Bharatiya Vidya Bhavan Library, Mumbai
Kusumanjlivyakhyavivrati
Front matter
विज्ञापनम् । परम कल्पत्रोमदुदयनाचार्यमहोदयमणोन्यायकुसुमाग्रन्नि कारिकांगस्य या व्याख्या योमता विहहरेण हरिदासभष्टा चाय गप व्याचि तस्या प्रतिमक्षिप्तत्वादन्तरातरा अतिदुर्योधत्वाच तया व्याख्यया कारिकाया पनेकायतात्पर्य न सुव्यसमभवत् मन उतारिदामातव्यास्थाया विवरणे प्रत्तोऽस्मि.. कियती कृतकार्यता मयापापि तदय न शकाते। अथवा मादृगजनस्य कार्यताया. सम्भावनापि नास्ति, मन्दमतेर्ममेटगटुरुहव्यापार इतक्षेपः कवनं उपहासाय मन्ये । भवतु तावत्, ममेयं विसिर्यदि विद्यार्थिना लेगतोऽन्य पकारमाधिका भवेत् तदाह सफनयमो भविथामि। गुषमावाहिया विदुषा सविधे मविनयमिदं विनिवेदयामि यत् विहिर्ममतस्या विकृतेःयास परित्यय यदि लेगतोपि गुणोवती म एष प्रहोप्यते इति। साहसमपोदमेता- वरुष्प्याप्यार मम महत्तनिटानं। एतद्वितिमपणे मया रोकानयात् साहाय्य परिमा, एका वर्षमानकतटीका, अपरा रामभद्रक्षसटोका पपरा २ पायतखण्डितराधामोहनगोम्यामि छवटोका। स्थानवियेपे इशान्यतमटीकाया अंगविशेष प्रपरि- वर्तिसभाषिनव प्रस्था विसप्ताहत । भवेदमपि वलय्य कुम मात्रलिपुस्तकस्य पुन. सकरपकाले पाईक्यात् मदोयनेवाय पत्यन्तहीन जातमती मुद्रितद्रावरसगोधनकाले बहुषु स्थानिषु वविषययो जात स विषयय पाठकीव मानुकम्म' मगोपनीय पनि प्रार्थनीयमित्यसमधिकेन । महामहोपाध्याय- श्रीकामास्थानाय सर्कशमीय-भासी शहिपतम्। पृष्ठम् पडमिः। पणम् । मदीयः मदीय विधा निवहाति विधा १. - १ १८ निवभाति भव विम्मानो प्रस्ना ४ विमानो प्रभूना न्याय १ ११ न्याय २ १३ न्यायः २ २ 6 २ २ २ सपचलख सपचरुख म्यापलक्षण न्यायलषयस्य म्यायः प्रसिभ्यात प्रतिव्यास मुसव्याख्यानावमरे मूनव्याख्यानावसरे नामुपपन्तिः मानुपपत्ति संयोम मंयोग मुख सायोति साम्देति पद पदयुग मिरपते निरुप्यते येत २ २५ २ ५ ५ गांवधोः बनापगंधा
(२)
छम् पतिः।
प्रशांम्
धायो
ফীল
साम
धामो
मोगस
--
लगता
जगत
t
समाधी
समाधान
ग्यायप्रयोज्यो न्यायप्रयोज्या
तिमपि
-
সিলখি
,
श्रीगणेशाय नम्। कुसुमाञ्चलो। प्रथमस्तवक। ईषदीयदनधीमविद्यया तात मावसुदमापिवईयन् । क्षेत्रणाय भव काम अन्मनां कोऽपि गोपतनयो नमस्यते ॥ । + पद विविध प्रकारम् । यत्पूजित महेन्द्रास्तिमत्वा मनिभावद ॥ १ ॥ कुम्मानिरीका या हरिदार निर्मिना। कामाख्यानापार्मा at विद्वयोति यथामति ।। ९ । यमो महीव साफा तदेव गमवानानि । मशेषाम प माख्या गोविबुधा यदि ॥ प्रारिमितगन्यममामिप्रतिशवचिनसमाविश्व मनपीयामम् ईग्नमवार शिशिधाई माती निवडाति, परीति, 'इषन्' पथना, ईषत् पन्या असम्यगुचरितति यावत् 'अनीता' पनुपदिष्टा स्वत प्राति पावन, द्विशे या विद्या' वा तया यद्यपि विधासम्दम्य ज्ञानशकले नयापि पायुष कामिन्यादावित्र जनकनुलपया वापरत्व मिनि । 'तात भावमुदमाविवईयन् वातस्य मानुप पानन्द नभयन् 'कोऽप' अनिर्वचनीय, गोपनन्दन शोप, 'नमस्सने स्वावधिकोनु कषयतया शाम्पते स्वावधियानुप्रयतया शापनभ्य नमस्कार पदार्थत्वात्। नमक्षारप्रयोजनमा भवति भव' अमार मिष्याशानन्यथामति यावत, 'कमाथि पटरावि गमागमनमाण, 'जन्य पानी ६१न्द्रियसमय सपा 'पाय' विनाशाय। देधित कर्मचाम' इति पाठ के स्पयन भदै लोक भन्म या नाशानि यानि पभारभकमाणि तो 'पाय' दिमागायति ब्याचरते। + . H कुसुमाञ्जली। इष्टदेवताम कीर्तनं ब्रह्मप्रतिपादकस च्छन्दप्रयोगात्मक मङ्गलञ्च कुर्वनेव यन्यनामाह,- सत्पक्षप्रसरः सतां परिमलपोहोधबद्दोत्सवी- विमानो न विमर्दनऽमतरमास्यन्दमाध्वीकमूः । ईशस्यैष निवेशितः पदयुगे भृङ्गायमानं भ्रम- खेतो मे रमयत्वविघूमनघो न्यायप्रसूनाञ्जलिः ॥१॥ एप पनघ. निदोष न्याय ममस्तरूपोपपलिङ्गप्रतिपादक वाक्य म एव कुसुमाग्नलि., मैं मम चित्तं ग्मयतु दुःखसामग्री- F । देवरेडि, 'परदेवमाया' भिमदेवताया, 'मोनम शनि नामोशर, मुदिनि, "f तत् मदिति निर्देशी निविध वृत' इत्यादिमा मचन्दम्य प्रतिपादकन्य प्रतिपादितम्। पत्यनामानि 'अयना सन्दर्भम्, अथवा गन्यम्य नाम प्रभूनाम निरित्यनेन মশাৰীবায়ো খাব । शाच तिनीयते पायत विधिमार्थसिशिरामनाम यात्र ममतापीयादि দীপিনি भाम् अविनापूर्व कप्रतिवादिपायामक काका, मनु समसपालि परमल हरयस्वाल पिएचास लावाधिनत्वामानुपतिपचितत्व सम्पावि प्रालि पापारि उपपन्न निशियन नियमको । शत्प्रतिपादक बार दान জাদশৰব “বৰ rিঘনিবা গা বা অম অলি स्या" बने मविका, গণিঘর্ম বিশ্ব ইলাহিঞ্চল বিলান্তি समाध्या पत्राभिरवि HER मे पायाभूनायाभावमरे मदीनानारिष - मिसनवान। म एक हुनुमानिरिति, यपि "तो यानि पुमान्" इति कोथान मिरा था "सोन यात नापीम" ज्यादिवत गजमादि AIR felin मिनि एVARIOकास मानुपनि । वसामयी FARAH, इमारतीममियूटी बारित पीमा बस पादपस्यसभा मामFA, भारतमाम मामाण्या। र वामम ममम निब कौनपनियापि मायोमरपपरम्परामनन इसमामी ३ प्रसमसक्कः। विहोनं करोतु । अनवचं शब्द दोषरहितच, विषयाशुढेः पूर्वाह- नेव निरासादिति प्रकाश, । अविघ्न' यथा स्यात् ईशस्य पदयुगे पद्य- तेऽनेनेति व्युत्पत्त्या पदं प्रत्यायक, नद्युगं प्रमाण तकरूपं, मन्त्र निवेषित नदिपयतया उत्पादितः। चेत. कोदृशं भृद्भायमानं भृत इव मकरन्दे दुःखविगमोपाये सटप्य भ्रमत् दुःखविगमोपायमनु- सन्दधत् । प्रसूनानालिसाम्यमाइ, सदित्यादि। सता समीचीनेन पक्षणानुफूलेन रविकिरणादिना प्रसरो विकाशो यस स तथा, सता पक्षाणा दलाना विकायो यन्त्र स तथेति वा ! - सतामनुपहत- घाणाना परिमलस्य गन्धविशेषस्य मोहोधिन साक्षात्काए बह- उसय पानन्दो येन म, । विमर्दने करपुटविमर्दने न विन्नान - पसवा मनसो पोथम, पतञ्च न्याधमने, बदामम दे तु यथाय नमेर सम्यक् सनाने पाहीना मनमो धर्मवात्। शब्दोषरहितवमिति गददोषभु निरामाइलादिक, विषयापडेरिति विषय दिति भक्त का कार्यवादित्यादिन्यायप्रयोन्यवोधनिषश्य सकन कदादि, सम्यादि पक्षादासस्वमिन्ययः । प्रमाण तपमिनि, यव प्रमाण चिति सकर्तु का कार्यवादिन्या कारकमनुमान, दर्शन दियादिक यदि सवत्तक २ बात् गहा काप्ये म सादियाचारक, पघा वार्यत्र यदि सकपवयभिचारि स्यात् सदा कृतिभन्यतावच्छेदक सात पति स धर्मशानवच्छेदकबाट दृश्येव तत नई । असर सिडानाकारल्यामुळ, "मम तु कन नेन कायलेन कार्य कारणभाव एवानुकुसुमाई" इति। न साधय व्यतिरकाम्या घटलावचित्र प्रति कलादादिकतिले मेर हनुम्बात् एता कार्य का भाव मानाभाव इति वायम् । पदह पटनादिभेदनानसकार्य जारभायनायेनवा कार्यलाशिव प्रति हतिवेर हेतुत्ववचनसोचितवात् यरिशेषयोरिनिन्दायन वायं त्व-कृतित्वाम्यां सामान्य कार्य- कारभावस्वाश्यवसाधन तारन्यायौनिए मापक पति वाधम । কমারি भावे नमकन्यभावक्टस्य प्रवाशकत्वकपने गौरवात् कसिलावचिनाभादम्बेकम्य प्रयोगको लावारिति। वहिषयतया उत्पादित तद्विमिततश उत्पादित स्न्या । तथाच न्यायपने पदाम या निमिताय ममी। मनु स्याप्ति परमवासियमया मामाने पदारणी.
কুলাঙলী। লাল্লামুয়াল। অনন্ত চয়ন মুবি wৰ, হলাম |ী , সয় মুলনিয়ানম। যব অনি সামান্য এলাৰ্বিমি বুনি গাৰ, uধ গিযিবিবাঃ রি ি प्रकर्षण मरो जान যানবাত্মান্তিৱিকৰিৱিন্নাঘলিয়া। বিন্ধাবী এৰি দলীন সশ মূল্পশ্রী আমি রহ জীৱীখন সময় এই সুন্দর গান যন, যনল যৱিাৰ याप्यवासिधि विरोधाना निराम । विमदने विरोधिप्रमाण যানু। मता মুয়াবিলিঃ নিমিয়া বন্ধ কর কম্বল দিমিলিলি , , হাদি আবাথাম্মানিল্লাপাধ্যা নামার দলিকরা। স্কিনাৰায় সবৰি দ্বাৰাবাৰীবিধ शायना मनसमवध खजनकजान লালমৰাণ, বল জমা ৱােধৰগ্নাল নুমা ত্রি জ্বালানে ধৰাৰ, সৰল আলৰ ধন মাসালান্ত হয় বন কুলা। যাখাৰ এর কার্য সেলিথাৰিদান প্রদ। হিমাগfaদ্বিমৰি অব হিন্বয়কহাক্কিপ্পিায়ন শিব বল ল া জল ঘিসি, রাৰ ৱিৰি জিংবিধাৰিবৰিৱাৰা খালি। মগবলি, সব সালিনি। আধাৰি, নৰ নৰ আপনাগশিৰোধি এখন বিদি মাৰিাধি জু হয়ে ৰাি ৰি, সু, শিপবিলিয়াইলপলা বিবিয়ব জানা বিশ্ব বিখ্যাত দখিলিঙ্কান ল কাপলাল হিসিষ্ট নাৰি দিশা শালৰ সৰ আমি জামালপলিশ পদার্থ খিলজীয়া দিলা হন মার নীলাঞ্জলীয় ব । ভাদাষপিলবিমি সকানদাৰৰ দিনা গবাঘrিৰী সৰ গধুলি যষি শিক্ষা গানগৰ খাৰণৰপথাৰ সিদ্ধান্যরা । # বিৰ এছ ২ শ আম্বা । খবি বনাব উখদম্বব। चिन्तायां विलान; न कार्याक्षमः, तन से प्रतिपक्षरादित्यम् । अमते मोक्षः, रस थमाणं, सदिहित इति न्यायात्. प्रस्यन्द उत्पद्यमानम् । तेन मोक्षस्थानाध्यता निराक्षता । तदेव माध्वीक, सस्य भूरुत्पत्तिस्थानम् ॥ १॥ भन्वीश्वरपदयुनिवेगितस्य न्यायस्य मोक्षरूपमालसम्बन्धे मानाभाव', तत्वज्ञान विषयात्मवोधकस्यामशब्दस्य संसारनिदान. मिष्याज्ञानविषयस्वाभमानपरत्वात् तम्मननस्यैव मोक्षोपायलास इति गङ्गायामाह- खामवर्गयोमागमामनन्ति मनीषिणः । यटुपास्तिमसावन परमात्मा निरूप्यते ॥२॥ . ফলি ঘাগুহায় । সকল স্বাস্থচু স্বচ্ছ হৰি যাব বা সাগিছি दाम । मार्न हलोरिन्यवादचाह । मत्रत भावनेसि अन्वयतो व्यतिरेक तव्यय, अथवा परित रूप उत्तया विपचारमया यो मान सम्बन्धी यातिप यभिचारैति प्राचीन माध्यामिद्वि साधनाप सिहरी व्याप्य स्वामिडावनांवात न थी पृथापन्याम् । विरोधिप्रमाणचिन्तायामिति विरोधिप्रमाष विपरोहकाटिविषयकप्रनिति मनको हेतु मिना सविधई जान, मकाथ्य खप्रयोज्यानुभिात , सचम बदप्रयोजक , सपाच विरोधि कोटिप्रमामातुविषाकमान कालीन स्वप्रयोज्यानमियमयोजक तारान् यी थी न्याय तमददिकटवान् रति समदितार्थ । अदिहित इति "काहिहिती भावी दृश्यवन का श्ते" ति नायानिधय ।। ।। मीवरेत्यादि, धरममनस्य मोबाहेनत्य मानाभात्र ,"बामा या परे ट्रव्य गोतम्या লক্ষ্মীলিবিয়ালি ” বান্ধুি বালালাভিৰালীন ব্রিজঘালাজ্জো স্বী বু প্লিব সব নীল, লালা, দধি, ঘামুন্না খি परदेनुलम् । न गोवर मियामाने समारहेछ यसमा परमिथ्या वानसहारा শিল্পোন্ধা ইশ। দিলু দ্বারা fান্নাসলিবি বলা कुसुमाष्जली। स्वापदर्गयोः स्वर्गतुल्ययोरपवर्गयोः जीवनमुक्ति परममुक्त्योः। নয়াৱা রান্নাৱা वा मुजी हेतु, “तमेव विदित्वाऽतिमृत्युमति नान्यः पन्या विद्यतेऽयनाय" इति श्रुतिस्तत्कारणले मानम्। सामसाक्षात्कारस्य मोनहेतुले मान "यदात्मानं विज्ञानीयादहमस्मीति पूरुषः । किमिच्छन् कस्य कामाय मंसारमदुममरेत् । इति ॥ २ ॥ 1 मौरिद समुहिनतान्दयम् : रिग माति, मनीषिय. दिवस यब उपालि अपामना मनावी खर्गतुयोरपायो. जीवन्मुशि-परमम्बी मार्ग उपाध सामर्नान्न ষষন স্ব দোন্স লিঘন শ্বাস মিনি বুনি ৰা'। এবীথি- প্রিযশ্যাগিৰিী বিল ক্লিখিমবিশ্বলােৰ ভয়ায় খিনি, समापि सी उसम्म धारीय प्रवीग. उपसर्गजनन घानीरन्धारकचात् । चित्त चिदः पाविप टनगस्य ममाग इति न्यायात प्रामपादोरव विप्रत्ययमाः । ननौरा मा. पंतन बर्ग यता, स्वाध्यायी स्वगे तुम्बौगिति, धर्मनुधववचने उकटे। विश्व जगलव सम्मादिन, पदका सदभिराने पनाकाद्धिताभिधानापने + मौरनम नि पाममुमति और निव निदादान पशमनाराहिये पति कोवित्वं मौविवध शरौर- Rोम । पाममुक्ति पामचम पायनिक प्रतिनिरिनि पर- मानन, नपान "तमेव विदित्वेति त्रुचा साचो बदितव्ये परापरमेव चैति अथा "मा रा पवाद दुनियामपई जानकावर जीवापामाकोभर पसर "गोलि भरवान् बाय गति बमोजिम पुगादिमिदाता मनसो भनि मोगयो मन तरगुनरय माने। यमन दादोहोरोग, महादिमाममाचार पर अपने पसी मतवतोपात: सामावा. काम नलिस्पषम प्रशासनाला यहाभामिनि, यदा पुरुष. पाम- भीम पाया नियासिर । किमि कम कामानि, सामान प. प्रवीत्रय विधियानापयोगविधिविश्व चरिड. प. चटरमि महार जानिएम हरेन्सल से प्रथमेस्तवक । इह यद्यपि यं कमपि पुरुषार्थमर्थयमाना शुद्ध- बुद्धखभाव इत्योपनिषदा, आदिविद्वान् सिद्ध इति कापिला, केश-कर्म-विमाकागयरपरामृष्टो निर्मागा- कायमधिष्ठाय सम्प्रदायप्रद्योतकोऽनुग्राहकश्चेति पातञ्जला, लोक-वेदविकरपि निर्लेप स्वतन्वयेति महापाशुपता, शिव इति शैवा., पुरुषोत्तम इति वैपावा, पितामह इति पौराणिका, यज्ञपुरुष- इति यान्तिका, सर्वज इति सौगताः, निरावरण- इति दिगम्बरा, उपास्यत्व न देशित इति मौमां- लोकव्यवहारसिद्ध इति चार्वाका, याव- टुप्तोपपन्न इति नैयायिका , किं बहुना यं कारवो- ऽपि विश्वकर्मेत्युपासते, तम्मिन्नेव जाति-गोत्र- चरण-कुलधर्मादिवदासंसार सुमप्रिदानुभवे भगवति भवे सन्देह एव कुत किं निरूपनीयं, तथापि- सका, -प्रवर- मास्य वनाटिमममममहामानमावि पन भित्रभित्रएपेच भगवनमपान पर नाविकाला पान पारस्थापन मोरयात त्याला निगदिती गरयापति र गिरपलियन मान्यता राशि परिमयपग महानार, पापनिगम सिएपविषयोभून यामामानम उराम TABाव योजना। य क्रमोन्य बिमरि मुष्य पौरा: पायावतम् पयमा रसन्न या राम मनन । चीनमा पनि कापि मम मममम ममा वाति भो भR र नमामि एक्षित PNA वा मोगा मान बचान कुममानती। न्यायचर्चेयसौगस्य मननव्यपदेशभाक् । उपासन व क्रियते श्रवणानन्तगगता ।। श्रुती हि भगवान् वहुशः श्रुति स्मृतीतिहास. पुराणादिपु इदानी मन्तव्यो भवति, ."श्रोतव्यो मन्तव्यः" इति श्रुतेः । “यागमेनानुमानेन ध्याना- भ्यासग्मेन च। विधा प्रकल्पयन् प्रज्ञां लभते योगमुत्तमम्" ॥ इति स्मृतेश्च । तदिह सझे पतः पञ्चतयो विप्रतिपत्तिः, अलौकिकस्य परलोकसाध. नस्याभावात्, अन्यथापि परलोकासाधनानुष्ठान- धोवेभावान् परवा परमावासादिमानिय दिनाकिजगकता लोकन्यवरति यथा मोरी नुम भागत देवान पर मखमति तथा कामोशवहर EिE RL लामिहागा पामरा पतिमिति मुचयितुमार काय रनिसिय शिम विच ममतप नमन व काय यक्ष मलया। भात मानव गोवं लाग्यपाल र यमाचा सपथ, मारय कनाचादराय मान उसने दमानि भव पामर नार नाबादि चाममा मनाममा मर्शमशानुभव सुपमा मन एमाधानकाय उम्म भवानि माम मगर, मद, कम पसर. • विपीर्ष मात्र समीर, ति पचतानम्। मन साभराममाया नपामा माघमाचनमा भामरपतापमान गतिविन माय माग गावातील जागरण पाराशी मर-RAPALE मनमा समनिदेन याना बायोमाना मामाया RNAर खाना पनि tant R । ममरमर IPL , मगमन गा-14A - अनिम RAMATA परमारमा, R S TVeful प्रथमतबकः। .4 । मम्मवात, तदभावावेदकप्रमाणसद्धावात, सत्त्वेऽपि तम्याप्रमाणत्वान्, तत्साधकममाथाभावाचेति ॥३॥ '. दो द्वितोयरहित.। युद्धो बोधखरूप। श्रादी सांद्री विदान् चिद्रूपः । सिदः, अष्टविधैर्यवान्। अविद्याऽम्मिता- राग देषामिनिवेशाः पन्च केथाः । कर्म धर्माधर्म हेतर्याग हिंसादिः । यत नयो, “मन यीपपसिमि' इति मरणात् । भानाभ्याबरमै नति, ध्यान नव प्रस्य एकतानवा तम्य अभ्यास नोन नम र इच्छा सेनेन्यने । बधवा कृतिति যায়ান ৪ খাল, হললে আশ্বাশ্ব। বিশ্ব স্বাস্থ্য মঙ্গ वद्धि परमा मनि प्रकल्पयन् उत्तम बोगम पाममाधानकारकप योग लभत पयर्थ ।। - भाचार्याक व्याचरे, शह इत्यादिना, चिप पनि स्वभावनचेतन ननु मुनि अवालिक चतन्य तस्य इयत्र । परविधववानिति, पिमा नविमा पानि माकाम्य मकमा तया। मित्व वशिषच तथा कामावतापिता उतारिशय्य वानिय वाविमा अगुमा मिलामपि प्रविशति । पधिमा भषमात्र या मरोपिमानन्दा सचन्नोको याति । महिमा मातो मात्र यतो महान् सम्भवति। धारियर्षण क्पृशति चन्दम् । प्रामाचम इहानामघात यतो भूमाबुन्म बनि निम्नति यथा। शिव भूत माविकै प्रभुत्व म । शिव भूत भौतिक वशी भव यावश्यत्वम् । कामावावित मथसपता यथास्य सान्धी भवति भनेषु तय व भूतानि भवन्ति। অৰিয়া বিশ্ববি’রাসা নিন্ম মুৰি থালানি त्यतनवार बिना बहामात ममति चयमान । अभिनिवेश मरमझोसिजनका ज्ञानविशेष । जायायभागा, झाति जना, पाप जीवनकाल, भीम मुखदुख माचात्कार, चाया कररचन्तम् परत स्यागया धमाधमा । सम्प्रदाय मनदीम ने गुरुगा पिण्यायति सम्पदाती वैदः । याश्टतं निति या यापन युतिमा महत्वादि तेन दरपत्र मन्पर पति म पदलोरी ममाम । मन धादिमा এমন দিয়াবাৰিা কয় मनास माया पदमिनावशेति, पमित वेत, तयार ईगमिती मुनिदपफनमानसानिन नसीपली सिपाधयिषाविरविजिमिहाभामघावानुमति प्रतिरोध पति भाव । २ কৃষাণী। {বান্ধা লা যায়। ঘাম অগয়া। লিমাথায় कायो निर्माणकाय । सम्प्रदायो वेद । प्रद्योतक इति प्रकाशक वेटेग्य नित्यत्वात्। घटादी कर्तव्ये अतुग्राहक ঘিাষিরা। भिवोनिस्वगुरख । पितामह जनकस्यापि जनक । इज्जते इति যত্ন। সব মিজম। যৱিা ৰা মীদ্ধা } 5 এ অব অনাদিলিসিলী গৰৰ সন্দীয়া না ঘলিহীনি আমি বুব ধৰি ইন্ধ। সনি যা খিমলিগা র হ নান বয য় এল ববি, অশাৰিবিলিবণীলা মিমিন্যাসিব হয। গীনির তথyিfণ বিমান মন্ত্র। যিনি যুদ্ধাজ্জ কাফ মীগান্ধী শিক্ষা তাকা বিধিবলি শিা মনি বিষবিবিসি বা। লম্বালবিনিমলির নিয়া সমিষিবী নিশীনি মা परनोवमामायामाश শিবি, এ বৰণী এখয়াঘায় বিমী ও বুলি । অন্যান্য খালি পাৰিাখিব লুপ্ত অং সন্থাগার্শমিশ খি যা বুখী * গ্রিল শিগিনিপিৰিলি পৰ্গ। অলিমিলি বিশ্ব শান্তিরক্ষাব্যাথাথিংশ। আনুষ বাস সরা খায় wt, খ Wয়ানি বন্ধ থাকাখা, tra লাশি ত্ব এক মহিলা খাখ প স লেখি না ণ কৰি অসুখ গ । ও বাংলায় লিখিয়া সবায় মামলার বিষখাল যুলকাগিৰি খাব ল । এ খবর দ্মিায় বাথর বং বধাব পৰা নাই লঞ্চ হল * * * দশগি সকাল খি মা বা নখ কা” " *** শনিয়া দাখিল মাথা গিগr৭ লাখ নিন ল দ খান ।
'। ৫৫ মিনিনা । ভান ইমিনীমাৰি । মানুহুল যখন মনীষ। দ্বী মা। মাধবায় নিকাহালুনিয়ন মুময় বায় ।। বলিনি যান মুন্না, নবি ন্যাধি ॥ ২॥ বাক্ট বিনিমবি নিলানির বান্ধলাগালাগিফেলি দ যা प्रति वर्ग, नरके त दु छपदस्थाने मापदाचपात् मगाय , नाशौ च जाति वाल्यादिशरीर লিষলাহি, অম্ব মাহীর নয়াসিনা অমান্ধী স্বীকান্ধা মন্ত্রীসহীহলি নীলসালমান কলসিন রাকানবাধিকারেন্সিল। অক্ষয় কু গড় মুৱ মীমান্থৰীমিৰিয়ৰীৰ ল বুনি, একান্ত সুবিধা। ভাধন জানিলিন সমিণিৰ সাৰম্বাৰা মৰাসিনীনিতি প যা ন র নীৰিৱৰি সুনন গাৱাৰ বিৱ অর মান্ধী৮ি বিন্ধা শৰীৰিয়াক্কা নাহি কাযেরীলিয়ন নয় ব্যানিয়ন খুনিহিত লিয়ানুবলিব সালমাথলি শন স্কৰ্যৰ সাসাবিষয়গনী, विषय प्रतियोगित्व प्रागभावान्पच, नागिन नार्थतियोगिल परत ति नयायिकमत, বাঘা হালালীকা নন ক্বাসালালি ল জাবেলাল, কাসিফাত সাবাস ঘোষ্ট্রে কার্যনিৰূল সনিযিল মামলাৰ মৰণি কাৰ নয় আবাৰ নিৰিলম অর মালিকানীবিন্বয় নাম মালাকা এ বিঘাষণাথায় নিয়লি সামান্য সালমবিশ্বযুদ্ধবিম্বরি ছন্দ। স ৰিীনিৱ-য়ানমাহোমায়াবনীয় সামাৰিকলম্বেীঘি faষাগী আগেৰীৰ যথাৰ্যনিগ্নীৱি ৰাণ ৰাৰিবি শখ। মামলা বিজয়ণীশিখলিল মানবমীপনিং বগিন্ধি হবে বিৱিাৰাৰ স্বাৰ্ঘৰিীৰিৰ য যীশপির গণধাজ যৗধীয়াৰ । মামা লাব্যাজুরি লাল কন্যা যত্ন শিশু ও মাধ্যমিম্বীৰিকাশপিৰি বুক দু। যিনি कुसुमानलो। धर्माधर्मामकालोकिकपरलोक साधने विप्रतिपन्न प्रति तत्साधनं, सिद्धे.च तस्मिन् तदधिष्ठातया देखासिदिः, अचेतनस्य कारणस्य सतनाधिष्ठाननैव कार्यजनकत्वात्। तरसाधनायाइ,-'; " सापेक्षत्वादनादित्वा चित्यादिश्ववृत्तितः ।। प्रत्वात्मनियमाडुलोरम्ति शेतुरलौकिकः ॥४॥ अलौकिकोऽतीन्द्रियः परलोक हेतुरस्तीति प्रतिज्ञा। तत्र प्रय कारगमामान्यसाधनायाह मापंचत्वादिति । मापनत्वं कादाचित्कलं, तयाच कायं महतक' कादाचित्कत्वात् भोजन जन्यप्तिवत्। ननु घटादिहेतोः मदातनत्वे घटादेरपि सदातनवा. पत्तिः, क्याच तस्य कादाचित्कलं वाच्यम्, एवं तत्कारणपरम्पराधि कादाचित्को महतका वाच्या इत्यनवस्थावामुक्तमनादिलादिति, . मतः पनीवित परलोकमाघनन्त दत्तन वा, परलोकमावने अाशिव' वतिन वैति वा विपतिपति.। समान काय कारणभावाभाव न विवादिक नया ईशामिडि, परलो काभावे न समाधनयागादिप्रष्ट्राभावे नपर्दा कसयापि नेश्वरमिजि, अष्टासितां तदधिहा- इत्यापि मेसमिडिरिनि चारोकाभिप्राव । तियादिविप्रतिपतितिम्नु दिलोयादिश्वका মযিৰ বি ताविष्ठातयेदि वचननायकाय चैतनरपमहकारिवारातयेत्यर्थ, तथा चाय प्रयोग. पदर चैतनामिडितम् पचेन सति कारचन्वान देवपुरुषाधिष्ठित कुठारवत् । पत्र चेतनापिहिता परिकारकामपाल, माधव महापचया वा मानव, कादा- विकत मिति पतितार, महेनुअमिति माईतुति यकिनियन्तविगिरल गिहा ममता নিয়নুলাৰৰ বহুনিস্কgযবিনিশ্বাযিশীষ দাশ। নখ খিসুিন্ধৰাশি মলি ঘিাধিনৰ অাজিল মাইল পলাৰীৰি আছ। उपनिमा मतनिधित् - चारविमर साध्यामिद्धिमिति वायम्। विसाय प्रवकसितो महाविनमानात पाए भोजन प्रदान गोपादान गादिवादिनि a 14.। मादिव मम मानीव. सारा प्रथमस्रावकः। १३ बोजागुरवत् , प्रामाणिकोयमनवस्था न दोषायेत्ययः। ननु ब्रह्मव कारणमस्तु कि वा नानाबुद्घालिका प्रशतिरेव तथाऽस्तु इत्यवाह, वैचित्यादिति, कार्य विचित्रकारणवत् विचित्रकार्यत्वात्। ननु दृष्ट यागादोव कारणमस्तु किमदृष्टन इत्यताइ, विश्ववृत्तित इति, विश्वेषा परन्तोकार्थिना वृत्तित यागादौ प्रवृत्तित', स्वर्गादिफलकत्व- ज्ञानमेव यागादिमहानिजनक, यागादेव तजनकावं तत्कालावस्थायि व्यापार विना न मभवतीति अदृष्टसिदि.। नन्वष्ट न भोग- समानाधिकरण किन्तु भोग्यादिनिष्ठत्वेनैव भोगजनकम् इत्यवाह, प्रत्याग्मनियमादिति, भुक्तभॊगम्य प्रतिनियतात्मवृत्तित्वात, व्यधि करणादृष्टस्य भोगजनकलेऽतिप्रसङ्गात् ॥ ४॥ एस न्य 有多利 बसच्याप्यप्रागभावप्रतियोगिवम् । भनु कारणमायसिहावपि कायस्य एकम् एकमतीय कारणमनु इत्यामाने, ननित्यादिना লালাহামিহ্মা যমলা কাল কাঘোনসলন দিঘৰ অালেবেলিৰিলি वायम्। वैदानमत मागमतावलम्बा साकारणस्य चावविराजस्तित्वात् वेदान्तभने काम्ब निध्यात्वन मदास नवापारसम्भवान् साझामने च कार्य कारणयोरमदान कारणसदात मत्वे काव्यसदाननत्व द्याटलान! अएवं प्रत्यचमारप्रमाणकादिचावाकमते प्रमाण प्रते सागौकन्येन कथ तयो कारपतसदा सदाचवे रति पूर्वपदी पि निरस्त । वेदान्न सामना अनेक नाशकारवस्य डिसत्यादिवि । कार्य विविधयारपवदिति घर काय पट कारणवि जातीधकारपजन्य पर कार्यविमातोशकायदादिन्यर्थ , सयाद गानुमान कार्य विभिन्न विजा- নীগ্ৰহ্মাৰ বিৱাৰ বাৰিহ্মাৰ ল গনীৰন্ধা হাইলা अनि ममुदिततापश्यम् । भोगस्य पतिनिस्तानमामिलादिति, भोगस्य मुम्बादिसायातकारस्थ সবিলিয়নাম্বলিলাশ দর্শকলিয়া, ত্মিাপ জাবে জ্বালাপি জঙ্গল भारत AIRTA H RAनाधिकरण भोपजनका नाति ,AMARREET VEER भौगसामानाधिकरय मिन तु भोगनिहत्वम् । ननु ममगायन बहाय भोग्य শিশুবি কালিদ মীলান্সালামিত্রো শ বিগ বা খা, মিয়া , कुसुमाञ्जली। अकस्मादेव भवति न किञ्चिदपेक्ष कार्यमिति, अतएव “अनि मित्ततोभावोत्पत्ति कण्टकतैयादिदर्शनात् इति पूर्वपक्षसूत्र (न्यायसूत्र ४।२२ ) तवाह ।। हेतु-भूतिनिषेधोन खानुपास्यविधिन च । स्वभाववना नैवमवधैर्नियतत्वत ॥ ५ ॥ अकस्मादिति कि हेतुनिषेधपर भवननिषेधपर वा स्वाति रिक्त हेतुनिषेधपर पारमार्थिकहेतुनिषेधपर हेतुकत्वमलीकहेतुकत्वञ्च पर्यवस्यति स्वभावादित्य पर वा। वा, प्रबोभयत्रा यमय निति तथाच कनकमबखन भोग प्रति काविकसम्बधद अष्टस्य कारयाव इकषान्त रोयाहयान पुरुषान्तरोधमागापति म्यादिति न च पुरुषविश्वान्नर्षिण वा कारणभाव म तदापतिरिति वाच्यम् দুনিয়ার ব্যার্থ জামাৰ অবলা জাযাৰ प्रम। कागादिकम् पहनु भावत्वात् गगननिति सम्प्रतिपयम अश्ते अकस्मार्दवति । न স্কিম্বি ঘদিনি ল থলিনিয়বহুদি সান্ধকিধিৱনৰূপ অলিবিদায় भारपर वस्तुप तेन च सस्वापि सकारणकवनिरास नयाच वाचिकत्व न अनुसाधकमश्यानरुवादित भाव अनिमित्तनो भादोत्पपिरिति अनिमिततति प्रथमा লা মভি অলিসিলা মাসি বুলু तथाचाय प्रयोग घटत्पत्ति न कारणनियम्या বুলি জনপ্রণালি বল । ঔদ্ধাৰিত্ব আবিদ বিসিবি। ধৰি দিহকাধিজানা জ্বাধন সিদ্ধান্ধলিপিগলাৰ্বিলি যাব ল निषध न कारण प्रतिषेध न मृतिनिधि न भवननिषध सानुपायविधि स कार्यम्, সখী বি কাৰোবাৰ দ ব াহঘৰা বৰ সুৰ पति ममतिकारिका । असमायिय किशो यति मात्रपर तदा तस्य मया मनमान গৰৰ সৰ লব যদি সখি স্বী স্য ধান হল এমনকি মলিঅধী, গি মদস বি সদা লাগা चत मध्य प्य सूयया बाजारात माम । भान्सामा सम में रिमा रोग मामी ना निचना इति कोषानु पपाशम् अलीक प्रथमस्तवकः। खं कार्यम्, अनुपाख्यम् अलोकम् । अवधेनियतत्वत, नियतावधिक कार्यदर्शनात् अनियताधिकात्वे च कादाचितकत्वय्याकोप' इति भाव. ॥ ५॥ मन्वनादिश्चेत् कार्य कारणप्रवाह: कादाचित्कलान्यथानुप पत्त्या करणास्तदा पहिलावच्छिवम्य तणादिव्यभिचारितया तृणाद्य- कारणले कादाचित्कवयाकोप कारणान्तरस्य च वक्तुमश्यक्य. लात्। तत्र वडानुकूलकशक्तिमत्वेन कारणता मतिय पदार्था; न्तरं प्रतिव्यक्ति नाना अनित्ये अनित्या नित्ये नित्यैव सा गतिर । वय निरसति हेतु भूनौति। यदि विशिष्ट ए नत्रोऽन्वयाम् ईनुप्रयोज्यभवनामाची सभ्यते तदा एकविशेषनिषेधट शेयाभ्यनुनाफनकन्वात् पी दासनत्रा का हैनुव्यतिरिकावन लभ्यते, हेतु व्यतिरिक्ष कार्यम्वरूपम् भनीकन तथाच हानुपाख्यविधि त निपनि साइपाय ति, यदि परमादिति गन्द बनवण्डाव्यय भावपर नदा ममावादव कायस्थ काहाचित्रुलमित्यर्थ, तबाइ, स्वभावति । अभश्नति हेतु भूनिनिषेधपने खानुपाजाविधिपरे चयर्थ प्रथमपच ममिमे यार, अहलुकामिनि, हेतुनिषेधपच पायव निरपेतनमर्य, मनिनिषेधपये काथ्यस अन्यत्तित्वमर्थ , अन्यपक्षाभप्रेत्याह, भदौकई कावञ्चति, न घ अन्वे काश्यहेनुकालम् अन्डौक हेतु कालध कयम् पनीकडनुकत्व पर्यवम्तीपुष्टि महकते ববি বাম্। অল আর ব্যাথমুবাল্যদ্মাদ আল ন নগৰনি অব. कार्य हेतुन्वकत्वप पि अनीकहतुको पचवमानम् पत उक् पर्यवम्यतीति । अनियता, रषिकले कार्यस्य नियतकानातनिवे, कादाचितकालयाकोप पूति कासाचितकलव्याधात कादाचिनयत्वस्य सहेतुश्त्वमभिचरितमया न सहेतुकत्वानुमाएकल मति स्याहा निराकरोति, नवनादिदिल्यादिना ननु बड़े शानियता च तदनभाए जादा चिकन मनुकत्वयभिधारि चित पार, पहिलादस्विनि हपसमधान निानि, मस्वादिसमधानात मनाहिममान विनापि हप हमाधानात् तपन न वृष्यादिर पहिवारणम्। ननु हशाद कारणदास भवेऽपि टादिभिन्न रश्चिारणमस्तु इत्यत पार, कुसुमाञ्जलो। नित्ये भावहेतुजा इति समिद्धान्तात्। वहानुकला तणारणि मणिनिता गति नित्येति तु मतान्तरम्। न्यायमतन्तु तृणादिनन्य तावच्छेदक वैनात्यमेव विजातीये कजातोयकार्यानुकूलपति कन्मने धूमादिना वहानमान न स्यात न स्थाच टण फुल्कारममव धानस्य निर्मन्यनारणिममवधानस्य प्रतिफलितरविकिरणमणिसम वधानस्य च प्रतिनियम कारणतावच्छेदकावच्छिवस्यैष कारण तावच्छेदकान्तरावच्छिन्नसमवधाने कार्यजननस्य दृष्टत्वात् फुल्कार मणिसम्बन्धादिताऽपि वहापत्ते । यदि च टप्पफुल्कारादि सम्बन्धादिषु वानुकूला एका शक्ति कल्पात तदा नैतत् समा धान परन्तु ताणवयादिनिष्ठ वैज्ञाय प्रत्यक्षसिह दोपलादिवदिति न पदार्यान्तरनिकल्पनम। असमर्थमाह कारणानाथ चत। तयाच महतुकत्वम्ब कागचित्रकत्वब्यापकत्व व्य पकस्य सहेतुकत्व भ्यानावान वहा यवम्य कदा चदक वयाभावपमान सहतका मौ पर सिया न पहलाविष्टाततया न वा चियारिकतया ईसरमाइरिति भाव पत्र मौमामक समाधान तवयाग्नि, वाचकत्रिमत्वन वहानुनका दौयतिमत्त्व नेत्यय प्रति व्यक्रिमानात्वाविनचन भावहतुनी भाव पाप तम्ब यो हेतु छान निजारन एन्दैव तपाच यवटा यक्रि कपाने तम्म यो इन म एव तनिमत्री हठ न तु हत्वन्तरकन्ध नापति मात्र सा महालात ममाममिहामान्य मनाना भीम मकरित्राणां मतम् गया यशसमाधानमार यायमन्दिन बजायमति नागत्वानागावा बान्दम दचारजन्यतापरकत्वाध्यभिचार नि मार धमारिन या विभातीयाना पानाम् एक जानीयाडानुकरहिमाल न भरमद तथा विनती गना शादमानीम मपि एकत्रात यमक स्थानानकिमान्न न कारवत्व नयाच कावताव दशावनिमय पारपताप शामित्रानुमाए बलातु जिवन धमकारपतानवादकत्व धमत्वा स्य सत्यक्षद्वारमापतयात मात्र प्रतिनियम हरकतामाकरिष बडिशिप भावनिलम र प्रारमिनमानिमाविवार करतानवक दक्तय সঘনৱন্ধ। সভায়ী নায়ি ল ৰিলহ্মিা। तत्त्वे यत्नवता भाव्यमन्वय-व्यतिरेकयोः ॥६॥ হয় বা ব্যায্যেৰ নাৰিমাৰ স্মৃতি। विजातीयेषु কিন্তু স্নািমাল ন সবাই। अन्वय व्यतिरेकयोस्तत्व। নিয়মৰ নিৰাষ্ট অনুষনা মা অন্ন স্বীয়। বলা কন্তু नीयमिति भाव । वनिसामान्य प्रति सु विजातीयोणसवत्तेज एवं कारणमा६॥ নবন্নিকাণনাথ রূৰাইকুলখানা অজুলজিক্সান্নিীৰ স্বল্প कारिज फनकार महाकारण मयादिवोऽपि बङ्गायदापनिरिति धात्र ! दीपशादिवदिति যা বীৰ আলীবি মসলাহ সাল সব কাজ না সাকিরূনথি বোলোলাৰ বিলম্বায় সৰিৱনিনি। স এখাসরিনমিনি বন্ধৰ সংৱিৰিকাকী অস্বরসিপি মৰ। অসহনানি মৰমিয়া কার্য কাব্যেয় নি কায়াখা শাবােনায় বা বুথ, ন পানি । খিলাৰ দুৱলীলাথালীৰ নি এখল বয়াৰ জামাৰ ইঞ্জ ন ও কিমি শ্রিম্ অনিৰি বহী লাবিন ন ঋল কৰািনি না। কাৰাৰ বৰষাৰ প্ৰত্নাৱন মিনমিনি মা। শিক্ষার্ষীর্ধিৰি কাঠিন্ধীৰ লার্নিসাই , অন্ধমানালিশি স্থানীমুকাবিলইরূহকৰৰস্নিামায় বর্ষ। পর কাম মানুষদের আর জাঙ্কিাহী নল টি স্মাস্তান অব লিবী বনি বঞ্চালু অনী মুখার্য বৃষিৰাকৰৰ ফুল, वैजाता कल्पनीयमिति যাল গিলাবন্ধনকল বাম্বিশ্বৰান্তিরঙ্গ জুলখিত্তা ঈশ্ব সুন্দর করার নীলফান ৭ মাস কামদা হলি । শ, কাশ্যপন্ন অন থ্যা লবি বলিয়া ধৰি ঋনা প ৰঞ্জীৰূহান মহলীৰাণৰ আঁং থাম্বালা মবি শিলি।।
१६ कुसुमाञ्जली। ननु यथा एक एव दीप पालोककारी पर्तिविकारकारी घटादि प्रकाशकारीच तया एकमेव ब्रह्म कि वा कार्य कारण योरभेदात् प्रतिपुरुप विभिग्नबुडेर भिन्ना प्रततिरव हेतरस्तु तयाच नादृष्टाधि ठारतयेवरसिद्धिरित्यवाह, एकस्य न क्रम कापि वैचित्राञ्च समस्य न । शक्तिभेदो न चाभिन्न खभावो दुरतिक्रम 19|| एकास्य कारपस्य नियम्यो न कार्याणा क्रम जातीयकारणस्य प्रयोज्यञ्च न कार्याणा वैचित्रा वैजात्य, तथाच क्रमिककार्यनिर्वाहकतया क्रमिककारणसिद्धि जनकतया च विचित्र हेतुमिद्धिरित्यर्थ । गतिभेदादेव सजातीया देकस्मात् कार्यवैज्ञात्यम् इति गहा निराकुरुते शक्तिभदो न समस्य एक विजातीय कार्य मनु कायस्व कमिकत्व न कमिककारणवसाधर तथा कार्यचिधमपि न विचिव कारकत्व माधकम्, पालोक वति विकार धादिप्रकाशप विचित्रषु च एकात्र दीपश्य हेतुत्वव घ्यमिवारादिनि बाधकाम दैन सबकायें एकहतुक शिशाताया बनियाना एकमेव अति वेदान्तमसम मुत्थानम, पमित्रा प्रतिरवति साख्यमत অনুস্তান, নেল বসালীস্বাদু। माप्यमने पुरुषाण भेदात् प्रतिपुरुष मात खाएरपण्यायाचा बुहोगा मदापि प्रकृतिविकारबात् प्रतेकत्वात् एकमाती माहाविहारयनि मच वेनमिने चटुष्टम्म नियन्य तथा कमेनन सामिपनि बटान्नानिमनभवनमा रामारियम मामानत्तात्र मानि पतम् वायम पारिकावार एकमन्याति पार नियन्यव कापि कुजवि कार्यक्रम ऋमिकल माधवारपनवम्ब मय । व्यायाम कम इति म कमिकम् पयोगपद्यम দুপালংখাশপিন্ধা আথিললি যাস ताच एत धो घर घर मान ना नवगनिवास বাসিলি कायतन शया विवामिति तयारी पनि घर रपमान प्रथमस्तवक:। चामिन्द्र इति। चो हेतो, न गतिमेट: अमिनो यन', शलि-गति- मतौरभेदात् मैटे च तस्य कारणवखोकारे एकमावकारणलभङ्ग प्रमही देलायत्तियेत्यर्थः । ननु स्वभावादेव एक कारणस्य विचित्र कार्यनिर्वाहकलम् इत्यवाह, स्वभावो दुरविक्रम इति। एकस्मिन् काय्ये जनयितव्ये यः खभाष: कार्यान्तरजननकाले तस्यानुनौ दष्टनम्यापि जलादित्वं स्यात् खभावस्य दुरपङ्गवत्लादित्यर्थः, प्रदीप स्थले तत्तत्कायसामग्रोभेदकल्पनादिति भावः ॥ ७ ॥ ननु दण्डादिघंटादी हेतुरस्तु न तु यागादिः स्वर्गादिहेतरित्य वाह, विफला विश्ववतिन दुवैकमलामि वा । दृष्टलाभफला वापि (१) विप्रलम्भोऽपि नेदृशः ॥८॥ विखेषां, परनोकायिनां सर्गाद्य यागादौ प्रतिविफना, न वा दुःइमात्रफलिका, प्रवृत्तरिटमाधनता माध्यत्वात् । नन ना + কানাল লানীনালাসম ৰাৰ লক খলিলে ল মাধবি ব্যালন पकनानीयकारणासन्यले वादिति भाव । सजातीयादे कयादिति, " महातौयादिति ব্যালান্স, হৃঙ্গারিনি বললামিয়াবণ, ন গলি নি আশিকাবা नियामक इति शेष । पमित्रो यत रति धन्नाभिन्द्री यत इत्यथ । नम्ममावावीत, पूर्व कार्यम्य सीधम्मावाधीनत दूषितम् इदानीम् एककारगलम्वभारमानायाति भावं, । বসাবি শালি ঘৰ হক্সি ৰূই মদ সা ন কালছৈবি কলৰ লগল্প বা খবঘা জয় বামহাইলাকিতানিয়াহু ব শ্রদ্ধা जन्मत्वेन विजातीय कार्याचामप्येक नात्य स्वादिन्यर्थ । दुरपनत्वादिति दुपरिकार्यवादिया । মলমণি নীঘিবানী বিন্য। অ আলী। दोना युगपदास्यातिरिति । ७ ॥ (1) लामफला नापि रति कषित पचहत पाउ, म एक समाधीन,!
कुसुमाञ्जनौ। हरलाभफला पूजा ग्याति धनादिकना तविरपेरपि तदाचा पात्। कनचित् प्रतासे ग वर्गादिफनकतया यागादिक प्रकल्पा नयमनुष्टाय धन्धितो लोक प्रवर्तते इत्यवाद, विप्रलम्भोऽपि नेश इति क एव लाकोतरी य परप्रतारणार्थ नानाविधती म ईतुकर्मभिरामानमवसादयेत्। तथाच यागादित्तिरेव स्वर्गादि फलकत्वे यागादेमानमिति ॥८॥ ननु यागादिक स्वर्गादिहेतरम् न तु तजन्यादृष्ट तथैवत प्राइ,- चिरध्वस्त फलायाल न कर्मातिशय विना । सम्भोगो निर्विशेषाणा न भूतै संस्कृतैरपि ॥८॥ चिरध्वस्त यागादि कर्म अतिगय तत्फलानुकूलथ्यापार विना फनाय न अल न ममय चिरध्वम्तकारणस्य व्यापारहाव हेतुत्व यथा अनुभवस्य सम्कारदारकस्य स्मृती। ननु :भोग्यनिष्ठमदृष्ट सफ प्रमानातव दगार हेतुत्वपि वर्माती प्रमाथाभावात तरतुन्व यागार मिह मन्दामा निरमति ननियाटिना यागामिमितीत तथाच याम पवनीत गिटाचारविश्यवान हनुमानन मामान्यत मफनत्व मिा इरफनत्व राधान অভিী অধিকাৰিবিলি ৰ। मनियानि न तु हसनामिन नगर सागर मगरनुलापि वजन्यच मात्र मनसव मन्त्र म मान्दारपत्रमयति मात्र । चिरध्वनामिति फनी पनि प्राशरालिममनिसावीपथ বিধি বা ভাব বিরা। गतिमानाचानय प्रणात चिरएर च यसपरिवामिषम्। व्यापारमारंच मरुपच्यापारबन्ध सातमिनि न च यागयजमार तुन्द नबाट रामाश्यम्। খাথে লালমবি সোহা স্বধা দুনি मानि हाय व प्रभार चाय पोम चिामानयागादिका ----गलबमेन पाप मानकम्मलेन फमोन्यनियमानित मति प्रथमस्तवक। कारणमानु इति जिज्ञासायामाह, सम्भोग- इति, निर्विशेषाणाम् भदृष्टरूपगुणशून्यानाम् आमना सम्भोग प्रत्यात्मनियतो भोग , संस्कृतरपि अदृष्टवत्तया स्त्री कृतैरपि भूतैर्न स्यात्, भूताना शरोरा दीना भवात्मसाधारण्यात तदष्टारग्व शरीरन्द्रियादिमि. सोगजननादित्यर्ध. Man मनु भोग्यादिनिष्ठ एव धर्मविशेषोऽतीन्द्रिय प्रतिनियतभोगादि काय कारण फरजनकवान् मानिननशानुभववादति । ननु बारकतम्बर प्रति गगेन्द्रिशमवर मादिविषाणा हतुनानिधमाय नेषु यागजिन्दमवारविशष भीगकारपसावच्छ दकतया भयमलोकाय नव वजनकत्वमभने घामानष्टारकन्यने व्यमिन्यागते, नन्विति सम्भोग इनोत, तथाच याग नपाइष्टदडूनदेन म्यग्रह सूत्व प्रशासनियतभोगा दुपतितिन भाई। पव हनुमाई मर्गममाचारवाहिति वामन सर्वमत्तमयोगानु योगिवन शरीरादोना मानसपुतात्वादियय । नथाच घटय भोग्यनिश्व भोग प्रति मायाम युनाव सम्बन्धेन अष्टहतुबम्ब वाशना पुरुपान्नाकमजन्याटिन पुरुषानर भीगापतिरिति भार। तनपुरुष यम्बर्ग पनि सत्पुरुषीप्रोगजन्याट रिति विशिष्ण काश्य कारणमावात् , तापनिमिति वागम् । पुरुष विशेषमन्तमाय पान কার জানালায় ঘশ্ববিদ্যাঘা मोगायो भावम्य मचात् । मनु भोग्यनिष्ठा र विना का भाग्य नियम इत्यत शह तर পবি, বহাৰ সমীয়াতলীবিলীন অনি বললাবনমূল भूताना तुलात भोग्बविशेष नयमोपनिरिति भाव । न च भावनिशरष्टम्य "प्रत्या मानियमादभुत " इत्यनेन पूभित्र निरम्मत्वास "मोगा निविशेषाणाम् इयम्य पीन: । मिति वाचम्। "सम्भोगी निषापाम" इत्याद मागुतीय विवरणवन पीनमाया सम्भवान। Hथ भीग्यनिहन्यापि पर विष्टादयता समिहिमवान पष्ट पामनिहत्वमापनमयानमिति वाच्यम् । अष्टापिटारतया मिडि तम्बाहर चायनिजत्व, न भोग्यनिहत्वमिति पम्नुतिमनुरुध्यत पाटस घामनिष्टल साधनादिति तनु वही दामाइनपिन भोगमाधनागितादिशारीर भोग अनशाप्तादिका २२ कुसमाजतो। नियामकोऽस्तु क्या दाहादिनियामका वयादिनिठ शतिभेद अन्यथा तागादेव करतानलमयोगात् सति प्रतिवन्धक दाना पत्ते । न च मवाद्यभाव एव कारणमस्विति वाच्यम् । कारण लम्य भावत्वयासत्वात् किन्तु शक्तिनाग करोतीति मयादि प्रति बन्धक उयते तयाच हित नौकाया इत्यवाद। भावो यथा तथाऽभाव कारण कार्यवन्मत । प्रतिवन्धो पिसामग्री तहेतु प्रतिवन्धक ॥ १०॥ ययाऽन्वय यतिरेकादिना प्रभावो ध्वस कायं तथाऽभाव कारणामपि कारणत्व भावत्वयाप्यमित्वस्याप्रयोग कलात् । अकि चितकरम्य प्रतिवन्धकलानुपपत्तिरित्यवाद प्रतिवध इति विमा কালি যনি স্বীকাঘা ভাব আসা সাৱৰ নিৰকাশৰ মাসে নয় জান प्रचनो हात तानादि गौरे पर र बटनगरा मोगर कतारक मति नागर मानिनन्यभिप्रारयाद ननु भोटाभिनित एवन ताचार प्रयाग मामकाथानवारियानोभियधमान कागबन बावित इत अनुदा প্রায় सिमापनमारा मान्यानामत प्रयासमोगदमाग रिति उपवारानियन न पाव दादर मायसाधने नयात मिमान ६५ नि बाथम, सादी नमने तयारि दरवाना चम्बयति ताह र , बारमार ति मनिमममम्पधारमा भरमबागा दादा भायले वादमा व. तनु भाकाब कारभूवाभाव प्रबिनव वरवाद मछ। मनमोचन पार किन्तित मन्च बाराविक वर विमान में স মালায়শিয়ালি দুনি याहम बरतम्बा सक्ष तचाप पारस भाग पति पदा यम Ene बासमतावाहकानाम्यतिरबान पिचमन , मार बाप तथा पाप बाप समुपवयभार प्रथमस्तषकः। २३ मग्रो कारणभावः, स च 'प्रकृतं मयाद्यभावस्थामावो मयादि तत्समवधान हेतुं पुरुष एव प्रतिबन्धक, स्वायें कप्रत्ययेन च मण्यादी प्रतिबन्धकपदप्रयोग इति भावः। मोमासकास्तु उत्तेजकाभावकूट- विशिटमख्यभाषत्वेन हेतुले गौरवात् लाधवाच्छतिनित्या वड्यादी कल्पाते। प्रतिबन्धक सति शक्तिकुण्ठनम् । यत्तु शक्ति प्रयमतो वह्निकारगजन्या वहिनिष्ठा, तिबन्धकेन च तस्या विनाश उत्ते. जकेन च पुनर्जननम । न च शक्तेरनियतहतुकत्वम् इति वायम् । शयनुकूल शक्तिमत्त्वेन कारणलादिति, तन्न, वहिनिठनानाभक्ति' कल्पनापेक्षया उत्तेजनामावविशिष्टमण्यभावस्यैकस्यैव वरं हेतुत्वौं चित्यात्। तथाचाकुण्ठितशक्तिरेव तत्र कारण तावच्छेदिका कल्पाते एदघ त्वचाप्यचमिति नियम व्यभिचार रयत पाह कार्यदिति, यथा ध्वरूपाभावख विविनियतीपरवमित्वेन किष्विवत कास्यत्वं तथा किदिवानियत पूजसिलेन किंक्षिप्त कारणत्व, भावत्वस्य कारणलव्याप्यले नुल्ययुक्या वायत्व याम्यत्व मरि स्यात् इति भाव। ननु मगरायभावात कारपवे सिद्धे मशाद प्रतिस्पकत्व वार्च तम मण्याही कध सन्भवति, प्रतिपूर्वकामधातूमर कविहितनशमन्यय सिद्धपतिवन्ध पदेन प्रतिवरकस लोधनात अचेतने किञ्चित्वाश मयादी तर দিবা ঘাত্র আলুখোল। प्रतिबधशपदमयीय उति, तधाच पतिवम सम्बधान हेतुभूतपुरुष ए, प्रतिपक्षकपदम्य मुख्य प्रयोग इति भाव । धादिनिश्छदाहादानातिरिकशविरूपदृष्टान्नासिका नांकानुमानेन भाग्यनिष्टादृष्ट मिहिरिलि तापधम्। भच चष्पन भोग्बानिष्टल कन कपण भाग्यानी भाग साधनलमिनि बागम्। यथा बझाद बजायदपेष दाहादिहेतुता Pा भाग्यशरी मादीनामप्यमयतावच्छ कोजायादिनार हतुवात् । न सामन वाहट मसु भोग्णामित कि रिनिगमशामिति बाचन् । घनन्तभोग्यनिडाननादृष्ट कल्पनाविया যুদ্ধান্সাছাতৰ ৰঘুখ। सजकामावाटव्यानि, सनसत्व प्रतिरक्षक शारभूतामावतिय गिवे, मनोवारमाविशिम मनिवभकात्रा अनि बभावकोपनियोतिमो समीपवादका पातम् । शिलमिति .
छसमानतो। इत्याह । तन्त्र, शशिकुण्ठ ने प्रतिबन्धकस्य हेतुत्वमुत्तेजकस्य कुण्ठित खविनाशकवमित्याद्यनन्तगतिकल्पनापत्तेरिति दिक् ॥ १० ॥ ननु बोहोन् मोक्षति” "बोहोनवहन्ति” इत्यत्र प्रोक्षणजन्य कानान्तरभाचवघातननको व्यापारो बौद्धिनिष्ठ कल्पात, 'प्रोशिता एव ब्रोहयोऽवघाताय कमान्ते” इति वाक्यशेषात्। किञ्च यो यतफनायितया क्रियते स तनिष्ठफलजनकव्यापारजनक यागवत् किञ्च ब्रीद्यादीनामापरमावतमङ्गे ब्रोद्यादिनियमानुपपत्ति । एव माघकपणादिना भूमिनिठा कपिजन्या गविनिर्वाया। अनोतरम्। - 24 इति भात एम इन निगमाव म च मीमासकमत किनिक कपितिपत्र मीमासक দক্ষ মিলাঘ তুলি ঘি বালিং, অলিষবরুলিনি কাকি বরি कारमहर्व कविध पाजकमन्यत्वमिन्यत्रवयाचोभयसाधारणानुगतकरूपाभावान म काय कारसभामभव वर मना गम् শ্ৰান্তিৰা ममागिरवम्... मौमांसक नविय हिना प्राचरम्यावधानजनक चाचारजनकल মাল মখলি দীবি হ মাৰিমিত যুগ্ন অন্নাবাটি ৰ ব্যগ্রন্থ गवारी कन्चन मम्म पाथरत्वम् एक मोषणविशित्रौद्या पत्रात कमलपसम्वभावयबापान विभवन प्राणपि অদ্যাবগলহ্ম্যনুশবুলিযিনি मात्र । म प प्राधान्यापार घाटमयमा पुरुष नहीधिनिटमिनि पाथम् । तदा मनि जोडोनिमय महागाश्चिमवरिषपापाचनावादकसंस्काराभवफल बावामन Kानुपयन । तव पोषषय परयन लार विकनि चाररमागन ME TR परमाचा मनानागा या नानि नानिमियाय मा मात्र सर्व माप्रथाबा ता. मन भानुषणय प्रारभावात् ति मामि नतमा सामावाभारा ति भूधाय पुर बनिन पदम्य नयमापन IN प्रय एप परमाण www र परम 71 का पारिति निमा प्रयमस्तरका २५ सस्कार पुंस एवेष्ट प्रोक्षणाभ्यु क्षणादिमि । खगुणा परमागूनां विशेषा पाकंनादयः ॥ ११ ॥, मोक्षणादिमि संस्कारोऽदृष्टं पुस पुसि इष्ट स्वीकृत , प्रतिनीहि নানামনিৰনাৰ্ণয়া মায়ালনি মীবালি न्यावघातजनकस्य लाघवेन कल्पनात् इष्टदाराभाव सति विहितस्य कालान्तरमाविफलानुकूलस्य धर्मजनकलकल्पनाच । सस्कृतो नीदि रिति प्रत्यययलाच तस्य स्वरूपसम्पन्धेनैव प्रोहिनिहल कल्पात एतेनाभिमन्त्रितपय पल्लवादावपि वत्ततफलानुकूलमदृष्ट पुरुष निठम। नोडोनिनि च शक्लन् मोक्षति इत्यादाविध प्रोक्षणादि जन्यजन्तमयोगादिरूपपरसमवेतकियानन्यफलशासितया कर्मता। यो यतफलार्थितया क्रियते सतविफलजनकव्यापारजनक पति च शत्रुनिष्ठबधाद्यर्थक्रियमाणश्येनादौ खनिष्ठफलजनके ध्यमि ग पति असन्ते च प्रौप्रादिपरभाषषु यदान परमास च पृथक् पृथक शशि स्वीकाया मैव प्रौद्यादिनिवामिति भाव दोषान्ताह एवामान्यादि अथाच भाषकम जम्मानिसम्पारिका क्रिममावत्र सोकायति भाव । एवं चाय तिमिड़ी सादृष्टान्त न भोग्यच व घागजन्यमतिविदिभावश्चतौसि पूर्वपञ्चतापय्यम् । সীৱিশ্নবিষয়াৰ বয় সীকিৰৰ ল सिद्धानीमा कारिकाय सकर दति ধশ্বদ্বয় সিপিবিবি। শীঘলবণ जह मुखाधीमुखदिरापाणि শাবাহিকের নয়ৰ কৰি পাপৰ দ্বণ বধ বিলীলিল। সুল चो तिरगावोष पनमित. स्थालायाम् एवस्वाश्थति कसेगनेन शाकमान सूचित सचाच कालान्तरमाविषमानुक्नो थापापे नाम एक एक सिंह सम्म प्रोशिमामवरब एकोहिनामा माती पानामुमति म १ यावनाप्रश्नामात ग" तापवायनागधा तलवात्। प्रत শাখা অধিকখচ্ছ । विश्व तथा वो त सिम् । रारामा मत हाच मतौर, মীনাশ অন্ধৰাধাৰ হেৰিষদ্ধ শাক। पापाथ पनवंबरमल मति कासावरमसिममा चिनिखान यावदिता মৰ গীত ४ রূৱাৰী। चारि। यवाद्युत्पत्तिनियमार्थमाह म्वगुणाः परमाना पाकजादयो নিম বিমীয়াং, মল আজকাণ-ৰষাবিবিসিষ্ট্য অনাঘর- सत्कायमारभन्ते । चिकिक्षास्थले तु धातुसाम्यमेव भेषजधानस्य रोगादिनाशे फले जनयितव्ये हारमिति भावः ॥ ११ ॥ L সম্মদ্বিবাহবাগগালললল মলিছ, বল আয় বন্ধবি লাগােল सहपाधव नेति সজদীদ্বগলব্ধার্মিসাগৰিষদ্ধ নই!, কবি বহুল শিম-বিযিমাবলম্বণশ প , মীজি পথে আমদায়া বি রিয়-নিবিদ্যালয়' পর অপর এৰায়। ननु तथापि बभि মবিয়:বঙ্গাব্দী অব মনি: ব্রহ্মা ধন্য হু, হলি কামার 'নী- ৱিকিৰ, অনিপিপি, অমিমল্লিশ দিনক্ষণ দিন- দ্বাস্তু বিমানকর্মীয়, বলধন্ধাঞ্জলি কলম ধ নাৱগাৰ ৰূপৰ ল লাঘল সুম বুলি বন্মি। লাৱাৰ অনলখি ঞ্জি বা ল বল জালাল। সাল নাগালী শিম খানুমজি শাহ্মন ঘশ্বালাশকারাঙ্গনার বা 'স' বা শিক্ষিকা স্যা- শবন করলোৱ। অল্পপাসুসম্মিানজনগণ: হুশল মিযী- সশলীঘলঘীধৱলম্বন্ধন লীষ্টিক্রিয়াস্যজনৰবৰৰকৰীধ- कलयुत्पश्च वोपपादर्शन, রীলিৰি ধ্বনি, पासमोनेति কালিবশ্ব, হয় : কৰকাজে। অব ল জীবন এৰি জিলা সাস্থ্য, যেভামাৰ চৰি যত্ন না কাল মঘা জীবিশ্বণি কর্মল স কবির, সহ- খানি। যী অবসি ঘোনি, শ্রী যন্ত্রার্থিকীবাকি, সি- জলবি অব রূপম মনু, সৰহ্মাবগাথাবলে । ব শ সাৰৰ ৈ বাল দি অল্প পদ্ধতি জ্বলবি না। অন্ধ বিসা- গান্ধীং অঙ্কন কালামহলিাহ্মঘলাকথা শালিনী * কি কথা কথা। ' বগা ইয়াগবিলা শেখ হন এবী শ য় কাশীশালা; ঋলাগ- যে শাৰ নশর অধ্যকুলশিল্প এ অঙ্গ বিনা দাবি যৰিবৰ বাৰিদাতব্য ' प्रथमस्तवकः। मनु यत्र पाकजीन विशेषस्तत्र वायादौ कथमुतस्यादि करकादौ च प्रतिरुवं ट्रवत्वमिति, कथञ्च प्रतिमादौ प्रतिष्ठादेशप योग.; तथाच प्रतिष्ठाजन्या शक्तिश्चाण्डालादिस्पर्गनाश्या पूज्यता प्रयोजिका स्त्रोकार्या इत्यवाह,- : निमित्तभेदसंसगांडवानुवादयः। देवताः सन्निधानेन प्रत्यभिज्ञानतोऽपि वा ॥१२॥ , निमित्तमंद अष्टभेद, देवता प्रतिष्ठाविधिना सबिधनिनाद द्वार ममकारादिना पाराधनीयतामामादयन्ति, प्रतिष्ठाविधिना नामाभ्यगमात् । धातु साम्यमिति धार्तबा विक्रमा वाल पिच कफा वैषा साम्य विकार निति । एव माधकपंपादिनापि न श नजन्धने किन्तु करीन भूमिनार मही। জয়যাল মিথ্যা নিয়ন্ত্রন, এবংনিহণৰী ৫২ ৫ समिचिदायादी सासम्पर्शादि काम विश्च न, 'कमि शिम् नई करकादी द्रवत्वात राधन च स्यादी गहिरिद नियामिका पत्रण म्बीशाया, एव पासमादी प्रतिशत মিষিৰা জুয়ার গলির বা গুলি 4ধ মধুর লালশাহিদা। স্বাৰ काश निमिममिदमोवि पविशषपदामप्रयोगादित्यर्थ । घाराशय पनि कार' सम्पयदि, पद्धत अनुतम्पाद, पादिपदान प्रकियन्त्रपरिका । সত্মাণ শুনুন্যস্থবির গহীয়সল মহালসিসি মার। पाराची यनामिति प्रतिमादय इति शेष । पाराश्नीयवश्व देवपीतिहेतुफियाधारने देवलव बदबोधितमन्च कर एक यागोडेश्नत्वम्। पि देवानां जन्मोत्यभावान् गौरवशान मन्थपोलिसम्पयोग्य क्रिया धाराधनपादाय कर्मच गौरवज्ञानविषमत्वम् सन्न पगरीर पर मेवरख সংলগ্ৰাৰ লীণায়মাবৰি মণিধাৰী ৰূপীয় হাবিশ্ব বিখলাৰ ব্যথা। पतएव पदविकागिधाया जा ৗষণা বিষ্ম যুলহিমাৱ জীবনে সুরঙ্গ বনম বং ক অ্যানাপাৰাৰ আহাৰীৰ লক্ষাবর্ষ सय सम्भव रति पूषयोऽपि निरन গহীণে ঘনশ্বর বালাদুৰি মহীহিলা বিই पापमानवान। पाहार-समकारादिति संविधाने यश विदाई समाये बय २८ कुसुमावती।। देवतानां, मतिमादौ प्रहद्वार ममकागे, चागडानादिप च ताह शाभिमानाभावः। देवताचे तन्य विवादेऽपि यथार्थपूजितत्वधोः प्रतिष्ठितबधोय चाण्डानादिम्पावभावविशिष्टाः पूज्यतानिया. मिका, तत्र चोपयोगिनी प्रतिष्ठा । वस्तुतस्तु प्रतिष्ठाका- लोनयावदस्मृ त्यस्पर्धनादिसमर्गाभाव: प्रतिष्ठावसकालीन: ताप्रयोजकः “प्रतिष्ठित प्रपूजयेदिति लेन, प्रतिठाव'सस्यैव प्राप्त रिति दिक् ॥ १२ ॥ + पूज्य- पूजिमशेरियादिक प्रत्यभिज्ञानव इत्यस्य विवरणम्, पहार पहमेषा प्रतिमन्येव । रूप, ममकार, प्रतिमावयवादी बीयवाभिमान५ । न च देवताना विशेषदलात ममपोररवारममकारयो कथ सति वायम्। विपदर्शनसत्वेऽपि पाहाय- पीसदी सम्भवाना ও সন্মবান্ধাঘন্নানঘাৰিলাযিয়া ताहरधान. मायोनर कप प्रतिमादी पूज्यन्वमिति वाध्यम् । तागवानपदेन सादृशमानजन्य- জাল্প ফিৰিব। আলাদা দুলিলাদিরাবাৰা মৰিছিল धौति। यादस्पृग्मस्पर्शनादिरुसर्गाभाव इति पत्र कूटनाघवार्थ संसर्गपदम् पनाया। भेदादिटितरप्रदेणे महागौर वापते । नधे कप्रति हाकालौनयावदम्य सम्पर्शसमर्या- भार प्रतिहारथ मजालौन कय न पूज्यताप्रयोजक, न च म्वनिरी निकामीनम मममानवाबोरवीभय समन प्रतिष्ठान मविशिष्टाम्प पसंमर्याभारकुटम्य पूज्यता प्रयोजकत्वविश्वपात्र दोष रवि वाच्यम्। यद प्रतिहावितोयरी चम्पासम्पर्म बदीय- स्पेनिहाजम हत सिौयचा पदास्पृश्यन्या समभावम्य प्रदिशाच मशासीनत्वा मावान् कटानन्तर्गततया तदितरकटन्य नियषणापि सत्त्वान तारायणे पञ्चत्वापत • रिति चना मंदिडाय सवगिरवालिमाशिवारणवस पन्यताप्रयोगकावविय- খান ফুৰ বিয়াৰ দায়িত্ব বিশ্বালতিস্তাধিকালিকানা पर स्वपतियोमिनिष्टाचानोमान्पायल्पगं संसाभाव-वाटिनानुमोमिनाकपथ्यानिकलोमयसम्म मीन, पारनिहारिमीयर पावपर्म बादशानिहायागययम समाव मानवानुमोमिनारोति यत् पटव भ: शायरिहापसावितरण। काननिस्विरमानापनादामिन সুশলালিৰিকি विभा.
२८ प्रथमस्तवक ननु तुलापरीक्षाटी परीक्षाविधिना शक्तिस्तुन्तादौ जन्यते तया नमनोमनादिक फल जन्यते, इत्यताई,- जयेतरनिमित्तस्य वृत्तिलाभाय फेवलम् । परीक्ष्यसमवेतस्य परीनाविधयो मता ॥ १३ ॥ जयस्तदितर पराजय , तबिमित्तम्यादृष्टस्य परीक्षणीयपुरुप समवेतस्य वृत्तिलाभाय फलानुकूलमहकारिलाभाय परीक्षाविधयो मता खोकता । योऽहमनेन परीक्षाविधिना तुलामारुढ मोऽह पापवान निष्पापो वेति ज्ञान सहकारि। यहा वृत्तिलाभाय जन नाय, तयाच प्रतिज्ञानुरूपा शुद्धिमपत्य धर्मो राशिमपेक्ष्याधर्मों जन्यते। एतेन ब्रह्मबधाकरणादिना पुण्य स्थाजननात कथ तस्य सहकारितादृशज्ञान स्थादित्यपि परास्तम् ॥ १३ ॥ साहास्तु पुरुषश्चैतन्याश्रय यकारणम् अतएव कूटस्थो नित्य । प्रकतियाचेतना परिणामिनी मित्या एका, प्रक्षतेय प्रथम परिणामो -- तत्रिमतवादृष्टस्यसि 'नयी जव पराजययो अष्टस्य मायभादृष्टम्म ननिमित्नाम्य धमस्य पराजयनिमित्तस्यापमति यावत् परौचगीय पति पाय तदभावयोरन्तर वाचन निर्णयपुरुषत्यय फसानुकुलत तादृशान्धतरकनिणयानुकुन्त न्यथ मान मात्रा रोति बालुत पापवत निषापम का नुतारी पक्षाले सोऽह पापवान् निष्पापी या হলি আল গার্যময়ম লায় नागवानथ पूत्र कनकमजनितादृष्टमह कारित तत एव नमनोनमने मय पराजयी १ मातति भाव मुद्धि निष्प पलम् यहि पापम्। नयाच पापाभियती धोऽहमनेन परीच विधिना तुनामालट सो निचाप रति शिक्षा परीक्षाशाल अवश्य कराया १५ यदि मुश्थति। भवति तहि नसतपरीक्षा वधिमा धर्मा जायते अथवा चेन फम्बमप्यन्यथा मति माह फग्नेनैव पाम ममनोमनानिक पराजय भवति इति यह त्यादिकपस्य तात्पर्यम् ॥१३॥ ধানবনুৱাৰ বিম্বলি ভাবিৰি অাথে অখিী নন মুবি कुसुमाञ्जली। दुहिमहत्तव', तबाटो धर्मा मानानानेबानम्वयं वैराग्या वैराग्य धर्माधम्मरुपा', बुद्धि सुाद दुःटेच्छा हे प रयत्न धर्माधर्माचे- न्यष्टौ वा, भावनायास्तरनहोकारात् अनुभवस्यैव स्मृतिकाले सक्षम तयावस्थानात् । अचेतनाया: प्रतिकार्याया बुझेश्चैतन्याभिमाना न्यथानुपपत्या म्वाभाविकचैतन्यस्वरूप. पुरुप सिद्ध. धम्म धम्मियोर. भेदात्। तत्र प्रकृतेर्महान् महतोडा कारस्तम्माद्रूप रस गन्ध म्पर्श . ए राणि जान गय पामिन कारबत्दादिति। परएव शापदादव, कुटम्य अवधमानायर परिचामिनीति कार्यरुपैग्णेन परिणाम रिमिष्टेन्यर्थ ।। पवेति "भागका हित पता या वह्री प्रजा मुरमानाभि न्यानिश्रुन रजोगुहागन नीहिः मन्त्रगुणाम भर्ना तमोगुणामन सणामिन्यत्र । महतसमिति एवंदेवान करपामुच्यने, बुद्धामक महापत्त, समश्यामक हिरण्यगर्भभूभागोर वाथ्यो नानाविधा श्रीवानां मारी নারা प्रति पुरुषविवकेन दहात्मनाभेदज्ञानम तशिरोधि देशात्मनात्मेदज्ञानम्, एमयम् अगिमावविध तच धगजन्याहर विशेष अवशम् तस्यविधिमविशेष' वैवयामार घगदिमाधारणलापन रागनिनिहनुविीप, पाग्ब वितिहेनगा विशष , धर्म पभ्युदय हेतु गभारष्टम्, अधर्म दुरदृष्टम्। मनु भानिनादरामधर्मवान शिवानरागाद कर्घ द्विधर्मन्द- मियत भाइ बहीति, वाफारशः तयाच बुद्धिप्रतिमामान्याशालमपि मद्धेरिनि न विषयमानुपतिरिति धर्माधर्मावति भामाश्याम न्यायमित्यई, मामाच विचाभदान पानाम्यम् । बन्ने दाम्पुमा म वि मानसिकत पार चमाभिमानेति नमार करीमियादिपेय, तथाल चमिइस्वाभिमानामभवाद माय चैतन्य मौकाको मिति मात्र । तन्यस्वरूप इति, ननु पृथतन्याय प्यु क्रम् स्वामी विचार पनि कर माने स्वत साह, धर्म पर्मिचागिनि । माय पक्ष महामनानि पति, नया सात रितिकल्पद्यते, रसात् गर्न, शान नेजन पाय, अदादा मत कम। मूब अनिरविक्रतिगिन, एमम् पनादि, पविकनि । पनपा। कागति, नारा दियामेवादग, महाभूतानि पर महादर मर जति to वितिलस्वामि, पवनादाय पवियतिववानि, पुरसत गाविधा दावमा प्रथमस्तवक। विशति पुरुष शब्द तन्मात्राणोति सप्त, चक्षुस्त्वकमाण रमना श्रोत्र मनासि वाक् पाणि पाद पायपस्थानि इन्द्रियाणि तन्मात्रै पञ्च महाभूतानि पृथि यो जोवायाकाशानि जायन्ते।। तदुक्तम् “मूलप्रतिरविवनि महदाद्या प्रतिविकतय सा! पोडशकस्तु विकारो न प्रमतिर्न । पञ्च महाभूतान्येकादर्शन्द्रियाणि चेति पोडश । चैतन्यस्य नित्यस्य स्वाभाविकेटानिष्टविण्यावचिन्नत्वखामायोऽनि ोच स्यात् प्रत्यधीनत्वेऽपि विषयावच्छेद्यत्वस्य प्रतिनित्य तया तथैवानिर्योचप्रसङ्ग, घादेरनित्यम्यापि सामाविकचैतन्या वच्छिनले दृष्टादृष्टविभागानुपपचिय, इन्द्रियमानापेक्षो यदि विषय चैतन्यावच्छेदस्तथापि यासहानुपपत्तिरतो मन स्वीकार्य यत् सम्बन्ध न इन्द्रियग्य विषयौयचैतन्यावच्छेदनियामकखम। दशाया यावत्वाभिमानिनो न नरोऽहमित्यभिमान अतस्तनियमाय नियतविपयाभिमानन्यापारकोऽहतारोऽपि खोकार्य । जाग्रत्वप्न समिषु खास प्रभासदर्शनात् मयापार यदनुवर्तते पदबुद्धितत्वा मिओवासथनीया नि मारमानिति भाव । बनु निन्यमेव चतन्य सामाविषय घबद्दमस्तु कि महादिदीकारण इत्याराडागामाह चैतन्यस्थति स्वाभाविक नि वाभाषिकम् अन्यानपेक्षपीय यत् इष्टानियामक विषय सह अवच्छिन्द्रले अबच्छद सम्बन्ध पनि यावत् वामाच तदनं प्रन्यो । अनिमोक्ष सानिनि समाध चैतन्यम्य नियन्वन मा चैतन्यान्मापुरुषम्य विषयमम्बल मोचो म स्यात् विषय समव मुसंड भीमलाल नरनियमपीपी तत्सम्बन्धानि एव मदादिसम्बन्ध वर मियासकवमित भाव ननु प्रकारे विषयावछ यब नियामकलाविन्यत माह प्रजन्य ति। मनु विषय चनव मावश्चिन्द नमार या विषनाश सारसम्म समो मान भाइ धरिति हाहावभागानुपपसिथ ने मिलानों हट मतदान हौन व्यवहारानुपपीताय । स्यामानुपामारीत दिशामा विषय सम्बन्ध गवत् स खकायादुत्पादो च्यासा सवपति कुसुमाचली। प्रागुतभावाष्टकयोगि स्वीकार्यम्। तस्य ज्ञानरूपपरिणामेन सम्बहो विषयः पुरुपस्य स्वरूपतिरोधायकः, एवश्च बुद्धितावनागादिव विषयावच्छेदाभावात् मुसो मोक्षः। भेदाग्रहाच चैतनोऽई करोमोत्य- भिमानः । तदुक्तं "प्रसते. क्रियमाणानि गुणे: काहि सर्वशः। यहवारविमूढामा कहमिति मन्यते' इति। सा च बुद्धिरंश बयपती, पुरुषोपरागः विषयोपरागः व्यापारावगति, ममेदं कत्र्तव्य- मित्यत्र ममेति चेतनोपरागः बुद्धि चेतनयोभेदांग्रहात् अतालिका, मिति विषयोपरागः, तदुमयायत्तो व्यापरावेग:। बुधावारोपित- चैतन्यस्य विषयेण भम्बन्ध: जान, जानन सम्बन्धशेतनोऽहहरोमी युपनधिरित्याइः। अलाह,-- . योगपयमा पति मनिनार्थ , याच चेतायाचित्राव उपाधिदिन नौकायामति भाव। पहारमोकरि युक्तिमा सपरमायामिनि, स्वप्रयाय नियमविश्वामिल माननिय हाथ मनी मिनाकर पवन वीकार्य অগ্না লিলপিন্থখালিগালা এখ, শঙ্কৰ্যৰীকা মহিয়ঞ্জাবিশ্ব মুখাগিতাৰ ফুৰি নিবিষয় भिमाननिर्वा। निया विषयाभिमानति नियत नियमित विषय पाम शादि बम मोऽभिमानी न्यासरी धम्म हरहमा हार रत्यय । बुद्वितन भावयति लापदि আধি, সুষাণ ধাধা, तथाथ কায়ালকৰি অৰি ব্যাল্পবিস্তানি যঙ্গীকান্ত एकमातीकारण्यावश्यमयलेन डिसक्वमेयान स्वीकार्य अन्यथा सुनिदभागम् मारपस्यन्तव्यापारविरमैन समान কালিৰিলি আখ'। सम्म पानपपपरिणामैने दादि, पर्व বিলুপ্ত अष्ट्रिय प्रसानिया नाथ घर दयादिशानन ममी धादिषा खाकार কাশবালিয়াকৈর কঙ্কল খলিঃ ওলিশ पुष्पव মুবিকা 'লাঠা বলবিদ্যাৰ্যার্থ হান্নানাগারা বিমা কাল ৰন্ধাধা पण का भरपी महा मोसीन पुम बिमा प्रणाम अन्येषामा मामा दयति, रिति तमा तयार गरे सामान किमान समाप भारि, बार, प्रथमस्तवक । कर्तृधमा नियन्तारश्चेतिता च स एव न. । अन्वयाऽनपवर्ग. स्यादससारोऽथ वा ध्रुव ॥ १४ ॥ सतिसमानाधिकरणास्तावइम्माधम्म वेपेच्छा भोगस्य शतिसा मानाधिकरणात्। एवञ्चेतिता चेतन स एव कृतिमाबेन नोऽस्माक मत चेतनोऽह करोमीतिमत्त्वबलात। दूपणान्तरमाहान्यधेति । यदि बुद्धिनित्या तदा बुडापहितात्मन सर्वदावस्थानात् अनि माक्ष स्यात् यद्यनित्या नदोत्यका वाथा अनित्यभावस्थान , स्यत्वभावात् त्याच तदुत्पत्ते प्राक् सदायितधमादरम्यभावेन बुद्धितत्वस्थानुत्पत्तो नियतमरोरेन्द्रियादिकार्यस्यानुत्पत्ती अराधार स्थादित्वर्थ ॥१४॥ चाकिस्तु भवतु चेतनधर्मोऽदृष्ट चेतनय न नित्यविभु किन्तु कम्याकारपरिणतभूतविधिय गौरीऽह नानामीति प्रतीत्या रूप वत्वमिरित्यताह,- मितिमन्यय तेल निमूह भामा अन्त करण वश तथाविध पुरुष कता हामति मन्यत इत्यय । बुद्धित उपलब्ध मेदाम्दशनाय बरमत्रा दमयति मा घेति चपराय सम्बन्ध ममेटमिन्यानि इतनीपराग पुरुषपदम सच दरवगतमुखम्म विचात् डाइगसचेतन्यमतिविम्वरूपलातात्तिक विषयोपराग विषयाकरिव दुडि ववग्य परिणाम सप निशानामहसम्पणमनिनिमेव ना लक । तटमायण पूर्वापुरुषोपराम विजयोपरागाधीन व्यापारावर वातंत्र्य घावभास पथ मलध्यसायी व्यापारवा न्याय । नैन सम्बन्ध विमानम अर्य घट इति शनेन मघध वसम्मानचित्र सम्बन्ध सनी कम व्यायपदचिपकाय नियन्तार प्रौनका वडिक्ससानुत्पत्ताविनि असमान मनि पहष्टय हेतुत्लादिति दहामानिनावाकल मतमुखाप्य निरम्यति धाराकस्वित्यानिन पाइपि पैतन्यवत्व स्थान भावानियत পদে ঋবি হ'ব্বাঘিমসুল कुसुमाञ्जनौ। नान्यदृष्टं म्मगत्यन्यो नैक भूतमपीत् ।', , वासनामंक्रमोनाम्नि न च गत्यन्तरं स्थिरै ॥ १५ ॥ शरोरण चैतन्ये वायदशायामनुभूतस्य यौवने सारणं न स्यात् चैवष्टस्य मैतेणाम्मरणमिन। न च बाल्य यौवनयोरेक शरीरम, अपक्रमात् पूर्वशरीरविनागात् परिमागर्भटेन द्रव्यभेदात् पूर्वपरिः মাশনায়াপল্যময়লা । বহু কালানুন জাত म्मरण स्वादिति बाथ। वासनामामाभागात. अन्यथा मासान भूतस्य गर्भस्थेन सारणापत्ते । ननूपादानवासनाया उपादेये संक्रमः स्थादित्यवाह, न च गचन्तरं स्थिर इति स्थिर स्थिरपने पुनार पुञ्चन्तिगेपत्तेरभावात् करादि गोरस्योपादान वाच्यं, तथाच विच्छिन्ने कागदौ तदनुभूतस्य स्मरण न स्यात्, खण्डशरीरे विच्छिन्न करादरमुपादानत्वात् । न च परमाणुना चैतन्यं तपाञ्च स्थिरत्वात् स्मरण स्यादिति वाच्यम। तथा मति स्मरणस्यातीन्द्रियत्वप्रमझात् पिणास्वंद चैतन्मवत्त्वं न न मुममामाचति मात्र पतसिरिति वेवी इत्यादि । মূৰীৰিকলি বব মুবাৰীৰলা যিনা সীমৰীৰি বৰনি মুঘলী। द्रयस्थ बिमल नि भार । ननु गरीरभजोपनयन वहित महशगेगतर गर्द गौरमिति प्रबभिजानादिया पार, परिमापादन यदादिति, नधान भाजाय भवनमेगा प्रयभिजानामित भार । नन पराभेद एवं कथं समेहक पसबिर परिमाणमा माननामपरपरिमापत्तिममवादिवत , पूर्व परिमापागम्यति। मम योगनारीजन भय न मुम्कार मौकायदा भारसिम्हारा वाचमिटमा निजनकत्वमिन्यात म अति আলাস্কায়াখাল आमुगा मंकार, मक्रम मामासाधिकरण नयाच समानाधिकरणका संधार भापमान हेतुमारिन बारमनिटम काम कायनिष्ठमतिकमा म मभवतीति भारत पयवा विभिधाविकाकी मार मारण्यो मा पाईये बसपा पमस काहानाम मामा नया निमित्त कार पत्मा नि प्रथमस्तवकः। . तविरुपादिवत् करपरमानुभूतस्य विहिनकरपरमाण्वसन्नि धावरारप्रसन्नाच ॥१५॥ नन्यस्तु क्षणभङ्ग तथाच पूर्वपूर्वपरमारापुञ्जेनोपादेयोत्तरोत्तर परमाणपुञ्ज इति न स्मरणानुपपत्तिरित्यवाह । न वैजात्यं विना तत् स्यात् न तस्मिन्ननुमा भवेत् । विना तेन न तसिद्धिनाध्यक्षं निश्चयं विना ॥ १६ ॥ वैजाय कुर्वद्रूपत्वं विना न नत् आणि कस स्यात् सिद्धातीत्यर्थ । स्थिर एव बोजादौ सहकारितामानामाभ्यामेष कार्यजन्माजेन्न नोरुपपत्ते वोजवादिगैवाहुरादिजनकतोपपत्ते , वीजयक्तिभदा- भावे कुत क्षणिकावं स्यात् । तस्मिन् जातिविशेये च ऐन्द्रियक वृत्तावतीन्द्रियत्वेनाभ्युपगम्यमाने सत्यनुमान न स्यात्, धूमकुर्वद्रूप तथाच भाव भावमावच स्थिरपच उति युद्धपोरभावादित पुत्पत्तरसौकारादित्यर्थ., चणिवादप बाल्य यौवनशरोमो परमाणुपुश्रामकतया पादानीपादयभावन वासना सक्रम सम्वेऽपिस्सिरपचे नदभावा ममम सम्भवतीति भाव ॥१५॥ घामावादिवाइमतमुत्थाप्य निरस्थति, नवम्तिया दना, स्थामा শীঘলুম্বিনীকোলৰিমবিশ্রীবিল, ঘন सत् किम् इति मोहाना सिदानात। एतापने परमाधुपुरनिारकावयवी सम्भवनि प्रात्यक्षिकाले पूर्वपरमानुपुत्रानो विनागात् अन पुवात् धानरोपनिरियमेध तथा मिहान नयाव पूर्वोत्तरशरोग्योपादानापदियभावन वासमास्यामसमभावात न प्रागुलबरपानुर- पत्ति । , क्षणिकल विप्रतिपनि सन सोन्यायव्यवहितोपरकालनियम प्रतियोगिन रत्येकपा प्रत भावकशि बौहाना निकोटि नायिकानाम्। जाल कृपत्वं विनति उपद आ-िदिशघ, श्रद्धा भाव बोम्वेन यदि यौनाननाग बार कारणल नाई करवीनादपि बहुरन्यस्यापन वोजानाम् फुरकार नावदक कुटूपलम् अवलमभ्युपेय, सतवीकारऽपि यदि योजाना म्यिस्त्व तदा अगलस्यौप दूपत्वसञ्चार सहायतादरम्य स्रात अब वसनविधि सथा कुसुमाञ्जली। ধঞ্জিলাহিৰা প্লামিয়া মিশবায়নন - वितस्य पिजातीयधूमस्यैव वशिजन्यत्वमम्भावनायां धूमसामान्य কাৰ্যনিৰ্ণয়, নব জাগ্ৰজাৰাৰ্যবিবাধনী- এমিলিয়াঘবমানমন্ত্রীসঃ ধুলি। বলা- মাল বিনা স্ব দুনিয়াবিধিঃ নামানরূহলা। ন ত্ব বৰ মন্তু মালনিনি ৰাম্মদ। নিৰিকাই নন বিয়ে जन्यतया मामा, तम्य च मविकल्पकोवेयतया चणिक इति সুস্মিয়াবিভ্রামি:। দ্বিাহুবহূল ৰ নি; ঘাৰি। যােলি অনু গালিমায় য নয় অনান শালিয়ে স্কুণী মালা নয় যা স্কুৰৰ গালী নুমী: স্ব- স।। শি আয় ঋণ ভাল হয় কৃষি। দু দিন, লি বুব শি, ৫ এখি কী বা কুলসুশা ছিল, বলা ম্বি বলিগিনি গিৰৱীখা য, এশিযসাত খুন এস লাক্সী মালালা বি অগ্রদ্বষবঃ পুনঃখিকশিবা শাহজাবি- নৃশংসানিলিয়ন পুস নাশপাষাণাস গণমালামাল এখা। ঘূৰ শিব, শশুি গণ ধবী ধানি- নাম্বাস। * fী শ ব ব া খাল শ। খাশুনা যায়। খসখাশনাল লীগ শাধন) দ, পুনশা। নাৰ ৰায়, শনি , * দফা। খাল, 'শী যেন ( ২', ৭ গণকথা । বি » বিখ, গান বিঃ प्रथमस्तवकः । 1 t নয়াহিনি। মনন জনান্সিয় নানা , শিল্পবীয়- संस्थानयवयवकत्वरूपम्पाधिमादाय घट इत्यनुगतधोरिति ॥ १६ ॥ नन्धस्तु नगिकले सन्देहः, न च प्रत्य मिजावलेन स्थैर्यसिद्धीकर्य 'বুনি না, ও যা ঘশ্বর মুলা স্বনা, स्यव्य-दृश्योर्न सन्देहो न प्रामाण्ये विरोधतः । एकतानिर्णयोयन क्षो तेन स्थिरे मतः ॥ १७ ॥ स्थैर्य न सन्देहस्तस्य प्रत्यभिज्ञया विषयीकरणात् । न च মমিন্নানক, নয়াজি নন নি, ছামা भापादकाभावनिरा य तर्क धूमी यदि वविधभिवगै बात परिजन्यो ने स्थान ৰ দ্ৰ নীৰষই। সৰু সন্মাই ধৰি ৰিাখিব , পথঘখিনি জয় নিৰিখ , লিঙ্গ অবশ, স্বশিকাৰৰহামনা লুম হিজরে- নিৰিকৰি , ইহৰ নাথ যুবি, ৪ ও মন দিল্য, লিৰিক বাব, ধীর বিষ্ম সব সমান্য বন্ধু বিবি রূৰ, থাৎ বিন্ধ সমা গানিস্তান বিশ্বকায় একাহিসিন্মত্ত । খাল জালিয়বমুলিৰ হৰ কাৰকৰা । স ধ দুনয় মন মিথ জামান ব্যাঘা বিৰি ৰূ মন্মত্তি ক্ষুধ কিন্তু বাংলায় বিকিৰীশখি বিগত্যা লি বাঘ। নম্মন ৰ নিৰবৰিমৰ স্কুলৰবলা। ঘিাৰ নিৰিকাৰ বিষয়াবলী অনহা নিশ্বয়াৰবিও হাম্বা বলিৰিক্সাৱনি না। अतएव मकरदाचे अधिकतमोश' "নীল লিকির মুল্যণ স + নিথলানা শিহ্ম নয় পিৰিশব্দ বিকল্প মিলি ৱিান, মঙ্গল ও সুলিৰিয়াৰ সয় সুখি নিষদীলি মাৰ ল {{ হুথিৰ ৰবি শৰ স্বাৰাহ্মালম্বি বিকিনি যান বিশ্ববি, অ ন , ঢাকা, ময়দা, সর্দিাশাপা খ্য, নাত , ইৰ ঘর ৪ শিক্ষাৰ শ অ অঙ্গ, জল দা ২ কল্প कुसुमाञ्जलो। मानेऽपि न सन्देहः विरोधात् - मन्देहज्ञानम्य प्रामाण्यमन्दे हे सन्देहस्याप्यमिहे', प्रामारयच्यामिली प्रामारयसभयस्याप्यभाव कोट्यनिर्णयात्। ननु प्रत्यभिज्ञाया प्रामाण्य मशय लनपुनर्जात केंगादो त एवामो कंगा इत्यादेमनदर्शनात् तबाद एकतति । येन ममान विइधर्मममाविरहेण क्षणिक घटे यदि तमि वेव चगे न नानाल कित्यभेद , त्दा स्थिरै थिरपतेऽपि नाना धणपतित्वेऽपि घटम्य न नानात्व क्रिन्त्ये कत्वम्, एकस्य जामस्य , লালম্বিয়ামৰ জন্য পাগলামি ঋষীদ্বান, तत्तकारगफमाधीनत्वात् ततकालगम्बन्धस्य ॥ १७ ॥ रादेव परलोसमाधनमाराम् । तद शान कारपत्वं स्वामा विकीपाधिक या, बादी नोनय मन मति नोवयत् कारणश्य सत्रान् प्रत्यायशेषात् कारणत्वमपि स्यात् तथाच सर्व मादिमिक में ए. if समस्या विकासा । ARTAIT विनि निकायो म मदायक व नुमा टेवा Re Pramमान तार HAIR Pामामोदनुमान निषादर - RATE नि मनात संशय ना पस TRATRI-तापी सदाहीताया। बाद या पान Aala PATRIfont BIHषयात्र विममबार मा umurt- पORAN MAN सrt MEER रमान मलि मा । Furt- RIN HIATRI MAHARL MEAtt Mark TATTRIMARILA मामल TRAMATERATRE1 मा मातmarika न Faster प्रथमस्तवक। " कारणं सर्पस स्यात्। द्वितीय उपाधिरपि स्वाभाविक तहोम ताटवख्यात् औपाधिवात्वेऽनवस्था। किञ्च कारणवस्य स्वाभावि को उत्पत्तेरारभ्य कार्य स्यात् तबाह,-- हेतुतिमनादृत्य नीलायपि न वस्तुसत् । ताता तब तच्छतामिति साधारलं न किम् ॥ १८ ॥ উরুগন্নি জাযৱ, অনায় অলিখ্রিষ্ট, নলাঘব ল অল্প न प्रामाणिका, तथाच यत् पारमार्थिक तर साधारण यथा नीलादि, कारणलञ्च यदि न मावारणम अतो न परमार्थ सदित्यपि न स्यात् दृष्टान्तस्यानिलस्य नीलस्य कारणवस्वीकारण मर्वताभावात् नित्वस्य नीलादे प्रमाणागोवरत्वात्। किनेत्याधुल दूषयति तयुक्तामिति मधुग सहकारियुक्त तत् कारण, सन्न कायें शामिति सारण বসখা परला समाधवमिति म्यगादशाधनमायामवध । चामाविक घमियोनौनवादकत बनिन निस्थित ने न सिञ्चनम् प्रामाधिक किछिरपेच, नौवस्य मनि प्रतीत्यानि यया यत् Man अर्शन प्रतिनील नथा यत कारण बन অাৰু মলি জমি কি स स्यादिति नयाच कारण त्वम्यासाधारमत्व वय मिान कारबाले पारमा बक नोलास साधारणम्बर तत्त्वागित भार। व पापिसाव दोषागारमा निहि आपत पारयति सिरम भारनियमान बोजम्प कीजयमिव परसारिखमम्यनिन द प्रित्यय । नोन्नायपि नवम्त मनिनि पनि नौवायत्यनो कार मसाया तदा कारणब माबिमवश्यमका पापामापवल স্বাঘাবাকে কারণ स्वाति यत् पारमाथि कं तसार रणम् अति व्याया प्रथम माधारणत्व पारमाथि कवधापकलनिया तरकाल কাণৰ অহি ন ৰাং বাসী ব্যবসাৰৰ ৰাজাৰাৰ দাল * মাছ মূল্মস ৰি তুলার माति एतदनमान म ममोचीन व इतुमार शकति पिना भागनिति कारए बिना अनुत्पादिता, सवार घौ यतमाको पनि म लनुपथमा भवनि इन नियमान में करण कुसमाचली। नोत्पत्तेरारभ्य कारणतम् । कारणवस्य साधारखे चेशपत्तिमा इति माधारण न किमिति, नीलादेधि सर्वसाधारण यत् सर्व ভুয়া নীলবিনা অঙ্কিয়মায নামায়ু আৰম্ভ জারি युक्तस्य जनकवमित्वस्यापि तथा व्यवहारस्य सर्वसिदलात् ॥ १८ ॥ नत्वात्मनिठमष्ट नात्मनन्य नियविभोस्तस्य कालतो देशलय অনিন্ধাপাকা অগিঞ্জবালীৰ জাৰঘনম্বৰূলান, तयतिरकप्रयोनकतिरकप्रतियागिवथैव कारपतात्मकत्वाच तथाच ममयायिकारणामाचे अममवायिकारगा निमित्ताभ्यामपि न कार्य बननीय तत्प्रत्यामन्त्राभ्यामेव ताभ्यां जननादित्यदृष्टय नित्यत्वापत्ति तथाच न प्रतिनियतात्मदेशकालोनभोगजनकल कम्पास इत्यानाइ,- रममा वारपवन बापमान र म दान कारवारमा य बनम मित मात्र चनबनाई मारेचव पि नियनीरटान न कावा वित मिwAAT रिताप्रति मापानिमनै नियनोसामाजिक माया। मरान पताम्य भतिवारापान मभवनि मबम पतिरनिवाभावात् बदिमा तापमानारस म मामाचे कारणलवामि बाद पदा निमामि नि भूबना एवम मा माशार पर्व ने पिशोक परे । महारपOurn पर लात नियालि. Fowlifa मायाम, राम मोर दिसनाव मतात ती बात For भूवम् एमा माय पालन x पदमाम बापस FREE पासमा यस बापत्र निमारमा मा एक काममा त मामबागायतमामनाम बमानिस नमामिप्रामा पान tarak Marke fan मोम ४१ प्रथमस्तवकः। "पूर्वभावो हि हेतुत्व मोयते येन बोनचित् । व्यापकरयापि नित्यस्य धर्मिधोरन्वथा न हि ॥१६॥ व्यतिरेकगर्भ न कारगत्वं किन्त्वनन्ययासिनियतपूर्वत्-ि भावः। हि हेतो, यती ग्राहको न व्यतिरेकः धर्मिग्राहकमाननापि तस्य प्रमापरणात् इत्यतो मीयते येन केनचित् व्यापकस्य नित्यस्या- सान: येन जेनचित् प्रमीयते, अन्यथा धर्मिधौरव न स्यात्, तथाध धर्मिग्राहकप्रमाणधिधं तस्य हेतुत्वं, वटादिकं प्रति कपालादेरन्वय- व्यतिरेकदर्शनात् समवेतकाम्यं प्रति व्यस्य द्रव्यत्वेन कारणवस्य कल्पनात, पृथिव्या दिवा परिशेषेण ज्ञानच्छादौ पृथिव्यादिभिव- समवायिनः मितिः। वस्तुतस्तु समवायिकारणताघटकोऽन्योन्या- भावः, यन्न कपालं तन घटवदितिनत् यो न आमा न नत्र ज्ञानादि, इतिधोसम्मवात् । एवं यो न कालस्तन सम्बन्ध पाम नाम अवत्तनित भार । पूर्वभादोरीति नियत पूधाम स्वरूप हेतुत्वम्, निवस कान्त व्यविरकाप्रतियोगिन, चापकस्याधि देशको यतिरेकापति योगिनोऽपि, प्रामन तनुल वैन केचित् प्रमाणेन धर्मियाहकप्रमाणेन नीयते निनु गारते, अन्यथा हतुवामा म यभिधी स्वादिति गेव, इति कारिकार्य । व्याख्यायो गाहको न व्यनिरक इति नथाचावय व्यतिरका इस्व र कारबतायसामान्य मति तुब मिनि भाव । धर्मिदाहकममानिमिति, प्रमाक्ष ज्ञानेकादिक समदायिकारगजन्य मनतकाम्यत्वादिविवरुपम ईशापमान तरवाधमाकारान् মালারি ममारिकारहत्व सिद्धि प शानादिश रिधिनममतं गुणवान् सपोरवन् इन्यनुमानेन तापाथम इकारान् पामन मिडी शय हेतुत्वस्य धर्मियाहकमानपिटल मिति वाचग। जन्यज्ञानाद पानमसावे मिट्दै या अन्य सन यनसभर्वत भवति কল সদৰাবাক লি মি দামীমা স্কদাকাকােলজি मायात् परमाया ना हेतुचघ पनिगाहकमानसिहत्वात् । धराश नीति तयार অষয় নিস্কাশঃ অাবিক দর দাম্রা, মুখৰিহ্মাৰ বি এমীবিবি न
४२
कुम्मायनो।
विशेषध न घट इति निमित्तकारस्थाधिकरम्पीभूतस्य कारए.
ताप्यन्चोन्यामादरुपयतिरेय पाहा। एक्च माया-प्रकत्व विद्यादि
प्रदमयतत्परमिति न “मायिकं जगत्" इत्यादितिविरोधः,
तयाचाहटाधिठाहतया गामिति: १८॥
म्तवकार्य मंग्राहकोकमाइ।
इलेषा सहकारिणतिरसमा माया टुन्नीतितो-
मूलत्वात् प्रकृतिः प्रबोधभयतोऽविद्येति यस्योदिता।
देवोऽसौ विरतमपञ्चरचनाकहोलकोलाइलः
साक्षात्साक्षितया मनम्यमिति वधातु गान्तो मम॥२०
इति प्रथमः स्तवकाः।
इति स्वयकममाती, यम्यगस्य सहकारिगधि: कारण, एपा सर
शारिरूपा माया, पममलं सर्वकापिचपोयत्वात्, दुरुयत्वात्
माध्यान्मायापदाट माया, मूनत्वात् प्रतिः मेव, तत्वधान
प्रतिबध्यत्वात् मेवाविया, उदिता टला, प्रमो देवो मम मनमि
बादन ममोपाधव पर बिभरिमनि मात्र ।
पनि भावण मदिमा। रिमोराही
I WANT PAPER ATTRE , एम.
मामबार र
rie मामादरममा बतातार
real n" "nfrat fe" र पर,
पा
मार, शारदा
१w to tirtan
द्वितीयस्तवका। ४१, स्त्रविषयो साचादभिरति साक्षात्कारि चान, बधातु जनयतु साहि- तया साक्षीभूय, निर्णायकतया साक्षित्वं, शान्तः रागादिगुग्णशून्यः, प्रपञ्चस्य मिप्याज्ञानादेः कलोल: मिथ्याज्ञानपरम्परा, तस्याः कोला- इलः किंवदन्ती मा विरता यस्मादिति ॥२०॥ इति प्रथमस्तवयाख्यानम् । द्वियीयः स्तवकः। भन्यथापि परलोकसाधनानुष्ठानसम्भवादिति द्वितीयविप्रति- पतिः। अन्यथा ईश्वरं विनापि परलोकसाधनं यागाधनुष्ठान सम्भवति यागादेः खर्गसाधनत्वस्य वेदगम्यत्वात् नित्यनिर्दोषतया च वैदस्य मामाख्यं महाजनपरिग्रहाच प्रामाण्यस्य ग्रह इति वेद- नि याचम्। दोपवित्रन्याय मनकाअनिष्ठ न्यापारविशेष मायापदम्य गावात् । কাৰিায সীমন বুনি সৰীধাৰ নালা মম অদুদলাম গাবি, বললোকিমি বিশ্মীলি সালমনিহাহিনি। অলি বিহীৰূসা বৰা पविद्याविधिनीत्यर्थ ॥ २॥ বলি স্বীকাৰ্যালানকৰানীৰিয়লাৰা মুসুল্যিনিয়ন मथमानवश्यावाविवति समाहा। रितोया मामा सवपिघातपतिमुख्यापयदि, पलधापीति, यार बैद पौक्वेयो' न वैति विप्रतिपति, पव विधिकारिनयायिकानां, निषधकोटिमिासकानाम् । पषता यागादो वैनन्यसाधनसाममा सामान्यत यथार्थवार्षिका न वैद्यादिदपा अध्यापकयधार्य जान पूर्वकालमादाय सिमाधमवारवाय पावाचला সিমণিৰীয়বশি নিয়া লিখিয়া ঘি শিদী স্ব সাধনা जितिपति, कुसुमाञ्चलो। कारयतया नेखरमिहिः. योगाईस यादिनमाजाकपिलादिपूर्वक एव वा वेदोऽस्तु इत्यवाह- प्रमायाः पातन्त्रत्वात् सर्गप्रलयसम्भवात् । तदन्यस्मिन्न विश्वासान्न विधान्तरसम्भवः ॥१॥ शाग्दो प्रमा वक्तृययार्यवाक्यायधीरुपगुपजन्या इति गुणाधारः तया ईश्वरसिहि. । ननु सकर्तृकेऽस्तु यथार्थवाक्यार्थधी गः अवाके च वैदे निर्दोषत्वमेव प्रामाण्यप्रयोजकमन्न, महाजनपरिग्रहण च • प्रामाण्यग्रह इत्यत आह मर्गप्रलयसम्भवादिति, प्रतयोत्तर पूर्ववेद नागादुत्तरवेदस्य कयं प्रामाण्य महाजनपरिग्रहम्यापि तदा प्रभा यात्। गब्दस्यानित्यत्वम् उत्पन्नोगकार इति प्रतोतिमिई, प्रवाहा. विच्छेटरूपनियलमपि प्रनयमभावानास्तीति भावः । अपिला दय एवं पूर्वमगांदी पूर्वतर्गाभ्यम्तयोगजन्यधन्नानुभवात् साचात् शतसकनार्या: कत्तारः मन्तु उत्खत आइ तदन्यस्मिन्निति, विध दिवाशि- पुरधारीतन्व सपात्र पक्ष दान वक दोषेथामाहासमवेशि निपवाद २६ जनमतसम्भावना नातोति भाव । मनु वैदम दूसरामगीने सर्व मतमामा स रचत पार बदम्वति तपाच वंद प्रमा मझाइनपरिटनीववादिबनुमान बदामाच्या नि मात्र । नेमिहिरति, तथाच दंदी न पारव यामानेन रद मार को पावन्नादित्य नमानद दाधान नरसिदिति भार । बहस पुण्यालयचापि पयामिप्रिनार, घोगनि, तया मरंधा कपिलादय र बंद পg খন্বিন্তাষাৰে ৰ নিৰিবি শায় कारकाश प्रमाया ति, प्रमायाः जनप्रमादा पारदवार पराधीनत्वादिय। ध्याकामा दौत्री- थापि वेदान्दा को न ममाजात चाषामावदिदि सामायतो- सिनेम दाबावमा बायपाईपीचरशामिले समाधान पराकम् साकममत লন্নাদিন পাfিre रिवि मार. मपाश मामाकरिता सम्म कुसुमाञ्जली वर्षादिवोपाधिपतिरोधः सुषुप्तिवत् । उभिदृचिकवर्णा मायावत् समयादयः ॥ २ ॥ यथा वर्षादिनस्याव्यवहितवर्षादिनपूर्वकावे माध्ये राथिविशेफा वच्छिन्नरविकानपूर्वकत्व मुपाधिस्तथाहोरा वस्याव्यहिताहोरात्रपूर्वक खेऽव्यवहितसमारपूर्वकत्वमुपाधि, भोपाधि समागवच्छेदक कालोपाधि स एष उपाधिरित्यर्थ । सयुतिकाले कतिपययति निठभोगजनकादृष्टनिरोधवत् कालविशेषात् समस्तात्मना समस्ता दृष्टनिरोधस्त दिदमुक्त वृत्तिरोध सुषुप्तिवदिति। उडित् शाकविशेष तस्य यथा तण्डुलकणात् शाकविशेषत्रीजाम उद्भव , यथा वा वृधि कस्य गोमयाइ विकाच उद्भवस्तथा कालविशेपेऽदृष्टविशेषात् केवलात् दूढानीश्च ब्राह्मणात् ब्राहगोत्पत्ति वैजात्यस्य काय्यतावच्छेकवान व्यभिचार । यथा मायावी सबसच्चाराधिष्ठितदारुपुत्र कला दारपुत्रक पदमानयेत्यादि नियोज्य घटानयन सम्पाद्य बालकस्य भागनकतयवि पयामितम् इत्याष्ट्र ! भानापन्चानुत्पादन मागवीम सामग्री प्रतिभाल शल्पनादेवोमपादनीय तथा मानोपावि भोगाधिकरण काम्नीपाधि सादिन्यवर दार देन माध्यमिद्धविरोध इति भा। युमपदिति एकदा समाहरण मायापारियर्थ । धा सम्प्रदायीक पात धादिमाइविदादित्यर्थ । सारिकायो बया दनिति पत्रामधादनवपनुदिन्यय, पाक्षिा पदादिपरि या। प्रथमाधऋहारति स्याश्यायां यययादिना হথা যাবিলৰু অঘঝরি শিবু মালিবান মান্সমিলিশি पानिमावरम শিৰস্থিগিন্ধলম্মিলিন্দু জল শুধিতা सीपाचित्वान होरात्रम् শক্লিনায় तिम् पारायवात भाकर विचारावानियत पोरापतापो हेतु पातम छार पूराकलाप नापाधिमा सापाचन মানুষঙিনানুগলপিবিসি पातिपदिनमाययम्। पषमदिमानावर सट भिजायतरराया द्वितीयस्तयकः। व्युत्पत्ती प्रयोजनम्तधेश्वरोऽपि प्रयोज्य प्रयोजकमावायग्नं शरीरदयं परिगण्य व्यवहारं हत्वा तदानीन्तनानां शनि ग्राहयति । एवं घटादिसम्प्रदायमपि स्वयं हवा शिक्षयति, तदिदमुक्तं मायावत् समयादय इति। समयः शालिग्रहः ॥२॥ बाधक निरस्ते साधकमयाइ,- जन्म-संस्कार-विद्यादेः शत: स्वाध्याय कर्मयोः । हासंदर्शनतोडासः सम्प्रदायस्य मौयताम् ॥ ३ ॥ सम्प्रदायस्य वेदादिसम्प्रदायस्य हासोऽनुमीयता, कुतः जन्मादे. झांसदर्शनात्। प्रयोगश्च वेदादिमम्प्रदायोऽयमत्यसमुच्छिद्यते इसमानलात् प्रदीपवत्। स्वरूपासिङप्रहारायाह जन्मेति । पूर्व मानस्यः प्रजास्तत: पुनमात्रार्थिताप्रयुक्तमैथुनजाः सम्प्रति सम्भोग- कामिप्रश्त्यावर्जितजन्मान इति जन्महासः। पूर्व चरुप्रभृतिषु "बासीन् बत: पहिरन्यधिकरणकाना व्यवहितपूर्वकलम उपाधे; माधानाध्यापक स्वम् । दिवा नद्राविमोराव क्रमान क्रमम्” इति नियमन नादिदिनोग सवित्पद्यने সমীকান্ত, तादृशमोगलातर्भावण अन्ययहितसंसारपूर्वकलस्व उपाः साधनायापकलं, वाहनियमानीकार उपाधे. साधनाध्यापकत्वहान्यापते। सांद्यदिनाविप उपाधे माधनाध्यापकाव मिया। तन्मन्द पर प्रनयानयुपगमेन नवे सायटिमामि। हितोयगावकमहरति अनिकाल इति । हतीयवाघव- परति उरिदिनि, चतुर्थ शाकमाइरति या न्यादि, पञ्चमशरकावरति एव. नित्यादि। पापक निरस्त इति नाप बाधक सत्वे मारकमकिधिकरं मवनि पतीबापत- निरामानन्तरं गाइकोतको समिति भावः । ১া কি স্বামীগন্ধালয়- माश्पतियोगिवमिन्यधे । अभिनतसिद्धान प्रयोगमाइ . मयोगति बनुमानधे वर्ष, জলবি বি বংশালীআবধিৰয়াললিখমিতি অশ্বশী, तयार खसजातीयाधिशापशाच; प्रलयकाल एक तषिय प्रतियोगिले वैदादिमन्त्र ४५ कुसुमाञ्चलो। मस्कार तमागम TIनननाान्तरम् दगी कवञ्चिदि सस्कार झाम । मूत्र म'छाप पाएसा खाया इयादिकमेग विद्यास । पादेरादिना दृत्ति मादि सत्रह पृषमुगिन प्रत्तय तत ऽशाधिपतयस्ता सघादिवत्तय म्तत वाहत्तय सि हशिनास म qান্নান যন্ত্র বানা शतुष्पादमस्तापताना एपशाम ८ च विमान स्वाहातक पादिति धमहास पृष जगपभुजताऽतिविपिस्तत स्वायमाधिासु नताभ दिगम्भुन इयपि धमदास । स्वाध्याय स्वाध्ययनन्य कमर यागारे गा सापथ्यस्य डासा अध्ययन या मारणस्य भासा विद्याशन कायस्थ हाम इति पर निना। एवञ्च ब्रह्माइनागे तर तग मानिा नाम इति प्रलय सिद्धि । भन्य पयायन तराग नोदिया तपास्य मुन्य गतासिमन्धि खनही कपादित दशम भाव प्रवाहावया पसरला यश इगनी पचि तिन वयवहारमा रए इति वेवसामान राहीन भात चवा कंग' मम पर पान छ जोयः सनन् इमपी मानव वनगा ता बन्न एक तो याविध- मध्यम्य सामरित मामध्यम यसमिया मनु मिनमा पना घनशाम यकी का न पीननयम हया मा चरपनात मयान धनकमा छा धन पाया हा म एक Freralम ९ि वाजपच मप्र ना मैत्र भाव प्रगान गध वर्गक जाननोग्बान गं नरत ममममुना 7 रतमान नाग पनि मात्र । मनमनपराम मगर यफ न रथक-सामी भस्य न्या पभन्याय भयमत्या पय पर वर सम् नमो नाप तपर गर्व 1८1 मापन भौविसावनोपाय नएममा या प्रात चबर पृयगरा नमिति मु म हितोयस्तवकः। पाषण्डसंसर्गप्रतारणादिनिबन्धनान्या या प्रवृत्तिर्यागादौ तद्यान्नहा. जनस्तत्परिग्रहात् वेदप्रामामिति ॥ ३ ॥ स्तवकार्यसग्राहकलोकमाइ। कारं कारमलौबिकादतमयं मायावशात संहरन् हारं हारमपोन्द्रनालमिव यः कुर्वन् जगत् क्रीड़ति । तं देवं निरवग्रहस्फुरदभिध्यानानुभावं भवम् विश्वासैकभुवं शिव प्रति नमन् भूयासमन्तवपि ॥४॥ इति द्वितीयः स्तवकः । . विरुइतकस्येति यावत् योऽभ्याम धर्मरतम्य नव या व्यगता भासकि तविचधना या प्रति । पभिसन्धि परानिष्टया निधना या प्रवास पावर बदाचारत्यागी तेन सह संसर्ग, वनिवसना या प्रत्ति, प्रतारणा परवचनेच्छा निवन्धना या प्रत्ति, पादिपदात् एशोमि मानादिनिबन्धना या मचि, चत्वात्तिभेदपविशिष्टा य! यागादिगोचर पत्ति नहान् महाशमयघ,३॥ অনবি গল কা িব মনি দুহিত্য লাল ঘষ বামধা। सहत्या शहायामाह कार शारमित्यादि य इन्द्र नानमिव बलौकिकाइतमयम् पौकिक लोका तोतम् पडतमय विचितरूपं भगत कार्यात कार कारं कला जत्वा सहरन सहार कुर्वन कार चार प्रत्वा इत्दा कान उत्पादय क्रोति सवरूपेण स्फुरति पन्धोडाफ प्रोडा यथा इन्द्र मात्र पुन पुन टवन कौनि नथा कोडतोन्यय , कौडा चिनाचापनार्थम् असोशिशात থানলি গঘি। ল স্বত্বাধিৰিয বিবা খ বিষ হল কাহালা লাবনি দ্বিগ্নাৱমুনাগমাধব, আম্বালকিবি গুল ফুল त कोहम देव स्तुत्व, सुनियोजकमा गिरवयति निपतिसम्ब परदिहाप्रभावम्, पत्र्याइमिति यावत् विचसिक मुध प्रमातादिदोपरमिक, म मगलशारण शिसमासपम् ॥ ४॥ যৰি শীৰূলালাখালী বিঘিনা কনাগশিশ্বালার্বিষী হিনীগ্র্যাবলি সাদা। भयत्रान्निवम्।
५. . कुसुमाञ्जली। तृतीयः स्तवकः । तदभावावेदकप्रमाणसम्भवादिति रतीयविमतिपत्ति.। भूतले घटाभाववदीग्रस्याप्यनुपलब्ध रभावण्य ग्रहात्. परमात्मनोऽयोग्य गया योग्यानुपनन्धरभावात् नाभावयही यदि तदा शाङ्गस्याप्य योग्यस्य नाभाव मिादित्यवाद। योग्यादृष्टिः कुतोऽयोग्ये प्रतिवन्धिः कुतस्तराम् । कायोग्यं वाध्यते शृङ्गबानुमानमनाथयम् ॥ १ ॥ अयोग्ये परमात्मनि योग्यानुपलब्धि कुत , मैव वाधिका, या चास्ति मा न बाधिका अन्ययाकाश धर्माधर्मादिविलयापत्ते. । गृङ्गन्तु योग्यमेव तयाच कुत प्रतिबन्धि । अयोग्यन्तु शमशृङ्गन दतीवा বিসবিলি চুম্বিনি बदभाविदकति अनुपचिरभाव साहिता ने दात विप्रतिपति पद विधिकोटि बौड़ानाम् अमावकीरि भयाधि काताम्। न चानुनमा समव बगनामावयपि यथा गगनबन पन्तिवव्याधान तथा अनुपलभ्या गमावहापि न ईचाया तत्वयाघात पति वाच्यम्। चियादिक यदि घरकत क सात नदा ततया उपनयन यता नीपलयने बत ईभरका कत्वा गुपनयाा चिसादी का कत्वाभावनियन चि। मकत का कार्यलादित्यनुमान बाधापन गिति पीडानामागर ।। অথিযখছ কালিব র কালিমুদ্দিন দশিরাঙ্গাানা হর নাম্বণীয় খুসি ন কৰিবুৰনিৰিলি। নৰবৰ্মি मावस्य पभावमाहत्व अतीन्दिधमावीमा भवहिरपि योग्यानुपलभर मारग्राावलमपेय तयानगरस्यायोग्यतया सदनमा पघमौराभामिहिमित्या मान इतित যীশখিৰিনি বনশ্রীশিবিষয়লিতষীরা पनीने दाद, पौग्यानुपपचि योग्यताविशिधापनबिरिद । मेव योग्यानुप अमिन परिक्षा मागादिया या चामोति, तचाप को यानुपनभरसि मा पामा योम्यानुयाभावशाहकलादिति अन्यथा पनुपाधि मावण्याभारताचे स्पर्ष । सारिसायो प्रविधिरिति यदि मा योममेप नदी . हसीयस्तवकः । वाध्यते किन्तु साधकामाव एन तत्र। प्रकृते च पञ्चमस्तवझे साध. कस्य वक्तव्यत्वात्। ननु कत्तृत्वश्यापकगरोर प्रयोजनाभिसन्धानयो- रभावात् ईखरस्याभावोऽनुमय सत्यनार कानुमानमनाययमिति ।' खरस्याययस्य पक्षस्थापिद., सिडी च धर्मियादकमानेन अनुमान बाध एवं॥1॥ ननु अमत्स्यात्युपनीत ईश्वरस्ता कर्तृत्वाभावः तस्यैव वाभाय. साध्य इत्यवाद। व्यावाभाववव भाविको हि विशेष्यता। अभावविरहात्मत्व वस्तुनः प्रतियोगिता ॥२॥ म पाभावादी तदनुपरवा तदभाव , यात ननदनुस्यमा सतरा न प्रनिविरिपत्र, राम् इति रामिग निसल, हगवाये व्याख्यायो विना म बाथत इति न निषिध्या वर्ष, नवाचायला पोति भाग । सरसच यया परमा प्रदीपीग्यायाम বা ইমামলা অবিলদলিলামী तहमारा इति दृष्टयम्। म्यारासचिवमा पापनामा निति मनवादमा, प्रयजनाभिधानता प्रयोजनमानव फरकामद। पाये।नमा तिरिति परपया अपेक्षा पाया am स्थापनत्वं फसे पाया कि भलामानात वाभामि । শাখা অলি হয়ঞ্জৰব লব্যায়াম কার ঘাস খান भार गतिमाचम्। साद तु । पशुमान र मगन पर FIR प्रयोजनानिममा का पारम्। FREET मा हरपम, पा एबपीन परमाबग दाग पतम्। सारिका नुमानमा मिति पश्यम् । बादम् एमालया पार HAPreमा trainfat RAISHIReatein नक PEER NET . Refeart ५२ । कुसमाचलो। व्यावत्यः प्रतिक्षेप्यः, तदभाववत्ता भाविको पारमार्थिको रि यनः विश्वथवा अमावस्याययता, तथाचालीक न विशेष्यमित्यर्थः । प्रभाव विरहामवं प्रतियोगिलमयमुनो नेति नालोकस्य प्रतिषेधाधिकर. पलवल प्रतिपयत्वमपीति भावः ॥२॥ ननु अयोग्यस्याप्यनुपलब्धा कयं नाभानग्रह इत्यत भाइ, दुष्टोपलम्भसामग्रो शराङ्गादियोग्यता। न तस्यां नोपलम्भोऽस्ति नास्ति सानुपलम्भने ॥३॥ योग्यानुपलधिरेवाभावाहिका, अन्यथाऽतीन्द्रियमातीच्छेदा पत्तेः। योग्यता च प्रतियोगि तट्व्याप्येतरयावदुपनम्भसामग्रीसमव- , । रविन संम्खम नाम, तदुपनीत दविप इयर्थ । तस्वद वैति, नथार या मकापच्यभापति बगी मन्यसायविषयत्वात् रोनाम्ति पस्तित नोपनमामावादिन्यनुमानेन रामाय मावतीय इति भाव । प्रतिष प्रतियध्य प्रतियोगीति यावत् । विष्यता बसावि तबार विशेष्यता प्रभाताययदा बदन एड मातीकवि भाषा मान्त पुम याने विति, योग्य प्रत्याविषयब परमात्मन पशुपना योपायबिताइपनयो वा । माभास्पद इति, तथाच प्रतियोगिरधाज বহুদর্শীঘপদ্মান্তরিক অণিমাধাৰবিলম্বীদাবি না। মাশকাণ दोषमतमान मामी का घोग्गना मन्या मानीशमानुपम उपवर मागत् पनुनबाट तानसामोरया योग मानोति समाध, दुरोपलवा। प्रतियारि रामाण्य रति समय নিলাঘ নিয়াসিস্নিষ , লিীবিল লরি । এখ नया प्रतियोगापवमानमर्गनवान नादगमामगौसमबधान इवायाभावी है मा प्रतिप्यतरनि पग भार प्रत्यय विधा सामग्री परिषयगत नि पापाप परिषष्टमी पित पिताकोष RTI FREमा विपरिया बियासदेव विषय .
द्वतीयस्तवकः। धानम्, एवञ्च गंगई योग्यता दुष्टा दोपवाटतोपन्नम्भसामग्री वाया, तस्यां सत्यामनुपलब्धिन किन्तूपलब्धिरेव स्यात्, अदृष्टे च मा योग्यता नास्तीति ॥ ३ ॥ नन्दामा किश्चिदनभिन्नः खनिष्ठकर्तृत्वानिरूपकनितिको वा प्रारमवादित्वनाह।' इष्टसिद्धिः प्रसिद्ध हेत्वसिद्धिरगोचरे। नान्या सामान्यतः सिद्धिांतावपि तथैव सा ॥४॥ प्रमिडे संसारय्यामनि पदे इष्टसिद्धिः सिसाधनम्, अगोचरे पजाते देखरे देवमिद्धिः हेतोरञानं, पामबेन सामान्यतः सिदः पक्षशेत् नत्राप्यम्मदादिस्तदितर भामा वा पन इति विकस्पे मिहल पिता इति पयसितम, पनौर कामत पत्र प्रदई जायते। माम पनौकतेन পলামী জী হাখা অমূল্প ধ সমম সত্বা ন দুদষধা- लमि, तसा व नामपा इशयोग्यतर नाति नौकम्पले योग्यतामरिता अनुपसि. কবি ম মুহীনি, নির্যাগ বীলিমুল গীr্যিময়ার মষ দাস মশায়ী হীশ্বঘদিন ব্যথা লম্বা মেঘৰ বং मातातिन गगनायुर्षद इति ।। रोग र पत्तोशच जलाभावा मानन्य पचामितिसरवारि पान पारमा मिलात ने पहले पिदिय लाभाप माnि दारात विवादिमा, हिदिनभित , म पया मेरे मनमामिी गौशामारमा निरमला जय महाभा मानि ॥ पति शम्। বিলিয়ন লিখলাধৰ খিৰিমৰা। रामो सापरमापामामा ৫াগোসমান मानशायनानाम मात, म यसमा HAR मधमोरियाना र मानिसान मानापान Ar, maarfree पार ब दार NILI ৪ । समाजली। ভাল লধিবি। লাল গানি: যুদ্ধয়া জানয়ি নয়ন, বলি। আর্ত অনিন লিনিজ বুঝিভি: বিদায়ন, রুমী নন্তারিনি লুম্বিন্ধিৰিঘ ৪৫ লাগলাহিম্বিত্বালি স্মল ভায নয়। স্মা: মান্য আঘানিন । স্বাদম্বৰ ন ন ম্রাহাম্ময়াদিম্বিনা। স্বামঃ সমাঘল বন র য় লাহিলিধী জল- নামধার লাখ। গমাইল্পনাকাল অভিত্তি শুনা उत्कटा ॥ ५॥ বলিক ললিহনায়খিনিৰ অঘাত, নাযিকর ষিয়ে বলিনিৰূলা দলিহ্মে লালিদৰিণিৰূল ল অথবীথি হুগ। লীৰ অলিলিদি কাহ্ম দুঃখিল উলুকায়ালিলিকুল। গবান জিয়গান- ৰা নৱ লিৰিfuরলিমিলি মাৰ । স্বাক্ষরন সানর सिद्धति সম্মা বিদ্যা বালানী এলাম বৰাত্ৰিখিনি মার । एकदापि বিশ্ব দুগুৰি সত্যাদি। জৰিকাগ মাশা ভাষাত বিৰিবিধি ও অষ। अन्याशी सामान्यत মাদ আলৰ বিৰি মূলভিৱিৰি। লানাধী- সীন। শ অ আ ল ম নুৰূল কাঞ্চিখাল নীল শাশার শ ভিৰিৰ ঘৰৰণি আম দি ৰা অন্ন জসিমুদইব কমধিবাস, পবিত্র আল নিয়ে শিক্ষাগলাছিলি। ৫ রহ্ম বা আলসনাবান্ধৰিছিল বিলাম, সনি খালি। অাইপি, স খানা মানব ল মাছি সপিবি 'বাদ। শিমঘাল ময়মৰ বিবিসি। অলি পৰিণি শ শ নাম্ব যাননি। মিল নি কাহিয়া বিহ- খনি, খালা? দাৰ শি, অনাৰ সদা লামা, অলি পৰী ।। T हतोयस्तवकः । - . यत्र चार्वाकाः योग्यताविशेषणेन कि, यन प्रत्यने सन्मास्ति इत्यनुपलब्धिमावमय बाधक यात्. अनुमानविलोपवेष्ट एव धूम दर्शनानन्तरं वदार्थप्रवृत्तिय सम्भावनामावादिति तबाह । दृश्य ट्योन सन्देहोभावाभावविनिश्चयात् । अदृष्टिबाधिते हैतो प्रत्यक्षमपि दुर्लभम् ॥ ६ ॥ सम्भावना हि सन्देह, स च दृष्टौ नास्ति तस्य निययात्, घदृष्टौं च नास्ति अनुपलब्धौ तदभावस्यैव निर्णयात्। एवमदृष्ट्या अनुपलब्धया, हतो प्रत्यक्ष कारणं चक्षुरादो बाधिवे प्रति प्रत्यक्षमपि प्रमाणं न स्यात्, अनुपलब्धिकालेऽपि तस्य सत्वे तु व्यभिचारात् नानुपलब्धिरभावावधारण हेतुः। एवञ्च गहानिर्गतयाांकः नन प्रत्यया- तदा योग्यताविपणेन किमिन्यस्य पनुपन रियादि, अनुपन्तम्धिमाजमिति माधपदेन योग्यतादिमहकारितायदई । কাধসিনি দাৰায়নি, विषपदार्थबोधार्थम् अनुमानसावग्यकल , घदि “पदपन्यतम् तवाहि” इति पाकि सिद्वान्तान् पत्वचाविषयपदार्थस्याहत्त बनगानमफन म्यादिचापनिमाइ, अनुमानविज्ञोपति। नबनु मानबिलोपे धमदर्शनानन्नर दमिनुमाष पाथे प्रवाईन বর লণর গা ধুনমানবনি, বন্যস্থাবিনি চাহি, तथा व सन्दहान, मन् वर्थ पर्वतादी प्रवाति पनि भार । न मन्टेति दयाच भवन्मने ममयस्यान्दोकलमा प्रतिय सभावनामाषान् रयमात मादिति दृष्य दृश्योरिति मनमोविचनान, दृष्टि सादी चक्षुरादिद्रिय, मत. काले भारस्य बानिय, पद्धष्टि, बलादी चपरादिविजमार ननुज्ञान मापदुपनभा प्रभार वयायभापत्र निधिपति २ वरिमारनेर। पति बाधित शामिति तो प्रत्यवती नगदी या अनुपचन्नास दिन मात्र प्रतियोगितमा निर्यात पर प्रत्यक्ष प्राय म स्यादिति रमे प्रमारम् रति भावां कमिहामायापात धान् सत्य । मानुपलभितिति गनुपरभिमामिवः । एसय ति पशुपरिमान लाभानिधनुः धेन्वो । विकोगेदिति, , १ कादि - माव!
५६ कुसमाजली। पुत्र-दाराद्यमावादिक्रमवार्य विक्रोगेत, परामृत्तोऽपि कुटुम्वं नामादयेत् तदा तपा सत्ते चानुपलब्धियभिचारिणो में हेत: स्यादिति ॥ ६ ॥ ननु यद्यनुयलम्भमात नाभावसाधकं तदा अयोग्योपाधिशक्या धुमादावपि व्यभिचारगइया न व्याप्तिनियय: स्यादिति गतम मानिनित्यवाह। गला चेदनुमाऽस्त्येव न चेच्छा ततस्तराम् । व्याघातायधिराशा तकः शावधिर्मतः ॥ ७॥ तहेश-तकालयोयभिचारामायनिययात् कालान्तरस्थ देशान्तर ফাবিয়া যে রূপান-মানানস্কামনা देवेति मिझमनुमानम्। गदा न चेत्, ततः शताविरहे तरी सतरा मनुमानम् । ननु किं महानिवर्तकं सत्रा, तकः महादधिर्मत इति। पत বন ঘিানা অঙ্গলের জন্য সুপাৰিয় কৰিম অন্ধ- লিবি অনুপথ গী, দাকিব এখন। অধিযানমাৰ অসাধী- हेतु न नदिन्द्रियनिक :पि नि पात्रां कमिशानमात्रिय सम्बौ कत्वात् । एव तेयो म तमदाधिकरणामानिकपइपि देवताभावी ग्यत इति। न च पुश सदानों এ বিঞ্জী লি । ওদিয়ে বন্ধ পল গতিষৎসা प्रतियोगिजालम पक्षावधीहेतुत्वादिति । घोम्यानपवर्मभावावे योग्यानामुपाधौनी योग्यानुपमा प्रमानिये মৰি অধীশ্বালা প্রাধীদ মানিবন্ধিমাখন বা বৰ মৰািধহন্নাস বংনিশিযখান অসুবিয়ে দিদি বাবা মন শষিবি, অনুৎ- দাগিৰি সঘন গল্প শুনানিবাস অথবাধ- আম্মা অবিশ্ব স্বাঝখান में न्यानिनियामत पति मानुमानविनीप निमार व्यभिचाया न व्यानिनिय ति, प्रत्यनिषय पायम गया प्रति- प्रबासमतनदमुत्रम्। साविति शहायर पधि, सीमा विव ियावन सतीयस्तवकः। विपक्षबाधकतर्काच्छाविरहो मतः सम्भत इत्यर्थः। ननु तर्क- स्यापि व्याप्तिमूलकत्येऽनवस्थेत्यवाह, व्याघातत्यादि।। तकमून- व्याप्ती न गवा व्याघातात. लासकारणं , विना कार्योत्पत्ति- शहायों हत्यर्थ भोजनादी परमतिपत्यर्थच शब्दप्रयोगादौ न प्रवर्ते- तेति। एवञ्च तर्कानवतार गडिलोपाधिरेवाप्रयोजक इत्युच्यते । तदुक्तं “यावच्चायतिरेकित्वं शतांशेनापि गाते।' विपक्षस्य कुन स्तावदेवोगमनिका बलम् । विपक्षस्य विपक्ष तोरव्यतिरेकित्व सवं यावच्छयते तावदेतोर्न गमकत्वमिति भावः । व्यभिचारशक्षा विसापकहकोरिति विपचे यभिचारयई वाधकान प्रतिबन्धका तकादित्ययं, कप तर्क धमो यदि पहिचमिचारी मात् पतिजन्यो न स्वादियादिदप । मच मकर विरोपिविषयकत्वामार्दन व्यभिचारयहम्प प्रतिववकत्वमिति वाचम् । फन्वन्तेन तहिशिरद्धि मवि तदापादककतर्गत्वेन प्रतिबन्धकात्म्य वल्पनीयत्वात् । সৰু যত্ন নখ ম্যালিলি বাবা সন্ধমুলীমুল সামি দান মানিঃসত্ৰ সন্ধা तरम्य एवं तमूलभून न्याविधानाप्यपरम्य अपेधित्वादिन्याएर ते मनु नत्यादिना, নিসুলে আকলিত্তয়মিঃশ্বন, म्याधातादिति साभारावि त्रकारप्रतियोगिकामावादिन्यथ , নমিনিকি रुययकारण समयजनकी दोष ভয়ঘনিশাৰ। ৰ লাৱাৰবি ৰাষাল अवधि सीमा বখ্যা, আঘাবমান কৰি यावत्। पतएवोक्तापाया "यापदावर বাঘা যত । আখৰৰ খুৰ গানৰ এর ই বি সামিয়ঃ * নি। ঘণু সন্ধিয়াদকালসেলজ্জায় বলি 'নাগুনৰ सनरा ইবা যবুধ বারবিক্ষব্যাগে সীষিকাঘাবানল rৰ নাৰ বি तन तकें न विनव यानि पद इति उपाध्याय सन्द समदिखतापम् । मृत कारमा विना 'वार्योन्प सी माथे भीमादी प्रतिनं कादित्याह, ॐ महारच गोवान्वय न्यतिरेक बिनपर्य। पराविषयपति परकीयगाद एकति तय मानिरहेकवे चन्या, पप्रयोगक कनगुगापक सर्थ, यावर विशिनमिति विपरस विपी तो. पत्यविरक्षित सर्व ता. यस्वा ५८ कुसुमाञ्जली। प उपाधिगताधोना। तदुक्तम् “अन्येपरमयुक्तानां व्याप्सोनामुप. जीयकाः। तेहंटरपि नेपेटा घ्यापागावधारणा" इति । अन्ये कैचन हेतवः परप्रयुक्तानां य्यामानामुपजीवका पाययाः, तथादि उपाध्यवच्छिवस्तुनिठा व्याप्तिः हेतुतावच्छेदकावच्छिनईत्तितया मायते, प्रत एवं उप समोपर्तिनि स्वसमानाधिकरणे सधर्म व्याप्तिम् पादधाति बोधयतीति उपाधिशब्दोजवाकुसुमादिसाधारणः, ते: मोपाधिमिटरपि पचे ध्यापकांगस्यावधारणा निययो नेयते साधारणधर्मण माध्यसंगयजननादित्यर्थः ॥ ७ ॥ । . यामिरवि पप यादवाने मुकाप महा यापन मा ताबन उमनिशवन समजत्वमामधे न त ममुदितार्थ । म हैन मन्दिधान कानिकम योगरत्नमुन र विभौगाबिमारियन पार समचारणा तयाच दबिचारमश्यया यत्रतावनेन तवारोमनम चपाधिसमयमायोजनलमर्दनसम्पमिति भार। इस जामानिमार बामिह पन देता त म पायो इता रवर्ष, पशु आगाम हरयामा मद देव पद नपाडौचादि, अनुवारदा बधिराभिनया सायन रति, परम पावको पाथिमस तार- स नो यातिनिहयाविनायने मानष मय किन चारित्रम तरा पारस्यामा पनि मत हा मार अभिनय दराबादन पित, हयान मायरियल बनयमात वापरामरण पनि खि निमार समिति विमोदम्। एसी सममपास. विसनियर wिदार का विगे मानहाय न माना TAL पानी imamal, सार मापनPER HIT of Prem R me m man RIT me ब.itiny tark वतोयस्तवेकः । ५८ ननूपमानमीखरे बाधकं स्यात्, अबोपमानस्यातिरिक्तममाणस्या- नभ्युपगमात् न बाधकमिति वैशेषिकादयः । तत्र सादृश्यस्य पदार्था- सरस्य ग्राहकमुपमानमिति केचित्, सादृश्य न द्रव्यं गुण कर्म वा मुपसमवेतत्वात्, न सामान्यं समतियोगिकत्वात् सामान्यादित्ति- खाभ, नाभाव, सप्रतियोगिकत्वेनाप्रत्ययात्। त न प्रत्यक्षगम्य मिन्द्रियपातमात्रेणामतीतः। 'नापि प्रतियोगिज्ञानसहायतमिन्द्रिय ग्राहकमिति वायं, गोसदृशोगवय इति नानानन्तरं मा गोमवय- सदृशोत्यसनिकटगोविशेष्यकाइस्याप्रत्यक्षत्वात्, नाम्यनुमानगम्य लिङ्गाप्रतिसन्धानेऽपि ज्ञायमानत्वात्, न शब्दगम्य तस्यासार्वत्रिका लादिति तनाह- रिवि उपाधिपदस्थावत्व प्रतिपादितमिमि माव । ननु हतो सोपाभिवरपि यदि ध्यानिग्रहमदा पर्ने दाह हेतुमत्त्वगहानन्तर कथन साधानुमिनिरित्यत पाह, ने भोपाधिभिट्टरपोति, तथाच व्यभिचारित्वमम्बन्धेन उपाधिविशिटयो सामा प्यापकोपाधयभिचरितत्वनिश्व व्याप्यस माधासाप व्यभिधारनिययान् न साधाानु मिति, किन्तु साधासश्य एवं एतदेबोजा साधारणश्चमोत्यादि । न च सामान्य चारमानन ভাগ্যবানেরানবৰৰ साधासहचारमानानात्मकत्वान साधारमधमझानेन साधा शव इति वाच्यम् । एनन्ते साधासहचरितये सति साध्या भावसाचरियल शनिवारपदार्थवान् ।। सपमानस्वैव पदार्थ साधकालम् भिमानिर गइते मन्वित्यादिना, साधकमिति, तथाच ईको कस्यचित माहसाभावात् न पदार्थत्वमिति भाव । মীন বল पद म किश्चिदर्यवाचक किञ्चित्सदृशावाचकलादित्येवं । पत्र पेषिकसमाधान দঃ অৱ্যবিষিকায় নলন, ' যাঘৰণিৰীৰি যথাৰ স্বল্প मानवतावत्वेन अनुमानानिरिक्तप्रमादत्वामानात् मेवरवादकत्वमिति भाव । सहिम्म লিবিয়ায় গলদাবীলাল দাশালৰ লিলি দীননাথৰবি শৰ त्यादिना चिकित्यन, साहस पदार्याकरले युरिनार पाडग्यामिति । सति যৰিবিলি শিলা বিবাহিত थारत। संपति असमानती। परस्परविरोधे हि न प्रकारान्तरस्थिति । नेकतामि विरुद्धानामुक्तिमावविरोधत ॥८॥ न प्रकारान्तास्थिति न नोभयात्मक हियत परस्परविरो धात् नेकतापि न भावाभावात्मकलमपि विरुद्धानामिति हेतुगर्म विगेवण परस्परविरोधिरूपत्वात्। विरोधमेव प्रतिपादयति उति मावविरोधत । नामाप इत्युक्त च भावत्वप्रतोते कथमभावता, न भावइत्यो चाभावत्वप्रतोतन भाषतम् । अयमभिप्राय सादृश्य भावोऽभावावा उभयकाव्यतिरितम्यापसिझे प्रभावले सप्तम पदार्य भायले गुणयत्वे द्रष्यत्व निर्गुपये मामान्ययत्त्वे घ गुणान्यले कमलं तदन्यत्वे गुणत्व निर्गुणनि सामान्यभावलेऽसम तयत मनिना चाहि रितियोगितानिरपितानुशाषितम वियप। तर निमारमा मिति समरधामसामिय WA RAVErमामय उपमानालामा पि गपतियार मामायनमा रामश्व नियमादाय पर पम समानरमपनमोनि मग मान लिया सारखा भाभि म मा जिर गाभाबम, यि भाभारताबमान मियान बार दरम्यामिन मानिसको मारमारामादित TIITT WITTE साद मम मा Aur Raftate •TTERarera tra पापमया torrera भारrrent Trrent frrrrrram काय्या. ॥८॥ हतोयस्तवकः। वेतवे च समवायलं समवेतले च अनेकाथितत्वे सामान्यलं एका. श्चितत्वे विशेषत्वम् । एवं शक्ति संख्यादयोऽपि पदार्था निरा. ननु भवतु सादृश्य समानधर्म एव तद्ग्राहकमेवोपमान मानान्तरं स्थादित्यवाह,- साधय॑मिव वैधय मानमेयं प्रसद्यते । अर्थापत्तिरसौ व्यक्तमिति चेत् प्रकृतं न किम् ॥ ६ ॥ । अय गोविसदृश इति ज्ञानानन्तर सा गौरतसिहशीति धीः प्रमाणान्तरादेवान्नु । अर्थतस्य तह धर्म्य तस्मिन्नेतई धर्म्य विनाऽनुप- पमित्यापत्तिरवैति, गोसाय गवयस्य गोगवयमादृश्यं विना- इनुपपदमित्यर्थापत्तिरैवेति न मानान्तरं सदृश्यग्राहक मन्तव्य- । मिति ॥८॥ T उपवादिति भालामावली मिथों विरोधियादित्यर्थ । नथाच साहनस्वातिरित पदावाभावात् न नयादकस्य उपमानस प्रमाणान्तरस्वमिति भाव । হয়নিলি तरीत्येव । गति मुख्यादयोऽपीति शादिना पृथक्त्वस्व परिया। पता दृष्टान्त विषयौन , यया भौमांस भनिरिकपदार्य विनायुपगतानामपि शक्ति म स्या-पृथक्वानों मेयायिकादिमते सबपदार्श नसत मया साहायम्यापति समुदिततात्पर्य्यम् । सम्मायकत्वयोगतिरिक्तपदार्थ लामा -गुपस्य नित्वात् कथम् एक वर्ष कप रसात प्रया रसिप्रतीते पामाखमिति : वाच्यम् । মুয্যাবিশিষ্ট স্বী विप्रथलकपन्बा रति न काचिदनुपपनि । ननतिरिक्तपदार्य शाइकलन उपसानश प्रमाणानरत्याशिहारपि কমবয়া মনাশ বিশ্বমান বিশ্ববি, বাবা লাল বসু বলয়াকান্দি प्रमाद्यामरा, स्यादिति प्रतिवधिसमेन সম্বিয়ান বুলি ভাবিনি माम्यमित्र सामानानरमिक, ये देवगा भानमेव प्रसन्न एवं सामानर वारियर्थ । বালিয়াৰিবাৰি पत्तनव उपमानम्म कुसमानती। वैशेषिकादिभिरुपमाने दूषिते नैयायिक प्राह सम्बन्धस्य परिच्छेदः संज्ञायाः संजिना सह । प्रत्यक्षादरसाध्य वाटुपमानफलं विदुः ॥ १० ॥ फनमित्वनन्तर इतोत्यध्याहाय्य, मजाया गवयादिसनाया समिना गवयत्वादिविशिष्टेव मह सम्पन्धस्य शतो , परिच्छेद नियय , उपमानस्य मानान्तरस्य फत्तमुपमिति , प्रत्यक्षादरमाध्य त्वात् इन्द्रिय नि गम्दानामसामयात् ॥१०॥ ननु गोमगोगवयपदवाय इत्यतिदेगवाक्यादेव शनिधोरस, गध्यत्वविगिष्टोधर्मी गययपदयाथोगोमशलादित्यनुमानादास्त तवार- साहायस्यानिमित्तलानिमित्तस्याप्रतीतितः। समयोटुङ्ग्रहः पूर्व शब्द मानुमयापि वा ॥ ११ ॥ समय गययवादिनातिपुरस्कारण गतिरूपसम्बन्ध, सच 1 - मामय सापतिम त यम् पनि मुबारे विमिति साराम बर्षमावासिबमिद ।। सरापमानमवजिनियर पनि मिहानमार चाहि मिनिनिदान महामाया परिषदेत दिने बपिrawat परेमाबार AirTTERRAreme feeमरामाधारश्ये हाडर रिस बमनस TREAMITA Arrature Carh Hare,ri बाराम T . हतीयस्तवकः। दुर्य, शब्दादनमानहा न सम्भवति, गवयत्वस्य तेन पुसा अग्ट- होतत्वात् । न च मादृश्यमेव प्रतिनिमित्ततया रहता तस्य गुरुलेनापत्तिनिमित्तवात् ॥ ११ ॥ ननु प्रथमतोगवयवस्याप्रतीतत्वेऽपि यदा गवयव प्रत्यक्षं तदो गोसदृशोगवयपदवाच्य इत्यतिदेशवाक्याशक्षणया गवयत्वपरात् लेने কবয মলিখী নই, श्रुतान्वयादनाकाई न वाक्यं यन्यदिच्छति पदार्थान्वयवैधुर्यात्तदाक्षिप्त न सङ्गतिः ॥ १२ ॥ १ गोसादृश्यसामानाधिकरण्यन गवयपदवायत्व विषयकज्ञान जनकतया शब्दस्य गवयत्वादिना शक्तिबोधे नाकाहा अन्वयस्य पर्यवसानात्, यव पदार्या एवान्वयविधुरा, केनापि रूपेणान्बया योग्याः तदाक्षिप्त न तेन लक्षणीयार्थेन सङ्गतिरन्वयः, यथा गङ्गाया " - प घोष इत्यादी 7 चयपदाचत्व पनिदेन गायन पनुमानेन वा दुर्गा पौनुमशक्य इति कारिका । टौकाया पदादर मानाति, तपाच गोमहशो गवयपदाच इत्यनिर्देशवाक्यात गोमाटग्यविशिष्ट गदर, पदवाच्यत्व हैपि मावदको भूतगदयत्वविशिष्ट तादृश्यारवान् पहास भात् शब्दखामामध्ये, गवयन्नविशिष्ट गवयपदयाच्यवानुमिते पूर्व गवयदविशिष्टे परामर्शस्यापेक्षयोगबात् गवयत्वविशिष्टानुपस्थिती तहटम्पवान पनुमानस्यामाममिति भाव ११॥ मनु यदा गवयव निविष्टपिछयच तदा सावधतिसन्धानेन गवयत मानिनिमि সলনিৰ বজালিমামলানির দামেৰাহ্মীমেঘ না এল বিমিই মলি নীলি জানুনাশয় মালবেনিয়ৰ পৰিলাে गदयलपरादिति गवयदतात्पर्य मापदटिदित्यर्थ, पद सहरपदीय गवयसबसई ननु गोसहश्पदं, तम्य वामन्यात वाशे उपवाविहात गोपदन्न तात्परगामिति दियम् । एवान्दयादान समापये पर्यवसानाय, चनावारम् अमान्य भावना ६४ कुसुमागतो। ननु गवयपदं मप्रवत्तिनिमित्त माधुपदवादिति सामान्यतो दृष्टमनुमानमितरप्रकृत्तिनिमित्तकत्वबाधे गवयलस्य प्रतिनिमित्त त्वमवगाहतामिति चेन्न, व्यापकतावच्छेटकरूपेणैवानुमितेापक- विषयकलात्। गवयपद गवयवहात्तिनिमित्तकम् इतराप्रवृत्ति निमित्तकले मति समहत्तिनिमित्तकलादिति व्यतिरैकि च साध्या प्रमिया न सम्भवति. व्यतिरेकव्यात्यप्रतिसन्धानपि गवयलाश्रयो गवयपट्वाच्य इति धियोऽनुभवमिहलाच उपमानं प्रमाणान्तरम् एवं ' धिकरभमतिदीर्घग्रीवमतिकठोरकारटकाधिनमपसदं' पशूना मित्यादिवाश्यार्थशानानन्तरं ताशपिण्डदर्शने करमपदवायसाग्रही ऽप्युपमानादेवति। उपानन्तु शक्तिमानपरिच्छेदकतया नखरे बाधक मिति भावः ॥ १२ ॥ কিন্তু ব্যর শীষী , সব পুলিশ ও পশু জনি ল প্রত্যা औषति रति हारियाबाईसाय । टोकाई गोपारग्यमानाधिकरण र नि मामा भाधिकारनपदन गोमाग्यम्ब उपलक्षण न तु प्रतिनिमितत्वमिति सूचितम् । जनक. ' सश फमोधायकतया स्पर्थ, गोसावावचिनविशेष्यशगत्यपदवाञ्चलका হুমাৰীৰ অৰিষ্ট ব্যবহালয়িষকলীখয়ালৰূল অনুৰা भाणमन्युपेय, नाच पूर्व तादवीधाभावे वात्पर्थगुरु एव न मन्भवतीति भाव । मन्दस प्रायलासिद वाशन, नाकानि, पनितता पविषयानरमीपस्वस्थ पासाबादपला दिदि भाव । नाना पुब लागिक पदम् अनुभाषकम् इत्यत पार मूले पाय योनिति, पर विवरस टौकार्या या पदावी एति। पवनामारे পাবদাবাসি, যষ্টিলি ঐনি আদিৰ জন্মদিন, সুপাধিতা भागानुपस्थिया, न स्त्रीति, मन थपदं दिताप्रनिनिमित्तकवे • मुक्ति मानि निमिन नपर्शनिमितकम् ति मामाचश्याभिगो गयोतसानिनिमि পৰিৱসালিলিয়ালিয়া पचधमताजानात प्रसिद्धमपि अवयवासिनिमित्तवामिनी विधतया भासत या पदधदिनमामान्य स्यामा परमात पिथ ভাবিসনি ম আনিকাঘবিষখালংথীবি নীয়। মহুৰ নৰ নাথৰৰ মনীয়. অনুরানালনিজ্যৈ इति वैशेषिकाः, पदश्रवणानन्तरं पदार्थस्मरणे एते पदार्याः ঘৰ স্মা-যন্ত্রনাদামিলস্নানিলা কখন যমিকাঃীব । অনন্ত জনাথনাদাল। মলয় - সনাঘর, বিদায় ঘণ্য খনা। খালি গাধাৰথমখনলালদিবা বিগলিলি, অলিলি একনিষ্ঠ । নখবিন বীময়ীকাধিযুগীহীন, দশি ভারিক্ষিত ন্যাতি, সুৰনি প্রান্তিলি, মলিলা বি কাইল उपमानन्य पदार्गसाधनालयाने, तपाच इंपरस्थ किहितमाहग्याभावेऽपि एपमान শ্বালমিলি পাব। * ভালব কিনানিশ্বাস ববি হয় ঘন্ধব হাবিশ্বখ্যাত বৰিৰধাসাঃ মুহুৰিবি, অনলনিক্যস্থিলি, যা হয় তখন মালালদিৰি ল কম অনলাকাশ সিংহাম্বল মুম্বগা সার্কি জানুনানিখনৰ অনুদাস কান্ধললিনের পর সালাঃ সিরাধ কলমতি লিমিশ্র। শান্মিধে এবি ' যান। শানীলনকাজ, অনন্যা ফ্ল্যাৰীৰামক মৃত্বালিসাখাল সীধা- ঘষি। ৪ ও ২ ছক এ সুযোগ অনুরালাল মরি বিদ্যানুব, হ আরও দশঘরিনাৱাৱালৰ অৰি মন- বৰিকা যষ্টি হইল লালরি ছালদ্ম খুবি খাদ্য। पदटिवसामान्ययाती लापश्चात् । খা িযব অপশন অশ্বার্থালীয়- বড় বুলি সম্বধন সশসন্ধাৰসানিৰিল অসমৰ নিশীঘৰীধীয় বিখন শ্বীঘিাৱিগযন্ত এ মুনি অালীপ কফি ধষী বা মাহেনীগন্দ্বীপি' নাভাকেশ্বরবলিয়ন রুমা শনি লালবাহানাখালীর অবাীল ৱিদ্ধাবিষয় মৰখনি বাংলা হিঘদ্ধিদিবস বা বন্ধিাবল সুবিদাৰিবশ্বহাল ধ্বনি এনাল নীম্ । সুদী বন্যায় সময় বালিষয় বিমান শ, অম্বদকাৰ যাৰ বিষধিব। ঘৰ মানুশ , কাৰি। দাস कुसुमाञ्जसी। गामभ्याजेतिपदस्मारिसपदार्यवत् इत्यनुमानात् संसर्गसिडे , किंवा एतानि पदानि : स्मारितयदार्थससगंप्रमापूर्वकाणि पाकाहादि मत्पदत्वात् इत्यनुमानात् तसिहे , भानज्ञानस्य तविषयविषयकत्व नियमादित्यवार,-- पुव पुरषयी हिवौयसम्यम्सदलाकाहावतजिथदचन तात्पश्चात्तम पासनिमवश्व सूचिवम् । घटेन जनमाहर इत्यादिवाका परमाननर अनाहरण घरकरणक म वत्यादिमश्यार दवान घो अलार मकान न देन्यादिकाशनुयात् तादृशाक्यस्य धार्मिकभन्ला हरणकरचत्ववीधेपि तात्पर्य मन्तव्यमिति बनायव परस्पर मसगवन इत्युक्तम् । एवच छिद्र घरे जानाारण रणवरूपसायाभाववति विशष्यदस्यसत्वात दितीयसन्यन्न दवन्य च सत्वात् व्यभिचारवारचाय प्रथम स्थान दल अचाहरणं प्रति छिद्रतरघटत्वं न बरचत्वान् विदघी सापयोग्यत्वरितमनाहरणकरचदस्वाध्यमागत् । समगे राससम्बोधतात्पश पत्रम्य पयमति पुवी सन पुरुषोऽपसार्यतामियादि बाकाय नवहानकर राजसम्पमस्त्र पुर्व पधरोपानन्तर पुरुष रात्रसम्बन्धबोध श्रोत रिक्षा न मारने वेग वाकानान्वयबोधस्य जानतवान् तथाच पुरणे राजसम्वावध प्रयोगकरपक्वपयोग्यतासवान निजतापविश्यराज तिपदाम्यवहितपुरुषपदम्यारिज श्रोविकारपाकाहादिषयरातसम्मपरपसाध्यस्थामावात् स्वभिचारवारणाय हैती रितीयसत्यन्तदर्न, पवनिष्ठ राजसम्बवत बोधविषयत्वेनाशादितवान् निय रात्रसम्बन्ध स्थानावारिसलाद सैन्धवमाश्येतियात বান্ধা पपनमायोपानुपचापयविहादव इति मसिई, नवाचमकर्मल तात्पथविषय मधवस्य पायलमनावमाभागात सापथ्यापरिवर तुमचान व्यभिचारपारपाय ती दात्पर्य निशितम् । गिरिशमधिमान् देवदानवादी गिरिपाधिमपदी शिक तत्कालीन निरुत काविषयत्वरितमायाप्तिा व्यभिचारवारलाय तत्कालीन सादरोधचोरिते नैनि पदविशपरम्। इचा भतयोरेर पदापयो भारण्यानुभवसिाना पा बरस्कानवामा ती मनिीय । पावसायम चापदार्थावरयोगारपरस्त सवि पावसपक्षम अन्यायकारहनिपिवघरपायतानुसार पानी पिए योग खाद्य पुका अव्यवनि স্বাদ एपर परमिवारी R वतीयस्तवकः अनेकान्तः परिच्छेदे सम्भवे च न निर्णयः । आकाहा सत्तया हेतुर्योग्यासत्तिरबन्धना ॥ १३ 'प्रव पदार्थपक्षकानुमाने संसृष्टा एति यदि संसर्गयावं साध्यने. सम्भावितसंसर्गका इति संसर्गखरूपयोग्यत्वं वा, भावे पयसा मिश्वतीयादापनकान्तः, द्वितीये न संसर्गनिर्णयः, भन्वययोजक रूपवत्वरूपयोग्यताया हेतुविशेषणोकतत्वेन सिसाधनाथ । हितीये एतानि पहानीति, साध मोदिहाविश्यत्वं च मति तत्कालौनकर्मन्यविधिकारियलस मर्गक घटकारकोधा. মরুষদ্ধেঘমালিবাগ্নোলিলাদ্বিয় দল यन्त परित सामान्य वानियतान कर्मव घटीयम् इति विशेषत माध्यसिद्धिरिति पवितम्। याद যায়ঘীশ্বকাথায় লিত্ব বস সশখ মজাহকবান্ধবন্ধীধামহীয় মনি লমঃ ৈ दावतत्पदामोधपूर्वक भवतो त सामान्य च्यामिरिति भाष । ন্য আমীর मिवापि र तपदावनपदामिशिरियर NE भानामत ने पदार्थम म प्रमानुमित तयR पदाम मप्रमाणा' य महादपरिषय सपियोस सामनियमादिवर्ष, परममा त्यस परम्पर ममस एस मि नियम लापर्व परम्पर- मसो मापयोग्य मालिशिल ममियममा यतिम चबान पति, परिनियमे नियमन समसमा पनि माया मरे मममार पेम्बसमा राई, सरपयोग्यवध भाप्रपोजल मिति र पतिराहवरमन्तादिघटेन र वितरपन निम्। टोपा पाच तिचा नियमन समसामने , गान पनि कामन दार को जाल ममपात कर मे सत्वान भारति शोभावा RN "ain. RREE माँ img" ALरित सरसामा पावित पर ret कुसुमाञ्जली। प्रयोगे पाकाइ। मतया इति। प्राकाहा हि समभिश्याहतपदमा रितपदार्थ जिज्ञासा, घटमित्युको भानय पश्येति, पानयेत्युले घट पर वैति जिज्ञासादय । ननु योग्यतासहिंतासतिरेव हेतरस्तु तवाद योग्यामतिरवन्धना इति व्यातिशून्या पयमेति पुत्रोरा पुरुषोऽपसायतामित्यत्र निराकाइयोराजपद पुरुषपदयोद्यमि धारात् ॥ १३ ॥ तथाच याकाम्य वर्षयन्ति। तन्न मनोरम अक प्रति पप्रतिरहदयत्नवा जन्नत न हेतुत्वात् करकादि स्थिरजने स मर्गप्रयोजकरूप वरूपयोग्यतादिघटितपागुताहेतीरमलेर न्यभिचारासम्भवात् । रितीय इति स समरूपयोग्य स्वानुमान प्रत्यर्थ । म ससर्गनिर्णय इति वरूपयोग्यत्वमावनिमयेऽपि समर्गानिपंथात् ससगनियापनकाला सधव इति भाव । सरुपयोगत्वानुमाने दोषासरमार पन्वयप्रयोजकत्यादि, सिड माधनाच नि धनुमिने पूर्व हेतुतावच्छेदक विशिष्ट हेतु चानस नियतापेचपीयत्वादिति भाव । पदपथकानुमाने दोषमाह रितीये प्रयोग पति पदश्चकानुमान इत्यर्थ । एतदपन पदार्थपरकानुमानेऽपि तोराकासापटिसनया प्रय दोषी मत्तयति विद्यमानतया न जानविषयत्व नेत्यर्थ सपाच स्वरूपमन्या एवं पाकाहाया यादवीधरतवान् चमिती र सुनिण्यसापेचपौयत्वात पाकाहापा लिविषया ধম্মদ মহুথ দুমালেদষয়ীকালিনি चासच मान शादरोधोपयोगि पत योग्यताविगिद्यामनिरव स्तुरस्त किम पाका साया घर कत्व न्यायाले भनिन्यादिना, पवचनानि म बमन न्यामिकप सम्बन्धी यस्था सा तथा इब। सभिचारादिति सवार यव यादमागेधे एक मायन्य तब बाक्ले तराइमा भानपूर्वकत्व , या मागो) शिष्यस्य भाकामा तव गारपि न লাশ অসায়াহিমিয়ান হয় লম্বা লাবৰিয়াই বাহু पहार्पर सम मानपूजित्वरिष व्यभिचार रति माव । न तात्पर्य ज्ञानस्य हेतुत्वान साप सम्मानितयोग्पामनिमलन हेतुमा पदास वर्गभारपूर्वकत्वं साधनीयम् रति न व्यभिचार इति पापम्। तया पति योग्यतानिविषय निपनत्वेन मोय विचारपटिनलारणे, तात्वयं तिपदाचा पदार्थपोषयौपरितत्व र तापदार्थ भाव योग्यताया { रतीयम्तवकः। प्राभाकरामा वैदस्यापौरुषेयतया . নষ্ট কুয়ালালমালা- যা : সাল, স্বী ও আমীয়াৰমাললিন, মায वहा सप्रयुकवाक्यार्थययार्थज्ञानवान् भमायजन्यवाक्यार्थज्ञान অক্সাসয়ীদুল্লাহ্ মালায়ালাবন্দুকয়া, ভল- काल वा एते पदार्थाः परस्परं मंसृष्टाः वक्त यथार्थज्ञानविषय আন নুমানা, মায়াছবির জমধামর্থাত্ যাহা पुनान्वयधीरित्यनुवादकोलौकिकः भब्दोन प्रमाणमिति माहु- " অনীহায্য ধীমান্তশিষ্ট, অনানুগাম্মৰাধিৰি নথৰ ৰং অধীন দৃষ্টি। তিনি ॥ হলিয়ঘৰিযুয়াল गदस বসবাস কলিম্বানি নাখনার্থক্য লি হলঘ। যদুনন্তু যখৰলাললীবাসী। মালয়ালি গ নবুনিলীনীলাদিমণ্ডিম্বানুলিবিনি মৰ কাৰৰেীমঙ্গল নাৱহাৰীযুষাঙ্গনা দাবানল মাত্র অানন বালন বন সমন্বিত নিলে এন্ধি ঘম্যর অহৰল । সদ্যলিলি মামালে বিছৰি মাকাবিলা, কাৰ। যীলঙ্কালগুনাসাম্মাবিনি * ২ বা মন মােন পিতল কওঁ লীবিকা নিলি ন্য। মলদ বিন্দু বি কফিৰাকায় স্বাধুৰিমছবহায়া লাগা বীমা ঈদ ন বগম, আসুনুলিবি নয় বিশদ বুনি বা অনিলোনা। পবিপণিনি কাংখাবি, খাৰাথগিজাবি। ও দশনী শাখলজয়- সাহা মাল আছৰিাৰবি অরিনিৰাকা ল कमल चटीय নিষিদ্ধ sীবদ্যালিন্যয়াদা বা বি ৪াশাল মিম্বাবুৰ না। अनुमानच मिनिवास বলম্বাষ্টমাসৰাৰ সঙ্গমে লিবিমঘকন্নানসহ भमादीत्यादिपदान करवापाटवप्रचारवादिपरि- জান মাকে লিখাৰৱাথায় ধলানি বাজৰিম, স্বাী । হল নিৰিস্থিzি বাঘ। শিলিয়াকীনহিবি, कुसुमाचली। निर्णीतगतोर्वाक्याधि प्रागेवार्थस्य निर्णये । व्याप्तिस्म तिविलम्बन लिङ्गस्यैवानुवादिता ॥१४॥ वेदेवधारितमामाच्छन्दासोकरथलेऽपि प्रागर्थनिर्णय लिइ । सेवानुवादकत्वं, व्याप्तिस्मृतिविनम्वेनानुमानस्य शब्दापचया वित म्बितधीजनकत्वात् ॥ १४ ॥ नवाप्तोतत्वस्य सगये व्यतिरेके च भारदमानानुत्पत्त्या निर्णयो हेतुर्वाय, प्राप्तोक्तत्वच प्रकृतवाक्यार्यगोचरयथार्यधीजन्यस्वमिति, कार्थधो प्रथमतोऽनुमानादेव वाद्या इत्यवाद. - रीपिया वाक्वाथ দ্বািৰাথায় গান্ধৱালি হিমঘ। न च घरमितिवाक्यम দ্বাৰবিমঘনাৱাৰিা हिचमिहिरिति वाचम्। वाक्यप्रयोग पति वाकाथवानप हेनुतया बुबोधयिषारयुकधामितिवाक्यम्य भामजन्यलान् । বগ্রাসকারি বিশ্বনাঞ্চল প্লাবিন, पस क्यामिरिचमेनान्वय । परम्परया बारा मद्विमुक्ता साचान वाकाथ मिहिमा ते पळ रति सवाचाय प्रयोग कमत्व धामसृष्ट पक्रयया घरचान विश्वचादिति। এমধাণঘাসিনি वैदिकशष्ट स्थानमा मसारणकलापातादिन्दर्य । अनुवा- सौतपाहीपर्षन प्रमाणमिति तैश मने पोसवाहित्यमा प्रमाण वादिनि मा. मने नियरियादि नितिम नितियोग्यताकाइदिमत्त्व বাসবি, আশীর গলল পুনৰ বিশ্ব মানি, অনুবালি मौतयात्विम्। स्याव्याधी रिनम्वितशेजनकत्वादिति तथा नृत्यबुन्या वेद बादशी माया ताम्मेवार मलपेश्वीयानरमनि ति दिवशयन व मौकिकान ৭দি লাস্যাই । আনীসনিয়র ঔৰ স্বৰ দ্বাৰ্থসামাইয়া भरवि भाव 10 यस माय ब्यविनिये . यदा या नियमय वारयम् इति नियमममि বৰ সীম্বিযুদ্ধ সংঘৰ স্যখ माले भनियामा नियो অনামীদামাৰ तुवामपत्य লীলশির यतोयस्तवकः। व्यस्तपुटूपणांशः स्मारितत्वात् पदेरमो । । पन्विता इति निर्णीते वैदेस्यापि न तत्कुतः ॥१५॥ प्राप्तोसत्वनिययस्य ईतत्वे मानाभावः, वाधकामाविरहरूप- যীনমিলনাইয়াযীয চয়ছিম, वेदापि अपौरुषेयत्वधीसरस. तथाच तत्रापि श्रमों वैदिका अर्या- আমিঃ মা উঃ অম্বানুভূহলাম: যঃ সৰিলকান इत्यनुमानात् मंगें निणों ने तत् अनुवादकत्वं वेदस्यापि न कुतः । अन्यथा तुबै साधमिति मारः। ঘৰ সাৰশিলাব । অনুতুবলি পা দিল 'স্ব ব্যাপী এ মাগিবাহীমাথা খারা ৪ ৰি। আৰীলংৰ মুয়ায় মনিশা নিরাশৰ স্বাস্রীমনি সুশান্তা মানা হয়লি অধীনস্বরলি।' বললাছীয় বিশ্ব জল মানুষীধ বহু আয় মামলাভিলি, অঞ্জীৰ খলীফ, সয়ত্ব অ অবাসী- *বষক, কর ন আকরবিক এমির কালিযঝন্ধনৰ মুখৰী সৰ ৰাধ সৰিয়াশীনামালিন্য অবধীগি বুলি দাশ, গন্তব্য স্বাধীন লঘলীতি কাক্ষাঘৰীৰৱৰ, মীলি অমীমালদ্বীবিল নিৱল প স্বীয় চুয়ালধীৰিয়, শীলানী মনা লিলৰবি শীৱিকাষাধু শ লিব ইবনু ও লিলি ইন বিশ্ববায়ালিলিলি মাৰ। तथाति বীৰৰঞ্জীশেলিং বনুষ ‘ক্ষণীৰ নথ। অনুরূ লিলি মুশ বশয় শিবে। এ ব স্বীকিৰা যথার্থ ব্যয় বঙ্গমালয় মাষীধর বা অন্যান্য স্বাক্ষ্য বিশ্বৰ বৰূর বিলাক্টা ধীরাঘীমনি লুণি, শব্দ যথাবিনা মা গীকাল ঘূব আকামলালারুকানা স্ব স্ব অনুবান্ধলনি বাত্ম। স্বত্ব লিবাৰি ধৰোই অবজুঘেীতিৰযই ইকিপি স যার শীঘ মনি ইবি পদ্ম শংকাজীল্যকর্মীৱবিষযঙ্ক লীজ নুনু ধবধ শীঘল বালুনাথ;; মৰি ৰ বহু মালায়ালুৰীৰৰ মাৰাৰ * মন্ত্র হত্যাকাথনীথিকাৰী । বাবা প্রীবি দাদাজা -- ७२ कुसुमोजली। यत्तु पद न करण कित्तु पदार्य एव अतएवं पदार्थ का एक वाक्यार्य ज्ञानात् कविकाव्यादिक हारमित्यत्र हारोपस्थिताववि पदार्थ निष्ठाकाहाविरहेणान्वयावाध शाब्दी धाकाडा शम्देनैव प्रपूर्यत इति न्यायात्। अतएव पदानामवच्छेदकत्व पदजन्योप स्थिति विना पदार्यान्वयादोधात्। तदुक्तम् प्राथम्यादभिधाट बास् तात्पर्योपगमादपि । पदानामेव सा गतिवरमभ्युपगम्यताम् । अमिधाटत्वात् पदायापस्थापकत्वात् इति गुरुमतमपास्त पदानामित्यत्र प्राप्तानामिति प्रक्षेपेषापि प्राप्तोताखसावच्छेदकत्वा पत वाषाशाय धौनधत्व रही न शब्दबीर हेनुरिनि नोकिकरदोऽपि प्रमाणम् অার অাঘ যখীৱলিৰবৰাথ মাহণীষ্ট লম্বা কান্নায় স্নাসদ पूर्व मिावात शब्दम्यानुदा वावमिति वाचन सत्या प्रकारकतपताव विशयकोष ঘিদিব ল ন ব লস অন স্বি বিম্বৰূৰীৰঞ্জীবি নি বার্থ परस्य पाशाप विषय कलामापान पनाथ ख अन्त्यबोधकरणतानिनो मान्य मतमताप्य निरम्यति यरिवति एवेति पनाम करणत्वावरच कविकाव्यान्विमिति, तथाच कषय अपूर्व बाकाच म् पनमूया भानकाय বলি সাৱধুবান্ধা বাবদ অগ্নিৰিঘৰুৱাৰ । प्रद নিলাদুন্তলাল সালুলিবি भन्दामावल मान्बोध पाव पायाध एव नारण चिम्नावणीपास्यता पाया श तर म मावानरामणि भाव कचिन पर्योपम्पिबध परम्यापचरीपि पदा बाँपम्बिया परमन्यषामिह कषमयथा अताप समान पानगवान पाविशेष मनपान मर मिमापि १ पोवाधापतीति औरम्पद्यते भनु पदम्याकरपलब रमियर नब रिवामपदरीपति विना सय भामा चार मित्रवाकि पारमितिमारपपिसिदापौषध पदाप निहाकासामिपति महापणिनए चम এশল্পসালায়। এ 3 प्रसाराबरीपश्थित पान नियम कि भार | नि प्रम पति गाणे कति माली सदाया, तपाप समयसीमामाम्य मायामपगष पार्थोपस्थितिमा पार पानि रति पातात् নীযঙ্গ। तथाचावश्यस्त्रोकायंपदार्थोपस्थिती पदमन्यासिद न ঝলমিনি, নষ্ট, বায়ালামনীয়াকিবময়া, স্বাবলাল সহায়ন্সয়ারি লিয়ামায - স্মঘলা ! মােম करणत्वात् पदार्थस्मृतथ्यापारत्वात. 'कविकाय्यादिस्यले च मानस शान हेतुरिति ॥ १५ ॥ . = भाइ भिषाहलादिति অমল গযবিয়ি পৰে ৰাবিবী হাখী সিমা কলা ঘ ই অশ্বাসঘাণমিৰিয়ৰীৰ বীলিম্বাষ আহাৱা ইমু বলালদীনি ঘদিন মদনান্তার যীশীষ লিভিনুমাঃ অা বলি বসিন্ধান্য শিখালৈ এ দুৱৰাষনা সালাদ লিবিযৱান্য ব্যায়নি। গল্প যা যুলি ফসলি নিন। ৭ লীশীধারীতি জিলাৰ দ মাথতি। पदण्य कारणले प्राचा হুন্দা বলিতি মামলাহিলি সম্মশীনষিৰা সুল স মাখি * যদি কাজ পেশীঘনিষীৰ কাষ বিব বিহুৰ ওলীগন্ধাবান বয়াল্লাহুবল অব অমলিবলমিনাহি যায়ামৰি গায়ক বাল্মীবাগৰি নাযায় जाधौहतत्वोगमादपोत्या কা কি গীতিজী মতি মাছগাধ জানিলি ধাৰণ অবদৰ স্বাথে প্ৰকৃতিত্ব স্থা মৰ বুৰ্বাৰালাই খালানি লি বুবৰিীয় খ্যা”ি অৰীতি অদিলিঙ্গন আদালনের হু বুলি শ্রীগদ গদাধ াৱেমাথাবিশ্ব মজাবিন यदि गनाम् অস্বধি কথৰ বা গান্তকাষ যামা সৰ অধীকাল কিলি অমর এধিৰ কৰি সন্মর স্বামীরা যাক ঈশ্ব অমিতুল আযকাল পুল ব্যযথ সখি আৰু বগল। মৰি যখ কামাল মাথায় উল্পে লাঘব কথা-খালা पन्योपस्थितिमा रतुवं भावयबाप গান্ধাকবিবিবিধবা पर समय वोधन কি কাৰ। সৰু অস্বালানি খাথি এললিন গঞ্জ শাখাশ, এ শীঘাষ্ট্রে। বালি ७४ कुसुमाञ्जली। ननु गम्दोऽतिरिच्यता प्रमाणं, स पव बाधकोऽस्तु तथाहि "प्रकृतेः क्रियमाणानि गुणैः कर्माणि सर्वशः। अद्वारविमूढामा कर्ताह- मिति मन्यते ॥” इति गोतां पठन्ति । प्रकृतेर्बुदितत्वस्य गुणैः सत्ता- दिभिः क्रियमाणानि कर्माणि मोहादई कति चेतनो मन्यते, तेनाभिमानिक कर्तृवं न पारमार्थिक, न च सर्वस्याभिमानः विशेषदर्शनात्, कत्र्तति निति न षष्ठी इत्यवाह,- न प्रमाग्यमनाप्नोतिर्नादृष्टे बचिदाप्तता। अदृश्यष्टौ सर्वजोन च नित्यागमः क्षमः ॥१६॥ अयं हि सर्वकर्तृवाभावावेदक. गन्दः अनाप्तोतवेन्द्र प्रमाणं, तदाच मौकायति बार पदपि शिव्यथमव पदस्थापकीयबेन पदार्थोपथितिर हेतु বা অনভিত্ৰিশিনি সব সদর কুৰি বলি, মালয়ালপিবি স্বীকি मानसप्रत्यरमिय कविसाव्यानुरोधेन खौशा नाना प्रत्यचत्वेनवोपपती লছ তালজৰ মালালাৰ গাখামীসুমবিহুগল মনি সাথ কালাে पन्वय-व्यतिरकरिहति माव 1१५. नाक्षिक अन्धवतिहन नवियादिना, मोडादिति बुद्धितले न सम पानीभेदा शादिवर्ष , वाभिमानि का खमिति मेदागदनिमितक वनमित्यर्थ , यनति - पारमार्षिकमिति तथाच तमस्यामना निर्विकारतया लतिरूपपरियामा सधा पारमाथिकान खडामा इति भाव । ननु नगवा निम ईपरम्पासा मपि कसत्वेन रमिहिरनदेयत पार अम्बेति, सदस्य अभिमाना া কাদা বিধি ৰুৰি লগ্নাংঙাবিব, বখা কাৰণ নব बालेन च नासिहरित भाव । मनु बाति या कमावि कथन पषी या पनि तयार पाषादिकीय पौविधानात प्रत्ययस पादिवत्र होति मा एमाधोगिरिचय विर्य पूरपति पर्व बौगि, मद पति ने विमारानीवादियोरामा मन स्य मूने मारे जवादि पहरे मामा परति विमति सि , पाता पानावपयोप्रथा मिद्धिरिस्थत पाई मूने मच नित्यागम इति, एकागोतावाक्य नियागम निवदेवम पापयमियदभार मूने निरनने चादि सबपि धायानत एलबीचकलेग प्रबोधमान हतीयस्तवकः । मामोतदेतदर्थ गोचरज्ञानवसोनित्यसर्वविषयक ज्ञानवत्व याद्यमावात, आगमस्य च नित्यलं दूपितमेव प्रागिति वेदकारी- नित्यः सर्वन्तः सिहाति ॥ १६ ॥ नन्दसत्वयोधकागमाना का गतिस्तत्राइ, न चासौ क्वचिदेकान्तः सत्त्वस्यापि प्रवेदनात् । निरञ्जनावबोधार्थोन च सन्नपि तत्परः ॥ १७ ॥ अमावागमोनासत्वमानपच एव, मत्वस्यापि बहुशः "मत्तः सर्व प्रवर्तते” इत्यादिभिः प्रतिपादनात् दयोथ न मुख्यार्थलं विरोधात्, विशेषगुणशून्यात्मवरूपस्य ध्येयवतात्पर्य विनिगमकचिन्तायां वाक्याज्ञानयत्वरणामता, मुल पाशविन्याय नाचवत रित्यादि , अदृष्यही पहायस्य भदौन्दियस्य तावाशाय दुधी जाने लोकतायामिति मेष, मबंध नाकारता सरंच, नाच नदेवरत्व न नाशवायस बाधकालम् इति भाव । इममेशमा टोकायाम् एतद यादिना। मनु वावनापि कय नियमविषयक शानदवसिदि इयत पा न्द्रियाराभावादिति वयाच বিবিলন বাল বিরিষাবিলিনি विषयकम् अथरस इन्द्रियायभावात् तन्ज्ञानं भुतरां नित्य विनिामकाभारात मई বিষয়রি লিখুল্লন শান্তিৱিৰিনি মা । मनु नायव नित्यन्येन कार्य ना तया अन धम प्रमाग इति म चेदर्ष, पर है। प्रपति भागमस पेंचादि मागिति रितीयस्वर असावशेषकागमागामिति प्रकाखियोधकायमानामिव्यय । भूने न चासापिति बसी আম জবিক গলাঘে অন্ধ’লমাল হলি যায়, এ দুঙ্কাল ন দিল প স্য ঘঁৰিয় নি যান, হৰিফিৰ বিষয়ে কোন গাৰমাৎ দুনি। মূল सुषमापति कस्यामि प्रवेदना प्रतिपादनादिवर्थ । मनु का सामागमस्य किं - * इन नियमानोऽपि कृषिदागम निरचनाशेषाएं पालनो योनिरसनल पिएर पल कुममाजली। कल " बाधकतोना माधक युतोनाञ्च कार्य कारभावादित मूनकानुमानसाचियेन मुण्यार्यकत्वात् ॥ १७ ॥ नमु यद्यमो मर्वज्ञ स्यात् अनुपदिश्यापि प्रवर्तयेदित्युपदेगा- भुवपत्तिवास्तु वा वाधिका, म अयमनुपदिश्य स्खय प्रवर्तयितु मजानाति ममत्वानुपपत्ते, पर्यापत्तिञ्च मानान्तरं तबाह, विभावे फलामावात् प्रमाणेऽसति न प्रमा। सदभावात् प्रतिनं फर्मवादेऽप्ययं विधिः ॥१८॥ 'प्रमाणेऽमति न प्रमा प्रमाणरूप हेत्वभावे फवाभावात् प्रमा विरहात् प्रमादिर चे न प्रति कारणाभावात् प्रमाकारण - हाध्यम सपा पर २ वाजत खगर रचा । सपा निराधम प्रति पनि मोहिमानिसमाजमान शासन काल पनि भार । अन मालीमिर पापा राना मगायनम् स्यपि बिगेको यस पा टोकाश बामह मानादि का मामला मातीनामा सात मति मा.1.1 एप PICAL प्रमा, यो मात्र अमित अनुपदिशापिस mamtent पर दिशा पर भारत मपि air वा ननिस्टीन पिरोस नानाभापान । बारामा । म मा नि माय. कम्पमा परिष, atar पर मां try Informa • पिरतिष HTMNITI RE रातो माय गरा Arkee remAIRE, Rani GRANTH MAPTirainRATHon वान IN ENIMAR .
নীলাম্বরূদন, ব্যাংকাব্য গ বিধি ি রনি, যুব ই স্কা। मन्यन्ते तव दूषयति, मरेशादि ब पर्यापतिमन्दाय मानम् बर्मितिमिन नदि । মীয়। বিঃদনবিবিঘিৰ বুনি নাগময়না, অন্যথা - पादेऽभ्ययं विधिः, अष्टादेव प्रपत्तेरुपपत्ते: स्वेदम्यानर्धक्यापति । नवार्थापत्तिर्मानान्तरम् ॥ १६ না। अनियम्यस्य नायुक्षिांनियन्तोपपादयाः न मानयोर्विरोधोऽस्ति प्रसिद्धे वाप्यसो समः ॥१८॥ == অগ্রণীষ কুবি না। সুবই কয় ভাষনদিন খা খাঘিয় সালাহুদুিলি সম্বল অনুলিস্নানাবিহHনবোধিনি মা। মুল সকা যদি যবে সম্বলিহ্মাণাধাবিসাক্ষৰ মই অলনি মৰিশ্ৰমল শ ময়া না বাধাবিঘা, অলীঘিয়া গলা খালবিনি মা। অই কিনা উদার ধান ক্যান্সাৰ জাৰ্মাল্যবলিগালব্ধিৰি মান। टोका न मालि হিলি দ যাদী মনিষি, লীলাবলি অহাৰ দুম বিমা মাল সুখবিন্যপীলখান নয়ন মালাছালিৰিনি মা। জুৰি প্ৰথমালাই যাপার হল, জলৰাই নি ৰূর্ণ সমাষ্টাৰ সৰৱন ৰ লীকৃিতি কাল ইবলি, শালব্যামবিবিসি বাথ লুইমারি ঘষ অঃ আলি বত্র মক্কলপী বাহীন লাখেলিনি মাসালা কীইহা বিৰুৰৰ দ্বাসি সুর খুৰি মাৰ ? | দ্বীনি কান্না ইলয় বহুগুলীবিৰ মানব সন্তুষ জীঘিনাদ খান্ন অবল হনগীৰিণীৰংলায় নছি ও শিল! ছার নীঘং শ্বগন্ধয়াখা- অলিমলীল বংগল শিয়াৰ মৰি নৱ অগ্নাৎবিকৃগন নি নীলা। মলিন বিবিপি; অমাণ গ ঘনিঋসিন্নাস সবইয়াহিয়ালিলি পিসঃ বিধ্বংণে ‘ল ২টি বিনিবন্সি, মহিবন্ধ কালিলিদিয়াশলাষ্টি, আর সালথায় খায় , দিবিষযুৰি গণলিলিখিচুদ।
कुमुमाननौ।
जोवी देहटनो गई नास्तीति नानानन्तर पहिरस्तोति धीर
दाहरण तद्वानियम्यम्याच्याप्यम्य नालिनानुपपत्ति, খলিল
पचापकोनोपपादक, व्यापकनिका व्याप्यस्यैव व्यतिरेकात्
साहानुपपत्तिनाने व्यतिरकचाप्तिधोग्य। यदपि क्वचिदस्ति
गई नास्तीतिनानानन्तर विरोधनाने विरोधाय गेहान्यविषयता
कचिदम्तोबयांपत्तिरिति तदपि न न हि वास्तवीमानयो
الا هتتسرباط کنارا وعظ طعااراا لا لا لا اد هراد
ما هاد لمعيليراع
T-AARI पसमा तमामगारन मुदि मई
TAPER
ना
واعيد محمد جامه درندويه الرسالة *
Lusitis-IA read-LAAB22
مطر هورناطط ! لا اعرط
قطره را دارد که فرد حذرع وله دورها العا
الرد علي المسرملولدطرهطه
Lating
१५
فیله رسترلر
.
xt
P
ها دارد، نه د هه رهههه هه هرا (علينس للعدا
indesireanamunmun
HINKERelated
arre
-rrrr-Tar
trở vnr • • • xe con trẻ
Manoran mind T!
বাবিনা হালিমাৰিকল, খঘাথগি অদ্যাবলিহীন । মুনীন। নিহীম:, না বল মাত্র নন,, নিহধন্ননয় বিজয়ী श्ववस्थापकत्वमनुमानविधयेव, तथाहि विरोधोमिन्नविषयकः एक- নিধনায় বিকল্প শুনি মাহৰিৱকিনি, অন্যথা মুন্নীয়- पद्यमानो वह्नि गमयेदित्यर्थापत्तिरिति प्रसिइमनुमान न स्यात्, अवांग्भागावच्छेदेन वहानुपलभः धूमय बहिसाधनमिति विरोधे- বিমান ক্লিয়াসঘানৰ , অনুমান ন বিধীথবিজা বিঘিৰিৰীধৰ্মীয়া মাৰিষাৰ অনুদান বলি অহাহন মদাপদে ৪ ঘখিন নাম্বার বুয়লি অৰীকি, মাসালাদিমি দল কবিকরি নষ্ট নালি খুলি আৰৱৰেণৰনিলয়, বিহীন রনি নীৰি মন্থ, হিৰীধাৰৰ জৰিহদীনিন এক দুখাকি কামত লিমুল মুম্বিয় যালিৰিীষিgছানিলাযাএবিয়াৰ হিলি স্নাল, মই অদম্পকম সাব , সৰ হৰিীনিয়াল রাতিঙ্কিালিৰৱিস্কাৰনয়া খলিধীণ মনি, অৰিৰীধার্য খণিবিনকলায়, কাশিনাহি, এবিদী কবিত্বশীলি গান, t मत बान शहानियामावज्ञानयो চুলি শৰীলি, আদি কালী বিহুলালি লহ্মীলিগালী স আলী গিরীধ ন যা বিৱৰিয়ত্ব, বহা সুনীল গাৱাৰিীৰ অসী, চাঁদ সর, লখাৰ গুলানমাকেবিধিস্নানয় প্রশিক্ষন হধদিল্টি বয়ছিল নিহাবিধবাৰু কি না। ল মিছিল মিসবাহৰ কয় বল আর বিধখানি, ষো যদি কাকলিৰষন সিৗখিন বানাবন্ধাবলমি, বিম্ব ৪াস্তৱ ৰীধিয়ানমনিসনানাবিষয়ৰিবৰিবা, খি কি হালা ৗর শর্মীনি মান্ধাশীল বৰণ কৰিবীলি যথানি বন্ধ লি ঘলখনিজ শনিৱমকাকে যখ. এহিয়াত্মনিৰ पदसौगई লালীসিমলাখি গ ইনঘনিকাশিনগামলায় fখই, মৰিযিমেগাৰৰ আচাৰ্মান মলিৱণ দিন দলীল কােষ * সানি ৰাধিকাৰবাৰ শিমুল । कुसमाचली। भावेऽपि च व्यामिग्राहकमानस्य वहिसाधकालमर्थापरित्यनुमान विसोप: स्यादिति ", अनुपलबिर्य नेवरे वाधिवेति योग्यांदृष्टिरित्याँदिनोक्लम्, वस्तुतोऽनुपलब्धिर्मानान्तरमेव नेत्याह,- Ent विशेषत्वे सतीत्यर्थ, एविषयतायामिन्यव साम्यवं. प्रयोज्यत्व, तम्ब - विकहलपदार्थ - घटकापपाइन्वर, तयार निरुती कविषयत्वकषापादकाधीन-निकाविरुद्धवरूपापाचा कापनि विष्यत्वे इतीति समुदिता पापनिय देवदामोट নান্দীশিমালাশ कादी देवदत, कचिदनीति यदा जाम यदि देवकोट, नामोतिपमासमानकालीन देवदनपर्मिकप्रतिवनकारकममा ঘাস सदा एकरणावधि कायाचित्वसम्बन देवदलीयई नाप्नोतिविरोधिपनापन् 'म्यादित्येवरूपा। वापती आधस्वानुगुणवान साहश , विरोधामाद तात्पर्यमिति - भाव । सिंहवादिति किविदेशहरियर कारवादप- विष्यबारमात्वादिश्च । प्रमिचे बाप्यमो सम লৰ আগশ অম্বালাইয়া खान अर्थ माह अन्यथेति विरोध शामस्य बांपत्तिविषया विषयभदत्यवस्थापकत्व इत्यप, मुंने अमिः इति सानुभमिद्देऽप्यनुमान इय, सी पर्था पतिप्रमाणभेद, सम" मुल्ययुगरा प्रमन इव: तशाच । अनुमानजन्य फलम्य पर्यापत्तिप्रसायन सिविधभव पगुमानस्य प्रमापाताल भन्येत कति भाव । शमेवार्थ, त्रिपोति टोकाया' पुमो- ঃখীনি। বিধবাবিপিন বিধিমাত অবদানাবলি, ধাৰাখক ননসি বান্ধবাদল, খুনস্থ ঘাসিস্থিrিeqলনায় দশ पहिवाहकमानम् इति प्रमाणयोर्विरोधयह तर एवापरभागार देन वरिष्ठापन स्थान हमपतिरनु मानचिनीपिका स्वादिति भाव।" एबच्च सर्वजनमिहानुमानेनैवीपरची मार्थापनि,' प्रमायान्तमिसि फन्निना। यदि सामान्य सामग्री कविश्वाच्या मात्र योमाव वापरविजषविषय मकसान अनयनि न तु मामो विरोष ति भानुमान স্বর্ণ, নৰা এবি ব লীলাবি মুনশানা যাবি। मानजनषितव्यमिति मावः ॥१५॥ মূল দলিঘৰিনি ঘায়েলুঙ্গিলাবাসানী বিখ, থিংঘর্ষ त्वय साध्य समयम, अब रेत, अपारोत्य, प्रयोग योग्यापनामजन्याभाव- प्रतीति. विकाणमा पारीच्या चटभन्यवत् रति, नागपति तथाच आंग्- - k हतोयस्तवकः সমিনদীয়াকিবিয়াল। पजातकरगावाच्च मावावेशाच चेतसः ॥ २० ॥ অন্নান্বালম্বি জা নন্ দাব, ঘনবলম্বিন্যা সাইন্নালামাললা ' সন্যাসীয়ান হিসাব অবলম্ব গালন্ধৰযক্কা, মিগ্র দু ঘামায় । বীয়্যিাঘী কাসেল স্মৃঘিৰূৰত্মসম্মঘাষঃবি। এই বাৰম্ ধআৰু ৰাখা অত্যা কথা বলুন শিখি।। | হিংসা, সামৰি থানাৰশিৰি সৰ মুপি লাবন, বা ঘিয় কী বেনিয়া = মুখপাখিনি হীরা পুধিৰি যাৰ যাৰঃখি লালদিশি শিক্ষা খায় দ্ব লিখািি াি, অলম্বা গান रम দিনে মুখৰি এখ * ঘথিr (দ। বাধ্যত্ব তখনি খাই। ন বিহুৰ ন ন মুহুল সিবিকালীমমিলিখব। লিঙ্কনাৰ বাণিৱিৰিবি শাশ্ব। আন্ধাৰে ঘৰত মীয়া কৰণ বৰ শিৰাহল। ধ এমন আশ্বাশপি যথাসকাৰবি । শৰ মানুহৰ আরাবীময়। অন্ননানুগন্নিামবীৰণিৰামখা- * - অসমীলীর্ষ স্থানৰীশ্রীনিসী বি শত্রী বধা বুলি গম বংশাল বা মানব শ্যামপুতেীয়ব অব হাসান। अमोवन বিবর্ণ হৃদ ধন ধিগৰৰ ৰখাৰ ভাষখাে জ্বল কবীর স ' ঘণিষা সং ইমুখ্য সত্য ও ঘনি। এবং * গান ন ন গ ম* বৰ ৰাৰ লবন স্বাণলিপির শৰ শাখা? 'দণত, মৰ এi 4 লাগা कुसुमाञ्चलो। गन्दादिश्व सस्य वार्य रूपाभावस्य च ग्रहात् अधिकरणग्रहऽप्यनु पक्षयात् नातकरणजन्यज्ञानखेन इन्द्रियजन्यवानुमानाच। मावावेगाच चैतप्त' मनम , अस्मदादिवाधानुमवस्य भावभूतकरण सचिवमनीजन्यव नियमात् नानुपनधि' करणं किन्विन्द्रिय मेवेति ।३॥ विधि उयादि वातान ताटायच ता ममित ययम् न मावदारमान বনবিঘৰৰ ধৰিৱৰি ধন অদিল্লিৱৰ লগ वार्थ दधात्र समाव दिदम पनवदमनवेपि अधिशाषन्यदामिन्द्रघका पेसरवन अधिकार महत्व दिशामा शिकरोति धिवरवाददा मावापान करण्याविनामारीख., सदनमुमति प्राशय रात्र पाय अन्य प्रदिदत द्रविमेधायन अधिकार पभानम् अपनीतमाला नयमबम्नमौलाथम इति स्व अधिकार सरददार्थम् द्रिाबानडोश्रदका पर সুবৰ বিৰদ্বাৰৰৱৰ'লৰ মাৰ ना भूतन गमावदित प्रक दम मनवायापि मोकनदा व नुप्रयचाम दिवायचचौदत्तन दिर বলিব লাধিকা আপ্লেৱৰ মুৰৱনধাৰাৰ दरम्ह दवाबदाम मिरत पर पत्रिकामारीत चिदमावन्दम र वारमाविबापवापि पश्चादिवि पधिकरणाम तबार शामिझमावाददाता घरदायकवि निर्विक्पादिनदियवाक्यासित मामिति मार। भावमाननाच पमिनिकरपदावादिस पावायस मने पन् for नावासामनेन नावच अवारणेचनापती पदमिती दिकावर दभपरिवम् पन मामले ममत्वमा पनुमा मर्म पातशत्वक एमदर गिरन टौशाम् जानकारनावत्वमत पानावरमान र मानवाचारपतनिरनिराशाच समन्वामिनारसवासिनिक এঘাৰ বস । বৰ বৰ ধাৰাবাকুলিবিক বিদ ने गामिन नरम भवार नि म । HARI neem पर 4 पराधिनमायोनि तर भारपानशामिला पदनान पाने नपया। मी ममदा भारतराव प्रभारमय मात्र ८३ . हतीयस्तयकः। माधकान्तरमाद,- प्रतियोगिनि सामध्यांद्यापाराव्यवधानतः । प्रवाश्रयत्वाद्दोषाणामिन्द्रियाणि विकल्पनात् ॥२१॥ इन्द्रियाणि करणमिति साध्य, प्रतियोगिग्राहकत्वात्. यथानु मानं घटम्येव तदभावस्यापि ग्राहक तददिन्द्रियमपि। ननु प्रति योगिनादकत्लमतन्न', अनन्यथासिदत्वस्योपाधित्वात्, प्राययग्रहेप इन्द्रियस्यान्यथासिहेरित्यत पार व्यापाराव्यवधानत इति व्यापार पाधिकरणप्रत्यक्षेप इन्द्रियस्यान्ययानिधभावात्, अन्यथा योगेन चमुरादिकमन्यथामिई भावग्रहापि स्यात् । किसाभावभमम्य मन्चवारपाय पदादौति नयति तदर्य, सुखानुभने व्यभिचारपारगार पायेति । चापदम्य महकारितापरवभिप्रेच ममुदितार्यमा भावनैति व मतपः मण ধ, সাৰদৰংখদম্বদলীশৱালি হতাশায় । चमाचार বরেন্ধঘেরানার এ দীঘিাবায় মিয়াধল। सदाचार्य प्रयोग অব বাঘমাহৰিঙলি মাল্যবাশীস শর বি বা मरदान् घटादित्यवादिति । पवावधावन माय मोरबलान पर अच्चमाभिमायामपि मारमतिनी दिपागावडे अनुपम भवम् ।।.. शिवलि पनि, माय मत प्रापद में। पाप न हिचति प्रतियोगितादिनि, चाम का यरियार कन्नमवासम् रति मामाबनाया पदिणाममा मन पय, वालमा यथानुमानमिवाद, र यामाने LEHREY स्वभारत महानुमानसभिषर ति पारम्। मासिक पमान दो मार मन सीपरत्वान दाररावान कुसुमाञ्चलो। दुष्ट करणजन्य त्वमवश्य वाच्य, दोपवेन्द्रियादिनिठ एव, अनुपलब्ध दोषवत्वाभावात. पित्तादिना इन्द्रियस्यैव दुष्टत्वात्, नदिदमुक्तम् अक्षाययवाहोपाणामिति। अधिकरणाभावयोर्विशिष्टधोनेन्द्रियजा अभावधीत्वात् नानुपलब्धिकरण जा भावधीत्वादतोविशिष्ट गाहौन्द्रिय स्वीकार्य तदिदमुक्त विकल्पनात् विशिष्ट विषयक भानात् ॥२१॥ नन्यनुपनधाा घटामावस्य वाम ततय घटाभाववतलमिति मान, प्राणजसौरभोपनयानन्तर सुरभि चन्दनमिति चातुपवत् . वयाच विगषण अपायन प्राषिामा ननिति अतन्वमिन पभावगाहको न हम उपाधित्वादिनि भाउमाइकले तन्त्रवाहित्यश । শাহারামিষ আবাবিথ বিষয় স্বঘৰিলি নিশি বুলি। भभावधनस्य दुष्करण जन्यत्वात् पपन्न व मकानी दुष्त्वाभावान पितादिना दुष्टमिन्द्रियं ततकरणमित्याह ব্ধির গাৰৰ মাৰী বালাম অব वायमिति चासत्रयाभावचम दुष्करपजन्य धमन्वान रत्यनुमानेन प्रभावक्षमस्व इन्द्रियान्यत्व मिही यत् पदम मरण नदेव तामाकरण उपप्रमाकर एचदिति सामान्य व्याशा पभावप्रमायामपि सन्द्रियस्थ करणवसिहि सुतरी कुवापि पभावनिपत्ती अनुपल में न करणवमि परिक्ति भाव । घामावरूतनमिनि पिशित नेन्द्रियजन्दा पभाव बडियात गारधिनया भावधिवात नोभयनन्या भनुपन चिजन्यतावच्छ दावेन मिमामीन मान्द्रियजनतापस दरलेन मिहनायव मारपसहादत সুসং কালখনি সাবট ব্যবস্থা হিয় মুন্নিয়া মাঘ पापी च मामटर इन्द्रियमेव सामरिशिष्ट हिकरण मानपलमि সাশীল সাপীযঙ্গ ঘনিষদ रस्य বিলাহিলিখুলনা पनि अधिकरणामारयोरिति । विमित्याहीन्द्रिय 'मोकायमिति, थार्य इदिन সমীলঙ্কা অগৰিবিন্নাসীমনিষিদ্ধ समायोजतादिगदर । এৰিথাৰীৰিমিখী मेन्द्रियना प्रभार रमादिचनमा बामिति पाथम्। ताहानुमानम्यायोगशत्वादिति ॥ ११॥ अनुप एक म सम्बमान्तरगर्मत्वात् अवयक प्तकारणताकानुपलधेरेव करणवं नेन्द्रियस्येत्यवाह-- बतोयम्तवकः । 'इन्दभावाहिकानुपलब्धिः धारणतया बाया. निर्विकल्प कविघयो- अत एव इन्द्रियेण सविकल्पक विषयतया एज्यने तथा दर्शनात् पभावेनेन्द्रियपत्यासत्तेरभावात् कथं वा प्रत्यक्षवं, विशेषणतायाः अवच्छेदग्रहध्रौव्याधौव्ये सिद्धसाधनात्। प्राप्तान्तरेऽनवस्थानान्न चेदन्योऽपि दुर्घटः ॥ २२ ॥ भवच्छेदग्रहस्य प्रतियोगियहस्याभावप्नत्यक्षहेतुत्वात् नियमत: मविकल्पकतानसामग्रीमत्वान्न निर्विकल्पकत्वं, घटादिग्रह तु निर्विकल्पकमेव प्रथमत:. विशिष्टज्ञान हे विशेषणज्ञानामावात, मनिकषांत प्रभावशे न रिशिष्टानुपपचिरिति यति प्रापजेति। ३ घदादर्भानदर्शनादियर्थ । रिशिष्ट बुझामन्यव प्रति भाव । तयान पभाषण অন্যান্য নারী অনুবা ধবধান বন সংগ্রণাধীন पाक्षिकमानामक घटनाममिनि विविधिसभवान् विशेषणीभूताभादगिलोकिकमा हटानेन दर्शमादिवि घटादिविरिपुर्ण निरिकस्यकविषयोभन निकिएकामोकार सन्दिधमार मबिन्दियामाननिरिकपाती गानुपनमा। चन राह पभावेनेन्द्रियप्रन्यामते रिति, नवभाष संयोगादिमसमराधात Rel- ৭ ম শ ন আ বি ব্যথা নি, কামালকাধিনি ভিষিদ হেদ্দির জিয়িলিবিয়লিবজাবি, घाभार मनमानामावान विशेषताया पपि बाध ta | Hain मानाराम भरताप va रामानुपन पELINE र पर गोव्यादिसि मूर्व मिस पायात न যনি নির্বাসি भानानात पूरमपेचपोथी WIN TAMIRitem गती Eि ইন্তিকাষে দুঃমাহিশ, মীজাবিন বখশিশ বুনি * দি मित। --- MORRIT MAN ARMभागावित, कुसमाचलो। সনিগীনিম্বাসায় মালয় ও মায়াবি কিস্তি कम्पकाविषयतेति सिंहमाधनम्। सम्बन्धान्तर नवम्यानात् स्वरूप मेवामावस्याधिकरणेन দুর্গম , তিঘাষনারী জানারি মায়ামমালা মুম্ভীক্ষা। वग्यम्भाशत्, इन्द्रियसम्बइविशेषगताया घटाभावादिप्रत्यने मधि জনয়া ৰূলা। বর, নাযিনালি মুম সন্ধাৰাগ্নের নঘঞ্চি এব প্রমাণ হয় নিৰিকা বিশ্বে যৰ গান, ঋনুমানারি বা ব জবিবিৰিন্ধ ৰ যন্ত প্রানৰ শিখৰুলি কৰে । নিয়মকাই নি রিয়মন্ত্রী সংবা নিশিথীশিবির নিৰিকাশৰ্মীৰামাৰুৱা দ্বিীধা দুখী কৰি মাৰ 1 স্মল বিদানিনি মূল বিনি মির্শীঘলিলি ভিয়াবলিনি খাবার্য। অসাধাক্কায় সৰি মণিীতি মানি রাদ্বিয় মনিষীলিঝাবুঝিমালা বিশ্বন মনিয়ানিঝিমিতালম্বয়াইয়া দলিীতিমালা অলিৰিকাশ বি সি পি অশ্বখনি। লন্ত অাৰ বিনিম্বা স্বাৰু অপিন্থি আলিৰ লগৰ ত্ৰি আঃ সুশ মামলা দিনি ০৭ বিঘার প্রায় স্কুলবাসা গলি অশ্ব কানি সিদ্বাৰকাশৰ খলাবাসি যা অস্বীথ শর সৱা বিধিশাখাবি ধাশৰে গীষণ নাৰি বসবােরা सपमवात যা হব নাঙ্গে কি বান্নি নামৰ মৃদ্ধশতাৰি এস ই স াধীন। এই অস। নম্বৰ দুৰ মে মামি শাকিল। मोबा यसरमधारावाम লায়ন মানুষ নিহত সুখ যখন পানির ত্রি বন্ধ দুশ অবস্থায় মাথ খাশ | বিসাষা মিলি। ন দ कखौकारात् घटामाववङ्गतसमित्यादिविशिष्टप्रत्ययवलात प्रमा रखा निविपकवियमेव यायन एक्व परभि यति प्रमाणाहग तथा माचात् परम्परा वा निविकम्पकाविषयीभूतस्याभावय साहसतमुचितम् भनि सय सम्म मातृमशक्यलाल शकाचे किमपरामिानलति विनियमानुराधना प भाषा विकरशन मर हतोयस्तवश । - नाधिकरणस्य प्राप्तेर्भवतापि स्वीकारात् ॥ २२ ॥ स्तबका सग्राहकलोकमाह प्रत्यक्षादिभिरभिरेवमधरोदूरे विरोधोदय प्रायोयन्मुखबोक्षयौझविधुरात्मापि नासाद्यते। तं सर्वानुविधेयमेकमसमखच्छन्दलीलोत्सवम् देवानामपि देवमुद्भवदतिश्रद्धा प्रपद्यामहे ॥ २३ ॥ इति तृतीय स्तवक । मुखनिरीक्षणेकविधुरैधर्मियाहकमानवाधित प्रत्यक्षादिभिरामेव नासाद्यते विरोधोदयो यतोऽधर मतपव यस्येखरस्य परताया নি যৱিাহীলিঝাবনুষ। मधोडप घर पर मचे विमोति ननद मति तयाचाघ भाद यत् प्रमाए भवन तत साचान परपश्या का निविकल्प विषाहक भवति इति नियमान पनुमानाकिमपि परस्प अयक्रमाव जमलमिति म बार ক ধানুহৰধা লিৰিকাদশ সশৰ সকিয়ায় घातसमिति सम्बध पवमा काष या ঘৰৰনিশ্বীয়ছিল । ২২। বলিল সমানীয় যাব परमैशरामाREER मावितरिया निवाधिपरम् । মাগিৰিৰি দৈম্য কাণাৰি থকা मा गरमारमा योगमार मन मणिमादिका দাৱলীৰশষ্ট समा कुममानलौ। दूरे सर्वमनुविधेय वाय यस्येति अप्ठमा स्वच्छन्दा चेतनान्तरा प्रयोथा या नोना सैबीसबो यस्य स तया दुखाभावैकनिदानत्वात् अतएव उद्भवदतियहा देवानामपि देव मुल्य प्रपद्यामहे ॥२३ ! इति तोयम्तवकयाग्यानम । चतुर्थ स्तवक । मलेपि तस्याप्रमाणत्वात् इति तुरीयविरतिपत्ति । ईखरो न प्रमाण नचानस्याग्रहोतग्राहित्वाभाविन प्रमालाभावात् इस रम्य प्रमाकत्तृत्व प्रमाकरणत्वञ्च नाम्तोति अप्रमाणपुरुषस्य वच क यहध्यादित्यवाह- पर हास्यपि विगाव सराभावमापन पत्रा वि नापद्यत यच नेवर्ष, प्राव प साधावक सवाष रामवमानत्ववापयानि मकाच प्रमा भवादमानवाविनानौति भाव । लोग सुवादिरूपा उमर मनमनदेव भव देतुमाद स्नायवेति पाटीमा मचाना सानो बतिया भावनमान वयामतलपकायमामाड़ो ये ना प्रपरमवरण मनासिराण्याम ति। १६॥ पति चौक मायानाथ दागीविचितायां कुसमाधमचक्याविकतो हयगरमाया विवि समाता। पसीना सार दतिया ५ पुणे विपदानि मुबारयति मन पनि सवाचन विपिन - बा fresh बायका निकट निरागमा कातरवाभावन परत कामात दस चतुर्थस्तवकः। पप्रारधिकारलच्चयमपूर्वदृक् । यथार्थोऽनुभवोमानमनपंचतयेष्यते ॥ १ ॥ प्रपूर्वकलं अग्टहीतगाहित्वं न प्रमानक्षणं धारावहनबुहा- व्यासः इदं रजतमितिधमातियाप्त च । स्वसते लक्षणमा यथार्य इति। अनपेक्षतयेति तर्जनकानुभवसमानविषयकतया सन्मामाख्याधीनमामाख्यकतया सापेवत्वात् नव न प्रमाव्यवहार• स्तान्तिकाणामिति ॥ १. : प्रमाया प्रमात्वम् । माइमिति १ मोपत्तिकालीनध ममतियोगिखममानाधिकरबनानाविषयविश्यक नम्, एतव पूर्वपति प्रमाजान नचचम, ईशरवानस नियत्वात মুখৰিত্ৰৱাৰ एतादानुक्षवासप्रशन न दृश्नच यस चराने पन्याभवान् वायम्। मृतेरपि प्रभाव प्रसद्वान् । मायमदैन बा कापत्यया मारव प्रमाकर शवर बोशने तारमपि सरे माझौद्यार, सरखेति, समाधान अमादयत्वम्। गूने अहमिति अपूर्वस पारशीत व दर्शन मिति यावत्, माव- परोनिदर, तयाच पपूर्वकालम् पाहीतयालिग अनुदद न प्रमालदम, बारः श्याने , पथिकाने , पतिव्यात, । टोपा शारापहनायारिति, मान सोऽस्ति प्रयोलो यन काचो न भासते रति परषां विद्वान्नात् मुभवमावर सोपनि परिश्चखात रितीयादिपरवपि पौतमत्वम् वि स पञ्च माने जान्न মাই ললোৱাৰ আগামীৱিষরাল নম্বৰ মান যুৱ নাৰীৱলছলিঙ্ক नम्बसार पादिमत पूर्वमानाविध यस सम्ब सरकानेन रियो- उत्तरजानन्याग्रहीतराहिलमिति बाप्पम् । पानाविषयम्बातिरिपिया लिपपमावस वाभावाना ननु चापानुभाषचार्यचतिरपि कर , मना स्थान यदार्थलकर सन्दत्वात् पनुभवलम्ब स्यावादियत पा, पनपतयेतौति, तनुम भाषा ফন্যান্সালয়ৰ ৰ বন্ধাবীশশুসাহিবিগন্ধামত্মঘাতী স, লালালীনি, শ্যাৰ সী লখি প্রদাবাৰা নামৰ নৰ স্বল্পৰা, ৰ সিমানান। এ ঘহাম্মালদহ মাৰ, ঘৰৰ পি मकारकत, आप्रमालमिर्मतमा দায়। १२ ८० कुसुमाञ्चलो। ननु धारावाहिके नाश्थाप्ति, ज्ञानेन हि विषयनिठो धर्मः कपिज्जननीय, अन्यथा चानस्य विषयं प्रति नियमो न स्यात् तथाच तमादायार होतग्राहित्यमेव । किञ्च स धर्मस्तदुपादान जानजन्यो न वा, आये उपादानज्ञानस्य उपादानविषयसानियमार्थ धर्मान्तरम्वोकार तत्राप्येवमित्यनवस्था, हितीये कार्य हेतु तत्रैव उपादानज्ञानजन्यलयभिचारीति नेखरस्य चित्यादिकर्तृतया सिद्धिरित्यवाह.- खभावनियमाभावाटुपकारो हि दुर्घटः । सुघटत्वेऽपि सत्यर्थेऽसति का गतिरन्यथा ॥२॥ खभावविशेष एव विषयतानियामक', अन्यथा जातता. भमस्तु न विहिबान किन्तु धर्मधरणं धर्मियोऽनुभव इति ज्ञानइय, तव धर्ममरणं मौतपाहि, भानुभवम्य मात्वमिष्टमेवेति भने मातिन्यानिरिति धारावाहिकेऽन्याप्ति सारनि गविनि, विषयनिसौधर्म আধাৰীৰ पन्यथा जातनापमाननौकार, विषय प्रति नियमो न स्थादिति किधिनमान किधित विषयमदेवि नियमो में स्वात शारधर्मस्वीकारे च यासान यविष्ठनातवामनक नवान तबिविश्यमाकमिति निधन उपपाते, घटनानजन्यमतिताप घामानसम्पम घशान विश्यता नियामक इति घरज्ञान विषयत्व घरधानमन्यजासता पपनम्बधाची घर एक बत्तते न तु घरमानमवसातवापसवधानाथये पठति मार । दमादायेति तपार ज्ञानोत्पातना स्वसमावकानोत्पतियादिवाने मासते इति पूर्वपदियां मिहानात् पूर्वाग्योना प्रथमचान जन्य ज्ञावतामादाय विदीय আসল বিলাসবলনায় বলীয়াৰিঙীয়ালি দাবসিবি विनियमार्य जानतापोधम नयायिकपि मन्तव्य बभिमनमानी मा चिनि सकका वायत्वादिति नैयायिकानुमान दूषवित मुपत्रमने विति, तपादारामको न बनि विषयवानियामकी यो भासतारो गर्म पादारामनवत्व त उदारधाममामी यदि समयस्त्वं भारत - चतुर्थस्तवकः। धानेऽपि नियमानुपपत्तिः इति स्वभाव एव नियामकस्तवेति उपादानविरहात् अनुत्पत्तौ विषयतानियमानुपपत्तिरिति सभाव. एव तन्त्र नियामक इति ॥२॥ ननु क्रियया कर्मणि किचिजननोयमितिव्याप्त निक्रिययापि विषयनिष्ठोधर्मोजननीय इत्यानाह किञ्च वर्तमानविषये तदुत्पत्तावपि अविद्यमान विपये जातताया मनग्यमीकार्य एवं नामचालतान्तरजनको भूतोपादान वानस विषय तानियनाये चिति सकसका कार्यवाहिया सकन मात्र पादानगीवरापरोचमान धिकोषा आप.। मूले समावनियमाभावादिति सभावस नियामलामावादिपर्व, उपकार मालवा सकायो सभावविष एवेति खुष्पसम्बन्धविशष एवेत्यर्ष, अन्यथा समावरिषस नियामकस्तान समावस्य नियामक बनायवध्यबाध एवछ विषयते व नियामकल विमतिरित माततास्वीकारेक्षेति भाष । मूने मुघटबपीत्यादि, अन्यथा समावर नियामकदाभाये, सति विद्यमाने पर विषये भातलाया मुघटवापि मवि पविद्यमाने विषय कागति पतिनांनीत्य ! याच खसमवेजसहामान्य प्रति सच माहामाहबभत्र हेतुलया घटादिसमवेतमाता प्रत्यपि घटादे साहात्मासम्पयन हेतु बीवघटादिस्थ घटादि अनुमादिम मातवासिदिमाशत मन्विनि, रतिया रिति किया धमनियम पर्व विषयनिरोधर्म रति विषधनिष्ठीभावहारयो धर्म ! पत्र, पनवस्थेति, तपाच तन पटरुपीपादानसानजन्दले লালদিনধি শলি। জিয়া घटनानविषयनानियामको यो पदनियमानतापो धर्म घटयोपादानज्ञान विषयतानियमार्थ जाततामा दिनीय इति पदादिमान विधपतानियामवश्य पटादि- বিঃশ্বালঞ্চবলয় ঘাম্মিলনীরবিলশৱ মৰ্থ । অমিদারি নাথ ফলনক্ষণ যখৰ ভয়াৱালগালাকিথিৱী দিঘণীভুলীহালয়াপাখি सिके उपादानशानभन्यवाभावातिले कार्यालय वा मानवान व्यभिचारित्वमिति मौका, नियामवतवेतीति तथा पर निशाने घट सातवाजयते मन पटे या . पवारलामावाद न जाततासम्म इति भाष. ९॥ সঙ্কলিনসন্ধান দ্বিয়াখন নি স্বপথটা म चामच ८२ कुसुमाननौ। अनेकान्तादसिद्देवो न च लिङ्गमिह क्रिया । तवैशिष्ट्यप्रकाशत्वानाध्यक्षानुभवोऽधिक ॥ ३ ॥ क्रिया यदि धात्वर्थम्तदा गरेण गगर्न युनक्ति इत्यत्र सयोगेन गगननिष्ठकिञ्चिदजननात् अनेकान्त , यदि करणव्यापार' क्रिया तदापीन्द्रियमयोगादिना घटादिनिष्ठकिश्चिदजननात् व्यभिचार, पय क्रिया सन्दस्तदा ज्ञानस्य स्पन्दानात्मकलादसिदि.। ननु जातोघटः साक्षात्क तोघट इत्यादि प्रत्यक्षमेव भातताया मान मित्यवाह तहशिध्ये ति। सर्वत्र विशिष्टवाने विशेषण विशेष्ये तदुभयसम्बन्धी विषय , स च सम्बन्ध कचित् मयोगादि क्वचित्त खरूपं, तदिह घरभानमित्यवेव घट जानयो. स्वरूप एव सम्बन्ध । सामान्ची सोन्यादी गमाविमाया सामरूपकनिासयोगकएनजनशलेऽपि धर बानातीन्यादी मानकियायान चटपकमनिहफनजनकत्वमिति पाथम्। तय सति घरम्य किया अचश्वगानिलापकमलानुपपने । मूमे न च निमित कियेति कियेति भावप्रधान निदेश, नयाच क्रियात्वम् : साततारूपधम न नि मानुमापकम् इत्यर्थः, पव क्रियात्वे कि धात्वयंत्रम्, उत करण्यापारत्वम्, अथवा स्पन्दत्वं, नाद्य रितीथी इत्या पनकान्नादिति, न उतीय इत्याद पनिवेति नधार विशेषाभावरम्य भावनिचायवसात क्रियाद न दिमिति मामायामावसिद्धि । पतदेव सिपोनि टीवायाम् विया यदीचादि किया नियान्व, धावप' पाचचत्वं বলিনি ঘৰ को इपिचर मरमयोगरूपवियाथा पत्रवरिमामपानजनकत्वसम्मवान् गमन पर्थनानुधर, दचाच मानव निवत्वन पश्यविमागासगाव रति माव । कान्यापार बापच्यापार किया क्रियात्म, इन्दियमयोगदिनति पादिमा परामर्शम्प, पति दशकात , पदाचीत्र परिवार म चन्दियसयोगेन मन्यमानहारा घटादी पानवानमनात रुप व्यभिचार ति बारम्। पथ घरमापोतीबादी बवठयोग अगले किचिनननन व्यभिचारात। पद कियेन बिया विधान पद খালথ বায়বহুল, অশ্যামাৰ ঘৰলেদাষা, গৰিণি সঠিকা विपिना হিলা सापारिरिया। सातारा ধিঃ নাখেন, শাখাগৰ, স এন্ধাৰম , মানিনি । কাব্য। ज्ञानमिवति तथाच यथा घटनादम् इति प्रदीतीबाने घटस्य विषधित्वकपसम्बन्धौभासते मातिरिकममम या जाती पट रसिप्रतीतावपि घटै मानक विषयवारपसम्बन्ध बनि বিলাহি। আলতাদীলা অনিষবলনি মাদী কৰি ৰীমী। पर्यपद विषयपरम, भदै सतीया, विशेष प्यावर्षक विशेष मिति यावत विषया মিরী মাক এৰি নুযোগ, বিয়েলি বি এনীয়া, সিঙ্গারাখা। पचारिक जातो घट सन्यत्रापि नामस्य विषयवादपसपोमामले में स्वतिरिकमानतेति আবাল মালাশ যান নাম্বলি মূৰিন মনি হালধিষশীল, ৫২ घरायम्तयकः। মামী ঘষোয়ি মানুষ, অধ্যা ছয: জীষন্ন মা- कततयोरप्यापत्तेः बभावसम्बन्धादुपपत्तिसुन्या ॥३॥ নখ,-- অন শিনী চি নিন্ধানে ধিযাম্। क्रिययैव विशेषो हि व्यवहारेषु कर्मणाम् ॥ ४ ॥ যথা স্বনিন্য মান বিভিী, যুগ্না ও যিয জন ইহকালার ললিলি, আরবায় মানলিপি বহু মালী ঘ লি অবধ মণীষী মালয়ে বিষযলাশ সৎ স মশামিনি নাৰ । মুল যিম জানি, বহিস্যময়কাল সম মানৱ ৰহিমায়কৰাৰ হিৰৰবশ্ববিখ্যকলাপ অলিঙ্গেশ্নাবানৰীক্ষা । s হলি সীকী যদি অবশ হস্ত মান * শিঠিন্টে লতি কামী দুই মুযদায়ি গল্পী মামুন শ লিৰিহ্মান, সুধীশ্রান্তি সুধায় শহিলি মৰবিশেষ, বধাৰ ফী ঘঃ মুআক্কী এখন বি সব গুৰিলীয় আর্য বুশ ন য । মুল অনইসি দি, সিয়ো দিয়া বিময় শাক বি ৰবিননাম। দিব বহার যথা ঘামাননিবি সতীনী বিশ্বৱৰণমুশল বিশ্বে বালি গহনই মহা আৰী যুৱ ছনি মনীষী মহল্প বিঘর যালয় বিলাৱেশনৰমৰ বিয়সল স নিধিসম্মাননায়, মাম্বালমিল যিষণ বিঘাষৰীচ্ছদ যালয় বিল সল্প হিগণর এ দুই ८४ कुसुमाञ्जली। घटादीना व्यवहारेयु विशिष्टवुयादिषु विशेषस्तथा जातीघट-इत्यादी जानेन्व घटादौ विशिष्टधीन धर्मान्तरादिति ॥ ४ ॥ ननु तथापि नेमरजानं प्रमा प्रमाणजन्यबाभावात्. एव• मोखरो न प्रमाता न वा प्रमाणं प्रमाकर्तृत्व करणत्वयोरभावा- दवाह- मितिः सम्यक्परिच्छित्तिस्तहत्ता च प्रमाटता । तदयोगव्यवच्छेदः प्रामाण्य गौतमे मते ॥ ५ ॥ तथाच कृती एतावानेत्र विशेष इति भाव | किययवेति व क्रियापद कृतीका धानपर, थार्थ अभद, विशेष व्यावत विशेष मिति थावत कृतीकाचानाभिम विपरमिति समुदिताय । व्यवहारषु कतो घट सो घट जाती घट इत्यादिविशिष्टबुडित, कर्मयो विषयाणं घटादीनां, कतीदा शनादिकमा विगषणमिति अदिसतात्पर्यम् । तोशापास हटान्नार्थम्, अतएव जाने देत्यनुवा क्रियय येत्युन म्। घट रही घट इत्यव या विषयतासम्बधेन कृते साराच विषण प्रवितिरिक कृतले एलयो नया शतो घर पचवापि शास्त्र विषयत्व सम्बधम विशेषणत्व न त्वति रिहातताया इति भाव । इसमय विहयोति टौकार्या यथा घटादिनैति, घटादिना विपनादिनयर्थ, विगिरधी घटनाममिति विशिष्टयौ । था च क्रियाति पवापि पभेदाचे वतीया, क्रियापद न्यादिपरम् विशेष न्यनेनान्वय, तथाच तो घर रत्यादी কয়া বিশ্বয়াৰ ঘৰী জিম্বই দাবি বিষয় নিয়ৰ গবি অনুবিশ্বে। मानवेन्यवहारबावनौषमाइ धमानरादिति न पाहतारुपधर्मान्तर दिदर्थ । - अतिरिजातलानकारे घर जानातावादी क्रियाशयकलशाखिन्वेग घटय कर्मवमिन मारम् । तत्र मतान्यवहारय मानवेन विषयावर दिसीयाई- म प्रभाव, नापौरा माया घमारजन्यमनस्य मात्वात् जनम्य नियत्वेनाफमत्वान रमा अशाररवात, সন্সলষাখালােবাসা प्रमावमित्यादि भबिन्यादिमा, भारदस्वाभावादिति प्रमाचा शान समभागारिया। भू ति तदापत्यमिय सविषयवारका म ममरिषयकलनविषयौपएदेनेलिनमानयाधानति मात्र 111 ८.५ परिता । तथाच सर्वदा सर्व विषयक प्रमावलममारत्वमौथरसेति भाव । कारणत्वमपि गव्य मदयः पुरुषपर तब मामाखात निकता सामान्यामिन्याई । निविषयविषयकलनियमादिति भार । ब्यधिभरति तपाच मावि रममिति भारत यविवरप्रकारक्वेन धमलेपि यती रजतत्वमानवानिमिमान न सम प्रमास्थल एवं विनिविषामिता विशिष्ट विषयोपरागेवानुचरसाय, अमराव विशिष्ट विषयामनिया, विशिष्टवियोपरामानुचपसाव किन्तु विनवपरिषयतोपरा पतएव यान्निवस्व न प्रमावाचः ॥ ५॥ पवमप्रमाणपदावापच्या चतुर्थम्तवकः। यथार्यानुभवत्वमेव प्रमात्मजन्यत्वेऽपोखरज्ञानस्याविरुई, प्रमा- दत्त प्रमासमवायित्वम् तच्च अकारणोऽपि प्रमाया ईश्वरस्या- विरुहम्। एवं प्रमया महायोगव्यवच्छेदन मम्बन्धितयेवरस्थ प्रमाणलं नत करणलमपि तत्र नियामकमिति, “मन्वायुवेदवत् तत्प्रामाखमाप्तपामास्यात्” इति सूत्रे (न्याय सू० २१६८) इंपरस्य प्रामाण्यमुबम्। न चेखरस्य पञ्चमप्रमाणत्वापत्त्या विभागयाघात, प्रमाकरणाभिप्रायेण विभागसम्भवात्। न चेवरज्ञानस्य भ्रम विषयको भ्रमविषयावगारिलेन ममत्वापत्तिरिवि वान्यम् । श्यधिकरणप्रकारकत्वामावेनाममात्वाभावात् भ्रमनिष्ठ शुक्तिविशेय कल' रजतत्वप्रकारकत्वञ्च सदेव तदवगाहितया ईखरज्ञानस्य योगे पात्रयत्वबैर कर्तप्रत्ययावादिनि भाव । प्रमथा सहायोगश्चरटेन समित বীব জামবিযাত্ব হল বিষয়ভিৱ হব ন সাহা স্বীয় পদাৰ লাখ में देतदमावस्तत्सम्बन्धिाया तत्समवायवाले मैन्य , पभेदै रतीया तदात्मक प्रमाणत्वमिति नतु प्रभारवमयोग्य , सब नियामकमितीति पत परम् एतदभिने त्यति पूरणीयं, तन সালিলি ভালায়ালানি, আদালতাত্ত্বিবি। এ আৰক ধন মাহি पचमप्रमाणवायाचा विमागचावात ममाषपदास्थ चतुर्धा विभागयाघात । এৰিঘৰূল থিৱকৰপৰীখন ভাঙ্গিয়ঙ্কর যৰিয়াবাড়িশি শালগ্রাস শাপল, যগে স্বল হবিবুল অভিযুদ্ধতি শিবলীণৰ कुसुमाञ्जली। स्तवकार्य संग्राहकश्लोकमाह-- साक्षात्कारिणि नित्ययोगिनि परहारानपेक्षस्थिती भूतार्थानुभव निविष्टनिखिलप्रस्ताविवस्तुक्रमः । खेगादृष्टिनिमित्तटुष्टिविगमप्रमष्ट भवातुमः शशोन्मेषकलविभिः किमपरैस्तन्मे प्रमाणं शिवः ॥६॥ इति चतुर्थ: स्तवकः । भूतार्थानुमवे यथार्थानुभवे, साक्षात्कारिणि प्रत्यक्षे, निविष्टो वषयोर निखिलप्रस्ताविवस्तूना नानापदार्थानां क्रमो यस्य स तथा अनुभवविषयसकलविखक इत्यर्थः, नित्ययोगिनि सदातनत्वयुक्ते, प्रतएपेन्द्रियाणा द्वाराणामनपेचा स्थितिर्यस्य, लेगतोऽयंशतोऽपि प्रदृष्टिविशेषादर्शनं तन्निमित्तिका या दुष्टिः रागच मोहात्मिका तदिगमेन प्रभ्रष्ट. शहातुषः वेदाप्रामाण्यपहालेशो यस्मादित्यर्थः, प्रमाणं शिवः, एवम्भूते तत्रापामारयशद्वारूपकलवद्भिः पापण्ड: कि कत्तव्यमित्यर्थः ॥ ६॥ इति तुरीयस्तवकव्याख्यानम्। भागापदादांनी काम पति पत्र कामयन्द सामान्य विशेषवैशिष्ट्यपर, त निविष्ट चासो लिखिलास्ताक्षवस्तुभमति कर्मधारय , यस्येति पूरितं, भूताओंभवे इत्यनेमा- स्यान्वय, न तु यम्वेव्यम्य बोरिसमासान्यपदापरता, ना सति क्रमपदा तदन्वय बाबादसानि भूतानुभव रोयत्वानामति । कि व्यमितौति किमनिट समितीब 140 কৃতি স্বীকানাথ বৰাৰীৰিৰিান্তা মালিৰিব चतुतकदिवति ।
- पसमस्तवकः तत्क्षाधक्षप्रमाणाभावात् इति पञ्चमविमतिपत्तिः, नवीखरे साधकममाणमेव नास्तीत्यवाद। कायायोजन-धृत्यादः पदात् प्रत्ययतः श्रुतेः । वाक्यात् संख्याविशेषाच साध्यो विश्वविदव्ययः ॥१॥ हित्यादि सकर्तृक कार्यत्वात् घटवत् सकनुकत्यञ्च उपादान- गोरापरोचधान चिकिर्या कृतिमन्नन्यत्वम्। प्रायोजनं कर्म एवध मर्गायकालीनहाणकारम्भकपरमाण्डयमंयोगजनके कर्म पेतन पच पघमी सानिविनिमुखापति, तारन्यादि रिनिनिय पिति सहावा मा ममाथी म बाप्यारीचादि टीका विवादल, बादामा समग यातायो गिदात कार्यपदम्य भंपरतामा, पार्यलादिति। विति मतका वायत्वादियमानेर चितित्वावलेन भय कवं साधनौध हितित मामाविरम सार परमाची साधा। तिीय घटादार वासाचा- मो, सपितिवार देर म य माधनोबले परम भापरिका पदम निरत्यापन मबाबा परतार दस चितिवध परवापर. पोटी प्यार। मलमे पदलावयम् पारम्। पचता पदादेलोरमेदप्रमादिनि समरियामाबरवर पचतादा मा भारतिय विमापवादलाई १ लाभदान पार्षदार मात्र Kimate हिसानम् । मानोरोषामनिममरमर PAN भवन। SRITEffarwalks माय पाणिनम् । HIR मा मत पापम्। मामान ri परियार मिलने से Engimurt sark MT कुसुमाञ्जली। प्रयत्नपूर्वकं कर्मसात् अस्मदादिशरीरक्रियावत्। धृतीति ब्रह्मा ण्डादि पतनप्रतिबन्धकीभूतप्रयत्नवदधिष्ठितं धृतिमत्त्वात् वियति विगमवकाधवत् तिच गुरुत्ववर्ता पतनाभावः। धृत्यादेरि त्यादिपदात् नागपरिग्रहः, बचाण्डादि प्रयत्नयहिनाश्यं विमा शिवात् पाव्यमानपटवत्। पदात् पद्यतेऽनेनेति व्युत्पत्त्या पद व्यव उपादानज्ञान वयल, धिको जनवं, वस्तुतस्तु कतिजन्यत्वमेव सायं कृति मनु न विसंवा रखनुमानेन यदादिधात चरस मिहे । कृतिअन्यत्वञ्च एतस्तियमेव विनिगमकाभावात् माध्यम, पयका उपादानशान पिवर्षा कृतिमन्यत्वपदैन सपादानज्ञान-चिकोषां कृतिप्रयोज्योत्पत्तिमत्त्व कायें प्रति उपादान शानत्वादिपन्ये कधीय कारणवेऽपि कार्योत्पची धामयोलेन प्रयोजकलात् प्रत्यं वधर्मा बनियोजकतानिइपितप्रयोज्यालय उत्तौ विरहात न च प्रत्ति' प्रति उपादाना মানৱ বিৰীঘাযথ ব্যযল হৃাবাসা যাবে না। ব্যাঘঁষাৰ ৰূঘর্থ- दामजान चिकौर्या जन्ममिति वाच्यम् । অৱলিৰ কার্যালাথি ভালমাৰ पिकोषां जन्मलमिति मते तदभिधानात् । विषेषतासम्बधापच्छिन्नतिलाबच्चित्रकारणानिरुपितसमवायसम्बन्धावचिन्न- वायत्व, तेनादृष्टहाराषदादिकतिजन्यत्वमादाय न शिडसाधनम् । অধ্যৰবিৰাহরিয়ানালিসিনহাৱৰাৰন্দুরাষ্ট্রনায়ক प्रतियोगितादिद्यनुमान फनित तथाच सबवावच्छिम-इतिवादिन-जनमाता-निरपितममवाय सम्बन्धावचित्र जन्यत्वयसाध्याभावान भाष पति धेन, र, मलविभिनन्यवाद नमान। + च विधिहरमें से धनसाध्याभावेन व्यभिचार इति वाच्यम् । तावपि ফিল্মথ সিযনীয়। খাম্বীগণলিলি আত্মঘৰ অনুসন অননলি पादि। सांयमानीनेति, मांशकालीनचरित्रपर्ण सामानाधिकरणेनाप दावछ । दिन मा उभयचापि मायामोसादने रमिताम् अन्दया राणकारभकपरमार भयोगमनकामदादितितिक्षेपपत्रिवानभावण शिशसाधनापा नायबपो अभिचत्र. बम्लादिति, पब बर्मवपदक पारिककर्मयोगजनक बर्मन . प्रामम् रथया कार्याचारवशावादिनियाथा स्थभिचारापोः शियामागे माछाबालम tranामने भान, ताप दापयवसभीगाव- प्रागभार पचे पचताव केदकजन्यताक्रान्त विशेषता ध्यसवाचम्य प्रताप दबाचीफ প, দশায়ৰ । শ যা पक्षमस्तवकः। যা, ধৰিযময় মানুষভিঃ অৰচালান আলিঙ্কলিন্যাত্মিঘাত। সহন, সমাঘ, বনান জায়নুল সালাহ্ সাবিননা। সুষ, যঃ पौरुषेयो वेदत्वात् आयुर्वेदयत्। किञ्च वेदः पौरुषेयो वाक्यत्वात् माविहरतमाभाववालान् । নি আয় খে। জার্মাত্রিযাভ্যর বালিকা ম ঘমি, এনাম্বা पापदिश्यिया संदुरुपरमार यस्य কাকাবাব বায়ুশষসহশি নন বগিৰীয় সৰিণৰ সায়মন অহৰ ঘধ বৃন্ধশ্বনাশ অৰি অহা ঘষলায় হল মুভি বাদ যাকাতােয়াবি- জিকালমথি দানাদাধিকার বাধ্য। দেবেষযীতি ও থাৎ বিন্তিময় বন্ধৎহীনলাম। সধবধিন্তি মহাযু, দুলিশ সুৰ মহিলাঃ ময়ৱৰীসহধর্থিীবি। এবং ভিসি স্মথ শিক্ষাদা ২ এ বাং ব, এখয়া ৱি। প্রবি মাল্য অধ্যাপী ব্যাং ব, তথাৎ শাঁহাৰিয়াণবীৱিৰিলি মা। জামাই মল, যাকে সুশদির দলাকিৎসাৰঙ্কিালবিহীৰাখেনি, দি বিয়াঘাহিত্বিব, সৃষি খবখায় ময়মশষে বিদ্যালয়, দফাষা ময়লথ ইনুশকা কাষমুখবাসন * প্রলে মা ৰাখিয়ালিয়াপাল। । খুন্তিকা ঝালায় বিদ্যাশিং ও যখন। হারীলা पोरया सोयोरसरममानिनपुरकार, মাঙ্গিয়া ইন্নালাল রাখেন নতা ললিল সায়। হৰি না। কারণ, দি ধ ন ত wrৰ বিধায় এ গয়াস বির গানঃশশ এ এ ঘশ্বালয়, अमटार पचवान् । না গী মনে হয় না ।
कुतुमाननो। भारतवत् वेदवाक्यानि पौरुषेयाणि वाक्यत्वात् अप्रदादिवाक्य वत्। मुस्याविशेषात् हाणुकपरिमाण सस्थाजन्य परिमाण प्रचयाजन्यत्वे सति जन्यपरिमाणत्वात् तुल्यपरिमाणककपालदया रयघटपरिमापत् प्रकटतापकपानवयारब्धघटपरिमापवत् नत्यपरिमारककपामुइयात पत्र मच वाम मवतीति बाथम कारपचम् व कच धारचत्व दिन मच्याविम पामावगनारत्व मामामात परिमारजन्य परिमाण अवयव पारमा. प व्यभिचारगराध मन्यनम् । निन्दपरमाणपरिमाथ व्यभिचारवारसाय अन्दन, पाने अभचारवारसय परिमारवमिति । तुचवम् प्रविडवरचम, पय भाव बद तुन्या रमाचा पक्षाना कपाचाना हान्या मेरो घर विभिशापरा घटोत्रात मन कपाटापारबपरिमाचात चपाउयार घरिमापन बैडमिं प्रदद महम् भवन कपालपारमाएख हेतुल ना मलाच * বিন খামিদা ঘর कार्य लवश्वपयोगककारचलचस्वप्नहार नामविदहपरिमार विश्वसध्याया एव हेतुत्व न तु परिमापस । विरचषपरिमाप एव परिमावस्व कारतम् पन्द्र समाया पदप रमाकपादस्थापब मायान इत्परिमारकपाद धारमघरपरिनामय बनवम प्रयसिह दानवचयब सख्याया पनिमा मात्र नभव सध्यास एवरूपवात्। परिमाणम्य कारपनन उमयन भारमूनापापरिमाय नवनात वार्थीमतघरपरिमावस्य वैलवण बारे वितुम तुचरिमायापासपारश्च यत्रम्। रम्पपरिमार बाइपादश्यारवरपरभासपि सख्याया. न सभाति रिल दिवयी बन्दरमान वावरचष्टमम्मवात व वाच्यम् । समविश्वतरपाया सख्याया शारचलमपेत्य परिमारण्य कारपत्र अब चौविभवविश्वन्तापविनय पारपत्र गौरव भागापहवात न दीवाय। . বিবাৰিদান परिमारपकार समाधान व मोपचत इवि रम्। বিঙ্গানীবা খৰি ৰিকাৰীৰিয়াখায় तिथवरना। नर रामापरिमाणम् परमापरिभाष जन्यतया देतो सपा বিন ক ভ মসি সিপাৱা मा निरमायोपियव , पापरिमाचत्वामिति निपति न च तुच्यपरिमारपानवा वारपव को तब सापशा বিসাগৰিকা व परममा परि যমনঃ। অনুসৰিনাম্ব নমিলন লিলুন্নিাথ বিভাগ बाहा, एवञ्च सर्गादौ हाराकपरिमाणहेतुपरमाणुनिहदित्वसंस्था ৪ নাম্বাবধান্ত্রিভা, অনাহালীননাথৰাৱৰিীৰৰনি। প্তি হয়। अमरिलमक्षा বিশ্বামিত্র। मादय हिलादिमसाया ন নীলগিনি রাখ। ঘদিয়া নীল জহিসফলস ললিথনাল লােহহিলাশ 'লামীয় ৰান্ধনি যদি परमाग অধিনাঘ সন বা বহা বলাববিলাপঃ বিবি ইবন মর্যাল জন্য । শৰ সৰি ৰূনীশলিব্রিরি আঃ, মাৰিবি, বা অনাবালীনৰাপ্ত धवादिजन्या হিলাবিবুলাৰৰ ফুরকাথায়ীত্বীয়া। হিন্ধিৱাৰীৰিৱিযিনি এয়া সুন্নাত্তা স্বাঝা। अथ परमाणुगत হিলাকিয়া বিশ্ব জ চান কথা স্বীৱিষিভিখিনি ঐ লাঞ্চন नियले বিশ্বনামৰনানিবৰ মুখৰ নাম্বারে। হ য মনােবিদীনা মনিষা এবি ব্যাব। বৱিৰান্ধি কােথায় নন্থিানবিদ্ধঘণজাগশিবিল বৱিৱল সায়মঃ। অদৈত্মরতিদিয়া অতি লাভাৱিগরণিলি বাস। चटादित অবাৰুল নয় মন্ত্রীর জানাদিষধ বুৰৰ দু বিনাহিবুলকবল তুষ লঘুরা যধ ঘরবাবিৱিত্যি অবা বুবুল কালীর বানী দ্বিাৰী অৰৱৰমণ। ন স্বাদভিহি কীয়াৰীৰৱাল। কন্যা মুলবায়ুৱিক্ৰিসাৱৰািশিৰ पपेवाडिषिय सममायघटतपच्यामच्या লখিমার तत বাবা বিবিযাযা प्रति বম্বিী অনাবিস্কাধী ইহীনিয়ামৰূপৰীষণী কিনা বিবিয়ব সিৰি ব্যৱস্থলবননি আশ্ব। অন্য ঘিলঘঘব কবি এৰামৰ উৰ শম নীৰৱ সৰ যমুনম শহীহ মনি বিশ্ববান মনষী ৰ শাম্বাস শীঘথিৱত কাতাষ দুই বিমল সজীবাদঘাগি বছাৰি স্বাৰামলারী ল कम्पने गौरवमिति वाच्यम् । मानितारत्वच ধান্ধা দিবানিৰিীৰ বিৱ মুবাশ্বিস্কাৰবৰীষ বিশ্ববিদ্যৰ বিয়া शिलादरपरच हाताति ।
कुसुमाननी। विश्वविदयय इति विशिष्टस्याय्ययत्व, तेन नित्यविषयकवान सिडि १॥ ननु शरीरविशिष्टस्य कर्तृतया विशेषणवाधामको विशिष्टबाध पेदाहिजयादित्वारिपरपुरुषेच टवारमिति तत्पुरुषायरित्वाकान्तानिक पिनविशेष्यतासम्बन्धेन तदपुरषीयपन्यच पति বিমঘলায় বলীয়া पुस्तुत्व वाय तथाच कथमपेपाबुडित्यादिहेतुत्वमिति चेत् न, एदायकाय कारण- भावश्चादपेशावशिवरदिगार्या हित्वप्रकार का पचवारोऽवि दानों घट घटपौरिस्त मिति डिलविगेष्यकश्त्याचावारणात् परन्तु বিৰবিলীন্ধিবিশ্বালাম तव पुरुपौय प्रत्यक्ष प्रति तत्पुरुषोयापेचाबहिजरित्वच विषयविषा हेतुत्वावश्यकत्वात रिलपकारतामनिवग्न বিলনিঃীজিন্ধৰিস্বনালিলিঝিকানুল तत्पुरषीय प्रति तनपुरुषायापेचादरेम यत्रिमण्यतासम्बन्धन हेतुत्वीपगमपि पैशाव हि विरहदमायाम् र दित्वमिति प्रत्यक्ष रित्वनिर्विकन्धकस्य चावारचात् । न चापेचा अतिविशायर्या दिवादिप्रत्यो का तिरिति वाच्यम् । अनुभवविरोधात् । न च सरोयापेचाच हे परमाणुगतहित्वीपादकत्वे परमाणु नियत दिवोत्पगिरिति गायम् । লঙ্কিা বিলিকালসল বায়দুয়া। न च वयापेचा नियतन परमाणुगतरित्वनाशसव इनि वाया। दादेरिव परमायमादित्वादीनी सोत्तरवनिममानाधिकापमान्तरस्य मागवलवत्पमात्। एक धादिपाययतार दिवा एकत्व हित्वादिषा परिषरपति द्रश्य एव एक ग्रादिप्रयोगोमुख्य गवादिषु এ কথষীবী শীৰ বাসন্ধৰ দিৱাৰ দ্বিৰিয়হৰ মন বিবি अपेचा डिवित्रा समवेतकार्य प्रति शादी न द्रव्यस्यैव हेतुवात् गुणादिषु म संख्या বিষয়লিবি বিয়িং ৱিৰিষদ্ধমান অঘল নিল सामिति । भनेति तथाच विमटान्वयम्पले चमति बाध विषयस्य विशेषण वियोमयाचितवं निवम रति मात्र । fীক্ষা ও মানবিঘা गौरवान सावरकामागार उपासनोपरापरोषचान जयस्वनिधी नित्यनाए মানগৰবৰিা হয় না এখসিয়া fxনিসপাহি বিদ্বন্ধন हिहितिमा । फायनीती पापोरमार गौरविमिति गरिविच बनुनीन्द मथक ना যায়। { বুনি {৫), জগন্ধমৰীৰামৰান ৰূলল্লাহ- इति सत्पतिषचता च (२)। यहा कर्ता शरीयेव इति व्याप्ति- विरोधिनी यहा व्यास्या यथादर्शनपत्तया गोरी का उपनेयः, पचधर्मतया च वित्यादावशरोरोति माध्यामितिः विशेषविरोधय (৪), যা প্লীলোবুধি আলাভিৱি ৪), খুনি কাঠ वहेतौ पञ्च दोवास्तवाह। . লিলি বিমাথা আলেকবিগব্যাথধাম, দিঘিৰৰ ইন্ধ ফলাধ। হবি খুgীস্বত্ব বিল ব্য গ যুলনিয়াধী বিৰঃ স্বর অমলকান্দা দিঘী অনাস দী ন জঘী মীমাৱাবিব, শাহরণ ল্যন্সাৰীক মখীৰভিযর কলৱবি। বয়াধলামানুলল বিলি পূজা বাহিনী। হয় মালামনা। কিন্তু লম্বানুজ। বসারঘনত্ব বা, কলশৰকলি, বঘাষ নিষিদ্ধ। সকাধিৰি বিন্ধাঠিকাদাল মনিব নি আর। খালালদোঃ মনি, রূদ যীগি জল মীনিববিবাদামি- দ্বিীনী, বিৱস্থা বিন ত্বক বিবাহবাব খড়খন্ড- আ. লাখ ভিণি বাকা আবাহিনুমানৰ প্ৰনাৰাঘৰীবি আৰস্থিতি ব্যাথা কর प शरीरित्वथाप्य ववव पतिश्यक কীর্দিা কনসালায়ালাইখানালি मिरिति । ব্যাদি, ধশি, মুখহাশয়ৰলাৰ গীয় শশা ৪ এর যথা গান্ধিা কুৰিৰ আৰমীবথা, সুৰা চীলেন্তিকাল যমী, মীী কী ঘৰয় বললাম মহীনিস দিন, ঘষধ হলথ- ব, ধিহী মাখালী বিহুৰী, দীনি জ্বলা ভুনা রুবি বুব, স্কুল’ft মবিল অলি, ধখামৰৱিৰিবি স্বল্প করে মীরাবণ যীৰিৰ এঘললামৰীfল্প ও সন্ধ্যা ॥ীবিকা সীবিলীৱিমিকা নাথারিখি, दिनुसार विधिव ধ, নী, হল জলপথঘাধিবাসিগণ প্রধান অk ৰীৰিকাৰৰ सचायतया १०४ कुममाजलो। न वाधोऽस्योपनीव्यत्वात्, प्रतिबन्धो न टुलैः । । सिद्धासियोर्विरोधो न, नासिद्धिरनिबन्धना ॥ २ ॥ ईसरे धर्मिणि शरीरदाधात् कर्तृत्ववाधो (१) न, अधिकरणज्ञान विना अभावत्तानामभवात् अस्य कार्यत्वस्य धर्मिसाधकस्याधि करणमानजनकतया अवश्यापेक्षणीयलेन बलवत्वात्, एवञ्च न विशेषणवाधारमकोविगिष्टबाध प्रत्यक्षात्मक इति, खरो न कर्ता प्रकाश इति। पचधमंताबलेनोपस्थितन्त्र करि पारीरित्वरूपविशेषस्य च इयो विरोध क धमिशिलामावलोविरोध । एतदेवोत्र रामभट्रय ईपरी न कर्ता पशरीरिवा दिति बाधोऽव दोष पितिरकत का शारोगजन्धत्वादिति सतप्रतिपदी वा कत्ता शरी व्यवति व्यानिर्विरोधिनी वा रोरिल्लाशरीरित्वयोर्विरोधी वा शरीरजन्यत्व मुपाधिया" इति। स्थिषण विशेष्यविरोधयत्यय पाठ प्रकारकाराधसम्मतत्त्वान्न धौधौन । कारचायक "यामिपराधमतोपम्याम्यविषयोविरोधेन विशेषविरोध म्यान म्याप्यत्वामिडिमार, गरोरजन्यत्वाद्युपाधेनेति, यव थत सकन कालम् उभयवादिसिद्ध तव सव शरोरजन्यत्वम् रत शरौरजन्यत्वस्य माध्ययापकत्व, यव यव कार्यत्वम् अभयवादि मिह नामनगंत यत् पियारादिक सब शरीरमयत्वाभावेन साधनाथापासमिति बरोरमबत्वम् सपाश्त्विम्। कार्यताविति वायवताविन्य दोषा पति यावधित् विचारादिमित्रानुमान निरोधक दोषा सुवाभासमरणाकात पोवा इति । दोषागारति, मूने , नाशेऽम्योपत्रौव्यवादित, बनवावान् विरसिद्धि पानावात र कारिकाम्योपजीव्यपदार्थविवरणम् । भ धाधिकरणमान बिमापि सी र नातोतिप्रवचरण सिर त्वं भामोनिस्यच कथन सभवतीति वायम् । गरिप्रियस माथाग्यमुष्यस्थिरतानाजन इत्वनियम साइप्रतीतो पायौ विशे पवनामा चिन्वन र काव्यत्वात् । मचायापि तथा मति, विशिष्ट oftति जिनम्य प्रमायामोगापि যিকালাবগীয়া विशेषमात्र यत् इमाचार स्पेशगीर्य तन रम्य कन लमिसर * मानवचय वापिसवान। मानाsपोन्यादि, अनुमानेऽपि पर म মুম্বজ কাহঁৰ যদি হৃHিব্যৰি থান কাবাব । ভাবি। দিনি আত্ম। এ ভাবানুবৰি মহীসৱৰৰ দুবলা। { ৰীয় বিশ্ববাঘি, पताधकत्वात्। पञ्चमस्तवक। पथरीरत्वात् इत्यनुमानबाघोऽपि नेत्यर्थ । वित्यादि न सकर्तृक যায়ীয়ালা তুমি (২) ন সনিম, স্বনিবন্ধনা মীম যক্ষ্মান আযলালিত্ব । নীয়বি জাগ্রলস पचधर्मखसहकारात् विपक्षबाधकतर्कावताराच बलवत्वम् उपन्य স্বায়া’ জনী মনি স্যামীৱলন ন মিয়ষ। অনুগ্ম দ্ব यदि पक्षधर्मतया पथरोरी उपस्थितस्तदा न विरोध , कर्तृवस्या - ন पजन्यत्लस লায়ন 'অতিঘন্নাৱাৰিীৰৰ গঙ্গালহাবিল আমৰলিনি সাশ্যগ্ৰন্দ। যীঘষম্যবিলি গলায় ফাঁৱহাৰ কৰা গৰী বাঘষি নীনাৰিৰ অনিবনি লালীকায়ৈ দুলাল মলভাষাঘৰূলাহিত্যের্থ । * * মীর শশল মলিকলি অৱৱণৰ সৱ সৰ বুলি খান। যব আর বলদশরুমাল বা অনধিৱা যৰিৱৰ মাদানি पक्षधामापरकमया ময় বিশী শহুৰৰবিলি জুৰিাম বিবি হরীখীনি কাৰ্যাম্ব বাবলিক ধব সবাগ্রন্থাকাতে, অবসান লাম্বরূপ, বিধবা বিবল্প ঘামাদষয় খিল ধী হাট, বদিবসলাৰ भादेव मन्वितया, न प्रतिबन्ध पयरी का हपस्थित ফবল বল অলিগায়েৰিষদভি, নয় বিধবাথরুন। গ মাধ্যমৰমবিশন্ধব। দ্বিান্বিী খি য বিয়লি অয় ববি, মনন বৰাশৈ परौ हपस्थित জানি কালৰামৰীৰিলাৰাধিকাৰীষী বলি কৰি অবিবমি কানুন গীবিমাঘলসাস কামব্যাধি অইন কুমার মীবিয়ে নয়মিন্যানিনি সাথ। সুভাস চলি অথবী কেবিশিষংৰিী বথ বিষ মহিষীখীৰ ধৰি না। সিৰি, • বিধায়ক पाएपर्मिक स्य।
कुसुमाननौ। गरीरिखममानाधिकरणस्योपलम्मात् तदनुपस्याने तु न विरोध, विरोधाययम्यामिहे। पञ्चमै च विपक्षबाधकतर्कसत्वात् वदभाव निवन्धना पचानरूपा मिडियायलामिहिर्वा न भरजन्यत्वोपाधे रपि विपक्षबाधकामावेनापास्तत्वात् ॥ २॥ ननु यदीखर कत्ता स्यात् गरी स्यादिति प्रतिकूलतर्कान तानुकूलत भावय तबाह । ताभासतयाऽन्येषा, ताशुहिरदूषणम् । अनुकुन्नस्तु तर्कोऽव कार्यलोपोविभूषणम् ॥३॥ प्रतिकूलताम्तावदोखरासिहा प्रात्ययासिहा इत्यामासा । रामभर "रवारीरिती सो चान-पदधमायापयशेरोवराम समापिनामात्र यो पिराध सन परस्पमिष एवजमिव माव ति। रिकावा नासविनिधनात, पनिावना निरी, पटवारिक विपति पचमै पनि देशमा दम विपचवाचत पत्रकारित वासिबिउम् पती व पापवासवान समिनिय अवमिद भार । कामावण बोल दमद, हभानिसमा सामावा नेत्र, रमारमा साष्ट रवानपैदर्य, पति पार विश्वमा मोडेय, रायतिमनेनास ब्दाप्यत्वामशति STER रिदमदम्ब बन नदवपकवनवासिका पावित्वामान रवि रोमा पानि भपति परतावरवारिदच, मनसादेव दयन् सातक ना दरबन्दमन्दव दमबारसमनिरामवादापामाइन पाटन अधिभारत सवार पर सब मरोरममिति निदमनेर परिव सात पदपर्व राष्ट्र स्पानिशमन्च पदापतवामान मनिमावि सदानामनामन भाव वापर कमी कामदार पावसभरमात तिरो पर का प्रदान ग ची पादारितापरस। दर TA l सिन रामामाथिति, प. निश्च- | বিশ্বকা, মাম্বা বসায়রিয়াঘিীষা । पञ्चमस्तवकः। कार विना काये न स्यादिति तकस्त विभूपर्ण उपकारकः । "मह सर्वस्य प्रभवोमत्ता सर्व प्रवर्तते" इत्यागमश्च (गोवा)। आर्य धर्मोपदेशच वेदशास्त्राविरोधिमा। यस्तगानुसन्धत्ते स धर्म वेद नेतर" ॥ (मनु० अ० १२) इति तर्कानुग्टहीतस्यागमय बल वालम् ॥३॥ ननु कार्यत्वं प्रयत्नजन्यत्वेऽप्रयोजकम् प्रवाह । खातन्त्रो जड़ताहानिः, नादृष्टं दृष्टघातकम् । हेत्वमावे फलाभावः, विशेषस्तु विशेषवान् ॥४॥ न हि कतारं हेतु विना कार्य । परमाणोरेव यत्नवत्वेऽच तम्या नुपपत्तिः, अचेतनस्य चेतमप्रेरितस्यैव जनकत्वात्। अदृष्टमपि दृष्टकारसहकारणेव फलजनकम् । न च चेष्टायामिव भोल 17 - অহয় নির্মঘযকৰা। গীবাদ আত্মকাধিৱা যদি অশয়ারিয়া স্বাস্থ্য গাবাম্বীনিবম- বিবি। ন্যায় নি ভাস্কন্ধে খৰি দুখান। লন্দীশ্বপ্নে কৰাষাবান্ধায়নি सल्लात कपमस्यागमस्य प्रामाण्यभिधा पार, पार्षमिनि, आधे वेद धर्मोपदेश त्यादिवम् । वर्षानुष्टौतीति जसकारात्यय सपाच तसातागमा दर्शविरहितानस्य . दुईचत्वमिति माघ ॥३॥ স্বাধীন কষ্ট , নয় দল ঋনবাধিৰি গুঝায়িী হমুদসম্বল। यवयवासिविरिति यत् पूर्वमुत्र तत्र धर्मले अयोजकत्वमाशाते, भन्नित्यादिना, शायवमिति कर्मत्वमित्यर्थ, सर्गाधकालीनपामाजियाईतभूत মৱৰ যাব पथ का प्रयय विना पडतादेव दकमा कि ৰা য়িয়াৰিৰী মীৱৰি অশী বর হিলাল এবীগলবনুনীঘল কান্তি দিঘলি বিয়া खातमा इति स्वात। परमाणे प्रयवर मड़तामानि पन्ध पयाग, तेन এ মহাবিকোথেলোমশ এই जनकम, बडादर न कार्योत्पाद खरीदा। नेम रितीयदोष म हरघातक प्रथमदीमिराह !, पहर कुसुमाञ्जली। प्रयनोहेतु', न त क्रियामामान्ये इति, चेष्टाया विशेषप्रयत्नस्य हेतु खेऽपि क्रियासामान्ये प्रयत्नसामान्यस्य कारणत्वानपायात, अन्यथा बोगविशेषस्यागुरविशेषे जनकत्वेनाइरसामान्य प्रति वीजत्वेन हेतुताया अपि विलोपापत्तः ॥ ४ ॥ ननु कृत्यादीना प्रयत्नजन्यत्वे कि मानमित्यवाद । काय्यत्वानिरुपाधित्वमेवं ति-विनाशयोः । विछेदेन पदस्यामि प्रत्ययादेश्य पूर्ववत् ॥ ५ ॥ धृति विनाशयो प्रयत्नजन्यताविरुपाधिस्व । विच्छेदेनान्तरा भोकमरवतन्यलरपरिष सामायत निगम । ननु विमौषतामय ईवसरमियर भार, हेत्वमात्र पनि, अन्वर यदि काया धादो दशदरिक कार्यमा कतैरपि हेतुत्वग्रहात् तदभावे बहुरादिकयों पनि मदतीपर्य । विशेषरितति हमकाक्रयाविशेष धमान, पाष यहिषयारिति वागत सामान्यत कियावाछि प्रयवत्वेग तुन्वमितिरिति भाव । अन्यथा नगदकारणस्य तत्तताई तुत्वे सामाचदी दणबादिना धादिक पति नन्दविडयापले । टीवायो कनारमिति कतिविधि मित्या तेन तापि हेतुत्वनाम, मामिति तयाच बायाचित्र प्रति जतनुसया गलक सर्वन म कर्मन प्रशवजन्याचे प्रयोत्रमिति पाय | TERA वेव भारत हेवमाद पाखाभाव रहित , तथाच प्रयवामा परमावस म पालनमकत्व मिविभाग 1 का प्रयाप्रनिरासतमा पतिमसात् प्रभायमाश प्रथमश्रम मादी चमुकूलता दाति माते विचदिशा शि मानमिति पाच धृतिविशेषस्य যিনালদিয়া অ ময়গিবি লম্বাদৰ লাৰ কানায় পূর্ণ पारिवायां गायत्वादियादि एवं पूर्वोत्ररोग्या क्रियामामाग्य-अयवसामान्यो पाय बालभापिित बावर, पनि विगण विसामा विनाशमामाबो समापदावान बिपचिवम् पयमिवस्तिव, वाचाव कार्य कारभारापान एम मशरमस्य निति भार । पदसापति fলাস, এর শাহ ইয়াশ রসময়ীঘল দিয়ে नाशवादि प्रश्न कातिर मिहाति । पंचमस्तवकः। प्रलयेन प्रादाद्यभावात् अग्दिर्शी नाद्यव्यवहारमूल व्यवहारा: नभिज्ञत्वादिति सर्गाद्यकालीनघटादिव्यवहारप्रवर्तकः पुरुषः एवं प्रत्ययादेवेंदजन्यधीप्रामाण्यादेरपि निरुपाधित्वम् । पथ वा कार्येत्यादिकमन्यथा व्याख्यायते। कार्य तात्यय, तात्- पथविषय एव शब्दप्रामाण्यमिति तात्पर्य हि यस्य वेदे स ऐवे. खरः। प्रायोजन याख्यान, वेदास्तदर्थविद्याख्याता महाजन परिग्रहीतवाक्यत्वात् अव्याख्यातवे पदार्थानवगमेऽननुष्ठानापत्ते., विस्वम् भाव। অনিববিবমিষ। নবপাৰিষাবিড়ায় पुर्वपूर्वकुनाबादि प्रयुक्त एव भविपति किमीवरचन पाय विशेदनति प्रसय विदादप शारी मादित्तयाध समांदी तहारहारधवक कविपरित इति मात । प्रत्ययोदय वेदवशदीप मायादव निसपापिलं पूर्ववत काय कारवभावरूपानुनकादव शान्दामाया पतृपया यज्ञान रूपगुपनयन्वयवस्थापनादिति सम्ययादरियादि বল শুৰি ভৰিথমৰিক । জায়ান্ জামাৰাৰ ষার্যেকারি , पडादसे पूर्वन्यवहारादों, नायव्यवहारमूल नायव्यवहारप्रवत्ताक राई, खत सिमानाभारादिति भार । वैदमामाण्याभ्युपगस्तमौमासके प्रति परमेशरवौकाराय काययोजनेत्यादिकारिया মলিৱালীন অয় নি, জাদিবি কার পথ চনি प्राय' एव तात्पर्थमिति कार्यपदस हापश्चवाचित, नामिति नदेव परम् प्रदेश योति शुत्पच्या यदुईशन य शब्द प्रयुज्यने स तत्पर तस्य भाष धान्यध्ये तर या विरोध । पतएर प्रमहावाक्य प्रविदिशा मधुश्यते इति तन प्रजियन निन्दावाशव निवत्तिमुध्यिप्रथुज्यने मितिपरयते। तापविषय एवेति एतबाया एतदर्थ विदारककोपो भवविति समृतात्पर्य विषयवाचार्य एवेन्य, मामा বাঘষিয়াবায়ালখাগ, দিস সিদ্ধাশী মালামাথা ব্যথা লুঙ্গা যাবেনা অণ্ডা লাখ লাভেন স্বাধীঘণশনি নয়াশান্ত মামলায় টা লাশ', 'বমই কাৰৰ মাখধৰিব मन्थया व्याप्यात এতিমালা कुसुमाननी! एकदेशदनिय व्याख्याया नाडास । एवं विधारण, धृत्याद- रित्यादिप्रहथात् अनुष्ठानसंग्रहः। एवमोखरादिपदार्यतया इंग्जर सिहिः। तदुलम् "रद्देश एव तात्पर्य व्याख्या विश्वदृशः सती। खरादिपद साथ लोकहत्तानुसारत." उद्देश , इच्छाविशेष । एवम् “अई मर्वस्य प्रभव." इत्यादावरपद स्वतन्त्रोचारपिटपरं, लोकस्पले मताअध्यकगन्दस्यत्र प्रमाणत्वात् “य एव लौकिकास्त मनन बंद तान्पयामिहारयापकतापश्चमादार न मिइमापन ममादिशून्यस्वतन्नुपर वापर प्रामापशेजवन साध्यत्वात् । स वेदर रति तदन्दम्य सकलदार्थ दाईवमानादिति भाव । नच व वाचवकृपामरतात्ययसाधन माध्यामिद्धि रिति बायन्। यहा; यदर्थ' प्रमावयवहारविषय तदवाका प्रतवारपौयतात्रय विश्यतदाबावनकमिति मामान्यया वह सविषयकामाचयवहारविषपद नान परियमित । नताशनायकएमाध्यायवेवरमिहावपि वात् पचय रामापत्रवान् तापर्यवोधकार्यपहानरपञ्चमौविभासानिरिति वाचम् । निरमायावतया कम्पचिपुषस सामान्चत सिहावरन्नरस नियमविश्व- मानवस्तरपरलेन विथवत या नि नापयंत्र परमारमावतात! दापयं विप क्दै म पवार इति, परामचरवापि गोष्यम्। चाधामनमिति वा सम्बन् मान याश्वम् इति अपयश्या प्रायोजनपदम स्थाध्यापरत्वम् । तदविधामावा साचादरपापिमा का. महानाविकोतवालान महानानुहोयमान बियरोकारवादिवत्र। पदयर त वदनदेन पसायचं, मागम र विद्याम् । धारक पदधारप बहाध्यमिति बावन, तथाच "वाचावी इन दि निम्बा बनायव अवचप्रभारपुर पमूस पिटरबमाम्बान मायावतमा सरिति बादरियादिपदण्द्रमा एमालमत नि, नुहनम् पयामन, सदाचार्य प्रयोग सासन सरिष रिस्ट होय ता पविण पाये जान, तबाप बना एविधा कानियामात्र माया पासवान नामाविषय। एवं यागादि याबारितानिय पनि प्रतिम अपमिति बक्षिा गरात मात्रा पञ्चमस्तवक' एवं वैदिका." इति लौकिकासादिपदवदलौकिक पोयमेव व्यवस्या । प्रत्ययत. विधिमत्ययात, प्राप्ताभिमायोविध्यर्थः, यस्याभिप्रायः म एवेश्वर ॥५॥ प्रवृत्तिः कृतिरेवाब सा चेच्छातः, यतश्च सा। तत् ज्ञान, विषयस्तस्य विधिः, तज्ज्ञामकोऽथ वा ॥६॥ विधिजन्यज्ञानात् प्रवृत्तियते, सा च इच्छातविकीर्घात', चिकीर्षा च सानिमाध्यत्वेष्टसाधनतानानात्. तज्ज्ञानस्य विषयः इष्टसाधनत्वच विधिरिति प्राचीनमतम् । खमतमा कार्यत्वम् - - पदार्थतरेति, वधानाय योग शिरपई जगदुत्पादक पर नो वेदोधितत्वादिति, पचाप अति "यतो वा इमानि मतानि प्रायनं पादि। नामिति, नकार संलि मेष, नदुलमित्यनेन प्रभागोपगासे অশাখ এনীর নি তুমি বনাঞ্জীৱ বিহুৰ অলিবি। ছুখি বলি, নাথ বিশ্ব म सर्वस लाविशेष एक है तान्पश्ये न लपरस्य, एवं सदम्ब बदस्यास्य च বনী নিধি মাসাজ্জা শিবলি আৰু মনি মুহরি না। কালার यस्यायमार, एमित्यादि खतचीचारविश्परमिति, तयार प्रयोग माविबाद এই দীঘি গলা, কিম্বানি। এ মা ভীকিম্বাদাখ योदई । यागभिप्राय पति कविता त , मगन्तु भगवामी দিল শাবিগুনিযহজিয়' আয়নিহঘ দিবা শীঘি पर यादमाएर + यमैद नासा एवं निक मन्ययादिये दर 3 আ মরি কি গর্গী যীশ্ব বৰ মামি সহাৰি দিছি प्रसाई कति तिरदाय स्थामावर शिवराय यादापकरणप्रसा, हतौ माय दोष पवमानाया जायें एवापान भारमोदित्वमिति सूचिमार, शारिशी प्रचिरिनि, पस्मिना, tect पिन व दादा मायामोमामला , वार्थ कुखमाजलो। नज्ञापनोऽथ वेति । इष्टसाधनत्वानुमापक पाप्ताभिपायो विधि प्रत्ययार्थ । - + प्रवृत्तिप्रयोजकेच्छाहेराञानविषय परिगेषयति,--- इष्टहानेरनिष्टाप्रमत्तेविरोधत। असत्त्वात् प्रत्ययत्यागात् कर्तृधमों न सदरात् ॥७॥, स्पन्दस्य कधर्मस्य प्रवृत्तिप्रयोजकत्वे प्रात्मान विजानीयादि व्यवाहात्तिप्रसङ्गात् ग्राम गच्छतोत्यात प्रवृत्त्यापत्तेच! यत्रस्य विधित्वें दोषमाइ, 'अप्रहत्ते, पाण्याताम्सरेण यवे बोधितेऽपोष्ट साधनलाप्रतिसन्धाने अनिष्टमाधनत्वचाने वाऽप्रहत्ते । इच्छाया विधिले दोषमाह विरोधत इति । इच्छाया विधित्वे इच्छयेय तमान जननीयम, इच्छाया मानेन चेच्छा जननीया, प्रत्यन्योन्या रुतिमाध्यत्वं विधिरितीति विधिपत्ययार्थ स्वर्थ, साधनवानुमापक इति नयाच र साभारत्वयायमभ्यत्वन न विध्यत्रम् पनन्ननुभ्य शनार्थ इनि नियमान, भाषाभिप्रायस्य भनन्दनवन जगवमिति माल I maira नियोजकृषिकोषारतुज्ञानम्ब कतिसाध्यवरसाधनत्वविषयकत्व पवरित विचारशीवर्ष, परामकस्यन्द प्रयव रिकोमिदैन विविधम्य चमस्य विविध दोश्मा स्यादि। टोबायर्या का धर्मस्यति न प सदस्य पौराजिलन कई धमलमान पायम्। समायावध दात्यात्यातरसम्बमम क्यालयस्य सप- ইল বিশ্ববিবল্য। অনিলীলঙ্কৰ বিষয়া লিন্নাসনিক कल पत्तिमादिति हारिए गम्य विवर नचाप सामान विधानीमा िित बावात वारसम्पनरममम पायमापस रवि पहा रिगस सिर याच गार्म रचतीनिशानात रहायकस्पदयात्र मन प्रान्दारनिरिदि मार । दवायति मम्बाचा पाण्यातानीप दिया। ইচ্ছার বি এল ন তিশীখাকা বিধিৰ , হালকা কি HIT Retri चिनिनि नियमान पात्यनेमा विध्यर्थ प्रत्यारी पक्षमस्तवकः। ययः, वदिदमुक्त विरोधत इति। नन्विशाज्ञान लिडा अन. नोयम् इत्यवाह, अमत्वादिति । इच्छानाने जाते प्रतिहत- खरूपसदिच्छाऽभावात् प्रवृत्तिर्न स्थान, इछाया: स्वरूपसत्या- एव प्रहत्तिहेतुत्वात्। न च लिइयवण काले इच्छा, स्वरुपमती- त्यथः। ननु लिडेव इच्छाजनिका इन्यवाह. प्रत्ययत्यागादिति । इच्छाकारणलेन होतस्य प्रत्ययस्य भानस्य कारयस्य त्यागापत्तेः व्यभिचारादित्यर्थः। लिअतिकाले सुखत्वादिप्रकारकधीजन्येच्छा लिडर्थ इत्यवाद, मदरादिति। इष्टसाधनताञानस्य पायेच्छा. तोरवयं स्वीकारात् वन ,च कारणान्तराभावात् लिङ्गपदमेव कारणम्, अतः, फलेच्छामानं, न महत्तितः, तदिनापि प्रवृत्ति- सभवात् । तथाच सदरादिष्टसाधनत्वनानरूपसाधनसहचारतात, छान्नानस्य इच्छाजनकले मानाभावेन तस्य निइपदजन्यत्वे मानाभावाचति ॥७॥ सव भागमपचने, বৰিালয় প্রমানসম্মখলিনি पन्याविषयमा Pा पेपपीयेयोचाप पति भार। निश नौमिति भयान नोविकरायच विषयश चतुत्वेन मादागामाये हसालावास्योपाय- पनि मार । पानिन हादिति पसादिव मस विकरतार सपरिसायाम बिहानमन तुत्वमिति भावः। शानिति राति नै मान ঠিন দাগশবাল, লিলি ভালবাসাংখল নি चिोपतो कारनामा वाम तापविभागदिद। परमाचा सपा प्रति पनि मेलामसे, निता विस्तादिमवारीमति स्पादिपपवर्षः, तयार पचानने हा किल्ला ল গিনি মিশিয়ে দিলি । पानमा पदातिरिका मनु पचनामा भारत . सागवानीनुन स्पादित पर रिमाल पारा विरेस *ঘাংলম্বাশয়ে বিষয় নিয়ােগ, পদার্থ कुसमानती। ननु यवधानमेव प्रवर्तकमस्तु पाख्यातान्तरच न यनवारकम. अनुकूलथापारमाव एव पास्यातगती रयोगच्छतीत्यादी तथा कल्पनात् तबाह,- कृताकृतविभागेन कर्तृरुपव्यवस्थ या । यत्र एव कृति , पूर्वा परमिंन् सैव भावना ॥ ८ ॥ घट सतोहरो न त इति व्यवहारात् कुलालादि कर्ता न कारकाम्तरमिति वञ्धात्वर्थ, कति । ननु यत्बपदपायता स्थादत पाह, पूर्वेति परभित्रुत्तरकासवर्तिनि फचे विद्यमाने सेय तिरेव पूर्वा साधनोभूता भावना, फलानुकूलतापवयन पवास्यासार्थ । यहा फलानुनथापारधात्वर्थप्रचयज्ञनिका पूर्ण मतामाबेन पकाचानख पयवासालानियर्थ । एपसहरति रछावानस्यकाम बतात पाख्यातासर नि पदाधिबई सपाच याम बतौति बाक्य बारी- जनाब प्रदपकमिति भाव। वारिकाय नाकतरिमानेनेति पटकत पर म war विमान का अपवा का तथप दस प्रतिनियतत्वन यव एर कति परोनरव मनु दवय वरीयतारि समाध्यानावमिदत पर सारिकाया पूति, परबिन नावाचचिनि पी पूर्ण सापनीमना सेव हतिरेत मावना भाग्य कर मनवा या पाण्यावपदनाचा इति समुन्तिवारिकार्य । टौकार्या पाहत बादिवार कियात्रनमाविमरेऽपि यथावत्प्रतिसमानामनिराधानाध्यामिव त्यो बतानमारा सामायिक बन बर्ष, न बाबानरमिति न दणकादि पारपानरमियर या द न्यापारमावण बायपर्व सा दमारियापार सर्वि बामनवान दयपक्रागपि वपसार स्थापित मात्र । सरल रे चाल ने সমসাং যত্র, আগ্রা মধ্যায় तावडसन पनि मदादाभदान करीमन या योवतमिति मात्र कर पचदपि वापिदावारस अपवयचय पतात पदव्यपाधीदिबपि प्रय घटार पटारमा (पंचमस्तवकः। पास्मिन् पूर्वापरीभूतवे मति, शतिराख्योगार्थः, नयाच प्रयतवन- मनकूलत्वं पूर्वापरिभूतत्वमिति वयमर्थ ॥८॥ नमु धातुना यतः प्रतीयते, पाण्यातस्य च अनुकूलव्यापार. भावार्यकत्वम्, पापादेव च यनलाभ इत्यत पाइ,- भावनैव हि यत्नात्मा सांख्यातस्य गोचरः। तथा विवरणधौन्यादानेपानुपपत्तित: ॥४॥ तया सत्या तवाचकपदेन, पचति पार्क करोतीति विवरणात् तव शक्तिः। अनुसव्यापारस्य यनानाक्षेपकत्वात् । वर्तमान A . - . तिवादम्। सादियत पर, योनि, पूपिरीमूतवे भौति, नथाच पूर्णपरीसूतउति बार एण জালা ব্যৱসময় যখলি সম্যসার ধলী র গান या समनपाचदिति अधोगस प्रामाविश्वात पूशिरोमनायतनप्रवास परतीति খাশিয়ালন্ধর, নাৱােম এ অধিশি বসিয়াল দণি । এস সি, বুখাকি এখথিয়ামী থাকা বিভিন্নয়ন্ধিৎসা প্রমাণিৰি মইন। ৫ খিজিংগি খিদিরাগ शिशिधापनपदवादिति।। बानना हमामा, पापापारामिन पो रप बायरीरिक को। बाईपाई पशुमानाद पनुमा २r पाटी पान भान् पाबान व्यापारावागिरपम्। nort सभालात m" समायोतिषिय यई। वो सब मिति तय गरम म मा मिस न । रोती- ना हा परमार पापि भादित माला , आप कि सा! वन मनु महान नेता सन वो बाता me firami Ay भरा गा. वाइसिरिति पम्।
. कुसुमाञ्जली पाकानुसू तथ्यापारस्याचेतनेऽपि भावात्।, ओदनमिति. कर्मपदो-' : तरं पचति भुतो वेति जिज्ञासा च कर्मणः कतिव्याप्यत्वप्रतिः मन्धानेन यथा.पचतीत्यनन्तरं कर्मादौ जिज्ञासा ॥e..." ननु कपि, विवरणात् तत्रापि , शक्तिराख्यातस्य: स्यात् तवाह- आपलभ्य संख्येये नाभिधानस्य कल्पना। संख्येयमावलाभे तु साकाण व्यवस्थितिः ॥ १० ॥ आख्यातवाच्यया संख्यया आश्रयस्य आक्षेपादेव.. लाभाव कर्तरि शशिकल्पना। प्रथमान्तपदोपस्थाप्यत्वे सति पाख्यातार्थ- विशेष्यत्वमाक्षेपलभ्यलम् । मुझा इत्यादी वान्तार्थानम्तयवार. A अपदस परसमवेतव्यापारजन्यफनविशिष्टबोधकतया व्यापारसामान्योपस्थापकत्वात् 'व्यापार सामान्यौप्यतो व्यापारविषशिशामासमदात् इत्याशामपनेतुमार, चोदनमितीति, तथाक। कपदस्य यवर्चाटतायाभूपस्थापनत्वेऽपि कर्मपदार्थस्य हतियाष्यत्वप्रतिसन्धानेन कृतिशामायो- पस्थित्या गतिविप्रेषनिवासासम्पवात्। एतदेव दयति यशेत्यादिमा, कमादी जिनामा चोदन नेमनं वा इति कमविशेष जिज्ञासेत्यर्थ । तथाच पाख्यानस्य कभीगनुपस्थापक वेऽपि राख्यानार्थकती वर्मयापकत्वप्रतिसन्मानेन वर्मसामान्धोपस्थित्या पचनौवनना या বিগণিমা অথ জীবনিশনৰ জন্য দলিলাঘৱসমিধান শিল্পালী- पम्पिया कृतिविशेषनिचमिति भाव: বিষবােবিলি মমীর দায়দালিলি বিষাহি। অান্ধি ৰাধৰ- पम्प इन्दादि संख्येये संख्यापये मारि, नाभिधानस्य अपना न के बरना, तथा पानधनस्य पदार्थ पति नियमान् कामाख्यानपदवायत्वम्। ना पाख्यातपदप्रति- पाशसंख्यामा साम्यवान्वयः न तु कति प्रति नियमः कथमुपपश्चने रत्याशा.' भोयमावलाभ लियावि,' पुरय, संख्या वयान संख्याश्रयस्य कर्नु यो ग साम গুগৰখী, ঘষা মাষসাধাকা খ, শাশয়ৰীধাবৃন্দালি- प्रदिपायोनि पान, बाशिनि. संस्थान पनि पर दपार प भापहामायः নববন। যায় বিমল। ঘৰ ধুম্রাহী যামালবির প্রায় स्यायोति सत्यन्तदलम् ! ; चैत्रस्तण्डुल पचतीत्यन्न द्वितीयार्यकर्मता- वरुदलात् तण्डुलस्य, न वव भावनाका ति भावना शुप्रातिपदि. অন্য য য মানাল সি ন ন ভয়াবীলি, হরূণীমাধাৰণালয় জাভিয়ামিধস ম মঘমি। एवं फर्मापि नाख्यातपदवाचम् ॥१०॥ कार्यान्वयिनी। । ঘৰ খৰ, ন सापत नया ফখ ঘাবলিশান কৰিছিলালীগয্যে কবি, ঘখিনিসীম হাথ অক্সা জন্মায় চলি নিয়ম কি বিবাহিঙ্গারা। ক্কৈায়, আর ইনি হয় । मागपन्नध रुस विमिदम् চাৰিাজিলিৰিখৰ, মহাবিদ্যালয় হাদিস নললিহাবিশ্ব আ, দুলালবি, বিলিনি, লবণ সহ ম “বি হিসােব ৪ ঘনত্মাণ মি লুক মালৰবি বিখ পেম্বাই বাংলিনি মম। লৱাৰ দুখী বিষয়াৰ দি ৰ নিশ্ববি, অ্যাম্বােস বিষয়ে বিহু ৰ নাথসালিহটস ৰিন্থৰ ব’ না। মাং রুমালয় কাহাজাদা, ময়দান, যানাবিস্কালশী নিথ ৰেলীলাবিবিয়াঘাবনী। परमात्र दिन নিৰাবাকশীববি নাৱাৰাহ্মণৰ "মা বা মাৰ বাৰি, খো, বিনীশা ম বাবগঞ্জ - ঘি , বাই। १५ परेवा बाबांपारण मी सब শি। থাকাকালুফিয়া । মায়ানী এলাম খান বা গস হায় ফিীস। এ মামাশায়ায়া শ ও পাগল মা, ও বল , সব ংশ । पदार्मम দ্বিাৰা খ গ पानाTHUNT कुसुमानमो। नन्वस्त कर्मधर्मोविधि', तबाह, अतिप्रसझान्न फलं नापूर्वं तत्त्वानित: । वदलामान कार्यञ्च न क्रियाऽप्यप्रवृत्तितः ॥ ११ ॥ कर्म स्वर्गादि, तधर्म. कार्यत्वं यदि विध्यर्थः तवाह, अतिप्रस. जान्न फलम् । स्वर्ग कार्यत्वज्ञाने सति स्वर्गासाधनेऽपि प्रवृत्त्यापत्त:। यदि कर्म अपूर्व, तहर्म कार्यत्वं विध्यर्थस्तवाह, नापूर्व तत्त्व हानित.। शाब्दबोधात् पूर्व नोपखितमित्यत एवापूर्व, पूर्वमुप- स्थितौ च न तत्त्वम्, अनुपस्थितौ च कथं तत्र शनिधीः। ननु कार्यत्वरूपेण शनिधी, शाब्दबोधे तु योग्यतया अपूर्वस्थ कार्य विशेषाय भानं तबाह, तदलाभान्न कार्यञ्चेति । नित्यनिषेधा. पूर्वयोरलाभप्रसङ्गात् तत्र फलकामस्य नियोज्यस्याभावात्। यहा भावान कारमुकन्वे "उन्नान सभीजम" इति पद प रथ बमोधपदोन प्रथमा निराशा, कनादिस यामिशान एवेति, क्याप यपदोपवाय बादि सस्यानयर पदोतरं प्रथमाविमकिरिति ताइयवस्व दापयामिति भाव । वर्मापति बच पोदन एचो स्वादावियादि नाख्यातपदाव्यमिति, तथा कर्मर चाप सभ्दवान कमपि वलिताखानपदवायत्वमिति भाव ॥१॥ मधम इति बम बगादौना धर्म, कायस्व विषय स्वयं सपाच मियत पति गुपच्या बर्मपदेन यदि फर्व भगायुषत्र, तदिहकायबज्ञान प्रतकम्, पक्षमा বল মাখন মিলন মঙ্গল, অথ কথা হল थागरिक, विटवायत्वज्ञान प्रविमिति मात्र । चार्य दोषमार, दिसा दिति, म पनि पनीभूतमीनिविडायव न विषय चर्ष । मार, बदीचा पायस्वदपेव मचिौरित पायवरपर घटादी गालिया वर्ष, भरतियाविषयई मांजामवायम् स्यामा पर्थ, योग्यावा याग मारवामिनामश्योनारपरजया, मियममम्मी पायर अनुपारपास अनुगत बायोग सादी विप रिव दोष तथा এম্বন। পর লায়লনীলেনিয়ামমুৱী মপ্লিন্থ: মল নীহ लक्षितोयां पृथिवीत्वविशिष्टायां व्यतो पृथिवीपदश्येद इत्यवाह, নইমা। অনূর্ণবিমিছামুক্কায়িন:, মনু লাহি বি দ্বায়িষীঘিষিয় যমৰা সম্মানি, মানুষ, मजले तथावेऽपूर्वखव्याघातादित्यर्थः। ननु कर्म यागादि, तइम: স্বায়ত্তনিধি, নগ্রা, ল ক্রিয়ায়ীনি। অলিন্নাঘলাধীজাল সছালা। অন অহিলা লামুড়ি, ভীমাহিঘ ॥২॥ লৰ ৰূয ম নৱনীসিধা, নান রুমন। অন वाहु', "अभिषों भावनामाहुरन्यामेव शिड्डादयः । অঘ । অনুলিবিদ্ধ , ধল আঁঘাষনৰ বাদামুঘলবিয়ে খাষী ন ব । বিশ্ব निषेधापूर्वयोरिति सध्यामुपासीतति नित्ये सस्था मोक्ष पीयादिति निबंध কাবহ আত্মবিলাগিল। যাৰীৰা কামাল। দাশিৱাৰিয়ালৰাথাব্যথা অবলম্বন্ধীয়, বি বিষয়েই দুধ মাইল দশবায়া সমাধান নি মা । নিমীলি মৰণীৰ মৰ্য, বই বিন মাকবল জবব সফল বা ঘন, গলা ও সমন্মদিদাল ৪ ঘৰ লিয়ী যদি মার। বৃথিৱীল, যথাৎ যা বী বৃথিৰীয়া বিলম্বিয়া মরিযই স্থাৰ বিৰৰ এই খী মা স্বার্থ যিস্থিমদিনি কালীম্পতি অধু যবিষ্ট গন্ধা অনুৰ অধূর যাৰীৰ বি বুহাশ। সামৰবিলি বন্ধ বশ বম্ব গৰিহীৰহী দুবাৰমসলিন ক্লাব অথষ্ট অধ্যাদেশ ঘুমীরকাদি- লিষশালামি সুষ কষত্রে মৱকিলিলিরয় এই স্বল্পীদ্ধৰি বন বিৰীৱ শিৰাৱষণ কলম মমি একা, মঙ্গল অনুগলী নদ তীলি বিল। বশীশাশা নিষগুলি ? লম্মািহিত্য নয়। নিলি, পৰিহৰি যাৰ প্ৰধ নি এম্বীধা এই স, মালালাবদ্ধ খাবীর্য পিবি নীল। অমিয় সাদা कुछमाननौ। भावना खन्या मर्याप्यातस्य गोचर, " अभिधा यागप्रवर्तिका इति धी: गदादास्याताय र उत्पादना उत्पत्चनुकूनकातिरूपेयमित्य वाह,- असत्त्वादप्रवृत्तेश नाभिधाऽपि गरीयसी। वाधकस्य समानत्वात् परिशेषोऽपि दुर्घट॥ १२॥ कि, दोष “शददापारभेदोगा कार्यभाषा विधि। ति पभित मियादि, निजाय दिति पशामेव पर्दभावनातो भिनामक, पभिरम भादा, भावना व्यापारविमेव, बार बापयनि। पया सदभावमातोभा, पर्याप्रभारमा पापामा पायो यमा रति व्युत्पत्या पमिका भाषणा गन्दामा पापारियर, महातम मापा मामात पाश्चातन बाध्यातरतिषाए। नकार दिला पाण्यातत्वव रिचिव, प्रनिमिक्षा मेवा ति भार । अति पिमहाशादादियो, र विचिन पमित्रा पामानिनित पिने मानियत , पायातायात पाप बादाnिe ARMERौहाण जनबादी निदेन प्रतियमनपा नित अपयशाम् वाम् पायातम प्रतिमपमाना उपदापारी Amनो बारसमायब निमिमामा र २ मा पानिशा १४ मुनम पनि मार मशालाममाड. पुस artim of राशि पारितो नाममा महारा िना पाuntri, unia MMM अनिता in aftere T Ent Mata FRemes IFium Arr entiremit पार ९ नागपाण। मापन Main inrranga I min "He tantrary অংশষ। ২ অমিমায়া লালাগাৰা, অনিমামহরীঃমিমায়ানঃখি অয়ন। যীয়ৰী সুবি, লিওয়নবি মহঃ। নৰ গৰ্থ লিয়ন ভাষা দিব্যাধি লিভ না, ব্রাহ্মবি। সংসি ধর্ষ ॥ ২॥ বধলায় মাল कथमनुगतरूपेण कारव মুমীনি মা। ময়বি বণিমালেক এলাকা গুলশবাল। স্বলা কি বিবিধ মাষণা অর্থ মাঝনা , যীৰৈ ৰিকল জহুলিশমনাইঘৰ, বম । গৰমণৰ গলিত যাবলা মােৰখা, নয় , “বিভীৱিা বৰ দ্বাৰা মালা * বল্লা সুবি। শীধ কষ্টে নহী মশা বাসবীহ।” বা বি মালিবান্ধাত্বায়ালা মুহথমতবিধিনি যুধিৰৈ মান্যা, কন্যা काहायामास सम्बन्धमीष । ति सम्बन्धोध মহা বি বি যাবে ধান্ধাবী, সীনা দয়াজ ধিক্কা খাবিজী ববি, বা এ মণিহলি सभकोषनिरासनोपयुज्यते। प्रशस्तफबचाने seঘয়া অধিক লাল • স सम्पदति सदभाये च वारणाभावाच रेष इति। अर्थभावना न बगापारयन থা লৰ ছ যা কখয, ধ্বষ কথা, যে হীলাম্বাবিয়াহীম সাবিয়াসমি , ধৰিকলৰ অশনি কথা প্রাণী হল হাঝে বীব কামালীনি নাগলিঙ্গ মসিহাক দীঘাৰাৰ মঞ্চ বিলীখ বি । যবধি বলাকা यहरपाया यागकरपाव কি আলকাৰ । যা समिाबान तथापि मर्गकर्मक যকি মকবরিয়া হিম্বীনীস - মাগগিল । মুখপাখালিৰি ভাল গাল কষে এ র সব শাখায়নি এখন। আবাসিকায় হায় কি বস্তুবন্যাথানজহিলা ঘো চাখের অধ্যয়ে শক দৰবৰ বৰা ৰি যা অলিখিত বায়ক ময়লমলিগণিতাৰগৰ অৱদাহাইবি। লালসাবিনি, ৩ । বাসিন্ন বিলিয়ন ও সালিশি 'বাঘ। অসুনিবিঘেৰিয়ালা এমৰিয়াৰ এমিলিয়া मारतामधला 1 ল নিন্যাসলখা भाषनाया এয়। ল ব্যথা १२२ कुसुमाञ्जलो। ननु करण स्य यागादेर्धर्म इष्टसाधनत्व विध्यर्थोऽस्तु तवाह,- हेतुलादनुमानाञ्च मध्यमादौ वियोगतः । अन्यत्र ऋप्तसामर्थ्यानिषेधानुपपत्तितः ॥ १३ ॥ विध्यर्थस्य इटसाधनताया हेतत्वात् लिङ्गतयोपन्यासात् । न ध वस्य स्खलिलमिति। अग्निकामोदारुणी मधीयादित्यु कुत इत्याकाहाया बलारो पदन्ति, यतो दारदयमथनमग्निसाधन- मिति। भनुमानात् पर्थवादादिष्टमाधनताबोधानन्तरमपि विध. रतुमानात्। यदि चामिवेनापि विधिना इष्टसाधनवमेव बोध, तदा तदनुमानवेयर्थम् । तरति मृत्यु तरति ब्रह्महत्यामित्यादी मृत्यु-प्रात्यासन्तरणकामोपमधेन यजति विथनुमान सर्वतम्वमिहत्वात्। मध्यमादी वियोगतः मध्यमोत्तमपुरुप लिड रमिलाइदस तिभिषा याममनि। इति पासादयोग्यध । बमभागाशमय कारवापर मोहदोष निवाचम्। संचासापानी नाकारण मास्मिारनवतानाई। प्राय पर रिमामय विश्वे लापान दि. चात् पूर्णमापात। प्रसव पभाया लिपि । न 1ि भारने दाविषमतमारा मिति, पनियादिक्षा, पारिवारीनुसादि पानमय पिरामिति प्रा टरिaan, भवामित, नया विध्य रमानापने पाय-रचौरवि Reat ममता पाम भायख पारसमणमा पामाथितिबिमा MMA wि rour ARIEसामिति नाम intra बाम । रनमा समेत परा. पान नागनाविपरी अयोग्य प्रमाण अनिता रोजाना स बरतर orternant intentum are .
1 पचमतवकः। १२१ इष्टसाधनमावियोगात, कुधाः कुर्य्यामित्यवासादिक' प्रतीयते, आज्ञात्वभिप्राय एवेति प्रथमपुरुषेऽपि,इच्छवार्यः। अन्यत्र कत. सामर्थ्यात्, अध्ये पणादिलिडा इच्छावाचकत्वकल्पना ! निषे- धानुपपत्तितः न कसन भक्षयेदित्यनेष्टसाधनवनिषेधस्य बाधि- सत्वात्। बलवर्दनिष्टाननुबन्धित्वञ्च न विध्यर्थः, नेनाभि- घरन् यजेत इत्यादौ असम्भवात्। अपवर्तमाममुरुषस्य बलपटू- वेषविषयत्वात् बलवहे पविषयदुःखजनकत्व सामान्याभावस्य बाधि. तलादिति ॥१३॥ विषयले पर्थवादन विध्यनुमानपत्यमिति भाव । इष्टसाधनवावियोगादिति पर साधनत्वाधवबादित्यर्थ । पासादिकमित्यादिना सपपरिया, कुयो इस्था पाशा, ক্লাম্বিশ্বৰ লয় বিল। पाशा अभिप्राय एवैनौति, याच थांबता रिकाम नविदधानसत्सदोभामिति सा पाशा, या तु सकाव्यलेन या सा सार। অনুবাহীলামি গা মুগ্ম সাধনামী ঘখি, শীর দুগা স্বল্পালঞ্জিকা স্থা সবা, আম্বাসিদ্ধ গম, অনিশ্বাসঘনা যায়, সাপ্তা प्रापेमा, प्रभाग सनमायो। धावाचकत्वकत्सनादिति तथाच मध्यमोनमपुरवयोमर दखावाचिखष्टानेन प्रथमपुरुषेपोचावाचित बन्नबदविहाननुबन्धोरयाचनात्या पैदरीचादेश विधिशको साघवादिति माव । बाधितत्वादिति पालनमम हम रुपेरसाधनलेन साधनत्यपविष्णयष्य बाधितवाहित्पर्य । न च म रन भयो বিশেষ দৰিযয় ঘষাঘীৰী ৰ সমৰ্ঘৰিধান্ধ নে না। ছিল शपे यथ विधयत्व सदमावस्यै मा रोधीयत्वयुत्पत्या पाइयोपासनावात् । मनु मलदनिहामनुचित्वविशिरसाधनलमेव रियर्थ नदमावस्तु न पशभपये बाधित इत्याचा निषेधति, बलवदित्यादि, ये नैति, में मैति बमनामधेयम, पमिचरण भयुमा कामयनियर, पमचादिति वाष सेनल यहारा परशोधादकत्वेन খুলিভানবিৰান্তৱিৰি । बपिविषयवार इबदार्य कोने मानपुरुषस्य नरके स्वाभाव विणाय स्वत আন্ত, খাষকালাগুলি, ৰিল দাবি, গৱিষবাধিৰি লগত पहा परिषयनादिया। १५॥
कुसुमामलो। स्खमतमा- विधिर्वारभिप्रायः प्रवृत्त्यादौ लिडादिभिः ।। पमिधेयोऽनुमेया तु कर्तुरिष्टाभ्यु पायता ॥१४॥ प्रवृत्ति निवृत्तिविषये प्राप्ताभिप्रायः लिडादिभिः प्रत्ययैरभि धेय., इष्टसाधनता वनुमेया। वस्तुतस्तु देखरेच्छाया सर्वविषयक न कनादिधर्मस्य विधर्यत्वं निरम्य परिषेण प्रयोक्त धर्मस्याधाभिप्रायस्य विध्यर्थव व्यवस्थापयति खमयमाईति। कारिकाया विधिरित्यादि, प्राच्यादावियादिपदेन वित्तिपरिया, सप्तम्यय पद्दे ग्यवं, तथाच प्रत्ति निवत्यु द्देश्यकवचाभिमायो विध्यर्थ स एव लिडादिप्रत्यय पभिधेय प्रतिपाद्य , कारिष्टाभ्य पायता तु कतरिष्टसाधनवा तु अनुमैया विधियाकाजव्यवभिप्रायात्मक विश्वरूपलिभानजन्यानमितिविषय इत्यर्थ , प्रयोगस्त यागी मम खर्गशामव बनबदनिष्ठाननुवीर साधन मनुवतिसाध्यतयाने नेष्यमापत्वात् ममावतियाध्यतयेथमायोजनबदियाकारक । रभावान कस्वेच्छा मिडा बोधनीयेति वाच्यम्। कत्त'मिनेशाया बोधवे विध कामांसावान विधेरेव वेदाक्रीकी मानवादिति । पाचाग्यमते पसरस दर्शयति बम्सुतस्विति निषेध माध रति पाप्न छाविषयवस्थेपरेशाविषयत्वरूपस्य केवसावपिन कन्नभरणेपि सत्वादबाव इत्वम् । न च व्युत्पत्ति विवाय विधिसमभिव्याहतनश्रय वियत यवान्न तौति कन भमयाभाव वरमिप्रत सत्य वाशम्पयदोध इति वायम्। অথবীববি সারাধিনায়ৰিৰ বি এললিস্তানীঃখল, बानुमापकावासभमान पदरदनिहाभानुबन्धोष्टसाधनस्वरूपाध्याय कलमपणे पातानि प्रायविषयस्वदपविधमहतो मखम व्यभिचारित्वान। ननु सदनिष्ठामा बम्मितविमिरहाधनत्वप्रहारकाविषयत्वमेव विषय सदैव चानुमापकमिति ग्यार, पदनिति गौरपमितीति मलवदनिहानगुरोर हामिलय विध्य वसमापचया तय विध्यप सकलने गौरवमिति माप । - च पाचोमाने वादमिहान पश्चिमिचिसाधनले नेका शाह बिन्नु अन्य विभिन्न महिरपल पलमीवा इति नानामनिवपनापचया तामगुरुधमाका पि एवं पाथम् । बागमतापि गरपाषा बिसमाहिलायोगात . तपांच Korea समिति . पञ्चमसपकः। वात् निषेधे बाधः, बलवदनिष्टाननुवन्धित्वेनेच्छायाः शक्यत्वे गौरव- मिति प्राचीनमतमेव साधीयः ॥ १४ ॥ श्रुतरित्यस्य व्याख्यान्तरमाह । कृत्स्न एव च वेदोऽयं परमेश्वरगोचरः । वार्थद्वारैव तात्पर्य तस्य खर्गादिवविधौ ॥ १५ ॥ सर्वत्र वेदमागे देखरः प्रतिपादितः, यज्ञो वै विष्णुः पश्यत्यचक्षु- रियादिश्रुतिषु एतस्य वा अक्षरस्य प्रशामने गार्गि द्यावा-पृथिव्यौ विस्त तिष्ठत इत्यादिषु च, 'न तु · सिद्धार्यतया प्रमोर्षामन्यात तात्पर्य, यथा स्वर्ग नरकादिबोधकाना, तथा खरमुपासीतति वाचाम् । भानुवनिडानुगन्धिनि गये ने पलवदनिहानगुभिलप्रकाराविषयवासमादेन बलबद- निष्टानसुबन्धित्वाकारकै धाविषयले স্বাধদলসহ্মান্ধবি কবিতায়া- पचारिषयत्वे र पृथक् विज्ञापनस्वावश्यकत्वात् । पाचौमममिति करणभमष्ट- माधनाबादिक विध्यधति मतमित्य। न साधनवम्ब विमान कवध' भधयेदित्य कलजमधये वनिम्पेसापनल मचात् तदभावस्थ साधितव सादिदि रसायनले कविसाध्यते बदनियामनुवन्धिले च विधे पथक पति- वसनात्, पाम हविज्ञामो जन न माइदिन्यद रिक्षावनल, पर हमुद्र न सरे दिव्या क्रतिसाध्यन्च, न कम भक्षयेदियत पलवदनिहामनुवश्वित विध्या नभा तेषामभाव मत्थाप्यत इति , कापिनुपाणिरिति भाव । न मानवथ विशी दारापमानमनिभाएनमित्य सरवायस तरति सत्य मियाययं बादन विध्यनु मानस - पमिति वायम्। यत नाशिविध्युत्तरदायमा रिभ्यश्च विवरचतात्पर्य রূষ, থাইল বিএনালয় অথবাগমাসয়ালাপিয়া ধৰি । कतम ए चयादि, अयम् उपगीयमानो वेद ए एवं सब एक, पामैत्रर. गोधर परमात्मविषारक , समादिवदिति , यथा पर दुखेन सभित्रम्" वापर्य सोषक स्वा प्रतिपादनहारा सगशामी यतेन्यादिविधायनया मामा या तस्य को पि" स्यादिशबरमान, स्वापाराष १२६ कुसमाचतौ। विवेकवाक्यतया नेपों समतेऽपि प्रामायमेव अन्यया स्वादि. पदानामपि स्वायें प्रामाए न स्यात्, तदेतदुल वार्यहारवेति । म्वाप्रतिपादनहारा एव विधी मिट्वार्यतात्पर्य्यात्। वाक्यान् वैदिक प्रगसा निन्दावाक्यानि प्रामा निन्दानानपूर्वकाणि प्रशंसा निन्दा धावायत्वात् परिणतिसुरसमामफलमित्यादिवत् ॥ १५ ॥ सस्याक्मेिषादित्यस्य व्यास्यान्तरमाह । स्वामभूव भविष्यामीत्यादौ संख्या प्रवक्तृगा। समाध्यापि च भावानां नाद्यप्रवचनाते ॥ १६ ॥ वैदिकोत्तमपुरुपेश स्वतन्त्रोचारयितु मख्या वाया, मत् पक्षत एको वा स्वामित्यादिनहुषु उत्तमपुरुषठते । सस्यापदार्थमन्य परना कि राम रत रिश करेसाबो हापम् विं ITI टैशायां Ra ter A FITN न सब कितना स परमनन वन १ मार। स्वादितिमानि दिप, "नमा माई पनि तानिन म पु समान परिषद मामे पर Trair RII " विधाम माम बम mire 'थाप मामासम् . frat समय नया मा बि, शिशा पिर Pr, कर माम, पत्र frur भविराम "n the nam fortrate, MATRO irrial Prorm Internet समाजमा मन, राम curitrarrat. पालन m.n wrvari ston - artan पञ्चमस्तवका। मार समाख्येत्यादि । सर्वासा भावानां हि काठक कालापकाद्याः । समाख्याः संज्ञाविशेषाः श्रूयन्त, ते च नाध्ययनमात्रनिबन्धना', अतृष्णामानन्यात् पादावन्यैरपि तदध्ययनात्. तस्मादतीन्द्रियार्थ- दर्गो भगवानेव कारुणिकः सर्गादावस्मदाद्यदृष्टाकष्टकाठकादिशरीर- विशेषमधिष्ठाय या शाखामुक्तवान् तस्या. शाखायास्तवामा व्यपदेश प्रतिसिहमोखरमननं मोनहतः ॥ १६ ॥ यस्रोखीन विश्वासस्त्र प्रत्याह । इत्येवं श्रुति-नोतिसंप्लवजलेोमिराचालित येषां नास्पदमादधासि इदये ते शैलसाराशयाः । मार, समाशापि पनि, माखाना 13 कालापादिया, बायप्रवचनाहत पार्य सर्मादौ प्रभार कस्पचित पतौन्द्रियार्षदशिन उति बिना, मन सन्भरत गर्य, नि कारिकाताययम्। टौकायो संख्या वायेति, कशाप मग्न्याकारणान कर सिहि वयिता सक्ष्याशयत्वेग सरमिहिनेवि, भाव । माथ्यनमावनिवन्यनेनि पैन यायो भाषा पचौता महापरवाहयो शाखा म्पपदग्या वि म नियम इत्या, আৱসিযই স্থা, অর্থশাধিনি কাবিন্নালাম। ओमले पत्यामानन्ये व संशा ननानिरिक मार। पनादाविति संसार वि मत योग दिकीलमपुरुषा, म्वतबोधारयिवसावा अनमपुर वात् चोषिकीचमपुरषपदिति । पाच হলে ব্যাধি ত্যাগ স্থাৰ पावादीरसिपिरितिभा मस्यापदम मसापाले प्रयोगमा दशानी हर पानापादिव या पुरसम्बधीमा माया पाधुनिकम माहित मानेर मागाया सोनियादर्शनासमपुरषोसायीनववार हौद्रियादपिर मैपरसहिरितिभा .. इपियादि परम पर श्योपचारच, हम बायर, मौति दाय, नयी चार पाबाचीन सारिव, दरोगापानाच भूयसान १२८ कुसमाचली। किन्तु प्रस्तुतविप्रतोपविधयोऽप्य चैर्भवचिन्तका काले कारुणिक त्वयैव कृपया ते तारणीया नरा ॥१०॥ इतिमन्द स्वरूप एवशब्द प्रकारार्थ शैलसर लोहमति कठिनभिन्ना वा। प्रस्तुते खरे विमतीपविधय प्रतिकूलपरा ताहमा अपि पचरतिशयेन काले मवञ्चिन्तका, गवा कलशून्या कायऱ्या ॥१७॥ प्रमाकन्तु निसर्गसुन्दर चिरावेतो निमम्न त्वयी- त्यदानन्दनिधी तथापि तरल नाद्यापि सन्तृप्यते । सन्नाथ त्वरित विधेहि करुणा येन त्वदेकाग्रता याते चेतसि नाम वाम शतशो याम्या पुनर्यातना ॥१८॥ सारियानामपि भूयहम् ति बहुवरननिर्देश नजन पाचालित साविषयक विपतिपनि निराऊन पोकने पदये पट न दधामि नित्रयगोचरीन महिने विप्रदिपत्रा साराण्या पाषापाडल्या लोया या সুষ সুশিwিঘাড় িিবি সব विप्रीपरिषय प्रस्तुत पर मेरे पितोपविषय प्रतिकूनपरा कुतकाभ्यासमरा काम बनायाम् घर पतिययेन भवचिन्नका मन त्वयव सारणीया स्वविषयकबयप बहारपिता बाप्याति समुगिनाय 101 पाई का माता या पभान्विति .निसमभुन्दर म्वभावसुन्दा पचास यपि समिनिमन श-मनमदोरममा निनियाभनपरम् इत्यहा निय गयापि साचार विमा तर चव पापि , मनष्यने मयं वन , भवति बनि पौधारित विनिमप्रभाव पर पिम माति रानियत इत्यर्थ । माप परित पर पि म बरवारिधान समि सदाको मरिचय माधानकारकमा मात्र मनि याम्बा बालना दिनार कुममा वाम पहा तख, सन्तप्यत इति कर्मकतरि। पक्षमतवकः। . इत्येष नौतिकुसुमाञ्जलिमज्ज्वलश्री- यहासयेदमि च दक्षिण-वामको हौ। नो वा, ततः किममरेशगुरोर्गुरुस्तु प्रोतोऽस्त्वनेन पदपीठसमर्पणेन ॥ १८ ॥ इति पञ्चमः स्तवकः। नो वासयेत्ततः किमस्माकम् । इति श्रीहरिदासभट्टाचार्यविरचिसकुसुमाञ्जलिकारिका. व्याख्यानं समाप्तम्। इन्ये च स्यादि, पति समाप्ती, एष उज्वली मौतिकसमावि स्थायसमावि ददिर, নালন্ধী বা মলি বকুলী মুশলালিলি যাব, যা বা অসম্ভব, অয়িত্ব किय मो वा बासयेत् मानुरमयत, सब वितण्यात प्रयाक कि, किन्तु परीय इन्द्र तय गुरु ब्रहस्पति तस्य गुरु उपर्दष्टा परमर पदपौठसमर्पन पदमेव पोर्ट बार समर्प यश तथाविधन बनेन न्यायकसमाधविना मौतोऽस्तु इति समुदितार्थ ॥१८॥ ববি নামীয়-স্বীকান্নালালীমূৰিাখিয়া কম্বনালিল্লাৰি হষকুড়ালি বাসা। सम्पूर्ण क्षेय कुसुमाञ्जलिव्याख्याविहतिः । राममना