberste lerrschaft erlangen“ 11 Darnuf wirft er einu Si ende ins Feuer mit den Worten Ich Yerneige mich vor den Åditja und vor allen Gutter den Bewohnern des Ilimmels, den Ben olinern der Slutte Verschaft mir dem Opferherra, enne Statte 15 „Dies ist ja die Statle des Opferheim Herder werde ich der Opferlerr, ich Abirul des Lebens komment Stihar Stosset den Riegel zuruch" Wengi er dieses gesprochen lal erlebt er sich 16 Darauf tretun die Aditz und alle Gulter ihm die Abendspende ab* Wer Sulthies kennt, hemt den Julegnie des Opfers. DRITI E LECTIOX. ERSTES LAPITEL i Der Gulter llonig 2st die Sonne das iuerlioz - der Ilimutel. der Tonighuelen der Luftmum die Brut die Lichtatome 2 Die inch vorn gelenden Hongzellen sind die inch Osten chenden Sirullen der Sonne die Bienen sind die RL die Blume ist der Ryreda und auch dis misterbliche Wasser ist diesen Diese Rh + Ind 1 tilte SLLL ·33 3, 16,5 6 Wenn ich gesagt habe dass ich meine Zuflucht zu Bhu vas nehme, so lahe ich duml gesagt dass ich meine Zuflucht zum Feuer, zuni Winde und zur Sonne nelime 7 Wenn ich gesagt habe dass ich meine Zuſucht zu Siar nehme so habe ich dann gesig! diss ich meme Zufluchi zum Rg cda, zum Ingurvedz und zum Suedi neline SECUZEHNTES KAPITEL 1 Dis Opfer ist der 1/2 Die Frutspende entspricht seinen (ersten) vlerindzw zuizig Jahren. Die Gyatro besteht zus serund Z 2715 Sillen und die Frulspende steht mit der Gjutri m er bindung An Thiesem Thicile des Opfers sind die Vasu hetherligt und die Vasu sind die Hauche Die Tasa beherbergen (128? janti) j1 Alles 2 Wenn Lmem in diesem Lebensalter ein Unw ohilsein treffen sollte dann spreche man O the last ilır Hauchel Lussel meine Fruhspende ununterbrochen fortluſen bis zur Mittagsspende auf dass ich das Opfer mcht millen unter den asui den Hauchen zu Nichte werde Darauf crhcbt er sich und wurd gesund 3 Die Mitingsspende entspricht den (nichsten) vierundvierzig Jahren Die Trishtubh hesteht aus vieruundvierzig Silben und dhe Mittagsspende steht mit der Trishtubh in Verbindung An diesem Theile des Opfers sind die Rudra betheiligt und die Rudr sind die Hauche De Rudra brugen ja Alles zum Weinen (roda janli) 4 Wenn Einem in diesem Lebensalter em Unwohlsein treffen sollte dann spreche min O im Rudin Ihr Hauche' Lasset meine Hattagsspende munterhrochen fortlaufen bis zur dritten Spende auf dass ich das Opfer nicht mllen unter den Rudra den Hauchen zu Nichte werde Darruf ei hebt er sich und wird gesund 5 Die dritte Spende entspricht den (nichsten) achtundu erzig Inhren Die Gagal besteht aus schlundsterzig Silben und die Unille Spende steht mit der (sagats in Verbindung An diesem Theile des Opfers sind die Aditja betheiligt und die Adiljr sind die Hauche Die Adilja nelimen ja Alles mit sich (ad date) ·. 3, 16, 31 6 lenn Finem in dieser Lebensalter cin Unu olisern treffen sollte, dan spreche min dahir Aditja, slır flaucher Lassel zicine dritte Spende muestralien fortlaufen his 711n (vollro) I cl cuisiller (100 Jahre), u d24 ich, das Opfer, muchit milieu unter dieu Silit i, deu lluclicii, zu drite werdea Parauf criicht er sich und wird gesuni 7 Mlakad sa Attiren, der solches kannte pflegle Folgendes zu sagen llom trıltst dur (o Unwohlsein) auf diese Weise nich da ich doc)) ruchi dari sirri (i werike to Ir lebte londerlandsecluzehn Jalire, und wer Solclics heunt, leht Irunderlumducchielm Jalure GILBYLIINTFS KAPITLI 1 Des Manues Weile zu einein Opfer liesteht dann dass er lungerl, darstel und sich nicht vergnugt 2 Ir legelit cine Upasad-I cier, wenn er isst, trinkt und sch Vergnug! 3 Er begeht die Stolra und Çastra, wenn er lacht schmuust und sich begaltet 1 Den Lohn den er den Priestern reicht, bilden hasteiungen Spenden Redlichkert, Schonung'alles Lebunden und wahrhaftes Neden 5 Durun sagl mm, „er wird Lellern und er lal gekellert- Unler jenem versteht nun die Wiedererzeugung des Menschen unter diesem seinen Tod Das Remungsbad mnel vollbrachtem Opfer ist der Tod. G Arcliden Glora Anginsa dieses dem hrshan, dem Sohne der Det ahi mitgellieilt latie sprach er, du er hem Verlangen nehr empfand in der Todesstunde nekime niin zu den folgenden drei Spruchen seine Zuflucht Du bist das Umerg igliche, du best das Unerschulterliche, du bist das durch den Hauch Gescharfte Hierzu geht es folgende zwer Rh 7 „Dann eben schaut man das morgendliche Liclıl des Elten Samens, das jenseits des lundis entflainmt* * NY 8 630 ·35 3,188 „Aus dem Dunkel hiervor lilien wir uns, das hohere Licht erblickend zu dem Gott unter den Gotlern, zu Surja, dem lochsten Licht, erhohen “* ACHTZEANTES KAPITEL So in Man ver- . Man verehre das Denhorgan als das Brahman Bezug auf das Selbst jetzt in Bezug auf die Gottheiten ehre die Leere als das Brahman In dieser Weise ist die Unterweisung nach beiden Seiten lin erfolgt, in Bezug auf das Selbst und in Bezug auf die Gottheiten 2 Das Brahman hat yer Fusse (Ierlel) ein Fuss ist die Slimme, en Fuss der Linkruch, ern Fuss das Auge, en Fuss das Ohr So in Bezug auf das Selbst Jelzt in Bezug auf die Gottheiten Ein Fuss ist das Feuer ein Fuss der Vund ein Fuss die Sonne, em Fuss die Wellgegenden In dieser Weise ist die Unterseisung nach beiden Seiten hin erfolgt in Bezug auf das Selbst und in Bezug auf die Gottheiten 3 Lm Viertel des Braluman ist die Stimme Dieses strahlt und warmt durch das Licht des Feuers Ver Solches kennt der sfralılt und wärmt durch Rubm Anselien und geistlichen Vorrang 4 Lin Viertel des Bralıman ist der Lohauch Dieses strahlt und wumt durch das Licht des Windes Wer Solches kennt der strali't und warmt durch Rulim, Ansehen und geistlichem Vorrang 5 Lini Ve des Brahman Dieses strallt und warmt durch das I icht der Sorine Wer Solches kennt der strabilt und wurmt durch Rulim Ansehen und geistlichen Vorrang Ly Vertel des Broumon ist bs Our Meses stroldt und warnit durch das Licht der Weltgegenden Wer Solches het, der strahlt und warmt durch Rulim Ansehen und geistlichen das luge Vorrang * RV 1,50 10 ·3, 19, 1 36 NLUNZEHNTEB KAPITEL em E: 1 Die Unters exsung lautel Die Sonne ist das Bralımın, dhe 11 there Erklarung aber folgendermassen Am Anfangt war luer uns Nichtserende das war das Seiende Das entwchelle sich, dr enlst ind Dieses lag en Jalir lang damn platzle es Dic eme Tierschale uud silbern, die andere golden 2 Die Lidt ist die silberne, der Himmel die goldene Dierschale die Berge sind die tussere sunt Wolhen und Nebel die mnere Eilaut die I lusse die Adern, das Veer ist die ini Innern beludhulie Flüssigkeit (das Cruss) 3 Es war dit some die alsdun entstani Als diese entstand erhob sich al bald ein Gejaucize itnd alle Wenen und alle Wunsche traten hier or Dalier erliebt sich um die Zeil alle Aufganges und ihrer Wettlerhehr alslald em Jubelgeselirei und treten alle Wesen und alle Wunscle hervor 4 Mer Sulches henvend die Sonne als Brahma serehat dem wurden aller Wahrschewlichheit nach Berfallstufe zu Theil werden und alını urfreuen VICRTC LECTION. IRSTES MALITI Ils lelte ist der glaulude und freigebige ruil 10 ir ij?/? la din til nu houlen gal Lr hess allerwirts Bierbery on an adt in danken dass man erwirts ul crnachten wirrute 2 Lisachs Noun Schw une soruler la rudele en c11 211 ilken ud ru filelerma issun an „llt Bhallahsla' Blindlaksha' 11$ vun (unarut Putriju aussimilen de lucht erstreckt sk) Kent lun wie des Tageslicht Streife mcht daran auf dass es diely uchil sert renne!

·37 1, 2, 3 3 Diesem anwortete der andere „Woher sprichst du denn son ulim, dem so unbedeutenden Mann, wie som serbuuderten (d i mit dei Raude) Raihia? er ist der Verbruderte Raihia? 4 Wer das weiss was er weiss, dem fallt alles Gute, was die Geschupfe vollbringen, zu, gerade so wie die niedrigeren Wurfel dem gewinnenden Hauplwurfel zulille. Auf diese Weise Inabe ich ihn beschrieben 5 Als Ginnerul Pautrajan dieses vernalım, sprang er von seinem Lager und sagte zum h immerling ,Du sprichst mein Lieber, von mir wie som sei brudeilen Raikva? ,,Wer ist der verbruderte Raihta? b „Wer das weiss, was er weiss, dem rillt alles Gute, was die Geschupſe vollbringen, zu, gerade so wie die niedrigeren Würfel dem gewinnenden Ilmuplwurfel ufallen Auf diese Weise babe ich hin beschrieben" 7. Der kommerug forschte nach, ham aber wieder und sagte, dass er ihn nicht gefunden hulle Darauf sagte jener (Ganar rull) Suche udin, memu Lieber, da, wo man einen Brahm inen au suthen pflegt“ 8 Der hammerling setzte sich dicht neben einen Mann, der unter einem harren die Riude sich abhratzte Diesen Tedete er also an „Bist du, Erhabener, der verbrudeile Rahva? bn ich es, mem Lieber“ antı orlete dieser Der h immerling kan wieder und sagte dass er ihn gefunden hatte ,,Kohi ZWEITES KAPITEL 1 Duauf legab sich Gutacruti Pauirjana dortion mit sectishundert hubien, emen goldenen Schimlich und emen mut Vouliluerweibchen bespannten Wagen Deni Ruva redule er also an 2. , Rachia' fler linsl du seclslundert huht einen goldenen Scumch und emen mut Vaulthern cibulien bespunten lagen Gib mir die Gottlieit an, welche du serelorst! 3 Diesem undu orlete der Andere ,c) Lucie uber dich o ( udra' Vil den hulen sich abzugeben, sci dein Geschifth Darauſ begat sich Ganacruti Pautrijana abermals dahin und zwar uit tausend ·4 25 39 - huen emen Goldsrimmh, ceum Vaulthierseillien bespannten Wagen und mit seijer locliter 4 Den Ruhsi redelt er als in der hast du tausend hule eien goldenen Schnith ennen mit Vanlikheren bespannten Hagen eine Fruthid drs Dorf in welchen) du weils! Ulsteru eise mich sage ich al croals Lihul eiers 5 Indem dieses ibor (der Tochter) Gesicht 711 sich enwarhol sagte er Ich lache uber jene (hulie) o udra! Vit diesem Gesicht allein du utest du mich zum Sprechien guracht.“ Der Ort. an welchem er zu jenem (dem (riniçruli) sprich lens Ruiku? parna im Lande der Maltirslin 11 jenem aber sprich er DRITTFS KAPITET Der Windst en Inschreisser Wenn das Feuer erlischt, selil es in der Wand ein Wenn die Sonne untergeht geht sie m den Wind ein wenn der Vond untergeht geht er in den Wind ein 2 Wenn Wasser austrochnet geht es in den Wad ein Der Vund reisst jn alle diese m such So in Bezug auf die Gottheiten 3 Jetzl in Bezug auf das Selbst En Ansichirersser pt der Einbauch Wenn man einschlift geht die Stimme i den Erı lauch ein das Auge in den Einkauch das Ohr in den Emhauch das Denburgan mden Emlauel Der Einbauelt reisst ja alle diese an sich 4 Dieses sind die 7e Ansiclareisser der Wind unter den Gültem und der Lauch unter den Hauchen (Sunesorganen) 5 „Es bestelle unst ein Bralım ne disenter den Caunzka hipeja und den 1bhių ralinin haksiaseru an als diesen die Speisen aufgetragen wurden Sie gat in lan lichts. 6 „Dieser sprach Wer ist der eme Gott, em luter der Welt, der Vier machtige Gutter verschling? Sterł lule werden oher seiner nicht gewalır obgleich er o \LI ipratusin an Helen Orten weille Wem diese Speise zukommt dem ist sie nicht gerecht worden. + ·39 7. „Da trat Çaunaha håpeja an ihn heran, indem er ihm Folgendes entgegenhell ,Das Selbst der Gulter, der Crzeuger der Geschopſe, mit goldenen Hauern, em Fresser und • kein Unweiser lleil er, was nicht Speise ist, verzehrt, olme selbst verzehrt zu werden, spricht man von seiner gew alligen Grosse Auf diese Weise verehren wir, o Brahmanenschuler, diese (die Speise)“ Gebl ihm die erbetene Speise 8 „Van gab sie ihm Die eine funf und die andre funf* bilden, da sie zehn ausmachen, den krta-Wurfel Darum ist in allen Weltgegenden der hrla-Wurfel zehn und zwar die Speise Das ist die Speise verzehrende Virag ** Durch diese ist Alles sichtbar Wer Solches hennt, fur den wird Alles sichtbar, und der wird ein Geniesser von Speise" VIERTES KAPITEL an 1 Es redete einst Satjahama Gibala seine Mutter Gabalå also ,Verehrte! Ich wunsche mich in die Brahmanenlehre zu hegeben Welchen Geschlechtsnamen habe ich? 2 Sie sprach „Ich weiss nicht, mein kind, welchen Geschlechtsnament du hast Als Dienerin in meiner Jugend vel umherstreichend empfing ich dichi Ich weiss nicht, welchen Geschlechtsnamen du Doch heisse ich Gabald, und du Satz Sage dass du Satyahama, Sohn der Gabila, seist“ Er ham zu Haridrumata Gautama und sagte , lewende mich bei dem Crhabenen in die Bralımanenlehre begeben, ich mochte heim Erhabenen in die Lehre treten" 4 Dieser sprach „Welchen Geschlechtsnamen last dir, mein Lieher? Er entgegnele „Ich weiss nicht, Erhahener, welchen Geschlechtsnamen ich fiabe Ich fragle meine Mulier, und diese antwortete mir, dass sie als Dienerin in Jirer Jugen ucl under- 161 z obeti ** Unler Anderun çin zelinsilbiges Metrum ·10 streichend much empfangen hulle, dass sie nicht wisse welchen Geschlechtsnamch ich multe, dass sie ler Grbilt heisse, und ich Saljak 1112 Und so sage ich denn ich lion 57tahay? Som der (thalo Erhibench 5 Dangte dieser So Etu as han helner, der nicht Brahimine Is aussagent fringe mein lieber Brennholz hierber ich werde dich als Schuler aufschinen vul dat licht von der 11 arheit alsegungen bist.“ 170dcm cr plin aufgenommen Inlle schued ct vitrhundert mycre und schwachliclic hube aus und sprich rehe diesen nach mein Lie co to Inden dieser se forltriel segle er Ich muchle nicht anders als mit tausend lieumkehren“ Ir i lich ume Innhl von Jahren muss arts Ils julle ein Tausend geworden waren FÜNFTES KAPITEL. i Redete ern Ster fui also an Saljahamalar „Erhabener! antu ortete dieser Wir haben die Taul Tausend erreicht treibe uns zur Wolmung des Lehrers ? Und ich will dir einen tuss (ein Viertelj Rrahmans ver hunden" Is erkunde ihu mir der Erhabenen Da sprach zener zu ihm Ein Sechzehntel ist der Osten ein Sechzehntel der Westen eiu Sechzehntel der Suden ein Sechzehntei der Nordert Dies ist mein Lieher der nus sļer Sechzeimteln bestehende kuss (I ertel) Brahmans der, der Helle heisst 3 Wer Solches hennend diesen aus vier Sechzelinten he stehenden Fuss Brahmins als den Hellen verehrt der wird auf dieser Stalte liell. Helle Stalten gewinnt der welcher Solches hennend diesen aus sier Seclizelinteln bestellenden Fuss Bralinians als den Hellen verelirt SECHSTIG KAPITEL 1 Agm (der Feuergoll) wird dir einen andern Fuss ver hunden Jener trieh die huhe im andern Morgen fort diese gegen Abend au amen da legle er em Feuer un frieb die huhe ein, legle Brennliolz zu und setzte sich westlich vom teuer mit dein Gesicht nach Osten .

·4, 8, 1, 2. Agni redcte ilin also ani: „Satzhim?" „Drlialenerantw orlele dicser. 3 Ich will dir, incin Lieher, einen l’uss (em Viertel) Brahin ui's scrhunden „Es verhunde ilm mir der Lihabenc Da Sprach jener zu ihm: Cm Seclızelintel ist die Erde, em Sechzehnte der Lulraum, cin Seclizclmtel der Eliminel, cin Seclizelintel das Vleer. Dies ist, mein Lieber, der aus vier Scclızelinten lestehende l'iss Bralini's, der der Unendliche bersat 1. „Wer, Solelies hehnend, diesen aus sur Sechurchnteln liestehenden Fuss Bralımı's als den Unendlichen scrclirt, der wird auf dieser Slitte unendlich Unendlelie Slullen gewinnt der, welcher, Solches hennend, diesen aus vier Seclızı lmlelo bestehenden Tuss Brahmi's als den Unendlichen screlirt SIFBENTFS KAPITFL 1. „Du schwann wird dir nen anderu I uss serkunden“ Jener trieb die kulie ain andern Morgen fort Wo diese gegen Abend anhamen, du legte er ein Teuer au trieb die kubic em leyte Brennholz zu und setzte sich westlich vom I ene nuit dem Gesicht nach Osten 2 Lite Schw an ham fierangellogen und redete ilm also an „Salzhama'. , Crhabenerk antwortete dieser 3 „Ich will dir, mem Lieber, einen l'uss Bralıman's verkunden “ Es verhunde zu mir der Erhibene! Da sprach jenei zu ulam „Eu Seclizelintel ist das feuer, ein Sechzeitel die Sonne, eru Sechzehntel der Mond, em Sechzehntel der Blitz Dies ist, menu Lieber, der aus vier Secluzelunteln bestehende Iuss Brahmans, der der Leuchtende herss! 4 „Wer, Solches henvend, diesen aus viel Seclızelmteln bestehenden Fuss Bralıman's als den Leuchtenden verehrt, der wird auf dieser Stutte leuchtend Lerichtende Staten gewinnt der, elcher, Solches heunend, diesen aus vier Seclizelinteln bestellenden luss Brahman's als den Leuchlenden verehrt ACHTES KATITEL verkunden" 1 „Der Vogel Madgu wird dir einen andern Fuss Biahman's Jener trieb die hulle ain andern Morgen ſort Wo 6 ·12 4,8,1 diese gegen Al end ankamen de lezle er em I eller an, Irich dic kulie con legte Brennholz zu und scurte sich westlich som i cuer, mit dem Gesicht nach Olen 2 Der Vorel Vangu ham bir ugellogen und redele ju also an „Satjahima' Lrhalen els antwortele dieser 3 „Ich will dir meiu I id er, emen Fuss Brabus serhinden Es verhünde ihn inir der Lobul cneDi Sorach jener an ihm Em Sechzelmtel ist der Financlı, ein Sechzehntet das Ange, con Seclivelinlcl das Olir, ein Sechzelniel din Denhorgan Dies ist der his ver Sechzclmteln Besteltende Fuss Brahms der der Sitzruiche heisst. Wer Solches hemend diesen aus vier Sechzehnteln bestehenden Fuss Brahmans als den Sitzreichen serulit der wird ruf dieser Sulte sitzreich Sitzreiche Sulten gewinnt der, welcher Solches kennend diesen arts vier Scunzehnteln Testchendert Fuss Brahmans als den Sitzreichen verehrte NEUNTES KAPITFI 1 Er crreichte das II uus des Lehrers Ilm redete der I elorer also an Satyakamı Frhabener! mtsortite dieser 2 Du stralılst mem Licber wie en kenner des Bralım. Wir unterwies dich, Dieser trilgegnele Andere Wesen als Vienischen Teduch honnte der Erhabene aber auch nur er allem mir es auf diese Weise verhunden 3 \uch lurte ich in von Lehrern die dem Erhabenen glucbstehen dnss ein von einem Lehrer erlerntes Wissen u Besten zuni Ziele fuhre Dr verhundele is ilım der Lehrer und Juerl a fiel nichts aus. 7FIINTES KATITEL 1 Ujahosulz kuniglåna befind sich einst in der Brabinnenlilire le Sahjak ama Gibull Zuolf Jalıre besorgle er für diesen die Feuer Wahrend der I eliner andere Schuler zu entlassen pflegli, dachle cr pcht daru desen zu entlassen Zu tim sagte die Frau Der Bralmunenschuler ist linrt nntgenonimen er hat die Feuer auf gelunge Weise lesorgt tjele ilm (ilic Lehre) mit dem de ·4, 12, Feuer dir mit der Mittheilung nicht zu orhommen!“ Ohne sie ihm mitgeteilt zu lahen verreiste er. 3. Vor Kranhhcit begann der Schuler sich des Essens zu enthalten. Da sprach die Frau des Lehrers zu ihm: „Brahmanenschuler! iss! warium isst du nicht? Er aber sagle: „Viele und verschiedenartige Geluste wohnen im Mensclien, ich aber bin voller körperliclier Leiden; ich werde niclit essen" 4. Da sprachen die Feuer unter einander. „Der Brahimanenschüler ist lart mitgenommen, er hat uns auf gelurige Weise besorgt. Lasset uns ilım (die Lehre) mittheilen.“ Da sprachen sie so zu ilım: 5. „Das Bralıman ist der Hauch, das Bralıman ist Ka, und das Bralıman ist hlın." Er aber sprach: „Ich verstelie, dass das Bralıman der llauch ist; aber das ha und Klia verstehe ich nicht.“ Da saglen diese: „Ka ist Kla, und Klia ist ka“ So theilten sie ilım sowohl den Hauch, als auch die Lcere (Kla) mil«* ELFTES KAPITEL 1. Darauf unlerwies ihn das Feuer des Hausherrn „Der Geist, den man in der Sonne sieht, ist die Erde, das Feuer, die Speise und die Sonne, und der bin icla, ja, der bin ich 2. „Wer, Solches hennend, ilun serehrt, der schiligt cine Uebellliat von sich ab, gewinnt eine Slatte, erreicht ein volles Lebensalter, lebt lange, und dessen Nachikommen erschopfen sich nicht Wer, Solches hemmend, ilın verelirt, dem sind wir auf dieser Slatte und in jener zu Nutzen“ ZWOLFTES KAPITEL 1. Darauf unterwes ilin das sudliche Altarſeuer. „Der Geist, den man im Monde sieht, ist das Wasser, die Weltgegenden, die Sterne und der Mond, und der bin ich, ja, der bin ich 2. „Wer, Solches hennend, ilın verelirt, der schlagt eine Vehelthat von sich ab, gewinnt eine Slatte, erreicht ein volles Lebensaller, lebt lange, und dessen Nachkommen ersclopfen sich nicht. Vgl Brh År Up 5, 1, 1 ·4 12,2 Wer Solches hennend la verelirt dem siod wir auf dieser Slatte und in Jener zu Nutzen" DREIZEIT TFS KAPITEI 1 Darauf unterwes ihn das ustliche l'euer Der Geist, den man im Blitze sieht, ist der Hauch die Leere, der flimmel und der Blitz und der bin ich, ja der bin ich 2 Wer, Solches hennend im verehrt der seliligt eine Velclthat von sich ab gewinnt eine Stattc, erreichil en volles Lebens alter lebt lange und dessen Nachkommen erschpfen sich nicht Ver Solches hennend ihn verehrt dem sind wir auf dieser Stitle und in jener zu Mutzen" VIERZEIINTES KAPITEL 1 Darauf sagten die Feuer Upahosala! Nun ist du Lieber, die Lehre von uns und die Lehre vom Selbst das Weitere wird dır der Leluer nattheilen Ner I chrer ham zuruch und begrusste Ihn mit Upakosila' 2 „Erhabener! entgegnete dieser „Dein Antlitz stenlill, mem Lieher We Lines der das Braliman kennt. Wer unterties dich? Ver konnte mich unterweisen Crhibener? Mit diesen 11 orten sclicen er es in Abrede zu stellen Vi den orien diese ser undern su clen ili lusschen memle er aber die Feuer Was halen sie dir dem mein Lieler verhundet? 3 Mescs** enige nele ir De Stilten laben sic dir mein icber allerdings verhindet ich werde dir aber das verhunden wodach 21 dem der Solclies kennt Llul boscs Werk elen so schig liet wie Wasser an einen Blutenblait des I otus Inftet Der Erliabene verkunde es mir! Dieser sprich zu ilin ku\TZEIINTES KAPITEL Iço (erst den na in Auge weh! 19 uus Sollst so sprach er Dieses ist die unsterbliclie Sicherlicit dieses ist 116 * Der tolle den Lelner All snt was 1) Flur gerast Inten ·45 4, 16, 3. - Braliman. Dalier serzielt sich verlassene Butler oder Wasser, das man iti's Auge giessl, in die Augenlider. 2. „Van nennt diesen Geist Satījady.ima, weil alles Gefällige (sama) sich bei ihm zusammenfindet (sarjantı). Wer Solches hennt, bei den findet sich alles GeRallige zusammen. 3. „Ir lieisst auch Vimui, da er alles Gefallige (sama) heranzielt (najali). Wer Solcles hennl. zielil alles Gerillige heran. 4. „Er lieisst auch Buimani, da er in allen Suullen stralilt (bheiti). Wer Sollies hemt, stralill i allen Slatten 5. „Ob man hin (ler Solelies kenul) vertrennt oder nicht (nach dem Tode), er gelit in die Flamme cin, aus der Ilamme In den Tag, aus dem Tage in die Monals ille des zunehmenden Mondes, aus der Monatshulfte des zunelimenden Mondes in die sechs Monate, da die Sonne nach Norden gelt, aus diesen Monaten in das Jalır, aus dem Jalıre 1 die Sonne, aus der Sonne in den Mond, aus dem Monde in den Blitz G. „Dann befordert ilin der !!! dem Denhurgan beliundliche Geist in das Bralıman. Dies ist der Gotterpfad, der Brahmanprud. Die auf diesem Wandelnden helren nicht zum menschlichen Umtrieb zuruch." SECOZEIINTEX KAPITEL Der Wind ist das Opfer Auf seinem Gange reinigt er Alles Weil er auf seinem Gange (jan) Alles reinigi, deshalb ist, er das Opfer (Jagúa) * Die beiden Geleise dieses Opfers sind das Denhorgan und die Stimme. 2. Das eine von diesen Geleisen bringt der Bralıman ge- Hannte Priester mit dem Denkorgan in Orduung, das andere die Hotar, Adłuarju und Udgåtar genannten Prieslei mit der Stimme. Wenn der Bralıman nach Beginn der Litanei, mit der die Fruhspende anhebt, vor dem Schlussserse zu reden begunt, 3. Dann bringt er das eme Geleise in Ordnung, wahrend das andere zu Nichte wird. Wie ein Erbeiniger beim Gehen, oder em Wagen mit einenı Rade beim Rollen, Schaden nimmt, so 1 * Vgl Çal Br. 10, 3, 5, 1, wo das Forlspiel wuifer ausgelukırt ist, jedoch mielil mut jngna, sondern mil jagus ·4 10,3 16 fluenmt des Opferherm Opfer Schaden und wron dieses Schaden nimmt munnil unch er Schaden Durch das dergeliraclite Opfer ergelit es ihm schlechter 4 Wenn aher der Brılımın nach Beginn der Titanei nicht for dem Schlusense pli reden begon dans i rres de l'ester Dicile (clersc o Ordnung vfine diss eines son lineu zu Kielte word 5 Wie ein Mann mil berlin Bener bun Galicu oder ein Wagen mmt beklen T weru beim Rollen, crèu 113)t lint so lal des Opferherr Opfer emen all, und 3Dieses einen Hall liat hul nuch er erlen llalt Nurch das largelsrachile Opfer gesimul cr BIERZ FIINTES LAPTEL 1 Prapat bebrülete dic Slitten Als Sific der sich er- Intzenden Sulten presste er aus das Feuer aus der Frde, den Wund wus dem I uſraum, die Sonne aus dem Himmel 2 Darauf bebrutele er diese drei Goltleiten Als Salle der sich crlutzenden Gottheiten presste er aus dge Nh aus dem Feuer die Jugus aus den Wunde, die Sinan aus der Sonne 3 Durnur behrutete er dieses dreifaclie llissen Als Salle Jes sich erlatzenden dreifachen lassens pressle er 145 Blus aus Jen Bil Bhusas aus den Jus Siar aus den Saman 4 Wenn das Opfer von Seiten der RK Schaden nelimen sollte dann werfe man mit den Worten „Dhuh Si test eine Sjende in das Feuer des Hausherrn So serbessert man durch den Saft der Rh und durch die hraft der Rh den Schaden der Rk und des Opfers 5 Wenu aber das Opfer von Seiten der Jazus Schnder velmen sollte, dam werfe man nut den Worten „Bluval Stabulum eme Spende in das sudliche Feuer So verbessert man Jurch tlen Saft der Ja, us und durch die hraſt der Jnus den Schulen der Ingus und des Opfers 6 Wenn af er das Opfer von Seiten der Siman Schouden nehmen sollte dann werft man mit elen Worten Sia Sia' eme Spende a daş ustliche Feuer So verbessert mun Jurch den ·- 17 5, 1, 3. Salt der Saman und die Krall der Siman den Schaden der Sànian und des Opfers. 7. Wie man Gold durch Salz verbesscit, Silber durch Gold, Zinn durch Silber, Blei durch Zinn, Eisen durch Biei, llolz durch Lisen und Leder durch Holz; 8. So verbessert man den Schaden des Opfers durch die kraft jener Stallen, jener Gotlliciten und jenes dreifachen Wissens Geheilt ist das Opfer, renn ein Solches henncnder Brahman da ist. 9. Wenn ein Solches hennender Brahman da ist, dann ist das Opfer nach Norden geneigl. In Bezug auf einen Solches kennenden Bralman gibt es folgende Gathi. „Wohin immer der (gewoluliche) Mensclı sıclı wendet, dalin gelt er auch Der Brahmin, der eine Priester, uberwacht mit dem Auge die Verrichter des Opſers“ 10. Lin Solches hennender Brahman aber wacht das Opfer, den Opferherrn und alle Priester. Deshalb mache man emen Solches Kennenden zu seinem Braliman, nicht aber Linen, der Solclies nicht hennt FÜNFTE LECTION. ERSTES KAPITEL * 1. Wer den Vorzuglichsten und Besten kennt, wird der Vorzuglichiste und Beste. Der Vorzuglichste und Beste ist der Hauchi 2. Wer die Trefflichsle hennt, wird der Trefflichste unter den Seingen. Die Trefflichste ist die Stinne. 3. Wer den Fall hennt, hat einen Halt auf dieser Statte und Der Halt ist das Auge. jener. * Vgl Bih Âr. Up. 6, 2, 1 fgg ·5, 1,4 18 | Wer das Gelingen kennt, dem gelingen alle Wunsch sowohil die gottlichen als auch die menselilchen Das Gelingen ist dus Ohr 5 Wer den Sitz hennt, wird der Sitz der Seinigen. Der Sitz ist das Denhorgan 6 Es strılten sich die Hlaucle um den Vorrans, indem ein jeder meinte dass er der bessere ser ī Da gingen die Hauche zu Vater I'mgmrh und sprichen Erlzhener' wer ist der Beste unter uns?" Zu ihnen sagte dieser Deijtage ist der Beste von euch, durch dessen Austnit mun gewahr wurde dass der horper sich im Uebelsten befinde 8 Di tmt die Stimme linnus Aachdem sie ein Jahr 2014- warts gewesen war, ham sie wieder und sprach Weinbt ihr ohne much leben kennen? „So we Stumme, die nicht reden aber mit dem Hauche ztlimen mit dem Auge selien mit dem Ohre lieren und mit dem Denhorgan denheir Do trat die Stimme wieder ein 9 Darauf trat das luge tunnus Nachdem es ein Jahr 2015- Wirls gewesen war ham es wieder und sprach „We habt ilir ohne mich leben honnen „So wie Blinde die mcht sehen aber mit dem Ilauche athmen mit der Stimmt ruden mit dein Ohre huren und mit dem Denhorgan denken Da trat das Ange wieder ein 10 Darauf imt das Olir hinaus Ticlideni es em Jahr 2015 W tris gewesen wir hom es wieder und sprich Wie halt ilir oline much leben hunnen? So we Irube due nucht In ren alır mit dem Hauclic atlmien mit der Slune rı leu mil dem luge sehen und mit dem Denhorgan denken 12 tral das luge wieder enti 11 Daruuſ tmt das Denkorgan Jimaus Archduint is em Jalır auswirts gewesen war, hum es wieder und such 11 lt laht iltr (hine much k ben hemen? „bie Dummikupft olime Denhorgen mit demi truche atlımend mit der Stimme reden mit deni lugt schend und mit dem Olare li rend D1 ml dos Denkorgan1 Werler can 12 Ils der Hauch im Begriff wa hinauszutreten da 1745 er .

·19 - 5,24 die anderen Ilanche heruus gerade so, wie ein stolzes Ross die l'huche semer Fusshelle herausreissen wurde Di screnglen sich diese um ihin und sprechen homm! Du lnst der Beste von Trill nuclit lainaus! 13 Und es simich die Stimme zu ilin Do ich dic Trelllichiste fin, so bat nucli du der TreMichsle Dins luge sprich zu ilm, Da ich der llalt hiuso lost auch du der Ilalt“ 11 Das Olir sprach zu thun „De ich das Gelmgen {n so Lust auch du das Gelingen" Das Denkorgan sprach zu hm Da ich der Sitz in so bisl nucli du der Sitz noch 13 Yan nennt (dhe Sunesorg me) weder Stunmen Augen noch Ohren noslı Denhorxunc sondern ein nennt sie llauche Der Hauch geht ja m alle diese uher ZWEITES KAPITEL 1 Dieser sprich „llas word niemie Speise sein? Sicutwortelen Illes was es lier gibt bis zu den laden und Togeln Funah Curl so ist dieses die Speise (anna) des Ina (dles Iluches) Am ist ein offen zu lage liegender Aame fur Iluuch Fur den der Solches kemt gibt es Nichts was sucht zur Speisc wurde. * 2 Da sprach der Iruch Was wird meme Kleidung sein? Sie uw orleten „Das Wasser“ Dirum umgebun diejenigen welchic sich zu essen anscluchen die Speise vorher und nachlier ml Wasser ** (Auf diese Weise) erhalt (der Ilaucli) eine kleidung Lr bleibt niclit machi 3 Aachdem Salja uma Gühala dieses dem Goçruli Taijaghra padja mitgeteilt halte sprach er ,,Wenn man dieses auch einem durren Stumpfe sigte wurden sich Zseye zuf ılım bilden und *** Blatter sprosseri in der 4 Wenn man auf elutas Grosses auszugchen gedenht dann leginne man an imen Neumondstage sich zu seilien * Vgl Bh Ar Up 6 2 1410 ** D se si len s h den Mund vor und nach den Essen *** Vgl Br! Ar Up 6 3 15 ·Vollmondsnicht ruhire min ernen Ruhrtrik von kruutern aller Iri in suurer Milch und Ilong um, werfe mit den Worten , dem Vorzugliclisten und Besten Svahna Opferscłumalz ins Feuer und giesse den Rest in den Rulirlrunk 5 Wit den Worten der Trefflichsten Srih werfe mun Opferschmalz in's Feuer und giesse den Rest in den Rührtranhden Worlen „dem Gelingen Stilst verſe min Opferschutz in Feuer und giesse den Rest in den Ruhrtranh Mit den Worten „dem Sitze Si ih" werſe man Opferschmalz ins Feuer und giesse den Rest in den Ruhrtrink 6 Isdum schlecht man zuruch, mamt den Ruhrtrok in berde Hunde und sagt balblant I olgendes anſ „Du heissest Ama md Alles hier ist bes (am) dır Ir ist der Vorzuglicliste, der Beste, lunt und Ilerr Er lasse mich gelingen zur Stellung des Vorzuglichsten, des Besten cines Furslen und emes Herrni* Alles dit ses mochte icli sean ī Unter Ilergung der folgenden NK** schburnt ar, Slolle 11 fir Stollen am wenig vom Rultriranh. „Wir eru hlen uns die Spene (laerhei schlurſt er) des geltlichen Saufar, (lucrbei schlurft er) die teste, die alllaluende, (hiculei schlurfer) w die reichliche des Scliutzherru denken wir (lucrben tranht er Alles zus) Darauf wasthil er dus hist oder dis hanizsa seninle Trinhgeschirr unil setzl sal westlich vom Feuer auf ein Fell over Auf den llosun lralluoden schwexual and vollkomnenje in L. Wenn er ein Weil erlilchen sollte, d2011 spacer, die Opfernudlung gerathen in Ilierzu folgender Cloysk? „Klanu min bei Oferla llungen, die man zur Lrfullung eines Wunsches unlernummi, m Trum * l 1 h 11 6 3 11 ** RS 5, S?!

·5, 3, 6 em Weib erhlicht, dann ccheme man in diesemn Iraumgesicht, dass jene gerathen sind“ DRITTES LATITEL 99 1. ſvetaketu â runeja ham ru emer Versummlung der Pair Zu ılım sngle Pruihana Gral „Junger Mann! Hat dich der Vater unterwiesen? „Jawoll, Crhabener!" 2. „Weisst du, weshalb die Gescłuple son hier abscheiden?“ mein, Crhabener! „Weisst du, wie sie wieder zuruchhehren?" rein, Leliabcner „hemist du die Wendungen des Gulterpfades und des Vaterpfades dos „ein, Crhabener 3 „Weisst du, woher jene Slalle sich nicht uberfullepu „Acm, Lrinabener. Weisst du, wolier bei der funſten Spende das Wasser menschliche Rele antummt mein, Crhabener! 4 „Wie linst du denn von dir nur sagen kunnen, dass Ju unterwiesen worden susest! We hamn der, der Sutches nicht hennt, von sich aussagen, dass er unterwiesen worden sei? Nicilergeschingen ham er zum Vater und sprach zu diesem „Obgleich der Erlmbenc mich wicht unterwiesen biztte, sagte er zu mir, dass er mich unterwiesen hitte 5 „I un Fragen liat en sullichter Furst an mich ge richtet Von diesen habe ich keine einzige zu beantworteri vermocht Der Vater sagte „hie du mir, mein Sohn drese miltheiltest, so weiss ich heine von ihnell zu beantworten Wie bitte ich es dir molt gesagt, wenn ich sie zu beantworten gewusst hatte? 6 Grutama** ham zum hung Dieser erwies dem Ankommling alle Lhren Jen andern Morgen ging er lunsus zur Raths- Versammlung und hier sagte er „Crirbener Grutan! Lisbitte dir ein menschliches (Irdisches) Gut. Dieser mlwortete „Mensclilicles Gul, o Furst, honnt dir zu, mir aber theile die Worte mil, die du m Gegenwart des Knaben sprachst “ * Vgl Bel Âr Up 6, 1,166 ** So huisst der Vater ·5 3,7 52 7 Der Turst gerieth in Verlegenheit find that ihm hind dass er ligere /eit bei slın ycwcilen mussc Darul spridi CF Nach dlen, was du auf, Gautama, s_feal, ist diese Wissensunfl vor der bis jetzt zu den Brılınlanen nichil gelangt, und drher ist in allen Slutlen das Unternetsesi dem hnegerstande zugefallen. Darauf sprich er zu jenem VIERTES KAPITEL - 1 „Das Feuer is, o Guulama, jent Srille Shr Brennholz ist die Sonne, ihr Rauch die Strahlen, ihre I lammu der Tag, ihre hohlen der Vond, ilire Funken die Sternc ? ,, in dieses Fruer verſen dic Gufler als Spende den Glauben Ius dieser Spende geht der lurst Somu liervor FUNFTES KAPITEL + 1 Das Feuer ist, u Gaulama der Regengoll. Sean Brentbiolz ist der Wand, sein Rauch die Wolhe, seine Flamme der Blitz, seine hohlen der Donnerheif, seine Iunken der Hagel 2 „In dieses Feuer werfen die Gutter als Spende den Furslen Soma Aus dieser Spende gedt der Regen hiervor SECHISTES KAPITEL I Das Feuer ist, o tautama die Erde. Ilir Brennliolz das Jahr, ihr Rauch die Leere, ihre Flamme die Nacht ihre hollen die Wellgegenden, ilire Funken die Zwischgegenden 2 , In dieses l'euer werfen die Golfer als Spende den Regen Aus dieser Spende geht die Sierse hervor SIEBEYTES KAPITEL 1 Das Feuer ist, o Gaulama, der Mann Sein Brennholz ist die Slimme, sein Rauch der Exauch, seme Ilamne - dje Zunge, seine hohlen drs Angc, seine I unken llis Olir ·63 5, 10,3 - 2. ,,In dicses Teuer werfen die Golter als Spende die Speise Aus dieser Spende geht dei Same lierior. ACATES KAPITEL 1. „Das Feuer ist, o Gaulama, das Weib Sein Brennholz US W. (nicht wiederzugeben) 2 ,,In dieses l'euer werfen dic Gotler als Spende den Samen Aus dieser Spende geit die Leibesfrucht hervor NEUNTES KAPITEL 1. „So stelit es mit dem bei der funſlen Spende nimmt das Wasser menscliliche Rede an'* Jene Leibesfiicht liegt, in ihrer Hulle verborgen, zehn Monate, oder wie viel es sein mag, im Innern und wird dann gehoren 2. „Ist der Mensch geboren, so lebt er so lange, als das Leben währt Wenn er gestorben ist, trageu zhn die Feuer von Iner an den ihm angewiesenen Ort, woher er gekommen ist, woher er entstanden ist ZEIINTES KAPITEL 1. „Diejenigen, welche diese Kenntniss besitzen, und diejenigen, welche im Walde den Glauben als Kasteiung vereliren, gehen in die Flimme emn, aus der Flamme in den Tag, aus dem Tage 10 die Monatshallte des zunehmenden Mondes, aus der Monatshullte des zunelimenden Mondes in die sechs Monate, da die Sonne nach Norden geht, 2 „Aus diesen Monaten in das Jahr, aus dem Jahre in die Sonne, aus der Sonne in den Mond, aus dem Monde in den Blitz Dann befördert sie der im Denkorgan befindliche Geist in das Brahman So steht es mit dem Götterpf id ** 3 „Diejenigen aber, welche im Dorfe Opfer und fromme Werke als das Spenden verehren, gehen in den Rauch ein, aus dem * Vgt 5, 3,3 ** Vgl 5, 3,2 ·5 10 1 1 Bauch in die lachl, als der Nacht u duele II Neden Wes wus der in cilen lufte des Mondes in die sechs Monte da die Soline nach Sudu gell Diuse gelangen nicht bis zum Jalır lus jenen Jourlen gelien sie in die Stilte der Vuler til uns der Statie der er in die I core aus der I cure i den Mond Dies ist der Furst Som und dieser ist die Speise der Gilber Diese gemessen die Göller 5 , achdem sie Iner, su lange nocli eit atesl (llerer gulen Werhe) vorhanden ist, vern cilt haben heliren sie wieder zurich Me sie lungchonmen waren zur I cere und nus der Leert zum Nude Aachdem sie zu \land geworden werden sie zu Rauch, Imedem sie zu Rauch geworden werden sie zu Durist 6 Aachdem sie ru Dunst geworden u crden sie zur Wolhc 11aclidem sc zur Wolhe gen orden fallen sie als Regen beral, Sie werden hier als Reis und Gersic, als hmuter ima Biunie, als Sesam und Bohnen geboren Von hier hicrai szukommen fullt es schwer Ja jeder der Speise geniesst und Smen vergiesst wird von \cuen) zu diesen * 7 „Diejentgen welche hier een wollzufalligen I clenswandel Panteren erlangen aller Walichointelhert mich bei der Wiedergeburt cue wollgebillige Dascuisform die enes Brahmen emes legers oder eines l alcja Drejenigen ner die hier einen zuruchgeu I ebensu andel fuliren erlingen aller Walırschiemlich heit unch tu der Wiedergeburt cine anruclage Daseinsforin die eines IJundes, enxes Schweines oder eines hand2 \uf keinen dieser beiden Pfade at er geben die niedrigt! oflmals wiederhelrenden Wesen Dies ist der dritte Zustand ler dem es lucest crie geboren und stirl Daliei luisst es, dass jene Slatie sich nicht nt erfullt ** Deshall, sei man auf der Int. ilit rzu "folgender Çlok? 9 Der Golddiel der Brunntu einirinher Wer mit der Frau des I ehrers Thebruch treibt und der Voda, cines Brahmunen liese vier gehen ihrer 1) I ZIS Sun! Si en 141 5 3 3 ** ·55 5, 11, 5 Kasle scrluslig. Als limfler, der mul diesen serhtlirt: 10. „Wei aber jene fiunf I'cuer auf diesc W'cise heunt, wird, sein er auch mit dieser serhelirte, mclit durch ein Vergehen verunreinigt. Wer Solchics hemt, bleibt rein und luuler und wird ciner gulen Stille theilhaftig.“ ELETES KAPITEL * 1. Prakınaçåla Aupamanija, Satyagra l'aulusłu, Indradjunna Bhillaveja, Cam Çarhaidhshja und Budida Açıaturası, diese frossen Hausherren und liochgelehileu Brahmanen stellen cmc Crurterung an uber alır Selbst und tiber das Bralıman 2. Sie saglen sich „Erhalene' lddålaha Arum studirt gerade das überall verbreitete Selbst Lassct uns zu alım gchen" Sie gingen zu alım 3. Dieser sagle sich „Diese grossen Ilausherren und gelehrten Brahmanen werden much befragen und ich werde ihnen wohl mclit auf Alles Antwort geben hunnen So will ich auf einen Andern luun eisen Er sagte zu ihnen „Crhabene' Asiapalı harkcja studert gerade das uberall serbreitete Sellist Lassel uns zu ihm gehen“ Sic gingen zu slim 5. Dieser liess den Ankommlıngen, jedem besonders Chre Als er sich am andern Morgen erhot, sprach er „In meinem Reiche gilt hemen Dieb, hemen hnicher, heinen Stufer, heinen, der nicht das heilige l'euer unſerlelte, heinen Unwissenden, keinen Ausschseifenden und noch viel weniger eine Ausschu eiſende Ich bin, Erliabene, in Begrill em Opfer darzuhringen Sovel Lolin ich jedem Priester verabreichen werde, then soviel werde ich den Crhabenen verabreichen Die Crhabenen mogen luier verweilen eru eisen * Vgl. Çu Br 10, 6, 1, 1 108 ·5, 11 6 5G beschultag! 6 Diese sprachen „Ein ma ilerle dus mit, womit er sich Du studırst gerade das uberall verbrelele Sellist theile uns dieses mul« 7 Zu ditsen sagte er ,, Morgen fruh nerde ich darauf an! worten. Am nichslen Vormillag kamen sie mit Brennholz in dev llunden wieder, und er sprach, oline sie vorher furmlich als Schuler aufgenommen zu haben zu huen Folgendes ZN OLETES KATITEL 1 dupmannen? Als was serelorst da das Schlis?? den llimmel erilicner Furst“ antworfelc dieser Das Sellst welches du verehrst, ist das kue gehelterler Sonr glulundu ut erall verbreitete Selbst. Daher sieht man m deiner Famule dien Snina zuf dreierlei Arl helleru 2 Daher gemessest du Sperse und beloninist Liekes zu suhen Wer das uberall verbreitele Sullist nur diese Weise er ehrh, geniesst Spese behoma Lie es zu selier and in dessen Familie zeigt sich geistlicher Vorrung Jedoch ist dieses nur der hopf des Selbst Dem hopf wire gelorsten wenn du nicht yn nur gchonmen warent" DREIZEHNTES LAPITEL 1 Durauſ sprach er zu Sn47,113 Paulili Prakajogja! Ils was verchrst du das Selbst? Ils le Sount criterier Turstie antwortele dieser Das Selbst das du serulint ist drs minnichſaluge ulcrall scrlruifely Sellyel Daher cichl man 11 deiner Familie vel lamichfalliges 2. Daher stehen zu demer Verfügung en mul Vrulliterherlichen { espannter Wingen, eine Scaunulem goldent Schmuck. Du gemessest Sy eise und bekommst Iicl es zu sclien Ver dns uberli verbreitete Selbst w desc BNC scrub gernesst Speise bekommt Licles zu stkien und in dessen l ammlu zeigt sich gerstlicher Vorrang Jedoch ist diesls nur das Auge des Selts! Blind wirst du geworden wenn du muelt 71 min schonmen: wirest ·5 10 2 57 VIFRZEIINTES KAPITFI 1 Duruul sprich er en Indradjumura Bl allaveji „Vayiglapady?' Als was verelirst du das Selbst?“ „Als den Wand, er linbener Turstis antwortete dieser „Das Selbst welches du verelirst, ist das uberall verbreitete Selbst mit den verschiedenen Balinen Daher gelien verscluedene Spenden bei dir ein und Colgen der verschiedene Wagenreihen 2 „Daher geniesses du Speise und behommst Ireles 71 selien Wer das ul erall verloreilete Selbst auf diese Ware verchrt, geniesst Speise, bel onmt Liches zu sehen und in dessen Fumlic zeigt sich geistlicher loiring Jedoch ist dieses nur der Hunchi des Selbst Dein Buch wire lunuus ef hien wenn du nicht zu mir gehommen w rest“ FUNFZE UNTFS KATILCL 1 Daruf Sprach er zu (1112 (trhu shin (irharthslijn! Ils was verelirst du das Selbst Als die Toere erhal ener I urstP6 muluotete dieser Das Sellest woklics du verehrst, ist das zusgedelinte uberall er reifele Selbst Dhier ist dla mne Vaclıhoumenschilt und dein Besitz ausgedelmt 2 „Dalier geniessest du Speise und bekommst Licles 711 sehen Wer dis uberall serbreitete Selbst uuſ diese Weise ver elirt gemessi Speise behommt I nebes vu sehen und in desses I milie zeigt sich geistlicher Vorring Jedoch ist dieses mur der zusammen, rehellite Teil des Stil st Dein nis unen, hiiliter Lest wart nu fallen, wenn du melit zu mir mehummen urest 8FCHIZI UINTIS RAPITFL. 1 Duruf sprich er zu Budila Açuaturco Tulimaji' Ils Mis verelirst du das Selbst? Al das Ilzer, clutt mer Turi mtwortete dieser 126 Subst das du wirelirl, it des ubyrill serl rutete Selbst weens Reichtum liesst Daler Inst du rulli mu list. Alles m l ulli 2 Dalur gemessest lugu istun lehommst Tilen zu Wer Jas ulerall verbruilete subst wuf diese Weise verclien 8 ·- 5, IC 2 58 citt, (messt Sport Itkommt liebt zu selu J, und in dessen I muu zugt sie geistlicher Vormos Jedoch ist dieses nur die Blase des Sellest Denue }}list wirt Geplatzt, wenn du nicht zu inir gehomien v rest" SIENZE TINTES KAPITEL 1 Darauf sprich er zu L'adilik? Arm Grutama' All 175 crehrst du das Selbst? Als die Erde erhalener Furstiantwortete dieser „Das Sulbsl, welches du sertlırst, ist das uberall verbreitete Selbst welches llalt litist. Daler lust du durch ucihomesclun uud tells einen Plaid ? Daher gemesses 111 Speise und behest Litles 21 salien Wer das izberall verhreitete Selbst auf diese Weise verchrt geniesst Speist behoinut Iicles zu «elsen, und in dessert Innulie zeigt sich gestlicher Torrius Jedocli sme) dies nur die Iuss des Selbst Deme IUSSC tren enchulallt Weert die serce nun gekommen wirest ACHTZEIINTES KAPITEL i Darul spacio er zu abuen Iridum ihr Jis uberall ver- I reilute Sellist ils en Linzelnes kennt geniesst ilir Sy eise, wer aber das aberal! verbreitete Seldal als que Samne in 71icht ther als uber alls 17295 lunnusvelend verehrt der isst die in allen Slitten, in allen Wesen und in allen Selbsten befindliche Speise 2 1:25 Wie gehelterter Soma gluhende Selbst ist nur der hupf dieses her ill serbreiteten Selisi, * Jus nucliſ uldge ist mir sem An_e, ** das mit den verscluedenen Bilmen ist nur sem linuich *** das ausgedehnte ist nur sein zusammengehitteler Leil,t der Reichtum ist nur seine Bluse, 11 der Halt cut snelt rur seinen tussen der Altur ist nur scint Bruni, die Streu nur seine Haare, das Feuer des luustierrn nur sein llery dis sulletic Feuer nur sem Dethol gan das Iliche Fever mitt sen1 Vund 12 — * 19 -- *** S 5 14 IS 5 15 it 55 16 fit. 17 ·59 5, 21, 2 NEUNZEFINTES KAPITEL 1 „Das Essen, an welches man zuerst geht, ist zu Spenden bestimmt Die Spende, welche man zuerst in's Feuer wirſt, werft man mit den Worten ,dem Linhauche St tha' Hierdurch wird der Einlauch befriedigt 2 „Wird der Einhuuch befriedigt so wird das Auge befriedigt, wird das Auge befriedigt, so wird die Sonne befriedigt, wird die Sonne befriedigt, so wird der Himmel befriedigt, wird der Himmel befriedigt, so wird Alles, was Himniel und Sonne beherrschen, be- Quiedigt. Nachdem dieses befriedigt ist, wird min selbst befriedigt und hat Nachkommenschaft, Vich, Mahrung Glut und geistlichen Vorrang in Fulle ZWANZIGSTES KAPITEL 1 „Die zweite Spende welche man ins Feuer wirſt werfe inan mit den Worten dem Durchbauche Srihi Hierdurch wird der Durchhauch befriedigt 2 Wird der Durchhauch befriedigt so wird das Ohr hefriedigt, wird das Ohr befriedigt, so wird der Mond befriedi, wird der Mund befriedigt so werden die Weltgegenden befiledigt, werden die Weltgegenden befriedigt, so wirů Alles, was Wachdie Weltgegenden und der Mond beherrschen befriedigt dem dieses befriedigt ist, wird man selbst befriedigt und hat Archkommenschaft Vich, Nahrung, Glut und geistlichen Vorring in Fulle EINUNDZWANZIGSTES KAPITEL 1 „Die dritte Spende, welche min ins Teuer wirſt werfe. man mit den Worten ,dem Auslauch Suihi! Iliei durch wird der Ausliruch befriedigt 2 „Wird der Aushauch befriedigt, so wird die Stimme be friedigt, wird die Slimme l efriedigt, so wird das Feuer befriedigt, wird das Feuer befriedigt, so wird die Erde befriedigt, wird die Crde befriedigt, so wird Alles, was die Erde und das Feuer ·5, 21, 2 GO behernchen (cfriedigt acfidem dieses be freiligt ist, wird man wellnt befriedigt um lit Aacliuminchal, Viel, Malrung Glul al restredien Vorrang in Fulle 21LIUNDZWIVIGATIS KAPITEL 1 Die vcrle Spende welciu in an ins Feuer writ, sciſi man mit den Vorlen lemn Villmuch Stalii. Ik durch wird der Milzuch leſredigt. 2 „Var dler Vithauchs lst friedigt, so wird das Denhorgan befriedigt, wird das Benkor gari litirildigt so nord der Megren te- Inedit wird der Regen befriedigh, so wird der Blitz loc friedigt, wird der Blitz Befriedigl, so wird Alles, was der Blitz nur der Rexen belierrschen, Defriedligt. Tachdem dieses befriedigt int word man selbst befriedigt und 1176 lichhornnitusclan Tieli, alirung Glut und geistlichen Vorrug n Tule. DREIUNDZWANZIGSTUS LATITEL I be fumíte Spende, welche man in's Feuer wirft, werfe min il den Worten ,dem Auflauch Swah. Terdurch wird der Julliauch hefriedi 2 „Ilird der fulhauch befriedigt so wird der Woud befriedigt wurd der Wand I efriedigt, so wird die Letre befriedig, wird die Leere lefriedigt so wird Alles, kas der land und die Leere liem herrschien hefriedlızı Nachdem dieses befnedigt worden ish wird man sellist befriedigt und hat Nallihominenschan, lielu Nahrung Glut und geistlichen Vorrang en Fälle VIERUNDZWANZIGSTES KAPITEL 1 Menn leinand oline dieses zu kennen en l'eueropfer darlingl so wurde dieses desselbe sein als wenn mau die hollen wegschubt und in die Asche die Spende surſe 2 „Wer aber, Solches kennend ein kelt fopfer darbringt, der Inal seme Spende in alle Stailer, in alle llesen und an alle Selliste geworfen ·6,1 4 61 Wie eine ins Feuer gestechte Schilfrispe verbrennen wurde so verbrennen alle Vergehen dessen der, Solches hennend das Feueropfer durbringt 4 , Deshalb wurde, wenn Temand sogar emem hundila diu Ueberbleibsel darrcichle, seine Spende in das uberall verbreitete Selbst geworfen sein Hierzu folgender Çloka Wie hungrige hmder die Mutter umsilzen so umsitzen alle Wesen das I eueropfer SECHSTE LECTION ERSTES KAIITEL 1 (velahelu vur ein Aruneja Zu diesem saglı der Inter „Cielahelu? Geh in die Brahmanenlehre' hein Glied unserer Iamili pllegt, mem Lieber, in Folge mugelnden Unterrichts em Brah mine nur dem Nanicni nach zu sein 2 Da begab er sich zu. If Jahre alt in die Lelire Mit vierund/wanzig Jahren hatte er alle Vedi sludırt und kehrte inch mulig sich fur gelehrt haltend und aufrehlisen zuruch Zu ihm sagte der Vnter Dr du mem liber so hochmutlig lyst dlich fir gelehrt lialtst und vufgeblasen bist so liest du wolil zuel du Leh erfragt, mittels welcher Ungehrtes gehort Ungeduhles gedreht und Unerkanntes crkannt wird 3 Von welcher Art ist diese I chrt, Crhabener In der Irt, mein Lieber we nach einem einzigen I chmhloss alles aus I thin (remnachte erhaunt sein wurde I me Umw andlung ist eine Worthlauberei Lehm in der Name in Wirklichkeit 1 In der Art, mein Lieher, we nach einem einzigen Kuplernen Amalc illes uus hupfer Gemachte erhannt still wurde.me Ums andlung* ist eine Worthluuberu kupfer ist der Name in Wirkliclicit Di un besonderes Wort für ein Prolukt desselben.

·2 0, 1,5 ſ „In der Art mein Sieber, we nach einer einzigen Nagelscheure alles 21! Eisen Gemacht erhan still wurde lune Lini wahllung ist eine Wortklauberei lisen ist der Name in Warh- Itchhut. So ist june Lehre beschaffen 6 licuiss fiabın die Inhabenen dieses nicht gehuun Illus uc inir es nicht ingetheilt unnt sie dieses gehunt hetten? Der I rhabene nege es mir mitilcilen bu! nicmn I leleri sagte dieser AWLITIS LATITEL Im Anfangt sar Dieses ein Serendes und zwar alles oluc un / ciles Da sagen aber Linge dass Dieses e Infange cu Tucholserendes und zu ar allein oline ein /watcs gewesen wird und lass aus diesem Wichtseienden das Seiende entstanden ware 2 We kunnte aber, mein Lill er dieses sich so scrhalten Wie sollte aus dem Niclitserenden das Seiende entstehen? Nei an Anfange war Dieses en Serendes und zwar allein oline en 71eites 3 Dieses dachte bei sich ich mochite vielfach sein Ich molite mich fortpflanzen Dr schuf es die Glut Die Glut dicile der sich ich muchate velfach sein ich möchte mich fortpflanzuli lia sclauf sie das Wasser Desluit entstelt so oft eit verschi hummer hat oder schwitzl nus der Glut Wasser Das Wasser dichte bei sich Ich muchle welfach sem ich muchle mich fortpflanzen Di schuf es die Spese Daher oth es so oft es regnet, Speise lus den Wasser entstelit de Nahrung grosser I ull.. DRITTES KAPITEL Sie ent- 1 Dreierlei Ursprung gibt es fur die Wesen, stehen aus einem Lt aus einem Lehen len und aus einem heimre 2 gene Gulfheit (das Seiende) duchte bei sich ich will in diese diel Gottheilen (Glut Wasser und Speise) mit dem Selbst dem Lebensorgan eindingen ud haien und Erscheinungsformen sondern * Vgl oben 6 1,3 ·0,46 (3 3 „Jede von ihnen will ich dreifich machen Da drang jene Gottheit in diese dru Gottheiten und sonderte Namen und Erscheinungsformen 4 „Und machte jede von ihnen dreifach Lrfalire aber von mein Lieber, wie jede dieser drei Gottheiten dreifich wird mc VIRRTES KAPITEL 1 - der Die rothe Erscheinungsform des I euers ist die Erscheimungsform der Glut, die weisse des Wassers dic schwarze der Speise Das Feuersein ist vom Feuer gewichen Die Umwandluug* ist eine Wortkluberei Drei Erscheinungsformen ist der Tame in Wirklichkeit 2 Die rothe Erscheinungsform der Sonne ist die Lisuhunungs Corm der Glut die weisse des Wassers die schuirze -- der Speise Drs Sonnesein ist von der Sonne gewichen Die Umw and lung* ist eine Worthlauberer Drei Crschenungsforn en ist der Name in Wirklichkeit 3 Die rothe Erscheinungsform des Hundes ist die Dıscheinungs form der Glut die weisse des Wassers die schwarze Speise Das Mondsein ist vom Monde gewichen Die Umw in 1 lung* ist eine Worthlauberei Drei Lrschemungsformen ist der Vame in Wirklichheit 4 Die rothe Erscheinungsform des Blitzes ist die Trschichtunform der Glut die weisse des Wissens die schwarze -- der Speise Das Blitzsein ist vom Blille gewichen Die im wudlung* ist ewe Worthlzuberes Drei Lrschungstuimen in der Name in Wirklichkeit 5 „Grosse flausherren und linchgelehrte Brahmanen der Vor zeit, die Solches hunnten pflegten zu sagen „Jelzt wire hemer 1IUS uber Ungeliates Ungedichtes und Uncrhanntes reder' lon ilinen erfuhr man ju Folgen les 6 Van erſtalır dass, was then roth zu sein scien, die I rscluinungsfein der Glut sci, man erfuhr dass " is then weiss nu sou schieu die Erscheinungsform des Wassers sei, man er- 11 013 ·fulır, das 117 den schwarz zu sem schen, die l’rschiemingham form der Spreise «c! 7 Wlan erfuh, diss, was eben unerkannt zu sein schien ene Zusammenfuyung jener drei (rottheilen sei. Eifuhre ther, mem Li ber wie jedle der cher Gottheiten wenn sie zum Menschen gelangt dreiſacht wird FUNFTES harITI I 1 Die genossene Spere theilt sich dreific Ilir grubster Hest indteil wudzu hotli bir miltlerer 911 I lekel, thr feinster rum Denhorgan 2 Des Getrunkene Wasser lleilt sich drefach) Sem grot sler Bestaneul wird yu lar sem mittlerer zn Blut sem fenster rum U much 3 mit nossene Glut heilt sich dreifach Ihr gre tosci Bentandtheil und zu haluclien, ilir mittlerer 71 Varh, Ilir froster 7:17 ועונשו}S 1 Das Tenhorgin erscheint als Spere der linuch als Visser die Stimme als Galut Der Trial ene verkünde mir noch mutlu aut men lieber - sigle dieser SCCirs FS LAI(TEL. 1 „Wem meu lieber, sure Maleh emelt word steigen die fiinsten Bestandteile empor und werden zu Buller Ilu sa steigen moi licher, die femsten Bestwhole der peise wenn sie yemessen wird einpor und werelem zum Denihorgan 3 Vem niein Licfer, Ilasser permen wird, slegen in ſexslen Bestandtheile per und werden zum 1 ruli nein Lieber, Glul genossen word, stigen dit fiunten Bestandtheile empur und werdut zur Stimine 9.178 Denhuig an incheiut 32, mein Lieblr, als Speise, der nur 7lasser die Stimmt als Glut Der Lrlene verkunde uns wel melas „Gut, mein Lieber!" sagle dieser ·6, 8, 1 65 SIEBENTES KAPITEL 1 „Der Mensch besteht, mein Lieber, aus sechzehn Theilen Enthalte dich ſunfzehn Tage des Essens, trinhe aber nach Belieben Da der Hauch als Wasser erscheint, so wird er von dir, wenn du trinhst, nicht abgelust werden“ 2 Lr enthielt sich funfzehn Tage des Lssens und stellte sich darauf beim Vater ein und fragte diesen, was er hersagen sollte Dieser sagte , die RK, die Jagus und die Saman“ „Sie fallen mir nicht ein, Erhabener' antwortete jener 3 Der Vater sagte zu ihm „Wie, mein Lieber, ein ursprunglich grosses Feuer, wenn von ihm eine einzige hohle von der Grosse eines Leuchthafers ubrig geblieben ware, mit dieser nachher auch nicht viel verbiennen wurde, so konnte, mein Lieber, von deinen sechzehn Theilen nur ein einziges Sechzehntel ubrıs geblieben sein, und mit diesem wirst du jetzt nicht der Veda inne Nimm Speise zu dir, 4 „Dann wirst du die Erklarung von mir erfahren • Er nahm Speise zu sich und stellte sich darauf beim Vater ein Worum dieser ihn auch befragte, das beantwortete er Alles Da sprach zu ihm der Vater 5 „Wie, mein Lieber, ein grosses reuer, wenn man die einzige von ihn ubrig gebliebene Kohle son der Grosse eines I euchthafers durch Darauflegen von durrem Grus in Flammen setzen wurde, mit dieser nachher auch viel serbrennen wurde G „So ist von deinen seclizelin Theilen nur ein Sechzelintel ubrig geblieben Dieses ist in I lammen gerathen, weil Speise durant gelegt worden ist. Mit diesem wirst du jetzt der Veda Das Denhorgin besteht jy, mein Licher, aus Speise, der Huuch wus Wasser, die Stimme aus Glut." So erhielt er die Erhirung vom Vater Inne AOFITES KAPITFL Wenn 1 Udd ulaha Âruni sprach zu seinem Sohne Çıctahetu lerne von mir, men licher, den Zustand des Sclılafes hennen cs heisst, dass der Vensch sclılaſı, so ist er in den Besitz des 9 ·0, 8, 1 Seienden gelangi, dann ist er in sich eingeganga (svam apitali) Deshalh sgt man on ylım, dass er schlafe (svapıtı), da er 17 in sich eingegangen ist 2 „Wie ein an eine Selmur gehunlener Vogel hierhin und dorthin fliegt und, we cr anders arls heinen Sitz findel, sich bei der Bindestelle einfine, so fliegl, mein Lieber, das Denhorgan hierlin und dorthin und, wenn es anderwatts hemcn Sitz findet, findet es sich beim llauch ein. Das Denhorgan ist ja, mein Lieber, an den Hauch gebunden 3 „Lerne nun son mır, mein Lieber, was llunger und Durst 15l. Wenn es heisst, dass der Mensch zu essen verlangl, Milurt das Wasser das Genossene hinweg Wie man von einem hubfuhrer, I'ferdeführer und Mensclienfuhrer spricht, so nennt man das Wasser Speiseführer * Bei d esem Anlass lerne, mein Licher, auch das Aufscluessen der Knospenluulle hennen, da diese nicht ohne Ausgangspunkt sein wird „Wo anders als der Speise hunnle alır Ausgangspunht sein? Auf diese Weise forsche, mein Lieber, mit der Knospenlulle Speise nach dem Ausgangspunkt Wasser Mit der nospenhulle Wasser forsche, mein Lieber, nach dem Ausgangspunkt Glut. Mit der Knospenhulle Glut ſorsche, mein Licher, nach dem Ausgangspunkt Seiendes Alle Geschopfe haben zuni Ausgangspunkt das Seiende, zum Sitz das Sejende und zum Hall das Serende 5 „Wenn es heisst, dass der Mensch durstig ist, so führt die Glut das Getrunkene hinweg Wie man von einem Kuliführer, l'ferdefuhrer und Venschenfuhrer spricht, so nennt man die Gilul Wasserfuhrerin ** Bei diesem Anlass ferne, mein lieber, auch das Aufschiessen der hnospenhulle hennen, da diese much ohne Ausgangspunkt sein ward 6 Wo anders als im Wasser komte thr Ausgangspunkt sein? Mit der knospenhulle Wasser ſorsche, mein Lieber, nach dem Aus- 37 Açan va Hunger und kunstlich Speiscíuhrerin (tias Wasser ist fret Sanskrit weiblichen Geschlechts) Udanja Durst und kunstuch Wasserfulrctin.

·67 6, 10, 1 gangspunkt Glut; mit der Knospenhulle Glut forsche, mein Lieber, nach dem Ausgangspunkt Seiendes Alle Geschopfe haben zum Ausgangspunkt das Seiende, zum Sitz das Seiende und zum Halt das Seiende Wie jede der drei Gottheiten, wenn sie zum Menschen gelangt, dreifach wird, das ist schon vorhin gesagt worden. Wenn nun der Mensch abscheidet, so geht die Stimme in das Denhorgan ein, das Denhorgan in den Hauch, der Hauch in die Glut, die Glut in die hochste Gottheit Was aber jene feinsten Bestandtheile betrifft, „Der 7. „So hat Alles diese zu seinem Wesen, es ist das Wirkliche, es ist das Selbst, und das bist du, Cvetaketuk Erhabene verhunde mir noch mehr“ „Gut, mein Lieber! sagte dieser. NEUNTES KAPITEL 1 „ Wie Bienen, wenn sie den Honig bereiten, die Saſle verschiedener Baume zusammentragen und den Saft in Lins verwandeln, 2. „Und wie die Safte dann nicht zu unterscheiden vermogen, ob sie dieses oder jenes Baumes Saſie sind so weiss, mem Lieber, keines der Geschupfe, wenn es in das Seiende eingeht, dass es in das Seiende eingeht. 3 „Was diese hier immer sind, Tiger, Lone, Wolf, Eber, Wurm, Schnietterling, Bremse, Muche oder was soust noch, das fahren sie fort zu sein 4 „Alles hat jene feinsten Bestandtheile zu seinem Wesen, es ist das Wirkliche, es ist das Selbst, und das bist du, ſvelahetu!" „Der Erhabene verhinde mir noch mehr“ „Gut, mein Lieber sagle dieser ZEHNTES KAPITEL 1 „Die nach Oslen gehenden Flusse stromen, mein Leber, nach Osten, die nach Westen gelenden inch Westen Aus emein Mecre gelen sie m ein anderes ein, und so entsteht das Meer. Wie sie lner nicht wissen, ob sie dieser oder jener Iluss sind, ·6 10,2 68 2.So sciss förk alır, miern I ręker, hein Geschopf, das zus dem Seienden heriorhommt, dass es aus dem Serenden licrorhommt, \las diese Incr immer sind, Tiger, Lowe, Wolf, Eber, Wurm, Schmetterling, Brenise, Müche oder was sonst noch, das faluren sie fort zu sein 3 „Alles hat jene feinsten Bestandtheile zu seinem Vesen, es ist das Wirkliche, es ist das Selbst, und das bist du Çselahetul- „Der Crlabene ferhunde mir noch melir „Gut, mein Liebert. sigle dieser ELFTES KITITEL 1 „11 enn man mit einer Art auf die Wurzel dieses grossen Baumes schluge, so wurde er fortleben, aber Saft ausströmen Schluge man auf die Ville, so wurde er fortleben, aber Saft ausstrumen Schluge man auf den Wipfel, so wurde er fortleben, aber Saft 745stronien Durcladmingen von Selbst, dem Lebensorgan, Gilrt er fort gieng Feuchtigkeit enzuzichen und sich zu erfreuen 2 ,Wenn das Lebensorgan cinen isl verkısst, so vertrochnet diesel, verlisst es den zweiten, so verdorrt dieser, verlasst es den dritten so verdorrt dieser, serlasst es den ganzen Batım, so verdorrt dieser ganz Und auch dieses wisse, meirr Licher su sprch er 3 , Mas ums Lebensorgan gehonumen ist, dus stirbt, das Lebensorgan aber stirbt nicht Alles lind jene feinsten Bestandtheile zu Stinem lesen, es ist das Wirhliche, es ist das Selbst und das lust du Fietshelut „Der Filmbent verkunde mir noch mehr! Gul, mem Lieberi. sagte dieser ZWOLFTF9 KAPITEL 1 „Ilole mir von dort eine I ne „ler ist sie, Erhabeneris ,,Spalle siel „Sie ist gespalten, Colmbener! „Uns erhlichst du daru?. , Ganz feine homer, Lrhabener Spalte eines von diesen ,,Fs ist gespalien, Filmbeneri 126 erblichst Ju darid Gar Nichts, I'rhibener!

·6, 14, 2. 69 2. Dieser sprach zum Sohne: „Den feinsten Bestandtheilen, die du, mein Lieber, nicht genahr wirst, verdankt, mein Lieber, der so grosse Feigenbaum, der hier steht, semen Ursprung. 3 „Glaube, mein Lieber! Alles hat diese feinsten Bestandtheile zu seinem Wesen, es ist das Wirkliche, es ist das Selbst, und das bist du, Svetaketu lu „Der Crhabene verkunde mir noch melır.“ „Gut, mein Lieber!“ sagte dieser. DREIZEIINTES KAPITEL 1 „Lege dies Salz in's Wasser und stelle dich morgen fruh bei mir ein“ Der Solin that so. Da sprach der Vater zu ihm „Bringe mir das Salz, welches du gestern in's Wasser gelegt hast.“ Lr tastete darnachi, fand es aber nicht, es war wie verschwunden 2. „Schlurfe davon von diesem Ende, wie ist cs?“ „Salzigar „Schlurſe aus der Mitte, wie ist es“ „Salzig“ „Schlurſe von Jenem Ende, wie ist es“ „Salziga ,,Setze es bei Seite und stelle dich dann bei mir ein" Er that so ,,Ls bleibt stets salzig.“ „fier wirst du das Seiende nicht gewahr, und doch ist es darm 3. „Alles liat jene feinsten Bestandtheile zu seinem Weseil, es ist das Wirkliche, es ist das Selbst, das bist du, Cvetahetus „Der Erhabenc verhunde mir noch melir“ „Gut, mein Lieber!" sigle dieser VIERZEINTES KATITEL 1 „Wie ein Mann, den man, mein Lieber, mit verbundenen Augen aus dem Lande der Gandhira herbei gefiihrt und alsdum an emem umben olinlen Orle losgelassen initle, da er mit verbundenen Augen herbeigefülirt und mit verbundenen Augen losgelassen wurde, nach Osten, icli Norden, nach Westen oder nach Suden sich aufmachen wurde, ? Und wie dieser, wenn man ihn die Bmde abnahme und zu un sagte, dass das Land der Gandhåra in jener Richtung lege, und dass er nach jener Richtung gelien muge, als huger und verst indiger Huru, von einem Dorſe rum andern fragend. 11 ·B, 14,2 10 dus 1 and der Gundhåra gelangen wurde, gerade so less hier ein Mann, der einen I clirer lat, woran er ist. Aur so lange, als er glaubt dass er micht erlust und seinen I ingung mclit er. reichen werde, scheint ilım die Zeit lang llits lat jene feinsten Bestandthcite zu seinen Wesen cs ist das Warhliche, es ist das Selbst und das bist du, Çielaketu Der I rhabene serhunde mir noch mehr „Gul, mein Lieber sigle dieser FUYFZEJISTES KAPITEL. 1 Linen hranken Vam umslelien, mein Lieber, die Verwandten und fragen ihn, ob er sie erhenne So lange nicht seine Stimme in das Denhorgan eingegangen ist, sein Denhorgan Jen Hauch sein Hauch in die Glut und seine Glut in die lichste Gottheit so lange erkennt er sie 2 Wenn hier seine Stimme in das Denhorgin eingegangen ist sem Denkorgan in den Hauch, sein flauch in die Glui, und seme Glut in die lwcliste Gottheit, darin erkennt er sie sucht 3 Alles hat jene feinsten Bestandtheile zu seinen Wesen es ist das Wachliche es ist das Selbst und das lust du Çietaketu! „Der Erhabene verhunde mir noch melir“ „Gut, nein Ireber sagte dieser NECHZEINTES KAPITEL, 1 „Man fuhrt mein Lieber einen an den Armen ergriflenen Mann und ruſt er hat geraubt, er Int einen Diclistalıl begungen, macht fur ihn eine Art gluhend Wenn er der Thiter ist, dann macht er sich zu einem Lugner Indem er eine unw alıre Anssige macht und sich an Unw zhrheit bullt fasst er die gluhende Axt an Er verbrennt sich imd wird lugerichtet. ? Wenn er aber sucht der Tuiter ist, dann macht er sich, zu einem Italırhaftigen. Indem er eine walire Aussage inclit und sich in Wahrheit {nult fasst er die gluhende i ak Ir verbrennt sich nicht und wird freigelassen ·1,1,5 3 „Alles hat jene feinsten Beslandtheile zu seinem Wesen, es ist das Wirhliche, es ist das Selbst, und das bist du, Cvetahetu! Dieses lernte der Sohn vom Vater SIEBENTE LECTION. ERSTES KAPITEL 1 „Verhunde mir Etwas, Erhabener Mit diesen Worten stellte sich Narada bei Sanathum ira ein Dieser sprach zu ihm , Stelle dich mit dem, was du weisst, bei mir ein, dann werde ich dir das Fernere mittheilen“ 2 Neruda sagle , ich studire, Crhabener, den Rgveda, den Jugurveda, den Samaveda, den Atharvaveda als vierten und den Ilihâsa und das Purânz als funften Veda ferner den Veda der Veda, den Putrja Râçı den Daiva Nidhı, das Vaho, ikja das Ehajana die Wissenschaft der Goiter, der Priesterhaste, der Gespenster der hriegerh aste, der Sterne, der Schlangen und des Gottervolhes Dieses studire ich Erhahener 3 „Ich henne nur die Mantrı, Crhabener, nicht aber das Selbst Von Mannern, die dem Erhabenen gleichstelien, Burle ich dass ein henner des Selbst den Kummer uberwinde Ich habe Lrhabener, kummer, und der Crhabene moge mich uber den kummer hinuherbringen“ Dieser sagle zu ihm Alles, was du di sludırt hast, ist nur ein Name“ Cin Name ist der Rgveda, der Jagurs edz, der Suma- Seda, der Atharvased als vierter und der Itihîsa und das Purinn als funſter Vedt ferner der Vedı der Veda der Putra Raçi der Dana Midhi, das Vihovah;?, das El ijuna, die Wissenschaft der Gotler, der Priesterh zste, der Gespenster, der kriegerhaste, der Sterne, der Schilungen und des Gullerı olhes Verehre den Namen 5 ,Wer den Namen als Brihnin verehrt, dem wird so weit der Nanc reicht, ein unbeschranhtes Umherwandern zu Theil 4 ·7, 1,5 72 Gibt es els as Michiligers als den Namen, I rhabenernas „LS gilt clues Michligeres als den \amena Dieses mige mur der Cchalenie verhunden ZWEITES KAPITEL 1 „Die Slunme isl machtiger als der \ame Die Stinimc thut den Ngicda hund den Jh, ursedla den Situas cdr den Athan neda nis verten und den Itilisa und das Purina als funften Veda, den Iedz der Veda den Patrza Naçi den Dana Vidlil, das ihosihi das Eh yan dit \issenschaft der Gotler, der Priesterhaste der Gespenster der Kriegerkaste der Sterne der Schal'ıngen und des Ulter olhes ferner den lliminel Ind die Frde den Wind und die I ceic das Wasser und die Glul die Guller und die Venschen, das lich und die Vogel dic hruuter und die Bulinc, dic reissenden Tlnere bis zu den Wurnerii, Sclinittterlingen und Amersen, das Recht und das Unrecht die Wahrheit und die Unual rheit das Gute und das Schlechte, das dein Herzen /usigende und mclil l'usagende Venn die Stimme nicht dagewesen wire wire weder Recht noch Unrecht hund gethan worden, weder dio Walırkeit noch die Unwahrheit weder das Gute noch das Schlechte, weder das dem llerzen Zusagende noch das nicht / usagende Es ist die Stupme die das Alles hund that Verehre die Stimme, 2 Wer die Slime als Brahmu verehrt dem wird so wel die Stimme reicht ein unbesclir anhtes Umlicry andern zu Theil kult es etwas Wichtigeres als die Stimme, Crhul ener? „Es gibt etwas Michigeres als die Stimme“ „Dieses mnoge mir der Crimbene verhunden DRITTES KAPITEL 1 Dis Denkorgin ist machiger als die Skuume Wie CEIIC Hand & Myrobalatıcı uder zwei holl Fruchte, oder mm Ahsha Fruchle umfasst, so unfasst das Denburgın sowohl die Slimme als auch den limen Wenn man mit den Denkorgen denkt dass man die Vantra studiren mochte so studert man sie, denkt man dass man ein Verk vollbringen mochic, so vollbringt man ·7, 4,8 73 es, denkt man, dass man Suhne und Vieh sich wunschen muchte $0 wunscht man sie sich, denkt man, dass man diesc und jene Statte sich wunschen mochte, so wunscht man sie sich Das Denhorgan ist ja das Selbst, die Statte und das Brahman Verehre das Denkorgan 2 , Wer das Denkorgan als das Brahman verehrt dem wird, 50 weit das Denhorgan reicht, ein unbeschranktes Umherwandern zu Theil Gibt es etwas Machtigeres als das Denhorgan, Erhabener?' Es gibt etwas Machtigeres als das Denhorgan" „Dieses muge der Erhabene mir verkunden 1 9 VIERTES KAPITEL 1 „Der Wille ist machtiger als das Denkorgan Wenn man will so denht man, erliebt die Stimme und erhebt diese beini Namen Im Namen werden die Mantra in den Mantra die Merhe zu Eins 2 , Alle diese haben ihren Vereinigungspuukt im Willen der Wille ist ihr Wesen im Willen (samhalpa) haben sie ihren Ilalt Himmel und Erde hamen zu Stande (samahalpel im) der Wand und die Leere kamen zu Stande das Wasser und die Glut kamen zu Stande Durch das Zustandehommen diesei hommt der Regen zu Stande durch das Zustandekommen des Regens hommt die Speise zu Slande durch das Zustandekommen der Speise kommen die Hauche (Sinne) zu Slande durch das Zustande- 'hommen der Hauche hommen die Vantra zu Stande durch das Zustandehommen der Vintr kommen die Werke zu Stunde curel das Zustandekommen der Werke hommt die Stelle zu Stame durch das Zustandekommen der Slitte hommt Illes zu Stande Dies ist der Wille erehre den Willen 3 Wer den Willen als das Bralınan veruhrt, erlangt zu Stine gchoinnene, feststehende Halt hubundle und meist schwanhende State fin w obu cr selbst ſestsicht, einen Italt hat und nicht schwankt Wer den Willen als Briluman screlirt, dem wd, so weil der Taille recht, en unbeschrinhtes Umlıerwandern zu l?ocal Gold aseturs Vichiligeres als dien \ i]] : Filmbener? Ls gibt elmas 10 ·74 , Dieses moge der Crimbene aur Vaeltigeres als den Willen" verhunden FÜNFTFS KAPITTL 1 „Der Verstand ist michtiger als der Wille Wenn man Versland hat so will man denhl man, crhehl die Stimme und erliebt diese beim Namen Im Namen werden die Vantrı, in den Vantrn die Verhe zu Cuis 2 Alle diese hihen ren Vereinigungspunkt 1 Verstande der Verstand ist ihr lesen un Verslande hal en se liren Inil. Darum sagl man von enem um erstendigen Menschen auch wenn er sehr viel weiss, dass er Nichts zu ticdeuten habe in Iolge seines Wissens, wenn er wirklich Etwas wusste, wurde er met o mmershandig sein Wer dagegen auch bei germgem Wissen verstandig ist zuf den huri man Der Verstand ist ja der Sammel [ unkt des Wesen und der Hall gener (des Namens u ) 3 „Wer den Verstand als das Brahman serclrt erlangt verstundliche feststehende und nicht schwankende Slutten, wobei er selbst fest steht emen Ilalt hat und nicht schwankt Ver den Verstand als das Bralıman serehrt dem wird, so weit der Verstand reicht ein unbeschränktes Underuandern zu Tlieil Gibt es etwas Machtigeres als den Verstand Erhabener dhe Es gibt etwas Michtigeres als den Verstand " Dieses inge der Erhabene mir verhunden BCCHISTES KAPITEL 1 „Das Simmen ist mochtiger als der Verstand Zu sunen scheint die Erde der Iuftraum der Ilunmel das Wasser, die Berge de Gutter und die Menschen. Darum schemen diejenigen welche hier ein hohes Anselien unter den Venschen erlangen das Sinnen als Geschenk auf ihren Intheil bekommen zu haben Vzhrend unbedeutendt Venschen streilsuchliy und verrhenisch sind und missliebig uber andere denken schemen hier omgende Menschien das Sinnen als Geschenk mu liren Intheil bekommen zu lalen Verehre das Sinnen ·7, 8, 1 75 ? „Wer das Sinnen als das Bralımu icrehrt, dem wird, $0 weit das Simen rcielt, em unbeschranktes Umlerwandern zu 'llicil“ „Gibt es etwas Machiligeres als das Sinnen, Eihahener? „Es gilt etwas Wichtigeres als das Sinnen“ muge der Crlnbene mir serhunden Dieses SIEBFNTES KAPITEL 1. „Die Erhenutuss ist machtiger als das Sinnen Mit Hulle der Crhennimiss erkennt man den Rgveda Den Jag urveda, den Samas eda, den Atharvareda als vierten und den Itihisa und das Purinn als funflen Veda, den Veda der Vedı, den Patrja Raçi, den Duva Nidlı, das Vikor ihja, das Chejana, die Wissenschaft der Gutter, der Priesterhaste, der Gespenster, der kriegerhaste, der Sterne, der Schlangen und des Gottervolhes, den Ilimmel und die Erde, den Wind und die Leere, das Wasser und die Glut, die Guiter und die Menschen, das Vieh und die Vogel, die Graser und die Baune, die reissenden Thiere lns zu den Wurmern, Schmelterlingen und Ameisen, das Recht und das Unrecht die Wahrheit und die Unwahrheit, das Gute und das Schlechte, das dem Herzen Zusagende und nicht Zusagende, die Speise und den Saſt, diese und jene Stilten erhennt man mit Hulle der Erhenint- Verclire die Erkenntniss 2 ,,Wer die Erhenntniss als Brahman verchrt, gewinnt erkenntniss olle und kenntnissvolle Statten Wer die Crhenntniss als Brahman verehrt, dem wird, so weit die Lrkenntniss reicht, ein unbeschranktes Umherwandern zu Theil“ „Gibt es etwas Machtigeres als die Erkenntniss, Erhabener 766 „Ls gibt etwas Muchtigeres als die Erkenntniss“ „Dieses moge der Crhabene mir verhunden niss ACETES KAPITEL 1 , Die Kraft ist michtiger als die Crkenntniss Cin einziger kraftiger Mann konnte sogur hundert Erkenntnissreiche erzittern machen Wenn man kraftig ist, wird man ein Laufer*, wenn man lauft, wird Vgl AV 9 4,11 ·7, 8, 1 76 man ein Aufwirfer, wenn man auſwartcl, tnit prin folier Stelerilen mahe, sem mun hulrer Stehenden nahe inil, kommt man in de Fall zu selicn, zu furen, zu denken zu merken, zu handeln und zu erhennen. Die hraft bewicht es, dis die Lrde der Iuftraum der llimmel, die Berge, die Goller und die Menschen, dis Vich und die Vögel, die Griver tind die Beume, die reissenden Tlucre bus 21) den Wurmern, Schmetterlingen und Anersen bestehen Durch dic hraft besteht die Slatte Verehre die kraft 2 Wer die kraft als das Bralıman verelirt, dem wird, so Weit dic hraſt reicht, ein unbeschrinkles Umlerwandern zu Theil * Gibt es etwas Mochtigeres als die hraſt, Crhabcner? gibt etwas Wichtigeres als die kraft.“ „Dieses muge der Erhabenc mir verkunden." NEUNTES KAPITEL 1 Die Speise ist michtiger als die kraft. Daher hommt es dass ein Mensch, wenn er sogar zelin Inge Vichts isse und dabei am Lelen bliebe, nicht mehr zu sehen, zu horen, zu denker a merken, zu handeln und zu erlennen verning \\ enn er aber alsılaon Speise genossen hat, dann vermag er wieder zu sulien, rul horen zu denhen, zu merhen, zu handeln und zu erhenner Verehrt die Speise 2 „Wer die Speise als des Bralıman verelirl, erlangt Station reich in Speise und Getrunke Wer die Speise 2]> das Bra!imun Verehrt dem wird so weit die Speise reicht, çın unlıçschirmhles (mlerwandem zu Theil“ „Gibt es etwas Wichtigeres als ele Speise, Erhalcner? Es gibt els as Wichtigeres als die Speise „Dieses moge der Lrhabene mr verhunden.“ ZENTES KAPITEL 1 Nas 12ffer ist wichiers de Sant Peder Kom es, dass wenn hein reichlicher Regen eintritt die II uche (Sunne) liei dem Gedanken dzes Vangel an Speise entreten !!!!rde, sich in behnglich fulilen Hom dagegen reichlicher Regul emtritt, smd die Hauche (Sinne) bei dem Gedanken, dass es siel Speise geben wurde, ·7,12 1 77 lusterlilit Die I role ist erstarrtes \lasser, ilcsgleichen der I uflrauni, der lipomal dhe Berze die (sutter und die Menschen alt Tich un? dic logel kle (oriser und die Blume, come il reissenden Sluiere bis zu den Wurmen Schometterlm en und Aineisen Alle diese sind erstarrtes Wasser Verclire das Wasser 2 „ller das Wasser (125) als das Brilman verelirt, wid aiter Wünsche thieilhaug (ipmoli) und wird befriedigt. Wer das Wasser als Brahmın icrelirt, dem wel so weit das Wasser reicht, ein un le cliruhtes Umherwandern zu Thicil Gibt es cluas Vichtigeres als das Izsser 1 rhabener 's gilt etu as Vichtigeres als das Wasser „Dieses muge der Lrhabene mir scrhunden“ ELETES KAPITEL. Blitzen 1 Dic Glut ist machiliger als das Wasser Daher erhitzt die Glut dic I cerc indem sie den Wind zuruchirat Alsdann sagt man dass es heiss sei, dass es breme diss es regnen werde Die Glut ist es die dieses zuerst anzeigt und fuerauf das Wasser erschaft Jun erfolgt ein liefliges (selon mut kuinruf und zur Seite zuchenden Deshalb, sayt mun dass es blitze dass es donne re dass es regnen werde Die Glut ist es dic dieses zuerst anzeigt und merruf das Wasser erschaft I crelire die Galut Wer die Glut als das Bralıman verehrt gluht vor Warme und erlangt son Glut erfüllte leuchtende Sutten aus denen jegliche I mslerniss verscheucht ist Wer die Glut als das Brahman verclirt, dem wird so weil dic Glut reicht ein unbeschranktes Umlıerwandern zu Theil“ „Gibt es etwas Michtigeres als die Glut l rhabener? „Es gibt etwas Machtigeres als die Glut Diescs moge der Lrhabene mir verhunden 2 9 ZWOLFTES KAPITEL 1 „Die Leere (der leere Raum) ist mic figer als die Glut In der Leere befinden sich beide die Sonne und der Mond so much der Blitz die Sterne und das Feuer Durch die Leere ruft mu hort man antwortet mag In der Leere vergnugt man sich und ·7. 12,1 78 Sergmugt man sich aucht In der Lcere word nian gehoren, mul de Leerc ist man von Geburt an angewiesen Verelire dic 1 cere. ? „Wer die litre als das Bralimanı verchirt, erlangt leerc ( do geraunge). Sielle und unbeengte Staten, in denen er sich frei bewegen hann Wer die Leere als das Bralımın icrelirt, «lem wird, « weil dic Leere reichl, ein unbeschraithtes Umherwandern zu Theil ,,Gibt es etwas Vichtigeres al die Leerc. Erlahener? „Los gilt etwas Wichtigeres als die I cere“ „Dieses muge der Lrhabene nur scrkunden - DREIZEINTES KAPITEL. 1 „Das Gedachilnuss ist michliger als die Leere Daher hommt es, dass, wenn auch viele zus immensassen ohne eine l'rherung zu inben, diese Niemand furen, an Niemand denken und Memand erkennen wurden Wenn sic emne Erinnerung hätten, wurden sie horen denken und erhennen In Folge des Gedachtrusses erhennt man seine Sohne (kunder) und sein Vieh. Verchre das Gedachtniss. 2 „Wer das Gedachtniss als das Brahman verehrt, dem wird, weil das Gedichtniss reicht, ein unbeschranktes Umker- Wandern zu Theil“ „Gibt es etwas Machtigeres als das Gedichtruss, Erhabener? Is gibl ettas Vtchtigeres als das Gedachtniss „Dieses moge der Erhabene mir verhunden 50 VIERZEHNTES KAPITEIL. 1 Die Höllung ist machtiger als dis Gedacltniss Das von der Hoffnung cnlflimmte Gedichtniss sagt die Mantra her, verrichtet Werke, wunscht sich Suhne (Kinder) und Vieh, runschl sich diese tund jene Statle, Verehre die Hoffnung „Ver die [ſolfnung als das Brahman verehrt, dem geſien n Folge der Ilofinung alle lunsche in Erfüllung, und dessen Billgehele werden micht verstell Wer die Hoffnung als das Braliman serehrt, dem wird, so wet die Hoffnung reicht, ein unbesclirinkies Umherwandcm zu Theil „Gibt es etwas ·79 7, 16, 1 Vluchtgeres als die Hoffnung, Crhabener pu , Es gibt etwas Machligeres als die Hoffnung“ „Dieses moge der Crhabene mir ververkunden" FUNFZEUNTES KAPITEL 1 „Der Hauch ist machtiger als die Hoffnung Wie die Speichen in die Aabe emgefugt sind, so ist Alles in diesen Tauch eingefugt Der Hauch bewegt sich m Folge des Hauches Der Hauch gibt den Hlauch und gibt den Fruch Der Vater ist Ja der Hauch, desgleichen die Mutter, der Bruder, die Schwester, der Lehrer, der Brahmune 2 „Wenn jemand dem Vater, der Mutter, dem Bruder, der Schwester, dem Lehrer oder einen Bralımanen etwas Derbes sagt, so sagt man ihn "Schume dich! Du bist ein Valermorder, ein Muttermurder, ein Brudermurder, ein Schwestermorder, em Lehrermorder, ein Brahmanenmorder! 3 „Wenn er aber diese, nachdem der Hauch von ihnen ge- Wichen ist, sogar mit einem Spiess zusammenschieben und in Bausch und Bogen verbrennen wurde, wurde man ihm mcht sagen, dass er ein Vatermorder, ein Muttermorder, ein Brudermorder, ein Schwestermorder, ein Lehrermurder ein Brahmınen- Wer murder sei 4 „Der Hauch gelit in alle jene (Name is ») ein So sielt, so denht und so erhennt, der wird ein siegreicher Worl- Wenn man zu diesein sagte, dass er ein solcher sei, so bejahe er dieses und stelle es nicht in Abrede « humpfer SECHZEHNTES KATITEL 1 „Ls siegt jedoch der im Worth ampf, der mit Ilulfe der Wahrheit den Sieg erkumpfet“ „Ich muchte, Erlabener, mil LIulfe der Wahrheit den Sieg erh impfen? Die Walırheit muss man aber zu erkennen wunschen ,,Ich wunsche die Wahrheit Ciment ·7, 17, 1 $0 SIEDZENTES KAPITEL 1 „Wenn man Clwas erkennt, dann spricht man die Walırhicit, wenn man Liwas nicht erkennt, spricht nian mcll die Wahrheit. Aur dann wenn man Lisas erkennt spricht man die Virheit Die I rkenninis) muss man aber zu erkennen wunschen. „Ich wünsche, Irlaicner, die Erhenneiss zu erkenner ACIITZEINTES LAPITEL 1 „Wenn man denkt, dann echennt man. Oline gedacht zu halen erkennt man nchit Erst nachdem man gedacht hat erhenni man Das Denken muss man aber zu erkennen tanschen“ , Ich wische, Erhabener, das Denken zu erkennen“ NEUNZEHNTES KAPITEL 1 Wenn man glaubt, dan denkt man wer nicht glaubly denkt nicht Tur der Glauhende denkt Den Glauben muss man aber zu erkennen kunschien , Ich wünsche, Crhabener, den (alauben zu erkennen ZWANZIGSTES KAPITEL 1 „Wenn man Eta as zu Ende bringt, dann gluulit man wer Etwas meht zu Ende bringt, glaubt nicht Aur der Linn zu Ende bringt, glaubt Den Abschluss mass man aber zu ere hennen wunschen“ „Ich wunsche Crimbener, Jen Ibschluss zu erkennen EINUNDZWANZIGSTES KAPITEL 1 „lenn man thung ist, dann bringt man cluas zu Ende ohne thatis genesen zu sein, bringt min Aichts zu Ende. Vur wenn inan this gewesen ist, bringt man Etwas zu Ende Die lluigkeit nuss nun aber zu erkennen wunschen Ich unsche, Lrltaltner die j1 itigheit zu erkennen ·7, 25, 2 81 ZWEIUNDZWANZIGSTES KAPITEL 1 „Wenn man ein Wohlbehagen empfindel, dann ist man thuis, ohne ein Wohlbehagen empfunden zu haben ist man nicht thalig Erst wenn man Wohlbehagen empfunden hat, ist man thxatig Das Wohlbehagen muss man aber zu erkennen wunschen , Ich wunsche, Crhabener, das Wohlbehagen zu erhennen' DREIUNDZWANZIGSTUS KAPITEL 1 „Wohlbehagen ist l'ulle, bei Mangel ist hein Wohlbehagen Nur Tulle ist Wohlbehagen Die Tulle muss man aber zu erkennen wunschen“ „Ich wunsche, Lrhabener, die Fulle zu erhennen. VIERUNDZWANZIGSTES KAPITEL 1 ,Wenn man nichts Anderes sieht, nichts Anderes hort nichts Anderes erkennt, so ist das Fulle Wenn man dagegen ein Anderes sieht, ein Anderes hurt, ein Anderes erhennt, so ist dies Mangel Dic Fulle ist Unsterblichkeit, der Mangel ist sterblick Woran hat, Crhabener, die Fulle ihren Hall?" An ihrer cigenen Grosse, oder auch nicht an der Grosse 2 , Im geu olinlichen Leben nennt man kuhe und Pferde cine Fulle, desgleichen Clephanten und Gold, Sclaven und Hesh, I elder und Ruheplatze Ich aber sage nicht so , sprach er, „da Lines am Andern einen Halt hat." FUNFUNDZWANZIGSTES KAPITEL 1 „Die Fulle ist unten, ist oben, ist kunlen, ist vorn 1st rechts und ist links, es ist Alles Nun die Lehre vom Ich Dus Ich ist unten, ist oben, ist hiplen, ist voni, ist rechts und ist links, das Ichi ist Alles 2 „Nun dic 1 chire vom Selbst. Das Selbst ist unten, ist oben, ist lunten, ist vorn, ist rechts und ist links, dus Selbst ist Alles. Wer so sieht so denkt und so erhennt, der vergnugt sich Inil dem Selbst, spielt mit dem Sellist, begattet sich mit dem Selbst und cm findet Wollustgefühle am Selbst. Er wird ein ·7, 25, 2 62 Sullstherrscher, in allen Stilten wird ihm ein unbeschr inhtes Unherwandern zu Theil. Diejenigen dagegen, welche dieses anders kennen, bekommen cinen Fürsten uber sich und sergän Iicle Sutten, und ihnen wird in keiner Stitte ein unbeschrinkies Urheriandern zu Theil SECISO DZWANZIGSTES KAPITUL. 1 Aus dem Selbst dessen, der so steht, so denkt und so crkennt, gelit der Hauch hiervor, desgleichen die Hoffnung, das Gedichlass, die Lcere, dic Glut, das Wasser, das Erscheren und slas Verschwinden, die Speise, die hnil, die Erhenniniss, das Sinen, der erstand, der alle, das Denhorgen, die Summe, der Aame, dic Vantra, die Werke, ja Alles « 2 lhierzu folgender Floha „Der Sehende sieht heinen Tod, heine Krankheit und auch bein Unbehagen Der Sehende sielt Alles und errercht Alles ganz tund gar* Er wird zu Eins er wird zu drei, zu fünf, zu sieben und auch zu neun. CIN Ferner wird er für eilf erklärt, auch für hundert zehn und einen und für zwanzigtausend. \uf reiner Speise beruht reines Wesen auf reincm Wesen sicheres Gedichtniss auf Crlangung eines guten Gedichtnisses Lusing aller Knoten. Diesem (dem Närada), son dem alle Unreinigkeit angewischt ist, zeigt der erlabene Sanalkum ıra das Jenseits der Finsterniss, Diesen nerint man Shanda ACHTE LECTION. CRSTES KAPITEL 1 In einem Haue, ernen? kleinen Lotus, m der Stadt Brahmans, befindet sich eine kleine Leere. Wys im Innern dieser stechh darnach soll man forschen, und das soll man zu erkennen Tünschen, ·83 Leere „Wenn 8, 2, í 2 Wenn man zu Jemand sprache „In einem Hause, einem kleinen Lotus, in der Stadt Brahman's, befindet sich eine kleme Was giebt es da, wonach man forschen, und was man zu erkennen wunschen soll?" 3 So sage er „Die Leere im Innern des Herzens ist ebenso umfangreich wie diese da Darin findet man vereinigt Himmel und Erde, Feuer und Wind, Sonne und Mond, Blitz und Sterne, llas er (der Fragende) hier besitzt und was er nicht besitzt, alles dieses ist in dieser Leere vereinigt" 4 Wenn man zu ihm sprache in dieser Stadt Brahmans Alles vereinigt ist, auch alle Wesen und alle Wunsche, llas bleibt dann von ihr ubrig, wenn das Alter uber sie kommt, oder wenn sie zerfallt? 5 So sage er , In Folge ihres Alters altert dieses (das Brahman) nicht, in Folge ihres Todes word dieses nicht getudtet Dieses ist die wahre Stadt Brahman's, in ihr sind die Wunsche vereinigt Dieses ist das Selbst, das alle Ubel von sich abgestossen hat, das nicht altert und nicht stirbt, das heine Trauer keinen Hunger und hemen Durst empfindet dessen Wunsche und Absichten wahr sind Wie hier auf Crden die Geschupfe sich nach einem Befehile richten und immer von dem Lande oder dem Stuche Feld Nutzen zichen, nach welcher Richtung ihr Verlangen geht, (so 6 ,Wie hier die durch Werke gewonnene Statte zu Miclite wird, so wird jenseits die durch Gules gewonnene Statte zu Denjenigen, die, ohne hier das Selbst und die wahren Wunsche gefunden zu haben, davongelien, wird in keiner Stalte um unbeschranhtes Umherwandern zu Theil Denjenigen aber, die davongelien, nachdem sie das Selbst und die wahren Wunsche gefunden haben, wird in allen Stalten ein unbeschrohtes Uniber- Wandern zu Theil 99 Nichte ZWEITES KAPITEL 1 Wenn jemand nach der Slitte der Vater verlingt, so erlieben sich die Viter auf seinen blossen Willen hin Im Besitz der Stalte der Valer fullt er sich selig ·21 8, 2, 2 84 2 Wenn Jonrund nach der Statie der Mutter verlangt, so erleben sich die Mutter auf seinen Wossen Willen bin. Im Besitz der Shlte der Mutter fühlt er sich selig 3 „Wenn Jemand nach der Stille der Bruder verlangt, so erhehen sich die Bruder auf semen blossen Willen hun Im Besitz der Sulle der Bruder fühll er sich selig 4 Wenn Jemand mich der Stalte der Schwester verlangt so erheben sich die Schwestern auf seinen blossen Willen hun Im Besitze der Slulle der Schwestern firhlt er sich seller 5 ,Wenn jemand nach der Statte der Freunde verlangt, so erheben sich die Freunde auf seinen blossen Willen Inn. Im Besitz der Stalte der Freunde füllt er sich sels 6 Wenn jemand nach der Stutte der Wolgeruche ] hrunze verlangt, so erheben sich die Wollgeruche und kr 11170 nuf seinen blossen Willen hin Im Besitz der Stelle der Woll geruche und branze Suhll er sich selig Venu Jemand nach der Stille der Speise und «les Truhes verlangt so erlieben sich Speise und Tranih auf semen blossou Willen hun im Besitz der Slatte der Speise und des Trinhes fühlt er sich selig 8 Wenn Jenrand nach der Salle des Gesanges und der Vusik verlangt so erheben sich Gesung und Musik auf semen blossen Willen lun Im Besitz des Statle des Gesanges und der Musik ſuhlt er sich selg 9 „Wenn Jemud nach der Stelle der Weiber verlangt so erheben sich die Verber auf seinen blossen Willen lun Im Decil der Slatte der Weiber fühlt er sich selig 10 „Nach welclier Richtung immer Jemandes Verlangen Sch! incli dem er verlangt der erliebt sich auf seinen blossen Willen m. Im Besitze von diesem fuhll er sich selig DRITTES KATITEL 1 ,,Die wahren Wunsche haben aber die Unwahrheit zur Hulle. Obgleich sie wylir sind so ist doch die Unu alırbeit alre llulle. Her mer son deu Sungen von hier scheiden den belona er ja Iner nicht zu selier.

·8,4 2 85 2 „Wer die Seinigen, sowohl die Lebenden als auch die Dahingegangenen, oder etwas Anderes das er gern hat, hier nicht zu sehen behommt, der findet dieses Alles, wenn er dorthin gegangen ist Dort sind ja seme walıren Wunsche die die Unwahrheit zur Hulle lnben Wie diejenigen, die nicht orlshundig sind, einen verstechten Goldschutz nicht finden wurden, wenn sie auch noch so oft uber ihn schritten, so findet keines der Geschuple obgleich diese Tag fur Tag (im Schlaf) in diese Stutte Brahmins gehen, diese Stutte Sie werden durch die Unwahrheit zuruchgedringt 3 „Dieses Selbst aber befindet sich im Herzen Die Deutung dieses Wortes ist folgende Dieses (ajam) ist im Herzen (hırdı) darum heisst das Herz hrdajam Wer Solches hennt, gelt Tag fur lag in die Himmelsst atte 4 ,,Die vollkommene Gemutsruhe die, nachdem sie aus diesem hurper hinausgetreten und des hochsten Lichtes theilhaftig geworden ist in ilurer Erscheinungsform hervortritt ist das Sellst So sprach Dies ist die unsterbliche Sicherheit dieses ist das Brahmu Der Name dieses Brahman lautet Wahrheit (sattya) 5 Saltija besteht aus folgenden drei Sillen das sat ist unsteıblıclı, das ti ist sterblich das jam halt Beide zusammen Weil es diese Beiden zusumenluilt (jam jahhiali) deshall Wer Sollies henul geht lay fur Ta19 du Himmelsstatte cr heisst es jam VIFRTES KAPITEL 1 Das Sclbst ist eine Scheiden anıl, ein Damm auf dass die Stalten nicht mit einander 11 Beruhrung kommen Diesen Don uberschreiten nicht lag und nicht Archit nicht Aller, meht lod nicht franer, weder ein gutes noch ein buses Werk 2 Alle Ubel weichen von dort, die Stille des Brolunu int yn alle Ubel von sich abgeslossen Darum wird wer diesen Danım uberschritten hat wenn er zuvor blind war, wieder schend, wenn er zuvor serwundet war, wieder huil, wenn er zuvor hrauh war, weder incid Darum wird auch die Nacht, wenn sie diesen Damm ·8,4 2 86 uberschrillen lial, zum Tag Diese Stutte Brałımans ist j? init einen Male licll gevorden 3 Denyengen, welche diese Statle des Brahiman mittels der Bialımancnletre finden, werden diesc Slatie des Bralman und ein freies Urnieru andern in allen Stillen zu Theil > TURFT ES KAPITFL 1 Was min Offer (jana) nennt, ist auchts Anders als die Balninenlehre da man durclı die Bralımanenlehre den findet der ein henner ist (jo våtu) Was man en vollbrichtes Opfer (nvita) nenr ist auch michls Anderes als die Bralmancnlelite da filan durch die Brilminenlehre, wenn man es ernstlich gewolli Int (ishla) Jas Selbst findet 2 Die Feier die min Sattr yana nennt, ist auch mchts anderes als die Bralımanenlehre da man durch die Brahmanenlehre die Rettung (trun) des wohlchen (sat) Selbst findel. Was mani Schweigen (maunr) nennt ist auch nichts Anderes als die Bralı manentelire da man wenn man durch die Bralimanenlehre das Sellist gefunden hat, naclidenhl (manute) 3 Was man Fasten (anıçak jana) nennt, ist auch nichts Suderes als die Bralımanenlelire du das Selbst, welches man durch die Brahmmenlelire findet nichl zu Grunde geht (tia nacjali) Was man das Sichzuruchziehen in den Wald (arvu yana) litinnt ist auch nichts Anderes als die Bralımanenlehre Art und 12 heissen zwei Veere in der Stalle des Brahma im dritten Himmel von hier Dort ist der See Airinimadyja dort der l'eigen brun Somasa ana (Soma hellerud) dort Brahmans Burg Aparı- Olla (die Unbezwingl are) die goldene llalle des Herm. 4 Denjenigen welche die zuer Seen in der Statie des Braliman durch die Bralinenlehie finden werden die Sutte des Dralunan } 412 unbesclunktes Unxhern anuenti ra allen Stutten zu Thed SECHSTES KAPITEL. 1 Wenn es heisst dass die Ademi dos llerzens aus ganz femem tothlieł braunen, weissen blauen gelben und rotlen Stufli.

·8,7, 1 87 bestehen, so ist auch die Sonne rothlichbraun, weiss, blau, gelb und roth 2 Wie eine langgestrechte Strasse zu beiden Dorfern geht, zu diesem und za jenem, so gehen die Strahlen der Sonne zu beulen Slatten, zu dieser und zu jener Wenn diese in die Adern geschlupft siod, breiten sie sich von der Sonne her aus, sind sie in die Sonnc geschlupft, so breiten sie sich von den Adern her aus 3 Wenn man eingeschlafen, in sich abgeschlossen, in vollkommener Gemutsruhe ist und keine Traumerscheinung hat, dann ist man in diese Adern geschlupft kein Ubel beruhrt Linen her da man alsdann mit Glut sich umgeben hat 4 Ist man zur Entkmſung gebracht worden dann sprechen die Linen Umstehenden „Erkennst Du mich? Erkennst du mich? So lange man noch nicht aus dem horper hinausgefahren ist erkennt man sie 5 Ist man aber aus dem horper hinausgefahren so fuhrt man uuf jenen Strahlen aufwarts Man sagt enfu eder Om oder Wird (oline Om gesagt zu haben) laufgefuhrt W ihrend das Denk organ verschwindet, gelangt man zur Sonne Dieses ist das Thor zu der Statie ein Eingang fur Wissende ein Verschluss Lur Unwissende 6 Hierzu folgender Cloka „Das Herz hat hundert und eine Ader, eine von ihnen tritt zum kopfc lunaus Langs dieser zufnarls gehend gelangt man zur Unsierblichheit Die anderen laufen beim Hinaustreten nach allen Richtungen* SIEBENTES KAPITFL 1 Das Selbst, das alle Uhel son sich abgestossen hat, das nicht allert und nicht stirbt, das keine Trauer, heinen Ilunger und keinen Durst empfindet, unl dessen Wunsclic und Absichten walir sind, muss man suchen und zu erhemen wunschen Ver * Vgl Kato 6 16 ·8,7,1 88 dieses Selbst gefunden ind und crhemni, wird aller Slitlen und iller Wunschic thelastung" So sprach Pragapat 2 Dieses crfuhren die Goller und Dunonen und sagten 1995ct ulls dieses Selbst suclien, durch dessen Auſfindung wir aller Statten und aller Wunsche theilhaftig werden" 7u ulim 1112 en Indrt von den Guttern eind Virokanr con den I)inonen Sich muf den Weg Ohne Verabredung hamen sje mil Brennliolz m den Ilinden zu Praxipoli 3 lucrunddreissig Jahre verblichen sie in der Brahininen- Ichire Da sprach I'r prt zu ilinen „Was suchtet ihr, dass ifir Iner verblieben seid?" Diese sprachen , Van vcrlrcilet des Thabcnen Worle, die da Julen das Sehst, das alle Vbel ou sich abgestossen inl, das nicht allert und nicht stirbt, das keine Trauer heinen Flinger und keinen Durst empfindet, und lessen Wunsche und Absichten wahr sind, muss man suchen und zu erhenten unschten Wer dieses Schost gelunder lidt und erhem und aller Slallen und aller Wunscle theilhaftig. Dieses suchend sind wir lier ver! lieben 4 Da sprachi Praš pati zu zuen „Der Geist, den man fin Tuge siht ist das Selbst" So sagte er und femer „Tieses ist die unsterbliche Sicherheit dieses ist das Bralunan " aber Cibubener dns fir çın Geist der im Wasser und im Spiegel virgenommen wird?“ Cben derselbe Geist wird aller Orten Wirgenommen 5 so antu ortele er ,Wns ist ACITES KAPITEL 1 „Betrachtet euch selbst in der Schussel mit Wasser und was ihr von euch aucht erhennl, das sagt mir" Sie schruten uit die Schaussel mit Wasser Als P'rgapat dimul sit fragle, was sic sthen, antwortelen sie „Wir sehr uns burr selbst gunz und vollkommen ahnlich bis zu den Haaren am hörper und bis zu den gela" 2 Da sprach Priprti zil slnien Schmückt cuch huhsch iegt schuine Gewunder an pulzt euch und schrut dann in die Schussel mit Wasser * Sie schmuchlen sich ludseli, legten schone ·8,9, Get ander an), putzten sich und schauten dun in die Schussel mit Wasser Als Prag 'palı darauf sie fragte was sie salien, 3 Antworteten sie „Wie wir hier, Erhabener, hulsch gren schmücht sind schone Gen ander tragen und genutzt sind ebenso sind wr, Crhabener, da hubsch geschmucht, trugen schone Ge- * inder und sind geputzt. Darauf sagte er Dieses ist das Sellist, dieses ist die unsterbliche Sicherheit, dieses ist das Brahman Beruhigten Herzens gingen sie fort 4 Ihnen nachsehend sprach Pragapati „Ohne das Selbst hennen gelernt, oline es gefunden zu haben gehen sie da Wer von den beiden Theilen die Gotter oder die Danonen sich zu dieser Upanishad bekemen wird, wird unterliegen Berulngten Herzens ham Virokanz zu den Brmonen und verkundete hoen folgende Upanishad „Das Selbst miss min erfreuen, auf das Selbst muss man seine ganze Sorge richten Wenn man das Selbst her cifreut und wenn man anſ dns Selbst seme gauze Soige richtet, wird man beider Slatten theilhaflıg dieser und jener 5 Darum sagt min fner noch heute 711 Tore son Linem der nicht spendetnicht ghubt und nicht upfert Prut der Van Asura" Dieses ist in die Upanishad der Dinunen (Asura) Scrziert den harper des Verstorhenen mil luark 11310 lieli Gexante und mit einen Schmuch und wahnt damit die jenseitige Slalle zu gewinnen 4 NFUNTES KAPITEL 1 Indra aler 5911, besor er noch zu den bollern gelungi war die folgende Gefilir Ve dieses Selbst (Spregelinlue) lunch geschmuch, ein schones Crew and tragend und gepulzi erschiemi Wenn der hurper fubsch geschmucht ein schnes Genu tragenų und 54 utzt ist, chenso erschen es Ilund, lalım und verstummelt wenn der horper blind, inlmm und verstunuelt ist. Mit deru /11- Tichten erden des kurpers wird auch dieses zu Vichle Ich sele hemen Vortheil lucri ci. 2 Ilmuf him er mit Brennholz itt der Hand medler / th sprich Pracipti, Peruhigten lerrens bist du, linglisan, 13 ·8,9,2 mit Virokana forlgegangen Was suchst du, dass du wiedergchommen luosts Dieser sagte Vie das Selbst im Spiegelbilde), Crhabener, fulsch geschnucht, schöne Geslatader tragend und geputzt erscheint, wenn der kurſer hubsch geschmückt, ein schönes Gewand tragend und geputzt ist, ebenso erschent es Uhind latım und verstummelt, wenn der hurper blind, lalım und verstuinmelt ist llit dem Zunichten erden des Körpers wird auch dieses zu Nichte Icli sche heinen Vortheil herbei 3 Prvi sagte mso verhält es sich mit diesen, Vaghavan' Ich werde dir noch eine weitere Erhlurung von Inn geben Verteile fernere zweiundureissig Jalire * Da verwelte er fernere zneunddreissig Jahre. Di sprach Prajapati zu alım ZEILXTES KAPITEL. 1 2 Vas un Traume sich selig fühlend, umhernandert, das ist uns Selbst das ist die unsterbliche Sicherlieit das ist das Bratutar. So sprach er Indra gis beruluglen Herzens fort Besor er aber noch zu den Gutter geluigt var, sal er die folgende Gefaler Wenn dieses Selbst auch kehend nicht lalin und nicht 16- stammelt ast wenn der korper blind, lalım und versłumnrelt ist Wenn es auch durch sein Gebrechen nicht gebrechlich Durch seinen Tod nicht gelodtet und durch seme Lahmheit nicht lahm wird, so scheint es doch, als wenn man es tudiete und in die Enge triebe, als wenn es Luleles erfülzre und sogar were Ich selie heinen Vortheil hierbei 3 Darauf ham er mit Brennholz in der Land wieder 711 ihm sprach Prgapalı » Vagliai ant dr du beruhigten Herzens fortgegangen bist, was suchst du dass du wiedergehounen bist?-* Dieser sagte Wenn dieses Selbst, Erlabener, auch selend, nicht lahm und aucht verstummelt ist, wenn der horper bluud laliin tud verslunimelt ist, wenn es durch sein Gebrechen nicht gebrechlich Durch seinen Tod nicht gefüdtet und durch seine Lalinlitt rucht lalım id So scheint es doch als wenn man en līdiele und in die En_e trebe, als wenn es Unliebes erfithre und ·91 8, 12, 1 sogar weine. Pragàpati sprach „So seclialt er sich mit diesem, Maghavan! Ich werde dir noch eine weitere Erkl trung von ihm geben. Verweise fernere zweiunddreissig Jahre“. Da serweilte er fernere zu eunddreissig Jalire Da sprach Pragapatı zn ihm ELFTES KAPITEL 1. „Wenn man eingeschlafen, in sich abgeschlossen, in rollkommener Gemutsruhe ist und keine Traumerschenung hat, so ist dieses das Selbst, die unsterbliche Sicherheit, das Brahman So sprach er Indra ging berulugten Herzens fort Bevor er aber noch zu den Gottern gelingt war, sah er die folgende Gefalır. „Ein Solcher di kennt aber auf diese Weise gerade sich selbst nicht, er weiss nicht, dass er es ist, und er kennt auch nicht die Wesen Er ist in's Nichés engegangen Ich sehe heinen Vortheil hierbei 2. Darauf ham er mt Brennholz in der Hand wieder Zu ihm sprach Pragapalı „Maghavan' di du borilugten Herzens fortgegangen bist, was suchst du dass du wiedergehommen best?“ Dreser sagte „Ein Solcher da kennt aber ei habener, uuf diese Weise gerade sich selbst nicht, cr weiss meht, dass er es ist, und ei kennt auch nicht die Wesen Er ist ins Nichts eingegangen Ich sehe keinen Vortheil hierbei 4 3 „So verhalt er sich mit diesem. Maghavan' Ich werde dir noch eine weitere Erhlarung von ihm geben, aber nicht anders als unter der folgenden Bedingung, verweile noch funf Jahre “ Da verwelte er noch funf Jahre, das macht zusammen hundert und ein. In Bezug hierauf sigt nan „Hundert und ein Jalır verweille Maghavan bes Prajapat u der Brahmmenlehre.“ Darauf sprach Prajapati zu Indra ZIYOLFTES KAPITEL 1. , Vaghavan' Sterblich ist der Kurper und vom Tode a Besitz genonimen. Er ist der Sitz des unsterblichen, unhurperlchen Selbst Ver einen hurper liat ist von Liebem und Unleben in Besitz genommen Il er einen körper liat, kann nicht Lielies ·8, 12, 1 92 und Unliebes 10n sich abschlagen, wer heinen horper hat, den beruhren nicht Liebes und Unliebes 2 hurperlos ist der Vind Volhe, Blitz und Donner sind kurperlos Vie diese, mchdem ze aus der Lcere hinausgetreten und des luchsten Lichtes theilhaltig geworden sind, un je ihrer Erscheinungsfornı hervortreten, 3 , So tritt die vollkommene Gemutsruhe, mchdem sie mus dem korper lunursgetreten und des luchsten Lichtes theilhaftig geworden ist, in ihrer Erscheinungsform hersor Dies ist der huchiste Geist, der dort umherwandert essend, spielend sich runt Weiberu Ingen oder Angelorigen crgotzend, sich des hurpers eines Anhingsels nicht erinnerud Wie das Zuglhier in den Wagen gespannt ist so ist der IIruch an den horper gespannt. Wenn das Auge nach der Leere lingerichtet ist, dann ist es der (reist im Juge, das Auge ist zum Selen Was du weiss dass is dieses riechen will das ist das Selbst die lise ist fur den Gerucli Wis di weiss dass es dieses reden will, das ist das Selbst die Rede ist zum Sprechen 17s da weiss dass es dieses huren wall das ist das Selbst das Ohr ist zum Iloren J Was du weiss dass es dieses denken will, das ist das Selbst, sein gulllaches luge ist das Denhorgan Mit dem Denkorgm diesem itlichen tuge sieht es jene Gegenst inde seiner Wunsche und ergrugt sich 0 Dicm der Suitte des Brahnım serehren dieses Selbst als Gtler Diese haben alle Statten und alle Wusche in Besitz genommen Wer dieses Sell straci dem er es gefunden int erhennt wird aller Ştatten und aller unsche therllonitis So rach Prapti DREIZENTES TAIITCL i Tom Schwarzen fluchte ich mich zum Schechigen som Schechigen flucite ich mich zum Schwarzen Wie en Ross scine (losen) Ilaire von sich absentielt so schuttele ich das Best von mit ab, und wie der Mond sich aus Rubus Rachen I creil 50 scluuttelz ich den herper ab und legebe mich gel ildeten Geistes In die von huanem hunsider gebildete Shilfe des Bralımau ·Vanu, Manu den Geschopfen Wer, nachdem er den Veda nach der Vorschrift erlernt und die Geschafte des Lehrers unter allen Unisunden verrichtet hat, aus dem Hause des Lehrers zuruckgekehrt die heilige Schrift fur sich hersagt, Pflichtergebene bildet und, wenn er alle seine Sinne auf das Selbst gerichtet hat, beinem Wesen ein Leid anthut, es sei denn in der vorgeschriebenen Weise, wer so bis zu Ende sein Leben hinbringt, der gelangt zu der Statle des Brahman und hehrt nicht wieder zuruck 8, 15, 1 93 VIERZEHNTES KAPITEL 1 Was Leere hersst, bewirkt den Namen und die Erscheinungs form. Was zwischen diesen beiden ist, das ist das Brahmın das ist die Unsterblichkeit, das ist das Selbst Ich fluchte mich ins Haus, m de Versammlungshalle Pragapati's Ich bin der Ruhm der Brahmanen geworden, der Ruhm der Fursten, der Ruhm der Sarja. Ich bin zu Ruhm gelangt Ich bin der Ruhm jeglichen Puhmes. Noge ich nicht des weissen zahnlosen Abzeichens theilballig werden FUNFZEHNTES KAPITEL 1 Dieses verbundete Brahman dem Prayapalı, Pra apatı dem al und einem Hauswesen obgelegen hat, an einem reinen Orte ·fotor caftrag