·No text on this page.

·999999999999X godha मुनिश्रीमोहनलालजीजैनग्रंथमालाग्रथांक 02 अहम् ॥ श्रीमज्जिनपतिमूरिशिष्यपूर्णभद्रगणिविरचितम् ।। |in यशालिभद्र महाकाव्यम् ॥ श्रीमन्मुनिवय्ये महोनलालजीमहाराजस्य प्रशिष्य मुनिवर्य कल्याणमुनि पंन्यासजीमहाराज हीरमुन्योः सदुपदेशेन भिन्न भिन्न गृहस्थानां द्रव्यसाहाय्येन जैनभास्करोदयमुद्रणालये मुद्राप्य प्रसिदि नीतम् वीर मंवत् २४६० प्रति ५०० ATTA ·आ ग्रंथ छपाववामां नीचेना गृहस्थोए नीचे प्रमाणे रकम आपी छे. ५१) सांडेराव निवासी शेठ कीसनाजी भेराजी २०) साध्वीजी हेतश्रीजीनी उपदेशथी कपुरचंदजी पनाजी हस्ते शा० जेठाजी चुनीलाल तखतगढवाला २५) बावागाममिवासी शेठ शरदारमलजी वर्धाजी १०) शा. नेमचंद कुंवरजी पालीताणा २५) मेता निवासी शेठ मंगलजी जेठाराम हा० पोपटलाल २५) शा. परभुदास भाइचंद हस्ते पोपटलाल सीहोरवाला २०) गढ़ निवासी बाइ धुरीबाइ २५) चलाखीदास हाथीभाइ मांतीजवाला २५) साध्वीजी हेतश्रीजीना उपदेशथी चांदराइ निवासी बाइ समुवाइ ३०) साध्वीजी पुनश्रीजीना उपदेशथी शेठ भीखाजी खोजाजी' हा० चेनीवाद उपरोक्त गृहस्थो तथा व्हेनोए पोताना उदार दीलथी आ पुस्तकमां जे सहाय आपी ज्ञाननी सेवा करी छे, अने आवा अप्रसिद्ध ग्रंथने प्रकाशमा लाववानुं सद्भाग्य पण प्राप्त कर्यु छे. हवे पछी पण आ ग्रंथमाला तरफथी वीजा ग्रंथो छपाशे तेमां पण उदारताथी पोतानी लक्ष्मीनो भोग ऑपी ज्ञान सेवा करी पोताना आत्मानुं कल्याण करवा भाग्यशाली थशे. एवी आशा राखी विरसुं छु. ली. पंन्यास हीरमुनिजी । २५६) ·महाक सर्ग TOUR... ॥ अहम् ॥ श्रीमजिनपतिसूरिशिष्य पूर्णभद्रगणिविरचितम् ॥ धन्यशालिभद्र-माहाकाव्यम्। ॐनमः सर्वज्ञाय | श्रीनाभिनन्दनो भास्वान्, संत्पथ प्रथयत्वसौ। गोभिराविश्वकारार्थान था सचक्राभिनन्दनः॥१॥ हरिं यः प्रीणयामास, मधुरैर्वचनामृतैः । श्रीमान् पार्श्वजिनो नेभि-वीरः स भवतोऽतात् ॥ २॥ मनोरमपदन्यासा, सदङ्गरुचिरा सदा । नन्यागीविंशदश्लोका, जिनमूतिरिवामला ॥ ३ ॥ वाग्मिग्रामशिरोरत्नं, वन्दमत्यैश्वरस्तुतम् । भक्त्या सुतेधसा धुर्य श्रीमजिनपतिं गुरुम् ॥ ४ ॥ इति स्तुत्यस्तुतिक्षुण्ण-प्रत्यूहव्यूहसम्भवः । अथयामि कथापीठं, सूत्रधार इवादितः ॥ ५ ॥ मानुष्यं प्राप्य दुःप्रापं, भ्रष्टं रत्नमिवाम्बुधौ धर्म एष विधातव्यो, नरैः स्वहितकामिभिः ॥ ६॥ दानशील तपोभाव-भेदैः स च चतुर्विधः । कथितस्तीर्थनाथायै-निःश्रेयससुखप्रदः ॥ ७ ॥ तन शीलं सुदःपालं, गृहिभिहसंस्थितैः । बाह्यमाभ्यन्तरं चैव, तपोऽप्यत्यन्तनुश्चरम् ॥ ८ ॥ १ प्रभुपक्षे वाणिभिः, सूर्यपक्षे च किरणैः २ सजना एव चक्रवाकास्तान् अभिनन्दयतीत्येव शीलः ३ फणीन्द्रम् पार्श्वः, कृष्ण नेभिः शन्दें। धीरः प्रीणयामासेत्यन्वयः ४ सरस्वती देवी. ५५फ्तसमूहमुकुटम्. ६ पूज्यस्तवेन नाशितो विनसमूहस्य संभवो येन सः أرهقدرها ENGL ·REPEATrust SONGurumar Sha srusNGS कुटुम्यचिन्तनव्यग्र-मानसानां निरन्तरम् । सदारम्भप्रवृत्तानां, भावनापि सुदुर्लभा ॥९॥ तस्माद्दानं गृहस्थाना-मुचितं रूचितं हितं । भवसर्वषं हेतु-मामामृतश्रियः ॥ १० ॥ धन्यश्च शालिभद्रश्च, कृतपुग्यायो नराः । साधुदानप्रभावेण, वभूवुः सुखभाजनम् ॥ ११ ॥ सरसानि चरित्राणि, तेषामेकैकशोऽपिहि। खाडाज्यपायसानीव, किं पुनभिलितान्यहो ।। १२ ।। आदौ धन्यमुनेस्तत्र, चरितं परिकीय॑ते । शालिभद्रचरित्रेण, पवित्रेण विमिश्रितम् ॥१३॥ तथाहि- जन्बूद्वीपाभिधो द्वीपो, विद्यते क्षितिमण्डले । सर्वद्वीपसमुद्राणां, मध्यवर्ती महालयः ॥ १४ ॥ सम्पूर्णपूर्णिमाश्वेत-रोधिमण्डलसनिभः । विष्कम्भायामतो लक्षं, योजनानां प्रमाणतः ॥ १५ ॥ सहस्रदशकेनाधो योजनानां विसारिणा । मध्ये योजनलक्षोच्चै-नेन्द्रशैलेन शोभितः ॥ १६ ॥ वज्रमय्या जगत्या च, योजनाष्टकतुङ्गया। सर्वदिक्षु परिक्षिप्तः, प्राकारेणेव सत्पुरम् ॥ १७ ॥ वर्षेः सप्तभिराकीर्णः, षड्भिः कुलमहीधरैः । सूर्यदयेन्दुयुगल-समुयोतितभूतलः ॥ १८ ॥ पञ्चभिरादिकुलकम् । तत्र दक्षिणतो मेरो-झैपान्तेऽम्भोधिसन्निधौ। समारोपित जीवस्य, कोदण्डस्याकृति दध शतानि पञ्च षड् विंश-त्यधिकानि कलाश्च षट् । योजनानां प्रमाणेन मितं विष्कम्भतस्तथा ॥ २० ॥ पूर्वापरायतेनान्त-विनिपत्य समांशतः । कुख्येनेश्वरसभेव, वैतायेन विधाकृतम् ॥ २१ ॥ १ मनुष्यदेव मोक्ष लक्ष्म्या:. २ महान् आलय प्रासाद इव भालयः महालयः ३ श्वेतरोचिश्चन्द्रः, ४ इन्द्रशैलो मेरुः ·महाका सर्ग Guru सहस्रयोजनायामा-तदर्ध चैव विस्तृतात् । हिमवत्पर्वतोद्धस्था-नदात्पद्माभिधानतः ।। २२ ।। पूर्वपश्चिमयोारा, निर्गत्य शतपञ्चक । योजन्गनां परावृत्य, दक्षिणाभिमुखं ततः ।। २३ ।। तवादेव त्रयोविंश-त्यधिकं च कलात्रिकं । पर्वतादिनिपत्याधो, गङ्गासिन्ध्वाख्यकुण्डयोः ॥ २४ ॥ निर्गत्य दक्षिणद्वारा, भिवा वैताठ्यभूधरं । यावद्दक्षिणखण्डाई, पूर्णपरमुखं ततः ।। २५ ।। तरलान्वितहारस्य, वक्षःस्थलकृतस्थितेः । विश्वम्भरामहेलाया, विभ्रतीभ्यामिह श्रियम् ॥ २६ ॥ गङ्गासिन्धुस्रवन्तीभ्यां, वहन्तीभ्यां निरंतरं । षटखण्डं भारतं क्षेत्र, विहित किल वर्तते ॥ २७ ॥ नवभिःकुलकम्।।तत्र दक्षिणखण्डेघु, मध्यखण्डं मनोहरं। यात्राहच्चक्रवर्त्यांद्या, उत्पद्यन्ते नरोत्तमाः२८ जिनविम्बमिवदेधा नगरं सुप्रतिष्ठितम् । तत्राभूत्सुमनोमाला-कलितं दोषवर्जितम् ॥ २९ ॥ जितशत्रुर्नपस्तत्र, सुचरित्रो नयान्वितः । जिनागम इव श्रीमान् , सदगुरुचिरोऽभवत् ॥ ३० ॥ अभूतस्यप्रिया रम्य-पदालङ्कारधारिणी । धारिणी नाम हृयेव, सुकवेः काव्यपद्धतिः ॥३१॥ १ चपलद्दारस्य श्रिय शोभाम्. २ पृथ्वीरूपस्त्रिया. ३ नाम्नागुणेन च. ४ जिनबिम्ब सुमनासां पुष्पाणां मालाभिः सहित नगरं च सुवुद्धिमल्लोकसमूहेन सहितम्. ५ सप्तनयभगया सहितो जिनागमः. नृपश्च राजनीत्यान्वितः ६ मनोहरगात्रेण रुचिरो नृपः, सुद्वादशाङ्गया रुचिरो जिनागमः रम्यान पायोरलद्धारान् धारयतीति तथा प्रिया. काव्यपद्धतिः रम्यान् पदानि चालकारांश्च धारयति हORKHPUR ·दानशौण्डकरस्तत्र, भद्रजाति. शुभोनतिः । इभ्यो नाम यथार्थोऽभू-नगमः सामंजोपमः ।। ३२ ॥ भार्या तस्याभवल्लक्ष्मी-लक्ष्मीरिव मनोरमा। केवलं चञ्चला लक्ष्मीः, सा प्रकृत्या स्थिरा सदा ।। ३३ ।। धनचन्द्रो धनसारो, धनदेवो धनावहः । स्तम्भा इव गृहाधारा-चत्वारः सूनवस्तयोः ॥ ३४ ॥ धनश्रीसुन्दरीभद्रा, सुनन्दानां निजाङ्गजान् । समयौवनरूपाणां पाणिमग्राहय्यत्पिता ॥ ३५ ॥ इतश्च नगरे कापि, कोप्यभूत्कुलपुत्रकः । सभार्यः साङ्गजन्मा च, स्वकर्मनिरतः सुखी ॥ ३६ ॥ अथानित्यस्वभावत्वा-संसारे वस्तुसन्ततेः। मृत्युपर्यवमानत्वा-दुत्पन्नानां शरीरिणाम् ॥ ३७ ॥ कर्मणां च विचित्रत्वा-दसाध्यव्याधियोगतः । पश्यतामपि बन्धूनां, विपेदे कुलपुत्रकः ।। ३८ ॥ ततः सा मृतकृत्यानी, चकारात्यन्तदुःखिता । कालेन च विशोकाभू-संसारस्थितिरीशी ॥ ३९ ॥ तथापि पत्यभावेन, सूनोरपि लघुत्वतः । अपुर्वोपार्जनाभावात्, पूर्ववित्तव्ययादपि ॥ ४० ॥ लक्ष्मीणां चंचलत्वेन, प्रक्षीणविभवा सती । वन्धुभिः परिभूता सा चिन्तयामास चेतसि ॥४१॥ तिष्ठद्रिः प्राप्यते यत्र, बन्धुभ्योपि पराभवः । न तत्र युज्यते स्थातु-मभिमानवतामिति ।। ४२ ॥ ततः सा तत्पुरं हित्वा, शीघ्रमेव स्वमगजम् । जीवितव्यमिवादाय, सुप्रतिष्ठितमाययौ ॥४३ ।। तत्र चेश्वरगेहेषु, गृहकर्म चकार सा । तर्णकांचारयामास, तत्पुत्रोऽत्रस्तमानसः ॥ ४४ ।। १ दाने निपुणो हस्तो यस्य, पक्षे मदनावे निपुणः शुण्डादण्डोयस्य २ गजोपम, ·'महाका सो ॥ ५ Ga GG TISGISTE GRA चालोऽपि हि कृपालुत्वा-तत्र तत्र जगाम सः। यत्र यत्र वनोद्देशे, हरितानि जलानि च ॥ ४५ ॥ प्रकृत्या मनुभाष्येष, न तथाऽसत्यभाषणैः । तर्णकांस्तर्जयामास, न जधानातिनिष्ठुरम् ॥ ४६ ॥ केवलं तत्सुखेनैव, गमनागमने अपि । विदधेऽसौ भवन्त्येव, भाविभद्राः सुचेष्टिताः ॥ ४७ ॥ नानामहिरहां शोभां, फलपुष्पसमुद्गमैः । जनयन्नुल्ललासाथ, वसन्तसमयोऽन्यदा ॥४८॥ आम्रभक्षणसन्तुष्टाः, कूजन्ति स्म वनप्रियाः । गोयन्त्यः पञ्चमोद्गारै-यशांसीव यशस्विनाम् ॥ ४९ ॥ रणन्मञ्जीररोचिष्णु-कान्तापादाहति विना। असोकोऽसूत पुष्पाणि, समन्तात्पल्लवैः समम् ॥५०॥ संकामकामिनीश्लेषा-दृते कुरुषकस्तरुः । प्रसनैरभितः पूर्णो, बभूवातिसुगन्धिभिः ॥५१॥ प्रयुक्ता योगचूर्णस्य, गुटिकाः शरीरिणः । नूनं जगदशीकर्तु, बभ्रमुर्भमरालयः ॥ ५२ ॥ चन्दननुभसम्बन्धा-सुगन्धाः शीतलाः स्फुटं । सुखयन्तस्तनुं यूनां, दक्षिणा वायवो ववुः ।। ५३ ॥ लोलासु दोलासुमनोहरास्वा-रूढास्तरुण्यो भृशमुच्छलन्त्यः। गायन्त्य उचैः शुभवेषभूषा, यूनां मनांसि प्रभंसं हरन्ति उदारशृङ्गारधरा रमण्यो-ऽपरास्तु हल्लीसकरासकेन । हारार्द्धहारादिकृताङ्गभूषाः, समुल्ललन्यो ननृतुः प्रमोदात् ५५ हलधरादिनराः पुनरुद्धतं, ननृतुरूलभुजाः कलगीतयः। कचिद्धाकृतहस्ततलाश्चिरं, विविधवेषनतःप्रमदान्विताः इति वसन्तऋतौ रमतेतरां, प्रमुदितः स्म पुरोपवने जनः । न च विवेद गतं समयं सुर-ग्रज इधोत्पुलको चननन्दने १ कोकिला:. २ रणन्नुपुरेण शोभमानस्य प्रमदापादस्याघातेन विनैव. ३ कामातुरप्रमादाया आलिंगनाद्विना , स्मरेण ५ वलात. ६ मधुरगाना : रोमाञ्चित..

·इतश्च नगरासमा-भोज्यमादाय पुष्कलं । तत्रैवोद्यानिकां कर्तु-माजग्मुः केचिदीश्वराः ॥ ५८ ॥ तत्र केपि जनाः शालि-दालिभोज्यंघृतान्वितं । रुचिरैयंजनैः साई, भुञ्जते स्मातिसुन्दरम् ॥ ५९ ।। खण्डखाद्यादि पक्कानं, सुगन्धि स्वादु कोमलं । कचिद्दिध्योदनं चारु, जीरकाद्यतिरोचकम् ॥ ६ ॥ पायस धृतखन्डापि-स्वादीयोऽत्यन्तवन्धुरम् । अन्ये चास्वादयामासुः, स्वेच्छयाऽनुत्सुकास्तदा ॥ ६१ ।। एवं नानाविधं भोज्य, भुञ्जानं विक्ष्य तं जनम् । सर्वतोऽपि विशेषेण, पायसं परमादरात् ॥ ६२ ॥ वत्सीयः कुलपुत्रोऽसौ, बालकोऽपि विवेकभाक् । तर्णकांश्चारयंस्तत्र, चिन्तयामास मानसे ॥६॥युग्म जनः सङ्केपि धन्योऽयं, कृतपुण्योऽन्यजन्मनि । नूनमेतस्य लोकस्य, सफलं जन्मजीवितम् ॥ ६४ ॥ रमते यः प्रमोदेन, स्वादु भुंक्त ददाति च । अहं त्वधन्यो य-नैमि, स्वोदरम्भरतामपि ॥ ६५ ॥ ईत्यसौ चिन्तयन्नेव, गत्वा च निजमन्दिरं । जनयित्री मुवाचैवं, मातर्मे देहि पायसम् ॥ ६६ ॥ ततो निःस्वतयोन्मील-पूर्वश्रीविरहव्यथा । उचैःस्वरमरोदीत्सा, शल्पेनेवातिपीडिता ।। ६७ ।। आकर्ण्य प्रतिवेश्मिन्य-स्तस्यास्त रुदितारवं । आगत्य मन्दिरं सधो-ऽपृच्छन् किमिति रोदिषि ॥३८॥ पायसं याचते सूनु-स्तनास्ति मम साम्प्रतं । तत्कुनोऽस्मै ददे ? तेन, रोदिमीति जगाद सा ॥१९॥ ततस्तस्यै प्राति-वेशिमक्यो दुग्धतन्दुलान । सपिः खण्डमखडं द्रा-गानीय स्वस्ववेश्मतः ॥७॥ १ प्रामोमि.

·, Corruru" प्रसाध्य पायसं प्राज्य, स्थाले चिक्षेप तस्य सा । उपरिष्टाद् घृतं खण्ड, गृहमध्येऽविशत्ततः ॥७१|| अस्मिश्चावसरे तत्र, गुप्तित्रयपचित्रितः । ज्ञानदर्शनचारित्र-नत्रितयभूषितः ॥ ७२ ।। इर्यासमितिसम्पन्नो, मासक्षपणपारणः (णे)। नानापि सुस्थितः साधु-राजगाम क्षमानिधिः ।७३।युग्म तं तथा मुनिमालोक्य, पालो रोमाञ्चमुबहन् । विकसबदनाम्भोज-श्चिन्तयामास हृयसौ ॥ ७४ ॥ अहो वृष्टिरनभ्रेयं, मरौ सकमलं सरः । आययौ यदयं साधु-मम दृष्टिपथेऽधुना ॥ ७५ ॥ तन्मन्ये मम भाग्यानि, जागरुकाणि सम्प्रतं । किमपुण्यवतो गेहे, कल्पवृक्षः प्ररोहति ? ॥ ७६ ॥ यतः-सत्पात्रं महती श्रद्धा, काले देयं यथोचितं । धर्मसाधनसामग्री, धन्यस्येय प्रजायते ॥ ७७॥ पायसं श्रेयसे स्वस्य, तस्मादस्मै महात्मने । प्रयच्छामीदमेवाह-मिति संचिन्तयंस्ततः ॥ ७८ ॥ उत्तस्थौ स्थालमादाय, मुदाऽसावब्रवीदिदम् । भगवन्ननुगृह्णीष्व, पायसग्रहणेन माम् ॥ ७९ ॥ ततोऽसौ सुस्थितः साधु-रेषणागतमानसः । द्रव्यादिषूपयुक्तात्मा, पतद्ग्रहमधारयत् ॥ ८ ॥ कृतार्थोऽस्मीनि चित्तेन, भावनां भावयन्नसौं । सत्पात्राय ददौ तस्मै, सम्पूर्णमपि पायसम् ॥ ८१ ॥ नत्वा तेन विसृष्टोऽसौ, लोल्यादिपरिवर्जितः । स्वस्थान सुस्थितो गत्वा, बुभुजे भोजनं मुनिः।।८२॥ निनिदानेन दानेन, तेन पुण्यानुबन्धिना । चमत्कारकरान् भोगा-नर्जयामास वालकः ॥ ८ ॥ १ पात्रम्. समस्यामा INTAGar १ t ·ततोऽसौ स्थालमादाय, भाविभद्रशुभाशयः । तत्रैवोपाविशयाव-त्तावन्माताऽऽययौ वहिः ॥ ८४ ॥ दृष्ट्वातद्धाजनं रिक्तं, भुक्तमेतेन पायसं । मन्यमाना जनित्री सा, प्रचिक्षेप पुनः पुनः ।। ८५ ॥ रसलौल्यवशादेष, आकंठं बुभुजे ततः । तावत्सुस्वाप सोऽत्यन्तं, यावत्सन्ध्या समागता ।। ८६ ॥ यावत्तस्य प्रसुप्तस्य, नाजग्मुस्तर्णका बहिः । उपालभन्त तत्स्वामि-जनास्तं तावदेव च ।। ८७ ॥ ततः सोपि समुत्थाय, शीघ्रमेव बहिर्ययौ । यावन्तस्तर्णका लब्धा, ददावानीय तावतः ॥ ८ ॥ भूयो जगाम वत्सीयो, वनं वत्सान्विलोकितुम् । यावदास्ते परिभ्राम्यन, व्यग्नस्वान्त इतस्ततः ॥८९॥ तावदस्तमनुप्राप्ते, सूरे सच्चक्रमोदिनि । स्फुरद्धामनि निस्तन्द्र, सर्वदोषापहारिणि ॥ ९० ॥ साधाविव पदार्थांचे प्रकाशनपरायणे । जाड्यध्वंसकरे शश्व-विकसत्कमलाकरे ।। ९१ ॥ दुर्जनानां यथावृन्द-मन्धकरणमुच्चकैः । व्यज़म्भततरां सूची-भेद्यं जगति शार्वरम् ॥१२॥त्रिभिर्विशेषकम्॥ अथोद्यानवनोद्देशे, वनस्पत्यादिवर्जिते । प्रासुके प्राण्यसंसक्ते, स्त्रीपण्डकपशुज्झिते ॥९३ ॥ साधवः शुद्धचारित्राः, पावयन्तो महीतलं । मासकल्पविहारेण, समागम्यावतस्थिरे ॥१४॥युग्म।। ते सन्ध्यावश्यकं कृत्वा, कृत्वा स्वाध्यायमण्डलीं । संलीना वदनद्वारे, दधाना मुखवस्त्रिकाम् ॥१५॥ मुक्ता निद्राप्रमादेन, विकथाभिर्विवर्जिताः। सिद्धान्तं गुणयामासुः, सुधामधुरया गिरा ॥ ९६ ॥ १ शोभनचक्रवाकपक्षिहर्षप्रदे, पक्षे सजनसमूहहर्षप्रदे. २ सर्वराविनाशके, पक्षे सर्वदोषनाशके. ३ साधुपक्ष कमलाबानलक्ष्मी..

·मह अथ सर्व गृहारम्भ, प्रविहाय प्रयत्नतः । साधुपादानमस्कर्तु-माजग्मुः केऽप्युपासकाः ।। ९७ ॥ पश्चाङ्गमणिपातेन, तेऽनगारान् ववन्दिरे । साधवोऽपि ददुस्तेभ्यो, धर्मलाभाशिर्ष शुभाम् ॥९८ ॥ ते बद्धाञ्जलयो नम्र-मूर्धानः शुद्धभूनले । श्रावकानप्यनुज्येष्टं, वन्दित्वोपाविशंस्ततः ॥ ९९ ॥ स तदा कुलपुत्रोऽपि, भ्राम्यंस्तत्र समाययौ । दृष्ट्वा हृष्टमनाः साधून, प्रणम्य समुपाविशत् ॥१०॥ ततस्तन्मध्यतः माधुः, परोपकृतिलालसगीतार्थो देशनालन्धिसम्पन्मो देशानांव्यधात् ॥१॥तथाहि- क्षान्तिार्दवमाजवं च सततं मुक्तिस्तपः संयमः, सत्यं शौचमकिञ्चनत्वमतुलं सब्रह्मचर्य तथा । कर्तव्यं यतिनामयं दशविधोधोऽचिरान्मुक्तिदो,ज्ञेयो डोदशधा क्रमेण शिवदः सुश्रावकाणांपुनः॥२॥ सम्यक्त्वमूलानि निकेतभाजा-मणुनतानीह भवन्ति पञ्चागुणवतानां त्रितयं च शिक्षा-व्रतानि चत्वारि सुखप्रदानि या वीतरागेऽर्हति देवधुद्धि-गरौ विशुद्ध गुरुनामनीषा ।। धमेऽहंदुक्तऽपि च धर्मबुद्धिः, सम्यक्त्वमेतत्कथितं जिनेन्द्र ॥ ४ ॥ अदेवतायां किल देवधुद्धि-गुरवशुद्ध गुमतोमतिश्च। अशुद्धधर्मेऽपि च धर्मवुद्धि-मिथ्यात्वमेतद्भणितं मुनिन्द्रैः ।। दिधात्रिधादिना स्थूला-श्रवेभ्यो विनिवर्तनम् । अणुव्रतानि पंचैवं, प्राहुस्तीर्थकरादयः ।।६।। नामतस्नानि चामूनि, भवन्ति गृहिणामिह । अहिंसासूनृतास्तैन्य-ब्रह्मचर्यापरिग्रहाः ॥ ७ ॥ १गृहीणाम् sh-का उन्नत Jti ·Train PERESrini Cru जर सीमा कृता यत्र समस्तदिक्षु, न लवन्धते दिग्बतमेतदाहुः।तद्वाह्यजीवक्षयसंनिवृत्ते-गुणवतं चायमिदं गृहित्वे यत्तु प्रमाणं क्रियतेऽत्र भोगो-पभोगयोः शक्तिवशानरेण । भोगोपभौगाख्यमिदं द्वितीय, गुणवतं स्यादिह कर्मतोऽन्यत् ॥ ९ ॥ स्वार्थाय या जीववधादिचेष्टा, सोऽर्थाय दण्डोऽत्र ततः परो यः । सोऽनार्थदण्डो विरतिस्ततो या, गुणवतं तद्गृहिणां तृतीयम् ॥ १० ॥ त्यतातरौद्रस्य निशान्तभाजा,सावधकर्मोपरतस्य तस्य । मुहूर्तमान समतास्थितियों,तत्र सामायिकमामनन्ति गुणवते दिक्परिमाणताम-न्यगीकृतं यत्परिमाणमस्य ।संक्षेपणादहि तथा निशायां, देशावका शत्रतमामनन्ति यस्मिश्चतुर्थादितपोविधानं, पर्वववद्यस्य विधेनिषेधः। ब्रह्मक्रिया नि:प्रतिकर्मताच, तत्यौषधाख्यं व्रतमदिशन्ति चतुर्विधाहारनिवासवस्त्र-पात्रादिनानं क्रियतेऽतिथिभ्यायच्छ्रावकेणातिथिसम्विभाग-प्रतं तदाहुर्जगतामधीशाः इत्थं पभाषे विविधोपि, धर्मोऽचिराचिरेणाप्यपवर्गहेतुः। अध्वेव तुङ्गादिसुदुर्गमोऽन्यो, न तादृशोऽभीष्टपुराप्ति (स्ति ) कर्ता ॥ १५ ॥ न कर्तुमीश्महै सांधु-धर्म श्राद्धा पभाषिरे । हस्तिपल्ययनं वोर्दू, सहन्ते किमु रासभाः ॥ १६ ।। भगवन्विद्यतेऽस्माकं, कुलक्रमसमागतः। श्रावकाणामयं धर्मः, क्रमानिर्वाणकारणम् ॥ १७ ॥ LOR १ उपशमवतः SAHU ·माटर केवलं देवपूजादि-नियमः सम्प्रदीयताम् । ततः साधुरपि प्राह, सोपेहमिदं वचः ॥१८॥ देवपूजा गुरूपास्तिः, स्वाध्यायः संयमस्तपः । दानं चेति गृहस्थानां, षट् कर्माणि दिने दिने ॥ १९ ॥ ततः साधुपचः सम्यक्, प्रतिपद्य प्रणम्य च । ते दृष्टमनसोऽत्यन्तं, जग्मुर्वेश्म निजं निजम् ॥ २० ॥ पूर्वमेव मुनिदानतोऽप्यसौ, मार्दवाइजुतया च पालकः शुद्धशीलविकलोऽपि मानवे-ध्वायुराजयदतीवभोगभाक् स प्रणम्य मुनिपादपङ्कजं काननं सुगहनं महीरहैः। श्वापदैरविरलैर्भयानक, तर्णकाननुययो विमागितुम् ॥२२॥ अथोर्वीमिव भिन्दानं लम्बलाएगूलताडनैः । ज्वलद्दीपशिखाकल्प-चक्षुर्युगलतारकम् ॥ २३ ॥ क्रकचक्रूरदन्ताग्रं, हीरकांकूरदंष्ट्रकम् । प्रज्वलज्वनज्वाला-वलीसोदरकेसरम् ॥ २४ ॥ शिलाविशालवक्षस्कं, वज्रमध्यकृशोदरम् । चामीकराकुशाकार-नखलाङ्गलधारिणम् ।। २५ ॥ महावुकारवापूर्णा-शेपदिचक्रवालकम् । तत्कालदलितोदाम मातासमरालितम् ॥ २६ ॥ प्रसारितमुखकोडं, पञ्चवक्त्रं स बालकः । यमराजमिवायान्तं, सम्मुखीनमवैक्षत ॥ २७ ॥ पश्चभिः कुलकम् ॥ 'ततो वेपथुमानेष, विविक्षुरिव भूतल । कान्दिशीको मृगशिशु-रिव यावदवास्थित ॥ २८ ॥ तावदेनमवलोक्य सिंहराद, नीचकर्मनिरतं सुदुःखितं । एतदङ्गपरिहारतो धुपं, शर्मवानयमसौ भविष्यति ॥ Gan १ श्लाघासधितम् २ सिंहम् ·sar चेतसेति परिचिन्त्य तत्क्षणा-यात्तवस्त्रकुहरो दृढक्रमः। पादतीक्ष्णत्तखरायपशुभि-जीवितव्यतरुमस्य चिच्छिदे ॥ ३० ॥ त्रिमिर्विशेषकम् ॥ स स्मरन्सन्मुनि चेत-त्यपध्यानविवर्जितः । विपद्य नगरे तस्मि-ग्नुदपयत शुद्धधीः ॥ ३१ ॥ इभ्यस्य मन्दिरे लक्ष्म्याः, पत्न्याः कुक्षिसरोवरे । पंक्षयविशुद्धोऽसौ, राजहंसभियं दधत् ||३२||आदियुग्मं।। गर्भस्थितेऽप्यवद्धिष्ट, श्रीरस्मिन्मन्दिरे पितुः । विध्वंसयति दौर्गत्यं, सुकृतां हि समागमः ॥ ३३ ॥ ततश्च नवभिर्मासै-दिनैः सार्धेश्च सप्तभिः । उच्चस्थैहिसन्दोहैः, शुभलग्नोदयेपि च ॥ ३४ ॥. सर्वलोकचमत्कार-कारिरूपसमन्वितं । असत तनयं लक्ष्मी-लक्ष्मीग्चि :मनोभवम् ॥ ३५ ॥ युगलम् ।। ततो मङ्गलगीतानि, जगुः सधयोषितः । शशिकाः पूरयामासुः, शङ्खयुग्मनुरुस्वरम् ॥ ३६ ।। ततः कुमारिका काचि-दिभ्यमागत्य वेगतः। जगाद वर्द्धसे श्रेष्टिन, प्रधानसुतजन्मना ॥ ३७॥ उत्कृष्टकुङ्कुमक्षोदैः, पिगम विधाय सः । तस्याः कण्ठे (पि) निचिक्षेप, पुष्पमालां विकस्वराम् ॥ ३८ ॥ तथा तस्यै प्रधानानि, वस्त्राण्याभरणानि च । ददौ ताम्बूलयुक्तानि, स पीतः सुनजन्मना ॥ ३९ ॥ पुत्रजन्मोत्सवप्रीतै-रानीतं स्वजनादिभिः । स वस्त्राक्षतपात्रादि, प्रेतीयेष निरन्तरम् ॥ ४० ॥ चारुपुगफलान्येष नागवल्लीदलैः सह । ताबूलं प्रत्यदात्तेभ्यः, क्रमज्ञा हि विचक्षणाः ॥ ४१ ॥ १ मातापितकुलविशुद्ध, राज इस उज्ज्वलपक्षद्वय.. २ जनाद RADI ·म अन्येभ्यो भट्टचहादि-याचकेभ्यो यथोचितम् । दानं ददावसौ सन्तो नोचितस्थितिमेदिनः ॥ ४२ ॥ एवं स्थितिकृतस्तस्य, दिनानि व्यतिचक्रमुः। एकादश ततः प्राप्ते, द्वादशे दिवसे मुदा ॥ ४ ॥ इभ्यस्ततो विधायाशु-विशुद्धि सूतिकर्मणः । बन्धूनाविधैर्भोज्य-भॊजयामास भक्तितः ॥ ४४ ॥ ततः सुखासनस्थेभ्यः, स्वजनेभ्यो वित्तीय सः । नानावस्त्राणि ताम्बूलं, तत्पुरः सोऽब्रवीदिदम् ॥ ४५ ॥ गर्भस्थितेऽप्यवर्द्धन्न, धनधान्यादिकाः श्रिय, । नाले निखन्यमाने च, भूमौ विवरमध्यतः ॥ ४६ ॥ आविरासीनिधिभूरि-दीनारपरिपूरितः। यतोऽस्मिस्मन्मन्दिरे चाल-स्तस्माद्धन्योऽस्तु नामतः ॥ ४७ ॥ अवक्रः सर्वथाप्येष, बर्द्धमानो दिने दिने । बभूवोपचितचित्रं, वितीयाचन्द्रमा इच ।। ४८ ॥ अथाष्टवार्षिकस्यास्य, कलाग्रहणयोग्यताम् । विज्ञायेभ्योऽपयामास, कलाचार्याय तं सुनम् ।। ४९ ।। धन्योऽप्यावर्जयांमास, प्रज्ञया विनयेन च । अतिपाठादरेणापि, कलाचार्यस्य मानसम् ॥५०॥ कलाचार्योऽपि यत्नेन, तथासौ तमपीठत् । स्था म स्वल्पकालेन, जग्राह सकलाः कलाः ॥ ५१ ।। सीमन्निनीजनमनः-कैरवाकरशीतगुः । सर्वकार्यक्षम धन्यः, क्रमेण प्राप यौवनम् ।। ५२ ।। बहुमानो विशेषेण, तस्मिन्पित्रोरजायत । सत्स्वप्यन्येष्वपत्येवु, तौ.हि तद्गुणवेदिनौ ॥५३॥ ईयां विदधिरे पुत्रा, धनचन्द्रादयस्ततः । अपत्यत्वे समानेऽपि, विशेषोऽत्र किमिलहो ॥५४॥ १ द्वितीयाचन्द्रो पक्रा सन् वर्धते, अय तु अवकः सन् वर्धते इत्याश्चर्यम्. २ वशीचकार. ३ शीतगुः चन्द्रः amavasy IAGESocil JE ·मह randu.5... । पितरौ तानवादिष्टां, भोः पुत्राः पुण्यवानयम् । इभ्यत्वं नाममात्रेण, समभूत्प्रथमं हि नः ॥५५॥ साम्प्रतं पुनरेतस्य, पुण्याढ्यस्यानुभावतः । सार्थकं वयमिभ्यत्वं, प्राता लक्ष्मीप्रवर्द्धनात् ॥ ५६ ॥ ततोऽघोचन्त ते लक्ष्मीः, पुण्यैः कस्यापि वर्द्धते । इति ज्ञानादृते सम्यक्, ज्ञातुं न खलु पार्यते ॥ ५७ ।। पिताह स्वं परीक्षध्वं, पुण्यं प्रत्येकमेव भोः। द्वात्रिंशतं समादाय, रूपकाणामिमां सुताः ॥ ५८ ॥ रूपकाणि गृहीत्वा ते, ययुर्विपणिवीथिकाम् । निजपुण्यं परिज्ञातुं, कुर्वते क्रयविक्रयान् ॥ ५९ ।। वक्रोदरबृहच्छंगं, बलिष्ठ कर्कटेक्षणं । वृत्तग्रीव महामेष, श्वेतं मांसलविग्रहम् ॥ ६० ।। उज्वलैश्चित्रितं दृष्ट्वा, वर्णकैौरकादिभिः । जग्राह तत्र मूल्येन, धन्यस्तैरेव रुपकैः ॥ ६१ ॥ युग्मं ॥ तत्रारूढः स तेजस्वी, विभ्राणः काञ्चनश्रियम् । यथा वह्रिदिशः स्वामी, राजमार्गमवातरत् ॥ १२॥ तत्राभिमुखमागच्छन्, जितशत्रुमहिपतेः । कुमारो राजपालाख्यो, नीतिमानब्रवीदिदम् ॥ ६३ ।। श्रेष्ठ्यइज त्वं निजमेनमेडकं, किं योधयस्युन्मदमुग्रतेजसा । ममैडकेनेति जगाद धन्यको, भवत्विदं किन्तु पणो विधीयताम् ।। ६४ ॥ यस्यैडको जेष्यति तेन लभ्यः, पणो [ने]ऽत्र दीनारसहस्रमेकम् । एवं भणित्वोपवनं गतौ तौ, सकौतुकोत्ताल जनेन युक्तौ ॥ ६५ ॥ १ अस्माकम् २ कर्कटो जोवविशेष. तस्य नेत्रमिव नेत्रं यस्य.

·HERE RDLADR.. अन्योन्यं तावयुध्येतां, सहर्षामर्षडम्बरौ। जितो धन्यरथ मेषेणे-तरः पुण्यं हि सिद्धिदम् ॥ ६६ ॥ दीनाराणां ततो दत्त्वा, सहस्रं श्रेष्ठिसूनवे । धीरधीस्तं समापृच्छय, कुमारः स्वगृहं ययौ ॥ १७ ॥ दीनाराणां सहस्रेण, जितेन सममेडकम् । धन्यः स्वगृहमागत्य, जनकाय ददौ गुंणी ॥ ६८ ॥ धनचन्द्रादयः सर्वे, कुर्वाणाः प्रायविक्रयान् । समस्तमतिनिन्युस्ते, वासरं श्रेष्टिसूनवः ॥ ६९ ।। तथापि नाभवल्लाभो, मूलच्छेदोऽभवत्परम् । केन कर्मपरीणामः, शक्यते कर्तुमन्यथा ॥ ७० ॥ निर्लक्षणा विलक्षास्ते, पितुरन्तिकमाययुः । जनकेनाप्युपालब्धाः, सामा (र्षम् ) इदमूचिरे ॥ ७१ ॥ लाभो घुणाक्षरन्यायादेवमेवाभवद्यदि । धन्यस्यारय तदात्राय, पुण्यवानियताऽपि किम् ॥ ७२ ॥ अथ विज्ञाय सामपाश्चतुरश्चतुरोऽपि तान । प्रत्येकं रूपकाणां च, पष्टिं श्रेष्टी पुनर्ददौ ॥७३ ॥ जगाद च पुनर्गत्वा, व्यवसायमनिन्दितम् । निजपुण्यपरीक्षार्थ, यूयं कुरुत सादरम् ॥ ७४ ॥ गत्वा विपणिवीथीं ते, विदधुः मायविक्रयाम् । लाभो नाभूत्परं तेषां, विचित्रा कर्मणां गतिः ॥ ७५ ॥ धन्योऽगात्पष्ठिमादाय, रूपफाणां पुरायहिः । साथै तत्राददे खा, तैरत्यन्त मनोहराम् ॥ ७६ ॥ आनीय मन्दिरे मातु-रर्पयामास तामसौ । यावनिरूपयामास, खदा सम्यक् जनन्यपि ॥ ७७ ॥ ताघदेकत्र देशेऽस्या, अद्राक्षीद गुसकीलिकाम् । आचकर्ष ततस्ता सा, यभूय विवरं ततः ॥ ७८ ॥ १ मुदा इति प्रत्यन्तरम्. २ जनसमूहे यद्वी 'सोऽथ इति पाठः ३ रूपक COLLEGE ·समरस TaraGG तत्रापश्यदमूल्यानि, रत्नानि प्रवराणि सा । उद्योतमन्धकारेऽपि सुतरां यानि कुर्वते ॥ ७९ ॥ गृहीत्वा तानि सर्वाणि, कौतुकेनोचखान सा । पर्यटकीलिकाः सर्वाः, किं किं लोभो न कारयेत् ॥ ८० ॥ सर्वत्रानयरत्नानि दृष्ट्वा चेतस्यचिन्तयत् । महाधनस्य कस्यापि, पर्योऽयमहो ध्रुवम् ।। ८१ ।। परलोकमनुप्राप्ते, तस्मिस्तत्स्वजनैरयम् । तत्स्वरूपमजानानै ब्रामीणाय समपितः ।। ८२ ॥ रिजेनाप्यनभिज्ञेन, विक्रीतो रूपकैरपि । पार्श्वे मदीयपुत्रस्य, धन्यस्यास्य महामतेः ।। ८३ ॥ तन्नूनं मन्दभाग्येभ्यो, याति श्रीविपुलापि हि । पूर्वोपार्जितपुण्याना-मायाति श्रीः स्वयम्वरा ॥ ८४ ॥ तदयं मम पुत्रोऽपि, धन्यो भाग्यनिधिर्धवम् । सम्पदः स्वयमायान्ति, यस्य क्लेशं विनापि हि ॥ ८५ ।। यामिनीयामयुग्मेन, युक्तं सकलवासरम् । व्यतीयायान्यपुत्राणां, कुर्वतां क्रयविक्रयान् ॥ ४६ ।। न कपर्दकमात्रं ते, लेभिरे केवलं क्षयः । मूलस्याप्यभवत्पुण्या-पुण्ययोरन्तरं महत् ।। ८७ ।। पितृभ्यामथ ते प्रोक्ताः, फुलाभ्युदयकारकः । वत्सा! 'धन्योऽयमस्माकं, पुण्यैरेवोदपधत ॥ ८८ ॥ तदन भवतां कत्तु, वैमनस्यं न युज्यते । श्रीखण्डतरुरेकोऽपि, वनं सुरभयत्यलम् ॥ ८९ ॥ इत्येवमपि ते प्रोक्ता, नैव मुञ्चन्ति मत्सरम् । प्रायेण विरला भूमौ, गुणिनां गुणवेदिनः ॥ ९० ॥ यतः--नागुणी गुणिनं वेत्ति, गुणी गुणिपु मत्सरी । गुणी गुणप्रियश्चेति, विरलः सरलाशयः ॥ ९१ ॥ धनचन्द्रप्रिया ज्ञात्वा, धन्यं प्रति समत्सरान् । जिघांसून् सकलान भ्रातृ॑-चिन्तयामास चेतसि । ९२ ।। ratrober सन DEVG ·भी रक्षणीयं प्रयत्नेन, नररत्नमिदं भया । यथा तथेति निश्चित्य, धन्यायासौ न्यवेदयत् ।। ९३ ॥ महात्मन् सोदराः सर्वे, त्वयि द्विष्टा जिघांसकः। अदो:निवेदितं यत्ते, रोचते तत्कुरु द्रुतम् ॥१४॥ अंहो मोहस्य माहात्म्यं, यदेते सोदरा अपि । भ्रात्रे निरपराधाय, मह्यं द्रुह्यन्ति यालिशाः ॥ १५ ॥ यावन्नैते स्वचित्तानु-रूपं किमपि कुर्वते । तावन्मे युज्यते कर्तु, देशान्तरमितः पुरात् ॥ ९६ ॥ इति सञ्चिन्त्य धन्योऽसौ, खड्गमादाय पाणिना । पितृभ्यामप्य विज्ञातो, विभावयाँ विनिर्ययौ ९७ सोऽसहायो महावाह-मार्ग गच्छति निर्भयः। द्वितीयः किमु कोऽपि स्या-दने सञ्चरतो हरे॥१८॥ गच्छतोऽपान्तरालेऽस्य, ग्रामः कोऽपि:समागमत् । कुटुम्बिभिः समाकीर्णः, समृद्धोधनादिभिः ९९ हलेनोध्धुरधुर्येण, कृषन्तं क्षेत्रमासा । धन्यः परिसरे तस्या-पश्यदेकं कृषीवलम् ॥.२०० ॥ श्रेष्ठिसूनुस्तमप्राक्षीद्-गम्भीरमृदुभाषया । भो भद्र ! बह्ययं पन्थाः, कां पुरीमुपतिष्ठते ॥१॥ ततस्तद्वचनं श्रुत्वा, कर्णयोरमृतं स्रवत् । रूपं चाद्भुतमालोक्य, मनसासौ विसिष्मिये ॥२॥ ततोऽभिमुखमागत्य, प्राञ्जलिः स कृषीवलः। धन्यं प्रति जगावं, क्षेत्रेऽस्मिन् पश्य वर्त्तते ॥३॥ सरला सहकारोऽय-मुन्नतः सुमन:प्रियः। भवानिवातिसंच्छायो, महाशाखासमन्वितः ॥ ४ ॥ तस्मादिह महाभाग, क्षणं विश्रम्यतामिति । अभ्यर्थितः स तेनैवं, जगासाम्रतरोस्तलम् ॥ ५॥ . १ बलववृषभेण, २ आम्रवृक्षः ३ देवानां सजनानां वा प्रियः. ४ शीतलच्छायावान, पक्षे सत्कांन्तिर्भवान. !

·JE कस्मिंश्चिदुत्सवे तत्र, भक्तमादाय पायसम् । 'खण्डाज्ययुक्तमागच्छत् , कृषीवलसम्मणी ॥ ६ ॥ तामवादीत्कर्षकोऽपि, प्रियेऽमुं भोजयातिथिम् । 'गुणी प्राघूर्णक काले, यतः पुण्यैरवाप्यते ॥७॥ ततः प्रीता सती सा तं, भोजयामास पायसं । चकर्ष कर्षक: क्षेत्रम्, धुभुजे यावदिभ्यसूः ॥ ८॥ तथैव कर्षतस्तस्या-लगत्सीरमुखं मुखे । महानिधानकुम्भस्य, भूम्यन्तर्वर्तिनस्ततः ॥९॥ यावन्निरूपयत्येष, भूमि शब्दानुसारतः । तावद्दीनारसम्पूर्ण, स निधानमवैक्षत ॥१०॥ भुक्तोत्थितस्य धन्यस्य, समीपं स कृषीवलः । ततो निधानमादाय, सप्रमोदः समागमत् ॥ ११ ॥ घद्धाञ्जलिरुवाचैवं, गृहाणाऽनुगृहाण माम् । महापुण्यनिधे पुण्यं, स्वकीयमिव पुष्कलम् ॥ १२ ॥ धन्यः किमिदमित्यूचे, स प्रोचे कर्षता मया । तव प्रभावतोऽद्यैव, सम्प्राप्तोऽयं महानिधिः ॥ १३ ॥ भवेयुर्भागधेयानि, यदि मेन महामते !। क्षेत्रं कर्षन् सदाप्येनं पूर्वमेवाप्नुयामहम् ॥ १४ ॥ पुण्यैर्ममायमायुष्म-श्वेत्प्रादुरभविष्यत । एतावदिवसैरेव, नालप्स्यत मया किमु ॥१५||पाठान्तरम्।। तस्मात्त्वदीयमेवेदं, निधानं स्वीकुरु हुतम् । पुरुषोत्तम एवाही, कौस्तुभस्य महामणेः ॥१६ ।। श्रुत्वा हलधरस्थापि, वचश्चातुर्यमद्भुतम् । धन्योऽतिमुदितः प्राहा-मृतद्रवमिव स्रवत् ॥ १७ ॥ अहो विचारचातुर्य-महो दैनयिकी क्रिया । अहो निर्लोमतास्यैव(तातेव), यन्निधिं न जिवृक्षति(सि) १ अतिथि.. २ हलस्यानभाग. ३ निधिमः ४ .ग्रहीतुमिच्छति. PISyn asna R ·म पुण्यैरहमिहायात-स्त्वदीयैरेव साम्प्रतम् । तुभ्यं प्रदत्तमेवैनं, भद्रादुत्स्व त्वमेव हि ॥ १९ ॥ ततस्तं निधिमादाया-विज्ञातोऽन्यैर्जन,दा । सधन्यः सप्रियश्चापि, निज धाम जगाम सं॥२०॥ धन्यस्य सम्पर्कमवाप्य तत्रं, कृषीवलोऽभूदितरेभ्यं आया । चिन्तामणेर्योग इहागभाजां, दारिधमुद्राम्प्रणिहन्ति किं न ॥ २१ ॥ ॥ इति श्री धन्यशालिभद्रमहर्पिचरिते धन्यपूर्वभवसंपतिष्ठपुरनिर्गमन कृपीवलगृहावस्थानवर्णनो नाम मथमः परिच्छेदः ॥१॥ s يع ·नाका 63om त्यGrSTER , , राBURSida ॥ अथ द्वितीय सर्गः॥ इतश्च भरते चैव, पूर्वदिङ् मुखमण्डनम् । देशोऽस्ति मगधाभिख्यो, विख्यातो जगतीतले ॥१॥ तत्रासीविधुधभ्राजि, वृषाध्यासितमूर्जितम् । पुरं राजगृहं नाम, दिविषनगरोपमम् ॥२॥ यत्र प्राग्जन्ममित्रेण, मेतार्यस्य दिवौकसा । बुध्ध्याऽभयकुमारस्य, प्राकारोऽकारि काञ्चनः ॥ ३ ॥ स शशास विशामीश-स्तत्पुरं श्रेणिकाभिधः । येन श्रीमन्महावीर-पादाब्जे भ्रमरायितम् ॥४॥ सर्वदैवाभयोपेतः, क्षमाभृन्मौलिमण्डनः । यः श्रीवीर इवेहाभू-दने च भविता जिनः ॥ ५ ॥ चारुशालीनताशीला-लङ्कारालङ्कृताः सदा । रूपसौन्दर्यसंयुक्ताः सर्वाज्ञाज्ञापरायणाः ॥६॥ सुनन्दा चेल्लणादेवी, धारिणीति सुविश्रुताः समस्तान्तःपुरश्रेष्ठा-स्तिस्रस्तस्याभवन प्रियाःणयुग्मम् सुनन्दा श्रेष्ठीसूः सूनुं, वेधाऽभयमजीजनत् । रामं शत्रुमन:-शल्यं कौशल्येवाद्भुतश्रियम् ॥ ८॥ अजीजनत् कूणिकमात्मजातं, प्राक्चेल्लणा हल्लविहल्लफाभ्यां । लङ्काधिनाथं किल कुम्भकर्ण-बिभीषणाभ्यामिह कैकसीव ॥९॥ मेघकुमारनामानं, धारिणी सुषुवे सुतं । प्रस्फूर्जतेजसं चारु, रत्नं रोहणभूरिव ॥१०॥ अथात्रैव पुरे श्रेष्ठी, श्रेष्ठो नैगमसन्ततेः । गोभद्राख्यो धनेनोबै-रासीद्वैश्रवणोपमः ॥ ११ ॥ १ पण्डितै. पंक्षे देव शोभितम्. २ वृषो धर्मः पक्षे इन्द्र तत्सहितम् ३ स्वर्गोपमम्. ४ अभयकुमारेण सहितः श्रेणिकः, पक्षे भयरहितः श्रीवीस ५राक्षां शीर्षमंडन मुकुटरूपः६ सुन्दरे लजालुताशीले पवालहारी ताभ्यामलंझता.७ नाम्ना गुणेन चअभयः तम् ८ कुबेरसशः ·तस्थाऽभून्नामतो भद्रा भद्रानेकपगामिनी । नीरागाडी सती भार्या, चन्द्रार्द्धरुचिरालिका ।। १२ ।। फलपुष्पप्रधानानां, वृक्षाणों मेघवत्तथा । नाना कुसुमपालोऽभू-द वृद्धिकृत्तत्र मालिकः ॥ १३ ॥ घकुलश्रीतिविख्याता, नाम्ना तस्य सम्मिणी । वरशीलसुगन्धाढ्या, पकुलश्रीरिवाभवत् ॥१४॥ इतश्च धारिणी देवी, श्रेणिकस्य महीभृतः। मेनेव सुषुवे पुत्री, सुरूपां सर्वमङ्गलाम् ॥ १५ ॥ अथ ज्ञाताङ्गजाजन्मा, काचिदागत्य चेटिका । सुनिर्मलगुणश्रेणि-श्रेणिकाय व्यजिज्ञपत् ॥ १६ ॥ स्वामिन्मेष प्रसूदेवी, धारिणी वरतेजसम् । सुखेन सुषुवे कन्या, द्यौरिवाचिररोचिषम् ॥ १७ ॥ तदाकर्ण्य वचस्तस्याः, प्रमोदभरपूरितः । आदिदेश पुरारक्ष, श्रेणिको नरपुङ्गवः ॥ १८॥ . मन्त्रिणः सार्थवाहस्य, श्रेष्टिनो वणिजोऽथवा । बिजस्योद्यानलस्या-परस्यापीह कस्यचित् ॥ १९ ॥ भार्याऽनुष्याम्विभावयाँ, या काचित्सुषुवे सुताम् । पणवाघोषणापूर्व, ज्ञात्वा तां मे निवेदय ॥२०॥ पटहाघोषणेनासा-वारक्षः पुरुषैनिजैः । घोषयित्वा परिज्ञाय, नरेन्द्राय व्यजिज्ञपत् ॥ २१ ॥ देव त्वन्नगरे भद्रा, गोभद्रवेष्ठिनः प्रिया । भार्या कुसुमपालस्य, बकुलश्रीरपीतरा॥ २२ ॥ सुबुवाते निशीथिन्या-मुभये अपि कन्यके। स्फुरतेजोभरे मुक्ता-शुक्तीमुक्ते इवामले ॥२३॥युग्मम्॥ नगरारक्षकं भूयो, भूमिपालोऽभ्यधादिति । गत्वा तो पुनराख्याहि, गोभद्रोद्यानपालको ॥ २४ ॥ १ भद्रजाति गजगामिनी. २ अष्टमीचन्द्रवत् मनोहरं कपालं यस्याः सा. ३ बकुलवृक्षशोभा. ४ विद्युतम्. का? POGSPONS SECURE 3GISDEOSRECOM ·का LTING भ आनेतव्ये निजे कन्ये, विशुद्ध सूतके सति । धारिणीकुक्षि जाताया, सुताया मम सन्निधौ ॥२५॥ स्निग्धाः सख्यो भविष्यन्ति, यस्मादेताः परस्परम् । ततस्तेन विनिर्दिष्टं, राजादिष्टं पुरस्तयोः ॥२६॥ ततः सूतकस शुद्धिं, कृत्वा कतिपयैदिनैः । निन्यतुः सह धात्रीभ्यां, तो पुन्यौ श्रेणिकान्तिके ॥२७॥ तासां रूपं समालोक्य, मुदितो नृपपुङ्गवः। नामानि कर्तुमारेभे, परमोत्सवपूर्वकम् ॥ २८ ॥ मुखलक्ष्म्या जयत्येषा, सोमश्रियमपीह यत् । सोमश्रीलभिधाऽमुष्या-स्तदस्तु दुहितुर्मम ॥ २९ ॥ सुन्दरी मृतिरेतस्याः, सुन्दरी लक्षणैरपि । सुन्दरीत्याख्ययाऽस्त्वेषा, भद्रागोभद्रयोः सुता ॥३०॥ यतोभात्यधुना वर्या, कण्ठेस्याः कुसुमावली । सुता कुसुमपालस्य, ततोस्तु कुसुमावली ॥ ३१ ॥ सान्वयानीति नामानि, विधाय वसुधाधवः । अलङ्कारादिभिः कन्याः, सत्कृल विससर्ज ता॥३२॥ अवर्धन्त गतापायं, कन्यकाः स्वेषु वेश्मसु । कन्दरेषु सुवर्णाद्रः, सुखं कल्पलता इव ॥ ३३ ॥ धभूवुर्वर्द्धमानास्ताः, कलादानोचितास्ततः । कलाचार्याय पाठार्थ, (समये) तममेवाऽऽपयन्नृपः ॥३४॥ इत्तश्च गङ्गापुलिनविस्तीर्णे, पार्श्वदयसमुन्नते । मध्यभागे विनने च, हंसतूलोपधानके ॥ ३५ ।। श्वेतपदांशुकाच्छन्ने, नवनीतम्रदीयसि । तल्पेऽनल्पसुखे सुसा, भद्रा गोभद्रवल्लभा ॥ ३६ ।। स्वस्थानी नातिनिद्राणा, शालिक्षेत्रं फलोल्वणम् ।यामिन्याः पश्चिमे यामे, दृष्ट्वास्वममजागरीत्।३७त्रिभिविशेषकी १ चन्द्रशोमाम. २ नते. A ·तात तल्पं त्यक्त्वाऽऽसने स्थित्वा, भद्रा पश्चनमस्कृतिम् । उदेश्यदुदारेण, स्वरेणालस्यवर्जिता ॥३८॥ ततः स्वममनुस्मृत्या-भ्युत्थाय गतसंभ्रमा । हंसगत्यनुकारिण्या, गत्याऽऽगात्पत्युरन्तिकम्।।३९/युग्मम् तैस्तैर्मनोमहानन्द-दायिभिर्मधुरैः स्वरैः । पतिं सा योधयामास, कोकिलालापकोमलैः ॥ ४० ॥ स्वामिन् चासगृहे सुप्ता, स्वप्नेऽपश्यमहं निशः। पश्चिमे प्रहरे शालि-क्षेत्रं भूरिफलान्वितम् ॥४१॥ स्वप्नस्य तदिहतस्य, विशिष्टं किं फलं मम । भविष्यत्यनवधस्य, प्रसद्य प्रतिपादय ॥ ४२ ॥ हृष्टः प्रोवाच गोभद्रो, भद्रां भद्राकृतिः सुधीः । प्रिये! स्वप्नस्त्वयाऽलाभि, भदो भद्रेभगामिनि।४। सर्वाङ्गसुभगो भोगी, भाग्यवान् श्रिय आश्रयः । स्वप्नस्यास्य प्रभावेण, सूनुस्तव भविष्यति॥४४॥ इति भर्तृवचः श्रुत्वा-ऽवद्भद्रा कृताञ्जलिः। यथाऽऽत्थं त्वं तथा नाथ!, भूयादवितथं मम ॥ ४५ ॥ इत्युदित्वा ततो भद्रा, प्रमोदभरनिर्भरा । यवन्ध शकुनग्रन्थि, प्रत्यक्षं भर्तुरेव हि ॥ ४६ ।। स्वस्थानमेत्य राज्यन्त, जामती साऽल्यवाहयत् । सत्कथाभिः पवित्राभि-गुरूणामहंतामपि ॥ ४७ ॥ ततः प्रभृति दधे सा, गर्भमन्यूनलक्षणम् । मुक्ताशुक्तिपुटीचोचैर्मुक्ताफलमनुत्तमम् ॥४८॥ भद्रायाः सन्द्रिभद्रायाः, सुभंगंभावुकान्यथ । गर्भानुभावतः सर्वा-ज्यङ्गोपाङ्गानि जज्ञिरे ॥ ४९ ।। आपाण्डुरस्फुरद्गण्ड-स्थलं वदनमण्डलम् । शरदुत्तेजितज्योति-श्चन्द्रविम्बश्रियं दधौ ॥५०॥ १ अगणयत्. २ कथय. ३ वदसि. ४ न विद्यत उत्तमं यस्मात् सर्वोत्तममित्यथ: ५ अति कल्याणवत्याः. ६ सौभाग्यवन्ति. ar's ·अभूतामुज्ज्वले नेत्रे, विशाले श्यामतारिके। पुण्डरीके इवोत्फुल्लो अन्तर्धाम्यन्मधुव्रते ॥५१॥ लम्बलोले अवपाल्यौ, त्वक्ताष्टापदकुण्डले । स्मरमेबखे इवाभातां, सुसंस्थानमनोहरे ॥५२॥ कुचौ शितिमुखौ गौरी, लावण्यामृतपूरितौ । स्वर्णकुम्भाविव श्यामा-भोजच्छन्नौ विरेजतुः ॥१३॥ उदरं गूढगर्भत्वा-नैव तलाज तानवम् । भवन्ति मातरो गूढ-गर्भा यत्पुण्यशालिनाम् ॥ १४ ॥ गतिरप्यलसा तस्या, राजहंस्या इवावभौ । वचोऽपि मधुरं श्रुत्यो-रमृतस्यन्दि चाऽभवत् ॥ ५५ ॥ ईक्षणक्षणदायीनि, लक्षणानीतराण्यपि । सुन्दराण्यभवंस्तस्या, देहे गर्भप्रभावतः ॥५६॥ न स्निग्धै तिरुक्षश्च, नात्युष्णै तिशीतलैः । नैव तिक्तनचात्यम्ले- क्षारैर्न च नीरसः ॥५७॥ किन्तु मृष्ष्टैहितैः पथ्य-मधुरैर्मुखरोचकैः । मनाप्रमादिभिर्देह-सुखदैः सर्वदैव हि ॥ ५८ ॥ अशनैः पानकैः खाद्यैः, स्वायैरत्यन्तसुन्दरैः । गर्भ त वर्द्धयामास, श्रेष्टिपत्नी प्रयत्नतः ॥ १९ ॥ त्रिभिर्विशेषकम् ॥ ऋषभादिमहावीर-पर्यन्तानामिहाहताम् । पुण्डरीकेन्द्रभूत्यादि-महर्षीणां कदाचन ॥ ६० ॥ सीतानासुभद्रादि सतीनां च कदापि हि । पवित्राणि चरित्राणि, श्रुश्रावासौ प्रमोदिनी।शयुग्मम् कदाचित्कलगीतानि, गुरूणामर्हतामपि । सा पिवत्यमृतानीव, श्रवपत्रपुटैः स्फुटम् ॥ १२ ॥ कदाचिनर्तकीनृत्य--मङ्गहारादिवन्धुरम् । हावभावमनोहारि, पश्यति निश्चलासना ॥ ६३ ॥ १ मधुवता भ्रमरा २ कर्णसमीपभागो,३ त्यक्तसुवर्णकूण्डले ४ कामदोले ५ श्याममुखौ ६ कृशत्वम् ७ नेत्रोत्सवदायीनि ८ शोधितः ·IA कदाचिचित्रशालाख चरितानि महात्मनाम् । समय व्यतिचक्राम, वीक्षमाणा सुखेन सा ॥ ६४ ॥ त्रिभिविशेषकम् ।। अत्रान्तरे च गोभद्रः, श्रेष्ठी भूरिधनोऽपि सन् । प्रतस्थेऽम्भोधियात्रायां वित्ताशा हि बलीयसी ६५ यतो न गणयत्येव, गेहत्यागं सुदुष्करम् । न च वल्लभया साध, दुस्सहं विरहानलम् ।। ६६ ।। न चानेकविध मार्ग-ष्टमत्यन्तदारुणम् । प्रणाशं न च निद्रायाः, क्षपायां वासरेऽपि वा ॥६॥ शीतवातातपक्षुत्त-महाक्लेशोद्भवं न च । तस्कराणामवस्कन्दं. विलुणुनभयं न च ॥ ६८॥ सिंहादिश्वापदेभ्यस्तु, रेभ्योऽपि न साध्वंसम् । किं भूयसा निजस्यापि, शरीरस्य परिक्षयम्।।६९ ॥ देशादेशान्तरं भ्राम्य-नजस्रं पृथिवीतले । लोभभूताभिभूतः स-मनुष्यो धनहेतवे ॥ ७० ॥ षड्भिरादिकुलकम्।। शकटोष्ट्रयलीवर्दी-थेषु प्रवहणेषु सः। चतुर्धा भाण्डमादाया-रोपयामास भूरिशः ॥ ७१ ।। सन्तानवृद्धनारीभिः, कृतकौतुकमङ्गलः । शकुनेष्वनुकूलेषु चचाल विपुलाशयः ॥ ७२ ॥ वाहनेष्वेतिभारं ना-रोपयन् करुणानिधिः । उत्प्रयाणकांतन्वन , स्थाने शष्पाम्बुशालिनि ॥७३॥ क्रमेणानुत्तुका श्रेष्ठी महेभ्यरतिसकुलम् । पुरं श्रीनिलयं प्राप-दुपकण्ठं महोदधेः ॥ ७४ ।। दिनानि कतिचित्तत्र, स्थित्वा श्रेष्ठी सुखेन सः । केशांचिन्मभु भाण्डानां, चकार क्रयविक्रयम् ॥ सम्प्राप्तोचितलाभोऽपि, प्रचुरद्रव्यलिशया । परतीरोचितं भाण्डं, यानपात्रे.न्यधन सः ॥ ७६ ॥ १ भयम् .२ वाहनेषु. ३ तृणजलवति. ४ शीघ्रम्.

·ली - गोभद्रः शुभवेलाया-मचित्वाम्भोधिदेवताम् । यानयात्रं समारोह-त्वोत्क्षिप्तनांगरम् ॥ ७७ ॥ पोतः प्रतिपगामिन्यां, वेलायामतिवेगतः। प्रणुनः कर्णधारेण, गन्तुं प्रववृतेऽवुधौ ॥७८ ॥ इतश्च भद्रा गोभद्र-प्रिया राजगृहे पुरे । सल्लक्षणमधाद्गर्भ, व्यक्तं द्यौरिव वारिदम् ॥ ७९ ॥ श्रीमजिनेन्द्रचैत्येषु, श्रीराजगृहवर्तिषु । कारयामि जिनार्चानां, स्नानमची च भक्तितः ॥ ८॥ मुनिभ्यो गुणपात्रेभ्यः, स्वहस्तेन ददाम्यहम् । शुद्धानपानपात्राणि, वस्त्राणि बहुमानतः ।। ८१ ॥ समानधार्मिकेभ्यश्च, दानं यच्छामि यत्नतः । दीनानाथादिजन्तुभ्य-स्तूर्णमेवोचितं त्विति ॥ ८२ ॥ दोहदोऽभूत्तृतीयेऽस्या, मासे गर्भानुभावतः । अकारि सर्वमप्येत-तुष्टया विधिना तया ॥ ८३ ।' इत्थं पूरितदोहदा प्रमुदित-स्वान्ता प्रशान्ताकृतिः, शश्वद्धर्मपरायणा परिजनस्यानन्दमातन्वती । सा मासैनवभिस्तथा व्यतिगतैः सादिनैः संतभिः, पुत्रं मित्रंमिवाजनिष्ट विमलं प्राचीव तेजोनिधिम् ॥४४॥ तारुण्याश्चितविग्रहाः सरभरपोदामधामश्रियः, स्मेरद्वक्त्रसरोमहा मणिमयालङ्काररोचिष्णवः। गायन्यस्तनयोत्सवे प्रमुदिता वामभुवस्तीर्थकृ-जन्मायातककुक्कुमार्य इव ता अत्यद्भुता भ्रजिरे ॥ ८५ ।। पुत्रोत्पत्या शालिकाः श्रेष्ठीपल्या:, प्रीताः सन्तो योगपद्येन सद्यः। शवन्दं वादयामासुरुच्चैः, प्रत्यारावैः पूरयन्तो दिगन्तात् ।। ८६ ॥ १ प्रतिकूलगामिन्याम, २ प्रेरितः, ३ सूर्यम्.

·- मह The द्वारे सूतिगृहस्य यूपमुसले पार्श्वदयेऽतिष्ठिपत् , काचिद्धकुलाङ्गना धंववती शीलाञ्चिता पुत्रिणी। ऊध्वीकृत्य सुधारसैर्धवलिते सिन्दूरिकालङ्कृते, शङ्ग पालकचारुकीर्तिसुकृते साक्षाल्लसत्तेजसी ।। ८७ ॥- भंद्रायाः श्रेष्ठिभाया, ज्ञात्वां पुत्रसमुद्भवम् । अहोय सुन्दरी धात्री, समुपेत्य स्मितानना ॥८८ ॥' राज्ञे विज्ञपयामास, श्रेणिकाय कृताञ्जलिः । स्वामिस्त्वन्नगरे श्रेष्ठ-श्रेष्ठिनोऽध सधर्मिणी ॥ ८९ ॥ गोभतस्य विभावर्या, गते यामदये सति । सर्वलक्षणसम्पूर्ण, सुखेन सुषुवे सुतम् ॥९॥ तस्मात्वं वर्द्धसे नाथ, जयेन विजयेन च । पौराणामुदयो योऽत्र, नृपस्याभ्युदयाय सः ॥९१ ।। गर्भस्थस्याऽस्य पाथोधि-यात्रां तात उपागमत् । बान्धवास्तनिधिसन्त, उत्सवं भवदाज्ञया ॥२२॥ ततस्तस्यै ददौ तुष्टि-दानं श्रेणिकभूपतिः। तदाज्ञयोत्सवश्चक, भद्रागोभद्रवान्धवैः ।।९३ ॥ प्राज्ञं दैवज्ञमाय, प्रवेश्य स्वगृहेऽथ ते । दत्त्वा ताम्बूलभप्राक्षुलकस्य शुभाशुभम् ।। ९४ ।। स वभाषे विभाव्याथ, लग्ने ग्रहयलावलम् । शुभग्रहबले लग्ने, जातोऽयं पुण्यवान्छिशुः ॥ ९५ ॥ गम्भीरिमजिताम्भोधि-धीरताऽधरिताचलः । धीविधूतसुराचार्यों, वर्यचर्यों भविष्यति ॥ १६ ॥ ततस्तैः पिञ्जरं कृत्वा, तदङ्गं कुडकुमद्रवैः । परिधाप्यातिमूल्यानि, वनरत्नानि सादरम् ॥ ९७ ॥ कण्ठे पुष्पस्रज क्षिप्त्वा, दत्वा ताम्बूलमुल्वणम् । देवतैवार्चितस्तुष्टो, निज धाम जगाम सः॥९८ायुग्मम्।। १ भर्तृमती. २ पुत्रवती. ३ शीघ्रम् ४ विधातुमिच्छन्ति.

·शिशोराराधनायेवा-दितीऽपि स्वाम्बुजच्छदैः । लक्ष्म्पेव निर्मिता भाति, द्वारे वन्दनमालिका ९९ दत्वा कल्याणपात्राणि, पूर्णपात्राणि सादरम् । पुरेभ्या: प्रेषयामासुः स्ववधूनिजवेश्मतः ।। १०० ।। ताः पुनः पुररथ्यासु, प्रमोदभरनिर्भराः । लीलाश्चितं सञ्चरन्त्यः, सर्वाभरणभूषिताः ॥१॥ विहिताद्भुतनेपथ्या, रणभूणितनपुराः । स्वरूपनिर्जितानङ्ग-कान्ताश्चन्द्रसमाननाः ॥२॥ यूनां मनसि कुर्वाणाः, किं लावण्यापगा इमाः । देवता इति सन्देह, प्रापुर्गोभद्रमन्दिरम् ॥ ३ ॥ त्रिभिर्विशेषकम् ॥ आदायाक्षतपात्राणि, तासामास्यानि कुकुमैः । पिञ्जराणि विधायोचै-दत्त्वा ताम्बूलमद्भुतम् ॥४॥ तैः प्रहस्य विसृष्टास्ता, विस्मयस्मेरमानसाः । शृंगारसागरज्योत्स्नाः प्रापुः स्वं स्वं निकेतनम् ॥६॥ युग्मम् ।। विज्ञातपुत्रजन्मानः, स्वशालाभ्यः प्रमोदिनः। प्रोदामगतिभिः सार्ध, सहर्षस्तुरगैरिव ॥ ६ ॥ उच्चैः स्वरं घोषयन्तस्तैश्च? सूतिमातृकाम् । ययाश्रुतिमुपाध्याय-कुञ्जराः समुपाययुः ॥७॥युग्मम्।। क्षिप्त्वा छात्रोत्तमांगेषु, तैलं मङ्गलहेतवे । कुंकुमेन समालिप्तास्ताम्बूलघसनाचिताः ॥ ८ ॥ सुधियस्तेऽप्युपाध्यायाः सचद्यास्तुष्टिभाजनम् । यक्षवत्सपरीवारा, जग्मुः शालां निजां निजाम् ॥९॥ युग्मम् ॥ कथित्वा नव्यकाच्यानि, सप्रभाः काव्यवत् कचित् । अप्रतिस्खलितं मोचैः, पेटुर्मङ्गलपाठका ॥१०॥ 'कचित्कस्तूरिकादृष्टा(क्लप्त)-स्थासकालङ्कतालिकाः । जगुः कर्णामृतस्यन्दि गायनाः किन्नरा इव ११ १ छान. om * ·परिस्फूर्जत्प्रतिध्वान, पूरयन्तीव रोदेसी। युगपदादयामासु-र्यतूर्याणि तौर्थिकाः ॥१२॥ कचिद् गृहवहिभूमि-प्रदेशेषु सुगन्धिभिः । जलैः सिक्तेषु मुक्तेषु भूयसा रजसाभितः ॥ १३॥ शल्योज्झितेष्ववक्रेषु, सर्वत्राविषमेषु च । सर्वसङ्गविमुक्तानां मुनीनां मानसेचिव ॥ १४ ॥ पटुपाटपदिष्ठे तु (2) मृदङ्गे मंजु गुञ्जति । मन्दिरोद्यानमायूर-ताण्डवाडम्पराम्बुदे ॥ १५ ॥ जिनसन्मुनिसद्भूत-गुणोत्कीर्तनपूर्वकम् । मन्द्रतारतरोद्गान-युगपद्दत्ततालिकाः ॥ १६ ॥ नानावेषजुषो योषा, भूरिभूषणभूषिताः। अकार्षुमण्डलीनृत्यं, हर्षोत्कर्षपुषो मिथः।१७पञ्चभिःकुलम् भंद्रा कल्पलतेवादा-दर्थिभ्यो दानमद्भुतम् । इयं लोकस्थितिर्दान-मव्ययं पुत्रजन्मनि ॥ १८ ॥ गीतैर्मङ्गलपाठक प्रपठनैश्वद्योद्भटोद्घोषणै-म्यद्वामविलोचनाजनरणन्मक्षीरमंजुक्कणैः । दीनानाथचैनीपकार्थनरवैस्तूर्यस्वनैश्चोध्धुरैः । शब्दाद्वैतमिवोभवजनिमहे सूनोस्तदा प्रेष्ठिनः ॥१९॥ एकादश दिनानित्थं, क्रमेण व्यतिचक्रमुः । कुर्वतामुत्सवं तेषां, प्रमोदादेकयामवत् ॥ २० ॥ ततोहि द्वादशे कृत्वा, सूतकस्य विशोधनम् । बभूवुः शुचिभूतास्ते, स्नानकर्मादिपूर्वकम् ॥२१॥ प्रविधायाहतां स्नात्रं, वस्त्रस्रक्चन्दनादिभिः। भद्रा सर्वेषु चैत्येषु विधिनाऽर्चामचीकरत् ॥ २२ ॥ तत्पुरो बलिमाधाय, भक्त्या देवानवन्दत । विधाप्य प्रेक्षणं रम्य, साधुपाश्रयमाययौ ॥ २३ ॥ १ आकाशपृथिव्यो. २ 'पटिप्ठेत्तर्मुद' प्रत्यन्तरपाठोऽपि न सम्यगशायते. ३ सुन्दरदीर्घतरगानः '४ स्त्रियः ५ वामविलोचना मनोहराक्ष्यः स्त्रिय इति यावत्. ६ वनीपका भिक्षुकाः छ जन्मोत्सवे ८ एकप्रहरवत, ·- वन्दित्वा सुव्रतात् सूरीन् , भद्राऽवोचकृताञ्जलिः। प्रसय भगवन् क्षिप्र-प्रास्माकीने निकेतने २४ प्रासुकस्यैषणीयस्य, स्वजनार्थ कृतस्य च । जिघृक्षयाऽनपानादेः, प्रेष्यन्तां यतिपुङ्गवाः ॥२५॥युग्मम्।। धर्मलाभं वितीर्योचु-स्ते भद्रे तव मन्दिरे । वर्तमानेन योगेनाऽऽ-गमिभ्यर्त्यद्य साधवः ॥२६॥ सूरीन् प्रणम्य साध्वीश्च, न्यमन्त्रयत कोविदा । भक्त्या हृष्टमना भद्रा, श्रावकाणां क्रमो ययम्।२७ सधवाभिर्महेलोभियन्तीभिः समन्विता । शङ्ख स्वनति गम्भीरे, वाद्यमाने च तूर्यके ।। २८ ॥ सलीलगमना यत्नो-त्सङ्गविन्यस्तबालका । भद्रा प्राप निज धाम, द्वारविन्यस्ततोरणम् ॥२९॥युग्मम्॥ मित्रज्ञातिपुरज्येष्ठा, भोजनाय निमन्त्रिताः । भद्रया सादरं तेऽपि, समाजग्मुस्तदैव हि ॥ ३० ॥ विष्टरेषु प्रधानेषु, ते क्रमेणोपवेशिताः । भाजनानि च सर्वेषां, सा प्रत्येकमदीदपत् ॥ ३१ ॥ तदर्थ सूपकलम-शालिप्रभृति भोजनम् । सपिः सुगन्धि बहोयो, वरशालनकानि च ॥३२ ।। मृनुमण्डकवृन्दानि, नानापकानसंहतीः । मोदकान् खण्डखायानि, विशालाः सुकुमारिकाः ॥३॥ दनो दुग्धस्य तऋत्य, संस्कृतस्य धनस्य च । दध्योदनस्य भाण्डानि, द्राक्षादेः पानकस्य च ॥ ३४ ॥ इत्यादि अक्तपानादि, तन्न भोजनमण्डपे । समुपादौकन्द्रा, श्रेष्टिनी विपुलाशया ॥ ३५ ॥ तलिश्वावसरे तत्र, साधुयुग्मं समागमत् । दृष्ट्वा तन्मुमुदे भद्रा-भोधिवेलेव शीताम् ॥ ३६ ॥ ग्रहीतुमिच्छया २ प्रमदाभि ३ आसनेपु. ४ प्रभूतनरम्. ५ चन्द्रम् CER है ·अभ्युत्थानमथाधाय, सम्मुखीना ययौ ततः। शिरस्यालिसश्लेषं, चकार विनयेन सा ॥ ३७ ।। स्वयमासनमानीय, प्रभोऽस्मिन्नुपविश्यताम् । प्रसयेति भणित्वा साऽऽसनं तत्पुरतोन्यधात् ॥३८॥ भक्त्या च वन्दनं कृत्वा, रोमाञ्चाश्चितविग्रहा। प्रवर्द्धमानसचेत:-परिणामा सती सती ।। ३९ ।। सर्वदोषविशुद्धं त-द् गृहीत्वाऽन्नादि पुष्कलम् । प्रसय भगवन्नेत-द् गृह्यतामित्युवाच सा।४०/युग्मम्। द्विचत्वारिंशता दोषै-विशुद्धं तविभाव्य तौ। धारयामासतुः पात्रा-ण्येषणादनमानसौ ॥ ४१ ।। निचिक्षेप ततस्तत्र, भक्तपानादिकं बहु । मुनीनामिच्छया भद्रा, प्रकृत्योदारमानसा ॥ ४२ ॥ तत्र विस्मयमानेबु समस्तेष्वपि बन्धुषु । मुदाऽनुमोदमानेषु, तामेवं पार्श्ववर्तिषु ॥ ४३ ।। धन्या पुण्येयमस्याश्च, सुलब्धं जन्मजीवितम् । दानं यैवंविधा हृष्टा, सत्पात्रेभ्यः प्रयच्छति ।४४ायुग्मम् न केवलं स्वयं पुण्य-मजयन्ती तदा भृशम् । अन्येषामपि जन्तूनां, भव्यानां तत्र पश्यताम् ॥४५॥ विनयेनौवनम्राङ्ग-यष्टि श्रेष्ठिसम्मिणी । अवन्दत पुनर्भया, वाचंयमशिरोमणी ॥४६ युग्मम्॥ समादाय ततो भक्त-मीर्यासमितिसङ्गतौ । गन्तुं प्रववृताते तो, राजहंसांविमिलौ ॥ ४७ ।। भद्रापि श्रेष्ठिनी भक्त्या, तौ मुनी बहुमानतः । कियन्तमपि भूभाग-मनुगम्य न्यवर्तत ॥ ४८ ॥ षोढा सत्कारमाधाय, साध्वीभ्योऽपि प्रमोदतः । दानं दत्वाऽनुगम्याथ, वान्धवादीनभोजयत् ॥४९॥ १ षोढा सत्कारोऽयं पूर्वोक्त १३७-१३८-१३९ श्लोकधु द्रष्टव्यः ·rus भुक्तोत्तरं च सर्वांस्तान्, कृताचमनकर्मणः । शुचिभूतांस्ततः श्रेष्ठि-भार्यकत्रोपवेश्य च ॥५०॥ यथौचित्येन सत्कृत्य, ताम्बूलवसनादिभिः। श्रेष्ठिनी समुवाचैवं, कृत्वोत्संगे निजं शिशुम् ५१युग्मम् मम कुक्षौ समुत्पन्नो, यदायं बालकस्तदा । पुष्पितं फलितम् शालि-क्षेत्र भद्राभिसूचकम् ॥ ५२ ।। स्वप्ने दृष्ट्वा प्रवुद्धास्मि, गुरुदेवप्रसादतः। शालिभद्राभिधस्तस्मा-दस्त्वयं सान्वयः शिशुः॥५३युग्मम्।। ततो भद्राभिधायैवं, नामाधानमहोत्सवं । लालनाय स्वपुत्रस्य, धात्रीः पञ्च न्यधादसौ ॥ ५४॥ लघ्वपत्या बहुक्षीरा, बलिष्ठा रोगवर्जिता । हितैषिणी सदा सूनो-बभूव स्तनदायिनी ॥१५॥ नवनीतमृदुस्पर्शाऽ-मलपाणिपादाम्बुजा । अङ्गसंवाहना दक्षा-ऽभवन्मजनकारिका ॥५६॥ विचित्रचित्रविच्छित्ति-कर्मकौशलशालिनी । लघुहस्ता विहस्ताऽऽसी-त्मसाधनविधायिनी ५७ मंजुलालापिनी नाना-देशभाषाविशारदा । चामक्रीडनकाऽभिज्ञाऽभवत्क्रीडाविधायिनी ॥५८ ॥ शिरीषपुष्पमृदङ्गी, सुसंस्थानाइसकता । स्थिरात्मनसनाथाऽऽसी-द्वालकोत्सङ्गधारिणी ॥१९॥ यथावसरमेवैता, लालयन्ति स्म वालकम् । पालत्वे शकसन्दिष्टा, अहंन्तमिव देवताः ॥ ६०॥ इतश्च श्रेष्ठिगोभद्रा, समुद्रे पोतमाश्रितः । गच्छन्समाप गम्भीरं, यावन्नकाकुलं जलम् ॥ ६१ ॥ तावदैवस्य वैषम्या-दनित्यत्वाच वस्तुनः । निमित्तादेविसंवादा-दुत्पाता बहवो भवन् । ६२ ।। १ विच्छित्ति. रचना. २ पण्डिता ३ अलङ्कारकारिका.

·महा स ॥ कथम्?-उचालहस्तविक्षेपैनन्तुर्दिवि देवताः। तर्जयन्य इवाम्भोधी, वणिजः पोतमाश्रितान् ॥६॥ अकस्मादेव भूयस्यो, दिवाप्यम्बरमण्डलात् । ज्योतिर्विमानखण्डाभा, पेतुरुक्ताः समन्ततः ॥१४॥ सदा रजःखलात्वेन, समस्ता विदिशो दिशः । बभूवुर्मलिनाः सयो, पणिगक्षेमसूचिकाः ।। ६५ ॥ धूमकेतुमिव श्याम, खेऽभ्रखण्डमरिष्टकृत् । दृष्ट्वा सांयात्रिकाश्चित्ते, चुक्षुभुभ्रमितेक्षणाः ॥ ६६ ॥ विधनाढमुत्कम्पं, तेषामुत्पश्यतामपि । वितस्ताराभ्रखर्ड त-त्तत्साध्वसमिव क्षणात् ॥ ६७ ॥ जगजै जलदस्तेषां हृदय स्फोटयन्निव । मत्तद्विप इव क्रुद्धः, पोर्तप्रतिगजेक्षणात् ॥ ६८ ।। तन्मध्ये प्रास्फुरच्छंम्पा-ऽवदाता चञ्चला मुहुः । अस्थैर्य सूचयन्तीच, समुद्रोद्भवसम्पदाम् ॥ ६९ ॥ क्षोभयन्तः समुद्राम्भः, पातयन्तस्तटदुमान् । प्रतिकूलाः समन्ताच, प्रचण्डा वायवो वपुः ॥७० ॥ पातैः प्रक्षुभितादधे-रुच्छलन्ति स्म वीचयः । वज्रघाताहता दीर्घाः, स्फटिकाद्रेः शिला इव ॥७१॥ नौभास्ताडितोत्पात-निपातौ कुर्वती दधौ । कुदिमे करघातेनो-फ्ललत्कन्दुकविभ्रमम् ॥७२॥ - खेचरी सिद्धविधेव, कचिदुत्पुप्लुवे भुवः । सा पपाताम्बराभोगा-अष्टविधेव कुत्रचित् ॥ ७३ ।। पलायिष्ट कचिय-भीतेव भुजगाङ्गना । महाजनरवत्रस्ता, दधावाश्चैव सा कचित् ।। ७४ ॥ अनतिव्यक्तसूत्कारं, कामं शब्दायते स्म सा । क्वचिद् गुरुजनदृष्ट-व्यलीकेव कुलाङ्गना ।। ७५ ॥ १ धूलियुक्तत्वेन, २ विस्तारं प्राप. ३ लघुप्रतिगजनिरीक्षणात्. ४ विद्युत. ५ तरङ्गाः ६ तरसः यद्धभूमितले. ८ गरुडाद्- भीता सपिणीव ९ष्टं कुकर्म यस्याः N) ISGA .

·CONGS GPAGri क्वचित्सा पीतमद्येव, जुपूर्णेवातिवंगतः। निरालम्बा निराधारा, पपाताम्बरता क्वचित् ॥ ७६ ।। क्वाप्यम्भोगन्धिभेदेन, प्रगलज्जलविन्दुभिः । नवोपरतकान्तेव, स्थूलाश्रूणि मुमोच सा ॥ ७७॥ नौरन्तस्थजनाफन्दै-विलापानकुन क्वचित् । परराजचमूचक्राऽऽ-क्रान्तेवेह महापुरी ॥७८ ।। सशोकलोकसम्पर्का-च्छुशोचैव कदापि सा । क्षीणपूर्वाजितश्रेयो-निचयेव सुराङ्गना ॥ ७९ ॥ नावमेवं समालोक्य, तदन्तर्वतिभिर्नरैः । भयोद्धान्तमनोनेत्रैः, स्मर्यन्ते स्मेष्टदेवताः ॥ ८॥ असारं तत्र भाण्ड, कैबिदक्षिप्यताम्बुधौ । प्रक्षेपबलिरम्भोधि-देवीभ्य इव यत्नतः ॥ ८१ ॥ अधोमुखाः प्रलम्ज्यन्ते, नांगराः स्माभितो नरैः । यानपात्रात्पयोराशो, घण्टा इव मतङ्गजात् ॥८२॥ भुकुन्दस्कन्दरुद्राणी-क्षेत्रपालादिदेवताः। उपायाच्यन्त कैश्चिद्धि, योजिताञ्जलिसम्पुटः ।। ८३ ॥ तथापि प्राप्य कूटस्य, संसर्ग देवयोगतः । सयो विजघटे पोतो, विधुरै दुर्जनो यथा ।। ८४ ॥ भग्ने पोते सध्वजेन, फूपकेनाप्यभज्यत । छिन्ने भूले गुमायण, स्थीयते किं सवीरुधा ॥ ८५ ॥ भाण्डं ममज निश्शेष, वणिग्भिः सममम्बुधौ । किं निराधारमाधेय येवमेवावतिष्ठते ॥ ८६ ॥ तदा च पोतभङ्गेन, भयादाकुलमानसः । सम्यक्त्वं मलिनीकृत्य, वैचित्र्याकर्मणां गतः ।। ८७ ॥ पञ्चत्वं श्रेष्टिगोभद्रा, प्राप्याकूमारवारिणि । भवनाधिपदेपेषु, देवभूयमुपाययौ ॥ ८८ ॥ १ सद्योमृतपतिका २ काटे. ३ लतासहितेन. ४ अकूपारः समुद्रः ५ देवभूमिम् STRA Purer ·ततश्च सोऽवधिज्ञान-प्रयोगमकरोत्तदा । यावदम्भोधिमध्ये स्वं, भिन्नपोतमबुध्ध्यत ॥ ८९ ॥ तरन्तं चैक्षताम्भोधौ, कायं मीनमिव स्वकम् । ददर्श च गृहे भायौ, प्रस्तोत्तमबालकाम् ॥ १० ॥ मुनिदानार्जितागण्य-पुण्यावर्जितचेतसः । तस्य प्रादुरभूत्स्नेहो, महीयानगजे निजे ॥९१ ॥ अत्रान्तरे च भद्रायाः, केनाप्येत्य निवेदितम् । गोभद्रः पञ्चतामाप्तः, पोतभङ्गेऽम्बुधाविति ॥ ९२ ॥ वचसा तेन सा सथा, पपात भुवि मूर्छिता । दृष्टा भुजङ्गमेनेव, कालदारुणमूर्तिना ॥ ९३ ।। पन्धुभिर्लम्भिता सञ्ज्ञां, प्रयोगैश्चन्दनादिभिः। नरेन्द्ररिव सद्योगै-महामन्त्रौषधादिभिः ॥९॥ ततश्च विललापैवं, भद्राऽतिकरुणस्वरम् । त्वया किं मे हतो भर्ता, रे दैवात्यन्तनिघृण ॥ ९५ ॥ हा नाथ रजनीनाथ-चदानन्दप्रदायिनः । अकाण्डमृत्युस्ते कोऽयं, सर्वस्यापि भयङ्करः ॥९६ ।। ममोपरि कृपा नास्ति, यदि ते क्रूरकर्मणः । रे दैव तत्किमेतस्मिन् , 'पालकेऽपि न विद्यते ॥ ९७ ।। मुक्तकण्ठं महाकन्द, सानुपातं च कुर्वनी । श्रेष्ठिनी पातयामास, धन्धून शोकमहार्णवे ।। ९८ ।। अन्येषामपि बन्धूनां, प्रत्येक क्रन्दनात्तदा । रसान्तरतिरस्कारि-शोकाद्वैतमिवाभवत् ।। ९९ ।। अर्हचक्रिवलाराति-पलाच्युतमुखा अपि । हतकेन कृतान्तेन नीयन्तेऽन्त ह हा हठात् ॥ ॥२०० अकस्मादापतत्येष, मृत्युः सर्वशरीरिणाम् । अतः सद्धर्मकम्मैव, सदा कार्य विवेकिभिः ॥ २०१॥ १ विषवेधैः २ बलारातिः इन्द्रः ३ अच्युनो वासुदेव. , ·BEGIत इत्थं कथयता बन्धु-वर्गेण प्रतियोधिता । लौकिकाचारमखिलं, बन्धुभिः सह साकरोत् ॥ २०२॥ सद्धर्मनिरता सर्वं, गृहकार्य च कुर्वती। कियत्यपि गते काले, शोकं स्तोकीचकार सा ॥ २०३ ॥ इतश्च ववृधे शालि-भद्रोऽपि निजमंन्दिरे । कल्पशाखीव हेमाद्रि-कन्दरे निरुपद्रवम् ॥ २०४ ॥ सञ्चचार स बन्धूना-सङ्कादर निरन्तरम् । वर्षबङ्गेषु सर्वेषां, संस्पर्शन सुधामिव ॥ २०५ ।। धात्रीभिलाल्यमानं तं, वर्द्धमानमहर्निश । मूर्तिमन्तमिव स्वार्थ-मपश्यन् बान्धवा मुदा ॥ २०६ ।। सुसाधुदानार्जितपुण्यपुण्या-कृष्टः सदास्य व्यतनोदभीष्ठम् । गोभद्रजीवामर एत्यभाग्य-युक्तस्य देवा अपि किङ्कराः स्युः ॥ २०७ ।। इति श्रीधन्यशालिभद्रमहर्षिचरिते राजगृहे राजश्रेष्ठिमालिककन्यासोमश्रीसुन्दरीकुसुमावलीजन्मसखीभाव- शालिभद्रोत्पचिगोभद्रश्रेष्ठिसमुद्रारोहणप्रवणभङ्गदेवत्वावासिपुत्रानुकम्पनाभीष्टकरणव्यावर्णनो नाम द्वितीयः परिच्छेदः ॥ २ ॥ S -- COM Punar EDERARI Saपाय ·म ॥ अथ तृतीयः सर्गः प्रारभ्यते ॥ अथेभ्यश्रेष्ठिसूर्धन्याः, कृषीवलमदोऽवदत् । पुरं राजगृहं गन्तु-मिच्छाम्यस्मि महामते ॥१॥ ततः कृषीवलेनापि, सतूर्ण जगृहे धनुः। धन्येनापि निजं खड्ग-रत्नमुल्बणमाददे ॥२॥ तेनानुगम्यमानोऽसौ, देशसन्धिमुपागतः । धन्यो निवर्तयामास, कर्षकं खगृह प्रति ॥ ३ ॥ चचाल स्वयमेकाकी, निर्भयः स महामनाः । प्राप कुसुमपालस्या--रामं राजगृहाबहिः ॥ ४ ॥ यावत्तत्र क्षणं सोऽस्थाचावत्तदनुभावतः । षभूवोपवनं रम्यं, दलपुष्पफलादिभिः ॥५॥ आगात् कुसुमपालाख्य-स्तत्रैवोद्यानपालकः । ददर्श यावदाराम-मकस्मादतिवन्धुरम् ॥ ६ ॥ ततोऽसौ विमयापन्न-चिन्तयामास चेतसि । आश्चर्य यदिहाकस्मा-दभूदारामरम्यता ॥७॥ ततश्चखान स क्षोणी, स्थानकानि कियन्त्यपि । यावद् दूणां रोपणाया-पश्यत्तावन्महानिधीन॥८॥ ततोऽचिन्तयदेवं स, पूर्वमेवाखनं क्षितिम् । निध्यालोकः परं नाभू-तत्कि,कारणमित्यहो ॥९॥ एवं चिन्तयतस्तस्य, धन्यः श्रेष्ठिसुतः पुरः । अपतचक्षुषोर्मार्ग, पुण्यराशिरिवागवान् ॥१०॥ उद्यानपालको धन्य-मानन्दस्यन्दिनं दृशोः। विलोक्य हृदये प्रीत-चिन्तयामासिवानिति ॥११॥ अयं गुणनिधिः कश्चि-दित्याऽऽकृत्याऽवसीयते । यत्राकृतिगुणास्तत्र, वसन्तीति अतिर्यतः ॥१२॥ CHCHE SANGREGUST १ अहम ·IJ SIL RRUTTU ना नूनमस्य प्रभावोऽयं, यदारामस्य रम्यता। यन्निधानोपलम्भश्च, किं किं पुण्याद्भवेन हि ॥ १३ ॥ इति सञ्चिन्त्य हृष्टोऽसौ, धन्याभ्यर्णमुपाययौ । पप्रच्छ कुशलोदन्तं, स्वागतालापपूर्वकम् ॥ १४ ॥ कस्याद्यातिथयो यूयं, नगरेऽस्मिन्भविष्यथ । ततो युष्माकमेवेति, शेष्ठिसूनुस्तमब्रवीत् ॥ १५ ॥ तदाहं भाग्यवाननं, यद्यागच्छसि मद्गृहम् । विमपुण्यवतो धाग्नि, कल्पवृक्षः प्ररोहति ॥ १६ ॥ तस्मात्प्रसादमाधाय, ममोपकृतिकाम्यया । निजपाइप्रसङ्गेन, पवित्रीकुरु मे गृहम् ॥ १७ ॥ एवमभ्यर्थितो यना-तेन सार्द्ध चचाल सः । सन्तो हि प्रार्थनाभङ्ग, कुर्वते न कदाचन ॥ १८ ॥ गच्छन्नसौ सरांस्युच्चैः, सपद्मान्यमलानि च । ऐक्षिष्टालब्धमध्यानि, मनांसीव महात्मनाम् ॥ १९ ॥ कचित्पुष्करिणीर्धन्यो, नानाविभ्रमवन्धुराः । नितम्बिनीरिचापश्य-चञ्चच्चारुपयोधराः ॥२०॥ उद्यानालीः कचित्कान्ता, पहुधा विपीडिताः । स पण्यरमणीश्रेणी-रिवापश्यत्सकौतुकम् ॥ २१ ॥ नानारत्नसुवर्णादि-पूर्णा हट्टपरम्पराः। धनदश्रीगृहश्रेणी-रिवाद्राक्षीत्स धन्धुराः ॥ २२ ॥ धनिनां रम्पहाणि, तुङ्गानि विपुलानि च । सोऽपश्यद्भवनाधीश-भवनानीव शोभया ।। २३ ।। सोऽर्हचैत्यानि तुङ्गानि, चन्द्रांशुविशदानि च । ददर्श कीर्तिकूटानि, प्रीतस्तत्कारिणामिव ।। २४ ।। दिवो देव्यः किमायाताः, किममूरसुराङ्गनाः । इत्यपश्यत्स पूरी-वर्यसौन्दर्यशालिनीः ॥ २५ ।। १ इन्द्रपुत्रः २ स्त्रीपक्ष पयोधरों स्तनों, वापीपक्षे पयांसि जलानि घरन्तीति ता. ३ उद्यानथेणीः वृक्षरीडिताः शोभिता, पणाङ्गनाश्च विटारैः पीडिता आश्लिष्टाः ४ वैश्याश्रेणी: . - नारासस Crime

·महा
GG
OREA
सुवेषाकृतिसंस्थानान् , सोऽपश्यन्नृनलकृतान् । दिवः समागतान देवा-निव द्रष्टुं पुरश्रियम् २६
पश्यन्नेवं पुरं रम्यं, भ्रष्टस्वाखण्डसन्निभम् । समं कुसुमपालेन, धन्धस्तद्गेहमाययौ ॥ २७ ॥
ततः कुसुमपालोऽपि, प्रोवाच प्रेयसी निजाम् । प्रिये प्राघूर्णका पुण्यवानय गुणवानिति ॥ २८ ॥
अतः स्नानादिकां काय-स्थितिमेनं महामतिम् । कारयित्वा महत्या च, प्रतिपत्याशु भोजया२९/युग्मम्
घकुलश्रीस्ततो सृष्ट-चित्ता धन्यस्य सर्वदा । सर्वं सम्पादयामास. मातेवात्यन्तवत्सला ॥ ३० ॥
अचिन्त्यधामा निश्चिन्त-मानसः प्रीतिनिर्भरः। तत्रैवेभ्यसुतस्तथौ, स स्वकीय इवौकसि ॥३१॥
इतश्च तत्र सोमश्री-सुन्दरीकुसुमावलीः । श्रेणिकावनिपष्ठिगोभद्रौरामिकाङ्गजाः । ३२ ।।
कलाकलापं सकलं, पाठयित्वा कलागुरुः। श्रेणिकायार्पयामास, विचक्षणशिरोमणिः ॥३शायुग्मम्.
भूरिस्वर्णमहारत्न-वरेण्यवसनादिभिः । भूषयित्वा कलाचार्य, विससर्ज नराधिपः ॥ ३४ ॥
अतिस्निग्धा वयस्यास्ता-स्तिस्रोऽपि हि परस्परम् । कीडन्त्येकत्र तिष्ठन्त्यः, प्रायो विविधखेलनः ३५
यौवनाभिमुखास्तिस्रोऽप्यन्यदैकत्र संस्थिताः। परस्परावियोगाय, प्रतिज्ञामिति चक्रिरे ॥३६॥
एकोऽस्माभिर्विधातव्यो, भर्ता स्वस्यावियुक्तये । सुखेनैकत्र तिष्ठामो वयं येन परस्परम् ॥३७॥
एवं कृतप्रतिज्ञास्ता, पूर्यमाणमनोरथाः । मनःसङ्कल्पमात्रेण, तस्थुर्दैव्य इथावनौ ॥ ३८॥
धन्यः कुसुमपालस्य, गृहे तिष्ठन् कलानिधिः । नानाप्रकारभङ्गीभि-ग्रन्थ कुसुमस्रजः ॥३९॥

·Post मालावैचित्र्यमालोक्य, मुदिता कुसुमावली । ददौ नीत्वा सखीभ्यां ता, रणदभृङ्गकुलाकुलाः ४० मालानां गुम्फनं दृष्ट्वा --ऽदृष्टपूर्वमिवाद्भुतम् । पप्रच्छतुस्ततस्तां ते, केनैताः सखि निर्मिताः ४१ सा जगाद गृहेऽस्माकं, धन्याख्योऽस्त्यागतोऽतिथिः । तेनैताः निर्मिता सख्यौ, विचित्रा कुसुमस्रजः॥ सख्यौ स गुणरत्नानां, साक्षानिधिरिवाक्षयः। चारुगम्भीरिमाम्भोधि-धीरताधरिताचलः ४३. वदान्यतागुरुधीमान , सौभाग्यामृतसागरः । अगण्यपुण्यलावण्या-कीर्णकायो महाभुजः ४४ लोचनानन्दनिस्यन्दी, शारदश्चन्द्रमा इव । तरुणुस्तरुणीस्वान्ता-म्भोजोज्जृम्भगभास्करः ४५ स्वर्णचूर्णवपुर्वणः, श्लाघ्यसङ्गिसंस्थितिः । इहानगोऽङ्गवानङ्ग-रूपेण स विभाव्यते ॥ ४६॥ चतुर्भिश्च कुलकम् ॥ सोमश्रीः सुन्दरी चाथ, तद्गुणश्रवणेन्दुना । प्रोल्लासितमनोऽम्भोधी, सानुरागे जजल्पतुः ५७ सखि धन्या त्वमेवैका, दृप्ट्या दृष्टो यया ह्यसौ । प्राप्यते किमपुण्येन, मरौ पद्मसरः कचित् ४८ धन्ये जातानुरागाथ, सोमश्रीगुणरागिणी । रतिं न लभते क्वापि, शफरीव स्थलगता ४९ नैच्छदाहारमाधातुं, न पातुं पानकापि । नालङ्कर्तुमलङ्कारान, सा स्मरव्याधिवाधिता ५० न स्नानं नागसंस्कारं, विधातुमुदयच्छत । परं स्वेदमुवाहाने, कम्पं मुर्मि निरन्तरम् ५१ मुमोचोच्छवासनिःश्वासा-नत्युष्णान् शोषकारिणः । वाष्पप्लुतेक्षणा तल्पे, पतति स्मातिनिःसहा सखीभिर्यहुधोक्तापि, जजल्प न च किञ्चन । चेन्जल्पति तदा शून्य-मसम्बद्धास्फुराक्षरम् ५३ खास Kaisastrains MDOGGram SE ·तामेवं कन्यकां धात्री, विलोक्याकुलमानसा । तत्र चैकान्तमाधाया-पृच्छन्मधुरया गिरा ॥५४॥ कोऽपि किं याधते व्याधि-वत्सेऽतुच्छस्तवाधुना । किं वान्यत्कारणं किञ्चि-धेनैवं पुत्रि खिधसे ।। अकस्मादेव ते कस्मा-दवस्थाऽभवदीशी । ममात्मनिर्विशेषायाः, पुरस्ताद् ब्रूहि पालिके ॥५६ ॥ सर्वं सम्पादयिष्यामि, तवाभीष्टं क्षणादपि । अविज्ञातरुजः कर्तु, पार्यते न प्रतिकियाम् ॥१७॥ सोमश्रीस्तामुवाचैव, विहस्याकर्णयाम्बिके । न व्याधिर्याधते कोऽपि, हेतु न्योऽस्ति केवलम् ॥५॥ ममाघ पुरतो धन्या-भिधो धीमान गुणी युवा । अतिथिः कुसुमावल्या, वर्णितः खगृहागतः ॥१९॥ तद्गुणश्रवणात्तमि-ननुरागोऽम्य मेऽभवत् । तदप्राप्तावसुस्थाहं, त्वं प्रमाणमतः परम् ॥ ६० ।। ततः सा प्रत्युवाचैवं, त्वं खेदं पुत्रि मा कृथाः । यतिष्येऽहं तथा शीघ्र, यथेष्टं ते भविष्यति ॥६॥ इत्युदित्वा च धारिण्यै, सा तदाकूतमब्रवीत् । तत्सर्वं धारिणी देवी, श्रेणिकाय व्यजिज्ञपत् ॥३२॥ ततः श्रीश्रेणिको राजा, कौतुकौत्सानमानसः। धन्यमाहवत्तीत्यो-यानपालस्य मन्दिरात् ॥ ६३ ।। धन्यस्यागच्छत्तो रूप-मालोक्याचिन्तयन्नृपः। किं जयन्तोऽयमेतीन्द्र-पाचोत्केनापि हेतुना ॥६॥ किंवा नागकुमारोऽय-मायाति पृथिवीतलात् । नित्यान्धकारसम्पूर्णे, तत्र स्थातुमिवाक्षमः ॥६५॥ धन्योऽप्यभ्यर्णमागत्व, प्राञ्जलिः प्राणमन्तृपं । महाकुलीना विनया-लङ्कारा हि निसर्गतः ॥ ६६ ॥ १ इन्द्रपुत्रः 22 ·OR2 समस MARA ततः कुसुमपालेन, विज्ञप्तो भगधाधिपः । सहागतेन धन्योऽयं, खामिनमति सांदरम् ॥ ६७ ॥ ततो नृपुङ्गवश्चित्ते-चिन्तयन्मम पुत्रिका । स्थानेऽनुरागमाधत्ते, पभिनीष प्रभाकरे ॥ ६८॥ रूपमप्रतिम ह्यस्य, देहसौन्दर्यमद्भुतं । तन्नूनमस्य सोमश्री. योग्या श्रीः श्रीपतेरिव ॥६९ ॥ निश्चित्येति निजे चित्ते, धन्यमाह नरेश्वरः । त्वं विवाहय मत्पुत्री-मायुष्मनतिसुन्दरीम् ॥७० ॥ धन्योऽभ्यधात्सुधां श्रुत्यो, स्यन्दमान इव प्रभो । युष्माक पचन केन, पार्यते फर्जुमन्यथा ॥७१ ॥ किन्तु ॥ जातिविशुद्ध हि कुलं विशालं, रूप मनोहारि सुचारु शीलं । विधानवद्या च गुणा वरस्य, स्युः श्लाघनीया क्षितिपाधिनाथ ॥ ७२ ॥ एषां च मध्यावतां न कोऽपि, गुणो मदीयः प्रवरः प्रतीतः । अतः कथं में वसुनाप्रदान-मज्ञातपूर्वाय विधीयतेऽत्र ॥७३ ॥ धन्यं प्रतिमाह ततोधराधिपस्त्वयाप्रक्लसंवरपुष्पगुम्फनम् । दृष्ट्वानुरागानुगताऽभवत्वयि, प्रदीयते तुभ्यमतः सुतामया ७४ यचोच्यतेऽज्ञातगुणायमां, किंदीयतेसाहेतिवाक्यम्। तत्राकृतेायतएव पुंसां,मायो गुणौधः सुकुलं च तस्मात्७५ तस्मान्मयेमा परिदीयमाना-मनीकुरु त्वं गुणरत्नसिन्धो । भवद्गुणाकर्णनजातरागां, यथैव रामो जनकस्य पुत्रीम् ।।७६।। इत्युक्तोऽसौ नरेन्द्रेण, तूष्णीमालम्ब्य लजया । स्थितः शालीनता येन, पुंसां प्रवरभूषणम् ॥ ७७ ॥ १ सूर्य. २ कृष्णस्य. ३ कर्णयोः ४ पुत्री. ५ गुणसमूदात्. ६ लजालुता ·म na Ci ततस्तदैव दैवज्ञो, राज्ञा विज्ञानसागरः । उक्तः कन्याविवाहस्य, यूहि मे लग्नवासरम् ॥ ७८ ॥ गणयित्वा ततः सोऽपि, जगाद नृपतेः पुरः। इतो दिनात्तृतीयेऽहि, विद्यते लग्नमुत्तमम् ।। ७९ ॥ सर्वदोषविशुद्धेऽस्मिन् , लग्ने कन्यां विवाहय । ईदृग्लग्नं धराधीश, यतः पुण्यैरवाप्यते ॥ ८॥ ततस्तं तुष्टिदानेन, तोषयित्वा विमृज्य च । भूपतिः कर्तुमारेभे, पाणिग्रहमहोत्सवं ॥ ८१ ॥ अत्रान्तरे च विज्ञात-स्वकीयोदाहनिर्णया। धात्रीमुखेन सोमश्री, श्रेणिकाय व्यजिज्ञपत् ॥८२॥ तातास्माकं प्रतिज्ञाऽऽसी-सखीनां तिसूणामपि । पतिरको विधातव्य, इति स्वस्यावियुक्तय।।८॥ अयमेव पतिस्तस्मा-त्सख्योंरितरयोर्यथा । भवेत्तथा प्रसीदेति, श्रुत्वा नृपतिरब्रवीत् ॥ ८४ ॥ यद्येवं रुचितं तस्या-स्तदाऽस्तु किमु दूषणम् । सपत्नीनामिह प्रेमा-तिशेते स्वर्गसम्पदम् ॥८५ ॥ भद्रा कुसुमपालं च, समाहूय नृपोऽभ्यधात् । युष्मदजयोः सोम-श्रियीकोऽस्तु वल्लभः ॥८६॥ येनैकत्र सुखेनैवावतिष्ठन्ते परस्परम् । तो ज्ञातपुत्र्यभिप्राया-वेवमस्त्वित्यवोचताम् ॥ ८७ ॥ सतो नैमिसिकादिष्टे, वासरे स्वजनादिकान् । सत्कृत्य पहुमानेन, यथाई भोजनादिभिः ॥ ८८ ॥ शुभे लग्ने मुहर्स , भद्रारामिकभूभृतः । इभ्याङ्गजेन कन्यानां, पाणिमग्राहयन्मुहा ॥८९॥युग्मम्॥ रनालकारवस्त्रादीन , कन्यकाभ्यां वराय च । ददतुर्विविधान् प्रीती, श्रेष्ठिन्युयानपालको ॥९॥ जामात्रेकन्यकाभ्यो नृपतिरपि ददौ स्वर्णकोटीश्चतस्रो, मुक्ताहाराहाराङ्गदमुकुटशिरोरनसत्कुण्डोलादीन ·मा हस्त्यश्वस्यन्दनादीन विविधजनपदोद्भूतदासी प्रभेदान् , प्रासादं सप्तभूमं स्खलितरविरथं चारुशालं विशालम् ॥ ९॥ भूयोदेशभवं च किङ्करगणं पर्यवैशय्यासना-दर्शाच्छादनभाजनानि रुचिराण्यम्योपधानानि च । मानागोकुलसंकुलान् वरतरान् प्राज्यपपुष्टान् ब्रजान , प्रामाद्धिसमृद्धलोककलितान सुक्षेत्ररम्यान बहून् ।९।आदियुग्मम् असहायो विदेशस्थः, पुण्यात्मापमह श्रियम् । तस्मात्पुण्यार्जने यत्नः, कर्तु मे युज्यतेऽधुना ॥९३ ॥ अयंते च पुनः पुण्यं, गुरूणां पर्युपासनात् । गुरवोऽपि च निग्रन्था. निर्ममत्वा अवश्वकाः ॥९४ ॥ इति संचिन्त्य धन्योऽसौ सुव्रताचार्यसन्निधौ । जगाम यहुमानेन, प्रणम्योपाविशत्पुरः ॥ ९५ ॥ ततः श्रीसुव्रताचार्यो, धन्याय जिनदेशितम् । विविधं धर्ममाचख्यौ, स्वर्गमोक्षसुखप्रदम् ॥ ९६ ॥ सोपि सद्दर्शनोपेत, गृहिधर्ममुपाददे । आत्मानं सत्यनामानं, वहमंस्त चिराय च ॥ ९७ ॥ सुव्रतांधियुगं नत्वो-पागम्य निजमन्दिरम् । सन्तुष्टहृदयो भार्याः, (भार्य) प्रोवाचैवं महामनाः ॥१८॥ सुव्रताचार्यपादान्ते-ऽलब्धपूर्वमिवोत्तमम् । सुभ्रुवोऽद्य मयाऽलाभि, धर्मरत्नमिहार्हतम् ॥ ९९ ॥ ततो जगाद सोमश्री-विकसत्मुखपङ्कजा । स्वामिन् 'भद्रतरं जातं, जाता यायमाहताः ॥ १० ॥ ममैतस्याश्च सुन्दाः, कुलक्रमसमागतः । धर्मोऽयं कुसुमावल्या-स्त्वस्मसंसर्गतोऽस्ति यत् ॥ १ ॥ तदेवमेकचित्तत्वे सर्वेषामप्ययाधिताः । सम्पत्स्यते त्रिवर्गोऽपि, लोकबयसुखपदः ॥ २ ॥ ततश्च सह पत्नीभिः, प्रासादे ससभूमिके । त्रायस्त्रिंशसुपर्बेव, ललति स्म स लीलया ॥ ३ ॥ RCH ·AICH 13 तत्रचोत्पाध्यमानेऽपि, कीले धन्यस्य पुण्यतः । आविरासनिधानानि, चक्रिणो दिग्जये यथा ॥४॥ अथ रत्नप्रदीपेन, द्योतिते वासमन्दिरे । रात्रौ पर्यडशय्याया-मासित्वेभ्यसुतः सुधीः ॥५॥ पत्नीभद्रासनासीनाः, कविदेव्युपमाः पुनः । प्रश्नोत्तराणि पप्रच्छ, विनोदोऽयं विपस्थिताम् ।वायुग्मम्।। प्रगल्भा राजपुत्रीत्वा-व्यक्तमस्खलिताक्षरम् । पपाठ प्रथमं तत्र, सोमश्रीः श्रेणिकागजा ॥७॥ अभिलषति किं तृष्लाकान्तो नृपस्य च कं जनो, वितरति सदा किं चाजव्यं सरागिनरैरिह सुरसमुदयाः कीदृक्ष वा नमन्ति मुनि मुदा, प्रवदति विधिः कीदृग्जैनं मतं भुवि विश्रुतम् ॥ ८॥ कुशाग्रीयधियां वेयं चलहिन्दुततावली । व्यक्ताततततंरूपोत्युक्त्वा सा वल्लभाननम् ॥९॥ स प्रमोदमवैक्षिष्ट, ततोऽवोचत्सतामिति । व्यक्त करणदं कान्ते, दुर्गमं किमिहाधुना ॥१०॥ अथोवाच वणिकपुत्री, सुन्दरी रूपसुन्दरी । पव्यमानं मया नाथ, भव्यं प्रश्नोत्तरं शृणु ॥ ११ ॥ वदत्यर्थः प्रेमोनहति परमं को मधुरिपो, तथा सीतासूनुर्भुवि निगदितः कीदृश इह । शितिव्रते भूपं सुनयनिपुणं वाञ्छति च का, समाख्याति क्रीडा धरणिदुहितुः कः किल पिता ॥१२॥ चलदिसर्गकं जात्या, निसर्गसुभग प्रिय । ततावलिः स्फुटातात-ततश्चेत्यनुबुध्यताम् ।। १३ ।। ततः श्रेष्ठिसुतोऽवोच-प्रिये प्रश्नोत्तरं वरं । यतोऽत्र रामजनक, इत्युत्तरमनुत्तरम् ॥ १४ ॥ कुसुमावल्यथ माह, साहङ्कारं भवादृशां । विवत्ता कीरशी स्वामि-नीहशैविदितैरपि ॥१५॥ DISCCUSED ॥ INDI

·cup
SANGITI
मदुक्तं यदि जानीथ, ज्ञास्यते च तदा ध्रुवम् । इत्युक्त्वा सापठत्तूर्ण-मिति पण्डितमानिनी ॥१६॥
बतो धान्यविशेषपडुजचचौ कस्तीवपिडाकरो, भाषन्ते च महिमहामिह मिदः कीदृग्नृपो दुर्जयः।
श्लेषे धातुरभाणिको जलचरो विषयदौघस्तथा, वक्त्याख्यातिकमादिमं च वचनं किम्वर्तमानाश्रित।
गतं पुनर्गतं प्रत्या-गतं प्रश्नोत्तरं ह्यदः । व्यक्तव वर्तते नाथ ततालीति ततातनी ।। १८ ॥
ईदृशानी विदन्त्येवा ऽस्मदीया गोदुहोऽपि हि । किं बमोतः प्रतीतैव प्रियाते तलिकावली ॥१९॥
कर्णाञ्जलिपुटैः पीत्वा स्वभर्तुर्वचनामृतम् । प्रमोदपूर्णचित्तास्ता स्तिस्रोऽपि मधुरस्वरम् ॥ २० ॥
विनयेनाञ्जलिं वध्वा प्रोचु युगपदेव त। किमपि त्वमपि स्वामिन् पठ प्राज्ञशिरोमणे ॥२१||युग्मम्
ततस्तद्वचसा सोपि प्रोन्मीलनीतभाकुरः। सुवर्णमृदुदुर्भदं प्रश्नोत्तरमदोपठत् ॥ २२ ॥
लोकेन प्रार्थ्यते का जगति निगदितः कोमहीरुविशेषः, किं वा रूपं स्त्रियां सौ भवति ननु तदः शब्दशास्त्रप्रसिद्धं ।
कः शब्दो भर्तृवाची परगुणनुतिभिः के प्रहृष्यन्ति चित्ते, ध्यातव्याः के गदौघप्रशमनपरमेष्टिष्वहो पञ्चमाः स्युः ॥२३॥
हियस्तं दिः समस्तं च प्रश्नोत्तरमिदं प्रिया: । ताततश्चेति रूपेह प्रस्फुटैव ततीवली ।। २४ ।।
प्रश्नोत्तरमिदं श्रुत्वा चिन्तयन्त्यो मुहुर्मुहुः । तास्तिस्रोऽपि क्षणं चक्रुः, मिथो मुखनिरीक्षणम् ॥ २५ ॥
स्थित्वा मनाक विहस्योचुः, सर्वायुगपदेव ताः । नूनमात्मानुरूपास्ते, नाथेष्टा इह साधवः ॥ २६ ॥
एवं प्रकारैविविधैर्विनो दैविचक्षणाभिासहधर्मिणीभिः।कीडनसाविभ्यसुतासुखेन, मुदात्यनैषीत्कतिचिदिनानि ॥२७॥

·मह शालिभद्रकुमारोऽथ, वर्द्धमानोऽष्टवार्षिकः । पभूव खजनानन्तानन्दसन्दाहवर्द्धनः ॥ २८ ॥ स्वमिन्नेव गृहे भद्रा, पाठनायात्मजन्मनः । स्वप्रज्ञास्तसुराचार्य, कलाचार्य समानयत् ॥ २९ ॥ तत्पाचे यत्नतो धीमा-धीयानः स आददे । साक्षीकृतकलाचार्यो, लीलया सकलाः कलाः ॥३०॥ रामाजनमनोऽम्भोधि-क्षोभचन्द्रोदयोपमम् । तारुण्यं पुण्यलावण्य-पीयूषाश्चितमाप सः ॥ ३१ ॥ सर्वलोकप्रियो भोगी, दानशौण्डो दयापरः । दाक्षिण्यामृतपाथोधि-विनीतवनीयो नयी ॥३२॥ परोपकारप्रवणः प्रियधर्मा प्रियंवदः । शालिभद्रकुमारोऽभू-द्यौवनेऽपि विवेकभाक् ॥३॥युग्मम्।। छत्राकारोत्तमाङ्गः शितिरुचिरेकचः पूर्णचन्द्रार्द्धभालो, भुमलिग्धासितभूः कुवलयनयनः पूर्वमेन्दूपमास्यः । बिम्यौष्टश्चारुनासो विशंदरदततिः स्कन्धलग्नाग्रकों, व्यूढोरॅस्को वृषांसो द्विरदकरभुजः पल्लवाताम्रपाणिः ॥ ३४ ॥ दीर्घश्लाघ्याङ्गुलीको विमलकररुहश्रेणिरुद्दीप्रपार्श्व-वचईम्भोलिमध्यो वरतरकदलीस्तम्भरम्योरुयुग्मः । सारजस्त्रीसुजन्यादितय उपचितोन्नम्रकूर्मोन्नतांधिः, सुश्लिष्टालक्ष्यगुल्फोऽरुणचरणनखो वर्तुलारक्तपालिः ॥ ३५ ॥ नानाभूषणभूषितः परिहितप्रोदामदिव्यांशुकः, सच्छायोऽथिसमूहचिन्तितमनोऽ-भीष्टार्थसम्पादकः । क्रीडन्मित्रवरैर्व्यलोकि युगपद्-दात्रिंशताश्रेष्ठिभि-प्रोजङ्गमकल्लपादप इव श्रीशालिभद्रः क्षितौ वानिभिषिशेषक। ततस्ते श्रेष्टिनस्तस्य, रूपाधाक्षिसमानसाः । सममेव समाजग्मुः, श्रेष्टिगोभद्रमन्दिरम् ॥ ७ ॥ १ उत्तमाझं शीर्षम् २ शितयः स्यामाः सुन्दराश्च केशा यस्य सः ३ निर्मलदन्तथेणिः ४ विशालवक्षाः ५ वृषभवत् असो यस्य सः ६ दम्भोलि: वत्रम्.

·LE भद्रयासनदानायै-स्ते कृतप्रतिपत्तयः । कन्याद्वात्रिंशतं दातुं, तामयाचन्त सूनवे ॥ ३८ ॥ दृढमीतमना भद्रा, पुरस्तेषाममन्यत । विवाहं शालिभद्रस्य, कन्यामियुगपभृशम् ॥ ३९ ।। विशालकुलसम्भूता, विश्रुद्धतरजातिकाः। प्रोद्भिनोदग्रतारुण्या, वर्यसौन्दर्यशालिनीः ।। ४० ॥ राकानिशाकराकारा-नना नलिनलोचनाः । सत्कुन्दकलिकादन्ता, इभकुम्भपयोधराः ॥४१॥ चञ्चदलित्रयोपेता, वज़मध्यतनूदराः । रम्भास्तम्भोपमानोरू-स्त्रिदिवेशवधूपमाः ॥ ४२ ॥ द्वात्रिंशतमिमाः कन्या: शालिभद्रेणसादरंपर्यणाययदेकत्र, लग्ने भद्राप्रमोदतः॥४शचतुर्भिकलापकम् गोभद्रजीवदेवोऽथ, विबुध्यावधिना सुतम् । द्वात्रिंशतेभ्यकन्याभिः, कृतपाणिगृहोत्सवम् ॥४४॥ शीघ्रं भवनवासिभ्यो, देवेभ्यः सपरिच्छदः । मुनिदानार्जितागण्य-पुण्याकृष्टः समाययौ ।४५युग्मम् रम्यं विस्तीर्णमुत्तुङ्ग प्रासाद सप्तभूमिकं । स चक्रे शालिभद्रार्थ, सुरप्रासादसन्निभम् ॥ ४६ ।। तमाघभूमिकाधस्ता-दश्वेभकरभादिकाः । वध्यन्ते यत्र धार्यन्ते, शकटस्यन्दनादयः ॥ ४७ ।। प्रांशुरनमयस्तम्भा, विस्तीर्णायतसत्तुलः। थानशाला विशालास्ता-श्वक्रेऽसासुरेश्वरः ॥ ४८ ॥ मलिष्ठादीनि भाण्डानि, स्थाप्यन्ते यत्र सर्वदा । ऊर्ध्वमादिभुवश्चक्रे, स शालास्तन्न बन्धुराः ॥४९॥ वितीयायां पुनभूमी, दासीदासादिसंहतेः । भोजनादिक्रियास्थानान्यतिरम्याणि स व्यधात् ।। १ कमलाक्षी C ·ली - " GranKri3GCrust Gru . तृतीयायां रसवती-स्थानानि स्थगिकालयान् । गवाक्षजालकालीढाः, प्राज्याः पानीयशालिका: ५१ चतुर्यो चासनखाप-स्थानभोजनमण्डपान् । वस्त्रालङ्काररत्नादि-भाण्डागाराणि निर्ममे ॥५२॥युग्मम् प्रधानानेकधारन-मयाईद्विम्बहेतवे । देवालयं च चक्रेऽसौ, निजचैत्यगृहोपमम् ॥ ५३ ॥ पञ्चम्यां तु वसन्तादि-समस्तऋतुसम्भवैः । नानाविधफलोपेते-नानापुष्पमनोहरी ॥५४॥ महीरुहगणैर्गुच्छ-लतागुल्मैश्च सुन्दरम् । आराममैतिविस्तीर्ण, विदधे ससुखाकरम्॥५५॥युग्मम्।। तदन्तर्मणिसोपान-शालिनीचिमलाम्भसः। क्रीडापुष्करिणीवापी-नीलरक्तसिताम्बुजाः ॥५६॥ क्रीडाक्षोणिभृतो रम्यान् , वनखण्डोपशोभितान् । स्फाटिकास चकारोचैः, कैलासाचलसन्निभान् निगूढजलसञ्चार-निपतन्त्रीरशीकरांन् । स धारामण्डपांश्चक्रे, वर्षाभ्रेरिव-निर्मितान् ॥१८॥ एवमन्यान्यपि क्रीडा-स्थानानि विविधान्येसी । विदधे शालिभवाय, पुण्यं हि जयति क्षितौ ॥१९॥ षष्ठभूमौ वासगृह, वासवागारसन्निभम् । शालिभद्राय चक्रेऽसौ, चित्रशालादिवन्धुरम् ॥ ६ ॥ पार्श्वेऽपवरकांस्तस्य, चके द्वात्रिशतं तथा । धात्रिंशतः कलत्रेभ्यो ऽसुरस्तत्प्रतिरूपकात् ॥ ६१ ॥ वासवेश्मनि विस्तीर्ण, गङ्गापुलिनसन्निभम् । पार्वतोऽभ्युन्नतं किञ्चि-गम्भीरं मध्यभागतः ॥६२॥ नवनीतवन्मृद्धीभि-स्तूलिकाभिस्समन्वितम् । वात्रिंशतोपधानादि-वस्तुभिश्वापि सङ्गतम् ॥३३॥ विचित्रचित्रविच्छित्ति-चित्रितं नेत्रहर्षदम् । वर्य पर्यङमार्याय, शालिभद्राय सोऽकरोत् ॥६४॥ त्रिभिर्विशेषकम्।।

·Guru GuruKrus (GORGANGI HDGAON " चके पर्यङ्कमेकैक, तृलिकाद्युपशोभितम् । प्रत्येकं च कलत्राणां, खोत्पादशयनोपमम् ॥ १५ ॥ सधम्यां भूमिकायां च, मसृणं मणिकुटिमम् । निर्ममेऽसौ सुराधीशो लीलाचक्रमणोचितम् ६६ चके नाभिप्रमाणां च, वेदिकां सर्वतोऽपि सः। रत्नजालान्तरोपेतां, जगतीवेदिकोपमाम् ॥३७॥ तस्याश्योपरिसद्वृत्तान , स्फाटिकान्कपिशीर्षकान। शालिभदास्यशोभांस्तान , थाह्यचन्द्रानिवागतान पुण्याकृष्टोऽसुरोऽस्मै स वितरति वरं प्रत्यहं चाङ्गरागं, वस्त्रालङ्कारपुष्पाण्यमृतरसफलाहारमय्यं ततश्च । निर्विघ्नं क्रीडति स्म त्रिदशपतिरिव प्रेयसीभिः सदाऽसौ , भद्रा व्यापारमन्यं खयमपि सकलं गेहसत्कं चकार ॥६९॥ अयेभ्यतनयो धन्यो, भोजनानन्तरं सुधीः । समादाय च ताम्बूलं, वातायनमुपाविशत् ॥ ७० ॥ यावत्पश्यति तत्रस्था, पुरश्रियमसौ ततः । ददर्श खगृहच्छायो-पविष्टं वृद्धयोर्युगम् ॥ ७१ ॥ तबाहाराधभावेन, कृशं विच्छायतांगतम्। ग्रीष्मतप्तं मृगदन्छे, वृक्षच्छायामिवाश्रितम् ॥ ७२ ॥ आदियुग्मम् ।। ततः सोऽचिन्तयदहो, अनौचित्यं विधेरदः । वकुक्षिभरणाशक्ता-चिरञ्जीवन्ति यत्नराः ॥ ७३ ।। अथवा न विधेर्दोषो, दोषः खल्वेनयोरयम् । तारुण्येऽपि तपस्तप्तं, यन मुक्त्वा गृहाश्रमम् ॥७४॥ अथवा नानयोर्दोषो, दोषोऽत्र श्रीमतामयम् । एवंविधानपीक्षित्वा, यद् भृशं नोपकुर्यते ॥ ७ ॥ किश्चामू पश्यतो दृष्टि-मम लिपति सादम् । दृष्टपूर्वाविवैतौ मे, मनः सुखायतोऽधिकम् ॥७६॥ इत्यसौ चिन्तयन्नेवो-पलक्ष्य पितराविति । अत्यन्त पीडितश्चित्ते, संस्मृत्य विभवं तयोः ।। ७७ ।।

·Gri कस्य कस्य न जायन्ते, संसारे विपदोऽधवा । किन्तु कार्यः स्वयन्धूना-मुपकारो महात्मभिः ॥७८॥ तदहो कि ममानेन, धनेन यहुनाऽपि हि । नोपयोगं प्रयात्युचैः, स्वपन्धूनामैपीह यत् ॥७९ ।। विमृश्यति झगित्येव, प्रतिहारं समादिशत् । भो भो वृद्धयुगं तिष्ठ-त्युपविष्टं गृहान्तिके ॥४०॥ स्नपयित्वाऽऽदरेणैत-ट्रोजयित्वा विशेषतः। परिधाप्य सुवस्त्राणि, समानय ममान्तिकम् ॥८॥ तं प्रणम्य प्रतीहारो, विनिर्गत्य गृहाहहिः । स्वर्णदण्डकरः शीघ्रं, गत्वा ताविदमब्रवीत् ।। ८२ ॥ जामाता नृपतेरेष, युवामाकारयत्यतः । समागच्छतमुत्थाय, प्रत्यासन्नं गृहान्तरम् ॥ ८३ ॥ कान्दिशिको चकम्पाते, तद्वचाश्रवणाच तौ । आपदता हि पश्यन्ति, सर्वतो व्यसनोदयम् ॥८४॥ चिन्तयामासतुश्चैव-महो नौ मन्दपुण्यता । विदेशागमनेऽप्येवं, रतिं यन्न लभावहे ॥५॥ चिन्तयन्ताविति प्रोचे, प्रतिहारो महामनाः । आर्यों मा कुरुतां भीति, प्रीत्या हाययति घसौ ॥८६॥ ततः क्षण समाश्वस्य, तवाक्यश्रवणादिमौ । मन्द मन्द सम तेन, गृहाभ्यन्तरमीयतुः ॥ ८७॥ स्नापितौ भोजितौ तेन, वितीर्य वरवाससी । उपधन्यं समानीया-सने तावुपवेशितौ ॥ ८८ ॥ ततस्तावब्रवीद्धन्या, सुधामधुरया गिरा । आर्यों कुतः समायातौ, जानीतो वेह कञ्चन ॥ ८९ ॥ ततस्तायुचतुः श्रीमन्, सुप्रतिष्ठपुरादिह । अथैवावां समायातौ, जानीतौ(वो)ऽत्र न कञ्चन ॥ ९ ॥ सभायामिह किं कोऽपि, दृष्टपूर्वोऽस्ति वामिति । उक्त धन्येन साकूतं, चिरं संवीक्ष्य सस्पृहम् ९१ dusGS ·ना वृद्धाऽवोचलघुः पुत्रो, ममासीत्पञ्चमो गुणी । धन्य इत्याख्यया तस्या-नुरूपो लक्ष्यते भवान् ॥१२॥ अथासावासन मुक्त्वा, पपात पितृपादयोः। यत्सर्वाभरणेभ्योऽपि, विनयो भूषणं परम् ॥ ९३ ॥ धनिनां सुखिनामेषां, त्वया रे दैव निर्दय । ईदृशी दुर्दशां कष्टां, कुर्वता किमुपार्जितम् ॥ ९४ ॥ इतिसंचिन्तयन्नेव, बाष्पप्लुतविलोचनः । जगाद जननीं धन्यः, सखेदो गद्दाक्षरम् ॥९५||युग्मम्॥ सुप्रतिष्ठपुरस्थानां, भवतां तादृशे धने । दुर्दशेयं महाकष्टा, मातर्निपतिता कथम् ॥ ९६ ॥ माता प्राह श्रियः पुसां, जायन्ते वत्स पुण्यतः। आविर्भूते गृहेऽस्माकं, तदा पुण्यवति त्वयि ॥१७॥ निपानमिव मण्डूकाः, सरः पूर्णमिवाण्डजाः । संश्रिता गृहमस्माक-महंपूचिकया श्रियः ॥१८॥ भवति प्रोषिते वत्स, प्रोषिताः सम्पदोऽपि हि । रवी क्षेत्रान्तरं प्राप्ते, तद्भासः किमिहासते ॥९॥ किञ्चिचौरैर्दृतं किश्चिद्, व्यवहारे च विप्लुतं । किञ्चित्पण्याङ्गनाधूता-सक्तैः पुत्रैविनाशिंतम्॥२०॥ ज्येष्टपुत्रापराधात्स्वं, किश्चिद्राजकुले गत । एक सर्चस्वनाशेन, दुर्दशेयमजायत ॥१॥ ततश्च विभवाभावा-पुरे तत्र पराभवः । प्रावृतत्प्राकृतेभ्योऽपि, दारिद्र्य यापदां पदम् ॥२॥ न स्थातुं शक्यते तत्र, क्षणमात्रं ततो वयं । सकुटुम्बा इहायाताः, पुण्यदृष्टो भवानपि ॥ ३ ॥ धन्यस्ततो जगादेवं, भ्रातरः काम्ब ते मम । वर्तन्ते सह पत्नीभि:-धनचन्द्रादयोऽधुना ॥ ४ ॥ १ सामान्यजनेभ्यः Ja ·S उवाच जननी वत्स, सोदराणामपि त्वया। ग्रायं तेषां न नामापि, कर्मणा वैरिणो हि ते ॥६॥ मातर्यद्यपि ते वैरं, वहत्यज्ञतया मयि । तथापि न मया कार्यों, रोषस्तेविति सोऽभ्यधात् ॥६॥ ततः सा चिन्तयामास, भुब्यहो महदन्तरं । यस्मादेकोदरोत्पन्ना, एकत्रैव प्रवद्धिताः ॥ ७ ॥ एके कुटिलतोपेता, अपरे सरलाः पुनः । जायन्ते खप्रकृत्यैव, बद- इव कण्टकाः ॥८॥ इति सा चिन्तयित्वोचे, वत्स तिष्ठन्ति ते वने । तदाहानाय स प्रेषी-प्रतीहारं ततस्तदा ॥९॥ ततस्तेन समाहूताः, सभार्या अपि ते वनात् । लज्जावननमूर्धानो, धन्यं समुपतस्थिरे ॥ १० ॥ धन्येनापि च सम्भाष्य, प्रियालापेन तेऽभितः। सचक्रिरे महामूल्यै--स्त्रादिभिरनुत्तमैः ॥ ११ ॥ स्थाने तथाविधान् भ्रातॄन्', धन्योऽसौ यदपूजयत् । अपकारमपाकृत्य, महान्तो छुपकुर्वते ॥१२॥ अत्रान्तरे समागत्य, सोमश्रीप्रमुखाः प्रियाः । प्रणेमुः श्वशुरादीनां, चरणौ भर्तृराज्ञया ॥ १३ ॥ अधाशीभिरमोधाभि-स्तेऽपि ता अभ्यनन्दिपुः । यथानुरूपसत्कारे, फुलीनानां क्रमो ह्ययं ॥१४॥ उपकारं स्मरम्नेष, ज्येष्ठनातुः सर्मिणीम् । सच्चकार विशेषेण, भूषणाधैर्धनश्रियम् ॥ १५ ॥ विहितं येन केनापि, कालेनापि महीयसा । विस्मरन्ति महान्तो हि, नोपकारं कदाचन ॥ १६ ॥ ततोऽसावृणमोक्षाय, पितरौ जिनदेशिते । धर्म संस्थापयामास, सतामेष फ्रमो यतः ॥ १७ ॥ धन्यप्रभावतः सर्वे, भ्रातरः स्वच्छतां ययुः । पद्माकरा: शरत्काले, कुम्भयोनेरिवोदयात् ॥१८॥ १ अगस्त्यस्य D ·arch GOOGTAGRA मह राजपाका issa धन्यस्तांस्तादृशान ज्ञात्वो-पदिश्य जिनदेशितं । धर्मे चास्थापयद्यस्मा-दिष्टं धर्मे नियोजयेत् १९ तुतोष न तथा धन्यो, भार्यालाभादिभिः सुधीः । पित्रादिनिजबन्धूनां, यथा धर्मे नियोजनात् ॥ दृष्ट्वोपकारितां तस्या-पकारोऽपि सोदराः। मात्सर्य तत्यजुर्यस्माद् गुणाः संवननं परम् ॥२१॥ कृतकृत्योऽहमित्येष, मन्वानः श्रेष्ठिनन्दनः । निरतो धर्मकृत्येषु, दिवसानत्यवाहयत् ॥ २२ ॥ दत्त्वाथ विभवं प्राज्यं, निजग्रामेषु सादरं । स प्रीतहृदयो भ्रातृ-नाधिपत्ये न्यवीविशत् ॥ २३ ॥ श्रीजैनधर्म खयमाधानः, कुर्वश्च यत्नापितृपर्युपास्तिम् । त्रिवर्गवाधापरिहारतोऽसौ, कालं व्यतीयाय सह प्रियाभिः इति श्रीधन्यशालिभद्रमहर्षिचरिते धन्यमालाकारकुसुमपालगृहावस्थानश्रेणिकराजगोभद्रष्टिकुसुमपालमालाकार- कन्यापरिणयनसमृद्धिप्रातिजिनधर्मावाप्तिशालिभद्रविवाह-जनकजीवदेवनिर्मितसमभूमिप्रासादादिकथनधन्य- मातृपितृभ्रानादिमीलकतत्समृद्धिदानजिनधर्ममापणस्वयंधानुष्ठानप्रवृत्तिव्यावर्णनो नाम तृतीयः परिच्छेदः ॥३॥ Pune १ वशीकरणम् ·मनाना ॥ अथ श्रीचतुर्थः सर्गः प्रारभ्यते ॥ अथान्यदा पुरे तत्र, ग्रीष्मविपि शीतलान् । उष्मलानपि शीतत्तौं, वातपित्तकफापहान् ॥१॥ षट्खण्डभरतस्वामि-स्त्रीरत्नसदृशान् यहुन् । वरेण्यानतिविस्तीर्णा-नजीर्णान् रत्नकम्बलान् ॥२॥ सत्पुण्यनरभोगार्हा-नेपालविषयोद्भवान्। लाभार्थिनःसमादाय, वणिज केचनाययुशत्रिभिर्विशेषकम् रत्नकम्बलहस्तास्ते, प्रत्य प्रतिमन्दिरम् । विक्रेतुं वणिजस्तत्र, नगरे परिवभ्रमुः ॥४॥ तेभ्यो नैकोऽपि केनापि, जगृहे धनिनाऽपि हि । महामूल्यपदार्थाना-मर्थिनो विरलाः खलु ॥५॥ ततः श्रेणिकराजस्या-सोनस्यास्थानमण्डपे । सुधर्मायामिवेन्द्रस्यो-पतस्थुर्वणिजः किल ॥६॥ ततः प्रणम्य पादौ ते, श्रेणिकस्य महीपतेः । सादरं दर्शयामातुः, सनस्तान रनकम्पलान् ॥ ७ ॥ श्रेणिकोऽपि वणिग्वर्या-नबवीत्तुष्टमानसः । भो भो भद्राः किमेतेषां, मूल्यं कथयत द्रुतम् ॥८॥ एवमाज्ञापिता राज्ञा, ते क्षणेन विचक्षणाः । एकैको लक्षमूल्योऽय-मिति राज्ञे व्यजिज्ञपन ॥९॥ तच्छ्रुत्वा चकितो भूपः, प्राह भो रत्नकम्बलान् । महा_निह युष्माकं, ग्रहीतुं का क्षमो जनः ॥१०॥ इति राज्ञा विसृष्टास्ते, विमनस्का वणिग्वराः । सभातो निर्ययुः कृत्यं, किमन्यत्पर्वणीदृशे ॥११॥ किं कुर्मः कुत्र गच्छामो, दर्शयामोऽत्र कस्य वा । इति चिन्तयतां तेषां, मनस्येवमभूत्तदा ॥१२॥ १ श्रेष्टान २ नूतनान् ३ प्रस्तावे - Gad ·। PETESonा श्रीमतः शालिमद्रस्य,श्रेछिपुत्रस्य मन्दिरम् । श्रूयतेऽत्र महाभूति-कलितं विश्रुतं भुवि ॥ १३ ॥ गच्छामस्तत्र चेद्भद्रा-श्रेष्ठिन्यौदार्यशालिनी । गृह्णीयानोपभोगार्हाः, कंदर्यावर्यवस्तुनः ॥ १४ ॥ आगत्यान्तःपुरे काचि-च्चेटिका श्रेणिकान्तिकात् । कम्बलाग्रहणोदन्त, चेल्लाणायै न्यवेदयत् ॥१५॥ विमृज्य परिषल्लोक-मुत्थायास्थानमण्डपात् । तदैवं वसुधाधीशो-ऽप्यगादन्तःपुरं किल ॥१६॥ चेल्लणोवाच किं स्वामिन् , युष्माभिर्मम हेतवे । नाग्राहि कम्बलः कोऽपि, किं नाहं तव वल्लभा १७ स्वामिन् कृपणता केयं, नि:स्वस्येव तवेशो। उदारचरिता यस्माद्भवन्ति पृथिवीभुजः ॥ १८ ॥ तथा नाथ तव ख्याति, ये श्रुत्वेह समागताः । वणिज स्तत्पुरो यूयं, लघूभूतास्तदग्रहात् ॥ १९ ॥ यत्र यत्र भ्रमिष्यन्ति, नैगमास्तत्र तत्र ते । अकीर्तिपटहं स्वामिन् , वादयिष्यन्ति तेऽन्वहम् ॥२०॥ यदि मूल्यं न ते नाथ, विद्यते तदिमां मम । रत्नावलि समादाया-दत्स्वैकं रत्नकम्बलम् ॥ २१ ॥ मा भवन्तु गताशास्ते, समागत्य सवान्तिकं । अभीष्टं पूरयन्त्येव, कल्पकृक्षा इवोत्तमाः ॥ २२ ॥ इत्येवं कथिते देव्या, श्रेणिकः पृथिवीपतिः। तदैवाकारयामास, रत्नकंवलनैगमान् ॥ २३ ॥ भो भद्रा मम मूल्येन, ददध्वं रत्नकम्बलम् । एकं दीनारलक्षेणे-त्युक्ता राज्ञाऽवदन्निदम् ।। २४ ॥ स्वामिनितो विनिर्गत्य, कम्बलाविक्रये वयम् । विषण्णाः शालिभद्रस्य सर्वेऽगच्छाम मन्दिरम् ॥२५ १ कृपणा; २ सभामण्डपात् مرمرمرمر rius AC ·रत्नकम्बलकास्तत्र, भद्रया शीलभद्रया । यथोक्तेनैव मूल्येन, सर्वेऽग्राहिषत प्रभो ।। २६ ॥ चेल्लणा च तदाकर्ण्य, रोषविस्फुरिताधरा । जगाद पृथिवीनाथं, सनिष्ठुरमिदं वचः ॥ २७ ॥ यादृशी वाणिजस्त्रीणां, तादृश्यपि न विद्यते । क्षत्रियप्रवरस्यापि, तव स्वामिन्नुदारता ॥ २८ ॥ ततः प्रेष्य प्रतीहारं, शालिभद्रगृहे तदा । अयाचि कम्बलं भद्रा, श्रेणिकेन महीभुजा ॥ २९ ॥ भद्रे येऽद्य त्वया क्रीताः, कम्बलास्तेषु कञ्चन । एक मूल्येन मे देहि, रत्नकम्बलमुत्तमम् ॥३०॥ भद्रोचे कम्यला येऽद्य, क्रीताश्छिनास्तदैव ते । शालिभद्रकलत्राणां, पामोज्छनहेतवे ॥३२॥ पूर्वोपाचास्तु सन्त्येते, प्रकटीभूततन्तवः । किञ्चित्कंसारिकाकीटै-भक्षितत्वात् कचित् कचित् ॥ शय्यामारोढुकामानां, वधूनां वासमन्दिरे दुन्वन्त्यतितलं पद्म-दलवत्कोमलं यतः ॥ ३३ ॥ अच्छिन्नाः सन्यतस्ते चे-दुपकुर्वन्ति भूपतेः । मूल्यं विनापि ग्रह्यतां, धन्यं यदुपयोगि व ३४ एवमुक्तः प्रतीहारः, समागत्य नृपान्तिकं । यदुक्तं भद्रया तत्र, तदाख्यत्पृथिवीभुजे ॥ ३५ ॥ अत्रान्तरे नरेन्द्रस्य, पादवन्दनहेतवे । तत्राभयकुमाराख्या, सुतामात्यः समाययौ ॥ ३६ ॥ तं स्वस्याशेषकार्येषु, प्रच्छनीयं विशेषतः । बृहस्पतिमिवेन्द्रस्य, सर्ववुद्धिमहानिधिम् ॥ ७ ॥ पप्रच्छोवीपतिः प्रीतः, कीडशो विभवोदयः । श्रूयते शालिभद्रस्य, श्रीदस्येवमहानिति ।३८आयुग्मम् पञ्चशत्या अमाखानां, धुरीणः क्षीणदूषणः । तज्ज्ञोऽभयकुमारोऽपि, जगाद पृथिवीपतिम् ३९ HALUS SEPITASTER ·CAL Ch KCLIC Gru जन्मान्तराजितागण्य-पुण्येनाद्भुतवैभवः । स्वामिस्त्वनगरे जज्ञे, भद्रागोभद्रनन्दनः ॥४०॥ रमतेऽसौ स्वपत्नीभिः, प्रासादे देवनिम्मिते । अप्सरोभिरिव स्वर्गे, निश्चिन्तस्त्रिदशेश्वरः ४१ इत्यादि शालिभद्रस्य, वर्णनं स्वसुताननात् । श्रुत्वा प्रतीये भूपाल, आप्ते प्रत्येति को न हि ॥ अहो धन्योऽहमित्येव-मचिन्तयदसौ तदा । निवसन्ति यदीक्षा, वणिजोऽपि हि मत्पुरे ॥४॥ पश्यामि शालिभद्रं चे-द्भद्राङ्गजमहं तदा । भद्रं स्यादिति सश्चित्य, सोत्कण्ठस्तस्य दर्शने ॥४४॥ आहूत्यै शालिभद्रस्य, प्रधानपुरुषं ततः । तदैव प्रेषयामास, श्रीश्रेणिकमहीपतिः ॥ ४५ ॥ सोऽपि तद्गृहमायात-स्तमपश्यन्नूवाच ताम् । भद्रेऽहं प्रेषितो राज्ञा, शालिभद्रं दिदृक्षुणा ।४६॥ त्वरितं शालिभद्रं त-प्रेषयोर्वीशसन्निधौ । येन तदर्शनात्स्वामी, लभते प्रमदोदयम् ॥४७॥ भद्रापि तमुवाचैवं, भूपतेस्त्वं निवेदय । अप्रसादो विधातव्यो, नामासु स्वामिना यतः॥४८॥ सुकुमारशरीरोऽयं, शालिभद्रो ममाङ्गजः । पादमप्यसहो दातुं, बहिरेष स्वमन्दिरात् ॥ ४९ ॥ कदाचिनेक्षते योऽर्क-चन्द्रयोर्मण्डले अपि । कथंकारं समायातु, युष्माकं स निकेतनम् ॥५०॥ इत्युक्तो भद्रया सोऽथ, समागत्य नृपान्तिकम् । स्वरूपं शालिभद्रस्य, निजगाद यथाश्रुतम् ५१ अत्वरिष्टतरां राजा, ततस्तदर्शनं प्रति । अहो पुण्यस्य सौभाग्य-कारिता काऽप्यलौकिकी ६२ १ द्रष्टुमिच्छता २ हादयम् ·मह भूयोऽपि तन्मुखेनैव, नृपो भद्रामभानयत् । यद्येवं गृहमप्येत्य, पश्यामि तत्र नन्दनम् ॥ ५३ ॥ भद्रोवाच कृतोऽयं मे, प्रसादो भूभुजा महान् । केवलं कतिचित्स्वामी, वासराणि प्रतीक्षताम् ५४ शोभां राजपथादीनां, यावनिर्वर्तयाम्यहम् । सामग्री च गृहे यावत्प्रभोरागमनोचिताम् ॥ ५५ ॥ ततोऽभ्युपगते राज्ञा, तथाऽऽज्ञाप्यन्त पुरुषाः । कुरुध्वमानुपागारा-छोभा यावद् गृहं मम ५६ ततः केचिन्नरा मार्ग, तृणकाष्ठोपलोज्झितम् । जन्मोत्सवे जिनेन्द्राणां, चक्रुर्वायुकुमारवत् ॥ ५७ ॥ विरजीचक्रिरे केचि द्राजमार्ग समन्ततः । वाचंयमाः कुशाग्रीय-धियो भव्यमनो यथा ॥५८॥ सद्गन्धोदकपूरेण, सिषिचुः केपि भूतलम् । जिनज्ञानोत्सवे मेध-कुमारा इव सर्वतः । ५९ । अभ्युनतस्तम्भशिरोनिविष्ट-विशिष्ट काष्ठावलिसत्प्रतिष्ठाः।आच्छादिताश्चारुविचित्र भक्ति-वस्त्रैः समन्तादरवेदिकान्ताः सदाविक्षेपसहावभाव-प्रनृत्यमानाद्भुतपण्ययोषाः । गुञ्जन्मृदङ्गोध्धुरनादपूर्णा, गन्धर्वमन्द्रध्वनिगीतरम्याः। ६१ । मञ्चातिमश्चा विधुधोपशोभिता-श्वकाशिरे राजपथेऽन्तरान्तरा । दिवौकसां प्रेक्षणमण्डपा धुवं, समागताः स्वर्गपुरादिलातलम् ॥१२॥त्रिभिर्विशेषकम् । स्थूलातिवृत्तामलमौक्तिकस्रजा, प्रलम्यमानाः कचिदन्तरान्तरा । नक्षत्रमाला इव भास्वरा बभुः, पुरः श्रियं द्रष्टुमिवागता दिवः ॥ ६३ ॥ १ आगत्य २ स्वीकृते ३ साधवः ४ तीक्ष्यबुद्धयः ५ दीप्तिमत्यः " tressue 10000000000000 ·मह वितेनिरे तत्र विचित्रवस्त्रै-वितानमालाः पुरुषैः समन्तात् । तथा यथा नैव बभूव भूना, प्रभाकरस्यापि करप्रचारः प्रत्यापणं तोरणमौलिलोल-माणिक्यधामास्ततमःप्रचारम् । अलक्षिताहाक्षणदाविशेष, केचित्पचक्रुर्वरहशोभाम् भृङ्गाः कणन्तो मधुरं नितान्तमुन्निद्रसत्पुष्पगृहाणि भेजुः। तथा यथा गीतमृदङ्गवेणु-वीणास्वनानामसद्धिलोपः॥६६॥ दन्दऽह्यमानागुरुचन्द्रसान्द्र-धूमैःसुगन्धीकृतराजमार्गाः।क्वाप्यन्तरन्तः शुभधूपघट्योऽ-स्थाप्यन्तसंस्थाननितान्तसुस्था। स आपणो नास्ति न यत्र तोरणः, स तोरणो नास्ति न यत्र पुत्रिकाः । ता पुत्रिका नैव न या विरेजिरे, स्त्रियः सचित्ता इव चास्यौवनाः ॥ ६८ ॥ तद्यौवनं नास्ति न यत्र रूपं, रूपं न तद्यत्सुभगत्वहीनम् । सौभाग्यमप्यस्ति न तद्यन्त्र, मनो न यूनां हरते नितान्तम् इति विधाप्य नृपाध्वपरिष्क्रियां, जनमनाकुमुदाकरचन्द्रिकाम् । गृहमपि द्रुतमेव हि भद्रया, प्रविदधे कमनीयतमं श्रिया ॥ ७० ॥ तथाहि-विशालगोपुरद्वार-बद्धवन्दनमालिकम् । नीलाम्भोरुहसच्छिन्न-पूर्णकुम्भोपशोभितम् ७१ विशालैंनिर्मलैर्लोक-लोचनानन्ददायिभिः । चञ्चच्चन्द्रोदयैः कान्तं, सान्द्रश्चन्द्रोदयैरिव ।। ७२ ॥ लम्बमानोल्लसत्कान्तिसन्मुक्ताफलमालिकम् । विकस्वरसुगन्धाढ्य कुसुमसळमनोहरम् ॥ ७३ ।। चारुमुक्ताफलश्रेणी-स्वस्तिकालङ्कृताङ्गणम्। सुगन्धद्रव्यनिष्पन्न-धूपधूमौघवासितम् ॥ ७४ ॥ १ उल्लोचश्रेणय. २ बाहुल्येन DURR2. मन ROO ru.com ·महा इत्थं विचित्रभङ्गीभि-रलार्य निजं गृहम् । भद्रा प्रैषीनृपाहत्यै, प्रधानपुरुषानिजान् ॥ ७५ ॥ गत्वा राजकुलं स्थित्वा, पुरतः पृथिवीपतेः । बद्धाञ्जलिपुटा: प्रोचुः, सादरं विनयेन ते ॥७६ ॥ नाथोचितपरीचारः, शालिभद्रगृहाङ्गणम् । प्रसद्यालग्कुरु स्वादधि-पडुजैरमलैरलम् ॥ ७७ ।। ततः श्वेतं चतुर्दन्तं, गज सेचनकाभिधम् । विहितस्फार शृङ्गारो-ऽधिरूढल्लणान्वितः ॥ ७८ ।। अभ्रमृवल्लभाध्यासि-शचीसखशचीपतेः। भृशं विभ्रममाबिन-चचाल श्रेणिको नृपः ॥७९॥युग्मम्। ततोऽभयकुमाराद्याः, कियन्तोऽपि तमन्वयुः । मन्त्रिणस्तुरगारूढाः, सामानिकसुरा इव ।। ८० ।। स्वसिंहद्वारमारभ्य, यावद्भद्रानिकेतनम् । रमणीयतया साक्षात्, स्वर्गदेशमिव च्युतम् ॥ ८१ ।। चक्षुर्मम श्रुतिघ्राण-शरीरासादकारिणम् । विसिष्मियेतरां राज-मार्गमालोकयन्नृपः ॥८॥युग्मम् दर्शयन्मार्गविच्छित्ति-वभा चेल्लाणां नृपः । पश्य प्रिये वणिक्पन्या, वैभवं पुण्यसम्भृतम् ।।८।। नृपः पश्यन्ननेकानि, कौतुकानि पदे पदे। शालिभद्रगृहदारं, प्रापच्छूिततोरणम् ॥ ८४ ॥ दध्यक्षताज्यसम्पूर्ण-पात्रसन्दर्शनादिना । चकिरे भद्रया तत्र, माङ्गल्यान्यवनीपतेः ।। ८५ ॥ अत्यन्तोत्तुङ्गमातगान्, जङ्गमानिव पर्वतान् । विशन्नथ महीनाथो, ददर्शोभयपार्श्वयोः ॥ ८६ ।। काम्योजादीविचित्राङ्गा-मार्तण्ड तुरगोपमान् । कचिनितर्वर्णयामास, नृपस्तुङ्गास्तुरङ्गमान् ॥ ८७ ।। १ऐरावणारूढेन्द्राणीसहितेन्द्रस्य २ मार्गरचना: ३ ददर्श. SINountolerinaruru maraGr Com पOUS ·Aurusotry नामा , rron सरोराजीमिव वापि, सचकां तुझ्वेदिकाम् । श्रेणिकः सद्गुणश्रेणिः, स्यन्दनालीमवैक्षत ॥ ८८ ॥ चमत्कारकरी लक्ष्मी, पश्यन्नेवं नरेश्वरः । अनेकमणिसोपाना-मांरुरोहाद्यभूमिकाम् ॥ ८९ ॥ तत्रागण्यानि पण्यानि, बहुमूल्यान्यनेकधा । अनिन्दितानि विद्यन्ते, स्थाने स्थाने समन्ततः ॥१०॥ चारक्रमुकवृन्दानि, नालिकेरीफलानि च । कुत्रचिद्गणयन्त्युच्चै-स्त्वरितं त्वरितं नराः ॥९१ ॥ आरोप्यते तुलायां च, धरिमद्रव्यसञ्चयः। कुङ्कुमादि परिच्छेत्तुं, विशुध्यर्थमिव कचित् ॥ ९२ ।। कृष्णजीरकधान्याक-मरिचाया उपस्कराः । धान्यानि च प्रमीयन्ते, कुत्रचिणिगादिभिः ॥९३ ॥ अनेकभङ्गयः कापि, लम्विताहारयष्टयः । निर्मला व्योमगङ्गायाः, प्रवाहाः इव रेजिरे ॥ ९४ ॥ अत्यन्तममृणीकृत्य, घर्ष घर्ष कचिन्नरैः । निर्मलीकृत्य विध्यन्ते, प्रवालशकलान्यलम् ।। ९५ ।। वैडूर्यादीनि रत्नानि, कापि साराणि साधुभिः। भव्यानामिव चेतांसि, क्रियन्तेऽपमलान्यहो ॥१६॥ अशेषदोषनिर्मुक्तं, जातरूपं कषादिभिः । परीक्ष्यादीयते कापि, सद्धर्म इव पण्डितैः ॥१७॥ अभातां क्वचिनास्तीर्णे, कस्तूरीहिमवालुके । निरस्यन्त्यावघं नृणां, सूर्यजनुसुते इव ॥१८॥ क्वचित्पद्यांशुकादीनि, पञ्चवर्णानि सादरम् । सहस्त्राणि परीक्ष्यन्ते, वणिक्पुत्रैरनेकधा ॥१९॥ १ क्रमुकाणि पूगीफलानि. २ अतिमृद्कृत्य ३ मलरहितानि. ४ सुवर्णम् ५ कस्तूरी कृष्णवर्णा, हिम च श्वतं तयोर्वालुके ६ सूर्यसुता यमुनानदी कृष्णजलो, जनुसुता गगानदी श्वेतजला. GIRGOTRAIGADGGY ISGAGP, ·ली . एवमन्यानि पण्यानि, निचीयन्तेतरां कचित्। कानिचित्कापि गोप्यन्ते, प्रदीयन्ते च कानिचित् १०० इत्येवमादिभिः पण्यैः, संयुक्तामादिभूमिकाम् । वीक्षमाणः क्षमानाथः, पण्यवीथीमिवायताम् ॥१॥ वैडूर्यमणिसोपानां, द्वितीयामथ भूमिकाम् । सुखेनाध्यारोहोचैगजेन्द्रोऽधित्यकामिव ॥२॥ दास्यो दासास्तथा कर्म-कर्यः कर्मकरा अपि । पिवन्तः केऽपि पानीयं, कुर्वाणा: केऽपि भोजनम् ॥३॥ भुक्त्वा पीत्वा गवाक्षेषु, स्वपन्तः केऽपि केचन । इतस्ततो वितन्वाना, एहिरे याहिराः क्रियाः ॥४॥ स्वेच्छया केऽपि वलान्तः, प्रोदामा इव वाजिनः । तुष्टचिताः सुपुष्टाङ्गाः, प्रेक्ष्यन्ते तत्र भूभुजा ॥५॥ त्रिभिविशेषकम् ततः शोणमणीं दृष्ट्वा, रोहणश्रेणिकां भुवम् । तृतीयामारुरोहासौ, विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥६॥ शास्त्रार्थनिपुणास्तत्र, सूपकारा बुधा इव । चक्रू रसवतीमेदान, धृत्तिग्रन्थानियोज्ज्वलान् ॥७॥ सुगन्धिश्वेतसच्छालि-दालिप्रभृतिभोजनम् । प्राज्यमाहादित स्वान्तं, निर्ममुः केऽपि पल्लवाः ॥८॥ विशालान्यैशलानच्छा-नखण्डान्मण्डकानपि । क्वचिन्निर्मापयामासु-श्चन्द्रमण्डलसनिभान् ॥९॥ व्यञ्जनानि रसाट्यानि, विनिर्माय प्रभूतशः। केऽपि सञ्चस्करुः क्वापि, काव्यानि कवयो यथा ।१० हैयाचीनहविषा परिपच्य केचित्, पक्वान्नभेदनिकरान्विदधुर्विचित्रान् । केचिन्मनोनयनमोएकमोदकांच, बद्धोत्करान हिमगिरेरिव-चारुकूटान् ॥ ११ ॥ १ पर्वतस्योपरितनी भूमीम् २ टीकाग्रन्थान् ३ सूदाः ६ 3GPaneruhar.grun CHESHISM ·स्थूलपूगीफलान्याशु देलीकृत्य समांशतः । सान्द्रचन्द्रोदकेनार्दीचक्रिरे तन्नियुक्तकाः ॥ १२ ॥ प्रत्यत्रै गवल्लीनां, विशालैः संदलैदलैः । ववन्धुर्वीटकान्युच्चै-स्तयापारनियोगिनः ॥ १३ ॥ कस्तूरिकाकुङ्कुमचन्दनानां, कर्पूरपूरेण विमिश्रितानाम् । विलेपनैविभ्रति भाजनानि, केचिन्नरास्तविषये नियुक्ताः॥१४॥ एवंविधं तृतीयाया, भूमेः पीठं व्यलोकयत् । चतुर्थी रिष्टसोपाना-मारोह भुवं नृपः ॥ १५ ॥ तत्र प्रधानलोकानां, विशालाः स्वापमण्डपाः । चक्षुर्मनोहरैश्चित्रै-श्चित्रिताश्चित्रकर्मभिः ॥ १६ ॥ आकीर्णा वर्यपर्यझै-विस्तीर्णैर्विविधैस्तथा । नवनीतमृदुस्पर्श-हंसतूल्युपधानकैः ॥ १७ ॥ कान्तरत्नमयस्तम्भा, वैडूर्यमणिकुटिमाः। विरेजिरे निर्जराणा-मुपपातगृहा इव ॥१८॥त्रिभिर्विशेषकम् उपवेशनशालाश्च, स्पष्टस्फाटिकवेदिकाः । रत्नसिंहासनस्वर्णपादपीठोपशोभिताः ॥ १९ ॥ नानामणिशिलाबद्ध-विशालधरणीतलाः । निर्जराणां महास्थान-समा इव व स्तराम् ॥२०॥युग्मम् द्वीपान्तरागतैः सूर्य-नूनं द्रष्टुं गृहश्रियम् । रेजुः प्रत्याहृतस्वर्ण-स्थालैर्भाजनमण्डपाः ॥ २१ ॥ रूप्यस्वर्णादिनिवृत्त, रम्यैः कच्चोलकादिभिः । आसनैर्विविधैश्चापि, तेभितो रेजिरे तदा ॥ २२ ॥ रत्नकाञ्चनसोपानं, जायस्वर्णमहीतलम् । शातकुम्भमयस्तम्भ-न्यस्तवैडूर्यतोरणम् ॥ २३ ॥ पद्मरागेन्द्रनीलादि-मयाईद्विम्बभूषितम् । गृहस्योत्तरपूर्वस्या, वर्तते . चैत्यमन्दिरम् ॥२४॥युग्मम्।। खण्डीकृत्य समभागेन २ गाढकर्पूररसेन. ३ तमालपत्रसहितैः, ४ पङ्क्तिस्थापितसुवर्णस्थाले. ५ शातकुम्भ सुवर्णम्, AURL" Puri ·सार HTTrust महार पूर्वस्यां चामरत्नानि विद्यन्ते कोशवेश्मसु । तानि यान्यन्धकारेऽपि, समुद्योतं वितन्वते ॥२६॥ तत्र श्रेणिकराजस्य, सिंहासनमदापयत् । चेल्लणायाः पुनर्भद्रा-सनं भद्रा स्वपूरुषैः ॥२६॥ तत्राभयकुमारादि-मन्त्रिणामप्यदापयत् आसनानि यथौचित्यमौचित्यं हि परो गुणः ॥२७॥ ततः सुखासनासीना, श्रेष्ठिनी क्षितिपोऽवदत् । शालिभद्रः स्फुरद्रो, भद्रे कास्ते सुतस्तव ॥२८॥ स्वामिन् युष्मत्पदाम्भोजी-पचारे विहिते सति । स्वस्वामिदर्शनापाशु, शालिभद्रः समेष्यति ॥२९॥ परमद्य प्रमोदाय, प्रभो मेऽनुग्रहं कुरु । लानादिभिरिति प्राह, भद्रा श्रेणिकभूपतिम् ॥३०॥ सदोपरोधशीलत्वा-तद्वचोऽमस्त भूपतिः। महान्तोऽगण्यदाक्षिण्य-पुण्यात्मानो भवन्ति यत् ॥३१॥ विविक्त चेल्लणां स्थाने, स्थापयित्वा विलासिनीः। तस्या आज्ञापयद्भद्रा-ऽभ्यङ्गोबर्तनहेतवे ॥३२॥ लक्षपाकादिकं तैलं निर्मलं घाणतर्पणम् । चूर्णानि च सुगन्धीनि, सूक्ष्माण्यतिमृदूनि च ॥३३॥ प्रवरद्रव्यसंयोग-निर्मितानि विचक्षणः। ताभ्यः समर्पयामास, श्रेष्टिनी विपुलाशया ॥३४॥ युग्मम्॥ कृत्वाभ्यङ्गं शरीरेऽस्या, हस्तैः कमलकोमलैः। संवाहनामिमांश्चक्रुश्चेल्लणायाश्चतुर्विधाम् ॥३५॥ शश्वपिष्टातकक्षोदै-निर्मलैस्तदनन्तरम् । तस्या उदर्तयामासु-विलासिन्योऽभितस्तनुम् ॥३६॥ इत्थं राजाऽपि तबाचा, मर्दयित्वाऽङ्गमर्दकैः । सुकुमारकरैश्छेकरुद्वर्तनमकार्यत ॥३७॥ विशालामलशुभ्रांशु-कान्तरनमहाश्मभिः । निर्मितारोहणश्रेणी-स्पष्टस्फाटिककुहिमाम् ॥३८॥ piritu पर ·सरकार तात. पञ्चमीमारुरोहासौ, साथै चेल्लणया भुवम् । श्रीकण्ठ इव पार्वत्या, कैलासाचलचूलिकाम् ||३९युग्मम्॥ सर्ववपुष्पौध-फलसञ्चयसङ्कुलम् । सच्छायनागपुन्नाग-चकुलाशोकचम्पकम् ॥ ४० ॥ ऊर्ध्व रुद्धार्कचन्द्रांशु, स्पृहणीयं दिवोकसाम् । तदा माधिभूस्तत्रा-लुलके नन्दनं वनम् ।४।युग्मं॥ आच्छादनशिलासूच्चैः, स्तम्भदेशेषु भित्तिषु । न्यस्तरत्नकरध्वस्त-ध्वान्ते तत्र वनान्तरे ॥४२॥ चन्द्रकान्तमणिग्राव-क्लप्तपर्यन्तवेदिका । चञ्चत्काञ्चनसोपान-शालिनी विपुलाऽऽयता ॥४३॥ संचारितापनीताम्बुः, कीलिकादिप्रयोगतः । नानारत्नौघनिवृत्त-प्रवेशोन्नततोरणा ॥४४॥ क्रीडापुष्करणी रम्या, रमणीयतया ध्रुवम् । निरस्तसुमनोवापी, विमला शुशुभेतराम् ॥४५॥ चतुर्भिश्च कुलकं ॥ तस्यां धनरसक्रीडां, कर्तु दागवतेरतुः । चेल्लणाश्रेणिको सिन्धौ, लक्ष्मीनारायणाविच ॥४६॥ पूर्व कुङ्कुमक्लप्ताङ्ग-रागं तन्मिथुनं' तरत् । चक्रबन्दमिवोत्तप्त-स्वर्णचूर्णप्रभ वभौ ॥४७॥ ततोऽवदातसर्वाङ्ग-मारक्तचरणाघरम् । धारयामास तद्दन्द्र, राजहंसयुगश्रियम् ॥४८॥ अभ्रमूस्वदिपद्वन्ध-मिव. तन्मिथुनं तदा । करोल्लालनतोऽम्भोभिः, परस्परमवाकिरत् ॥४९॥ कचिद् भूपभुजादण्डा-स्फालनादुच्छ्रितोमिभिः । हत्वा स्म प्राप्यते तीरं, रिक्ता नौरिव चेल्लणा ॥१०॥ चेल्लणोन्नतवक्षोज-क्षोभितोदकवीचिभिः । भूपोऽपि प्रापि तत्तीरं, पोतो नीरनिधाविव ॥५१॥ १. नरेन्द्र. २ तिरस्कृतदेववापी. M ·कुर्वाणस्य जलमीडा-मेचं भूपस्य निर्भराम् । सन्मुद्रारतमङ्गुल्याः, पपातालक्षितं जले ॥५२॥ यावनिरीक्षते ताव-दगुली स्वां नराधिपः। पश्यति स्म विशोभा तां, च्युतरत्नामिवोमिकाम्॥५३॥ ततस्तमतिसम्भ्रान्तं, भूपति तरलेक्षणम् । दृष्ट्वा भद्राऽप्यसम्भ्रान्ता, प्राह किं किमिति प्रभो ॥१३॥ मुद्रारत्नं ममाङ्गुल्याः, परिभ्रष्टमलक्षितम् । निर्भरं फ्रीडतो वाप्या-मिति भद्रा पाईऽवदत् ॥५४॥ मुद्रारत्नोपलम्भाध, भद्रा दासीमथादिशत् । क्रीडापुष्करिणीनीरं, हले सञ्चारयान्यतः ॥१५॥ ततश्चकर्प पानीयं, कीलिकाकपणेन सा । सद्यः सस्फुरमन्त्रेण, सिद्धमन्त्रेव योगिनी ॥५६॥ राजाऽलङ्काररत्नांशु-चितं पुष्करिणीतलम् । पयःपूर्णमिवापश्य-इतेऽप्यन्यत् वारिणि ॥५॥ मुद्रारत्नं च तत्स्वर्णमणिभूपान्तरस्थितम् । पिकपोतमिवाऽशोमं, चक्रवाकौघमध्यगम् ॥१८॥ यदा काकमिवाकान्त, सुवर्णान्तर्व्यवस्थितम् । अङ्गारमिव निस्तेजो, ददर्श श्रेणिकः पुरः ॥१९॥युग्म।। प्रासीसरत्करं यावदादातुं नृपतिस्तकत् । स्नुपानिर्माल्यमस्पृश्य-मिति भद्रा न्यवारयत् । ६०॥ ततश्च ज्ञापयामास, श्रेष्टिनी निजचेटिकाम् । क्षालयित्वा हले मुद्रा-रत्नमर्पय भूभुजे ॥१॥ सदैवादाय साप चेटी, क्षालयित्वाऽमलै लैः । मुद्रारत्नमदात्तस्मै, शीघ्रमालिप्य चन्दनैः ॥१२॥ शालिभद्रचधूटीनां, निर्माल्याभरणान्यसौ । दृष्ट्वा सविस्मयो भूप-चल्लणामुखमैक्षत ॥३३॥ रत्नकम्पलसत्कानि, पादप्रोग्छनकान्यहो । मियन्तेऽत्र पुरे स्त्रीणां नैगमानामपि प्रभो ॥६॥ , ·गजपत Saasana धराधिनाथभाया, अपि प्रावरणाय सः । न मेऽस्तीति पुरावादी-रत्र किं वक्ष्यसि प्रिये ॥६६॥ पुष्करिण्याः कृतक्रीडः, समं चेल्लणया नृपः। ऐरावत इवाऽभ्रम्वा, सलीलमथ निर्ययौ ॥६॥ गन्धकापयिकावस्त्र-मुपानाग्याशु भद्रया । निर्जला कार्यते तस्य, तनुर्वापी यथा पुरा ॥६॥ विलेपनमुपानीय, गोशीर्षादिकमुत्तमम् । परिवारसमेतस्य, विलिप्याङ्गं महीपतेः ॥६॥ नानादेशोद्भवैरीलै-श्वारुचीनांशकादिकः । नरेन्द्र सपरीवारं, श्रेष्टिनी पर्यधापयत् ॥१९॥ अत्रान्तरे च विज्ञप्तः, सूपकारेण भूपतिः । प्रस्तावो देवपूजायाः, समभूदधुना प्रभो ॥७०॥ अवतीर्य धराधीश-श्चतुर्थीमथ भूमिकाम् । दारमुद्घाटयामास, तीर्थकृच्चैत्यसमनः ॥७॥ तत्राहमतिमाः वर्ण-रत्नमय्यो मनोहराः । दृष्ट्वातिमुदितो भूप-श्चिन्तयामास चेतसि ॥७२॥ धन्यस्तावदयं 'शालि-भद्रो भद्रात्मजः सुधीः । यस्येहक्थैत्यसामग्री, लोचनानन्ददायिनी ॥७३॥ धन्योऽहमीदृशा यस्य, वणिजः पुण्यभाजनम् । धार्मिका धनवन्तो य-त्तत्सुवर्णस्य सौरभम् ॥७४॥ पुष्पदन्तात्पुरो वाम-स्कन्धपृष्ठे दशा दधत् । एकशाटयुत्तरासङ्ग, विदधे वसुधाधवः ॥७॥ यध्वाञ्जलि मन्नुच्चै-जयेति मुहुरुद्गृणन् । प्रविवेश विशामीश-स्तीर्थकृयेश्मनोऽन्तरम् ॥७६।। अत्रान्तरे निजैर्मत्यैभद्रा भद्राभिलाषिणी । पूजोपकरणं सर्व, पुष्पादिकमढौकयत् ॥७॥ करप्रक्षालनं कृत्वा मुखकोशं विधाप्य च । निर्माल्ययित्वा सर्वार्चाः, सराम्भ्रमममार्जपत् ॥७८॥ . कन्कन ·ततः लानं जिनार्चानां, स्वर्णकुम्भैर्महीपतिः। स्वयं शक इवाकार्षीत्, सहर्षो गन्धवारिभिः ॥ ७९ ॥ गोशीर्षचन्दननाङ्ग-रागं कृत्वा विशेषतः । सद्गन्धैर्विविधैः पुष्पै-भूपस्ताः 'पर्यापूपुजत् ॥ ८० ॥ कालागुर्वादिसद्रव्य-निष्पन्न धूपमुत्तमम् । दग्ध्वा सुगन्धमाधत्त, गर्भागारं नरेश्वरः ॥ ८१ ।। अखण्डैस्तन्दुलैः कुन्द-कोशसब्रह्मचारिभिः । मङ्गलानि लिलेखाष्टी, स्पष्टं तुष्टः पुरो नृपः ॥ ८२ ॥ पूजामेवं विधायोः, सन्त्यज्याईदवग्रहम् । दक्षिणेन जिनार्चाया-स्तस्थौ श्रेणिकभूपतिः॥ ८३ ।। अवग्रहश्च सिद्धान्ते, विविधो गणधारिभिः। जघन्यमध्यमोत्कृष्ट-भेदेन प्रतिपादितः ॥ ८४ ।। षष्टिहस्तप्रमाणेऽसा-वुत्कृष्टोऽवग्रहो मतः । जघन्यो नवहस्तस्तु, ज्ञेयः शेषस्तु मध्यमः ॥ ८५ ॥ निरीक्ष्य चक्षुषा भूमि, वस्त्रान्तेन प्रमृज्य च । उत्तरासङ्गमाधत्त, पूर्ववन्नरपुङ्गवः ॥८६॥ ततो ननाम पञ्चाङ्ग-प्रणिपातेन भूपतिः । जानुदयं करदन्द-मुत्तमा च पञ्चमम् ।। ८७ ।। ततः संवेगजनकै-रसमानगुणस्तवैः । नृपतिः स्तोतुमारेभे, त्रैलोक्याधिपति जिनम् ।। ८८ ।। त्वया रागोरगो नाथ, वक्र: क्रूरोऽतिदारुणः । विनंतानन्दनेनेव, सत्पक्षेण न्यहन्यत ॥ ८९ ।। देष देषणमत्यन्त-रोषणं भीषणं भवान् । अतिप्रौढबल: स्वामिन् , महाभर इवाजयत् ।' ९० ।। प्रभो मोहपिशाचोऽयं, छलान्वेषी न्यगृह्यत । त्वया सस्फुरमन्त्रेण, मान्धिकेणेव धीमता ॥९१ ॥ १ गरडेन. R 0.

·कर GriGriDrum ॥ GroPUSHADrms कषाया हन्तुमारब्धा-स्त्वयाऽनन्तानुवन्धिनः। मिथ्यात्वमाश्रितास्वामि-स्तेनैव सह जनिरे ॥१२॥ स्वामिनष्टमहापाति-हार्चाि त्वयि राजते । कर्माष्टकक्षये शक्ति, ब्रुवाणेव तवादभुताम् ॥ ९३ ॥ वागेकानेकसन्देहान् , देहिनां हन्ति ते विभो । भवादृशानां महिम, कः परिच्छेतुमीश्वरः ॥९४ ॥ यन्न प्रकाश्यतेऽर्काथै-वस्तूद्दामस्वधामभिः । तदप्यालोक्यते तेन, ज्ञानेन निखिलं तव ॥ ९५ ।। भवन्ति हि प्रसादात्ते, सर्वाभीष्टार्थसिद्धयः । तत्प्रसीद ममाभीष्टं, पूर्णभद्रं कुरु द्रुतम् ॥ ९६ ॥ इत्थं स्तुत्वा जिनाधीश-मसमानगुणस्तवैः । पञ्चभिर्दण्डकैश्चैत्य-वन्दनं च प्रचक्रमे ॥ ९७ ॥ वामं जानुं समाकुन्च्य, दक्षिणं न्यस्य भूतले । पुरो वस्त्राश्चलेनाप्यं, स्थगयन्नचिताञ्जलिः ॥९८ ॥ न्यस्तदृष्टिजनार्चायां, सुव्यक्तं योगमुद्रया । शकस्तवमसौ भूपो, भक्त्या शक्र इवापठत् ॥१९॥युग्मं प्रतिक्रामत्यसावीर्या-पथिकां विधिना ततः । पुनः शक्रस्तवं पूर्व-रीत्या पाठीनरेश्वरः ॥१०॥ रोमाञ्चितवपुर्भूपो, योगमुद्रादिपूर्वकं । वक्ष्यमाणक्रमेणाथ, विदधे चैत्यवन्दनाम् ॥१॥ तत्राया जिनमुद्राख्या, योगमुद्राभिधाऽपरा । मुक्ताशुक्तिस्तृतीया तु, तिस्रो मुद्राः प्रकीर्तिताः ॥२॥ शकस्तवे योगमुद्रा, जिनमुद्रा तु वन्दने । मुक्ताशुक्स्यभिधा मुद्रा, प्रणिधानविधौ भवेत् ॥ ३ ॥ कृपापरायणस्वान्ताः, श्रीमन्तः पूर्वसूरयः । पञ्चभिर्दण्डकैश्चैत्य--वन्दनामेवमूचिरे ॥४॥ शक्रस्तवस्तावदिहादिदण्डक--स्तस्याभिधाने विधिरेष गीतः। भून्यस्तजानुः करसम्पुटी च, स न्यस्तदृष्टिजिनपिम्ब एषः ५ - 31 ·ततः प्रतिकामति साधुरीयो, श्राद्धोऽपि वा यद्भणितं श्रुतेऽदः श्रीचेश्यसाध्वालयभक्तपान-कृत्येष्विहेयो, परिशोधयन्ति।। शास्तवं पठेदादौ, ततोऽभ्युत्थाय संयतः। पादयोजिनमुद्रां च, योगमुद्रां च हस्तयोः ॥ ७ ॥ विधाय सूत्रमाकृष्य, चैत्यवन्दनसंज्ञितम् । कायोत्सर्ग ततः कुर्यान्नमस्कारं च चिन्तयेत् ॥ ८ ॥ परमेष्ठिस्तुति दत्त्वा, बिम्बनाथस्तुति ततः । लोकोद्योतकरं ब्रूयात्कायोत्सर्गस्तुति ततः॥ ९॥ ज्ञानस्तवं समाकृष्य, कुर्यादुत्सर्गमाप्तः । चिन्तयेच नमस्कार, स्तुति दद्यात्छुतस्य तु ॥१०॥ सिद्धस्तवेऽपि चोत्सर्गः, स्तुतिश्च परमेष्टिषु । वैयावृत्यकरादेश्च, स्तुतिः शक्रस्तवस्तथा ॥ ११ ॥ एतेनैव प्रकारेण, पुनरावर्त्य वन्दयेत् । सर्वचैत्ययतीन्नत्वा, स्तोत्रं पठति सादरम् ।। १२ ।। शकस्तवं पुनर्भक्त्या, ततः पठति पञ्चमम् । प्रणिधानं ततः कुर्या-द्रवाशंसा विवर्जितः ॥ १३ ॥ मोक्षाशंसा तु यत्रोक्ता, निदानं योधिलाभवत् । पूर्वसूरिभिराख्याता, सामाचारीयमीहशी ॥ १४ ॥ न निषिद्धा च गीतार्थ-राश्रिता च पहुश्रुतैः । निरवद्या ततो मान-मन्येषामपि देहिनाम् ॥ १५ ॥ फलमेतस्य सर्वस्य, मोक्ष एव न चेदसौ । स्व गाः सुकुले जाति:, प्रव्रज्या मोक्ष एव तु ॥ १६ ।। इह लोकेऽपि चैतस्य, फलमाहुर्मनीषिणः । राजतस्करवहादे-न हानिरुपजायते ॥ १७ ॥ पूज्य सतां मतो राज्ञा, भोगी स्वामी च सम्पदाम् । पुत्रदारप्रियो नित्यं, श्रेष्ठकर्मानुशीलकः ॥१८॥ • १ प्रमाणम् Garima ·GriGruaGO वन्दकः स्यादगारी चे-दथापि यतिपुङ्गवः । तस्यापि भूमिकौचित्या-दनुत्कलमिदं भवेत् ॥ १९ ॥ कृतश्रीतीर्थनाथार्चा-स्नानार्चाचैत्यवन्दनः। धन्योऽहमिति मन्वान–श्चैत्यतो निरगान्नृपः ॥२०॥ सपरिवारमामन्त्र्य, तदैवादरतः स्वयम् । उपावीशदुर्वीश, भद्रा भोजनमण्डपे ॥ २१ ॥ तत्र तावत्समानीत-मादितश्चर्वणं प्रभोः । रूप्यकचोलकेपूच्चैः, कृत्वा नानाविधं बहु ॥ २२ ॥ नालिकेरीफलास्थूला-चिरन्तनदलोत्करान् । चारुकर्पूरसन्मिश्र-खण्डपिण्डदलावली ॥ २३ ॥ पक्कदाडिमबीजानि, राजादनफलानि च । रसाढ्या मृदुमृद्धीकाः, काव्यमाला इवोज्ज्वलाः ॥ २४ ॥ ईदृग्विधं चर्वणीय-मन्यदप्युपढौकितम् । सर्वेभ्योऽपि यथौचित्यं, ददौ तत्पृथिवीपतिः ॥ २५ ॥ सुसंस्कृतेक्षुखजूर-नारङ्गाम्रफलादिकम् । भूयिष्ठ श्रेष्ठिनी श्रेष्ठ, ततश्चोष्यमढौकयत् ॥ २६ ॥ सा पक्वशर्करोत्पन्नं, चातुर्जातकसम्भृतम् । बुभुक्षोदीपनं तीक्ष्णं, ततो लेह्यमनाययत् ॥ २७ ॥ अशोकवत्तिकासेवा-खण्डखाद्यकमोदकान् ।घृतपूर्णाश्च सुस्निग्धान, फेणिकाः सुकुमारिकाः ॥ २८ ॥ इत्यादिकं च पक्वान्नं, नानाभेदं प्रभूतशः । ततश्चानाययामास, श्रेष्ठिन्यौदार्यशालिनी ॥ २९ ॥ तत: सूपोदनं निस्त्वक, वरान् कलमतन्दुलान् । सद्गन्धं शारदं सप्पि-नानाशालनकानि च ॥ ३० ॥ अनेकद्रव्यसंयोग-निष्पादितमनोहरा । उपनीता ततः पेया, परिणामविधायिनी ॥ ३१ ॥ भाजनान्यपनीतानि, ततो दक्षिणतः स्थिते । हस्तप्रक्षालनं चक्रुः, श्रेणिकाद्याः पतद्गृहे ॥३२॥ MaruCi TIGGuDEOuri खासमा OKGuru 1 ·१ Pान्य ततो नानाविधा दन्ते, विच्छित्तीरतिवन्धुराः।तदाजने निचिक्षेप, सा शालीन्मण्डकादि च ॥ ३३ ॥ भुक्ते सत्यपनीतानि, भाजनानि पुनस्ततः । हस्तप्रक्षालनं सर्वे, पूर्ववञ्चक्रिरे ततः ॥ ३४ ।। कर्पूरशर्करामिश्र-मवित्रं श्रेठिनी ततः । सत्पयः पारिहट्टीना-म वर्तमुपानयत् ॥ ३५ ॥ नृपप्रभृतिसर्वेषां, पीते. दुग्धे सति क्षणात् । अदत्ताचमनं भद्रा, दुग्धान्तं भोजनं यतः ।। ३६ ॥ सर्वे ते जगृहुर्दन्त-शलाकां तदनन्तरम् । ततः सुगन्धचूर्णेन, हस्तोवर्तनमादधुः ॥ ३७॥ साऽऽनाय्याम्भस्ततः कोष्णं, तेषां हस्तानधावयत् । करेभ्यो धान्यध्यादे-गन्धापगमहेतवे ।। ३८ ॥ हस्तनिर्जिनाहेतो-ददौ भद्रातिकोमलम् । गन्धकाषाथिकावस्त्रं, समुत्तस्थौ नृपस्ततः ॥ ३९ ॥ विस्तीर्णे श्रेष्टिनी प्रेक्षा-मण्डपे नृपतेस्ततः। रत्नविधोतिताशास्य, सिंहासनमदापयत् ।। ४० ।। चारुकपूरकस्तूरी-चन्दनादिविलेपनम् । पुष्पताम्बूलसंयुक्त-मानीतं . भद्रया ततः ॥४१॥ ततो विदग्धनर्तक्या, गायनैर्वादकैरपि । प्रेक्षणं कर्तुमारेभे, सुरसं गीतकोपमम् ॥ ४२॥ अत्रान्तरेऽवदद् भूपो, भद्रे क्वास्ति तवात्मजः। तमहं द्रष्टुमिच्छामी-क्षणानन्दक्षपाकरम् ॥.४३ ॥ खामिन्नेष समायाति, शालिभद्रो.ममाङ्गजः । युष्मत्पादाम्धुजं द्रष्टु-मित्युदित्वा महीपतिम् ।।४४ ।। एकान्तरितशोणाश्म-स्फटिकारोहणावलिम् । रक्तश्वेताम्बुज-श्रेणिं, वहन्तीमिव लम्धिनीम् ॥ ४५ ॥ १ निशेणिम् ।

·EPISODE rariSatra PEGISTERUSa हावतंसंशोभायै, नृपागममहोत्सवे।आरुरोहागजाहत्य, श्रेष्टिनी षष्ठभूमिकामापाविभिर्विशेषकम् आगच्छन्ती समालोक्य, शालिभद्रः खमातरम् । सम्मुखीनां समुत्तस्थौ, बिनीता हि कुलोद्भवाः ।। प्रणम्य चरणौ तस्याः, स प्रोचे रचिताञ्जलिः। मेघगम्भीरवाग्मातः, किमागमनकारणम् ॥४७॥ चतुर्थी भूमिमागच्छ, वत्साऽतुच्छमतेऽधुना । श्रेणिकं तत्र पश्येति, जगाद जननी सुतम् ॥४८॥ समर्घ वा महार्घ वा, जानास्यम्ब त्वमेव हि । करिष्ये किमहं तत्रे-त्युवाच जननी स तु ।। ४९ ॥ शालिभद्रं ततो भद्रा, प्रत्युवाच प्रियम्वदा । क्रेतव्यं विस्तु नो किञ्चि-तद्वत्स स्वस्थमानस ॥५०॥ स्वाम्यसो भवतोऽन्येषा-मप्यागात्तव मन्दिरम् । श्रेणकः सद्गुणश्रेणि-स्त्वदर्शनकुतूहली ॥५१॥ ततस्तद्वचनं श्रुत्वा, शालिभद्रो व्यचिन्तयत् । ममापीहाऽपरःस्वामी-त्यश्रुतं श्रूयते वचः ॥५२॥ अथवाऽकृतसम्पूर्ण-धर्माणां जन्मिनामिह । प्राप्तायां भोगसम्पत्ता-वपि स्यात्परतन्त्रता ॥५३ ॥ तस्मादस्मादृशां काम-भोगजन्यालसहिनाम् । युक्ताऽन्यतन्त्रता गर्ता शुकराणामिवाऽवनौ ॥५४ ॥ अत एव महात्मानो, मुनयो भोगसम्पदः । विहाय जगृहुर्दीक्षा, सर्वदुःखक्षयावहाम् ॥५५॥ तमीभिरलं भौगै- गिभोगोपमैर्मम । ग्रहीष्यामि व्रतं तूर्ण, श्रीवीरस्वामिसनिधौ ॥ ५६ ॥ एवमत्यन्तसंवेग-भावितात्मा महामनाः । स मातुरुपरोधेना-वतरीतुं प्रचक्रमे ॥१७॥ . १जम्बाल. पङ्कः ACT ·sheRSH मह सद्यः क्लप्साङ्गरागोऽसौ, वृन्दारकविलेपनः । भव्यदिव्यैरलङ्कारैः, सर्यानेषु विभूषितः॥५८ ॥ प्रधानैर्देवदृष्यैश्च, कृता कल्पप्रसाधनः । एवं परिष्कृताङ्गाभिः, पत्नीभिरभितो घृतः ॥ ५९॥ शारदः किमयं चन्द्र-स्ताराभिः परिवारितः । सलीलगमनः किंवा, देवदन्ती'वशान्वितः ॥ ६०॥ किमु कल्पलतायुक्तो, जङ्गमः कल्पपादपः । अप्सरोभिर्वृतः शक्रः, स्वर्गावतरत्यसौ ॥ ६१ ॥ जनयन्निति सन्देहं, जनानां श्रेष्ठिनन्दनः । रूपनिर्जितकन्दर्प-चतुर्थोवींमवातरत् ॥ ६२॥ पञ्चभिःकुलकम् ॥ स्फुरत्परिमलोद्गार-वासिताशेषदिग्मुखं । सभार्य तं समायान्तं, निर्वाचिन्तयन्नृपः ।। ६३ ।। अहोसुचीर्णपुण्यानां, किमसाध्यं शरीरिणां। वणिग्मात्रोऽप्यसौ येना-नुकरोति सुरश्रियम् ।। ६४ ॥ ततश्चाभ्यर्णमभ्येत्य, समं चेल्लणया नृपम् । प्रणनाम सभार्योऽपि, शालिभद्रो महाभुजः ॥ ६५ ।। समालिंग्य निजोत्सङ्गे, भूपतिस्तं न्यवीविशत् । दात्रिंशत्तत्सर्मिण्यो, निषेदुरुपचेल्लणम् ॥ ६६ ॥ राज्ञा विस्मितचित्तेन, जल्पितोऽपि न जल्पति । किन्तु म्लनास्यपद्मोऽसौ, बाष्पापूर्णेक्षणोऽभवत्॥ ततः क्षणान्तराद्भद्रा, प्राहेनं विमृज प्रभो । मानुष्यं माल्यगन्धादि, नैवैष सहते यतः ॥ ६८ ॥ वर्णचूर्णप्रसूनानि, दिव्यानि प्रतिवासरम् । सधै सम्पादयत्यस्य, देवभूयं गतः पिता ।। ६९ ॥ भुंक्त स्वामिन्नयं देव-कुरूणां फलसञ्चयम् । पानीयमपि तत्रत्यं, पियत्यमरढौकितम् ॥ ७० ॥ १ अकल्पो वेशः .

·Paroo
.
नाथैकदिनभुक्तानि, वस्त्राण्याभरणानि च । नोपभुक्ते सपत्नीको, द्वितीयदिवसेप्यसौ ॥७१॥
ततो न क्षमते स्थातु-मयं हि सुखलालितः । प्रसद्य स्वामिनः पादा, विसृजन्त्वविलम्बितम् ॥ ७२ ॥
ततश्च श्रेणिकः प्राहा-नभिज्ञा (ज्ञां) चेल्लणा (गां) नवम् । अपूर्वः कोऽपि सत्पुण्य-महिमा हि महीयसाम् ॥ ७३ ॥
'अहो सत्पात्रदानस्य, कस्याप्येवमिदं फलम् । तपसो वा सुचीर्णस्य, यदेवं किडराः सुराः ॥ ७४ ॥
तत्त्वं वत्स समुत्तिष्ठ, गच्छ स्थानं समीहितम् । आरुरोह ततः शालि-भद्रोऽसौषष्ठभूमिकाम् ॥ ७५ ॥
श्रेणिकोऽपि समुत्थाय-जगामाधस्तनीं भुवम् । ततः सलीलगमनः, कुञ्जरः पर्वतादिव ॥ ७६ ॥
ततो वस्त्राणि रत्नानि, हस्तिनोऽश्वान रथानपि । प्राभृतं ढोकयामास, भद्रा श्रेणिकभूभुजे ।। ७७ ॥
श्रेणिकं तद्गृह्णन्त, प्राह भद्रातिगौरवात् । न मे देव मनःस्वास्थ्य-मेवमेवोपपद्यते ।। ७८ ॥
तत्सद्योऽनुगृहाणैतदङ्गीकरणतोऽत्र मां । मन्त्रिणोऽप्यूचिरे देव, भद्राया क्रियतां वचः ॥ ७९ ॥
ततस्तदुपरोघेन, मन्त्रिवाक्याच्च तन्नृपः । प्रतिजग्राह सन्तो हि, स्युर्दाक्षिण्यपरायणाः ॥ ८० ।।
ततः सेचनकारूढः, समं चेल्लणया नृपः । अमात्यादिपरिवारो, जगाम निजमन्दिरम् ॥ ८१ ॥
भद्राः 'सङ्गोपयामास, हटशोभांशुकादिकम् । चातुरी परमैषा हि, यत्कालोचितकारिता ॥ ८२ ॥
यावच्छ्रेष्ठिसुतस्तस्थौ, भोगतृष्णापराङ्मुखः। तावत्कल्याणमित्रेणा-भाष्यतागत्य केनचित् ॥ ८ ॥
समुद्र इव गम्भीरो, गुरुसत्त्वसमन्वितः । सुमेरुरिव मध्यस्था, स्थैर्यवान विषुधप्रियः ॥ ८४ ॥

·पहा स ॥ अहःपतिरिवौजस्वी, विध्वंसिततमस्ततिः । शरचन्द्र इवामन्दा-नन्दसन्दोहवर्द्धनः ॥ ८५ ॥ गन्धहस्तीव विक्षिस-परवादिमतङ्गजः । मृगेन्द्र इव दुर्धर्षो-ऽन्येषां प्रौढपराक्रमः ।। ८६ ॥ राजहंस इवात्यन्त-शुद्धपक्षयोदयः । पुस्कोकिल इव श्रोत-अवासुखकरध्वनिः ।। ८७ ।। महापृथ्वीपतिरिव, प्रधानविपुलक्षमः । प्रावृड्धाराधर इव, निर्वापितमहीतलः ॥ ८८ ॥ मेघनिर्घोषगम्भीर-घोषोन घोरतपोनिधिः । धर्मघोषोऽभिधानेन, सूरिः सूरिगुणोत्तरः॥ ८९ ॥ साधुकल्पविहारेण, विहरन्नाययाविह । अवातरच सोऽद्यैव, चैत्ये गुणशिलाभिधे ॥९० ॥ ससभिःकुलकम् ॥ सान्तःपुरपरीवारः, समं नागरिकैरपि । निर्ययो श्रेणिकस्तस्य, चन्दनार्थ महीपतिः ॥ ९१ ॥ तदाकर्त्यांशु सानन्दः, स्यन्दनं श्रेष्ठिनन्दनः । आरुह्य सपरीवारो, निर्ययावार्यचर्यया ॥ ९२ ॥ श्रेणिको नागराःश्रेष्ठि-नन्दनो भक्तिनिर्भरम् । दत्त्वा प्रदिक्षणास्तिस्रः, सूरिपादान् ववन्दिरे॥ ९३ ।। सूरिः श्रीधर्मघोषोऽपि, चक्रिशकशिवश्रियाम् । कारणं सर्वजन्तुभ्यो, धर्मलाभाशिषं ददौ।। ९४ ।। यथास्थानोपविष्टेषु, सर्वेषु मुनिपुङ्गवः । देशनां कर्तुमारेभे, भवनिर्वेदकारिणीम् ॥ ९५ ।। कोटिं वराटिकाहेतोः, कोऽपि हारयते यथा । वैडूर्याख्यं महारत्नं, भिन्द्यात्सूत्रकृते कुधी।। ९६ ॥ लोहार्थमथवा नावं, स्फोटयत्ययुधोऽम्बुधौ । गोशीर्षचन्दनं भस्म-कृते मुग्धा दहत्यलम् ॥ ९७ ।। कर्पूरकाननं छिन्द्यात्कोद्रयावृतिहेतवे । धूतं जात्यसुवर्ण च, पूत्कृत्य गमयत्यधीः ॥९८ ॥ R ·TISGram CIA की GruSADESH See Gru एवं मानुष्यकं जन्म, धर्मसाधनसंयुतम् । असारविषयासक्ता, मा नाशयत मानवाः ॥ ९९॥ विज्ञायावसरं श्रेष्ठि-सुतः संवेगवानसौ । अपृच्छन्मुनिनेतारं, प्रस्तावज्ञा हि धीधनाः ॥२०॥ स्वामिन्नान्यः कथ स्वामी, भवत्यत्र परत्र च । धनिनामपि नृणां हि, दुःखाय परतन्त्रता ॥२०१॥ जगदुः सूरयो धर्म-घोषारतं श्रेष्ठिनन्दनम् । इहामुत्र न तेषां स्युः, स्वामिनः प्रव्रजन्ति ये ॥२०२॥ प्रत्युत स्वामिभावं ते, लभन्ते सर्वदैव हि । सुरासुरनरेद्राणां, सेव्यन्ते तैश्च सादरम् ॥२०३।। यद्येवमहमप्यम्यां, गत्वा स्वं भगवन् गृहम् । अनुज्ञाप्य ग्रहीष्यामि, प्रव्रज्यामिति सोऽवदत् ॥२०४॥ प्रमादो न विधातव्यः, कर्तव्यः शीघ्रमुद्यमः । इत्युक्तं सूरिणा येन, धर्मस्य त्वरिता गतिः ॥२०॥ व्याख्यावसाने नरपुङ्गवाधाः, प्रणम्य सूरेश्चरणारविन्दम् । श्रीजैनधर्मश्रवणप्रमोदा-दपूर्णचित्ता निजधाम जग्मुः॥२०॥ इति श्रीधन्यशालिभद्रमहर्षिचरिते श्रीराजगृहे रत्नकम्बलवाणिजकागमनादिशालिभद्रगृहश्रीश्रेणिकसमागम- नकर्णकटुकान्यस्वाम्याकर्णनाविर्भूतभावनानन्तरकल्याणमित्रनिवेदितागमन श्रीधर्मघोषाचार्यसमीपधर्म- श्रवणपर्यन्त शालिभद्रवृत्तान्त व्यावर्णनो नाम चतुर्थः परिच्छेदः DOORDAR त urudri PL ·-अथ श्रीपञ्चमो परिच्छेदः प्रारभ्यते- अथ श्रीश्रेष्ठितनयः, प्रणम्योचे स्वमातरम् । अद्य श्रीधर्मघोषाख्य-मुनीश्वरमुखाम्बुजात् ॥१॥ धर्मों निश्शेषदुःखौघा-कुरपूरानलोपमः । निर्वाणसुखलाभस्यो-पायभूतः श्रुतो मया ॥२॥ युग्मम्।। स मखमरुचहार्द, मातः! श्रीसूरिणोदितः । शर्करातसम्मिश्र, क्षुधितायेव पायसम् ।। ३ ॥ भद्राह वत्स तद्रं, यच्छतो रुचितश्च ते । धर्मोऽसावाहतो यस्मा-पितुस्तस्यासि नन्दनः ॥ ४ ॥ इत्याकर्णितधर्माण, शालिभद्रं निजाजम् । प्रशशंसेति भद्रापि, प्रमोदभरपूरिता ॥५॥ यद्येवं तर्हि मातस्त्वं, प्रसद्यानुमनुष्व माम् । गृहीत्वाऽहं परिव्रज्यां, विधास्याम्यात्मनो हितम् ॥ ६ ॥ आकर्ण्य कर्णकटुकं, वचः सूनोजनन्यथ । मूर्छया न्यपतद् भूमौ, सर्वाङ्गेष्वपि निस्सहा ॥ ७ ॥ ततः शीताम्बुना सिक्ता, व्यजनेन च वीजिता ।सा लब्ध्वा चेतनामाशु, सुदीनवदनाम्वुजा ॥ ८॥ याप्पविन्दन्विमुश्चन्ती, व्याहरगद्गदाक्षरम् । त्वमेको दुर्लभः सूनु-ममोन्दुम्बरपुष्पवत् ।'९॥ ततो यावदहं वत्स, करोमि प्राणधारणम् । मा गृहाण व्रतं ताव-दिति माताऽब्रवीत्सुतम् ॥ १०॥ पुत्रः पक्काम्रफलवद्याति, जीवितं जन्मिनामतः। न ज्ञायतेऽत्र कः पूर्व, को वा पश्चाद्विपद्यते ॥११॥ माता-सुरूपमरुज तेज, लक्षितं.च सुलक्षणः । तद्वत्स लालयापूर्व- गाड़देवताहतैः ॥ १२ ॥ पुत्रः-अम्बाशुचिरय कायः, शुच्यपीहांशुकादिकम् । दूषयत्यम्वु जीमूता-द्रवमूषरभूरिव ॥१३ ।। TAG --2RULE.

·मा romनानगल PING अकस्मादापतत्यस्मिन् , शरीरे रोगसन्ततिः। सरंधासन्ततिस्तीक्ष्णा, यथा स्वमधुमण्डपे ॥ १४ ॥ अपक्कघटवारीव, न विश्रम्भस्य भाजनम् । अत्यन्तासारतोपेतं, शरीरं देहिनामदः ॥ १५ ॥ प्रतिबन्धस्तदत्राम्ब, क्रियते को विवेकिभिः । केवलं धर्म आधातुं, युज्यते तेन मुक्तिदः ॥ १६ ॥ माता-द्वात्रिंशतानुरक्ताभिः, प्रेयसीभिरनिन्दितान । भुक्ष्व भोगान्युवा याव-तावद्वत्स गृहस्थितः ।। १७ ॥ पुत्रः-अम्बाशुचिसमुत्थेषु, पर्यन्ते दारुणेषु च । को भोगेषु रतिं कुर्या-नरंकासुखहेतुषु ॥ १८ ॥ माता-दुर्वर्णस्वर्णमाणिक्य-कांस्यदृष्यादिकोऽस्ति ते । आससमकुलं याव-दर्थो दानादिषु क्षमः ॥ १९ ॥ इच्छद्भ्यो वाञ्छितं वत्स, यच्छातुञ्छं महेच्छ तम् । यथारुचि विधेहि त्वं, विलासांस्तेन चाद्भुनान् ।। २० ॥ पुत्र:-राजतस्करदायादा, मुत्युचैश्वानरादयः । सन्वस्य वैरिणस्तमा-कोऽर्थे मातर्षिमुह्यति ॥२१॥ माता-बाहुभ्यामतिगम्भीर-स्तरणीयो महार्णवः । वालुकाकवलास्वाद-श्चर्वणीयो निरन्तरम् ॥ २२ ॥ अत्युग्रखड्गधारायां, गन्तव्यं चाप्रमादतः । पातव्या लीलया वत्स, वैश्वानरशिखावली ॥ २३ ॥ प्रतिस्रोतःपथेनेह तरीतव्याऽर्मरापगा तुलया तोलनीयश्च, सुमंनोधरणीधरः ॥ २४ ॥ एकाकिना विजेतव्य-मजय्यारिवलं हठात् । राधावेधो विधातव्यो, ' यत्नेनानन्यं चेतसा ॥२५ ।। जगज्जयपताकेह, ग्राह्यातिदुर्ग्रहा इत्येवमादिदृष्टान्तै--यतीनां दुष्कर व्रतम् ॥ २५॥ १ मक्षिकाधेणि. २ नरकदु.खकारणेषु ३ दुर्वर्ण रूप्यम् ४ पेया ५ अग्निज्वालाश्रेणिः ६ गहा ७ देवगिरिः मेरु ८ एकाग्रचित्तेन .

·यतः-महाव्रतानि तुङ्गानि, वोढव्यानि निरन्तरम् । पञ्च मेरूपमोन्यत्र, क्षेत्रेणेव, साधुना ॥ २६ ॥ रजनीभोजनत्याग-व्रतं षष्ठमपि स्फुटम् । मानुषोसरवसेन, धार्य तेषां (ब)तैः समम् ॥ २७ ॥ तथा संयमदेहस्य, मातृववत्स वत्सलाः पालनीयाः सदैवास्मिन् , पादं समितिगुप्तयः ॥ २८ ॥ निर्ममत्वं खदेहेऽपि, कर्तव्यमिह संततं । सर्वदा खपनं भूमौं, यावजीवममजनम् ॥ २९ ॥ विचत्वारिंशता भिक्षा-दोः शश्वदक्षितः । प्राणयात्रेनिमित्तं च, ग्रायः पिण्डोऽपि साधुभिः ।। कदाचित्पाप्यते सोपि, कदाचित्परमन्दिरे । न प्राप्यते ततश्चेतो-म्लानिः कार्या कदापि न ॥३१॥ केशोद्धरणमाधेयं, मासायाः प्रतिमास्तथा । षष्ठाष्टमादिकं कार्य, . तपश्चात्रातिदुष्करम् ॥ ३२ ॥ इति दुष्करता वत्स, व्रतस्य प्रतिपादिता । जिनाधीशैरतो धर्म, गृहस्थोचितमाचर ॥३३॥ पुत्रः-कातराणामिदं मातर्दुष्करं सर्वमेव हि । निःस्पृहाणां निजाङ्गेऽपि, धैर्योधमवनां न तु ॥ ३४ ॥ तथा-समुत्तुगतया ताव-द्रारोहःसुराचलः । गुरुतागाधताभ्यां च, दुर्लयस्तावदम्धुधिः ॥ ३५ ॥ तावन्मातुमिदं व्योम, विस्तीर्णत्वान्न शक्यते । पार्यते तावदेवाप्तुं, पर्यन्तो नावनेरपि ॥ ३६ ॥ दुर्भेदस्तावदेवात्र, कर्मग्रन्धिरपि स्फुट यावन्नारभ्यते धीरे-नरैरक्षोभ्यमानसः ॥ ७ ॥ तस्माद् व्रतविधौ मात-दुष्करत्वं न मे हृदि । धैर्यावलम्पनेनोचैः, किमपि प्रतिभासते ॥ ३८ ॥ तन्मातरनुजानीहि, मामितो व्रतहेतवे । भवावासाद्विभेम्यस्मिं, पावकादिव केसरी ॥ ३९ ॥ Gaoraoes १. अदम् IN ·सापकसमखास माता-यद्यप्येवमिदं वत्स, तथापि परिकर्मणां । विधेहि स्वशरीरस्य, भोगापरिहारतः ॥४०॥ सुकुमारशरीरोऽभू-त्प्रकृत्यैव यतो भवान् । प्रकृष्टदेवभोगाङ्ग-लोलितश्च विशेषतः ॥४१॥ अतो देवाहृतान् गन्ध-माल्यभोज्यादिकांस्त्यज । मनुजानां सहस्वैतां-स्तथा सम्बोधय प्रियाः ॥४२॥ पुरान्ततिचैत्यानि, पूजय प्रतिवासरं । सत्साधुवन्दनाहेतो-ब्रज त्वं तदुपाश्रयम् ॥ ४३ ॥ सामायिकाधनुष्ठानं यथावसरमाचर । एवमभ्यासतो वत्स, प्रव्रज्या सुकरा तव ॥ ४४ ।। विनयी शालिभद्रोऽपि, प्रतिशुश्राव तद्वचः। न कदापि वचो मातुर्लघयन्ति हि सत्सुताः ॥ ४५ ॥ अथासौ कर्तुमारेभे, वपुषः परिकर्मणां । तत्याज त्रिदशाहार-गन्धमाल्यादि सर्वथा ॥४६ ॥ मनुष्याहारभोगादि-परिकर्मणि चिन्तिते । प्रणम्य पितरं भक्त्या, विससर्ज प्रमोदभाक् ।। ४७ ॥ मर्त्यसम्बन्धिभोगाङ्ग-परिमाणमसौ व्यधात् । द्वात्रिंशतश्च तूलीना-मेकैकां मुमुचेऽन्वहम् ॥ १८ ॥ शालिभद्रोऽन्यदा सिंहा-सनासीनो निजाः प्रियाः। आहूय प्रावदत्सर्वाः, सुधामधुरया गिरा ॥ ४९ ॥ भो भोः पद्मावतीमुख्या:, श्रूयतां कुलबालिकाः।क्षणं चावहितीभूय, मदीयं वचनं स्फुटम् ॥५०॥ विनयेनाञ्जलिं बध्ध्वा, ततस्ता इदमूचिरे । अस्मानाज्ञापयत्वार्यपुत्रः प्रीतिकरः सताम् ॥ ५१ ॥ ततः श्रीशालिभद्रोऽपि, प्रोचे प्राज्ञशिरोमणिः । संसारे प्राणिनः प्रायः सर्वेऽपि विषयैषिणः ॥५२॥ PrastriiDGPrin برقرار १ सावधानाः भूत्वा ·HAMA विषयाश्च भवन्त्यत्र, धनेन हृदयेशिताः । धनं च प्रेन्यते प्रायः, पापारम्भपरिग्रहैः॥५३ ।। कर्मवन्धः पुनस्तेभ्यो, भवेत्संसारकारणम् । तत्र चानन्तदुःखानि, नरकादिषु देहिनाम् ॥५४॥ भार्यास्ततो रदज्योत्ला-धवलीकृतदिङ्मुखाः । भर्तुर्वचोऽमृतातृप्ता, विहस्येषद्वभाषिरे ॥५५॥ आर्यपुत्र विनारम्भ, भोगाः सन्त्यद्भुतास्तव । यत्पिता पूरयत्येतान् पुण्याद्देवत्वमाश्रितः ॥५६॥ ततो नाथ कथं कर्म-यन्धस्ते सम्भविष्यति । तदभावे च दुःखानि, भविष्यन्ति कथं ननु ॥५७ ॥ शालिभद्रोप्यूवाचैव-माभियोगिककर्मणः । पन्धः स्यादेवतानीतं, भुञानस्य ममानिशम् ॥५८ ॥ विषयाः खत एवैते, मानसोन्मादहेतवः । पातयन्ति ध्रुवं जन्तून , भीषणे नरकावटे ॥ ५९॥ अत एव-विहाय विषयानष्टौ, चक्रिणः सीरिणोव्रतम् । गृहीत्वा लेभिरे मोक्षं, दो चैकश्च सुरालयम् सुन्दर्यस्तदलं भोगैः, परंप्रेष्यत्वहेतुभिः । आदास्येऽहं परिव्रज्यां, येनान्यः स्थान मे प्रभुः ॥ ६१ ॥ युष्मासु याश्च सभ्रूणा, पालवत्साश्च या पुनः । देशतस्ता गृहे धर्म-मम्यापार्श्वे प्रकुर्वताम् ॥ ६२ ॥ तिष्ठत्येव गृहे प्राज्यं, धनमासप्तसन्ततेः । दानभोगक्षम तेन कुर्चीवं हितमात्मनः ॥ ६३ ॥ 'अन्याः पुनर्मया सार्द्ध-मगीकुर्वन्तु सद्बतम् । धर्मों वयं कुलस्त्रीणां, यत्प्रेयाननुगम्यते ॥ ६४ ॥ इत्यञ्जसा यथौचित्यं, सम्योध्ध सकलाः प्रियाः । एकैकाममुचद्भायों, शालिभद्रो दिने दिने ॥ ६५ ॥ अथ राजगृहक्रीडा-शैलवैभारभूषणे । श्रीमद्गुणशिलोद्याने, श्रीवीरः समवासरत् ॥ ६६ ॥ १ दासत्वकारणः २ सगर्भाः ·Paramaiarina Parias reOSAURUNG माणिक्यखर्णदुर्वर्णवप्रत्रयविराजितम् । देवैराधायि समव-सरणं तत्र तादृशम् ॥ ६७ ।। प्राचीनद्वारमार्गेण, प्रविश्यह प्रदक्षिणाम् । दत्त्वा चोपाविशत्सिहा-सनं श्रीवीरतीर्थकृत् ॥ ६८ ॥ अत्रान्तरे समागत्यो-द्यानपालेन भूपतिः । विज्ञप्तस्तीर्थनाथस्या-गमनेन प्रमोदिना ॥ ६९ ॥ वितीर्योद्यानपालाय, भूपतिः परितोषिकं । चचाल सपरिवार-स्तीर्थनाथमुपासितुम् ॥ ७० ॥ अन्येऽपि सचिवश्रेष्ठि-प्रमुखाः पुरवासिनः । जिनेन्द्रं वन्दितुं चेल-यथा राजा तथा प्रजाः ७१ इत्तश्चेभ्याङ्गजो धन्याः, शालिभद्रस्वसुः पतिः । ज्येष्ठाया सुन्दरीनाम्न्या, जामाता भूपतेरपि ॥७२॥ जगाद सुन्दरीं लानसामग्रीं कुरु मे प्रिये । गच्छामो वन्दितुं येन श्रीवीरजिननायकम् ।। ७३ ॥ युग्मम् सम्पाद्य लानसामग्री, समग्रामपि सुन्दरी । अभ्यङ्गं कर्तुमारेभे, धन्यस्य स्वयमेव सा ।। ७४ ॥ लक्षपाकादिना तैले नाभ्यङ्गं मृदुपाणिका । सा यावत्पृष्ठिदेशेऽस्य, विधत्ते मातियत्नतः ॥ ७५ ॥ तावनिपेतुरक्षिभ्यां, कवोष्णा बिन्दवोऽम्पुनः । तती निरूपयामासो-परिष्टादिभ्यनन्दनः ॥७६ ।। हा प्रिये किमिदं कोऽपि, किमाज्ञां कुरुते न ते । किम्वा त्वां विप्रियं कोऽपि, बूते परिजनादि हिरषु) मात्रा स्वस्रा च जामेय्या, यधुक्ता परुषं प्रिये । तत्क्षन्तव्यं त्वयैवेह, लोकस्यैषा स्थितिर्यतः ७८ इत्युक्ते तेन साऽवोच-माथ मे कुरुते वचः। परीवारजनः सर्वो, न मां कोऽप्यपभाषते ॥ ७९ ॥ १ दुर्वर्णरूप्यम् २ ददर्श २ भगिनी पुन्या andiane ·म किन्त्वेक एव हि भ्राता, शालिभद्राऽभिधोऽस्ति मे । एकैकतूलिकात्यागं, करोति व्रतवान्छया ॥८॥ आगते तु. महावीरे, सम्प्रत्यादास्यते व्रतम् । इति हेतोरभूदश्रु-पातो मे जीवितेश्वर ।। ८१ ॥ तथा नाथ कियन्तोऽन्ये, सन्तीह भ्रातरो मम । येषामनुभविष्यामि, शोभोत्कर्ष क्षणादिषु ।। ८२ ।। ततश्चेभ्याङ्गजः प्राह, यद्येवं तहि मा प्रिये । कुरुष्व त्वं मनःखेदं, भ्रोता कापुरुषस्तव ।। ८३ ।। एकैकतूलिकां मुञ्चन् कथमादास्यते व्रतम् । सत्पुरुषाः शुभे कार्ये, न क्षिपन्त्यपि हि क्षणम् ।। ८४ ॥ इति खभर्तुर्वचनं, सा निशम्य सनर्मकं । अभाषातर्षीया नाथ, सत्पुरुषस्त्वमेव हि ॥ ८५ ॥ यस्त्वमेकपदेनैव, परित्यज्याखिलां श्रियम् । सनत्कुमारचक्रीव, व्रतमङ्गीकरिष्यसि ॥ ८६ ॥ अन्ये अपि सर्मिण्या-बूचतुर्नर्मपूर्वकम् । भद्रं भद्राङ्गजा ब्रूते, स्वामिन् भद्राभिलाषिणी ॥ ८७ ॥ सुतनु लापय क्षिप्रं, येन श्रीवीरसन्निधौ । पश्यथ प्रव्रजन्तं मां, त्यक्ताशेषपरिग्रहम् ।। ८८ ॥ इयत्कालं भवत्यो मे, व्रताग्रहणहेतवः । भवतीष्वनुकूलासु, सुग्रहं व्रतमद्य मे ।। ८९ ।। इति पत्युर्वचः श्रुत्वा, ताः मोचुर्गतसम्मैदाः । खामिस्त्वयि परिहास, एषोऽस्माभियंधीयत ॥९० ॥ परिहासगिरां स्वामिन् , कियदन्तं गमिष्यसि । न दुष्टः परिहासो हि, स्वभत्री सह योषिताम् ॥११॥ तन्नाथास्मान् श्रियश्चैवं, मा त्याक्षीनित्यलालिताः। भवतोऽप्याश्रितत्यागे, भविग्यत्ययशो महत् ॥ १ उत्सवादिषु २ सोपहासम् ३ गतहर्षाः ·DE TOSRAJS rGra ततस्ताः प्रत्युवाचैवं, श्रीमानिभ्याङ्गजा सुधीः । सुन्दर्यः श्रूयतां वाक्य, सुस्थीभूय क्षणं मम ॥९॥ युष्मन्नर्मवचोऽप्येत-तत्वमित्यहमात्तवान् । औषधं हि तदेवेह, येन व्याधिः प्रशाम्यति ॥९॥ तथा स्त्रियः श्रियश्चापि, विद्युतोऽपि हि चञ्चलाः । यद्यात्मना न मुच्यन्ते मुच्यते च तदा स्वयम् तदेतासां परित्यागा-दीक्षां निर्वाणकारिणीम् । आददानस्य कीदृग्मे-ऽयशो हन्त भविष्यति।। कल्मषस्यैकमित्राणि, श्रेयश्चैकवैरिणः, दुर्गतेश्चैकवतन्यः, । कामभोगा इमे ध्रुवम् ॥ ९६ ॥ विहाय तदमून् पापां-श्छित्वा मोहमहातरुम् । क्लेशजालमहाव्याधि-परमौषधसन्निभान् ॥१७॥ श्रयध्वमधुना सार्दू, मया यूयं महावतान् । कुलधर्मः कुलास्त्रीणां, पतिवृत्तानुवर्तनम् ॥१८॥युग्म। पीत्वा पनिमुखाम्भोजा-बचो मधुरसं शुभं । तुतुषुमैजुलालायाः, प्रियाभृङ्गाङ्गना इव ॥ १९ ॥ मूर्द्धन्यञ्जलिसंश्लेष, कृत्वोचुविनयेन ताः । आज्ञा स्वामिन्विधास्यामो, भवदीयामसंशयम् ॥१०॥ सम्बोध्येति प्रियाः लात्वा, कृतकौतुकमङ्गलः । रथं सज्जं विधत्तेत्या-विदेशासौ नियुक्तकान् ॥ १ ॥ तदैव शालिभद्राय, सन्दिदेश निजैनरैः । वैभारभूधरे धन्य-श्चत्य गुणशिलाभिधे ॥२॥ श्रीवीरचरणाम्भोज, वन्दितु प्रचलत्यसौ । अधिरुथ रथं शीघ्र, तत्त्वमागच्छ सम्प्रति ॥३॥युग्मम्।। ततो धन्यः समारूढो, रथं श्वेततुरङ्गमम् । सौम्यमूर्तिश्वचालाथ, साक्षादिव कलानिधिः ॥ ४ ॥ शालिभद्रः स्फुरत्तेजा, नीलाश्वरुपशोभितम् । चारुस्यन्दनमारुह्य, चचलार्कश्रियं दधत् ॥५॥ पापस्य २ वर्तनी मार्ग SunriGERCH مقدم Gramin raprastri ·नृपतिर्मन्त्रिसामन्त-श्रेष्ठिप्रमुखनागरैः । युक्तो नानाविधप्राज्य-यानारूढंश्चलन् पथि ॥ ६ ॥ छचत्रितयमालोक्य, पुरो जिनवरोपरि । त्रैलोक्योपरिवत्तित्वं, प्रख्यापयदिव प्रभोः ॥७॥ मुमुदे सपरीवारो, यानेभ्योऽवततार च । क्रमेण प्राप समव-मृतिद्वारं नरेश्वरः ।।विभिर्विशेषकम कृपाणं तत्र तत्याज, पादुके छनमुन्नतम् । नृपश्चामरयोर्दन्द, किरीटं चोत्तमाङ्गतः ॥९॥ मविशन्नुत्तरद्वारा, समालोके जगत्प्रभोः । स्वमूर्द्धन्यञ्जलिं बध्वा, ननाम नरपुङ्गवः ॥ १० ॥ ततः प्रदक्षिणां दत्त्वा, प्रणम्य जगदीश्वरं । निषसाद नृपः पूर्वोत्तरस्यां दिशि सूनले ॥ ११ ।। अन्येऽपीन्द्रादयः सबै, यथास्थानमुपाविशन् । ज्योत्स्ना प्रिया इवास्येन्दु, वीक्षमाणा जिनेशितुः १२ अथ योजनगामिन्या, वाण्या सर्वामितुल्यया । पीयूषमिव वर्षन्त्या, प्रारेभे देशनां प्रभुः ॥ १३ ॥ एकेन्द्रियादिजीवेषु, भ्रमतामिह देहिनाम् । अनन्त कालमश्रान्त, नरत्वमतिदुर्लभम् ॥ १४ ॥ मनुजत्वेऽपि सम्प्राप्ते, क्षेत्रमार्य सुदुर्लभम् । जन्मना यदलङ्कार्य-मार्यपथैजिनादिभिः ॥ ९५ ।। आर्यक्षेत्रसमुत्पत्ता-वपि जातिर्दुरासदा । महामभावरत्नानां क्षिप्तौ खानिरिवोत्तमा ॥ १६ ॥ जातावपि कुलं श्रेयः श्रेयोयोग्यं सुदुर्लभम् । जगद्धित्तेन येनारयाः सोरभं याखवन्धनाम् ॥ १७ ॥ कुलेप्यक्षतपञ्चाक्ष-भावः पुण्यैरवाप्यते । यत्राकृतिर्गुणास्तत्रे-त्युक्तः सद्गुणमन्दिरम् ॥ १८ ॥ १ चकोराः २ उत्तमम् ३ धर्मयोग्यमु ४ जातेः دن محور ·DEri 1SHD TimeGANISTOTr पञ्चाक्षत्वेऽपि चारोग्यं, दुरापं जनताप्रियम् । तदिना सर्वसामग्री, चतुर्वर्गेऽपि नि:फलाः ॥ १९ ॥ आरोग्येऽपि प्रियं सर्वप्राणिनामायुरेव हि । जीवितव्यकृते जन्तु-र्यद्वाज्यमपि मुश्चति ॥२०॥ दीर्धेऽप्यायुषि सद्धर्म-बुद्धिः शुद्धा गवेष्यते । तया विना यदज्ञान-कष्टं सर्वा अपि क्रियो॥२१॥ धर्मवुद्धावपि श्लाघ्या, सद्गुरोर्वचनश्रुतिः सा तां विना निलवण-रसवत्यादिसोदरा ॥ २२ ॥ आप्तवाक्यमपि श्रुत्वा-ऽवग्रहस्तत्त्वगोचरः। श्रेयान् यतो विपर्यासो, जायते विपदे नृणाम् ॥ २३ ॥ अवग्रहेऽपि या श्रद्धा, तत्त्वनिश्चयगोचरा । संसारदुःखविच्छेदे, निदानं सेव देहिनाम् ।। २४ ।। ज्ञात्वा श्रद्धाय तत्त्वानि, संयमः समनुष्ठितः । अक्षेपमोक्षदः पुंसां, सामय्येषा शुभश्रियाम् ॥२५॥ यथोत्तरं सुदुःप्रापा, दृष्टान्तै-चोल्लकादिभिः । प्राप्ता भवद्भिरप्येषा, सफलीक्रियतां ततः ॥ २६ ।। श्रुत्वा श्रीमन्महावीर-स्वामिनो देशनागिरः। तुतुषुः पीतपीयूषा, इव सर्व सभासदः ॥ २७ ।। अथाभ्युत्थाय सर्वेऽपि, प्रणम्य जगतां गुरुम् । कृतकृत्या इवाविक्ष-नगरं श्रेणिकादयः ॥ २८ ॥ नत्वोचतुर्जिनाधिश-मिभ्यगोभद्रनन्दनौ । धर्मोऽयमरुचन्नाथो-पदिष्टोऽतिशयेन नौ ॥ २९ ॥ तद्यावद्वेश्मनः स्वास्थ्य, कुर्वश्वेत्यादिसत्क्रियाम् । तावदगीकरिष्यावः, संयम युष्मदन्तिके ॥ ३०॥ भगवांस्तावुवाचवं, युक्तं भव्याङ्गिनामदः । भो भद्रौ न विधातव्यः, प्रतिवन्धो गृहादिषु ॥३१॥ १ चतुर्वर्गा इति प्रत्यन्तरे 6 ·म ततस्तौ स्वगृहे गत्वा, रथयात्रापुरस्सरम् । व्यतां जिनचैत्येषु, पूजामष्टाहिकादिकाम् ॥ ३२ ॥ नियुञ्जाते स्म चैत्यानां, निश्रासु प्रचुरं धनम् । सुश्रावका समाहय, तेषां प्रत्यक्षमेव हि॥३३॥ ददतुः श्रावकेन्योऽपि वाञ्छिताभ्यधिकं धनम् । सुस्थचिचा यथा तेऽपि, चैत्यचिन्तां प्रकुर्वते॥ साधारणं दशक्षेच्या-स्तेषामायत्तमेव हि । चक्रतुर्वसुभूयिष्ठं, शासनोन्नतिहेतवे ॥ ३५ ॥ गत्वोद्यानवनं नत्वा, स्वयमेवातिभक्तितः । स्वामिनो गृहचैत्यानि, वन्दध्वमिति सादरम्॥ ३६ ॥ आहूय सपरिवारान् , समस्तान्गणधारिणः । समग्रार्यायुतां चार्य-चन्दनां निजसननि ॥ ३७ ।। चतुर्विधेन भक्तेन, प्रासुकेनोत्तमेन तौ । प्रतिलम्भयतः स्मोच्च-वस्त्रैः पात्रश्च कम्बलैः ॥ ३८ ॥ तदा तत्र समाहूय, श्रावकान् श्राविका अपि । पूजयामासतुः प्राज्य-स्ताम्बूलवसनादिभिः ॥३९॥ पटहाघोषणापूर्व, दीनादिभ्योऽपि सर्वतः । उचितं वस्त्रभोज्यादि, दापितं चानुकम्पया ॥ ४० ॥ अमारिघोषणापूर्व, प्रकृतिभ्योऽपि भोजनम् । अष्टाहिकादिनेषूच्चै-जीवघातनिवृत्तये ॥ ४१ ॥ अन्यतीथिकलिङ्गिभ्योऽप्यन्नाच्छादनमात्रकम् । माध्यस्थ्यसूचकं दत्त, शासनोन्नतिहेतवे ॥ ४२ ॥ यतस्तेभ्योऽधिकं दत्तं, मिथ्यात्वस्याभिवृद्धये । क्षीरदानमिवाहिन्यो, लोकापकृतये भवेत्॥ ४३ ॥ राजानं सपरीवारं, बहुमानपुरस्सरम् । स्वयन्धून् पुरलोकांच, समाष्टव्य शुभे दिने ॥ ४४ ॥ सहस्रनरवोढव्ये, पताकावलिसकुले । मनोज्ञरूपकाकीणे, विस्तीर्णे वरवेदिके ॥ ४५ ॥ मा" ·DRUGAINGA GaunGauCTUDI Crana وی می चारुचामीकरस्तम्भ-विनिवेशिततोरणे । कारयामासतुः स्वैः स्वैः, शिविके तो नियुक्तकैः ॥४६॥त्रिभिर्विशेषकम्।। रत्नसिंहासते रम्ये, तयोर्मध्ये निवेशिते । तयोश्चोभयतः स्वर्ण-भद्रासनपरम्पराः ॥४७॥ शालिभद्रः स्फुरद्रः, कृतस्नानविलेपनः । जङ्गमः कल्पशाखीव, दिव्यालङ्कारवस्त्रभृत् ॥ ४८ ॥ शिबिकामारुरोह स्वा-मलञ्चके वरासनं । तस्य दक्षिणतो भद्रा, भद्रासनमुपाविशत् ॥ ४९ ॥ व्रतं जिघृक्षवो भार्या, वस्त्रालङ्कारभूषिताः । विकसत्पुण्डरीकाक्ष्यश्चात्युज्ज्वलमुखश्रियः ॥५०॥ अम्बधात्री पुनर्वाम-पार्श्वे भद्रासने स्थिता । रजोहरण पात्रादि-पटलान्यथ विभ्रती ॥५१॥ पृष्टतश्चास्वेषाऽन्या-ऽवतस्थे छत्रधारिणी । श्वेतचामरधारिण्यौ, तस्थतुः पार्श्वयोईयोः ॥ १२ ॥ विहितस्फोरशृङ्गाराभृङ्गारं बिभ्रतीतरा । जात्यस्वर्णमयं पूर्ण, वारिणा पुरतः स्थिता ॥५३॥ वीणावेणुमृदङ्गादि-वादकैः कलगायनैः । नर्तकीभिरपि प्रेक्षा, प्रारेभे नाटयचुञ्चुभिः ॥५४॥ धन्योऽप्यध्यारोहैव-मेवाथ शिविकां निजाम् । सिंहासनमलङ्कृत्य, पूर्वाशाभिमुखोऽभवत् ॥ दक्षिणे तस्य सोमश्री, सुन्दरी कुसुमावली । तस्थुस्तिस्रः कुटुंबिन्या, प्रव्रज्याग्रहणोद्यताः ॥५६॥ तस्थौ पटलमादाय, वामे कुलमहत्तरा । पार्श्वे चामरधारिण्यौ, पृष्टनः छत्रधारिणी ॥५७ ॥ पुरः सीमन्तिनी चैका, दधती कनकालुकाम् । शुशुभे दिक्कुमारीव, जिनजन्ममहोत्सवे ॥५८॥ १ कलशम् २ सुवर्णकलशम مارة Gruaru ·Parent मा पुरश्चोभयतश्चक्रुः, प्रेक्षणं गायनादयः । सुरसंगीतकं देव-गन्धर्वा इव बन्धुरम् ॥ ५९॥ पठत्सु यन्दिवृन्देषु, नव्यकाव्यानि यत्नतः। स्वस्ति स्वस्तीति. जल्पत्सु, तारतारं द्विजन्मसु । गायनेष्वपि गायत्सु, पुरतो मधुरस्वरम् । किंनरेब्धिव लोकानां, जन्यत्सु मनोमुदम् ॥ ६१ ॥ भेरीभावारनादैघुमधुमधुमितमदलस्यातितारै-ग्लीम्लांम्लां कांस्यतालातुलकलतलमोचालतालादिनादैः । निःसंख्यै शङ्खशब्दैः पटुपटहरवैः काहलोच्चैः स्वरैश्च, प्रस्फूर्जन्तौषिकेषु प्रतिरवफलनाद्रोदसी पूरयत्सु ॥ ६२ ॥ धन्यस्येभ्यसुतस्य निर्मलमतेः श्रीशालिभद्रस्य च, प्रत्येकं शिषिके विमानसदृशौ सद्यः सहस्रं नराः । दिव्यालङ्कृतिधारिणःसमवयोऽवस्थोन्नतत्वान्विता-स्तुष्टास्तुल्यमनोरमांशुकवराः कल्पाः समुचिक्षिपुः ६३चतुर्भिःकुल. ततो निजनिजाद् गेहा-च्चेलतुव्रतसत्वरौ । मिलितौ राजमार्ग चा-लहस्कृते तोरणादिभिः ॥ तदा चावधिना ज्ञात्वा, पुत्रनिष्क्रमणोत्सवम् । आगात्तातसुरः प्रीतः, फ्रमः सम्यग्दृशां ययम् ॥ भुवं गन्धोदकेनासौ, सिषेच व्योमसंस्थितः। घृष्टि दशार्द्धवर्णानां पुष्पाणां सर्वतोऽकरोत् ॥६६॥ चेलोत्क्षेपं गन्धवृष्टि, दीनाराणां प्रवषर्णम् । लोकदारियविच्छेदि, चकार त्रिदशोत्तमः ॥ ६७ ।। तकिङ्कराः पुनोनि, ताडयन्ति म. दुन्दुभीन् । जुघुषुः साध्वहो साधु, व्रतोत्साहोऽनयोरिति ।। ततोऽनुगम्यमानौ तौ श्रेणिकेन महीभुजा । सहामात्यपुरश्रेष्ठ-श्चतुरङ्गयलेन च ॥ ६९ ॥ १ समर्थाः Krone IME ·Crorarul رمز Thi कृतार्थों पुण्यवन्तौ च, सुलब्धजनुषाविमौ । विहायैवंविधां लक्ष्मी, गृहीतो यो व्रतश्रियम्।।७०॥ अर्हच्छासनमेवैकं, क्षितौ जयति निर्मलम् । एवंविधा महात्मानो, रमन्ते यत्र तत्वतः ॥ ७१॥ इति लोकगिरः पुण्या, शृणवन्तौ श्रोत्रहर्षदाः । पदे पदे प्रतीच्छन्ती, सार्था[ध्या]न लोकाक्षताञ्जलीन् ॥ ७२ ॥ जनयन्ती महोत्साह, भव्यानां धर्मकर्मणि । प्रापतुः श्रेष्ठिपुत्रौ तौ, चैत्यं गुणशिलाभिधम् ।। छत्रार्तिच्छत्रमालोक्य, पुरतस्त्रिजगत्पतेः मुमुदाते भृशमुभौ, चकोगविध शीतगुम् ॥ ७४ ॥ भक्त्याथ शियिकाभ्यां तो, सभार्याववतेरतुः । विमानाभ्यां सदेवीका-वाद्यस्वर्गाधिपाविव ॥७५॥ प्रविश्याथोत्तरद्वारा, दत्त्वा तिस्रः प्रदिक्षिणाः। श्रीवीरस्वामिनं श्रेष्ठि-सुतौ भक्त्या प्रणेमतुः ॥७६।। अथ भद्रा पुरस्कृत्य शालिभद्रं सधन्यकम् । तद्भार्याश्वातिसंविग्ना, वीरनाथं व्यजिज्ञपत् ॥ ७७ ।। भगवनेष पुत्रो मे, जामाता चैष पुण्यवान् । युष्मत्पादान्तिके दीक्षा, सकलत्रो जिघृक्षतः ॥ ७४ ॥ तद्भगवन् भवाम्भोधौ, कर्णधारोपमो भवान् । दीक्षापोतप्रदानेन सभायौँ तारयत्विमौ ॥ ७९ ॥ भगवानप्युवाचैवं, धीरगम्भीरया गिरा । युक्तमेतादृशामेत-द्भद्रे भद्राभिलाषिणाम् ॥ ८० ॥ ततथोत्तरपूर्वस्या, दिशि सवे ससम्भ्रमम् । त्यक्त्वा शेषानलङ्कारान केशोद्धरणमादधुः ॥ ८१ ॥ स्थूलमुक्ताफलाकारान् वाष्पविन्दन्विमुञ्चती। सहसलक्ष्मणा केशान् , प्रतीच्छन्तीव वाससा॥२॥ १ सुलब्धजन्मानौ 7TISGE TOD ·بحدمدرعا मा Terin- भद्रा सर्वानुवाचैवं, श्रेष्ठिनी गद्गदाक्षरम् । तेषामुत्साहमाधातुं, हर्षशाकसमाकुला ॥ ८३ ॥ यतितव्यममुत्रार्थे, घटितव्यं विशेषतः। प्रमादो न. विधातव्यो, भवद्भिर्मोक्षकाइक्षिभिः॥४॥ त्रिभिविशेषकम्॥ साधुवेषभथादाय, भुवनाधिपतेः पुरः । गोभद्रेभ्याङ्गजौ शालिभद्रधन्याभिधानको ॥ ८५ ॥ उपस्थितौ सपत्नीको, शुशुभाते महौजसौ । मूर्तिमत्कीर्तिभियुक्तो, यशोधर्माविवाऽमलौ ॥ सत्सामायिकमन्त्रस्यो-चारणापूर्वकं विभुः । सर्वेभ्योऽपि ददौ दीक्षां, कारुण्यामृतसागरः ॥ उपधृहां ततस्तेषा-मेचं चक्रे जिनेश्वरः । भो भो धन्याः सुपुण्याश्च, यूयमेव क्षिताविह ॥ यतोऽयं दुस्तरस्ताव-संसारापारनीरधीः । भूयो भूयः समुत्पत्ति-स्तावद् भूयिष्ठयोनिषु ॥ ८९ ॥ तावद् दुःखान्यनेकानि, दारुणानि महीतले । यावन शुद्धचारित्र-लाभः सम्पद्यते नृणाम् ॥१०॥ सोमश्रीसुन्दरीपना-वत्याद्या नवदीक्षिताः । आर्यिका भगवानार्य-चन्दनायै समाप्पयन ॥ ९१ ॥ प्रणम्य खामीनं भद्रा, श्रेणिको नागरा अपि । प्रमोदकौतुकापूर्गा, ययुः स्वं स्वं निकेतनम्।। प्रत्यहं राजहंमौः, सेव्यमानपदाम्बुजः । दिनानि कतिचित्तत्र, जिनोऽस्थान्मानमोपमः ॥९३॥ परोपकृतयेऽन्यत्र, स्वामि साधुगणान्वितः । विजहार महान्तो हि, परोपकृतिकर्मठाः ॥ १४ ॥ धन्यश्च शालिभद्रश्च, सुधर्मरचामिसन्निधौ । क्रमादेकादशाङ्गानि, पठतः म समाहितौ ॥१५॥ कनकावलिरतावलि-भद्र-महाभद्र-सर्वतो-भद्राः। प्रतिमा भिक्षुप्रतिमा, शाददशसंख्या निराशंसम् مجانصورمحاور ChanGGEGre Liri ·नातन HOURS मह तथा संवत्सरं नाम, गुणरत्नपदादिकम् । सिंहनिक्रीडितं देधा, तप्यते स महामुनी ॥ ९७ ।। षष्टाष्टमे च दशम-द्वादशके पक्षपक्षयुगले च । मासयमासत्रय-मासचतुष्कादिकं च तपः ॥ ९८ ॥ विधाय तावनिर्विण्णो, पारणं चक्रतुर्मुनी । निनिदानमनोवृत्ती, निश्चलावचलाविव ॥ ९९ ।। युग्मम् अभूतां तपसाऽनेन, दुष्करेण महीयसा । कृशागलतिकावेतौ, जीर्णस्थाणूपमौ मुनी ॥१०॥ भगवानथ सिद्धार्थ-पार्थिवान्वयभूषणः । ससहस्तप्रमाणाङ्ग-यष्टिरष्टापदद्युतिः ॥ १॥ आकाशचारिणा पूर्ण-चन्द्रबिम्बानुकारिणा । विस्तीर्णेनोन्नतेनोर्ध्व-मातपत्रेण शोभितः ॥२॥ चारुचामरयुग्मेन, कौमुदीन्दुकराता । वीज्यमानो नभस्थेन, प्रभुः प्रचलता स्वयम् ॥ ३ ॥ रत्नसिंहासनेनोच्चैः, पादपीठोपशोभिना । तन्वानो विभुराश्चर्थ, लोकानां व्योमगामिनाम् ॥ ४ नेताऽहनेक एवेति, नूनमूवीकृतेन खे । धर्मेणेन्द्रध्वजेनोच्चै- जेनैवोपशोभितः ॥५॥ पुरः प्रचलता धर्म-चक्रेण सेवितः प्रभुः । विजेतुं क्रूरकर्मारि-चक्र चक्रीव दिग्जये ॥६॥ दिवि दुन्दुभिभिस्तारं, ध्वनद्विरुपशोभितः । स्तूयमानगुणः स्वामी, मागधैरिव साधुभिः ॥७॥ नवभिः स्वर्णकमलैः, श्रीयमाणपदः प्रभुः । तल्लक्ष्माजश्रियः प्राप्तः, स्वर्धनीनलिनैरिव ॥ ८ ॥ अहंपूर्विकया देवैः, सेव्यमानश्च कोटिशः । सौरभादिगुणाकृष्टैः, पनाकर इवालिभिः ॥९॥ सौम्याकृतिरसौ श्वेत-वासोभिर्मुनिभिर्वृतः । स्फाटिकैरिव नक्षत्र-विमानैश्चन्द्रमण्डलः ॥ १० ॥ १ सुवर्णकान्तिः ता Purus - ·ruarum (Gri मह NEritruvratrnaround शमयन् भीति मारीती-विहारभुवि सद्विभुः। मार्तण्डमण्डलः शश्व-इन्धकारततीरिव ॥११॥ जिनो निवर्तयन्वैरं, नित्यवरवतामपि । तीव्रव्याधिमिव प्रौढ-चैद्यो रोगितनमताम् ॥ १२ ॥ सर्वतो विरतिं देश-विरतिं जिनपुङ्गवः । ददन्नरेश्वरादिभ्यो, विजहार महीतलम् ॥ १३ ॥त्रयोदशभिःकुलकम् ॥ तथाहि केवलज्ञानिना स्वेन, भ्रात्रा वल्कलचीरिणा समुत्पादितसंवेग, वालपुत्रार्पितश्रियम् ॥ १४ ॥ प्रसन्नचन्द्रनामानं, पृष्ठचम्पाधिपं विभुः । प्रवज्यां ग्राहयामास, सोमचन्द्रनृपाङ्गजम् ॥ १५ ॥ युग्मम् ॥ कौशाम्बीनामधेयायां, पुर्या वत्साख्यनीति । भृगावतीं शतानीक-पत्नी दीक्षाभिलाषिणीम् ॥ १६ ॥ सहाङ्गारवतीमुख्य-कलत्रैरष्टभिर्वरैः चण्डप्रयोतभूपस्य, दीक्षामग्राहयत्प्रभुः ॥ १७ ॥ श्रीपोलाशपुरोद्याने, श्रीवणे नन्दनोपमे । बालायाबालभावाय, तद्भवामृतगामिने ॥ १८ ॥ विजयोोशपुत्राय, श्रीदेविकुक्षिजन्मने । षड्वर्षायातिमुक्ताय, ददौ दीक्षां जिनेश्वरः ॥ १९ ॥ युग्मम् ॥ आनन्दाख्यं गृहपति, वाणिज्य ग्रामवासिनम् । भगवन् श्रावकीचक्र-द्वादशव्रतधारिणम् ॥२०॥ अङ्गालङ्कारभूतायां, चम्पायां योधितोऽहर्ता । कुटुम्बी कामदेवाख्यो, बभूव श्रावको गुणी २१ काशीजनपदे धारा-णस्यां तु चुलनीपिता । सुरादेवश्च सम्बोध्य जिनेन श्रावकीकृतौ ॥ २२ ॥ पुर्यामालम्भिकायां च, कुटुम्ब्येष महद्धिका । अर्हता चुल्लशतको योधितः श्रावकोऽभवत्।।२।। १ मोक्षगाभिने ·महाप सर ॥ ९ पश्चालेषु च काम्पिल्ये, कुटुम्बी कुण्डकोलिकः । संबोधितो जिनेन्द्रेण, निश्चलः श्रावकोऽभवत्।। स्वामिना वर्धमानेन, भावितात्माहदागमे । चक्रे सद्दालपुत्राख्यः पोलाशपुरसंस्थितः ॥ २५ ।। नन्दिनीलंतिकातातौ श्रावस्त्यां श्रावकीकृतौ । कुणालाख्ये जनपदे, बोधयित्वाहता स्वयम् । सर्वे पश्चदशे वर्षे, ज्येष्टपुत्रे गृहप्रीयम् । निवेश्य प्रतिमाः कृत्वा, मासं चानशनं व्यधुः ॥ 'विंशति आवकत्वं तु वर्षाणि प्रतिपाल्य च । चतुःपल्योपमायुष्क-देवेपूत्पत्तिमासदन ॥ २८ ॥ एकावतारिणश्चैते, नव सौधर्मतश्च्युताः । प्राप्य जन्म विदेहेषु, यास्यन्ति पदमव्ययम् ।। २९ ।। सोवीराभिधदेशेषु, पुरे वीतभयाभिधे । प्रद्योतस्य विजेतारं, भूपमौद्रायणाभिधम् ॥ ३० ॥ बद्धकोटीरभूपेषु, पश्चिमं व्रतधारिणम् । दीक्षामग्राहयत्स्वामी, श्रीवीरश्चरमो जिनः ॥३१॥युग्मम्।। सिद्धार्थनन्दनः श्रीमा-नुज्जयिन्यामवन्तिषु । चण्डप्रद्योतभूपालं, श्रावकत्वमलम्भयत् ॥ ३२ ॥ विहरन्नन्यदा साधुसाध्वीसंघसमावृतः । कौशाम्ब्या बहिरुद्याने, श्रीवीरः पुनरागमत् ॥ ३३ ॥ तत्र पश्चिमपौरुष्या, सद्धर्म दिशति प्रभौ । अनन्तकालादाश्चर्य-कारिणौ चन्द्रभास्करौ ॥ ३४ ॥ मृगावत्या दिनभ्रान्त्या, निश्यवस्थानकारिणौ । सविमानौ समागत्य, वन्दित्वोपास्य च प्रभुम् ॥ तावत्कालसमाक्रान्ति-योग्ये गगनमण्डले । गत्वा भूयोऽवतस्थाते, तौ नियत्वा नियन्त्रितौ ३६॥त्रिभिर्विशेषकम्॥ कदाचिदिहरनह-नगरे पोतनाभिधे । भूयः सुभूमिभागाख्यो-पवने समवासरत् ॥ ३७ ॥ فرورة . Crimaasaram ·READERED9. ही ॥ अथ षष्ठो सर्गः प्रारभ्यते ॥ तेऽथ भगवान्कोऽपि, पुरे काप्यभवन्तृपः। तस्यासीत्सेवकः कोऽपि, विनीतः क्षत्रियो गुणी ॥५॥ पत्नी धन्याऽभवत्तस्य, सुतः सङ्गमकाभिधः। सुखेनैवातिचक्राम, तेषां कालः कियानपि ॥२॥ अन्यदा दुनिषेधोऽस्य, सेवकस्योदभून्महान । कायक्लेशकरः कोऽपि, व्याधिः शत्रुरिवोत्कटः ॥३॥ ततः प्रारेभिरे तस्य, सर्वस्थाम्ना भिषग्वराः । चिकित्सां महती कां, द्विषतः सुभटा इव ॥४॥ तथापि न न्यवतिष्ट, मनागपि महामयः । किन्त्वेष पश्यतां तेषां, तेन मृत्युमनीयत ।। ५ ।। विललाप ततो धन्या, सशोका करुणस्वरा । जीवितव्यं यतः स्त्रीणां, भर्तृजीवितमेव हि ॥ ६ ॥ विदधे मृतकृत्यानि, दीनास्यात्यन्तदुःखिता। कियत्यपि गते काले, निःशोका साऽभवत्ततः ॥७॥ तत्राशक्नुवती स्थातुं, संस्थिते प्राणवल्लभे । शालिग्राममगाद्वालं, पुत्रं सादाय सङ्गमम् ॥ ८ ॥ गृहकर्माणि सा चक्रे, तत्र चेश्वरसद्मसु । तेषामेव च तत्पुत्रो, वत्सरूपाण्यचारयत् ।। ९ ।। अथान्यदा यहिभूमौ, , तर्णकांश्चारयन्नसौ । प्रासुकस्थण्डिले जीव-संसक्तिपरिवजिते ॥१०॥ तप्यमानं तपस्तीवं, शान्तं सूर्यावलोकिनम् । मूर्त धर्ममिवापश्य-प्रलम्बितभुज मुनिम् ॥ ११ ।। सतः सङ्गमको गोधुक्, मुमुदे मुनिदर्शनात्। भाविभद्रा हि तुष्यन्ति, साधुनिवर्णनाद् ध्रुवम् ॥१२॥ १ मृते. २ साधुदर्शनात् . . Ja ii MISCN

·PERS
म
मतांता
तस्प वाचंयमस्यैव, प्रणनाम पदाम्धुजम् । मस्तकस्पृष्टभूपृष्टो, भक्तिनिर्भरमानसः ॥ १३ ॥
पूर्व सन्मुनिसम्पर्का-भावितोऽपि विवेकभाक् । विशिष्टज्ञानहीनोऽपि, साधूपासनतत्परः ॥ १४ ॥
कायोत्सर्गस्थितस्यैव, यतिनः पादमर्दनात् । असौ विश्रामणां चक्रे, प्रबुद्ध श्रावको यथा ॥ १५ ॥ युग्मम्
धन्योऽस्मि कृतपुण्योऽस्मि, कृतार्थोऽस्मीह निश्चितम् । योहं वाचंयमस्यास्य, निःपडू पादपङ्कजम् ॥१६॥
पश्यामि प्रातरुत्थाय, भृङ्गवत्पतिवासरम् । इति चिन्तयतस्तस्य कियन्तोऽपि ययुर्दिनाः ॥१७॥
कायोत्सर्गेण तिष्ठन्तं, सर्वदा वीक्ष्य तं मुनिम् । प्रविशन्तमनालोक्य, भिक्षार्थ ग्राममध्यतः ॥१८॥
नित्यमासेवमानेना-ज्ञायि सङ्गमकेन तु । विधत्ते पारणां नैव, महात्माऽयमिति ध्रुवम् ॥१९॥ युग्मम्
मद्हे तयं साधुः, पारणां कुरुते यदि । तदालं पुण्यवानस्मी-त्यचिन्तयदहनिशम् ॥ २० ॥
अथान्येयुरभूत्कोऽपि, शालिग्रामे महोत्सवः । पायसं राध्यते तत्र, लोकः सद्मनि सद्मनि ॥२१॥
सङ्गमस्तर्णकांस्त्यक्त्वा, बहिः साधुमुपास्य च । तदा ग्राममुपागच्छन्, भुज्यमानं गृहे गृहे ॥२२॥
पायसं प्राज्यखण्डाज्य-सन्मिश्रमवलोकयन् । मातृपाच निजे गेहे, भोजनार्थमुपागमत् ॥२३॥युग्मम्
ययाचे पायसं सोऽम्बां, परमानाभिलाषुकः । सा जगाद दरिद्रामि, परमान्नं कुतोऽस्ति मे ॥२४॥
तथाप्यज्ञतया तेन, याच्यमाना निरन्तरम् । पूर्वावस्थां स्मरन्ती सा, रुरोदोचैःस्वरं ततः ॥२६॥
तस्याः रुदितमाकर्ण्य, प्रांतिवेश्मिकयोषितः। आसन सशोकास्तत्कष्टानुविद्वहृदया इव ॥ २६॥

·Rasult शीघ्रं तहमागत्य, पप्रच्छुर्दुःखकारणम् । धन्या ताभ्योऽभ्यधत्तैवं, सशोका दुःखकारणम् ॥२७॥ अस्ति नास्तीत्यसौ गेहे, नवेत्यज्ञतया सुतः।ययाचे पायस पार्ट, दुःखेनारोदि तन्मया ॥२८॥ यद्येवं तर्हि मारोदी-र्दास्यामोऽयैव ते वयम् । क्षीरतण्डुलखण्डाद्या-नीति तास्तां यभाषिरे ॥२९॥ स्वगृहेभ्यः समानीय, दुग्धादीनि प्रभूतशः । धन्यायै प्रतिवेश्मिन्यो, ददुः कल्पलता इव ॥३०॥ ततो धन्यां समस्तास्ता, एवं सदयमूचिरे । निष्पाद्य पायसं प्राज्य, पूरयास्य मनोरथम् ॥३१॥ विधाय पायसं रम्यं, धन्योपावेशयत्सुतम् । खण्डाज्यप्राज्यमुत्कृष्टं, तत्स्थाले तन्निचिक्षिपे ॥३२॥ कृत्येन केनचिद्धन्या, प्रविवेश गृहान्तरम् । कृत्यानि च दरिद्राणा-मनिवृत्तानि सर्वदा ॥३३॥ भासक्षपणमाधाया-त्रान्तरे स मुनिर्वनात् । अनाकुलात्मा भिक्षायै, शालिग्राममथाविशत् ॥३४॥ पर्यटनुच्चनीचेषु, कुलेष्वागा-त्स तद्गृहम् । नौरिवोचारणायास्य, भवागाधपयोनिधेः ॥३५॥ अकस्मादेव निर्वर्ण्य, मुनि निजगृहाङ्गणे । व्यकल्पयदसौ चित्ते हर्षोत्कर्षवशादिति ॥३६॥ संचेताः किमयं चिन्ता-मणिश्चिन्तितवस्तुदः । अपशुः कामधुगधेनुः, किमसौ गुणमन्दिरम् ॥३७॥ जङ्गमः किमयं कल्प-शाखी सङ्कल्पितावहः । दृश्यते यत्स एवैष, मुनिर्मासमुपोषितः ॥३८॥ भद्रं भद्रतरं भद्र-तमं यन्मे गृहाङ्गणम् । तमो नुदन् पुपावैष, स्वंपादै निभास्करः ॥ ३९ ॥ १ दृष्ट्रा. २ सजीव. ३ सूर्यपक्षे स्वकिरणः, sryarivarrivarumasutr" .......... nacricrobar. Insusiness ·पुण्योदयादिहायातो,..ममैवाय मुनि वम् । किमपुण्यवतो गेहं, लक्ष्मीरेति स्वयम्वरा ॥४०॥ अत्युत्तनमिदं पात्रं, मच्चित्तमप्रिनिर्मलम् । श्रेष्ठं देयश्च · भूयिष्ठं, तदेतत्रितयं मया ॥४१॥ अलभ्यत महापुण्यै-योगपद्येन साम्प्रतम् । कृतकृत्यो भवाम्येत-इत्वैतस्मै महात्मने ॥ ४२ ॥ इति सङ्गमकश्चित्ते, विचिन्त्योत्थाय तत्क्षणात् । गृहीत्वा पायसस्थाल-मुपसाधु समागमत् ॥४३॥ अमन्दानन्दसन्दोहो-द्भिनरोमाञ्चकञ्चुकः । सोऽब्रवीद्भगवन्नेत-द्गृहाणेति प्रसद्य मे ॥४४॥ ज्ञात्वोल्लसत्परीणामं कामं सङ्गमकं मुनिः।। स्वं पात्रं धारयामास, तस्यानुग्रहहेतवे ॥४५॥ सम्विभागं प्रयच्छेति, भाषमाणेऽपि सन्मुनौ । साधुपात्रे स चिक्षेप, परमानमशेषतः ॥४६॥ सम्यक्त्वाभावतो दान-प्रभावान्मानवेष्वसौ । बबन्धायुर्महाभोगं, सन्मध्यमगुणान्वितः॥४७॥ नत्वा विसर्जितास्तेन, गत्वा स्थानं निजं मुनिः। विधिना विधे तेन, पारणं सुसमाहितः ॥४८॥ धन्यंमन्यः स वत्सीयो, यथास्थानमुपाविशत् । अत्रान्तरे च धन्यापि, निरगान्मन्दिान्तरात् ॥४९॥ रहितं परमानेन, विलोक्य सुतभाजनम् । मन्ये भुक्तमनेनेति, साक्षिपत्पायसं पुनः ॥५०॥ प्रागप्राप्तमिवाकण्ठ-मंतृप्तः पायसं स तु । भुजे लौल्यतस्तुल्यं, लौल्यं हि निखिलागिनाम् ॥५१॥ भुक्त्वा सङ्गमकस्तूर्ण, वर्ण्यवर्णाश्च तर्णकान् । आदाय पहिरागच्छ-त्तस्यैषा जीविका यतः ॥१२॥ तत्र चालोकयामास, · तमेव मुनिपुङ्गवम् । कायोत्सर्गेण तिष्ठन्त, निश्चलं शैलराजवत् ॥१३॥ 2 ·R DE मह पालभावेऽप्यतन्द्रालंदयालुस्तर्णकानसौ । सर्वाङ्गुरपूरायां, भूमौ नीत्वाऽमुक्ततः ॥५४॥ आजगाम मुनेः पादान, सेवितुं पुनरेव सः।मानसस्याम्वुजान पङ्क-प्रोझितान् कलहंसवत्॥ ५५ ॥ धन्योऽस्म्यस्य मुनेन, प्रापि पादरगं मया। तृषितेनेव पान्थेन, मरौ सकमलं सरः ॥५६॥ इत्यमध्यवसायोऽस्य, ववृधे सुतरां शुभः । लभ्यानुसारतो भावो, जीवानां जायते यतः ॥ ५७ ॥ तत्रैव निश्यभूत्तस्या-जीगै वायुनिरोधतः । प्रायोऽत्याहारतः पुंसा-मजीर्णमुपजायते ॥ ५८ ॥ सस्मार निमेवासौ, पीडितोऽपि तया रुजा । प्रायेणासन्नमोक्षाणां, विपद्यपि शुभं मनः ॥५९ ॥ स त्वं सङ्गमकश्चात-रौद्रध्यानविर्जितः । शुभेनाध्यवसायेन, पाल एव विपद्य च ॥ ६ ॥ पुरे राजगृहेऽमुस्मिन्, गोभद्रश्रेष्टिनो गृहे । पत्न्या भद्राभिधानायाः, पुत्रत्वेनोदपद्यथाः ॥६॥युग्म। सशोका विललापोचे-धन्या पुत्रवियोगतः। पत्यभावे हि भारीणां, सुतलेहो महत्तरः॥ १२ ॥ कियत्यपि गते काले, सा श्लथीभूतपुत्रशुक् । चकारेश्वरगेहेषु, गृहकर्माणि पूर्ववत् ॥ ६३ ॥ अतीव चतुरा शुद्ध-शीला सा कर्म कुर्वती । अत्यन्तं तोषयामास, स्वामिनीः सर्वसननाम् ॥ ६४ ॥ कर्ममूल्यं ततस्तस्यै, ददुः समधिकं च ताः । स्तोकस्तोकेन चैधिष्ट, कालेन कियताऽपि सा ॥ ६५ ॥ वर्द्धमानं पभूवास्या, द्रव्यं गोक्रयणोचितम् । बिन्दुना-पिन्दुना हन्त, नियते हि सरोवरः ।। ६६ ॥ कुण्डोनीर्गाः समादाय, विसेन कियताऽपि हि। दुग्धध्याज्यतकाणि, तासां सा नगरादिषु ॥३७॥ OSne ·Pune GORIGHT नीत्वा विक्रीय विक्रीय, मूल्येन प्रतिवासरम् । पुण्योदयाकमेणाथ, बभूव बहुगोधना ॥६८||युग्म।। धन्या दधि समादाय, पुरेऽत्राद्य समाययौ । निर्यान्तं त्वां पुरादृष्ट्वा, दध्नैव प्रत्यलम्भयत् ॥ ६९ ॥ तन्मुने शालिभद्राद्य, यया तुभ्यं ददे दधि । जज्ञे सा सान्वया धन्या, माता ते पूर्वजन्मनः ॥ ७० ॥ भण्यमानं निजं चित्रं, चरित्रं चरमाहता । शालिभद्रमुनिः श्रुत्वा, पूर्वी जाति समस्मरत् ॥७१ ॥ प्रणम्य स्वामिनं शालिभद्रवाचंयमोऽब्रवीत् । यथात्थ त्वं जगन्नाथ, तत्तथैवेत्यसंशयम् ॥ ७ ॥ जातिस्मरणतो यस्मा-दहमप्यात्मनो भवम् । प्राक्तनं संस्मराम्येष, श्रद्दधे भवतां वचः॥ ७३ ।। गत्वैकान्ते जिनेन्द्रेणा-नुज्ञातौ तावुभावपि । तेन दुघ्नैव शुद्धेन, चक्रतुः पारणं मुनी ॥ ७ ॥ ततस्तावतिसंविग्नौ, श्रीजिनेन्द्रस्य सनिधौ । आगलावोचतां भूयो, विनयेन विभुं मुनी ॥७६ ॥ यावदस्त्यावयोः किञ्चि-तपःक्षामाङ्गयोपलम् । प्रकुर्वोऽनशनं तावत्तवाज्ञा स्याचदि प्रभो ।। ७७ ॥ सर्वज्ञोऽप्याचचक्षेऽथा-राधकत्वं विदस्तयोः । युक्तं युष्मादृशां कर्तु-मेतन्मोक्षाभिलाषिणाम् ||७|| ततोऽहंतः समक्ष तौ, महर्षी सकलान्यपि । नत्वातिचारस्थानान्या-लोचयामासतुस्तराम् ।। ७९ ।। क्षमपामासतुः सर्वान, श्रमणान् श्रमणीरपि । गतशल्यमनोवृत्ती, निवृत्तौ पापवृत्तितः ।। ८० ॥ वैभारपर्वतस्यैक-देशे शुद्धशिलातलम् । निर्भीकैः स्थविरयुक्तो, स्वाम्यादिष्टैः म गच्छतः ।। ८१ ॥ निरीक्ष्य चक्षुषा पूर्व-मुभावपि महामुनी । रजोहरणमादाय, प्रमृज्य च शिलातलम् ।। ८२ ॥

·जीविते मरणे तुल्यौ, समौ च सुखदुःखयो। पादपोपगम नामा-नशनं श्रयतः स्म तौ॥८शायुग्मं॥ स्नुषाप्रमुखलोकेन, घृता भद्रा नदागमत् । लक्ष्मीरिव जिनाधीश, वन्दितुं सपरिच्छदा ॥ ८४ ॥ वन्दित्वा सपरीवारा, जिनेन्द्रं सपरिच्छदम् । मुनियुग्मभपश्यन्ती, पप्रच्छ श्रेष्टिनी प्रभुम् ॥ ८५॥ कुत्र तो भगवन् शालि-भद्रधन्यौ महामुनी । नायातौ हेतुना केन, भिक्षार्थ मम मन्दिरम् ॥ ८६ ॥ यभाषे श्रीमहावीर-स्तौ गतौ ते निकेतनम् । लक्षितौ न त्वया किन्तु, व्यग्रयाऽत्र समागमे ॥ ८७॥ त्वत्सुनोः शालिभद्रस्य, जननी पूर्वजन्मनः । ताभ्यां द्धि ददौ धन्या, चक्रतुः पारणं च तौ ॥ ८८ ॥ साम्प्रतं तु महासत्वौ, गत्वा वैभारकन्दरे । दावपि प्रतिपेदाते-ऽनशनं मुनिसत्तमौ ॥ ८९ ।। तदाऽऽकऱ्यांशु भद्रापि, श्रेष्ठिनी सस्नुषा ययौ । तत्रैवानशनं यत्र, प्रपेदाते तपस्विनौ ॥ ९० ॥ अत्रान्तरे जिनाधीश-वन्दनाहेतवे पुनः । आययौ श्रेणिको भूपः, क्रमो भक्तिमता ह्ययम् ॥ ९१ ।। वन्दित्वा स्वामिनं मुन्यो-ज्ञात्वा चामशनं नृपः। अन्वगाच्छ्रेष्ठिनी भद्रां, वन्दनाहेतवे तयोः ॥१२॥ तत्र च श्रेष्ठिनी भद्रा, निश्चलाड़ी शिलातले । वाचंयमावपश्यत्ता-वश्मना निर्मिताविव ॥ ९३ ।। वन्द्ययमानावपि तया, न किञ्चिदपि जल्पतः । सर्वचेष्टापरित्यागः, पादपोपगमे यतः ॥ ९४ ॥ वीक्षमाणा तयोः कष्टं, स्मरन्ती च तयोः सुखम् । व्यञ्जयन्ती सुतलेहं, श्रेष्टिनी सलुषापि हि॥९॥ मुक्तकण्ठं स्रोदोचे, रोदयन्तीव सर्वतः । वैभाराद्रेः प्रतिध्वान-गम्भीरा अपि कन्दराः ॥१६॥युग्म।। 770 ·BE -Gausar सासारा GAGAN दुष्कराध्यवसायेन, तयोरत्यन्तपीडिता । विलापानिति सा कर्तु-मारेभे शोकविद्वाला ॥ ९७ ।। गृहमप्यागतौ वत्सौ, न ज्ञातौ मन्दभाग्यया । दृष्टौ मया न दृष्टयापि, युवां नैवाभिवन्दितौ ॥ १८ ॥ स्थित्वा सुरकृते रम्ये, प्रासादे सप्तभूमिके । अरण्ये स्थास्यते वत्स, त्वया व्यालाकुले कथम्।। ९९ ॥ द्वात्रिंशत्तूलिकासू-स्तथाऽसुप्था यथासुखम् ।सुप्यते च कथं वत्स, कर्कशेऽस्मिञ् शिलातले॥१०॥ कृत्वा विलेपनं वत्स, देवानीतैविलेपनैः। स्वेदपङ्कोऽधुना गात्रे, धार्यते दुःसहः कथम् ॥ १॥ आकर्ण्य काकलीगीतं, त्वं श्रुत्योरमृतं स्रवत् । वत्स घूकशिवारावान, कथमाकर्णयिष्यसि ॥२॥ आसीत्ते तादृशी भक्ति-मयि वत्साधुना तु माम् । विलापान्कुर्वतीमित्यं, न दृष्ट्याऽप्यवलोकसे॥३॥ अथ चैवंविधा एव, बान्धवेतरयोरपि । भवन्ति गतसङ्गत्वा-त्साधवस्तुल्यचेतसः ॥ ४ ॥ तथापि त्वं ममानन्दं, दृशोरुत्पादयिष्यसि । निजदर्शनमात्रेण, पुरेत्यासीन्मनोरथः ॥५॥ अनेन पुनरारम्भे-णागत्यागविधायिना । तं मे मनोरथं वत्स, साम्प्रतं भकुमुद्यतः ॥ ६॥ करोषि यत्तपस्तत्र, नान्तरायं करोमि ते । कर्कशेयं शिला किन्तु, त्यक्त्वेमां तदितो भव ॥७॥ विलापान्कुर्वतीमेव-मादिकानवलोक्य ताम् । अस्थाने खिद्यते भद्रे, किं त्वयेत्यवदन्नृपः ॥ ८ ॥ यस्याः सुतोऽग्रहीदीक्षा, त्यक्त्वेन्द्र श्रीसमां श्रियम् । सा त्वं पुत्रवतीष्वेकां, पताका परमामगाः॥ ९॥ तत्ववेदी सुतस्तेऽसौ, महासत्त्वशिरोमणिः शिवाय स्वामिपादाब्जं, नि:पक राजहंसवत्॥१०॥ PumKuramruaru ·SITAROGGIRI सूनुस्तेऽसौ वीरशिष्याऽनुरूपं तप्यते तपः । सप्यते तु त्वया मुग्धे, मुधैव स्त्रीस्वभावतः ॥ ११ ॥ भद्रे धन्यौ कृतार्थों ते, जामातृतनयाविमो । आराध्यते यकाभ्यां तू-तमा प्रतिपत्तितः ॥ १२ ॥ तथा पुरप्रवेशेऽद्या-तिसध्या वर्ततेऽधुना । तद्गम्यते समुतिष्ठ, नगरे निजवेश्मनि ॥ १३॥ इत्यादि मधुरालापैः, श्रेणिकः पृथिवीपतिः । सशोकां श्रेष्ठिनों भद्रां, सषधूकामयूयुधत् ।। १४ ।। अभिवन्द्य ततो भद्रा, वाचंयमशिरोमणी । मदिक्षीणकण्ठाऽगा-विमनस्का मिजं गृहम् ॥ १५ ॥ भंम्भासारोऽपि तौ साधू, वन्दित्वा सपरिच्छदः । अहंडक्तिपवित्रात्मा, प्रविवेश निजं गृहम्॥१६॥ तो पुनः सम्यगाराध्या-नशनं सुसमाहिती। धन्यच शालिभद्रश्च, मुनी पश्चत्वमापतुः ॥ १७ ॥ अपयुध्यानयोः : फाल-गमनं स्थविरास्ततः । निर्वाणप्रलयं चक्रुः, कायोत्सर्गमभीरवः ॥ १८ ॥ पादमूले जिनेन्द्रस्य, ते समेल प्रणम्य च । नियद्धाञ्जलयो नम्र-मूर्धान इदमृचिरे ॥ १९ ॥ भगवन् भवतां शिप्यौ, तौ प्रकृत्यैव भद्रको । आराध्यानशनं सम्यकीर्तिशेपत्वमापताम् ॥ २० ॥ अथेन्द्रभूतिभंगवान्, प्रथमो गणभृदरः । निजरूपपराभूता-नुत्सरस्वर्गनिर्जरः ॥ २१ ॥ समचतुरस्रं संस्था-नमुसमं धारयंश्चतुर्ज्ञानी । वर्षभनाराचा-भिधानसंहननवलशाली ॥ २२ ॥ श्रीपृथ्वीवसुभूत्यन-जन्मा सप्तकरोच्छ्रपः । चारुचामीकरच्छायः, स्वर्णाद्विरिष :जङ्गमः ।। २३ ।। श्रेणिकः J ·अभ्युत्थायाभिवन्योचै-रहतोऽधिजलेरुहम् । गोत्रेण गौतमः श्रीमान् , योजिताञ्जलिसम्पुटः ॥२४॥ समस्तश्रुतपाथोधि-पारदृश्वा विदन्नपि । विनीतविनयोऽप्राक्षी-जिनेन्द्रमविदनिय पञ्चभिः कुलकम् ॥ २५ ॥ विनेयौ भवतां शालि-भद्र धन्यौ जगत्पते । चमत्कारकरीं त्यक्त्वा सम्पदं व्रतमाश्रितो षष्ठाष्टमादिकं भद्र-महाभद्रादिकं तथा । तप्येते स्मनिराशंस, तपोऽप्यत्यन्तदुष्करम् ॥ २७ ॥ अधीत्यैकादशाहानि, गीतार्थों तु बभूवतुः । निष्कलङ्कं निरुदिनौ, पालयामासतुव्रतम् ॥ २८ ॥ पादपोपगमं नाम, पर्यन्तेऽनशनं प्रितौ । प्रकृत्या भद्रको शील-कलितो विनयान्वितौ ॥२९॥ शुभेनाध्यवसायेन, पूरयित्वायुरात्मनः । उत्पेदाते जगन्नाथ, क कदा सेत्स्यतश्च तौ ॥ ३०॥ ततः श्रीमान्महाधीरः, प्राकृडम्भोधरध्वनिः । निजगादेन्द्रभूते मे, शिष्यौ मुनिगुणान्वितौ ॥३१॥ उपरिष्ठात्सहस्रांशु-पीयूषांशुविमानयोः । ऊर्ध्व मेरुगिरेरूचं, कल्पवादशकादपि ॥ ३२ ॥ ग्रैबेयकसुरावासा-नतिकम्य नव क्रमात् । विष्कम्भायामतो लक्ष-योजनप्रमितेऽभितः ॥ ३३ ॥ वृत्ते सर्वार्थसिद्धाख्ये-जघन्योत्कृष्टजीविते । एकबारे विमानेऽस्मि-ननुत्तरसुखासिके ॥ ३४ ॥ अहमिन्द्रो त्रयस्त्रिंशत्सागरप्रमितायुषौ । त्रिदशौ समजायेतां, रत्निमानसिताङ्गको ॥ ३४ ॥ १ बद्धमुष्टिः इस्तो रत्तिः, तत्प्रमाणं सित धोनल मॉ ययोस्तो 16/ ·प्रशस्तिः LaU r श्रीमद्गुर्जरभूमिभूषणमणौ श्रीपत्तने पत्तने, श्रीमहुर्लभराजराजपुरतो यश्चैत्यवासि द्विपान् । निर्लोव्यागम- हेतुयुक्तिनतरैर्वांसं गृहस्थालये, साधूनां समतिष्ठपन्मुनिमृगाधीशोऽधृष्यः परैः॥१॥ सूरिः स चान्द्रकुलमानसराजहंसः, श्रीमजिनेश्वर इति प्रथितः पृथिव्याम् । जज्ञे लसचरणरागभृदिशुद्ध-पक्षश्यः शुभगति सुतरां दधानः ॥ २ ॥ तच्छिष्यो जिनचन्द्रसरिरमृतज्योतिर्नवीनोऽभव-त्पद्मोद्धासनभृत् कलङ्कविकलो दोषोदयध्वंसना सुस्थैर्यो जडिमापहारचतुरः सचक्रमोदावहो, दूरीभूततमोवृतिनकुटिलो न व्योमसंस्थानकृत् ॥३॥ अन्योऽपि शिष्यसिलकोऽभयदेवसूरिः, श्रीमजिनेश्वरगुरोः श्रुतकेतुरासीत् । पश्चाशकाष्टकनवागमनोज्ञटीका-कारः सुचारुधिषणः सुमनः प्रपूज्यः ॥ ४ ॥ आकाभयदेवमूरिसुगुरोः सिद्धान्ततत्त्वामृतं, येनाज्ञायिन संगतो जिनगृहे चासो यतीनामिति। तं त्यक्त्वा गृहमेधिगेहषसतिमिर्दूषणा शिश्रिये, सूरि श्रीजिनघल्लभोऽभवदसौ विख्यातकीर्तिस्ततः।५ १ 'मामान्तं चक्र' इति प्रान्तरम्. २ चरणं चारित्र, पाश्च. WOM ·आयुः सुखेन परिपूर्य समग्रमस्मा-उच्युत्वा विदेहविजये सुफले समृद्ध । जन्माऽऽप्य सर्वविरसिं प्रतिपाल्य सम्य-गासाय केवलमलं शिवमाप्स्यतस्तौ ॥ ३५ ॥ ज्ञात्वव निनिदानप्रतिषितरणतः सच्चमत्कारकारि-श्रीसम्माप्ति नरत्वेऽनुपमसुररमा सङ्गमं स्वर्गलोके। सर्वोपाधिप्रमुक्तातुलममृतसुखं चेभ्यगोभद्रसन्योः, पात्रेभ्यो दत्त दानं ननु सकलशिवान्याप्तुमिष्टानि घश्चेत् ॥ ३७॥ नम्यं पूज्यमनेकनिर्मलयशाशीलं सुरेन्द्रस्तुतं, सद्वर्णद्गुणदं जिनं कलरवं दुःकृच्छभङ्गप्रदम् । मित्रं भव्यतमस्तमिस्रलवने शान्तं सुपाणि धुचं, वन्देऽमानमहिंसकं भ्रमिगदातङ्कच्छिदं सुस्तषम्॥३८॥ CODenAR MORA इति श्रीधन्यशालिभद्रमहर्षिचरित शालिभद्रपूर्वजन्मभणनादिधन्यशालिभद्रसर्वार्थसिद्धिगमनमहा- विदेहविजयभाविमुक्तिप्राप्तिफलप्रतिपादनपर्यन्तच्यावर्णनो नाम पष्ठः परिच्छेदः। समाप्त चेदं धन्यशालिभद्रमुनिपुङ्गवयोश्चरित्रमिति | अनुष्टुभां १४६० ।। - १ निदानरहितमुनिदानत.. २ मोक्षसुखम्. ३ भव्यलोका मानरूपान्धकारदलने मित्रं सूर्यसमानम् ·म 2. भास्वांस्ततः समुद्गाजिनदत्तसूरि-भब्धारविन्दचययोधविधानदक्षः। गावः स्फुरन्ति विधिमार्गविकासनैक-तानास्तमोविदलनप्रवणा यदीयाः॥६॥ पाल्ये श्रीजिनदत्तसूरिविभुभिर्ये दीक्षिताः शिक्षिता, दत्त्वाचार्यपदं स्वयं निजपदे तैरेव संस्थापिताः। ते श्रीमज्जिनचन्द्रसूरिगुरवोऽपूर्वेन्दुविम्बोपमा, न ग्रस्ता तमसा कलङ्कविकलाः क्षोणौ बभूवुस्ततः ॥७॥ यैर्वादीन्द्रकरीन्द्रदर्पदलने सिंहैरिव स्फूर्जितं, मोहध्वान्तविनाशने भुवि सदा सूरिवोज्जृम्भितम् । भव्यप्राणिसमूहकैरववने चन्द्रेरिवेहोद्गतं । ते श्रीमजिनपत्यभिख्यगुरवोऽभूवन् यतीशोत्तमाः।।८।। तेषु स्वर्गाधिरूढेष्वहह बहुगुणस्तहिनेयावतंसः, साधुर्वीरप्रभाख्यः सकलगणधुराधुर्यवोजितश्री: आचार्यः सर्वदेवैर्षिहितगुरपदोधिष्ठितस्तन्महिम्ना, नामानं लम्भितः श्रीवसतिनिवसतिस्थापनाचुञ्चसूरेः ॥९॥ श्रीचन्द्रगच्छमभिनन्दति शास्ति पाति, तीर्थ प्रभावयति सम्पति जैनचन्द्रम् । यः श्रीजिनेश्वर इवाप्रतिमैर्वचोभि-वृत्तैरिव त्रिभुवनं पृणति प्रसीतः ॥१०॥ सदाज्ञया सद्गुणसर्वदेवा-चार्यः समं जैसलमेरुदुर्गे । स्थितो गिरैषां स्वपरोपकारहेतोः समाधि मनसोऽभिलप्यन्॥११॥ शर वसु रविसवाचे (१२८५) वैक्रमे वत्सरेऽस्मिन् , पहतितपसिमासे शुक्लपक्षे दशम्पाम् । जिनपतिगुरुशिष्यः पूर्णभद्राभिधानो गणिरकृत चरित्रं धन्यगोभद्रसून्वोः ॥ १२ ॥ , ·Cririna चरितमिदमखिलनिर्मल-विद्याकूपारपारश्चानः । वाचकमुख्याः सूरमभाभिधाः शोधयाश्चनुः॥१३॥ धन्यसाधुमुनिशालिभद्रयोः, प्रीतिकारि चरितं विधाययत् । पुण्यमत्र समुपार्जितं मया, स्यात्ततो जगदिदं सुखास्पदम्॥ गगनसरसि यावनिर्मले शारदेन्दुः, कलयति कलहंसस्फारलीलातिरेकम् । जगति जयति (तु) तावत्पठ्यमानं सुधीभिः, सुचरितमिदमुचैर्धन्यगोभद्रसून्वोः ॥ १५ ॥ (१४९०) । इति ग्रन्धकारप्रशस्तिः। ॥ इति श्रीधन्यशालिभद्रचरितं समाप्तम् ॥ ANDED Cror

·No text on this page.

·॥ इति श्रीधन्यशालिभद्रचरित्रं समाप्तम् ॥
99606580
ए
HARI

·No text on this page.