·it PREFACE *Kulacudāmani’ is one of the shortest Tantras relating to the sakta Agama School of Hindu Religion. It deals exclusively with the Kaula Acara or doctrine which is claimed to be the most superior form of worship. It is doubtful whether this Tantra as it is now published is complete or whether it is only a portion of a still larger vork. As it is, it is not an exhaustive treatise on any particular school or Devata or Mantra. Although Dakșina Kāli is expressed to be the guiding and predominant Devi in Chap. IV, neither Her Mantra nor Tantra nor avarana devatas nor form of worship is expounded in the work. Only the last chapter (Chap. VII) deals with Mahisa Mardani with some detail and stotra and worship of Mahisha Mardani is just mentioned. The doctrine and tenets of Kaula Ācāra on which it is said to be an authoritative treatise, are not fully dealt with as in Kulārnava, Jnānärnava, Tantra-raja and other leading tantras of the school. It would appear as if it is a small portion of an exhaustive treatise, the full text of which is not available. Kula Cūdāmaņi, as explained in the Introduction means the Crown Jewel' of Kula' doctrine and the term 'Kula' has been explained to represent sakti in Her Triputi aspect of Matri, Mana and Meya. But it may be noted that "Kula' also denotes the Mūlādhāra, the Padma where the Tattva of Earth ·KULACŨDĀMANI is absorbed (Ku earth, Liyate Atra is absorbed or Kum Latı), the abode of Sakti and the starting point of Susumna Nadı and the connected Kula Sahasrara below Muladhara (Vide the commentary of Bhaskararaya 'Soubhagya Bhaskara' on Lalita Sahasranama on verses 87 and 88 beginning with “Kulamritaika rasika' and the names Kundalini, Kuleswarı, Kulakundalaya, Kaulamarga Parasevita and Kaulinikevala etc The word 'Cudamaņi', the crown or crown Jewel also means the crown or head of Kula, the top most terminus of Susumna, the Akula Sahasrara Padma at the top of the head, the abode of Siva The Tantra deals with "Kula" and “Kulacuda' or 'Kula cudamaņı' (Kulasya cha and Kulacudamaņescha Tantra) or with Kula and Akula i e, Sakti and Siva in Samarasya (blissful union) and the down ward fiow of Kulamrita for purpose of creation cosmic ideation (Pra panca) and the final rest of sakti in her abode The Tantra which deals with this essential doctrine of Kaula Acara is Kula Cudamaņi Tantra Sri Sankaracharya in verses 9 & 10 of Ananda laharı beginning with ‘Mahim Muladhare' and 'Sudhadharasaraih' describes exactly the aspect of Kula or Kundalini yoga, the essence of Kaulacara Sri Goudapadıcarya in his "Subhagodaya Stuti' V 7, says * The Kaulas assert that the Trikona (in Müladhara) is the Kulagriha ie, the abode of Sakti some others say it is the square, while the Samayıns locate the place of baktı in the Bindu (the Akula Sahasrara in the head)" The apparent conflict between the two accepted grcat Aciras (doctrines), Samaya and Kaula seems to be in the conception or experience of thc functioning of baktı As sound or energy travels in ripples or circular waves the Kaulas cally state that the starting point of the sound or more analyti cnergy I c, Maladhara is the abode of Sakti while Or ·Sakti are PREFACE vii the Samayins experiencing its expansion and Samafasya with Siva state that the terminal point in the Bindu is the abode of Sakti. In fact there is no fundamental difference of opinion between the two schools of thought and the apparent difference is due only to different kinds of yogic experience. In this work, although the tenets, principles and practice of Kaulācāra are not expounded in detail, · the essence of the doctrine is laid down in the eleven verses, after the enumeration of the several Tantras, wherein the three states or stages of described. The first is the primordial quiescent static state where the fakti is one with Šiva in blissful union (Sâmarasya or Prakritirupa Cidānanda parayana) without attributes or form described by Sri Sankara in verse 9 of Anandalahari. It is the state of Nirguna or Nişkala Brahman mentioned in Sārada Tilaka, Kulārnava etc. and the Anandamaya Kosa of Advaita School. The second state or stage is that when the Devi, veiling Herself with her own Maya, becomes intent on creation and assumes the three-fold aspect of Matri, Mana, Meya blended into one. This is the Sakala state or the Vijnanamayakosa. The next or 3rd stage is that of cosmic ideation (Bahancha) and the conception of the creation of the trinity, the world and so on. These two stages are described by Sri Sankara in verse 10 of Anandalahari. It is this Kaula doctrine that is fully expounded in Kamakalavilăsa of Punyananda, more particularly in sutras 1 to 8 known as Turiyapada or Avidya Pada. Although this work is not exhaustivc, it is accepted as one of the authoritative treatiscs on Kadi

·KULACODAMANI
Mata and Kaulicăra and is ranked equally with
Kulirnava, Kaliviläsa & others. Messrs Gancsh &
Company (Madras) Private Ltd., in rcpublishing
some of these obscure and misjudged ircatises dealing
sith highly mctaphysical and spiritual doctrines of
Ilindu Religion are doing a great service to the
cause of the resival of interest in the religious and
philosophical literalure of the country.
Vulkarateis
KARRA RAHASIURTHY

·INTRODUCTION This first edition of the hitherto unpublished Kulacūdāmanı has been prepared with the help of manuscripts (marked # and ) collected by the Varendra Anusamdhana Samiti of Rajshahi 110 reputed centres of Tantrika worship in Bengal The text has been compared in several cases with other manuscripts access to which was given by Tantrika Guius to the travelling Pandit of the Samiti The work consists of seven Patalas (chapters) This Tantra is of a different type from that published in the Prapancasāra Tantra The Kulacūdāmanı-tantra or "crest-jewel" of the Kulācāra division of Tantrika Sādhakas is included in tho list of revealed works, which, according to the Vāmakeśvara- Tantra, are considered to be the chief amongst tlioso which deal with the worship of Saktı It is accordingly found frequently referred to as an authority in many conpilations though the Kulacūdāmanı itself (II 8) refors us, for all technical terms, to tho Bhairava-Tantra, which is, however now known chiefly from quotations made from it Lihe all original works on Tántriha worship, tho Kulacūdamanı is cast in the form of a dialogue--tho Sustra being revealed by the Der in Her form as Blairasi, in answer to questions put to Her by Śıra in His form as For tlus reason the book is included in tho class which goes by the nime of Nigama as opposed to īgama, in which the Sustra la reselled by Siva Himself The form in which a Santri 19 presente sicther as the Resolation of Sis. or Subti is mere Lilu, since Sra and Sahte are one Bhairava ·2 KULACŪDĀMANI and the same and it is Sıva who reveals Siva is the revealer of the Sastra in all cases, though in some He figures as Šisya and in others as Guru The Svacchanda-Tantra puts this clearly in the following verse : गुरुशिष्यपदे स्थित्वा स्वयमेव महेश्वर । प्रश्नोत्तरपदैर्वाक्येस्तन्त्र समवतारयन् ॥ Guu sesyapade sthitvā svayamcva maheszny ali Piasnottura-pudarr vakyarstantram santuvaturayul The Tantra according to this verso, was originally revealed by Maliesvara (Siva) who Himself stood for that purpose in the position of the Guru as well as that of the Sisya This is also stated in the last chapter (VII 79) of the Kulacüdamanı where the Devi addressing Her Lord says. Gurusta am sarratantrūnam (utku NTFSME) Kulācāra has been called a secret doctrine and practice The Bharavi in discoursing of it in the Kulacūdamanı says at the outset (131) that it had not been told to Visnu noi to Brahmı nor to Ganapa Kaula knowledgo, says the text (II 25) must not be divulged to atheists, fools, Pusus, or to enemies The secret teaching appears to have been transmitted for a long time from mouth to mouth" (Vaktrat vaktraintaram- 17 Mar 2) and even when it came in part to be reduced into writing, sufficient precaution was taken to conceal it from the uninitiated under technical terms, the import of which coulil only be le irnt from the Guru The general foutures may, however, bo summed un as follows Although the worst Kulit i ordlin iy piraneo mennen fumily or clun, its teclinical senso has txen defined by the ·3 INTRODUCTION + C6 "' it says, Tārārahasyavärttıka to be Kulaw-matr-nāna-nieyam The term thus combines the meaning of the three other words which are further explained to mean Jiva (Mātā) Jnāna (Mānam) and the manifold universe or Visva (Meyam) The gist (Samkalitārtha) therefore is said to be Sakti As Sakti is Kula so Śiva (as distinguished fronı Śaktı) is spoken of as Akula Kulācāra is one of the seven Acarās enumerated by the Kulārnava one of the leading Tantras of the division of Sádhakas of this school called Kaulas According to the last named Tantra it occupies the highest rank * The Vaidikācära "is no doubt luigher than all, but Vaisnavācara is highei than Vaidikacāra, Saivācāra is higher than Vaistivācira, Daksinācāra is higher than Saivācāra, Vām īcaia is higher than Daksınācāra, Siddhantācāra is higher than the last and Kulācāra is superior to all As Kulācāra is thus sail to be the highest of the Ācāras, only those Sādhahas are qualified therefor who in this or another birth have graduated in the preceding Āciras which are regarded as stepping stones to it Such a Sadhaka is called Kaulika or Kulin, Being the final stage of Südhanı thus Ācāra knows no distinction of race, colou, caste or sect But the esoteric charactei of its cloctrine and practice is such that it was never meant for the ordinary man of the world On the contrary the difficulties of its truc practice are said to be such that according to the doctrine “ It is easier to walk on a drawn sword," than to be a true Kaula It is expressly stated (I 42) that the Adhihärı must be a Kulina that is one who is capable of realizing that clery person, thing, and act is a manifestation of the Mother or Saktı (Strımay am ca jugitsiryam s124 THİA) An central feature of this Ācāra is the attunment of the know ledge that the Motlier who is worshipped under different forms ·4 KULACUDAMANI as Tripurā, Kālikā and so forth with differing rituals is She from whom all creation proceeds and who is all in all This is very aptly set forth in the text (124) which says "Oh All-knowing One, if Thou knowest Me then of what use are the Āmnāyas (revealed teachings) and Yajanam (sacrifices ritual)? If Thou knowest Me not, then of what use are Amnāya and Yajanam?" This teaching has found its way into popular Bengali songs which say यदि मा विद्धि सर्वज व चाम्नाय क याजनम् । म विद्धि मा चेत्सर्वज्ञ छ चाम्नाय छ याजनम् ।। Yadı mām viddhi sarvajna hra cumnayah kva yājanam Na viddha mam cet sarvajna kva camnayuh kva yaranam “Tell me what will japa, tapa, yoga and yāga do for a man in whom Kulakundalını awakens and for the man in whom She awakens not Supremacy is claimed for Kulācāra on the ground that it is the final stage of Sadhana in which Knowledge is realised to be superior to ritual Kuladharmı is accordingly said to weigh more than all Yäinus and Vratas put together in the scale against it though such rituals are necessary in the preliminary Acar is which qualify for the last As jnana alone secures liberation the Kulim iva-Tantra affirms that without Kuladharma liberation is not possible With the question whether this claim 15 well founded I am not concerned but with the statement of the historical facts As being the Ācīra which is claimed to le at the entry of labinsation it is regarded by Kaulus as supremt and the end for those which precerio it wchool4 tahliffe rent 1 of the Kua claims Other ·CHAPTER I. the names The book opens with an enumeration of the Kulasundaris or Devis who are said to be innumerable, under of Tripurā, Kālikā, Vagiśvarī, Sukulā, Kulā, Jatanginī, Pūrņā, Vimalā, Caņdanāyikā, Ekajatā, Durgū and others. Several doctrines also such as Vaişnava, Gāņapatya and others are mentioned. + The names of a number of Tantras belonging to the sixty-four are next given. A complete list has been quoted in the foot-notes from the Våmakeśvara-tantra, according to which each of the eight Bhairavas has a Tantra of his own, all of which are collectively known as the Bhairavāştakam. Similarly the Tantras relating to the seven Mātņkās and the Sivadūtīs are collectively called Babūrūpāstakam. The Yāmalas are eight in number. These three classes give us 24 works, while the rest are those namerl in the list. The 64 Tantras given in the Vāmakešvara are as follows: 1-4 Mahāmāyā Sambara. Yoginfjila -Sanbara ; Tattva-Sambara. 5-12 Bhairavāştaka - (a) Asitanga, Ruru (c) Canda, (dl) Krodha, (e) Unmatta, ( Kapili, (9) Bhrzana, (1) Samhāra.

·KULACŪDĀMANI 13--20 Bahurūpāştaka-the eight Tantras of the seven Mātşkās and Śivadūtis. 21—28 Yāmalāstaka-(a) Brahmayāmala (6) Visnu yāmala, (c) Rudrayāmala, (d) Laksmiyāmala, (e) Umāyā mala, (f) Skandayāmala- (Bhāskara substitutes Jayadrathayāmala), (9) Ganesayāmala, (h) Grahayāmala *50 55 *29 Mahocchusya *30 Vātūla *31 Vatūlottara 32 Hrdbheda *33 Tantrabheila 34 Guhyatantra 35 Kamiha 36 Kalavada 37 Kalására 38 Kubjikamata 39 Tantrottara 40 Vin itantra 11 Trocadla 42 Trocalottaral Pancämrta 44 Rūpsbe 45 Bhūtoldimir 46 Kulusura 47 Kulodina .48 Kulacũdimanı 49 Sarvajnānottara Mahākalimata 51 Mahālaksmimata 52 Siddhayogesvarimata 53 Kurupikāmata 54 Devarūprhamatar Sarvavıramata 56 Vimalāmata 57(a) Purvamnya (1) Pascimimaziva (1) Duhsin innya (17) Uttaramnaya 58 Niruttara 59 Vases 00) Jnanir. Viris ui 62 Arunen G3 Molunist Vi udeleshor ·7 INTRODUCTION Kulacûdâman to refer to items 1, 36, 48, and 64 respectively of the Vāmakesvara list then the two lists correspond except as to the 9 items marked with an asterisk In the place of these last the present work appears to give the names of the following Tantras . --Mahāsārasvata, Tantrajnana, Vāsuki, Mahasammohana, Mahāsūksma, Vāhana, Vahanottara, Mātrbheda, Visvātmaka, Śivāvalı If, however, we thus count them we get 10 Tantras or one too many Possibly Mahāsūksma niay be part of the title of the Vahana Tantia which succeeds it, in which case it may be eliminated Bhairava then says that He knows all theso Kulasundaris, doctrines, and Tantras but has nevertheless not attained bliss (Ananda) He asks Bhairavi why this 18 SO. In reply Bhairavı first gives some genoral philosophical instructions in eleven verses (I 16-26) to Bhairava whom She addresses as the most Supreme Kula, the ocean of Tantrika Kula knowledge (Tantrajāna kularnava) which, since Ho apparently seeks instruction, has for the moment been obse cured by Her Māyā This portion may be divided into threo sections The first (vv 16-17) refers to that primordial stato when She as Praktı was hidden in Cidänanda (Aham Prakrtiripa ceccidānandaparāyana-अह प्रतिरूपा संचिदानादपरायणा) Inthus stute there is neither creation, maintenanconor destruction, neither Brahma, Hari, Sambhu nor other Devas, neither attachment, suffering nor liberation, soither piety, Theism, Atheism, Japa, Guru nor $43a The second statr (17-24) is that in which tho Devi Courring Fierself with ller own Siasa becomes clesirous of creation (Uomuhl) and threefold ben joyful in the mud ·8 KULACŪDÁMANI delight which comes of Her union with the Supreme Akula She becomes Vikarini that is the Vikaras or Tattvas arise in Mulaprakrti माययाच्छाद्य चात्मान त्रिधा भूत्वा यदोन्मुखी । पराकुलरसोन्मादमोदिना च निकारिणी ।। Mreyjayjauhudiju utmumam tridha bhutva yadonmukhi Parakularasonmadamodini cu vil anne At this second stage Brahma Hari Sambhu appeat and with them the Worlds (Loka) and the Elements (pancabhu tanı) of which they are composed By the differentiation of Siva and Saktı the Gunas commence to operate (Sivasaktı prabhedena gunotpattistu jayate-शिवातिप्रभेदन गुणापत्तिस्तु नायत) Brahma and the others are not distinct entities They are all one and the same as parts of Her The creation which 19 Matratmaka appears and then disappears in Pralaya In the third section (vy 24 26) the Devi teaches the great lesson that all scripture and ritual are unneeded where She 1s known, we they are unneeded where She is not known For scriptural teaching is a means to an end-knowledgt of Her It therefore has no use where She is known If on the other hand religious disposition is wholly winting these means alone will not evoke it, though they are not without their uses in educating a latent piety in the disciple Bharati then big "I manifest myself as woman (that 14 in fcmite form or Sukti) which is my own Self and the very essence of creation (Nurirup im samasthaya srstisar 11?? miditnik 17-77fta FAR47 PM ET) in order to know The Bharari the Guru who urt united with Mo (Blusa yolult T77*17) Slx mulds th it even when all this is Halid Ilur Tutti is not know ·INTRODUCTION The Devi then speaks of the methods (Upāya-3912) of attaining liberation which is the essence of all Tantrās and is honoured by all Devatās These means secure knowledge and awaken Tattvabodha They destroy both merit and demerit and (v 29) give both enjoyment and liberation Bhogamuktipradayaham - FagfFATTA) This doctrine is said to have been bept as a profound secret so that it had not been divulged even to Visnu, Brahma, or Ganapa It should be concealed in the heart (Gopanıyam tu hrdaye) "This wonderful secret, my child, should be kept from Pasus (v 40 Rahasyam adbhutam vatsa goptavyam pasu. samgate-रहस्यमद्भुत वास गोप्तव्य पशुमगते) The Devl speaking of this doctrine thus addresses Bhairava “Child (Vatsa) it strikes me with wonder and bewilders even the wise It is replete with numerous and bewildering meanings and is the final resting place of all good disciples (Sachisya paramāspadam- सच्छिष्यपरमारपदम् ) It is Sadacāra according to all doctrines (Sarvavādisadācara-mianza Tan) and is at the same time blamed or reprobated by all doctrines (Sarvavadıvıgarhita. सर्ववादिविगहित) It can be learnt only from a good teacher (Sadacāryaparıznaptam-Arafa87) Follow it with care To begin with, the Devi speaks of the necessity for the acquisition of Jnanasuddhi, the purification of knowledge, and for this purpose She refers to the daily observances beginning with the morning, rites The Sadhaka should rise in the morning, make his Pranāmu to the Kula trees (Kulavrksa) and contemplate upon the Kula (Śaktı) from the Mūlādhara to the Brahmarandhra and meditate on the Guru The Kulavrksas according to the Kāmesvara Tantra are Slesm itaha, Karan)?, Nimba, Asrattha, Kadamba, Bilva, Vata, Asoka 2

·10
KULACŪDĀMANI
সানব্লাম নিশ্বাশ্বখরা।
विची वटोऽप्यगोमश्व इत्यादी कुलगदपा ॥
Slc mutal al nr(inyjaśca mimbasvatthakadambalak
Bilo vatospasokascu iiyadau hulopädapuh
The Tarā-rahasya-l arttıka quoting the above vorso from
the Kämessara-Tantra adds that the above are those usually
enumerated but that a ninth is added by some namely the
Cinc. The printed Tantra-sara hoxelor gives a list of ten
trees 2:2 , the first seven nientioned together with Udumbara,
Dhitri and Cinca
मानकरबाश्च विचाथ पकडम्बका ।
निन्दा वोटवाल धी चिचा दा मृता ॥
Slevnutitlul aruncu CIE bila istutthandambahah
Nonly) untbumiwiririca entre cinicu dasa ymrtük

·INTRODUCTION 11 disciple in this system must be a Kulina and no other. The Kulīna is Adhikārī of all Vidyās and is competent to initiate in all Mantras (Diksaprabhuḥ sa evatra sarva-mantrasya naparah.-दीक्षाप्रभुः स एवात सर्वमन्वस्य नापर.) The work of those who leave the Kulaguru is stated to be mere Abhicāra.

·CHAPTER II This chapter begins with the ablution-riters (Snāna) and states the Sastric rules which must be followed The devotee, after ablution, is directed to wear two pieces of cloth (II 12) This is strictly in accordance with the rules laid down by Yoga-Yājnavalkya A departure from this rule constitutes, according to Bhrgu, nakedness, which lisqualifies for the performance of religious rites The devottee 19 next directed to worship Sahtı with offerings of flowers, Inconso, perfumed betel and other desirable articles follows the worship with Yantra and the contemplation of Oneness with the Mother The worship of the Sadhaka's wifo Nijakant un-fa+T71 TTE LII 30) is described with the details of her initiation to be given where She has previously been unnitted Then ·CHAPTER III The rites prescribed for the night are disclosel in this Chaptor. If the devotco worships Parūsakti, ho should first initiato her if she happens to be uninitiated. The mantra for auch initintion is referred to in tlirca verses (III 13-15). The fool to be offered to Sakti during the Purascarana-ceremony is enumerated at length (III. 22-26). The Suktis worshipper iire to he looked upon as eight Mātſkās and they should be namol accordingly. The lıymn to be recited in their worship is given, which shows that cach of them is to be addressed as one of the aspects of the Mother Herself. The hymn is called Karņojapa-stotra from the fact that each verse acidressed to each of the Mātņkās whispered into her car. In this worship the elder may bow down to the younger, one of superior caste to one of inferior caste, for the Šaktis selected for worship are each and all mani. festations of the Mother. The following translation and accompanying notes are by the General Editor. OM 1 On Mātar dévı Namastēsstu Brahmarūpadharēsnaghe? Kệpayā hara vighnam mē mama sıddhim prayaccha mē. Obeisance to Thee O Mother! O Devi! The pure One Who art Brahma Remove by Thy mercy all obstacles which beset me And grant me liberation, Brahmaripadbare o. Sakti of Bralımd or Brabni sak ·14 KULACŪDAMANI 1 000 ... 2. Māhēśı Varadē Devi Paramānandarūpiņi.' Kệpaya Our great Lady! Bestower of blessings! Oh Deur 1 Who art the Supreme Bliss Remove by Thy mercy all obstacles which beset me And grant me liberation. 3. Kaumari Sarvavidyési? Kumāra-krídaně varē Krpaya Krumurz' kautiful Playmate nf Kumira! I'he sovereirm Mistress all Viddyisi Remove by Thy mercy all obstacles which beset me Anil grant me liberation. 4, Vianurūpularő Dévi Vinatusutavahini krpaya Dmi! Who Inrur in the son of Vinata Art Vignu Remotr luy Thy mercy all oleincles 11 hich lxset me And grunt me liluration 5 .. Varthil varado dūri dnunstfolliſta-vnsuundari. Kypnya nimi! BratonyT of Wresinne! Who Art tarihi Bu bom the earth sas liſted on Thy tus). Pomor in Thy mercy all Olstacles 11 lich leet me Anel grant mr luralion. 1 Tara-13.daripial for sb. l. crordlarin Turcs one with the Suprte 13. Kl. Wis. Iteelt * steroid goal ibryte uterin netfestations of Masini Sortie Asunnotiek verece qbo Klene sadratand the orth from heitettiileira > ·15 INTRODUCTION 6 Sakrarūpadhare devı Sahrādı-surapūjite Krpayā o Devi! Who art kara Who art worshipped by suhra and other Surus Remove by Thy merly all obstacles whuch biset me And grant me liberation 7 Camunder mundanālasrk carcite bhayanasını Krpayā Camundu! besmeuind uth blood learn a canland of severed heads Destructress of feur! Remore by Thy mercy all oustaclıs wluch beset me And grant me liberation 8 Mahālaks mi Malamoheksobhasamtapaharını Krpayā Mahuluksiz, ' Mahamohe! Destructress of anguish and sorrow' Remove by Thy mercy all obstucles uluch black me And grant me liberation 9 Patr-Matrmaye devi pitr-matr bahishrte Eke bahuvide devi visvarūpe namosstu te Thou art O Devi' the Father and Mother of all And art to us in the place of Father and Mother One Thou art yet manifold in the form of the Universe Obersance, Oh Devi' to Thee With the recitation of this hymn ends the Pūja of the saktıs, the worship of at least one of whom is enjoined Other rites are enumerated in the subsequent Chapters One of the Samhär al man festat ons of Desi is secl the Mother is the destructress of \vidya and tberelore as the verse says destractress of all the anguish vad sorrow which proceed to it Wal amole ·Tl, Dhy anillo Lililain kehn Verse (IV 395) ritual prefill for the Horship of Kali in the creinition. CHAPTER IV The devotce sliould be well versed in Vaisnavācāra, that 15, in Bhaktımārga before he can be perınitted to adopt any of the special rites He should be Udaracıttah (large minded) Paranında Sahısnuh (patient of all said of him) and Upakārdo ratah (one who does good to others) He is required to recite bis Mula mantra if he happens to come upon a deserted temple, junction of four ro ids and such other places which aro said to be fit for worship He is directed also to bow unnoticed to Mabākalı if he sees certain bırds and anım ils, Grdhra (Vulture), K«memamkarı (Brahmanı kite), Jambuki, (Sho-jack 11), Yumadutika (raven), Kurara (osprey), Syen. thanh, englo or falcon), a crow and a black cut further directed to do circumambulation (Prad ikkın") of a corpse ind the croniation ground The Mantrus to be recited on such uccisions aro noted Obois,nco must also bo mude when he sees a blick fiower, red cloth, king, al prince, an e le plunt, thon, uchiriot, weapons of wir, valorous m 111 (Vitapuris), buflulo, Kaulika or an image of Malis mirdını If he muit)!r of sme, fislı or floslı, or a uomi, or 1 Desa Bh ur ind, hio muut low and recite aspect In antud The Miliat intra les i fuller list of objects to which olymer 14 to lxo made in the wity He 19 1 beautiful Then comea tha kruun Anthem I so fulfily all buddhu Stue culled Dihsinihall ·CHAPTER V This Chapter deals with rites which are performed for the development of poweis enabling the devotee to draw towards him any Dova, lowel Spirits oi human being he wishes Vv 7-8 say that if anything is taken from the subject of the rite which belongs to him or he or she are illtreated or deceived in any way the Sadhaka is fallen (Bhrasta) and dies Harm also happens to his family from such magic (Abhicāra) The rite consists of the worship of Daksına-kāli, The Rei of the Mantra is Bhairava and Chanda is Usnik The first Bija is the supreme Sahtı (Pūrvam Bijam parāsakti-vă als gezzfer ) The Anganyāsa is directed to be performed with the Biji coupled with the six long vowels In this rite the Brāhmina Sadhaka is directed to substitute for wine (where this is mentioned) honey in a vessel of copper (178) or he may perform the Kula-pūja with Kula wine ·CHAPTER VI This part is concerned with the method of acquiring powers (Vetāla-siddhi) enabling the devotee to go anywhere he pleases It consists in the worship of Yoga-nidra, Kūtyā. yani, Pūrnesi, Candi, Kimākhyā, and Dikkara-vāsını The special rite of Sadhana which goes by the name of Sava-se dhana, is described in the chapter (vv 19-28) The object of this Sadhana in this special instance is the acquisition of the power with which the Chapter deals ·CHAPTER VII This the last chapter describes the worship of Mahişamardini which, from the large number of stone and metal images discovered in various places, seems to have been very popular at one time. The worship of Mahişa-mardini appears to have undergone gradual changes. This is indicated by the Mantra as disclosed in the Kula-cūdāmaņi. The Mantra has been revealed in the usual Tantrika garb by the following Verse: त्रैलोक्यबीजभूतान्ते संबोधनपदं ततः । सृष्टिसंहारको वर्णों विद्या महिषमर्दिनी ।। Trailokya-bija-bhūtānte sambodhana-pādari tatah. Srşti-samhārakau varnau vidya mahişa-mardini. This yields a mantra of nine syllables, namely; ओं ATRIA File-Om Mahişa-mardini Svāhā. But the text (VII-5) ordains that if the Mantra and its Sādhana is disclosed at all, it may be disclosed to one who is extremely obedient to his Guru, but even then not with its Bija Only eight syllables should be disclosed, thus reducing the mantra to ‘Mahişamardini Syāhā. It is said that the Mantra of nine syllables should not be imparted but should in the Kali age be kept concealed, and that eight syllables alone should be disclosed with the Mantra Svāhā but never with the Mantra Namah. It would appear from the Sāradītilaka, a compilation by Lakymaņa-Dešika of the eleventh century A. D. tliat in ·20 KULACŪDĀMANI his day the Mantra of eight syllables alone was known The Mantra of ten syllables is not mentioned even by the Kula cūdamanı This may be taken to suggest that the worship of Mabisa-mardini is of great antiquity Originally the mantra was of eight, nine and ten syllables But in course of time (at the date when the Kula cūdāmani was reduced into tyriting, the Mantra of ten syllables had already fallen into disuse, while the Mantra of nine syllables, was discontinued In the eleventh century AD (at the date of the compilation of Săradā tılaka) the Mantra of eight syllables only was known Another important change is noticeable in the Rai and Chanda of this Mantra The Rsi according to Raghava s Commentary on the Saradā tilaka, is said to be Saka-vatsa , the Chanda according to it is Prakrtı The Commen tator also notices that in his day according to some the Rsi was also said to bo Märkandeya But the Kula.cūdamani (VII 11 ) distinctly says that the Rsi is Narada and the Chanda is Gayatrı It is noticeable that the Rsi and Chanda of the Mantra for the worship of Durga are Nārada and Gayatri May it be that the workship of Mahrsa murdini was gradually sought to be cast into the same form as the worship of Durgi? This seems highly probuble from another circumstance that according to the Surada tilaka-tika of Ruchar n-Bhinta, the Pitba-pūju should be porformed us ordained for the worshup of Durgū ·21 INTRODUCTION Dhanuh (bow) and Tarjani-mudrā (ude post) The Devi is said to be of black colour, wearing yellow cloth, and is placed on the body of a black buffalo This Dhyāna does not exactly correspond with the one which is noted in the Sāradă-tılaka According to it, the Devi holds in Her hands Cakra, Sankha (conch shell), Krpāna (sword), Khetaka (club), Bāna, Kārniuka (bow), Śūla and Tarjani-mudrā The Devi who is said to be of the colour of Garuda-stone (emerald) and bedecked with the crescent moon is described as sitting on the head of the buffalo In the Hymn incorporated with the text of the Kula-cūdāmanı (VII-33) the Devi is said to be black of colour, resembling crushed antimony and is described as holding Cakra, Dara (Sankha), Kartrkā (small sword), Kheta (club), Bāņa, Dhanuh, Trıšūla and Abhaya-mudrā So far as this Mudrā is concerned, Rāghava cites an authority to show that Tarjani-mudrā is the same as the Abhaya-mudra. It appears from the Tantra-sāra the Devi is to be worshipped now in this form The Kula-cūdamanı gives no Sankha, or Khetaka or Kartrka It has instead two Khadgas and Carma The Sārada tilaka mentions no Cai ma or double sword It introduces Sankha and Khetaka The Hymn makes a further dep ture by changing the Khadga into Kartrkā ex ictly what appears to have been in vogue when the Tantrasāra came to be compiled about 400 years ago The Hymn therefore appears to be of a date later than this While the images appear to have changed in this way, the mode of worship has remained pretty fairly the same The details are given with a view to lielp the reader to follow the ritual. This is ·22 KULACŪDAMANI The worship of Mahisa-mardıní is in general performed in the usual Tantrika way The text only notices the points of difference which constitute its special features The most noticeable of these is the Anganyasa which usually embraces sıx Angas In the case of the worship of Mahisamardınī the text (VII-15-17) mentions only five Angas The Śäradā-tilaka (XI-25) says that in this worship Nyasa is made only upon five Angas, leaving out the Nyasa of the eyes The Dhyana is given in verses 12-14 The Yantra is composed of a lotus of eight petals, in each of which (VII 18) cight Devis are worshipped, described generally as Durga and others (Durgādya) Their names are given in the Saradā tılakā (XI-29) as Durga, Vara-varnini, Arya, Kanaka-prabhā, Kștikā, Abhaya-prada, Kanya and Surūpa They are worshipped with the long vowels an 3, 7, o año, * -d, 1, ū, ri, li, ai, au andah Thus — atá an-Am Durgayai namah, ईयरवणिन्यै नम -Im Vara varninyal namah , ॐ आर्याय नम -urn Aryayai namah, mae H. Rim Kanak i prabhāyai namah, * कृत्तिकाय नम Ling Kxtikajal namah, 37HTAVA TA Āini Abhayapradayai namah, s Aun Kanyāyai namah, म गुरपाय नम:-Ah Surupayal namah The Sirada-tilaho-tikā of Raghava - Bhatta Suys thut selecting the long should 14 router vowels Tho Tuntru.süra, howover, 511cy tho long vowels as 1, 1, ū, ai, au, uh Tho weapons also to be worshipperi along with the consonants buinning with ya or in other words the consonants beginning with sw, that 19 4, 1, 85, * 1.9 1. -. m, 14, VII, na, kad, Kd, and la aru selected vowels F1, in be rejected are The liy mn to Mahir-mardini incorporated in the Kult. (uslimani 14 recited by Bhairs The text of this liy mn nman to have frownd fertise in course of tiny llefrrence ind uccunlly to be made nut unis tu tho printed cultion ·23 INTRODUCTION reading but to Ms. copies of the Tantra-sāra in which it is quoted. One Ms. dated 1604 Śaka year found in the district of Mymensing by the travelling Pandit of the Varendra Research Society, was of great help in restoring the correct The text, as printed herein may, therefore, be taken as fairly accurate. From the hymn (Vv 22-35) it appears that whilst the worship of Vişnu and Śiva was popular, and their votaries were applauded the Kulācāra was blamed. A translation of this hymn in English was printed in the volume entitled "Hymns to the Goddess" by A. & E. Avalon. As was there pointed out the text of the Tantra-sāra used for this translation was in parts corrupt and unintellegible and in others of doubtful meaning. A further translation with commentary has therefore been here made by A. Avalon of the text as it has now been revised: and the opportunity has been availed of to correct some errors. The following translation and accompanying notes are by the General Editor

·MAHISA-MARDINII-STOTRA
1
O Candil?
By IVhon the act of the wicked and formidable Asura'
was shattered
Do Thou wander in my heart
Destroy my selfishness and the calamities which deeply
Prerce me,
Arising from the mars of mahce and fears (which assail me)
So that, free from danger,
And protecterl by the lotus cluster of Thy feet,
My suan-ll psa menet ry swim nil rejoice in the Ocean
of Bliss
2
What fear of his enemies has lie who worships Theco
The Devas who worship Thy feet
Haviny abandoned the form of Nrsimha 5
Tyhose touering mane tivals in splendour and height
tonering Mount Sumerit,
(1) A le of tbe balts of Siva as the powerial victr i ol demons
She is
tatilce mardial as the slager of Vabiga The Daily Somlha attacked iter in the
form of stalo (Vahlys) * Cand
(*) A form of Ibo Deri aizamed for the doRINCI J of the Deitya Cadds and who
med lahedegit.ttoa ol the demon Rubab ja 12 Mattandeya tina
(1) Meble
(a) Basatiadu abr Ilmu it varios ay deperibes 11 swan ander 311
tani:
(9) Tb. Hun lloa laratastle. (Aritkral of Spa in whirl 1le destroy the
Daliye lirwys toli fa ber ol 111.dnoſe. Irabtsda

·(Sira and Salts: the Bale" 20d "Temale" from Lose union springs the INTRODUCTION 25 And whose fingers are outstrtched to tear (the breast of) Hiranyja-kasipul Now uorship (the lion) the enemy of the elephant Server of Thy feet which destroy the bonds of the Pašu. 3 O Candi ! when the syllables, the letters of which spcak of Thec, Rcach the ear, then Brahmi and other Devas Sing the truth touching Puruşa and Prukrtit. O Devī! be today gracious to me, Devoted as I am to the kissing of Thy sacred lotus feet, The one and only glittering abode of the essence of the nectar of all Devatās. If, because of my following Your way of Kula, I suffer reproach, better is it that I shall thus be without famc. Let me not have that which comes of the worship of Keśavab and Kausika (1) The Avatāra is generally represented with the king of the Daltyas across His knees, tearing asoader iwith lila bands and claws the latter's bulls. (2) Which accompanies the Devi as Durga After the destruction of Htranja- Rasipo. Vaşqa's wrath was not appeased. The world trembled fearing what fle might do. The Devas asked the help of Siva, ubo assumed the Sarabha form—that of a lion with wings and eight feet who caught op Vişga into the alt and held him there tatil be bad become powerless. The lion thea went to the feet of Durgă, whom te Kcompanies (3) Kari the elephant form subsequently associed by the Asura Batinga. Kerivait, - enemy of elephant - lion Universe (5) That is, Kolleira. ost of the divisions of Teatri norsbippers, sto, the verse says, are misunderstood ad. therefore sabject of terrorch- auf ubicbie ccetrasted in the dext lice bez ore with ibe rare rosalar ard correcticral xar bir of keys ud Xaplika! () Icdra. (6) YAO.

·26 KULACŪDĀMANI Rather, Motheri let my heart rest in meditation on Thy lotus feet, Worshipped by Brahma, Harz?, and the Enemy of Smara? By the Eater of oblations and the Enemy of the Dartyat 5 O Mother! If I be engaged in the constant contemplation of Thy lotus feet, Then uhat 18 there which Siddhas have' which I have not! May Thy lotus Feet be ever present to my blissful mindo Thy feet from uhich exceeding mercy flows' O propitious Diother' do Thou furgive me 6 Verily and wrthout doubt, eren the Lord of Bhutas? would have perished Duddened as He was uzth the joy of the embrace of (Thee Who art) His own self (1) 1990 (2) Smara the God of Love Sava who slew bm is bis enemy (3) Tbat 11 lire (6) Da tsarı o sually and epithet of Sri Krişna but as lları has already been mentioned Postbly the reference may be to Indra According to Vedici. Daityor, Devata (5) Siddarpada (6) This' miud bas a qualifying adjective viz Akyaja sampadi of upisterropted bappines' It is so because the Devis dancing there (7) Swa is Bhutesvara or Bhutanitha Bhata which is a general sense means belogs, wp-cidcally refers to the Spiests by wbom $iva is surrounded, and of whom te 1. water (9) IR 5. by the Devi said that Sivas . He is totbuot and sal ibjika Tastra pagi 1150 11. jaan. - wribont Sakti is withont motion 1. corps wou salille ran to reth or (0)11n at Talhga Liierally tay ng embraced limsell Los rodealistic seo se lll, sacred ball and in sca) ly one witb illo and bis The Days is, atiniripa-Tatrz, Chap 1) CS Atwatalipriyal (Salcalra p 64) 11 So ·27 INTRODUCTION Hnd He not been freshened by the lotus fragrance of Thy fect, Bathod in the honey which flors ilillen From the umon of Siva and Sakti: 7 O Mother I let the stream of heavy shouers of holy deuotion towards Thee Be ever shed upon me, Struggling and diou ning? alas' as I am in the endless Ocean of Illusion Without taste of the water of the Bliss of Brahman Which der otion dispels the weight of anguish from numbers of Deras 8 May the glory of Thy feet dar), as a rainladen cloud, Be ever in my heart Drspelling by its lustre as of ten million suns The darkness unch ouerspreads my mind I'rom its glittering womb ilere born the three Deintas, TT ho create, maintain, and destr Oy the storld, Those substance is pure consciousness and bliss May · Deu Dugi li ho giles inctory and happiness Dispeller of fear, Victrir of fortresses and ill-fortune Who had pover to destroy the proud enemies of the Deatās, And IVho strikes to roi into the hearts of thousands (of Ezer congrer! Her focs) (1) Didri satxundraxındana rasa praçal bhya garbba starat afregues - 17 - The Deanak is for clear bat Caedra (Moon) 1ms to stand for the fluje od 5 ra ( cb it also taas) and Canda-2134 (izeit Hadal dux) 113043 from Deri Thorelore the Dion of $ 13371 Satta in the Sahara inpears to be indicated 17 Mobajalıdh, syihira las 1 : reteed bt the holery of the min of 1111tlon See tandega Candil, 1 37 ·28 KULACŪDĀMANI She it was Who haying severed the head of the Asurat Mahisa, Crushed and hilled under Her feet him who assumed the form of a buffalo Now bellouing, noir charging, and again retreating And from whose mouth the Asura issued 10 In the red ocean vast and surging Danced the great, shields weapons and streamers' of the enemy (An ocean) clouded by the flight of discus And the arrows of the heang multitude of soldiers There lay the heads of the proud and wicked Asuras Brolen and cut to preces, tossed about by the storm of battle, (The sight of which) sharpened the thirst and hunger of the birds of carrion 11 I meditate (2) upon Dez Mahesa mardın Rushing in frenzy nou here nou there on that reonderous field of battle (for the slaughter of the enemies) Atten led by eight companion Mutrs And on the Matra and Varlie Bria in the lots of eight petalss Within the tuo horns of the fierce and terrible restines and challengng head Dent low and slantings of the maddened buffalo (1) Car (4 tied rr Smart for vare : text (3) The Dr!! so called de as e the harg japa Stotrz. the Hasıra may be $2 1 tb tbs or the Tara (On, Sara ( ) - (X11A) of listlara B ja (A) (5) Ostb poals are brebi sgables Jah Omarda bDt 1.19er of Maha svaba alstat on to (1 bo be alobra chart pats its bead ash- Flored briceath-tvo borts The Matra is thoseht of a Sira ·29 INTRODUCTION 12 Let the Sādlaka meditate, meditate on the dark Sirū (Mahişa-iardini), Holding in Her hands discus, lance, aze, shield, arrow, bow, and trident, Daking the gesturel which dispels fear; Her mass of hair is like a bank of cloud entwined upon Her head, Her face most formidable awes (Her foes) Making even the defiunt falter Her laugh is loud and terrible. 13 O Devī! such as in this manner Meditate upon this Thy faultless form Or upon Thee as Durgū or other form of Thine Worshipped by Indra and other Devas, To them it is given to attack the cities of their foes, And conquering their enemies, to gain a kingdom; They too, acquire the nectar of the knowledge of poesy, Ani poiler to arrest, Drnish, and siny?. 14 IV hosoever rearls or hears this Hymn Jade by me in rapt meditation upon Thy Totus feet, II herein is saill Thy Kula worship and Mantra in hidden form) In the palms of the hands of all such Are fortlurith nealth, fulfilment of desire and literation. Jother ! salutation to Thre! Jay Thou couquer! (1) The Abharamadra (3) Stabhsna t'cci'1-30 21! Varanan threr of the Tantrak Cakaras (3) The Mantra Jahia mar 1131 stiha pir bi pols ont trong the first six Ferses from theo tilosief words which respectivels cosseger the laccitie (3:43) illtra (1) Cardi talviarizare (a) VanDads (Mal Yardirori (Rici) Sritri ad Rot misis aspires in the 1911 (Sra) and Ilaha (Ha) ·30 KULACŪDĀMANI In the concluding portion of thus Chapter the Dovi says that Her chicf forms 16 lepresented by Mahisa-mardınl, Kālı, and Tripurabhairavī, the last being considered the primary manifestation (VII 37) This work inculcates the worship of Yoginis as a part of Kula-worship, on Kula-days (Kula-vara) and Kula-tithis, specially on the 14th day of the moon [The Kula-vāras have been described in the Yamalas from which they have been quoted in the Tantra sāra as follows Tuesday and Friday are Kula days while Wednesday 18 both Kula and Akula, the rest being all Akula' Again all Tithis with an uneven number are Akula, with an even number Kula with the exception of the second, sixth and tenth which are both Kula and Akula )? The evening rite, consisting in the offering of food to jackals, is described at length The Devi towards the end says “Thou art the Guru of all the Tantras and neither I nor Hari Therefore Thou art the Revealer of the Tantras Ientered into Thy body (as Śaktı) and thereby Thou didat become the Lord (Prabhu) There is none but Myself who is the Mother to create (Karyavibhavini)" and therefore it 18 when creation takes place that sonship is in Thee Thou alone art the Father who wılls what I do (Kārya-vibhīvakn) and none else (1) Ravicandri gruh Sauris cattvarascalala malah Bhanmagukrau kulakhyan tu hadhavarah kalakulah < Duitiya dasan ubi kalakulamudabstan Isamilcákutah sarval featce the Ser Tatiz I1 39 : (3) 1 She has the disposition to act or to carry out wbat He will, mloce hos Kastrira for ul. Tatler az ellicient cause dors not act but the yothee in worn wom the serd of the world 1. sonnalone does no Shr

·31
INTRODUCTION
मा विना जननी कापि नेर कार्यनिभाविनी ।
अत कार्य ममुत्पन्ने पुत्र स्वं त्वयि वर्तते ॥
स्वा गिना जनक कोऽपि नैव कार्यविभावक ।
अतस्त्वमेव जनको नास्त्यन्योऽपि कथंचन ॥
Mām vrna janani kupi narva kārya vibhavini
Atah kūrye samutpanne putratvam trayı vartate
Tvam unā janahal ko'pi ruza harya-urbhuvukah
Atastvameva janaho nustyanyo'm hathamcana
"At times Thou art the father at others the son, at
times Thou art the Guru, at others the disciple By the
union of Siva and Sahtı creation comes (Sivasaktı-samā.
3 ogāt jayate srstikalpanā - fara ATUTUT 77274) As all
In this universe is both Śiva and Śaktı (Sıva-saktimaya)
therefore, Ob Mahesvara! Thou art in every place and I
um in every place Thou art in all and I am in all "
RAJSHAHI
Anjust, 1016
A K MAITRA

·शिवाभ्यां नमः कुलचूडामणितन्त्रम् प्रथमः पटलः श्रीभैरव उवाच- असंख्या त्रिपुरादेवी असंख्यातौ च कालिका । वागीश्वरी तथासंख्या तथा च सुकुलाकुला ॥१॥ माताङ्गिनी तथा पूर्णा विमला चण्डनायिका । त्रिपुरैकजटा दुर्गा या चान्या कुलसुन्दरी ॥२॥ वैष्णवं गाणपत्यं च महामौरमतं तथा । शैवं शांकरजातं च यत्किचिद् भूतसंभवम् ॥ ३॥ चतुःपष्टिश्च तन्त्राणिमातृणामुत्तमानि च । महामारस्वतं चैव योगिनो जालगम्बरम् ॥ ४ ॥ २. असंख्या चव "चनु परिच तन्याणि मण'मुन्मानि च" (१.११) इलत पर वमकेवरतन्त्र "महामायाशम्बर य" इत्युपगम्य चतु परितन्त्रनामान्युतानि । तग्रसपाटोऽन्तरान्तर किंचिदन्यथा रयते, सोऽयं पाठो महाजनपरिगृहीततया ममीनीनरया र प्रियते म्याख्यायवे च। 'महामाय शम्बरं च योगिनी जाम्मरम्। तत्त्वशम्परक चव भैरव कमेष च। अत्र पूर्वाध चरि तन्त्राणि-महामाया (1) सम्परम् (२) नोवलम् (३) दसम्बरस्थापि । सम्परम्प पिंगतु शाबर हायपरचन प्यो । कथित संगिनतन्त्र जनसम्बरनियापन। तरसम्बर र भैरव ममानिसले पनि पद सन्मानि ४. मरमपावरच ·कुलचूडामणित तचशम्बरक नाम भैरवाष्टकमेव च । बहुरूयाटकं ज्ञानं यामलाएकमेव च ॥ ५॥ सन्त्रज्ञान वासुकिं च महासंमोहनं तथा । महालक्ष्मं महादेवि ! वाहनं वाहनोचरम् ॥ ६॥ "असिताको रुचण्ड मोप उन्मत एव च । पालो भीपणवेति सहारश्चाट भैरवा ॥" इत्युक्ताष्टभैरवविषयक तन्त्र भैरवाष्टकनाना प्रसिद्धम् । "बहुरूपाप्टक चंच यामलाष्टकमेव च । चन्द्रज्ञान वासुकिं च महासमोहन तथा " बहुरूपाष्टक शिवदूतीसहिताना साना मातॄणामष्टौ तन्त्राणि बहुरूपतन्त्रनामाभि हितानि । यामलाटकम्-" ब्रह्मयामल (१) विष्णुयामलं (२) रुद्रयामल (३) लक्ष्मीयामलं (४) उमायामल (५) स्वन्दयामल (६) गणेशयामल (७) ग्रहयामल (८) येत्यष्टसख्यकम् । भास्करस्तु-ग्रहयामलस्थाने जयद्रथयामल पपाठ । चन्द्रज्ञान वासुकि महासमोहनानि त्रीणि इयस्मिन् लोके ऊनविंशतितन्त्रायुक्तानि । महोच्छुप्य महादेव ! वातुल वातुलोतरम् । हृद्भेद तन्त्रभेद च गुहातन्त्र च कामिकम् ॥ कलावाद कलासारं तथान्यत् ब्जिकामतम् । तन्त्रोत्तरं च वीणाख्य नोतल नोतलोत्तरम् ॥ पञ्चामृत रूपमेद भूतोद्धामरमेव च । कुलसारे कुलोडीश कुलचूडामणिं तथा ॥ सर्वज्ञानोत्तर देव । महाकालीमत तथा । महालक्ष्मीमत चैव सिद्धयोगेधरीमतम् ॥ कुरूपिकामत देवरूपिकामतमेव च । सर्ववीरमत चव विमलामतमुत्तमम् ॥ अत्र पञ्च श्लोक्या अष्टाविंशति तन्त्राणि सरूपातानि यथा -महोच्छुप्यम् (१) वातुलम् () वातुलोत्तरम् (३) हृद्मदम् (४) तन्त्रभेदम् (५) गुह्यतन्त्रम् (६) कामिकम् (३) कलावादम् (८) रासारम् (९)पुत्रिकामतम् (१०) तन्नोत्तरम् (११) वीणाख्यम् (वीणानन्यम् ) (१०) नोतरम् (१३) गोतलोत्तरम् (१४) पञ्चामृतम् (१५) रूपमेदम् (१६) भूतोशामरम् (१५) कुलसारम् (१८} कुमोडीशम् (१९) कुलचूड़ामणि (२०) सर्वज्ञानोत्तरम् (११) महाकालोमतम् (२२) महालक्ष्मीमतम् (२३) सिद्धयोगेश्वरी- मतम् (२४) कुपिकामतम् (०५) देवरपियामतम् (०६) सर्वपीरमतम् (२५) विमला- मनम् (०८) इति। "पूर्वपश्रिमदक्ष च उत्तरं च निरुत्तरम् । तन्त्र पेशेषिक भान वीराबलि रथापरम् ॥ अरुणेशा मोहिनीश विदेश्वरमेव च।" अनेन सार्घश्लोकेन एगदश तन्त्राण्युक्तानि-- यपा-पूर्वानाय (1) पश्चिमाम्नाय (२) दक्षिणानय (३) उत्तरानाय (४) निरुत रतन्त्रम् (.) वैशेषिकनन्यम् (१) ज्ञानवतन्यम् (") वीराबसिन्नम् () अरुणेश: तम् (१) मोहिनीशनन्यम् (१.) शिवरत प्रम् (११) इति शक्तिप्रधानतन्त्राणां मध्ये एनानि चनु परितन्त्राणि उत्तमानि प्रेगनि क्षेयानील्यावृतम् । महासरिम महारथ यातुल वातुलोत्तरम् .

·प्रथमः पटलः
हृद्भेदं मातमेदं च गुह्यतत्त्वं च कामिकम् ।
कलावादं कलासारं तथान्यत् कुञ्जिकामतम् ।। ७॥
मायोत्तरं च वीणाख्यं त्रोतलं त्रोतलोत्तरम् ।
पञ्चामृतं रूपमेदं भूतडामरमेव च ॥ ८ ॥
कुलसारं कुलोड्डीशं तन्वं विश्वात्मकं यथा ।
सर्वज्ञानात्मकं देवि! महापिठ्मतं तथा ॥ ९ ॥
महालक्ष्मीमतं देवि! सिद्धयोगेश्वरीमतम् ।
कुरूपिकामतं देवि ! रूपिकामतमेव च ॥१०॥
सर्ववीरमतं देवि! विमलामतमुत्तमम् ।
पूर्वपश्चिमदक्षं च उत्तरं च निरुत्तरम् ॥ ११ ॥
तन्त्रं चैशेपिकं ज्ञानं शिवावलिमथापरम् ।
अरुणेशं मोहनेशं विशुद्धश्वरमेव च ॥१२॥
एवमेतानि तन्त्राणि तथान्यान्यपि कोटिशः।
श्रुत्ला देवि! न कुत्रापि जातानन्दासि भैरवि ॥ १३ ॥
तत्कथं वद सुश्रोणि ! मयि त्वत्पादवर्तिनि ॥ १४ ॥
देव्युवाच-
शृणु देव ! परानन्द परापरकुलात्मक ।
मन्मायामुद्रिताशेपतन्त्रज्ञानकुलार्णव ॥ १५ ॥
अहं प्रकृतिरूपा चेच्चिदानन्दपरायणा ।
क ब्रह्मा क हरिः शंभुः क्व देवः क मनोर्जपः ॥ १६ ॥
क सृष्टिः क स्थितिर्वापि व वा संहृतिभूमिका ।
क्क रागः क्व सुखं दुःखं क्व मुक्तिः क्व च साधुता ॥ १७ ॥
आस्तिक्यं क्व नु नास्तिक्यं च गुरुत्वं क्क शिष्यता ।
माययाच्छाद्य चात्मानं त्रिधा भूत्वा मदोन्मुखी ॥ १८ ॥
पराकुलरसोन्मादमोदिनी च विकारिणी ।
पञ्चभूतानि लिङ्गानि चैकोत्तरशतानि च ॥ १९ ॥

·. फुलचूडामणितन्त्र ब्रह्मादिभूर्भुवःस्वःस्वभावव्यक्तिरजायत । सर्वेऽप्याविर्भवन्त्यत्र ततो भावादिकल्पना ॥.२० ॥ शिवशक्तिप्रभेदेन गुणोत्पत्तिस्तु जायते । सर्वे ब्रह्मादयो यूयं मदंशा भावसंभवाः ॥ २१ ॥ परस्पराविभिन्नाश्च तन्त्रमन्त्रसमाकुलाः ! पनत्वं प्राययित्वापि निर्वाणपदलालिताः ॥ २२ ॥ पुनराविर्भवन्त्येते प्रकृतेः परतः पुमान् । अहंकारः पञ्चमात्राः सचं चाथ रजस्तमः ॥२३॥ एतन्मात्रात्मक विश्वं नटं चाविर्भवत्यपि ।' यदि मां विद्धि सर्वज्ञ! चाम्नायः क याजनम् ॥ २४ ॥ न विद्धि मां चेत् सर्वज्ञ ! क चाम्नायः क पाजनम् । नारीरूपं समास्थाय सृष्टिसारं मदात्मकम् ॥ २५ ॥ भवन्तं भवयोगस्थं गुरुं ज्ञातुं विजृम्भिता । एतावतापि देवेश! मम तत्वं न जायते ॥ २६ ॥ देव्युवाच- शृणु पुत्र परानन्द परिचर्याविशारद । योगनिर्मुक्तकानुष्ट उपायः कथ्यते मया ॥ २७ ।। सर्वतन्कसारं च सर्वदेवनमस्कृतम् । सर्वसाध्यद गुह्यं तत्त्वबोधप्रबोधकम् ॥ २८ ॥ पापपुण्यकनागाई मोगमुक्तिप्रदायकम् । सांश्चर्यमयं वत्स! विदुपामपि मोहनम् ॥ २९ ॥ नानार्थप्रमवप्रान्त नानार्थसंकुलाकुलम् । सदाचार्यपरिनातं मच्छिप्यपग्मास्पदम् ॥ ३० ॥ मादिमदाचार मर्वगादिविहितम् । न मया विष्णवे प्रोत्तं न धात्र गणपाय न ॥ ३१ ॥ 1. एनरवानरसामनवरी मदायपि ·प्रथमः पटलः गोपनीयं तु हृदये यत्नतः परिपालय । एतत्तन्त्र विना वत्स! नाधिकारोऽस्ति यद्यपि ॥ ३२ ॥ कुलाचारे तथा वत्स! ज्ञानशुद्धि वदाम्यहम् । साधकः प्रातरुत्थाय कुलवृक्षं प्रणम्य च ॥ ३३ ॥ मूलादिब्रह्मारन्ध्रान्तं कुलं ध्यात्वा गुरुं स्मरेत् । प्रह्लादानन्दनाथाख्यं सनकानन्दमेव च ॥३४॥ कुमारानन्दनाथं च वसिष्ठानन्दनाथकम् । क्रोधानन्दसुखानन्दौ ज्ञानानन्दमतःपरम् ॥ ३५ ॥ चोधानन्दमथाम्यर्च्य ध्यायेत् कुलमथोपरि । महारसरसोल्लासहृदयानन्दलोचनाः ॥ ३६ ॥ कुलालिङ्गनसंभिन्नर्णिताशेपतामसाः । कुलशिष्योपरिकृपापूर्णान्तःकरणोद्यताः ॥ ३७ ॥ वराभययुताशेपकुलतन्त्रार्थवेदिनः । एवं कुलगुरुं नत्वा विमृज्य कुलमातृकाम् ॥ ३८ ॥ कुलस्थानं समालिङ्गय स्नानाथ तीर्थमाश्रयेत् । शाक्तं कुलगुरुं वत्स! कथितं च सुखावहम् ॥ ३९ ॥ रहस्यमद्भुतं वत्स ! गोप्तव्यं पशुसंकटे । कुलनाथं परित्यज्य ये शाक्ताः कुलसेविनः ॥ ४०॥ तेषां दीक्षा च यागश्व अभिचाराय कल्पते । तस्मात् सर्वप्रयत्नेन कुलीनं गुरुमाश्रयेत् ॥ ४१ ।। कुलीनः सर्वविद्यानामधिकारीति गीयते । भुः स एवात्र सर्वमन्त्रस्य नापरः ॥ ४२ ॥ ॥ इति कुलचूडामणितन्त्र प्रथमः पटलः ।। १ 'करः मुरैरपि २. परमेविन:

·द्वितीयः पटलः Hom/- देव्युवाच- अथ वक्ष्यामि ते वत्म! स्नानं कुलसुखावहम् । कृष्णरक्तहरिनीला विविधा मम मूर्तयः ॥ १ ॥ तत्र यः कुलगः शिष्यः स तद्रूपं परामृशन् । दिवं सर्वमथोवीं च यातालं भूतसंभवम् ॥ २ ॥ आचान्तः कुलदर्भण सदर्भकुलपुप्पकम् । कुलपात्रे सर्व च सतिलं मजलं तथा ॥ ३ ॥ गृहीत्वा कुलदेवस्य प्रीतये स्नानमाचरेत् । कृतसंकल्प एवादी कुलचक्रं जले न्यसेत् ॥ ४ ॥ कुलमूलं समानीय कुलमुद्राइकुशेन च । कुलतीर्थानि तत्रैव ममागाह्य कुलात्मकम् ॥ ५ ॥ तत्तीयं च त्रिधा पीत्या त्रिधा च प्रोक्षणं तनोः । कुलमूलाय देवाय विधाध्य परिकल्प्य च ॥ ६ ॥ देवान् पितन् पचिव तर्पयेत् कुलमारिणा । कुलात्मकान् पुनात्या कुलदेवांस्तु नोपयेत् ॥ ७ ॥ भैरवीतन्त्र एवार नेपां मंना च विद्यते । मरवाय च देवाय भरवण च कर्तृणा ॥ ८ ॥ भरयाख्यं प्रदातव्यं मन्त्रमुचार्य पूर्वतः । दादानगृहीतं च ततो लिङ्गानुरूपतः ॥ ९ ॥ भैरवो मरवात्मान भारयेत्तदशेपतः । श्राद्ध विगहे दाने च म्नाने चाङ्गप्रपूजने ॥ १० ॥ १. 'गावापत ·द्वितीयः पटल. एवं चिन्तापरे देव! प्रसीदामि न संशयः । ततस्तृप्ता तदाशेपलोकान् प्रीणामि तचतः ॥ ११ ॥ उत्थाय कुलवस्त्रे द्वे परिधाय कुलेन च । तिलकं कुलरूपं च कृत्वाचम्य समाप्य च ॥ १२ ॥ कुलपीठं समारुह्य कुलदेवस्य पूजनम् । द्वारदेशे ततो गीतनृत्तवाद्यादितोपितः ।। १३ ।। कुलभूतं समुत्सार्य कुलस्थानं प्रपूजयेत् । कुलासनं ततः क्षिप्त्वा भ्यर्च्य यथासुखम् ।। १४॥ कुलासनं ततो बद्धा गुरुपूजाक्रमेण च । आत्मशुद्धिभूमिशुद्धिदहशुद्धिविभेदतः ॥ १५ ॥ कृत्वा चायं ततो विद्वान् कुर्यात् कुलविचेष्टितम् | दीक्षिताभिः सुशीलाभिर्युवतीभिः कुलात्मभिः ।। १६ ॥ देवतागुरुभक्ताभिः संयुतं' यागभूमिपु । नानाविधानि पुष्पाणि गन्धानि विविधानि च ॥१७॥ कर्पूरजातिधूपादिवासितं पटवामितम् । ताम्बूलं देयद्रव्यं च धूपदीपादिकं च यत् ॥ १८ ॥ सर्वालंकारभृपाभि पितः कौलिकस्तदा । मूलविद्याजसतोयः प्रोक्षितं स्थायवेत्ततः ॥१९॥ सर्व स्वदक्षिणे स्थाप्यं यामे चायं निवेशयेत् । पश्चिमे देवतायां च कुलद्रव्याणि धारयेत् ॥ २० ॥ कुण्डगोलोद्भवव्यः स्वयंभृकुसुमेन च । रोचनालाक्षयारतः कुङ्कुमारुणचन्दनैः ॥ २१॥ यन्त्रं कृत्वा तत्र पूजां कृत्वा च जपमाचरन् । यथाशक्ति भर्नु जप्त्वा स्तुत्वा देवीं विमर्जयेत् ।। २२ ।। १. सर्व २. समुधार्य ३. आत्मशुद्धि पीठशुद्धि देशुद्धयादिमेदतः ४, संचित ५. कुमुमादिभिः ७. जपमारमेन् । ६. लाक्षया लद ·८ उलचूडामणितन्त्र तास्ताः प्रदक्षिणीकृत्य निजा वाप्यन्ययोपितः । कुलामृतरस पू गुरवे मिनिवेदयेत् ॥ २३ ॥ योपितस्त्वनशेप तु स्वात्मन्येन नियोजयेत् । ब्रह्मरन्द्र गुप्तस्थाने यन्त्रलेप तु धारयेत् ।। २४ ॥ नास्तिकेभ्यो न मुझेभ्यो न पशुस्यो न वा द्विपे। कुलीनाय च दातव्यमयना जलमध्यतः ॥ २५॥ ततः सोऽहमिति ध्यात्वा वैष्णनाचारतत्परः । हरिनाम्ना जातभागो भङ्गयन्त्रितपिचेष्टितः ॥ २६ ॥ चोरसत् प्रनिशेदेक सदा सङ्गनिलम्बितः। याममान गते रानी कुलगेह ततः पुमान् ॥ २७ ॥ प्रसुनतूलिकामध्ये स्थित्वा कुलपरायणः । कुलयन्त्र साध्यनाम्ना सकुल कुलचक्रके ॥२८॥ स्वनामाङ्कित कृत्वा कुलाचार समाचरेत् । स्वशक्त्वा परशक्ति च समानयति साधकः ॥२९॥ परशक्तधार्पण च भृणु रत्म! समाहितः । निजरान्ता समानीय सुशीला मुयशस्विनीम् ॥ ३०॥ कुलभक्त गुरु प्राप्य दीक्षयेत् कुलदीक्षया । परानन्दरसाघूर्णलोचना कुलजा सतीम् ॥ ३१ ॥ ताम्मलग्रामपूरास्पो गुररक्षोऽमितः सुधीः । निजपुरीपदाचर्यस्तझालपट्टक लिसेत् ॥ ३२ ॥ शक्तिचक्र निरावृत्या लिमेन् कामाला ततः । तन्मध्ये देयमन्त्रण दर्मित नामलान्छितम् ॥ ३३ ॥ तर देवी ममाराह्य ध्यात्वा देशी प्रपूज्य च । तनम्नत्पृत्रिशरणे ऋपिच्छन्दममन्वितम् ।। ३४ ।।

·द्वितीयः पटलः मूलमन्त्र त्रिरावृत्य कथयेद्वामकर्णके। अद्य प्रभूति पुत्रि ! त्वं कुलपूजार्चने रता ।। ३५ ।। (सु)कुलाज्ञां समादाय लालस्यविवर्जिता। यथोपदिष्टविधिना स मे वस्य (श्यं) समानय ॥ ३६ ॥ इत्यनुज्ञां गुरोलब्ध्वा प्रणमेद्दण्डवद्भुवि । त्राहि नाथ ! कुलाचार पद्मिनीकुलनायक ॥ ३७॥ स्वत्पादाम्भोरुहच्छायां देहि मूर्ध्नि यशोधन ! । गुरवे दक्षिणां दत्त्वा ताम्बूलारुणलोचना ॥ ३८॥ स्वकुलं परमीकृत्य यथाभीष्टं समाचरेत् । साझावरणपूजादौ यदि न क्षमते कुलम् ॥ ३९ ॥ तदा मूर्मि गुरुं ध्यात्वा कुलामृतरसेन च । तर्पयित्वा ततो देवं जपेन्मन्नं निराकुलम् ॥ ४० ॥ इति कुलचूडामणितन्त्र द्वितीयः पटलः। १. अपोष २. अशावरण ४. कुलं ध्यात्वा 2 ·तृतीयः पटलः wataso- देव्युवाच- अथ तद्रातिसमये स्वकुल तैलिकोपरि । वामभागे समामनं रक्तवस्त्रनिभूपितम् ॥१॥ स्वर्णालंकारभूपाहवं रक्तगन्धविभूषितम् । गन्धपुष्पधूपदीपवेष्टितं सुमनोहरम् ॥ २ ॥ सर्वशृङ्गारवैपाठ्य स्फुरचकितलोचनम् । जिवामृतकुचद्धन्द निशालकरिकुम्भकम् ॥३॥ ललाटयन्तमालिस्य माध्यनामनिगर्भितम् । तत्स्कन्धे बाहुमादाय भगया मृतकुचारलम् ॥४॥ ताम्मूलपूरितमुस कुल तदभिमहितम् । कलाकुलजप करता ममानयति तत्क्षणात् ॥ ५ ॥ यन्नाम्ना लिखितं यन्त्र तमानयति तत्क्षणात् । शतयोजनदूरस्थां नदीपर्वतमध्यगाम् ॥ ६॥ द्वीपान्तरमहस्रेषु रक्षितां निगडादिमिः । पयोधरमरक्षुब्धमध्यमा लोललोचनाम् ॥ ७॥ नितम्यपिम्बनिघस्तस्फुरलयनमण्डलाम् । माधकाकाङ्क्षिहृदयां पिपरान्तःश्रमर्पिणीम् ॥ ८॥ कपाटलोहमनद्धमाकारनियरान्तरे । माधकान्तःममामीनां देवतामिर चारिणीम् ॥९॥ पायन्ति महादेव माधकम्तत्क्षणादिमाम् । एपमारुष्टि मिद्विवेत् माघक: कोलिको भौत् ॥ १० ॥ १. भूमिधेगरि . ३ कुर्यात् बिनामिन ·तृतीयः पटलः दीक्षिता न च योपा चेत् कथं स्यात्कुलपूजनम् । कुलपूजा न चेद्वत्स ! कुलमन्त्राः पराङ्मुखाः ॥ ११ ॥ अन्ययोपा यदा वत्स ! स्वयं तस्या गुरुभवेत् । वामकणे परां दद्यान्मन्त्रेणैवामिषेचयेत् ॥ १२ ॥ मन्त्रं शृणु महादेव ! यथावत्कथयामि ते । वान्तान्ते त्रिपुराय(न) हृदयं परिकीर्तितम् ॥ १३ ॥ इमां शक्ति पदान्ते च पवित्रं पदमुच्यते । ततो गुरुपदं दद्यात् मम शक्तिपदं ततः ॥ १४ ॥ कुरु स्वाहेति मन्त्रोऽयं पडिशत्यक्षरात्मकः । अनेन मनुना देव ! शक्तिशुद्धिं समाचरेत् ॥ १५॥ अभिपेकाद्भवेच्छुद्धी रण्डाया अतिभैरव । ब्राह्मणी क्षत्रिया वैश्या शूद्रा च कुलभूपणा ॥ १६ ॥ वैश्या नापितकन्या च रजकी योगिनी तथा । विशेपवेदग्ध्ययुता सर्वा एच कुलाङ्गनाः ॥ १७ ॥ चतुष्पथे वा नद्यां वा चिल्वमूले त्रिशूलके । प्रेतभूमौ विल्यमूले हट्टे वा राजवेश्मनि ॥ १८ ॥ सिन्दूरेण लिखेद्यन्त्रं विपुलं साध्यर्भितम् । तत्र संपूज्य विधिवत् कुलं कुलरसेन च ॥ १९ ॥ तर्पयित्वा तदन्तःस्थं पूजयेनिशि भावतः । ततो लक्षप्रदानेन सिद्धिदास्ता भवन्ति हि ॥ २० ॥ पुरश्चरणकाले तु परयोपां प्रपूज्य च । दीक्षितां वस्त्रपुष्पा ज्यैः पायससंभवैः ॥ २१ ॥ आरम्भकाले नियतं स्वयं पक्कान्नभोजनम् । नानाविधं पिष्टकं च नानारमसमन्वितम् ॥ २२ ॥ १. कुलपूजा पराङ्मुन्वा ३. तदन्ते च प्रजपेनिशि चारतः ·कुलचूडामणितन्त्रे दुग्ध दधि घृत तक नवनीतं सशर्करम् । उपलाखण्डचूर्ण च नानाविधरसायनम् ॥ २३ ॥ नारिफल कपित्थ च नागर करमर्दकम् । निप्पाव बीजपूर च दाडिमीफैलमेन च ॥ २४ ॥ नानारम्यफल चैन नानागन्धविलेपनम् । चन्दन मृगनाभिं च श्रीखण्ड नवपल्लवम् ॥ २५ ॥ टकन लोध्रक चैत्र जलजं वनज तथा । नानाशैलसमुद्भूत नानालकारभूषितम् ॥ २६ ॥ शुन्यगेहे समानीय चायोदकविशोधितम् । अमृतीकरण कृत्वा शक्तीरभिमुख नयेत् ॥ २७ ॥ अष्टकन्यारूपमेद विलोक्यामर्शचेष्टितम् । ब्रह्माण्याद्यष्टशक्तीनां नामभिः कृतसज्ञकाः ॥ २८ ॥ आसन प्रथम दचा स्वागत च ततः पुनः । अय॑पानीयक पाद्य मधुपर्क जल तथा ॥ २९॥ स्नापयेद्गन्धपुप्पायैः केशसस्कारमेन च । धूपयित्वा ततः केशान् कौशेय च निवेदयेत् ॥ ३० ॥ ततः स्थानान्तरे पीठमास्तीय पादुकाद्वयम् । दत्वा तत्र समानीय नानालकारभूपणैः ॥ ३१ ॥ भूपयित्वानुलेपैश्च गन्धमाल्ये निवेदयेत् । तां वां शक्ति समागाह्य मूनि तामां समानयेत् ॥ ३२ ।। भोज्य मण्डपमध्ये तु स्वर्णपाने सुशोभने । चय चोय लेद्यपेय भोज्य भक्ष्य निवेदयेत् ॥ ३३ ॥ अदीक्षिताश्वेत्तास्तत्र ततो माया निवेदयेत् । तामां च सव्यकणेषु ततः स्तोत्र समाचरेत् ॥ ३४ ॥ नागर गुदर्शनम् ५ अर्य पार्थप पानीय ३ पलमुनमम् ७ पुण्यामि ३ मुरपादपम् ४ समितम् ·१३ तृतीयः पटल ॐमातर्देनि । नमस्तेऽस्तु । ब्रह्मरूपधरेऽनघे । कृपया हर विप्न मे मम सिद्धि प्रयच्छ मे ॥ ३५॥ माहेशि! परदे ! देवि! परमानन्दरूपिणि ।। कृपया हर विम मे मम सिद्धि प्रयच्छ मे ॥ ३६ ॥ कौमारि सर्व विद्येशे कुमारक्रीडने परे । कृपया ।। ३७ ॥ विष्णुरूपधरे! देवि । विनतासुतवाहनि । कृपया 1॥ ३८॥ वाराहि । वरदे ! देवि! दयोद्धृतरसुधरे।। कृपया ॥ ३९॥ शक्ररूपधरे देवि ! शक्रादिसुरपूजिते ।। कृपया ॥४०॥ चामुण्डे ! मुण्डमालास्कचञ्चिते । भयनाशिनि । कृपया ॥४१॥ महालक्ष्मि ! महामोहे क्षोभसतापहारिणि । कृपया ॥४२॥ मितिमात्मये । देहि । मितिमातृबहिष्कृते । एके बहुविधे ! देवि । विश्वरूपे । नमोऽस्तु ते ॥ ४३ ॥ एतत्स्तोत्र पठेद्यस्तु कर्मारम्भेषु सयत ।, विदग्धां वा समालोक्य तस्य विनं न जायते ॥४४॥ कुलीनस्य द्वारदेवा कथितास्तव पुत्रक ! । दीक्षाकाले नित्यपूजासमये नार्चयेद्यदि ॥ ४५ ॥ तस्य पूजाफल वत्स ! नीयते यक्षराक्षसै । ॥ इति कर्णेजपस्तोत्रम् ॥ यदि नीडापरास्तास्तु भोजयेत्तद् गृहाद्वहिः ॥ ४६॥ १ गणपूजिते ·कुलचूडामणितन्त्रे स्थित्वा स्तोत्रं पठेत्तावद्यावतृप्ति प्रजायते । आचम्य मुखपासादिताम्यूलं च निवेदयेत् ॥ ४७॥ ततो दद्यात् पुनर्माल्यं गन्धचन्दनपड्किलम् । नमस्कृत्य विसृज्यव वरं प्राप्य सुखी भवेत् ॥४८॥ अन्या यदि न गच्छन्ति निजफन्या निजानुजा । अग्रजा या मातुलानी माता वा तत्सपत्निका ॥ ४९ ॥ वयसा जातितो वापि हीना वा परमा कलाः । पूज्या कुलबरै सबै निजाहंकास्वर्जितै ॥ ५० ॥ सर्वाभावेऽप्येकतरा पूजनीया प्रयत्नत । संस्कृतासस्कृता वापि जननी चापि निप्पति ॥ ५१ ॥ पूर्वाभावे परा पूज्या मैदंशा योपितो यत । एकवेत्कुलशास्त्रज्ञ पूजार्हस्तत्र भैस । ॥ ५२ ॥ सर्व एव सुरा पूज्या ब्रह्मविष्णुशिवादयः । एका चेयुपतिस्तत्र पूजिता चाग्लोकिता ॥ ५३ ॥ सर्वा एष परा देव्यः पूजिताः कुलभैरव ! । आदामन्ते च मध्ये च लक्षपूर्ती विशेषत ॥ ५४ ।। न पूजयति चेत् कान्तां तदा विनै स लिप्यते । पूर्वार्जितफल नास्ति का कथा परजन्मनि ॥ ५५ ॥ वस्मात्सर्वप्रयतेन यदीच्छेदात्मनो हितम् । ममापि क्रोधसंतापशमनं निमनाशनम् ।। ५६ ॥ यतत पूजनीयाः स्यु कुलाकुलजना स्वत । प्रातरुत्थाय पूजायां स्नानकालेऽथा पुनः ॥ ५७ ॥ संस्कृतासंस्कृता वापि हीनजातापि या सुत । नमस्याः मर्मजातीनां कुलीनानां कुलार्चने ॥ ५८ ॥ पुरवरणकालेऽपि यदि स्यात्पीठदर्शनम् । तदा तर पीठपूजा मनमापि न हीयते ।। ५९ ॥ 1. विगग्य प्रदक्षिणीय ३ च'सरुशा . सश्यामगुरादय ।

·तृतीयः पटलः देवीकूटे महाभागामुट्टीयाने च भैरख !। योगनिद्रां कामरूपे महिषासुरमर्दिनीम् ॥ ६०॥ कात्यायनी कामभूमौ कामाख्यां कामदायिनीम् । जालंधरै च पूर्णेशी पूर्णशैले च चण्डिकाम् ॥ ६१ ॥ कामरूपां तु ठेहारे पूज्या दिक्करवासिनी । अथवा कामरूपस्य दर्शनं यदि भाग्यतः॥१२॥ तदा दुर्गादिदेवीनां पूजा तत्र विधीयते । कुलनाथं ततो ध्यात्या स्वयमव्यग्रमानसः ॥ ६३ ॥ शेपं समापयेद्वत्स! तदनुस्मृतिपूर्वकम् । पूजाकाले हीनजाता स्वयोपिद्वा प्रयत्नतः ॥ ६४ ॥ पूजनीया प्रयत्नेन द्वैषं तत्र विवर्जयेत् । यथा विष्णुः परं गोमा यथा च शंभुरीश्वरः ॥६५॥ यथा कमलजन्मापि ये या च्याममुखा द्विजाः। इन्द्राद्या लोकपालाश्च सबै गन्धर्षकिंनराः ॥ ६६ ॥ यक्षरक्षःपिशाचाद्या गुह्यचारणखेचराः । तेर्यथा गोपितं गुह्यं त्वदुक्तं शास्त्रसंभवम् ॥ ६७ ॥ तथा त्वयैव गोप्तव्यः कुलाचारः मुदुर्लभः ॥ ६८ ॥ इति फुलचूडामणितन्त्र तृतीयः पटलः ।

·चतुर्थः पटलः 6. देव्युवाच- शृणु पुर। रहस्य मे समयाचारमभनम् । येन हीना न सिदयन्ति जन्मकोटिशतैरपि ॥१॥ मानवः कुलशास्त्राणां कुलचर्यानुचारिणाम् । उदारचित्तः सनर चैप्णनाचारतत्परः ॥ २॥ परनिन्दासहिष्णुः स्यादुपकाररतः सदा । देवतायतने चैत्र निर्जने शून्यमण्डपे ॥ ३ ॥ चतुप्पये जले मध्ये यदि देवाद्गतिर्भवेत् । क्षण ध्यावा मनु जप्या नत्वा गच्छेद्यथासुखम् ॥४॥ गृध वीक्ष्य महाकाली नमस्र्यादलक्षितः । क्षेमारी तथा वीक्ष्य जम्युकी यमदूतिकाम् ॥ ५ ॥ कुरर श्येनकाको तु कृप्णमार्जारमेव च । पूर्णोदरि ! महाचण्डे ! मुक्तकेशि । वलिप्रिये ॥६॥ चुलाचारप्रमन्नास्ये ! नमस्ते शारप्रिये ! श्मशान च शव दृष्ट्वा प्रदक्षिणमनुजन् ॥ ७॥ प्रणम्यानेन मन्त्रेण मन्त्री मुखमामुयात् । पोरदष्टे ! कठोराक्षि ! फिटिशब्दप्रणादिनि ! ॥८॥ घोरपोरवे मातर्नमस्ते चितिरामिनि ।। उप्णपुष्प रक्तवस रिलोक्य त्रिपुरात्मिकाम् ॥ ९॥ प्रणमेदण्डवद्भूमानिम मन्त्रमुदीरयन् । परपुष्पमकाशे ! त्रिपुरे! भयनाशिनि ! ॥१०॥ १ पुलापेरिमहश २ पवन विधिने ३ घोर घोररबारमारे ४. रत. सपा ५ प्रगण स्तोत्र ·१७ चतुर्थः पटलः भाग्योदयसमुत्पन्ने ! नमस्ते वखणिनि !। कृष्णवण तथा पुष्पं राजानं राजपुत्रकम् ॥ ११ ॥ हस्त्यश्वरथशस्त्राणि फैलकं वीरपूरूपम् । महिपं कुलदेवं च दृष्ट्वा महिषमर्दिनीम् ॥१२॥ प्रणम्य जयदुर्गा वा स च विभैर्न लिप्यते । जय देवि ! जगद्धात्रि! 'त्रिपुरेऽम्बे त्रिदेवते !! मद्यमाण्डं समालोक्य मत्स्यं मांसं वरस्त्रियम् ॥ १४ ॥ दृष्वा च भैरवी देवीं प्रणम्य "विमृशेन्मनुम् : घोरविमविनाशाय कुलाचारसमृद्धये ॥ १५ ॥ नमामि वरदे देवि ! मुण्डमालाविभूपिते । रक्तधारासमाकीर्णवदने ! त्यां नमाम्यहम् ॥ १६ ॥ सर्वविमहरे देवि! नमस्ते हरवल्लमे। एतेषां दर्शने वत्स ! यदि नवं प्रकुर्वते । शक्तिमन्त्रं पुरस्कृत्य तस्य सिद्धिन जायते ॥ १७॥ एतेपा मारणोचाटं हिंसनं वागुरादिभिः । क्रियते यदि पापात्मा मद्भक्तः स कथं भवेत् ॥ १८॥ प्रधानांशसमुद्भुता एते कुलजनप्रियाः । डाकिन्यथ तथा सर्वा मदंशाः भृणु मैस ! ॥ १९ ॥ लब्धसिद्धिसमायोगात् डाकिनीहिंमनं यदि । अथ या दानवानां च मद्भक्तानां रिशेपतः । वटुकानां मरवाणां तस्य मिदिन जायते ॥ २०॥ ग्रामे या नगरे वाय हे या चत्वरेऽपि वा। यं दृष्ट्वा युपतिनारी पूर्वदोपरिमर्जिता ॥२१॥ माकमिन्महदया वफादृष्टया रिलोक्य च । दृष्ट्वा मधुकरणी यया मधुमदााला ॥ २२ ॥ १. परवाना २. पलान् ग्रन् ३. मन ..रिगन् ५.१.प्रया: 3 ·१८ दुलचूडामणितन्त्र पतत्यपिरत पट्टे यथा वामृतलोलुपा। चकोरी मेघमासाद्य सोत्सुका चातकप्रिया ।। २३ ॥ नवप्रसूता धेनुर्वा यथा वत्सानुसशिनी । नवेन तृणजातेन यथा या हरिणाअना ॥ २४ ॥ क्रव्यादाः पलमासाद्य तृष्णास्तिोयदर्शनात् । मृणालदर्शना हसी मधुलोभात्पिपीलिका ॥ २५॥ चञ्चला निजवशा चेद् भानना मूंढमानसा । उत्क्षिप्य भुजमूल च वसन क्षिप्यते पुनः ॥ २६ ॥ चेलाञ्चलपरीपदर्शितापधनाकुला । कण्डतिभावव्याजेन शिथिलीकृतपासमी ।। २७॥ दर्शितस्तनपर्यन्तभूभागा पुनरावृता । स्खलत्पदयुगापातपतिता पुनरस्थिता ॥ २८ ॥ सखीमिाजमासाद्य कर्णाकर्णिमनोहरम् । एतत्प्रणययोगेन रहस्ये कामकल्पना ॥ २९ ॥ लेखेय पश्य मुश्रोणि शशाइस्य कुचोपरि । इत्यादिभारभरितघृणाल जाविर्जिता ॥ ३० ॥ कामासहिष्णुहृदया दूरे वा चान्तिके स्थिता । दूतीमुसैन लेवळ जिज्ञासास्फुरितावरा ॥ ३१ ॥ कम्त्व कस्यामि पुत्रो वा स्मादागत एप चा। फिमर्थ फिमनुष्टाता किंवा तेऽभिमत पद ॥ ३२ ॥ अगष्टकरापर्यन्त पीत्वापि च न शाम्पति । तदा तद्भावचतुरो भाग्योधहविर्भुजे ॥ ३३ ॥ तस्या निजमनोहारि हनिःशेष विधाय च । तर स्थित्वा पुरस्क्षोम कुर्याद काम इवापरः ॥ ३४ ॥ मामगारे चितास्थाने बुलमिन्द्रमानयेत् । तेनर पुरसाठेन यन्त्र कृत्वा तदन्तरे ॥ ३५॥ १ गूढ २ ग्रस्य ३ भागा का ·१९ चतुर्थः पटलः स्के र किटिकिटिद्वन्द्वं लिखेचण्डमनुं ततः । पत्रे महिपर्दिन्या नववर्ण लिखेचतः ॥३६ ॥ तद्भाये जयदुर्गाख्यां श्मशानभैरवीं ततः। लिखित्वा पूजयेद्रात्रौ भद्रकाली समाहितः ।। ३७ ॥ कामाख्यां दिशमास्थाय ध्यात्वा कामकलां तनुम् । दिवासा गलिताशेपचिकुरः कुलकौलिकः ॥ ३८ ॥ ध्यायेत् काली करालास्यां दंष्ट्रालीनबिलोचनाम् । स्फुरच्छवकरश्रेणीकृतकाञ्ची दिगम्बरीम् ॥ ३९ ।। वीरासनसमासीनां महाकालोपरिस्थिताम् ।' श्रुतिमूलसमाकीर्णसूकनी चण्डनादिनीम् ॥ ४० ॥ मुण्डमालागलद्रक्तचर्चितां पीवरस्तनीम् । मदिरामोदिताफालकम्पिताखिलमेदिनीम् ॥ ४१ ॥ वामे खड्ग खण्डमुण्डधारिणी दक्षिणे करे । वराभययुतां घोरवदनां लोलजिटिकाम् ॥ ४२ ॥ शकुन्तपक्षसंयुक्तवामकर्णविभूषणाम् । शिवाभियोररावाभिः सेवितां प्रलयोदिताम् ॥ ४३ ॥ चण्डहासचण्डनादचण्डास्फालैश्च भैरवः । गृहीतनरकङ्कालैर्जयशब्दपरायणैः ॥ ४४ ॥ सेविताखिलसिद्धौघसेविभिः सेवितां पराम् । एवं तां कालिकां ध्यात्वा पूजयेत् कुलसिद्धये ॥४५॥ विना परपुरावेशविवरान्तःप्रवेशनम् । यत् किश्चित् कुलसिद्धिस्तु जायते न मनागपि ॥ ४६॥ सर्वसिद्धिप्रदा देवी हेलयापि च चिन्तिता । अतः सा दक्षिणा नाम्नी त्रिषु लोकेपु गीयते ॥ ४७ ॥ ३. पवेष्टिताम् ४. स्फार ५, प्रभवोदिताम् १. स्म ६.नायकः

·२०
फुलचूडामणितन्त्र
ततोऽष्टशतमामन्त्र्य सिद्धयर्थं श्वेतसंभवम् ।
कालीमन्त्रेण साध्यादिग्रथितेन च भैरव ॥४८॥
विसृज्य देवी हृदये स्थापयित्वा चतुप्पथे।
वरालंकाररचितो विशेत् परपुरं ततः ॥ ४९ ॥
देवी ध्यात्वा द्वारदेशे नमस्कृत्य कुलं गुरुम् ।
सिद्धार्थ चामहस्ते तु गृहीत्वा मन्त्रमुच्चरन् ।॥ ५० ॥
यत्र च द्वारि निगडलौहशफुकुलावृतिः ।
भित्या तत्र विशेद्रात्रौ निःशङ्कः क्षोभवर्जितः ॥ ५१ ॥
शताति समुल्लंथ्य विहरेत् स्वेच्छया ततः।
अश्वागारे रथागारे कालिकागारसंनिधौ ।। ५२ ॥
देवतायतने वापि अञ्जनाञ्चितलोचनः ।
ध्यात्वा स्वमवती विद्या प्रविशेत् काममण्डपम् ॥ ५३ ॥
यदि कोऽपि समायाति न भयं तत्र चिन्तयेत् ।
के यूयमिति वक्तव्ये वयं च वीरपूरुपाः ॥ ५४ ॥
वक्तुं ग्रहीतुं स्मर्तु वा न शक्ताः पुरपालकाः ।
तत्र प्रदक्षिणीकृत्य पितरौ परमास्पदम् ॥ ५५ ॥
पूजयेद्यन्त्रमालिख्य निज मन्त्र जपेत्ततः ।
देवीकूटे तथोडीने कामरूपे ततस्तटे ॥ ५६ ॥
जालंधरे ततः पूर्णे यज्ञभूमौ ततः परम् ।
एषु विन्यस्य चक्राणि पूजयित्वा प्रणम्य च ।। ५७ ॥
अष्टया दराचा पापि शतं वापि सहस्त्रकम् ।
जप्त्या पीठं समादाय भाण्डागारं ततो विशेत् ॥ ५८ ॥
निर्मूलां भूमिमास्थाय तत्र सिद्धासनं ततः ।
रक्षापीठं पुरस्कृत्य प्रणमेन् पीठमंमुखम् ॥ ५९ ॥
आगतामि मझमागे! मिद्धयोने ! मदिएदे!!
कुलपूजां करिष्यामि उपचारं प्रयच्छ मे ॥६० ॥

·२१ चतुर्थः पटलः पुत्राज्ञां मस्तके कृत्वा ततः सागारमीक्षते । कुलपुप्पं तथा गन्धं नैवेद्यं पुनराहरेत् ॥ ६१ ॥ तद्धस्तायचितं सर्वं तेनैवोपरकृतं ततः। समादाय तथा पूजां कृत्वा पक्त्वा निजेच्छया ॥ १२ ॥ शालितण्डुलमादाय मत्स्यमांसानि चैव हि । घृतं मधु तथा चान्यद् यद्वा यत्रैव लभ्यते ।। ६३ ।। स्थापयित्वा ततः पात्र परमीकृत्य साधकः । निजेष्टदेवतां ध्यात्वा निवेद्य शास्त्रमार्गतः ॥ ६४ ॥ फलं छित्वा द्विधा मित्वा तस्याधं कुलशक्तये । निवेदयेत् स्वयं चार्घ भक्षयित्वा पुरस्थितः ॥ ६५ ॥ यदि नो विद्यते योपा ततस्तोये विसर्जयेत् ॥ ६६ ॥ ततः पीठं समादाय भूमिमार्जनपूर्वकम् । पितुः समीपे सस्थाप्य तत्त्वचिन्तापरो भवेत् ॥ ६७ ॥ ॥ इति कुलचूडामणितन्त्र चतुर्थः पटलः ।।

·पञ्चमः पटलः श्रीदेव्युवाच- निद्रावशगते देव ! निशाचारेण साधक । कामरूपं प्रविश्याशु कामाख्यायोनिमण्डयम् ॥१॥ परिष्कृत्य कुलद्रव्यैलिखित्वा चक्रमुत्तमम् । साध्यसाधकनामा च दर्भितं विपुलीकृतम् ॥ २ ॥ कामस्थं काममध्यस्थ कामेन च पुटीकृतम् । कामेन कामयेत् काम कामं कामेन योजयेत् ॥ ३ ॥ ततो ध्यात्वा मनु जप्त्वा पीठादि चावलोक्य च । मातृपीठे पितृमुखं स्थापयित्वा विधानतः ॥ ४ ॥ गृहीत्वा वस्त्रखण्ड वा ताम्बूलद्वयमेव वा । काकिणी वा तदर्थं वा तद्योग्य हरते हठात् ॥ ५ ॥ प्रदक्षिणक्रमेणत्र क्रमेण निःसरेत्ततः । पौरागनानां द्रव्यं वा परिरक्षितुरेव वा ॥ ६ ॥ गृहीत्वा यदि निर्याति भ्रो भाति साधकः । तेपां ग्रहारचातुर्य व्यभिचारकुलक्षति ॥ ७ ॥ क्रियते पदि दुष्टेन तदा नश्यति निश्चितम् । ध्यभिचारात् पुरक्षोभो बद्धश्चनाभिभूयते ॥८॥ स्वप्नप्रयोधमन्त्रण बोधयेत् पुसासिनीम् । अन्यचारेण या नेपां बुलीनेन च शंकर ! ॥९॥ प्रविश्य मित्र क्रिपने मायकस्य न मंगयः । भूवा प्रेताः पिशाचा या राक्षमा या मरीस्पाः ॥ १० ॥ १. पुासन्य ३. कमी ३. अमिवारपरसीमे बन्धवामिजायते।

·पञ्चमः पटलः किनरी वा तथा नागकन्या पातालकन्यकाः । विद्याधरी भैरवश्च वटुको गणपस्तथा ॥ ११ ॥ प्रविश्य विघ्नं कुर्वन्ति सुप्ता दृष्ट्वा पुराङ्गनाः । अपत्यहानि विक्षोभ व्याधिमुञ्चाटनं तथा ॥ १२ ॥ द्रव्यहानि व्याकुलत्वं कुर्वन्ति विघ्नहेतुकाः । एतत् पुरपतेरेवं तत् कारणाद्यदि शंकर! ॥ १३ ॥ तृणहानिर्यदा जाता तदा नश्यन्ति साधकाः । तस्मात् सर्वप्रयत्नेन प्रयोघं कास्येद् गुरुः ॥ १४ ॥ रक्षा कार्या प्रयत्नेन कीलकानिखनेत्ततः। वनं शक्ति तथा दण्डं खङ्गं पाशं तथाङ्कशम् ॥ १५॥ तत्र तद्दिक्पतीनां च पूजा कार्या प्रयत्नत । पिष्टकं कदलं देव ! मोदकं पायसं तथा ॥१६॥ भक्तं लाजं दंशनं च नारिकेलफलं ततः । विष्णवे परमानं च गणेशाय च पीठकम् ॥ १७ ॥ मोदकं नास्किल च कदलीफलेमेन च । क्षेत्रेशाय कृष्णच्छागं दत्वा वीरमनु ततः ॥ १८ ॥ जप्ता लोष्टं समादाय क्षिपेद्दशसु दिक्षु च । यथा योऽभिषिक्तेऽवे यथा शक्रादिभिः सुरैः ॥ १९॥ निघ्नमाचर्यते तद्वत् चुलोपरि महेश्वर ! । शयनागार ऐशाने कुलशहं निधापयेत् ॥ २०॥ ऊ स्तिम्तिरिस्तारमधो रिम्नारमेर च। कृत्वा तत्र यन्त्रराजं पूजयेन्निधि मायकः ॥ २१ ॥ रात्री पर्यटनं चैर रात्री च कुलपूजनम् । न करोति फयं देव ! मापक कौलिये मवेत् ॥ २२ ॥ 1. •सहन

·कुलचूडामणितले
गृहस्थाश्रममासाद्य प्रतिद्वारं समाहितः ।
रात्रौ स्थित्या फुलाचारका निभुवनेश्वरीम् ॥ २३ ॥
नत्वा च प्रजपेन्मन्त्रं पूर्वशक्तिर्यदा भवेत् ।
प्रातः स्नात्या गुरु नत्वा पितॄन् देवान् ऋपींस्तथा ॥ २४ ॥
तर्पयित्वा यथाशक्ति पूजयेद्भक्तिमावित ।
ततो युवतिसेपाया यत्किंचिद्मपदेशतः ॥ २५ ॥
यथा पोराङ्गनालापमिश्रणव्यपदेशतः ।
द्रव्यादिना तर वापि यथा भाति भैरव ॥ २६ ॥
दामदामीप्रतीपालचारिणां प्रियकार्यपि ।
अस्योपरि कृपा तस्याः कीदृशी व्यपदेशतः ॥ २७ ॥
जातन्यो पुरमावस्तु यनतः कुलसाधकः ।
केनापि व्यपदेशेन पुलचूडामणि स्वतः ॥ २८ ॥
गृहीत्वा म्पर्णपात्र या नाले या वुलमंजके।
लिसित्वा निजयन्त्र या कुलयन्त्रमथापि वा ॥ २९ ॥
श्रीयन्त्र चाथ गन्धयन्त्र या द्रव्यमिश्रितम् ।
मपे व चुलनाम्ना च दर्मित निजनामभिः ॥ ३०॥
पार्थे कामालानीज निजमन्त्रेण वेष्टितम् ।
पूजयेत् माधवेष्ट युलाम्नायपरायण ॥ ३१ ॥
फुलपूजादिलिझम्तु रहितो 'विष्णुतस्परः ।
गन्छन् म्बदन् नमन् यापिम्पलन् शिशुपरायणः ॥ ३२॥
जय विष्णो हरे! अन्नन् नामाच परिम्नरः ।
म्म प्योई गुनामिप्ये या जलाशय ॥ ३३ ॥
ननः पोनरपेण गुलमोम ममाचरन् ।
नती गरी गन्पगह उद्यान या गुगलये ॥ ३४ ॥

·२५ पञ्चमः पटलः आनीय कुलजां देवीं मूलमन्त्रेण दीक्षयेत् । ततः पूर्वोक्तरूपेण कुलक्षोभ समाचरेत् ॥ ३५ ॥ एवं कृतेन सिद्विश्चन्मूलमन्त्रं समभ्यसेत् । पीठानां परमं पीठं कामरूपं महाफलम् ॥ ३६॥ तत्र यत् क्रियते पूजा सकृद्वापि महेश्वर! । विहाय सर्वपीठांनि तंत्र पुत्र वसाम्यहम् ॥ ३७॥ तस्माच्छतगुणं प्रोक्तं कामाख्यं योनिमण्डलम् । तेषां फलं महादेव ! बहु किं कथ्यतेऽधुना ॥ ३८ ॥ यत्र कोटिगणैः सार्धमाद्या महिषमर्दिनी । यत् पीठं ब्रह्मणो वक्त्रं गुप्तं सर्वसुखावहम् ॥ ३९ ॥ यतो देवाश्च देव्यश्च ऋपयश्चैव भावजाः । सर्वेऽप्याविर्भवन्त्यत्र तेन गुप्तं महाकुलैः ॥४॥ द्विविधं चैव तत्पीठं गुह्यं व्यक्तं महेश्वर । व्यक्ताद् गुह्यं महापुण्यं दुरापं साधकोत्तमैः ॥ ४१ ॥ गुप्तं सर्वत्र देवेश! लभ्यते कुलसुन्दरैः॥ ४२ ॥ भैरव उवाच- आकर्षणविधानं मे स्वतन्त्रं समुदीरय । पुत्रोऽस्मि यदि देवेशि ! सृष्टिसंहारकारिणि! ॥ १३ ॥ देव्युवाच- शृणु पुत्र ! महाविद्यामाकर्पणकरी पराम् । यदाराधनमात्रेण देवानाकर्षयेन्नरः ॥४४॥ ब्रह्मा सरस्वतीयुक्तो देवतामुखसंयुतः । धीरशक्तिसमाकीर्णः कालीमन्न उदाहृतः॥ ४५ ॥ एकं या द्विगुणं चापि त्रिगुणं वापि भैरव ! । जप्त्वा कर्पयति स्वैर स्थावरं जङ्गमादिकम् ॥ ४६॥ १. समारमेन २. तस्या देहे ३. सुनयथैव ४. सदा कुलम् ५. येछन ६. बीजशक्तिसमाफीण कालीमन्त्रमुदाहृतम् ।

·कुलचूडामणितन्त्रे एपा विद्या महाकाली गुह्याद् गुह्यतरा स्मृता । सुप्ता निद्रामिता मत्वा भ्रामितावनता तथा ॥ ४७ ॥ समस्तदोपजालेच ग्रथिता कुलसुन्दरी। निशाचार दिवाचारं संध्याचारं च पल्लवम् ॥ १८ ॥ दभितं बीजसंयोग भावयेयोगमेव च ज्ञात्वा प्रबोधयेद्धी गुरुस्त्रैककारणम् ४९ ॥ नियमः पुरुपे ज्ञेयो न योपित्सु कथंचन । यद्वा तद्वा येन केन सर्वदा सर्वतोऽपि च ॥ ५० ॥ योषितां ध्यानयोगेन सिद्धयः स्युन संशयः। यथायस्कान्तमानेण गूढविद्धशिलोचयः ॥ ५१ ।। स्वयमेव बहियाति यथा वा सौरतेजसा । सूर्यकान्तः स्पुटरुचिर्यथा च रविरगिमभिः ॥ ५२ ॥ चन्द्रकान्तं द्रावयति यथा वर्षासु वारिदः । जैलसेकाभितप्ता भू रमपूर्णा प्रचक्षते ॥ ५३ ॥ पुप्पदर्शनमात्रेण शुक्तिमुक्तिर्यथा भवेन् । महादुर्गाप्रमादन यथा मिद्वीधरो भवेत् ।। ५४ ॥ कुलपुप्पप्रमादन यथा प्रीतिस्तु जायने । गङ्गास्मरणमाग निष्पापो जायते यथा । यथार्पणमात्रेण गिर एर प्रजायने ।। ५५ ॥ योपिगिन्ननमात्रेण यथैयं वदापिनी। सम्मान गर्वप्रपनन दक्षिमितकालिकीम् ।। ५६ ॥

·२७ पञ्चमः पटलः भैरवोऽस्य ऋषिः प्रोक्त उष्णिक् छन्दस्तु देवता । कालिका दक्षिणा देवी चतुर्वर्गफलप्रदा ॥ ५७ ॥ पूर्व वीजं पराशक्तिजिन मूर्तिकल्पना । पड्दीर्घभाजा वीजेन कुर्यादङ्गादिकल्पनाम् ॥ ५८ ॥ चतुर्दश विभागेन मातृकाणैः पृथक् पृथक् । हृदये हस्तयोः पादयुगले विन्यसेत्ततः ॥ ५९ ॥ पञ्चाशन्मूलमन्त्रेण व्यापकं विन्यसेत्ततः । पञ्चधा ध्यानमेकत्र पूर्वोक्तं च समाचरेत् ।। ६० ।। देशपञ्चारपोपु पीठपूजां समाचरेत् । तत्राबाह्य यजेद्देवी दक्षिणां कुलभूषणाम् ॥ ६१॥ महाकालं यजेत् पश्चात् पीठशक्ति ततो यजेत् । काली कपालिनी कुल्लां प्रथमे च त्रिकोणके ।। ६२ ॥ कुरुकुल्ला विरोधी च विप्रचितां तथैव च । उग्रमुखीमुग्रप्रभा प्रदीप्तां च तथैव च ॥ ६३ ॥ नीलां घना बलाकां च सितां धात्री च मुद्रिकाम् । ब्रह्माण्याद्यास्तथा बाह्ये यजेत् पूर्वदले क्रमात् ॥ ६४ ॥ एवं कृत्वा जपेन्मन्त्रं हविष्याशी दिवा शुचिः । लक्षं रात्री तथा लक्षं महाशौचपरायणः ॥६५॥ अन्यासां योपितां चात्र न पूजा नापि चिन्तनम् । रात्रौ जपैकमात्रेण सिद्धिदा दक्षिणा भवेत् ॥ ६६ ॥ अङ्गन्यास समाचर्य ध्यात्वा देवी जपैद् युधः । अरण्यामथवा रात्री महाकाली महोदया ॥ ६७ ॥ अनेनैव विधानेन पूजिता विश्वरूपिणी । आकर्षयेद्देवकन्यां पाताले नागकन्यकाम् ॥ ६८ ॥ दशधा योगपतु ·कुलचूडामणितन्त्रे अरण्या च महाकाली द्वितीया चेयमीरिता। पूजा ध्यानं प्रयोगं च जपं चैव विशेषतः ॥ ६९ ।। समान सर्वमेतस्यास्तस्या देव्याः प्रकीर्तितम् । जपादिकं वारि सर्व पूर्वोक्तं चात्र कीर्तितम् ॥ ७० ॥ अरण्या च महाकाली पूजायां निर्मला भवेत् । ईशाने शङ्खमासाद्य तत्र यन्त्रं विलिख्य च ॥ ७१ ॥ अष्टमीरात्रिमारभ्य चतुर्दश्यां समापयेत् । अष्टोत्तरशतं मर्यो मन्त्रयित्वा सुसंयतः ॥७२॥ नग्नस्ताम्यूलपूर्णास्यो मुक्तकेशो जितेन्द्रियः । मदिराघूर्णनयनः परयोपित्समागमे ।। ७३ ।। पूजयेद् गन्धपुष्पेन दिग्वासाः कुलभूषणः । यन्नान्ना दर्मितं यन्त्रं पूजयेद्वीरथलमः ॥ ७४ ।। सा समायाति कामा यत्र देशे स पूजकः । मयं मांसं तथा वत्स! यत् किंचिद् कुलसाधनम् ॥ ७५ ॥ तस्यै दमा ततः शेषं गुरवे विनिवेद्य च । तदनुज्ञा मूभि कृत्वा शेष चात्मनि योजयेत् ।। ७६ ।। मयं मांसं विना यत्स ! कुलपूजा समाचरेत् । जन्मान्तरसहसस्य मुकतं तस्य नश्यति ॥ ७७॥ यत्रावश्यं विनिदिएं मदिरादानपूजनम् । मामणम्ताम्रपानपु मधु मयं प्रकल्पयेत् ।। ७८ ॥ अथवा कुलमयेन पूजयेन् कुलपूजितम् । योगिमिः पीयते मधं तन्मयं योगिपुंगवः ।। ७९ ।। न मधे पानयोग्यं स्यायन्मयं गुडपिष्टकम् ॥ ८० ॥ इनि पुलचुरामपिता परमः पटलः ।

·पष्ठः पटलः देव्युवाच अथ वक्ष्यामि ते वत्स! विधानं यत्र यद् भवेत् । आनीय देवीं तद् गात्रे व्यापकं विन्यसेत्ततः ॥१॥ प्रथमं साधकश्रेष्ठो देवीकूटस्य मस्तके । विलिख्य यन्त्रं पूर्वोक्तं पूजयेत कुलवमना ॥२॥ पीठादि देवी प्रणमेत् पूजयेद् गन्धपुष्पकैः । महाभागां ततो मूलदेवीमावरणैः सह ॥ ३ ॥ लक्षकं तत्र जप्त्वा तु उड्डीयानं ततो विशेत् । तत्पीठे योगनिद्राख्यां पूजयित्वा ततो यजेत् ॥ ४॥ निजेष्टदेवतां तत्र जपेल्लक्षं समाहितः । कामरूपं ततो गत्वा ततः कात्यायनी यजेत् ॥५॥ जप्त्वा लक्षं ततो रात्री कामाख्यां प्रथमं यजेत् । ततो जालंधरे गत्वा पूर्णेशी प्रथमं यजेत् ॥६॥ तत्रापि लक्षमानेन जप्त्वा मन्त्रं समाहितः । ततः पूर्णगिरौ गत्या यजेचण्डी ततो जपेत् ॥ ७ ॥ कामरूपान्तर गत्वा कामाख्यां प्रथमं यजेत् । ततः प्रान्ते महादेवी यजेद्दिकरवासिनीम् ॥ ८॥ एवं पीठेश्वरी जप्ता पूँजयेदिष्टदेवताम् । सप्तपीठे सप्तलक्षं जप्त्वा रात्रौ समाहितः ॥ ९॥ संख्यापूतों ततः पृच्छेन का त्वं देवि ! कुलोत्तमे । एवं कृते विस्मृता चेत् स्वनामि गोत्रजन्मनि ॥ १०॥ २ पूजयित्वेट ३. संख्या पूर्णे पुनः

·३०
फुलचूडामणितन्त्र
तवेष्टदेवतवाहं वृणुष्प वरमुत्तमम् ।
ततः प्रणम्य देवेशी वृणुयाद्वरमात्मनः ॥ ११ ॥
यद्येवं नैव सा देवी पुनः पूर्वोत्तमाचरेत् ।
अक्षोभितकुलाचारपरिचर्यापरायणः ॥ १२ ॥
अधया मर्यपीठेपु यजेन्महिषमर्दिनीम् ।
ततः प्रमन्ना भवति स्वर कुलबरप्रिया ॥ १३ ॥
वतो जप्त्या मूलमन्त्रं सर्वसिद्वीश्वरो भवेत् ।
राजक्षं समालोक्य तन्मूले स्वेटदेवताम् ॥१४॥
पूजयित्वा महारानी त्रिदिनं प्रजपेन्मनुम् ।
लक्षपीठफलं देव! लमते साधकोत्तमः ॥१५॥
वैतालं पादुकामिद्धि खड्गसिद्धि च भैरव ! ।
अजनं तिलक गुप्ति महिषासुरमर्दिनीम् ।। १६ ॥
साधयेत् माधकोऽभीष्टं मूलनियां महेश्वर ! ॥ १७ ॥
मैख्य उवार-
वेतालादिमहामिदिः कयं मरति चण्डिके! ।
तन्मे कथय देवशि! यदि स्नेहोऽस्ति मा प्रति ।। १८॥
देन्युगाच-
'निम्बोद्भवं काष्ठं निशाने माघकोत्तमः ।
भामगार मध्यरात्री सामनयुगादिने ॥ १९ ॥
गनिन्या चाटलनं यं जपेन्मदिपमदिनीम् ।
तन्महगं नहन्म ! नर पितृकानने ॥ २० ॥
काष्टमदृत्य नया दृष्टपादुकचिद्वितम् ।
गया दाटमीग मशान निशिगनतः ॥ २१ ॥
नम्योपरि गरं करा पूजयिन्या ययारिधि ।
मरामनगली योग उपनामाम् ॥ २२ ॥

·पष्टः पटलः ततो मावलिं दत्त्वा काठमामन्त्रयेत्ततः । 'स्फे स्फे दण्ड महाभाग योगिनीहृदयप्रिय ! ॥ २३ ॥ मम हस्तस्थितो नाथ! ममाज्ञां परिपालय । एवमामन्य वेतालं यत्र यत्र प्रयुज्यते ॥ २४ ॥ तं तं चूर्णीविधायाय पुनरायाति कौलिकः । गच्छ गच्छ महाभागे! पादुके ! वरवणिनि ॥ ॥ २५ ॥ मत्पादस्पर्शमात्रेण गच्छ त्वं शतयोजनम् । अष्टलोहं समासाद्य पश्चाशदङ्गुलाकृतिम् ॥ २६ ॥ खङ्गं कृत्वा तत्र यन्त्रं लिखित्वा प्रजपेन्मनुम् । तत् सहस्रं ततो जप्त्वा महाशवकलेवरे ॥ २७ ॥ खनित्वा वीजवृक्षाग्रे बद्ध्वा रक्षां तु कारयेत् । कुलाष्टम्यामर्धरात्रे चितामध्ये समाहितः ॥ २८ ॥ प्रीतिपूर्व समामन्त्र्य हुनेत् पितृवने ततः । मधुरत्रयसंयुक्तं पिल्वपत्रेण संयुतम् ॥ २९ ॥ पादादिमूर्धपर्यन्तं होमान्ते चलिमाहरेत् । पल्यन्ते परमा माया देवी महिषमर्दिनी ॥ ३० ॥ आयाति पलिपूर्णास्या बरहस्ता मदोन्मुखी । गृह वत्सति शब्दे वै खड्गमुत्तोल्य धारयेत् ॥ ३१ ॥ घोरदंष्ट्रे ! महाकालि! करवालस्वरूपिणि । काँ ई ऊँ कुरु कल्याणि विपक्षच्छेदविस्तरम् ।। ३२ ।। एवमामन्च्य खङ्गं तु यमुद्दिश्य क्षिपेन्नरः । छित्वा छिवा पुनश्छिचा गच्छत्याकृष्यते पुनः ॥ ३३ ॥ अथवा कृप्णमारिमेकपानेन छेदयेत् । कुजे चतुष्पथे रात्री निखनेन्मन्वितं ततः ॥ ३४ ॥ २. सावाहुं ३. हुषा ४. गुकं तु भावयेत् । १. स्कैस्में ·कुलचूडामणितत्र तर मोचा समारोप्य यारत् पर प्रजायते । तापद् भुक्त्वा हरिष्यान्न प्रतिरान जपेदभीः ॥ ३५ ॥ अटोत्तरसहस्र तु एकाफी दीपार्जितः । उत्पन पत्रमालोक्य छिया निरिद्रमानयेत् ॥ ३६ ॥ तर भुक्त्वा हरिप्यान्न तदिने तटिनीतटे । तमानीय सुहृत्मनः क्षालयेन्मन्त्रमुच्चरन् ॥ ३७॥ तच्छ्रोतोऽभिमुख नत्स! यदस्थि प्रतिगच्छति । तदानीय यजेसर कालिग धोरनिःस्वनाम् ॥ ३८ ॥ अभिमन्य महस्र तु कालीमन्त्र समाहितः । मिद्धाजनो भवेन्मन्त्री नान कार्या विचारणा ॥ ३९ ॥ चन्दनागुस्स्स्तूरी मिश्रित चास्थिधर्पणम् । कृया सपूज्य निधिपद स जयति साधकः ॥ ४० ॥ कुलमीन सुलान च कुलमद्य कुलेश्वर! । कुलस्याने समानीय दत्वा देव्य प्रयत्नतः ॥ ११ ॥ अष्टोत्तरमहम तु अप्त्वा भूमितले स्थिनः । भूमी प्रचारमात्रेण निचर तन जायते ॥ २२ ॥ शतयोजनदरे या या माध्यम्थितिर्भरेन् । तर गमन तस्य भृतलान्त प्रमर्पिणः ॥ ४३ ।। परिसरमध्ये या गाई दुहरेऽपि च । पापमोचमामाय गन्त्यतिर नरः ॥ ४४ ॥ दुर्गामन्त्र पिना परम! कालीमन्त्र तथैव च । गिद्धयः युलनाग जायन्ते न थंचन ॥४५॥ इति पुग्यूडामपिनन्न पष्ट पटल ॥

·सप्तमः पटलः SO- भैरव उवाच- मातर्महिषमर्दिन्याः संकेतं कथयस्व मे । कुलाचारस्य संसिद्धथै भुक्तिमुक्तिप्रसिद्धये ॥१॥ देव्युवाच- सृष्टिस्थितिविनाशानामादिभूता महेश्वरी । गोप्या सर्वप्रयत्नेन शृणु तां कथयामि ते ॥ २ ॥ त्रैलोक्यबीजभूतान्ते संबोधनपदं ततः। सृष्टिसंहारको वर्णी विद्या महिषमर्दिनी ॥ ३ ॥ अतिगुह्यतरा नित्या सृष्टिस्थितिविधायिनी । सर्वदेवसर्वसिद्धिचीजभूता सनातनी ॥ ४ ॥ अत्यन्तगुरुभक्ताय शुद्धाय यदि कथ्यते । तदाष्टवर्ण वक्तव्यं न बीजं नापि साधनम् ॥ ५॥ साधारणी प्राणविद्या हल्लेखा सिद्धिगोचरा । एतत् पूर्वस्थिता देवी गुरुसिद्धिविनाशिनी ॥६॥ विशेषतः कलियुगे महासिद्धौघदायिनी । गुरूणां कुलनाथानां महाशापप्रदायिनी ॥७॥ जया दुर्गाभया प्रोक्ता परमा सिंहवाहिनी । त्रैलोक्यवीजभूतान्ते सा परा मर्दिनीकुलम् ॥ ८॥ वरं घहिप्रिया देयान देया नमसाहिता। दत्ता च परमा विद्या डेयुता हृदयान्विता ॥ ९॥ सर्वत्र कुलशास्त्रज्ञ ! महाशापप्रदायिनी । वस्मात् सर्वप्रयत्लेन गोप्तव्येयं नाक्षरी ॥१०॥ . 5 ·२४ कुलचूडामणितन्त्रे अष्टलक्षं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं हुनेत्ततः । नारदोऽस्य ऋषिः प्रोक्तश्छन्दो गायत्रमीरितम् ॥ ११ ॥ देवता महिपनीयं पूर्व बीजं परापरा । ध्यायेत् काली महादैत्ययुद्धरागमदोन्मुखीम् ॥ १२ ॥ दक्षिणे चक्रखइगौ च वाणं शूलं तथैव च । वामे खड्ग तथा चर्म धनुस्तर्जनमेव च ॥ १३ ॥ विभ्रती कालतीबोरुमहिपाङ्गनिपेदुपीम् । पीताम्बरधरां देवीं पीनोन्नतकुचद्वयाम् ॥ १४ ॥ जटामुकुटशोभाढयां पितृभूमिसुखावहाम् । ॐ महिपहिंसके हूं फट् हृदयाय नमो हदि । ॐ महिप(दैत्य)शत्री हूं फट् शिरस्युदीरितम् ॥ १५ ॥ ॐ महिपं हेपय हेपय हूं (फट) शिखामन्त्रः समीरितः॥१६॥ ॐ महिपं हन हन देवी हूं फट् कवच इत्यपि । महिषमर्दिनी हूं फट् अस्त्राणि भृणु भैरव ॥ १७ ॥ अष्टपत्रे यजेदेवीर्दुर्गाद्या दीर्थपूर्णिकाः । आयुधानि पलाशाने यादिभिः क्रमशो यजेत् ॥ १८ ॥ भैहाण्याद्यास्ततः पश्चालोकपालांस्ततो पहिः । सिद्धमन्त्री तदस्त्राणि प्रयोगं च समाचरेत् ॥ १९ ॥ प्रयोगे होमनियमः सहस्रं वमुसंमितम् । एपा विद्या महाविद्या न देया यस्य कस्यचित् ॥ २० ॥ यदि भाग्यवशालन्धा कुलदेवी कुलोत्तमैः । दीक्षिता कुलजातिस्तु मिद्धिदा संव नान्यथा ॥ २१ ॥ महिषमर्दिनीस्तोत्रम् मेरच उपाय- मचित चर चण्डि ! चूर्णितदुराचारप्रचण्डामुरे ! स्वरं दारय भूरि दुर्धरदरदोहोमिमर्मापदः । 1. ब्रामपचायति इति तन्त्रमारे ..

·सप्तमः पटलः
तेनाय निरुपद्रतो निरुपमश्रीपादपद्माटवी-
प्राप्तानन्तरसार्णवे मम मनोहंसश्चिरं नन्दतु ॥ २२ ॥
हित्वा चण्डि! हिरण्यदारणपटुप्रोदामहस्ताङ्गलि-
स्फायत् कम्रसुमेरुसोदरसटाटोपं नृसिंहं सुराः।
मातस्त्वत्पशुपाशपेपणपटुश्रीपादसंसेविनं
सेवन्ते करिवेरिणं किमरिभिर्भीतिभवेत्सेविनः ॥ २३ ॥
चण्डि ! त्वद्विपयान्तराक्षरपदं श्रोत्रान्तरं चेद्गत
तत्तचं पुरुषप्रकृत्यनुगतं ब्रह्मादिभिर्गीयते ।
तस्मादेवि ! समस्तदैवतसुधासारकधामस्फुर-
च्छीमत्पादपयोजचुम्बनपरं मामद्य संभावय ॥२४॥
मनिन्दा यदि वास्तु ते कुलपयाचाराद्वरं मास्तु वा
कीर्तिः केशवकौशिफार्चनचरी नैयास्तु मत्संनिधिः ।
मातहरिस्मरारिहुतभुग्दैत्यारिसेवास्पद-
श्रीमत्पादपयोजचिन्तनविधी चित्तं सदैवास्तु नः ॥२५॥
निर्दिष्टोऽस्मि यदि त्वदीयपदयुक्पूर्वापरीभाग्ने
निर्दिष्टस्य तदा ममापि चिरलं किंवास्तु सिद्धास्पदम् ।
तस्मादेवि! कृपामराश्चिततरं श्रीपादपद्मद्वयं
मचित्तेऽक्षतमंपदि प्रमरतु क्षेमंकरि। क्षम्यताम् ।। २६ ॥
आत्मानं परिरम्य भृतपतिरप्युन्मादमामादित.
स्फारं जीवनरक्षणे म च कृती नरामविष्यत्प्रभुः ।
देवाद्विच्युतचन्द्रचन्दनरमप्रागल्भ्यगर्भमर-
न्माधीपूर्णमात्पदैककमलामोदन नास्वादितः ॥ २७ ॥
हा हा मातरनादिमोहजलधिप्पादारविद्धाग्पिल-
बनानन्दरमाभिपेफपिरमम्मान्तोदर मारशि।
युप्माकं मुरन्दनिर्मरमनम्तापाभिभूतिधमः
श्रीमद्भक्तिरमातिदुर्दिनपगंगहः मदा मर्पत ॥ २८ ॥

·. कुलचूडामणितन्त्र यत्पादस्फुरदंशुजालजठरायण्डांशुकोटिस्फुर- स्थान्तच्चान्तरिमारि निर्मलचिदानन्दत्रयं देवतम् । सर्ग संसृजति स्थिति वितनुते सृष्टिं पुनर्लुम्पति प्रोद्भिनाञ्जननीलनीदमहश्चित्ते सदवास्तु नः ॥ २९ ॥ या शश्चन्महिपच्छलस्फुटमिलद्गार्जद्विधावत्स्वल- इक्तान्त प्रसरत्तमस्तमशिरो दैत्यं समालम्यते । सा दुर्गा भयदुर्गदुर्गतिहरा लक्षान्तस्त्रासिनी हेप्यदेवतरिदारणपटुर्जीयाजयाहादिनी ॥ ३० ॥ नृत्यत्रोटकचामराञ्चलबलचक्रायखर्यावर- स्फायत्सैन्यशिलीमुखोच्छलदनल्पाजिलतानाम्बुधौ । झक्षारातविसपिनर्तितशिरामाटोपदुष्टासुर- ग्रुटयत्खण्डविखण्टितासिलगरुन्तभुत्पिपामोज्ज्वले ॥३१॥ चमत्कातिरामालकलतीग्रास्फालमंपादको- माघन्माहिपतिर्यगानतशिर भृङ्गान्तराले स्थले । यस्वर्गमुपवमध्यकलितधा श्रुतीमामिः रोल्ये चारु रणागणे रणमुदा घूर्णायमानाम्बरें ॥ ३२ ॥ । ऊपाधःक्रममन्यवामकरयोश्च दर कठेका सेंट पाणधनुनिलमयहन्मुद्रां दधानां शिवाम् । श्यामां नीलयनोगान्तलचयनोनवजूदां स्पल. द्वीरास्फाललमत्कगलबदनां घोराइहामोटाम् ॥ ३३ ॥ एवं ये ता देवि ! मूर्तिमनघां ध्यायन्ति दुर्गादिमिः नमामि पूजितां परपुग्योमादिकं कुर्वने ।

·३७ सप्तमः पटलः राज्यं शत्रुजयः सदर्थधिपणा काव्यामृतादर्शन- स्तम्भोच्चाटनमारणादिकृतिनां तेपां स्वयं जायते ॥ ३४ ॥ स्तोत्रं ते चरणारविन्दयुगलध्यानावधानान्मया मन्त्रोद्धारकुलोपचाररचितं गृढोपदिष्टं यदि। ये भृण्वन्ति पठन्ति देवि! तरसा श्रीमोक्षकामादय- स्तेपां हस्तगता भवन्ति जगतां मातर्नमस्ते जय ॥ ३५ ॥ देव्युवाच- स्तोत्रश्रवणसंतुष्टा प्रीतास्मि तव भैरव । पश्य मूर्ति न च ध्यानयोग्यां मम सुखावहाम् ॥ ३६ ॥ एषा मूर्तिः प्रधानं मे कालीमूर्तिस्तथैव च । त्रिपुरा भैरवीमूर्तिराद्या सा परिकीर्तिता ॥३७॥ कुलबारे कुलाष्टम्यां चतुर्दश्यां विशेषतः । योगिनीपूजनं तत्र प्रधान कुलपूजनम् ॥ ३८ ॥ यथा विष्णुतिथौ विष्णुः पूजितो वाञ्छितप्रदः । तथा कुलतिथौ दुर्गा पूजिता वरदायिनी ॥ ३९ ॥ विल्वम्ले प्रान्तरे वा श्मशाने वापि साधकः । मांसप्रधानं नैवेद्यं संध्याकाले विधीयते ॥ ४०॥ काली कालीति वक्तव्ये तलोमा शिवरूपिणी । पशुरूपा समायाति परिवारगणैः सह ॥ ४१ ॥ भुक्त्वा रौति यदेशान्यां मुखमुत्तोल्य सुस्वरम् । तदैव मङ्गलं तस्स नान्यथा कुलभूपण! ॥ ४२ ॥ अपश्यमन्त्रदानेन नियतं तोपयेच्छियाम् । नित्यश्राद्धं तथा संध्यावन्दनं पितृतर्पणम् ॥ ४३ ॥ तथेयं कुलदेवीनां नित्यता कुलपूजने । पशुरूपां शिनां देवीं यो नार्चयति निर्जने ॥ ४४ ॥ चरितमिति तन्त्रसारे २. पुलमेव्याना ..

·कुलचूडामणितन्त्र
शिवारावेण तस्याशु सर्व नश्यति निश्चितम् ।
जपपूजाविधानानि यत्किचित्सुकतानि च ।। ४५॥
गृहीत्वा शापमापाद्य शिवा रोदिति निर्जने ।
एकया भुज्यते यत्र शिवया देव भैरव ॥ ४६॥
तंत्रव सर्वशक्तीनां प्रीतिः परमदुर्लभा ।
पशुशक्तिर्नरशक्तिः पैक्षिशक्तिस्तथैव च ॥४७॥
पूजिता विगुणं कर्म सगुणं कारयेत्ततः ।
तेन सर्वप्रयत्न कर्तव्यं पूजनं महत् ।। ४८ ॥
राजादिभयमापन्नो देशान्तरभयादिकम् ।
शभाशुभानि कर्माणि विचिन्त्य बलिमाहरेत् ॥ ४९ ॥
गृह देवि! महाभागे ! शिवे! कालानिरूपिणि ।
शुभाशुभफलं व्यक्तं हि गृह वलिं तव ॥ ५० ॥
एवमुच्चार्य दातव्यो पलिः कुलजनप्रियः ।
पदा न गृह्यते वत्स! तदा नैव शुभं भवेत् ॥ ५१ ॥
शुभं यदि भवेत्तत्र भुज्यते तदशेपतः ।
एवं मत्वा महादेव ! शान्तिस्वस्त्यपन चरेत् ॥ ५२ ॥
कुलाचार दक्षिणाख्यं कथितं तर गुगत।।
न कम्मचित्यपक्तव्यं यदीच्छेच्छाश्वतं सुखम् ॥ ५३॥
निर्जने चर वत्तव्यं न चन जनमनिधी ।
न पितः संनिधाने या न मातुः संनिधी तथा ॥ ५४॥
किं वा पक्षियतादिदर्शने ना फारपेत् ।
पानालमण्डप यापि मण्डपे या गुपन्निने ॥ ५५ ॥
निलिमण्डप पापि फर्नच्यं न २ मंनिधी ।
मुलपुणं गुलद्रव्यं कुलपूजां रे अपम् ॥ ५६ ॥

·सप्तमः पटलः गुरुं कुलपतिं चापि कुलमालां कुलाकुलम् । कुलचक्रं कुलष्यानं सर्वथा न प्रकाशयेत् ।। ५७ ॥ प्रकाशात् सिद्धिहानिः स्यात्प्रकाशाइन्धनादिकम् । प्रकाशान्मन्त्रनाशः स्यात्प्रकाशादेव हिंसनम् ॥ ५८ ॥ प्रकाशान्मृत्युलाभः स्यान्न प्रकाश्यं कथंचन । पूजाकाले तु देवेश! यदि कोऽध्यत्र गच्छति ॥ ५९ ॥ दर्शयेद्वैष्णवी मुद्रां विष्णुन्यासं तैथा स्तवम् । प्रकाशाद्यदि गुप्तिः स्यात्तत्प्रकाशान दूपणम् ॥ ६ ॥ गोपनाद्यदि व्यक्तिः स्यान्न गुप्तिः साभिधीयते । कदाचिदशहानिस्तु न च व्यक्ति कदाचन ॥ ६१ ॥ वरं पूजा न कर्तव्या न च व्यक्तिः कदाचन । एतत्तन्त्रं गृहे यस्य कुलाक्षरसमन्वितम् ॥ ६२॥ कुलेश्वरलिपिपि तत्रैवाहं सदा स्थिता । तेपां गृहेषु पापानि दुष्कृतानि भयादिकम् ॥ ६३ ॥ पुस्तकस्थितिमात्रेण नश्यन्त्यत्र न संशयः। लिखित्वा कुलहस्तेन कुलद्रव्येण भैरव ॥ ६४ ॥ कुलबारे पठेद्वापि कुलहस्ते च धारयेत् । सर्वथा तस्य गेहं वै न संत्यक्ष्यामि भैरव ! ॥६५॥ अत्यन्तरोगयुक्तो वा शुभहीनोऽपि वा पुनः । एतत्तन्त्रसमायोगाच्याज्यो न हि कथंचन ।। ६६ ॥ कुलं कंचित्समालोक्य लभ्यते कुलपूजनम् । एतद्ग्रन्थसमायोगात् कपालीकरणं यदि ॥ ६७ ॥ क्रियते साधकेन्द्रेण वदा किं वा न लभ्यते । संपूज्य कुलदेवं च गृह्णीयार नान्यथा ॥ ६८॥ .. कुलमान २. तया वरेन् ·कुलचूडामणितन्त्र न स्नेहान च लोभेन न भीत्या कारणान्न च । राज्यहानिर्वर वापि सुतहानिस्तु वा पुनः ॥ ६९ ॥ वित्तस्य हानिर्वा देव न प्रकाश्यं कदाचन । मन्मायामोहित चापि अन्यदेवरतोऽपि च ॥ ७० ॥ प्रकाशान् क्षोममाप्नोति सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । यया योपिच्छरीरेण विचरामि पुनः पुनः ॥ ७१ ॥ तय ग्रन्धमासाद्य तिष्ठामि परमा फला । महाचीनक्रमं वापि महानीलं सदाशिवम् ॥ ७२ ॥ सफेतं चापि योन्मत्तं यत् किंचिद्वीरसाधनम् । कुलाचारं विना वत्स नर मिद्धिप्रवर्तकम् ॥ ७३ ॥ फुलबारे कुलः च कुललग्ने फुलक्षणे । योगिनीनां मदा पूजा मनमापि न हीयते ॥ ७४ ॥ कुलीनां नारमन्यत नागनां कारयेद्वधः । अमिभूतिममाकीर्ण व्याधियुक्तं च भैर! ॥ ७५ ॥ एतद्ग्रन्पन 'निर्मुच्या पिन्टकोपरि धारयेत् । माताई क्रमयोगेन मुक्तो भाति दुग्रहान् ॥ ७६ ॥ एतत्ते कथितं चन्म ! देवीहृदयमुत्तमम् । न कम्मचिन्प्रयोक्तव्यं प्राक्तव्यं कथंचन ॥ ७७ ॥ रदानी मर मरंगः मानन्त्रविशारदः । समेर यत्ता प्रागाणां न परोऽपि महेश्वर ! ॥७८॥ गुरम्य गातन्त्रागां नाई नापि हरिः प्रभुः । फागणारम्ययापमा ययई कुलमपिणी ॥ ७९ ।। न काप नापि यन रिंगिन प्रमोद स्फुरिनामम् । फापंमारणमापमा पहा रियापिनी ॥ ८॥ १. पिंपाNि ·सप्तमः पटलः ४२ तदा त्वमेव तन्त्राणां वक्ता नाहं महेश्वर । अहं विशामि त्वद्देहे शक्त्या युक्तो भव प्रभुः ॥ ८१ ।। मां विना जननी कापि नैव कार्यविभाविनी । अतः कार्ये समुत्पन्ने पुत्रत्वं त्वयि वर्तते ॥ ८२॥ त्वां विना जनकः कोऽपि र कार्यविभावकः । अतस्त्वमेव जनको नास्त्यन्योऽपि कथंचन ॥ ८३ ॥ कदाचित्पिरूपोऽसि कदाचिद्गुरुरूपन् । कदाचित्पुत्रतापनः कदाचिच्छिप्य एव हि ॥ ८४ ॥ शिवशक्तिसमायोगाज्जायते सृष्टिकल्पना । शिवशक्तिसमायोगात् कुलादेर्मुक्तिकल्पना ॥ ८५ ॥ शिवशक्तिमयं सर्व यत्किचिज्जगतीगतम् । तस्मात्त्वमेव सर्वत्र सर्वत्राहं महेश्वर। ।। ८६ ॥ सर्व त्वमेव देवेश! सब चाहं सनातन ।। गुरुस्त्वं यदि शिष्योऽहं तदा मास्तु रिवेचना ॥ ८७॥ तस्माद् भा गुरुनाथ शिष्याहं परमेश्वर! ॥ ८८ [. J ॥ इति कुलचूडामणित सप्तमः पटलः ॥ समातधायं प्रन्यः।

·शोधनम्
Page
Line
१
w w s
२०
"
योगिनीजालम्
प्रापयिष्यामि
ब्रह्मरन्ध्र०
भैरवीभैरवात्मानं
आचार्यस्त०
ज्ञातव्यः
सिद्धिश्चेत्
तत्सहस्रं
८
२०
२४
२५
३
२१

·पुटसंख्या . २३ ३२ श्लोकानुक्रमणिका पुटसंख्या अन्ययोपा यदा वत्स अन्या यदि न गच्छन्ति ३० अन्यासां योपितां चात्र १४ अपत्यहानि विक्षोभ २७ अभिभूतिसमाकीर्ण १८ अभिमन्य सहस्रं तु ३० अभिषेकाद्भवेच्छंदी ४१ अमृतीकरणं कृत्वा १९ अरण्या च महाकाली ४१ अरण्यामाथवा रानी ३३ अरुणेशं मोहनेशं अर्घ्यपानीयकं पाचं ३९ अपश्यमनदानेन १० अधागारे रथागारे ६,२९ अएपन्याम्पमेदं १५ अष्टया दशधा वापि २८ अष्टपने यनेदेवी ३१ अष्टनीरारिमारभ्य १७ अष्टन्सं जन्मन्त्र ३० अष्टलाई मनासाच १२ अष्टोपरगतं मर्त्यः ० महायरमहगनु ११ आंपरः पनात्राः २० जातिका क्षेत्र २२ दिन लद १२ ૨૮ २७ ३ १२ अकुलाज्ञां समादाय अक्षोमितकुलाचार० अग्रजा वा मातुलानी अंगन्यासं समाचर्य अङ्गुष्टकेशपर्यन्तं अञ्जनं तिलकं गुप्ति अतः कार्य समुत्पन्ने अतः सा दक्षिणा नामा अतस्त्वमेव जनकः अतिगुखतरा नित्या अत्यन्तगुरुभक्ताय अत्यन्तरोगयुक्तो वा अय तद्रात्रिसमये अय पश्यामि ते वत्म जयवा कामरूपस्य अथरा कुन्तमपेन জমা নালা अपना दानानां न मया सर्वपीटा अदीशिवाधवाना अपरगनि पुषि त्वं अनेन मनुना देव भनेर भिानेन अन्नात पाते " २० २० 7 ३ ·पुरसंख्या १ २७ २५ ३२ २७ २० १२ ६ . २३ . कुलचूडामणितन्त्र पुटसंख्या असंख्या त्रिपुरा देवि उ अस्योपरि कृपा तस्याः २४ उग्रमुखीमुग्रप्रभा उत्क्षिप्य भुजमूलं च आकर्षणविधानं मे उत्थाय कुलवस्त्रे द्वे उत्पन्नं पत्रमालोक्य आकर्षयेद्देवकन्यां उदारचित्तः सर्वत्र आगतासि महाभागे उपलाखण्डचूर्ण च आचम्य मुखवासादिक आचान्तः कुलदर्भण आत्मशुद्धिभूतशुद्धिः ७ ऊर्ध्याधः क्रमसेव्यः आत्मानं परिरभ्य ३५ अर्वे वितस्तिविस्तार आदावन्ते च मध्ये च ए आनीय कुलजां देवी २५ एकं वा द्विगुणं वापि आनीय देवी तगात्रे २९ एकया भुज्यते यत्र आयाति बलिपूर्णास्या ३१ एकश्चेत्कुलशास्त्रज्ञः आयुधानि पलाशाग्रे ३४ एके बहुविधे देवि आरम्भकाले नियतं एका चेद्युवतिस्तत्र आसनं प्रथमं दत्त्वा १२ एतते कथितं वत्स आस्तिक्यं क नु नास्तिस्य एतत्तन्त्रं गृहे यस्य इ एतचन्त्रं विना वत्स इत्यनुनां गुरोलवा एतत्तन्त्रसमायोगात् इत्यादिमावभरित० एतत्पुरपतेरेवं इदानी भय सर्वनः एतपूर्व स्थिता देवी इन्द्राचा लोकपालाश्च एतत्यणययोगेन हमा शक्ति पदान्ते च एतद्ग्रन्थसमायोगात् एनमन्धन निर्मुच्य एतन्मन्त्रात्मकं विश्व ईशाने शादमासाथ २८ पनस्तोत्रं पटेयस्तु २५ ३८ १३ १४ ३ ५ ३९ ८ ३३ ११ ३९ ई ·पुटसंख्या १८ ४१ १० ७ ३ श्लोकानुक्रमणिका पुटसंख्या एतावतापि देवेश एतेषां दर्शने वत्स एतेषां मारणोच्चाट एवं कुलगुरुं नत्वा एवं कृते विस्मृता चेत् एवं कृतेन सिद्धिश्चेत् एवं कृत्वा जपेन्मन्त्रं एवं चिन्तापरे देव एवं तां कालिकां ध्यात्वा एव पीठेश्वरी जप्त्या एवं मत्वा महादेव एवं ये तब देवि एवं विवरमध्ये वा एवं वीरेश्वरी जप्त्वा एवमाकृष्टिसिद्धिश्चेत् एवमामन्त्र्य खड्गं तु एवमामन्त्र्य वेतालं एवमुच्चार्य दातव्यः एवमेतानि तन्त्राणि एपा विद्या महाकाली एपा मूर्तिः प्रधानं मे एपा विद्या महाविद्या एपु विन्यस्य चक्राणि ओ ॐ महिपं हन हन ॐ महिषं हेपय हेपय * महिपशनो हुंफट् ॐ महिपहिंसक हूं १७ कण्डूतिभावव्याजेन १८ कदाचिदङ्गहानिस्तु ५ कदाचित्पितृरूपोऽसि २९ कदाचित्पुत्रतापन्नः २५ कपाटलोहसंबद्ध० २७ कर्पूरजातिपुष्पादि० ७ कलावादं कलासारं १९ कस्त्वं कस्यासि पुत्रो वा २९ कां ई ऊं कुरु कल्याणि ३८ काकिणीं वा तदर्धं वा ३६ कात्यायनी काममूमौ ३२ कामरूपं ततो गत्वा २९ कामरूपं प्रविश्याशु १० कामरूपां तु ठेहारे ३१ कामरूपान्तरे गत्वा ३१ कामस्थं काममध्यस्थं ३८ कामाख्यां दिशमास्थाय ३ कामासहिष्णुहृदया २६ कामेन कामयेत्काम ३७ कायसंकोचमासाद्य ३४ कारणावस्थयापन्ना २० कार्यभावसमापन्ना कालिका दक्षिणा देवी ३४ काली कपालिनी कुल्ला वाली कालीति वक्तव्ये फालीमन्त्रेण साध्यादि काष्टमद्धृत्य तत्रै ३१ ૨૨ १५ २९ ૨૨ १५ २२ १८ २२ ३२ ३७ २० " ·पुटसख्या ८ ४९ ५ ३ ५ ३२ १० " १६ किनरी वा तथा नाग० किं वा पक्षिपतङ्गादिः किमर्थ किमनुष्ठाता कुजे चतुप्पथे रात्री कुण्डगोलोद्भवैये कुमारानन्दनाथ च कुरुकुल्ला विरोधा च कुरर श्येनकाको तु कुरु स्वाहेति मन्त्रोऽय कुरूपिकामत देवि कुल कचित्समालोक्य कुरचक्र कुलध्यान कुलतीर्थानि तत्रैव कुरनाथ ततो ध्यात्वा कुलनाथ परित्यज्य कुलपात्रे सदूर्वांच कुलपीठ समारुह्य उरपुप्प कुलद्रव्य कुरपुष्प तथा गन्ध कुलपुष्पप्रसादेन कुलपूजा करिप्यामि कुलपूजादिलिडैस्तु कुर पूजा न चेद्वत्स कुरभक्त गुरु प्राप्य कुरभूत समुत्सार्य कुलमीन कुलान्न च कुरमूल समानीय कुरमूलाय देवाय पुलचूडामणितन्त्र पुटसंख्या २३ कुल्यन्त्रं साध्यनामा ३८ कुल्वारे कुरः च १८ कुल्वारे कुलाष्टम्या ३१ बुल्गारे पठेद्वापि ७ कुलशिप्योपरि कृपा ५ कुरसार कुलोड्डीश २७ कुलस्थान समालिङ्गय १६ कुलस्थाने समानीय ११ कुराकुलजप कृत्वा ३ कुराचार दक्षिणाख्य ३९ कुलाचार विना वत्स कुलाचारप्रसन्नास्ये ६ कुलाचारस्य संसिद्धयै १५ कुलाचारे तथा वत्स ५ कुलात्मकान् पुनात्वा ६ कुलामृतरसं सर्व ७ कुलालिङ्गनसभिन्न ३८ कुलाप्टम्यामर्धरात्रे २१ कुलासन तत क्षिप्त्वा २६ कुरासन ततो बद्धा २० कुलीन सर्वविद्यानाम् २४ कुलीनस्य द्वारदेवा ११ कुलीना नावमन्येत ८ कुलीनाय च दातव्यम् ७ कुलेश्वरलिपिऽपि ३२ कृतसकल्प एवादी ६ कृत्वा चायं ततो विद्वान् कृत्वा तन यन्त्रराज ५ ६ ५ " ५ १३ ८ ६ ७ " २३ ·४७ पुटसंख्या २५ ३९ ३३ श्लोकानुक्रमणिका पुटसंख्या ३२ गन्धपुष्पधूपदीप १३ गुप्तं सर्वत्र देवेश १६ गुरवे दक्षिणां दत्वा ६ गुरुं कुलपति चापि १७ गुस्स्त्वं यदि शिप्योऽहं २० गुरुस्त्वं सर्वशास्त्राणां २४ गुरूणां कुलनाथानां १३ गृधं वीक्ष्स्य महाकाली १८ गृहस्थाश्रममासाद्य २२ गृहीतनरककालैः १७ गृहीत्वा कुलदेवम्य ३९ गृहीत्वा यदि निर्याति ५ गृहीत्वा वस्त्रखण्डं वा ३ गृहीत्वा शापमासाद्य गृहीत्वा स्वर्णपात्रे वा गृह देवि महामागे १६ गृह वत्सेति शब्दे वै २३ गोपनाद्यदि व्यक्तिः स्यात् १६ गोपनीयं तु हृदये गोप्या सर्वप्रयत्नेन ३१ ग्रामे वा नगरे वाथ १९ हत्या संपूज्य विधिवत् कृपया हर विभं मे कृष्णपुप्पं रक्तवस्त्रं कृष्णरक्तहरिन्नीला कृष्णवर्ण तथा पुप्पं के यूयमिति वक्तव्ये केनापि व्यपदेशेन कौमारि सर्ववियेशि ऋज्यादाः पलमासाय क्रियते यदि दुष्टेन क्रियते यदि पापात्मा क्रियते साधकेन्द्रण क्रोधानन्दसुरानन्दौ क ब्रह्मा क हरिः शंभुः क राग. क सुखं दु खं क सृष्टिः क स्थितिऽपि क्षण ध्यात्वा मर्नु जप्त्वा क्षेत्रेशाय कृष्णच्छागं क्षेमकरी तथा वीक्ष्य ख खड्गं कृत्वा तत्र यन्त्रं खनित्या चाप्टलक्षं वै सनित्वा वीजवृक्षाने : ६ २२ " २४ ३८ ३९ ५ ३३ घ १६ " गङ्गास्मरणमात्रेण गच्छ गच्छ महाभागे गच्छन् वदन् नमन्वापि गत्वा दुर्गाष्टमीरात्री घृतं मधु तथा चान्यद् घोर घोर रवे मातः २६ ३१ घोरदंष्ट्र कगेराक्षि घोरदष्टे महाकालि २४ ३० घोरविनविनाशय ३१ ·पुटसंख्या २६ १५ कुलचूडामणितन्त्र पुटसंख्या जय देवि जगद्वात्रि १८ जय विष्णो हरे ब्रह्मन् ३६ जया दुर्गाभया प्रोता १८ जलसेकाभितृप्ता भूः १९ जालंधरे च पूर्णशी ३५ जालंधरे ततः पूर्णे १ जितामृतकुचद्वन्द्वं २७ १६ झन्झावातविसर्पि० ११ १२ ज्ञातव्यः पुरभावस्नु ३२ ज्ञात्वा अयोधयेद्वीरः ट १२ टहनं लोक चव च चकोरी मेघमासाद्य चञ्चत्वाविराम चञ्चला निजवंगा चेत् चण्डहास चण्डनाद चण्डि वद्विपयान्तर० चतुःपटिश्च सन्त्राणि चतुर्दश विमागेन चतुप्पये जले मध्ये चनुप्पधे वा नयां वा चन्दनं मृगनाभिं च चन्दनागुरुकम्नूरी चन्द्रकान्तं दापयति चन्य चोप्यं लेझपेयं चामुण्डे मुण्डमालामा चलायलपरीपन चोरवन्यविशेदेकः १० २४ १७ दिन्या टिन्या पुनरिटला ज वटामाटामाटा २१ १८ डाकिन्यध तथा सर्वा त तं तं चूर्णीविधायाथ ३१ तच्छीतोऽमिमुमं यत्म तनः पीठं समादाय ३१ तनः पूर्णगिरी नया २८ ततः पूर्वोत्तरपत्र ३८ तनः प्रगम्य देवी २८ मतः प्रमाता भवति २३ ननः पान्ने महादेवी २५ नतः मोशमिति पाया २० गत मानान्तर दाटम् २९. नानाधिश । " उलूमास्मिानानि जगदिमाग माष्टं मनादाप रगर जामादाय ना २० ·ततस्तृप्ता तदाशेप० पुटसंख्या ३१ ३० १० १५ २८ १४ -१८ ३२ श्लोकानुक्रमणिका पुटसंख्या ७ तत्सहस्रं ततो जप्त्वा २० तत्सहस्र हुनेद्वत्स ११ तत्स्कन्धे बाहुमादाय ३० तथा कुलतिथौ दुर्गा २९ तथा त्वयैव गोप्तव्यः १४ तथेमं ग्रन्थमासाद्य २२ तधेयं कुलदेवीनां ३१ तदनुज्ञां मूर्ध्नि कृत्वा २४ तदा तत्र पीठपूजा २४ तदा तद्भावचतुरः ११ तदा त्वमेव तन्त्राणां ३ तदा दुर्गादिदेवीनां ६ तदानीय यजेत्तत्र २९ तदा मूर्ध्नि गुरुं ध्यात्वां २३ तदाप्टवणे वक्तव्य ८ तदैव मङ्गलं तत्र २० तद्धस्तावचितं सर्व ३२ तबाह्ये जयदुर्गाल्यां तन्त्रं वैशेपिकं ज्ञानं ६ तन्त्रज्ञानं वासुकि च २५ तन्मध्ये देयमन्त्रेण ११ तन्ने कथय देवेशि १८ तमानीय मुहृत्सङ्गः २९ तर्पयित्वा ततो देवं तर्पयित्वा तदन्तःस्य ३२ तयित्वा यथाशकि ३८ तयेष्टदेवतैवाह २ तलाच्छतगुणं प्रोक्तं ९ ततोऽष्टशतमामन्त्र्य ततो गुरुपदं दद्यात् ततो जप्त्वा मूलमन्त्रं ततो जालंधरे गत्या ततो दद्यात्पुनर्माल्यं ततो ध्यात्वा मर्नु जप्त्वा ततो मातृबलिं दत्वा सतो युवतिसेवायाः ततो रात्री शून्यगेहे ततो लक्षप्रदानेन तत्कथं वद सुश्रोणि तत्तोयं च त्रिधा पीत्वा तत्पीठे योगनिद्राख्यां तत्र तद्दिक्पतीनां च तत्र देवीं समावाद्य तत्र प्रदक्षिणीकृत्य तत्र मुक्त्वा हविप्यान्नं तत्र मोचा समारोप्य तत्र यः कुलगः शिप्यः तत्र यक्रियते पूजा तत्र संपूज्य विधिवत् तत्र स्थित्वा पुरःक्षोभ तत्रापि लक्षमानेन तत्रावाद्य यजेद्देवी तत्रैव गमनं तस्य तर सर्वशक्तीनां तत्वसम्बरकं नाम 7 ३३ २१ १९ ११ २७ २४ ·पुटसंख्या ३७ .. १ ४० " १२. कुलचूडामणितन्त्र पुटसंख्या तस्मात्त्वमेव सर्वत्र ४१ त्रिपुरामैरवीमूर्तिः तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ५,१४,२३,२६, त्रिपुरैकजटादुर्गा ३३ त्रैलोक्यवीजमूतान्ते तस्माद्देवि कृपाभर० ३५ त्वत्पादाम्भोरुहच्छायां तस्मादेवि समस्त० त्यमेव वक्ता शास्त्राणां तस्माद्भव गुरुनाथ ४१ त्यां विना जनकः कोऽपि तस्स पूजाफलं वत्स द तस्यां निजमनोहारि १८ दक्षिणे चक्रखङ्गी च तस्यै दत्त्वा ततः शेष २८ दत्ता च परमा विद्या तस्योपरि शवं कृत्वा ३० दत्वा तत्र समानीय तां तां शक्ति समावादा १२ दर्मितं वीजसंयोगं ताम्बूलं देयद्रव्यं च ७ दर्शयेद्वैष्णवी मुद्रा ताम्बूलपासपूरास्यः ८ दर्शितस्तनपर्यन्त० ताम्बूलपूरितमुख १० दशपञ्चारपद्मेषु तावमुक्त्वा हविष्यान्नं ३२ दातृदानगृहीतं च तासां च सव्यकर्णपु १२ दासदासीप्रतीपाल. ताम्ताः प्रदक्षिणीकृत्य ८ दिवासा गलिताशेप० तिलकं कुलरूपं च ७ दिवं सर्वमथोवीं च तृणहानिर्यदा जाता २३ दीक्षाकाले नित्यपूजा तेन सर्वप्रयत्नेन ३८ दीक्षाप्रभुः स एवात्र तेनाय निरुपद्रवः ३५ दीक्षितां वस्त्रपुप्पाद्यैः १८ दीक्षिता कुलजातिस्तु तेपां गृहेषु पापानि ३० दीक्षिता च योपा चेत् तेषां दीक्षा च यागश्च ५ दीक्षिताभिः सुशीलामिः तेपा प्रहारश्चानुयं २२ दुग्धं दधि धृतं तकं तेषां फलं महादेव २५ दुर्गामन्त्रं विना वत्स सैया गोरितं गुवं १५ दूतीमुखेन लेवा पाहि नाथ मुलाधार ९. दृष्ट्वा च भैरवी देवी १८ २७ २४ १९ ६ १३ तेनैव कुरकाष्ठेन ३४ १२ ३२ १८ ·33071 पुटसंख्या २८ ७ " १७ ४ " १२ ४ श्लोकानुक्रमणिका पुटसंख्या १७ न पूजयति चेत्कान्तां न मद्यं पानयोग्यं स्यात् १६ न मया विष्णवे प्रोक्तं २० नमस्कृत्य विसृज्यैव ३४ नमस्याः सर्वजातीनां ६ नमामि वरदे देवि २० नवप्रसूता धेनुर्वा न विद्धि मां चेत्सर्वज्ञ १५ नवेन तृणजातेन ३५ न स्नेहान्न च लोमेन २३ नानारम्यफलं चैव २४ नानार्थप्रसवप्राज्ञ ७ नानाविधं पिष्टकं च १ २५ नानाविधानि पुष्पाणि १० नानाशैलसमुदत नारदोऽस्य ऋषिः प्रोक्तः १२ नारिकेलं कपित्थं च ३४ नारीरूपं समास्थाय १९ नास्तिकेभ्यो न मूर्खेभ्यः २० निजकान्तां समानीय निजपुत्रीवदाचार्यः २३ निजेष्टदेवतां तत्र ३८ निजेष्टदेवतां घ्यावा ४० नितम्बनिम्बविध्वस्त नित्यश्राद्धं तदा संध्या २८ निद्रावशगते देव २४ निम्बवृक्षोद्भवं काठ ३८ नियमः पुरुषे ज्ञेयः दृष्ट्वा मधुकरश्रेणी देवतागुरुभक्ताभिः देवतायतने चैव देवतायतने वापि देवता महिपनीयं देवान् पितृन् ऋपींश्चैव देवीं ध्यात्वा द्वारदेशे देवीकूटे तथोड्डीने देवीकूटे महाभागम् देवाद्विच्युतचन्द्र० द्रव्यहानि व्याकुलत्वं द्रव्यादिना तत्र वापि द्वारदेशे ततो गीतं द्विविघं चैव तत्पीठं द्वीपान्तरसहस्रेषु घ पयित्वा ततः केशान् ध्यायेत्काली महादैत्य० ध्यायेत्काली करालास्यां ध्यात्वा स्वप्नवती विद्या न न करोति कथं देव न कस्मैचित्प्रवक्तव्यं न कम्मैचित्प्रयोक्तव्यं न कार्य नापि यत्किचित् नमस्ताम्बूलपूर्णास्यः नला च प्रजपेन्नन्त्रं न पितुः सनिघाने वा ७ १२ १२ २१ २६ ·पुटसंख्या ० ४ २४ २१ २९ २५ ० २१ २५ ५२ कुलचूडामणितन्त्र पुटसंख्या निर्जने चैव वक्तव्य ३८ पश्य मूर्ति न च ध्यान निर्दिष्टोऽसि यदि ३५ पातालमण्डपे वापि निर्मूलां मूमिमास्याय २० पादादिमूर्धपर्यन्तं निवेदयेत्स्वयं चाच २१ पापपुण्यैकनाशाह निशाचारं दिवाचारं २६ पाचँ कामकलावीनं निश्च्छिद्रमण्डपे वापि ३८ पितुः समीपे संस्थाप्य निष्पाद पीजपूरं व १२ पिष्टक कदलं देव नीलां घना बलाकांच २७ पीठादि देवी प्रणमेत् नृत्यखेटकचामर ३६ पीठानां परमं पीठं प पीताम्बरधरां देवी पञ्चत्वं प्रापयित्वापि ४ पुत्राज्ञां मस्तके कृत्वा पञ्चधा ध्यानमेकत्र २७ पुत्रोऽस्ति यदि देवेशि पञ्चमूतानि लिङ्गानि ३ पुनराविभवन्त्येते पञ्चामृत रूपमेदं पुरश्चरणकाले तु पञ्चाशन्मूलमन्त्रेण २७ पुरश्चरणकालेऽपि पतत्यविरतं पझे १८ पुप्पदर्शनमात्रेण पत्रे महिपमदिन्या १९ पुस्तकस्थितिमात्रेण पयोधरमरक्षुब्ध० ० पूजनीया प्रयत्नेन परनिन्दासहिष्णुः स्यात् १६ पूजयित्वा महारात्री परशतयार्पणं च ८ पूजयेत्साधकथेष्ठः परस्पराविभिन्नाश्च ४ पूजयेद्गन्धपुप्पेन पराकुलरसोन्माद ३ पूजयेयन्त्रमालिनळ्य परानन्दरतापूर्ण ८ पूजाकाले तु देवेश परिष्कृत्य कुलैव्यैः २२ पूजाकाले हीमजाता पशुरूपां शिवो देवी ३७ पूजाच्यानं प्रयोग च पगुरुपा समायाति पूजिता विगुणं कर्म पशुशतिर्नरशक्तिः ३८ पूज्या कुलवरः सवैः पधिमे देवताया च ७ पूर्णोदरि महाचण्डे " ११ १४ २६ १५ २४ २८ २० . - 1 १४ ·पुटसंख्या ३ बन्धूकपुप्पसंकाशे ३१ २ ८ १२ " " श्लोकानुक्रमणिका पुटसंख्या पूर्व बीजं पराशक्तिः २७ पूर्वपश्चिमदक्षं च पूर्वामावे परापूज्या वल्यन्ते परमा माया पूर्वाजितफलं नास्ति बहुरूपाष्टकं ज्ञानं । विभ्रती कालतीबोरु० पौराङ्गनानां द्रव्यं वा २२ बिल्वमूले प्रान्तरे वा प्रकाशाक्षोभमामोति ४० बोधानन्दमथाभ्यर्च्य प्रकाशासिद्धिहानिः स्यात् ३९ ब्रह्मरन्ध्र गुप्तस्थाने प्रकाशाद्यदि गुप्तिः स्यात् . ब्रह्माण्याद्यप्टशक्तीनां प्रकाशान्मन्त्रनाराः स्यात् ब्रह्माण्याद्यास्ततःपश्चात् प्रकाशान्मृत्युलामः स्यात् ब्रह्माण्यास्तथा बाह्ये प्रणमेद्दण्डबद्भूमौ १६ ब्रह्मादिमूर्भुवःस्वः प्रणम्य जयदुर्गा च १७ ब्रह्मा सरस्वतीयुक्तः प्रणम्यानेन मन्त्रेण १६ ब्राह्मणस्ताम्रपात्रेषु प्रथमं साधकश्रेष्ठः २९ ब्राह्मणी क्षत्रिया वैश्या प्रदक्षिणक्रमेणव २२ भक्तं लाजं दंशनं च प्रधानांशसमुद्भूता १७ मवन्तं भरयोगस्थं प्रयोगे होमनियमः ३४ माम्योदयसमुत्पन्न प्रविश्य विघ्नं कुर्वन्ति २३ भावैकभिन्नहृदया प्रविश्य विघ्नः क्रियते २२ मित्या तत्र विगेदात्री प्रसूनतृलिकामध्ये ८ मुक्त्वा रौति यदेशान्यां महादानन्दनाथास्य ५ भूताः प्रेताः पिशाचा वा पातः सात्वा गुरुं नत्वा २४ ममी फूत्कारमात्रेण मातस्त्याय पूजायां १४ भूपयिन्वानुलेपेच मीनिपूर्व समामन्च ३१ भैरवान्यं प्रदातयं नमूना विल्यम्ले ११ भैरवाय च दयाय भावीतन्त्र एयान पलं ठित्या द्विधा भित्वा २१ भैरवी भैरवालानं २५ ૨૮ २३ ४ १७ १८ २० १२ ६ ·पुटरस्सा २ भैरवाऽस्य ऋपिः प्रोक्तः मोज्यं मण्डपमध्ये तु भौमवारे चिताम्याने मोमपारे मध्यरात्री ३७ १३ ३५ ३३ कुलचूडामणितन्त्र पुटसंख्या २७ महासूक्ष्म महादेवि १२ महिषं कुलदेवं च १८ महिषमर्दिनी हुं फट् ३० मां गिना जननी कापि मांसप्रधान नैवेद्य ३१ मातङ्गिनी तथा पूर्णा ३१ मातदेवि नमस्तेऽस्तु २८ मातर्बन हरिमर १०. मातमहिपमदिन्याः २८ मानम्वत्सगुपारा० मातृठे पितृमुग १७ मानव. युनमामाणां ३१ मापयाच्याच चारमानं २४ मापोटर नयीणाम्य ११ माईनियरद देगि ३५ मिनिनामये देगि ३ मुन्नमालागरमत. २० ग्रनपिपा जाटाये. ११. मगमन्त्र विराटन्या १५ गगरिमामाभान २७ नारनामी १. नारिपरंप मचिते चर चण्डि मत्पादम्ममाण मदिरापूर्णनयनः मदिरामा हिताम्फाल मपं मांस तथा यत्म मयमा रिना यत्न मपनाण्ड गमागेश्य मरत्रपर्मयुनं मणे नमारा च मन्त्र पशु महादेव যদি যা যা मन्नासा मुदिनानोप मन्नामानि पारि मनमामो माप मपिता रोमन r रागमन २२ ३ " . ५ प २. पानि पापा ·पुटसंख्य ८ ३५ " ३७ श्लोकानुक्रमणिका पुटसंख्या ३६ याममात्र गते रात्री २५ युप्माकं मुरवृन्द० येन हीना न सिद्धयन्ति २० ये शृण्वन्ति पठन्ति २८ योगनिद्रां कामरूपे योगनिर्मुक्तकानुष्ठ० २६ योगिनीनी सदा पूजा २४ योगिनीपूजनं तत्र २३ योगिभिः पीयते मर्य २६ योपिचिन्तनमात्रेण ४० योपितम्त्ववशेष तु योषितां ध्यानयोगेन ४ ३७ २८ २६ ८८ २६ र यत्पादस्फुरदंशु० यत्पीटं ब्रह्मणो वक्त्रं यत्र कोटिगणैः सार्धम् यत्र च द्वारि निगड० यत्रावश्यं विनिर्दिष्टं यया कमलजन्मापि ययाकर्षणमात्रेण यथा पौरागनालाप यथा यज्ञेऽभिषिक्तेऽधे पयायस्कान्तमात्रेण यथायोपिच्छरीरेण यया विष्णुः परं गोता यया विष्णुतियो विष्णुः यथाशक्ति मनुं जप्ला यथोपदिष्टविधिना प्या न गृहने वत्म यदाराधनमात्रेण यदि फोऽपि समायानि यदि नो विद्यते योपा यदि माम्यशालच्या यदि मां विद्धि सर्वज्ञ यदि मीडापरान्नास्तु दा नवा येन फैन पंप नेर मा देवी पत्र त्या तत्र पूना पास दमितपत्र २३ ५ ३० ७ रक्तधारासमाकीर्ण० ९ रक्षा कार्या प्रयत्नेन ३८ रक्षापीठं पुरस्कृत्य २५ रहम्यमदुनं वत्म २० राजवृक्षं ममालोक्य २१ राजादिभयनापन: ३४ राज्यं नुनयः सदर्य ४ राज्यहानिर्वरं यापि १३ गत्री जयनाग २६ रात्री पटनं पैर ३० गती म्यिग्या गुतानार ७ रोनालासपारनेः .. १. यांग ना २६ नटर देर ·कुलचूडामणितन्त्रे पुट संख्या पुट संता लोक तर जप्त्वा तु रव्यमिद्धिममायोगात् ललाटयन्त्रमालिन्य लिगिया कुलान्तेन लिपिला निजयन् वा लिसिया पूजयेद्वानी होयं पश्य मुश्रोणि व यस्तुं गृहीतुं मनु वा २१ २३ १३ २९ विदग्धां वा समालोक्य १७ विद्याधरी भैरवश्च १० विना परपुरावेग ३९ पिलित्य यन्त्र पूर्वोक्तं २४ विशेषतः कलियुगे १९ विशेषवैदग्भ्ययुता १८ विष्णवे परमानं च विष्णुरूपधरे देवि २० विन्य देवा हृदये १७ विहाय सर्वपीटानि २३ पौराक्तिममाफीर्णः १४ पीरामनसमासीना ३३ वेतालं पादुका सिद्धि ३०. वेतारादिमहामिति १०. येत्या नातिरन्या च ५ मा मामान्य च २० मापं महापुम्य १० भिनागपाशाम यहराना भैरवाणां २५ " यमं भक्ति तथा दण्डं ययमा जानिनो पारि पर पदिपिया देया पो पूजा न पर्नया पगमययुना पार सामना पगानि पापनि महोदय ·पुटसंख्या ३९ १८ शाक्तं कुलगुरुं वत्स शालितण्डुलमादाय शिवशक्तिप्रमेदेन शिवशक्तिमयं सर्व शिवशक्तिसमायोगात् मिवाभि|ररावाभिः ४ २९ शिवारावेण तस्याशु २६ २१ २८ " " ४१ श्लोकानुक्रमणिका पुटसंख्या ५ संपूज्य कुलदेवं च २१ संस्कृतासंस्कृता वापि ४ सखीभिर्व्याजमासाद्य ४१ सदाचार्यपरिजातं सप्तपीठे सप्तलक्षं १९ सप्ताहं क्रमयोगेन ३८ समस्तदोपजालेन समादाय तथा पूजा समानं सर्वमेतस्याः सर्ग संसृजति १२ सर्व त्वमेव देवेश ३ सर्व स्वदक्षिणे स्थाप्यं ४ सर्व एव सुसः पूज्या २५ सर्वज्ञानात्मक देवि. १६ सर्वतन्त्रैकसारं च १५ सर्वत्र कुलशास्त्रज्ञ १ सर्वथा तस्य गेहे वै १६ सर्वदेवसर्वसिद्धि ३६ सर्ववादिसदाचार ६ सर्वविघ्नहरे देवि २४ सर्ववीरमतं देवि १९ सर्वशृङ्गारवेपाढ्यं ३ सर्वसावश्यदं गुह्यं सर्वमिद्धिप्रदा देवी २७ सर्वा एय परा देव्यः सर्वाभावेऽप्येस्तरा ४० सर्गरंगारभूपाभिः २९ सर्वाश्चयमयं वन्म ३ शुभं यदि भवेत्तत्र शुभाशुभफलं व्यक्त शुभाशुभानि कर्माणि शून्यगेहे समानीय शृणु देव परानन्द शृणु पुत्र परानन्द शृणु पुत्र महाविद्याम् शृणु पुत्र रहस्यं मे शेपं समापयेद्वत्स शेवं गांकरजातं च श्मशानं च शवं दृष्ट्वा श्यामां नीलघनोच श्राद्धे विवाहे दाने च श्रीयन्त्रं वाथ गन्धर्वक श्रुतिमूलममाकीर्ण श्रुत्वा देवि न कुत्रापि . ३३ . ३३ . m 6. प पदीर्घमाजा चीजेन स संकेतं यापि योन्मतं सम्यापूतों ततः पृच्छेत् ४ 8 ·x पुटसख्या " " " " " पुटसख्या देवतायतनादावनुष्ठान विधि पष्ठः पटलः २९-३२ गृध्रादिदर्शने प्रणाम विधि सिद्धिलाभानुकूलपद्धति २९, ३० शवश्मशानयोर्दर्शने प्रणाम विधि वेतालादिसिद्धिसाधन विधि कृष्णपुष्परक्तवस्त्रादिदर्शने विधि १७ तत्साधनप्रक्रिया राजतरपुत्रादिदर्शने विधि चेतालचालनमन्त्र मद्यभाण्डादिदर्शने विधि खड्गसिद्धि एतेपा मारणोच्चाटनादि निषेध खगचालनमन्त्र युवतीपरीक्षा १७-१९ अञ्जनसिद्धि ३२ पुर क्षोभविधि २०, २१ विवरसिद्धि पञ्चमः पटलः सप्तमः पटलः ३३-४१ २२-२८ महिषमर्दिनीजिज्ञासा निशाचारविधि २२, २३ महिषमर्दिन्या मन्त्रोद्वार रक्षाविधानम् कुरचूडामणिमादाय पञ्चाङ्गम् यन्त्रलेखननियम २४ पूनामकरणम् महिषमर्दिनीस्तोत्रम् योपिदानयनस्थानानि २५ मूर्तिप्रदर्शनम् बुलक्षोभाचरणविधि पूजाया प्रशस्तदेशा कामरूपप्रशसा शिवापूजाप्रशसा कामाख्याप्रशसा बलिदानमन्त्र थार्पण विधि २५.२८ तन्त्रप्रशसा बिना मद्येन कुरपूनानिषेध तन्त्रस्य गोपनीयता ५१ " ध्यानम् " वैष्णवाचारेण पूजाविधानम् " " ३८ "