Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner

Aatmhit-siksaha-bahvana

Babu Sumermal Surana · 2011/07

PDF Proofread

Front matter

No text on this page.

॥ अहम् ॥
श्रीवीतरागाय नमः।
अथ श्रीआत्मशिदानावना।
11 दोहा ।।
श्रीजिनवरमुखवासिनी, जगमें ज्योतिप्रकाश ।
पदमासन परमेश्वरी, पूरे वंडित आश ॥१॥
ब्रह्मसुता गुण आगली. कनक कमंगबु सार ।
वीणापुस्तकधारिणी, तुं त्रिजुवन जयकार ॥२॥
श्रीसरस्वति जिन पाय नमी, मन धरि हर्ष अपार ।
आतम शिक्षा नावना, नगें सुणो नर नार ॥३॥
रे जीव सुण तुं बापमा, हिये विमासी जोय ।
आप स्वारथी सहु मत्यु, ताहारं नहिं जग कोया
धर्म विना सुण जीवमा,
नम्यो नव अनंन ।
मूढपणे नव तें किया, श्म वोले लगवंत ॥५॥

No text on this page.

पूर्व कोमिने आउखे, ज्ञानी गुरुह अपार ।
उत्पत्ति कहि जीव ताहरी, कहतां नावे पार ॥१४॥
पुत्र पिता पणे अवतरे, पिता पुत्र पण जोय।
माता सगपण नारि मली, नारी माता होय ॥१५॥
सूतो सुपन जंजालमां, पाम्यो जाणे राज ।
जव जाग्यो तव एकलो, राज न सीके काज ॥१६॥
तिम ए कुटुंब सहु मन्यु, खोटी माया जाल ।
श्रायू पहोंचे आपणे, खिण थाये विसराल ॥१७॥
सोदो लेयण जण मिले, जिहां जोमी सहि हाट।
आथ सारु विवसाय करी,फरिचाल्या निजवाटारमा
तिम नव नमतांसविमल्या. कुटुंब जोमिजो हाट।
पुण्य पाप विवसाय करी. जो ऊतरिये घाट ॥१॥
श्म कुटुंब मिट्यु कारिमुं, माय अने वलि ताय ।
बंधू लगिनी नारजा, को केहनो न कहाय ॥२०॥
नव नव नाटक तुं वली. नाच्यो करि बहु रूप ।
नाटक एकशु नाचिये, जो तूटे लव कूप ॥२१॥

No text on this page.

( ५ ) जरा आवी जोवन गयु, शिर पलिया ते केश। लबुता तो बोमी नहीं, न कस्यो धर्म लवलेश ॥३॥ पंचेंजिय जिहां परवमा, रोग जरा नावंत। जोवन चंचल आवे सदा, कर तुं धर्म महंत ।।३।। उते हाथ न वावस्यो, संबल न कियो साथ । आय गई मन चेतियो, पठे घसे निज हाथ ॥३शा धन जोवन नर रूपनो, गर्व करे तुं गमार । कृष्ण चलन द्वारिका, जातांन लागी वार ॥३॥ आप पहोर तुं धसमसी,धनार्थ देशांतर जाय। सो धन मेव्यु ताहरूं. ओरज कोई खाय ॥३॥ आंख तणे फरकमे, जथल पाथल थाय । इस्यु जाणी जीव वापमा, म करिश ममता माय॥३५॥ माया सुख संसारमां, ते सुख सहिय असार । धर्म पसायें सुख मले, ते सुख नावे पार ॥३६॥ नयन फरूके जिहां लगे.तिहां तहारं सद् कोय । नयन फरूकत जव रही. तब तहार नहिं होय ।।३।।

No text on this page.

( 5 )
जे विन घमिय न जायती, सो वरसां सो जाय ।
ते बदलन विसरी गयो, ओर हिसुं चित लाय ॥४६॥
देखत सव जुग जातुही, थिर न रही सवि कोय ।
इस्युं जाण जवू कीजियें, हियम विमासी जोय॥४॥
सुरपति सवि सेवा करे, राय राणा नर नार ।
आय पहोते आतमा, जात न लागे वार ॥४॥
देखत नर अंधा हुआ, जे मोहे विंट्या वाल ।
नएया गएया मूरख वली,नर नारी वाल गोपालपणा
रात दिवस निज नारिशें, तुं रमतो मन रंग।
जे जोश्ये ते पूरतो, ऊलट आणी अंग ॥५॥
सो रामा जीव ताहरी, क्षणमांही विघटाय ।
स्वारथ पहोंचत जब रह्यो, तब फरि वैरी थाय॥५२॥
समुन हीप सायर सवे. पामे को नर पार ।
नारी बिछ चरित्रनो. को नवि पाम्यो पार ॥५॥
ब्रह्मा नारायण ईश्वर, इंज चंड नर क्रोम ।
ललना वचने लालची, ते रह्या वे कर जोम ॥५३॥

No text on this page.

( 3 )
जे विन घमिय न जायती, सो वरसां सो जाय ।
ते बदलन विसर गयो, ओरहिसं चित लाय ॥६॥
देखत सव जुग जातुही, थिर न रही सवि कोय ।
इस्युं जाणी नवँ कीजिये, हियम विमासी जोय॥४॥
सुरपति सवि सेवा करे, राय राणा नर नार ।
आय पहोते आतमा, जात न लागे वार ॥४॥
देखत नर अंधा हुआ, जे मोहे विंट्या वाल।
जण्या गण्या मूरख वली,नर नारीवाल गोपाल॥४ए।
रात दिवस निज नारिद्यु, तुं रमतो मन रंग।
जे जोश्ये ते पूरतो. उलट आणी अंग ॥५॥
सो रामा जीव ताहरी, दणमांही विघटाय ।
स्वारथ पहोंचत जव रह्यो, तब फरि वैरी थाय॥५॥
समुछीप सायर सवे. पामे को नर पार ।
नारी बिन चरित्रनो, को नवि पाम्यो पार ॥५॥
ब्रह्मा नारायण ईश्वर, इंस चंछ नर क्रोम ।
ललना वचने लालची, ते रह्या वे कर जोम ॥५३॥

No text on this page.

( ए ) तुं पर काम करी सदा, निज काज न करियलगार। अदात्र नक्षत्र करिय तुं, किम बूटिश जव पार॥६॥ पाप घमो पूरण नरी, तें लीयो शिर नार । ते किम बूटिश जीवमा, न करी धर्म लगार ॥६३॥ इसु जाणी कूम कपट, बल विज तुं गंम ! ते गंमीने जीवमा, जिन धर्मे चित मांग ॥६॥ जिण वचने पर दुःख हुए, जिण होय प्राणी घात। क्लेश पसे निज आतमा, तज उत्तम ते वात ॥६॥ जिम तिम पर सुख दीजिये, दुःख न दीजे कोय । दुःख देईदुःख पामिये, सुख देई सुख होय ॥६६॥ पर तांत निंदा जे करे, कूमां देवे आल । मर्म प्रकाशे परतणा, तेथि नलो चंमाल ॥६॥ पटमासीने पारणे, श्क सिथ लहे आहार । करतो निंदा नवि टले, तस दुर्गति अवतार ॥६॥ गर उपर जिम लीपणुं, तिम क्रोधे तप कीध । तस तप जप संजम मुधा, एके काज न सिद्ध॥ण

No text on this page.

११ ) नरनव चिंतामणी लही, आले तुं मम हार । धर्म करीने जीवमा, सफल करो अवतार ॥७॥ सकल सामग्री तें लही, जिण तरिये संसार । प्रमाद वशे नव कांगमे, कर निज हिये विचारपए। दियो उपदेश लागे नही, जो नवि चिंते आप । आप स्वरूप विचारता, बुटीजे सवि पाप ॥ जिण रस पाप किया तुमे, तिण रस तुंकर धर्म । अदत्र नत्र जव अनंतना. बुटीजे सविकर्म ॥७॥ जिम आऊखा दिन गुणी, वरस मास घमिमान । चेति शके तो चेतजे, जो होए हियमे शान ॥शा धन कारण तुं ऊलफले. धर्म करि थाये अनंत नवनां पाप सवि, क्षणमां जाये घर ॥७॥ जे रचना दिन ऊगती, ते रचना नहिं सांज । इस्युं जाणी रे जीवमा, चेतहि हियमा मांफ पा आशा अंबर जेवमी, मर, पगला हे । धर्म विना जे दिन गया, तिण दिन कीधि वेव

No text on this page.

( १३ )
आठमो सुन्नूम चक्कवी, ऋद्धि तणो नहिं पार ।
कर्मवशे परिवारशुं, बूमा समुज मजार गए।
पांच पांमव अतुली वली, तेह नम्या वनवास ।
इस्या पुरुष जगमावली,दीनपणे फस्या निराशाए।
राम लखमण जगमा वली. जेहनु जपे सहु नाम ।
ते वनवासमाहे रह्या, जे बहु गुणना धाम ॥६॥
रावण विकट रामे हएयो, कृष्णे हण्यो जरासंध ।
जराकुमर हरिने हण्यो, देखो कर्मनो वंध ए॥
निज पुत्री ताते वरी, तस कूखे सुत हेव ।
कर्मवशे जीव जपनो, त्रिपृष्ठ वासुदेव ए॥
नमतां नमतां अवतस्यो, देवानंदानी कूख ।
व्यासी रात्रि तिहारही, कर्मे लद्युबलि दुःख ॥ण्णा
इंज अहिव्याशुं जुओ, बुब्ध हुओ सुरदेव ।
ईश्वर देव नचावियो, पारवती पियु देव ॥१०॥
मासखमणने पारणे. कूलवायुओ अणगार ।
चित्त वलगुं संग नारिये, चूकत न लागी वार ॥२०॥

No text on this page.

ते ( १३ ) आवमो सुनूम चक्कवी, ऋछि तणो नहिं पार । कर्मवशे परिवारशू, बूमा समुझ मजार ए पांच पांमव अतुली वली, तेह नम्या वनवास । इस्या पुरुष जगमावली,दीनपणे फस्या निराशा राम लखमण जगमां वली, जेहनु जपे सहु नाम । वनवासमाहे रह्या, जे वहु गुणना धाम ॥६॥ रावण विकट रामे हएयो, कृष्णे हएयो जरासंध। जराकुमर हरिने हएयो, देखो कर्मनो वंध ॥ए निज पुत्री ताते वरी, तस कूखे सुत देव कर्मवशे जीव ऊपनो, त्रिपृष्ठ वासुदेव एज जमतां नमतां अवतस्यो, देवानंदानी कूख । व्यासी रात्रि तिहारही, कर्मे लह्युबलि दुःखएका इंड अहिल्याशुं जुयो, बुब्ध हुओ सुरदेव । ईश्वर देव नचावियो, पारवती पियु हेव ॥१०॥ मासखमणने पारणे, कूलबालुओ अणगार । चित्तवलगु संग नारिये. चूकत न लागी वार ॥१०॥ म

No text on this page.

( १५ ) खट् नंदन देवकि तणा, नहिलपुर सुलसा नार । तास घरे ते उच्चस्या, रूपे देव कुमार ॥११॥ वत्रीश बत्रीश पदमणी, बत्रीश बत्रीश हेम कोम । नेम समीप संयम वरी, ते वंशू कर जोक ॥१११॥ सहस्स पुरुषशुं संजम लियो, श्रीनेमीसर हाथ ।। ते थावच्चो वंदिये, मोच्छव कस्यो यदुनाथ ॥११॥ बार वरष ब विल, कीधां शिवकुमार । शीयल व्रत सदा धरी, ए पण दुकरकार ।।११३॥ कोश्या मंदिर चोमासुं रही, चोराशी चोवीश । ते थूलिन मुनिवदिये, जडवाहु गुरुशिष्य ॥११॥ कपिला संगे नवि चल्यो, शेठ सुदर्शन चंग । शूली सिंहासन थई, सुर करे मनने रंग ॥११॥ शिवरमणीने कारणे. जिण सुख बंड्यां देह । तस नाम दोय चार लीजिये. नविजन सुणजो तेह ॥ वरस दिवस काउसग्ग कियो, वाहूवल अणगार। मानगजेथी ऊतस्यो, तव लियो केवल सार ।।११७॥

No text on this page.

वंश उपर नाटक करी, एलापुत्र कुमार ।
जाति समरण ऊपर्नु, ज्ञान अनन्त अपार ॥१६॥
कर्म वशे आषाढमुनि, नरतनुं नाटक कीध ।
अनित्य नावना नावतां,तिणे तिहां केवल लीधा१२।
सुशिष्य पंथकजी मुनि, गुरु प्रमाद कियो दूर ।
शत्रुजय अणसण करी, ते बंदू गुण सूर ॥१२॥
चंजरोज गुरु खंधे करी, रजनी कियो विहार ।
शिष्य पण केवल पामियो.तिम गुरु केवलधार शए।
षट्मासीने पारणे, ढंढण नाम कुमार ।
मोदक चूरत पामियो, केवल ज्ञान उदार ॥१३॥
पट् खेम राज हेला तजी, लीधो संजम जार ।
पद्दश रोग शहां सह्या, श्रीसनत्कुमार ॥१३॥
कूर लखतां केवल लद्यु, कूरगमु अणगार ।
क्षमा खड्ग हाथे धरी. जे मुनिमां सिणगार ॥१३॥
पंखी प्राणज राखवा, करि खमोखम देह ।
मेघरथ रायतणे नवे, प्रसन्न हुओ सुर तेह ॥१३॥

No text on this page.

( रए ) हरिचंदराय करम वशे, शिर वधु कुंव घर नीर। कर्म वशे नर सविनम्या, जे जगवावन वीर ॥१५॥ गज ब्राह्मण स्त्री बालका, दृढप्रहारे हत्या कीध । चार पोल काउसग्ग रही,षट्मास केवल लीध ॥१४॥ मेरु ढले ने ध्रुव चले, सायर लोपे लीह । कीधां कर्म न बूटिये, जो ऊगेपच्छिम दीह ॥१४॥ कीधां कर्म तो बूटिये, जो कीजे जिनधर्म । मन वच कायाये करी, ए जिन शासन मर्म ॥१४॥ कर्म प्रकाशी आपणां, मन शुद्ध आणंद पूर । सह गुरु पास अ वली, जाय पाप सवि पूर ॥१४॥ वलवंत अनंता जे नरा, केश सुर सुलट जूकार । कर्मसुलट जुओ एकले, सर्वी मनाव्या हार ॥१४॥ कर्म सुनट विषम विकट, ते वश कियो न जाय । जे नर एहने वश करे, हुं वंशू तस पाय ॥१४॥ म जाणीने कीजिये, जिम श्रातम सुख धाय । परजीवपुःखन दीजिये,श्म वोल्याजिनराया

No text on this page.

.
( १ )
नावना दे नव नाशिनी, जे आपे नवपार ।
जावना वमि संसारमा, जस गुणनो नहिं पार ॥१५॥
अरिहंत देव सुसाधु गुरु, केवलिनापित धर्म ।
सुं समकित आराधतां, बूटीजे सवि कर्म ॥१५णा
नव पद जापज कीजिये, चउद पुरवनो सार ।
इस्या मंत्र गणिये सदा, जे तारे नर नार ॥१६॥
सकल तीरथनो राजियो, कीजे तेहनी यात्र।
जस दरिसणे दुर्गति टले. निर्मल थाये गात्र॥१६१॥
अष्टापद अर्बुद गिरि, समेत शिखर गिरनार ।
पांचे तीरथ वंदिये. मन धरि हर्ष अपार ॥१६॥
ऋपन शांति जग नेमि जिन, पार्श्व अने वर्धमान
पांचे तीरथ प्रणमता, नित वाधे जिज वान ॥१६॥
उत्तम नर नारी तणां, नाम क ह्यां एमांय ।
नाम निरंतर लीजिये, जिम सहि आणंद थाय॥१६॥
आतम शिक्षा नावना. गुणमणि रयण नंमार ।
पाप टले सवि तेहनां, जेह नणे नर नार ॥१६॥

No text on this page.

( १ )
जावना डे नव नाशिनी, जे आपे नवपार ।
नावना वमिसंसारमां, जस गुणनो नहिं पार ॥१५॥
अरिहंत देव सुसाधु गुरु, केवलिजापित धर्म।
इसु समकित आराधतां. बूटीजे सविकर्म ॥१५॥
नव पद जापज कीजिये. चजद पुरवनो सार ।
इस्या मंत्र गणिये सदा. जे तारे नर नार ॥१६॥
सकल तीरथनो राजियो, कीजे तेहनी यात्र ।
जस दरिसणे दुर्गति टले. निर्मल थाये गात्र ॥११॥
अष्टापद अर्बुद गिरि. समेत शिखर गिरनार ।
पांचे तीरथ वंदिये. मन धरि हर्ष अपार ॥१६॥
ऋषन शांति जग नेमि जिन, पार्श्व अने वर्धमान।
पांचे तीरथ प्रणमता, नित वाधे जिन वान ॥१६॥
उत्तम नर नारी तणां. नाम क ह्यां एमांय ।
नाम निरंतर लीजिये, जिम सहिआएंदयाय॥१६॥
आतम शिक्षा नावना. गुणमणि रयण अंगार ।
पाप टले सवि तेहनां, जेह नणे नर नार ॥१६॥

No text on this page.

( २३ ) म्लेच्छराय जिणे वश कस्यो, जग वावि अमार । विमलाचल मुक्तो कियो, शासन शोनाकार ॥१७॥ कुमारपाल प्रतियोधियो, श्रीश्रीहेम सुरींद । तिम अकवर गुरु हीरजी, मन धरिअति आणंद ॥ ध्यानवशे निज पद दियो, निज मन हर्ष अपार । विजयसेनसुरिनामथी, नित होय जय जय कारर७६ कामकुन चिंतामणि, कल्पतरू अवतार । ते सविथी जेह सिकिनी, अधिक एजवि विचार ॥ विजयसेन गुरुराय वर, विजयदेव सूरींद । विजयमान गुरु वंदिये, जिम सूरज उर चंद ॥१७॥ तपगन्छ वाचकमें वरूं, विमलहर्ष शिरताज । नामें नवनिधि संपजे, दरिसण सीजे काज॥१७णा आतम शिक्षा नावना, तास शिष्य मनरंग। प्रेमविजय प्रेमे करी, उलट आणी अंग ॥१७॥ श्रीरत्नहर्ष विवुध मुज, बंधू तास पसाय । तास सांनिधग्रंथ में कस्यो, मन धरि दर्प अपार रजर

( २ )
आतम शिदा नावना, जे सुणे हर्ष अपार ।
नवनिधितस घर संपजे, पुत्र कलत्र परिवार ॥१६६॥
ए सुणतां सुख ऊपजे, अंग टले सविरीस।
समता रसमां जीवमो, जीले ते निशदीस ॥१६॥
श्ण नव परनव नव नवे, जिन मागू हुं हेव ।
मन वच कायाये करी, यो तुम चरणनी सेव ॥१६॥
ए गुण जिहां नावगुं, तिहां रान वेलाउल थाय ।
आतम शिदा नामथी, सुर नर लागे पाय ॥१६॥
वीर शासन दीपावतो, आणंद विमलसूरींद ।
प्रमाद पंथ दूरे कर्यो, प्रणमुं तेह आणंद ॥१०॥
तास शिष्य मुनीसर धणी, श्रीविजयदान सूरीश ।
प्रगट महिमा तस जागतो, पाय नमे नर ईश ॥१७॥
उपशम रसनो कूपलो, तास पट्टधर हीर ।
सकल सूरि शिरोमणि. सायर जिम गंजीर ॥१७॥
हीरविजय गुरु हीरलो, प्रतिवोध्यो अकवर नूप
राय राणा सेवा करे, जेहनुं अकल स्वरूप ॥१३॥

( २३ ) म्लेच्छराय जिणे वश कस्यो, जग वावि अमार । विमलाचल मुक्तो कियो, शासन शोनाकार ॥१७॥ कुमारपाल प्रतिबोधियो, श्रीश्रीहेम सुरींद । तिम अकबर गुरु हीरजी, मन धरिश्रति आणंद ॥ ध्यानवशे निज पद दियो, निज मन हर्ष अपार । विजयसेनसुरिनामथी, नित होय जय जय कार१७६ कामकुन्न चिंतामणि, कल्पतरू अवतार । ते सविथी जेह सिद्धिनी, अधिक ए नवि विचार ।। विजयसेन गुरुराय वर. विजयदेव सूरींद । विजयमान गुरु वंदिये, जिम सूरज उर चंद ॥१७॥ तपगच्च वाचकमें बरूं. विमलहर्ष शिरताज । नामें नवनिधि संपजे, दरिसण सीके काज॥१७ आतमशिदा नावना, तास शिष्य मनरंग । प्रेमविजय प्रेमे करी, जलट आणी अंग ॥१०॥ श्रीरत्नहर्प विवुध मुज, बंधू तास पसाय । तास सांनिधग्रंथ में कस्यो, मन धरि हप अपार १७

२२ )
आतम शिक्षा नावना, जे सुणे हर्ष अपार ।
नवनिधितस घर संपजे, पुत्र कलत्र परिवार ॥१६६॥
ए सुणतां सुख ऊपजे, अंग टले सवि रीस ।
समता रसमां जीवमो, फीले ते निशदीस ॥१६॥
श्ण नव परनव नव नवे, जिन मागू हुँ हेव ।
मन वच कायाये करी, यो तुम चरणनी सेव ॥१६॥
ए गुण जिहां नावशु, तिहां रान वेलाउल थाय ।
आतम शिक्षा नामथी, सुर नर लागे पाय ॥१६॥
वीर शासन दीपावतो, आणंद विमलसूरींद ।
प्रमाद पंथ दूरे कर्यो, प्रणमुं तेह आणंद ॥१७॥
तास शिष्य मुनीसर धणी, श्रीविजयदान सूरीश ।
प्रगट महिमा तस जागतो, पाय नमे नर ईश ॥११॥
उपशम रसनो कूपलो, तास पट्टधर हीर ।
सकल सूरि शिरोमणि, सायर जिम गंजीर ॥१७॥
हीरविजय गुरु हीरलो, प्रतिबोध्यो अकवर नूप ।
राय राणा सेवा करे, जेहनुं अकल स्वरूप ॥१७३॥

( २३ ) म्लेच्छराय जिणे वश कस्यो, जग वावि अमार । विमलाचल मुक्तो कियो, शासन शोनाकार ॥१४॥ कुमारपाल प्रतिबोधियो, श्रीश्रीहेम सुरींद । तिम अकबर गुरु हीरजी, मन धरिअति आणंद ॥ ध्यानवशे निज पद दियो, निज मन हर्ष अपार । विजयसेनसुरिनामथी, नित होय जय जय कार१७६ कामकुल चिंतामणि, कल्पतरू अवतार । ते सविथी जेह सिद्धिनी, अधिक ए नवि विचार ॥ विजयसेन गुरुराय वर, विजयदेव सूरींद । विजयमान गुरु वंदिये, जिम सूरज उर चंद ॥१॥ तपगच्छ वाचकमें वरूं, विमलहर्ष शिरताज । नामें नवनिधि संपजे, दरिसण सीके काज॥१७॥ आतम शिक्षा नावना, तास शिष्य मनरंग । प्रेमविजय प्रेमे करी, जलट आणी अंग ॥१॥ श्रीरत्नहर्ष विबुध मुफ, बंधू तास पसाय । तास सांनिधग्रंथ में कस्यो, मन धरि हर्ष अपार पर

.
( ४ )
मूढ मति डे माहरी, कवि मत करजो हास ।
कृपा करी मुझ ऊपरे, शोधी करजो खास ॥१७॥
संवत् शोल वाशट्टि ए, वैशाख पूनम जोय ।
वार गुरु सहि दिन जलो, एह संवत्सर होय ॥१३॥
नयर जज्जेणीमा वली, आत्मशिदा नाम ।
मन नाव धरिने तिहां करी, सिधां वंडित काम॥१७॥
एक शत एंशी पांच ए, दोहा अति अनिराम ।
नणे गुणे जे सांजले, तेह लहे शिवगम ॥१५॥
इति श्रीआत्मशिक्षाभावना ।
अथ श्रीनपदेश सित्तेरी प्रारम्न ।
उत्पत्ति जो जो आपणी, मन मांहि विमास ॥
गरजावासे जीवमो, वसियो नव मास ॥ उत्पत्ति-
जो जो आपणी ॥१॥ ए आंकणी ॥ नारी-
तणे नानि तले, जिन वचने जोय ॥ फूल तणी-
जिम नालिका, तामे नामी ने दोय ॥ ज०॥२॥

( २५ )
तसु तले योनि कहीये, वर फूल समान ॥ आंब-
तणी मांजर जिश्यो, तिहां मांस प्रधान।उ०॥३॥
रुधिर स्रवे तिण गमथी, ऋतुकाल सदैव ॥ रुधिर-
शुक्र जोगे करी, तिहां ऊपजे जीव ॥ ॥४॥
जे अपावन पवने करी, वासित दुरगंध ॥ तिणे-
थानक तुं ऊपनो, हवे हूओ मदंध ॥ ज० ॥५॥
नाली वांस तणी घj, नरिये रू घाल ॥ ताती-
लोह शीलाक ते. जाले ततकाल ॥ ज० ॥ ६ ॥
तिम महिलानी योनिमें, वे नव लख जीव ॥ पुरुष-
प्रसंगे ते सहु, मरी जाय सदैव ।। उ० ॥ ७॥
उपजे नर नारी मले. पंचेंजिय जेह॥ तेह तणी.
संख्या नहिं. तजो कारज एह ॥ ज० ॥ ७ ॥ नव-
लख जीव टके तिहां, उत्कृष्टी वार ॥ जीव जघ-
न्यपणे टके, एक दो त्रण चार ॥ ज० ॥॥ जीव-
जघन्य तिहां रहे, मुहूरत परिमाण ॥ चार वर-
सनी स्थिति तिहां, उत्कृष्टी जाण ॥ ज० ॥१०॥

( २६ ) तिणे गरने को जीवमो, श्म कहे जगदीश ॥ फरी मरी आवे तो रहे, संवत्सर चौवीश ॥ ज० ॥११॥ महिला वरस पंचावने, कहिये निर्वीज ॥ पंचोतरे वरस पड़े, थाए पुरुष अवीज ॥ज० ॥१॥ जिमणि कूखे नर वसे, तिम वामी नार ॥ वच्चे- नपुंसक जाणिये, जिनवचने विचार ॥ ज० ॥१३॥ हवे सामान्य पणे हां, आव्यो ग वास ॥ सात- दिवस ऊपर रहे, नरगति नवमास ॥ उ० ॥१४॥ आठ वरस तिर्यंच रहे, उत्कृष्टो काल ॥ गर्नावा- से नोगव्या, श्म बहु जंजाल ॥ ज० ॥ १५ ।। का- मणकाये करि लीयो, पहिलो ते आहार ॥ शुक्र अने शोणित तणो, नहिं फूठ लगार ॥ ज० ॥१६॥ पर्यापति पूरी नही, तिहां विसवा वीश ॥ तिणे- आहारे तनु थयो, औदारिक अरु मीस ॥ ज० ॥ २७ ॥ पवन वे उदरथकी, ते उपजावे अंग ॥ अग्नि करे थिर तेहने, जल सुरस सुरंग ॥ उ० ॥ .

( ७ )
१७॥ कग्निपणुं पृथिवी रचे, अवगाह आकाश ॥
पांचे नूत शरीरनो, एम करे प्रकाश ॥ ज० ॥१॥
वार मुहूर्त ऋतु पडे, विलसे नरनार ॥ गर्न तणी-
उत्पत्ति तिहां, नही अवर प्रकार ॥ ज० ॥२०॥
कलिल हुवे दिन सातमें, खरखुद दिन सात ॥
खरबुदथी पेशी वधे, घन मांस कहात ॥3॥२१॥
मांस तणी गोटी हुवे, अमतालीश टंक ॥ प्रथम-
मासे जिनवर कहे, मन म धरो शंक ॥ ज० ॥२२॥
रुधिर मांस बीजे हुवे, हवे त्रीजे मास ॥ कर्म-
तणे योगे करी, माता ने मन आश ॥ ज० ॥२३॥
चोथे मासे मातना, परिणमे सहु अंग ॥ हाथ-
अने पग पांचमे, तिम मस्तक संग ॥ उ० ॥२॥
पित्त रुधिर बडे पके, सातमे श्म संच ।। नव ध-
मणी नस सातशे, पेशी सय पंच ॥ ज० ॥२५॥
रोमरा पण सातमे, सामी तिन कोम ॥ उपजे-
ऊणा केटले. म आगम जोम ॥ ज० ॥ २६ ॥

( ख ) आवमे मासे नीपर्नु, एम सकल शरीर ॥ ऊंधे शिर वेदन सहे, जंपे श्री जिन वीर ॥ ज० ॥२। शोणित शुक्र संलेषमा, लघुने वमिनीत ॥ वात- पित्त कफ गर्न में, ए थाये इण रीत ॥ उ० ॥२॥ मात तणी झूटी लगे, वालकनुं नाल ॥ रस आ- हार तणो तिहां, आवे ततकाल ॥ उ० ॥ श्ए । जननी ले आहार ते, जाए नामो नाम ॥ रोम- इंशी नख चख वधे, तिम मज्जा ने हार ॥ उन ॥ ३० ॥ सबिडं अंगे उब्लसे, सर्वांग आहार ॥ कवल आहार करे नही, गर्ने श्स्यो विचार ॥ उण ॥३१॥ ते गर्ने किण जीवने, थाय ज्ञान विनंग ॥ अथवा अवधि कही जिये, तिणे ज्ञान प्रसंग ॥ उ० ॥ ३२ ॥ कटक करी वैक्रिय पणे, जूकी नरके- जाय ॥ को जिनवचन सुणी करी, मरी सुर पण- थाय ॥ उ० ॥ ३३ ॥ जंधे मुखे गुमा हिये, सहेतो- बहु पीम ॥ दृष्टि आगल विडं हाथशें, रहे मूठी ॥

( ए ) नीम ॥ उ० ॥ ३४ ॥ नर विण वस्त्र जलादिके, उपजे ओधान ॥ अथवा बिहूं नारी मदयां, कह्यो गर्न विधान ॥ उ० ॥ ३५ ॥ कोई उत्तम चिंतवे. देखी फुःख राश ॥ पुण्य करुं परो नीकली, नावं ग वास ॥ उ ॥ ३६ ॥ जंठ कोमी सूई अंग- मां, कोई चांपे समकाल ॥ तिणथी गर्नमां अ- वगुणी, सहे वेदना वाल ॥ उ० ॥ ३ ॥ माता- नूखी नूखीओ, सुखिणी सुख थाय ॥माता सूते- ते सुवे, परवश दिन जाय ॥ उ ॥३७॥गर्नथकी- मुःख लखगुणुं, जनमे जिण वार ॥ जनम थये- मुःख विसयुं, धिग् मोह विकार ॥ उ० ॥ ३५ ॥ उपज्यो अशुचि पणे तिहां, मल मूत्र कलेश ॥ पिंग- अशुचि करी पूरियो, नवि शुचि लव लेश ॥ उ० ॥ ४०॥ तुरत रुदन करतो थको, जनमे जिण वार । माता पयोधर मुख ग्वे, पिये दूध तेवार ॥ 1 ॥ ४१॥ दीसे दिन दिन दीपतो, करे रंग अपार ।।

( 2 ) आठमे मासे नीपन, एम सकल शरीर ॥ ऊंधे. शिर वेदन सहे, जंपे श्री जिन वीर ॥ 1 ॥२७॥ शोणित शुक्र संलेषमा, लघु ने वमिनीत ॥ वात- पित्त कफ गर्न में, ए थाये इण रीत ॥ उ ॥२॥ मात तणी इंटी लगे, वालकनुं नाल ॥. रस आ- हार तणो तिहां, आवे ततकाल ॥ उ. ॥ श्ए । जननी ले आहार ते, जाए नामो नाम ॥ रोम- इंडी नख चख वधे, तिम मज्जा ने हाम ॥ उप ॥ ३० ॥ सविडं अंगे उबसे, सर्वाग आहार ॥ कवल आहार करे नही, गर्ने इस्यो विचार ॥ उ० ॥३१॥ ते गर्ने किण जीवने, थाय ज्ञान विजंग ॥ अथवा अवधि कहीजिये, तिणे ज्ञान प्रसंग ॥ उ० ॥ ३५ ॥ कटक करी वैक्रिय पणे, जूऊी नरके- जाय ॥ को जिनवचन सुणी करी, मरी सुर पण- थाय ॥ उ० ॥ ३३ ॥ जंधे मुखे गुमा हिये, सहेतो- बहु पीम॥ दृष्टि आगल बिहुँ हाथY, रहे मूवी ( ए ) नीम ॥ उ० ॥ ३४ ॥ नर विण वस्त्र जलादिके, उपजे ओधान ।। अथवा विहूं नारी मदयां. कह्यो गर्न विधान ॥ उ० ॥ ३५ ॥ कोई उत्तम चिंतवे. देखी सुःख राश ॥ पुण्य करुं परो नीकली, नावु- गर्लावास ॥ उ० ॥ ३६ ॥ जंठ कोमी सूई अंग- मां, कोई चांपे समकाल ॥ तिणथी गर्नमां अ. उगुणी, सहे वेदना बाल ॥ उ० ॥ ३७॥ माता- नूखी नूखीओ, सुखिणी सुख थाय ॥माता सूते. ते सुवे, परवश दिन जाय ॥ उ० ॥३७॥गर्नथकी- पुःख लखगुणुं, जनमे जिण वार ॥ जनम थये- फुःख विसयुं, धिग् मोह विकार ॥ उ० ॥ ३५ ॥ जपज्यो अशुचि पणे तिहां, मल मूत्र कलेश। पिंक- अशुचि करी पूरियो, नवि शुचि लव लेश ॥ उ० ॥ ४० ॥ तुरत रुदन करतो थको. जनमे जिण वार ।। माता पयोधर मुख ग्वे. पिये ४१॥ दीसे दिन दिन दीपतो, करे रंग अपार । तेवार ॥ ज०॥

॥ ( ३० ) लाम कोम माता पिता, पूरे सुविचार ।। उ० ॥४॥ बिन बारह नारीने, नरनां नव जाण ॥ रात दिवस- वहेतां रहे, चेतो चतुर सुजाण ॥ ज० ॥४३॥ सात- धातु साते त्वचा, सातशे नाम ॥ नवशे नारां - पिंझमा, तिम त्रणशे हाम॥०॥४४ ॥ संधि एक- सो साव, सत्तोतेर सो मर्म ॥ तिन दोप पेशी पांचशे, ढांक्यां के चर्म ॥ ज० ॥ ४५ ॥ रुधिर शेर दश देहमें, पेसाव सरीष । शेर पांच चरवी तिहां, दोय शेर पूरीष ॥ उ० ॥ ४६॥ पित्त टांक चोशन- दे, वीरज वत्रीश ॥ टांक वत्रीश सलेपमा, जाणे जगदीश ।। उ० ॥४॥ण परिमाण थकी जदा, ओबो अधिको थाय ॥ व्यापे रोग शरीर में, नवि- चले तव काय।। उ ॥ ७ ॥ पोष्यो पहिले दाय- के, श्म वाध्यो अंग ॥ खान पान जूषण जलां, करे- नव नव रंग ॥ उ० ॥ भए ॥ हवे वीजे दशके जणे, विद्या विविध प्रकार ॥त्रीजे दशके तेहने, जाग्यो- (३१) काम विकार ॥ उ० ॥ ५० ॥ जिण थानक तुं- ऊपन्यो, तिणमें मन जाय ।। चोथे दशके धन- तणा, करे कोमि उपाय ॥ उ॥ ५१ ॥ पहोतो- दशके पांचमे, मनमां ससनेह ॥ वेटा बेटी ने- पोतरा, परणावे तेह ॥ उ० ॥ ५५ ॥ बठे दशके- प्राणियो, वसी परवश थाय ॥जरा आवी यौवन- गयु, तृष्णा तोय न जाय ॥ उ० ॥ ५३॥ श्राव्यो- दशके सातमे, हवे प्राणी तेह ॥वल नांग्युं बूढो- श्रयो, नारी न धरे नेह ।। उ० ॥ ५४ ॥ आग्मे- दशके मोसलो, खुलीया सहु दांत ।। कर कंपावे- शिर धुणे, करे फोकट वात || उ ॥ ५५ ॥ नवमे- दशके प्राणियो, तन शक्ति न कांय ॥ साले- बचन सहू तणां, दिन फ्रूरतां जाय । उप॥५६॥ खाट पडयो खू खू करे, सुगालो देह ॥ हाल- हुकम हाले नही. दिये परिजन व्ह ॥ उ० ॥ ५७॥ आंख गले वे पम मिले, पमे मुझे लाल ।

( ३२ ) बेटा बेटी ने वहू, न करे संजाल ॥ उ० ॥ २७ ॥ दशमे दशके आवियो, तव पूरी आय ॥ पुण्य- पाप फल नोगवी, प्राणी परनव जाय ॥३०॥५ दश दृष्टांते दोहिलो, लही नरजव सार ॥ श्री- जिन धर्म समाचरे, ते पामे नवपार ॥ उ० ॥६॥ तरुण पणे जे तपतपे, पाले निर्मल शील ॥ ते- संसार तरी करी, लहे अविचल लील ॥ उ० ॥ ६१॥ कोमी रतन कवमी सटे, कांगमे रे गमार॥ धर्म विना ए जीवने, नही को आधार ॥ उ० ॥ ६२ ॥ काया माया कारिमी, कारिमो परिवार ॥ तन धन जोवन कारिमो, साचो धर्म संसार ॥ उ० ॥ ६३ ॥ चउदे राज प्रमाण ए, बे लोक- महंत ॥ जनम मरण करी फरसीयो, जीव- वार अनंत ॥ उ० ॥ ६४ ॥ आप स्वारथीयो सहु, नही केहनो कोय || निज स्वारथ विण पूगतां, सुत पण रिपु होय ॥ उ० ॥ ६५ ॥ जरा न आवे- ( ३३ ) जिहां लगे, जिहां लगे सब शरीर ॥ धर्म करो जीव तिहां लगे, होश साहस धीर ॥ उ ॥६६॥ आरज देश लह्यो हवे, लाधो गुरु संजोग ॥ अंग थकी आलस तजो, करो सुकृत संजोग ॥ ज० ॥ ६७॥ श्री नेमिराज तणी परे, चेतो चित्त मांहि ॥ स्वारथनो सहु को सगो, कोई किणरो नांहि ॥ ज० ॥ ६७ ॥ लोग संजोग तजी सहु, थया जे अणगार ॥ धन धन तसु माता पिता, धन धन तस अवतार ॥ ज० ॥६ए। सुरतरु सुरमणि सा- रिखो, सेवो श्री जिनधर्म ॥ जिणथी सुख संपत्ति वधे, कीजे तेहज कर्म ॥ न० ॥ ७० ॥ तंदूलि- व्यालीमें अने, एहनो अधिकार ।। तिणथी उस- रीने कह्यो, नही झूठ लगार ॥ ज० ।। ३१ ॥ || कलश || एह जैनधर्म विचार सांजली, लहिये संजम चार ए॥ बली सिंहनी परे सदा पाले, नियम निरतिचार ए । ३ ( ३४ ) संसारनां सुख लोगवी, ते लहे नवपार ए॥ श्रीरत्नहर्षसु शिष्यरंगे, श्म कहेश्रीसार ए॥३५॥ इति गर्भवेली । जीवनी उत्पत्तिनुं स्तवन संपूर्ण । ॥ अथ पद्मावती आराधना प्रारंन । हवे राणी पदमावती, जीवराशि खमावे । जाण पणुं जग ते नबुं, इण वेला आवे ॥१॥ ते मुफ मिच्छामि दुक्क, अरिहंतनी साख ॥ जे में जीव विराधिया, चउराशी लाख ॥ ते ॥२॥ सात लाख पृथिवीतणा, साते अप्काय ॥ सात- लाख तेउकायना, साते वली वाय ॥ ते ॥३। दशं प्रत्येक वनस्पति, चौदह साधारण ॥ वीति- चरिंदी जीवना, वे वे लाख विचार ॥ ते॥४॥ देवता तिर्यच नारकी, चार चार प्रकाशी ॥ चन- दह लाख मनुष्यना, ए लाख चोराशी॥ते॥५॥ इण नवे परनवे सेवियां, जे पाप अढार॥ त्रिविध- ( ३५ ) त्रिविध करी परिहरूं, मुर्गतिनां दातार ॥ तेणा६॥ हिंसा कीधी जीवनी, बोल्या मृषावाद ॥ दोष अदत्तादानना, मैथुन उन्माद ॥ ते ॥७॥ परि. ग्रह मेट्यो का रिमो, कीधो क्रोध विशेष ॥ मान माया लोल में कीया, वली राग ने देष ॥ तेण ॥७॥ कलह करी जीव हव्या, दीधां कूमां कलंक ॥ निंदा कीधी पारकी, रति अरति निशंक ॥ ते ॥ ए॥ चामी कीधी चोतरे कीधो थापण- मोसो ॥ कुगुरु कुदेव कुधर्मनो, नलोआएयो नरो सो ॥ ते ॥ १० ॥ खाटकीने नवे में कीया, जीव नानाविध घात ॥ चलीमारलवे चरकलां, मास्या दिन रात ॥ ते॥११॥ काजी मुदलाने नवे,पढी मंत्र कोर ॥ जीव अनेक जने कीया, कीधां पाप अघोर ॥ ते०॥ १२ ॥ माठीने नवे माठला. जाल्यां जलवास ॥ धीवर नील कोली नवे, मृग पाड्या पास ॥ ते ॥ १३ ॥ कोटवालने नवे :

॥ ( ३६ ) कीया, आकरा करदंग ॥ वंदीवान मराविया, कोरमा बमी दंग ॥ ते ॥ २४ ॥ परमाधामीने नवे, दीधां नारकी छुःख ॥ बेदन नेदन वेदना, तामन अति तिख ॥ ते ॥ १५ ॥ कुंजारनेनवे. में किया, नीनाह पचाव्या ॥ तेली नवे तिल पीलिया, पापे पिंम नराव्या ॥ ते ॥१६॥ हाली नवे हल खेमीयां, फाड्यां पृथ्वीनां पेट ॥ सूम निदान घणां किया, दीधां वलद चपेट । ते० ॥ १७ ॥ मालीने नवे रोपिया, नानाविध वृद मूल पत्र फल फूलना, लागां पाप ते लद ॥ ते ॥१७॥ अधोवाश्याने नवे, नख्या अधिका जार । पोठी पूढे कीमा पड्या, दया नाणी लगार ॥ ते० ॥रए॥ वीपाने नवे ठेतस्या, कीधा रंगण पास ॥ अग्नि आरंज कीधा घणा, धातुवाद अन्यास ।। ते ॥ २० ॥ शूरपणे रण जूऊता, माख्यां माण- सबंद ॥ मदिरा मांस माखण जख्यां,खाधां मूल ॥ M ( ३ ) ने कंद ॥ ते ॥ १॥ खाण खणावी धातुनी, पाणी उल्लेच्यां ॥ आरंन कीधा अतिघणा, पोते पापज संच्यां ॥ ते ॥ २२ ॥ कर्म अंगार कीया वली, दरमें दव दीधा ॥ सम खाधा वीतरागना, कूमा कोसज कीधा ॥ तेण ॥ २३ ॥ विल्लीलवे जंदर लीया, गिरली हत्यारी ॥ मूढ गमार तणे नवे, में जू लीख सारी ॥ ते ॥ २४ ॥ नामजुजा तणे नवे, एकैप्रिय जीव ॥ ज्वारि चणा गहूं शे- किया, पामंतां रीव ॥ ते ॥२५॥ खांकण पीसण- गारना, आरंन अनेक || रांधण इंधण अग्निनां कीधां पाप उदेक ॥ ते ॥ २६ ॥ विकथा चार कीधी वली, सेव्या पांच प्रमाद ॥ इष्टवियोग पाड्या कीया, रुदन विपवाद ॥ ते ॥२७॥ साधु अने श्रावक तणां, व्रत लहीने नांग्यां। मूल अने उत्तर तणां, मुफ पण लाग्यां ॥ ते॥२०॥साप वीपी सिंह चीवरा, शकराने समली॥ हिंसक ( ३७ ) जीव तणे नवे, हिंसा कीधी सवली ॥ तेणारणा सूवावमी दूषण घणां, वली गर्न गलाव्या ॥जी- वाणी ढोल्यां घणां, शील व्रत जाव्यां।ते॥३॥ नव अनंत नमतां थकां, कीधा देह संबंध ॥ त्रिविध त्रिविध करी वोसिलं. तिणशुं प्रतिवन्ध ॥ ते ॥ ३१॥ नव अनंत जमतां थकां, कीधा परिग्रह संबंध ॥ त्रिविध त्रिविध करी बोसितं, तिणशुं प्रतिवन्ध ॥ तेण्॥३॥ नव अनंत नमतां थकां, कीधा कुटुंवसंबंध ॥ त्रिविध त्रिविध करी वोसिलं, तिणशुं प्रतिबंध ॥ ते० ॥ ३३ ॥ इणि परे शहनव परनवे, कीधां पाप अखत्र ॥ त्रिविध त्रिविध करि वोसिरुं, करं जन्म पवित्र ते॥३॥ एणि विधे ए आराधना, नावे करशे जेह ॥समय सुदर कहे पापथी, वली तूटशे तेह ॥ ते॥३५॥ राग वेरामी जे सुणे, एह त्रीजी ढाल ॥ समय सुंदर कहे पापथी, बूटे ततकाल ॥ तेण ॥ ३६ ॥ ॥ ॥ इति पद्मावती ॥

( ३ए ) ॥ अथ श्री दमात्रीशी प्रारंन॥ आदर जीव दमागुण आदर, म करिश रागने रोष जी ॥ समताये शिव सुख पामीजे, क्रोधे कुगति विशेष जी ॥ आ० ॥ १॥ समता संजम सार सुणी जे, कल्पसूत्रनी साख जी ॥ क्रोध पूर्वकोमि चारित्र वाले, जगवंत श्णी परे नाख जी ॥ आ॥ ॥ ॥ कुण कुण जीव तस्या उपसमथी, सांजल तुं दृष्टांत जी ॥ कुण कुण जीव लम्या जवमांहे, क्रोध तणे विरतंत जी। आ॥ ३ ॥ सोमल ससरे शीश प्रजादयु, वांधी माटीनी पाल जी ॥ गजसुकुमाल दमा मन धरतो. मुगति गयो ततकाल जी ॥ आण ॥४॥ कुलवालुओ साधु कहातो. कीधा क्रोध अपार जी ॥ कोणिकनी गणिका वश पमियो, रमवमियो संसार जी॥ आ॥ ५ ॥ सोवनकार करी अति वेदन, वाध्रशुं वोटियुं शीश जी ॥ मेतारज शनि

( ४० )
मुक्ति पोहोतो, उपशम एह जगीश जी ॥ आए
॥६॥ कुरुक रुक व साधु कहाता, रह्या कुणाला
खाल जी ॥ क्रोध करी ते कुगते पहोता, जनम
गमायो आल जी ॥ आ॥७॥ कर्म खपावी
मुगते पहोता, खंधक सूरिना शिष्य जी ॥ पालक
पापीये घाणी पील्या, नाणी मनमां रीश जी ॥
० ॥ ॥ अञ्चंकारी ना, अचुकी, नोड्या
पीयुशुं नेह जी ॥ वव्वर कुल सह्यां कुःख वहुलां,
क्रोध तणां फल एह जी ॥ श्रा० ॥ ए॥ वाघणे
सर्व शरीर विलुस्यु, ततक्षण ठोड्यां प्राण जी ।
साधु सुकोशल शिव सुख पाम्या, एह दमा गुण
जाण जी ॥ आ० ॥ १० ॥ कुण चमाल कहीजे
विहुमें, निरति नही कहे देव जी ॥ज्ञपि चमाल
कहीजे वमतो, टालो वेढनी टेव जी ॥ आ ॥
११॥ सातमी नरक गयो ते ब्रह्मदत्त, काढी
ब्राह्मण आंख जी ॥ क्रोध तणां फल कमुआं

४१ ) जाणी, राग द्वेप द्यो नाख जी ॥ आ॥ ॥ १५ ॥ खधक ऋषिनी खाल उतारी, सह्यो परिसहजेण जी ॥गरजवासना फुःखथी बूट्यो, सबल दमा गुण तेण जी॥ आप ॥ १३ ॥ क्रोध करी खंधक आचारिज, हुओ अग्निकुमार जी ॥ दंगक नृपनो देश प्रजा- ट्यो, नमशे नवह मकार जी॥आ०॥ १४ ॥ चंड- रोज आचारिज चलतां, मस्तक दीध प्रहार जी॥ दमा करंतां केवल पाम्यो, नव दीक्षित अणगार- जी ॥ आप ॥ १५ ॥ पांच वार झपिने संताप्यो. आणी मनमां द्वेष जी ॥ पंच लव सीम दह्यो नंद नाविक, क्रोध तणां फल देख जी ॥ श्रा० ॥ १६ ॥ सागरचंदनुं शीस प्रजाली. निशि नन्न- सेन नरिंद जी ॥ समता नाव धरी सुरलोके, प- हुतो परमानंदजी ॥ आ ॥१७॥ चंदना गुरुणीये घj नियंठी. धिर धिग् तुऊ अवतार जी।मृगा. वती केवल सिरि पामी, एह क्षमा अधिकार जी वलवंत ( ४ ) ॥ श्रा० ॥ १७ ॥ सांव प्रद्युम्न कुंवर संताप्यो, कृष्ण वैपायन साह जी ॥ क्रोध करी तपनुं फल हास्यो, कीधो द्वारिका दाह जी॥ आण।। १५ ।। जरतने मारण मूठी उपामी, वाहूवल जी॥ उपशम रस मनमांहे आणी, संजम ले मति मंत जी ॥ आ॥ ॥२०॥ काउसग्गमां चमियो अतिक्रोधे, प्रश्नचंड ज्ञपिराय जी ॥ सातमी नरक तणां दल मेल्यां, कमुआं तेण कषाय जी॥ आ॥ ॥ २१॥ आहारमांहे क्रोधे झपि यूक्यो, आएयो अमृत नाव जी ॥ कूरगमुये केवल पा. म्यु, क्षमातणे परताव जी॥ आ॥ २२ ॥ पार्श्व- नाथने उपसर्ग कीधा, कम नवांतर धीठ जी ॥ नरक तिर्यच तणां दुःख लाघां. क्रोध तणां फल दीठ जी॥ आ ॥ २३ ॥ क्षमावत दमदंत मुनी. श्वर, वनमा रह्यो काउसग्ग जी ॥ कौरव कटक हण्यो ईटाले, त्रोड्या कर्मना वर्ग जी ॥ आ० ॥

( ३ )
२४ ॥ सय्यापालक काने तरुओ, नाम्यो क्रोध
जदीर जी ॥ वेहु काने खीला ठोकाणा, नवि
बूटा महावीर जी ॥ आ ॥ २५ ॥ चार हत्यानो
कारक हुतो, दृढप्रहार अतिरेक जी ॥ दमा
करीने मुक्ते पहोतो. उपसर्ग सह्या अनेक जी ॥
आ॥ २६ ॥ पहुरमांहे उपजतो हास्यो, क्रोधे
केवल नाण जी ॥ देखो श्रीदमसार मुनीशर,
सूत्र गुण्यो उगण जी ॥ आप ॥ २ ॥ सिंह
गुफावासी झपि कीधो, शूलिन ऊपर कोप जी।
वेश्या वचन गयो नैपाले. कीधो संजम लोप जी
॥ आ॥ २७ ॥ चंडावतंसक काउसग्ग रहियो.
दमा तणो नंमार जी॥ दासी तेल नस्यो निशि
दीवो, सुरपदवी लहे सार जी ॥ आप ॥ श्ए ।
इम अनेक तर्या विजुवनमें, दमागुणे नवि जीव
जी॥ क्रोध करी कुगते ते पहोता, पामंता मुख
रीव जी ॥ श्रा० ॥ ३० ॥ विष हालाहल

( ४ ) ॥ आप ॥ १७ ॥ सांव प्रद्युम्न कुंवर संताप्यो, कृष्ण द्वैपायन साह जी ॥ क्रोध करी तप, फल हास्यो, कीधो द्वारिका दाह जी॥ आ॥ १९ ॥ जरतने मारण मूवी उपामी, वाढूवल वलवंत जी ॥ उपशम रस मनमांदे आणी, संजम ले मति मंत जी ॥ आ ॥ २०॥ काउसग्गमां चमियो अतिक्रोधे, प्रश्नचंड ज्ञपिराय जी ॥ सातमी नरक तणां दल मेट्यां, कमुश्रां तेण कषाय जी॥ श्रा० ॥ २१॥ आहारमांहे क्रोधे झषि यूक्यो. आएयो अमृत नाव जी॥ कूरगमुये केवल पा. म्युं, क्षमातणे परनाव जी ॥ ॥ २२ ॥ पार्श्व- नाथने उपसर्ग कीधा, कमठ नवांतर धीठ जी ।। नरक तिर्यंच तणां पुःख लाघां, क्रोध तणां फल दी जी ॥ आण ॥ २३ ॥ दमावत दमदंत मुनी- श्वर, वनमा रह्यो काउसग्ग जी॥ कौरव कटक हएयो ईटाले, त्रोड्या कर्मना वर्ग जी ॥ श्रा० ॥

( ४३ )
२४ ॥ सय्यापालक काने तरुओ, नाम्यो क्रोध
उदीर जी ॥ बेहु काने खीला गेकाणा, नवि
बूटा महावीर जी ॥ आ० ॥ २५ ॥ चार हत्यानो
कारक हुतो, दृढप्रहार अतिरेक जी ॥ क्षमा
करीने मुक्ते पहोतो, उपसर्ग सह्या अनेक जी ।
आ ॥ २६ ॥ पहुरमांहे उपजतो हास्यो, क्रोधे
केवल नाण जी ॥ देखो श्रीदमसार मुनीशर,
सूत्र गुण्यो उगण जी ॥ आप ॥ २७॥ सिंह
गुफावासी झपि कीधो. शूलिज ऊपर कोप जी।
वेश्या वचन गयो नेपाले. कीधो संजम लोप जी
॥ आए ॥ २७ ॥ चंदावतंसक काउसग्ग रहियो.
दमा तणो नंमार जी ॥ दासी तेल नस्यो निशि
दीयो. सुरपदवी लहे सार जी ॥ ॥ श्ए ॥
श्म अनेक तर्या त्रिजुवनमें, कमागुणे नवि जीव
जी ॥ क्रोध करी कुगते ते पहोता. पामंता मुख
रीव जी ॥ आ० ॥ ३० ॥ विप हालाहल कह

. ( ५६ ) परिवार ।। ज्ञानगुणे करी आगला जी, तपसी मा. रग सार॥६॥६० ॥ नर नारी वहु तिहां मिली जी, साधू वांदण कोम ॥ केश पाला केशपालख्यां जी, वंदे होमाहोम ॥ ७ ॥ ६ ॥ खंधक कुंवर पण आवीयो जी, बेगे परखदा मांय ॥ मुनिवर दीधी देशना जी, सघलाने चित्तलाय ॥७॥ ॥ दा० ।। आगारने अणगारनाजी, धर्म तणा दोय नद ॥ समकित सहित ब्रत आदरो जी, राखो मुगति उमेद ॥ ए॥ ६० ॥ मान अणी जल- विंडुओं जी, पाषं पीपल पान ॥ अथिर तन धन ए आउखु जी, तजो कपट ने मान ॥ १० ॥६॥ विहरे सुतने बांधवो जी, विहमे सऊन पर्म ॥ कुटुंब पण विहरे सहुजी, नवि विहमे जिनधर्म ॥ २२॥६॥आव्यो जीव एकिलो जी, वली एकि- लोजी जाय ॥बांध्यां कर्म जीवे जिस्यांजी, तिस्था उदय हुवे थाय ॥ १२ ॥ ६ ॥ पुण्यजोगे नरजव ( ४५ ) ॥ अथ श्री खंधकमुनिराजनुं चोढालियुं । ॥ ढाल १ ली॥ नमूं वीर शासन धणी जी, गणधर गोयम स्वाम ॥ कथा अनुसारे गायशुं जी, खंधकना गुणग्राम ॥१॥ क्षमावंत जोय नगवंतनुं जी झान ॥ ए आंकणी ॥ अति क्षमा अधिकी करी • जी, संजम धारी जी जान ॥ शिवमारगने कारणे जी, रहेता धरमने ध्यान ॥२॥ ॥ ॥ त्वचा उतारी देहनी जी, रहेता समताजी नाव ॥ जिनधर्म कीधो दीपतो जी, महोटा ए मुनिराव ॥३॥ ६ ॥ सावत्थी नगरी शोलती जी, कनककेतु तिहां जूप ॥ राणी मलयासुंदरी जी, खंधक कुंवर अनूप ॥ ४ ॥ ६॥ ॥ सघला अंगे सुंदरु जी, इंजी नही एक हीण ॥ प्रथम वये चढती कला जी, चतुर कला प्रवीण ॥ ५॥ क्षण ॥ विजयसेन गुरु आवीया जी, साधु तणे ( ४ ) विरुओ, ते मारे एक वार जी ॥ पण कपाय अनंती वेला, आपे मरण अपार जी ॥ आ० ॥ ३१॥ क्रोध करंतां तप जप कीयां, न पमे काई गम जी ॥ आप तपे परने संतापे, क्रोधशुं के हो काम जी ॥आ ॥ ३२ ॥ क्षमा करंतां खरच न लागे, जांगे क्रोम कलेश जी ॥ अरिहंत देव आराधक थाये, व्यापे सुजस प्रदेश जी ॥ आ० ॥ ३३ ॥ नगरमां है नागोर नगीनो, जिहां जिनवर प्रासादजी ॥ श्रावक लोक बसे अति सुखिया, धर्मतणे परसाद जी ॥ आ॥ ॥ ३४ ॥ दमा उत्रीशी खांते कीधी, आतम पर उपगार जी ॥ सांजलतां श्रावक पण समज्या, उपशम धर्यो अपार जी ।। आप ॥ ३५ ।। जुगप्रधान जिणचंद सूरीशर, सकलचंद तसु शिष्य जी ॥ समयसुंदर तसु शिप्य नणे श्म, चतुर्विध संघ जगीश जी ॥ ३६॥ इति आमाछत्रीगी।

॥ ( ४५ ) ॥ अथ श्री खंधकमुनिराजनुं चोढालियुं । ॥ ढाल १ ली॥ नमूं वीर शासन धणी जी, गणधर गोयम स्वाम ॥ कथा अनुसारे गायशुं जी, खंधकना गुणग्राम ॥१॥ कमावंत जोय नगवंतनु जी झान ॥ ए आंकणी ॥ अति क्षमा अधिकी करी जी, संजम धारी जी जान ॥ शिवमारगने कारणे जी, रहेता धरमने ध्यान ।। २ ॥ ६ ॥ त्वचा उतारी देहनी जी, रहेता समताजी नाव ॥ जिनधर्म कीधो दीपतो जी, महोटा ए मुनिराव ॥३॥ ६० ॥ सावत्यो नगरी शोन्नती जी, कनककेतु तिहां नूप ॥ राणी मलयासुंदरी जी, खंधक कुंवर अनूप ॥४॥ ॥ संघला अंगे सुंदरु जी, इंसी नही एक हीण ॥ प्रथम वये चढती कला जी, चतुर कला प्रवीण ॥ ५ ॥ कम् ॥ विजयसेन गुरु आवीया जी, साधु तणे ( ४ ) विरुओ, ते मारे एक वार जी ॥ पण कपाय अनंती वेला, आपे मरण अपार जी ॥ आग ॥ ३१॥ क्रोध करतां तप जप कीधां. न पमे कांई गम जी ॥ आप तपे परने संतापे, क्रोधशुं के हो काम जी ॥आ ॥ ३२ ॥ क्षमा करंतां खरच न लागे, नांगे क्रोम कलेश जी ॥ अरिहंत देव आराधक थाये, व्यापे सुजस प्रदेश जी ॥ श्रा० ॥ ३३ ॥ नगरमां है नागोर नगीनो, जिहां जिनवर प्रासादजी ॥ श्रावक लोक वसे अति सुखिया, धर्मतणे परसाद जी ॥ आ ॥ ३४ ॥ दमा उत्रीशी खाते कीधी, आतम पर उपगार जी ॥ सांजलतां श्रावक पण समज्या, उपशम धर्यो अपार जी || आग ॥ ३५ ॥ जुगप्रधान जिणचंद सूरीशर, सकलचंद तसु शिष्य जी ॥ लमयसुंदर तसु शिष्य नणे श्म, चतुर्विध संघ जगीश जी ॥ ३६॥ इति आमाछत्रीगी।

( ४५ ) ॥ अथ श्री खंधकमुनिराजनुं चोढालियुं । ॥ ढाल १ली॥ नमूं वीर शासन धणी जी, गणधर गोयम स्वाम ॥ कथा अनुसारे गायशुं जी, खंधकना गुणग्राम ॥१॥ दमावंत जोय नगवंतनुं जी झान ॥ ए आंकणी ॥ अति दमा अधिकी करी जी, संजम धारी जी जान ॥ शिवमारगने कारणे जी, रहेता धरमने ध्यान ॥ २॥ ६० ॥ त्वचा उतारी देहनी जी, रहेता समताजी नाव ॥ जिनधर्म कीधो दीपतो जी, महोटा ए मुनिराव ॥३॥ ६ ॥ सावत्यो नगरी शोजती जी, कनककेतु तिहां नूप ॥ राणी मलयासुंदरी जी. खंधक कुंवर अनूप ॥ ४ || ६० ॥ संघला अंगे सुंदरु जी, इंजी नही एक हीण ॥ प्रथम वये चढती कला जी, चतुर कला प्रवीण ॥५॥ ॥ विजयसेन गुरु आवीया जी, साधु तणे धयों अपार जी || आग || ३५ ।। जुगप्रधान ( ४ ) विरुओ, ते मारे एक वार जी ॥ पण कपाय अनंती वेला, आपे मरण अपार जी॥ आ० ॥ ३१ ॥ क्रोध करतां तप जप कीयां न पड़े का गम जी ॥ आप तपे परने संतापे, क्रोधशु के हो काम जी ॥ आ० ॥ ३२ ॥ क्षमा करंतां खरच न लागे, जांगे क्रोम कलेश जी ॥ अरिहंत देव आराधक थाये, व्यापे सुजस प्रदेश जी ॥ आप ॥ ३३ ॥ नगरमां है नागोर नगीनो, जिहां जिनवर प्रासादजी ॥ श्रावक लोक वसे अति सुखिया, धर्मतणे परसाद जी ॥ आ ॥ ३४ ॥ दमा उत्रीशी खांते कीधी, आतम पर उपगार जी ॥ सांजलतां श्रावक पण समज्या, उपशम जिणचंद सूरीशर, सकलचंद तसु शिष्य जी॥ समयसुंदर तसु शिप्य नणे इम, चतुर्विध संघ जगीश जी ॥ ३६ ॥ इति क्षमाछत्रीशी।

( ४५ ) ॥ अथ श्री खंधकमुनिराजनुं चोढालियुं ॥ ॥ ढाल १ ली॥ नमूं वीर शासन धणी जी, गणधर गोयम स्वाम ॥ कथा अनुसारे गायशुं जी, खंधकना गुणग्राम ॥१॥ दमावंत जोय नगवंतनुं जी ज्ञान ॥ ए आंकणी ॥ अति क्षमा अधिकी करी •जी, संजम धारी जी जान ॥ शिवमारगने कारणे जी, रहेता धरमने ध्यान ॥२॥ ६॥ ॥ त्वचा उतारी देहनी जी, रहेता समताजी नाव ॥ जिनधर्म कीधो दीपतो जी, महोटा ए मुनिराव ॥ ३॥ का ॥ सावत्थो नगरी शोजती जी, कनककेतु तिहां नूप ॥ राणी मलयासुंदरी जी, खंधक कुंवर अनूप ॥ ४॥ दा० ॥ सघला अंगे सुंदरु जी. इंजी नही एक हीण ॥ प्रथम वये चढती कला जी. चतुर कला प्रवीण ॥५॥ क० ॥ विजयसेन गुरु श्रावीया जी, साधु .

. ( ४६ ) परिवार ॥ ज्ञानगुणे करी आगला जी, तपसी मा. रग सार॥ ६॥ ६॥ नर नारी वहु तिहां मिली जी, साधू वांदण कोम ॥ केश पाला केशपालख्यां जी, वंदे होमाहोम ॥ ७ ॥ दण् ॥ खंधक कुंवर पण आवीयो जी, वेगो परखदा मांय ॥ मुनिवर दीधी देशना जी, सघलाने चित्तलाय ॥७॥ ॥ ६० ॥ आगारने अणगारनाजी, धर्म तणादोय नेद ॥ समकित सहित व्रत आदरो जी, राखो मुगति उमेद ।। ए ॥ ६ ॥ मान अणी जल- विंधुओं जी, पार्ले पीपल पान ॥ अथिर तन धन ए आजर्पा जी, तजो कपट ने मान ॥ १०॥ दण्॥ विहमे सुतने वांधवो जी, विहमे सजन पर्म । कुटुंब पण विहमे सहुजी, नवि विहमे जिनधर्म ।। २२॥ ६॥आव्यो वे जीव एकिलोजी, वली एकि- लोजी जाय ॥वांध्यां कर्म जीवे जिस्यांजी, तिस्या उदय हुवे आय ॥ १२॥ ६॥ पुण्यजोगे नरनव

४७ )
लह्यो जी, सद्गुरुनो संयोग ॥ हवे टालो राखो
मती जी, तजो जहेर जिम लोग ॥ १३ ॥ दा० ।।
चारुं गति संसारना जी, लग रही खांचाजी ताण
चल वस्तु सघली कही जी, निश्चल ने निरवाण
॥ १४ ॥ ६॥ ॥ ओग सुखने कारणे जी, शुं यो
जमी रांग ।। नवनव मांहे काढिया जी, नटुवे
वाला साग ॥ १५ ॥ ६ ॥ अथिर ए सुख संसा-
रनां जी, कां अलुको जाल ॥ वचन सुणी सद्-
गुरु तणां जी, चेतो सुरत संजाल ॥ १६ ॥ ६॥ ॥
पंच महाव्रत आदरो जी, श्रावकनां व्रत बार ॥
कष्ट पड्या गाढा रहो जी, जिम पामो नव पार
॥ १७ ॥ ६ ॥ धन धान्य घर हाटमी जी, ममता
म करोजी, कोय॥ काचा सुखने कारणेजी, हास्यो
जनम म खोय ॥ १७ ॥ क्षण ॥ सगपण सदु संसा-
रना जी, थया अनंती जी वार ॥ मिल मिलने
विटमी गयां जी, करमज लागां लार ॥ १५ ॥

(४६ ) परिवार ॥ ज्ञानगुणे करी आगला जी, तपसी मा. रग सार॥ ६॥६॥ नर नारी बहु तिहां मिली जी, साधू वांदण कोम ॥ केश पाला केशपालख्यां जी, वंदे होमाहोम ॥ ७॥ ६० ॥ खंधक कुंवर पण आवीयो जी, वेठो परखदा मांय ।। मुनिवर दीधी देशना जी, सघलाने चित्तलाय ॥७॥ ॥ ६ ॥ आगारने अणगारना जी, धर्म तणादोय नद ॥ समकित सहित व्रत आदरो जी, राखो मुगति उमेद ॥ ए ॥ ६ ॥ मान अणी जल- विंडुओं जी, पाळू पीपल पान ॥ अथिर तन धन ए आउखु जी, तजो कपट ने मान ॥ १०॥ दण्॥ विहमे सुतने बांधवो जी, बिहमे सजान पर्म ॥ कुटुंच पण विहमे सहुजी, नवि विहमे जिनधर्म ॥ १९॥ ६॥आव्यो जीव एकिलोजी, वली एकि- लोजी जाय ॥वांध्यां कर्म जीवे जिस्यां जी, तिस्यां उदय दुवे आय ॥ १२॥ ६० ॥ पुण्यजोगे नरजव

( ४ )
लह्यो जी, सद्गुरुनो संयोग ॥ हवे टालो राखो
मती जी, तजो जहेर जिम लोग ॥ १३ ॥ का ॥
चारुं गति संसारना जी, लग रही खांचाजी ताण
चल वस्तु सघली कही जी, निश्चल ने निरवाण
॥ १४ ॥ १० ॥ ओबा सुखने कारणे जी, शुं यो
जमी रांग ॥ नवनव माहे काढिया जी, नटुवे
वाला साग ॥ १५ ॥ ६ ॥ अथिर ए सुख संसा-
रनां जी, कां अलुको जाल ॥ वचन सुणी सद्-
गुरु तणां जी, चेतो सुरत संजाल ॥ १६ ॥ ६ ॥
पंच महाव्रत आदरो जी, श्रावकनां व्रत वार ॥
कष्ट पड्या गाढा रहो जी, जिम पामो नव पार
॥ १७ ॥ १० ॥ धन धान्य घर हाटमी जी, ममता
म करोजी, कोय॥ काचा सुखने कारणेजी, हास्यो
जनम म खोय ॥ १७ ॥ ॥ सगपण सहु संसा-
रनां जी, थया अनंती जी वार ॥ मिल मिलने
विचमी गयां जी, करमज लागां लार ॥ २॥

( ४६ ) . परिवार ॥ ज्ञानगुणे करी आगला जी, तपसी मा. रग सार॥ ६॥ ६॥ नर नारी बहु तिहां मिली जी, साधू वांदण कोम ॥ केश पाला केशपालख्यां जी, वंदे होमाहोम ॥ ७॥ दण् ॥ खंधक कुंवर पण आवीयो जी, वेठो परखदा मांय ।। मुनिवर दीधी देशना जी, सघलाने चित्तलाय ॥७॥ ॥ ६ ॥ आगारने अणगारना जी, धर्म तणादोय जेद ॥ समकित सहित व्रत आदरो जी, राखो मुगति उमेद ॥ ए॥ १० ॥ मान अणी जल- विंडुओं जी, पाडूं पीपल पान ॥ अथिर तन धन ए आउखुं जी,तजो कपट ने मान ॥ १० ॥६॥ विहमे सुतने वांधवो जी, विहमे सजन पर्म ॥ कुटुंब पण विहमे सहुजी, नवि विहमे जिनधर्म ।। २९॥ दण्॥आव्यो वे जीव एकिलोजी, वली एकि- लोजी जाय॥वांध्यां कर्म जीवे जिस्यांजी, तिस्यां उदय दुवे आय ॥ १५ ॥ ६ ॥ पुण्यजोगे नरनव ( ए ) सदह्यां जी, जली करी कृपा नाथ ॥ २६ ॥ क्ष॥ सात पिताने पूीने जी, लेशुं संजम नार ॥ वलता मुनिवर श्म कहे जी, म करो ढील लगार ॥ २ ॥ क्ष० ॥ घरे आवी कहे मातने जी, द्यो अनुमति थादेश ॥ संजम लेई हूं सुखी जी. काटुं करम कलेश ॥ २७ ॥ ॥ वचन सुण्यां सुतनां स्यां जो. धरणि ढली ते जी माय ॥ सावधान हुश्ने कमु जी, इसी म काढो बात ॥ कुंवरजी संजम विषम अपार ॥ ५ए ॥ संजम वच्छ दोहिलोजी, जिसी खांमानी जी धार ॥ पाय उवराणे चालकुंजी. लेवो शुभ आहार ॥३०॥ कुं० ॥ सं० ॥ सु वचन कु वचन लोकनां जी. सहणा पमशे जी मार ॥ राजकुमार सुकुमार बो जी. एह न करणी सार ॥ ३१॥ कुं॥ सं० ॥ साधपणुं दोहिदुं कडं जी. तिणमे फेर न कोय ।। कायरने ते दोहिलं जी. शूराने नहि होय ॥३२॥ ap - ( ) क्षण ॥ सगपण सहु संसारनां जी, स्वारथनां जी एह ॥ जो स्वारथ पूगे नही जी, तटकें तो नेह ॥ २७ ॥ ६ ॥ नरक निगोदमें दुःख सह्यां जी, बेदन नेदन अनेक ॥ तो पण धीग जीवने जी, सुरत नहीं ले रेक ॥ १॥ १० ॥ उगवाजी मांगी घणी जी, चामी चुगली जीखाय ॥ करम उदय आयां थकां जी, पसे गलामां आय ॥२॥ ६० ॥ इस्या कुःखे भरपे नही जी, चेतो तुमे लव्य जीव ॥ ज्ञानादिक आराधीने जी, तुमे ल्यो मुगतिनी नीव २३ ॥ ६ ॥ दिलमां दया विचारीने जी, वांमोजी खांचा ताण ॥ आज्ञा सहित किरिया करो जी, ए जीवित परमाण ॥ श्च ॥ ॥ मुगति तो निश्चे मिले जी, कदा उरे रहे जाय ॥ देवलोक वासो वसे जी, सुख घणां तिण गय ॥ २५ ॥ १॥ वाणी सुणि साधु तणी जी, कुंवर जोड्या वेहु हाथ ॥वचन तुमारां ( ए ) सद्दह्यां जी, जली करी कृपा नाथ ॥ २६ ॥ क्ष॥ मात पिताने पूीने जी, ले\ संजम जार ॥ वलता मुनिवर श्म कहे जी, म करो ढील लगार ॥ २७ ॥ क्षण ॥ घरे आवी कहे मातने जी. यो अनुमति आदेश ॥ संजम लेई हूं सुखी जी. काटुं करम कलेश ॥ २७ ॥ ६ ॥ वचन सुण्यां सुतनां इस्यां जो. धरणि ढली जी माय ॥ सावधान हुश्ने का जी, इसी म काढो वात ।। कुंवरजी संजम विपस अपार ॥ २५॥ संजम वच्छ दोहिलो जी, जिसी खांमानी जी धार ।। पाय उवराणे चालकुंजी. लेवो शुभ आहार ॥३०॥ कुं० ॥ सं० ॥ सु वचन कु वचन लोकनां जी. सहणा पमशे जी मार ॥ राजकुमार सुकुमार वो जी, एह न करणी सार ॥ ३१ ॥ कुं० ॥ सं० ॥ साधपणुं दोहिलु कयुं जी, तिणमे फेर नकोय ।। कायरने के दोहिडं जी. शूराने नहि होय ॥३॥ AD ( ५० ) कुं० ॥ सं० ॥ उत्तर पमुत्तर वढु हुवा जी. वाप वेटानेजी माय ॥ सूत्रमांहे विस्तार जी, देजो चतुर लगाय ॥ ३३ ॥ कुं० ॥ सं० ॥ चित्तशुं दीधी आज्ञा जी, करी महोटे मंमाण ॥ शिविकामां बेसामीने जी, सोंप्यो साधुने आण ॥३४॥ १० ॥ इष्ट अत्यन्त वालो हुँतो जी, स्वामी महारे ए पुत्र ॥ मरियो जामण मरणयी जी, सोप्यो तुम कर सुत ॥ ३५ ॥ ६० ॥ सिंहपणे व्रत आदरोजी, पालजो सिंड्नी जेम ॥ घणुं पराक्रम फोरजोजी, मात पिता कहे एम ॥ ३६॥ ६० ॥ श्म शीखा- मण देश करी जी, आया जिण दिशि जाय ॥ खधकने नले नावY जी, दीक्षा दीनि मुनि- राय ॥ ३७॥ ६० ॥ आझा मांगी साधु तणी जी, सूत्र अरथ लिया धार ॥ जिन कलपी पणं आदयुंजी, एकलमल अणगार ॥ ३७॥ दा० ॥ मिलि शिरदार रायने कयु जी, ए नानमियो ने ( ५१ ) जी बाल ॥ सिंहादिकना लय तणा जी, कर- वाबो रखवाल ॥ ३५ ॥ १० ॥ पांचशे जोधा बोलावीने जी, दीया कुंवरनेजी लार ॥ ते साधु खवर नहिं जी, साथे वहे शिरदार ॥ ४० ॥ क्षण ॥ सावत्थि नगरीशु चालियो जी. कुंती नगरी जी जाय ॥ नगरी बहिनोई तणी जी, शंका न आणी काय ॥४१॥ १० ॥ ॥ दोहा॥ पांचशे तिण अवसरे, खावा पीवा काज। वली बली चलता रह्या, एकल रह्या मुनिराय ॥१॥ हवे किम ऊठे गोचरी, उपसर्ग व्यापे केम । एक मना थ सांजलो, मुनि करे ठे जेम ॥२॥ ॥ ढाल २ जी॥ तिण अवसर मुनिराय. कुंति नगरीमांहे. सुकोमल साधु ॥ विहरण विरियां पांगुस्या ॥१॥ बाजे खूवर जाल, दाजे पग सुकुमाल ॥ सुग ( ५२ ) दोपहेराने तावमे ए ॥२॥ निरमोही निरमाय. रंजा जोवंता जाय ॥ सु० ॥ गत तणी परे गो- चरी ए ॥ ३॥ सुसत उतावला नाहि, धीरज धरे मनमांहि ॥ सु ॥ गयवरनी परे मलपता ए॥४॥ राय राणी तिणवार, रमतां पासा सार ॥ सु० ॥ महेल तले मुनि आविया ए ॥ ५ ॥ पड्यो हे राणीनी दिउ, खंधक महेलनी हेव ॥ सु० ॥ एतो हुवे माहरो वंधुवो ए ॥६॥ चिंता श्रावी पिहीर, नयणे बूटुं नीर ॥ सु० ॥ विरह व्यापी थई ए ॥७॥ राजा साहमो जोय, राणी इम किम रोय ॥सु॥ सुखमांहे कुःख दुवो ए ॥ ॥ साधुने जावतो देख, राजाने जाग्यो छेप ॥ सु॥ ए करम एणे कियां एवा राणी इंती सुखमांय, रोवामी इण आय ॥ सु० ।। तो ए खवर साधु तणी ए ॥ १० ॥ राय विचारी गैर, जाग्यो प्रब वर ॥ सु० ॥ पाठल जब काचर किम ( ५३ ) तणो ए ॥ ११ ॥ मातुं विचारी राय, मसाण भूमि ले जाय ।। सु ॥ त्वचा उतारो एहनी ए ॥ १२ ॥ राजा नफर वोलाय, वेगा जावो धाय ॥ सुः ।। क्षण साधुने पकमी लीयो ए ॥ १३ ॥ मत करजो कांश कांण, ले जायजो समसाण ॥सु०॥ सघली खाल उतारजो ए ॥ १४ ॥ नफर सुणी श्म वाण, करी लीधी परमाण ।। सु० ॥ अजाणचक्र राजा- यने ए ॥ १५ ॥ पकड्या मुनिना हाथ, मसाण नूमि ले साथ ॥ सु० ॥ खाल उतारवा देहनी ए ॥ १६ ॥ माहो नही ठे दोष, मुनि म करो को रोप ॥ सु० ॥ करप्या रुपन समीकरे ए, ॥ १७ ॥ मसाण जूमिका मांय, काया दीधी वो- सिराय ॥ सु० ॥ चालं आहार त्यागी दीया ए ॥ १७ ॥ करमो आवी चन्यो काम, न कयुं श्रा- पणुं नाम ॥सुणा सगपण को दाख्यु नहि ए॥१॥ राख्यो समता नाव. संजम ऊपर चाव ॥ सु 1

( ५४ )
मने करीने मोल्या नही ए ॥ २० ॥ तीखा पाठ-
णानी धार, मसतक ऊपर प्रहार ॥ सु० ॥ खाल
उतारी देहनी ए ॥१॥ पगां सूधी खाल,
रहिता संजममां नाल ॥ सु० ॥ नाके सल घाल्यो
नही ए ॥ २२॥ रह्या ते रूके ध्यान, पाम्या
केवल ज्ञान ॥सु॥ करम खपावी मुगते गया ए॥
२३ ॥ केवल महिमा होय, धन धन करे सहु
कोय ॥ सु०॥ जिनमारग कियो दीपतो ए ॥२४॥
॥ दोहा॥
कुंती नगरीनी मध्ये, हुवोज हाहाकार ।
देखो राय मरावीयो, विना गुने अणगार ॥१॥
लोक हुवा सहु आगला, जोर न चाले कोय ।
मुनिने मोद सिधावणो, पण वैर न ठोसे कोय ॥२॥
किम बजे पांचशे सुन्नट, वलि राणि ने राय ।
वैर खवर किण विध पमे, ते सुणजो चित्त लाय ॥३॥

( ५ )
॥ ढाल त्रीजी॥
धरम हिये धरो ॥ ए देशी ॥ हजी साधु
आयो नहीरे, जोवे पांचशे वाट ॥ ललामण
दीनी रायजी रे, क्षण क्षण करे उच्चाटो रे ॥
धन्य महोटा मुनि ॥ नित्य कीजे गुण ग्रामो रे ॥
ध० ॥ सीके सघलां कामो रे ॥१॥ध० ॥ नगर
गली फरी जोयता रे. किदां न दीगो रे साध ।।
सुण्यो साधु मास्यो गयो रे, तब परमारथ
लाधो रे ॥ २ ॥ ध० ॥ राजा पूढे कुण तुमे रे.
तव वलता कहे जोध ॥ कनककेतुना रजपूत
ठां रे, तुमे करी बात अयुक्तो रे ॥३॥ध ॥
खंधक कुंवर दीक्षा लेइ रे, असे रखवालाजी
लार ॥ सो मुनिवर ते मारीयो रे, न तरी गरज
लगार रे ॥४॥ ध० ॥वचन सुणी जोधा तणां
रे. राय हुबो दिलगीर ॥ हाहा पाप जामां कीयां
रे, माखो राणीनो चीर रे ॥ ५॥ ध० ॥ र

( ५६ ) वात सुणी तिसे रे, लागो मरम प्रहार ॥ मूर वागत धरणी ढलीरे, बूटी आंसूमानी धार रे ॥ ६ ॥ध ॥ बंधव नव सफलो कीयो रे, तोड्या मोहना रे फंद ॥ हुँ पापणी किम लूटशुं रे, श्म ते करे आक्रद रे ॥ ७ ॥ ध० ॥ लोहीये खरमी मुहपती रे, समली महेलमां राल ॥ वहिन सुनंदा देखीने रे, ऊठे मोहनी जाल रे ॥ ७ ॥ ध ॥ जिम जिम नाइ सांजरे रे, आणे रागने ऐप ॥ वीरा बेगो आवजे रे, हुँ नजरे लेलं देग्न रे ॥ ए ॥ ध० ॥ कुण वीरो कुण वहिनमी रे, जो जो मोढ्नी बात ।। ण नव मुगति सिधावणं रे. एम करे विलपात रे॥२०॥ध ॥ श्म जाणी ने मानवी रे, मोह न करशो रे कोय ॥ मोद कियां दुःख ऊपजे रे, करमबंध बहु होय रे ।।११॥ ॥१०॥ सालो सगो नवी जाणीयो रे, तपसी महो. रे साध ।। पुरपसिंह राजा करे रे, बहोत लग्यो ( ५७ ) अपराध रे ॥ १२॥ धम् ॥ पांचशे जोधा श्म चिंतवे रे. मस्यो गयो मुनिराय ॥ कनककेतु राजा कने रे, कांश कहेगुं तिहां जाय रे ॥ १३ ॥ धम् ।। चारित्र व्योहवे चोंपशुं रे, किसो लास वीशवास ।। काल कितोश्क जीवणो रे, राखो मुगतिनी आश रे ॥ १४ ॥ ध ॥ निश्चे करी संजम लीयो रे. पांचशे जोधा शिरदार ॥ चोखो पाली सुरगति लही रे, वलि करशे नव पार रे ॥ १५ ॥ ध० ॥ ॥ दोहा ॥ वे राजा मन चिंतवे, एहवु खून न कोय । साधु मारण मन ऊपर्नु, ए संशय मोय ॥१॥ इम विचारी बंदण गयो, साधु नणी कहे एम । विणा गुनहे महोटोमुनि, मे मास्यो कहो केम ॥२॥ ॥ ढाल ४ थी। वीर सुणो मोरी विनति ॥ ए दशी ।। साधु कहे राय सांजलो. तूंतो हृतो हो क पर +

( ५७ )
जीव ॥ ए खंधक मानव हूतो, चतुराई हो धरतो
रे अतीव ॥ सा ॥ १ ॥ करम न बोमे केहने,
जीखारी हो कुंण राणो राव ॥ कुंण साधुने कुंण
चोरटो, चला जुमा हो सहु होवे नाव ॥ ॥का
पिठला नव इण खंधके, ऊतारी हो काचरनी
खाल ॥ विचलो गिर काहामी लियो, सरायो हो
घणी करिय कितोल ॥३॥ क० । पहि पठतायो
नहीं, बंध पमियो हो तिण रे जण गय ॥ तिण
करमे करी खालमी, उतारी हो तें साधूनी राय
॥ ४ ॥ क० ॥ वचन सुणी राय भरपीयो, करमोनी
हो घणी विषमी वात ॥ राय राणी दोनू कहे.
घरमांहे हो घमी अफली जात ॥ ५ ॥ क० ॥
पुरुषसिंह राजा तिहां. सुनंदा हो राणी सुविनीत॥
राज ठोमी चारित्र लियो, आराध्यो हो दोन रूमी
रीन ॥ ६॥ क० ॥ करम खपावी मुगते गयां,
वधारी होजग थरमनी सोह ।। अजर अमर सुख

( एए )
शाश्वतां, एहवी करणी हो करजो सहु कोय ॥
७॥ क० । अढारशे श्यारोत्तरे, चैत्र मासे हो
शुदि सातम जोय ॥ लाम' गाम सुखी सदा,
ओबो अधिको हो मिच्छामि पुकमहोय तकon
॥ इति श्री खधक मुनिनु चोहालियुं मम्पूर्ण ॥
॥ अथ श्री आराधनानुं स्तवन प्रारंन ।।
॥ दोहा ॥ सकल सिकि दायक सदा.
चोवीशे जिनराय॥सहगुरु सामिनि सरस्वति, प्रेम
प्रण पाय ॥ १॥ त्रिजुवनपति त्रिशला तणा.
नंदन गुण गंजीर ॥ शासन नायक जग जयो.
वर्कमान वम वीर ॥२॥ इक दिन वीर जिणं-
दने, चरणे करि परणाम ॥ नविक जीवना हित
जणी, पूछे गौतम स्वाम ॥३॥ मुक्तिमार्ग आरा-
धिये, कहो किण परे अरिहंत ॥ सुधा सरस तव
बचन रस, नांखे श्रीनगवंत ॥४॥ अतिन
A

( ६० ) बालोश्ये, व्रत धरिये गुरु साख ॥ जीव खमावो सयल जे, योनि चोराशी लाख ॥५॥ विधिशु बली बोसिराविये, पापस्थान अढार ॥ चार शर- ण नित्य अनुसरो, निंदो पुरित आचार ॥६॥ शुनकरणी अनुमोदिये, नाव नलो मन आण ॥ अणसण अवसर आदरी, नवपद जपो सुजाण ॥ ७॥ शुनगति आराधन तणा, ए ने दश अधि- कार ॥ चित्त आणीने आदरो, जिम पामो त्तवपार ॥ G॥ पांच ॥ ढाल पहेली ॥ ॥ ए तिमि किहां राखी ॥ ए देशी ॥ झान दरिसण चारित्र तप वीरज, ए याचार ॥ एह तणा इह लब परजवना, आलो- श्य यतिचार रे ॥ १॥ प्राणी ज्ञान नणो गुण- ग्वाणी ॥ वीर वदे एम वाणी रे ॥प्राणी ॥झा०॥ पथांकण। ॥ गुरु उलवीये नहिं गुरु विनये, काले ( ६१ ) धरी वहुमान ॥ सूत्र अर्थ तमुनय करी सूधां. नणीये वही जपधान रे ॥ २॥ प्राणी ॥ ज्ञा० ॥ झानोपकरण पाटी पोथी, उवणी नोकरवाली । तेह तणी कोधी आशातना, ज्ञान नक्ति न संन्नाली रे ॥३॥ प्राणी ॥ ज्ञा० ॥ इत्यादिक विपरीतपणाथी, ज्ञान विराध्यु जेह ॥ आ नव परनव वलिय नवोनव, मिहाकुकर तेह रे ॥४॥ पाणी समकित व्यो शुरुजाणी ॥ ए आंकणी ॥ जिनवचने शंका नवि कीजे, नवि परमत अनिल लाख ॥ साधुतणी निंदा परिहरजो, फलसंदेह म राख रे ॥ ५॥ प्राणी ॥ स० ॥ सूढपणुं मो परशंसा, गुणवंतने आदरिये ॥ साहामीने धर्म करी थिरता, नक्ति प्रस्तावना करीये रे ॥ ६ ॥ प्राणी ॥ सम्॥ संघचैत्य प्रासाद तणो जे. अब- र्णवाद मन लेख्यो ॥ अव्य देवको जे विणला. ड्यो, विणसंतां उवेख्यो रे ॥ ७ ॥ प्राणी ॥ स॥

( ६२ ) इत्यादिक विपरीत पणाधी, समकित खम्युं जेह ॥ आ नव ॥ मिबाण ॥ ॥ प्राणीचारित्र त्यो चित्त आणी ॥ ए आंकणी ॥ पांच समिति त्रण गुप्ति विराधि, आठे प्रवचन माय ॥ साधुतणे धर्म परमादे, अशुद्ध वचन मन काय रे ॥ ए ॥ प्राणी ॥ चा० ॥ श्रावकने धर्मे सामायिक, पोस- हमा मन वाली ॥ जे जयणापूर्वक जे आरे, प्रव- चनमाय न पाली रे ॥१०॥प्राणी ॥चा० ॥ इत्या- दिक विपरीतपणाथी, चारित्र मोल्यु जेह ॥ आ नव० ॥ मिठा ॥ ११ ॥ प्रा॥ चा॥ वारे जे दे तप नवि कीधुं, वते योगे निज शक्ते ॥ धर्म मन वच काया वीरज, नवि फोर विएं जगते रे ॥ १५ ॥ प्राणी ॥ चा ॥ तपवीरज आचारे एणि परे, विविध विराध्या जेह ॥ या नव ॥ मित्रा ॥ १३ ॥ प्राणी ॥ चाण ॥ वलीय विशेष चारित्र केरा, अति चार बालोश्ये ॥ वीर जिणेसर वयण ( ६३ ) सुणीने, पाप मयल सविधोश्ये रे।।१४ाप्राणी॥चा॥ ॥ ढाल बीजी ॥ पामी सुगुरु पसाय ॥ ए देशी॥ ॥ पृथिवी पाणी तेज, वाज वनसपति ॥ ए पांचे थावर कह्यां ए ॥ करि करसण आरंज, खेत्र जे खे मियां ॥ कूवा तलाव खणारीयां ए ॥ १॥ घर आरंन अनेक. टांकां नोयरां ॥ मेमी माल चणावीयां ए॥ लीपण धुंपण काज, इणी परे परपरे ॥ पृथिवी काय विराधिया ए ॥ २॥धोयण नाहण पाणी, कीलण अपकाय ॥ ठोती धोती करी मूहव्यां ए ॥ नानीगर कुंजार, लोह सोवन गरा ॥ जामनुजा लिहालागरा ए ॥ ३ ॥ तापण शेकण काज, वस्त्र निखारण ॥ रंगण रांधण रस- वती ए ॥ इणी परे कर्मादान, परे परे केलवी ॥ तेज वाज विराधिया ए ॥४॥ वामी वन आराम वावि वनस्पति ॥ पान फूल फल चूंटीयां ए॥ पोहोक पापनी शाक, शेक्यां शूकव्यां ॥ ढुंद्यां.

( ६४ ) व्यां आथीयां ए ॥ ५॥ अलसीने एरंग, घाणी घालीने ॥ घणा तिलादिक पीलीया ए ॥ घाली- कोलुमांहि, पीली शेलमी ॥ कंद मूल फल वेची. यां ए ॥ ६ ॥ एम एकेडिय जीव, हएया हणा. बीया ॥ हणतां जे अनुमोदीया ए ॥श्रानव पर- जर जेह, वलिय नबोलवे ॥ ते मुजमिठामि दुकहुंए ॥ ॥ कृमी सरमीयां कीमा, गागर गंमोला ॥ श्यल पूरा अलसीयां ए ॥ वाला जला चूमेल, विचलित रसतणा ॥ वली अथाणां प्रमुख नां ए ॥ ७॥ एम वे इंडिय जीव, जमे हव्या॥ ते मुऊ ॥ उदेही जू लीख, मांकम मंकोमा ॥ चांचम कीमी कुंथुया ए ॥ ए॥ गहहीयां घीमेल. कान खरिमा । गींगोमा धनमीयां ए॥ एम इंजिय जीव, जे मे इहव्या ॥ ते मुफ० ॥ १० ॥ माली मत्सर मांस, मसापतंगिया ॥ कंसारी को- लिया वमा ए ॥ ढीकण किंतु तीम, जमरा नम त २८ व्यां याथीयां ए॥ ५॥ अलसीने एरंक, घाणी घालीने ॥ घणा तिलादिक पीलीया ए ॥ घाली. कोलुमांहि, पीली शेलनी ॥ कंद मूल फल वेची. यां ए ॥ ६ ॥ एम एकेंघिय जीव, हण्या हणा. वीया ॥ दणतां जे अनुमोदीया ए ॥यानब पर- जब जेद्, बलिय नवोनये ॥ ते मुफ मिठामि दुकमुंए ॥ ७ ॥ कृमी सरमीयां कीमा, गानर गंगोला ॥ श्यल पृरा यलसीयां ए ॥ वाला जलो चुनेल, विचलित रसतणा ॥ बली यथाणां प्रमुख नां ए ॥ ७॥ एम वे इंडिय जीव, जेमे हव्या ॥ मुज० ॥ नही जू लीख, मांकन मंकोना ॥ चांचन कीनी कुंथुया ए ॥ ए ॥ गद्दड़ीयां घीमल. कान खरना ॥ गीगाना धननीयां ए॥ एम ने इंडिय जीव, जे में इहव्या ॥ ने मुज० ॥ १० ॥ नाखी नलर नांत, मना पतंगिया ॥ कंमारीको लिया वना ए ॥ ढीकण वितु नीन, नमरा नमः ते ( ६५ ) रीयो॥ कोता वग खम मांकमी ए॥११॥ एम चौरिंजिय जीव, जे में पूहव्या ॥ ते मुझ० ॥ जलमां नाखी जाल, जलचर हव्या ॥ वनमा मृग संतापीया ए ॥ १२ ॥ पीड्या पंखी जीव. पानी पाशमां ।। पोपट घाल्या पांजरे ए ।। एम पचेजिय जीव, जे में हव्या ॥ ते मुफ० ।। १३ ।। ॥ ढाल त्रीजी॥ ॥ प्रथम गोवाला तणे नवे जी॥ ए देशी ॥ क्रोध लोन लय हासथी जी, बोल्यां वचन असत्य ॥ कूम करी धन पारकां जी, लीधां जेह अदत्त रे ॥ जिनजी ॥१॥ मिठामिमुकायाज॥ तुम साखे महाराज रे ॥ जिनजी ॥ देश सारूं काज रे ॥ जिनजी | मि०॥ ए यांकणी ॥ देव मनुज तिर्यंचनां जी, मैथुन सेव्यां जेत् ॥ विप- यारस लंपटपणे जी, घणुं विगंव्यो देह रे ॥ जिण ॥२॥ मि० ॥ परिग्रहनी ममता करी जी. जर रे ॥ ( ६६ ) नव मेली आथ ॥ जे जिहांनी ते तिहां रही जी, कोइ न आवी साथ रे ॥ जि०॥३॥ मि॥ रयणी नोजन जे कयाँ जी, कीधांजदय अन्नक्ष्य ।। रसना रसनी लालचे जी, पाप करयां प्रत्यद जि० ॥४॥ मि० ॥ व्रत ले बिसारियां जी, वली नांग्यां पञ्चरकाण ॥ कपटहेतु किरिया करी जी, कीधां श्राप वखाण रे ॥ जि॥५॥मि०॥ त्रण ढाल यावे उहे जी. बालोया अतिचार ॥ शिवगति बाराधन तणो जी, ए पहेलो यधि- कार रे ॥ जि० ॥६॥ ॥ दाल चोथी ॥ साहेलमीनी देशी ॥ पंच महावत यादरो ॥ साहेलमी रे ॥ अथवा यो वन वार तो॥ यथाशक्ति व्रत यादरी !! ना० ॥ पालो निरनिचार तो॥१॥वत लीयां नारीये ॥ मा० ॥ दियने धरिय विचार तो शिवगति यागधन तणा ॥ सा० ॥ ए बीजो ( ६७.) अधिकार तो ॥२॥जीव सवेखमाविये ॥ सा॥ योनि चोराशी लाख तो ॥ मन शुझे करो खा- मणां ॥ सा ॥ कोश्शुं रोष न राख तो ॥३॥ सर्व मित्र करी चिंतवो॥सा ॥ कोई न जाणो शत्रु तो ॥ राग द्वेष एम परिहरो || सा ॥ कीजे जन्म पवित्र तो ॥४॥ सामी संघ खमाविये ॥ सा ॥ जे उपनी अप्रीति तो ॥ सजन कुटुंब करी खामणां ॥ सा ॥ ए जिनशासन रीति तो ॥५॥ खमिये अने खमाविये ॥सा॥ एहज धर्मनो सार तो ॥ शिवगति आराधन तो ॥ सा ॥ ए बीजो अधिकार तो॥६॥ मृपा- वाद हिंसा चोरी ॥ सा॥धन मूळ मेदुन्न तो॥ क्रोध मान माया तृष्णा ॥सा॥ प्रेम हेप पैशुन्य तो ॥७॥ निंदा कलह न किजीये ॥सा०॥ कूमा न दीजे आल तो ॥ रति अरति मिथ्या तजो ॥ सा० ॥ माया मोस जंजाल तो ॥5॥ त्रि.

( ६ ) विध त्रिविध वोसिराविये ॥ सा ॥ पापस्थान अढार तो ॥ शिवगति आराधन तणो ॥ सा० ॥ ए चोथो अधिकार तो ॥ ए॥ ॥ ढाल पांचमी॥ ॥ हवे निःसुणी शहां आवोयाए ॥ ए देशी ॥ जनम जरामरणे करी ए, ए संसार असार तो ॥ कस्यां कर्म सहु अनुनये ए, कोश न राख. पहार तो ॥ १ ॥ शरण एक अरिहंतनुंए, शरण सिद्ध नगवंत तो ॥ शरण धर्म श्रीजेननो ए साधु शरण गुणवंत तो ॥ २ ॥ अवर मोह सवि परिदरी ए, चार शरण चित्त धार तो ॥ शिव- गति याराधन तणो ए, ए पांचमो यधिकार तो ॥३॥ या नव पर नव जे करयां ए, पाप कर्म के लाख तो ॥ यात्मसाख ते निंदीय ए, पनिकानिये गुन मात्र तो ॥४॥ मिथ्यामति वावियां ए. जे लांब्यां उत्मत्र तो ॥ कुमति ( ६ए ) कदाग्रहने वशे ए, वली थाप्यां उत्सूत्र तो ॥५॥ घड्यां घमाव्यां जे घणां ए, घंटी हल हथीयार तो ॥ जव लव मेली मूकीयां ए, करता जीव संहार तो ॥ ६॥ पाप करीने पोषिया ए, जनम जनम परिवार तो ॥ जनमांतर पोहोता पठी ए, कोई न कीधी सार तो ॥ ७॥ या नव परनव जे कस्यां ए, श्म अधिकरण अनेक तो॥ त्रिविध त्रिविध वो सिरावीये ए, आणी हृदय विवेक तो ॥ ॥ कृत निंदा एम करी ए, पाप कस्यां परिहार तो॥ शिवगति आराधन तणो ए, ए वहो अधिकार तो ॥ ॥ ढाल वही॥ ॥ आदि तुं जोश्ने बापणी ॥ ए देशी ॥ धन धन ते दिन माहरो, जिहां कीधो धर्म ॥ दान शीयल तप आदरी, टाट्यां पुष्कर्म ॥ ध ॥ १॥ शेजादिक तीर्थनी, जे कीधी ( ७० ) यात्र ॥ युगते जिनवर पूजीया, वली पोख्यां पात्र ॥ ध० ॥ २॥ पुस्तक छान लखावीयां, जिणहर जिणचैत्य ॥ संघ चतुर्विध साचव्या, ए साते खेत्र ॥ ध० |॥३॥ पमिकमणां सुपरे करयां, अनुकंपा दान ॥ साधु सूरि उबकायने, दीधां वहुमान ॥ ध ॥ ४॥ धर्मकारज अनुमोदिय, इम वारोवार ॥ शिवगति याराधन तणो, ए सातमो अधिकार ॥ ध० ॥ ५॥ नाव नलो मन आणीये, चित्त बाणी गम ॥ समता नावे ना. वीये, ए यातमराम ॥ ५० ॥ ६॥ सुख दुःख कारण जीवने, कोइ यवर न होय ॥ कर्म आप जे याचत्वां, नोगविये सोय ॥ १० ॥ ७॥ समता विण जे यनुसरे, प्राणी पुण्यनां काम ॥ ठार नपर तेलीपा, कांग्बर चित्राम ॥ ५० ॥७॥ नाव नली परे नावीय, गधर्मना सार। शिवगति याराधन तणो, ए याउमो यधिकार ॥५०॥ए॥

( १ ) ॥ ढाल सातमी॥ रेवतगिरि उपरे ॥ ए देशी ॥ हवे अवसर जाणी, करिये संलेषण सार ॥ अणसण आदरीये, पञ्चरकी चार आहार॥ललुता सवि सूकी, बांमी ममता अंग ॥ए आतम खेले. समता ज्ञान तरंग ॥ १॥ गति चारे कीधा, आ- हार अनंत निःशंक ॥ पण तृप्ति न पायो, जीव लालवी रंक ॥ मुलहो ए बली वली, अणस- णनो परिणाम ॥ एयी पामीजे, शिवपद सुरपद गम ॥२॥ धन्न धन्नो शालिजा, खंधी मेघ- कुमार ॥ अणसण थाराधी. पाम्या जवनो पार ।। शिवमंदिर जाशे, करी एक अवतार ॥ याराधन केरो, ए नवमो अधिकार ॥३॥ दशमे अधिकार, महामंत्र नवकार ॥ मनथी नवि मूको. शिवसुख फल सहकार ॥ ए जपतां जाए, उरगति दोष विकार ॥ सुपरे ए समरो, चउद प्रवनो सार ॥४॥ जन्मांतरे जातां. जो पामे नवकार ॥ तो ( ७२ ) पातक गाली, पामे सुर अवतार ॥ ए नव पद सरिखो, मंत्र न को संसार ॥ इह लव ने परजवे, मुख संपत्ति दातार ॥ ५ ॥ जुर्जनीलने नीलमी. गजा राणी थाय ॥ नवपद महिमाथी, राजसिंह महाराय ॥ राणी रत्नवती बेदु, पाम्यां ठे सुर- नांग ॥ एक नवथी लेशे, सिद्धबधू संयोग ॥६॥ श्रीमतीने ए वली, मंत्र फल्यो तत्काल ॥ फणि- घर फीटीने, प्रगट थर फुलमाल ॥ शिवकुमरे योगी, सोवन पुम्सो कीध ॥ इम एणे मंत्रे काज वणानां सिह ॥ ७॥ ए दश अधिकार, वीर जिणेसर नाख्यो ॥ याराधन केरो, विधि जेणे चितमा रायो ॥ तेणे पाप पखाली, नव नय पुरे नाख्यो । जिन बिनय करतां, मुमति अमृत रस चान्यो । ॥ इति ॥ । ढाल यावनी ॥ नमो नविनावगुंए ॥ ए.देशी सिधारय गय कुलतिलो ए, त्रिशला मात ( ३ ) मव्हार तो ।। अवनीतले तुमे अवतस्या ए, करवा अम उपकार ॥ १ ॥ जयो जिन वीरजी ए ॥ ए आंकणी ॥ में अपराध कख्या घणा ए, केहेतां न लडं पार तो ॥ तुम चरणे आव्या नणी ए, जो तारे तो तार ॥॥ ज० ॥ आश करीने आवी- यो ए, तुम चरणे महाराज तो ॥ आव्याने उवे. खशो ए, तो किम रहेशे लाज ॥३॥ ज०॥कर्म अबूजण आकरां ए, जनम मरण जंजाल तो॥ हुँ हुँ एहथी उनग्यो ए, बोमावो देवदयाल ॥ ॥४॥ ज०॥ आज मनोरथ मुज फल्या ए, नागं फुःख दंदोल तो ॥ तूगे जिन चोवीशमो ए. प्रगट्यो पुण्य कल्लोल ॥५॥ ज० ॥ नवनव विनय तुमारमो ए, नाव नगति तुम पाय तो ॥ देव दया करी दीजीये ए, वोध वीज सुपसाय ॥६॥ ज० ॥ इति ॥ ॥ कलश ॥ श्य तरण तारण सुगति कारण ( ४ ) पु.ख निवारण जग जयो॥श्रीवीर जिनवर चरण थुणतां, अधिक मन उलट थयो॥१॥श्री विजय- देव सुरीद पटधर, तीर्थ जंगम इणि जगे ॥ तप गपति श्री विजयप्रनु सरि, सूरितेजे जगमगे ॥२॥ श्री हीरविजय सूरि शिप्य वाचक, कीर्ति- विजय सुर गुरु समो॥ तस शिष्य वाचक विनय- विजये, शुण्यो जिन चोवीशमो ॥३॥ सय सत्तर संवत नगण त्रीशे, रही रांदेर चोमास ए॥ विजय दशमी विजय कारण, कियो गुण यन्यास ए॥४॥ नरत्नब यारा धन सिद्धि साधन,सुकृत लील विलास ए ॥ निर्जरा हेते तवन रचियु, नाने पुण्य प्रकाश ए ॥५॥ इति श्री याराधना र पुण्य प्रकाशस्तवनं संपूर्ण ॥ श्लोक ॥ १२ ॥ ॥ अथ श्री शांति जिनस्तवन । धोलनी देशी ॥ शांनि जिनेनर नाव बदो, अनुनव रसना ( ५ ) कंदोरे ॥ मुखने मटके लोचन लटके, मोह्या सुरनर वृंदोरे ॥ शांति ॥१॥ आंचे मंजरी कोयल टहुके, मेघ घटा जेम मोरो रे ॥ तेम जिनवरने देखी हरखं, वली जिम चंद चकोरोरे॥ शांति ॥२॥ जिन प्रतिमा श्रीजिनवर नाखी, सूत्रघणां डे साखी रे ॥ सुरनर मुनिवर वंदन पूजा, करतां शिव अनिलाषी रे ॥ शांति॥३॥ रायप्पसणी प्रतिमा पूजी, सूरियाज समकित धारी रे ॥ जीवानिगमे प्रतिमा पूजी. विजयदेव ' अधिकारी रे ॥ शांति ॥४॥जिनवर चैत्य विना नवि वंशु, आणंदजी एम बोले रे ॥ सातमे अंगे समकित मूले, अवर नहि तस तोले रे ॥शांतिणा ५ ॥ ज्ञातासूत्रे जौपदी पूजा, करती शिवसुख मागे रे ॥ राय सिद्धारथ प्रतिमा पूजी, कल्पसूत्र माहे रागे रे ॥ शांति ॥ ६ ॥ विद्याचारण मुनि- वर बंदी, प्रतिमा पांचमे अंगेरे ॥ जंघाचारण ( ६ ) मुनिवर बंदी, जिन पमिमा मन रंगे रे ॥ शांति ॥ ७॥ यार्यसुहस्ती सूरि उपदेशे, साचो संप्रति- रायरे ॥ सवाक्रोम जिनविंव जराव्यां धन धन एहनी मायरे ॥ शांति ॥ ७॥ मोकली प्रतिमा अनयकुमारे, देखी या कुमार रे ॥ जाति स्म- रणे समकित पामी, वरियो शिववधुसार रे ॥ शांतिः ॥ ए ॥ इत्यादिक बहु पाठ कझा ठे, मूत्रमांहे सुखकारी रे ॥ सूत्रतणो एक वरण नुत्यापे, ते कह्यो बहुल संसारी रे ॥शांति॥१०॥ माटे जिन याणा धारी, कुमति कदाग्रह नि- वारी रे ॥ नक्ति तणां फल उत्तराध्ययने, बोध वीज सुखकारी र ॥ शांति० ॥ ११ ॥ एक जवे दीय पदवी पाम्या, शॉलमा श्रीजिनरायरे ॥ मुऊ मन मंदिरिय पधरावो, धवल मंगल गवरायरे ॥ झांति ॥ १५ ॥ जिन नत्तम पदरूप यनुपमा कीर्ति कमलानी शालार॥ जिन विजय कहे प्रनु ( 9 ) जीनी नक्ति, करतां मंगल माला रे ॥३॥॥१३॥ ॥ति ॥ ॥ ज्ञानपंचमी नुं स्तवन ॥ ऐसी विधि तने पाई रे। तपपंचमी करजा॥ नन्दीसूत्र विशेष आवश्यक ज्ञान कथन सुख- दाई रे । पम तिमिरको हरजा ॥ १ ॥ ऐसी० ॥ मति अावीस । श्रुतचऊदहवीस ॥ठक अवधि नेदेगाई रे । असंख्या नेदकुं सुणजा ॥शाऐसी॥ दोय नेदे मन पर्यव आख्युं ॥ झजु विपुल गुणदारे एक केवल सरज ॥ ३ ॥ ऐसी० ॥ चारमूंगे एक वोलत सुंदर श्रुतझाने जिनरायारे । वाणीन- विजीव तिरजा॥४॥ ऐसी॥ज्ञान क्रियामें।नाणकी मुक्ता ॥ सत्यासत्य जगाई रे । गम्या अगम्यकुं गिणजा ॥ ५॥ ऐसी० ॥ पंचमी तपो । कर्म कठोर ॥ गुण मंजरी गुण पाई रे ॥ वरदत्त सिम- रजा ॥६॥ ऐसी० ॥ शुज कार्तिक शुदि। पंचमी ।

( 36 ) दिवसे॥नाण नगतिध्यान ध्याईरे। तपजावकुंध. रजा ॥७॥ ऐसी०॥ पंचमीतप । पंचमास वरसकर॥ सेवा यहनकी पारे॥शुज आनंदवरजा॥ऐसी० ॥ महावीरस्वामी नुं स्तवन वीर प्रनु जैसे वन वेसे तारो। मेरी करणी नाहिं विचारो॥ अनगुण नरे अनेक मुजनीतर । गुणको नही लवलेश ॥ वीर० ॥१॥ मेंहूं रंक यनाथ प्रनुजी । यायो शरण तुमारे ॥ करुणा सागर नाम धरायो । राखो शरण तुमारे ॥वीर० ॥ २॥ शरणे याया ने गम न देशो। अपनो विरुद सनारो ॥ दीन दयालु तुमहोस्वामी। जब सायर पार उतारो ॥ वीर० ॥ ३॥ लव अनंत में नट- क्यो प्रनुजी। पुःख अनंत मे पायो। नरक नि गा. द, पन्यिा स्वामी । शरणे किणही न राख्यो । !! पाप कर्मको पाटलो वांध्यो । कुमति से कुमत मिलायो । सद्गुन की संगत नहीं पायो । वृथा ।

No text on this page.

( 1 ) जश्ये रे जिम तेहने घर आशा करी रे लो॥२॥ हारे जस सेवासंती स्वारथ न होवे सिद्ध जो, वाली रे शी करवी तेथी गोठमी रे लो॥हारे जृवं खाये ते मीगश्ने माटे जो, को रे परमा- रय विण नही प्रीतमी रेलो ॥३॥ हरि प्रजु अंतर- जामी जीवन प्राण आधार जो, वाह्यो रे नवि जाणे कलियुग वायरो रे लो ॥ हारे माहारा लायक नायक नगत वत्सल नगवान जो, वारु रे गुणकेरो साहिव सायरो रे लो ॥ ४ ॥ हारे प्रनु लागी मुऊने ताहरी माया जोर जो. अलगारे रह्याथी होय सिं गलो रे लो ॥ हारे कुण जाणे अंतर्गतनी विण महाराज जो, हेजे रेहसी बोलो बांनी यामलो रे लो॥ ५॥ हारे तहारे मुखने मटके यटक्यु मदानं मन्न जो, यांखमली यणी. याची कामणगारीयु रे लो ॥ द्वारे मारे नयणां संपट जाब खिण खिण तुज जो, रातां रेप्रनुरूप ( १ ) न रहे वारियु रे लो॥६॥ हारे प्रनु अलगा तो पण जाणजो करीने हजूर जो, ताहारी रे बलि हारी हुँ जाउ वारणे रे लो ॥ हारे कवि रूप विबुधनो मोहन करे अरदास जो, गिरुयाथी मन आणी उलट अनि घणे रे लो॥७॥ इति ॥ ॥ अथ श्रीवीरप्रन्नुनुं दीवालीनुं स्तवन ।। मारगदेशक मोनो रे, केवल ज्ञाननिधान॥ नाव दया सागरप्रजु रे, पर उपगारी प्रधानो रे॥ २॥ वीर प्रनु सिद्ध थया॥संघ सकल आधारो रे, हवे इण जरतमां ॥ कोण करशे उपगारो रे ॥ वीरव ॥ २ ॥ नाथ बिहूणुं सैन्य ज्युं रे, वीर बिहूणो रे संघ ॥ साधे कोण आधारथी रे, परमा नंद अनंगो रे ॥ बीर० ॥ ३॥ माता विहूणो वाल ज्युं रे, अरहो परहो अथमाय॥वीर विद्रणा जीवमा रे, आकुल व्याकुल थाय रे ॥धीर०॥४॥ ६

( २ )
संशय वेदक वीरनो रे, विरह ते केम खमाय ॥
जे दीठे सुख ऊपजे रे, ते विण केम रहेवायो रे
॥वीरा॥ निर्यामक नव समुनो रे. नवयमवि
सव्वाह ॥ ते परमेश्वर विण मले रे, कम वाधे
नुत्साहो रे ॥ वीर० ॥ ६॥ वीरथकां पण श्रुत
तणो रे, हतो परम आधार ॥ हवे यहां श्रुत
आधार ठे रे, अहो जिनमुखासारो रे । वीर० ॥
॥ त्रण काले सवि जीवने रे, यागमयी आणंद ।।
मेवो व्यावो नवि जना रे, जिनपमिमा सुखकंदो
रे॥ वीर०॥७॥ गणधर याचारज मुनि रे, सहुने
इणी परे सिद्ध ॥ नव नव यागम संगयी रे, देव
चंड पद लीधरे॥ए ॥
॥ यथ श्री एकादशीनी सफाय प्रारंजः ॥
याज महार एकादशी रे, नणदल मान
की मुख रहिये ॥ पूठ्यानो पमुत्तर पाठो, केहने
कां न कहिये ॥ या० ॥ १॥ महारो नणदोर

( ७३ ) तुऊने वाहो, मुफने ताहारो वीरो॥धूआमाना वाचका जरतां. हाथ न आवे हीरो ॥ आ० ॥२॥ घरनो धंधो घणो कस्यो पण, एक न आव्यो आमो ॥ परनव जातां पालव काले, ते मुजने देखामो ॥ आप ॥३॥ मागशिर शुदि अगीया- रश महोटी, नेQ जिनना निरखो ॥ दोहोडशो कल्याणिक महोटां, पोथी जोई ने हरखो। आग ॥ ४ ॥ सुबत शेठ थयो शुद्ध श्रावक, मौन धरी मुख रहयो ॥ पावक पूर सघलो पर जाल्यो, एहनो काई न दहीयो ॥आ॥ ५॥ आठ पहोर पोसो ते करिये, ध्यान प्रजुनुं धरिये ॥ मन वच काया जो वश करिये, तो जव सायर तरिये ॥ था ॥६॥ ा समिति नाषा न बोले, आहुं अवबुं पेखे ॥ पमिकमणाशुं प्रेम न राखे, कहो केम लागे लेखे ॥ आ॥3॥ कर उपर तो माला फिरती, जीव फरे मनमांही ॥ चित€ तो चिहुं.

( २ )
संशय ठेदक वीरनो रे, विरह ते केम खमाय ॥
जे दीठे सुख ऊपजे रे, ते विण केम रहेवायो रे
॥वीरग॥५॥ निर्यामक नव समुनो रे. नवयमवि
सम्वाह ॥ ते परमेश्वर विण मले रे, कम वाधे
नुत्साहो रे ॥ बीर० ॥ ६॥ वीरथकां पण श्रुत
तणो रे, हतो परम श्राधार ॥ हवे यहां श्रुत
याधार ठे रे, यहो जिनमुखा सारो रे । वीर० ॥
॥ त्रण काले सवि जीवने रे, यागमयी याद ।।
सेवा ध्याची नवि जना रे, जिनपनिमा सुखकंदा
२॥ वीर०॥ ७॥ गणधर याचारज मुनि रे, सहुने
गणी परे सि॥ नव नव यागम संगी रे, देव
चंड पदलीधरे ॥ ए॥
॥ अथ श्री एकादशीनी सकाय प्रारंनः ॥
याज महार एकादशी रे, नणदल मान
की मुन्ध रहिये ॥ पृठ्यानो पमुत्तर पाठा, कंदन
कां न कहिये ॥ या० ॥ १॥ महारा नणदात्र

( ३ ) तुमने वाल्हो, मुऊने ताहारो वीरो॥धूआमाना वाचका नरतां. हाथ न आवे हीरो॥ आ ॥२॥ घरनो धंधो घणो कस्यो पण, एक न आव्यो आमो ॥ परनव जातां पालव काले, ते मुजने देखामो ॥ आ ॥३॥ मागशिर शुदि अगीया- रश महोटी, नेवं जिनना निरखो ॥ दोहोढशो कल्याणिक महोटां, पोथी जोई ने हरखो॥ आण ॥ ४ ॥ सुव्रत शेठ थयो शुझ श्रावक, मौन धरी मुख रहयो ॥ पावक पूर सघलो पर जाल्यो, एहनो काई न दहीयो ॥०॥५॥आठ पहोर पोसो ते करिये, ध्यान प्रजुनुं धरिये ॥ मन वच काया जो वश करिये, तो नव सायर तरिये ॥ श्रा० ॥६॥ या समिति जापा न बोले, आउँ अवबुं पेखे ॥ पमिकमणाशुं प्रेम न राखे, कहो केम लागे लेखे ॥ आ॥७॥ कर उपर तो माला फिरती, जीव फरे मनमांही ॥ चितनुं तो चिटुं- ( ४ ) दिशि मोले, श्णे नजने सुख नांही ॥या ॥ पोषध शाले गां थश्ने, चार कथा वली सांधे ॥ कांक पाप मिटावण आवे, वारगणुं वलि बांधे ॥ या० ॥ ए॥ एक उठती आलस मोमे, वीजी घे वेठी॥ नदियोमाथी कांक निसरती, जय दरियामां पेठी ॥ या० ॥ १० ॥ बाई बाई नणंद नोजाई, न्हानी मोहोटी वहुने ॥ सासु ससरो मा ने मासी, शीखा मण ठे सहुने ॥ या० ॥११॥ उदय रतन वाचक उपदेशे, जे नर नारी रहेशे ॥ पोसामांहे प्रेम धरी ने, यविचल लीला लेशे ॥ या०॥ १२ ॥ अथ श्रावक नीचे लखेलावण मनोरयनेचिंतवतो मादा मोहोटी निर्जरा करे ॥ !! संसारना यंत कर, तलग्विये नये ॥ क्यार हूँ बाह्य नया अत्यंतर परिग्रह जे माहापापर्नु मृल, उगतिने बधारनारो, काम,

( ५ )
क्रोध, मान, माया, लोज, विषय अने कषायनो
स्वामी, महाकुःखनुं कारण, महा अनर्थकारी,
मुर्गतिनी शिला, मावी लेश्यानो परिणामी,
अझान, मोह, मत्सर, राग अने वेषनुं मूल,
दशविध यति धर्म रूप कल्प वृदनो दावानल,
ज्ञान, क्रिया, क्षमा, दया, सत्य. संतोष तथा
वोधिवीज रूप समकितनो नाश करनारो,
संयम अने ब्रह्मचर्यनो घात करनारो, कुमति तथा
कुबुद्धिरूप पुःखदारिखनो देवा वालो, सुमति
अने सुबुद्धिरूप सुखसौजाग्यनो नाश करनारो,
तप संयम रूप धनने खूटनारो, लोन क्लेश रूप
समुजनो वधारनारो, जन्म जरा अने मरणनो
देवावालो, कपटनो नंमार, मिथ्यात्व दर्शन रूप
शल्यनो जरेलो, मोक्षमार्गनो विघ्नकारी, कमवा
कर्म विपाकनो देवावालो, अनंत संसारनो, वधा.
रनारो, महा पापी, पांच इंजियना विपयरूप
.

अने सर्व लोकमां सर्व जीवाने एना सारखा वीजो
( ६ )
वैरीनी पुष्टिनो करनारो, मोहोटी चिंता शोक
गारव अने खेदनो करनार, संसाररूप अगाध
बबिनो सिंचवावालो, कूम कपट अने क्लेशनो
यागर, मोहोटा खेदनो करावनारो, मंदबुद्धिनो
यादस्यो, उत्तम साधु निग्रंथोये जेने निंद्यो वे,
कोइ विपम नथी, मोहरूप पाशनो प्रतिबंधक,
श्लोक तथा परलोकना सुरखनो नाश करनार,
पांच याश्रवनो यागर, अनंत दारुण पुःख अने
नयना देवावालो, महोटा सावध व्यापार कुवा
णिन्य कुकर्मादान नो करावनारो, याब, अनित्य,
यशाइवतो, असार, अत्राण, अशरण, गयो जे
यारंत अने पग्ग्रिह तने हुँ क्यार ठांनीश ? जे
दिवम निदा, न दिवस महारो धन्य ठे'.
!! प्रथम मनोरथ ॥
२ क्यारे हूँ मुनयन दझ प्रकार यतिधर्म

No text on this page.

( 1 ) यढार पापस्थानकथी त्रिविधे त्रिविधे वोसरीने, चारे थाहार पच्चरकीने, शरीरने, नेहेले श्वासो च्चासे बोसरावीने त्रण आराधना आराधतो थको, चार मंगलिक रूप चार शरण मुखे उच्चरतो यको, सर्व संसारने पूंठ देतो थको, एक अरिहंत,वीजा सिक, त्रीजा साधु, अने चोथो केवलि प्ररूपित- धर्म, तेने ध्यावतो श्रको, शरीरनी ममता रहित थयो यको, पादोप गमन संथारा सहित, पांच यनिचार टालतो थको, मरणने थणवांवतो थको, पढ़ई पंन्ति मरण यंतकाले मुऊने कराविश ? ॥ एत्रीजो मनोरथ ॥ पत्रण मनोरथने श्रावक, मन, वचन अने कायायेकरी शुद्धपणे व्यावतो यको सर्व कर्म निजरीन संसारनो यंत करे, मोहरूप शाश्वत न्यानक प्रत्ये पाम ।।

+ ( तए ) श्रीजिनाय नमः। २४ नियम धारणे की विधि । प्रिय वांधवो ! देखो जैन धर्मकी कैसी अच्छी रीतियें हैं और ज्ञानियों ने कैसे कैसे सहज रस्ते पाप से बचने के लिये बताये हैं, धन्य है ! विचार कर देखना चाहिये कि संसारी जीवों में अविरतिकी क्रिया चौदह (१४) राज- लोकमें जितनी वस्तु हैं सबकी आरही है. चाहे जोग में आवे चाहे नहीं. इसी कारण से जीव अनादि काल से कर्मों से जारी हो रहा है और व्रत प्रत्याख्यान (पञ्चख्खान) होवे तो जितनी जोग में आवें उतनी ही की क्रिया लगे, बाकी सब बूट जावे. ज्ञानी महाराजने पाप से लुटने का कैसा सहज रस्ता बताया है. चौदह नियम धारने इतने सहज हैं कि पांच मिनट में धारे जाते हैं और इठा होय जितना रखलो, कोई

( ए )
काम यटकता नहीं; केवल उपयोग रखना चा-
हिये. इसका अभ्यास जलदी हो जाता है. फिर
कुछ नी नार नहीं मालूम होता, और फायदा
इतना है जिसका पार नहीं; जैसे समुड बराबर
पाप मे चूटके एक विन्दू से नी कमती रहजाय
नो ऐसे फायदे को मत ठोमो ।
श्रावक को बारह व्रत लेने तो जरूर चा.
हिये, उसमें नी खुसी होय जितना रख ली.
जिये ; कठिनताई बहुत कम है. जबतक बारह
बत नही नी लिये हैं तो जी चौदह नियम
धारने तो अवश्य ही चाहिये. इसका यच्याम
करते २ वारद वन नी उदय या सकेंगे, क्योंकि
* वाह व्रत यह है- स्थूर प्राणानिपान विमण. म्यूर
नगर विमाइम्यूअदनादान विम्मान. ४ स्थूल मेथुन विमा,
तथा पनिट न. : टिकामाल, मागापभीग परिमा.
८ अन्य विनामामाबक, 'दामि . " पा.
२ अविनर,

( एए )
सीढी सीढ़ी चढा जाता है. अगर नियम धारने-
वाले की अकस्मात् मृत्यु हो जाय तो प्रत्या-
ख्यान रहने से सुगति में जावे ऐसे अनेक
फायदे हैं।
प्रिय जाइयो ! ऐसी जोगवाई पूरे पुन्यों
से मिलती है. मनुष्य जन्म, आर्य क्षेत्र, उत्तम
कुल, जैन धर्म यह सव पायके जो वने सो करलो,
वार बार ऐसा जोग मिलना कठिन है.
चौदह नियम धारने की विधि ।
दिनके चार प्रहर के नियम सवेरे मुंह
धोने के पहले धारके सामको पार लीजिये. रा-
त्रिके चार प्रहरके फिर साम को धारके सवेरे पार
लीजिये. नियम तीन नवकार गिनके लीजिये,
और तीन नवकार गिनके पारिये. पारने के वस्त
जो रक्खा था उसको याद करके सन्नाल ली.

से
( ए )
जिये, कमती लगा उसका लान हुआ, तूल
ज्यादा लगा उसका "मिच्छामि पुकम” दीजिये
और आठ प्रहर के नियम धारने से चार प्रहर
के नियम धारने में सुगमता रहती है क्योंकि
पारने के वक्त जो जो वस्तु लोग में आया हो
उसका मिलान सुगमता से हो सकता है।
कोई व्रतधारी श्रावक जन्म नरके निर्वाह
के वास्ते ज्यादे ज्यादे वस्तु रखते हैं तो १४ नि-
यम धारने से उनका नी याव संक्षेप हो
जाता है इस वास्ते व्रत धारी को और अवि-
रतिको अवश्य ? नियम धारने चाहिये.
चौदह नियमों की गाथा।
सचित्तं दव्वं विगइ वाणह नंबोलें वत्थ कुमुंमेसु ।
वाईण मयण विलवाण यनं दिसि न्हाण जत्तरें ।।
गायाका मंसित अर्थ।
? मचित्त-कच्चा पानी, दी तरकारी, फल,
पान, हग दांतन, निमक यादि,२७व्य-जितनी

( ए ) न्हाण ( स्नान)-शरीरसे स्नान करना ( मोटा- स्नान) इतनी बेर. हाथ पैर धोना (बोटा स्नान) श्तनी वेर.१४ जत्तेसु-अशन, पान, खादिम स्वा- दिम, ये चारो थाहारमें सें, खानेमें जितनी चीज आवे सवका कुल वजन इतना. ये १४ नियम के उपर ६ काय और ३ कर्मकी मरजाद धारनी अवश्य है. ६ काय। १ पृथ्वीकाय -मट्टी, निमक आदि, (खाने में वा उपनोग में आवे ) जसका वजन. २ अप्प- काय-जो पानी पीने में वा दूसरे उपयोग में आवे उसका वजन, * ३तेजकाय-चूल्हा, अंगीठी, नही, चिराग आदिका प्रमाण. ४ वायुकाय- पानीका जात, कूवा, चावड़ी तलान, नदी, नल, पर, मेव आदिका प्रमाण संख्या भी करना अच्छी है ।

( एप ) न्हाण ( स्नान )-शरीरसे स्नान करना ( मोटा- स्नान ) इतनी बेर. हाथ पैर धोना (बोटा स्नान) इतनी बेर. १४ जत्तेसु-अशन, पान. खादिम स्वा- दिम. ये चारो आहारमें सें, खानेमें जितनी चीज आवे सवका कुल वजन इतना. ये १४ नियम के उपर ६ काय और ३ कर्मकी मरजाद धारनी अवश्य है. ६ काय। १ पृथ्वीकाय -मट्टी, निमक आदि. (खाने में वा उपत्नोग में आवे ) उसका वजन. २ अप्प- काय-जो पानी पीने में वा दूसरे उपयोग में आवे उसका वजन, ५ ३तेजकाय-चूल्हा, अंगीठी, नही. चिराग आदिका प्रमाण. ४ वायुकाय- * पानीका जात, कूवा. वावड़ी तलाच, नदी, नल. वर. मेघ भार्दिका प्रमाण संख्या भी करना अच्छी है ।

( ए ) न्हाण ( स्नान )-शरीरसे स्नान करना ( मोटा- स्नान ) इतनी बेर. हाथ पैर धोना (बोटा स्नान) श्तनी वेर. १४ नत्तेसु-अशन, पान, खादिम स्वा- दिम, ये चारो आहारमें सें, खानेमें जितनी चीज आवे सवका कुल वजन इतना. ये १४ नियम के उपर ६ काय और ३ कर्मकी मरजाद धारनी अवश्य है. ६ काय। १ पृथ्वीकाय -मट्टी, निमक आदि. ( खाने में वा उपनोग में आवे ) उसका वजन. २ अप्प- काय-जो पानी पीने में वा दूसरे उपयोग में आवे उसका वजन, * ३तेउकाय-चूल्हा, अंगीठी, नही. चिराग आदिका प्रमाण. ४ वायुकाय- * पानीका जात, कूवा, बावड़ी तलाव, नदी, नल, घर, मेय आदिका प्रमाण संख्या भी करना अच्छी है।

( ए ) अब रोजके नियम धारने की विधि संक्षेप से लिखते हैं, विस्तार जितना अधिक करिये, यानि नाम खोल खोलकर रखिये उतनाही जादे फायदा है. यदि अवकाश कम होवे तो नीचे लिखे माफक धारिये. संक्षिप्त विधि। कलके २४ नियम धारेथे उसमें कमती लगा होय उसका लाल होवे; अजाणमें जादा लगा होय उसका मन वचन कायाए करी "मिठामि उकर्म" यह कह कर ३ नवकार गुनके पार लो. लेने की विधि। थाजके २५ नियम धारे सवेरसें सामतक। पहरके नीचे लिखे मूजब धार लीजिये, वाकी का त्याग होगया, ३ नवकारका पचख्खाण कर लीजिये और जो पञ्चख्खाण करना होवे नव- कारसी अथवा ज्यादा उसका पाठ कहके देशा- ( एए ) जातका सेर ।). ११ बंजमें परदार और परपुरुषसें अब्रह्मचर्यकात्याग, इतनी बेर स्वस्त्री वा पुरुषसें संबंध करना. बाह्य विनोदकी जयणा, १५ दिशि में शरीर से २ या ३ कोस जाना आना. चिही तार तथा माल नेजना मंगाना १० हजार कोस- तक. बापेका जयणा. १३ न्हाणमें ५ मोटे, ५० बोटे. १४ नत्तेसुमें खानेको सेर ५, पीनेका पानी सेर १५, उध, सरवत आदि ५ सेर. १५ पृथ्वी- काय में मही नमक सेर ।). १६ अप्पकाय में पानी मन २ (न्हाने पीने में). १७ तेऊकाय में ३ जगह के चूटहे, अंगीठी, नट्टी, चिराग, मंदिर, समक वा दूसरी जगह के चिराग की जयणा. १७ वायुकाय में २० पंखे, दूसरे के घरकी जयणा, रए वनस्पतिकाय में ए जात की सेर २ खाने' को. २० त्रसकाय में चलते जीव को मारने की बुद्धि करके मारे नहीं. मन करके उपयोग सहित ( १०१ ) हो जाय, और जिसमें से तेल नहीं निकले, उस अन्नको कच्चे दूध, दही, बासके साथ अलग अथवा मिलाय के खाना वमा दोष कहा है. दही वगैरह खूब गरम करके साथ खाने में वि. दलका दोष नहीं है. २ आचार सब तरह का संधान ३ रोज वाद अन्नदय हो जाता है. ३ कंद- मूल ३२ अनन्तकाय, यह सब से जादे दोपकी चीज होने से बिलकुल गेमने लायक है. ४ मक्खन, सहत आदि २२ अन्नक्ष्य * श्रावक को जरूर ही गेमना चाहिये. न बूटे तो जितना बूटे उतना गेमिये. थोमे से जिव्हा के स्वाद के - * १ वडके, २ पिपलक, ३ स्लिखणके. ५ कठेयरके. ५ गूलर फल, ६ मदिरा, ७ मांस, ( मधु, ९ मन्वन १० घरफ, ११ निशा. १२ ओले. १३ महि, १४ रात्री भोजन १५ बीजा फल. १६ संधान (आनार ). १७ हिंदल, १८ बैंगण. १९ तुम्न फल. २० अनाना फल, २१ चल्तिरस. २२ वत्तीत अनंताय. ॐ

No text on this page.

( १०५ ) संताप ॥१०॥ संध्याये आवश्यक साचवे। जिन- वर चरण शरण नव-नवे ॥ च्यारे शरण करी दृढ होय । सागारी अणशण ले सोय ॥ १५ ॥ करे मनोरथ मन एहवा । जाऊं तीर्थ शत्रुजे जे. हवा ॥ समेतशिखर आबू गिरनार। नेटीश कवडं धन अवतार ॥ २०॥ श्रावकनी करणी बे एह । एहथी थाये नवनो बेह ॥ आवे करम पमे पा- तला। पापतणा लूटे आमला ॥१॥ वारू लहीये अमर विमान । अनुक्रम पामे शिव पुरथान ॥ कहे जिनहर्ष घणे ससनेह । करणी पुःखहरणी एह ॥२२॥ इति श्रावक करनी समाप्त । अथ सूतक विचार प्रारंन । ॥ प्रथम कोश्ने घरे जन्म थाय ते विषे ॥ १ पुत्रजन्मे दिन दशर्नु सूतक तथा पुत्रीजन्मे अमर विमान । अनुक्रम पामे शिव पुरथान ॥ ( १०५ ) संताप ॥२॥ संध्याये आवश्यक साचवे। जिन- वर चरण शरण नव-नवे ॥' च्यारे शरण करी दृढ होय । सागारी अणशण ले सोय ॥ १५ ॥ करे मनोरथ मन एहवा । जाऊं तीर्थ शत्रुजे जे. हवा ॥ समेतशिखर आबू गिरनार । नेटीश कबहुँ धन अवतार ॥ २०॥ श्रावकनी करणी डे एह । एहथी थाये नवनो बेह ॥ आवे करम पमे पा- तला। पापतणा बूटे आमला ॥ २१॥ वारू लहीये कहे जिनहर्ष घणे ससनेह । करणी पुःखहरणी एह ॥ २२॥ इति श्रावक करनी समाप्त । ठे अथ सूतक विचार प्रारंन । ॥ प्रथम कोश्ने घरे जन्म थाय ते विषे ।। १ पुत्रजन्मे दिन दशर्नु सूतक तथा पुत्रीजन्मे अमर विमान । अनुक्रम पामे शिव पुरथान ॥ ( १०५ ) संताप ॥१७॥ संध्याये आवश्यक साचवे। जिन- वर चरण शरण नव-नवे ॥' च्यारे शरण करी दृड होय । सागारी अणशण ले सोय ॥ १७ ॥ करे मनोरथ मन एहवा । जाऊं तीर्थ शत्रुजे जे. हवा ॥ समेतशिखर आबू गिरनार ।नेटीश कवहुँ धन अवतार ॥ २०॥ श्रावकनी करणी डे एह। एहथी थाये नवनो बेह ॥ आवे करम पमे पा- तला। पापतणा बूटे आमला ॥ २१॥ वारू लहीये कहे जिनहर्ष घणे ससनेह । करणी दुःखहरणी ठे एह ॥ ॥ इति श्रावक करनी समाप्त । अथ सूतक विचार प्रारंन । ॥ प्रथम कोश्ने घरे जन्म थाय ते विषे । १ पुत्रजन्मे दिन दशनुं सूतक तथा पुत्रीजन्मे

एकनुं सूतक.
दूध कल्पे.
११ उटणीप्रसवे, तो दिन दश पनी तेनुं दूध कटपे.
( १०७ )
दिन बेनुं सूतक अने वनमा प्रसवे, तो दिन
७ नेंस प्रसवे, तो दिन पंदर पड़ी तेनुं दूध कट्पे.
ए गाय प्रसवे, तो दिन दश पड़ी तेनुं दूध कल्पे.
१० गली वकरी प्रसवे तो, दिन आठ पड़ी तेनुं
१२ दास दासी के जेनो आपणेज आश्रय जन्म
थाय, अने जे आपणीज नजर आगल रह्यां
होय, तो तेनुं चोवीश पहोर सुधीसूतक जाणवू.
॥ ऋतुवंती स्त्री संबंधि
सूतक
निर्णय ॥
१ दिन त्रण सुधी जांमादिकने दुवे नही. दिन
चार लगेपमिकमणादिक करे नही पण तपस्या
करे, ते लेखे लागे. दिन पांच पड़ी जिन पूजा
करे. रोगादिक कारणे त्रण दिवस वीत्या पनी
पण जो रुधिर दीगमां आवे, तो तेनो दोप

आग्नुं सूतक, विचारसार प्रकरणमां कडं वे.
१९ दास दासी जे यापणी निश्राये घरमां रयां
( १०ए )
५ अन्य पुरुष जो मृतने अमक्या होय तो ते
शोल पहोर पर्यत पमिकमणादि न करे.
६ जने घरे जन्म तथा मरणतुं सूतक थाय, तेने
घरेजमनारा दिन बार सुधी जिनपूजा करे नही.
७ वेषना पालटनारा आठ पोहोर सूतक पाले.
जन्मते दिवसे मृत्यु थाय अथवा देशांतरे मरण
पामे अथवा जति मरे तो दिन एकनुं सूतक.
ए आठ वर्षथी नानुं बालक मरण पामे, तो दिन
१० गाय प्रमुखनुं मृत्यु थाय तो कलेवर घरथी
गया पली दिन एक लगे सूतक
अने अन्य तिर्यचनुं कलेवर पम्युं होय, तेने
तो घरथी बाहेरला जाय, तिहां सुधी सूतक
होय तेनुं मृत्यु थाय, तो त्रण दिवसे सूतक लागे
पढी नहीं.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

Aatmhit-siksaha-bahvana

Author
Babu Sumermal Surana
Title
Aatmhit-siksaha-bahvana
File name
Aatmhit-siksaha-bahvana
Text
OCR done
Citation
1956
Published
2011/07
Publisher
Kalkatta.rasbihari
Language
Sanskrit
Pages
135
Library
Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
DLI number
314201
Barcode
99999990310869.00
Scanning centre
Banasthali University
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
qbiZcGx7BKp
Download PDF

Aatmhit-siksaha-bahvana