Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner

Supasanaha Chrita

Pandit Hargovinddas · 2011/07

PDF Proofread

Front matter

Printed by Pt. Atma Ram Sharma
at the George Printing Works, Kalbhairo, Benares City
AND
Published by V. G. Joshi, Manager,
Jaina Vividha Sahitya Shastra Mala Office, Benares City?

এ.বিবিঘিমা (,). খাদাগিৱিৰি सुपासनाह-चरित्रं। সসাসগধূৰাই মন frশ্বাঘ খ fre- তাহাৰ- বল বাধযায়*** বিয়ান hrillva dir rastito fortes, পায়।

No text on this page.

समर्पणम्। यस्यानन्यसमं पदेन रहितं पाण्डित्यमत्युग्म्पलं वाणी चन्दनशीतला जनमनः-संतापसंहारिणी। इप्टेऽनिष्टतरे प वस्तुनिचये पेतो विकारोमितं पाघाटम्बरवर्जिता परहिनावाने प्रचिः शुभा ॥१॥ भन्पे पापि गुणाः मुधांशुविपल्ला गाम्भीर्यधैर्यादय- स्तचापूर्वमर्पिचारुचरितं सत्यापन्नि ध्रुवम् । तस्य श्रीमुनिराजराजविजपस्येदं फराम्भोरहे भक्त्या पुस्तकमर्पयामि कृपया तस्व संपादितम् ॥ २॥ मंपादकः।

No text on this page.

संहायकों के शुभ नाम । यह प्राकृतभापाका प्राचीन और विस्तीर्ण ग्रन्थ का सानुवाद प्रकाशनका पवित्र कार्यमें मानःस्मरणीय मुनि महागन श्री राजविजयनीके सदुपदेशसे जिन सद्गृहस्थोंने उल्लेखनीय आर्थिक सहायना करके अपनी धार्मिकता और शासनपिण्वाके साथ उदारताका परिचय दिया है उन महानुभावों साधुवादाई नाम और मददकी रकम इस प्रकार है। जिसमें श्रीयुत मोहनलालमाई भालचंद, जिसने इस कार्यकी पहल की है। श्रीयुत मामचंद केवलदाम, निमको तर्फसे सबसे अधिक मदद की गई है; और श्रीयुत राव साहेब आत्माराम भाई हरखचंद, जो जैनधर्मालम्री न होने पर भी जन साहित्यको तर्फ क्रियात्मक अनुराग रखते हैं, विशेपनः धन्यवाद के पात्र हैं। .. . रकम। नाम। स्थान। पूना तळेगाम दमटेरा (ना) ७००) १२५) २५०) १००) १२५) पूना तळेगाम पटेग (पूना) शेठ मोहनलाल पुगालचंद शेठ भामचंद केवलचंद मेघवी राव साहेब आत्मारामभाई घरखचंद गेट जमनादास माणेकचंद शेठ गिवराम फस्तूरचंद शेठ चुनीलाल गणेश गेट पालभाई प्रेमचंद शेठ गपूरचंद रामनंद शेठ राहोवा रामचंद शेट वीरचंदनी हिंदुमलनी मोट फनकमलजी दलीचंदनी द्वारा मेट खचंद लालचंद मकीर्ण " येला (नामिक) माहाटा (मोलापुर) पारसी १५०) १००) ३००) १००) ७५) ३९७) अहमदनगर जुनेर (पूना) भारत

No text on this page.

प्रस्तावना। अयं सुपार्थनाधचरितनामा पधारमको विस्तीर्णः प्राकृतग्रन्थः । सप्तमतीर्थकरस्य भगवनः सुपार्श्वनाथस्य चरितभत्र प्रतिपायो विपयो ग्रन्यनाम्नव प्रकट। भगवदुपदेशमस्ताय एवास्प प्रन्यस्य महान्तमंशमारुणादि । नत्र भावकाणां सम्पावमूलानि द्वादश प्रतानि, मत्येकं तेषां पञ्च पश्चाति- चारान् । दूपणानि ) चाधिकृत्य मनपालने सुफलोपरम्भः, अतिचाराधाने च समुचितो दण्डवि- धिरकैफरथाहारा समुपदिष्टः । प्रायः प्रत्येकमपि कथायाः फेलं व्रतायुपदेशविधापेव पर्यवसानम- कृत्वा मसङ्गानुमंधानपुरस्सरं कस्यांचिद् युद्धिमाहात्म्यम्, क्वचित् फलाकौशल्यम्, कापि घासना- पम्पम् , कचन महतिप्रभावम् , कुवापि च तत्वरहस्यादिकं सरलेनाथ च सरसेन रचनासंदर्भग प्यावर्णयन ग्रन्थकारः स्वसमयविद्यपानस्प लौकिकाचार-व्यवहार, मामानिकमथायाः, राजकीय- परिस्थितः, धार्मिकभावस्थ, नतिफजीवनस्प, अन्यस्पापि च तादास्पानुपङ्गिकस्प सातव्ययस्तुनः सहलखं विहितवान । अतोऽयं मन्यो यया जैनधर्मावलम्बिना धार्मिक शिक्षाविपपत्वेनोपकारकता- माफलपति, अन्येपामपि काव्यरमास्वादरतिकानां रसिकानां, पुरातत्त्वानुसंधानकलक्षाणां दक्षाणां भारतवपीयमापातत्तपरिशीलनोयुक्तानां चाभियुक्तानां तथैवोपयोगितापातहति, इति समधार्य, अयाप्पमुद्रितस्यास्य अन्यस्य संपादनकर्मणि ध्यापृतोऽभवम् । इतरमाकृत काव्यप्रन्येवित्र मानग्रन्थे परिणेदरूपः, आधासकात्सफः, संगस्वरूप., अन्यो या फयन तासः प्रकरणविभागो नोपलम्धः, अथ च गोमवध गायाकानामखण्डितमया पाव- दन्तं ग्रन्थस्यास्य पुराननादर्शपुस्तकेषु दृष्टः, केवल भगवनः पूर्वभवदयार्णनपरिसमाप्तासन्त्यगापायां "पढमपत्यायो" इति, उपसंहारवाक्ये "श्य सिरिसुपासनादचरिए पढमो पीथो सुरजयो थ समतो" इति ष; दीक्षावर्णनायसान्त्यगाथायां " उश्यपत्थावो" इति; केवलमानोत्पत्पुपक्रमान्ते “इति श्रीसुपार्श्वजिनचरिने केवलज्ञानश्रीप्राप्तिः" इनि; एवमेव प तनः परं प्रत्ययावसाने "इति सम्यक्त्यप्रशंसायां चम्पकमाताकया. नकं समाप्तम्" इत्याधामाराणि संस्कृनभापागामेवोपमहारराम्पापुस्मयानि । अनी गापा- झांस्तपर ग्रन्यकाभिमतेषु स्थानेषु विभग्य सल्लेखानुसारी प्रकरणविभागो विहिनःअन्यारेणा- न्तरान्नरा प्रमाणरूपेशोनाः संस्कनलोकाश प्रवाहागनेन पघाईन विरय्य नवसरेणु अदिताः। पाठकगणः सोफर्येण नन्दं विदाकरीतिति । १ पथा मुरसुन्दरीदरी । २ यथा सेनुबन्ध । ३ पथा मारतानपरिने (प्रामाध्ये)। ' त्यस्य मानभाजपनं मागोक्तम् । प्राकृतभाषा च, आसतामितरे, संस्कृतविदुपा रोग । मादब्यारणानिग्निं महतसाहित्यप्रन्यपरिशीलनमवश्यमपेक्षते माकृतभा ना गरनुवादमाहा नगरिमीलनं च नेपत्करम् । इति संस्कृतानुवादसहकृतस्पर नाशिनारि गोगे शापि भाच्याचार्यविनिर्मितमस्य संस्कृतानुवादम् , गि, सिम्यानटिपाक वा किनिदयनासाय, सत्करणेऽपि प्रत्तिमकार्पम् । र गतानुबादः (न तु टीका ) मायग्रन्येनापि क्रमेण यायसभा सत्मनिरूम निर) तारिरितः, विशिष्टेन 'छाया' शन्देनाभिहिनश्य विलोय पवारस्यानुसाटम्प नियनितान्दमर्यादतया पानिद भावसौन्दर्यहानिकार- रासायंकनानन्यमार्ग सादापकाविधायकन्यमसाधारणो गुणः । इत्पेनमेवर नाका दान, भप्रेत पानीनरिमनुसरमत्रापि ताशानुगद(प गंगे परिणम् । Trarum मा yि फिपमाणं फिभिस्सप्टीकरणं, पा. -terriratnft- Deturthi गृपम्पत्याने संपतशम्दस्य मातेनेकरूपाणि animari, Rain मन-गन-मप-साथमभृतेः मातम्याप्येकपा rrrrrorite पग्नुिमति सत्यप्येवग, प्रकरणसंगनार्थक Errom नलि मुमिदमेनन् । किन्तु पत्र प्रफरणमगतान्य'ये- TFTER पाणि समान्ति, तपाप्यन्यनारोहोपादान क "-"मुदया' गदाग, (7. ३) प्रकरणाविरोधेन संगर समसामानहान वयाणापि मग एकतप पर गुरसम्म मा को जना, नियमिममतामिनि Fertaerilोटाना, उनादर कारणान माता -raiमिपादाय पारगमा गाजियात् । ৮ লস হব পূরন্থ ? সান ম্যাশ, শশা • +....१ . प्रा. १, ११ B. Pt. F.', . HEERE, मगर, माया, प.. *"..... Trm१६, (या. २,११०) मम, मृग, बाब, मायं 04, 1 - - पसे सद गंगने परमुपपपक्षीयं रूपं मुख्यतः, उपमानपक्षीयं तु रूपं, भिमरणों रूपांनो या गौणतया ( ) परंभूने कोष्टके स्थापितः, यया 'सायय' सदस्प ( पृ० ३४८) पाचर-स्वापदात्मकस्य रूपदयस्य मध्य अपेपपक्षीयं श्रावकरूपं मयममुपादाय, उप- पानभूनारपक्षीय मापदरुप कोष्टके गृहीतम्। यथा च 'सपण' शन्दस्य (पृ० ३६९) सदन-पनरूपरूपदिनयस्य मध्ये पुरपक्षीयं सदनं मुख्यतः, उपमानभूतजलपिजलपक्षीय- सयनस्प भिमरोशः 'शप' इति कोरके, एवमन्यत्रापि सर्वत्र । (ग) पर पुगः प्लेपेपि पयांप्ताद रूपदपादधिकस्यापि रूपस्य प्रकरणसंगतस्य संभवः, तत्राधि- फस्य मागुक्तपदनावश्यकनयाऽनुपादानम्, यथा 'सपापार' (पृ० ३४८) इत्यादौ समाकार-साधारात्मकस्प रूपदपस्यैव पदपेपि पर्याप्ततयाऽधिकस्य 'सांगार' इत्यस्योपपानभूतारण्यपक्षे संभवसंगतिरस्याप्यग्रहणम् । (घ) पत्र तु प्लेपे पादपेऽप्येकनेर शब्दरूपेणेसायन भिन्नार्यकेन या निर्वाहः, तकस्माद- पिकं संभवदपि प्रफरणसंगतिमदपि नोपात्तम्, यया 'पररपणा' (पृ० ३०४) इत्पत्र पररत्ना' इत्यनेनकेन रलशन्दैनर जलपिरहरिरूपोपमानपक्षे भार्यारूपोपमेयपक्षे च (पराणि रत्नान्पामरणेषु यस्याः सा) पर्याप्ततया सुसंगतिरुप संभवतश्च 'घररचना' इतिरूपस्योपेक्षा; पया था 'मुरयणमहि' (पृ. ३६९) इत्यत्र मुरत्नमहिनना शन्दन पतपेपि निहादम्पधिकस्य 'सुरजनमपिता इत्यस्योपमानपक्षे परमानस्याधि- फस्प रूपस्यानुपादानम् । एवमन्यत्रापि । सर्वापि पर्याप्तरूपमात्रस्यैव ग्रहणं, नाधिकस्पे- स्पर निगर्वः। २ (क) कतिपयभाकृनशब्दानां निप्पयमान एकार्यकऽपि संस्कृतरूपद्वप एकं वर्णपरारत्तिसहम् , इतरय तत्परिवर्ननरहितं भवति, यया माकृतस्य 'तर' शब्दस्य संस्कृते तूर-तर्ये इति, मोर- सदस्य च संराने मोरं मयारिति । एतादृशस्यलेषु मायो वर्णपरायत्तिरहितमेव रूपं आपापामुपातम् । (ख) येपां तु दे अपि पर्णपरात्तिसह एव, यया 'सुपाव' शब्दस्य सुख-सौख्ये, 'कोहल' स्य वा कुतूहल चौतूहले । तेषां स्थानभेदेन पुत्रापि फनरदुपातम्, अविशेपान् । ३ (क) सादृशा अपने सन्ति शब्दाः, येषां प्रारतत्वे महतत्वे या माच्यविदुपामपि मतभेदः, यया "चिदुर' शब्दस्य हेमचन्द्रमते प्राकृनत्येऽपि दुर्गस्तं संस्कृतं मन्यो । 'दह' शब्दस्पान्यपते १ अभिषानचिन्तामणी २, २०० । २ हे. मा० १,१७१ सूत्रस्य वृत्तौ । ३ मभिधान• चिन्तामणी ३, ५९० । १० प्रा० १, १८६ प्रवृत्ती ।

संस्कृतत्वेऽपि हेमचन्द्रमते माकृतत्वम् । 'गवर' शब्दः कैचलाथें पाकृतव्याकरणेषु निपात उक्तः, बहुभिर्विद्भिय संस्कृतत्वेन तस्य मयोगः कृत उपलभ्यते । 'चड' इति मधाना- रादेशी हेमचन्द्रेण विहितः, अथ चानेकेषु संस्कृतप्रन्थेषु 'घर' बातोव्यवहारो दृश्यते । एवमेव 'वेउब्धिय' प्रभृतीनां मानादानां संस्कृते क्रियादिवद विकुर्वितनमुखाणि रुपा- ध्यपि विद्वद्भिः प्रयुक्तान्यनेको विलोक्यन्ते । एतादृशेषु विवादापन्नेषु स्थलेषु सादृश्या- नुवन्धितया संस्कृतवाक्ष एवात्र च्छायायां विशेषेणाहता; इतरस्यापि मतस्यातिरस्करणीय त्वेन क्वचित् प्राकृतत्वमप्युररीकृतम् । (ख) 'महई' इत्यादीनां पुनः सादृश्यानुवन्धितया 'मइति' इति संस्कृतवपक्ष क्वचिदुपलभ्यमान- मप्यनादृत्य प्राकृतव्याकरणकारर्वाञ्छार्थकधात्वादेशविधानद्वारा गृहीतः प्राकृनत्वपक्ष एयात्राप्युपात्तः, संस्कृत महादिधातूनां वान्छाउथें प्रयोगस्याहृदयहारित्वात्, सादृश्यानु वन्धस्यापि प्रकरणसंगतार्थानुपातिन एवोपादेयत्वादिति । ४ (क) प्राकृतव्याकरणानामपि परस्परं नाल्पीयान मतभेदैः । अयं च मुख्यतो विभागद्वये विभानुं शश्यते, अर्थपरः शब्दरूपविषयश्च । तत्र प्रथमप्रकारो यथा, 'णवरि शब्दस्य प्राकृतप्रकाश- हेमचन्द्रव्याकरणयोरानन्तर्यार्थकत्वमुक्तम्, अन्येन केवलार्थकत्वमपि । एवंरूपेऽयविपये मतमेदे प्रकरणसंगतेरेवात्र निर्विवादं नियामकन्येन तत्संगत एवार्यस्खायायामनुसृतः । (ख) यत्र पुनरामेदेऽपि शब्दरूपविपयको मतभेदः, यथा, वररुचिः 'यद' इत्यस्य . 'वोल' इति 'इप' इत्यस्य च 'मह' इति रूपं व्याकरोति, हेमचन्द्रः पुनः 'कय' इत्यस्य 'का' इत्यस्प च क्रमेण 'वोल्ल, इति 'मह' इति चादिशति; एवं ण्यन्तस्यैव 'दुङ् धातोः 'दूम' आदेशो पिचन्द्रमते, देवरस तु प्राकृतप्रकाशे; तत्र विवादासदे प्रकृतिनिर्देशे हेमचन्द्र- व्याकरणस्पर विस्तीर्णतया विशेषोपकारकत्वात्, मूलान्येऽपि तल्लक्षितम्य तकारलुगादि- निपपस्य विशेषण दृग्गोचरीभवनान्, वर्णविमशतायाश्चोभयत्र तुल्यवाद हेमचन्द्रव्या- फरणानुसरण छायायां विशंपेग विहितम् । १६. मा०२, ८० मुत्रवृत्तिः । २ प्राकृतप्रकाशे ८,७; हे० प्रा० २, १८७ ॥ ३ विशेषावश्य. कमायीका १० ११३१; औरपानिकसूत्रीय पृ० १३३, प्रभव्याकरणटीका पृ० ३४४, ३७४; उपरत्नरम्य १७ वरदः, विशात्रटीका पृ० ११ । ४ होरसीमाग्यटीका १, २८; "पटिष्यनि कथं पोहोऽयं गउगवत्" इनि पिमण्टरवृत्तिः, दोषकवृत्तिः पृ. २, ४१, ५२, ५६ । ५ प्रश्न मारटीका . ३१, दि. मा. या । ६ संतुबन्धटीका १, ६ । ७ प्रा०प्र० ८, १५; हे० ४, १९२ । ८ १० मा, १५ । १, ८८।१, २०९ । २, १५९ । मा. R० का० २, १.१ १, २४ । ९हे. प्रा. १८८।१०. ० १,२०९ । ११ यातनातु विशिष्टयण- , " " (ग) यत्र तु वर्णसादृश्यानुबन्धः मकृत्पादेशयोः, तत्र 'जप-गोल्ला प्रभृतौ वररुचिमोत्ताया 'अल्प-गोद' प्रमुखाया एवं प्रकृतेर्ग्रहणम्, न तु हेपंचन्द्रमदिपादिनापा: 'कय-सिप' आदिरूपापाः, अत्यन्तं विसदशवर्णत्वान्, अर्थविशेषस्य चानुपलम्भात् । (घ) 'निसुभ प्रभृतीनां तु 'श्रुत? आधनुवादविधानेन देशीनाममालोक्तं देश्यत्वमेशवासी- कृतम्, निभ्रतादिरूपाणां वर्णसादृश्यानुयन्येऽपि संस्कृते घ्या प्रसिद्धपभावान्, देश्यत्वेऽपि चैतेषां क्रियावाचितया "निसुणिज्नंतआदिलाणामपि सिद्धो न सिन्निद् पापम् । देश्य-समसंस्कृत-तद्भवत्वेन विधा विभक्तस्यापि माकृतस्य मियो विलक्षणनपा संगानस्य संमि. श्रणस्य विवेको न केलं दुःशफा, असश्य एव, तत्रापि विदुषां मनुस्मतभेदस्य देशीनाममा. लादिपु मतिपदमुपलम्मान् । विस्तरेण तद्वर्णनानुरूपस्प स्थानस्याप्राभावेन मकृतग्रन्योराधा- नामेव कियतां शब्दानां विषये दिहमात्रदर्शनपर उल्लेसोध क्रिपने- विवादापनशब्दः पत्र देश्यत्यप्रतिपादनम् यत्र समसंस्कृत समयस्पं या करेलि देशीनाममालायां १, १२ अमरकोषे, अभिधानपिन्नामगोप चंग मेदिनीषे, राप्दकल्पद्रुमे प कोसलिम १, १२ अभिपाननिन्ठा (मौलिक) देशीनाम० ३,१२ वृत्ती (मनु) मेरा है० मा० १,८७ (मिरा) दोपत्ती १० १६ (मकर) उपरिम प्राकलरिकले १० काये (उर्वरित) (क) एवं च कल्यादिशब्दानां संस्कृतत्पेनापि प्रसिदपा वर्णसामयानुगन्ध निरधनीरस जापायामिह समसंस्कृतवपक्ष भारतः । (ख) कोशलिकामभृतिशब्दानामपि संस्कृतसाहित्ये भूयो बिलोकनेन 'फोसलिम भादीनां वर वत्तसिद्धपा सापानुरन्धं च गुणमपेत्य सरवन्वाक्षोध छायापारङ्गीनः । (ग) मेराधम्दस्य तु पिराशन्दाइ पारणेन सरपवसिदावरि मिरासदस्य संसवाल्यि सादृश्यादिरहिसानां सम्मान देश्यत्यमा, म्याकरणकाराणों सदभाउम्पन टेषां नियोऽध्यानी फर्याभव केपरमिन्युश्यामः । माध्यान्भपूरसभ्यमानानि विरिद वाक्यानि सूक्ष्मतमा शिपो. प्यमानान्यस्येवाभिप्रायस्य समकानि विमाप्यो, हे मा० १,२ इत्तिः, दीनार १,९५,२१ पुती र द्रष्टव्याः । १ ० ० ८,२६३८१७॥ २ हे. मा० १,२,४,१४१९ दे ना. ४,९७४३० ना. १९४ । " चउका मुक्कल " प्रसिद्धिमपश्यता कुमारपालचरित (प्राकृतद्धयाश्रय ) टीकायां प्रक्रमागतस्यापि तस्य स्थाने देश्यस्येव मर्यादापर्यायेणैव व्याख्यानमालोकयतावापि तद्भवत्वपक्षमुपेक्ष्य देश्यत्व- मेवोररीकृतम् (घ) मुस्कलममुखाणां तु संस्कृतसाहित्येऽप्युक्तवत् ववचिद् व्यवहारदर्शनात्, प्रसिद्धयभावाचोभय- मपि तद्भवत्वं देश्यत्वं च-स्थानभेदेनाङ्गीकृतम् । (ङ) 'अणह' आदीनां त्वर्थभेदेन तद्भवत्वं देश्यत्वं च, इति तेषां प्रकरणसंगत्या क्यचित् किश्चि- दित्युभयमप्यविरुद्धतयाध्याश्रितम् । ६ (क) देश्यशब्दानां चैकेनैव देशीनाममालादिप्रतिपादितेन केनचिच्छब्देन च्छायानुवादवि- धाने न किञ्चिद् निवन्धनमाकलयामः, किन्तु तदर्थकेनान्येनापि शब्देन तत्करणं नानुचितम् वर्णसादृश्यानुवन्धस्य तद्भवमाकृतविषयत्वात् । अत एव प्राच्यग्रन्थेषु 'धणि प्रमुखदेश्यश- ब्दानां पहु-गाढ-बादादिशब्देनेवात्रापि 'पञ्चोणी' आदिदेश्यानां समानार्थकेनापि भिन्न भिन्नशब्देनानुवादो विहितः, समानार्थेष्वपि शब्देषु प्रकरणानुरोधेन क्वचित् कस्यविद सौन्दर्यावहत्वात् । अत एव 'हु' 'चिया आयव्ययानामपि व्याकरणेषु तद्भवप्राकृतत्वेना- धिकृतानामपि वस्तुतो देश्यमपश्चान्तर्गतानां भिन्नभिन्नैः 'हिर 'एव' 'अपि' 'खलु प्रभृतिभिः शब्दरत्रानुवादः कृतः। (ख) येषां तु पोह-मेहरी-मुरुंडियादिशब्दानां देशीनाममालामतिपादितानां क्रमश उदर-ग्राम- प्रवरा-शिवाधर्यानां प्रकरणार्थेनासंगतिः, तेपामनुवादे देशीनाममालोक्तमर्थमगृहीत्वा प्रकर- णसंगत्योद्यमान एवार्थः समुपात्तः, प्रकरणासंबद्धवचनानामनुपादेयत्वात् । अत एव तद्भवप्राक- तानां 'गैह' आदिशब्दानामपि गायननुवादेन शकदाद्यर्थग्रहणमिह विहितम् । प्रकृतग्रन्थेशभ्रंशातिरिक्तेषु प्राकृतपद्येष्वपि यहवस्तादृशाः शब्दा दृष्टिपयमवतरन्ति, येपां शुद्धेन तद्भवमाकृतत्वेन देश्यत्येन वा व्यपदेशो दुःशकः कर्तुम् , व्याकरणनियमाननुपातित्वात्, देशीकोपे चानुपलम्भात् ; अथ च शुद्धस्तद्भवमाकृतैर्देश्यैर्वा शब्दैः सह वर्णसादृश्यानुवन्धं प्रकरणमंगनार्थसमानतां च पश्यंस्तेपामपभ्रष्टरूपतामनुममानस्तत्तत्माकृत-देश्यशब्दार्थानुसारेण मागुक्तल्या छायामकार्पम् । कतिपयानि तादृश्यत्रोदाहरणानि;- ७ - १ वद्वये महं-अंनधम,देश्यत्व अणहं = अक्षतम् ( दे. ना० १,१३ ) एवं तद्भवत्वे ती तृप्तिः, देश्यस्वे तत्ती = तत्परता, पादेशश्च (दे० ना. ५, २०)। २ चतुर्थपृष्ठस्यैकादशाका टिपनी दृष्टया । ३ अनुमं १, ६०।६, १२१।६, १०१। ४ हे० प्रा० २, ३५ ।

क O . . . . . . पसव अपनष्टशब्द यरूपम् देश्यरूपम् भिमत (विल) २७८-१२२ संविभ संतय ( संक) भीदिन परिज (पीरित) पोह पोहली (पाली) पल्ल अण (ण) मिण भेमण ( भेदन) स्याकी स्वती (सपत्नी। मुरदिय मुरुहडिये फपचार पस करवू दीपांग्या मानधन्दार्यशनोपपुस्तायां विद्यमानसामम्पाकस्यापि तादृशस्योपयोगिनः कोप- अन्यस्यानाध्यमारः।मस्तुतप्रन्यप्रयुक्तानां च कतिपयशब्दानां वर्तमानमामन्यामनुपलम्भः । अनस्ताराशन्देषु (क) काचिन मारणसंगविसकृतमन्पग्रन्यकृतव्यास्थानमवलम्य (ख) पाणि तासापरग्रन्पाधिकृतमकरण शुलनया पालोप (ग) पांचन प्रचलितभापाप- भ्रंशमष्टभ्य, (५) अवसियानां च प्रकरणसंगतिमेव केवलामय च सर्वत्रापेक्षणीयत्वेन पलानीमाश्रित्य मापापामों विहितः । ममेण चैपामत्र कतिचिदुदाहरणानि,-- (क) (१८६४३) 'पामिय' शन्दए 'उरिन, इनि प्रन्यान्तरव्याख्यानम् । (स) (पृ. ६५७) 'गंग'-'सकर' शन्दपोरनुकाम समुद-दंदे था । (ग) अन्यपू० অথবা पाटु ८ द्वाया पाद पाद १ 'अम् मुदि इत्यस्य शनर स्वाधिक कमत्यये सत्क-संवन्धीत्यर्थः अस्य प्रयोगो रत्नाकराता- कादिषु (१० १८) बहुषु अन्धपूपलभ्यते । २ शब्दकल्पद्रुमे । ३३० ना० ६, १०६१ ४ दे. ना० २, १११ ९ १० मा०६४॥ ६ दे ना० १, १२॥ ७ एकनाशस्य द्वितीयश्रुतस्कन्धे प्रथमचूलिकायां चतुर्दशाध्ययने प्रमोदेशस्य पामिया शस्य शालाहाचार्यकृतं दीपिकाकारानुविहित विर দুশেষণ। মাথার্থনাথানখালসন্ধহীন মম ইনশষাঃহাকাকাতুশারফ গম- पाण १४समें ऋपमदनियर विशंकनीयम् ।

टोपी साटुं . पुक्क २३८ गड्डय गाईं शस्ट २६३ टोपिया उणीप सही विनिमय ३८८ डंगा डांग यटि ५१४ भोलि मोली मद्रिका ५१७ पोक पुत्कार ५५२ चउरी चॉरी विवाहह्मण्डा चीरी चीर (चीरो) ( वस्त्र ) खण्ड (घ) बीयत्तिय (पृ० ३९०), पलहिय (पृ. ४१२), रवारिम (पृ० ४२८), उच्चाइअ (१० .४३६ ) चव्वकिय (१० ४५५), वसेरी (पृ० ४७३) प्राकृतवत् संस्कृतेऽपि वैयाकरणानां महान कलहः । विस्तरतस्तदुल्लेखस्य नैदमनुरूपं स्थलम् । अधिकृतच्छायाविषयस्तु कियन्मात्रः सोऽब्रोल्लेख्यतामर्हति, तथाहि केचिद् घटादिधातूनां सेट्त्वमेव, घावादीनां घेट्वमेव, स्कन्दादिधातूनां चानिट्वमेवेति 'इद' प्रत्यय नियमयन्ति, अन्ये सर्वेपामपि धातूनां वेत्वमनुशासयन्तस्तन्नियमं निराकुर्वन्ति । केचिद् माङो निपातस्य योगेऽद्यतनी(लुङ)मेव निर्दिशन्तो ‘मा कुरु' आदिप्रयोगाणामपपाठत्वं प्रतिपादयन्ति, अपरे तृभयसंमतेन माङ्समानार्थकेन 'मा' इति निपातेन सह तयोगमाचक्षाणास्तेषां साधुत्वमुपपा- दयन्ति । केचिदवशव्ययादिभिः सह पष्ठीसमासमति व्याकुर्वन्ति, इतरे पुनस्तनियमस्य बहुलशन्दानुत्याऽव्यापकता व्यञ्जयन्तः श्रुतरत्नवहिः आदिप्रयोगाणामपशब्दत्वमपाकुर्वन्ति। केचित् 'क्यापयति' प्रभृतीनामशुद्धत्वमेव निरूपयन्ति, उत्पलादयस्तु तेपामपि 'मापयति'' जादिवत् प्वागमप्राप्त्या सम्यस्त्वं संमूत्रयन्ति । केचित् समासान्तविधि विस्तरत उपदिशन्तो विकल्पाविकल्पनियस्त व्यवस्थापयन्नि, परे पुनः "समासान्तविधिरनित्यः" इति सर्वानुम- तारिभापासपश्चनांत शिथिलयन्ति । उभयेपामपि परस्पर विरोधमाजामेतेषां मतानां मध्ये 'एनदेव सत्यम्' 'तदितरतु असत्यमेवा इत्येकपक्षीपनिर्णयाघानं दुःसाहममेव केवलम्, सक्ष्यानुमारिताया उभयत्राप्यविशेषात् । इत्पत्र छायायां स्थानभेदेनोभयमतानि कक्षीकुर्वनापि सुप्रसिद्धन्येन यमुमतानुकूलतया प्रयमानां केचिन्छन्दोपलक्षितानां मतानां विशेपेणादरो विहिनः; केवल माझ्योगनाया अद्यतन्याः (लु) आडम्बरो विशेपतो नादृतः, तपाणां दिरमन्यात, दुरपयोश्वान, छायाया व्याकरणमोहतोपदर्शनानुपयुक्तस्यदल्याचित्यलमधिकेन, दिमात्रमदानारवादस्य प्रयामस्य । १ प्रियारम्नममुरवये १०६६।२ किया१० १० । ३ उपदेशरत्नाकरे १२ तरहे एवं “घटानां निर्मनुत्रिभुवनविधानुश्च कलहः॥ इत्यादैरपि । ४ किया. १० २९८ । .

. अस्य ग्रन्थस्य विनिर्माता लक्ष्मणगणिविक्रमीयद्वादशशतान्यां लम्धसत्ताकः, विशेपतो नरदेशे कृतविहारथेति प्रस्तुतग्रन्यप्रशस्तावेर विनिर्दिष्टेन धंधुक्कयनगरे ग्रन्थस्य प्रारम्मेण, एमलीपुर्या विक्रमात् ११९९ तमे वर्षे कुमारपाल राज्ये समापनेन च व्यक्तमेव प्रतीयते । गुरुपरम्परासंबन्धे च ग्रन्यकृता कृत उल्लेखो वंशक्षाकारणवं परिणमति:- जयसिंहरिः अभयदेवमूरिः । हेपचन्द्रमरिः विजयसिंहमूहिक श्रीचन्द्रमूरिः वियुधचन्द्रमरित लक्ष्मणगणिः 'अस्यवात्र मंक्षेपतः समुपदर्शितस्य गुरुपारपर्यस्य, तत्रापि विशेषणाभयदेवरि मगन्दगयों- पान्तः प्रस्तुतग्रन्थकारसग्रह्मचारिणा श्रीचन्मरिणा स्वकीयस्य मुनिसुव्रतस्वामिचरितस्य गस्ती किश्चिद्विस्तरतः प्रतिपादिनः। तस्य च भवत्पाधावेशरहितताया अन्यहना मनिझातन्येनानिय- रित्यायालंकारिकभावामिश्रिनस्वादै तिहासिकदृष्टया महोपयोगितामधारयमय सरछायमुसमुपित. त्पश्यामि:- "म अपरिछातियाहिवाम तिथे पयहमाणम्मि। सिरिपएड्वाहणकुले गन्छे दरिसन परतत्र (परतणय)म्मि ॥ ७२ ॥ मिरिजयसिंहो गरी सयंजरीमदलम्मि सुपसिदो। पंचविद्यापारसमायरणरो गुणपिढी जामो ॥७॥ पधिमनीधिपम्य सीधे प्रयर्नमाने । धापनपादनपुरो गच्छेदपुरीये ॥ ७२ । जयसिंदरिस शाकम्भरीमएडले मुमसिना पशपिधाचारसमाचरतरलो गुणनिधितिः । १ संभनि गरिदेश 'धंधुका इनिरुतम् । २ अधुना गूर्जरदेशे माण्डल' इति नाम्ना प्रसिद्धम्। द्राच्या(मनिमस्ती)एरादा गाया। ४ अस्याः परास्तः पुस्ताद्वयनुपरम,--(१) अतिसारपत्तनीयभाग्डागारमानानांनी Hit rth reponor. Peterror Rधीशन्तिविनय कृपया मषित हस्तलिखितनाम, र सामन्ने सन विकीय (समे वर्षे सम्बितम् । पपगायाग,मासान रयान गुन्या धरोहवरमा परमादेव मूसा नतिनियनुमानम्, इनि २५ यारयः ताण विणेभो गुणरयणसायरोअजयदेवसूरित्ति। उयसमपहाणपाए जेण सुगराणवि मणो हरि सुरगुरुसरिसमईवि हु जस्स समग्गेविगुणगणे गहिउँ । नेव समत्यो किंपुण ते थोचमई खमो जिम अमरिसगुणाणे (पशु)राएण परवतीहूयमाणसो तहवि। तेसि गुणमाहप्पं मणपि किमि सत्तीए ॥७ गरुयगुणे अणुसरणं कुणमाणो पासिऊणव पवन। तुंगत्तणं सरीरेण जस्स अचम्भुयं भुवणे।।७। रूपेण निजिउच्च (१ निजिओलजिउच) मयरद्धोमहासुभडो। निपडो न कयापि (हु) जस्स संठिओ चिटिमविमुको ॥७८॥ निबाणथगिरिसिरतिरोहिए दिणयरम्मिच जिणिदे । पुल्चमुणिमयंक्रमहे लोगंतरपट्टिए सते lis फलिकालनिसापसरियामाययहलंधयारपडलेण । संनममग्गे पच्छाइयम्मि पाएण इह भरहे ॥४० सेण तवनियममंजमममुज्जएणं महानिरीहेण । विष्फुरिय विमलमणिपईवकप्पेण मर (सव्व) तो ॥७॥ तह फहवि अशुदाणं मुक्कसायं अशुटियं जेण । परपरखसपरखेसुवि मणपि जह होइ न विरोहो ॥ त पिनेयो गुणरत्नमागरोऽमयदेयसूरिरिति । उपशममधानतया येन मुगराणामपि मनोहतम् ।। गुरगुरपरगमतिरपि हि यस्यसमप्रानपि गुणान् महीतुम् । नैव समर्थः किं पुनस्तान्स्तोतुमहं क्षमा अमरगुणानुगगेण परयशीभूनमानसस्तथापि । तेषां गुणमाहात्म्यं मनागपि कीर्तयामि शन्या । गुनगुनाननुमा कुर्याणेन हट्येय प्रपन्नम् । नुसत्यं शरीरेण यस्यात्सद्भुतं भुवने ॥७॥ पण मिस्तिो गरिनत इय मकरमजो महानुभटः। निकटो ग पदापि गतु यस्य संस्थितः स्थगित निर्माणागिरिगिरम्निरोहिते दिनकर य जिनेन्द्र। पूर्वमुनिमगाइममि लोकान्तरमस्थिते सनि ।' पलिकालनियामतममाइयहमाघारपटलेन । संयममार्ग प्रन्यादित प्रायेणेह भरते॥०॥ नमोनियमसंयममगुवनेन महानिरीहंग। विस्फुरितं विमलमणिप्रदीपकरुपेन सर्यतः ॥७॥. तथा कपमयनुष्टानं मुक्तारमनुष्टितं येन । परपक्षम्यपक्षयोरपि मनागपि यथा भपतिन विरोध HERE मध्याहत: यस्तु योगी नकयोः समान', अशुद्धतया प्रतिभातच, सतयाभूत एर दृा, मनन् मुदिपहारश्च नस्य तदासने कोक समुपदर्शितः । १ अबामदेरः संन्य मन मारिनोमन मेम्बररिः स्वीयावा न्याय कन्दलीपमिकाया रियनगर- "६१ मत श्रुनायिगोविन्द । यीमयमूरिरमवान राम ( ता ) मिद्धपद्धति मात्र भूदेवान या १२९ च यः । प्रयोज्य मेडन (1) पुरे परिचरणमधीकरण ॥ ५ ॥ मोnिा मनायगीया ॥ ५ ॥ चाय 4.। रजनीय मानी मूतमा वहा ॥ ६ ॥ निय apniml. I अपनी विधायि ॥ ७ ॥ Fri, Setti .

एगांवोलपहीला पन्जायणपटीविएपकाया निपारिभोग जस्सासि सम्बया अईनिरीहस ॥८॥ देई कथेमु यमा (? मपा) विनम्मा मनिनामुलांतस्म । अम्भिनरकम्ममलो तभयभीउथ्य नीहरइ॥८१।। पविगई पसरवायाभो सेसविगईओ । समायो ण जावनीवं रसगिद्धिरहिएण ||८२|| निजरणरए कम्पाण जेग दिणतइयनामसमम्मि । गिम्हे भिवता भमिया पदमगुणहाणियगिहेसु ॥८३।। भिखारिणिग्गयं न सोऊणं सारया नियनिएन । होति गिहेसुबउत्ता भिवसादाणाहिलासेण ॥८॥ जनियगिम्मि पयागपपत्ता (तछतमदिहियारि नरा।थामणद्विपमुद्दा पहिलाभंति य सदत्येण।। गामे वा नगर वा सो फत्यइ जत्य सटिभो जाव । ताव तपदिऊणं न तत्व पाए जणो भुत्तो ॥८६॥ सिस्विीरएवतणमो टयारसिरिजलायो(सिरि?) अपपसिद्धो । गाउयपंचम (? य) मञ्झे अबंदिर में न मुंनंतो 1८७॥ थपदिलवामयपुरं जायविभाऊ)सये जिणाययणे । कारिऊण नीए एकम्पिनि (वि) मम्मि सत्य तो ॥८॥ गरुमा गरुपयरोवि । सेसो सावपनणी संयं चेव । जाइ अगाहमोवि हु जस्स नमसणकयपइन्नो ।।८।। मुत्तीवि जस्स सपना भमयरसेणोपनि णेव निम्मिया विहिणा । नईमणे पिणासइ (जणाण) जम्हा फसायधिस ॥ ९ ॥ परतिषीणवि दिवो दिययं परदायए सदसणभो । जो मेहिवि मणिज्जइ नियनियदेवावयारुण्य ॥११॥ तं विषमयावि वयणं मुरकुहरामो विणिम (ग) पंजस्स राजम्मि निगुए जणाणं परमा मणनिबुई होइ।। पफश घोलपस्तया प्रदादनपटयप्येका च । निजपरिभोगे पस्यासीत्सर्पदाऽतिनिरीहस्य ॥6॥ वंदे पस्त्रेषु मदापि पस्य मलनियहमुखतः ।अभ्यन्तरकममलस्तद्भयमीत इय निस्सरति ॥८॥ तविकृति मुफ्ना मत्याएयाता शेरयिकृतयः। सर्या येन यायजीयं रसगृचिरहितेन | निभरपरते फर्मणा येन दिनतृतीययामसमये। प्रीप्मे भिक्षा भ्रान्ता प्रथमगुणस्थानिकगृहेषु ॥ ३॥ भिक्षापिनिगंतं पं श्रुत्या धायका निजनिजेषु । यन्ति देवपयुक्ता भिक्षादानामिलापेण ॥ ४ ॥ पं निमगृहे प्रकटागतमा एमटिका अपि नराः । आमणधेष्टिप्रमुपाः प्रतिलम्भयन्ति च बहस्तेन ॥५॥ प्रामे था मगरे पास कुत्रचित्र संस्थितो यायम् । सायसमपन्दिरया न तत्र प्रायो अनी भुतः ॥६॥ घीयीरदेयतनयष्टाकुरधीजघ्रयो जगत्प्रसिद्धः । पोशपचकमध्येऽयन्दित्या यं गामुक्त ॥ ७॥ अपहिलपाटकपुरे जातयिभूत्सय जिनायतन। आय मीन एकस्मिन्नपि यस्मिंस्तत्र ततः ॥ ८॥ गुदगुंगतरोऽपि हिशेषः यायकसनः म्ययमेष । पात्यनाइतोऽपि हि यस्य नमस्थनहनापतिहः ॥८॥ मूर्निरपि पस्य सकलाऽमृतरगनेय निर्मिता विधिना । तदर्शने पिनश्यति जनानां यस्मात्सपापविरम् IMER परतीधिनामपि शहदयं प्रमादयनि सदरांनतः । यस्तैरपि मन्यते निजनिजदेपावतार इय ॥९॥ तदेय सदापि पचर्म गुमहराद् यिनिर्गत पस्य । पसिन् भुते जनानां परमा मनोनिवृतियति ॥६२ . -( २ ) मोन (म)गोटिकलहे जेहिं को सावएहिरोसबसा। जिणभवणगमणनियमो उपसंता तेवि जस्स गिरा॥ महवि कसायरसेणं सहोयरा भाउणोवि पता । अन्नोन्नमणालाये विगयकसाया कया जैग ॥४॥ द्धनरिंदपसाया थदा जे देवयाणवि पणामं । किच्छेग ऊणवा (कुणंता) तह गुरुणोएगस्म नियगच्छ। यामचप(१५)मुहा निओगिणो तेवि जस्स वयणेण सामन्नस्सवि मुणिणो मुक्का(क)मया कमनया जाय।। गोर्व गिरिसिहरसंठियचरण(१म)निगाययणदारमवरुद्धं । पुनिव(पुत्रंब)दिन्नसासणसंसाधणिएहि चिरकालं ॥९७|| तण तत्य भूणिऊण नुवणपालाभिहाणभूवालं । अगरुयपयत्तेणं मुकलयं कारियं जेण १९८॥ वरणगसुयं संतुयसचिव भणिऊण (जेण) जरुयच्छे । सिरिसवलियाविहारे हेममया रोविया फलसा ॥१९॥ जेण जयसिंहदेवो राया भणिऊणसपलदेसम्मि | कारावियो अमारि पज्जोसवणाईसु तिही १०९००॥ पुहराएण सयंजरीनरिदेण जस्स लेहेग । अन्योन्यगोष्ठीकलहे यः कृतः श्रायकै रोपयशात् । जिनमवनगमननियम उपशान्तास्तेऽपि यस्य गिरा ॥३॥ कथमपि कपायवशेन सहोदरा मातरोऽपि धर्तमानाः । अन्योन्यमनालापे विगतकषायाः कृता येन IIRem लायनरेन्द्रप्रसादाः स्तन्धा ये देवतानामपि प्रणामम् । कृच्छ्रेणाकुवंस्तथा गुरोरेकस्य निजगच्छे ॥ ५ ॥ पजामस्वप्रमुखा नियोगिनस्तेऽपि यस्य धचनेन । सामान्यस्यापिमुनेर्मुक्तमदाः मनता जाताः ॥ ६६ ॥ गोपगिरिशिखरसंस्थितचरमजिनायतनद्वारमयरुदम् । पुण्यमिय दत्तशासनसंसाधनिकैश्चिरकालम् गरपा नब मलित्वा मुपनपालाभिधानभूपालम । अतिगुरुपयत्नेन मुकलं कारितं येन ॥ ६ ॥ परएकमुमं मनुकसविषं मणिन्या येन भृगुफच्छे । श्रीशयलिकाविहारे हेममया रोपिताः कलशाEen येन जयसिंहदयो पजा मणिन्या सकलदेगे। कारितोऽमारि पर्युषणादिषु तिथिषु ॥१०६०० १यन P. Prterson महोदयन प्रस्तुतमस्तेः सारं विनिर्दिशता (In his fourth report text page 8) * And at his seques: king Bhuvanapala remitted the tares levied on worshippers in jain temples. " अभ्य सूरः प्रार्थनया मुवनपालेन राज्ञा जैनमान्दराणां पूजकेषु संस्थापितः करत्यक्तः इत्येतदईकमुक्तम्, नच्चिन्त्यम् " गोपगिरिशिवरस्थितं यदेकं (न तु वनि ) जिनमन्दिरं राजनियोगिके रद्वार पृतमार्मत, सत् परिमानन राजानमुक्त्वा उगारतम् " इत्यस्यायानोपलाभात् । २ दत्त पिटर मनमहोदयः पराम्तेरस्याः सारे ( In his fourth report text page 8 "द्वेषष्टम्यो, दे पायो, पपप गुरचमी, स्यवं मामम्य पन्चमु दिनेषु जयसिंहराजोऽमारि कारितः" इस्यु. दहिमा माल्यार, "Taा पदस्य श्रावमासान्त समुकिम्यमाणेऽष्टा समतान् । परसोसिमा ११५१ विम्यसिंहगरिधिनिर्मि धोसिमालाविवरणेऽप्युपक्षम्पते- १ रेणखंजनरनिणरे चहारिया फणय(मप)कलमा ॥१॥ जेण कुणतेण तां पउत्पछठं च उभपझालेपि । मदम्मदेसगा भविषणस्म न फयावि परिचत्ता ||२|| सावयलोगो कल्याणपसु भट्टाडियासु सविसेसे । गामेमु य नपरेमु य यह पयहाविमो जेग ॥३॥ निपनाणेणं केणइ तह पेमाणियहरोएसेण । परलोपगमणसमय निपयं नाऊण मासनं 130) नीरोगम्मिवि देह कमेण फाऊण करसारिदारं । खविऊण सुर मपलं जेण परन्नो अमलटो |८॥ जस्सुतिपढगाण सोउणं गरुपसेयभरिपपणा । परनित्यियावि पदिणमुनि पास मयरनपणा ॥२॥ गुजरनरिंदनपरे मो कोविन अस्थि रायपभिनणे । अणमविषाण जो सिमागमो नेर पामम्मि ॥१॥ सिरिसालिमहरिप्पमुहिं ग (११) भय २ मीहि । जस्म समावे गंन्ग मरियं पर पमोपरि ॥११॥ मासम्मि भदवर ई (१वने) रोगसम्मि स्वरास । सोहिपमा प परमवगमनमो नीणि ॥१२॥ पाययदि लीलाए रात्यहि अवलियादि । कस्मवि असम्म फर अमिरगुंग) हिमपमेन ॥१३॥ नरनामाणणिजे (नो) निवनपरनिवासिनेगमगणाणा समिपि पाणी मागाटिमा सीपयोगही। जम्म पयपउमदमणपाहिलामो समारिमलईतो । दपिग्यममोपरिणा पगंगवारंवामिण ॥१॥ पृथ्वीराजेन शाकम्भरीनरेन्द्रेण यस्य लेगेन । रानाभपुरजिनरहे आरोपिनाः पानामा येन पुर्पता पधतुपंप पौभयकालेऽपि । मसमराना भविनायर मारि पिना धापकालोकः पाल्याणशेप्यपादिकार गपिशेषम् । प्रामेषु पनगांपुष र मर्मिती । निजमानेन फेनविनया पैमानिकपुरोपदेशेन । परलोकगमनाममय निमाम् ॥ भौगोपि देदे ममेण एत्या कपलपरिहारम्। पापिया गुतं गमन ऐन प्रपोता. पायोत्तमार्पदणं भुग्पा गुरुग्वेदमनमनमः । परतीप्रिया गपि प्रतिदिनपनि गजलमा गर्मग्नरेन्द्रनगर ग कोऽपि मास्ति गजमा निजने । गगरानितानां परमानो मेरा.. श्रीशलिभारियगुरभयाभयलिमिः । पम्प समीपं गत्या गदित पर मोः १५. मामे भादपदे पतंमाने अपारश उपपामे । रादिपणाप परमपनमा लिएर १२ ॥ पारनले लीलया दशहरतररालिनगतिमिः । करायपाय पोधित CREAL मरमापमाननीयों मपनगानिमामिनेगमगानाम् । परामपि प्रधान गम्पिन पर पदपमरमरताभिलार समाधिमतभमानःक्षिणमहोधिना पामिन.. "यस्य देशमा राजेन भुशा। मम दम्म REभी PRIC- सम्मापास "म आगाम्यानमोनिकर" ममेरा भोप इमिति म्यानम् ।

मंगना दाविऊण विहिलो समाहिसंपन्नो । धम्मवए दंगाणं फराविमो वीसप्तहस्साई ॥१६॥ गुरदाम्प सरगनामनगराइनामिसदनयो । जम्मु(स)तिमहसवणे पारण समागमो तत्थ ॥११॥ आमागवानी दिनाई पारिजण समाहिणाणसणं । धम्मन्झाणपरायणचित्तो जो परम पत्तो ॥१८॥ भूमिगहुकरम अगमियरयरडेहि रमणिग्नं। वरसिरिखंडविणिम्मियविमाणमारोहिणतो॥१९॥ महरिवं मरीरं जम्न पहिमपलमिलियसंघेण । एकेकं गिहरक्खगमणुयं मोत्रण सेसजणो ॥२०॥ नागमो निबनयरस निगमो जम्म दंमगनिमित्तं । भनीए कोउंगेग य मग्गेसु अलद्धसंचारो ॥२२॥ मचारवानी मनाउनेबिदिति (१दिगग्नेहि) । सोहि वियंभियसाहिरिए अंबराभोए ॥२२॥ पायामधारर टिमो परियोग सह राया। जयसिंदो पेखितो जस्सिहिंद नीडरंतस्स ॥२३॥ नं अन्धरियं ददं नरिंदपुरिमा परोपरं पति । मरणमणिष्ट्रपि इटमन्डए (१ मसन्हाए) विभूईए ॥२४॥ Tiwar मागम निगा न पिगमाहे । पतं सरकारपएसमय लोयाययं ॥२५॥ पनिगुमायागं । पिरियाई फोडियाणं तया सयाई अगाई ॥२६॥ faritी गर्म मसरकारी । जग कमी लोएणं सह उपरि पुणोवि सिचाई ॥२७॥ पहभागि गो (प) पगमारी निमाणाए निपाए जण गहिया तमो रस्मा। Traftwitte:या नगो । मा जार मत्य गाया अणु । मन)माणा विपडसादा।। नारामामा गिरा। वेलागरणगंतरजगइरोगा पणमंता ॥३०॥ पदा पगाराम पनामाणाकारितो विरानिगाहतीम् ।। १६॥ गोमrerrerar । यम्पांगमाश्रयण प्रापेण गमागतम्नत्र ॥ १७ ॥ HERafirfreer ममाग्निा:मशनम् । धर्मणानगषणवितोय परमय मा॥ TET मनीगन । पाश्रीजगविनिर्मितधिमानमागेनन ॥ १६ ॥ imarwari मानवीन गृहलासमनु गाया शनः ॥२०॥ frre भार वर्ग मनिनन् । मन्ना कानुन म मागेयलधगया ॥२१॥ सदा मनिराममितिमाभाग २२॥ rrrrrrrrr म म गाजमित ग्रामि॥२॥ wheirrigar मालनियमीरममा frain marartir faar मंगागमा माग um Aariframinा नागगन arrrrrrrrrrr Raisir Tarfarfram Marwadi Ramritairwaitrataken Frestra IIRAT TIMarathi #rrer TESTwimaratगा प्रामा भतिवसण न मए पर्णपि इह भासियं मुसा किपि । जे पराक्खं दिटं तस्सविलेसो इमो भणिभो ॥३१॥ नियतेयविससेणं पुरियोनिमदिययरंगोजाभो। फोरधुहमणिय तत्तो सूरी सिरिहेमचंदोति ॥३२॥ जगु (१ ग) वहमाणावपणारगो वपणसत्तिसंरलो । नियनाम भगवई जीदग्गगपा कया लेण ॥३३॥ मूलग्गयि [14] विसेसावस्सयलरसणरमाणपमुहाण। सेसाणवि गंयाण पदिय जेणद(ह)लपखं च ॥ रायामाईणवि महिहियाणं जणाण आएग्जे (१ जो)। जिणसासणपभावणपरायणो परमफोरणिओ ॥३५॥ नामसदरगाहरसरे पम्मुवएस चदिनए जम्मि। जिणभरणाउ बहिम्मिचि ठिओ जणो सुणइ फुडसई॥३६॥ वरसाणद्धिशुसे जम्मि कुर्णतम्मि सत्यवरसाणं । पाएण जडमईणवि जगाण वोहो समुप्पभो ॥३७॥ उपमियनवप्पवंचा येरग्गकरी कहा कप्पा (१कया) आसि । घेक्लाण(१णि)यसिद्धेगं जा पुर्व सा कढोरत्ति ॥३८॥ घरखाणिया सहाए पारण न केई चिरं कालं । नस्स मुहनिग्गपत्या मुद्धाणवि सा तह कहंचि ॥३९॥ जापा हिपयगयत्या अन्भत्येऊण तेहिं जह एसा । उववरि तिनि बरिसे निसुया तस्सेव य मुहाभो ।। तहिणपमिह पयारो जाओ पारण तीए सव्वत्य । जे तेण सयं रइया गया ते संपइ कहेमि ॥४१॥ भक्तिपशेन न मया मनागपीह भापितं मृषा किमपि । यत्प्रत्यक्ष एष्टं तस्यापि लेशोऽयं भणितः ॥३१॥ निजतंजोपिशेषेण पुरुषोत्तमदयरजनो जातः । कौस्तुभमणिरिय ततः सूरिः श्रीहेमचन्द्र इति ॥३२॥ अगवर्तमानप्रयत्नपारगतो पचनशफ्तिसंपतः । निजनामेय भगवती जिज्ञामगता एता येन ॥३३॥ मूलमन्यधिशेषापश्यकलझणप्रमाणप्रमुखाणाम् । रोशणमपि प्रन्यानां पठितं येनाप्टलक्षं च ॥३४॥ राजामान्यादीनामपि महदि कानां जनानामादेयः । जिनशासनप्रभावनापरायणः परमकारणिकः ॥३५॥ नयजलधरगभीरस्वरे धमोपदेशं च ददति तस्मिन् । जिनभयनादहिरपि स्थितो जनः शृणोति स्फुटशब्दम्॥ व्याख्यानलम्धियुक्ते यस्मिन्युर्यति शारखध्यास्यानम् । प्रायेण अडमतीनामपि जनानां योधा समुत्पमः॥३॥ उपमितभयमपञ्चा घेगग्यकरी कथा कृतासीत् । पैयाण्यानिकसिद्धेन या पूर्व सा फटोरेति ॥३८॥ प्याल्यातासभायांप्रायेण न केनचिधिरंकालम्। यस्य मुरानिर्गतार्था मुग्धानामपि सा सथा कथंचित् ॥३६॥ जाता हृदयगतार्थाऽभ्यर्य तैर्यधग। उपर्युपरि त्रीणि वर्षाणि भुना तस्यैय च मुसात् ॥४on सद्दिनप्रभृति प्रचारो जातः प्रायेण तस्याः सर्वत्र । ये तेन स्वयं रचिता प्रन्यास्तासंमति कथयामि ॥४॥ १ एतद्विपये राजशेखरगरिन्यायकन्दलीपलिकामशस्ताविदमे के पचमारिलखति स्म ;- "प्रतिवर्षजीवरक्षामशीयह मशीत्यहम् । यस्योपदेशात् सिद्धेशस्तानपत्रेप्पलीलिखत् ॥१०॥"

मुत्तमुवैएसमाला-वनावणपगरणाण काऊण। गंयसहस्सा चउदस तेरस विक्षी कया जेण॥४२॥ अणुओगदा(?दा)राणं जीवेसमासस्स तह य सेयगरम। जेण च्छ सत्त चउरो गंयमहरसा कया वित्ती ॥४३॥ मूलावस्सयवित्तीए उवरि रइयं च टिप्पणं जेण । पंचसहस्सपमाणे विसमहाणावबोधयरं ॥४४॥ जेग विसेंसावस्सयसत्तस्सुवरि सवित्या वित्ती। रइया परिस्फुडत्या अडवीससहस्सपरिमाणा||४५|| चरखाणगुणरसिद्धि सोऊणं जस्स गुजरनरिंदो। जयसिंहदेवनामो कपगुणिजणमणचमक्कारो ॥ आगन्तुग (?) निगमंदिरम्मि सयमेव सुणइ धामकहं । जरसुवउत्तचित्तो सुइरं परिवारसंजुत्तो ॥४७॥ एषमुपदेशमाला-मयभावनाप्रकरपयोः शत्या । प्रन्यसहस्राश्चतुर्दश प्रयोदश वृत्तिः कृता येन ॥४२॥ अनुयोगद्वारा जीयसमासस्य तथा च शतकस्य । येन षद् सप्त चत्वारो ग्रन्थसहस्राः कृता वृत्तिः ॥४॥ मूलायरकत्या उपरि रचितं च टिप्पनं येन । पञ्चसहस्रममाणं विषमस्थानाययोधकरम् ॥४४॥ पेन पियेगयश्यकत्रस्योपरि मयिस्लरात्तिः । रचिता परिस्फुटार्याऽटाविंशतिसहस्रपरिमाणा ॥४॥ म्यारानगुणममिरिया यस्य गरिनरेन्दः । जहसिंहदेयनामा फतगुणिजनमनश्चमत्कारः॥४६॥ आगरा दिनमन्दिर सपमेप योनि धर्मकथाम् । यस्योपयुक्तचित्तः सुचिरं परियारसंयुक्तः॥४७॥ १४ मरीका मुनमा, 'पृपमाल" इति नाम्नापीय विख्याता । धिमा ११० व विनिर्मितम, तथा ग तरमशस्त- विकासनविकतादतिकान्तः । निता वृीिय श्रावणवदिशादिवसे ॥११॥ सरधनामिन कलिकानायां मुदितमेतत् । * धम्प प्रयन्य मंवत् ११९१ वा स्वयं प्रन्यया रितिका प्रतिपि संभात (Cambayi vermirchi (Sex Kiebora's cullection of 1873-74) ? निरन् | Sexielhornsram-leat report Pages 4144) इसी मटर ( जनप्रयावन्यां ?. २०)। ४ मनिग्रन्थमालायां मुदितम् । एतस्मृत्तिनिर्माणकालय की "ETER REसमयविकारागवानपु । मापन्या श्रमवामिनाये || ११॥" Tamirmयोनिट पन्निभांगमयकाण मा मानगिना. HERE. ३:।

- फरपावि जस्स देसण उपकठिपमाणसो सयं चेत्र । आगइ यसहाए चिरकालं कुणा संन्यव ॥१८॥ अनम्मि दिणे अम्भरियऊण ने नियम्पिपवलदरे। सम्मामुद्विजण जयसिंहतिषण दरस सपं ॥४९ उद्वियस्स उल्लसिपहलपुरए (ग) चणमएण। विउलेण मापणेणे दुलाफसुसुपजरमइमो ॥५०॥ भयो भमाहिऊणं चिरेण आरनियं च वारनियं । परिसषी परपुरभो कमोपणामोयनंगी ॥२१॥ पालपरिसपामो आगरामो (रत्यालओ) सहन्धेगा दिमा नियइच्छाए पनिटी नेग मागे॥५२॥ भणियं च जोडिऊणं करजुपमम्जेर खलु फपन्यो । नामो अम्र नहा बल्लागारंपराठाण ॥५३॥ अस्स मा मज भाणं तुन्भेहि फरसिपं सपरणेहिं । ता माज वीरनाहो मन मयं भागच मिहे ॥५४॥ जेण जयसिंहाय मणिरणं तस्स मैटले सपले। निणमदिरंगु फलमा पारिया स () रकणमय ।। धंधुक्ष (१क) यसंचरप्पभिइमु ठाणेमु अमनिधी निगमायणरग पीटा कीरती रग्गिया जेन। फरारियं च तह तेस पेव या (१४ा) णेसु रारिम्भमण। निविजयसिंदंभणाविउणं पुराना ॥२७ कदापि पम्य दर्शनोरफरिटवमानसः पयमेय । आगनि पानी विरहान पनि गम् अन्यस्मिन् दिनेऽभ्यर्य मीत्या निजे भयलरहे। संमुपगुरपाय जयमिदनपे पर पम् VED उपस्थितस्योससितपदलपुलकन काशनमयेन । विपुलन भाजनेन दुर्गारलगमजलर: .. प्रपों भ्रमपित्या चिरेणाराधियं च पारत्रिकम् । प्रतिमा पदपुरतः नः प्रामपा.५॥ पालपरिपेपकादासारस्थालता पदस्तेन । दत्तो निजपा पतुर्विधी माहारा ५९॥ णितं च पोजयित्या करयुगमयेय राहतार्थोऽहम् । जातोऽपय तणावापान ... न्य समाप भपन पुप्माभिः पृष्ट पपरत तदप पीरमाणे मम पमागतयR४. 'अपमिंदरा भणिया तस मएडले सकले। जिनमन्दिरलगा आफ्तिारविना शुभपसरपपुरमभृतिषु सानेप्यम्यतीधिभिः । शिनशासनम् पी नियमाला हिताना पसमा तप्येष पानेगु रपपरिभ्रमणम् । निर्विजमिदं भारमिला सिमाम् ॥ १ संपदात पेसर विध्यसिंहपूरेधारामालाविवरणमपि "निजपरिसीमामध्यासिमाना मिनपतिभवनानो मा । मनपयापरेशान मिराजन राश स्पुरसिमास Eि THE II -नोसासोन्यायकन्दजिपि- प्रतियोभ्य सिरभूषयमा कार्यः । उ पनि मानिIRA गानिगावाः- भषयमापं पायमिरेलालसा | सरम इस माधव मामा संविधानम् ।

कुँनिमोहएहि तह निणहरेसु भजंतदेवदापाण । काराविया निवारा जयसिंहनरिंदपासाओ ॥५८॥ भंडारपविपि हुनसुचि टाणेसु देवदायरस । दव्वं जिणभवणेसुं पुणोवि अप्पाविय जेण ॥१९॥ कि बहुगा भगिएणं निगसामणपरिभाम्मि जायते । सबप्पणावि तुलियं जेण उवायंतरसएहि ॥३०॥ जिगसासणकलाई विमेसा(? सेससंमा)हियाई इह जेण। अन्नस्स मणम्मिवि पु ( ? विप्फु ) रंति नहु जाई कइयावि ॥६॥ लिंगावि(वि)सममिनेवि नईजणे परिभविन्नमाणम्मि । नियसत्तीए तत्ती जेण कया सव्वकालंपि ॥२॥ थप हिल्लवामनपराभो नित्यजनाए चलियसंघण । अस(मायिऊण नीओ सहप्पणा जो महामहिमी ॥ ६३ ।। सेनावलयलंगडिपमुदाणं जन्य सगडरूवाणं । एक्कारस उ मयाई संचलियाई (समहियाई ?) ||६|| उपकरहरमहवाइणायचराणं तु नजइ न संसा । वामणय लिनयरीए दिन्नावसम्मि संघेण ॥६५॥ पार्टीविनागरादि गुरुरख उडटि (१) गुलिणीहि । वियडे विरायमाणे निवखंचावारमारिच्छे ॥६६॥ पपांगराप नियन्धपरम्पाइवरवन्ध । कंचण(वर)रयणादिभूमियं अंगवंगेमु ॥६७॥ दहा गावपण निणरपरिहायणं पाचनं । खंगारस्स सुरट्टापद्गुणो जायं मणं दुष्टुं ॥६८॥ निमोगियाला भिनाईप गम्यमादेपदापागाम् । कारिता नियाराजयसिंहनरेन्द्रपार्यात् ॥५॥ भारगामि दिग्पुनियानेषु पदारस्य । द्रव्यं शिनगयोपु पुरष्यर्पितं येन ॥ ५ ॥ रिमा भनि नियागनाग्मिय जापमाने । सन्मनापि तुलितं येनोपायान्तरसनेः ॥१०॥ जिनाममपरिमंगाधिपानी येन । अन्यस्य मनम्यपि विस्फुरन्ति महि यानि कदापि ॥६॥ Frivarपिनियन पग्भूियमाने । निरामया तत्परता येन एता सयंकालमपि १२ ॥ अनारमनीपात्रा यमितमधेन । अध्ययं नीतः गदामना यो महामहिमा ॥ ६३ ॥ परमादिगामा पत्र रामाणाम् । एकादग तु शतानि गंचलितानि समधिकानि ॥६॥ स्पानाचा पायते न गया। थामनरपलीनगयों भाग गयेन ॥ ५ ॥ गुलिनोनित पिक विमाने परकायापारमददो ॥ १६॥ मार रिमिताहांगकादाययम् । पाचनयरदादिपिकमलापु । ६७ ॥ ser नंगनम । यहारम्प एगरप्रमोजां गनी दुष्टम् ॥ ६ ॥ मान्य दिमाती विजयसिंगिता पोरदेशमामाचिकारता 3.-) RIPertur's fith reprt Ratn890) - "मम । दान पार । ...

अन्नहिपि सो भणिो सयमपहिलवामयस्स नगरसा। चिट्टइलछी सव्वा इहागया तुम्न पुन्नी ।। ता गिह समं एवं, भंडारो होइ तुइ जहा पोटो। संभाविनइ टाणं एकाए दबकोडीए १७॥ लोभेण सोविस तं गहिउँ पुणोवि परं। सरपणमनापालोरमपम (वयस) भीओ नियते ॥ श्य अकयनिच्छमो सो गहणे मोरस य संसइयचित्तो। चितू (वित्त)दिणमाणं संघ धारेइ तत्येव ।। भाणिज्जतीवि दिगो (?णे २)विसो संघसंतिपनणस्मानो दे दमण, अनया यसपणो मओ नस्य ।। तो दिवसणयमिमणं जेण मुर्णिदेण तत्य गतूण ! पहियोहिजण एवं संयो मोपारियों सच्चो ७४|| ता वेळायतसतुंजएसु तिन्थेसु दोमुवि निर्णिदे । सिरिनेमिनमानाहे पैदासपी चिमुईप ॥७॥ तरथुजायंततिस्थे पारत्ययमलयसमुत्पन्न । सत्तुंजयम्मि निन्य तीसमासा समपन्ना १७६|| लेण पडियोहिजण भविपनको टाविभो यह पम्मे । निणभगिए मम्मन देस भये पविईए ॥७७।। पंजते सिपि (सा) वानरसंकमाइया नेपा । पाराणा गुरुण य मत्तदिणा मणगण नर nam नीहारणामहिमा देहस्स नईव भाव समारो । किन्तु मयमेव राया ममागी नियपि पा ॥१९॥ अन्यरपि स मणिनः स्ययमणदिल्लपाटफस्य नगरस्य । तिनि सदमीः सहागता तय grunter सरसाद गृहाण यमेता, भाएडागारो भवेत्तय पया मोहः। संभाव्यते म्यानमेवारा . • सोमेन मोऽपि सपं सद् महीतुं पाम्यति पुनशी परम् । परनमर्यादालोपापयशोमीनो नियन स्वातनिमय: प्रदणे माघ संशयितचितः। दोत्या दिनमानं संघ पारयति ७२ भाग्यमानोऽपि दिने दिनेऽपि प संघसत्यमनस्य । मो दाति दर्शनम्, अम्पदा पो गृARKAR सतो दर्शनमिपेण पेन मुनीन्द्रेण नत्र गत्या । प्रतियोभनं संघो मोचितः । तत उजयन्त शत्रुअरयोस्मिीयोयोरपि जिनेन्द्री। धोने मिशपभमाया पादने गधी कि মাধবাসী বাসোনমুখম। য়য সব বিষয় হলােঃ ১ पेन प्रतियोग्य भविषजनः स्थापिती पदुध । जिनमपिते सम्यक्त्ये देशेमपत्र चमिनीsan पर्यन्तेऽस्यापिहिमा स्थानान्तरसंगमाविका या । आराधना गुरुणामिय मादिनादनरानं किन्तु निम्सारणादिदिमादेवस्य तथप पायरयंका। किन्तु स्वयमेवमासमागवियनमपि पन्थानमsm १ उजन:-गिरनारपर्वत। २ अयापि हेमपन्द्रगरि पर्यन्तारापना गुस्तानिय श्रमपदेशानिय एक माय मादिगायापर्यन्तं प्रतिपादितरस्यरेण शेया; सभ प्रारमिाहानि राहा पर शवनिषिमहोत्सोय: ( गाया २१), दिस्य एवं राश (HEE) free नं तस्मदोत्सव स पलित इति विहार्यः । एतेन पिटरमनमहादपेन सम्मानमरे ( Latts fourt rrport text rase 9) माय हेमचन्द्रमाः यमुभमे लोकानमा, सयाम, ARI कल्पनामारमा वितरतिर ( २२ ) विनयरान्ये । श्रीमद्गन्छे । महाहडीयभट्टारकश्रीहरिभद्ररिपरिवारभूषण पं० मावचंद्रस्य शिष्यलेशेन । मुनि । हीरादेन तिलिखिरे । नई मुनो युगे नंद्रे ज्येष्ठमासे सिते. दले । दशम्या लेखयामास शुभाय ग्रंथपुस्तकं ॥१॥ नंदमुनिवेदचंद्रे वा श्रीविक्रमस्य ज्येष्ठाशिते । अलिखत् सुपार्श्वचरितं हीरागंदो मुनींद्रोयं ॥ २॥ दाव य सग्ग मुरिंदो फणयगिरिंदो घराय धरणिंदो । चंदो तह य दिगिंदो तारमणो जाय गयणमि ॥३॥ गलगवि बलनिहिणी अ जिणधम्मो तिलोय विष्फुरइ । ता जिणसुपासचरिओ पदिज्जमाणो उ चिर होउ ।। दागारिय किंचियि वंजण मताय अक्सर पयं व । लिहिय अयाणमाण मिच्छा मे दुक्कडं तस ॥२॥ वि श्रीवर्धजिन परिने गाया ८६६८ लिखिता ॥ छ ॥ श्रीः ॥" पतर पुनस्यपालन्य विहिते प्रन्यस्यास्योपयुक्तपाठभेदसहिते छायानुवादविभूपिते, संपादने गदिरिया काधन मनिमान्यप्रभवाः स्खलनाः स्थिता भवेयुः, सदयाः सहृदयास्ता: सम. वामिति मानुनयं प्रार्थयमानो विरमामि । हरगोविन्दः। १ . परममिरे विश्वनार मोकगाक पी, नयाधुनिकतावा irrrrrrrial विषयानुक्रमणिका বৃষ্টি ২২ ০২ • t । २४० মুখমঘময় মন্ত্রক যন সমবয়ামোত্রেযামবিষমু বিদ্যা বয়ানাংথবিধানময়েমাইয়াঙ্গমামিন খায়াই একমায়া বিশ্ব সালখােমুধিয়া বণিক আগাহাৰিবাং গারকঘষাঘবিবাহিক যিখিনার সান্ধযুক্ত মালিক থারিবিযা মামাকেয়া থামিনোরিয়া প্লাবন্ধেয়ানা মাগান্ধা পুৱমাারখালবিমোবিথই বিষয়গদায্যে বুখাবয়া ধরঙ্কঃ पधातिवार श्रीपरसविप्रकथा শুৰিবিয়া মেশ্বিক अतिभारारोपणातिवार सुनसथेटिकया মহানখয়রাতিষবিদ খুনসুধিল্পের মাথায় মায়াবনবি সম্বৰষাকায় বানাবিয়া যে ময়মেকিয়া মন মুখাবিখা এশিয়া ষোনিয়া বন্ধ যুনানে (বা) বিবসনাব হৈথায় स्तेनाहतपातिचारे मादटकथा নখামাখা মহw দ্বিমানিয়াবিবা ঘন ধূলােমানিয়া যায়। কবিগাথাব্য লেখে ३०४ ৪৫৫ ২২ t ft } " " " 11 " " ४३१ " परदारगमनधिरमण प्रतविषये घोरपुमारफया एयरपरिग्रहीनागमनानिधारे पनाया अपरिगृहीतागमनानिचारे दुग्नंगकथा अनद्गीतातिचारे धादलाया परयियावातिचारे दुर्गकथा सीमाभिवापातिचारे सुयशकथा एनपरिप्रहपरिमायमतविषये प्रेधिसेनाया क्षेत्रवास्नुपरिमायातिकमाविचारे गपधनरूपा रुप्यनुपर्णपरिमाणानिमातिनगर भरतकथा धनधान्यपरिमायातिकमातिचारे देशलकथा विपद-चतुपदपरिमाणातिकमातिचारे दुसमकपा कुप्यपरिमाणातिकमातिचारे मानदेयकथा दिपरिमाणपतविपये पशातियारविषयकान्तरकयासमन्विता मनोरपकया भोगपरिमोगविरमणमतविषये पश्चातिचारविषयकान्तरफयासंदा विश्वसेनकथा मद्य-मांस-चूत-राधिमोगनविषयकान्तरफयासमारिजटा दत्तकथा अनर्थदण्डविरमणमतविषये विमलश्राद्धकया फन्दपोत्सर्पणपचनातिचारे मित्रसेनकथा कौकुच्यातिचारे सिंहणिया मौखर्यातिधारे पद्मकथा अधिकरणातिचारे दुर्लभकथा भोगाङ्गातिरेकातिचारे मूलदेवयणिकथा सामायिकायतविषये नागदत्तकुमारकया मनोदुपणिधानातिचारे मानकथा पचनदुष्प्रणिधानातिचारे प्रान्तरकथासहिता विसहकया कायदुप्रणिधानातिसारे श्यामलकथा अनवस्थानातिबारे प्रान्तरकयासमन्विता वरुणकथा स्मृतिविहीनतातिचारे भान्तरकथोपनिवद्धा सोमकथा देशाषकाशिकयतविषये शवकुमारकथा নাবনানি যিয় प्रेषशातिनारे गढकथा " " " " ५३६ .

पृष्ठांक: " " ५९२ ५६७ ६०७ १ शम्पातिचारे मतिजलधिमन्त्रिकया स्परुपमदर्शनातिचारे कृष्णकथा पुरजक्षेपातिचारे सोमको पोपथप्रतषिपये मजयकेनुनृपकथा अतिचारपरक पैश्रमणपुत्राणां कपा प्रतिषिसंविभागयतविषये शान्तिमतीकया सचिसनिक्षेपणातिचारे लक्ष्मीकपा सवित्तपिधानातिचारे विजयभेठिन्याः कथा कालातिकमणातिवारे देवचन्द्रभादकथा परायपदेशातिचारे स्थपिराकथा मात्सर्यातिचारे नन्दकपा सोमनाधिपये मजपचन्द्रकया निर्याणपणनम् ময়লি " ६२२ ६२६ ६२९ હિર ६३५ ६३- " " "

No text on this page.

ममी पीतरागाय॥ ॥ सुपासनाहं-चरिअं॥ जपद जयाइजिगिंदो भाररिविजयनाडयाधे । नवनिरुणसुनहारोव विदियमुहसंघचउपतो ॥१॥ मियशाणानपजलिरफम्मकतारधूमलइन्च । रेहति जस्म असं सपोलिरा चिहुरकुरलीभो ॥२॥ चरिम नमिमो मिरियारजिणारं जस्म अज्जविय तित्याजयइ तिलोई कमलाविलामतिलयंत्र सुपवित्तं ॥३॥ सेसेवि असेसे निकलेवि सपलेशुणेवि गुणकलिए । नमिमो भणंगराए नियमणगेवि अजियाई ॥४॥ पणमह फुरताणफकिरीवरयणकिरणदीहि । पपडते पिर सिवमग्गमग्गिम सिरिसुपासजिणं ॥५॥ जाणं च तज्जगानग्जणी लग्गो ठयेमि मंदपए ! कल्याहे वालो इव ताण गुरूण नमामि कमे ॥६॥ मन्निन्न मन मया विमलगोरंगगुणमदग्यविया । तिजपापियामहमुद्दकमलवासिणी कुणउ सुर्यदेवी ॥७॥ गंभीरपानपपाहिणि पिनुहमणमणाणदं । कविकुल गिरिरस यंदे सरस्मई ईदभृहस्स 116] को न जणो हरिमिग्नइ तरंगवइ-वइयरं सुणेण । इपरे पबंध-सिंथवि पाविया जीए महुरनं ॥९॥ भई मिरिहरिभस्म एरिणो जस्म भुषण-रंगम्मि । वाणी विमट्टरसभावमंथरा नभए सुइरं ॥१०॥ मंदारमंगरि पिय मुरावि मपणावयं सपं णिति । पागपपवंधकइणो पाणि मिरिजीवदेवस्म ॥११॥ जयति युगादिजिनेन्द्र आन्तररिपुविजयनाटकप्रयन्थे । नवनिपुणसूत्रधार इय विहितशुभसंघचतुप्पात्रः ॥१॥ सितध्यानानलपवलनशीलधर्मकान्तारधूमलता इव । राजन्ति यस्यांसे सघूर्णनाचिरकुरल्यः ॥२॥ परमं नमामः यावीरजिनवरं यस्यायापि च तीर्यम् । जयति त्रिलोफीकमलाविलासतिलफमिव सुपवित्रम् ॥३॥ शेपानप्यशेपानिष्कलामपि सकलानगुणानपि गुणकलितान् । नमामोऽनगरागानिहतानहानप्यजितादीन ॥४॥ प्रणमत स्फुरस्पशफणीकरीयररत्नकिरणदीपः । प्रफटयन्तमिय शियमार्गममिमं श्रीमुपार्श्वजिनम् ॥५॥ येषां च तनातन्यां लग्नः स्थापयामि मन्दपदानि । काव्यपथे पाल इव तेषां गुरुणां नमामि क्रमान् ॥६॥ सांनिध्य मम सदा विमलाहोपाइगुणमहर्षिता । त्रिजगत्पितामहमुखकमलयासिनी करोतु धुतदेधी राजा गम्भीरमसमपद(यः)प्रवादिनी विबुधजनगनभानन्दाम् । कविकुलगिरेन्दे सरस्वती मिन्दमतेः ।। को न जनो हप्येत् तरहयतीव्यतिकरं धुत्वा । इतरे पसन्धसिन्धवोऽपि प्रापिता यया मधुरत्यम् ॥२॥ भद्रं श्रीहरिभद्रस्य सूरेयस्य भुवनरप्ने । वाणी विकसितरममावमायरा मृत्यति मुचिरम् ॥१०॥ मन्दारमझरीमिय मुरा अपि अयणपद खयं नयन्ति । प्राकृतप्रायकवेयरों वाणि श्रीजीपदेवस्या १ शुगर कामरे रागो देवा समिति वि. भात्यागो ये निति परिक्षारः । ३ क. पी। गनी - LR नितिन गुरपामा पनि परम्।

२ सुपासनाह-चरिशम्म- इह सुयणा कह मह संथवारिहा, जे पबंधगुणलेमं । गिण्इंति दिमित्तपिपपरविपडेविय न हु दोस ॥१२॥ ता इइ संथवियव्वा पढ चिय दुज्जणा गुरुजण । जाण चरणाण भीओ जत्तेण कई कुणइ कार्य ॥१॥ अहवा एयम्मि समुन्नयस्स मह किं इमाए चिताए । को सुरगिरिणो मरणिपुन्छ। जलहिम्मि गंतुमयों??? ताइह सुपासचरियं विरइउकामस्स मह जहामत्तिं । नियनियमावेणुवयारकारिणी इंतु ते दोवि ॥१९॥ इह पुव्यसुकविरइयपवंधसवणेण जणियगुरुद्दरिसो । कह लोओ अम्हारिसरइयावंधेसु अहिरमा ॥१३॥ कत्याहं मंदमई कत्य सुपासस्स चरियपरिकहणं । गुरुतरुफलसिवियकरो ता हमणिज्जो म्हि कुज्जुब्ला? तहवि य जिणवरगुणसंथवेण कम्मं सर्वति इह जीवा । एएण कारणेणं मझ पवित्ती इमा जाया ॥१८॥ सुकइत्तणकित्ति पुण महेमि एयाउ न बुहमज्झम्मि। गंधत्यमित्य नहु गंठिवन्नयं चरइ गंधमयो ॥१॥ अलमित्य वित्थरेणं, ता संपइ पत्युअत्यवित्थारं । कयमंगलोक्यारो कमि भत्तीए जहत्ति ॥२०॥ अस्थि चउजलहिरसणामणहरमहिमहिलियाए मुहकमले। सुपवित्तमंडणं धाइसंडनामो महादीचो॥२॥ 'जो नीसढनीलवंतायलेहिं गयणग्गलागसिंगेहिं । रेहइ नहसिरिपरिरंभणत्यमुक्तिवियवाहुन्छ ॥२२॥ बहुचन्नधन्नपयपूरपावियं करिसएहि संकिणं । पुन्यविदेहभिधाणं तत्थ य सित्तं सुसित्तंब ॥२३॥ जं नीलवंतगिरिसिंगसरियसीयासरिप्पवाहेण । पपडियकित्तिपडायव सहइ नियपरमपुरिसाण ॥२४॥ इह सुजनाः कथं मम संस्तवार्हाः,ये प्रबन्धगुणलेशम्। गृह्णन्ति दृष्टमात्रमपि प्रकटविकटानपिन तु दोषान् ।। तत इह संस्तोतव्याः प्रथममेव दुर्जना गुरुजना इव । येषां वचनेभ्यो मीतो यत्नेन कपिः करोति काव्यम्।। अर्थवतस्मिन् समुद्यतस्य मम किमनया चिन्तया । कः सुरगिरेः सराणि पृच्छति जलधौ गन्तुमनाः ! ॥ तस्मादिह सपार्श्वचरितं विरचयितुकामम्य मम यथाशक्ति निजनिजमावेनोपकारफारिणौ मवतां तौ द्वावपि इह पूर्वमुकविविरचितप्रवन्धश्रयणेन जनितगुरुहर्षः । कथं लोकोऽस्माशरचितप्रबन्धेवभिरमताम् ! ॥१६ कुराहं मन्दमतिः कुत्र सुपाश्वस्य चरितपरिकथनम् ।। गुरुतरुफलक्षिप्तकरस्तस्माद्धसनीयोऽस्मि कुब्ज इव॥' तथापि प जिनवरगुणसंस्तवेन कर्म क्षेपयन्तीह जीवाः । एतेन फारणेन मम प्रवृत्तिरियं जाता ॥१८॥ मुकवित्वकीति पुनः काक्षाग्येतस्माद् न बुधमध्ये । गन्धार्थमत्र न खलु प्रन्थिवर्णकं चरति गन्धमृगः।।१' असमत्र विस्तरेण, तस्मात् संप्रति प्रस्तुतार्थविस्तारम् । कृतमगलोपचारः करोमि भक्तया यथाशक्ति ।। अस्ति चतुर्जलधिरसनामोहरमहीमहिलाया मुखकमले। सुपवित्रमण्डनं धातकीपण्डनामा महाद्वीपः।।२ यो निपधनीलवदचलाभ्यां गगनामलग्न राजते नमःश्रीपरिरम्भणार्थमुक्षिप्तयाहुरिव ॥२२॥ बहुवर्णप(पा)न्यपदयः)पूरपावितं करिशतैः (कर्षक:)संकीर्णम् । पूर्वावदेहाभिधानं तत्र च क्षेत्र सुक्षेत्रभिव॥२ः या नीलवद्विरिगृहयतसीतासरित्मवाहेण । प्रकटितकीर्तिपताकमिव राजते निजपरमपुरुषाणाम् ॥२४॥ मला पिये वावर्गका मित्रानीदा ये धन्या भाग्यविनः पुरुषास्तेषां पशना चरणानां पूरैः समूहै: पावित्रं पवित्रितन Yes यामानान का पूनि मन्प्राण पापितमि वर्षः । ३ रु. म. कि । ४ स. साइर ।

३ पुन्यमयल्यायो । अस्थि तरणिपणशरदवरमंगलो मंगलुग्गारबहिर्गकयंवरको । तस्वरपमुनिक्लोयरक्सियपुरो पुरजणारदमविसमधम्मुन्नयो ॥२५॥ जमिपनोगेहि साहहिं सुपवित्तिमओ तियमममम्वैतरुणपणापविम्भमो। भारपरिकलणखमम्मलभूमियसरो सरममल्लीईमावीमणहरो ॥२६॥ इरिपारिकवलणापुटगोसंकुलो कुलममुपन्ननरनियरपपरिपनओ। नप कपा कलिनिरोपहपनगमय मुद्दो मुहपरो पवररमणिन्जविनमओ नहिं ॥२॥ तस्य पनिणथम्ममहामहिवालनिरामगाइदुग्गंव नियरी मुस्करिशिप अरिष जान्या जयामिदा ॥२८॥ जीए विमालगो मणिमयरविमीमकलियरायारो । गपणमिरीए रमणार नावारणमुना ॥२९॥ . जीए जलामिमरदपरिहामंकनहरर रिविचं । जालाकलायपिंगवडवानलीयमुना mel जीए समुमपजिणभवणमिहरमंडवियरुणयकलमाण । मग्मेण पहनं न मुणित मानविणो| जीए ममिकंतमणिमंदिराई निमि मसिकरावपुटाई। विलियनलागेपनिर मरणितविना गपदोमावि मदोमन जीए परिमंनि कवि रविवाया । पोटीमावरमारिणनिश्मालगाग कमलदलटिपजलबारलावि न कयावि कयराया । मुंबइ निरामिजणगुणकारमंशानिमिfa४॥ रंगिरवंगतुरंगमापरगनिम्पायविरियं धरणि । मिमि जीए करमीपरंण मापन गिरिगरा ॥१॥ अस्ति तरुणीजनपारस्वरमहलो मालद्वारपपिरीमतामरतकः । पुररक्षकपमुखपलाकरक्षितपुर पुरजनारम्पराविदोषपमाघमः ॥२५॥ पमितयोग. साधुभिः सुपरित्रितविदशरामरूपताणमननविधम । अमरपरिकलनक्षमयमलपितसरः सःसमालीनद सापलीमनोहर' ॥२९॥ हरितपरिकयलनापुष्टगोसंतुल: पुलसमुपसनरनिकरमाटितनयः । नच कदा पलिपोपट्तनरगृगगुरवः गुगकरः प्रयासमायविजयानमिन् ॥२७॥ । ताप जिनधर्ममहामहीपालानयागगाददुर्ग इय । नगरी भरी सपति कार्य जारमा यस्या विशालोतुको मणिमयकशिर्षकरिताकारः । गगनभियो रसनाकलापERI 'पल्या जलराशिसहसपरिवारकान्वरपिररविषिभ्यम् । पालाकगपशिलपयानलमा परयाः समुजिनमबनशिखरसंस्थापितधनालसानाम् । कपन परमानं नक्षा मार पाया: शिवसमणिमन्दिराणिनिशिशशिरापम्पृष्टानि विगलितवाप्प निरन्तर रजिनामा गोपा अपि सोपा इव याया पविशति पदमा रसिदकोट धारिहार मदतटस्पतरलाविनाविराम। गुपतिविदामिनभासदार ! हनशीलतामगुराप्रनितिविधरितोगिम् सिमसिमकसदारिमा::३

सुपासनाह-चरिअम्मि-
ददमुपदंडालाणियकमलाकरिणी नियो समरसीहो । चउरंगचमूसंचाररुद्धधरणीयलो तत्थ ॥३६॥
मंडलिपचंडकोदंडमुझकंडोलिसंडियसिरहिं । जो रयइ रणे जयसिरिं पयसपउमोवयारंव ॥३७॥
विमलकरवालयाराजलेण चिनाई रिउचरित्ताई । जो फुमइ भुषणभवणंतरालभितीनिहित्ताई ॥३८॥
जस्म य जमजलमित्तं पयांवरावयपरमवणियलं । नवकंदलकलियं पिव जयममिसा सया सहइ ॥३९॥
सस्म य मारयच्छगमसिममवयणा मयणकंदली दइया।नियनिरुवमसुंदेरिमहरीकयकुसुमसरपरिणी ॥४०॥
चिरचिनपुग्नान्भारपरिणयं तीए सह निवो निचं । भुंजतो विमयसुहं सुहेण वोलेइ बहुकालं ॥४१॥
मा अन्नपा प से ममागपासेसमंतिसामंते । कपजहुचियसम्माणे संझावमरे विमज्जेउं ॥४२।।
करदेवरायपूणियनीसेमविन्यमंयाभो । संभाविऊण सम्भावनिम्भरं किपि नियदइयं ॥४३॥
विपरच्याच्छाइयाए सुरमरियपुलिणपिडुलाए । मिउसुहुमहंमतूलोवहाणकलियाए सेज्जाए ॥४४॥
निमुहामिलिपस्टिमपुडी जाव वामभवणम्मि । निविडीकयदारकवाडसंपुडो चिहइ निसीहे ॥४५॥
नाय मामनि निटामम्मदुरमाविडियच्छिपुडो । पिच्छइ पुरओ रमणिं तशुप्पहापहयतमपडलं ॥४६॥
परमादिमममिलिगमालभमन्यायलिंग वहमाणि । मरगयमणिमयमंजीरभुवलयं मंजुसिनणयं ॥४॥
करनि मागपकिरणशिरिणीलिपमेदलं रमणं । कयतुमुलतलवराउलमा रइरमणनयरंय ॥४८॥
मुगानि पनि परिमाले मिनटनरुणकए । गुरुनाहियाविलायन्नरसममाकरिमणत्व ॥४९॥
मुलानिन कमलापरिनीको गृपः रामरसिंहः । चतुरचमूसंचाररुद्धधरणीतलस्तत्र ॥३६॥
दरमुकामडालिमण्डितशिरोभिः । यो रचयति रणे जयश्रीप्रवेशपमोपचारमिव ॥३७॥
विवारपारानेर निपानि रिपुचरित्राणि । यो स्पृशति भुयनभवनान्तरालभित्तिनिहितानि ॥३८॥
शेनमार मार्यस्लमवनितलम् । नवकन्दलकलितमिव जयस्तम्ममिपात्सदा राजनि ॥२९॥
समवदना मदनकन्दनी दयिना । निजनिरुपमसौन्दर्याधरीकृतकुमुमशरगृहिणी ॥१०॥
(यं तया मा पो नित्यम । मुशानीविषयमुख मुम्बैनातिकामति बहुकालम् ।।४१॥
Prer माग्यमामना । कृतयथोचितमम्मानान् राम्यायमरे विराज्य ॥४२॥
हार गरिनमंत्रातः । मंभाव्य सद्भावनिमरं किमपि निजदयिताम् ||४||
दायां मुगलिन पृथुआयाम् । मृदुगुरमहंमतूलापागकलितायां शय्यायाम् ॥४४॥
FEEaटो याददममवने । निविडीतद्वारकपाटमपुरस्तिष्ठति निसीये ॥१५॥
निदरवनाशिटः । पश्यति पुरतो रमणी सनुप्रमादलतम.पटलाम् ॥१६॥
मादमिदानीम् । मनमानिमयमनारयुगाटकं मम्नुसिम्जनकम् ॥४॥
नगरमा रमणमा नमरक्षणाकुरमा निरमानगरीत
र: मामा । गुनामिवातीलाययरमममाकर्षगामिय |॥१९॥

. पुष्पमापयायो। मीमनिमिपारपउमगपमणिकिरणरंजिय भाले । कोल्लिालविलं यम्महमयणव वहमाणि ॥२०॥ मानं निगमरूवारमोहियं पिच्छिण नरनाहो । विम्यरमरसियंतगरणोस परिचिति लागो॥५१॥ शिकाचिकामिणी निमियमयणगणप्पहारविहरियया । सविसेमभृसिंगी सरणथं मं समल्लीणा?॥५२॥ अहया टाणम्मि इमम्मि परन्यायालगामम्मि । प्रयचारीण पपेसो कई नु, ता नूणममरीयं ॥५३॥ • भाव किमिमिणा मा गमएण, ना काविहोइ मा होउ । अम्भागयत्ति काउं अम्भुट्टाणारिहा ताव ॥५४॥ इय चितिकण परिवसिग्नमंगेण तेण परणियलं । मउलियफरकमलेणं पवित्तिय पायपउमेहिं ।।५।। पसरंतदंतकिरणालिदलियतिमिर पयंपिय तयणु।मुमणु ! तए नियनम्मेण भूसिया काहगु का नाई ? ॥१६॥ फाय तुद्द नामरण्णावली विभूरोई लोपरयाई? | केण व फज्जेण गिह पवित्तिय चरणफंसेण ? ||१७|| । इस पामार्णपुरस्सरणरवइनुत्ताभिभासणपरिट्ठा। सा पभणइ निरपुंगव ! जइ सुस्मुसा तुह इहत्ये॥५८॥ सा होमु सावहाणो पणमेगं जण तुज्य भहुणावि । पयडेमि पुलपुढे सवित्थरं, तो इमं फहइ ॥१९॥ अत्यिससितमणिमालयंगिमासपिपसग्गसोहगी असपियइदमहिइडियनरकलियं रयणसारपुर॥६०॥ तं पाला पाडपपावनलणनालावलीहिं सपकालं । जलिंयदरियारिवंसो राया संगाममूरोत्ति ॥६॥ तरस य समग्गसादग्गपमुगुणगापगामणी दइया । रहरमणगेहिणी इव नामेणं चंदलेइत्ति ॥३२॥ अवरुपरपीइपरायणनकरणाण नाण सयकालं । अन्नोनममदाणंदमंदिरा वासरा जति ॥६३॥ सीमन्तनिश्रितयरपमरागमणिकिरणरम्जितं मालम् । कोलिपल्लववद् मन्मथसदनमिय वहन्तीम् ॥१०॥ अथ निरुपमरूपोपशोभितां दृष्ट्या नरनाथः । विस्मयरसरसितान्तःकरणः स परिचिन्तयितुं लग्नः ॥५१॥ कि काचित् कामिनी निशितमदनबाणमहारविधुरिता सविशपमूपितागी शरणार्थ मां समालीना ! ॥५२॥ अथया स्थानऽस्मिन् प्रपलगचालयामिके । पदचारिणां प्रवेशः कथं नु, तस्माद् नूनममरीयम् ॥५३॥ अथवा किमनेन मम सशयन, या कापि भवति सा भवतु । अभ्यागतेति कृत्वाऽभ्युत्थानार्दा तावत् ॥१४॥ इति चिन्तयिला परित्यक्ताशय्यासङ्गेन तेन धरणितलम् । मुकुलित करकमलेन पवित्रितं पादपमाभ्याम् ॥१५॥ प्रसरदन्तकिरणालिदलिनतिमिरं प्रजस्पितं तानु । मुतनु ! त्यया निजजन्मना भूपिता कथय का जातिः ॥५६॥ का च तव नामवर्णावली विभूषयति लोकवदनानि ? केन या कार्येण गृहं पवित्रितं चरणस्पर्शन ! ५७॥ इति पहुगानपुरस्सरंनरपतियुक्ताभिभाषणप्रहष्टा । सा प्रभणति नृपपुरव ! यदि शुश्रूषा तवेहार्थे ॥५८॥ H ततो भव सावधानः क्षणमेक येन सवाधुनापि । प्रकटयामि पूर्वपृष्टं सविस्तर, सत इदं कथयति ॥१९॥ मस्ति शशिकान्तमणिसालचनिमाथामतस्यगसौभाग्यम् । भशविदग्धमहाफनरफलितं रत्नसारपुरम् ॥६०॥ पालपत्ति पौडप्रतापज्वलनज्वालावलीभिः सदाकालम् । ज्वलितदृप्तारिवंशो राजा संग्रामपूर इचि ॥१॥ तस्य समप्रसौमाग्यप्रमुसगुणमामणीदयिता । रतिरमणमेहिनांव नाम्ना चन्दलेखेति ॥१२॥ । परस्परपीतिपरायणान्तःकरणयोस्तयोः सदाकालम् । अन्योन्यामन्दानन्दमन्दिराणि धासरा यान्ति ॥६॥ १० ग करिन्ति ।२ क, ग, 'दुरहिय।। . ग मुगसनाह-चरिअम्मि- मा अनवरा य सह सहपरहिं पासायसिहरमारूढा । जा चिढइ ता पिच्छइ कसिंगारंनयरलोया।६४ अंनिमियनिपनियपुत्तयपडिपुत्तनत्तपुत्तीयं । विविहफलफुल्लपरिकलियपडलियावावडकरगं ॥६५॥ उनुपासनाभिहदग्नागेऽणंगतेरसिदिणम्मि । गच्छंतं कुमुमाउहपयजुयलसमचणनिमित्तं ॥६६॥ नम्पटियाहुविहरयगाइरणेहिं भूसियसरीरं । पिच्छइ कमलायरमंतिपणइणि लडहलायणं ॥३७॥ मोगरफरहरियकापचरणि मुहासणासीण । अंकनिवेसियदुहियं लालित विविहभंगीहिं ॥६८॥ ननिन्छिण संगानमूरनरनाइपणदणी सहसा ।ससहरकरचुंबियरुमलिणिज्य दीणाणणा जाया ॥६॥ पारम्मत निम्मेरमन्नुभरमारनीसहा तयणु । कोरभवणम्मि जरनिन्नसिरकडे पडइ जरिपन्च ॥७०॥ निंदा निवागार विभूसियाणंगतेरसिदिणम्मि । जा एवं विलसइ मनिपणइणी सचिप कयत्या ॥३ विलोपिच परमरिनानम्मा कंल्लिनरुल्याएवानीएमुयपसवफलणेण पावियं नेय जम्मफलं ॥७२॥ ना पान मागिला रियमाणसफुरणरायसीवि । होमि अहं जीउन्उंगलंछण नेय दुहियावि ॥७॥ पर एनिमरंपनितागमुपडियाए । तदुपसरिखमो इव दिवसवसाणखणो पत्तो ॥४॥ सपनामि गंगारनियमईफडरगारोहिं । विन्दुरियं पिर रविणो वियं आयंविरं जायं ॥५॥ पार गगगग भाग निगरपमरो। अवरसमुद्दे पुणरवि दिणलच्छीसंगमनिमित्तं ।।७।। मा मनि गो संग माया दगदिसायां । तम्मग्गमगणन्यव पमुइयं तिमिरनिवसिविरं ।1930 NEXTRA TER भागाशपरमारूता । यावत् तिष्ठति तावत्पश्याति कृतगृहारं गगरलोकम् ॥६१६ ratnानिपुत्रीकम् । सविधफलपुष्पपरिकलितपटलिकाव्याप्तकरामम् ॥११॥ Karnायोदशीदिने । गच्छन्तं कुमुमायुधपदयुगलसमचननिमितम् ॥१६॥ रामराम् । पश्यति कमलाकरमन्त्रिप्रणयिनी गुन्दरलावण्याम् ॥१७॥ नगि मनामनामीनाम् । अनिशिनदुहितरं लालपती विविधमानः ॥६॥ Prसावनी महमा । शपरकरचुम्बितकमलिनीय दीनानना जाता ॥१९॥ rir मा ददनु । कोरमवन जराजर्णिमाकरे पति ज्वारनेव ॥७॥ fear समरियानवयोदशदिने । यवं विद्यमान मन्त्रिप्रणयिना सेव कृतायां ॥७॥ inaब कर कटवाउनाया साया मुनयमवालनेन प्राप्नं नव जन्माला ॥३२॥ विमानामगजईम्यपि । भवाम्यई याया उन्मनलाम्छन नैय दुहिता | ri निम्ममानिया । सद्दाम मिताव दिवमावमानक्षा प्राप्तः ॥ #r-र । विगवि वरमाता जातम् ॥३५॥ अरटरमा भारसमुद्र पुनरशिदिनसमामामानिमिता ||१|| १५ रन । 2-मामा गायक प्रतिनिnिItion पुष्पमप्रपन्यायो। एगा य मंदलेटाए कोवभरणप्परेसवृत्ततो । संगाममूररायस्स साहिमो सोविपल्लीए १७८t मावि नियभराहासंकासंभतपासो एइ मासे पसायणन्य फपरांझाविहिपकापयो ||७९॥ अभदाणादविहि फाउणं सावि टाइ तुष्टिका । लयभिमुई सप्पणय तो रापा भणिज्मारदो ८०॥ कि देविराम मणसावि कामिणि कवि महिलसणातुह अवर किंचिवि विहियं माहरणखुर्णव11८१॥ भावावि विसमादडीए निया तह पापंर्य कोरिकिंवा परियणमञ्झम्मि फोविअरगमए माण? |८२॥ भावारिसगुनीमंभिणीउ समसीसियं समं तुमएफम्मिवि मत्थे कुलतिफहमु कमलन्छि! पसिऊ||८|| सा नए भवरदं न नए खुर्णपि कन्यविप विडियो रिसर्मपि कोविन नियह नय आणखदए कोचि॥४४|| सतुकामिणीमोवि भए सम फार पूर्णतु ममसीसिं । जयनिहणरकरवणखमा ना तुह पभवति सुपदेवा।।८।। किंपुण पा! अवरज्मइ एत्य विही जेण सव्वसामगि । विहिऊण मंदपुमाए दंसियं नेय जायसुई ॥८६॥ फिर, पिययम! तुमपि वसणामणेधोरणमित्तानपरिभोगो फस्स फए उपायसि विवभरं संनईए विणा ?llet . रयणनिहिणेवनगएण जेण मगुस्यास्सव गुपस्स । उप्पाइकण लाछी विपरिजइ अविसालावि १८८|| तियसपुरपस्यियस्सविहोडीतहमाणुनिई पच्छा। नइ नोहविस्सइ सुओ कुलपम्मपणाइदिकरो।८९|| ताकिं पहुणा पिय ! नपिएणनं किंपिकुणमु तं इण्डि ! गम्भाणुभावपंडुरगेडयलं नियमिमं जेणं ॥९॥ इतन्य चन्द्रखापाः कोपभवनप्रशान्तः । संमामशूरराजम्य कथितः सविदरल्या १७८॥ सोऽपि सन निजापराधाशासंग्रान्तमानस एति । तस्याः प्रसादना वसन्ध्या विहितकर्तव्यः ॥७९॥ अभ्युत्थानादिविधि कृत्वा सापि तिष्ठति तूष्णीका । तदभिमुखं सप्रणयं ततो राजा माणितुमारवयः ॥८० ॥ (कदेवि! मया मनसापि कामिनी कामयभिलपमाणेन । तथापरावं फिचिदपि विहितमामरणक्षणं वा १८१६ अवापि विपमहाप्ट्या पश्यति तय पादप कोऽपि । किंवा परिजनमध्ये कोप्ययगणयत्याज्ञाम् १ ॥२॥ भयवापि शधुरीमन्तिभ्यः स्पधी समं त्वया । कस्मिन्नप्य कुर्वन्ति कथय कमलामि ! मसाध ॥३॥ हा जल्पत्यपराद्ध न त्वया क्षणमपि कुत्रापिच विहितम् । विषममपि कोऽपि न पश्यति नचाज्ञा खण्डयति कोऽपि । शत्रुकामिन्योऽपि मया सम कथं कुर्वन्तु स्पर्धाम् । जगनिधनरक्षणक्षमो यावत् तच प्रमवतो भुजदण्डौ ॥८६॥ किन्तु प्रभो ! अपराध्यत्यत्र विपिन सर्वसामग्रीम् । विधाय मन्दपुण्यामा दर्शितं नैव जातमुखम् ॥८६॥ प्रियतम ! त्वमपि वसनासनभोजनमाप्रपूर्णपरिभोगः फाय कृते उत्पादचारी विभवभर सन्तत्या विना?॥८॥ 'स्लनिधिनय जनफेन येन मधुम्हनायेव सुताय । उत्पाघ लामीविनीयतेऽतिविशालापि neen त्रिदशपुरस्थिनस्यापि भविष्यति तय कथं नु नितिः पश्यात् । याद नो भविष्यति सृतः कुलधर्मधनादिद्धिकरः सम्माकिमहुना प्रिय जिस्पिन तरिक्कमपि कुरुत्वमिदानीम्। गर्भानुभावपाण्डरगण्डतलां पश्यसि मा येना॥२०॥ ranAR . १ मा

सुपामगाह-चरिअम्मि-
अह राया भणइ सयावि पज्झ दुमइ मणम्मि एसत्यो । नवरं इहभवमंचितणाइसझोन होइ फुडं ॥११॥
किंतु पिए ! पुथ्वभवाणुचिनाई सिज्मए नूणं । ताई विहियाई न हु होज, तेण न हु सनई अम्ह १९६१
ता पिययमे ! विसायं मुंचमु इण्डि कुणेमु सविसेस । कुलदेवयाइ पूर्य इन्य मुआयाइयं च तदा ॥११॥
इस सोऊणं अंतोफुरंतदररोसकंपिरहराए । संगामम्रवरवइसमुह देवीए भणियमिमं ॥२४॥
पिययम ! पुवाइट सव्वंपि सरित्यरंमए विहियं । भत्तिभरणिभगए नहाविन समर्माहियं सिद्धं ॥२०॥
किंच,
मुहसझं चियकजं किन्जइमहिलाहिं नूण लोम्मि । दुस्सझं पुण कनं कुर्णतिपुरिसाण भुयदंडा १९६॥
जेणं साहससहिया गणंतिते गिरिवरपि गिरिकप्पं । भुयगाहिवपि रज्जु पायालंपि हु विलायारं {{st
ता तुनिभचिय इह उजमंतु इय निसुणिऊण से वयणं । किंकायचविमूढो जा चिटइनवरो तत्य १९८१
ताव संहसत्तिपिच्छइ उज्जोयं कोक्भवणमझम्मि । विम्हयत्रसेण नो चादिसिपिसो पेसए दिदि ॥१९॥
य लुलंतमहंतरयणमयकुंडलिल्लगंडयलं । दारेणं पविसतं सुरजुयलं दिव्वतिल्लं ।।१००।
तं दद्रूण तहाविहचिंधेहिं जाणिऊण देवत्ति । राया विम्हियहियो अभुवाणाइयं कुणइ ॥१०॥
भणइ य के तुम्भे एत्य आगयाकैणवाविकज्जेण।इयतुम्हचरियपीऊसपाणपणाइमे सवणा॥१०२।१
अह तम्मज्झा एगो देवो जंपइ सुणेसु नरनाह ! । सोहम्मे अम्हे दोवि इंदसामाणिया देवा ॥१०॥
अय राजा भणवि सदापि मम दावयति मन एपोऽर्थः । नवरमिहमवसंचिन्तनादिसाध्योन भवति स्फुटम् ।।९११
किन्तु प्रिये ! पूर्वभवानुचीर्णपुण्यैः सिध्यति नूनम् । तानि विहितानि न खलु भवेयुः, तेन न संततिरावयोः॥१२॥
तस्मात् पियतमे ! विषादं मुञ्चेदानी कुरुष्वसविशेषम् । कुलदेवतायाः पूजामत्र सुतोपयाचितं च तथा १९३५
इति श्रुत्वाऽन्तःस्फुरदीपोषकम्पनशीलाघरया । संग्रामशूरनरपतिसमुख देव्या भणितमिदम् ॥९४।।
प्रियतम ! पूर्वादिष्टं सर्वमपि सविस्तर मया विहितम् । भक्तिभरनिर्भरया तथापि न समीहितं सिद्धम् ॥११॥
मुतसाव्यमेव कार्य क्रियते महिलाभिन्नं लोके । दुःसाधं पुनः कार्य पुर्वन्ति पुरुषाणां भुजदण्डाः ॥९॥
येन साहससहिता गणयन्ति ते गिरियरमपि गिरिकरूपम्। भुजगाधिपमपि र पातालमपि हि विलाकारम् १९६०
तस्माद् प्यमेवोपच्छतेति श्रुत्वा तस्या वचनम् । किंकर्तव्यविमूदो यावनिष्ठति नरपरस्तत्र ॥९८॥
तापन सहसति पश्यति उद्घोतं कोपभवनमध्ये । विस्मयवशेन ततश्चतुर्दिक्ष्वपि स प्रेषयति दृष्टिम् ।।९९
पश्यति च लोलन्महारत्नमयाइलितगण्डतलम् । द्वारेण मविशन सुरयुगलं दिव्यकान्तिकम् ।। १ ००१
तद् दृष्ट्वा नयाविधविनाया देवाविति । राजा विस्मितहृदयोऽभ्युत्थानादिकं करोति ॥१०॥
भागात पका युवामत्रागता केन वापि कार्येण ? । इति युवयोधरितपीयूषपानप्रगुणाविमा श्रवणौ ॥१०२
थप मन्मध्यादेको देवी प्रस्पति गृगु नरनाय ! 1 सौधर्म मायां द्वावीन्द्रसामानिकी देयौ ॥१३॥

६ पुग्यमयपरथायो। पेणच फजेण पुणो समागया तंपि संपयं मुणगु । खणमिकमडियमणो होह माहिजए इनो ॥१०॥ नियविश्वमहिमसरिसंचिरफालं नन्ध विसयमुहमणहं अणुहरियपमंदाणंदमहिपरिमजिरंगेटिं॥१०॥ अब फेड्या नेसगियसग्गसिरीसंगभोगभंगकरा | जाया अम्हाण इमा दुट्टारिटाग रिडोली ।।१०६॥ फंठयलफलियमालापरिमलबहुलाविसया वियामिल्ला। अम्हं भारिग्दीहरपवागड़िया मिलाए॥१०७॥ सासणसिराविनिपपरियणम्मिन तहाफरे अम्हाण!भाविभवनयरगमणे पर्म नियकापागल||१०८ भाविभवगम्भसंभवसंभावियभूरिसभमेणंव । अनिमिनं चिप कंपड काओ मराण अणुममयं ।।१०।। सहगमणमणो परभवपल्याणं जाणिकण अम्हाण । कंपनी कप्पनरू मिटिला नियमूलनालय ॥११॥ अणवरपशिष्यभागुररयणविमाणावलीयपश्यया अम्हाण नयणनाग परिचिव युम्मिवि पिटा११॥ अणवरयं रयणबिमाणगमणगंभग्गगइयमिव देहं । अम्हाण निविदिमागमात्रारमणे ॥११॥ इस दट्टमणिमरिमंडलं मुणिपचवणग्वणविहुरा। अवगणिय ग्मिगुणा वचलिपान समीणा ॥११॥ । आगामिभनुपायं पुर जाणिउण तेण गयं । हिययगयाभिषामो अगाण गारिमा एनं ११४॥ जह भी देवाणुपिया ! तुम्भे पविउण देवलोगाओ। मंगामगूरानो देवीए परगाए ॥११॥ एगो पुनचाए दुइओ दुहियत्ति होदिदी,एयं । सोऊणं अगं.हि पयंपिय नामिनि ॥११॥ • सम्मपिट्टी भया मिना घिद्विति तेण नो भणिय । तुम्भेहिलो सम्म पनि माओ॥११॥ । येन पा कार्यण पुनः समागतो तदपि सांपत शृणु । क्षणमेवमदितमना गय परयन It निनविभवगदिमसदनं चिरकाल सत्र विषयगुखमक्षतम्। अनुभूतममन्दानन्दजभिEिRENCE.१.५ अय पदाधिनसनिकस्वर्गीसहभोगमहरा । जाताऽऽपयोरियं दुपरिना पति ॥१.६॥ कण्ठनलकलितमाला परिमलालाविसहा विकारापत्ती । बागोवनीलदार्पपचार wom शासनभीरपि निजपरिमने न सपा पुरस्याययो । भाविभवनगरगमने समय भाव ॥१. <! भाविभवगर्भसंभयमंभावितभूतिसंभमेणेय । अनिमित्तमेव फम्पते काय मादयोरनुसगरम १.९॥ सहगमनमनाः परभयपम्यानं ज्ञात्वाऽऽथयो । पम्पमान करता. शिथिल पति निभलमा ११ सनबरतविहितभासुररत्नयिमानायलोकमहतव । भावपोर्नयन तारा परिचित कानुन्या : भनवरत रत्नविमानगमनसंभग्नगतिक वदेह । भादयोनिविहिमामाथि इनिप्ट्यानिएपरिएमण्डल ज्ञातध्ययनसणाविधुरी। मदर्गावतधारिमगुरगर सानिया समोर भागामिभयारपार मष्टुं, शारया सेन यम् । इदयगताभिपार आयो, कति एवम् १९॥ यथा भो देवानुप्रियो : सुमो पुत्ला देवलोका । सागररामाय देण्याचन्दलमाया !!! एक पुत्रतया द्वितीयो दुहितेति भारिप्पया,एतत् । इलाका प्रहार ! १९ पारिका पाति सेन तसो माणितम् । युगभ्यां सम्मान सम्मान -- -- . १

१०
सुपासनाह-चरिअम्मि-
इस सोऊणं नमिउं च कैवलिं इह समागया अम्हे । तुह सम्मत्तपवत्तणहे जेणम्ह तुज्झ कुले ॥११८५
उपनाणं न हु होइ दुल्लहो नरवरिंद ! जिणधम्मो । समयम्मि जेइमस्सवितंभणिय मूलवीयति ।।११५
अपरं च,
अम्हाण न हु दूमइ इण्डिं चवर्णपि देवलोगायो।अविरइबहुलाओ, तुह कुलम्मि जायाण जंभणिय ॥१२०५
सावयकुलं कुलाणं निगथं पत्रयण पश्यणाण । दाणाणमभयदाणं समाहिमरणं च मरणाणं ॥१२१५
तातुम्हकुलुप्पन्नासम्म पंडिवजिऊण जिणधम्मं । पुव्वं पिव:. ... .....रोहन पोज
अह सहरिमा नरिंदो तयभिमुई भणइ कहह कह पुचि । निणधम्मासेवाए पत्ता देवत्तणं तुम्भे ? ॥::
ते महिं नियचरिय जइविन जुत्तं कहेउमम्हाण । तहवि तुह पत्यणाए साहिज्जइ, कहइ ताणेगो॥११
निम्मलफलिहसिलायलविसालसालग्गभग्गरविमग्गं ।आसि इह भरहभूमीए भूसणं कर्णयकूडपुर ।।१।
तत्य निवसेइ सिट्टी परगरिहो विसिटगुणजुत्तो । नामेणं निणचंदो जणमाणसरायहंसोल ॥१२॥
सालबई नामेणं सोलालंकारसालिणी तस्स । भन्जा निरुवमविणयप्पमुक्खगुणणियजणीजा ॥१२५
तीने पुननेगं संनाओ ई उवाइयसएहिं । अहिगयकलाकलावो कमेण तारुण्णमणुपत्तो ॥१२०॥
मह निगदी सिट्टी कुटुंबसामित्तयम्मि में उवि । जिणभणियरम्ममग्गाणुसारओ मरणमावो ॥१२॥
नजिरादूमिमी नासियपगमणुचरामि परं । घम्मम्मि पमायंतो घरचितावावडत्तेण ॥१३०॥
रतिया नवा पकंयलिगमिह समागताबावाम् । तव सम्यक्त्वप्रवर्तनहेतोर्येनावयोस्तव कुले ॥११॥
उस्मानं सज भयेद् दुर्लभी नरवरेन्द्र ! जिनधर्मः । समये यदस्यापि तद् भणितं मूवीजमिति ॥११॥
पर
पादयान गउ दावयत:दानी घ्ययनमपि देवलोकात् । षविरतिबहुलात्, सब कुले जातयोर्य गणितम्॥१३॥
सवाकुलं बुलानां नान्यं प्रवचनं प्रबननानाम् । दानानामभयदानं समाधिमरणं न मरणानाम् ॥१२१२
समान मध्य प्रतिपय जिनधर्मम् । पूर्वमिव म्वश्रिया भाजन भविष्यावो न सत्याधयम्॥१६५
१ सय नरेन्द्रनदभिमुग भगति कमायतं कथं पूर्वम् । जिनधर्मासेयया प्राप्ती देवत्वं युवाम् ! ।।१२३॥
है त निदरतं ययीन युक्तं कायतुमाययोः। तथापि तव प्रार्थनया कथ्यते, कथयति तयोरेक ॥१३॥
कतिरादिशामालाग्रभागर विमार्गम् । आमदिह भरतम्मे पर्ण फनककूटपुरम् ॥१॥
स्त्री रामनिटी विजयः। नाम्ना विनचन्द्रो जनमानसराजहंस इव ॥१२॥
रमारामालिनी तस्य । मायां निहामविनयमनम्नगुणनितजनावर्या ॥१२७॥
पर मंगसितः । गितालारदारः प्रमेण तामायमनुमार ||१२८॥
refere टम्पयनितो मायापिया निमशिनयममागानुगारतो मरणमापनः ॥१२९५
दयानन्दरार पान् । धर्म मनाया गृहचिन्तायावेन ॥१३॥

पुष्यभयपायावर अद मह माया हटागमणावसरम्मि सिग्यमेव सयं । वरसालिदालिययययप्राइय रसवई कुणइ॥१५॥ नारं परिवसती यहमिमुई भाइ पदिणं एवं । वस्छ । दुहाई पारिहिसि निरो वासिय मतं ॥१२॥ अहमविभणामि अये। कडमय भगसिपइदिपितुर्म सयमविनिवत्तियरसईएसंह भायण दिनी ?॥१३॥ इय पुट्टा तुष्टिका होउं सा चिहए सपाधि नभो । कोऊदल कालिएणं पुणावि पुढा गुरुवरोहा ।।१३४॥ नो वीए सलतं एवं तं बच्छ । पुच्छ गंतूणं । समयामपनिहिमरि समोसद अन्न उजाणे ॥१२॥ अह नत्थरि गर्नु त नमि पसिणिस्समदपियं जावतार सयमेव नाणेण जाणि तेणिपणिय।।१३६॥ मो तह एपात्र पसिण साहिस्सई गुहागपुर । चंडयसिद्धी मापंगसही पावरी नाम ॥१७॥ अहह अहो ! अटरिय सनं नाणेण नाणमागोवि । ज महन इस साइतदवस कारण किपि॥१३॥ एवं विचित्रमाणो कमेण पत्तो गुहागपुरनयर । नार रमणीययाए पिन्छामि र विवणिपणे ११३२॥ ताव जरमनरंगो नियसियानाणुमलिणाडिल्लो पिंडरियरोमहलो पयरसिराधमाणसंडाणी ॥१४॥ हरिनहादिणमहल्लिरपयनहरपरंपराए विकरालो । भयरहिट पूर्ण गंटीए पंधतो ॥१४॥ दूरपलेपिरनाससकेसचो मूलयटफरमाओ । बहुगेपसिलमलमालपणयविरमरीरी ॥१४॥ गहिपापागजपरियारम्भदविणंपि पत्रमाणेहिं 1 सह गादगेहि दुपयणनिभरं कलापाणी य|१४|| फहमहाविहु सत्तेणं रेणुतुसारणपणत्यमनिलम्मिा उपादिउण पिडगाई तंदुले पिणितोय ॥१४॥ अय मम माता दहागमनावसरे शीप्रमेय स्वयम् । परशालिदालिपनानारादि रसदनी परोमि।१९॥ नयरं परिवेविषाणा मदमिमुग भगति प्रतिदिनमेवम् । यत्स ! दुःशानि मापयसि मुजानो वासिमTR१३२१ महमपिमणाम्यम्य कथमेतमणसि मतिदिनमपि स्यम् । स्वयमपि निर्मितररायरयामम भागनं ददनी ॥१॥ इति घटा सूमार भृत्या सा तिष्ठति मदापि ततः । कानूदलालिगेन पुनरपि पृष्ण गुर्षवरोधार ॥१४॥ ततस्तया गलसमेतत् त्वं यत्स ! पृच्छ गत्वा । समयामृतनिधिसूरि समयमतमोशने ॥१३॥ अब नत्रापि गत्वा तं नरया प्रश्याम्यहमिदं यावत् । सावन स्वयमेव ज्ञानेन ज्ञाया तेने मानिनन्।११६॥ भास्नयन प्रभ कथयिष्यति शुमारपुरे । चटकसिद्धो माननादर स्थायरो नाम ॥१३७॥ मदद हो ! पाय सर्व ज्ञानेन जानापि । यह मां नेदं कथयति तपाय फारम मिनि ॥१८॥ एवं विचिन्तयन् ममेण मातः शुभारपुरनगरे । यावद् मायनया यादं दिनिमार्गम् ॥११॥ सायबराज निसिनाजानुमल्निशाटक पारितरोमाः भारशिवमनीसंस्थान' १४॥ हरिनादिनमापदनारपरम्परया विकरानः । मर्षवरहिमपुरे पगं अन्नन् ॥१४॥ दूरमलम्बमाननासाकारयो मूलपहल शुम्बदामामानिनवरिपरः ॥१४२|| गृहीतकारितलभ्यपिणपपि प्रायदिः । मह पाचननिभी करपंत ॥ १४ ॥ कायमपि राह सलेन रेणुवरापनयनामानिने । उत्थाय पिटकादि मनुमनगर । ११४ || + 4 सुपासनाह-चरिमि- एकम्मि महाहढे दिवो धणसारनामओ सिट्टी । किविणपियामह इय नगरवासिविडियारमिहागो ॥१४ पुट्टो यसो मए जह थावरनामा इहत्थि मायंगी। निणवयणभाषियमई नेउयसिद्धी य कि फोति ?।।१४३४ एवं सम्ममसोऊण तेण भणियं कयाणगं किंपि। हट्टामो आयडिय दंसेमिनमो माए पुटं ||१४|| महया सदेण पुणोतं चिय, तो तेण साहिय, अत्थि । दारवियचिंचणिगाए तम्स पयर्ड गिय गिपि।।१४८३ इय सोऊण गओ हं तस्स गिहे तत्य सोवि संपत्ती । पहिलो वासियभनाइवयरो नम्म सयोपि ॥१४९|| ता जाव मूरिणा ई तुह पासे पेसिउत्ति तं सोउ। तेण भणियं कहिम्मं नवरं माहम्मिमीत सि ॥१५॥ म काऊण पसाय पाहुणगो होसु अन्ज मग्झ तुम । भणियं मए कहंपिय नाइविरुद्धं इस जेण ॥१५॥ अह महणिच्छतस्सवि साहम्मियवच्छलच्छपुनहा । किविणपियामहहहे निरूवियं भोयणं तेग ।।१५२। भणियं च भोयणाणतरंपि सिग्यं गिहम्मि महनणए । तुमए आगंतव्यं तुह पुढे जेण साहेमि ॥१५॥ इय भणिऊण गओ सो एत्तो यमएवि पणिो सिट्टी। जह तंदुले पावसु कन्यविभुंजामि जेणाई॥१५४१ तेण नियसिटिणिच्चिय आहूया रंधणत्थलोभेण । तीएवि अणुसारेण निणचंदसुउत्ति विनाओ ॥१५॥ भणियं भो भो त मह पिउभायसुउत्ति बंधवो होसि । ता मुंच इमं मायंगदावियं तदुलाईये ॥१५६॥ भुंजसु नियगेहिच्चिय आगंतूणंति तो, मए भणियं । अहेममुगकारणेणं समागओं तस्समीवम्मि ॥१५७१ तो तदावियमेय भुंजिस्सं भोअणं अहं अन्ज । एत्तो उद जइ किंपि भणसि तो तुझ मह सवहो ।।१५८ एकस्मिन् महाहट्टे दृष्टो धनसारनामकः श्रेष्ठी । कृपणपितामह इति नगरवासिविहितवरामिधानः ।।१४५॥ पृष्टश्च स मया यथा स्थावरनामेहास्ति मातङ्गः । निनवचनभावितमतिश्चेटकसिद्धश्च किं कोऽपि ! ॥१४॥ एतत् सम्यगश्रुत्वा तेन भणितं क्रयाणकं किमपि । हटादाकृष्य दर्शयामि ततो मया पृष्टम् ।। १४७ ॥ महता शब्देन पुनस्तदेव, ततस्तेन कथितं, अस्ति । द्वारस्थितघरट्टिक्या नस्य प्रकटमेव गृहमपि ॥ १४८ ॥ इति श्रुत्वा गतोऽहं तस्य गृहे तत्र सोऽपि संप्राप्तः । कथितो वासितमक्तादिव्यतिकरस्तम्य सर्वोऽपि ॥१४॥ तावद् यावत्सरिणाऽहं तव पार्वे प्रेपित इति श्रुत्वा । तेन मणितं कथयिप्यामि नवरं साधर्मिकस्त्वमसि ॥१५८ ततः कृत्वा प्रसादं प्राघुणको भवाद्य मम त्वम् । भणितं मया कथमिव जातिविरूद्धमिदं येन ॥ १५१ ॥ भय ममानिसतोऽपि साधर्मिकवात्सल्याच्छपुण्यार्थम् । कृपणपितामहहट्टे निरूपितं भोजनं तेन ॥ १५२॥ मणितं च मोननानन्तरमपि शीघ्रं गृहे मदीये । त्वया आगन्तव्यं तव पृष्टं येन कथयामि ॥ १५३ ॥ इति मणिवा गतः स इतश्च मयापि प्रमाणितः श्रेष्ठी । यथा तण्डुलान् पाचय कुत्रापि जे येनाहम् ॥१५॥ तेन निनभेष्ठिन्यवाहूता रन्धनार्थलोमेन । तयाप्यनुसारेण निनचन्द्रसुत इति विज्ञातः ।। १५५ ॥ भगितं च मो भोस्त्वं मम पितृभ्रातृप्त इति बान्धवो भवसि । तस्मान्मुञ्चेदमातङ्गदापितं तण्डुलादिकम्।।१५ मुहस्व निजगह एवागत्यति ततो मया भणितम् । अहममुकारणेन समागतस्तत्समीपे ॥ १५७ ॥ ततम्नदापितमनन मोक्ष्य भोजनमहमय । इत ऊध्वं यदि किमपि भणसि ततस्तव मम शपथः ॥ १५८, PER-128.ग. वर्ण।

पुषभपरपयो। पगुनन्धेणं भणिया सारंघिण मुहिगाए । मह दे भीपणे नियगिम्मि भुत्नुपरेय अहं ॥१५९॥ मागमा गिदं वचामि गुणमि भाव मकरंदै । तो तरसन्निहिपनणा पुट्टा तरकारणं हि ॥१६॥ लियं, ना मायगी गरस सर्माचम्मि आगो ने मि । सो संपद मूहविगुइयाए पंचमणुपत्तो ॥१६१ ।। गौड विश्णपणो अंहयं न सिटिीएफटिजणी जानिपनपराभिमुई पलिमोतो तीएइयभणियो।।१६२।। पीपदिणं विद्वगु इव पाऊण घर ! पसार्य । पेइहराई पंदगु नह पाहुणगो य मे होसु ॥१६॥ ५ मानिन्धपरं नासे एयणं निसामिण भए। पहिचग्जिपं तारिचयएतो दुइयम्मिदिवसम्मि॥१६४॥ रविणपियामरसिद्धी सीए गंतृण इस्रवविद्यो । भणिो नह मह बंधू मंनिदी अन्न तुह गेहे ॥१६॥ । सारिदानिशमुपंधसपिभीइ समप्पदनि तभी। सिट्टी नयभिभुहं भणइ भुनिही कह शुतुह बंधू?।।१६६।। मागोवि अत्यिाचि नदया गिहाव मे मुशोनिमालेड बंधू सहोपरोवि हुनासिरसि?॥१६॥ मंप, पुणसि यस सालोदालोणतन कि मुणसि जिंदेवागिहे नंतीपतुस तेसणी अण्णाया ॥१६॥ केस इधुरिमगहिया निसि कहपिन तुमंता। Sनाइयाए मह सोविनिम्मउ तिल्लेणसह बल्ले॥१६९।। THE नियगिविधययेउरभापणं समाकुणइ । मइ भाया, तासामिय! लजिस्समई इमं दिती ॥१७॥ सहसो अणखभरिओपभगइ पुयागया सिरी जस्मा विलसंतस्स जाहिर; फापीडा तस्सका निहा॥१७॥ नि गुगनिन्धेन मणिना सा रन्धित्वा धा । मम ददाति भोजनं निजगृहे, भुक्त्या बोगीहम् ।। १५९ ॥ पद् मानस्य गृहं प्रनामि शृणोमि नारदानन्दम् । ततस्तत्संनिहितननाः प्रास्तकारण नैः ॥ १६ ॥ धिनं, यथा मानो यम्य समीप भागतम्तमामि । म संप्रति मूविसचिस्या पश्चत्तमनुप्राप्तः ।। १६१ ।। नि धुवा विपनामना असंतश्रेधिन्यै कथयिता यावनिमनगराभिगुरं चलितस्ततस्तयेति भणितः॥१६२।। पया द्वितीयादिनं नित कृत्या पान्धर ! प्रमादम् । चैत्यगृहाणि बन्दस्य तथा प्रापुणरब्ध मम भव ॥१६॥ इत्यानिनिधार तम्या वचनं निशम्य मया । प्रनिपलं तथोतो दिनीयस्मिन् दिवसे ॥ १६ ॥ हपापितामत्येष्टी तया गया हद्दोपविष्टः । मणिनो यथा मम अन्धुमक्ष्यितेऽथ तय गेहे ॥ १६ ॥ तस्मा शालिममुगुगन्धमर्पिःप्रति समयिति तत् तदभिमुख भगति भोक्ष्यते कथं नु तामन्धुः ॥१६॥ देशागतोऽप्यनि:स्थितोऽपि तदा ग्रहामपा मुक्तः। निष्काश्य बन्धुः सहोदरोऽपि न कि स्मरसि ॥१६॥ अन्यच, करोषि पाती गालियूपयोता कि मानासि ! । यद देवगृहे यान्त्याला तूष्णीमनुज्ञाता ॥ १९८॥ यदिबन्धुम्नेहमगृहीना निष्ठसि कथमपि न त्वं ततः भोजिकमा मम सोऽपिभोग्यता तैलेन सह बहान् ॥१६॥ सा मणति निनगृहेऽपिरालु तपतपरमोननं सदाफगनिमम भाता, सम्मात् स्वामिन् सजिम्माम्यहमिदं ददनी । यस योपभरितः प्रमणाति पूर्वागता भीर्यस्य । विलसता परेका पीडा तम्य का निश: ॥१७॥ • १ सोम.मो.KRITY.मग सुपासनाह-चरिअम्मि- कटेण इमेण मए लच्छी समुवजियान कि मुणसि सिसिरे हिमपाएविचरिमनामम्मिस्यगीए ॥१७॥ उत्तरि गुरुसरियं परतीरे कटुभारयं गहिउँ ।जह नवि पिच्छइ कोवि हुतह तुह अणितमो आसि ॥१७॥ नीरंपि हु रयणीए आणितो, मा फर्हिपि महु अत्यो । पाणयएवि वचत संडणदलगाइगिहकम्मे ॥१४॥ जो मे उवजिओ इह कररुहघसणेण चरणघासेण । गिम्हुम्हतवियतणुणा तेलकणाईण बहणेग ॥१७०] धम्मत्थेवि हु जइ कहवि कोवि मग्गइ कवडियं काणं । तो बद्धदंतसगडोमउच्च चिट्ठामि निचिट्ठो ॥१७॥ तातं कह मं पत्थसि सालिप्पभिईणि इय मुणतीवि । एवं यालालंवि काउंसिट्ठी ठिमोमोणी ॥१७॥ परहट्टाओ अह सिटिणीवि आणेवि सालिमाईयं । जा पयइ ताव सिट्ठीवि भोयगत्यं तहिं पत्तो ॥१७८९ पुट्ठायतेण गिहिणी किं वल्ला पगुणिया नए नो वा ? |सा भणइ तुझ नियबंधुणो य जोग्गंमए अन्न।। १७११ वरसालिदालिमाई अन्न पगुणीकयंतिसोऊण। दहकोववसा तेणं पयंपियं देह मह तंपि ॥१८०॥ तो भणइ सावि सिटिं खणमेग एवमेव चितुहा घेउरघाणदुर्गजा पएमि इय निमुणिउँ सहसा ॥१८॥ नीसहकरप्पहारेण पहणिऊणं पुणो पुणो हिययं । दुव्ययणाई तह पिऊण गिहिणीए समुझई॥१८२।। चिंतइ हद्धी अत्यो एमेव मुहाए गलइ मह गेहे । तो खेयमुबहतो सुत्तों गंतूण गिदमझे ॥१८३॥ अह दव्वव्वयसंजणियहिययसंघघट्टियविवेओ। परिमुको पाणेहिं सो किविणपियामहो सिट्टी ॥१४॥ अह सिटिणीवि निप्पाइऊण वररसवई समग्गपि । भैरिऊण चउक्कदुगं दाऊणं आसणाई च ॥१८५।। कप्टेनानेन मया लक्ष्मीः समुपार्जिता न किं जानासि । यच्छिशिरे हिमप्रायेऽपि चरमयामे रजन्याः ॥१७२।। उत्तीर्य गुरसरित परतीरे काष्ठभारकं गृहीत्वा । यथा नापि पश्यति कोपि खलु तथा तुभ्यमर्पयन्नासम् ॥१७३|| नीरमपि खलु रजन्यामानयन, मा कुत्रापि ममार्थः । प्राणत्यागेऽपि बनतु खण्डनदलनादिगृहकर्मणि ॥१७॥ यो मयोपानित इह कररुहषर्पणेन चरणधर्षेण । ग्रीष्मोप्मतप्ततनुना तैलकणादीनां वहनेन ॥१७५|| धर्मार्थेऽपि खलु यदि कथमपि कोपि मार्गयति कपर्दिका काणाम्। ततो बद्धदन्तशक्टो मृत इव तिष्ठामि निश्चेष्टः ।। तस्मात् त्वं कथं मां पार्थयसि शालिप्रभृतीनीति जानत्यपि । एवं बालालुम्बी (?) कृत्वा श्रेष्ठी स्थितो मौनी ॥१७७ परहट्टादय श्रेष्ठिन्यप्यानीय शाल्यादिकम् । यावत् पचति तावत् श्रेष्ठ्यपि भोजनार्य तत्र प्राप्तः ॥१७८॥ पृष्टा च तेन गृहिणी किं वल्लाः प्रगुणितास्त्वया नो वा । सा मणति तव निजवन्धोश्च योग्यं मयाद्य ।।१७९॥ परशालिस्पायन्नं प्रगुणीकृतमिति श्रुत्वा । दृढकोपवशात् तेन प्रजस्पितं दत्त मह्यं तदपि ॥१८०॥ ततो भणति सापि श्रेष्ठिनं क्षणमेकमेवमेव तिष्ठत । घृतपूरसंघातद्विकं पचामीति श्रुत्वा सहसा ॥१८१॥ निःसहकरप्रहारेण महत्य पुनः पुनर्हृदयम् । दुर्वचनानि तथा जस्पित्वा गृहिण्याः संमुखानि ॥१८२॥ चिन्तयति हाधिगर्थ एवमेव मुपा गलति मम गेहे । ततः खेदमुद्वहन् सुप्तो गत्वा गृहमध्ये ॥१८३॥ भय द्रव्यश्ययसमनितहृदयसंघट्टितविवेपः । परिमुक्तः प्राणैः स कृपणपितामहः श्रेष्ठी ॥१८४॥ अथ प्रेष्ठिन्यपि निभाय वररसवती समग्रामपि । भृत्वा चतुष्कद्विकं दत्त्वाऽऽसने च ॥१८॥ । । तिला २८°भनि ।

. पुष्यभयपत्यायो। भोयणहे कोमलगिराहि सिर्टि परोहिउँ लगा। जावन तीसे पच्चुनरपि मी देइ सावि नमो ॥१८६॥ रहोति मममाणी सिणेहसारं पयंपिउं जाय । सचबइ संमुहं ताव भगं नारापर्ण नियद ॥१८॥ तो एस मजत्ति विणिन्छिऊण पिदिऊण नह घरदुवार । मह भीषणं विहन सयंच भुत्तं तमोतीए ॥१८॥ फाहिय मह नह भत्ता एसो निलतुसतिभागमेतपि। कहविन फस्सविदितो अनं पंतं च मुंजती ॥१८॥ एनिपकाला इदि उपडियं सालिमाइयं नाउं । तुह जोग्गं तो सहमा पुणो पुणी कुटियं दिययं ॥१९॥ मुत्तोच्चिय सिजाए ममओ अपुनो सो या आसि । परकोरिमामियो भाय! ना नहा नाद नो दल।१९१।। रायउले, तमुवायं चितमो किंपि सो इमो नेव । घरमझिचिय मिट्टी विप्पर उंदराए गए ॥१९२।। फाऊण किंपिकवदं न मुणिज्जर जद्दवदि इमो अन्यो।दय निन्छिणनीए म य नानिनियं विदिय ।१९॥ अनीए महभिमुहं भणियं नह मग्न निसिपमुत्ताए।ज दिट मुमिणं तयणुगारओमणमिम ॥१५॥ जह सोही मह पुत्तो ता भाय ! तुम वहम्मि । घरहरमाणां चिट्टगु नाई पमरामि, य गाउं ।।१।। तीसे उपरोहणं तहत्ति पडियज्जियं मए मयं । सावि हु फगिंगारा गीण पुरोमा ।।१५॥ पदाविग्नह तुन्में सिंपलदीपम्मि नाई पहाणाई । तुम्हाणभइणिपणो भनित्यगमाई निगुपाई ॥१९॥ महपइपुमवसेणं पेलाकूलम्मि ताई पत्ताई । तो तपभिमुही मिट्टी हरिरीण मयं गमी Eि श्य पपटती सर्व गमेइ दियहाई सिहिणी हिट्ठा । अहमयि परवागरं गलं विपि एणी ॥१९॥ भोजन तोः कोमलगीर्भिः डिनं प्रपोधयितुं लग्ना । पाया सम्य प्रत्युत्तमपिपानि पनि स्ट इति मन्यमाना स्नेहमारे भगल्प्य यावत् 1 पश्यति संगृगं सायद भग्न माग पनि । सत एष मृत इति विनिधित्य विधाय तथा गृहद्वारम् । मा भीमनं बिनणि ययं न शुस नतम्ला फाथिनं मम यया मष तिलवधिमागमात्रमपि । कथमपि न यस्यापि दान्त मान्त र भुमान ॥१८॥ एतापकालादिवाना मत ल्यादिक शास्त्या । सव योग्य सत. मरमा पुनः पुन वाहन परम् ॥१९॥ गुम एष शय्यायां गतोपत्रोऽय पेटामीत् । भनुप्वोटिस्यामा आत ! तसाचपा यामिनी दयम् ॥९॥ रामकुले, सगुपाय पिन्तयाम. करि मोऽयमेव । गृहमध्य एय घटा लिप्यो गोरे गर्ने ॥१९॥ प्रत्या किमपिफपट न ज्ञायते यथायध्ययगर्थः । इतिनिभिन्यतया मया व स्थानिमिदम् ॥१९॥ षय तया गदभिमूख भणितं यथाऽऽय! निशि प्रमुमया ! यो म्पप्नप्तदनगरतोऽर भागामी Ill यथा भविष्यति मम पुत्रस्तम्मा भातरस्यमिहेष हो । ध्यपरिस्तिए यावर सुपरकिया ।।१९।। साया उपरोधन सति प्रतिपक्ष मया सम् । सापि सो हमारा सर्व ना परत दर १९॥ पर्धाप्यध्ये गृप सिंहस्थीरे पानि पानानि । युमा भगिनीपतरपतीभंगतानि पुननि ॥१९॥ पम्पतिपुण्यशन कारले सानि प्राप्तानि । ततम्सदभिमुग धेशी हग पर गत सनीम् ॥१८॥ पति प्रकटयन्ती सगमपति विद्यमानि छिनी ममापि हमारे चिन्तामा १९.' .

. सुपासनाह-चरिअम्मि- सा समयम्मिपस्या परममुहत्ताम्पिदारयंपवरं । भो माम माम लहु गहि एहि पुण रुत्तमिय मणिरं ।।२००॥ तो तीए सहिझीए विम्हियहिययाए लहु समागंतुं । आहूओ हं गेहे गमो य जातस्म दिटिपई ।।२०१॥ तो भणिोतेणाई भोमामग अज्ज दाहिणदिसाए।चिंचणीगाएसमीये मायंगी पसविया अत्यि ।।२०२॥ जाओ य तीए तणो अहुणा सा ठिव्विऊण तस्स मुहं । पंचगं पायेही बहुभिदुईटिं संतचा ॥२०॥ ता तीए दम्मपंचगमप्पसु तं झत्ति तत्थ गतूण | भणियव्वा य तए साघयतंदुलमाइयं कुणम् ।।२०४] पालसु डिभ मा मारसुत्ति एवं तहत्ति काऊण | पुणरवि गिहागो हंसप्पणयं तेणेम भणियं ।।२०५॥ पञ्चभिजाणसि नो वा मामग ! मंसो अहं सु मायंगो । वासियभत्ताईवइयरस्स संपुन्छणनिमित्तं ॥२०६॥ समयामयनिहिगुरुणाजस्स समीवम्मिपेसिभ सि तुम साइम्मिउत्ति काउंतुह मोयणदाणमोतइया।।२०७१ चिरपुनपभावेण य उम्मूढविसूइयाए मरिऊण । अहमिहमुप्पन्नो बद्धपुचमणुयाउयत्तेण ॥२०॥ • जो पुण मारिज्जतो दव्यपयाणेण रखिओतुमए । सो धणसारो सिट्ठीमरिउमेइणिसुओ जाओ॥२०॥ नवपुन्नणज्जणेणं वासियपुन्नक्खएण ता माम ! | धम्मम्मि पमायतो दिवो तुह अंबयाए तुमं ।।२१०० इयकारणेण तइया भणिोतं तीए पइदिणंपि इमं । 'वच्छ ! दुहाई पाविहिसि भुंजिरो वासियं भत्तं ॥२१॥ तह मूरिणाविधणसारपञ्चएण तुझ मुणिवि पडिबोहं । तं इह पहिओ मामग! नाधणसारो दुई पत्तो।।२१२॥ जह वासियपुन्नुवभुंजणेण तह माम ! तंपि पाविहिसि।जइधम्मपमायपरो उक् नासि वासियं पुन्नं ॥२११॥ सा समये प्रसूता परममुहूर्ते दारकं प्रवरम् । भो मातुल मातुल लघ्वेहि एहि भृशामिति मणितारम् ॥२००] ततस्तया प्रातिवेश्मिक्या विस्मितहृदयया लघु समागत्य । आहूतोऽहं गेहे गतश्च जातस्य दृष्टिपथम् ।।२०१३ ततो मणितस्तेनाहं भो मातुल ! अद्य दक्षिणदिशि । घरट्टिकायाः समीपे मातङ्गी प्रसूतास्ति ॥२०२॥ जातश्च तस्यास्तनयोऽधुना सा वियोट्य तस्य मुखम् । पञ्चत्वं प्रापयिष्यति बहुडिम्भदुःखै. संतप्ता ॥२०॥ तस्मात्तस्यै द्रम्मपञ्चकमर्पय त्वं झटिति तत्र गता। भणितव्या च त्वया सा घृततण्डुलादिकं कुरुष्व ।।२०११ पालय डिम्भ मा मारयेत्येतत् तथेति कृत्वा । पुनरपि गृहागतोऽहं सप्रणयं तेनेदं मणितम् ॥ २० ॥ प्रत्यभिजानासि नो या मातुल ! मां सोऽहं खलु मातङ्गः । यासितमत्तादिव्यतिकरस्य संप्रश्ननिमित्तम् ॥२०॥ समयामृतनिधिगुरुणा यस्य समीपे प्रेषितोऽसि त्वम् । साधर्मिक इति कृत्वा तुभ्यं भोजनदानतस्तदा ।।२०७॥ चिरपुण्यप्रभावेण पोन्मूविसूचिक्या मृत्वा । अहमिहोत्पन्नी बद्धपूर्वमनुजायुष्कत्वेन ॥ २०८ ।। यः पुनर्यिमाणो द्रव्यप्रदानेन रक्षितस्त्वया । स धनसारः श्रेष्टी मृत्वा मेदिनीसुतो नातः ॥ २०९॥ नवपुण्यानजनेन वासितपुण्यक्षयेण तस्मान्मातुल ! | धर्म प्रमाद्यन् दृष्टस्तवाम्बया त्वम् ॥ २१० ॥ इति कारणेन तदा भणितस्त्वं तया प्रतिदिनमपीदम्। 'वत्स!दुःखानिप्राप्स्यसि भुञ्जानो वासितं भक्तम्' ॥२१॥ तथा सूरिणाविधनसारप्रन्ययेन तव ज्ञात्या प्रतियोधम्।त्यमिह प्रहिती मातुल! तस्माद्धनसारो दुःखं प्राप्त.॥२१॥ यथा वासितपुप्योपभोगेन तथा मातुल ! त्वमपि प्राप्स्यसि । यदि धर्मप्रमादपर उपमुझे वासितं पुण्यम् ।।२१३॥ { MOR२१, ने भगी।

. पुरमयपत्यायो। पाणिनि विग्दिरामणोनितेमिओइम महन्तरियं । अनदानापस्सविमस्स इयधयणविन्नासो॥२१॥ मा किसमपर इमति पुन्छामि मिपि आसइणं । इय संकप्पपरो ईजा संचिहामि ता तत्य ।।२१५।। समयामयनितिमी सो पेव ममागउनि लोपामोनिगुयं तस्स समीपे गमोतो ते इस पुट्ठा ॥२१६।। पुच्चुत्ताइगर, नहिं नंपियं भर सबमवि सणं । न तुह भाणिगुएणं पयपियं, तो मए भणियं ॥२१७।। कि पार मापंगणं पुयं समुरनियं नमो जामोचिउकोटीणं सामी एसो, तो तेण इय फहियं ॥२१॥ पडम्यगे परजण तण फेणावि मुदभाषण । साइम्मिउनि फाउं दिनं तुह भोयणं तइया ॥२१९।। रोजेणतम्म पडकोरिदविणभाषणपरिणया, एत्तो।भणियं मए कह पहु तस्सिण्डिं वपणसत्तीवि ॥२२०॥ तेण भणियं इमंपिनिगुणमु, तइया गयस्स गेहम्मि। दिवसस्स पदमनामे से मूविनइया जाया ॥२२॥ संगुदमागसेणं सरिओ नो सिद्धचेटओ तेण । तत्यागमो य पुट्टो किं मह संपइ चरिमसमओ ॥२२२।। जो एवं सनाया रिगइया मग्न, सो भणइ एवं। तो पुष्टं मरिऊर्ण उप्पग्निस्सं अहं कत्थ ? ॥२२॥ तेवि सम्म अवधि पनि साहियं इमं तस्स । जह धणसारसभोतं होडिसि तो तेणिमं पुढे ॥२२४॥ नह फार जाणनेणयि नाणेणं मूरिणा मह समीपे । यासियभनाईवइपरस्स संपुन्छणनिमित्तं ॥२२५॥ एमो सइदो इह पैसिउत्ति सोऊण जंपियं तेण । जह एपस्सक्बोहो मूरीहि इहेब विनाओ ॥२२६।। मो उण धणमारगिदम्पि जायमित्तस्स तुह मुह होउं । पिस्सामि जया है तइया होहित्ति जपे॥२२७॥ इति श्रुत्वा विस्मितमनाचिन्तयाम्यहो इदं महाश्चर्यम्। यत् तदहर्जातस्याप्यस्येति यचनविन्यासः ॥२१॥ तस्मात् किं सत्यमसत्यमिदमिति पृच्छामि कमप्यतिशयिनम् । इति संकल्पपरोऽहं यावत्सतिष्ठे तावत्तत्र ॥२१॥ • समयामृतनिधिरिः स एव समागत इति लोकात् । श्रुतं तस्य समीपे गतस्ततस्ते इमं पृष्टाः ॥२१॥ पूर्वोच्च्यतिकर, तजस्पितं भद्र सर्वमपि सत्यम् । यसव भगिनीमुतेन प्रजल्पितं,ततो मया भणितम् ॥२१७॥ कि प्रभो मातन पुण्यं समुपार्जितं यतो जातः । चतुष्कोटीनां स्वास्येपः, ततस्तेनेति कथितम् ॥२१८॥ . चतूरूपकान वीत्य तेन फेनापि शुद्धमान । साधस्मिक इति कृत्वा दवं तुभ्यं भोजनं तदा ॥२१९॥ ते येन तस्प चतुष्कोटिविणमावेन परिणता , इतः। मणितं मया कथं प्रभो तस्येदानी वचनशक्तिरपि ॥२२॥ तेन भणितमिदमपि खलु शृणु, तदा गतस्य गृहे । दिवसस्य प्रथमयामे तस्य मूविसूचिका जाता ॥२२१॥ संन्धमानसेन स्मृतस्तत. सिद्धनेटकस्लेन । तत्रागतश्च पृष्टः किं मम संप्रति चरमसमयः ॥२२२॥ । यत एवं संजाता विमूधिका मम, स मणस्येवम् । ततः पृष्टं गृत्वोत्पत्त्येझ कुत्र ! ॥२२३ ॥ तेनापि सम्यगषि प्रयुज्य कथितमिदं तस्मै । यथा धनसारसुतरलं मविप्यसि ततस्तेनेदं पृष्टम् ।।२२।। यथा कथं जानतापि ज्ञानेन परिणा मम समीपे । पासितमतादिव्यतिकरस्य संपननिमित्तम् ॥२२॥ एष श्राद्ध इह प्रेपित इति श्रुत्वा जस्पितं तेन । यथैतत्याक्रोधः सूरिभिरिदेव विज्ञातः ॥ २२६ ॥ से पुनर्धनसारगृहे जातमात्रस्य तब मुखे भूत्वा जरिपप्यामि यदाऽहं तदा भविष्यतीति नस्पित्वा ॥२२॥ १प्या भवरोध । TRAT

सुपासनाह-चरिअम्मि-
नियठाणम्मि गो सो तइया इण्हि तु अवसरं नाउं। अबइन्नो तस्स मुहे सोचिय तो जंपइ इमोत्ति।।२२८।
इप सोउं भववामुनिग्गेणं तस्स चेव पासम्मि । नवपुनजणहेउ पडिवन्ना सबओ विरई ॥२२९॥
एकारस अंगाई अहिनिऊण कमेण संपत्तो । गीयत्यो विहरतो वहुवरिसेहि सुहागपुरे ।।२३०॥
तो मो नद भइणिमुओ समागओ मन्झ वंदणनिमित्तं । तप्पुरओ आरद्धा मएवि सद्देसणा एवं ॥२३॥
मो सञ्चदा असारे संमारे सपलदुक्खनिलयम्मि। तं कीस वमसि उन्नमपरम्मुहो धम्मविसयम्मि?।।२१२॥
कि एत्य चउगईसवि मुत्यं दिडं तए कहि, अहवा । मरणम्मि अभयवत्तं पत्तं तुमए कयंताओ?॥२३॥
किंवाजरामरते देणं दाणयेणव विइन्नो । तुज्झ वरो, इह अहवा मणिमंतोसहिवलं किंपि ? ॥२३४।।
कि नो पिन्टमिसयलं जिपलोयं विसरिसंपकुळती । जररक्खसी हटेणं सुइवीरियपमुहहरणेण ? ॥२३॥
का चयमु पलायं सन्बहावि अंगीकरसु जइयम्मं । जइ सिद्धिबहूपरिरंभकिभम महसि भो भद ॥२३॥
श्य मोड़ परिवनो पदमपए चैव तेण जाधम्मो । परिपालिओ य सुचिरं पजंते अणसणं फाउं ।।२३७॥
गरनो सोहम्ने नयाई पदमभो समुप्पन्नी । इय जह जिणधम्माओ पत्तो सग्गो तहा कहियं ॥२३८॥
इप मोजे विगपपुरस्मरेण मंगाममूरराएण । देवीए चंदलेहाए संनुएणं मुरममावे ।।२३९।।
मम्मगं शुमा गहिमा पारसविहोवि गिहिधम्मो । मुरजयलपि हु एत्तो वचइ सोहम्मकप्पम्मि ॥२४॥
पालकमंग नगी परिउ देवीए पंदलेहाए । समगं गम्भत्ताए उपनं पुन्नममयम्मि ॥२४॥
मावि पगपा पुगे कर्म च नमो प नरपरिदेण । यारस दिणाई विहि वद्धावणयं पमोएण ॥२४२॥
निशाने गाः स देवानी स्वयमा ज्ञात्या । अवतीर्णस्तस्य मुखे स एव ततो जल्पत्ययमिति ॥२२॥
हनिमुरा मारामादिभेनं तम्यैव पार्थे । नवपुण्यार्मनहेतोः प्रतिपना सर्वतो विरति ॥२२९॥
हाय बमेन मंत्रामः । गीताया विहान् महुवर्षेः शुमाकपुरे ॥२३०॥
सः स मम भनिनमुतः ममागतो मम वन्दननिमित्तम् । तत्पुरत आरम्धा मयापि सदेशनैवम् ।।२३१।।
ॐ.. रे ममरे सकल मनिलये । स्वं करमाद् वसस्युद्यमपरामुखो धर्मविषये ? ॥२३२॥
पिनुविधी सोम्यं दृष्टं स्वया पवायवा । मरणेऽमयवत्वं प्राप्तं त्वया कृतान्तात् । ॥२३॥
Rai देरन दानवेन वा वितीर्णः । तुम्यं वरः, हाथवा मणिमन्त्रीपधियलं किमपि । ॥२३४
निमार व विम प्रर्वती । जगराक्षसी हटेन स्मृतिवीर्यप्रमुखहरणेन । ॥२५॥
यही कुछ यतिनम् । यदि मिद्धिधारिरम्मविभ्रम काहमि भी भद्र ॥२३॥
कमाययद नत्र यतिम परिमालिनध गुचिरं पर्यन्तनशनं कृत्वा ॥२१॥
का ATE EARR मनपत्र 1 इति या नियमांत् प्रार: नया कथितम् ।।२३८॥
र सम्याग न । दया रन्दमया मयुनेन गुम्ममापे ॥२३॥
मारवनः गुण्यामा मस्विनी वनति साधनको ॥१४॥
१ सय मबई गया पूर्णगमय ॥१४॥

पुष्यभरपत्यायों। उचिपसमयम्मि नाम चिहियं जयसुंदरोत्ति पुचस्म । दुहियाए पुणो जपमुंदरिति एत्तो य ताईपि ॥२४॥ बहुविरजहिच्छकीलाविराममुहगहिरविन्गहरलाई । जापाई अवरहरपरिपायाई कमेण नमो ॥२४॥ • मयलरलालणकए लेहायरियस्म नाई विहिपुलं । उपणीयाई रमा गहियाउ कलावि कमेण ॥२४॥ अह अभपा य जयसुंदरीवि ममवयमहीहि परियरिया । उजाणवणे मिग्विीपरापभवणम्मि गण ॥२४॥ नमिण निणं पुरो उवविमिय भनिनिम्भरा नपणु । कहविहुलगा वीगारापणागरमापरि ॥२४॥ एल्यंतर जहियाविहारवावारपरचम किपि । किम्मरमिरणं गपणे मचतं तं निमायें ॥२४॥ वीणारवाणुमारेण जणिपगयणयलरलगइभंग । जयसुंदरीसपीपे पत्तं कोलाउलिप ॥२४९॥ तीसे मागयरपणप्पमुक्तादिवत्तिपपडणादिं । चियामणम्मिरम्मे तो न पिडणं ममामीणं ।।२५०॥ सादियभागमणपोषणस्स पुरओ य तस्स कुमरीए । विदियं वीणावापणकन्याए कोमल्टमयस्म ॥२५॥ सचो फाए कलाए तुम फोमल्लमरपा फुरद । इस मबहुमाणवपणाए पमिणियं नोए तं मिर्ण ॥२२॥ तेणवि गोयकलाकोमल्ले सादियम्मि नयभिमुहं । जयमुंदरीए मणिपं ले दमा मन्न, सो तरि ॥२५॥ कलकंटकंदलीयोलमाणमिउमदरदियमरण । भयगंदरिमवणामयमाणममो धोरिमो रिद्धिमी ॥२४॥ । तालागुकुलसुललिपपयपेसलमुल्लमनहरायं । सपिपाए समं चिप किमरेण को गाय गीय ॥२३॥ सापि प्रसूता पुत्रं कन्यां व तंतश नरवरन्द्रेण । द्वादश दिनानि विहितं वर्धापन समान ॥२४॥ उचितसमये नाम विहित जयमुन्दर इति पुत्रस्य । दुहितु पुनर्जयमुन्दरीतीतम ठायपि ॥२१॥ पहुविधयथेच्छनीडाविकाससुखगृहीतविप्रहबली । भाताबवत्सरपर्यायो क्रमेण ततः ॥२४॥ सकल कलाकलनकने लेखाचार्यस्य तो विधिपूर्वम् । उपनौती राज्ञा, गृहीता का परि कमेन ॥२४॥ अथान्यदान जयमुन्दपि समवय.सखीभिः परिकारता । उपानवने भीषीतगगने गारा ॥२४॥ नता जिनं पुरत उपविश्य भक्तिनिर्भरा तनु । करमपिगल लामा जापानियापारमातुम् ॥२४७1 अशान्तरे यहरछाविहारम्यापारपरयर्स किमीप । बितरमिधुनं गगने वजन से निशम्य ॥२४॥ पागारवानुमारेप अनितगगनतलतरलगतिभङ्गम् । जयसुन्दरीसमीपे भाई कौतूहलादलितम् ॥२६॥ सम्या स्वागतवरनममुपपतिपरिपकरनपहएम् । रचितासने रम्ये सतातान्मिपुन समानीनम् ॥२५॥ कवितागमनयोजनस्य पुरतय सस्य कुमार्या । विहित पापादनहराया भारसायन ॥२५॥ सतः कम्पांजरायो युप्मा कोदार संपत्फुरति इति सपमानचनया मक्षित (सा नन्मिनन्।२६।" तेनापि गीतकलाले कथिते तदभिमुसम् । जयसुन्दा मनितं तद दर्शय मन तातापान ॥२५॥ रकण्ठकन्दलीपूर्णमानमुमधुरमदितम्यरेष ! अपसुन्दरी मागतानसन बायोमरतः ॥२५॥ सालानुकूलमुनी नपरेशमभरागन् । सरिया मममेर सिरप सो गीत गाउन ॥२४॥ सत्र पविस्मरमादिकसन्नयनेन सेन सनमः । सस्य गुलामाता परिसल ऐन सहन।।३६६५. . १t.ttart.

૨૨ सुगमनाहचन्सिम्मि- - इय भणिऊणं स्टो दप्पिटो निग्गो खयरदुओ । कहिय नह वित्तं तह सणिणो कणयचूडरस२८४ रणसामग्गिं काउं समुज्जओ सोवि, तम्मि समयम्मि मह मविसेमं या विहिया संगामण ।।२८५।। तत्स कुलदेवया है खणेण पत्तम्मि समवण्णम्हि । मह पुरमओ विणतं नैण इमं देवि जह कहति ॥२८॥ अम्हाणं कुसलेणं कुमार परिणेइ समरसीहनियो । अयामि विनाहरमिन्नं तह कृणसु लहु देविाटर पडिज्जिऊणएयं तुझ समीवम्पि आगया अहयं । कहियं पमओयणं नुह संपइ मह सिविनियरंण ।।२८८] होस पयाणगपवणो बद्धो पणयंजली मए तुज्झ । इय निममिक्रण मिरिममरमूरगयावि लट्ठमेव ।।२८९३ चउरंगचमूए सेमं देवीए पभावओ नहपहेण । पत्तो खणेण मिग्रियणमारनयरस्म पाहिम्मि ॥२९०४ एत्यंतरम्मि नियभुपवलगबुग्गारबद्धरणवंछो । पत्तो मह पित्रणा तन्य खेपगे कणपचूडोवि ।।२९१३ सनहियसव्वसुहडं कयाहुपहरणपरिग्गरं लग्गं । अवरोणरण मिन्नं वरिसे विमिहपभारं ॥२९२|| जा समरसीहसयराण ताव कुलदेवयाए मायाए । सहमचिय तल्लोयस्स दंमियं समररंगम्मि.॥२९॥ पहियं सिरकमलं कणयचूडखयरस्स तस्स तो सिनं । दूर दूर पलाणं अप्पाणमनायगं नाउं ॥२९.४॥ तयणु वलेण रहिओ एगागी कणयचूडखयरोवि । तम्भयभीओ नट्ठो सव्वं मुत्यं तो जायं ॥२९॥ अह सोहणे मुहुत्ते अमंदआणंदगुंदलपुरुवं । पियरेहिं पैरिदिन्नं परिणइ जयसुंदरीकन्नं ॥२९६॥ सिरिसमरसीहराया तीए समं चिय पुणोवि नियनयरे । आगंतुं विमयसुहं उवभुंजइजणियजणचोज ॥२९॥ इति भणित्वा रुष्टो दर्पिठो निर्गतः खचरदूतः । कथितं यथा वृत्तं तथा सपितृकाय कनकचूडाय ।।२८४॥ रणसामग्री कृत्वा समुद्यतः सोऽपि, तस्मिन् समये । मम सविशेष पूजा विहिता संग्रामशूरेण ॥२८॥ तस्य कुलदेवताऽहं क्षणेन पात्रे समवतीर्णाऽऽसम् । मम पुरतो विज्ञप्तं तेनेदं देवि ! यथा कथमपि ॥२८॥ अस्माकं कुशलेन कुमारी परिणयेत् समरसिंहनृपः । आक्रम्य विद्याधरसैन्य तथा कुरुष्व लघु देवि ! ॥२८॥ प्रतिपर्यंतत तव समीप आगताऽहकम् । कथितं प्रयोननं ते संप्रति सह शिविरनिकरण ॥२८॥ भव प्रयाणकप्रवणो पद्धः प्रणयाञ्जलिमयो तुभ्यम् । इति निशम्य श्रीसमरशूरराजोऽपि लक्ष्वेव ॥२८॥ चतुरहाचम्या समं देव्याः प्रभावतो नभःपथैन । प्राप्तः क्षणेन श्रीरत्नसारनगराद् बहिः ॥२९०॥ पत्रान्तरे निजभुजबलगागारबद्धरणवान्छः । प्राप्तः सह पित्रा तत्र खेचरः कनकचूडोऽपि ॥२९॥ संनद्धमर्वमुमटं कृतमहुपहरणपरिग्रहं लानम् । परस्परं सैन्यं वपितुं विशिखप्राग्भारम् ॥२९२।। यावरसमरसिंहसनराणां तावस्कुलदेवतया मायया । सहसय तल्लोकस्य दर्शितं समररङ्गे ॥२९॥ पनितं शिर.कमलं कनकन्डसचरस्य तस्य ततःसैन्यम् । दूर दूर पलायितमात्मानमनायकं ज्ञात्वा ॥२९४।। तदनु बलेन रहित एकाकी कनाचूडसचरो पि । तद्भयभीतो नष्टः सर्व मुस्यं ततो जातम् ॥२९५।। अप शोमने मुहूर्तऽमन्दानन्दसन्दोहपूर्वम् । पितृभ्यां परित्तां परिणयति जयमुन्दरीकन्याम् ||२९६॥' श्रीममरसिंहासम्तया सममेव पुनापि निजनगरे । आगम्य विषय मुखमुपमुळे जनितजनाश्चर्यम् ॥२९७१ १.स.81 २.७ मंनिहित पुरुष, ग. पुरम. ४ क..पिदि।

पुण्यमधपत्यायो। अह अमया य जयसुंदरीविरपणीए चरिमजामम्मिाचि मुहपसुत्ताजा ता पिच्छर इमं मुमिणं ॥२९८॥ वि पहाणपुरिसेण दिव्यालंकारकलिपदेहेणं । निसियदि दुगूलजुयलाडिहणियतिमिरेण ॥२९९।। फिल मध्य महारयणं पाणिप्पणपीकयंति तं दळं । विम्हयपाहतमाणसा.उटिपा तयणु ॥३००। माइ पिपम्म सोविहुतयभिमुह भणइ देवि! एएण। मुमिणेण पिमुणिया तुह नृणं पुत्तस्स संपत्ती ॥३०१॥ हरिमवियमंतमयणाए पुलयपरिकलियकायलइयाए । एवंति होउ तीए पइणो बहु मनियं ययणं ॥३०२॥ अ धम्मकम्मनिम्मवणं उज्जया दुगुणजणियसुहविद्दया । जयसुंदरीवि गम्भं महम्यसोग्गमुल्यहइ ॥३०३।। निरुवमगरिमालकिपपोहराण मिरि समकामि । सामरिसं उपरसिरी पंवड़दए तीए अणुदियह॥३०४॥ दमदाणदयापमुहा सीए सरीरे विसेसओवमिया । गभगय अनिहालणकोऊहलतरलियन्व गुणा।।३०५|| अब अगणिपरमुहं महूस अणिहरिनु नियममए । पहिपुनडोदला सा सुहं पम्या पमनमुही ॥३०६॥ पुतं तणुप्पहापहपमइमरणंतरालनमपमरं । नवदिणमणिव पुल्या आणदियनणणिमुहकमलं ॥३०७॥ इत्यंतगम्मि रियागमणविसंटुलदुकुलकलियाए । बद्धाविमो मारिस चेडीए समरमूरनियो ॥३०॥ सुयनम्मनिसामणणियदुगुणहरिसेण नरवरेणावि । दालिदुवमहकरो महापसाओ को तीसे ॥३०९।। पदावणयं नियविवमहिमगरिमीणुरूवयं नयणु । सिरिसमरमीहरला पयटियं अइमहारंभ ॥३१०॥ तमि य ममस्ते महाविभूईए मासपनंते । नदिसेर्गुत्ति नाम रन्ना विहियं नियसुयस्म ॥३११।। अथान्यदा व जयमुन्दर्यपि रजन्याश्वरमयामे । तिष्ठति सुखप्रसुप्ता यावत्तावत् पश्यतीमं स्वप्नम् ।।२९८॥ फेनापि प्रधानपुरुषेण दिव्याल कारकलितदेहेन । निजसितदिन्यदुकूलयुगलपतिइततिमिरेण ॥२९९॥ किल मई महारसं पाणिप्रणयीकृतमिति तद् दृष्ट्वा । विम्मयप्रवाहमजन्मानसोस्थिता तदनु ॥३०॥ कथयति प्रियाय सोऽपि च तदभिमुखं मगति देवि ! एतेन । स्वमन कपिता तव नूनं पुत्रस्य संप्राप्तिः॥३०॥ हपविकसनयनया पुलकपरिकलितकायलतिकया । एवमिति भवतु तया फ्ल्युर्वहु मतं वचनम् ॥३०२॥ अथ धर्मकर्मनिर्मापनोयता द्विगुणजनितमुख (शुभ) विभवा । जयमुन्दर्यपि गर्भमय॑सौभाग्यमुद्वहति ॥३०॥ निरुपमगरिमालकृतपयोधरयोः श्रियं समान्य । सामर्पमुदरीः प्रवर्धते तस्या अनुदिवसम् ।।३०४॥ दमदानदयाममुस्खास्तस्याः शरीरे विशेषत उपिता. । गर्मगतसुतनिमालनकौतूहलतरलिता इव गुणाः ॥३०॥ अथावाहिकप्रमुखं महोत्सवमनुभूय निजसमये । परिपूर्णदोहदा सा सुखं प्रसृता प्रसन्नमुखी ॥३०६।। पुत्रं तनुप्रभामहतसूतिभवनान्तरालतमःप्रसरम् | नवदिनमणिमिव पूर्वानन्दित नननीमुखकमलम् ॥३०॥ अत्रान्तरे त्वरितागमनविसंस्थलदुकूलफलितया । वर्धापितः सहर्ष पेट्या समरशूरगृपः ॥३०॥ मुतजन्मनियमनजनितद्विगुणहर्पण नरवरेणापि । दारिद्रयोपमर्दकरो महाप्रसादः कृतस्तस्याः ॥३०९॥ वर्षापनकं निजविभवमहिमगरिमानुरूपकं तदनु । श्रीसमरसिंहराजेन प्रवर्तितमतिमहारम्यम् ।।३.१०॥ तास्मिथ समतिकान्ते महाविभूत्या मासपर्यन्ते । नन्दिपेण इति नाम राज्ञा विहितं निजमुतस्य ॥३११॥ १मदुमा २ क पाहिल्या, स.पट्टए। ३स, सर, मुर। ४.५ क मानक, "मेणना'। .

२४ सुपासनाद-चरिमम्मि- लालिंजतो महणण्हाणाइपराहि पंचधाईहिं । मन्ने पियरमणोरहईसाइव सोवि वढेइ ॥३१२॥ तस्स य वयणतरवासिणीए वाणीए मुत्तियलयच । जपतस्स सहेलं सुगुमा दसणावली सहइ ॥३१३॥ कुरलकुरलीहि कलिमो तमालदलमामलो अइसणिद्धोोमउलिकमले पहोलइ चिद्गुरचओ कोमलो तस्मा॥३१॥ अह सो जहिच्छकीलाविलाससुहगहियविग्गडोवचमोनाओ य अवच्छरपरियामोजणियनणयमहो।।३.१९॥ तो विजागहणखमो एसो इय निच्छिउ नरिंदेण । उवणीओ विहिपुच्वं लेहायरियस्म पदणत्य।३१६॥ असरिसबुद्धिसमिद्धीए सुगुरुभत्तीए उज्जमेण च । सो योवदिणेहि समत्थसत्यपरमत्यविऊ जाओ॥३१७॥ नियस्यपयारपूयं कुणमाणो महियलं समणुपत्तो । सो णैव बगलच्छि सव्वंगमकित्तिभाहरणं ॥३१८५ मिउसुहुमा रोमलया कवोलपालीसु से समुल्लसिया । मुहकमलपरिमलुग्गारलोललीणालिमालब ॥३१५ कंचणसिलाविसालं वच्छपलं पिहुसमुन्नयं तस्स । अंतोफुरंतगुणगणपणुल्लियं पिव समुनदइ ।।३२०॥ अह सो सयंवरागयपहाणपस्थिवसुयाओऽणेगाओ । परिणाविभो नरिदेण नंदिसेणो विभूईए ।।३२१॥ कइयावि फारफेणानिलाणणं दमइ दुइमतुरंगं । गुरुवेयविद्वत्तं नियनसंच लोयाण दरिसतं ।।३२२॥ बहुहावभावलइहं कइयावि विलासिणीणसविलासं।लासविहिं स पलोयइ गेयरसायनणसयाहो ॥३२॥ कररुहकिरणमिसेणंदालिदजलंजलिंव वियरंतो । कइयावि कुणइ मग्गणनणाण सकरण दाणविहि ॥३२॥ मुत्ताहलाण वाहिं अंतो पुण नियगुणाण मालाए।कुणइ सविभूसणाई कयावि सुकईण हिययाई ॥३२०॥ लाल्यमानो मर्दनम्नानादिपराभिः पञ्चघात्रीभिः । मन्ये पितृमनोरथेमेयेव सोपि प्रवर्धते ॥३१२॥ तस्य च वदनान्तरवासिन्या वाण्या मौक्तिकलतेव । जल्पतः सहेलं सूक्ष्मा दशनावली राजते ॥३१३॥ 'कुरलकुरलीभिः फलितस्तमालदलश्यामलोऽतिस्निग्यः। मौलिकमले प्रचूर्णते चिहुरचयः कोमलस्तस्य ।।३१४॥ अथ स ययेन्छफ्रीडाविलाससुखगृहीतविग्रहोपचयः । जातश्चाप्टवत्सरपर्यायो जनितजनकसुखः ॥३१॥ ततो वियाग्रहणक्षम एप इति निश्चित्य नरेन्द्रेण । उपनीतो विधिपूर्व लेखाचार्यस्य पठनार्थम् ।।३१६॥ असदृशघुद्धिसमृद्धया मुगुरुभक्त्योद्यमेन च । स स्तोकदिनैः समस्तशास्त्रपरमार्थविज्जातः ॥३१७॥ निजपदप्रचारपूतं कुर्वन् महीतलं समनुप्राप्तः । स नवयौवनलक्ष्मी सर्वाङ्गीणमकृत्रिमाभरणम् ॥३१८॥ मृमूहमा रोमलता कपोलपाल्योस्तस्य समुल्लसिता ! मुखकमलपरिमलोद्गारलाललीनालिमालेव ॥३१९॥ कान्चनशिलाविशालं वक्षस्तलं पृथुसमुन्नतं तस्य । अन्तःस्फुरद्गुणगणपणोदितमिव समुद्हति ॥२०॥ अथ स स्वयंवरागतप्रधानपाधिवमुना अनेकाः । परिणायितो नरेन्द्रेण नन्दिपेणो विभूत्या ।।३२१॥ कदाचिदपिस्चरफेनाविलाननं दाम्यति दुर्दमतुरङ्गम्। गुरुवेगार्जितं निजयश इव लोकान् दर्शयन्तम् ॥३२८ बहावमावरम्यं कदाचिदपि विलासिनीनां सविलासम् । लास्यविर्षि स प्रलोक गेयरसाकर्णनसतृष्णः ।।३२६ कारकिरममिषेनदारिद्रयनालिमिव वितान् कदानिदपि करोति मार्गगजनानां स्वकरेण दानविधिम्।।३२ मुटाफलानो बहिरन्तः पुनर्निरगुणानां मालया। करोति सविभूषणानि कदापि सुकीनां हृदयानि ॥३५ १७.!१.पण ..म्वग।

पुष्पमपपापायो। २६ इय वर्णने काले नियरने ठाविमो विभूईए । सो नंदिसेणकुमरी रमा सिरिसमरसीहेण ॥३२६॥ एवारस परिमाओ सयमवि परिवजिऊण विहिपुर । पालेउ फालेण य जइधम्मधुरंधरो हो ॥२७॥ सच्यत्य अपदियदी का एहटमाइनरचरणं । पजतक्याणसणो लंतयरुप्पे मुरो जाओ ।।३२८॥ एसी य नंदिसेणो नराहियो निहयसयलपहिवरखं । परिपालइ तं रज साहियनीसेसगढदुग्गं ॥३२९।। निवपुंगवाण मउलीमु जस्स सासणसिरीसया वसइ। चूडामणिकरमंजरिमिसेण फयपउमपेयरेस।।३३०|| नस्स य माणसविफुरणरायसी मसंफसमवयणा । सपलतेउरपमुहा ससिप्पहा पिययमा आसि ॥३३१॥ सीए ममं चिरसंचियपुग्नच नंदिसेगनरवइणो । विसयमुहं सेवनस्स पइदिणं बोलए कालो ॥३३२॥ अह देवयाए फप्पियविविहावाइयसएहि संगाभो । तीसे पुत्तो से नाम ठावियं घणकुमारोति ॥३३॥ फालेण यसपलकलाकलावकलगावमी यसंजाओ। तो विहिपुरमा समप्पिभोसो फलागुरुणो॥३४॥ तेणावि तम्म असुष्टुमयुदिविणपहिं उनमेण च । रंजियहियएण फओ सी सपलकलाकलापविज॥३३॥ जय जीव नंद इवाइकोमलालारपेसलं वयणं । न सहा हरिसेइ मणं तरस जहा मुगुरुसिक्खवियं ।।३३६॥ , अहमया य अशावरण सह नंदिसेणनरवइणो । पायवडियानिमित्तं संपत्तो धणकुमारोवि ॥३३७॥ अहसो कपप्पणामो समुनिपठाणे मुहासणासीणो। हरिसिपहियएण नराहियेण भणिभो इमं वयण।।३३८|| नाईए बच्छ भणियं पयाण परिपालणं नरवईणं । तापथिय जान हवइ नियरज्जधुरंधरो पुनो ॥३३९॥ इनि मजति फाले निजरान्य स्थापितो विभूत्या । स नन्दिपेणकुमारो राज्ञा श्रीसमरसिंहेन ॥३२६।। एकादश प्रतिमाः स्वयमपि प्रतिपय विधिपूर्वम् । पालयित्या कालेन च यतिधर्मधुरन्धरो भूत्वा ॥३२७॥ सर्वापतिबद्धः कृत्वा पठाष्टमादितपधरणम् । पर्यन्तकृतानशनो लान्तकरूपे सुरो बातः ॥३२८॥ इनच नन्दिपेणो नराधियो निहतसफलपतिपक्षम् । परिपालयति तद्राग्यं साधितनिःशेषमाकारदुर्गम् ॥३२९।। नरवाना मौलिपु यम्य शामनश्री. सदा यसति । धूडामणिकरमरीमिपेण कृतपझमकरेषु ॥३३०॥ तम्य च मानसविस्फुरणराजमी शशाहसमवदना । सकलान्तःपुरप्रमुखा शशिपमा प्रियतमाऽऽसीत ॥३३१॥ तया सम चिरसंचितपुण्यचयं नन्दिपणनरपतेः । विषयमुखं सेवमानस्य प्रतिदिनं गच्छति कालः ॥३३२।। अथ देवतायाः कल्पिनविविधोपयाचितशतैः संजातः । तम्या पुत्रस्तस्य नाम स्थापित धनकुमार इति ॥३३॥ कालेन च सकलकलालापालनक्षमश्च संगात । ततो विधिपूर्व राज्ञा समर्पितः स कलागुरवे ॥३३४॥ तेनापि तम्यानिसूक्ष्मबुद्धिविनयाभ्यामुघमेन च । रञ्जितहृदयेन कृतः स सरलकलाकलापवित् ॥३३॥ जय जीव नन्दत्यादिकोमलालापपेशलं बननम् । न तथा हर्पयति मनस्तस्य यथा सुगुरुशिक्षितम् ॥३३६॥ अथान्यदा चाध्यापफेन सह नन्दिपेणनरपतेः । पादप्तननिमि संप्राप्तो धनकुमारोऽपि ॥१३७॥ अयं स फूनप्रणामः समुचितस्थाने मुखामनासीनः । हर्पितहदयेन नराधिपेन मणित इदं वचनम् ॥३३८॥ नानी वत्स ! भणितं प्रजानां परिपालनं नरपतीनाम् । तावदेव यावन्न भवति निजाग्यबुरन्धरः पुत्रः ।।३३९॥ - । . एक पर . २६ सुपामनाह-चरिअम्मि- ता वच्छ ! तुम महभुयायचिरवास करेसु रज्जसिरिं। नियवाहुवननरनिवासमुडियं लहु इन्हि ।।३१० अणुमनसु अवियप्पं च मज्झ संजममहारहारुहणं । सिद्धिपुरंधीसरहमपरिरंभणरसियहिययस्म ॥३४१॥ इय पिउवयण सो निसमिऊण ताडिज्जमाणगलसरणी । गग्गयगिराए लग्गो विन्नविउंधणकुमारोवि।। ३४२ 'ताय! न किंपि हु पिच्छामि कारणं तुझ तारिसं अहयं । ता कह दुकरकम्मम्मि मंनिउंजेसिडडिपि॥३१३ पडिवकरवपक्खकक्खंतरेसु खित्तो न ताय ! मणयंपि। उपसमिओपनलतो पयावदावानलो तुझ ॥३४॥ तिहुयणजणनयणमहारसायण स्वसंपया तुज्झ । अजवि कंदप्पमडप्पखंडणे वहइ पंडिचं ॥३४॥ भुयदंडपयंडबलो भुयणेवि न अस्थि तारिसो कोवि।जोतुहलंघइ मणपि भूलयापल्लयविलास।।३४६ अजविसमत्थसुपसत्यवत्थुवित्थरविभूसिओ तुज्झ। भंडागारोवि हुश्रणयनक्सविहवं विडवेइ ॥३४७|| अनविय महारणकैलिकम्मकुसलो समुज्जपो ताय!।सो कोविसहइ तुह सहिउं सकीविन हुसको।।३४८ तत्तो य पसीय तुमं पालसु चिरपालियं नियंरजं । समयम्मि पुण कुणतो धम्मं नाहं निवारिसं॥३४९ • एवं धणकुमरेणं विनत्तो नंदिसेणनरनाहो । धम्मुज्जमबद्धरई पुणोवि अणुसासि लग्गो ॥३५०॥ जह वझो रिउवग्गो समग्गसामग्गियाएरहिएहिं ।नतरिजइ निगहिउं तह अंतरसत्तुसंघोवि ।।३५१ तनिग्गहम्मि य पुणो सामग्गी सयलकरणगामस्स | पउणत्तं, तं तरलं जरकडंपूयणिभंउत्तत्यं ॥३५२१ जम्हा तीएकंतो करणग्गामो जहट्टियं वत्थु । परिच्छिदिउं न पारइ वादं परिवत्तियसरूवो ॥३५३॥ तस्माद्वत्स ! त्वं मद्भुजकृतचिरवासां कुरु राज्यश्रियम् । निजबाहुवनपनरनिवाससुखितां लविदानीम्॥३४० अनुमन्यस्याविकल्पं च मम संयममहारथारोहणम् । सिद्धिपुरन्ध्रीसरमसपरिरम्भणरसिकहृदयस्य ॥३४॥ इति पितृवचनं स निशम्य ताड्यमानगलसरणिः । गद्गदगिरा लग्नो विज्ञपयितु धनकुमारोऽपि ॥३४२॥ वात! न किमपि सलु पश्यामि कारणं तव तादृशमहकम् । तस्मात्कथं दुष्करकर्मणि मा नियुझे इदानीमपि॥३१॥ प्रनिपक्षपक्षकक्षान्तरेषु क्षिप्तो न तात ! मनागपि । उपशान्तः प्रन्वलन् प्रतापदायानलस्तय ॥३४४॥ विभुवनजननयनमहारसायनं रूपसंपत् तव । अद्यापि कन्दर्पगर्वखण्डने वहति पाण्डित्यम् ॥३४॥ भुगदण्डप्रचण्डयलो भुवनेपि नास्ति तादृशः कोऽपि । यस्तव लइते मनागपि भ्रूजतापल्लव विलासम् ॥३४॥ अद्यापि समातसुप्रशस्तवरती विस्तारविभूषितस्तय । भाण्डागारोऽपि धनदयक्षविभवे विडम्ययति ॥३४७॥ भयापि च महारणकेलिकमकालः ममुद्यमस्तात ! |स कोऽपि शोमते तय यं सौदु शक्रोऽपि न हि शक्तः॥३१० TAध प्रसीद व पालय पिरोलिन निजं राज्यम् । समय पुनः कुर्वन् ! न्तं ) धर्म नाहं निवारयिष्ये ॥३४॥ एवं पारमारेण विज्ञनो मन्दिननाथः । धर्मोपमरदरतिः पुनरप्यनुशामिन लागः ॥१० ययामा वर्गः समप्रमामध्या लि. । न शायने निग्रहीतुं तथाऽऽन्ताशसंगोऽपि ॥१॥ ननिमहं न पुनः सामग्री मातारणमा सम्य ! पगुमाई, उतरले मातरिशानीभत्यिस्तम ॥३२॥ यस्मात्याऽऽकान्तः यो पर बस्तु । परिच्छेर्नु न शक्नोति पाई परिवर्तितम्या ॥१॥ . . - . पुष्यगवफ्याया। साना पण इंदिपाण नावाउपतह पलं घ । सा जुगो मह फाउं धम्मो समम्मि मह भणियं ॥३५४|| "नाव न भरफहपूणि मन्वंगर्य गाद, जाव न रोपभुयंगु उगु निउ सर । साव धम्मि पशु दिजर शिजर अप्पहिउ, अन्न कि यहि पयाणउनिउ निएप्पहिउ ॥३५॥m. तापच्छ! तुम गिदगुरजसिरिमझ निल्लियप्पमणो। गुरुसासणपरिपालणपरिहं सुकुलम्पयाण ॥१५॥ इस परिपदापणेहि नाव मासासए घणकुमारं । सिरिनंदिरोगराया धम्मुज्जमददनिकदमई ॥३५७॥ सा मुहमेलिपकरकोसपिहियपसरंतदंतकरपसरं । उग्नाणपालियाए विभवो नंदिसणनियो ॥३५८॥ देव ! मपरंदमंदिरभारामे सुरसमूहनपचलणो । मुणिमंडलपरियरिभो सिरिनंदनिणरोपको ॥३५९॥ इप निसमिऊपतीसे दाऊणे पारितोसियंदाण फरकवि मणिरतपि या रजम्मि धणरुमरं ।।३६०॥ सिरिनंदिरोणरायासमयसामग्गियाए परिफलिभोमाराम परचलिमो मणिपापपपणपणनिमिन।३६१।। पतोय कमेण समुहसनगुहभावभाषियमणोसो। पंचविहाभिगयेण निणुग्गहे संपविटो य १३६२१ निपयाहिणीकरे भनिभरहसिरपहलपुलपभरो। पूडामणिविषधरणिमंदलो जिणपए नमि॥३६॥ राइविसेसविनापमाणयाटलोयणी तपशु । पिमुणियमुइमणपरिणामपेसले शुणिउमारतो ॥३६४१॥ विणयनमिरसुरेसरडामणिमसिणविडियकमवीता तुझ नमो सचराचरजीवोपरि विडियनिरुपारण ! ! मिथिएफपरियो नामओ ई अन्न मुचिरचिमाई। सुमाइवि उदयाई तुइ दंगणयागमो नमहं ॥१६॥ हुचिमोहि तमहं एगिफमाले सु मोहरापण मि तुपयकमलजुए नरमिमो भगक्ष मणभमरो।।३६७|| मायामगुणमिन्द्रियाणा यायदायुस्तया बलं ११ तारको मम फत् धर्मः समये यथा भणितम् ॥३५४॥ पायस भराकृतपिशाची सर्वाह मसति, यायस रोगना उमो निर्दयो दशति । ताप मनो दीयता क्रियतामात्महितपय या फत्ये प्रयाणकं नीव नित्यषितम् १३५१६ माद्वरस । एवं गृहाण रायश्रियं मम निर्विकामनाः । गुरुशासनपरिपालनमई एकुलप्रसूतानाम् १९५६॥ तिमविदग्पवर्यानुशास्ति धनकुमारम् । श्रीनन्दिपेणराजो धापमहानिबद्धमतिः ॥२१॥ वन्मुग्धमेलितमरकोशपिहितममरहन्तारपमरम् । उपानरालिकमा यिशसो मन्देिषणपः ११३५८॥ ! मकरन्दमन्दिारामे सुरसमूहनतपरणः । मुनिमालपरिकरितः श्रीनन्दनभिनारः प्रात: १३५९॥ ति निशम्य तस्यै दत्वा पारितोषिक दानम्। कयंशयमप्यनिधान्तमपि लापयति राज्ये पनकुमारम् ॥१०॥ नन्दिपेणराजः समसामप्रिया परिकलितः । आराम प्रति पसितो मुनिप्रभुपादपणमननिमित्तम् ॥११॥ NRE क्रमेण समुलसमभायमावितमनाः सः। पचयियाभिगमेन निनायग्रहे समविश्य १३६२१५ ই: সলীলফামাংসাৰৰমং মুপিংশিস লিবাবা লংকা ২৫ मानन्दविशेषविसदाहुल्यलोचनातदनु । कथितशुगमन परिणामपेशल स्तोतुमाधः ॥३१॥ रविनयनरपुरेश्वरपूरमणिमयपविहितमपीठ। तुभ्यं नमः सचरामाशीयोपरिविदितनिधितारण ! 1864k तकृयो जातोऽहमद्य मिरचीपानि । पुष्पान्यप्युरितानि सय दर्शनमागतो यदहम् ११३६६॥

सुपासनाहट -धरिसम्मि- नई सोपसमें दिट्टे रहसुद्धसिपस्स सायरस मई। पुलयभरोमणिनिबहुल सहइयाहि विणिक्सित्तो॥६॥ पापा! सिमिरिमंगो मा दुलदो कामु संपर्य होही । पररायईसकप्पे मगरमले तइ सणाहम्मि ? ॥३६॥ गि सिसिरिसमेति मानसं पन्ज संपयं निमुहं । नुरगुणगणापुरतं सपावि सरणं तुम महइ ।।३७०॥ इस निगागो कार मयागं नंदिसंगमहिनाहो। भूमंडलमिलियनिडालमंडलो कुणइ पगिराय।।३७१॥ परनुपमिलियकोसोरियासियमुहकमरनापसंतोसो। निणरयणनीणनयो जहाणं तयशु उच्छिी ॥ दमारिरगाररिरिरिरिकतोन दिसिरहुमुहाई। सिरिसिरिनंदणनिणपुंगोविधम्म कहइ एंव॥३७॥ मोमोमापिराग अंतररिमियमुददीग। दुकम्मगलन्छणदुन्थियाण जीवाण सयकाल ॥३७॥ पाच मनपिकाविमिरि संहान उपमपती चितारपण समीरियसंपापणपती ||३७२।। पापारिटिनाममोलदामरिमयनम्मरपणम्साजिगररवपणनिसामणनिसागसंगोहबरदुलहोt३७॥ नलिपिमा निगरितिरोरियसरूवा मुगुरुकलापपसंसारहियं जीयाण परमत्य ।।३७७१ का नररदिनुपर मनमाननिए मर । नरभरण्यणं पतं परमत्यं गिण्हस इमेणं ॥३७८॥ पानीपरिषगगं मोउमिरिनदिसेणराया तपभिमुहे जपए एवं ।।३७२।। पाशुपमानिनादाममोपाइपाणि। जामस्थि जोन्गपा जिणारेण तो नपिप एव॥३८॥ मार गिरागकणपरपातर दिसारयणस्मविठाण तुम्हारिसाने॥१॥ HTTARमदानेन । यत्तत्र पादरमतयुगे नगा रतो मम मनोनमरः ॥ PEARL मगरम्य मम | पुकारो मणिनिय राजने परिवनियाल ॥३ म पर मामा मविपति। वरगजमलो मन कमने यया मनाये ! ॥३१९, FairediRE रिमृतम् । वाणगणानुरक्त सशिरगं या कादति ॥३७॥ rafroETणन नायः भूमीमदिनरनारमदान करोनि प्रणिपातम् ॥३१॥ PRATAरयामानानो विनतदननीननपनो यथाम्यानं नदनविय ३७२॥ पनि । मदनधितोऽशिधर्म स्थपन्ययन ॥३७॥ Frontraमासानना मर्मसागर स्थिताना यानासदार पर पुरतुन्नमामिलानयि मनापादन म Eritre मनमत्यानस्य निदाननगमननिहारमो मतिदुर्जनः ॥३॥ triममा मनिशानाय पाया। म समाप्रपामा पानानं ॥१७॥ दपियोग .. Triमनियम, नियम..

पुष्पभयपत्यापा।
...
--
पटिएकारसभेगो दुष्परिफंताग दुटुकम्माणावरणत्यमुग्गतरमाभपाणं झोसपाणोय ॥१८॥
अपडिपदविहारंणरिहरमागोशिए फाइनित्ययरचानिरंधणभूयाई माइंगणाई ॥३८५॥
नहादि-
मिदिपुरीपदपत्सियसत्याहसमापतित्यनाराणा तर एगतिपमिचमुररिदिसमिद्धाण सिद्धाण ॥३८॥
सइ संयस्मवि निम्माहियसंपरपम्मिपरिसंघस्सारपसमापयनिरिणो गुरुणो वच्छहारण॥१८॥
नह मिहिनीकमसम्ममम्मचितान सत्तचापापिरफरणेणं परियायधेरउवाहणेण च ॥१८॥
सह सुस्मसार पारपाण संसपसासभामाणापडिपरणेणे व सहातरनिरयाण तरसी ॥१८॥
ससरीरवि अमरदिकरण नहर पइसमय परिसावण संवेगपमुहसंभारगाणं च १३९०॥
वर पारसभेपम्मावि नस्स भासेरणाविहाणेण अभिंतरसपूर्ण निव विय चाएकरणेण ॥३९॥
इरमाइप गरि दिसणमुगिरसहो । तिथपरनालगोप फम्म पं विहिपुवं ॥१९२॥
पत्तो य चरिपसमर भालोनियपदुचरियन्यो । उधरिपरसो सम्म मामिपनीसेससनुगणी ॥१९॥
विक्षिणा मासिपसलहमार संलिहिपनियसरीरो पापंचनमोझारपरायणी य परिर्ड समाए ।।१९४॥
नरवर ! निन्तारतम्य यह महर्पस्य नारवा दीक्षारलम्यापियन युप्मारा एप १३८९॥
লালবিন মবিশ্বাসী সানিশ নিন।সনানিবৰষদেন যায় না।
শয় য়দিস: মাননিমি। নামিষ
নিশ্বময়।
पतिको दुष्प्रतिप्रान्ताना दुरगाम् । क्षपणामुमतपमाऽऽलानं साध ३८॥
पप्रतिरदाविहारेप विरन् विधिना प्रतिवनिमन्धनभूतानीमानिस्मानानि ॥१८॥
समादि-
सिद्विपुरीमतिमावाहसमानतानापानान्तरन्तिसुरादिसमुदामामिदानान ॥२८॥
सपा संम्मानिनिर्मभिवसायामननविनपस मामनिरोगन ॥२८॥
सपा शिपिलीमसासविधान सभामा स्थिरपन परियाविरोरन ॥३८मा
বঘা মূহ যমুনা মানামণি তৃষা সনিতো দাশ।
स्वाभिमायझिम्पेन समा र मनिमारनपरिमारनेन संगमनुरागमभाग्नान र ॥२९॥
समा हादसमस्थापि तरस भावनाशिनेन । बाम्पन्तसम्मो नित्यमेव त्यागररणेन ॥१९॥
हत्यमादिभिः शान्दिरेगानिमः । सीधारनाममो धर्म वनावि विपिन ॥२९॥
EAR परमस्ये भागेरितनिअाधारेतवः। इनस्तितः स समिनि दोरागः ॥१९॥

३० सुपासनाह घरिअम्मि- मझिमउवरिमगेविज्जगम्मि देवो महिड्डिओ जाओ।दोहत्थपमाणतणू रायरिसिनंदिसेणुत्ति ॥३९५॥ तनो अहमिदमुरलच्छिसच्छवच्छत्यलम्मि हारोव्व । विलसइ अट्ठावीसं अइराई सुहनिमग्गंगो ||३९६।। इय सिरिसुपासचरिए समस्थिो एस पढमपत्थावो । तित्यपरनामकम्मोक्वायपरि अणागम्भो ॥३९७॥ . अह सो आउयविगमे तत्तो चविऊण जम्मि ठाणम्मि । उप्पन्निही तमेत्तो घोच्छं समयाणुसारेण।।३९८|| ॥ इय सिरिसुपासनाहचरिए पढमो भवो धीश्रो सुरभयो य समतो। . विधिना मासिकसलेसनया संलिखितनिजशरीरब्ध । पश्यनमस्कारपरायणध मृत्वा समाधिना ॥३९४॥ मध्यमापरिमौवेयके देवो महर्द्धिको जातः । द्विहस्तप्रमाणतनू राजनिन्दिपेण इति ॥३९५॥ ततोऽहमिन्द्रसरलक्ष्मीस्यब्यक्षःस्थले हार इव । विलसत्यष्टाविंशति सागरान् सुखनिमग्नाङ्गः ॥३९६।। इति श्रीसुपाचनरिते समर्थित एप प्रथमप्रस्तावः । तीर्थकरनामकर्मोपपातपरिसूननागर्भः ॥३९॥ भय स आयुर्विगमे ततश्व्युत्वा यस्मिन् स्थाने । उत्पत्स्यते तदितो वक्ष्ये समयानुसारेण ॥३९८॥ रति धीमुपायायवरित प्रथमो भवः, द्वितीयः सुरमय समाप्तः ॥ ..

सुरगिरिकतासं निगमग्नणसलिलसियडाहो । भरनलदिनाणार नयह नए माशुसं सेच ॥१॥ तत्य य जडीवो परफेवलनाणस्यगमोडीहिं । लोपालोपवायरमुज्जोयतो सपा महा ॥२॥ तत्य य सेतं भरहं नत्यवि लघूर्ण जत्य दाहिण । मझिमरंसंह फंडंच मंति भविया नरेण सि ॥३॥ सत्यपि धन्नयणकणयकलियगुरुगामनयरसकिन्नो। फासिनि नणाभो जणमणाण संजणियगुरुहरिसो।। ताम्म य मंगलानिलया गुरुवित्ता पूरकरिसमेपा । भरसिरिख नगरं अपरिसिभूसियएएसा ॥२॥ विहिएककोसियपय परिमंदिरकेलिहंसग्मणीया । पासायपहाडललेण ना हमइ भरपुरि ॥६॥ फागवडकमाहिरभुवणवासिदेहि जीइ मयकाले । पिरिपज्जइ परिहावितरक्खित्तदिष्टीहि यस्सोहा ॥७॥ जाय य गयणंगलाणविमलापारसिहरनियरहि । मरुलकोचि निरुद्धो न लहइ चंदोचित पसं 1८१ सा तिगरधरगोजरकारलाहरणियबरसोहा वाणारसित्ति नगरी वित्थिना अत्यि भुषणयले ॥१॥ जम्मि विसपाणुराओ निवस्मसनदत्त पमुदस्स । परलच्छीअहिलासो हरिस परिखनु विरूवत्तं ॥१०॥ अह नवरि तत्य दोसो जकिर गोसम्मि तरुणमिगुणाणे । केलीसुभो पयंपा रयणीवीसंमभणियाई ॥११॥ तत्यस्थि मपलदरियारिनियररमणीण अंसुजलहिम्मि ! हरियमसरायसो सुपाटो नाम नरनाहो ॥१२॥ जस्म समरेनु हयगयमपपिलिपपरिमलुगारा। देदपरियटियजयसिरिकेसकलायोग्य स्पगलपा ॥१३॥ जस्म य चाइतं सेंउणसंरले रणभाम्मिवि गिहेवि । परलोयसाहणहा रहइ पपई चिय जयम्मि ॥१४॥ मरगिरिरूपस्तम्भ निनमजनसालिमपाटोपम् । भाजलधियानपानं जपति जगति पानु छेत्रम् ॥१॥ सत्र जम्बूद्वीपो परकेवलज्ञानरत्नमेंटीभिः । लोकालोकत्र्यतिकरमुद्योतयन सदा राजते ॥२॥ तर प क्षेत्र भारतमापिलव्ध्या पर दक्षिणकम् । मध्यमरतण्ड काण्डमिर यान्ति मविका जवेन शियम् ॥२॥ समान धान्यपनस्तरकलितगुरुमापनगरसंकीर्णः । वाति जनपदो जनमनसों संजनितगुरहर्षः ११४॥ तमि मलनिलया गुरविता शुरयुधाविसमेता । अपरीरिव नवरमनेकर्षिभूषितमदेशा ||५|| विहितकोशिका प्रतिमन्दिरकेलिहसरमणीमा । मामादप्रभापटलच्छलेन या हसत्पमरपुरीम् ॥६॥ पाणिपतिसमठाधेपमुवनयासिदयस्य मदामलम् । प्रेस्यते परिताविरलिटिमियरशोमा ॥७॥ पत्र व गगनाङ्गणलानविमलमा काशिगानिकरः । सकल इति निरनो नलमले चन्द्रपिति प्रवेशम् ||६|| साविकचरगोपुरचफपयलगृहनमिलवरोमा ! याणारसीति नगरी विस्ताणास्ति भुवनतले ॥९॥ यस्यां विषमानुरागो नृतम्य सनढले पशुपतेः । परनयगिलायो हरेः पक्षिषु विरूपत्यम् ॥१०॥ अस नवरं तत्र दोषो यक्लि प्रभाने तरुणमिथुनानाम् । फेलिगाः प्रजापति रजनिषिभगितानि ॥११॥ समास्ति सफलरमाशिनिकररमणानामध्रुजलयो । स्लपिनयशोशनहंसः मुमतिछो नाम नरनाथः ॥१२॥ याय समरेषु रामनि ताजमदमिलितारिमलोद्वारा । हटपरिकृष्टजयश्री केशवलाप हव सल्ला ||१|| यस्य च स्यागिर युनसंकुले रणमरेपि गृहेपि । परलोकमाघनाथ रानति प्रकटमेव मगति Itell १ र १३.ran, are | . सुपासनाह-चरिअम्मि- जो विपुहपगयचरणोवि गोनमेई न, मेइणिपईवि । न हु मार्यगो, पज्जुनावि पडिपुन्नसयलंग: मित्ताणं उदयगिरी विबुहचओराण ससहरसमाणो । जो सूरो रिउतमसंतईए पहवो तिग्गरम || कैलिकुलंब कलाणं गुणरयणाणं च रोहणगिरिच्च । जो दप्पणुच छईसणाण लच्छीए जलहिव ॥१॥ जस्तारिनियररमगीओ लुटिए भूमणे अणुसयाओ । वच्छत्यलम्मि पयति अविरयं नयणनलहार ।। तस्म य पुइई पुहइन्य पयरावत्ता सुवन्नकलिया य । मुपभोहरा मुरयणा य पणइणी अस्थि बहुतस्मा कुडिलाणं चिहुराणं जीए सीमंतयस्य सरलस्म । पच्छापुरकरणेणं नीइन्च पदंसिया पदणी ॥२०॥ फलियं वरालएहिं नरवइभवणंव जीए भालयलं । विजियमीससके नीसकं हरइ हिययाई ॥२१॥ रियसियकुवलयदलदीहविभमं जीए नयणजुयलंपि । अलिपडलेहिं भमुहानिहेण सेविजए निर्म ॥२२॥ जीसे नासावसो सरलो रहेइ कित्तिथंभोच । विहिणो अनन्नसमस्वपयडणुप्पन्नगव्यस्स ॥२३॥ रइपीईग पहप्परईसासंजणियकलहीएण । जीसे य सवणदोलानुयंव मयणेण निम्मवियं ॥२४॥ सोहेर मुहं जलदिव जीए लायन्नंसलिलपडिपुन । सुरयणकलियं विदुमलयाहरं मस्सिरीयं च ॥२२॥ जीसे य कंचुसमकंठकंदले साहइन्च लोयाण । रेहातियं जयत्तयरमणीयणंविनयपरिसंखं ॥२६॥ जीए तणुम्मि आस्टमयणजोहस्स जुवणगयस्त । कुंभस्थलंब रेहइ पीणुनयकद्विसिहिणजुयं ॥२७॥ कोमलमुणालनाले जीए रदंति बाहुजुयलम्मि । कमलाइव कोमलकरयलाई सरलंगुलिदलाई ॥२८॥ यो विधपणतचरणोपि गोत्रभेदी न, मेदिनीपतिरपि । न हि मातङ्गः, घुम्नकोपि परिपूर्णसकलागः ॥१३ मित्राणामृदयगिरिविषयकोराणां शशधरसमानः । यः सूरो रिपुतमःसंतते. प्रभवत्रिवर्गस्य ॥१६॥ कलिकुलमिय कलानां गुणरत्नानां च राहणगिरिरिव । यो दर्पण इव पड्दर्शनानां लक्ष्न्या जलाधरिव १ यायारिनिकररमन्यो टग्रिते भूषणेऽनुशयात् । यक्षास्थले प्रकटयन्स्यविरत नयनजलधाराम् ॥१८॥ तम्य च थियी वृधिवीय प्रवरायर्या सुवर्णकलिता च । सुपयोघरा सुरत्ना च प्रणयिन्यस्ति महशत्या। रिलानां पिरानां यायाः सीमन्तकस्य सरलस्य । पश्चातुरःकरणेन नीतिरिव प्रदर्शिता पत्युः ॥२॥ कलिन बरावाना लरेनरपतिमवनमिव यस्या भालतलम् । विजिताष्टमीशशा निशहरति हृदयानि।' विकसितवरबदल दीविनमं यम्या नयनयुगलमपि । अलिपटल निभेन सेव्यते नित्यम् ॥२२॥ • मया सायंशः मरला सनने कीर्तिम्तम्भ इव । विधरनन्यसमरूपप्रकटनोत्पनगरस्य ॥२३॥ दियो परम्परेच्या अनितलहमतिन । यायाश्च श्रवणदोलायुगमिव मदनेन निर्मापितम् ॥२४॥ होमले मुर्म जरीप यम्या लायग्यमलिमपरिपूर्णम् । मुस्लफलितं विद्यमलताधर समीकं च ॥२५॥ मायाप पम्दुसमकष्टान्दः कथयतीव लोकानाम् । रोनारिक जगत्रयरमणीजनविजयपरिसंध्याम् ।। रमाइमादरोधण्य यावनगजम्य । कुम्मायमिव गजने पानोसनकादिनम्तनयुगम् ॥२७॥ मसालनाले पम्या गन्नि बाहयुगले । कमलानीय कोमलकरतानि सरलाहालिदलानि ॥२८॥ *prrima - 4ta - परम पावना मना बन " ... हइ । ससिसेहरोवि गोरीए तह विणा तीए नरनाहो ॥३३॥ । मुइरंपि.गयं कालं न मुणइ दोगुंदुपसुरोच ॥३४॥ पीए । लीलाए अंचि येलं दइएण समं गमेऊण ॥३५॥ । परममुहेण पसुत्ता जा चिट्टइ रयणिचरिमम्मि ॥३६॥ नेयो। अवपरिओ तगम्भे तो साचउदस नियइसुमिणे ॥३७॥ हिमगिरिधयलुत्तुंगं पिन्छइ सुगयं गयं पढमं ॥३८॥ (पवलं । उन्नयसंधवररयणमालियं नियइ वसहयरं ॥३९॥ पंचागणं निपन्छ गुंजारुणनयणतेइल्लं ॥४०॥ ने । पिच्छद कमलदन्छि लच्छि कमलासणनिसन्न॥४१॥ असमसियकुसुमदाम मणोभिरामं पलोएइ ॥४२॥ तः । नहि निस्तिष्ठति यथोद्रितोऽपि प्रियनयनकलशैः ॥२९॥ मिव । राजते सदा तनुमध्यं परिग्राह्यं मुष्टिमध्येन ॥३०॥ छायम् । क्रमयुगलं ललिताद्गुलिकलितं नसकेसरसनाथम्॥३१॥ स्नयारिलनिधिरिय सुधया राजति नृपस्तया दयितया ॥३२॥ लमते । शशिशेखरोऽपिगौर्या तथा विना तया नरनाथः ॥३३॥ तम् । सुचिरमपि गतं कालं न जानाति दोगुन्दुकसुर इव ॥३४॥ । लीलया काचिद्रलां दयितेन समं गमयिया ॥३॥ । परमसुखेन प्रसृप्ता यावत् विष्ठति रजनिचरमे ॥३६॥ । अवतीर्णस्तद्गर्भ ततः सा चतुर्दश पश्यति स्वप्नान् ॥१७॥ हिमगिरिधवलोत्तुद्रं पश्यति सैंगतं गजं प्रथमम् ॥३८॥ रचवटम् । उन्नतस्कन्धवररत्नमालिक पश्यति यूपभवरम् ॥३९॥ । पञ्चाननं पश्यति गुभारणनयनतेजस्कम् ॥४०॥ नाम्। पश्यति कमलदलासी लक्ष्मी कमलासननिषण्णाम् ॥४१॥ तम् । असमसितकैसुमदाम मनोभिराम प्रलोकते ॥४२॥ । नं यानीति मुगर = गनियतम् ।

मुपासनगाह-नग्गिम्मि- जुण्हुज्जोइयभुवणंतरालमभिरमियमुपणमंड । समिमंडलं पन्टोयह पविमनं वपणकमम्मि ॥४॥ चकंगमिहुणसंघडणपलं दलियतिमिररिउपसरं । पवियासियकमलवणं खणं निहालेड दिणनाई ॥४४ फणयकमणीयकिकिणिरवमुहलं सियंसुयपडायं । बहुरयणालियदंई महाधयं पिच्छए ननी ॥४५॥ अमलामयपडिपुत्रं कुवलयमालोचमालियमुह च । कणयमयपुष्णकलमं विलमनं पामए पुरओ ॥४६॥ पररायहंसराई विराइयं पयरमीणापसोहं । पियपयनलय पिन्छइ मिरिकलिय परममरममा हल्लंतमहल्यचिल्ललहरिमालाविइन्नरयणेहिं । दिपंतनइसणाई सुरसरिना तो नियइ ॥१८॥ चीणंसुसमृसियधयविराइयं कणिरकिंकिणीमालं । मुनाहलजालविलामभामुरं पिरखड विमाण ॥४५॥ विप्फुरियफाररविकरकरंगियासेसदिसिमुहं तत्तो । रयणुगय विसालं पिणियच्छइ मयसिलियच्छी ॥२०॥ निळूमतेयपमर मुपयाहिणजलिरतरलजालाहि । उज्जोइयभुवणयले जलणं सक्खं निरिक्खेइ ॥५|| एत्थंतरम्मि सव्वेवि वासना अवहिनाणभाषेण । चलियासणा मुणे जिणवरगम्भावयारमहं ॥२२॥ सत्तट्टपपाई उहिऊण सकस्थएण तयभिमुहं । घरणियलमिलियवरमालिमंडला नत्य वंदति ॥२॥ पंचसु कल्लाणेसु गंतव्यमवरस जिणवरिंदाणं । तियसाहियेहि इय निच्छिण सव्येवि संचलिया ॥२४॥ पिहुवच्छत्थलविलसंतपवरमुत्ताकलायकमणीया । रमणीयकणयकुंडलमंडियगंठत्थलाभोगा ॥२५॥ मणिरयणकिरणभासुरकिरीडपरिकलियमउलिमाला यानियपणदणीहि महिया पत्ता सुपट्टनिवभवणं ।।२६॥ तत्य य हरिसवसुब्भवरोमंचचया पयाहिणीकाउं । देवि विणयप्पणया तत्तो मंधुणिमाढत्ता ॥२७॥ ज्योत्स्नोयोतितमुवनान्तरालमभिरमितकुमुदवनपण्डम् । शशिमण्डलं प्रलोकते प्रविशद् वदनकमले ॥४३॥ चक्राङ्गमिथुनसंघटनप्रत्यलं दलिततिमिररिपुप्रसरम् । प्रविकासितकमलवनं क्षणं निभालयति दिननाथम् ॥४॥ कनककमनीयकिक्किणीरवमुखरं सितांशुफपताकम् । बहुरत्नकलितदण्डं महाध्वजं पश्यति ततः ॥४५॥ अमलामृतपरिपूर्ण कुवलयमालोपमालितमुख च । कनकमयपूर्णकलशं विलसन्तं पश्यति पुरतः ॥४६॥ वरराजहंसराजिविरानितं प्रवरमीनकृतशेोभम् । प्रियपादतलमिव पश्यति श्रीकलितं पद्मसरोऽमलम् ॥४७॥ चलमहोद्वेलितलहरीमालावितीर्णरत्नैः । दीप्यत्तसनाथं मुरसारिन्नाथं ततः पश्यति ॥४८॥ चीनांशुसमुच्छ्रितध्वनविरानितं क्वणनशीलकिङ्किणीमालम् । मुक्ताफलनालविलासभासुरं प्रेक्षते विमानम्।।१९।। विस्फुरितस्फाररविकरकरम्बिताशेपदिङ्मुखं ततः । रत्नोचयं विशालं पश्यति मृगशावाक्षी ॥५०॥ निधूमतेजःप्रसरं सुप्रदक्षिणग्वलनशीलतरलज्वालाभिः । उयोतितमुवनतलं ज्वलनं साक्षाद् निरीक्षते ॥२१॥ अत्रान्तरे सर्वेऽपि वासवा अवविज्ञानभावन । चलितासना ज्ञात्वा जिनवरगर्भावतारमहम् ।।१२।। 4 शकस्तयेन तदभिमुखम् । घरणितलमिलितमौलिमण्डलास्तत्र वन्दन्ते ॥१३|| पशगु कल्याणेषु गन्तव्यमवश्यं जिनवरेन्द्राणाम् । त्रिदशाधिपरित निश्चित्य सर्वेऽपि संचलिताः ॥१४॥ .:लविलसत्सरमुक्ताकलापकमनीयाः । रमणीयकनककुण्डलमण्डितगण्डस्थलाभागाः ॥१५॥ .... करणभाम्वरफिगटपरिकलिनमौलिमालाघ) निजमणगिनीभि सहिना प्राप्ता. मुप्रनिष्ठनृपभवनम्।। १६॥ .

अम्मारपधाया। मोधरापमियममगतलीयपपडणपयं । निणरदिपपरमुपरण उच्चईतीए तह नमिमो ॥१८॥ उपरेण धरतीए नररपणमिमं महापहे देवि ! । आरीभूपमसेमं नपि तुर रयणगन्माए ॥१॥ तुगताइ पसिर फलंकामिद नूणमनमरणीयं । प्रमाणवि महिलाणं तुपए निगमपरणेणे ॥६॥ देवि! तुम चिय अग्गेमरा सि भुषणम्मि पुतनीणं । भजनाणा निणरमुपरंण वामाणी ॥६॥ इस विणपपरा विविध मधुणिणं निर्णिदवरजणि । निणनाई गम्भट्रियं पुर्णनि तपोय भनीए॥२॥ सयलगुरासुरक्रिमरविनाहरनियरनरवरिंदाणे । मामिय : गामिपभुरणोरमग्गगम्म तुम नमो ॥६॥ संनिकारणरुणापरो मिनिणनाह! जमिह वपरिभो।मम्झिमाउरिमगेरिनगाभोभलाण बोरया॥ ता अन्ज मनिमोवि गियरो इमोमणुपनोभो।नामो जिण ! र गम्भावयारमो नन्गि मंदो ॥६॥ इस पपणेहिं पोऊण जिणारं भतिनिन्भरा इंदा। नंदीमरम्म फाउं निगमायपगरयं पणा ॥६॥ एपाई दहणं सप्तमचिनियत्यनणगाई । घरघेणुरुपायचितामणिगुणयाम्याई ।।६७ ॥ पाराउपतूररतपहियुदा गुमिणाराणसमुत्थं । हरिब अमायनं विपर पुष्पगारेण परि॥ ६८॥ समो नमो निणाणं इस भगिरी रयणिविरमसमपम्मिापउरपरपरिमारिया गिलाए मुपा पनी ॥९ गो अपेऊण मिणिदपरिममपरिमभत्तिसंजुता । संधुणिकण प गुविसरमनिरामया ॥७॥ मामाद कमेणं अभिभमुमिणाण यापरं परणो। भारभिम सोवि समीपमुपपिणो भना| सत्र पहषशोरपरोमागनयाप्रदक्षिणात्य । देवी विनयपणताम्ततः संस्तोमारा ॥२७॥ मोहायकारदापितसममोलोयप्रकटनाग्डम् । मिननमदिनकर दरेणोद्रदन्त्य दम्यं गमः ॥१८॥ उदरेण परन्या नरहलभिदं महाप्रभं देवि ! | भरीभनमो भगदपि या रम्नगर्भया ॥९॥ तुभातायाः प्रमितः करदननमधापनीत । भन्यासामपि माहेलनामा दिनगन ॥ देवि ! स्वमेवामेसरासि भुवो पृषपतीनाम् । भव मधियानपात्र जिनपामुरेण यहां ॥ इति विनयापरा विविध संस्तुत्य जिनेन्द्रयरमननीम् । जिनगाथं गति स्तुति ततम भार || सकर मुगारकिलरविवानिकर नरवरेन्द्राणाम् । स्वामिन् ! मितभुषनारमर्गवास तुभ्यं नम mm स्पं निवारणफगापरोऽसि मिननाथ ! यदिदायतीर्गः । मध्ययोपरिमोकार भयानों को सम्पादय मध्यमोऽपि सातरोऽये मनुमोक । जातो मिन ! ता गर्भावसारको नास्ति सन्देर रचनः त्वा जिनवरं भरिनिर्भरा लदाः । मन्दीरे हया जिनममता एतानि या सर्वोत्तमचिन्तिता जनानि । वरनुकारिन्तामणिगुणमामि ॥१७॥ मामातिपरमपतिपुमा सनसनरामयम् । हरिदामात विमति न ! तो 'नमो नमः इति भत्रिी जनिविरामसाये । धुरताहारिमा ६९६ तमोरया जिनेन्द्रमविभापतिमलिममा । संस्नाय च मुपियरमा ४० ११ मत गुपागनाद-चरिअग्मि- होही एयारिसमुमिणदंसणे तुझ देवि! वरपुत्तो । नियनिम्नामनिराकममातममगाउचाकांना इअ भणिए भणइ तमो विमसिमसयवत्तसरिसवपणेणं एवं होउनि निगिंदमानुपायप्पमाण ||3|| तो अणुपया निवेणं हरिसरगुप्पन्नपुलयालिअंगी । मयगलमंगरगमणा वगा नियवामभागाम्म ||३१| राया य पहाए सपलगोसकरणीयजायफकिगों । अन्याणं दाणं बहुविनिवमंनिपरियरियो 1300 - बाहरइ सिद्धपुने अढंगनिमित्तमत्यसुविभइहे । मुणियनिगवगणमारे विमाए मुविणपत्येमु ||७६. तो वे विमसियसयवत्तकुसुममालावलंविषन्छयला । घणमाग्मीसनंदयिलिनगत्ता कणयहणो 1997 आखयहरियालीकलियमलिणो सनिमच्छमिययन्या । पडिहारगृहया पिऊण कल्यणायणाई ३८१ तो आमणेसु विमलच्छवत्यपच्छाइएमु निनसंति । भूवइणाणुमाया, पडियत्तिपुरस्मरं मव्ये ॥ ७॥ सम्माणिऊण तंबोलपुप्फवस्थाइएहिं रायावि । अममय उसमुमिणाण बइया साहए तैसि ॥ १० ॥ तेवि य विम्हियहियया भणति एएसिमिक्कमिकपि । बहुपुग्नेहिं दीसइ किंपुण मव्येमिमुबलभी ॥४१॥ जं एयाई जिणवरजगणी अह चक्कवहिजणणी वा । संपुनाई पिन्छइ इय भणियं सम्बदीहि ॥८२॥ एत्यंतरम्मि नाणी चारणसमणो समागओ तत्य । विहिणा पुट्ठो रना सुपिणाण फलं कहड एवं ॥३॥ तहाहि अविरलगलंतमयसलिलमलिणगंडयलदंतिदसणंओ । बहुदाणपवित्तकरो गयगामी तुह सुओ होही ॥४४॥ अथ कथयति क्रमेणामृतस्वमानां व्यतिकरं पत्ये । आकर्ण्य सोऽपि ततः प्रमुदितचित्तोमणस्येवम् ॥७१॥ भविष्यत्येतादृशस्वप्नदर्शनेन तव देवि ! वरपुत्रः । निजनिरुपक्रमविक्रमाकान्तसमग्ररिपुचक्रः।। ७२ ॥ 'इति भणिते भणति ततो विकसितशतपत्रसदृशवनेन । एवं भवस्विति मिनेन्द्रसाधुपादप्रसादेन ॥७३॥ ततोऽनुमता नृपेण हर्षवशोत्पन्नपुलककलिताही । मदकलमन्थरगेमना व्रजति निनवासभवने ॥७४।। राना च प्रमाते समलप्रभातकरणीयजातकृतकृत्यः । आस्थानं दत्त्वा बहुविधनृपमन्त्रिपरिकरितः ॥७९॥ भाह्वयति सिद्धपुत्रानष्टानिमित्तशास्त्रसुचिदग्धान् । ज्ञातनिनवचनसारान् विशारदान् स्वप्नशास्त्रेषु ।।७६॥ ततस्ते विकसितशतपत्रकुसुममालावलम्विवक्षःस्थलाः । घनसारमिश्रचन्दनविलिप्तगात्राः कनकरुचयः ।। ७७. अक्षतहरितालीकलितमौलय आर्द्राच्छसितवस्त्राः । प्रतिहारसूचिता जल्पित्वा कल्याणवचनानि ॥७॥ 'सत आसनेषु विमलाच्छवस्त्रप्रच्छादितेषु निवसन्ति । भूपतिनाऽनुज्ञाताः, प्रतिपत्तिपुरस्सरं सर्वान् ॥७९॥ सम्मान्य तम्बोलपुष्पवस्त्रादिकै राजापि । असमचतुर्दशस्वप्नानां व्यतिकरं कथयति तेभ्यः ।।८०॥ तेऽपि च विस्मितहृदया भणन्त्येतेपामेकैकमपि । बहुपुण्यदृश्यते किं पुनः सर्वेषामुपलम्भः ।।८।। यदेवान् निनवरजनन्यथ चक्रवर्तिनननी वा । संपूर्णान् पश्यतीति भाणितं सर्वदर्शिभिः ॥२॥ अत्रान्तरे ज्ञानी चरिणश्रमणः समागतस्तत्र । विधिना पृष्टो राज्ञा स्वप्नानां फलं कथयत्येवम् ॥४२॥ तपाहिक . १० जिगामि1ि३स. लेचिय।

जम्माइपयायो। परररलसालिमुंदरबममपरसंघरधुरो पीरो । मपलमुरासुरत्रमहो वसहो ता पमहदसममी 1८५|| भपाहिमो नेपस्सी दुरिमो रिउगइंदविंदाणे ! भविगी रिमोपरोवि य पंचागसपाहिनो ॥४६॥ सुरवरविहियं सुरगिरिमिरम्मि सोरोयलहिमालिलेसमजणपशुभविस्मइ मिरिमहिमपावरोपणा८७॥ मुहकपलुम्भवपसांधलुद्देहि भविषभमरहि । निमं निमेणिनो मुमणममान्यरोपणमोntan सारपसमिरपणो भविपरभोगण अणिपमणहरिलो ससिदमण होही भरिपणामुयप्पडामपरो॥८९ वरणमुजालनिम्महियसपलजगरिययमोइनिमिरमरी। दुमपगहनयारणोमासकिरणाम पामगा11९॥ सोयगरपासापसिहरसंजणियमसमसंमोहो! फिनिहापालिपोपालमुपमशागमो ॥९॥ सिवपुरपत्थिरबहुजंतुसत्यपयाणमंगलपहोच । मणधिमिदिकरो समविए पुभारमम्मि ॥१२॥ दुरदापिलासिपसपलभविपनियुपपाणदुबलिमोपिउमालभो विमारोपप्रतापग्मभूमिगंगा!!! गुणगणरपणाहारो गभीरो परमत्नसंजुनो । फरणामपरगफलिभो रपणापग्दंगे नूणं ॥ ९४ ।। पेशागिरमुरपुणगारिहोरिमाणामो इत्य भरपरइ । उत्तत्तभणपत्रमा परिभाम्मि मारिए ॥१०॥ तइन्ट्रोएवि महग्यो दुलो लोयाण पुपरहियाणं । समणिपमुदणभूमो परपणरामिम्ग दमणभो ॥२६॥ दकिम्मरण मुफझापानलेणमपर्नपि । भरियाणा निविदामि मानििम्मिहिमि ॥1॥ कियाणा ना होही सत्तमतिरो मुओ तुम्ह । पम्मरची लोपालोरयामागे ॥ ९८ ॥ अविरलगलन्मदसालिलमलिनगण्डतलदन्तिदर्शनतः । पदानाविधकगे गमगामी सर मुटो मरिमति || प्रदायनशालिमुन्दापभोशनस्कन्वयधुरो धीरः । सकलामुगगुरपृपभो अपमानका मन ॥८ भयरहितम्तेनस्वी दुर्गा रिपुगजेन्द्रयन्यानाम् । भविष्यात होणे ५ पमाननसंवाद ॥८६॥ বিবি যা লি:। শনশনুমাবার আশঙ্কায়াশ (৩) मुसकमलनयोपदेशाध-विकमरैः । नित्यं रिपेयर एमनोमासामलोपनतः ॥ শয়ারিণী ম্যৰক্ষণীয় বিশ্বনাথে বিধান বিবিনিময় ও पाशुशालनिधितसकलननयमोहतिमिरमर. 1 तारतेजोदरपा सहमणिय दमः ॥ ९ ॥ लोरासाशिरसंबनिनासममशेषः । पिशाबानो पन व मुजरना ॥९॥ বিষাদবিখশষমেশ্বসংবাদমষ। মনীষাদিবা শ্বাসী। दुसदाहस्पिासितपालविकनिनिपानगुलिनः पयालयो विशाल पनागब बन ॥९॥ अजगरनारो गम्मीरः बरसस्वसंयुक्तः । परमानामन्तिो रलापरे ननम् ॥ ९७ देशानिारमाना विमानाकारतानि । उत्तपाता, प्रसारिमाने ॥१९॥ लोऽपि महा दुभो सानो पुण्यारिकानाम् । संनिभुदरमुकाम राम ॥ ९ ॥ গা দেন হানাদন মাষশষ। মৰিষন হিশামসৱৰ ৱিৰিঃ •

३८
सुपासनाह-चरिअम्मि-
आयन्निऊणमेवं हरिसेण विसन्जिङ नमंसित्ता । नरवइणा मुणिनाहो गओ य हियइच्छ्यिं ठाण ॥१९॥
तेसिं च सिद्धपुत्ताण दावियं पारितोसियं दविणं । आसत्तपुरिससंतइदालिदविमसंनणय ।।१०॥
एचो देवीभवण गंतूणं साहियं महीवइणा । चउदससुमिणाण फलं जह कहियं तेहिं सविसेस ॥१०१॥
सोऊण सुमिणविवरणमुल्लसियासमपमोयजुत्ताए । सुररमणिसरिसवदंतविन्भमाए तो तीसे ॥१०२॥
तित्ययरपमावणं दूरपरविलीणरोयनियराए । परिवइढिउमारद्धो गम्भो सह देहकंतीए ॥१०॥
अह सोहि पउत्ता देवी गम्भप्पभावओअहियं । खीरोयजलहिवेलच पवरमुत्ताहलसणाहा ॥१०४॥
अंतरपडिविवियउग्गमंतनवतरणिकिरणविच्छुरिया। तियसायलनिम्मलकणयसाणुभित्तिव्य अहरुइ।।१०५
अभंतरपाभुयअसमससिमंडला नहसिरिल । फलिहधरणीव अंतरनिहित्तवररयणपन्भारा ॥१०॥
मुषणपयोहरमंडलपरिमंडियगयणविमलवच्छयला। उल्लसियवलायावलयहासिरी पाउससिरिव्य ॥१०॥
इय गम्भट्टिपजिणवरपभाववदतकंतसव्वंगा । रेहइ नवकप्पमलइयव्व मणोहरा देवी ॥१०८॥
अह सुपइटस्स गिहे इंदारसेण धणवइप्पमुहा । मुंचंति जखनियरा मणिरयणसुवनदविणभरं ॥१०९॥
पद्धविहमशुग्नभोगंगसंचयं तह पसत्यवत्याणि। विविहाभरणाणिय किरणजालकलियाणि विकिरंति॥११०॥
अवणिति वाउदेवीउ कयचरं तत्य तम्मि समपम्मि । गंधोययधाराधोरणीए वरिसंति तह मेहा ॥११॥
सप्यावि रिउसिरीमो मुंचंति समंतओ कुसुमवुट्टि । आयरिसं दंसंति य जोइसियाणपुरंधीओ ॥११॥
किं पहुना तम्मादविन्यति सममनीर्यकरः सुतस्तव । धर्मवचक्रवर्ती लोकालोक्प्रकाशकरः ॥९॥
पाकम्प हग विमृन्य नमस्यिया । नरपतिना मुनिनायो गतश्च हृदयेप्सितं स्थानम् ॥१९॥
तेम्या सिद्धपुत्रेभ्यो दापि पारितोषिक द्रविणम् । आसप्तपुरुषसंततिदारिद्रयविमर्दसंजनाम् ॥१०॥
हनो देवीमवनं गत्ता कथितं महीपतिना । चतुर्दशस्वप्नानां फलं यया कथितं तैः सविशेषम् ॥१०॥
धुवा स्वप्नविवरणमुद्धमिताममप्रमोदयुक्तायाः । सुररमणीसदृशवर्धमानविभ्रमायास्तनम्तम्या ॥१०२॥
सकिरममावेग दृरतादिनीनरोगनिकगयाः । परिवर्धितुमारब्धो गर्भः सह देहकात्या ॥१०॥
मय रोभितुं प्रवृत्तां देवी गर्मघमावतोऽधिकम् । क्षारोदनलधिवेलेव प्रवरमुक्ताफलसनाथा ॥१०४॥
अन्न प्रतिनिन्दितोद्दनववरणिकिरणविच्छुरिता । त्रिदशालनिर्मलकनकसानुमिचिरियातिरुचिरा ॥१०११
काभ्यन्तामा तामनराशिमाला नमःश्रीरिख । स्फटिकघरणिरिवान्तनिहितयररलाग्मारा ॥१६॥
मुमुदना वराहरिमहिनगगनविमलवशम्तला । उल्लसितबलाकावळ्यहासवती प्रादावि ॥१०॥
रवि मानिनवर वर्षमानकान्तुमाहा । गजने नवकल्पद्रुमलतिकेय मनोहरा देवी ॥१०॥
भय मुनियम्य रहे इन्द्राशन धनानियममाः । मुन्नि यक्षनिकरा मणिरत्नपुवर्णद्रविणमरम् ॥१०९॥
विपन्नोरमागरमचयं नया नास्तवमागि । विविधामरणानि च किरणनालकलितानि विकिनिा११॥
भनि उसनता नत्र दग्मिन् समये । गन्धोदकधाराधोरण्या यन्ति तया मयाः ॥११॥

जम्माफधायो। चनरमाणिय वणवासिदेवाण पवरपणीओ । देवि धुर्णति भत्तीए सारणं सह पडिग्छति ॥११॥ निगमणीए पुरमो दिसिदेवीओ दसापि गार्गति । वीणायणमुगंगाइमारणि मणहरं गेयं ।।११४॥ रियाणा - जय-जीव-नंद-दमाइकोपलालावपेमलाई सपा । रोविबाद टीवि सुररमणीहि पुहरदेवी ॥११॥ पिनी नटनाट्यपिडणयाई ययाह, करणाए । पिपरंती दुत्पिपाणं फयावितरणिन्नघुनाई।११६॥ आयमती य पुररामपुरिमचरियाई सरणमुइयाई । करपावि नपरसोई पिछती सहियणाणुगया ॥११७॥ कुणमाणी कायावि य नियधुवहनणस्स परिहामं । फइयावि धम्मसंपदफहारियारं निसामिती॥११॥ परिवालइ तं गम्भं नो अदरम्हरि नामदुरेहि । नो अइतित्तेहिं नाइअंबिलेहि न कइएहि ॥११९॥ नो भइसमायहिं न याइसीपहि नाइटवणेहि । सबोउपसुइपहि आहारहिं पुहरदेवी ॥१२०॥ संपुमम्मि य ममए सुपइटमहानिवस्म रजम्मि । जगपंनी करलाणं परिपूरियसपलदोहलया ॥१२॥ जिस्म पारसीए सियार स्याए दुष्यजामम्मि । सत्तमतुलसीए सुपवित्तम्मि य मुत्तम्मि ॥१२२॥ उपहाणदिएमु रविमंगलमयुहरविगुएर । मोमम्मि विसाहत्ये फिदियाटियगुरुम्मि ॥१२॥ पीपन नवममऊ महिणवमुलादलं गुत्तिय । सुरगिरिधरव्य नवापपाय पसरिया पुतं ॥१२॥ संदणं तिपदिवापरं संपतिपरिफलियं । पुष्यदिसा चिव वियसिपमुहकपला रेइए देवी ॥१२५ पर्यायपि प्राधियो मुन्ति समन्ततः कुमुमधिम् । आदर्श दर्शयन्ति प न्योतिष्याणां पुरन्ध्रयः ।।११२॥ प्यन्तरवैमानिकभुवनवासिदेवानां प्रबररमण्यः । देवी स्तुवन्ति भक्त्या शासन तथा मतीच्छन्ति ॥११॥ जिनजनन्याः पुरतो दिग्देव्यो दशापि गायन्ति ! वीणावेदादिमधुरध्यान मनोहरं गेयम् ।।११४॥ क्षय-जीव-नन्देत्यादिकोमलालापदादाभिः सदा । सेश्यते पेटीमिरिय मुररमणीमिः पृथिवीदेवा ॥११॥ पश्यन्ती नटनाकमेक्षणयानि कदानित, करणया । वितरगती दुःनितभ्यः कदापि तपनीयपुमान् ।।११६॥ माफर्णयन प पुराणपुरुषचरितानि भषणमुतदानि । कदापि नगर शोभा पश्यन्ती सखोजनानुगता॥११७॥ कुर्वाणा कदापि च निजमधुवजनम्य परिक्षासम् । कदापि धर्मसंघद्रकथाविचार निशाग्यनी ॥११॥ परिपालयति तं गर्भ नो अयुष्णेन तिमधुरैः । नो अतितिक्त त्यागर्न फटुकः ॥११॥ भो आविफपायर्कन चातिजतिनातिलयी. । सर्वकासदराहारः धिदेवी ।।१२०॥ संपूर्ण र समये गुप्रनिष्ठमहानुपाय राज्ये । जनपन्ती कल्याण परिपूरितसफलदोहदा ॥१२ १३५ ज्येष्ठम्य द्वादश्यां सिवाया रजन्या द्वितीययामे । सक्षमतुलाराको मुपवित्रे व मुद्दत ३१२२॥ उचस्थानस्थितेषु रविगगलशुकवुधरविमुत्ते । सोमे विशावास्ये केन्द्रस्थानस्थिनगुरौ ॥१२३॥ दिनीय नयनरमभिनयमुक्ताफल मतिरिव । सुरगिरिधरेय गवकल्पपादई पराता पत्रम् ।।१२।। १३.शगिरिमा ४० सुपामनाह-चरिअग्मि- ऐत्यंतरम्मि सहसा आणदियसयलतिहुअणाभोयं । मंदो सिसिरोमुरंही गयणे पवियमियोपवणो ॥१२६।। सचराचरजंतूणं अइसुहओ गरुयविम्हणकरो य । संभूमो नरपमुवि सणमित्तेणं समुजोमओ ॥१२७ ; पमज्जियंच धरणीए मंडलं तह पहंजणसुरहिं । उपसंतरेनियरं धणेहिं गंधोदयं गृह ।।१२८॥ उउदेवीओ कुसुमाण पंचवन्नाण पयरमुवणिति । समकालमग्गिदेवीओ दीवए तत्य दीनि ॥१२९॥ सुपइटनिवइभवणे धणयाएसेण जमगसुरावि । पररयणकणयवसणामरणसमूरं च परिसंति ॥१३०॥ देवेहिं देवीहिं इंतेहिं पडिनियत्तमाणेहि । वाणारसीवि जाया तब्येलं अमरनयरिव्य ।।१३।। एत्तो य मूइकम्मावसरं मुणिऊण ओहिनाणेणं । अट्ट दिमाकुमरीमो अहलोगामी तहि इति ॥१३२॥ पवरविमाणाख्दा चउसामाणियसहस्सपरियरिया । अणिआहियेहि सत्तहिं सतहिं अणिएहि संजुत्ता।।१३॥ अमरकरिकुंभविभमपओहराभरणभूसियसरीरा । जिणजणणिसमीवं तारखणेण एयामओ संपत्ता ॥१३४॥ तं जहा:- - भोगकरा भोगवई सुभोगा भोगमालिणी । तोपधारा विचित्ता य पुष्पमाला अणिदिया ॥१३५|| ति पयाहिणीकरेउं निणवरजणणि पैराए भत्तीए । सव्वाओवि समकालं धुर्णति कलकोइलरयेण।।१३३॥ कहं विया नमिमोतिहुयणरमणीसिरभूसणरयणविभमे देवि । पपकमल कोमलललियअंगुलीपवरदलकलिये ॥१३७ 'तं दृष्ट्वा त्रिभुवनदिवाकरं तेजःकान्तिपरिकलितम् । पूर्यदिगिव विकसितमुखकमला राजते देवी ॥१२५|| मत्रान्तरे सहसाऽऽनन्दितसकलत्रिभुवनाभोगम् । मन्दः शिशिरः सुरभिर्गगने प्रविजृम्भितः पवनः ॥१२॥ सचराचरजन्तूनामतिसुखदो गुरुविस्मयकरश्च । संभूतो नरकेप्वपि क्षणमात्रेण समुद्योतः ॥१२॥ प्रमार्जितमिव धरण्या मण्डलं तथा प्रमञ्जनसुरैः । उपशान्तरेणुनिकर धनैर्गन्धोदकं वृष्टम् ॥१२॥ ऋतुदेव्यः कुसुमानां पञ्चवर्णानां प्रकरमुपनयन्ति । समकालमग्निदेव्यो दीपकांस्तत्र दीपयन्ति ॥१२९॥ 'सुमतिष्ठनृपतिमवने धनपादेशेन नृम्मकसुरा अपि । वररत्नकनकवसनाभरणसमूहं च वर्षन्ति ॥१३०॥ देवैर्देवीभिरायद्भिः प्रतिनिवर्तमानैः । वाणारस्यपि जाता तद्वेलममरनगरीव ।।१३।। इतश्च सूतिकविसरं ज्ञात्वावधिज्ञानेन । अष्ट दिक्कुमार्योऽधोलोकात् तत्रायन्ति ॥१३२॥ प्रवरविमानारूढाश्चतुःसामानिकसहस्रपरिकरिताः । अनीकाधिपः सप्तभिः सप्तभिरनीकैः संयुक्ताः ॥१३॥ अमरकरिकुम्भविभ्रमपयोधरामरणमपितशरीरशः । जिनजननीसमीपं तत्क्षणेनैताः संप्राधाः ॥१३४॥ सधया:- भोगकरा मोगवती सुमोगा भोगमालिनी । तोयधारा विचित्रा च पुष्पमालाऽनिन्दिता ॥१३॥ त्रिः प्रदक्षिणीकृत्य जिनवरजननी परया मक्त्या । सर्वा अपि समकालं स्तुवन्ति फलकोकिलरवेण ।।१३६॥ कथमिव १६.1 जम्माइपल्यायो । भामंसार दसमुवि दिमामुपरिभपउ निम्भरं देवि।सरपनिमायरहगमियहारधवलोजसो तुज्य ॥१३॥ तुमएचिप संपत्ता रेटा मज्मम्मि पुत्तवंतीण । जीए नियउयरेणं उन सनपजिगिदी ।। ११९ ॥ इप मुहरं निणनणणि नामिजपति गुरुपमोएण। न हुदेवि ! भाइपलं जं अम्हे दिसिरुमारीमो ॥१४॥ एयरस सपलभुवणिकमामिणो निणवरस्स भनीए। नियमहिगारणुरुवं जम्मामहिम वितिम्मा ॥११॥ इस अणुजाणायेउं निणनम्मणभवणपउदिमि विडियं । जायणमित्तं विनं वगपनकटग्यपनं ।।१४२।। तषणविविएणं मवगाणा समग्गपि । दुग्गंधं अवणे निणनगीए अंगम्मि ॥१४॥ गातीउ गुरुहरिमवियसियन्द्रीभो सत्य चिट्ठति । एवं उदिमामावि देवीओति पगमा ॥१४॥ मेहंकरा मेहबई गुमेहा मेहमालिणी । गुवरहा बच्छमिना य वारिसेगा पगागा ॥१४॥ तो येउग्वियमेहेण मदिप नियरेणुयं फाउं । सोरन्मगुणायददिपभमाउन पुप्फर्वाग्मं च ॥१६॥ तित्यपरगुणसमूह अइमारसरण मवणमुहएण । आममम्मि टियागो गापनि गुंगप्पमारणं ॥१४॥ अपरिच्छिमरुयगामो मह देवीउ दिसिकुमारीभो । निपपरियणहियाओ एपामो मागरालय ॥४८॥ नंदुरा ये नदा आनंदा नंदिवदणा । विजया य पेनयंती जपती पापगनिया ॥१४॥ दिणरविंयसरिन्छ करे फरेऊण दपणं विमलं । पुप्यदिसि संठियामी गाय गुणे मिणिग्ग ॥१५॥ अहदाहिणरुपगाओ एवंचिय अदिमिकुमारीओ। मुणियनिणनम्मणामओपयाउ ममागया | नमामविभुषनरमीशिरोपणरत्नविधमे ! देवि : । पादकमलं कोमलगमालिपपरदपलिनम् ||१३ आसंसारं दास्वविदिशु परिभ्राम्यतु निर्भरं देवि । भारनिशाकरदाहरितदारयलं पास Iml स्वयेय संप्राप्ता रेग्या मध्ये पुत्रवतानाम् । यया निमोदरेणोपट मामजिगन्द्रः ॥१५॥ इति गुमिरं जिनजननी नत्या जल्पन्ति गुरप्पमोदेन । न म देवि ! भेतम्यं यः स्यं विश्वमार्य Mer एनस्य सकल मुकम्पागिनो मिनयरय भरत्या । निजाधिकागनुरूपं मन्ममर्ह विधाम्बारः ॥१४॥ इत्यनुशाय जिनमन्मभयनपतुर्दिशु विदितम् । योमनमा क्षेत्रं व्याणम् ॥१४॥ सरक्षणविकुपितेन मवर्तकयापुना समप्रमपि । दुर्गन्धमपनीय जिनजनन्यां भरे ॥१४॥ गायन्यो गुरदविषसितास्यस्तत्र निष्ठन्ति । एवमूरिशोऽपि देय मापा । १४४॥ मेषरग मेवाती गुमेशा मेपमालिनी । सुवमा यम्ममाप पारिरणा लहरा सनो विकृत्रिमेयेन महीतलं निहतरेणुक करवा । सौभ्यगुप्ताअधमरघुलं पुजा च ॥१४॥ तीर्थकरंगुणसमूहमतिमधुरम्बोण प्रवणसुखदेन । भासले यि गायन्ति गुम्योरेन ॥११॥ भप पारसम्यरमाए देमो दिएमाः । निनारिमनसहिमा एमा भागसम्टा ॥१४॥ नन्दोमानामन्दिरना । विमया र जयन्ती जपन्नी पराजिता ।।१४॥ दिनकारियों को सादगं दिसलम् । पुर्वविक्षि सविता गायन्ति गुमानन्दम् . भय दक्षिणको बाट सिमा निम्मान एन': साम!!!!!

मुपासनाह-चम्मिम्मि- समाहारा पइन्ना य सुप्पयुद्धा जमोहरा । लडीबई मांगई चित्तगुना गुंग ॥ १५ ॥ करकमले फलिऊणं भिंगारं सुरहिसलिलपडिपुन्नं । पहुणो दाहिणणाम ठियायो गागंनि गुणनियर।।१९।। अह पच्छिमरुयगठिया पवर विमाणेण दिसिहमारीमओ। अष्टेव मनिभनिभगमा पमा परिमंनि ॥१५॥ इलादेवी सुरादेवी पुढई पउमावई (नहा?) । एगनामाऽनयमिया मामांया य अट्टमा ॥१५०० करकमलकलियसुविसालतालियंटाओ दीडरन्छीमो। पन्छिमदिमाठियामो युगनि नित्ययग्गुणनिहं१५६ अह उत्तरिल्लरुयगे वत्यन्बामो दिसाकुमारीमा । अढेच मागयामो नम्णनहामी पगामी ॥१७॥ वारुणी पुंडरीका य मीसकेसा अनंयुका । आमा सनपहा ने 'हिरिदेवी मिर्ग तहा ॥१८॥ करकमलकलियसियचामरामओ उत्तरदिसिम्मि देवस्म । नमिऊण पुहडदेवि पुष्चक्रमेणं च चिटंति ॥१९॥ अह विदिसिरुयगपरिवासिणीओ चत्वारि दिसिकुमार्गमा।विना य चित्तकणया सुतेरसोयामानामा १६० नमिऊण पुहइदेवि ठाउं विदिमामु चउमुवि कमेण । मुंदरपईवहत्या गायंनि निणम्म गुणनियहं ।।१६।। मज्झिमख्यगढिईओ दिसाकुमारीओ इंति चत्तारि । तं जह सैया रयंमा मुंग्या यगावईनामा ॥१६२|| तत्यागतुं नाहीनालं कप्पंति निणवरिंदस्म । चउरंगुलाउ उइदं खणति तत्तो य वरविवरं ॥१६॥ तं तत्य नाहिनालं ठविऊण पंचवण्णरयणेहिं । पूरिति तदुवरि नो रयंनि हरियालगुरुपीढं ॥१६॥ तयणंतरं च अइमणहराई कयलीहराई तिनेत्र । पेउविऊण तेसि च मज्झमागम्मि रम्माई ॥१६५।। समाहारा प्रदत्ता च सुप्रबुद्धा यशोधरा । लक्ष्मीवती भोगवती चित्रगुमा वसुन्धरा ||१२२॥ करकमले कलयिता भृङ्गारं सुरमिसलिलपरिपूर्णम् । प्रमोदक्षिणपाचँ स्थिता गायन्ति गुणनिकरम् ॥११३॥ अथ पश्चिमरुचकस्थिताः प्रवरविमानेन दिक्कुमार्यः । अष्टैव भक्तिमरनिर्भरा एता प्रविशन्नि ॥१५४|| इलादेवी सुरादेवी पृथिवी पद्मावती । एकनासाऽनवमिका भद्राऽशोका चाष्टमी ॥१५॥ फरकमलकलितसुविशालतालवृन्ता दीर्धाक्ष्यः । पश्चिमदिविस्थताः स्तुवन्ति तीर्थकरगुणनिवम् ॥१६॥ अथौत्तराहरुनके वास्तव्या दिक्कुमार्यः । अष्टैवागतास्तरणप्रगल्भा एताः ॥१५७॥ वारुणी पुण्डरीका चमिश्रकेशाऽलम्बुका । आशा सर्वप्रभा चैव हीदेवी श्रीस्तथा ॥१५८|| करकमलकलितसितचामरा उत्तरदिशि देवस्य । नत्वा पृथिवीदेवी पूर्वक्रमेण च तिष्ठन्ति 1॥१५९॥ अथ विदिगुरुचकपरिवासिन्यश्चतस्रो दिक्कुमार्यः । चित्रा च चित्रकनका सुतेरा-सौदामनीनामानौ ।।१६०॥ नत्या पृथिवीदेवी स्थित्या विदिशु चतसृष्यवि क्रमेण । सुन्दरपदीपहस्ता गायन्ति निनस्य गुणनिवदम् ।।१६१ मध्यमरुचकस्थितयो दिवकुमार्य आयन्ति चततः । तद्यथा रुचा रुचांशा सुरुचा रुचकावतीनामा ॥१६२।। तत्रागत्य नाभिनालं कल्पयन्ति जिनवरेन्द्रस्य । चतुरड्गुलादूर्ध्व खनन्ति ततश्च घरविवरम् ॥१६॥ तत् तत्र नामिनालं स्थापयित्वा पञ्चवर्णरत्नैः । पूरयन्ति तदुपरि ततो रनयन्ति हरितालगुरुपीठम् ।।१६४॥ तदनन्तरं नातिमनोहराणि कदलीगृहाणि त्रीण्येव । विकुळ तेषां च मध्यभागे रम्याणि ॥१६॥ २ ग 12 ग. देहा। ३. ग. हरि ४७. ग. मातर । ५ क. ग्या। ६ क. स्य०१७क. सुश्या । ८ के. क्य! .

जम्माइपयायो। पंचप्पयारमणिरयणरइयकुटिमनलाई विउलाई । दारप्पएससंटारियकणयमयपुग्नकलसाइं ॥१६॥ उद्दामरूववरसालहनियारेहिराई विस्येति । उत्तरदाहिणपुल्वागु निनि उसालभवणाई ॥१६७॥ तेसिं च मझमागे महम्पमणिखंडमंडियतलाई । नियकिरणजालविरइयमुरिंदकोदंढदंडाई ॥१६॥ वरकणयपव्ययमिलावित्थिनाई वंति निमेव । सीहामणाई नतो नित्ययरं गम्यभनीए ॥१६९॥ करयलपुडेणाधिनुं जिणवरजणणिच दाहिणनिसिम्मिानिमिपाविनिय वरनाउमालमीडामणे नत्तो।।१७० अभंगति सरीरं सयपागसहस्सपागतेल्लेहिं । तेसिं पहाणगंधुदुरेहिं परमपमोपण ॥१७१।। उबटिजणं उभयं सुगंधउवणेण एमेव । पुल्वाभिमुहे चउसालपवरसीहासणे उविरं ।।१७२।। गंधोदएण पुष्फोदएण मुद्धोदएण पहाविति । परमणिग्यणकणयाभरणेहिं तो विभूमिनि ॥१७॥ उत्तरदिमिम्मि चउमालविउल सिंहामणे निसें । संनिनिमित्तं होम करंति गोमीपदाहिं ॥१७॥ नियपप्पभावपरिरक्खियस्सवि जिणस्म जीयमेति । काऊण पवरग्यग्वापुलियं बंधयंति नमो॥१७॥ तार्मिति सवणमूले रयणुवले परिसं वयंतीओ । सचलपच्चयाऊ अप्पडिहयसामणी स्वगु ।।१७६।। पणपनणपूरियासोदग्परपलीणरोपमोगा य। इय भणिऊणं जम्मणगेहम्मिटविनिनिणनगणि॥१७॥ तत्तो महुरसरण गायंति निर्णिदभूरिगुणनियहं । हरिसेण समष्ट्रिपति पुइदेवीममीवम्मि ॥१७॥ इय जस्म जम्मकिचं जिणस्म एप्पमदिमिकुमारीहिं । बहुमेव ममन्यिजइभनीए परमारिसेणं ॥१७॥ पभप्रकारमणिरत्नरनितकुमितलानि विपुलानि । द्वारप्रदेशमस्थापितकनफमयपुण्यफलमानि ॥१६॥ उद्दामरूपवरशालभषिकारानमानानि विरनयन्ति । उत्तरदाक्षिणपूर्वामु प्रीणि मनुःशालभवनानि ॥१६॥ तेषां च मध्यभागे महाघमणिग्दण्डमण्डिततलानि । निजकिरण जालविरचितमुरेन्द्रकोदण्डानि ॥१६॥ वरकनकपर्वतशिलाविम्तीणानि स्थापयन्ति प्राण्येव । सिंहासनानि ततस्तीर्थचरं गुरभरत्या ॥१६॥ करतलपुटेन गृहीत्वा जिनवरजननी र दक्षिणदिशि । निषादयन्ति प परचतु:शालसिंहासने सनः ॥१७॥ अभ्यन्ति शरीरं शनपाकमहमगवतले । तयोः प्रधानगन्धोद्धरै परमप्रमोदेन ॥११॥ उन्योभयं मुगन्धोद्वर्तनेनैवमेव । पूर्वाभिमुग्न भतु शालप्रवरसिंदासने स्थापयित्वा ।।१७२।। गन्धोदरेन पृथ्पादन शुद्धोदफेन रनपयन्ति । प्रवरमणिरत्नकनकाभरणम्तना विभूपयन्ति ॥१७॥ उत्तादिशि मनु.शालविपुलमिहासने नितेश्य । शान्तिनिमित्तं होम कुन्ति गशीर्षगर्भः ॥१४॥ निनकप्रमापरिरक्षितस्यापि मिनम्य जीनमंतदिनि । कन्या प्राररक्षापोहलिका बघ्नन्ति मा ॥१७॥ भाइयन्ति श्रवणमूले नोपलानीदों पदन्यः । सप्तकुलपर्वतायुरप्रतिहलवामनो मातात् ॥१७६ ॥ प्रणतमनपरिताशो दूरतरमलीनरोगशोषश्च । इति मणिवा भन्मगेहे शान्ति जिनशननीम् ॥१७॥ तती मधुरस्सरेण गायन्ति जिनेन्दरिगुणनियहम् । हर्पण समुपसर्गन्ति चिोदेबीसी ॥१८॥ इति यम्य जन्मकृत्य मिनस्य पदपथाशसिमाभिः । लादेद समस्त माया मम ॥१९॥ २.

पामगार-गरिमम्मि- एन्धनरम्मि सोहम्मकप्पमामिस्स गुग्वग्दिम्म | मीडामणं पकंगड नाग नमो माया ॥१०॥ अइविम्हिओ सुरिंदो रोमारणलोगणी विचिने । नणु कम्म मगदली पांमुही माग जाय? को वा फयंतदुन्जयकडक्सविरखेवगोयरं पत्नी । गमणमणो वा मलहन बननालामु को मन को वा निमजणमणो अगावसणीयहिम्मि दुःखुद्री सिंगालियं चिंपि हु जेण महामण मा१.८॥ इयचिंताकुलियमणो दिसिदसर्य जा पलीयमाणोविनिहुकिपिनिगद पुरी पुणोचि ना चिनए सत्रको १८० किं मम चवणकालो अह सोवि न संपयं घा जम्हा। कंपेड नापनम्न पििमलापति तुमुपागि अजविय नहु विरचइ सचीजणो नेय फुरइ दीणतान निममिणीय दिट्टी बन्याणियनेय मालगानि इय जा अणप्पकुवियप्पसंकुलो नियइ अहिनाणेण । ता मीडासणकंपिकारणं मुणड निणजम्म।।१८७३ ता उद्देउँसीहासणाउ गंतुं पयाई सत्तट्ट । तत्य ठिमोवि हु सान्यएण हग्मेिण पुणड निणं ।।१८८॥ सिंहासणे निसण्णो पुणोवि चिंतेइ मुरवई एवं । हद्धी अचिंतणीय पिन्टमु परिचितियं पावं ॥१८९॥ तो आणवेइ हरिसेण सुरच सामियं नियमनाहो । मो सोहम्मसभाए. गतूण लहुंपि निम्युनो ॥१९०॥ मेहोहगहिरघोस जोयणवित्तं सुघोसवरयंट । ताडेऊणं महया पेण घोमेह नह एवं ॥१९॥ भारदखित्ते सत्तमतित्थयरो संपयं समुप्पनो । वाणारसीए सको चलिमओ से जम्ममहिमन्यं ॥१९२॥ तो भो देवा ! तुम्भे सच्चालंकारभूसिया सव्य । सहि नाडएहि सल्लयलेणं च संजुत्ता ॥१९३।। अत्रान्तरे सौधर्मकल्पस्वामिनः सुरवरेन्द्रस्य । सिंहासनं प्रकम्पते तत्कम्पन तत. सहसा ।।१८०॥ अतिविस्मितः सुरेन्द्रो रोपारुणलोचनो विचिन्तयति । ननु कस्य स्वर्गलक्ष्मी. पराइमुग्वी सांप्रतं नाता॥१८॥ को या कृतान्तदुर्जयकटाक्षविक्षेपगोचरं प्रातः 1. गमनमना वा शलम इव वन्नज्वालासु का मम ? ॥१८॥ को वा निमन्जनमना अगाधत्र्यसनोदधौ दुर्बुद्धिः । संचालित स्थिरमपि हि येन मिहामन मम ॥१८॥ इति चिन्ताकुलितमना दिग्दशकं यावत् प्रलोकमानोऽपि । न हि किमपि पश्यति पुरत पुनरा नश्चिन्तयति दान । कि मम च्यवनकालोऽथ सोऽपि न सांप्रत घटते यस्मात्। कम्पते नामरतरुन परिम्लायन्ति कुमुमानि ॥ भद्यापि च न हि विरज्यते शचीननो नैव स्फुरति दीनत्यम् । ननिमेपिणीच घाष्टवस्त्राणि च नैव मलिनानि ॥१८६- इति यावदनल्पकविम्ल्पमंकुलः पश्यत्यवधिज्ञानेन । तावसिंहासनकम्पैकफारण नानाति निनजन्म ॥१८॥ तत उत्थाय सिंहासनाद् गत्या पदानि सप्ताप्ट 1 तत्र स्थितोऽपि हि शक्रप्तवेन हण स्तीति जिनम्॥१८१ सिंहासने निपएणः पुनरपि चिन्तयति सुरपतिरयम् । हा धिगचिन्तनीयं पश्य परिचिन्तित पापम् ॥१८९॥ तत मानपयति हर्षेण मुरचमूस्वामिन त्रिदशनायः मोः सौधर्मसमायां गत्या लध्वपि त्रि. ॥१९०॥ मेघोषगमोरघोषा योजनवृत्तां सुघोपावरचण्टाम् । ताडायत्वा महता रवेण घोषयत तथैवम् ॥१९॥ भारतक्षेत्रे सत्रमतीर्थकरः सांप्रतं समुत्पन्नः । वाराणस्यां शक्रश्चलितस्तस्य जन्ममहिमार्थम् ॥१९२।। ततो भो देवाः ! यूयं सर्वालङ्कारभूषिताः सर्वे । सर्वनार्टकैः सर्वयलेन च संयुक्ताः ॥१९३।। २१. सवयी जम्मारपधाया। ना सरिए मार्ग परनिविभागाई । दिल्लडरादि महिया सेकसगास लहुं एह ॥१९४॥ इस नियमनावपणं मी रिगरण सुरचमृसामी । तुरियाई गंपूर्ण सोहम्मसभाए तिसुमो ॥१९५।। नादर सुपासघटं तीसे घगयोसपरिरवरसेणं । अमाणवि घंटाण पत्नीस सपराइसमाई ॥१९६॥ एगणगाई समकालमेव फाउं रणझणारा । पारदाई तप्पडिरवोवि समग समुच्छलिमो ॥१९॥ एल्यंतरम्मि पंचविधिगयसेवापमत्तचित्तापि । देवा नमेगकाले पनिरघंटासरं सोचें ॥१९८॥ नितंति कि विस्तारंभरभंडयस्स रखो । रयणमयविमाणालिपडिफलणेणं पवियरिमा ॥१९९।। निगुणिजनो संयुद्धमुदपियाहिं अपररमीहिं । हानाह ! रक्स रपरवत्ति जपिरीहिं भयरसेणं ॥२०॥ दयावारिमितियसमुहगलजिभीसपो भुवणे।सयनोवि वियंभइ घंटाणं रणरणारावो॥२०॥ इप चिताए सिदिलियमाणिणिगाद्वारगूदफंउम्मि । संनाए सुरनिवहे सव्यत्तो मूदहियपम्मि ॥२०२॥ उपसंते य सणेण समग्गगंभीरपरनिग्योसे । अवाहियमुराण मुररापसासणं कहइ एस नमओ ॥२०३॥ प्य नाउंरिणगसिवयणी जम्ममजणं पहुणो । विष्फरियपमोयभरा तो संविहिउँ समारदा ॥२०॥ गंतूर्ण मजणकलिदहियं अह कुणनि मन्नणर्य । फापूरमीसचंदणरसेण देई विलिपंति ॥२०५।। . दूसनुयं निम्मलकोमलं च परिदंति फैतिरुमणीयं । कंठपाटियहारा दूझियकामुपवियारा ॥२०६॥ . परफडपडियमणिमउकिरणविन्धुरियसपनगयणयला।निपरूवमडप्परहसियकुसुमवाणातमोचलिया।। तथा माविमृन्याय प्रवरानिनावमानानि । दिश्याप्मरोभिः सहिताः शक्रसफाश लब्लेन ॥१९॥ इति निदानायागनं श्रुत्या विनयेन मुरनमूस्वामी । त्वरितगतिर्गत्वा सौधर्मसभायां त्रिः ॥१९॥ ताडपनि सुघोपापण्टा सम्या पनरोपप्रतिरवाशेन । अन्यासामपि घण्टानां द्वात्रिंशतसहसाणि ॥१९॥ एकोनकानि समकालमेव कृत्वा रंणम्मगारावम् । प्रारब्धानि तत्प्रतिरवोऽपि समकं समुच्छालितः ॥१९॥ त्रान्तरे पथरियविषयसेवासमत्तनिछा अपि । देशम्तमेककाल वाघमानपयटाम्बरं श्रुत्वा ॥१९॥ 'चिन्तयन्ति कि विम्पुरनगइग्रयाण्डमाण्डफम्य रस । रत्नमयविमानावलिप्रतिफलनेन प्रविस्तणिः ॥१९९॥ भूयमाणः सन्धमुग्यवदयाभिरमररमणीमि. । हा नाय ! रस रक्षेति गल्पित्रीभिर्भयवशेन ॥२०॥ दनुजपतिवधर्पितत्रिदशमुमटगलगनिभीषणो मुवने । सर्वतोऽपि विनृम्भते घयटानां रणरणारावः ॥२०॥ इति चिन्तया शिधिलितमानिनीगादायगूढागठे । संजाते सुरनियह स्वतो मूढहृदये ॥२०२॥ उपशान्ते च क्षणेन समप्रगम्भीरयपटानिपोप । अवहितमुरान् सुरराजशासनं फययत्येप ततः ॥२०॥ इति ज्ञान्या हरिणगमेपिवननतो जन्ममजनं प्रभोः । विस्फुरितपमोदभरास्ततः संविधातुं समारब्धाः॥२०॥ गया मजन केलिदीपिकामथ कुन्ति मन्चनकम् । कपरमिश्रचन्दनरसेन दे विलिम्पन्ति ॥२०॥ (दूप्य युग निर्मलकोमलं च परिद्रधति कान्तिकमनीयम् । कपटपतिष्ठिनहारा दूरोनिशतकामुफविकाराः ॥२०६॥ घरकटकाटितमणिमुकुटकिरणविहरितसकलगगनतलाः । निजरूपगर्वहसिनकुमुमबाणास्ततमलिताः ॥२०७॥ स. मम्म २ अनुररणराष्ट्र पनि त वानुघमानो युम, मुनरत्रापि । - मुगमनारमारिअम्मि.. उनुगमगरहरिणयग्नागे आहा नीगंगुयधिसहस्सोरसोहि ॥२८॥ मियान्नागिरगिपाहिरियदियंता कवि हुमासद्लसरहहरिरसवसागया॥२ समसामरिक नियनीति गंग । सरि हरिसेण आगया सुरवासपी ॥२१॥ म मिनाहानलं । फालिरमणिनिम्मिपमालभनियाडियवरदारं ॥२११॥ मंगाना याचीहि मुइमुइयं । उन्भडपणापिरनयप्पडागामापाई ॥२१२॥ पनिम्पिदिासम्म भुगम्म। मिस पुलायगुरुयमिारिणो निम्मलालं॥२१॥ मिनमगिर निन्छ । जोगणापमाण जोगणाणमास्मउसे ॥२१५" बाग्मनि वर्गमागं । आहऊणं नरिभो समोसर देवकोडी ॥२१॥ PIदी मजगारंग । नदीमवरदीरे दाहिगपोनिम्मि नगे ॥२१॥ मनमो मंग देगा । तं दिलं देवनुदिनं देवाणुभारंप ॥२१७॥ REETभा fri | गौरागी ग गंजेण य निगमम्ममरणं ग ||२१५१ Premi गाभागे राम सहदेवहि ॥२१९॥ rrrrrrrrriferrifmगुगंनिगाम्मणभुणारा नगी निमिमाण।।२।। area Timeम्मिा मगमहिमाहि माहि मापाणियमारमगुदगी ॥२२॥ पाटन १० ११ १२ । नागनिदायोगशी ॥२॥ *:...., गला । केपि हिमहागाईदशरमहिमापा } " rint... #ruariii गागागता गुपतिमीपग ॥२१॥ ..... | मणिनितिशालमलियाना ||२१॥ * . . . :-: निगम ! हानामान HIRBARI * • *कर मारय निमार्गमन नगनशियन निर्म FATHEY' E- Mai मोबन प्रमाण योजनाine h. Pat ११ । अा....! वर राना . . Marianनुमान • ' . ' ...kajariनयHिI.RAलन भ.. Fram Rai | ARE AITERARI 4.1 anti...' . -- + ४७ जम्माइपत्याया। संजुत्तो तियसपहू पविसइ तत्व जत्य तित्ययरो । नगणी य, दिडिविसए पुणो पणामं करंमाणो।।२२२॥ सामि समापरं चिय तिपयाहिणपुभयं नमसेउं । संथुणइ पुइदेवि सविसेस पुलइयमरीरो ॥२२३।। फहं विय ? जयसि तुमं नियकुलगयणसयलमपुनचंदवरजेण्हे !। तिहुयणपहाणसीलाइगुणगणाहारवरधरणि! ||२२|| पररयणनियरपरिपूरिनरी लहुइओ नए जलही । निहुअणामसणिनं जिणवररयणं धरतीए ॥२२५।। जणि जिणिंदमंतरतमपसरनिरंभणिकदिणनाई । सन्जोयपविणी इव कया तए संग्यं पुष्वा ।।२२६।। परममुणीणपि तुम जाया आसीसभापणं देवि ! । एएणं चिय तुमए भवमलही दुत्तरो तरिओ ॥२२७।। अहरिपतिदुपणचिंतामणिमिणवरफुच्छियारिणीए धुर्व। तुह चैव मणुयजम्मो पर्ममणिजी पहाणपि।।२२८॥ इयथोउनिणजणणि अवसोवणिदाणपुव्वयं सको। उविकणं घेउनियमिणपटिस जणणिगे ॥२२९।। सयमवि पंच सरीरे विउनि धरह छत्तमेगेण । दोहि व उभयपान दालए सेयवरचमरे ॥२३०॥ एकेणं धरइ पुरी सारयरविमंडलंय दिसिवलयं । उज्जोयंत वजं असंखपटिवरविरग्यवणं ॥२३।। एगेण गुरहिंगोमीसचंदणुपंकपंहुरे मुपंधे । धरइ जिणं करर्फमले हरिसरगुरियरोपंची ।।२३२॥ इस पंचहिं रूहि फाउं सव्यंपि निययकायव्यं । बहुदेवदेविकोडीदि परिखुरो भनिभरकालभो ॥२३३॥ अपाणं मनतो समत्यमुंपसस्थतित्यनलपहायं । मंदरसेलाभिमुदं चलिमी भावंडली सनी ॥२३॥ संयुक्तसिदशपमुः प्रविशति तत्रैव यत्र तीर्थकरः । जननी घ, दृष्टिविषये पुनः प्रणाम कुर्वन् ॥२२॥ स्वामिनं समातृकमेव त्रिप्रदक्षिणापूर्वक नमस्यिन्या । सस्तीनि पृथिवीदेवी सयिशेपं पुरकिनार ॥२२॥ फथमिव ! जयसि त्वं निजकुलगगनसकलसंपूर्णगन्द्रवरज्योत्स्ने ! । त्रिभुवनप्रवानीलादिगुणगणाधारपरधरणिः ॥२४॥ पररत्ननिकरपरिपरितान्तरो लघूकृतारवया जलाधः । त्रिभुवनप्रशंसनीयं जिनयररत्नं धारया ॥१२॥ जनयित्वा जिनेद्रमान्तरतम पसरनिरोधनकदिननाथम् । सपोतपसचिनीव पृता त्यया सम पूर्वा ॥१६॥ परममुनीनागपि स्वं जानाऽऽशी जनं देवि ! । एतेनैव स्वया भयजलधिईनरम्नी. ॥२७॥ अधरितत्रिभुवनमिन्तामणिजिनवरक्षिधारिप्या भुवम् । नदेव मनुजजन्म मशंसनीय पुधानामपि ॥२२८॥ इति स्तुत्वा जिनजननीमवस्वापनीयानपूर्वकं दाम.. ! स्थापयित्या विविनाजिनपनिरपं जननीषाधे ॥२९॥ • स्वयमपि पच शरीराणि विकी धरति एप्रमेकेन । द्वाभ्यां चोभयरायोजियति तदरराम ॥२१॥ एकेन धरति पुरः शारदयिमण्डभिप दियर यम् । उठ्योतया बनएमनिपविक्षपणम् ॥२२॥ एकेन मुरभिगोशीनन्दनपपाण्डुरे सुगन्धे । घरति जिनं करकमी हर्षवमोहस्तिरोमार ॥२३॥ पनि भी र कृत्वा सर्वपि निजकार्तव्यम् । परदेवदेवाटिभिः परिहती भनिभरवरितः ॥२१॥ [आत्मानं मन्यमानः समनापुमराम्ननार्थलम्नागम् । मन्दस्मिाभिमुर्ग पनि भाग्दास्ता ।

४८ मुपामनाह-चरिमम्मि- परमेण पमोएणं दिव्वईए कमेण संपत्तो । तुंगरणेण जोयणलाखपमाणं सुरगिरिंदै ।।२३५॥ जो रेहइ एकपमोहरोग्य धरणीए कणयकतिल्लो । रयणावलीरमणीमोपंडगवणसिगसिहरी य ॥२३॥ अमियरमणीयगुणगणसंखारेइन्च सुरवरेहिं फया । रेइंति जन्य दिसिदंतिदंतरल्लिदणराईओ ॥२३७॥ पिहुलनियो संसोदिकणयमयमेहलाइ परिकलिंगो। सुपयोहरो विरायइ गइरो रमणीयणोव्य सया॥२३८॥ उत्तुंगसिहरसंठियसासयजिणभवणधयपहागाए । वियरियपत्तन सया जस्स सिरी रेडइ दिवस ।।२३ सव्वत्तोगुरुनिभरसलिलपयट्टाहिं गहिरसरियाहिं । निलममहिमममुम्भवकितीहिंव सहइ परिकलिपोर- इय गरुयगुणनिहाणं तं नाव सुराहियो समारुहर । तो पिच्छद रमणीयं महावणं पंडगभिहाणं ॥२४॥ कत्थवि उन्नयनवजलयगजिपमुइपकलाविकुलकलियं कत्यविय किन्नरीगेयसरणतल्लिन्छहरिणकुल २४ तो तत्य पंडुकंबलसिलाए नीहारहारधवलाए । मणिरयणकिरणनलखालियम्मि तवणीयमइयम्मिा॥२४॥ निवसइभिसेयसिंहासणम्मि उच्छंगठवियजिणनाही। पुख्वाभिमुहोसको हरिसवसुप्फुल्लनयणजुओ ॥२४॥ जिणवरपभावपयलियनियासणा ओहिणा वियाणेउं । जिणजम्ममजणमहं ईसाणाईवि सुरवणोr सव्येवि समागंतुं निययसमिद्धीइ तियससेलम्मि । फयजिणपयपणामा हरिसेण ठिआनिअट्ठाणे।।२४६॥ तत्तो पढम भणिया अच्चुयसुरसामिणा निया देवा । भो सिग्यं तित्ययगभिसेयमुवणेह सुपसत्य।२४ अद्भुत्तरं सहस्सं तो ते कलसाण कणयमइयाणं । कलहोयमयाण तहा अट्ठसहस्सं मणिमयाणं ॥२४८॥ कंचणरुप्पमयाणं वरतारयमणिमयाण एमेव । मणिकणयरुपमइयाण तह य भोमेयगाणं च ॥२४९।। परमेण प्रमोदन दिव्यगत्या क्रमेण संप्राप्तः । तुगत्वेन योजनलक्षप्रमाणं सुरगिरीन्द्रम् ॥२३॥ यो राजत्येकपयोधर इव धरण्याः फनक्कान्तिकः । रत्नावलीरमणीयः पाण्डुकवनकृष्णाशिखरश्च ॥२३६॥ अमितरमणीयगुणगणसंख्यारेखा इव सुरवरैः कृताः । राजन्ति यत्र दिग्दन्तिदन्तोल्लिखनराजयः ॥२३॥ धुनितम्यः संशोभिकनकमयमेखलया परिकलितः । सुपयोधरो विराजते रुचिरो रमणीजन इव सदा ॥२३॥ उत्तुङ्गशिखरसंस्थितशाश्वतजिनभवनध्वजपताकया। वितर्णिपत्रेव सदा यस्य श्री राजते दिवः ॥२३९॥ सर्वतः प्रवृत्तगुरुनिर्भरसलिलाभिर्गम्भीरसरिद्भिः । निरुपममहिमसमुद्भवकीर्तिभिरिव राजते परिकलितः ॥२४॥ इति गुरुगुणनिधानं तं यावत् सुराधिपः समारोहति । ततः पश्यति रमणीय महावन पाण्डकाभिधानम्।।२४१४॥ फुत्राप्युन्नतनवमलदर्जिप्रमुदितकलापिकुलकलितम् । कुत्रापि च किन्नरीगेयश्रवणतत्परहरिणकुलम् ॥२४२॥ ततस्तत्र पाण्डुकम्मलशिलायां नीहारहारधवलायाम् । मणिरत्नकिरणजलक्षालिते तपनीयमये ॥२४॥ निवसस्यभिषेकसिंहासन उत्सङ्गस्यापितज़िननाथः । पूर्वाभिमुखः शक्रो हर्षवशोकुलनयनयुगः ॥२४॥ जिनवरप्रभावप्रचलितनिजासना अवधिना विज्ञाय । जिनजन्ममजनमहमीशानादयोऽपि सुरपतयः ॥२४॥ सर्वेऽपि समागत्य निजकसमृद्ध्या विदशशले । कृतजिनपादप्रणामा हर्षेण स्थिता निजस्याने ॥२४६॥ ततः प्रथम मणिता अच्युतसुरस्वामिना निजा देवाः । मोः शीघ्रं तीर्थकराभिषेकमुपनयत सुप्रशस्तम् ॥२४॥ अष्टोत्तर सहसं ततप्ते कलशानां कनफर्मयानाम् । कलधौतमयानां तथाऽष्टसहस्र माणमयानाम् ॥२४८|| t जम्माश्पत्यायों। एवं रयणमयाण भिंगाराईण पवरवत्यूणं । पोयं पश्यं असहस्सं विलित्ता ॥२५०।। गंतुं वीरसमुदं कलसे भरिऊण वीरसलिलेणं । गहियाई फमलकैरवसयबच सहस्सवत्ताई ॥२५॥ एवं महंतसुपसत्यतित्थसत्याण मागाईणं । पवरनईणं च जलं तहोसहीमट्टियाओ य ॥२५२॥ उत्तरकुम्माईसुचि कुलगिरिवरखारनंदणवणेसु । अंतरनईदहेसु य जाणि य कुसुमोसहिफलाई ॥२५३॥ इय सम्बंपिय तिपसा तुरियं संगहिउमागया तत्थ । विणयपणयो अच्चुपसुराहिवइणो समपंति ॥२५४॥ अह सोअच्चुयमको दणमपिसेयसयलमामगिं जायहरिसोय सिग्य उइ नियासणार तो॥२५५॥ सामाणियसहस्सहिंदसहि तहाचाहिं लोगपालेहि। तिहिं परिमार्मिसत्तहिणियाहिवई हिअणिएहि॥२५६॥ तह तायत्तीसाए तायत्तीसेहिं आयरक्वाण । चचालीससहस्सेहि परिवुडो अच्चुयसुरिंदो ॥२५॥ तत्तो य विमलतियाग खीरजलहीण सलिलपुन्नेहिं । गोसीसचंदणपमुहसारवत्यूहि फलिएहि ॥२५८॥ विमलकमलपिहाणेहिं पारसयोसहीसणाहहिं । साहावियवेउनियकलसेहि महापमाणेहि ॥२५९।। सत्तमजिणस्स तिहुयणनिशारणबंधवस्स भत्तीए । जम्माहिसेयमहिमं अन्चुयकप्पाहियो कुणइ ।।२६०॥ इत्यंतरम्मि जुगवं पलोहकलसाण निगसिरग्गाओ।जलधोरणीओ रहिति सिहरिसिहरामओ सरियच्च १२६१॥ पहरिमपरवमहि दिसिरमणीहिव अहव सित्तामओ । भुत्तारलीओ साहति निम्मलाविरलकंतीओ ॥२६॥ अहवावि कुगइनिवटिरजणमुद्धरिउंच पुनरज्जूभो । अह खुहियजिणंनसोजलहिणोव्य फल्लोलमालाओ२६३ काश्चनरूप्यमयानां वरतौरकमणिमयानामेवमेव । मणिकनकरूप्यमयानां तथा च भौमेयकानां न ॥२४९॥ एवं रत्नमयानां भतारादीनां प्रवरवस्तूनाम् । प्रत्येक मत्येकमष्टसहर विकुळ ॥२५॥ गत्वा क्षीरसमुद्रं कलमान् भृत्वा क्षीरसलिलेन !-गृहीतानि कमलकरवशतपत्रसहसूपत्राणि ॥२१॥ एवं महामुप्रशस्ततीर्थसार्थानां मागधादीनाम् । प्रवरनदीनां च जलं तयौषधिमृत्तिकाध ॥२५२॥ उत्तरकुर्वादिष्वपि कुलगिरिकक्षम्कारनन्दनवनेषु । अन्तर्नाद्रहेषु च यानि च कुसुमाषधिफलानि ॥२५३॥ इति सर्वमेव त्रिदशास्त्वरितं संगृह्मागतास्तत्र । विनयपणता अच्युतमुराधिपतये समर्पयन्ति ॥२९४॥ अथ सोऽच्युतशको धाभिषेकसकलसामग्रीम् । जातहर्पश्च शीघ्रमुचिष्ठति निबासनात् ततः ॥२५॥ सामानिकसहसदेशीभम्तथा चतुर्भिलोकपालैः । तिभिः पद्भिः सप्तमिरनीमाधिपतिभिरनीकैः ॥२५६॥ तथा प्रयस्त्रिंशता त्रायविंशरात्मरक्षाणाम् । चत्वारिंशत्सहाच्या परिघृतोऽत्र्युतसुरेन्द्रः ॥२५७॥ ततश्च विमलती ना धीरजलधीना सलिलपूर्णः । गोशीपचन्दनप्रमुस्तसारवस्तुभिः कलितैः ॥२५८।। विमलकमलपिधानः प्रवरसापधिसनाथः । स्वाभाविकचैत्रायिकालशैमहाप्रमाणः ॥२६॥ सप्तमजिनस्य त्रिभुवननिष्कारणपान्धवस्य भरत्या । जन्माभिषामहिमानमव्युतफल्पाधिपः करोति ॥२६॥ अत्रान्तरे युगपत् पर्यम्तकलशानां मिनशिरोऽमान् । जलंधोरण्यो रानन्ति शिखरिशिवरात् मृता इव ॥२६॥ महर्पपरवशामिदिप्रमणीभिरिवाथवा क्षिताः । मुक्तावल्यः शोभन्ते निर्मलाविरलकान्तयः ॥२२॥ एक निओविता।

सुपासनाह-चरिअम्मि- एवं जिणाभिसेगे पपट्टिए सुरवई हिं हरिसेण ! ताडिजति चरविहआउज्जाई सुरेहिं तओ ॥२६४॥ सघणघणघोसदुंदुहिनिनाउद्धरं करडिरडरडियपडुपडहरवबंधुरं । सरससिनंतहकाडुकाउलं महुरगंभीरघुमघुमियवरमद्दल ॥२६॥ . युकतंयुकसंयुक्सदुकडं तालझणझणियवरतलिमघोसुभई । मुहलकंसालछलछलरवाडंबर भेरिमंभारवारंभभरियंवरं ॥२६६॥ वेणुवीणासमालवणिरवसुंदरं झंल्लरियोससंमीसखरमुहिमरं । पलयकालिम्वसजलयणगनियं तत्थ वजेइ चाउन्विहवजयं ॥२६७॥ गरुयभत्तिभरुभिन्नरोमंचया थुहि तित्थेसरं तत्थ नचंतया । केवि मुंचंति मंदारसुमणोहरं गंधवप्समिलियभसलोहसुमणोहरं ॥२६८||. केवि मल्लव्य सजति कंमदडुरं अपरि गायति मुहकंठरवसुंदरं । कवि उत्तालतालाउलं रासयं कुहिं करनचियं अपरि वरहासयं ॥२६९॥ केवि हरिसुद्धा तियसगलदडुरं कुणहिं हयहेसियं कैवि सुइबंधुरं । केवि गयगनियं कुणहि मयभिंभल अनि मुट्ठीहि पहरंति धरणीयलं ॥२७०॥ केवि फोडिति वारियकरय कवि कुव्यंति कंठीरघुम्नाययं । अथवापि युगतिनिपतनशीलननमुर्तुमिव पुण्यरन्ग्यः । अथ शुब्धजिनयशोजलधेरिव कल्लोलमालाः॥२६॥ एवं जिनाभि के प्रवर्तिते पुरपतिमिहर्पण । ताध्यन्ते चतुर्पिघातोद्यानि सुरेस्ततः ॥२६॥ सपनपनयोपदुन्दुभिनिनादोद्धरं करटिरटटितपटुपटहरवसन्धुरम् । 'सम्मसिदाबाहाकुलं मधुरगामीरघुमधुमितयरमुरनम् ॥२६५॥ दुश्नम्वुद्धमाकाम्दोरकरं तालमणशाणितवरतलिमयोपोदरम् । .मखरकासालच्छलश्रयाइम्बरं भेरीमामारयारम्मभृताम्यरम् ॥२६६॥ बंशुवी नाममालानीरवमुन्दर बालगयोषमगिभगरमागीयरम् । मनयटिकावर नविन तत्र वाचने चतुर्विधयायकम् ॥२६७॥ गुम्भनिभगेनिनगमायकाः नुवन्नि माधरं सत्र न्यन्नः । करि मन मन्दारमुमनामरं गन्धवामिलिननमरीयाममोरम ॥२६॥ शिमलाइव सन्नि क्रममपर गायन्ति शुभकष्टस्यगुन्दरम् । यात्राआलं समर कृति काविमपो ॥२९॥ दाविदारी वर्षानं योनि वन ममममन्य मति कीट-पतनि जम्माइपल्यायो। फेवि नरखणिण खीरोयनलसंतियं कलसमुवणिति तिपसा हरियतियं ॥२७१।। इस सुरवइसंघिण परिहयविग्धिण जहिं वहिजइ आयरिण । सत्तमजिणमजणि तहिं भवभंजणि कि किचिज मारिसिण? ॥२७२।। इय वटुंते मतमतित्थेसरजम्ममज्जणमहम्मि । सव्येवि सुरिंदा परमहरिसभरपुलइयसरीरा ॥२७३।। धूवकदृच्छयहत्या सियचमरविसालछत्तसंजुत्ता । सुहपुप्फगंधवावडहत्था य पुरो ठिया तत्तो ॥२७॥ एवं अचुपसके विरयम्मि जिणेसरंण्डवेऊण । निपपरिवाराणुगया आणयपमुहा सुरिंदावि ॥२७॥ अहिसिचंति निणिदं महाविभूईए अचुपवइन । तीसपि नियकमेण मुनु सोहम्मकप्पंपहुं ॥२७६॥ तयणतरं वित्ता ईसाणिदो निणं नियंकम्मि। सीहासणे निसीयइ तत्तो सोहम्मसामीवि ॥२७७।। चउरो चरदिसिपि हु हिमकरहरहाससंखदलधरले । तरुणवसहे विउव्वइ रमणिजसरीरकतिल्ले ॥२७८॥ तेसिंच अहसिंगग्गभायो अट्ट सलिलधाराओ। उदगमाओ धणियं अह पडणे एगिभूयाओ।।२७९॥ फाउं जिणुत्तमंगे खिवेइ आणंदवियसियच्छिनुओ। अन्नेहिवि तह खीरोयकलससहस्सेहिं बहुएहि॥२८॥ अदिसिंचइ य कमेणं अई विहिए परममजणमहम्मि । सोहम्मवई सुकुमालगंधकासायवत्यहिं ।।२८१॥ तिरयेसरस्स दे जपणाए हिऊण सम्बत्तो । अबइ य सुरहिगोसीसचंदणसंमीसघुसिणेणं ॥२८२।। मंदारसुरहिसियकुसुमदामनिवहेहि रयइ वरपूयं । सन्चालंकारेदि विभूसिऊण तो पुरओ ॥२८३॥ मारयससिकरपरलेहि अखएहि इमे समालिइ । दप्पणभदासणवद्धमाणसिरिवच्छमच्छे य ॥२८॥ केऽपि तन्क्षणेन क्षीरोदनलसत्कं फलशमुपनयन्ति त्रिदशा ह्यन्तिकम् ॥२७१॥ इति मुरपतिसंवेन प्रतिहतविघ्नेन यस्मिन् वृत्यत आदरेण । सतमजिनमञ्जने तस्मिन् भवमझने कि कोयते मादृशेन ? ॥२७२॥ इति वर्तमाने सप्तमतीर्थेश्वरजन्ममञ्जनमहे । सर्वेऽपि सुरेन्द्राः परमहर्षभरपुलकितशरीराः ॥२७३॥ घूपदवीहस्ताः सिनचामरविशालप्रसंयुक्ताः । शुभपुप्पगन्धव्याप्तहस्तान्ध पुरः स्थितास्ततः ॥२७४॥ · एवमत्र्युतशक्रे विरते जिनेश्वरं स्नपयित्वा । निजपरिवारानुगता आनतप्रमुखाः सुरेन्द्रा अपि ॥२७॥ अभिपिचन्ति जिनेन्द्र महाविभूत्याऽच्युतपतिरिव । त्रिंशदपि निजक्रमेण मुस्त्वा सौधर्मकल्पप्रभुम् ॥२७॥ तदनन्तरं स्थापयित्वेशानेन्द्रो जिनं निजाः । सिंहासन निपीदात ततः सौधर्मस्वाम्यपि ॥२७७॥ चतुरश्चतुर्दिस्वपि हि हिमकरहरहासशहदलघवलान् । तरुणवृषभान् विकुति रमणीयशरीरकान्तिकान् ॥२७८॥ . तेषां चाटशृद्धाप्रभागतोऽष्ट सलिलधाराः । ऊर्ध्वनमा गाढमथ पतने एकीभूताः ॥२७९॥ कृत्वा जिनोत्तमाझे सिपत्यानन्दविकसिताक्षियुगः । अन्यरपि तथा क्षीरोदकलशसहमभिः ॥२८॥ "अभिपिचति च क्रमेणाथ विहिते परममन्जनमहे | सौधर्मपतिः मुकुमालगन्धकापायवः ।।२८१॥ तीर्धेश्वरस्य देहं यतनया प्रमाऱ्या सर्वतः । अति च मुराभिगोशार्पचन्दनमंमिश्रधुमणेन ॥२८२।। मन्दारमुरभिसितकुगुमदामनिवहै रचयति वरपूनाम् । मालारैविभृप्य ततः पुरतः ॥२८३|| मुगमन र परिमम्मि- नवरारनामालगने ? । मुबइ तमो बहुभिकुनुमनियरमाजाशुमितं च ।।२८५१ गिनिविनडेग कारमाएन । सुकडन्धुपण गंगभिगमरिसाद परस्य ॥२८॥ पागामार्गत मभिगम् । उनारइ नरमंगलनिन तह मंगल ॥२८॥ समग्र नियमितनं । जय-जय-जयाइपम्मि पारणमुणिपुंगगग ।।२८५४ रिगीरियामुपनियधरायनं । नगिरकर मुगालालयानिकलपरसरमा परमार अभियं। मनिभरंग तयशु निगमनणि मयलगुरेनिमित॥२९: मनमगर.मनाए । भगतं मंयोउं एवं मो ममारदा ॥२९१॥ मानारग! | तिपणामियापकमल ! निम्मकारण ! ॥२९ गिEिR ! । मुगिमागमरिगरणम ! तालोपनपारम ! ॥२९॥ मिदिमाकरणसरिमजगपालिगमयर ||३१ firim!। मामातापिहिमानी ! ॥२९॥ rrrrrrintinामगागागागमजांगर!पापा! ॥ २९ ॥ imirm! निगनार ! ममत्याग्नुपरमपितारण ! 1201 torrent मा गगणी मान्य भीए तुई उगम पार ॥२१.१११ ram errani. . . १ मा पानी प्रगमनयाnail tr' ५ ५ ५ १.१ १.१४ | मुमती नगिनिफरमानानुमान (१) • र ११: AATI Inा गागांसानि पाम् ॥२४॥ ....... Anant | नियमानि मा पला । 31 nw नागमुनिान • ८ || ६. . . . मालसामा ॥१॥ १.HEMATI || ETTERS FATHIHERE Im है Karishtam 41 *" it : ' ART1:11.." in ixternet जम्मापयायो। सगाउं सोजि जहरघु होइ गुपइटनरसरु । जमु परि वितामणिसरिच्छु तुष्टु जाउ जिणेसरु ।।२९९॥ इप थोऊण निर्णिदं इंदा नंदीसरे निणे नमिउं । निपनिषगणेगु गया मोहम्मयई वि घुण इत्तो॥३००। उत्ततकंचणरुई गहिउँ फरसंपुढेण निणनाई । यथइ निणवरजम्मणघरम्मि परमप्पमोएण ॥३०॥ तत्य य पडिवं तह अयसोवणिमणिऊण येगेण । पुहइजणणीसमीपे सुयरयणं मुयइ नमिऊण ॥३०२॥ एग कुंडलनुयल पवरं तद देवदाजुयलं च । असीसगमूलम्मि ठयेइ पुरओ निर्णिदस्स ॥३०३॥ तिसगं च एगं पणवनिपरयणकिरणरमणिज । लवंतपवरमुत्ताहलावलं फणयमइयं ॥३०४॥ मुंबइ दिहिपदमि अभिरमणटोइ जपरलोयंतो । तित्पेसरो सुहेण सचासुविखेपण कुणइ ॥३०५॥ आणइ तो सक्को पेसमणंभ६ ! नह पहुंचे । उर्वणय निणनम्महरे यत्तीसं सुचनकोडीओ ॥३०६।। । तद व हिरनस्सवि कोटीओ तह य नंदभदाणे । पत्तेयं पत्तीसं अन्माणि य विविहवत्यूणि ॥३०७॥ सोवि हु तहत्ति सिग्यं भगदेपेहि सचमुरणेइ । तत्तो पुणोयि सरको उग्धोसायेइ सव्यस्थ ॥३०॥ जह भो देवासव्ये देवीओबिहुमुणंतु एकमणा। जो किर निणस्म निणवरजणणीए चावि नियचित॥३०९॥ अमिवमणिर्ट कार्ड वितेही तस्म उत्तमंगं च कुडिही सहस्सहा चिय अजगतरुमंजरिव लहुं १३१०॥ एवं फाऊण विहिं भययन पणमिऊण भत्तीए । उप्पइडं सो नंदीसरम्मि गंतुं गओ सग्गं ॥३११॥ अह उग्गम्मि सूरं वियलियतिमिरासु सपलभासासु । तह यजिएसुमंगलतूरेस य गहिरसदेसु ॥३१२॥ सत्यं सोऽध यथाथों भवति मुप्रतिष्ठनरेश्वरः । यत्य गृहे चिन्तामणिसदृक्षस्त्वं जातो जिनेश्वरः ॥२९९॥ इति स्तुवा जिनेन्द्रमिन्द्रा नन्दीश्वरे जिनान् नत्वा । निजनिजस्थानेषु गताः सौधर्मपतिरपि पुनरितः ॥३०॥ उत्तमकाधनराचे गृहीत्वा करसंपृटेन मिननाथम् । प्रमति मिनवर जन्मगृहे परमप्रमोदेन ॥३०१॥ तत्र प प्रतिरूपं तथाऽवस्वापनीमपनीय धेगेन । पृथिवीजननीसमीपे सुतरत्नं मुघति नवा ॥३०२॥ एक कुण्डलयुगलं प्रवरं तथा देवदूप्ययुगलं च । उच्छीर्षकमूले स्थापयति पुरतो जिनेन्द्रस्य ॥३०॥ श्रीदाममण्ड चैक पन्नवर्णिकरत्नकिरणरमणीयम् । सम्बमानप्रवरमुक्ताफलायमूलं कनकमयम् ॥३०४॥ गुभाति दृष्टिपयेऽमिरमणार्थं यदवलोकमानः । तीर्थेश्वरः सुखेन स्वचक्षुविक्षेपणं करोति ॥३०॥ आइपयति ततः शंको यश्रमणं भद्र ! यथा लघ्वेव । उपनय जिनमन्मगृहे द्वात्रिंशतं सुवर्णकोटीः ॥३०॥ वर्थव हिरण्यस्यापि कोटीम्तथा च नन्दभद्राणाम् । प्रत्येक द्वात्रिंशतमन्यानि च विविधवस्तूनि ॥३०७] सोऽपि हि. तथेति शमिं जृम्भकदेवैः सर्वमुपनयति । ततः पुनरपि शक्र उद्योपयनि सर्वत्र ॥३०॥ पथा भो देवाः सर्वे देव्योऽपि सलु शृण्वन्ते रमनसः । यः किल जिनस्य जिनवरगनन्या वापि निजविते॥३०९।। अशिवमनिष्टं फतु चिन्तयिष्यति तम्योत्तमाम । स्फुटिप्यति सहसूधैवानकतरमअरीव रघु ॥११॥ एवं कृत्वा विधि भगान्तं प्रणम्य भक्त्या । उत्पत्य स नन्दीश्वरं गता गतः स्वर्गम् ॥३११॥ अयोद्गते सूरे विगलिततिमिरातु सकलाशा । तथा पादितेषु मगलतूरेषु च गभीरशब्देषु ॥३१२॥ १कस "हा याग वणिय ।

सुगमनाइ-रिमम्मि- मिलाद पंचनाम्मरणाडिबुदा। गोसीममुरेहिचंदणविलितग नियं पुतं ॥३१॥ दर सामुगीतानगंगठन्दभरानेडि । सामलियमरीरं देहकंतिकन्नुरियनम्मगिई ॥३१॥ निनिय भाषाविनाचिरीडिं वेडीहिं । बदाविभो सहरिस देवीए पुननम्मेण ॥३१॥ परगनं मागिपदामनगाग दाऊणं । इन्छाडियदविगभरं मुयनम्ममहूस कुणा ॥२१॥ गर गगरमागेमु । संपग्जिएगु कुंकुमनिझमण्डपगु सनाय ॥३१७॥ कारिंगरोगाग्निझंकारा । अगमा गुमोरयारा विच्छिनीए जति ॥३१॥ का मागमापाणं । अंगारियामामो ठाणे ठाणे विनंति ॥३१॥ rpm गांबुनगोरिल्ले । उगुंगधोरयंभाषणद्धवरमालजीए ॥१२॥ ammarriमागग्मीए । मारिसनगिग्गाइरतगणीपणमणिपमा tr नामागे । पम्भिागवारं ना मुनि प पुमालरो प ॥३२१ Prernmगनगाई। मगलामुलदिमाई यद्धारागाई कि ॥२२२ THTTTTोइमामो नहा गरमालामो निति ॥२४॥ fromitra गणगाई । मोगायिनिरिणाहिदागगा दिशपरणा ॥३२ • *** TT माशी निन्दनविनिता निन पुत्रम् ॥३१॥ in Hrr. *. - मी । सामाननगर देशकान्निास्तिजन्मगृहम् ॥३१॥ 4. rrrrrafiri Inत सर्गदेगा पुत्रजन्मना ॥१५॥ .....::MInferगरं तनममदागत रोनि ॥११॥ . • ६१-ia मा मणि गांप ॥३॥७॥ In ! अHETRA भिगो र ३१८॥ * ... *"TER - Hinाने पाय : ... EK 13 गान मानाfrEE IT! RAPE MMENTER Ift - + ५६ - *1# Kari x ना मुच्यतन TEAmit ४... 21 TAIN FAMI .:: . ४ * { - 11t ? * * ..........

जम्मापत्यायो। पुति चारगामी पणियं अबराहकारिणोचि गणा कीरति विसंतुलरिम्भमाभो तह उणपवितीओ।।३२६॥ ताहि- ननमपाउरतरणिगलियमारमणल्हसिपपरिहाणा। परिहाणल्हसणपासिरविनणकोलाहलाउलिया३२७ आलिपप्रणाविरमगणगणदिनमाणविलपणाविपरणरिचनिहाणखिचसमणनाणीया३२८ तवर्णीयदंडसिपीणगुपधयसहस्मरपणीया । रमणीपरमणिमहरिसपारंभियचधरीगीपा ॥३२९॥ गीयगुणनिणगापणमहुरस्मरपूरियासिलदिसोहा । सोहंतरउपहुयणसापरफारतमंगल्ला ॥३३०॥ मंगटविनिणरपडिमाउवाटअट्टविहपूया । पूयापिच्छणामुइपावयगिजंतर्गुणनिवहा ।।३३१|| इस चाणारसिनयरी सवाहिन्भेनरा मुरपुरीव १ जाया समुचिपाडवत्तीमुंदरा सुइरमणीया ॥३३॥ अनवरिमचियभिणं जमिह करा जणवयाण छिति । अविरोमियभिचनरसरंव तह हवइ निवभवण। एवं परमाणे नयरीए महसम्मि नरनाहो । सुपट्टो कपण्हाणो परालकारलकरियो॥३३॥ निसिपमहन्यवन्यो गंतूगन्याणभूमिमुवविहो । एत्यंतरम्मि सामनमंतिपमुंहा विसिद्धनगा ॥३३५॥ आगंतूण नमिण पापपउपाइं मणिउमारदा । । । मरीरारोगतणेण सतूण विजएणं ॥३३६॥ . तह रज्जवित्यरेण धनागमेण च मलहा तुम्मे ! बदाविनइ जेसि तिहुयणचूडामणिसरिन्छो ॥३३७।। निपल्दनायलसंपुषपुनिमाचंदमंडलसमाणो । एरिमपुत्तो जामो इय मणिरण नमो सव्ये ॥३३॥ अध्यन्ने धारका पारमराधकारिणोऽपि जनाः । क्रियन्ते विसरथुलविभ्रमारतया क्षणवृषयः ॥२६॥ तथाहि:- শরখেলিষনামূলীয়ানা। বিছানমনমানবিরোলাকাতরা {} ৪৩}} माकुलितपनासनशीलमागणदीयमानविपुलधना । धनवितरणस्वितनिधानक्षिप्तश्रमणपनीया ॥३५८॥ तानीयदण्डोन्विनांशुफध्वसहरमणीया । रमणीयरमणीसहर्षप्रारम्पचचरीगीता ॥३२॥ নেতৃণমাফাখুৰযুদিবাধিকশিকা। হামমামলমাঙ্গিমায়াঙ্কা! माझमहेनजिनवरप्रतिमोपदिष्टाष्टविधाना । जादर्शनप्रमुदिनावरायमानगुगनिरहा ।।३३१॥ इति वाराणसीनगरी सयहिरभ्यन्तरा मुरपरीष । जाता समुचितप्रतिपत्तिसुन्दरा मुचिरसमणीया ॥३३॥ अथ नवरमनुचितमिदं यदिह करा अनपदानां छिधन्ते । अविशक्तिभृत्पनरेशरमिव त्या भवति नृपभवनम् ।। एवं प्रवर्तमान ना महोत्सवे नरनाथः । सुमतिष्ठः कृतस्नान. प्रारालंकारान्तः ॥३३॥ नितसितमहादसो गत्वाऽऽस्मशानभूमिभुपविष्टः । अत्रान्तरे सामन्तमन्त्रिप्रमुखा विशिष्टननाः १२३५६ भागस्य नत्वा पास भगिनुमारस्याः १ देव ! शरीरारोगत्वेन राणा विनयेन ॥१६॥ तथा सन्यविस्तरेण धनागमेन १ सर्वथा यूयम् । वर्षाप्यध्वे येश त्रिमुदलवूडामणिसदृक्षः ॥३३॥ निजकुलनभस्तलसंपूर्णपर्णिमाचन्द्रमण्डलसमानः | ईशएको भान इति भगित्वा नतः सर्वे ।।३३८॥ 1.३ग भव।कसक. nिt मुपासनाह-चरिअम्मि- पवरकरितुरयभूसणमणिवसणाईणि निवइणो पुरओ । उपदोईति सहेल सम्माणे निपइणावि॥३३९॥ तंबोलंबत्यकुसुमालंकारपयाणपुञ्चयं सव्ये । बहुविहचिहियपसाया विसजिया निययठाणेसु ॥३४०॥ ततो नियसुपदंसगसम्मुओ समुबलभ पत्यावं । सुपरहो अत्याणां समुट्टिओ गरुयहरिसेण ॥३४॥ पनो कमेग मणिमयकुटिमतललिहियसस्थिय विउलं । उभियहिरण्णमुसलं मुविहियरक्सापरिसते ।। दारपएसनिसियसिपकमलपहाणपुग्नगलकलसं। जिणवरजम्मणभवणं तत्थ यदिटोय निणनाहो॥३४३५- मारयसहस्सकिरणोच रयणरासिव्य तेयपुंजोश्य । उज्जोयंतो भवणं देहपहाए समग्गपि ॥३४४|| ते दम चितिउमादत्तो नरंबई अहो अपुव्वा । एयस्स पहमजायस्स कावि फती सरीरस्स ॥३४५।। तद य अविभारणिग्नं लायन्नं स्वसंपया असमा । निम्मेरं सुदेर तह य अभग्गं च सोहग्गं ॥३४३।। ना मयलपुनान्भारसायरं मम कुलं, जाहिं एयं । संपुनलयखणधरं पाउन्भूयं तणयरयणं ॥३४॥ इस एवमा संचिनिऊण सुपइटनरवई नत्तो । पढपदिणे टिइयडियं करेइ तित्याहिवस्स तमो ॥३४८॥ तम्मि दिणे दमनि उम्मुई मंडलाई रविससिणो । संपतो य कमेण परमपमोएण छटविणो ॥१४९४ भविगटरपंचिंदियाहिं जीवंतगणनाहादि । नीरोगभंगुर्वगाहिं रांया कुलबुइढियाहि च ॥३५०॥ पगांगरटिनगणकमलाहि स्वयंतीहि । कंबुसमकंठकंदलअवलंबिपमुरहिमालाहि ॥३५१॥ 'अनंतनापमाणममतोमो नरवरिंदगुपट्टो । कुलविलयादि जागरमहसवं तो पपटे ॥३५२॥ पररपरिमुरगमागमगियानादीनि नृपतेः पुरतः । उपढीकन्ने सहेलें, सम्मान्य नृपतिनापि ॥३३९॥ ताम्म मुमालदारपदानां सर्वे । पहावयविहितप्रमादाः विसर्जिता निजकस्थानेषु ॥३४०|| समो निजगुतदर्शनमम मुकः समुपमध्य प्रस्तावम् । सुप्रति आस्थानासमुस्थिती गुरहण ॥३१॥ माय मग मनिमय मितललिगितावस्तिक विपलम् । ऊध्यांतहिरण्यगुशलं मुविहिसरसापरिक्षरम् ॥ द्वारा दिमामलान जमकलशम् । निनयरजन्ममयनं सत्र च दृश्य जिननायः ॥३४॥ पदमा इस नगशिरिद नेज.पुन्त इव । उद्योतयन् मयनं देहप्रभया समप्रमपि ॥३५॥ पन्द्रियगुमायो नग्गनिरहो ! अपूर्वा । एतस्य प्रथमजातस्य कापि कान्तिः शरीरम्य ॥३४५१ raमाय लावायं पासमा निर्मयांद सान्दयं नया गाभान र सामाग्यम् ॥३५॥ नमानामागे मम फुलं, यस्मिनेतत् । संपूर्णलक्षणारं प्रादुर्भूतं सनयरत्नम् ॥३५॥ (त्य नानिम्नतः । प्रथमदिने गिनितिक करोनि सीवितम्य ततः ॥३४॥ कई दवे वन्यन्नम्न माडले गाशिनी । संप्राय फ्रमेण परमप्रमोदेन पटदिनः ||३५६॥ दया जावयागनाथामि । नीरोगहोगामी रामा कुलदिवानिय॥३५०॥ 4- समाबदनामी करनानि कम्युगमकरटकन्दपायलम्पितगुरभिमालागिः ॥३१॥ परन्तर पार । कलानिनामिना गरम होगन प्रायति ।।३५२॥ .

जम्मापायायो। एकारसम्मि दिवसे समागए महकम्मरणिति । जहभगियविदाग, पते पारसमदिपहम्मि ३५३।। नाणाविहवंजणखडस्वजरवज्रपाणपरमेयं । पहुमालिमूपमहिप निवतायेइ रसवइयं ॥३५४॥ यणतरं च नियत्तियाण नह पुरसदामलोपाणं । तं भोरणं पणाम बहुमागपुरस्सरं तत्तो ॥३६५॥ भाताण सणेणं बीसत्याण सुहासणगया । सम्माणिपाण नेसि पुरभो सुपइटनरनाहो ॥३५६॥ भगाय भो भो खतिपपहाणपुरिसा! ममेस संकप्पो । आसी पुन्यपि जहा जदिवस एस गन्भम्मि।।३५७|| पुईदेवार सुभओ संकतो तहिणामो अहियपरं । संगाया मुहपामा तत्तो एयस्स जुत्तमिणं ॥३५॥ नाम मुपासकुमारो तुम्हाणवि संगई जइ गइ । तो उपलविषयभायेहि चेदि इस नरवई भणियो ॥३५९॥ एपंचिय सलु गुतं, गुणनिष्फम्मि विजमाणम्मि | नापम्मि काम कीरइ अगाष्ट्रियकप्पणं तत्तो ॥३६॥ ६५ जपिरहि नहि जयगुरुणो मिरिसुपामनामंति। परितुर्हि पइट्ठियमइ दिने नामकरणम्मि ॥३६१॥ सुरसंकामियामिपरसाए निप्रयंगुलीए पाणेण । कयभोयणकाययो पंचाई धाईहिं परियरिभो ॥३६२॥ सारिजतो अंदेउरेण हत्याउ हत्यामलम्मि। अम्मापियरहि तहा कारिजनो य चकैमण ॥३६॥ लासिता बहुसुनवामणाईहिं कवियारहि । सग्गाहिवाससरिस तिर्यसहि य उवयरिज्नंतो॥२६॥ जोमतो विहियंजसाहि हरिसाउ पुरपुरेपीहि । इय सो लालिग्जतो पमिल्लुम्भिवदसगजुओ।३६५ ररिवदिउमारंदो कुागरिकुहरुम्गउच कप्पतरू । पडिपुनसयलदेहावपयो य फमेण संनामो ॥३६६।। एकादशे दिवसे समागले सूतिकोपनयन्ति । यथाणितविधानेन, प्रा द्वादशदिवसे ॥३५३॥ नानाविषयानसएहसापखपानफसमेताम् । यहुशालिस्पसहितां निवर्तयति रसवतिका(ती)म् ॥३५॥ उदनन्तरं न निजत्रियेभ्यस्तया पुरप्रधान केभ्यः । तद भोजनमर्पयति सहुमानपुरस्सरं ततः ॥३५॥ आगता क्षन विधम्नानां मुगासनगतानाम् । समानितानों सेषां पुरतः सुप्रविष्टनरनाथः ।।३९६॥ मणति च भो भोः क्षत्रियमधानपुरुषाः ! ममेष संकल्पः । आसीत्वमपि यथा यद्दिवस एष गर्भ ।।३५७।। एपिवादेव्याः पुनः संक्रान्तस्तदिनाधिस्तरम् । संजाना- शुभपार्धास्ता एतस्य युत्तमिदम् ॥३६॥ अम सुपार्धकुमारो युप्माफमा संगति यदि गमयति । तत उपललितभावस्तारीख नरपतिमणितः ।।३५९॥ एतदेव खलु युवं गुणनिम्पसे विद्यमाने । नाम्नि कस्मात् कियतेऽययास्थितकपनं ततः ॥३६०॥ रवि जल्पितृभिप्तगद्गुरो यौमुरार्धनामेति । परितुष्टैः प्रतिष्ठितमय ने नामकरणे ॥३६॥ पुरसंकामितकामितरसाया निजकागुन्याः पानेन । कृतभोजनकर्तव्यः पभिर्धात्रीमिः परिकरितः॥२६२॥ माणोऽन्तःपुरेण हस्तास्तकमले । मातापितृभ्यो तथा कार्यभागय संक्रमणम् ॥३३॥ शायमानो महकुञ्जयामनादिभिः कृतविकारैः । स्वर्गाधिवाससदर्श विदरचोपर्यमागः ॥३६॥ श्यमानी विहिताससाभिहा पुरपुरन्धीभिः । इवि सं लल्यमानः प्राथमिकोगिनदशनयतः ॥२६॥ परिवधिनुभारम्भः कुलगिरिझरोद्गत इव फल्पतरुः । परिपूर्णमालदेहाश्यवश क्रमेण संडातः ॥२६॥ १.ग. गौर.रकारमा ५८ . तथाहि- हिरवरमुन्दा. सालागयुनथा काय न नयनानन्दं जनयनि एमगः सया मन्द दम्ब न मिला मनि पारमारिरिता शम्य पुनः कथाममnि सुपासनाह-चरिअम्मि- देमूणअवच्छरपज्जाय जणियनणमणाणदं । पत्तो य कुमार स्वसिरीवासतामरसं ॥३६॥ ताविच्छगुच्छसच्छहकुंचियकैसेहिं सहइ तस्स मुहं । वियसियनवारविंद लीणेहिं व भमर विदेहि॥१६८ जणमणकुरंगसंजमणवागुरापासविम्भममउव्वं । जस्स सवणाण जुमलं सोहम्गमडप्फर वहइ ॥१६९।। रहइ कंठो सुपडिग्गहोच पडिपुन्नवयमाकलसस्स । आगामियजोवणसंपवेसवरमंगलकरस्स ॥३७०॥ जपंतस्स य लीलाए जस्स सियदसणकिरणरिछोली। हारावलिब्व रेहइ विग्गहलायनलच्छीए ॥३॥ अह सहइ विसालं सत्थलसमुभव भुयअसोयलयजुयलं। नहकिरणपुष्फियं पाणिपल्लवारुणिमरमणीये! जस्स य विसालवच्छत्यलुम्भवो सुहफलो य सिरिवच्छो । सर्थ सिरिवच्छो इव जणमणपवियंभियविनाम। सो सहइ उरेणं उन्नएण तह कडियलेण पीणेण । परितणुणा उयरेण कंठीरववरकिसोरोल ॥३७११ सेविग्जद कमकमलं नहमणिनियरच्छलेण जस्स सया। सोहग्गमग्गिरीहि निम्मलनक्खत्तपतीहिं॥२५. किं षड्गुणा सव्वावयवमुंदरो सयललकखणजुओ य। कस्स न नयणाणदं जणेइ सुहओ स दिट्ठोवि३ आगम्भागोवि वरनाणरयणदीवत्तई तिहुपणंपि । उज्जोयंती जाया कयकिच्चा जरस जयगुरुणो॥३०॥ कह चंदो मलहिज्जइ जस्स न विमलामो हुंति सोलसवि।फुरियाउ इमस पुणो कलाओ यावनरीकोन पालोवि हु मुईणं जो गुरुमणविम्हयं सया जणइ । रसभावसुंदराई विरयंतो ललियकवाई ॥३७ अन्यमनसंपकासाणं पहाणविसाण । अक्खिाइ मणं विसमत्थसत्यमुंहुमत्यकहणेण ॥३८॥ देशोनाष्टवन्सपाय जनितजनमनमानन्दम् । प्राप्तश्च कुमारत्वं रूपश्रीवासतामरसम् ॥३६७॥ तपादिः- 'तापिच्छगुष्ठमाधितकरी राजने तस्य मुसम् । विकसितनवारविन्द लानेरिव भ्रमरयन्दैः ॥३६८१, जनमन कुराहसंयमनवागुरापाशविग्रममपूर्वम् । यस्य प्रवणयोयुगलं सौभाग्यगवं वदति ॥३६९॥ रासे फरठः मुनिग्रह इव परिपूर्णवदनकलशस्य । आगामिफयौवनसंप्रवेशयरमालकरस्य ॥३०॥ • उपाय सरया यम्य सितदशनकिरणपतिः । हारावलिरिव राजने विग्रहलावायलक्ष्म्याः ॥३७॥ अमरान पिगाउं मत्स्दनममुद्रां मुनाशोकलतायुगलम्। नवकिरणपुष्पितं पाणिपश्याणिभरमणीयम् ॥३॥ यम्य च विचारस स्पडोद्रवः शुमफलश्च श्रीवत्मः । सन्यं श्रीवत्स इन ननमनःप्रविम्भितविलाम ॥३॥ स गन टग्मेनन नवा कटीतलन पनिन । परिननुनादरेण काटीरवदरकिशोर इव ॥३७४॥ भेत शमा नग्मतिनिकरन यम्य मदा । सामान्यमार्गयित्रीमिनिमलनक्षत्रादिभिः ॥३७१, बदर मत समीती को समविस्मय मा अति रममावान्दगि निगालकाचा जम्मापल्यायो। उवणीयतरुणिपणनयणविम्भमं संभवंतनवसोई । अंतरियकुमारनं नचो पत्तो स नारुणं ॥३८॥ हेलाए, कुमुमचावस्स पंगिम निजिऊण धरणियले 1.विपरंतो अविना लोएहिं नपणकमलेहि ॥३८॥ पोदपुरसुंदरीण गुणगणसंदाणियाणिव मणाणि । तम्मि वयते अणुधाविराई वलिराई परमाणे ।।१८३॥ तदेहदीहिपाए पिज्जतंपि हुन माइ लापमं । तदाउरतरुणीहि वियसिपनयणंजलिहाहि ॥३८॥ सो समसीलाएहिं संजुत्तो पररायनणपहि। फीलेइ लारजीवविलासबसमंथरं कुमरी ॥३८५।। . फरयावि गीयगोट्ठीविपदपरिमामु सरवियारेण । हाहाहूपमुदाणपवि इमो नणइ अन्धरिय।।३८६।। करयावि किंनरीण रहम्मिअणुभावमउलियच्छिनुओ।नियमुचरियममीसं निमुणा कलमागर्मागीयां१८७१ फायावि धणुपरिस्ममविणिस्महो दीदिया मजइ । मग्निरवारविनामिणिमुदनणियमगेयमंकानु॥१८॥ फइयावि सहा वंतरेहिरी सुरपवादियालीगु । नीमंदिरसेयजलाविनोच लापताहि ॥८॥ कायाचि पायपपडणधिरामणो दुइमाण दंतीण । फुभत्यलमाणनिसाणियहमी ग्यद मपसारं ॥१९॥ पमेव कहविलीलापमेण जे किंपि सस्स गुणनिहिणी । परमन्य पित्र मिरग्या परियन पिनिगनणो। इय केलीए कालं गमेइ जसपसरपवलियदिमोहो । निस्मीमयाममइयमविभारिपागेगरिमाणां ।।१९२॥ अह तस्स टिइनिमिषं गुरेहि रामो सिरगलिहियनहो । फणयपणिविज्ञप्ति मेरल मारामा भोमणविलासमजणमध्यपरिमंडिओ मणभिरामो । जो पयई भावंदविमाणमापि १४॥ भनवरारतसपर्ककर्कशानां प्रधानविदुषाम् । भातिपति मनो विपमार्थशास्माकथनेन ॥१८॥ उपनीततरुणीमनोनयनविभम संभवनाशोभम् । अन्तरितामारस्वता प्राप्त स ताररया ॥३८॥ हेलया फाममापस्य पतिमान निर्जित्य परणीतले । विमरणयो शेनियनम: ॥१८॥ मीरपुरसुन्दरीणां गुणगणमंदानितानीव गासि । तस्मिन् मगन्त्यनुपावितणि बनिणि वति ॥३८॥ सदेददीपिकाया पीयमानमविहिन मानि लावण्यम् । तृष्णातुरताणामिविकसिनयनाभिराम ॥८॥ स समशीलवयस्क: संयुक्तः प्रवररामतनय । कीदनि रम्ययाउनविलमयशमन्या कुमार. ॥१८॥ कदापि गीतगोटी विदग्धपपरसु स्वरविमारेण । दाहाहममुगाणामप्ययं जनपयापर्यम् ॥१८॥ कदापि.किपरीणां रहस्यनुभावमुकरितालियुगः । निजयुमरितसमिध गोलि पलमान ॥८.11 पावि धनु-परिश्रममिनिस्सहो दीपिकापु मध्यति । माअनशीलवार विगविनीमुमनितमरोगमा सपापि राम रयामाजिता तरवारिकाऽऽलीषु । निस्पन्दितवेदशमाविल व सावादिमिर. सापि पादारनस्थिरामनो दुर्दमाना दन्तिनाम् । कुम्भम्यानिशामिलामा पनि समारम् । एपमेव परमपिसोलापशेन यः पोऽरि तस्य गुणनिधः । परमार्थामा शिक्षा परिसई विरार । इनिरस्यावासं गमयति पसरपवसिमरिमेषः । निस्सीमनिरिमादिर ९.९९ भर तम्य स्पितिनिमित पर रवितशिरोऽनितिनग्यांकनामा मेरमा - . सुपासनाह-चरिअम्मि- तत्येव ठिओज किंपि सुंदरं सोविभावए हिजए! त किंकरव देवा सव्र्वपि हु तस्स उवणिनि ॥३१॥ अह अन्नया य सुपइटनरवई जाव चिटइ निविहो। अत्थाणे नमिऊण ता पडिहारीए विष्णतो : देव ! दुवारे अमरावईओ रिउमदणस्स वरदूओ । नरनाहं दठ्ठमणो ता करणिनं समाइसम् ॥३९॥ तो रना भूसन्नाणुमयपवेसेण तेण सहसावि । निग्गंतुणं करवालभासुरा पुणरवि पत्रिद्वा ॥३९८॥ सोवि महीयलगयमउलिमंडलो पणमिऊण नरनाह । तक्खणमुवीए विद्वरम्मि साणंदमुवक्टिो अह सरलाए संभूसिऊण दिट्ठीए सायरं पुट्ठो।जह कुसलं तुह पहुणो को वाऽऽगमणम्मितुह हे॥1. विणोणरण सिररइयअंजलि अह नरेण पडिभणियं देवयसारण सया कुसल चिय सामिसालस्सा. •. भागमणकारण पुणरणभरसोंडीर! निमुप्पसु ममेयं । जेणं तुम्ह मयासे नियपहुणा पेसिओ अहयं ।।१०२५ अस्थि इह अम्ह पहुणो देवी नामेणचंदवयणत्ति । सयलावरोहसिररयणविन्भमा विभमन्महिया ।। वीसे य सुपा पबरा सोमानामेणगुणमहग्यविया । अहिदेवयव्य सोहग्गयाए सव्वंगरमणीया १४०५॥ अह जोवणं पवना कलाकलायेण सह सरीरेण । ससहरकलंत्र्य पइदिणपवनसविसेसलायन्ना ॥४० जत्तो विलोलपम्हलधवलाई वलंति तारनयणाई । तत्तो चिय पंचसरो कुंडलियधणू पहावेइ ॥४०६॥ सा चदकलाओ चुनिऊण आलोडिऊण अमएण । मन्ने अणंगसंजीवणोसही निम्मिया विहिणा ॥४०* एवं मणुनं एवं च मुंदरं सलहणिज्नमेयंति । इय भाविन्तो तत्ति न लहइ लोओ तयंगेतुं ॥४०८।। भोमनविलासमन्जनमण्डपपरिमण्डितो मनोऽभिरामः । यः प्रकटमाखण्डलविमानमानमपि खण्डयति ।।१६. सौर स्थितो यत्किमपि मुन्दरं स विमाययति हृदये । तत् किङ्करा इव देवाः सर्वमपि हि तम्योपनयन्ति ॥३९ मयान्यदा म मुप्रतिष्टनरसतियांयतिष्ठति निविष्टः । आस्थाने नत्या तावत्प्रतीहार्या विज्ञप्तः ॥३९॥ देव ! द्वारेऽमरावतीतो रिपुमर्दनम्य वरदूतः । नरनायं द्रष्टुमनास्तस्मात्करणीयं समादिश ॥३९७॥ ततो राहा भ्रमंशानुमत्प्रवेशेन तेन सहसापि । निर्गन्य करयालमासुरा पुनरपि प्रविष्टा ॥३९८॥ सोऽसि महाठगालिमहलः प्रणम्य नरनायम् । तत्क्षणमुपनीते विष्टरे सानन्दमुपविष्ट. ॥२९९।। भय सरल्या संभूय दृष्टया सादरं पृष्टः । यथा कुशलं तव प्रभोः को वाऽऽगमने तय हेतुः । ॥१०॥ विनंपादनतेन निगरचितानन्यथ नरेण प्रतिमाणितम् । देवप्रसादेन सदा कुशलमेव स्यामिशालम्य(!) ॥४॥ सागमनानं पुन्छ रगमरशेटीर ! शृणु ममनन् । येन युमा समाने निभप्रमुणा पेपितोऽहम् ॥१०११ म्हाला प्रभादेवी नाम्ना चन्द्रवदनेति । सालावरोधशिरीरत्नविममा विभ्रमाभ्यधिका ॥४०३१ समय मग म मोना नाम्ना गुणमहाविना । अविदेवतेय सामाग्याय मगरमणीया ॥४.४|| पर काम का गेन सह शीग । गशवाकय प्रतिदिनप्रपरमविशेषलारण्या ||४०१।। रामले परम्नारनयने । ना पा चशः कुण्डलिनपः प्रधावति ||९०६।। बदायाचदानन मनन । मन्यनत्रसंधीवनाधिनिर्मिना विधिना ॥४०॥ (टना मन्चन यमेदिति । इति मात्रयं वृमि न ममने लोकानदारेषु ॥५.८॥ । - ११ जम्मापापा कंपीमियामो शंतनाग मत्ती य मझदेशम्मि । जुदिट्टाभो तपंगे पहियन चिरं पनि १४०९॥ भा मनमा पसा सापतिसहिपागया निउन्माण निगुणा गिन्नन किनरीहिगाहानुपं ए॥४१॥ सिरिगुपनरादिवसिाल लगयणभूमणससको सपराकलईसीलीलामलायरो कुमरो ॥४१॥ भामेण गुपासो सपराहपनि मेहरो गुणाणुपही निरगिरणपिसहरणोपमाए इमो परो होही ॥४१२|| सा एवं निपुर्णनी कुमारगुणभिषण नाई पाय । ईमाएण नूर्ण पपण सरहिं संविदा ॥४१३|| ससोय हिंसा कीनियन मुत्तन हब मान । गाई नियालियनयणा मुकाविहलपला जापा४१४ सपनेयमान महीणं उत्तरं देश मिपि पुट्ठापि । तामोवि संभताओ नितंति अहो किमेति ॥४१५॥ आमिणमासहि देहे दाहोति मयमाणानां । कमलिणिदलेहि सेनं विरयंति फहनिय पिऊण।।४१६॥ -दिन ! पदमफेद मह दरो पारिभो तए सहसा । सइपलवमाणी समागया पदवपणानि ॥४१७॥ तची य देशदास फारण पुरिजमो महानग्यो । मनोविं जा न साइइ ता निग्गंतूण एगते ॥४१८॥ पुटा दियकरयणा नाम सायरी, सीह साहियं सलीजा सिरिसुपासकुमरेऽशुरनचित्ताइमा नूर्ण ॥४१९॥ में उनाने एपार निमुणिमो निरोप गिजनो । सो सिरिसुपासकुमरो एयावत्या तो जाया॥४२०॥ मो देवी गंपूर्ण सार सनेपि वापरं रमो । नगरि पहिदियएण जेपियं चपणमेति ॥४२॥ मा पूर्वपि ममेमो संकप्पो आसि अह मा पुपा । देया उपासकुमरस्स मपर्य लट्ठपं विहिणा ||४२२।। • काविषयान्तले त मध्यो । युवधयस्तदने पधिका इस निरं मवर्तन्ते ॥४०९॥ मान्यदा १ सा सहमभिः सहिता गना निनोचाने । शृगोनिगापमान किरीभिर्गायायुगमेनन् ।।४१०॥ * यागुमनिष्टनराधिपविशाल कुलगगनभूषणा । सकलकलाफलहंगोलीलाकमलाकरः कुमारः ११४ ११॥ नाम्ना पार्थः सकलसुभगशिरशिरी गुणानामुदाविः तस्गीननदयहरणोधन्याया ये पो भविष्यति॥४१२॥ सनरायनी कुमारगुणकीर्तनं तम्मिन् पाला । प्यायितेन नून मदनेन शरः संविधा ॥४१३।। ननम त मा कोलिनेच मुमेदाथवा मतेव । गानिमीलितनयना मूविशाला जाता ॥४१४॥ . । गतनेतन्या नसरीनापुर ददाति किमपि पृष्टापिसा अपि संभ्रान्ताभिन्तयन्ति महो किमेतदिति ।।४१९॥ । अत्युप्पोमासदहे दाह इति मन्यमानाः । कमलिनीदलैः शय्यां विनयन्ति कथयन्ति च पितरौ ॥४१६॥ दादेव ! कयमकाय मम एड. पानितस्त्वया सहसा । इत्यादि प्रलपन्ती समागता चन्द्रवदनापि ॥ १७॥ र सतहदाहस्य कारणं य: राखीवर्गः । सोऽपि यावत कथयति सावनिर्गत्येकान्ते ॥१८॥ ' पृष्टां दियक्षणा माम सदनरी, नया कथितं सर्वम् । यथा-श्रीपार्धकुमारेऽनुरानिये नूनम् ।।४ १९॥ • । पपान एतया श्रुतः किनी भायमानः । स धासुपार्धकुमार एतदवस्था ततो जाता ॥२०॥ तो देवी गत्या कथयति सर्वपदि व्यतिकरं राई । तेनापि प्रष्टहदयन अल्पितं वचनमेतदिति ॥४२॥ यथा पूर्वमपि ममप संकल्प आसीपये दुहिता । देया सुपामाराय सांमत मनोहर विपिना ||४२२॥ ।

६२ सुपासनाह-चरिअम्मि- सयमेव फयं, ता एत्य उज्जम सिग्यमेव काहामो । इय गंतूणं साहसु दुहियाए देवि ! दुहियाए ।।४२३॥ तनो य हरिसियाए आगंतूर्ण इमम्मि वुत्तंते । कहिए देवीए तो सा किंचि सचेयणा जाया ॥४२११४ तं चेत्र पुणो परमक्खरंव गाहाजुयं विचितंती। एगंतठिया चिटइ लज्जइ दिटेवि सहिबग्गे ।।४२५॥ अवरं च; भुंनइ नय आहारं न कुणइ पहाणं नयांवि सिंगारं। तंबूलंपि न गिण्हइ न य नियसइ चारुवत्याणि।४२६॥ नो दिट्ठीइवि पिच्छइ रूबाई महानरिंदकुमराणं । द्याणीयाई चित्तपट्टियासुपि लिहियाई ॥४२७।। कि बहुणा; एवं तगुअंगीए भिन्नाए निसियमयणवाणेहिं । सरण सुपासकुमरो मरणं वा देव ! न हु अन्न : एयावत्यं ते पासिऊण तह मंतिऊण मंतियणं । रिउमदणेण रण्णा मइसायरमंतिणा सहिया ॥४२९।। सोमा नामेण मुया सयंवरा सिरिसुपासकुमरस्स । संपेसिया तहा हं मइसायरमंतिणा पुरओ ॥४३॥ फहिउँ तुम्ह समीचे वइयरमेवं निरूविओ देव ! । एतो तुम पमाणं इय भणिउं ठाइ तुण्डिको ॥४॥ तो भणियं नरवहुणा सम्मं आलोइऊण साहिस्सं । वच्चमु निययावासे तुमंति सम्माणियो रपणा॥४१२ पमा निपमावासे सो, एनो नरवईवि साहेइ । पुहवीपियाए सव्वं तो पभणइ सावि परितुद्वा ॥४११ देव ! मए पत्ताई सुहाई सवाई अणशुभूयाई । तुह पायपसाएक एत्तियमेतेण हीणाई ॥४३४॥ स्वयमेव कृतं, तस्मादयोधर्म शीममेव करिष्यामः । इति गत्या फथय दुःखितां देवि ! दुहितरम् ।।१२१ ततप हर्षितयाऽऽगत्यास्मिन् वृत्तान्ते । कथिते देव्या ततः सा किञ्चित् सचेतना जाता ॥४२४॥ तदेव पुनः परमाक्षमिव गाथायुगं विचिन्तयन्ती । एकान्तस्थिता तिष्ठति लज्जति दृष्टेऽपि सखीवर्गे ॥१२६, अपर मुझे न पाहारं न करोति स्नानं न पापिशृङ्गारम्। ताम्बूलमपि न गृह्णाति नन निवसति चारुवस्त्राणि ॥११॥ नो रटमापि पश्यति रूपाणि महानरेन्द्रकुमाराणाम् । दूतानीतानि चित्रपट्टिकास्वपि लिसितानि ॥५३७५ किंबहुना एवं नन्दहमा मिनाया निशिवमदनबाणः । शरणं सुपाचकुमारो मरणं या देव ! न त्वन्यत् ॥४२८॥ एउहायां हां दृष्ट्रा तथा मन्त्रयित्वा मन्त्रिजनन । रिपुमर्दनेन राज्ञा मतिसागरमन्त्रिणा सहिता ॥१२॥ सोका नराम्दा मुना स्वयंवग श्रीमुशाश्वकुमाराय । संप्रेषिता तथाऽहं मतिसागरमन्त्रिणा पुरतः ॥४३०, करपदं दमाई समीर व्यतिकर निरपिता देवाइनो यूर्य प्रमाणमिति माणत्या तिष्ठनि तूष्णीक ॥१३॥ टमा कमि नादिना सम्यगाव्य कथयिष्यामि प्रा निकायासे त्वमिति समानितो राजा ||५३४, अनिवाब माइलो पनिरपि कथयनि । प्रथिवीमियां सा ततः प्रमणति सापि परितुष्टा ॥४१॥ मग यति मुपनि मर्वाचननुमनानि । वत्सारमसाद तावन्मात्रेण हीनानि ॥४३४॥ बी पुनः परमन्दन गाहमहोन्मयं पश्यामि । मनि गुणाकुमारस्य देव ! ततो गवामि तपा" -- जम्माइपयायो। ना पुण फपि एपं धीमहसबंपि पिन्छामि । संपर सुपासकुमरस्स देवता होमि फकिया ॥४३५।। सो नरवाणा भणिय जइ एवं देवि ! ता तुमं सिग्यं । वयसु कुमरसमीवं वीवाहत्यं च पमवसु ॥४३६॥ तत्तो य पुरुइदेवी पचर कंचुइजणेण परियरिया । पासे सुपासकुमरस्स सोषि दखूण तं इति ॥४३७॥ अणुगमइ अभिमुर पिय सनटु पयाई तद्दय फारवइ भासणदाणप्पमुहं परिवर्तितहय नमिऊण।४३०॥ भालयलमिलियफरकमलसंपुडो विनवेइ कुमरोवि । संपर तुम्हागमणे अम्मो ! किं पारणं फहस?॥४३९॥ पुहरजणगीए भणियं पुत्ता पेसिपम्हि देवेण । तुह वीवाहमहसवदंसणउकंठिओ जम्हा ॥४४०॥ दयो इपरजणोवि प, ता मन्झवि एतियं च मेइ । संपइ अपतपुलं पत्ताई सुहाई अनाई ॥४४१॥ तुझ पसाएणमे पडिपुमा जं पुणोरहा सन्चे । ता पडिवजउ कुमरो वीपाहमहूसवं काउं ॥४४२॥ तमुपा कुमरोविहुपभणइ अम्मी! न मुणह मह चित्तानवियाणह विमयसुहं गिहवासंपिहुसदुक्खफलं ॥ जेणं विवाहविसए एवं उल्लवह, तीए सो भणियं । मुणिमोसव्वं विपुण अलंघणिज्जंच पिउवयणं ॥४४४॥ नहुतुम्हाणं पच्छिमवएविदुलहोहु गिहपरिचाओ। पडिलिस्मरदेवोपडिपुन्नमणोरहो न तुम ॥४४५॥ तो भणियं कुमरणपडिजिन्नइ फह इमं अम्मो! । पदमचिप पपडिज्जइ विवाहसमए जहिं एवं ॥४४॥ चउमंडलगांवत्तणन्छलेण संसारयगान्भमणं । थपमहुहुणणमिसेणं कारिज्जइ सयलगुणदणं॥४४॥ किणणत्यं फम्मायाणगस्स पटमंपि हत्यसमव्य । कनापाणिगहफइयण दाविज्जए तत्य ॥४४८. ततो नरपतिना भणितं यद्येवं देवि ! ततस्त्वं शीघ्रम् । ब्रज कुमारसमीपं वीवाहार्थं च प्रज्ञपय ॥४३६।। ततश्च पृथिवीदेवी प्रजाति कन्चुकिलनेन परिकरिता । पाधै मुपार्धकुमारस्य सोऽपि दृष्ट्वा तामायतीम्॥४३७॥ अनुगच्छत्यभिमुखमेव सघाए पदानि तथा च फारयति । आसनदानप्रमुखां प्रतिपत्ति तथा च नत्वा ॥४३८॥ भालठलमिलितफरफमलसंपुटो विज्ञपयति कुमारोऽपि । संप्रति तवागमनेऽम्य ! किं कारणं कथय ॥४३९॥ पृथिवीजनन्या मणितं पुत्राहं रेपितास्मि देवेन । तव वीवाहमहोत्सवदर्शनोत्कण्ठितो यस्मात् ॥४४०॥ देव इतरजनोऽपि च, तया ममाप्येतावच दावयति । संमत्यप्राप्तपूर्व प्राप्तानि सुखान्यन्यानि ॥४४१॥ तव प्रसादेनान्ये परिपूर्ण यन्मनोरथाः सर्वे । ततः प्रतिपयता कुमारो धीवाहमहोत्सवं कर्तुम् ॥४४२॥ तत् श्रुत्वा कुमारोऽपिहिमभणत्यहो न जानीथ मम चित्तम् । नापिजानीय विषयसुखं गृहवासमपि च सदुःसफलम् ।। येन वीवाहविषय एवमुल्लपय, तया ततो भणितम्।जानीम. सर्व किंपुनरलद्दनीयं च पितृवचनम् ॥४४४॥ न खलु युप्माकं पधिमक्यस्यपि दुर्लभो हि गृहपरित्यागः। प्रतिफूलयिष्यति देवः परिपूर्णमनोरथो न त्वाम्॥४४५॥ ततो भाणितं कुमारेण प्रतिपयेत कथमिदमम्य ! | मथममेव प्रकट्यते विवाहसमये यस्मिन्नेतत् ॥४४६॥ अनुमण्डलकावर्तनच्चलेन संसारचतुर्गतिभ्रमणम् । घृतमधुवनमिषण कार्यते सकलगुणदहनम् ॥४४७॥ कया कर्मप्रयामकस्य मधममपि हस्तसंज्ञेव । कन्यापाणिग्रहतियेन दाप्यते तत्र ॥४४८॥ तुर्दिश्वप्ययशस्तरुणीगीयमानमहलच्छलेन । भाव्यते किंबहुना यद्यदिह सूक्ष्मबुया ॥४४९॥ ११.स्पा सुपासनाह-चरिअम्मि- चांउदिसिपि अजसो तरुणीगिर्जतमंगलच्छलेणं । भाविनइ किंबहुणा जइह सुकुमबुद्धीए ॥१९ चितिन्जइ त सलं रोमुद्धोसं जणेइ मह अम्मो ! । ता मुंचमु पडिबंध अणुजाणह मं वयम्गहणे।।४५०।। एवं भणिए पहुणा जंपइ देवी कुमार ! किं जुत्तो ।तुम्हारिसाण काउं अम्मापिउपत्यणाभंगो ?॥४२॥ इय भणिए देवीए महोवरोहेण निरहिलासोवि । पडिवज्जइ कहकहवि हु कुमरो काउंविवाहमह॥४२॥ तो परितुट्ठा देवी साहइ गंतूण नियपनाहस्स । एत्यंतरम्मि सुपइहरायमत्याणमुवविढे ॥४५३॥ फरकलियकमलदंडा भालयलनिलीणभंजलिपुडाय। पडिहारी मुक्करिस नमिउं विनविउमारा।। रिजमदगस्स रन्नो मंती मइसाअरोत्ति विक्साओ। चिट्टइ तुम्हाणं दंससुओ दारदेसम्मि ।।४५५॥" तत्य य को आएसो तो भणियं राइणा पवेसेहिं । सिग्यं चिय ६ ...ति सो तीएऽणुनाओ पविसेउं पणमिऊण नरनाहं । दिन्नासणो निविट्ठो पुट्ठो सो उचियपत्यारे ।।४२३१ सागयत्रयणं तेणवि संलत्तं तं तुह पसाएण । तत्तो य सोवि साहइ जह तुह मित्तेण नरवइणा ।।४५८॥ रिवमदणेण.रना नियकना सिरिसुपासकुमरस्स । सोमा नामेण वराय सर्यवरा पेसिया देव ! ॥४५॥ एनो तुम पमाणति जपिए निवडणावि तो तीसे । दावाविओ विसालो निवासहे सुपासाओ॥ : तह पेसिया रसई सयला तकालउचियपचित्ती । कारविया तो मंती विसजिओ निययआवासे।।४६१॥ तो तेण समारद्धो काउं वीवाहुवकमो तत्य । बंधाविया य मंचा दिन्नाई आसणाई तहिं ॥४६२॥ विविमु कम्मेसुं निरूविया किंकरा तओ विहिये । वरवेइगाविमाणं रंभाखभुन्भियपढायं ॥४६३॥ चिन्त्यते सन् सर्व रोमोद्धर्ष जनयति ममाम्य ! । तस्मान्मुश्च प्रतिबन्धमनुजानीहि मां व्रतग्रहणे ॥४५॥ एवं भाणिते प्रभुणा अल्पति देवी कुमार ! किं युक्तः । युष्मादृशानां कर्तु मातापितृप्रार्थनामङ्गः ! ॥११: इति भगिवे देव्या महोपरोधेन निरमिलापोऽपि । प्रतिपद्यते कथंकथमपिहि कुमारः कर्तु विवाहमहम् ॥११.. ततः परितुष्टा देवी कथयति गत्वा निनकनाथम् । अत्रान्तरे सुप्रतिष्ठराजमाम्यानमुपविष्टम् ॥१५॥ करकलितकमलदण्टा मालतलनिलीनालीलपुरा च । प्रतीहारी सोत्कर्ष नत्या विज्ञपयितुमारया ॥४१४॥ रिपुमर्दनम्य राज्ञो मन्त्री मतिमागर इति विख्यातः । निष्ठति युष्माकं दर्शनोत्सुको द्वारदेशे ॥४१॥ तत्र च के आदेशरततो भगिढ़ राज्ञा प्रवेशय । शीघ्रमेव यद् देवः समाजपयतीति भाणत्वा ।।७५६॥ स ताऽनुशातः प्रविश्य प्राम्य नरनाथम् । दत्तासनो निविष्टः पृष्टः स उनितप्रस्तारे ॥१७॥ म्यागतवचनं नारि मरमं तत् तत्र प्रमादेन । ततय सोऽपि कथयति यथा तब मिस्त्रेण नरपतिना ॥४५८ रिमर्दनेन राजा निजकन्या श्रीगुपाश्चकुमाराय । सोमा नाम्ना वराय स्वयंवरा प्रेपिता देव ! ॥४१९॥ से पूर्व मानमिति अति नातिनापि ततम्ती । दापितो विद्याली निवासहेतोः मुप्रासादः ॥४६ माना रमती सरला नवायेत्रितप्रतिशतिः । कारिता ततो मन्त्री विसर्जितो निकायारो ॥११॥ मानेन मनाम बर्नु दाहोरकमम्नत्र । बबिताध मया दलान्यासनानि तत्र ॥४६॥ तिमु मिगि गिनती विदितम् । वरवैदिक्यारिमान रमाननीय हतपताकम् ॥१६॥ - जम्मारपत्यापी। मरगयमणिपरिमंडियपरफेकलमविरपणालियं । सनत्य निरेसिपरयणकिरणपडिहणियतमासरं । एवं वकालोरियममंपि सम्बहावि काऊण ! मइसापरेण तत्तो कहावि निवरणो में ॥४६५|| नह संपइ सुपसत्य हयगाणे मुहानमानियई । तो कुमरं पितणं तुम्मे आगच्छर इंनि ॥४६६।। रमावि पुरदेवी मणिया सिग्य करंद कुपरस्सा पुरवणगाविसणं संपर समुहनमासनं ॥४६॥ तो सचाउ देवीउ गुरुप्पमोएण पापंपारहि । पुरोऊणं मंगलपुरस्मरं हि वाकुमरं ॥४६॥ नतो य नियमावहि मान्यमुल्लाई मिपद्गुष्टाई । कापचविदि मलं फारापदि ता य समपि ।।४६९॥. जहा गोसीसचंदणुपंकलितगनो विरापए कुर्मरी । सारपमभकनोटाए पलिभी कणयसंगेन ।।४७०॥ पदारसमगुरी भो जस्स ईनलकलावो । कमिणो रेहद नाराविरामी नारिभागाच ॥४७॥ सन्नत्यारोविपरयगइरभाहरणभूसिपमरीरो । देवो रोगसेलोच गमनं गमो मार ॥४७२।। तं किमगुणा- सहारियपि रूपं न जस्म सकोवि साहिउ ताकि पुण कणयविभूसणभूसिपदम्म सम्म नया४७३॥ एवं कपकापध्ये कुमरम्मि नियाय नरिंदस्म । तेरि निपया पुरिसा निरूविया जामुन्न ४७n मेले नापखतिपणे सपनपि तह पयहो। नपरीमा सवै तह पुरस्म समापद या wall মারমাণশিক্ষামনগৰিষ্করি। নয় নিরামমেসিসেশন সমt एवं सवालोपितमन्यदपि गल सर्यपापि कृत्या । मतिसागरेण ताः इथितं नृपतेरेवम् ।।४१५ 'पपा संभात सुप्रशस्त दरवपहले मुहूर्वमनिनिस्टम् । तर कुमारं गदारया पूरभागानि ॥४९॥ रामारि पृथिवीदेसी भगिता शीनं परत कुमारस्य । पुनकादिविलीन मनि एमुहर्नमासनम् toil ततः देयो गुरमयो अकारे । प्रहयित्या मालसर नपयन्ति परषुमारन ॥४९॥ 'ततम निवासयन्ति महापंमूल्यानि स्तिमानि । कस्यचिरि सभापति तथा पाrst •াধনাগলিঙ্গী বিল সা:। হালধা ঘন: নোৱet 'मदारामगुरादिलो पत्य कुलरकोपः । कृष्णो रामनि सारादिरानियो गोरिभाग सारितनवनिराभरणभूषितसरः । देदो गोल व अमर गतो राम ! पहना- साभाविक रूप सपिदिनु सानोतिनः कलाविभूमभूमिठास सदन !!! संतकर्स मारे निदिय नरेन्दार । हेना निSET: निरिता परान it.in सयत शासविषय मामपिता प्रयास सत्र - 1. RK.RT११।

लोलन् यम्याः कण्ठकन्दले.राजते नयमालो हारः । वदनरजनिकरशङ्कयाऽऽगतस्तारकागण इव ॥४८/ मुपासनाद-परिअम्मि- जयकुंजरं महंतं जेणं गम्मइ विवाहठाणम्मि । जे आणवेइ देवो इय मणिऊणं गया पुरिमा ||४७२|| रायाएसो सम्बोवि साविभो तेहिं जह ममाइटो । इत्तो धवलपमाहियसिंधुरबंध समारूदी ||४७ पवणपणचिरधयवडसोहियमणहररहावरुदेण । उम्भडसिगारेण परियरिमो रायलोपण |msell हरिसपरब्बसनच्चंततरुणिविंदावरुदरायपहो । वनंतमयटमंगलनूरवारियदियंतो ।।४७९॥ सुपइट्ठपयावइणाऽणुगम्ममाणो सुपासवरकुमरो । धुव्वंनो आसीमामएहि कुल्लयेरनारीदिं ॥४८०॥ पायारभवणतलसंठिएण लोएण मुद्धलोयस्म । दंसिनतो अंगुलिसहम्सेहि कमेण संपत्ती ॥४८॥ वीवाहमंडये अह पडिहारजणेण दारदेसम्मि । पडिरुद्ध इयरनणे परियरियो रायलोएण १४८२।। अभिंतरे पवित्रो कुमरो एत्यंतरम्मि लहुमेव । सोमावि तो विविहं पसाहिया विविहलोएणं ।।४८३ तहाहि- मणिमयकुंडलजुयलं तीसे सवणंतरेसु रेहेइ । तक्कालागयवम्महनरवइरहचकजुयलंय ॥४८४॥ लोलंतो जीसे कंठकंदले सहइ नवसरी हारी । वयमरणियरसंकाए आगो तारयगणोच ।।४८५॥ जीसे नियंवदिये बद्धा पणवण्णरयणमयकंची। रेडइ हरिघणुरेहच गयणदेसम्मि वित्यिन्ने ॥४८६॥ हिययंम्मि अमायतुव्व झरइ जीसे कुमारअणुराओ । जावयररिंजियचरणजुयलपडिविषकवडेणे ।।१४८ सा सविसेसपसाहणसाहिया मत्तकुंजरगईए । मंजीरमंजुसिंजणसवणागयहंसखलियगई ॥४८८|| जयकुञ्जरं महान्तं येन गम्यते विवाहस्थाने । यदाज्ञपयति देव इति भणिला गताः पुरुषाः ॥४७६॥ - राजादेशः सर्वोऽपि श्रावितस्तैर्यथा समादिष्टः । इतो धवलप्रसाधितासिन्धुरस्कन्धं समारूढः ।।४७७॥ पवनप्रनर्तनशीलध्वनपटशोभितमनोहररथावरूढेन । उद्भगृङ्गारेण परिकरितो राजलोकेन ।।४७८॥ हर्पपरवशनृत्यत्तरुणीवृन्दावरुद्धराजपथः । वाद्यमानसकलमगलतूररवापूरितदिगन्त ॥४७९॥ सुप्रतिष्ठपनापतिनाऽनुगम्यमानः सुपार्श्ववरकुमारः । स्तूयमान आशीःशतैः कुलस्थविरनारीभिः ।।४८०॥ प्राकारभवनतलसंस्थितेन लोकेन मुग्धलोकस्य । दय॑मानोऽङ्गुलिसहमैः क्रमेण संप्राप्तः ॥४८१।। वीवाहमण्डपेऽथ प्रतिहारजनेन द्वारदेशे । प्रतिरुद्ध इतरजने परिकरितो रानलोकेन ॥४८२।। अभ्यन्तरे प्रविष्टः फुमारोऽत्रान्तरे लध्येव । सोमापि ततो विविधं प्रसाधिता विविधलोकेन ॥४८॥ तपाहिक मणिमयकुण्डलयुगलं तम्याः श्रवणान्तरयो राजते । तत्कालागतमन्मथनरपतिरथचक्रयुगलमिव !४८४॥ . यस्या नितम्बपिम्ये पद्धा पचवर्णरत्नमयकाची । राजते हरिवनरेखेव गगनदेशे विस्ताण ॥४८६॥ हृदयेऽमानिव क्षरति यस्याः कुमारानुरागः । यावकरसरमितचरणयुगलप्रतिविम्बकपटेन ॥४८॥ सा सविशेषप्रसाधनमाधिना मत्तभरगत्या । मजारमन्नुसिझनश्रवणागतहसस्वलितगतिः ।।४८८।। १.म.°4 अमाव । ३. तीन ।

जम्मापल्यापी पगिया पटावरण परियुटा नादितणयादि । पना नदणमालाफलिए घरपेडगाभवणे ॥१८९॥ नगा य तारणागपमाणपासणणकम्पम्मि । मन्त्र समाग्दै पाणिग्गरण मारिटीए ॥४९०॥ पन्धनम्पिमाग्मिनगणिपणागलपंगरगणाहो । उपपारोमयणाणं दोहिनि पारोहि कारविभो ॥४९१॥ दागरिपाई मनिलेषणाई गुगंधमीमाई । तर भरमसुमदामा सपरिमला मा य पेडियामा ||४९२॥ मा परग्नागरसीदलाई सपूरपूरगलिपाई । उपपूगफलां गन्याई नह य शियिहाई ॥४९३॥ पर पमंदगी मेट कंपमाम्पिगनापाओ ( तह पंदमानाउ फरियहाभी महंताओ ॥४९४।। पातम्मि फाभारगण जगणे दुणिन्माणम्मि । परमंटनपरिभमणं समस्थिपं गुरुपमोपण ॥४९५॥ पामापरण ताई फलाए पाणिनोपणनिमिगं । पनीसं फोडीभी रुप्पसुषमाप दिमाभो ॥४९६॥ गह मणितिरीप आभरणं ना य फेणपरत्याई । ता पारदरालाई दिमाई गुपामकुमरसा ॥४९७।। गुपट्टणरिदेणरि रिमभरभिजमाणपुलपण । बहुआए दिमाई बधाहरणाई विविहाई ॥४९८॥ एवं परितोगपरे यांचाइमामये निवितम्मि । फपभोपणसकार पलिए ठाणेसु लोयम्मि ॥४९९।। मइसापरविनिपनयरमवगए मिरिमुपागमरोविशभरसोपाए सहिमोसंचलिमोनियगिहाभिमुह।५००॥ मंगलनुपरहि पटिपणुपटनयनपरणं । पहिरंतो दिमिल्यं सुपदाणकरेणुयाख्दो ॥५०१॥ नमणमुभी पुरजणावि पापारमाणमालेगु । पिडिजइ भयोग पाहतो अगुवंगाई ॥२०२॥ पलिता धरण परिश्ता नरवरेन्द्रवनयापि प्राप्ता पन्दनमालकलिते परवेदिकामवने ॥१८९|| भनय नसणागतवाममारपवनार्मणि । तय समारचं पाणिग्रहणं महद ॥४९॥ पत्रान्तरे सहर्षतरणीजनारम्धमलमनाय । उपमार स्वजनानां द्वाभ्यामपि पक्षाभ्यां कारितः ॥१९॥ दापितानि पुरामविलेपनानि मुगन्धमिधाणि । तथाऽसमकुमुमदामानि सपरिमलातयाम पटीयासाः ॥४९२॥ नया परनागवल्लीदलानि कपूरफलिमानि । आईपगफलानि वनाणि तया र विविधानि ॥४९॥ घरतुरगमन्दुरास्नया क सुप्रमुखक्षेत्रजाताः । तथा मन्दमदनातय. फरिषटा महत्यः ॥४९४॥ अत्रान्तरे कन्यापरयोलने यमाने । मनुमण्डलपरिप्रमण समर्थितं गुरुममोदेन ॥४९॥ मतिसागरेण तदा कन्यायाः पाणिमोचननिमिपम् । द्वात्रिंशत् कोट्यो रूप्यमुवर्णयोर्दत्ताः ॥४९६॥ तथा मणिकिरीरप्रमुखमाभरणं नया च कनकरण्यादि । तथा प्रवरदालानि दत्तानि सुपार्थकुमाराय ॥१९७॥ मुमतिटनरेन्द्रणापि हर्षभरोनिधमानपुलफेन । वय दत्तानि यम्बामरणानि विविधानि ॥४९८॥. एवं परिनोपकरे विवाहमहोत्सये निर्माते । कृतभोजनसत्कारे मालते स्थानेषु लोके ॥४९९॥ मंतिसागरेऽपि निजनगरमुपगते धामपार्धकुमारोऽपि । अथ सोमया सम्हितः संचलितो निजगृहाभिमुसम्॥१०॥ महलतूररवैयन्दिशनोदधुष्टजयजयरवेण । मधिरयन् दिग्वलयं सुप्रधानकरेणुकारूतः ॥१०१।। तदर्शनाएकः पुरननोऽपि प्राकारमवनमालासु । पिण्ज्यतेऽन्योन्यं बाधमानोऽपामानि ॥९०२॥ १.प.ग. inजपमा - .

frाना अनुमत्यनरम्यति नामाEिRALIVE उपासनाद-चरिअम्मि- एवं च परदंसगउगवनगेटकम्माणं । रेहति इत्यमालावकिन्भमा पुरपुरंधीणं ||५०३॥ निदा निविस्स अतगो कावि अमहतंपि । तुरियं कुमारस्वस्म देसणे गंतुमनरंती ।।२०५१ . मारिसिजण निययं कारिहु भद्धप्पसाहियं पायं । सहरिसहियया वयह कुमारस्वं पलो. पांगरगन्यगमारंग निच्छणती पर पर काबि । कुणमाणी गइमें हसिज्जए तरुणलोएणं ॥२॥ गरिसकाए नियमूह कललेण मंडेउं । उत्तालमणा घाव जण हसंतपि न गणेइ ॥५०७ : कारि पमन्ड पमो निरोपपुजो मणीभयो देवो । फह अन्नहा निजइ पट्टीए इमस्स ररदेवी ! 122 ममा पसना मुदे ! मा नंबर एरिस जमो तन्य । अंग पिईसरेण देवं कंती पुणो रे ॥५०९।। दो महाले ! मरतो पमो एसा सई य तस्म पिया। इसरावि भणपाले ! नूर्ण माविममो तुम्न ॥११ नं नम गरि मनत्ती सिपं मरीरंपि । नूर्ण सुपामकुमरी एसो, सीमा पुगो एसा ॥५१११ पगारार मालागा सुपासामरस्स । कंठपले विलुलिस्राइ ता एसपिप जए पभा ॥५१२ ममा का मामी रनिया बोर का मा पन्ना? । नालाईए इमीइवि जपई एस दुहेरि ॥५१११ एमग सगाई सो निशामितो । पगो भवणवारे भरपरइ करेणुपाए सभो ॥५१११ तणनिर्गिय गिरिरमंगलमपाई। अणुमभि नमंसह अम्मापिउपापक्रमलाई ११५१५१ Arteलगिपरमगुरतुरा । अणुरमियपुअपगरिमपुजंतममीडिपन्धरम ॥५१५७ thrs गाग रामतीरथमालापविधमा. पुरपुरन्धीणाम् ॥२०॥ Frefent कातिमहान्नमसि । त्वरित कुमार पम्य दर्शन ग-तुमशानुरती ॥३.17 are teri harmiri पादम् । सहदया जति कुमार प्रजास्तुिम् ।।३.३॥ ARTIMilitी पांणा गतिभेद हम्यने ताणलोकन ॥१०॥ निर्गमन मगरयिया । उत्तानमना भावति मन हसन्तमपि न गणयति३' Karm मनामवी देवः । कथमन्गमा दश्यते य निदवी - ॥८॥ *- बाबा बनना मनामनीवण वध कान्नि प्न..|| भने र पीय नम्प प्रियालगतिमान बा ! मन मनिविधमान are alratri न पामार पशः, गोमा पुनरेगा ..." मामा विमटियतिमा माति पन्या ॥१११४. समा गया धन्यावास्या मतिपतिया 11 तर्ग, बब fraw प्रामी भाद्री वनातिका मायाला IIRAM ranा समागमः नावण ॥९११॥ A जम्मापन्याया। सुरवइनिउत्तसुरगणउवणीयाभरणगंधयत्यस्स । वगयरोगायकस्स दलियसयलारिवग्गस्स ॥५१७॥ फझ्यावि हु सेवागयतुंपुरुषारद्धपंचमुग्गारं । नचंतसुरवहुनणं पिच्छणयं पिच्छमाणस्स ॥५१॥ फइयावि जणयनणणीसमीरगमणेण तह य फइयावि। विसम्मि जणरिसाए निमयकरणम्मिनिरयस्स ।।. बोलिंति वासरा इय वरिसेमें फित्तिएंसुवि गएसु । अह अनया य सुपइद्वनरवई आउसेमम्मि ॥५२०॥ गवर मुपासकुमर विहीए रजे अणिन्छमाणपि । सपमवि पउमप्पहनिणपणीयधम्माणुमारेण ॥५२१॥ पज्जंताणसणविहिं फा ईसाणदेवलोगम्मि । संपत्तो पुहवी पुण पत्ता मोक्खे जो भणियं ॥५२२॥ नागे, उसमपिया सेसाणं सत्त जति ईसाणे । भट्ट य सणकुमार माहिदे अट्ट अणुकंपसो ॥५२३।। आइनिणाणढण्ई गयाभो मोक्खम्मि अट्ठ जणणीओ । गट्टय सर्णकुमारे माहिदे अव वचंति ।।५२४।। एत्तो साहियनीसेसविसमदुग्गं मुपासरायावि । रज परिपालइ दलियमयलदरियारिमादप्पं ॥५२५॥ इय समातेसं पहुए{ परछरेमें गन्मयई । सोमादेवी जाया मालकमेणं पम्या य ॥५२६॥ सुकुमालपायकरयलनिरुवमख्वोपसोहियसरीरं । तणुकंतिपसरधरलियजम्मणभवणं सुई पतं ॥५२७॥ • उचियसमएय सिरिसेहरोति नाम महाविभूईए । तस्स फयं तो सोचिहु पंचहि धाईहिं परिपरिभो ॥५२८।। परिवदिउमारदो सयंवराहि फलादि सपनाहि । आगंतूणं वरिओ विणा पपगंपि, एत्तोय ॥९२९।। जासिरिनुपामरायाचिइभयणस्स उपरि उपपिहो । तापिन्छइ विच्छायं गयणे रविमलं सहसा ॥५३०॥ सुरपतिनियुत्तमुरगणोपनीतामरणगन्धवस्त्रस्य । व्यपगतरोगातकम्य दलितसकन्दारिवर्यस्य ॥९१७॥ कदावि ग्नलु सेवागततुम्युरपारम्पपञ्चमोद्वारम् । नृत्यत्सुरवधूजन प्रेक्षणकं पश्यतः ।।११८॥ कदापि जनकनननीसमीपगमनेन तथाच कदापि । विपये जनविगदे निर्णयफरे निरतस्य ॥१९॥ गच्छन्ति वासरा इति वर्षेषु कित्यत्स्यपि गतेषु । अथान्यदा घ एमनिष्ठनरपतिरायुःशेपे ॥२०॥ शापयनि सुपार्थकुमारं विधिना राज्येऽनिन्छन्तमपि । स्वयमपि पनप्रभाजनप्रणीतधर्मानुसारेण ।।५२१॥.. पर्यन्तानशनविवि कृत्वेशानदेवलोके । संप्रातः पृथिवी पुनः माता मोर्स यतो भणितम् ॥१२॥ नागेषु ऋषमपिता शेषाणां सप्त यान्तीशाने । भष्ट च सनत्कुमारे माहेन्द्रेऽष्टानुत्रमशः ॥५२॥ मादिजिनानामष्टानां गता मोशेऽष्ट जनन्यः । अयं च सनरकुमारे माहेन्द्रेश्ट मजन्ति ।।५२४॥ इतः साधितनिःशेषविषमदुर्ग सुपार्श्वराजोऽपि । राज्य परिपालयनि दलितसफलतारिमाहात्यम् ॥११॥ इति समतिकान्तेषु पहुफेषु यत्सरेषु गर्भवती । सोमादेवी माता कालक्रमेण प्रमूना च ॥१२॥ सुकुमालगदकरतलनिरुपमरूपोपशोभितशरीरम् । तनुकान्तिप्रसरचालितजन्मभवनं मुखं प्राप्तम् ॥९२७॥ अमितसमये पधीशेखर इति नाम महामित्या । तस्य कृतं सतः सोऽपि हि पमिपीचीभिः परिकरितः ॥२८॥ परिषधितमारम्भः स्वयंवराभिः कलाभिः सकलाभिः । भागत्य पृतो विना प्रयत्नमापि, इतम ॥२९॥ यावत् श्रीसुपार्धराजास्तिति भानस्योपयुपविष्टः। तापश्यति विश्छाये गगने विमण्डले सरसा॥३०॥ १॥ रत्तो।

.
र मानवीयान् पश्यति मावत् पिनि पुनधि रामा गगनामाभिमुमम
":23 मम । मनमा, कानयाध्यमाभ्या)
सुपासनाह चरिअम्मि-
करवनसरिसदादाकडप्पदुपिच्छराहुणा पत्यं । थेरीणवि उइदमुहाण काममवलोयणिन्नं च ।।२३१॥
नद महरिसपरिधाविरतिमिरमहारक्खसेण दुट्टेण । कवलिज्जतं पिच्छइ गयणपएसं समग्गपि ॥३२॥
• एत्यंतरम्मि माइणकुटुंविणीणं सपुतगहियाणं । मुंचसु मुरं राहुत्ति पुकरंतीण हलवोलं ॥५३३५ .
मोजण खिवइ दिदि धरणीयले ताच चकमिहुणाई । दीसंधयारसकाए विहडमाणाई पिन्छेइ ॥५३१।।
तह य विविन्ननाई कोसिएहि वणेसु लीणाई । संकुइयअंगुवंगाई वायसीणं सरीराई ॥५३५॥
तह अन्गिहोतिएहिं मनावितेहिं महुघयाईहिं । तम्मोयणानिमित्त हुणिजमाणस जलणस्स ॥२३१
धूपडलेग मंछाइयम्मि गयणम्मि मेहसंकाए । धुपाक्सउर्ड पिच्छइ हंसउलं माणसे चलियं ॥२३॥
ना महागरमंमियागमणाणं पईण मुद्धाओ । मगमवलोयमाणीउ नियइ पाउसियदइयाओ ॥५३८॥
नतो मगमेनेगं धूमग मीणउच्च उव्यमइ । राहू रविणो वि समुत्तिछेपम्मि ततो य ॥५३९॥
मुन्यारन्यं नायं मुनगं सचराचरंपि जा नियइ । ता खिवइ पुणो दिदि राया गयणंगणाभिमुई ॥५११
नापय विलियतिमिरं दिमाण च ममग्गलपयावं । अच्छीहिं दुप्पिच्छं तेएणं नियइ रविवि ॥५४
मोनाप तामादिद्धं च पासिं राया। खणिगत्तभावणं चिय भावे सो समारदो ॥५११
मा पलो मरि गमिजए राहुणा हदेगापि । तह पाणिणो गसिजति मन्चुणा नूण संसारे॥५॥
का एम्मिरिमोर्गन मिनिमंपिदुरसपरिकलियोचरगुधिगईस, लोया तहविहुएयम्मि वाम
गणानिराहणा मम्तम् । विराणामप्य मुखानी याममालोकनीयं च ॥३१॥
PARमानिमिरमशागसेन दृष्टेन । कवल्यमानं पश्यति गगनप्रदेशं समग्रमपि ॥२२॥
wो हानिनो मात्रगृहीनानाम् । मुख सूरं राहो ! इति पर्यतीनां तुमुलम् ॥११३।।
of पर बने भगवगा पिधुनानि । दोपान्धारशङ्कया विघटमानानि पश्यति ॥१७॥
पसिननविन लीनानि । संचितानोपाहानि वामसीना शरीराणि ॥१३॥
वाटिभि । नन्मोचनानिमितं यमानम्य ग्यलनस्य ।।१३६॥
पर गन्ने केरया । घृतपशप पश्यति सहलं मागमे गलितम् ॥१३॥
* या परीगं मुग्धाः । मार्गमवलोकमानाः पश्यनि प्रातिरिमकदपिता ।।१३४॥
wr नवम बदति । गह वषिर्व स्वमुक्तिदे तलय ॥३९॥
सा:
पताम् । यतिध्या दुमि तेजमा पश्यति रविषिम्यम् ॥३४१५
HKA Primar गाम्यमानामेव माययितुं स समारण ||३५२१
मानानि । प्रम्पले ग्युना नगारे ॥१३॥

दुरव सहति पत्ता तरुणीण नपणवागुराविसंयं । मपणमहापारद्धिपनिसायपाणावलीविद्धा ॥५४५।। तत्तो भारसंसारदुपदापानलम्मि ते नूणं । अपरित्ताणा पुणरवि इंधणकप्पचिय. हवंति ॥२४६।। ता एपामो कारागारामोव जुन्जए पलाए । भजेऊण इण्डि पुचवहूनेहनिपटाई ॥५४७।। एन्धनरम्मि कंपियसिंहासणा मोहिनापनियकिशा। नरवरमुपासपासं समागया लहु इमे तियसा ।५४८॥ सारस्मयमाझ्या वण्डिंवरुणा य गहतोया य । तुसिया अब्बावाहा अग्गिचा वरिहा य ॥५४९॥ नमिरचमंगवियनंतमुरमिंदारकुगुमसंघाया । विणएणं जिणनाई थोउं एवं समारदा ॥५५०॥ जयामि तुम भुवणालिमसेजवणसंरचंडमायंड ! । वम्मइमपंधसिंधुरकुंभयडवियारणमयंद ! ॥५५॥ मुसिचहूकंठम्गहउकंठिय! मलियमोहमाइप्प!। तुझ नमो तिहुयगरपखणवखणिय ! परमकारुणिय!॥५५२॥ इप थोऊण पभणति तुह पुरो देव ! अग का गगणा। खजोयाणा मूरस्स दूररुदंधयारस्स ? ॥५५३॥ सहविनिययादिगाराशुरूवमन्हेविकिपि विनविमो। सुमग्णमित्तनिमितं तह पुरोन उण उवएसो॥५५४॥ पञ्चज्ज पडिवजमु भवदुहवणदहणजलणजालोलि । तह य पयहसु सिग्य अणत्यनिम्मंथणं तित्थं ॥५५५॥ तह पहु ! पपंडपासहिदेसणातिमिरनियरअतरियं । पयासु सिपमग्गं विमलनाणरयणप्पईवेण ॥५५६॥ इय लोगतिपदेवोवएसद्गुणपइदिउल्लासी । सविसेसं संनाओ सिदिवसंगमाससी ॥५५७॥ एवं विनविऊणे गएस नेमुं मुपासनरनाहो। वारसियमहादाणं दाउं परिचितए जाव ॥९५८॥ दुःरा सहन्ते प्राप्तास्तरणीनां नयनयागुराविषयम् । मदनमहायाधनिशातपाणावलीविद्धा ॥१४॥ ततोऽपारसंसारदुःखदावानले ते नूनम् । अपरित्राणाः पुनरपन्धिनकल्पा एव भवन्ति ॥५४६॥ तस्मादेतस्मात् कारागारादिव युन्यते पलायितुम् । मध्यत्वेदानी पुत्रवधूस्नेह निगडान् ॥९४७॥ अत्रान्तरे कम्पितसिंहासना अवधिज्ञातनिनकृत्या । नरवरसुपार्धपाधं समागता लध्विमे त्रिदशा।।९४८॥ सारम्यतादित्या पहिषरमाथ गर्दतोयाध । तुषिता अव्याबाधा आग्नेयाधैवारिष्टाश्च ॥४९॥ नम्रोतमागविगलसुरभिमन्दारकुसुमसघाताः । विनयेन जिननायं स्तोतुमेवं समारब्धाः ॥१५॥ जयसि त्वं भुवनावलिसजिवनपण्डमडमार्तण्ड ! । मन्मथमदान्धसिन्धुरकुम्भतरविदारणमृगेन्द्र ! ॥१५॥ मुक्निवकण्टग्रहोचण्ठित ! मर्दिनमोहमाहात्म्य !। तुभ्यं नमनिमुवनरक्षणासाणिक परमकारुणिक ॥१५२।। इति स्तुचा प्रभणन्ति तव पुरो देव ! अम्मा का गणना सद्योतानामिव सूरस्य दूररुद्धान्धकारस्य! ॥३५३॥ तथापि निजकाधिकारानुरूपं वपमपि रिमपि विज्ञपयामः । स्मरणमात्रनिमित्त तव पुरतो न पुनरुपदेशः ॥१९४॥ प्रत्रज्या प्रतिपद्यस्व भवद वचनदहनज्वलनग्यायलिम् । तथा च प्रवनय शोममनर्थनिर्मन्यनं तीर्यम् ॥१५॥ तथा प्रभो ! प्रनण्डपाण्डिदेशनातिमिरनिकरान्तरितम् । प्रकटय शिवमार्ग विमल ज्ञानरत्नपदांपेन ॥२५॥ इति लोकान्तिकदेवोपदेशद्विगुणप्रवाधनोल्लासः । सविशेष संजातः सिदियभूसंगमाशंसी ॥१५॥ एवं विज्ञप्य गतेषु तेषु मुपाचनरनाथः । वार्षिकमहादानं दातुं परिचिन्तयति यावत् ॥१५॥ १.गणाय सुपासनाह-चरिअम्मि- ता तखणंपि चलिय सीहासणममलरयणपहपयर्ड । सोहम्मदेवलोए सुहासणत्यस्स सक्सस ॥५९९॥ तचलणाणतर अबहिणा य नाऊण जिणमणवियप्पं । सो सत्तह,पयाई उद्विय गंतूण तयभिमुहं ।।५६०॥ थोऊण जिणं वितिउमारदो जह सुपासजिणनाहो । इच्छइ दाणं दाउं आवरिस तस्स तो मज्झ॥५६१॥ जुन्नइ घणसंपत्ति काउं, इय तरखणपि वेसमण । आणवइ जहा निक्खमणदाणजोगं जिणगिहम्मि॥५६२२॥ खिवसु पभूयं कणगं, इय सोउं संकसासणं सोवि । आणवइ जंभगमुरे पडिच्छिउ तेवि विणएण ॥२६३॥ निणमंदिरम्मि परिसंति कणयरासि तओ य भयवपि । चचरचउक्चरमुहमहापहप्पमुहगणेसु ॥५६४॥ अविक्खियमुहमणिवारियं च वरवरियघोसणापुत्वं । सन्याण विएगत्यं पत्यणउत्ताणियकराणं ।।१६।। अणुदियहं दावावंइ कणयं,नस्सावि दिजमाणस्सा दिवसे दिवसे दिज्जह अडलक्खेहिया कणयकोडी।।५६६॥ अहनवपरिणयलवलीफलभरधवलाए थवलिया तस्स । अणवस्यकणयदाणुभवाए कित्तीए दिसिनिवहा ।। तत्तो य द्रदेसा केसुवि इंतेसु मग्गणगणेसुं । अनेमुं च हिरणं गहिऊण नियत्तमाणेसु ॥२६८॥ रंदामुवि रत्यासु वाणारसिपुरवरीए मज्झम्मि । दुक्खेण भमइ लोओ नियनिदलियवच्छयलो ।।५६९" एत्य तवणिजपुंजे एत्य य कत्थे पवित्यरह सिग्यं । एत्य य रयणुकरं मागणनोग्गं निवेसेह ॥५७० इह करितुरयरहाई ठावह विरएह एत्य विउलाओ। भोअणसालाउ तहा आहारत्थं विदेसीणं ।।५७१॥ एवं दाणनिमित्तं निस्तपुरिसाण बच्छरं जाव । अणिसं समाइसंताण किं करे हवह उल्लावो ||२७२॥ वापत् तत्कणमपि चलिनं सिंहासनममलरत्नप्रमाप्रकटम् । सौधर्मदेवलोके सुखासनस्थस्य शकस्य ।।१५९॥ तथलनानन्तरमवधिना १ ज्ञाता जिनमनोविकल्पम् । स सप्ताष्ट पदानि उत्थाय गत्वा तदभिमुखम् ॥९६०॥ स्तुत्या निनं चिन्तयितुमारन्धो यथा सुपार्धजिननाथः । इच्छति दानं दातुमावपं तस्य ततो मम ॥१६॥ युग्यते धनसंपत्ति कर्तुमिति तत्क्षणमपि वैश्रमणम् । आइपयति यथा निष्क्रमणदानयाग्यं जिनगृहे ।।३६२॥ क्षिप प्रमन फनकम्, इति श्रुत्वा शक्रशासन सेोऽपि । आज्ञपयति नृम्भकमुरान् प्रत्येष्टुं तेऽपि विनयेनं ।।५६५५ मिनमन्दिर वर्षन्ति कनकराशि ततश्च भगवानपि । चत्वरचतुष्कचतुर्मुखमहापथप्रमुखस्थानेषु ॥१६४॥ भरक्षितमुममनिवारितं च परवरिकार्योपणापूर्वम् । सर्वेभ्यो विवेकार्थ प्रार्थनोत्तानितकरेभ्यः ॥१६॥ अनुदिवमं दाप्यते कनकं, नस्यापि दीयमानस्य । दिवसे दिवसे दीयतेऽष्टलक्षाविन कनककोरिः ।।१९६० अथ नवपरिष्यसवडीफलभरघवनयाघवलितास्तम्य । अनवरतफनकदानोद्भवया कीा दिनिवहाः।।१६० नाय देशात् केन्वन्यायत्म मार्गणगणेषु । अन्येषु च हिरण्यं गृहीत्वा निवर्तमानेषु ॥१६॥ विकालावति रय्यासु धारासापरवराया मध्ये । दुःसेन प्रमति लोको निर्दयनिर्देशितवक्षस्तरः ।।११९॥ अत्र सानीयभानत्र र बागि पविप्नृपाल शीमम् । अत्र व रस्नोत्कर मार्गणयोग्य निवेशयत ॥१७॥ हनुमान म्यारयन रिचयतात्र विलाः । भोजनशालास्तथाऽशारा विदेशिनाम् ॥१७॥ 'ए दान दमनं निदानमाया वत्मरं यावत् । अनिशं समादितां कि कुर्वे भवम्युल्यापः ।।१७२।।

, जम्माइन्याया। तिमेव य कोटिसया अट्ठासीयं च दुति कोटीमो । असियं च सयमहससा सव्वंको वयरुणपस्सा॥५७३॥ इप आररिसं कंचणारिसेणं नपिऊण भवर्णपि । निम्मग्गणं विहां संदायर मंतिणो राया ।।५७४।। तह तलबररोणाहियकोसाहिवमंडलीयमागते । नयरीपहाणलोएण संनुए, साण पसरखं ॥५७५।। रवि सवंगपिन कुमार सिरिसेहरम्मि नियरनं । नीइनिदननि विरपंती मगइ ययणमिणं ॥५७६।। तुम्हाण एस सामी देवाणुपिपाणुमन्ना याणि । मं सत्चविरग्गरणे, तेवि हुसोरण विम्हापा ॥५७७|| जपति बन्नमइया सरणा अदाण नूण जे अन्न । पहिरनर्णनपना इमाए पपणासणीएल ॥३७८।। इय एवमाइसकलुणश्यणाणि पपिरा कहफहपि । अणुमति नरिंदै गुणनिलंधेण नंनं ॥५७९॥ यह सिरिसेहरराया नपणमुनिकायमइलियकबोलो। घलणेमु निवरिउणं विमवर फोपिनपगुणो८०॥ मावि परिवीणमोटा तुम्भे विरैया य सजविराए । नहरि निरसमणमा परिवग्ना मन पमिळणा५८१॥ तस्मुराहेण इमं परिमुणइ मुपासनिणवरी तत्तो। सिरिसेहरनिवप्राणापत्तिया पेगिमा तुरियं ।।५८२।। अपत्तरं सहस्सं सुनामफलसाणं सत्य आणिनि । सुपसन्थनिन्यसानिलं दिवामी नहोगीमो या५८३॥ घणसारमीसचंदणपमुदाई पिलेषणाई सुरहीणि । निणमग्नणन्यमुणिनि तन्य, एत्यन्तरे तार ॥५८॥ पत्तीमपि मुरिंदा कंपियगीदासणा मुणेऊण | ओहीए परमत्य पवर विमाणेसु मारूदा ।।५८५।। नियमियसपश्चविसाललोयणा नोग्यणुमाविलासा । बहुदेवोरिकोरीहि परिपुटा पागलपन॥५८६॥ श्रीन्येव कोटिशनान्याशातिय भवन्ति कोटयः । अशीतिश्च रासदमाणि सर्वारो व्ययितानाम्य ॥५॥ इत्यावर्षे काञ्चनवरेण तपपिन्वा भवनमपि । निर्माण विधाय शन्दाययनि मन्त्रिको राना ॥ ५७१ ॥ स तलपरसेनाधिपकोगाधिपमण्डलिकसामन्तान् । नगरपधानलोफेन संयुगान्, से प्रत्यक्षम् ॥ ९७५ ॥ गापयित्या सर्वानमविद कुमार श्रीसरे निगराग्यम् । नीतिरिति दन्तकानि विषयमपति बरनमिदम् ।। पुस्माकमेप स्वामी देवानुप्रियाः ! अनुगन्यायमिदानाग मा सविरातिमणे, नेऽपि सन्चा विमा जाल्पन्ति धममयाः माणा आमा नूनं येऽय । पपिरत्वं न प्राप्ता भनेन वचनासनिना ए॥५७८॥ इत्येवमादिराकरणव मनानि प्रमपितार कधकथमपि । अनुमन्यन्ने नरेन्द्र गुगन्धिन सम्पन्नम् ॥६७९॥ भरारीसरामो नपनामुनिपातमलिनितापोलः । परणयोर्निपत्य विज्ञपनि कपमपि जगगात ॥९८० । यपि परिमाणमोदाय विरतायसविरस्याः । तथापि खलु निममणमहे मतिपयध्वं ममममीच ॥५८९॥ तम्योपरोध में प्रतिणोति गपार्धभिनवरम्ततः । धीरोदरनगशाप्रदर्तिता वैरिकाम्यरितम् ॥९८२॥ अष्टोतरं पदम गुणकलशाना तानयन्ति । पुप्रदानतीर्थसलिलं दिश्याम्नयौपाप ॥२८॥ घनसाभियनन्दाप्रमुखानि विलेपनानि पुराणि । मिनमाननार्थमुपनयन्निना, भान्त तार।५८४॥ চাৎ : কবিসমিনা হারবা। সবধনা ঘমাং ধিমান | विकसिनातपाविशारोपना योपनारपिगसा. । बहुदेवकोटि कोटिभि परिणाममा ५८६॥ १. सराय। १०

No text on this page.

-
मम्माफ्धापी।
माय ठिप प गिणिई पिक्षण सेपपीयफलसेटिं। पुलाभिमुहे गीहामणम्मिनिसिपावए तो ॥६०२॥
• तापडिपम्प सम्मालगंधकासाइनायिंगस्म । गोसीससुरदिपंदनषिपदारस देवरस ॥६०१॥
परिहियफनिजलदेवदगजुयलास घनएदेसम्मि । पोलतविमलनिगलनरमपाईलामाबस्स ॥६०४॥
मणिमंस्पिटलमलफिरणमारिपउभाषस्म । रपणमपपउत्पडियमुदस्स गुपासनादस्म ॥६०५।।
मणिपणमुगल पुगाविधरणियनिदिपसिरकमला । मासीसाहिं पुणि:सुरागुरिंदा समारदा॥
पर विप?
रिजपमु तिन्यमय दर मदामोहमदमादपाउछिंदगु मिन्छन मुक्तिपर पपडसु जणाण ॥६०७॥
पालगु मुगमणधम्म समन्नरसमिनिम्मरण । फुणसु जयस्सवि अभयरप्पियं जयमुतं नाहः ॥६०८॥
। इस थोर मुरणगुरु हरिसिपहियएहि सत्रमहि । समुरासुरमणुएहि पुरमओ य पयहियं नहें ॥६०९॥
प्रत्यंतरम्पिभाविरनिपपिउगुगविरहग्गिमियमणेण । सिरिसेहरंण भणिया नियपुरिसा भो जहा सिग्धं ।।
विजयपणो निपिन चंदणरमनिटियसन्थियपसत्यं । महानिरेसियमणिमयसपापवीदामणसणाई ॥६११॥
रंगनदिविधि मणीरमानामिपं महामिवियं । नित्यत्तहति नेवि सोऊणं सामिणो ययणं ।।६१२॥
निलनि ताधिय सलं इत्यंतरम्मि सोण । हरिसुद्धसंतहिपएण नियमुरा एपमाणचा ॥६१३॥
'भो भो माग्यमणिमंडियं मुमुनिभोवूलं । तल्लं पणोरमाए सहस्सनरवाहिणि सिवियं ॥६१४॥
--
.
भय निवृत्त मज्जनमहे श्रीनिखरेण नरपतिना । सिंहासनमन्यतरन् स्थापितमयोत्तराभिमुखम् ॥६०१॥
दर स्थित प मिनेन्द्र नपयिन्या धतपीतकलौः । पूर्वाभिमुग्ने सिंहासने निपादयति ततः ॥६०२॥
सत्र मियतस्य पुकमालगन्धकापायिरूसितागस्य । गोशार्पसुरभिनन्दनचर्चितदेहस्य देयस्य ॥६०३॥
परिदिनपटिको ज्वलदेयप्ययुगलमय वोदेशे । पूर्णमानविमलनिचलनवमुक्ताफलकलापस्य ।।६०४॥
माणमण्डितकुण्डलयुगलविरणारितगण्डमागम्य । रत्नपयमुकुटमण्डितमूलः पार्धनाथस्य ॥६०५]
नंता चरणयुगलं पुनरपि धरणातलनिहितशिरःकमलाः । आशीभिः स्तोतुं सुरासुरेन्द्राः समारब्धाः॥६०६॥
पथमिव!
विजयस्व तीर्थसाप दलय महामोहमालमाहात्म्यम् । उन्छिन्मा मिथ्यात्वं गतिपथं प्रकटय जनानाम् ॥६०७॥
पालय मुश्रमणाम सकलान्तररासैन्यनिर्मन्धनम् ।कुरुच जगतोऽप्यजय्यं रतिप्रियं नयं त्वं नाथ 1॥१०॥
इति स्तुला भुवनगुरु हर्षितहदयः सर्वशकः । समुरासुरमनुजैः पुरतश्च भवर्तित नाट्यम् ॥६०९॥
अत्रान्तरे भाविनिजपितृगुरुविरहाग्निदावितमनसा । श्रीशेखरण भाणता निजपुरुषा भी यथा शीम ॥६१०॥
निजगप्रमोनिमित्तं चन्दनरस लिखितस्वस्तिकप्रशस्तम् । मध्यनिवेशितमणिमयसपादपीठासनसनाथम् ॥११॥
रादियिनिहां मनोरमानामिका महानिरिकाम् । निर्वतयतति तेऽपि हि श्रुत्वा स्वामिनो बननम् ॥१२॥
निवर्तयत्ति तथैव सर्वमत्रान्तरे शक्रेण । पोसद्धृदयेन निजसुरा एवमाञप्ताः ॥६१३॥
भो भो महामणिपण्डमण्डितां मुक्ताशुक्लाम् । तुल्यां मनोरमया सहसनरवाहिनी शियिकाम् ॥३१॥

सुपासनाहचरिअम्मि-
रहसणं खिबह लहुं मन्झम्मि मणोरमाए सिवियाए।तेवि हु सकाएसं तहत्ति कुवंति संतुट्टा ॥६१५E
अह सिरिमुपासनाहो सपलालंकारलंकियसरीरो । कयछट्टतबोकम्मो तियप्ताहिवईहिं विनत्ती ॥६१६॥
उजणं सीहासणाओं तमशुप्पयादिणीकाउं । आरुहइ महासिवियं मणोरमं तीए मझम्मि ॥६१७॥
पुच्चाभिमुहे मणिरयणमइयसीहासणम्मि उपविट्ठो । तत्तोवि अम्मधाई विवामपास निसण्णा से ॥६१८॥
कुल्मपहरियावि तहा सुइभूया गहियपवरनेवत्था । गहिऊण साइयं हंसलक्खण दाहिणे पासे ॥६१९॥
महासणे निसन्ना तहा य सामिस्स पच्छिमदिसाए । वरतरुणी सियच्छत्तं धरमाणी ठाइ अनिका॥६२॥
तह चलिरचवलचामरजुयलं गहिऊण दोसु पासेसु । वरवारसुंदरीओ हवंति सिंगारपराओ ॥६२१॥
उत्तरपुरत्यिमम्मि भागम्मि विलासिणी इवइ अन्ना । गहिऊणं भिंगारं सुरकरिकरनालगागारं ॥६२ना
एवं दाहिणपोरत्यिमम्मि भागम्मि सुंदरी एगा । गहिऊण तालविट करकमले गइ हरिसेण ॥६२३॥
तह पिट्ठमओ य येरुलियमइपदंडाई आयवत्ताई । धारिति सुरिंदा सरयपुन्नचंदप्पगासाई ॥६२४॥
तह दोमुवि पासेमुं सिवियाए ठिया सिएहिं चमरेहिं । सोहम्मीसागिंदा वीयंति मुपासनिणर्यद॥६२
एन्यंतरम्मिनियसिपसिपवत्या समवया पवररूला।निरुवहयंगा यलसालिणो प कयसबकायव्वा ॥६२।
रोमंचं नियदेवा सहस्मसंखा नरा महासिवियं । तं सिरिसेहरनरवरवपणेण उक्खिवंति लडें ॥६२७॥
वर्शनीए नीए सोमम्मीमाणनापगा दोवि । दाहिणउत्तरवाहुं गिण्हंति गुरुप्पमोएण ॥६२८॥
मिविपाए दारिणुनररिट्टिमादामोदोवि असुरिंदा। चपरवलिनाममा हरिसेण समुवतितमोर
।
स्पपिया हित सपु मध्ये मनोरमायाः शिरिकायाः । तेऽपि सलुशकादेशं तयति कुर्वन्ति संतुष्टाः ॥'
भय भीमपार्धनापः सालालंकारालंकृतशरीरः । कृतपष्ठतपःकर्मा त्रिदशाधिपतिभिर्विज्ञप्तः ॥१६॥
उचाप निहासनात तामनुमदतिमीहत्य । मारोहति महाशिविका मनोरमां तस्या मध्ये ॥६१७॥
पूर्वाभिमुमो मनिरन्नमयसिंहामन उपविष्टः । ततोऽन्यम्बापायपि वामपाधैं निपग्णा तस्य ॥११॥
बुल्लानगरि नया चिमूना गृहानप्रवरनेपथ्या । गृहीत्वा शाटक हंसलक्षणं दक्षिणे पार्थे ॥११९॥
भदामने निपमा तथा च म्वामिनः पचिमनिशि। वरतरुणी सिताछ घरमाणा तिष्टत्यायका ॥२०॥
ससा बटन टारमामरपुग्नं गृहीत्या द्वयोः पायोः । वरगरान्दयों मवन्ति शृङ्गारप्रवराः ॥१२१॥
टससमय भगे दिवामिनी मयन्या । गृहीत्वा महारं मुरकरिकरनालका कारम् ॥२२॥
ये मांगे मुन्। गृहीला नालयलं करकमले निष्टान हो ॥२३॥
हमपान्यानपवामि । पाग्यन्नि सुरेन्द्राः शरपूर्णचन्द्रप्रसानि ॥२४॥
र रियादिया थालियामरैः । माघशानेन्द्राधीमयतः पार्थभिनन्दम् ॥ .
मारे निवास समयमः वामपाः । निरपहनाना शामिनय कृतमshare it.
I am या दा महानिराम् । नां श्रीशनरसायनोनिन्ति स ॥१॥
मादा हानाहार । दक्षिामादाई गीतो गुरप्रमोदन ॥६२८॥

।
जम्माइपधाया।
भरणवदवाणमंतरजोइसरेमाणिया सुरसमूहा। अवसेसावि हु सिवियं नहारि उरिख वितिनहा ।।६३०॥
कि पहुणा ?
पुण्यं उदिखता नरवरदि पुलऊससंतगनेहि। पच्छा पनि मिवियं अमुरिंदसुरिंदनागिंदा १६३१||
भवणामो नीहरते जिणम्मि पाउबिहिं देहि । इहिं यजतेहियफहमिय उन्मासिपं गयणं ॥६३२||
सिद्धत्ययूपचंपयकेसरकणियारकुलगवणव । कुसुममरवि सोइ नहंगणं नियमविदेहि ॥६३३॥
परपरामेरिटरिदंदुहिमसाइतूरनिग्योसो । धरणिपले गयणपले पहिलो मगुपदेवेहि ६३४॥
एवं च वयमाणस तिनयवघुस्स आणुपुल्लीए । सत्यिपपमुदा अघि मंगलगा पटिया पुरमो ॥६१५॥
ततो संपुमकलसा भिंगारा तह य पेनयंतीओ । तह दिल्यमापरत पलयकोरिटमालिई ॥६३६॥
सीहाराण च निम्मलमणिमयायपीढमंनुयं विउलं । संचलियं नहपुरमो नेरपरि पाउयाजुपलं ॥६१७॥
रविरहनुरपसमाण चामीपरमयखलीणजुत्ताणं । नरखित्ताण पट्टियमदमयं जयतुरयाणं ॥६३८॥
ह य पगिद्वाण पुरो अहसपं कुंजराण पत्ताणं । भारोपउनाणे मत्तंगपाहिपाणं ॥६.९॥
चिपतरंगमाण रहाण फरकलियमाउदाण च । सुदडाणं असय पत्तेयं पट्टियं तनो ॥६४०||
हगपहपमणियाई पुरमो संपटियाई येगेण । सह पापनाणीयं अमुणियसमं अमन्वया ॥६४१॥
पिणंतरं घ गरुपत्तण गपणंपिपरिमिनोल । गुरपाणिपरिग्गदिमो मादिममा मारिलोन।६४ ॥
शेषिकाया दक्षिणोत्तराधस्ननपाहू द्वायप्यमुरेन्द्रो । चारयलिनामधेयी पेंण रामुम्हतम्तन ॥६२९॥
विनपतिवानभ्यन्तरम्यानिपवमानिकाः मुरसमूहाः । अयशेषा अपि हि शिषिको यातिपन्ति तथा॥३०॥
के पहुना !
(मुसिमा नरवरः पुरको सात्रै । पश्चाद् पदन्ति शिरिकाममुरेन्द्रगुरेन्द्रनागेन्द्राः ॥११॥
मरना निःसरति मिने पनुविधव. : आयधि यानिय कवियोगासनं गानम् १६२६॥
मेद्धार्थनृतनापककेशरफर्णिकारहरुपकवनमिव । पुमुमभररिव शोभने नमोजाणं पिसन्दः ॥६॥
परपदरगन्तवीदुन्दुभिहादिनूरनियोंप. । परणीतले गगनतले प्रालिको मनुनदेवः ॥१५॥
एपं १ ममतखिजगहन्धोरानुषा । स्वस्तिमगुसान्यापि मालकानि मस्थितानि पुरतः ॥१२॥
ततः पूर्णकला महारारतमा प वैजयन्त्यः । तथा दिग्यमातपत्र प्राग्यकुरण्टमा ॥१॥
सिंहासन प निर्मलमणिमयपारपीटसंयुतं विपुलम् । संचलित तथा पुरतो नरवं पादुकापुरम् ॥१३॥
रविरमतरगसमानां धामाकरमयसलीनयुलानाम् । नरक्षितानां प्रस्थितमहरात जात्यनुरगाणाम् ॥५॥
समान माना पुरोटान सराणा महानाम् । भारोपयुताना सप्ताहालिटिगाना MERO
पौरित्रकारमा स्थानां परमलितायुधानां च । भानामा प्रत्येक परि स. १५.!!
रथगनयानीकानि पुरसः संस्थितानि वेगेन । सभा पावसानीमावसंध्यममस्यदलम् ॥१४॥

मुपासनादचरिमि- तत्तो य दंडिणो मुडिणो य हासंकरा य खिहरा गायंना वायना नगता नह पसंमता ॥६॥ जय-जयरवं कुणंता पयइंता मंगलीयसहसाई । निणगुणगण शुणना मवि हु पट्टिया तुरियं ॥६४४ सेणावईमंतिमहंतखत्तिणो सिष्टिणो य सत्याहा | संपहिया य पुरमो नियनियमाणेमु आला ॥६॥ सिरिसेहरनरनाहो सुइभूमो गंयसिंधुरारुढो । धुवंतपवलचमरो जिणवरमणुगंतुमारदो ॥६४६।। एवं सुरनरनियराणुगम्ममाणो.सुपासनिणनाहो । घणुसयदुगतणुमाणो समाणचममंठाणो ||६४०- अचिजतो पंम्हलविसालनयणुप्पलेहि रमणीहि । आणंदनिम्मरं विनुहविंदगिर्जतनयमही ॥६४८/- परिचत्तपाणभोयणपासायारूढपिच्छिरजणेहिं । मुचंतकुसुमबरिसो थुम्तो दिवंदेहि ॥६४९॥ नूणं एस असारो संसारो एरिसेहिं जं चत्तो । इय चित्ते जणयंतो ससुरासुरमणुयनाहाणं ॥६५०॥ सलहिज्जतो मंगलमुहलाहिं गलतअंधाराहि । वारविलयावलीहिं अत्ताणं सोयमाणीहि ॥६५१॥ एगत्तो सिरिसेहरपमुहेहिं खत्तिएहिं आवरिओ । मन्नत्तो सोमाभिहपमुहंतेउरपुरंधीहि ॥६५२|| पत्तो सुपासनाहो सहसंबवणाभिहाणमुजाणं । कयसई पिव उच्छलियकोइलाकोमलरवेहि ॥६५॥ नच्चतं पिव पवर्णदोलिरकंकैल्लिपल्लवकरहिं । गायतं पिव बहुविविहंगकुलतुमुलसदेहि ॥६९४॥ पणमंतं पिव मिउपवणनमिरतरुसिहरउत्तमंगेहिं । हास पित्र पाडतं वियसियकुमुमट्टहासेहिं ॥६५५॥ सवियासकुसुमवियलियमपरंदाणदअंसुविहि । उक्खित्तवहलधूयंव परिमलुम्मीसपवणेहिं ।।६५६॥ तदनन्तरं च गुरुत्वेन गगनमपि परिमिमाण इव । सुरपाणिपरिगृहीतो माहेन्द्रध्वजोऽतिविलोलः.॥६४२ ततश्च दण्डिनो मुण्डिनश्च हास्यकराश्च खिड्गकराः । गायन्तो वादयन्तो नृत्यन्तस्तथा प्रशंसन्तः।।६४३॥ जयजयरवं कुर्वन्तः प्रकटयन्तो मालिकसहस्राणि । जिनगुणगणं स्तुवन्तः सर्वेऽपि खलु प्रस्थितास्त्वरितम् सेनापतिमन्त्रिमहाक्षत्रियाः श्रेष्ठिनश्च सार्थवाहाः1 संप्रस्थिताश्च पुरतो निजनिजयानेप्वारूढाः ॥६४५॥ श्रीशेखरनरनाथः शुचिभूतो गन्धसिन्धुरारूढः । घुयमानधवलचामरो जिनवरमनुगन्तुमारब्धः ॥६४६॥ एवं सुरनरानिकरानुगम्यमानः सुपार्श्वजिननायः । धनुःशतद्विकतनुमानः समानचतुरस्रसंस्थानः ॥६४७॥ पय॑मानः पक्ष्मलविशालनयनोत्पले रमणीभिः । आनन्दनिर्भरं विबुधवृन्दगीयमानजयशब्दः ॥६४८॥ परित्यक्तपानभोजनमासादारूढद्रप्टजनैः । मुच्यमानकुसुमवर्षः स्तूयमानो मन्दिवृन्दैः ॥६४९॥ नूनमेपोऽसारः संसार ईदृशैर्यत् त्यक्तः । इति चित्ते जनयन् ससुरासुरमनुजनाथानाम् ॥६५०॥ श्लाघ्यभानो मङ्गलमुखराभिर्गलदश्रुधाराभिः । वारयनितावलीभिरात्मानं शोचयन्तीभिः ॥६५१।। एकतः श्रीशेखरपमुसः क्षत्रियेरावृतः । अन्यतः सोमाभिषप्रमुखान्तःपुरपुरन्ध्रीभिः ॥६१२ ॥ प्राप्तः सुपार्श्वनाथः सहसाम्रवणाभिधानमुद्यानम् । कृतशब्दमिवोच्छलितकोकिलाकोमलरवैः ॥६९३॥ पवनान्दोलनशीलकहेलिपल्लवकरः । गायदिव यहुविधविहंगकुलतुमुलशब्दैः ॥६५१|| प्रणमदिव मृदुपवननम्नतरशिखरोत्तमाकैः । हास्यमिव प्रकटयद् विकसितकुसुमाहासैः ॥६५॥ सविकाशमुमविगलितमकरन्दानन्दाश्रुविन्दुभिः । उक्षिप्तपहलधूपमिव परिमलोन्मिश्रपवनैः ॥६५॥ .

जम्माएपल्यायो।
दिमपंच मन्दपनावर निवनगुमनिपरेडिं। सागपमित्र पुरतं पलाविककाइयरयेहि ॥६५७॥
सन्थ परिमदानगरस मूलाम्म सोयटराए । गुरवाकरालंबी सिवियाए अवपरंऊण १६५८॥
सिद्धाण नमामि भणि मुपद माहरणागुमवस्याई । ताई च नियमनाहो गहिजण निपपफरकमले ।।
सिरिसेपरनरवाणो समप्पए तपशु गल्पारिसेण । सेणाहिकमाइसिर रंभा गुरतूरनिग्धोसं ॥६६०॥
रत्तो सपालरिम्भमा पुलंमुपाई भुपमाणी । पुलमयारिया गग्गयगिराए भगिउं समारदा ॥६६१।।
देशनपसंपनिम्मलासपनुपवित्तगोपनामओ मिामुपट्टपस्थितापरकुलनननिहिपारियामो सि॥६६२॥
विभन्योभपपरग्याए पुराईदेवीए- कृषिभूमोसि । सारपससंकजोहानिम्मलजसधवलियधरो सि॥६६३॥
अमियमणोपमन्यायमस्वमोन्गलिपदेहोमिता तह फरवि पपटसुनह सियसनसं लहुं सहसि॥६६॥
इप-बुलमपरिपाए पपणं सोउं गुपासनिणनाहो। उपाडिउमारद्धो फेसकलावं समुट्ठीहि ॥६६५॥
ना नाप अंतरपिप बजेणं डिदिऊण मुरनादो । निगकरपलपल्हत्यियकैसभरं गरुयभत्तीए॥६६६॥
मीमिनमियदेहो देवदुलपलेग निपएण । गिग्इ कर्मण इत्तो निलनिए लोयाम्मम्मि ॥६६॥
निणयरमणुमोडे परिलं फसिणं पदुम्मणपर्णव । केमकलावं खीरोयजलदिमज्झम्मि पविखवइ ॥६६८॥
भाजेटमुदंपंरम्पम्मि तेरसीएचरण्इसमम्मि । भपर्व सुपासनाहो सपमेव समुजो सहसा ॥६६९।।
फाऊण नमोगरं सिदाणमभिम्गइं च गिदइ । मन मेकरणिनं पार्वति चरित्तमारुटो ॥१७॥
।
दसामिष मरद्धततरवरनिपनत्कुममनिरः । सागतमिय पच्छन् कलापिककायितरच ॥६५७॥
सत्र न परेलिमहातरार्मूले चीतलच्छाये । मुरपत्तिकरायलम्बी शिविकाया अवतीर्य ॥१५८॥
सिद्धम्यो नम इति मणित्वा मुखत्याभरणकुमुमवाणि । तानि न विदचनायो गृहीत्या निनकरफमले ॥६५९॥
घाखरनरपतेः समर्पयति तनु गुरहण । सेनाधिपमादिश्य रणद्धि सुरतूरानियापम् ॥१६॥
हतो गुप्ताफर विभ्रमाणि स्थलांशुकानि मुदन्ती । गुलमहत्ता गद्गदगिरा मणितुं समारधा ॥१६॥
देश ! जगत्त्रयनिर्मलफाश्यपमुपवित्रगोत्रजातोऽसि । सुप्रतिष्पार्थिदामलकुलजलनिधिपारिभातोऽसि ॥६६२॥
विमंटोमपक्षायाः पृथिवीदेव्याः कुक्षिभूतोऽसि । शारदाशयग्योस्नानिर्मलयशोधवलिनपरोऽसि ॥१६॥
अमितानुपमलावण्यरूपमौभाग्यकलितदेहोऽसि । तस्मात्तथा फ्यमपि मयतत्व यथा शिवसौख्य लघु लभसे ॥६६॥
इनि कुलमहराया यननं श्रुत्वा सुपार्धजिननार्यः । उत्गदयितुमारन्धः केशकलाप स्वमुष्टिभ्याम् ॥६६॥
यायत् तावदन्तरव वमेग चित्वा मुरनापः । निनकरतलपर्यस्तकेशम गुरुमच्या ॥१६॥
ईषदीपसमितदेही देवकूलाचलेन,निजकेन । गृहाति धर्मणेतो निर्वसिते लोचकर्मणि ॥१६॥
जिनयरमनुज्ञाप्य टिलं कृष्णं च दुर्जनमन इव । केशफलाएं क्षीरोदनलधिमध्ये प्रतिपति ॥६६८॥
! पप न्यटशुद्धपः प्रयोदश्यामपराण्डसमये । भगान् मुपार्धनाथः स्वयमेव समुद्यतः सहमा ॥६६९॥
कृत्वा नमकार सिद्धेभ्योऽभिप्रहं म गृहाति । सर्व मेऽकरणीयं पापमिति चारित्रमारूतः ॥६७०॥.
अपान्तरे देवेन्द्रन्दनरतचर किन्नरगगेन । अभ्यरतलस्थितन भूमिस्यितेन च मिनेन्द्रस्य ॥६७१॥

पाटमेनया गाध साम्यम् । इलामोग्नुमोक्नुमिनिमानियाnton
सुपासनाह-चरिअम्मि-
प्रत्यंतरम्मि देविंदविनरसयरंकिन्नरगणेणं | अंबरतलटिएणं भूमिहिएण य निर्णिदस्स ।।६७१॥
वरि त्रिमुगो मुड्गंपलुभमलावलीविलुप्पतो । सुहगंधवासचुनो पिंगलियसमग्गगयणयलो ।।६७२६
पच्यामो देवदंदुहिकहुडुकामुइंगलिमाओ । तह वहिरियभंडो उच्छलिओ जयनयारावो ॥६७३१
इत्तो मवाहिरंतरपरिम्गहे निणवरेण परिचत्ने । खिबइ,वरदेवदूस वापसतले तियसनाहो ॥६७१||
आ भट्टारसमलिंगसहस्सभारं निणेण उक्खिते । साहिनं पिव काउं मणपज्जवनाणमुप्पमं ॥१४,
प्रत्यंतरमि मापनमंतिमंडलियपउरलोएहिं । मित्तेहिं य समकालं सहस्ससंसेहिं नमिऊण ॥६५॥
भनियमिगं जयपुंगर ! नह इहलोयम्मि तुह पसाएण। असरिमसुहमणुमुत्तं अम्हेहिं एनियंका॥3॥
नर पह! पालापम्मिदिनुड पपसेवाए सामयं सुक्खं । इन्छामो अणुमुतुं इय भणिउतेहिं धीर॥१४॥
मंनिगमागमरि पंचहि मुट्टीहिं कुंनलकलावा । उल्लुचिया सयं चिप सनेहिवि चत्तमोहेरि ॥१७॥
का देवपाए नाग लिंगाई ममपियाई सत्येसि देयेहि तप्पसंसाहि यहिरियं सपदिसिक्लयो।३४.!
मा मिसिंगारगरा अदमागंदगग्गपगिराए । विम्हइयमणो ताणं अभिमुहमेयं पपेर ॥३८१॥
भी भी मामाता रिमीए पानिय निहुयणपि । तह भवभमणदुहाणं तुमहिं जलंजली दिभो ॥१८२
मग मामगं मंपियं च हेलाए । तुम्मेटि मुत्तिताफडकसपतं को अप्पा ॥१८३३
सिमापाग सामिमो एगो । इण्डिंपि । पडियनो निकारणथयो भपां ॥१८॥
im giry fमांग्गरं निी इंदा । नमिय निणिर्द नंदीसरम्मि गंतु गया सग्गे ॥१८॥
परेवन्धमावलीविलुप्यमानम् । शुभगन्धवासचूर्ण पिनलितसमग्रगगगतलम् ॥६०२१
मादेन्यामानलिमा । तथा वधिरितत्राण्ड उठलितो जयमयारा ॥१७॥
Le REET निवरेण परिया । शिपति वरदेवदृष्यं वामांगनले विदशनाय ॥४
wrrrrr:मानिनो । मादाप्यमिव कर्नु मनःपर्यतझानगुम्पन्नम् ॥१७॥
मानलाई । मिया समकाल सहगड्यनवा ॥२७॥
* सर: यर के दाममदिन । गमागमनुमुक्तमम्माभिग्नानन्त वानम् ॥६.
to कटरा । उशिना. जयमेव सरपि स्यामोदः ॥१९॥
१५२१ मध्य दिनमामि गलरियलयम् ॥१८॥
krexriटामिन्मनामीममममे प्रम॥१८॥
Tiमिननपा या मनमाना मामिलान
* या मालिकाना न ममा "
Fra ranाली भगवान् ॥१."
रन मारिन्द prefa ॥११॥

१
सम्मारपत्यायो।
मिम्मिदरोविरायामदियो जगणीए नामिवि भगीए । नित्येसरस्म चलणे नाणं च समुहिउं सहसा।।६८६॥
पुरमा मुरागुराणं मम पिया इस पपोयसंनुसो । पण रज्जर ठिमी अरने इय रासोओ ।।६८७॥
लियनपर्गए परिटो दूसहपियविरह सोपसंततं । संठाया कदमहाविद देषि सामाभिनय ॥५८८।।
इस सम्मणनियरसमणाभिराणकल्याणकरणपरिचदो। निणयरमुपासचरिए समथिमो दुइयपत्यायो॥३८९।।
भीगरोप राजा सहितो जनन्या नत्वा भरत्या । तश्विरस्य परणी तेपो प समुस्थितः सहसा ॥१८॥
प्रायः सुरासुराणा मम पितति प्रमोदसंयुक्तः । त्यक्त्या राज्यराष्ट्र स्थितोरण्य इति सशोकः ॥६॥
निमनगयों प्रविष्टो दु.महमियविरहशोकसनामाम् । संस्थापयति फकथमपि हि देवी सोमाभिधा तत्र ॥६८८i
इति बन्मनिष्त्रमणाभिधानकल्याणकथनप्रतिवद्धः । जिनवरसुपार्धचरिते समधितो द्वितीयमस्तावः ॥६८९॥

No text on this page.

मागिरिगुपालनासोपटनाणी मच्चमाहियनिरमो काठमम्मि डिमोनिकपो मेसिहस्व ॥१॥
मगर दिपा पनमुणिमहरण परिपरिभो । नणयनो मागंदै भनिएपभोराण निणदो ॥२॥
का दायांदणे भयर पपभिभननिपमगिपुरगईए । पारणगी पगो पारलिगदम्मि नपरम्मि ॥३॥
यमपरिपि मगरमाणो पहिंदगदम्मि । मंपची मोवि नमो परिमभन्समिपरोमंनो ॥४॥
गणनामाभि पर निपपासणामी उडे । नमिप निगरमागंदगग्गय मणिउमारदो ॥५॥
लिपि मज पिरमपिपलिपर नारिससहित कापसार नूर्ण सहमहरपरेलिमफलेरि ॥६॥
जे मा भरणं गरनिगरनपमणिजममेर । नार जिण ! सुपपपउमपंतिनिन्छिपिरमणीयं ॥७॥
से विपगिरिसिंगारभापण जे निमिदमुहकमले । रिफारिपनपणापति लापनमपरंदे ॥८॥
फिनि हुणे उरणेइ मेपर्य परिरक परपरल । देर ! दावि अमोहं सार तह दंसण किनो? ॥९॥
सवणपामारकर तर पर इणमो अचिनियागमण । पनपणसमपट्टीए सनिई एरर संतावं ॥१०॥
पसरति परपोईसरारिज माणगुणा मादि । सो परमप्पसरूवो तुमं गमो दिद्विविसयम्मि॥११॥
अभिोगे रिय भोगे निणर पणं मला कमपि । ममता भरविमुहा भवारिसा फस्स इति गिह.१२॥
६प भोजन महग्गि पमाणपरो भणा निप गिरिणि । फटाणाणं पणाणि! एगचिप भायण ते सि ।।
जीए जएपना संपतं दाणपतमेम तए । गिणनादो मनरापरणमातियो पंधू ॥१४॥
नो पारण पाराविजण एप विदाम्पेण । गहिरंपि भवसमुरं गोपपमित्व संघे ॥१५॥
अथ श्रीगुपार्धनायमदुर्शनः सर्वसत्त्वदितनिरतः । कायोत्सर्गे स्थितो निष्कम्पो मेरुशिखरामिव ॥१॥
नंतर गमपनि विसं प्रशान्तमुनिमण्डलेन परिकरितः । जनयसानन्वं भरिकचहरीराणां जिनचन्द्रः ॥२॥
भय द्वितीयदिने भगवान् मदमत्तत्रिदशामिन्धुरपत्या । पारणार्थ प्राप्तः पाटलिपण्डे नगरे ॥२॥
सत्र ए मधुकरवृत्तिमनुसरन् महेन्दगेहे । संमाप्तः सोऽपि ततो भरोलसितरोमाणः ॥४॥
जिननाथम्याभिमुम्ब मनति निजकासनादुत्थाय । नत्वा प निरपमानन्दगरदं भणितुमारब्धः ॥२॥
फेरप्यप पिग्संचितः फस्तिं मम तपोविशेषः । कल्पतरुभिरिय न समधुरपलिमफलः ॥६॥
येनेदं मम भवन मुरविसरनमम्यनीयमयेय । जावे जिन ! लत्पादपद्मपतिविञ्छित्तिरमणीयम् ॥॥
ते विभुवनधीगृहारमाजनं ये जिनेन्द्रमुखकमले । विस्फारितनयनपुराः पिबन्ति लावण्यमकरन्दम् ॥६॥
पीति करो युपनयति संगद मतिहन्ति मलपटलम् । देव! द्विधाप्यमोपं () साधयति तव दर्शन किं नो !॥
मुवननलाधासकर सा प्रभो ! हदमचिन्तितागमनम् । त्यक्तधनममयदृष्टयाः संनिभं हरति संतापम् ॥१०॥
प्रेक्षन्ने परमयोगीधरा अपि प्यानचक्षुषा कथमपि । स परमात्मस्वरूपरवं गतो टिविषये ॥११॥
पहिमोगानिव गीगान् निधनमिष धनं मलमिव कमलमपि।मन्यमानाभवविमुखी भवाशाः कस्यायन्ति गृहम् ॥
इति स्तुत्वा सहपं यहुमानपरो भणवि निर्जा गृहिणीम् । कल्याणानां मणपिणि ! एकैव भामनं त्वमसि॥१९॥
पया अगदेवनाम: ममा दामात्रमेष स्वया । जिननाथः सनरावरजन्तूनामकृत्रिमो पन्धुः ॥१४॥

. सुगसनाद-चरिझम्मि- इप सोउं अविरतपुरयनालालियाए तीए भत्तीए । अत्ताणं कपकिच्चं मन्नतीए पमोरणं ॥११॥ फगोपए पाले सिविरं परं मगुजारमन्नं । पयसमरसमीसं पकप्पिय जिगररिंदरस Mi दलामु समोग सर्म दान भयरया ताहे । तं सन्चगुणविमुद्धं पडिच्छिये पाणिपुडएन । पसंतान इंसारिरियदिसिमुईहिं देहि । उम्पुट्टमहो। दाणं पमुइपचित्तेहिं गयण ॥११ अदनामचनकोसरि परिदमंदिरतलम्मि.गधनलेश य कुसुमेहि य पंचरहि ॥२०॥ को मागणी मनी पनी य ओ मुरतभागमणं । धन्नो तमेर पुनस्स भायणं ते नियम का माणुसनं माना दुलई मुजीगणं । तत्यवि समत्यपुरिसत्यसाईगं नण पुरिस ॥२२॥ माय पनि मागविगा nिe विमानन्ध पगिया : गरिमानिम्मि टिम । विलिय गुणगये पिणाविरुपयसानि । * गाए निाने । अगाणं च परं निय तं पुण तिविद गिर्णाि ॥१६ Grammग पर दीपि ममम मा जाममेगेण नाप ॥२७॥ Preri TNT गुनाणार निगनाडीजिय पुहि माणिमा तुझा गेम्मि ॥२८१ marRai पणे । नमिण य निणना गमाण पडिगया देशा॥३०॥ . .

कंवलपत्यायो।
उहिमोवि भयवै पारइ तत्येव पाणितलकलियं । तं सुद्धनं पासंति नेप लोयाविजे भणियं ॥३०॥
परमाइसयजुयाणं हवंति तित्थेसराण सपकालं । आहारा नीहारा अदिस्सा चम्मचक्खूणं ॥३१॥
सेसावि मुणियरिंदा सकम्मनिम्मूलगम्मि उजुत्ता । जहविहिणा ज पत्रं कुणनि पारणयमित्तोय।।३२॥
भयपि गहियबहुविहअभिम्गहो निप्परिग्गहो धीरो । गामागरनयराइमु विदरइ समसत्तमित्तमणो॥३३॥
फत्यवि निचलचित्तो पडिरुद्धमसेसकरणवादारो । सुद्धज्झाणदवेणं पावरणं दहइ संयलंपि ॥३४॥
फत्यवि य गेडासणगरुडासणपमुहठाणकरणेण । उबलपडिविवसंकं जणइ जणाणं पयासेवि ॥३५॥
कत्थवि नवनीलुप्पलमंडच हिमेण उज्झमाणोवि । निचलतण मणपि हुँ नचला नियझाणसरसीओ॥३६॥
तबहुयवहेण अतो पाहिं च सहस्सफरपपायेण । ओलंबियभुयपरिहो याह सोहेइ देवपलं ॥३७॥
छहटमदसमदुवालसाइमासद्धमासखमाई । भदमहाभदाई कुणमाणो उग्गतककम्मं ॥३८॥
धावीसपरीसहसहणपञ्चलो दलियमोहमाहप्पो । तुडियददवियडनेहायसनियहो खलियमयपसरो ॥३९।।
नियपयकमलरएणं पवित्तयंतो महीयलं सयलं । निम्मूलं दलमाणो सयलंनरसत्तुसिमवलं ॥४०॥
अत्ताणं भाक्तिो मुहुँ मुहं भावणाहिं सुद्धाहिं । कम्ममलेण य मलिणं धोयतो पममसलिलेणं ॥४१॥
फलयतो गहिरपि तु जाणुपमाणं भवनवं देवो । उउमत्थो नव मासे गमेइ परिचत्तमावन्नो ॥४२॥
अह अमपा प उपकंठिउय्य देसेसु विहरि पत्तो । वाराणसीर ईसाणदिसिटिए सहमअंबवणे ॥४३॥
ऊर्ध्वस्थितोऽपि भगवान्पारयति तत्रैव पाणितलफलितम् । तच्छुद्धानं पश्यन्ति नैव लोका अपि यद्भणितम्॥३०॥
परमातिशययुतानां भवन्ति तीर्थधराणां सदारालम् । आहारा नीहारा अदृश्याश्चर्मनपाम् ॥३१॥
शेषा अपि मुनिवरेन्द्राः स्वकर्मनिर्मूलन उद्युक्ताः । यथाविधि यत् प्राप्तं कुर्वन्ति पारणफमितश्च ॥३२॥
भगवानपि गृहीतबहुविधाभिमहो निप्परिग्रहो धीरः । मामाकरनगरादिपु विहरति समशघुमिन्त्रमना ॥३३॥
कुत्रापि निब्धलानित्तः प्रतिरक्षाशेपकरणव्यापार. 1 शुद्धध्यानदवेन पापवनं दहति सफलमपि ॥३४॥
कुत्रापि न लकुटासनगरडासनप्रमुखस्थानकरणेन । उपलप्रतिविम्बशङ्कां जनयति जनानां प्रकाशेऽपि ॥३५॥
कुत्रापि नवनीलोत्पलपण्डमिव हिमन दह्यमानोऽपि । निश्चलतनु नागपि खलु न नलति निजध्यानसरसीतः।।
उपोहुतवहेनान्तहिय सहसूकरमतापेन । अवलम्बितमुजपरियो बाद शोषयवि देहमलम् ॥३७॥
पाष्टमदशमद्वादशादिमासार्धमासक्षपणादि । भद्रामहाभद्रादि कुर्वाण उपतपःकर्म ॥३८॥
द्वाविंशतिपरीपहसहनप्रत्यसो दलितमोहमाहात्म्यः । त्रुटितद्धविकटस्नेहायसनिगडः स्वलितमदमसरः॥२९॥
निजपादकमलरजसा पवित्रयन् महीतलं सकलम् । निलं दलयन् सालान्तरशत्रुसैन्यबलम् ॥४॥
आरमानं भावपन मुहुर्मुहुर्भावनाभिः शुद्धाभिः । कर्ममलेन च मलिनं धाउन् प्रशमसलिलेन ॥५॥
कलयन् गभीरमपि हि जानुप्रमाणं भवार्णवं देवः । इनस्थो नव मामान् गमयति परित्यक्तमावधः ।।१२।।
अथान्यदा चोरकण्ठित इव देशेषु विहत्य प्राप्तः । वाराणत्यामोशानदिशीय सहमानवणे ॥५३॥

सुपासनाह-धरिअम्मि- तत्य य उम्मिलिरपदमपल्लवारुणियमयलसाहस्स । अमरपुरस्सव मणहरसुमणसनियराभिरापम्म ४९ नरनाहस्सव बहुपत्तनियरपरियरियभूमिभायस्म । सिरिमस्स महातरुणो मूलम्मि अवटिमो भय || तत्य य चरित्तदंसणनाणेहिं अणुत्तरप्पभावेहिं । आलयविहारमश्वमजवलाहवाहाणेहिं ||६|| आकिंचणसचतिगुनिमुत्तिखंतिपमुक्खचरिएहिं । सम्मं मुहूं मुहूं चिय मावेमाणस्स अप्पाणं ।।४६ जहवट्टियभावभावणभावियहियपस्स करुणजलनिहिणो।सयलपि हु जियलोयं अत्तंब पलोयमाणस्मा: वाहिरविक्खेवविवज्जिएहि करणेहिं सह समाहीए । एगीभूयंव मणं कार्ड तत्तम्मि लीणस्स ॥४९॥ गपलेवस्स नहस्सव मेरुस्सव सुइरनिप्पकंपस्स । पक्माणस्सव कन्यवि पडियंथ अकुणमाणस्स ॥५०॥ सुकन्झाणानलदड्ढसयलघणघाइकम्मगहणस्स । निबाययिमियजलरासिकिम्मम निरु वदंतप्स ॥५१॥ सुक्कझाणस्सवि चरिमभेयजुयलं अपचपुल्चस्स । फग्गुणवइछट्टीएं सुहे मुहुत्तम्मि पुग्वण्हे ॥५२॥ चंदम्मि विसाहत्थे सुपासतित्थेसरस्स जयपहुणो । अचाइयं अणतं पडिपुन्न तह निरावरणं ॥५३॥ भाविस्सभूयपभवंतभावालोयलोयणं विमलं । लोयालोयपयासं उप्पन्नं केवलं नाणं ॥५४॥ • एत्थंतरम्मि आसणपकंपसंबोहिओ तियसनाहो । अवहीए जाणिऊण जिणस्स जाय जहा नाणं ॥१९॥ उहिय सत्तट्ट पए गंतुं भत्तिभरोणमियसीसो । पपणइ नमोत्यु तित्यंकरस्स भयवंसुपासस्स ||१६॥ आणवइ तहा सेणावई च भो भद्द ! जह लहुं गंतु । सोहम्पसहाए तुम अप्फालसु सासयं घंटे ॥५॥ तह तिक्खुत्तो घोसह जह भरहे सत्तमस्स जिणवइणो । केवलनाण जायेति तत्य सक्केण गंतव्यं ९८१ तत्र चोन्मीलनशीलप्रथमपळवारुणितसलिशाखस्य । अमरपुरम्येव मनोहरसुमनोनिकराभिरामस्य ॥१४॥ नरनाथस्येव बहुप(पा)बनिकरपरिकारितभूमिभागस्य । शिरीषस्य महातरोर्मूलेऽवस्थितो भगवान् ॥४११ 'तत्र च चारित्रदर्शनज्ञानरनुतरप्रभावैः । आलयविहारमार्दवार्जवलायवप्रधानः ॥४६॥ आकिञ्चन्यसत्यत्रिगुप्तिमुक्तिक्षान्तिप्रमुग्न्यचरितैः । सम्यग् मुहुर्मुहुरेव भावयत आत्मानम् ॥४७॥ यथायस्थितभावभावनामावितहृदयस्य करणाजलनिधेः । सकलमपिजीवलोकमात्मानमिव प्रलोकमानस्यात बाह्यविक्षेपविवनितः करणैः सह समाधिना । एकीमतमिव मनः कृत्वा तत्त्वे लीनस्य ॥४९॥ गतलेपत्य नमस इव मेरोरिव सुनिरनिष्प्रकम्पत्य । पवमानस्येव कुत्रापि प्रतिबन्धमकुर्वाणस्य ||१०॥ शुलध्यानानल दावसकलपनघातिकमंगहनस्य । निर्वातस्तिमितजलराशिविभ्रम निश्चितं वहतः ॥११॥ शुलध्यानम्यापि चरमभेदयुगलमप्राप्तपूर्वस्य । फाल्गुनासितपट्यां शुभ मुहः पूर्वाहे ॥१२॥ चन्द्रे विशावास्ये सुपार्श्वतीयेश्वरस्य नगत्मभोः । अव्याहतमनन्तं परिपूर्ण तथा निरावरणम् ॥१३॥ भविष्यद्भुतप्रमबदायालोकलोचन विमलम् । लोकालोकप्रकाशमुत्पन्नं केवलं अत्रान्तर भासनप्रकम्पसंबोधिनस्त्रिदशनाथः । अवधिना ज्ञात्वा जिनस्य जातं यथा ज्ञानम् ॥१५॥ स्त्याय समाय पानि गत्वा भक्तिभरावनतशीर्षः । प्रमणति नमोऽस्तु तीर्थराय मगवत्सुपार्याय भाजपपति तथा सेनापनि च भो भद्र ! यथा लघु गत्वा । सौधर्मसभायां त्वमाकालय शाश्वती पवार . ज्ञानम् ॥१४॥ .

पलपणापा। मा भोया सन्म भागगार परिपणेण परिसरिया । इयमासासण. सो पदिगिाउं तर कुणा ॥५९॥ गपो गरियंटामफालणनपरिगई । पहिसापटिप्पालणारजिरनीसेमसुरपर ॥६०|| पुरगंदरणसणाररसमरजियनियसपचिहाउन । भाउजमहसंमग्गभग्गगंधनगीयर ॥६॥ गीयायभंगपरिगरियनालनपगुग्नपिरगारमं । अन्धरमालपगारवमतसमग्गदिसिरवकं ॥२॥ एवं मुरलापमं मन्ये मुरि मुरवराण भरणेमु । किंकिंनिगरमीसो उतालिमो पालालगोलो ॥६॥ रमने पखणे सादर सेणाई वितिपमाण "जिणकेवरमारिपत्य जहा सुरवाणा रामाइट ॥६॥ मोजण तं च समगं सव्येवि मुरदरा गरिदेण । मह संरलिया निपनिपजाणविमाणेमु आरला ॥६५॥ हरिगुरिरामपं कि किंवा जपमपमएपररपायं । रयणुगोयम किं किं लाविभपमयं वा ? ॥६६॥ एवं गयणपतं. पद रिपए मोयाण विदयं गरुपं । नणयंता मंपचा महसंबवणम्मि उमाणे ॥६७॥ सत्य प मयदि गुरव माणदगग्गयगिराए । पउनिदेवनिकाया धयणमिमं सदरिस भर्णिया ॥६॥ भो भो मुपामनाइस्म समरसरणम्मि जस्म में विषं । स फाऊण रुपन्या हवह मुरा, तेवितं सोउं ॥६९॥ पारमारा मरणिति रेणुनिणफयवराईयं सत्यं । जोपणमिने खिने तरुलूवाइयं तिरोहंति ॥७॥ मेयमारा पुण परणपलिपरयनिपरनासणं मुरहि । मम्मि य कुर्णति तुट्टा गंधोदयसीयरक्खें ॥७१॥ पवितु अमंदमपरंदरिंदुनीसंदलदालिपडलं । हरिपंदणमंदारयकुसुमकेरै च परिसंति ॥७२॥ सभा विापर यथा भरते सममस्य जिनपने । कोलशानं नातमिति तत्र समेण गन्तभ्यम् ॥५८॥ सम्माद् भी देषा यूपमागत परिफरेण परिकरिताः । इति शशासनं स प्राप्य तत्तया करोति ॥१९॥ ततश्च गभीरघण्टाम्फालनाष्टलत्पतिशम्दम् । मतिशन्दपतिस्फालनावादनशीलनि शेषमुरघण्टम् ।।६।। मुरपण्टारणक्षणारयवादितत्रिदशचतुर्विधातोधम् । आतोपशब्दसंसर्गममगान्धर्वगीतरवम् ॥११॥ गीतरषमतपरिगलिखनाललयभटनर्तनशीलाप्सरसम् । अप्सरःकलकलारवाकान्तसमप्रदिक्नकम् ॥३२॥ एवं गरलोकेषु सर्वेष्वपि मुरवराणां भवनेषु । किकिमितिशब्दमिश्र मछलितो पहलक्येलाहलः ॥३॥ उपमान्त नसणेन कथयनि सेनापतिरवि त्रिदशान् । जिनोवलमहिमा यथा मुरपतिना समादिष्टम् ॥६॥ धन्वा तच समर्फ सर्वेऽपि हि सुरवरा पुरेन्द्रेण । सह संनलिता निजनिजयानविमानेवारूढाः ॥१५॥ हपोकर्षमयं किं किया जयजयजयकरवमयम् । रत्नोद्योतमयं किं किं लक्ष्मीविभ्रममयं वा ! ॥६६॥ = एवं गगन नलं प्रति हदये लोकानां विस्मयं गुरुम् । जनयन्तः संपाधाः सहसाप्रवण उघाने ॥१७॥ क्षम व सर्वे; मुरपतिमिरानन्दगद्गदशिरा । चतुर्विवदेवनिकाया वननमिदं सहर्ष भणिताः ॥१८॥ भी मोः गुपानापन्य समवसरणे यस्य यत् कृत्यम् । सत्कृत्वा कृतार्या भवत मुराः, नेऽपि तत् श्रुत्वा ।।६९॥ वायुकुमारा अपनयन्ति रेणुतृणकचरादिर्क सर्वम् । योजनमात्रे क्षेत्रे तस्कूपादिकं विरोदधाति ॥७॥ मेवकुमाराः पुन पपनलितरजोनिकरनाशनं मुरभिम् । तस्मिंश्च कुर्वन्ति तुष्टा गन्धोदकसीकराक्षेपम् ॥७॥ Sपि मन्दमकान्दरिन्दानःस्यन्दनुन्धालिपटलम् । हरिनन्दनमन्दाकुसुमाकरं न वर्षन्ति ॥७२|| ।

८६
सुपासनाइ-चरिअम्भि-
तत्तो पदमा कप्पोषागदेहि रयणपायारो । निम्मविभो जो रेहइ रोहणगिरितुंगसिंगसमो ॥७३॥
दुइओ जोइमिरहिं वरकणयममो विउविभो शत्ति । जो सुरगिरिव रेहइ समागमोनिणसिरिंददई ।।७१३
तहमो भवगाईहि कलहोयममो विणिम्मिो सालो । जो चंदकुंदधवलो तृहिणायललीलमुन्नाइ ॥७२॥
एपम्मि टिओ सामी चरविसंघस्स चउवि धम्म । साहिस्सइ इय तेहिं कयाइं चत्तारि दाराई॥७॥
ना चस्मुवि दारेमुं फालिहसोवाणमालकलियाओ । वावीओ रइयाओ विसदृकंदोवंदाओ ॥७॥
तह विहिवाई वाई चंपयपुनापनायविडवीणं । परणुज्वल्लिरपल्लवकरसणियसयललोयाई ॥७॥
सीडामणं च मझे हेमपयं निम्मियं अविमानं । उदयायलसिहरं पिव तिहुयणरविसंगमीहंतं ॥७९॥
तह उपरि चारमगुगोपवणुविलंतगुन्छसंछन्नो । कोमलकिसलयकलिमोअसोयबरपायवोरइभो ॥१०॥
एमो विगुनिगुतो निजियदंडत्तमो निकालविऊ । तिहुयणगुरुत्ति रइपं विमल छत्तत्तयं उपरि ॥१॥
पगोभिप निम्नाहोपोमो भरमायरम्मि इइ कहिउँ। धरणीए अंगुली विय समुन्भिया धम्मधपमिसभो।।२।।
माम प पट्टार निम्पियं रपरिणचिनइयं । परदुंदुही य तह तत्थ ताडिया सहरिसमुरेहि ॥३॥
मामाणिदारिदोगरि पारोमु चंदकरपालं । नालंति चामरजुयं तह युट्ठी हवइ, कुसुमाण ॥
पुरमोनियम पाहि परियममलरयहि । जं सेवागयतरणिन्य सहइ विनितिजपरविणा।।८५॥
तर जिमिदो मुगिपागाउपांनीए । ठारिनो कमजुपलं धुवंतो चारणभुणीहि ॥८६॥
एपरिवंदो गायनाभिरमपामुरगमूहहिं । गुरवइदमियमग्गो पुलदुपारेण परिसइ ॥८७॥
1
नमः यस रनकाः । निमात्तिो यो राजति रोहणगिरितमानसम ॥७३॥
यो गानमयो विस्तिो गरिति । यः मुरगिरिरिव राजति समागतो जिनश्रियं ददुम्मा
तुले काम करानमयो विनिर्मितः शालः । यचन्द्रकुन्द्रयवनस्तुहिनापललीलामुद्रहति ॥२२॥
एक स्पिः मम पर मंत्रम्य भक्ति धर्मग। कायिष्यतीति तैः कृतानि पत्यारिद्वाराणि ॥..
२५ परमोसनमा दलिताः । वायो रचिता विकसिननीलोत्पठान्दाः ॥3॥
*दिन मनामनामा मरिनाम् । पयनोद्वेलनशीलपातकरसंजिनसकललोयानि ॥८॥
दिर मस्तिनिरिसालम् । उदयाचनशिसरमित त्रिमुवनाविसामीहमानम् ॥ २९॥
परम पददगुरूलद्रमाः । कोमरिशल्यालितो मोकारवादपो रचितः ।।८.॥
Prरिवारभि । भुवनगुनि रचितं विमल छत्रपरि ॥१॥
सरिर मरमर इति कथयितुम् । घरण्यालीन समविता धर्मभ्यममिततः ॥१॥
भर लिन् । वान्दनिय तथा तय तारिता राहपगुः ॥८॥
दारोगा को घन्टमाटमा पानि मामायुग नपा परिभाविपमानाम् ।
परस्परामानिति रानिहानि मला
हिरेन्द्र BERATE | सायन् मयुगपमानधननिनि ॥६॥

८६ पलपाधायो। मशक्तिनमणिनं नित्यं लोपाणश्यनिदंसंतो। कपकिचोवि हु भयकं नमोत्थु तित्थरस' इस भण।।८।। मह समवसरणसीहासणं सरुवखं पयाहिणीकाउं । पुवाभिमुद्दो भयवं उवविसह तिलोपहियकारी॥८९॥ अमाइवि निणपहिरूनगाई निमेव तिमुविदिसासु । गाविति सुरासीहासणम्मि अलिपपहावाणि९०॥ ताई चनप्पभाषेण तपशुरूघाई चव मोहति । अह चउरूषो जाओ एगोवि सुपासनिणनादो ॥९॥ तं च नमिऊण देवा कवि हुँ गाईति फेरि नचति । फोडिति केचि तिवई कुणंति तई संघवं कवि॥९२।। निणवरसयपउमोपरि अमंदमयरंदविंदुसंवलियं । मुचंति केवि देवा एणवन जलरुइसमूई ॥९॥ चेलंचलेई वीयंनि केवि केपि हु कुणेति भनीए । उभियमुपदंडा चंडतंडपाडंबरे पुरओ ॥१४॥ रंभापमुद्दामओ बिलारिणीओ संगीयकरणनिउणाओपियडियभावाभिणयं हरिमिहिषयाभो नति।।९।। एन्वंतरम्मिसिरिकलियमउद्यमणिकिरणनिसियदसासास सुरासुरिंदा नियाहिणपुष्वगं नामि १९६॥ निपनिपसमुचियठाणेसु संनिसना, सहस्सनयणेण । एत्यंतरे निसिदो सुरपणकोलाहलो सहसा ।।९।। भयापि दसणमालापहालिलेण धाइपाइन । विमलाए. एगाइवि अणेगनणसमपहराए, ॥९॥ सुरनरतिरिवखसाहारणाए जलाहानगहिराए । संसारदुरपसंतत्तसत्तसंतावहरिणीए ॥१९॥ जोयणमित्तपडिफलणपश्चन्टार गिराए महराए । अब परिसाए सुपासो माइंडं पम्पमारद्धो ॥१०॥ एत्यंतरमि वणपारिपाए भरभुयं मुरणगुरुणो रिदि पलोइडणं ससंभम विडियमणाए ॥१.१॥ मगन्यमानः सादग्नरभिरसनरसुरसमूहै। मुरपतिदर्शितमार्गः पूर्णद्वारेण प्रविशति ॥१७॥ ममापि सन्नमनीम तीर्थ लोकानामिति निदर्शयन् कृतकृत्योऽपि हिमगवान् नमोऽस्तु नीशंग इनिभyfanceal अम समासरणसिंहासन सस पदाक्षिणात्य । पूर्वाभिमुखो भावानुपविशति त्रिलोकी हितकारी ॥४९॥ भन्यान्यपि निनप्रतिरूपाणि श्रीया तिमपि दिक्षु स्थापयन्ति सुराः सिंहासनेऽकलितप्रभावाणिजा९॥ तानि न तत्प्रभावेण तदनुरूपाण्येव शोभन्ते । मय पाल्पो नात एकोऽपि सुपार्श्वजिननायः ॥९॥ संचनता देवाः कऽपि खलु गायन्ति केऽपि नृत्यन्ति । स्फोटपन्ति केऽपित्रिपदी पुर्वन्ति तथा सस्ता फेऽपि ॥१२॥ . जिनारपादपमोपर्यभन्दमकरन्दपिन्दुसंघलितम् । मुसन्ति फेऽपि देवाः पचवर्ण जलरहसमूहम् ॥९॥ चलायवाजयन्ति केपि वेऽपि हि कुर्वन्ति भरत्या | अश्वितनदण्डाबण्डनाहयाम्पर पुरतः ॥९॥ रम्भाप्रमृता विलासिन्यः संगीतमरणनिपुणाः । प्रकहितमावाभिनय हतिया नेत्यन्ति ॥९॥ 'मत्रान्तरे श्रीकलितमुकुटमणिकिरणपिशिताः । सर्वे मुरागन्द्रिासिमदहिगा नवा ॥ मिननिनसमुस्विस्थान सनिषण्णाः, सदमनयनेन । अग्रान्तरे लिपिदः सुरजनकोलाइस: सहसा ॥९॥ भगानपि दशनमालामगूगसलिलेन धीमयेव । विमलयस्यायनेकननसंशयहरया ॥९॥ सुरनरतिवमाधारणया अन्याहगांजगीरा । सारसंत सरवसनापहारिया ॥९॥ योजनमानप्रतिफलनप्रत्यलया गिरा मधुरया । भापदि मारवः कर्मयतुं धर्ममारयः ॥१०॥ अत्रान्तरे धनपालिकयाऽन्यदुना भुवनगुरोः कादि समय समम विमितमनसा ॥१.१॥ १३ सुपासनाह-चरिअम्मि- आगंतूणं तह पणमिऊण सिरिसेहरं नरवरिंदं । विनत्तममंदाणंदगम्गय तस्सिम पुरओ ॥१०२॥ दिवीए देव ! पद्धसि देविंदनरिंदवंदिओ अन्न ! तुह उजाणे संझाए आगओ जिणवरसुपासो॥१० तस्स य केवलनाणं उपन्नं संपर्य अणावाई । लोयालोयभंवरसमत्यवस्थुप्पयासकरं ॥१०४॥ एगं तु फासवकूलं न केवलं धवलियं नियजसेण । तिहुपणमवि नीसेस सुपासनाहेण भूणमिण॥१४॥ पिच्छमु सम्वत्यवि सामि! सालपुरो चरविहसुराणं। रयणमयविमाणेहि रहइ नयरं सुरपुरिन . मह भत्तिभरोणयमउलिमिलियकरसंपुडो पणमिऊण । हरिसेण जिणवरिंदं थोउंसकत्थरण तो।।१०। दारं घणद्धतेरसलवखे दाणम्मि तीए, पडिहारं । आणविउ नयरीए कारवइ महसवं राया ॥१०॥ तह पट्टपाइपयाणेग परलोयं पवटए सव्वं । समुचियसिंगारेणं जिणनाहनमंसणाहे ॥१०९।। सपमवि य मत्तमयगलउत्तुंगतुरंगरहवरठिएहि । अंतेडेरसुयसामंतमंतिविदेहिं परिपरिओ ॥१०॥ मंगलिओ जाव तहिं ताव यथणसिहरलियहारलया। करकलियफणयदंडा पविसेउ भणइ पडिहारी॥११! देव ! पुरा तुमहिं चउरमई नाम पेसिभी दूओ। जो आसि मयणमंजरिकन्नाए सयंवरनिमित्तं ॥१११ अंगासिंगादिसमगहा हिवनरवईण कुमराणं । आमंतणत्यमिण्डिं सो विहइ दारदेसम्मि ॥११॥ वो मुंगमुनि मणिए नरयाणा सो परेसियो तीए । धरणियलविद्यालयसिरोविनवइ सरूवमह पहुणो॥११ सामामि गर्मा तर सासंगामो अंगाइनिवपयाणं.! आइवणत्यं पन्नासयंवरे देव । कुमराणं ॥११॥ भाग्य या मनम्य पीनगर नरयरेन्द्रम् । विज्ञप्तममन्दानन्दगढ़वं तस्येदं पुरत ॥१०॥ रिपा दे ! पलंगे देवेन्द्रनरेन्द्रनन्दितोऽय । तयोगाने सध्यायामागतो जिनवरसुपायः ॥१०॥ सास पहनानानं सांस्तमनायाधम् । लोकालोकाभ्यन्तरसमस्तवस्तुप्रकाशकरम् ॥१०॥ लं न केवलं पालित निमपासा । त्रिभुवनमपि निःशेष सुपार्श्वनाथेन भूनमिदम् ॥१॥ प्रय सम्बनिन् ! शालपुस्तश्चतुर्विधमुराणाम् । रत्नमयविमान राति नगरं मुरपुरीव ॥१०॥ भगवदलितकरमपुटः प्रगम्य । पग जिनरेन्द्रं स्तुन्या समस्तयन ततः ॥१०॥ दया करार दाने नम्य, प्रनिहारम् । आइप्य नगयों कारयति महोत्सव गमा ||१.il * दुरन्दना वयनि मम् । समुचितारण जिननायनमम्यनईतो ॥१०९॥ पर मनन्दकोनटरारम्यतः । मन्न पुग्मुतसामन्तमन्त्रिन्दः परिलरितः ॥११॥ राय नाच नाशिमाटतहारलगा । करनिनकन करण्हा प्रविश्य मणनि ननिहारी ॥११. दुग पुसमा निर्माण प्रपिग हुन । य आमीद मदनमगान्यायाः परनिमिनम् ॥११॥ reी मायाम् । आमन्त्रणा मिदानी स लिष्टति द्वारा ॥११॥ ले वाम प्रोटिनन्या । परीत विष्टिनशिग विज्ञपयतिस्वामी प्रभवे ॥१ नदिदायमतामन । मादानाय कन्यावया ! कृमागास ॥११॥ - कपालपत्यायो। उचिपपहिचत्तिएवं मवि सव्ये कमेण सबरिया } नीसेसगुणिनणाउलाईअच्छेरपन्भूया ॥११६ जनं संबंधाविक रेसु जोप्रति किंपित ताणं । कुलस्वविवाभिई नीसामपि सामने ||११|| मह जोग्गय मुडे सवाणविसामणं तुइ नरिंद ।। संपाडियंत्र तेहिविपरिच्छिय नमिरमालीहिं।।११८|| सो सरखणदिनपयाणमेरिभंकारतमुलिपदियंता। सब्जियपउरंगपला माउरिछपगुरुजणा पलिया ।११९॥ लोभिन्जता गुणशितणेण कुमरीए विसमठाणाई । संघित्तु पंचनाइसंरखा कुमरा इहं पता ॥१२०॥ ता माइसर लई चिय दीसन्तुईहपुररीपहि। दिविदिकिना तुइ नपरिपरिसरो ताण सिहि ॥१२॥ इस सणिण चितदनरवरोवि एएवि नह पसंगायो । ददगुण भुवणसामिलतु जयलछिपरिरंभ।।१२२॥ इस ताण पसत्यं पक्षोणीए यले समाइराई । नेवि विहिमोवपारा परिसंति महाविभूईए ॥१२३॥ पत्ता य रापमंदिरममंदमादिया नरिंदेण । परिरंभिरण पणतमलिणा निवपणेहि ।।१२४॥ सो कहिपनिणागपवइपरहि नेडिपि परिगो रापा । नियवारय समं सोमाए करेंणुपारो ॥१२॥ गिणनाममासरणे संचलिमओ भत्तिनिम्भारणहो । पत्तो कमेण ततो फरिणीए सपोमरह।१२६॥ जाब विहीए पविसइ उजाणवणस मन्मभागम्मि । तानिणवरस्स लच्छीविन्यारं पासिभण।१२७॥ अमो । पिच्छसु पुरभो किंफरआयारधारपसुरहि । जिणनाई मुसूर्ण सेविना कस्स फमामल॥१२॥ उत्तय च तिहुपंगसामित्वलाखणं इमं फरस अनस्सोपरि सुरंधरंति समिपहरे तिपसा ? ||१२९॥ रपणासणे निसभो वीरनइ सुरवरहिं को अन्नो । अम्मो ! मोतूण जिणं चमरुप्पीलेडि धक्लेहिं ।।१३०॥ उचितप्रतिपत्तिपूर्व मयापि सो कमेण EN: । निःशेषगुणिजनाकुलपियापर्यभृताः ॥११॥ पचन संबन्धविदो यरेषु पश्यन्ति विमपि तत्तेषाम् । एलरूपविभवमति निहामान्यमपि सामान्यम् ॥११॥ : अप योग्यतां ज्ञात्वा सर्वेषामपि सामने तब नरेन्द्र ! । संपादितं च तैरपि प्रतीष्ट मनमोनिभिः ॥११॥ * ধরলোলাখামারিরাইগনা। {শল্পকা সায়লা: {{{}} कोन्यमाना गुणकीर्तनेन कुमार्या विषमस्यानानि । साहित्या पचनपतिगण्याः कुमारा हर प्राप्ताः ॥१२॥ तस्मादादित लघ्वेव श्यमानोपइपुण्डरीका । मण्यो तव नगरीपरितरस्तेवा सन्पः ॥१२॥ हनि श्रुत्वा चिन्तयति नरवरोऽप्यतेऽपि ययाममात्रय भुवनस्वामिन समन्ता अपरदमीपरिरम्भम् ॥१२२॥ इति तेको प्रवेश प्रत्युत पलं समादिशादि । सेऽपि विहिलोपगाराः प्रविन्ति महाविमूत्या ॥१२॥ মধা খাবিসমারা লইল। বিশ্ব সামান্য লবণ: {} ततः कमितजिनागमध्यतिकरस्नैरपि परिगतो राजा ! निभाया व समं सोमया कोर: ।।१२५॥ मिननाथसमबरणे संचलितो भत्तिनिरोत्साहः । प्रातः बमेण सनः करिण्या लघु समवनाति ॥१६॥ पावन विधिना भविसन्युपानवतस्य मध्यभागे । मानिनपात्य समर्माविस्तार या ममाति ॥१२॥ मम्मी पश्य पुरतः किराकारधारकमुरः । निननाथ मुक्ला सेभ्यो सभ्य रकमलम् ! ॥१२॥ प्रय व निवामियोपामिद पम्मा मन्यस्योपरि निरं नि gian.१६॥

सुपासनाह चरिअम्मि-
मणिमइयधम्मचक्कच्छलेण भागवि कंसमल्लियइ ?।सुरा कमलाणिव कस्स य पयविनास पडिच्छति ।
भमिरभमरउलमुहलाकस्स पुरो पडइ कुरामवुट्टीवि 1 गयणाउमुत्तिरमणीकडक्समालव्य अस्तरला,
इस साहितो जणणीए सबओ हरिसनिभरो राया । पदम पायारमइकमित्तु दुइयं समारहइ॥१३२
तत्य य पिच्छइ बहुभवपरिभमणजियमहंतवेराणं । जीवाण मिहुणाई अन्नोन्नपसन्नचित्ताई ॥१३॥
तत्तो पुणोवि पभणइ अंव ! पहच्छरयं इमं उयह । जिणनाइसहाए जह मिलंति एकम्मि वेरिगणा॥११५५
मजारस सिरम्मि य नहग्गभागेहि मूसओकह णु । कंडुयमाणोनिसुणइ निणवयण मुकायंको।।१३५॥
अडग्गविसभुयंगमफणाकडप्पम्मि नियसि उवविहो । सालूरो गयवेरो जणइ जणाणं महच्छरिय।।११
चत्वपभोसस्स चिरं ममओ मयंदस्स केसरकलावं । ईसुम्मीलियनयणस्स अग्गसिंगेण विवरेइ ॥१३॥
पणपहिसो गरलग्गेण नियह तुरयस्स लोयणदतं । कंडुयमाणो न कुणइ निणवयणपरस्त विहुरतं ।
निचलमामलसिहिकंठसंदले कोमले किसलयन । उयह अही जिणवयण कुंडलियकलेवरो सुगइ।।
पिछा कढारकेसरकडप्पदुप्पिच्छपंचवयणाण | मझे संवलियकरो वसई करी जिगपहायेण ॥१४॥
श्य एवमाइमच्नुभुयाई विम्हपकराई अंयाए । दसिंतो नरनाहो पत्तो तइयम्मि पायारे ॥ १४२ ॥
संत्य य निस्वममनीपरप्लसो पहलपुलयफलियंगो । आणदपुरस्सरसुरसमूहपिच्छिन्नमाणो य॥१४
निपारिवारण जुमो तिरयाहिणदाणपुवंग राया। रयणमयपायपीटग्गभायविणिहितभालपलो॥१४॥
-
एनासने निषण्या योग्यते मुरवरैः कोऽन्यः । अम्ब ! मुक्त्या जिनं नामरसंघातर्धवले. १ ॥१३०॥
मणिमयमंचऋपटलेन मानुरपिकं समुपसर्पति ! सुराः कमलानीव कस्य च पादविन्यासं प्रतीच्छन्तिः।।११
भ्रमभ्रमरकुलममरा कस्य पुरः पतति कुसुमवृष्टिरपि। गगनान्यक्तिरमणीकटाक्षमाले यातितरमा ।।।
इति कमजननी सर्वतो पनिमरो राना । प्रथमं प्राकारमतिक्रम्य द्वितीयं समारोहति ॥१३३॥
नर व पश्यति बहुमवपरिभ्रमणार्जितमहावैराणाम् । जीवानां मिथुनानि अन्योन्यप्रसमाचतानि ॥१४॥
मनः पुनरि ममाति अम्ब ! महाचर्यमिदं पश्य । निननाथममायां यथा मिलन्ति एफर परिगणाः ॥६॥
मा रम्य शिरमि च नमोऽग्रमा मूषकः कथं नु । कण्डूयमानः शृणोति निनयनन गुक्तातकः ॥१६॥
अनुषीमुनगममानिरे परयम्युरविष्टः । शालूगे गतवरो नायति जनानां महाधयम् ॥१७॥
दसराय चिरं मृगे मृगेन्द्रम्य कसराकलापम् । ईपटुन्मीलिननयनम्यामोण विशृणोति ॥१८॥
परयो पाटान पश्य नुगम्य होनार्यन्तम् । कण्डूयमानो न करोति जिनाचनपुरम्य पिपुरवन् ।
निवप्रयामशनिपटदले कोमले विस्यमिद । पश्यारिनियमन कुण्डलितकलेवर: भृणोनिमा
सपथ गनिथदंवदनानाम् । मध्ये संलितको पति की शिनप्रमावेण ॥१४॥
बारामपनि दिम्मयप्रायम्बाय । दशंपन् नरनाग प्राप्तस्तृतामे प्राकारे ॥१२॥
मिना बालकालिनाः । यानन्दपरामरमुरारमहाश्यमान ॥१३॥
निरज थालिदानानमयापाटाग्रमागविनिलिमाला: ॥१४॥

नया मपिकण गिणपग्दि पणनराइपरहि परिगमो मणिय । पशुपादिमिभागनियमा गम्पिमाहिती ।। समरिनरामरामबहाद परिगया माय ! पुर मी फाऊण नियं पटिया पिएर पहि॥१४॥ आ गए निरिह भालपनालीगणरेग । भपर मुपासनाही एवं धमाका, फाइ।।१४७॥ भो भो देरापिया ! गंगार माणुगाणं सार । से पुण इसरि गपमुहाहरणेहिं मादुलई ॥१५॥ गया:- मासम्ममानिरिटरपानिपरेहि नियरिया फेवि । नीचा मणेतकायाभिदाणगुनीए निरसति॥१४॥ सगि प पारमारियर्माण कारावि दिहिविगर्याम्म पत्तेपणासभूमिपावि संगापए नणं ॥१५॥ सत्यवि पता येपि तु मिला रिकानं । निहनि परिभमंना पुणोनि सत्येव सत्येवा१५१॥ नगी तो चिमुश काकानि आपकरणेण । सेसेगिदियनंतर परया धगंनि ते जीवा ॥१५॥ सत्यपि कम्मश्या गाण नाटणेण रिरकालं । नत्या ना तडशिप गिरिल खिना सहति दुई ।। पतित्राणामप्पिणिप्पिाउणनाउ मन्येव ने जागविगलिदिएगुफाफहरि दिनोरण जापति॥१५॥ भरपरि ममपटनारियनोपणानेगु व अणारयं । तम्बरमादामुर अंधवायसा परिभमंति निरं॥१५५।। मागं घ वो पुल का उपंचिदियगण ! माण न तिप्पेह विही विगलिदियपभरदुरखेहिं॥१५६॥ मट पानि कम्मपरिणायण मणुक्रमानमारमो । नइ सोषि दुम्बई पाइ फावि पचिदिए जम्मं ।। शारपि मानाग्यविपणादि पिपर भर्वाम्म । तर कवि जद न तीरइ वयणमहस्सेहिवि कहेउं ।। नन्दा निनयरन्दं पयनतिरमारेः परिगतः शनः । पूर्णतादिमागे नियमति शुद्धे महीपीछे ॥१४५|| मन्मनन्यपि बसु नरपत्यवरोपवधूभिः परिगता तत्र । पुरतः कृता पमुपस्थिता तिष्ठति प्रष्टा ॥१४६१ अपने निदिएषु मालनलालीनालिपटेषु । भगवान् सुपार्धनाय एवं धर्मकों कथयति ॥१४॥ भो भो देवानुप्रियाः । संसारे मनुष्यस्व सारः । ता पुननिश्चुलामुमोदाहरणरतिदुर्लगम् ॥१४॥ महादिकातिनिश्ििवकटनिगडनिगहिताः केसी । नीका अनन्तकापानिपानगुसी निवसन्ति ॥१४९॥ सदान मोहमोहितमतानो कथमपि दृष्टिविषये । प्रत्यकवनम्पतिमिफापि संजायने नगग ॥१५०॥ Half मारा: केपि न निलपेपकगा इव मिरकालम् । तिन्ति परिप्रमन्तः पुनरपि तय तत्रया१५१॥ सनम्तो मिमृता ककथमपि यथामतकरणेन । शेषकेन्द्रियजन्तुपु घराका मजन्ति ते जीवाः ११५२॥ तयापि धर्मपृता नगानां संतादन चिरकाठम् । तत्रैव या तर गिरय इव क्षिप्ताः सहन्ते दुःखम्।।१५३१. सपिलायपिण्युरादिनारनन्तास्तत्रैव से जीताः । विकलेन्द्रियेषु क्यंकयमपि दैवयोगेन जायन्ते ॥१५४॥ त्रावि मारलान्तरितलोचनास्तप्येवानपरतम् । तस्बरशाखास्विवान्धवायसाः परिप्रमन्ति चिरम् ॥१५॥ वेषां च सतः मुलग पथं नु पछेन्द्रियत्वं हन्त ! । येषां न तृप्यात विधिकिलोन्दयमभवदुः ॥१५॥ मकथमपि कर्मपरिगतिवशेनानुकूलमायमापनः । यदि सोऽपि दुर्घटं पश्यति कथमपि पन्द्रिये अन्म । तथापि हिदु राहनारकविटम्यनामिवियति भवे । तथा कथमपि यथा न शक्यते वदनसहरषि कधयितुम्} ६४ सुपासनाह-चरिअम्मि- एवं किलिट्टकम्मम्मि घुम्मियाण इमो तओ ताण : बहुपोग्गलपरियट्टावविवट्टीण अणवरयं ॥१५॥ पणनोणिलक्सकच्छवगलन्छणातिक्खदुक्खदुहियाणा: .....लसा तास . कोहमहावडवानलतत्ताणं रायपंकसुत्ताणं । मिच्छत्तमच्छभीयाण कलिससलिलम्मि बुड्डाणं ॥१६॥ जीवाण भवममुद्दे अणोरपारम्मि दुल्लहं एयं । मणुयत्तनाणवत्तं विसालकुलजाइदलकलियं ॥१६२१ तं पुण पत्नपि हु कहकहंपि रहियं मुकुन्नधारण । तत्थेव निमजंतं पुणोवि को धारिगं तरइ ? ॥१९॥ ते य पुण कन्नधारा दुविहा चिटंति भवसमुद्दम्मि । एगे कुतित्यपत्याणपत्यिया मग्गमुद्रा य ।।१६४९ अन्ने उण सयलअवायरक्खणखमा भवसमुदमग्गम्मि । दीवंतरेसु संबलसंपाडणश्यहमाहप्पा ॥१६॥ ता जइ सम्मं अपरिक्खिऊण पुवुत्तकनधाराणं । वयणेण परिपिल्लइ जीवो मणुयत्तयोहित्य ॥१६॥ ता माणमीणखलियं मच्छरमयराणणम्मि पडिफलियम् । मायावित्तलयावणगहणे गाढ निगृहव॥१६॥ लोहमहागिरिगुरुसिहरपट्टणाजजरिजमाणव । अइपवलकामकल्लोलमालआपत्तपडियंत्र ॥१६८॥ मोहमहागिरिकुहरंतरालवासीहि लद्धलक्खेहिं । लूडिजंतं इंदियचोरेहिं सुदुन्निवारहि ॥१६९॥ कोहमहावडवानलकरालगालावलीकलिज्जतं । रुदज्झाणभिहाणेण सवरराएण हीरंत ॥१७०॥ रायग्गाहपसारियउयारसिंगारदाढउग्गाई । विसपमहाविसविसहरसरहिं वेटिन्जमाणंव ॥१७१।। इय एचमाइबहुविहअवायपडियं तहत्ति हतं । किंकायचविमूढा न हु ते पारंति तं धरिः ।।१७२।। तम्मि य हे जीवो पुणोवि संसारजलदिमझम्मि । निवडइ अगतकायाइएमु दुक्खाई य स १७ - एवं विलयकर्मणा पूर्णितानामितम्ततस्तेपाम् । यहुपदलपरावर्तावर्तविवर्तिनामनवरतम् ॥१५९॥ मनोमिलसकपकरभगतीस्णदुःखदुःखितानाम् । कृष्णप्रमुख्यलेश्यामालशवालकलितानाम् ॥१६॥ प्रोधमहावटवानरततानां रागपङ्कमग्नानाम् । मिथ्यात्यमत्स्यभीतानां क्लेशसलिले मग्नानाम् । ॥१९॥ जीवानां माममुद्रेनादिगरे दुर्लममेतत् । मनुनत्ययानपात्रं विशालकुलजातिदलकलितम् ।।१९२६ तत् पुनः प्रामावि हि कायमपि रहित मुकर्णधारेण । तत्रैव निमज्जन् पुनरपि को धारयितुं शक्नोतिका ते प पुनः कर्णधारा द्विविधास्तिष्यन्ति भवसमुद्र । एके कुतीर्थप्रस्थानस्थिता.मार्गमूदाश्च ॥१६॥ भन्ये पुनः सपायरक्षणक्षमा भवसमुद्रमार्गे । द्वीपान्तरेषु शम्पलसंपादनप्रकटमादाम्याः ॥१९॥ तमा पनि सम्यगरीय पूर्वाधाराणाम् । वचनेन परिपोहयति जीयो मनुनल्यानपात्रम् ॥१११ डतो मानमारमारिन ममरमरानने प्रतिलितम् । मायावृत्तलतावनगहने गाद निगूढमिय ॥१९॥ मारिरिसरपट्टनाजयमायामिव । अनिप्रबलकामकसोलमालावतातितमिव १९८|| शालिमाटरा मिमिडंपलक्ष्यः । शुण्यमानमिन्द्रियचौरः मुर्निरिः ॥१९९॥ भावानटारमायादारल्यमानम् । रौदव्यानमियानन रावरानेर द्रियमागम् ॥१७॥ समरिरेहान्दोहादम् । विपदाविलवियरमधमानमिव ।।१७१॥ इन्दन देवादिवशी नदिति मानन् । किर्तव्यविम्ता न सट ते पारयन्ति स न ।

कंपलपाया। साइर कृतित्यपत्थियाकमहार लहुं विमोणे । सम्मं परिक्खिऊणं मुकधारे व अशुसरह ॥१७४।। ते पुण संसारमहासमुहतरणम्मि फलधारसमा | पंच शामिद्विगो चिय जपत्तए पपईमाहप्पा ||१७|| जेणं ते लिए उम्मग्गमग्गिराण निवारणसमाया । जवहिपारिभावियसंसारोदहिसवाय ॥१७॥ निशिप पुचपसाहियभवासनियराउ रविखऊण इमं । अनावाहपहेण निति सुचारितदीवम्मि ॥१७॥ तत्थति य सव्यसाजविरहनामम्मि तुंगसेलम्मि- नेरुण परमहलयरयणाई सिति एम्मि॥१७८॥ जेहिं करयरकलिपाहि नत्यि भुरणेवि विपि तु असह। नियुपुरीविपरमा निपचिपा लहुमेव। नास य गिरिणो उपरि दसविमुणिधम्मनामरुवामा अामहारममीलंगसहसफलनिपरमणिति॥ तस्मावि य अग्गभागे केवलनाणाभिदासिहरम्मि । वीसामिऊण फारस्पदिणाई नो नस्म अन्गम्मि१८१ नियाणपुरी चिट्ठर भवपारावारपरमतीरसमा । तम्मि य ठवनि जीवे मोतुं मणुपोलिय ॥१८॥ नाए न जम्मो न जरा नए मरणं नेह सुइपिवासावि ! नय रापरोसरोपा न भयं नप सोपलेसोरि॥ नवामोडी नमो नदि चिता नेप रोयसोयोनि । न रिसाभो नव निहा कयाइ भई नप सपि। फेवलपमंदाणदअंपयसेएण भक्खयमरूयो । निरंमणो घिरपा नीवी रयणप्पयोध ॥१८॥ लोपालोपभनरसमन्यसपसत्यवायुविन्यारं । उन्नोपतो चिठ्ठा सयावि असंहियापसरी ॥१८॥ एयतरमि पणनवइयूमरहि पुरिलमो निणयरिंदो । भय ! जे तुम्मेहि कहिया कपधारममा१८७ . नाम स्फुरिने जीयः पुनरपि संसारमलधिमध्ये । निपनत्यनन्तकायादिकपु दुःखानि च महतं ॥१०॥ तस्मादिह पुतीस्थिताकर्णधाराल्ला विमुन्य । सम्यक् परीक्ष्य एवर्गधारापानमरत ॥१७॥ से पुनः संसारमहासमुद्रतरणे कर्णधारसमाः । पर परमेछिन एव जगत्त्रये प्रकरमाहात्म्या: ।।१७।। पेन त एसोन्मार्गमार्मिकाणा निवारणसमर्थाः । यथास्थितपरिमापिनसंसारोपापा ||१७६॥ १ एव पूर्वप्राधितापायनिकरा गतिवेदम् । अध्यापन नयन्ति मनास्त्रिद्वीपम् ॥१७॥ नत्रापि च सर्वसावधविरनिनाम्नि शहरीले । नावा परमहामवरलानि क्षिपनपेतस्मिन् ॥१७॥ यः करतलालिगस्ति भुवनेवि किमपि असाध्यम् । नितिपुर्यपि परमा निफ्टेव भवति हरवे १७॥ तस्य नगरपरि दशभिमुनिधर्मनामवृक्षान् । समासदाशीलाइसहरफलनिकरमुपनयन्ति not ব্যাধি পামমাণ ঈশয়ানামিদারিরই। বিয ধনিয়ন্যিান অন্যায় }{{ नागपुर नियति भयपारायारपरमनारसमा । सम्याप स्थापयन्ति जी भोर मनुजत्वयानाम्॥१८२॥ यस्यां न जन्मन जरा नन मरण मे पिरो श्रीप । नन रागरसेपरोग न भयं नव मलेगोवि१८ नामोहन मदो मा चिन्ता नरमेश्योगानि विषादी नारि निदा महापानि nि ARRAIगृतोकेनायाः निरसन मा कोदो रत्नपदार व १८५ স্কাকাণ্ডাসকমহাব্যবসায়। সংঘাসের নটিংসদন; (ti पत्रान्तरे पानतिमा रो जिनरेन्दः । भगवन् ! ये दुमामि पिता र कपास } .

। प्रमाका श्राप म्यारिता, एवं पशानाय 11:018 सुपासनाह-चरिअम्मि- पंच परमिट्टिणो ते पत्तेयं कहह अम्ह पसिऊण । तो कहइ जिणो ताण पत्तेयं पण जिणाईए । अह पणनई कुमरा चलणेसु निवडिउग जयगुरुणो। संसारविरत्तमणा एवं का भय ! पदमा तुमे पणपरमिट्ठीण भवजलनिहिस्स 1 पारगया, ता इण्डि अम्हेवि हु तुह पसारणा तुम्मेहि कबधारोमेहिं मणुयत्तनाणवत्तम्मि। कहकहवि हु आरूढा दुत्तरभावजलहिमझाओ ... तुह परिकहियपहेणं निब्याणपुरम्मि गंतुमिच्छामो । तो भयत्रयावि भणिय जुतं तुम्हारिसाण इसlat एवमुवहिरणं जयगुरुणा दिविखया सहत्येण । पिंगलकुमारपमुहा कइवयलोगेण परियरिया lit ततो निलमस्वोरसोहिया चित्तसत्तिसंजुत्ता। वोच्छिन्ननेहनियडा विसिटकुलजाइसंपन्ना ॥१९४!! परिचत्तसव्वसंगा समत्यमुपसत्यसत्यपारगया । सुरविसरवंदणिज्जा ते पणनई महामुणिणो ॥१९५ जधम्मभारदुद्धरधुरंधरा गुणकलावपरिकलिया । रेहंति सिस्सकलहेहि परिवुड़ा दिसिगइंदन ॥१९॥ एन्धनरम्मि अन्ने राईसरसिद्धिसत्यवाहसुया । सामंतमंतिणो तह अनेवि विसिटकुलपुत्ता ॥१९७१ भवनामुनिगमणा कयाहिलासा य सन्यविरईए । निणवरमुपासपास अल्लीणा भपवया ताहे ॥१९८६ पुचूनेग कमण नेवि सहत्येण दिक्खिया तत्तो । सोमावि समं सामंतमंतिदारहिं सारहि ॥१९९।। मचिरई पनि उमहिलममाणी उबढिया पुरओ। तो तीसेवि महव्ययदाणं पहुणा सयं विदिर, पलग्नं साउं अममत्या केवि ते सनारीया । सावयधम्मे ठविया एवं च सुपासनाहस्स ॥२०११ परमम्मि समोसरणे ममागगुणरयणरोहणगिरिंदो । संयो चबिहोवि य जाओ, अह भयरया ताणी: . पर पहनातान् मन्येकं कथयामान प्रसय । ततः कथयति निनस्तेषां प्रत्येकं पञ्च निनादिकान्॥१६ भय पनि यति कमाराधरणयोनित्य नगद्गुगेः । संसारविरक्तमनस एवं मणितु समारब्धाः ॥१४९. भगवन् : प्रथमा पूर्व पसारमेष्टिना भवन निधः । पारगताः, तस्मादिदानी वयमपि सलु तव प्रसादेना। १९ निकामनुनन्बयानाने । कथंकथमपि मल्याहा दुस्तरभयजलधिमत्र्यात् ॥१९९० ता पतन निको गन्नुपिन्छामः ॥ ततो भगानापि भणितं युक्तं युप्मादृशागिदम् ॥१९॥ गारा दलिता सहप्नेन । पिङ्गलकुमारप्रमुखाः कतिपयलोकेन परिकरिताः ॥१९॥ शिरोपोनिकाधिपति मेयुक्ताः । व्युन्निने हानिगडा विशिष्टकुलजातिसपनाः ॥१९५० दरबा. मुन्नमाम्नायपारगताः । पुरविशतन्दनीयास्त पयनवनिर्महामुनयः ॥१६४ गरिकरिता नियाभः परिता दिग्गजेन्द्रा इ. ॥१ • गले रतिमावादमुनाः । सामन्लमन्यिगम्नमाध्येऽपि विशिष्टपुत्राः ॥१९॥ भान मिपाय माविन्याम् । निनामुषाधामायना, मगवना तया ॥१९८४ दुई लेन देन बाम्ननः । ममापि समं मामलमन्धिवाः सारः ॥१९॥ मकर धन पान । नया अल महातानं मधुगा स्वपं विकार - - ६७ ऋयलपत्यायो। पणनुवाइसंखमुणिपुंगण सफलत्यसंगहराई । उत्पन्नविगमधुवलरवणाई निन्नेव य पयाई ॥२३॥ कहियाई तभो अंतोमुहत्तमेचेण तपशुसारेण । तकालल्लसियभनयुद्धिविहरप्पभारेणं ॥२०॥ उच्चभवम्भत्यममत्यसत्यपरमत्यवित्यरवसेणं । सव्येहि विरइपाई दुवालसंगाई, एवं च ।। २०५॥ अयमेव जा जिणिदो एए ठायेइ गणहरपयम्मि ! ता गंधवासन याले चित्तूण समोवि ॥२०६।। पुरमओ तरियपरं चिय अहिमो अवसरंति कलिउणतो उदिऊण सामी गिण्डइ जुनं समुट्टीए।।२०७॥ वागं च अवणयाण सिरम्मि पवितवइ इय पयपतो । तुम्हाणपणुन्नायं नियमिमं पनवगुणेहि ॥२०॥ रत्यंतरमि भमरडलमुहलिये ताणमुत्तिमंगम्मि ! पणवस्वासकासं चिहिये तोसाउ नियसेहि ॥२०९॥ सोमजावि अन्नाण संजमुज्जोयसासणानिमित्तं । उविया पवित्तिणिए निम्मलमीलेयस्कूलमवणं !! एत्यंतरम्मि उग्याहपोरिसीम्यगो वन पनो । फारविभो सिरिसेहरनिषेण वरकलममालिममा २१५ भादगमित्तो उच्चालिभी य गहिमो मुरासुरनरहे । नो सव्ये सुरवाणो पना नदीसरे दीये ।।२१२१६ काऊगनिर्णिदाणं अवाहियमह मट्टाणमणुपत्ता । इस काउंयवाणं फारिदिणे नपणु निणना॥२१॥ सहि गणहरेहिं तहणेगमुणीहि साहुणीहिच । परिपरिभो निनो नाचणस्परायपरणा२१५४ तो आगांभगएणं लंरिपमुतापपूलकलिएणं । उत्रेण तदा मारपरासंकपरलेहि बमोहि ॥२१५॥ गपणपलालंबियपापीसीदासणेण विउलेण । तह माहिदहएणं नहमागगरण गती ।।२१६॥ -- अपमे समवसरणे ममप्रगुणरत्नरोहणगिरीन्द्रः । संघश्चतुर्विधोऽपि च भातः, मय भगवता पाम् ॥२२॥ पचनतिसंत्र्ययुनियनयाना सकलार्थसंग्रहपराणि । उत्पन्नावगमभुवलदाणानि वीण्येव का पदानि ॥२०॥ कथितानि ततोऽन्तर्मुहूर्तमात्रेण तदनुसारेण । तत्कालोलसितापूर्वबुद्धिविभवप्रायेण ||२०४॥ पूर्वभवाम्यस्नसमस्तशावरमार्थविस्तरवशेन । सर्व विरचितानि द्वादशानि, एवं प॥२०॥ स्वयमेव यावन्जिनेन्द्र एनान् म्यापयति गणयरपदै । ताप गन्धयासपूर्ण स्थाले गृहीरा कोपि ॥२६॥ पुरतम्वरिततरमेवोपस्थितोऽवसर इति कलयित्वा । सन उत्याय स्वामी गृहाति पूर्ण एवमया ॥२०७।। से पावनताना शिरसि मक्षिपतीनि प्रमपन् । युष्मारमनुज्ञातं सीपीमदं पर्यवगुणः ॥२०८१६ मप्रान्तरे भ्रमरकुलगुनरितस्तेषामुत्तमाझे। पवर्णवासयासो लिहितोपान् विदशैः ॥२०॥ सोमार्यापि खल्वार्याणां संगमोद्योतशासनानिमिपम् । म्यापिता प्रवर्तिनापदे निर्मलालभवनम् ॥२१०११ भवान्तरे उसाटपौरुषांग्रको भलिः प्रातः । कारितः प्रीशेखरण दरलमशालिगः ॥२१॥ पाटकमार उमालित गृहीतः मुरासुरनरः । ततः मवें मुरपतयः माता लन्दीधी द्वारे ॥२१२६६ হবা সিনামমৈথ শাবনুমাধি ফু আমাৰ শাৰ বােৰ সৰু লিখি }} संगणधास्तपानेकनिमिः साध्याभिध । परिकरितो निधान्तो नरकाशनमलतरणः ॥१४॥ aa मागतेन लम्तिमुक्तावलकलितेन । छत्रेण सभा गारवा ॥२१॥ गगनलालमायनेन पिलेन । मया माइन्यध्वमन नभोमागगन गन ॥१

No text on this page.

। कंयालपाधायो। को संनिदियनणाभो निणभागमणं विपाणि सोवि । नाई न कोवि अमो महसको किंतु पाहिम्मि । उन्नाणवणे गुम्मइ समोसदो सिरिगुपासतित्यपरो । तल्लंदणत्यमेसो नयरजणो पचइ ममग्गो ॥२३१॥ सोजणं पभणइ नरनाहो जह अपय ! अम्हेवि । तन्वंदणानिमितं वचिस्सामो किमानेण? ॥२३२।। भणियं च तेण तदमणपि फलाणकारणं देव ! । किं पुण गमणनमंसणपपसेवापमुहपदिवती ।।२३३।। सा मुणसु सयं तदसणेण मणुपत्तसर सफलतं । इय युत्ते सचिवेण विजयनरिंदो तो तुरियं ॥२३॥ संचलिमो निणरपापमूलमह सो कमेण संपत्तो । पंचविहाभिगमेणं उल्लसियाविरलरोमंचो ।।२३५॥ तिवगुत्तो दाऊणं पयादिणं पणमिउं च जिगनाई । भत्तिभरनिन्भरंगो एवं थुणि समारो ।।२३६॥ देव ! तुचरणनहमणिमऊहदीवा जयंत जे रविणो खिंडति चंहिम मोहतिमिरहरणेण भुवणम्मि।।२३७॥ पहु । पहुपर्यटपासंरिमंरिए महिपतम्मि जीवाण । तुद दसणेपि जायइ अणंतभवचिन्नपुनेहिं ॥२३॥ मजं चिप मद मणवंछियाईजापाई भन्ज जाओ है। चिरकालोविजं दिद्विगोयरे नाह ति जाओ।२३९।। वा राहु इण्दि सारयसंपुनमसंककिरणमिसिराए । अवहरम नियगिराए निणम्ह भवगिम्हसताव।।२४०॥ म संघो रापा उवचिट्टा विऊण निपदिट्टि । निणवरवपणे, एनो भयवं धम्मकई फहइ ॥२४१॥ कई विय: जोगीलरखाणि य परिभमिनु लण कहवि मणुपत्त । जे नायरंति धम्म नरिंद! ते अप्पणो अहिया॥२४२॥ नेणं करपलपरिफलियसलिलविदुव गलइ अणुसमयं । जीयं, जराइरोगा देई दूमति तह निचं ॥२४३॥ उपानयने श्रूयते समवमृतः यीसुपार्धतीर्षकरः । तद्वन्दनार्थमेष नगरजनो प्रगति सममः ॥२३॥ न् श्रुन्दा प्रमणति नरनायो यपाऽमर्त्य ! वयमपि । तद्वन्दनानिमित्वं प्रजिष्यामः किमन्येन ! ॥२३२॥ गणितं व तेन तदर्शनमपि कल्याणकारणं देव ! । किं पुनर्गमननमस्यमपदसेवाप्रमुखप्रतिपत्तिः ॥२३३॥ उस्मान् कुरव्य स्वयं तदर्शनेन मनुमत्वस्य सफलस्वम् । इत्युक्ते सचिवेन विजयनरेन्द्रस्ततस्त्वरितम् ॥२३॥ संचलितो जिनवरपादमूलमय स क्रमेण संप्रातः । पचविधाभिगमेनोल्लसिताविरलरोमाघः ॥२३५॥ बेर्दत्त्वा पदाक्षिणां प्रणम्य च मिननायम् । मक्तिमरनिर्मराक्ष एवं स्तोतुं समारम्धः ॥२३६।। देव ! तय चरणनसमणिमयूखदीपा जयन्तु, ये रवः । खण्डयन्ति चण्डिमानं मोहतिमिरहरणेन मुवने॥२३७॥ मो ! बहमनण्टपाखण्डिमण्डिते महीतले बीवानाम् । तव दर्शनमपि जायतेऽजन्तभवचीर्णप ॥२३८॥ येत मम मनोवान्छितानि वातान्यच नातोऽहम् । चिरकालतोऽपि यद् दृष्टिगोचरे नाथ ! त्वं जातः ३२३९॥ स्मारविदानी शारदसंपूर्णशशाङ्ककिरणशिशिरया । अपहर निजगिरया निनास्माकं भवीष्मसंतापम् ।।२४०॥ नि:संस्तुत्य राजोपतिष्ठते स्थापयित्वा निजदृष्टिम् । जिनवरवदने, इचो भगवान धर्मको कथयति ॥२४॥ ऋममिव ! शानिलक्षाणि च परिभ्रम्य लब्ध्वा कयमपि मनुजत्वम् । ये नाचरन्ति धर्म नरेन्द्र ! त आत्मनोऽहिताः॥२४२॥ पेन फरतलपरिकलितसलिलपिन्दुरिव गलत्यनुसमयम् । जीवितम् , ज्वरादिरोगा देहं दावयन्ति तथा नित्यम्॥

माहिद धारापनी नानाथ ! स्वया कर्नयः समद्वादशमेदस्ते पुनर्भया इसे शेया ॥२॥ PERTीन्द्र कद्री पासयन्नि निरनिया गायतवं यत् पर्व मना वनपा फरमाया दुगदमार मय भाव मरमादि। पानगन्न देशम पर मस्ति सुपासनाह-चरिअम्मि- अबहुकिलेससमुवन्जियावि चोराइहरणकहि । लच्छी खणेणं नासइ विजुलयाचंचला नूण पिउमाइपित्तमुकदत्तपुत्तसयणाइओबि संजोगो । खणदिटनहरूवो जलनिहिकल्लोलसंकासो ॥२४॥ विमयमुहं पुण विरसं खणरमणीयं च जोवणं नृणं । किं वगुणा इह नरवर ! मोतुं निणदेसियं धम्म। नहु किपि सासयं इय मुणितु तं चेव कुणसु अवियप्पा जेण लहुमेव सासयसिवसुहगण । इप मोठे संविन्गो दाणविरयस्स नियकुमारस्स । काउं रन्जभिसेयं विजयनरिंदो पमोएण ॥२८॥ पवनं पडिवनइ महाविभूईए जिणवरसमीये । एत्तो य दाणविरओ नरनाहो भणइ नमिऊण।।२५" निनाद ! रजको समुन्जयाणं गिहे वसंताण । जं किंपि हु करणिजं अम्हाण तमिण्डिमाइसम् । तो मगइ निणो सावयधम्मो नरनाह ! तुम्ह काययो । सो य वालसमेओ ते पुण मेपा इमे नेका ॥ पाणिवामुसाबाए अदिन्नमेगुणपरिग्गहे चैव । दिसिभोगदंडसमइयदेसे तह पोसहविभागे ॥२५२।। एपसम सभेपस्सरि पत्तेय पंच पंच अइयारा । मूलं पुण सम्मतं समेयभिन्नस्सवि इमस्त ॥२२३॥ नारस य पंच अइयारा ता त पडिवनिऊण नरनाह !। निरईयारं सावयधम्म वारसविहं कुणम् ॥२९॥ इप मोजणं पभगइ दाणविरमो जिणिद!जे केवि । पालंति निरइयारं सम्मत्तं जे फलं ताणे ॥३२॥ से पुष माईसारं कवि हु पालंति जं च ताण फलं । तह यारसमेयपि हु सावयधम्म निरइयारी जे आपरंनि गरि साग फलं, जे प साइयारं तु । पालंति ताण य फलं सवियर सोउमिन्यानि । पनिबम्लेशमागजिगारि मौरादिदरणकपटेः । लक्ष्मीः क्षणेन नश्यति विद्युल्लतापपला नूनम् ॥२१॥ शिमामित्रमुगाबादमादिकोऽपि संयोगः । क्षणष्टनष्टरूपो जलनिधिकल्लोलमंकाशः ॥२१११. विसं पुनर्विन गामणीयं च योवनं नूनम् । कि यहुनेह नरवर ! मुरता जिनदशितं धर्मम् ॥२५१ न समिति झाल्या तदेव कुप्याविकल्पम् । येन लायेय शाश्वतशिरगुणम्पानं से बनने तिला र दानविनय निजकुमारस्य । कृत्या राज्याभिषेक विनयनरेन्द्र प्रमोदेन ॥१४४११ FRI माटे महाविया बिनदरममापे । इतथ दानविरतो नरनाथी भणनि नया ॥२४९॥ दिन ये समुनानो गृह वमनाम् । यत् किमपित करणीयमस्माकं सदिदानीमाशि ॥१ दोपुन महाशिमोग-दण्ट-सामायिकशास्तथा पोषध रिमागी ।।२६११ दम पाविवागः । म पुनः सम्यक सभेदभिन्नप्याप्यस्य ॥२५॥ र परेर निरमाय: निरताना प्रावक द्वादशाविध परश्य ॥१५॥ 1

केवलपत्यायो।
ता पमिजणं साहमु सोपाहरणं निर्णिद! जाणं । जाप फलंति, एसो भयपि हु कहिउमारद्धो॥
॥ इति धीसुपार्श्वजिनचरित्रे केवलझानधीप्राप्तिः ॥
तस्मात् मसंघ कश्य सोदाहरण मिनेन्द्रीयद् येषाम् । जातं फलमिति, इतो भगवानपि सल कथयितुमारब्धः।।

No text on this page.

- सम्मो पिरपिता सता जे पश्यण पभाविति । चंपयमालल लहंति ते सिवं तम्भपेणेव ॥१॥ सदाहि- जमुद्दीचे दीये भारहवासस्स मझयारम्मि | अयि नपरी विसाला तिहावि नामेण य विसाला ॥२॥ जापुरसम्गो गुरुलायवं प गुणवाहिया पतंह बुद्दी । वमनिवापवियारा वागरणेन उण लोयम्मि॥३॥ सन्यपि अस्थिपणवंउिपत्यसंपारणिकदुललिओ । ललियंगउत्ति राया रापा जणकुमुपसंहस्स ॥४॥ निजियविपरखलखो कमलदलक्खो फलामुनिदरखो। जिणधम्मवद्धलखोजो निचं विहिपहियरक्खो तस्सपि पिया भन्जा निलमलना मुसीलयचोजा । सद्धम्ममिग सुसज्जा पीइमई नाम निरपज्जा। ताण च परोप्परपीइनिभरं विमयसोरखनिरयाणे । पंचसुपाणं उपार जाया धूया पवररूया ॥७॥ गिरिकंदरतरगया देहोवचरण गुणकलापेण । पयलयन वर चंपयमालत्ति कपनामा ॥८॥ अह जोग्गत्तं पत्ता अझावयकुमुपचंदपासम्मि । लरखणसाहित्तपमाणजोइसाईणि सा पदइ ॥९॥ सामंतमंतिभडसंबरम्मि अह अनपा नरिंदस्स । अत्याणम्मि पविट्ठो पडिहारनिरूवियसरूयो ॥१०॥ रापाहिरापारिकसरिस्म पहुणो कुणालनयरीए । नामेणं अमरगुरू रायगुरुत्तणगुणग्यविभो ॥११॥ . अन्भुटिजण रमा सायरमवहिउँ उचिपठाणे । उपसिऊण पुढो अरिकसरिनिवइणो कुसलं ॥१२॥ तम्मि य खणम्मि याला चंपयमाला सहीहि परियरिया । निपमझावयजुत्ता संपत्ता रायपासम्मि॥१३॥ सम्यक्त्वे स्थिरचित्ताः सत्त्वा ये प्रवचनं प्रभावयन्ति । चम्पकनाले लभन्ते ते शिवं तद्भवेनैव ॥१॥ तथाहिः- जम्बूद्वीपे द्वीपे भारतवर्षस्य मध्ये । पस्ति नगरी विशाला विघापि.नाम्ना च विशाला ॥२॥ यत्रोपसगों गुरुलावतं च गुणबाधिता च तथा पृद्धिः । पर्णनिपातविकारा व्याफरणे न पुनर्लोके ॥२॥ तत्रात्यर्थिमनोवाञ्छिनार्थसंपादनेकदुललितः । ललितान्नक इति राना राजा जनकुमुदपण्डस्य ॥४॥ निर्जितविपक्षलशः कमलदलासः कलासु निश्चित दृक्षः । जिनधर्मवद्धलक्ष्यो यो नित्यं विहितहितरसः ।।५।। तम्यास्ति प्रिया भार्या निरपमलजा सुशीलकृताधर्या । सद्धर्मे सुसज्जां प्रीतिमती नाम निरवया | तयोश्च परस्परप्रीतिनिर्भर विषयसोश्यनिरतयोः । पचमुटानामुपरि जाता दुहिता प्रवररूपा ॥७॥ गिरिकन्दरान्तर्गता देहोपचयेन गुणकलापेन 1 सम्परलतेव वर्धते चम्पकमालेति कृतनामा ॥६॥ अथ योग्यता प्राप्ताऽध्यापककुमुदचन्द्रपार्थे । लक्षणसाहित्यप्रमाणज्यौनिषादीनि सा पठति ॥९॥ सामन्तमन्त्रिभरसंक्टेऽथान्यदा नरेन्द्रस्य । आस्थाने प्रविष्टः प्रतिहानिरूपितस्वरूपः ॥१०॥ राजाधिराजारिकेसरिणः प्रमोः कुणालानगर्याः । नाग्नाऽभरगुरू राजगुरुत्वगुणपरिपूर्णः ॥११॥ अभ्युत्थाय राज्ञा सादरमवगुज़ोनिनस्थाने । उपवेश्य पृष्टोरिफेसरिनृपतेः कुशलम् ॥१२॥ तस्मिन्ध क्षणे याला चमकमाला सखीभिः परिकरिता । निजाध्यापकयुक्ता संप्राप्ता राजपाधैं ॥१३॥ - ली, शिरिष्ट गार यग्याम्टा गा मा पास विराभेद।

१०४
सुपासनाह चरिअम्मि-
3.
पापडिया नियेण उच्छंगे ठाविऊण सापुट्ठा । किं पहियं पुत्ति! तए कहेहि मूलामओ आरम्भ? |
सा किपि जा न जंपइ ता मणियं कुमुयचंदवियुहेग । अपढियमवि मुणइ इमा नरवर!
तं सोउं अमरगुरू अरिकेसरिणो महानरिंदस्स । जइ गिहिणी हवइ इमा तो लॉ इय 'विचितेरें :
पुच्छइ कि तह वच्छे चूडामणिसत्यागमो अत्यि?।सा भणंइ अत्यि किंचिवि, जइ अस्थि कहेहता
होही को तुन्झ पई कया य कह वट्टिही य सह तुमए । संतसंपत्तीए कइ पुत्ता कई व पुतीमो!
लनाए जा न जंपइ तं पइ पच्चुत्तरं, तो भणिया। उज्झाएण फदिजउ मा विजाहीलण ।
तो परिचितिय जंपइ मउयं महुरवखुरेहिं सा घाला । अरिकेसरिनरनाहो वरिसते मह पई होही ।।
पारद वरिसे रत्तो छम्मासे विरचिऊण रच्चेही । सुयजुयलं एका कन्नगा उ तह संतई होही ॥२१॥
इस कहिय तह पुढे इण्डिमपुटपि किंपि साहेमि । तुह पुत्तो संपत्तो परलोयगईय दसमदिणे ॥२२॥
तीए गिय रपणीए चरिमे जामम्मि पणइणी तुम्ह । पुत्तरयणं पसूया वरलंछणलंछियसरीरं ॥२३॥
भर सो विसायसंतीसपरवसो पुरछए नरिंदमयं । को हेऊ संजाओ परलोयगमे मह सुयस्म ॥२
सो सविसम परिमारिऊण चूडामणीए परमत्य । सम्मं नाउ साहइ जहटियं वइपरं एवं ॥२५॥
में परियमो मि नइया रापारसेग तायमुहिसिंउ । तइयां किल तुह पुत्तो तए समं आसि मंचलिओन
को नए चिमुको समुजानो मणम्मि अवमाणं । सुहपंमुफीलिएहिं कीलतो सह ययंसेहि ॥२७॥
परतिया नरेनोरम स्थापपिया सा पृष्टा । किं पठितं पुत्रि ! त्वया कथय मूलादारभ्य ! ॥१४॥
मिरियानातिनावरणितं कुमुदनन्द्रविपुषेन । अपठितमपि जानातीयं नरवर !
तत् सदासरायरिकमरिगो महानरेन्द्रस्य । यदि गृहिणी भोदियं ततः सुन्दरमिति विचिन्त्य ॥१६॥
पृष्ठाि यन्मे ! चूडामगिवानागमोऽस्ति ! सा मणत्यस्ति किचिदपि, यद्यस्ति . ५
अनियति वाला पतिः कदा म कथं कायति प सह खया 1 संततिपती कति पुत्राः कति या पुष्य !!
एका पावन नापति तं पति मन्युनरं, ततो मणिता । उपाध्यायेन कथ्यतां मा विधाहेलनं गत्॥१९॥
२१ रिन्य अत्यति महतं मधुगी: मा पाला । मरिकमरिनरनायो वर्णन्ते मम पतिर्मविष्यति ।
द्वारा पनि रन्य मामा विग्ज्य रक्ष्यनि । पुतयुगलमेका कन्यका तु तथा संततिर्मविष्यति ।
घि सा पृष्ट कामयति रिमपि कपयामि । सव.पुत्रः समासः परलोकगती दशमदिन ॥२॥
दमन्द मन्या परमे याने प्रणयिनी नं। । पत्ररत्नं प्रमूना परामधनकाशिनशरीरम् ॥२५॥
काम
दिन म नग्न्टपुताम् । को हेतुः संजातः परयोगमे मम मुतम्य ! ॥१॥
दन
समय हारने. परमार्यम् । सम्यग शाखा कथयति यथास्थितं म्यतिकरमेयम् ॥२१
ने दामादेन नादिश्य । नदा मिल ना पुत्रान्वया सममागी संघलित ||
भामा एन्ट प्रान् मरयामारन् । गुमगांगुरित बीइन् सर यागः ॥२७॥

चंपपमालाबादा। मह अनया कपाई उजाणमहमम्मि गमणत्यं । तुरपुएरिसखान करे करेजण जा चलिभो ॥२८॥ मोजणीएमणिपं पूजा चेव सगरयणमिण। न चालिग्जर तापछी गरछ एवं रिमोत्तूग ॥२९॥ बमाणियमाणं मननो सोवि.पुनकम्मरसा । रयणीए पमुताए सपरियणाएवि अंगणीए ॥३०॥ अणि सणियं सपणीपपाउ गंतूण उवरणस्संतो। बावीए निवरिओ सिाहियो य से पाणयो । लत्य गरिहो सो अलावणं पत्तिमिपि । नपणीपमुहनणेणं तो दह पासम्मि पामो ||३२॥ पेसिमोधरंगो एही सो संपपम्मि एत्येर । तरपणमह परिहारेण मायो सोवि संपचो ॥३३॥ बरनाई अमरगुरुं च नमिप तं तप कहेइ मो सनं । जद मरीए मणिपं अपागुरू मा पंपे ॥३४॥ अनापतिमिरहरणी अलदारणी य नयनयतहार । तुम्द गिहे अदमा पसारमई एम || इस सेवि पसंसारसिए अन्याणसलिए लोए । आपुरिछण जगपं समुष्टिया जाव शिर कुमरी ॥२६॥ का अंगविलग नरवरेण अनेण नपणु लोएण। दिमासेमाररण, रमा ना अमुपचंदरम ॥३७॥ दिन गुणलरसम मासणं नारणं दरिदस्स ! संपयमालाणुगमो गमी तमो गोवि निपठाण ॥८॥ मरनाको अमरगुरु पानं तम्ब सं कुणालं।गत जुनं हरियं निपानिपटार ॥३९॥ ता सखेपेण चिर फोदि रायादिरापाए । सो पद भरगुरू गुग गो अन्यि गीपार ॥४॥ तो भई चिप दिनउ लिनउ भत्येण सद गयो उचिसो । इस आएमोरापारियम, मो जाएगा! षयान्या कदाचिदुदानमहोत्सवे गमनार्थम् । वत्पूर्वपुरपराई करे कृत्या यापचलितः ॥२८॥ ततो जनन्या माणितं पश्यत एष सहानमिदम् । नए रास्यते सम्मार R T रिप९॥ धामानितमामानं मन्यमानः सोऽपि पूर्व कर्मचात् । रजन RTायो सपरिबनाया अनत्या. शनैः शनापनीयाद् गत्योपचनात्यात. दाप्यो निपतितो विपटिनय तरस Rare; PART দীর বিব: বাচলামানৰ মৰিকাষ। এবামন সব খান पेपितः पुरक एयति स सांप्रतमी तगमप प्रतिहारेण सूनित. मोऽस मामः ॥१५॥ नापममरगुरु न मला सत् तथा कथयति स सर्वम् । पया मार्या भगिरथ Har ॥४॥ लहानतिमिरदरणी भाटघरा जगप्रयवभिः । एप्मा गरेऽवती र ॥३॥ पेऽपि मासारसिके आस्थानसस्थिते लोके । आप अनकं समुस्लिा यानि | "लान नरवरेणान्येन ननु लोकेन । दतमसमरण, राश सपा पुदमन्दार on দি হাশেম দায়ী নাম ধাম। ধমকুমাফাসী চন: কীৰ সিমলা ! नायोऽगुरु प्रति जाति ता संप्रति एमाला पन्तुं दुल स्वरित निरिमनन्दना मगर कथय राजविरागदेशम् । नतो बलायम युदाई गोवा +3 मप्यं दीपा सामनामन मह दुर्ग जति । वादेलो राजाभिय, तो अति ग १ . १५.amrapan

तो पभणइ अमरगुरुं बुद्धीए अमरगुरुसमस्सावि। जामओ तुझ पमाओज सा न हु मग्गियाताया।।५-3
सुपारागाद-गरिमम्मि-
अरिकेसरिनरवइणो रजमिण किं गडेण पोण? तो अमरगुरु नाइ सुगमते तुझ को तुहो?
अप्पाविउँ गढं सो रन्ना संमाणिमो बहुपयारं । नियनपरि संगलिमो निना विग्हयाम पनी ॥४0p
चालाए अवलाए सारपवालिंदुनिम्मलफलाए । कलिकालालुगिनाए तिनि भगन्मयाई से ॥४४॥
तथाहि-
इह देसकालकरहियापरसुगुमन्यपयडणं नाणं । रुव अवयवममुदगसोहं मुणिमणविणोयम्पमं ।'
इत्थियणतुच्छयाविसयसत्यअवहेलो फुडं विणमो। अन्भासामो फम्मम्मि कोसलं तं इस विडियो ।'
संपत्तो य कुणालापहुणो अरिकेसरिस्स पासम्मि । ललियंगरापपेसियमुरणीयमुवायणं ततो ॥४ा
उचियपडिपत्तिपुष्य उवविसि कहइ तुम्ह आएसो। ललियंगएण रना सीसैण पडिन्छिभो एवं ॥१८॥
अह जहवतं साहइ जंपेइ अवचवं च सो चेव । जेण पमूया मुवणिम्भूसणं परिसा कमा ॥१९॥
तथादि-
रूपेण रई वरई गउरी गंगावि जीए न हु.चंगा । सोहग्गेण सदमा रंभावि हु त नियनाणं ॥५०॥
सयलकलाकुसलतं तीए पाएण, किंतु नरनाह !। चूडामणीइ सो कोवि परिमो जो न अन्नस्स
कह जाणह इय भणिए सवित्थरो पुत्तमरणवृत्ततः । तीए जह परिकहियो तह कहिओ तण नियरको।
किं वहुणा अणुरूवो संजोओ जायए जयप्पवरो। जइ तुम्हाणं करर्फमसुलभं लहइ सा वाला ॥५॥
एवं निसुणतेणं नरवइणा वम्महो तहग्यवियो । 'जह गरिमर्धारिमादि चत्तो ईसाइव खणेण ॥५४॥
अरिकेसरिनरपते राज्यमिदं किं दुर्गुणैकेन । ततोऽमरगुरुजल्पति सुजनत्ये तव कस्तुल्यः ? ॥४२॥
अर्पयित्वा दुर्ग स राज्ञा समानितो बहुपकारम् । निननगरी संचलितश्चिन्तयति विस्मयवशं प्राप्तः ।।१३।।
चालाया अबलायाः शारदबालेन्दुनिर्मलकलायाः । कलिकालकलोत्तीर्णायास्त्रीण्यत्यद्धतानि तम्या. ॥४४॥
इह देशकालव्यवहितवादरसूक्ष्मार्थप्रकटनं ज्ञानम् । रूपमवयवसमुदयशोभं मुनिमनोविनोदक्षमम् ॥१५॥
स्त्रीजनतुच्छताविषयशास्त्रावहेलकः स्फुटं विनयः । अभ्यासात् कर्मणि कौशलं तदिदं विधेः ॥४६॥
संप्राप्तश्च कुणालाप्रभोररिकेसरिणः पार्थे । ललिताहराजप्रेषितमुपनीतमुपायनं ततः ॥४७॥
उचितप्रतिपत्तिपूर्वमुपविश्य कथयति युष्माकमादेशः । ललिताङ्गकेन राज्ञा शीर्पण प्रतीष्ट एवम् ॥४८॥
अथ यथावृत्तं कथयति जल्पत्यपत्यवांश्च स एव । येन प्रसूता भुवनकभूपणमीदशी कन्या ॥४९॥
रूपेण रतिर्वराकी गौरी गङ्गापि यस्या न हि चङ्गा । सौभाग्येन सदम्मा रम्मापि खलु तां पश्यताम् ।।३।
सकल कटाकुशलत्वं तस्याः प्रायेण, किन्तु नरनाय! । चूडामणौ स कोऽपि प्रकर्षो यो नान्यस्य ॥११॥
कथं जानीति मणिते सविस्तरः पुत्रमरणवृत्तान्तः । तया यथा परिकथितस्तथा कथितस्तेन निजराजम्या।
किं पहुनाऽनुरूपः संयोगो जायेत जगत्प्रवरः । यदि युग्माकं फरस्पर्शसुखलाभ लभते सा बाला ॥१३॥
एवं शृण्वता नरपतिना मन्मयस्तथा पूर्णः । यथा गरिमधीरिमभ्यां त्यक्त ईर्ण्ययेव क्षणेन ॥१४॥

। * ল খ ম শমযিনি গিয়ালি গা গানথাপি। লা লা লা ম ম স সমযান ববি সীমশাগুলো। লঃ {মা লাদি ব ম স দা গল্প শখ । স্যাশানালদাগে । লা গfe শাহ্ * গলা লগ (বি। বই বা যা খােব । শামাখা গালি দি মাথামলিমা রুম্মান দা খানম পিয়া। বা নালা-নগামাে খাই । Nilee यो मनिशम मिगणमाना मिरगणां ॥२॥ গা মা পা যত্ন দােমান্ত ঘাহ। যা যুণ্যান অধ্যা লাল।} {া গা যুমাল মিয়া লাগা। মিংলায় যা মূল বাণী বশিষ; }} লা অর্থ - * লা থিং ঘৃগ সুম। দিন যুগো মাথা নিলুথা ম}} ই বিশ্ব সাথ সাথ দে মাথা ধান্ম। বিদেশ সুনামযার্মা। সিথrd সব যুগ ধুমেল দা থালা বট। হ্যা বাদাম কম ? । মা সমগ বাদাষাযো যা , গাধা।বিশালগা বিল অল্প বয় সাধ ও | ঃ কাবিধ পর্যায় হামলার দাৎ।হাবি হয় নিষ যা }}}} * - . - * - - - { স। প্রথমত, খামারি। অশষ দুদী য ক ন বস্তু মাত্র প্রা{{২৭} বা কথাশি সং 'ব। ননধি বিধাংশা নাগাে বন}} শঃ সংযুকযুনাফা পাবৰ ৰা লং : স ।যাল বধ বা ধং আপন: ঋথির: {}} | মগ্ন খাবি খুশি লবণ খ গ ল্যৰ । খসখাপূখানাপিনী {{{} সাল মাধমিল থrঘর্ব ঃ প্রথম। ঘাস বা ব যোগী যুষে {}} wয ন যুথিন ব্যাগ বা বিনিমশেষ বিদায় অংকঠিন; }}{ }} ; fe, শিশ: মর্মানিনি। পূখণ। মার্মা সাবিনা নেই ব্যয় l পিশ থ ( গ্রাফাসহ নিকৃষ্ট ৰাষা যা হয়নাঃ গ ঘ ২}} স; মমগাম বন্যায়ভুগ। গুলশৰ্মাৰ সনে । লং = বিদ্যালয় সূধী সা:। ঘিমাচায্যময়া নৰ মালামু যদি ধী পাের্য বর্ণমান : হার ছিল শ ষ্ট, যথায সব যুং থাবা শয়ং ৭৷ এসব শাশয: যে আগন্য থাকা।বিনা যুবা যাযামি: {{} বিলিযা খঘল বা খাল্য। যা যুথ বৰ মাগ: কন কাল? | Fা মলকি খাবধাষেশষ, ঘশী সাবিলদলবিহার হয় খুন হন | | মধু সাদশ ল গব আৰম ন { নাৰ। গৃধি ওষণফ নিসনা যায় বাং{{

"
कारेइ समालिदणं परिहावइ तह य वरदुग्लाई । देवालयम्मि ने अप्पेइ य पुष्पगंधाई १८०॥
मानं धारयति नया नामानि ! देवालय नावापयानि च पुष्पगन्धाhिoll
सुपासनाह-चरिअम्मि-
तो उहिऊण सीदासणम्मि त ठाविउँ पणमि च । अवरासणे निविद्वो चंपयमालं पयंपेइ ॥७२॥
नरवरपाणिग्गहणे परिसविलंबम्मि तुज्झ को हेऊ? । नियपायंगुर्ट पइ निवेसए सा तो दिदि Isk
जपद न किंपि जा ताव नरवरो सदिऊण जोइसियं । भणइ कुमरीए पाणिमाहणे लगे निरहार
सो भणइ हुंति न इमम्मि बच्छरे सोहणाई लम्गाई। जं भाणुखित्तसंठियजीवणं दूसिर्य एयं ।।३।।
यव उक्तम्:
गुरुक्षेत्रगते मानौ भानुक्षेत्रगते गुरौ । विवाहादि न कुति वान्छन् शुभपरम्पराम् ॥"
तेरसमासे अहिए गुरुस्स एक्कम्मि होइ रासिम्मि । जं भुत्ती तो वरिसे गयम्मि वइसाइमामस्स ।।
उत्तरफागुणपाए पढमे एक्कारसीए सुद्धाए । सुक्के हरिसणजोगे रविरिक्खा समरिक्खम्मि १७२॥
उदयाो गए घडियापणगे घडियातिभागऊणम्मि । विसलग्गे ववुत्तमअसे उदयाइसेदिनुपं १९७६
पंचगवलजुत्तं रविसुकेसुलाणपत्तेसु । लायाइदोसमुकं नरवर । अइसोहणं लग्गं ।।७।।
तनो यतं लिहाविय अप्पाउं पुरोहियस्स तो । समाणिउं विसनइ जोइसिय मेइणीनाहो used
नेत्रण रायरायं मजणसालाए अंगमदेहिं । तो लक्खपागतिल्लेण अभंगापेइ मजेइ १७९१
सोवि यवहारउघिय पूयइ पणमइ तमो सपरिवार । ने भोयणसालाए भोइउं ठवइ पलंक १८९७
भगइ प तप्पयरसं गौतीमुक्सं जहा इह जणस । पुनेहिं इहागमण एवंविहपुरिसरयणस्म ॥८२॥
धन उत्थाय सिंहासने त स्थापयित्वा प्रणम्य च । अपरासने निविष्टश्चम्पकमाला प्रनल्पति १७०॥
नरवरपानिमरणे वसविलम्ये तव को हेतुः ! । निजपादाङ्गुष्ठं पति निवेशयति सा तनो दृष्टिम् ॥३१॥
भारति न किमपि यावत्तावन्नरवरः शनायित्या ज्योतिर्षिकम् । मणति कुमार्याः पाणिग्रहणे लानं "
स भाति मान्न नास्मिन् वर्षे शोभनानि लग्नानि । यद् भानुक्षेत्रसस्थितभीवेन दूषितमेतत् ॥१॥
पोदशमा पनि गुगरकम्मिन् मीन राशौ । यद्भक्तिस्ततो वर्षे गत वैशाखमासस्य 1180
उत्तराधानगुनादे प्रथमे एकादश्यां शुद्धायाम् । शुक्र हर्षणयोगे रविवाशाद् दशमः ॥७॥
रसाद पते पनि टिकाविमागोने । पृषलग्ने पयोतमांश उदयादिशुद्धियुतम् ॥६॥
एमवायुट पिटुक पोरशन्यानयानयोः । लातादिदोषमुक्तं नरवर ! अतिशोभनं लानम् ॥३०॥
भनय हटवविवायित्वा पुरोहिताय ततः । समान्य विग्रजति ज्योतिषित मेदिनीनामः १०८॥
* राज्यानं महनधारापामहमा मती लक्षारनेरेनाभ्यनयति मजयति ॥७९॥
: মহান ৰ পূৰৰ গৰি ন নববিখান। না শীল্পনায় সীমাথা না।
२ कप पाण्यं यथान्य जनप्य । परिहागमनमे विधारपरलाय ॥४२॥

ঘামায়। सा गोलिनिहिनापति सपना गुंदरा दसा इण्डि । भुंनाउ परिहाविच मुति ते सध्ये १८३|| सम्माणिड नरिंदो हयगयाहरयणभूसणाईहिं । भणिभो सुहासणत्यो लालपंगयाइनाईण ॥८॥ नपणे तुम्ह देसणप्रमयरसासायपरवसेसपि । परिचितइ मह हिययं एयाणटाणपहिबंधो ॥८५|| मावि मान्यलि सो पसोपामरगिहम्मि फरिनाहोपरापरताण इम नेण चिरं तत्य पासति (1)11८६॥ ता निपनपराभिमुहं परइ पयाणं जया नरपरिंदो। पयमालावि तया कम्नविय तत्य आगमिही ।।८।। सह मन्स अमोहि, पाणिग्गा ऊसम्मि कमाए । होहिति से निमित्तं, भगइ नमो नरवहिवई ।।८८॥ उरिपन्नुए कालन्नुए धीरेम गल्याहियएमु । मुयणधुरंधर ! को धरहतुझ लीई तिहुपणेवि ! ।।८९॥ सम्भावनेहपरिपेसलाण नि रमायणा | तु विणयालागाणं नरवर ! तित्ति न वद्यायो ।।९०॥ सावि मगोरसाय पपमाला न ठग ना पुरओ । ता सिदिलिपगुरुकर्जातराणाह ठाणसम्हाणा९१॥ तो सो पयमालाए सह लहुं नरपरं विसजेइ । काययपयाणयाई अणुगत वलण्णुमामो ॥१२॥ रामावि तपशु पंचपदाचिसिनमाणनियनं । नियनयरं संपत्तो कमेण असियधपपडायं ॥९३॥ मो घेरयमालाए पासामो अप्लिमो नरिदेण । अन्य दिया नियठाणद्वियस्स नयासवे कुणः ॥१४॥ पइदिवस भाइ ना, अहमया नग्वरण अमरगुरू । मह नीमो सो जंपा कलाविपार भणह किंपि९५|| मामणइ विविहलासडिविदिमयम्भाण तुम्ह फोभिमो ? नो सोभणा रिमेयं अप्पत्युयमुल्लयेह तुम ?॥९६।। मानंद किमपत्पुपमिद किं धम्मो फलान तुम्हमया । इहलोपारलोइपसिपमुहसंपाडणप्परा ? ॥९७१ समाइ गोरिनिहितानामपि संपधना सुन्दरा दोदानीम् । भोजयित्वा परिधाप्य न मुच्यन्ते ते सर्वे ॥८॥ 'समान्य नरेन्द्रो दयगनरथरलभूषणादिभिः । मणितः मुखासनस्पो ललिताकपृथिवीनाधेन ॥४४॥ भयनयोत्तय दर्शनामृतरमास्यादपरस्योरपि । परिनिन्तयति मम हृदयमेतपो स्थानप्रतिकधम् ॥८॥ कथमपि मरम्पले हंसः प्राप्त पामरयदे करिनाथ. । न प्रभवति तयोरिद येन चिरं तत्र यासयति ॥६॥ तस्माद् निजनगराभिमुख करोति प्रयाणं यदा नावरेन्द्रः । पम्पकमालापि तदा क्रय तबागमिष्यति ॥१७॥ सह ममामात्यैः, पाणिप्रोत्सवे कन्यायाः । मदिप्यन्ति ते निमि, भगति ततो नरवराधिपतिः | नितने कालोपु धीरेषु गुरुदयेषु । सुजनपुरन्धर ! को परति ता रेखा विमुक्नेऽपि १ ॥९॥ समास्नेहपरिपेशटानां नित्यं रसामनानामिव । व विनयालापानां नरवर ! तृप्तिं न मनामः ॥१०॥ খাবিননায়াখখাতাল নিছার খাবার। আবাঘাবস্যানিলােম আনমনা{} ततः स पम्पकमालया सह लघु नरवरं विसति । कतिपयप्रयाणकान्यनुगम्य बलतेऽनुज्ञातः १९२॥ राजापि तदनु पयामानानन्त्यमानत्पकार्यम् । निजनगरं संपात: मेणोत्रितध्वजपताकम् ॥१३॥ मम्पकमाला सादोऽपितो नरेन्द्रेण ! यत्र स्थिता निजस्थानस्थितस्य नयनोत्सवं करोति ॥९॥ प्रतिदिवस यानि सन, मथान्यदा नरवरेगामरगुरुः । सह नीतः स जल्पनि कलाविनारे भगत किमपि॥९॥ सा मानि विभिपापडविहितधर्माणां तव कोऽभिमतः ! १ ततः स मणति किमतमप्रस्तुतमुल्लपय यूयम् ! ।। Ham....... - " . . सुपासनाह-चरिअम्मि- * यता, वावत्तरीकलापंडियावि पुरिसा अपेडिया चेव । सबफलाण पवरं जे धम्मकलं न पाणेति ॥१८॥ भणियं च अमरगुरुणान वियारो एत्य संगओ कोवि । जो जस्स पुव्वपुरिसेहिं सेविप्रोतस्ससो .. किञ्च सुस्सीला दुस्सीला.व होउ जणणीए कि वियारेण । अन्ने विज्जुवएसो ओसहविसए जइ पमाग। तह नियगुरूहि जेसि जो कहिओ जनपभिइओधम्मो। सो चिय तैसि पमाणं किमिमीएं . इय भणिउं अमरगुरू धम्मवियारम्मि उवरओ जाव। ताव कलयंठिकठा भणइ लडं तर भणिय किंतु न एवं जपंतिपंडिया होति तुज्झ जे सरिसा । परमपुरिसत्यभूए धम्मे जुत्तो चिय परमचं पुरिसत्थेसिमस्स जं एस अत्थकामाणं । पयर्ड निघणं बहुजणस्स भणियं च नीईए ॥१०॥ धर्मादयोऽर्थतः कामः कामात सुसफलोदयः । आत्मानं हान्ति तो हत्वा यो युक्त्या न निषेयते । पुनस्स य पावस्स य जइवि अभावो भणिजए मोक्खो । सोवि हु पुनप्पगई विवागजं तु , जं जंपियं तए बुह ! कमागओ जो य जेसि किल धम्मो ।सो य पमाणो तैसि एपंपि न संगई पुञ्चपुरिसकमेण जइ दालिंद हयेइ वाही वा । ता कि कुलजारहिं ताई नो वणिजाई ? ॥१०॥ तह जणणीदिद्रुतो न हु लट्ठो जेण सुपसिद्धमिण जणणीवि गलियसीला अप्परिचता हगइ ओसहदिढतेणवि गुरूवएसो पमाणिओ तुमए । रायदोसविउत्तो परमत्यविऊ य होइ गुरू ॥१०॥ सा जल्पति किमप्रस्तुतमिह किं धर्मः कला न तव मता । ऐहलौकिकपारलौकिकशिवमुखसंपादनप्रवरा. द्वासप्ततिकलापण्डिता अपि पुरुषा अपण्डिता एव । सर्वकलानां प्रवरां ये धमकलां न जानन्ति ॥९॥ मणित चामरगुरुगा न विचारोऽत्र संगतः कोऽपि । यो यस्य पूर्वपुरुषैः सेवितस्तस्य स धर्मः ॥१२॥ सुशीला दुःशीला वा भवतु जनन्याः किं विचारेण । अन्यद् वैद्योपदेश औषधविषये यथा प्रमाणम् ।। तथा निजगुरुमिर्येषां यः कथितो यज्ञप्रमृतिको धर्मः । स एव तेषां प्रमाण किमनयाऽनर्यचिन्तया !!" इति मणिद्वाऽमरगुरुर्धर्मविंचार उपरतो यावत् । तावत्कलकण्ठीकण्ठा मणति सुन्दरं त्वया मणितम्। किन्तु नैवं जल्पन्ति पण्डिता भवन्ति तवये सदृशाः । परमपुरुषार्थभूते धर्म युक्त एव विचारः ॥१०॥ परमत्वं पुरुषार्थेप्यस्य, यदेपोऽर्यकामयोः । प्रफट नियन्धन बहुमनस्य भणितं च नीती ॥१०॥ पुण्यस्य च पापस्य च यद्यप्यमावो मण्यते मोक्षः । सोऽपि हि पुण्यमकृतिविपाककार्य तु सुप्रसिद्ध यजस्पित स्वया बुध ! क्रमागतो यश्च येषां किल धर्मः । स चप्रमाणं तेषामेतदपि न संगति लभते पूर्वपुरसकन यदि दारिद्रय माति व्याधि । ततः किं कुलमास्तौ नो वर्जनीयो ! ॥१०॥ तथा बननादृष्टान्तो न सट्ट सुन्दरो येन सुप्रसिद्धमिदम् । जनन्यपि गलितशीलाऽपरित्यक्ता हन्ति भोपपदृष्टान्दनापि गुरूपदेशः प्रमाणितस्त्वया । रागद्वेषवियुक्तः परमार्थविय भवति गुरुः ।।१०९॥ + ॥ घंपयमालाकहा। सो सयपरिहंतो तव्वयणविऊ वा ठिओ य आणाए । फाले घिय जयणाए चट्टतोमच्छरविमुसो ॥११॥ रागाईहिं विमुको अरहंतो अनदेवया न तहा । किमिह पमाणं इय गुरुभणिए पभगेइ रायमुया ॥११॥ एवं इत्य पमाण जंतेसि तेसु तेसु सत्येम । सुबइ तहा सुरुवं जह रागाईण उवलंभो ॥११२॥ संहारसिद्विपालणकारणभाषेण जे जहा भणियं । अकुणताण सयं चिप अकहनाणं च लोयाणं ॥११॥ किस तलतिकृतयोऽपि दर्शयन्त्यन्पदेवानामहतवान्नरम्--- इह हि रमणीशनाक्षालीधराः सुरमूर्तयो, निपुणमुगमान् रागद्वेषभ्रमान् गमयन्त्यलम् । तय पुनरियं स्यचासमा तनुः कृतकृत्यता, प्रसभमुशती स्वामिन् ! सत्यं भवति तदत्ययम् ।।" याइसुजुत्तीहि सो तीए निरुत्तरो सहा विदियो । नह अरिकेसरिमहिमो जिणधम्मे निचरी नामी ।। तो पभणइ अमरगुरू भवनलहितरी तुमम्ह मंपत्ता । जं उम्मग्गपयट्टा टविया निणधम्ममग्गम्मि॥११५॥ इस तेण कहवि गमिमो धरिसो कटेण जुगसमाणो सो।पत्ते य लगसमए रमा वींवादिया पारा ।। सीए समं विसयसुहं पंचपपारं नमो अणुहवंनो । इंदुच्च देवलोए गर्यपि कालं न पाणेइ ॥११॥ अपाणं अमरगुरू आहनपा मुपिणयम्मि रयणिमुहे । करहाटं पिन्छइ गरनं दाहिटिमाणा११८॥ चितइ नइ सबमिणं तो मह आउखमो समासमो। पाउरखोदाईहिप विपुण मुसिगाई दीमंनि ।। इस सो भणइ नरिदं पुरछह देवि ममाउणो सेमे । देविसयासे ने त भगा निको मैं पुर।१२॥ अप्पटासा सादइ सवं से सुमिणवइयरं देवी । भणइ य तुप दस मामा रोसोभाउम्म नो गोगि।१२।। भणइ मह पम्मनणणी ! धम्मगुरू संति संपर्य फत्य ? । जपर देवी जोपणमए दिवहर पुराणपुर।१२२॥ स्वयमईन् तदननविद्वा स्थितन्याशायाम् । काल एव यतनायो धर्तगानो मात्सप विमुक्तः ॥११॥ रागादिभिर्विमुक्तोऽहमन्यदेवता न तथा । लिमिह ममाणमिति गुरुभणिते प्रमणति राजमुता ॥१११॥ एतदत्र ममाणं यत् सेपो सेषु तेषु दशावपु । भूयते तथा स्वरुपं यथा रागादीनामुपलग्भः ॥११॥ संदारष्टिपालनकारणभावेन यपया भगितम् । अकुर्वसां स्वयमेवास्ययता व लोपरनाम् ॥११॥ इत्यादिसयुक्तिभिः स तथा निरुत्तरस्तथा विहितः । यथाश्रमरिसहिनो निनपर्ने नियनो नामः ॥११॥ ततः प्रभणत्यमरगुरभवजलधितरी समस्माकं संपाता । यान्मार्गप्रवृत्ताः स्थापिता जिनधर्ममार्गे ॥११॥ इति सेन कपमपि गमिनो वर्षः कष्टेन युगसमानः सः । मात व लग्नसमये राहा विवाहिता पार ११॥ तयां सम विषयसुरा पत्रकार ततोऽनुभवन् । इन्द्र इस देषयेके गामाप कारं न जानाति ॥१७॥ भाग्मानममरमुरथान्यदा स्वप्ने रजनीमुसे । परभारूरं पश्यति गठन्त दक्षिणनिnि मिन्तपति यदि सत्यमिदं ततो ममापुःतयः समामतः । पातुभाशिभर हिन्दु स्वप्ना मन्ते १९: रवि स भगति नरेन्द्र का देवी ममायुः शेषम् । देशसकाशे नीला में नाति नः दयं SRPoll Term कपयति सय सम्म सनयमिकरं देवा । भगति पद समासा आइपम्लर - । -- सुपासनाह चरिअम्मि-- तो अमरगुरू जंपइ रायं देवि च खमह अवरद्धं । ज किंपि मए, संपइ मह सरण ताण पयामलं ।। 'मणा सगग्गयवयण नरनाहोवि युह ! तुझ अवराहा । तीरंति केवि सहिउ इको पुण दुकरं समि। इहलोयपारलोइयमुइसयसंपत्तिकारण देवी । चंपयमाला देसंतराओ जं आणिया तुमए ॥१२५॥ साविय नस्स मुयं तस्स पर ठावए नरवरिंदो । सम्माणिऊण विविहं पञ्चक्खं रायलोयस ॥१२॥ कारइ कारागारं मुन्नं योसावर अमारिं च । दायेइ अमरगुरुंणा दाणं अघाइदीणाणं ॥१२७॥ सम्मागद साहम्मियवम्गं सम्बंपि तह य कारवइ । जिणमंदिरेसु मणनयणसुहयभट्ठाडियामहिम ॥ 'इस एकमाइ तमालधम्मकिचं कराविउ सयलं । धम्माइकजजोगं परं अप्पाविउ दविणं ॥१२९॥ मानविगवाहणाई अप्पायें तहेव वरसुहडे । मग्गसहाए दाउं काउं अनपि जं कियं ॥१३०॥ आपून्छिरण बहुपाई रजकनाई धम्मकनाई । अणुरूपम्मि य लग्गे अणुङलेसु च सउणेमु ... मगुगनूर्ण परम पयांगयं नरवरेण अमरगुरू । पन्चनागहणत्यं विसजिओ स यहुमाणेण ॥११॥ मन्गनिगमरमस्मिाइयम्माम्माई अग्गमो चैव । अप्पिपदव्येहिं घम्मिएहि सयलाई कारितो ॥१३॥ मिग्गिस्यतिबनिसपमूले तुरियमेव गंतॄणं । पडिवजिवि पव्यन्नं सासयसोखं गो मोरले। भा गाना तुलादेवीद मुवरि । यहुकूडकवडमरिया भणिया .41 मापारि म पापमालाए व्यसु नेण इमं । त्रिसमीसत्तणसंकियमहुमोयणमिव निरोपमा पनि यानि ! पर्मगुरवः सन्ति सांप्रत पुत्र । जापति देवी योजनशते दियाढ्ये पुराणारे ।।।। मोप्रारति गगन देवीप क्षमध्यमपराद्धम् । यत् किमपि मया, संपति मम शरणं भारत का मरनायोऽपि दुध ! तवापरावाः । शस्यन्ते केऽपि सोडुमेकः पुनर्गुष्कर शामितम् । । । KATHAमरतमंगनियरणं देवी । धम्पकमाला देशान्तराद् यदानीता स्वया ॥१२॥ रश्मिा लय लप्य पदे यापयति नरवरेन्द्रः । सामान्य विविध प्रत्यक्ष राजलोकस्य ॥१२॥ कटर एन्यं भोषयन्यारे च । दापयत्यमरगुरणा दानमन्पादिधीनिष्यः ॥१२॥ सम्मान कार्य मा नया चकारयति । निनमन्दिरेषु मनोनयनानदानादिकामहिमानम्॥११॥ रामद हवामहल कारपिला सकलम् । धादिकार्ययोग्यं प्रयुरमयित्वा द्रविणम् ॥१२॥ रायसवा दोन वरपुमान् । मागंसहायान् दया कृत्याऽन्यदपि यत्कृत्यम् ॥१०॥ KE गयकागि धर्मचागि । अनुहोय सानेऽनुलेषु न शने ॥११॥ बायकं नरेभामरगुतः । प्रत्यायहणा विमः स बहुमानेन ॥११॥ सादर दिसम्बत एष निदधाति मामानि कारयन् ॥१३॥ * मरियम पायां भावमयं गतो मात ॥१३॥ ফেলে স্বাক্ষৰ । মহাস্থাপনা মনা মানা (গুণ |}. ফকিরুল ইমাম ইমাম। কিনিশয়ামেশানমি সায়ম .. - चंपयमालावदा पचाया पपाद इमीए रमणीगुणेहिं पपरहि । बहुमाणपयं अपान गरिभो नरवरिंदस्स ॥१३७ रिपुण सो भूटप्पा इप ममा ठाविभो हमेपाए । निणदेसियम्मि धम्मे परमप्पयपरमहेउम्मि ॥१३८॥ तातीए धम्मभंसे फयम्मि रापावि चितिही एसा । जह भणइ तहा न कुणइ इय पापालतमितमिणं ।। ता नत्थेव जास्सं घरछे ! पन्छा फलंगदाणेवि । तुज्झ मणोरहरुखो होही संपुनफुलफलो॥१४०॥ श्य निध्य विदउं पषा पन्याश्या नियमदीए । दुल्लददेवीवि तयं पादिणमुक्यरइ सविसेस ॥१४१॥ तचो पादियह मा उवायसपसंकुला विनितेश् । को शु उवामओ निणधम्मभंसणे होज एईए ? ॥१४२॥ . हुँनाय नह एसा अपतपुत्ता तो पभापम्मि । गंतुं तीए सपासे आसीवाएण तोसे ॥१४३॥ पुरउवायं साहमि तीद पकरेमि रक्खण्डवणाई । ओवाइयमाईयं इच्छायामि कालीए ॥१४४॥ श्य चिति पभाए पत्ता देवीए वासभवणम्मि । पबिहारीए सा पुग्नसंगया भणइ तं एवं ॥१४५॥ साहस मं देवीए, सावितु तं कुणा भणइ एवं च । को आएसो तीए झत्ति विसजेहि दाराओ॥१४६।। देवीए इय भणिए पटिहारी विनइ नइ एसा । देवीए दहल्या मज्झ पसायं विहेऊण ॥१४७॥ एवं होत्ति तो भणिए देवीइ, तं परेसेइ । उपविटा आसीसं दाउं सा भणइ एगंते ॥१४८॥ देवीए नरिथ पुगो पुत्तविहणामु यहहासुपि । कालेणगलइ पिमं तह य अपुत्ताण न हु सुगई ॥१४९।। ता कृणमह भणियं गिह मूलिप रक्खकंडयसमेयं । मतपवित्तं ण्हवणाइयं च कारेह मह हत्या ॥१५०॥ तह कालीदेवीए पूयं काऊण तप्पणापुव्वं । सुयविसयं ओवाइयमिन्छसु तुह जेण होइ सुओ ॥१५१॥ प्रमानिका मजल्पत्यनया रमणीगणः मरः । बहुमानपदमात्मा में स्थापितो नरपरेन्द्रस्य ॥१३७॥ किन्तु समूदारमेति मन्यते स्थापितोऽहमेतया । निनदेशिते धर्म परमपदपरमहेती ॥१३४॥ सस्मारस्या धर्मभ्रंशे ते राजापि चिन्तयिष्यत्येपा । यथा मणनि तया न करोतीति वाचालत्वमात्रमिदम् ॥ तस्मात्तत्रव यतिप्ये वत्से ! पश्चात् फलवादानेनापि । तब मनोरथवृक्षो भविष्यति संपूर्णफुल्लफलः ॥१४॥ इति निधयं विधाय प्राप्ता मवाजिका निनमठिकायाम् ।दुर्लभदेव्यपि तां प्रतिदिनमुपचरति सविशेषम् ॥१४॥ ततः प्रतिदिवसं रोपायशतसंकुला विनिन्तयति । को पायो जिनधर्मभ्रंशने मवेदेतस्याः ! ।।१४२।। इंज्ञानं यधेपाऽप्राप्तपुत्रा ततः प्रभाते । गत्वा तस्याः सकाश आशीर्वादेन तोपयित्वा ॥१४॥ पुत्रोपायं कथयामि तस्याः प्रकरोमि रक्षास्नपनादि । उपयाचितादिकमेपयामि काल्याः॥१४४॥ इति चिन्तयित्वा प्रमाते प्राप्ता देव्या यासमवने । प्रतिहार्या सा पूर्वसंगता भणति सामेवम् ।।१४५॥ फयय मां देव्ये, सापि हि तत् करोति मणत्येयं च । क आदेशस्तस्या इरिति विमम द्वारात् ॥१५६॥ देश्येति मणिते प्रतिहारी विज्ञपयति यथेपा । देश्या द्रष्टया मयि प्रसाद विधाय ।।१४७॥ एवं भयत्विति तनो भणिते देश्या, तां प्रवेशयति । उपविष्टाऽऽशिषं दत्वा सा भणत्येकान्ते ॥१४८॥ देया नास्ति पुत्रः पुत्रविहीनासु वल्लमास्वपि । फालेन गलति प्रेम तथा चापुत्राणां न हि सुगतिः ॥१४९॥ सम्मारकुरु मम भगितं गृहाण मूलिका रक्षाकाण्डकसमेनाम् । मन्त्रपवित्रा स्नपनादिकं मकारय मम हस्तेन ।। . +

.
सुपासनाह-चरिअम्मि-
इय युत्ता सम्मचे अखोहणिज्जा सइंदविदेहि । देवेहि सा जंपइ धुत्तारसि जइ जणं अनं ॥१५२॥
जिणवयणभावियाणं अवगयदुहरूवभवसरुवाणं । तुम्हारिसीण वयणं न कमेइ विसंव अमम्मि :
पुत्तविहूणा सिञ्चाइ पलवियं जं तए अइवियड्ढे !। इत्थीरयणाण हुंति कइ सुया जेण चक्कीण ? |
जम्मंतरपत्ताणवि पुव्वभवभत्यपेमवसगाणं । सहसा उल्लावा तदभिहाणगब्भा पयर्टति ॥१५५॥
होइ इइ अपुत्ताणं न य सुगई, मोहविलसियमिमपि । पुत्ता अभहेऊ मे धम्मो तमो सुगई ।।१९६
पुत्तेहि जइ सग्गो होइ तो गढ मुयरी पढमं । साणी वा सउणीवा कमही वा गच्छिही सगं ॥११.
जइ रक्सकंडयाई पुत्तं जणयंति तोन हु अपुत्तो। जायइ जयम्मि कोविहु, जणंमुहा मा भमाडेसु'.
जपि पलत्तं कालीइ पूयमिच्चाइ, तत्य का काली । किंव सुरमंसगिद्धाइसाइणीएवि देवत्तं ? ॥१५९१
मोत्तृण जिणं जिणमयहिए य अन्नं अहं न वदामि । वरकरिवरम्मि चडिउं को सरक्खंध समारुहर?।१६
इय एवं जुत्तीहिं धुत्ती सुनिवारियावि नोटाइ । पडिहारीए वाहाहि धरिय निवासिया तत्तो ॥१६१
कोयेण धमयमंती सुमरइ सा पुच्चसाहियं विनं । सुमरियमित्ता पत्ता किं कायव्यंति सा भणइ ॥१६२।
पचाइया पपंपइ एसा नियनाणगचिया पावा । मझवि कुणइ अवन्नं ता जीवंती जहा एसा ॥१६२३
सारीरमाणसाई दुहाई अगुहवइ रायपरिचत्ता । सीलविसयं कलंक तह एईए पयासेह ॥१६॥
तो विनादेवीए रयणीइ समागयरस नरवइणो । वासभवणे रमतो सह तीए दंसिओ पुरिसो ॥१३५-
तथा फायदेव्याः पूनां कृत्वा तर्पणापूर्वम् । सुतविषयमुपयाचितामच्छ तब येन भवति सुतः ॥११॥
इत्युत्ता सम्यक्त्वेझीमणीया सेन्द्रवृन्दः । देवैः सा जल्पति प्रतारयसि यदि जनमन्यम् ॥१२॥
जिनवचनमाविवश्ववंगतद्.सरूपमयस्वरूपेषु । युष्मादृशीनां वचनं न कामेद् विषमिवामृते ॥१५॥
पुत्रविर्हानाऽसीत्यादि मलपित यत् त्वयाऽतिविदग्धे !। स्त्रीरत्नानां मन्ति कति मुता येन चक्रिणाम् ॥११॥
भन्मान्तरपाठानामपि पूर्यभवाम्यम्तप्रेमवशगानाम् । सहसोडापास्तदभिधानगर्भा प्रवर्तन्ते ।।१११॥
मातीमापुत्रानां न च मुगतिः, मोहविलसितमिदमपि । पुत्रा अब्रह्महेतवो ब्रह्मणि धर्मस्तत सुगति ॥१९६६
दि स्वमों मवति ततश्यागी पूरी प्रथमम् । शुनी वा शकुनि कमटी वा गच्छेत् स्यर्गम् ॥१५७
राष्टवादयः पुर्व जनयन्ति ततो न वन्यपुत्रः । जायते जगात कोऽनिहि,जनं मुधा मा भ्रमय।।१३
परि कल कात्याः पूजामियादि, तत्र का काली । किंवा मुरामांसगृद्धातिशायिन्या अपि देवत्यम् !!
पुनदा मिनं दिनमस्थितांथान्यमई न वन्दे । वरकरिवरे परित्या का सास्कन्धं समारोहति ॥११."
इत्येवं तारना मुनिकरितापि नोतिष्यति । पनिहायर्या बाहुभ्यां त्या निमिता ततः ।।१६.१३॥
कोरोमन नि सा पूर्वमापिता विद्याम् । स्मृतमात्रा माता किर्तव्यमिति सा मणति ॥१९॥
प्ररािया निशाना बना पापा। ममापि करीन्यवमा तम्मानीवन्ती यथेषा ॥१९३||
विमान्यनुमति रामयिका दिलायाय करायनम्याः प्रकाशय ॥१४॥
को विचारमा यमय नपतये । वामभवन रममाणः सह तया दतिः पुरतः ॥११॥

घंपयमालाकहा।
टाया ना अवलोपर मविसेस ना अईसणं पत्तो । सो महमा, तो राया विम्हइयमणो विचितेइ ॥१६६।।
नए रूबमोहियहियो विजाहरो इमो कोचि । पच्छन्नो पडिवनो थिद्धी ! इत्थीसहावस्स ॥१६॥
• नय धिप्पर सुमणेहि नहु विणइहि गुणिहि, नहु लजह नय माणिण नय चाडुयसइहि ।
नप सरफोमलययणि न विवि न जोचणिण, दुग्गेज्म मणु महिलह चिंतह आयरिण ॥१६८॥
नो जाइ जुबइबग्गे सम्भावं मयणमोहिओ पुरिमो । दुतरदुखममुद्दे निवडइ सो नत्यि संदेहो ॥१६९॥
जणायणभावियावि हनिम्मलकुलमंभवावि धीरावि । जइ एसावि कुसीला का गणणा इयरनारीण ? |
प तीए विरचमणो राया चितेइ मज्झ भोगखमा । नूर्ण न होइ एसा तहावि संभासणीया मे ॥१७॥
रेणुवपारी सो फोइ तीए जिणधम्मदाणो विहिओ। भरसयपरंपरासुवि पडिउवयारे न जस्स खमो ॥
यसचिटालियभोपणं तु को जिउं महिलसर । अमयंव छिप्पछित्तं न भोगमरिहेइ विउसाण !!
प तीए अंगसंगे संगोविऊण अपणो चित्तं । संररि.आगारं तीए सयासम्मि संपत्तो ॥१७॥
यदिईए तत्तो तीए अभुडिओ ठिओ सिजें । संभासिवि खणमेग पुणोवि उठेइ नरनाहो ॥१७॥
प पइदिपि एवं संभासाई फरेइ नरनाहो । नो पुण तणुसंभोग तो सा एवं विचितेइ ॥१७६।।
के कारणं नरिंदो मंदसिणेहो पईव इव दाउं । खणमेग दरिसावं पुणोवि असणीहोइ ? ॥१७७॥ .
को ओगिल्दिय सदं करइ चूडामणीइ उपभोगे । पव्वाइयविजाए पिच्छइ विलसियमसेसंपि ॥१७८॥
मा यावदयलोक्ते सविशेषं तावददर्शनं माधः । स सहसा, ततो राना विस्मितमना विचिन्तयति ॥१६॥
इतथा रुपमोहितहदयो विद्याधरोऽयं कोऽपि । प्रच्छन्नः प्रतिपको घिग् धिक् स्त्रीस्वभावम् ॥१६७||
नच गृप्यते सुस्नेन च विनयैर्गुणै, न हि लज्जाभिर्नच मानेन नच चाटुफशतैः ।
नच खरकोमलवचनेन न विभवेन न यौवनेन, दुई मनो महिलानां चिन्तयतादरेण ॥१६॥
को याति युवतिय, सद्भाव मदनमोहितः पुरुषः । दुस्तरदुःखसमुद्रे निपतति स नास्ति संदेहः ॥१६॥
जेनवचनभावितापि हि निर्मलकुलसमवापि धीरापि । यद्यपापि कुशीला का गणनेतरनारीणाम् ! ॥१७॥
इति तस्यां विरक्तमना राजा चिन्तयति मम भोगक्षमा । नूनं न भवत्येषा तथापि संभापणीया मे ॥१७॥
मनोपकारः स फोऽपि तया जिनधर्मदानतो विहितः । भवशतपरम्परास्वपि प्रत्युपकारे न यस्य क्षमः ॥१७२॥
आयसविदालितमोननं तु फो भोक्तुं समभिलपते ! । अमृतं वा भिक्षास्पृष्टं न भोगमर्हति विदुषाम् ॥१७३||
ति तस्या अगसझे संगोप्यात्मनश्चित्तम् । संहत्याकारं तस्याः सकाशे संप्राप्तः ॥१७॥
वर्वस्थित्या ततस्तयाम्युत्थितः स्थितः शय्यायाम् । रामाण्य क्षणमेकं पुनरप्युत्तिष्ठति नरनाथः ॥१७॥
प्रति प्रतिदिनमप्येवं संभाषादीन् करोति नरनाथः । नो पुनस्तनुसंभागें ततः सवं विचिन्तयति ॥१७६।।
के कारणं नरेन्द्रो मन्दस्नेहः प्रदीप इव दत्त्या । क्षणमेकं दर्शनं पुनरप्यदर्शनीभवति ॥ १७७ ।।
सनोऽवगृष्य शनं करोति पूडामणेरुपयोगम् । प्रवाजिकाविद्यायाः पश्यति विलसितमशेषमपि ॥१८॥

. सुपासनाह चरिअम्मि- तहवि न पोसलेसपि वहई तस्सुवरि चिंतए एवं । भोगतरायमेय तु मन्झ छम्मासगमणिनं ॥१७॥ 'किंचंतरायमेए भोगा धम्मस्स मोहवसरोहिं । सेविनंति बुहेहि अणाइअन्भासनडिएहि ॥१८०॥ ता एएसि विग्ये सविसेस उज्जमेमि धम्मम्मि । सो च्चिय जे सपलसुहाण कारण इय विचितउ ॥१८१? कईयावि महुरफलयंठकंठ सज्झाइ पयट्टइ, कईयावि गहियमुअंधकुसुम देवच्चणि बइ । फईयावि बहुभवभमणभावण मणि भावइ, कईयावि सुद्धरम्मि निणम्मि लीण मणु ठावद ॥१८." इय एव विणोएहि दिणं गमइ कुमइरहियसहियणसहिया। सामाइयअणुटाणपरा गमइ रयणि अह अन्नदिणे भणिया महल्लियाए रहम्मि सा देवी। किं तइए स नरिंदो मंदसिणेहोच्च पडिहाइ?॥१८ चंपयमाला जंपइ चंदकलाणंव रमणरमणीणं । घडणाई विहडणाई पुणोवि घडणाई कालवमा १५ किश्च । चइयत्वचिय विसया किंपागफलंब विरसपरिणामा।ते जइसयमेव नसंपडंति ताएत्यकिमजुत्तं? ॥१८३' साभणइ होउ एवं किंपुण परपुरिससंगमपवाओ.। लोयम्मि तुम्ह वहइ सो घट्टइ सुयणहिययाई ॥१. जपइ चंपयमाला कैण पयारेण तं जणो भणइ । सा भणइकिर रमिज्जइ तुमए विजाहरो कोइ ॥१८. चंपयमाला चिंतइ सच चूडामणीए जं नायं । लोएमि इय अकित्ती पयासिया तीइ, तो भणइ ॥१. • तह फहवि जइस्सं सजणाणतुम्हारिसाण वयणाई। परदुक्सदुक्खियाणं हवंति अइउज्जलाई जहा॥१ भणि पसायं सावि उहिया नरवरोवि समम्मि । वासभवणाम्म पत्तो चमयमालाए इय भगिनी तथापि न प्रद्वेपलेशमपि वहति तस्योपरि निन्तयत्येवम् । मोगान्तराय एप तु मम पण्मासगमनीयः ॥१ किपान्तराय एते मोग्ग धर्मस्य मोहवशगैः । सेन्यन्ते बुधैरनाघभ्यासनटितैः ॥१८॥ तत् एतेषां विप्ने सविशेषमुघच्छामि धर्मे । स एव यत् सकलमुखाना कारणमिति विचिन्त्य ॥१८१॥ कदापि मधुरकलकष्ठकण्ठं स्वाध्याये प्रयतते, कदापि गृहीतसुगन्धकुसुमा देवानने वर्तते । कदापि बहुभयभ्रमणभावना मनसि मावयति, कदापि शुद्धरम्ये निनधर्म लीनं मनः स्थापयति । इत्येवं विनोदैदिनं गमयति कुमतिरहितसखीजनसहिता । सामायिकानुष्ठानपरा गमयति रा ... अथान्यदिने मगिता महत्या रहास सा देवी । किं त्वयि स नरेन्द्रो मन्दस्नेह इव प्रतिभाति ! ॥१४॥ पम्परमाटा नापति चन्द्रकलानामिय रमणरमणीनाम् । घटनानि विघटनानि पुनरपि पटनानि स्पतम्या एवं शियाः किमालमिव दिरसपरिणामाः । ते पदिस्वयमेव न संपतन्ति तदात्री सा मनति मान्येवं किन्तु परपुरुषसंगमप्रयायः । लोके तव धर्तते स घट्टले गुजनहृदयानि ॥१८७il भन्मति सम्पमाला केन प्रकार तजनो मगनि । मगति किन रम्यते त्यया विचार कोऽपि ॥१८. परमाडा चिन्तयति मत्यं पूटामयन्नातम् । लोजीत्यानिः प्रकाशिता देन, सतो भगति ॥१० सदा की याद मजनानां युग्मादशां वदनानि । परदुःमःगिनाना मदरयरयुजानानि यथा.. महिनासमपुस्थिता दरबार समय । वाममपने पापम्पमालपनि मागितः ।।१९११ , যমানায়। गणो तुह तरह न फोइ गुणगणं गणि। पचरसदिदोसेवि परियणे मस्स इय करुणा।। सव पत्ते भोगे तए मह तणुस । पूडामणीए दारं उपभोग इय पए नायं ॥१९॥ पुरिसो पिएण दिवो मए सह सुलतो । लोएवि इस अफिती दिन्नुवोगे पुणो नापा। ता किंचि देह मह नाह दारुणं दिल्लं । जेणेम अपसपढदो वजनी विरमर पन्झ ॥१९॥ जुक्ति तह नियनादस्म परिकाहिस्सामि । परपुरिमदसण इंदिपालतुटं जहा मुणइ ॥१९६।। फइया फापवं, भणह सा पभापम्मि । किं पुण तं, पउरमहायागंज मंमयं रोती॥ । तमो भणि आधुन्छिउं च तं देवि । विहियनस्ममपकियो मुत्तो अमन्य गनूगं ॥१९८॥ दो चिंतह निसावसाणम्मि फहवि दिववमा। नइ एमान विमुन्नइ ता दुतरसमसममि ।। तंचिताउरस्म दोलायमाणहिययस्म । गाइयमह फालनियेपएण गुरुगपसरलं ॥२०॥ . - वं निशि राजभक्तहदयेतीलुिना यमिणा, प्रातः शक्ति एय विध्यपदयी गया मनः शुदये । पिनवार्चितापकनादाकृष्य मुत्तो पदिः, माच्यासो नृप ! तपमाषाहन पानी पीतते ।" उ परिचितइ मुम्बइ एसा गुनिन्छियं दिये। दिलंपि दिलवाणीए गाय उसमे ॥२०॥ हेयगोसकियो सदाविय परिजणं पुरनणं च । धम्माहिगरणिए मा पमण एवं जरा भी भी। हाला देवी दुस्सीला एरिसो जणवाभो । देवीए गुभो सा भणा दिनगुदधिर मिनिम्न ॥२०॥ उमो मंतं पुण ससमासभो ता फरह रामग्गिं । भणइ जणी पामरयपणमिनमो कि इस जुत वारस्यूडामणेम्तव शश्नोति न कोऽपि गुणगणं गायतुम् । प्रत्यक्षाएदोऽपि परिजने साये करना । उभोजनस्येपं त्यो भोगे त्यया मम सनो । पूटामणी दरवोपयोगमिनि मया भातम् ॥१९॥ । शय्यायां पुरपः प्रियेण यो मया सह लोटन् । लोकेऽपत्यकालिदत्तोपयोगे पुनीता ॥१९॥ नमत्यस सम्मास्किपि देदि मम नाय ! दारण दियम्। मेनपोऽपरा परहो पापमानो विरमति मम ॥१९. योतीर्णा युक्ति तथा निननाथं परिकथयिष्यामि । परपुरषदर्शनमिन्द्रजा गुस्सं यथा जानाति ॥१९॥ पनि नृपः कदा तल त्र्यम्, भणति सा प्रभाते । किं पुनम्तत्, पौरमला. पर समतं भवेत् ॥१९॥ एवं भवत्पिति सको मणिवा पता देवीम् । विदितनसमहत्यः सुमोऽन्यत्र गत्या ॥१९८॥ শখ মণিমুমিনারি নিয়ামারি ঘিষাববার বিশ্ব সংবা মন लिभ चिन्तातुरस्य दोलायमानपदयम्य । सूनितम्य का नवोन सरोगपश्यतन ॥२०॥ ति या परिचिन्तयति गुध्यत्येषा मुनिश्चित दिव्ये । सिमरि दिन्यवाया सूषित मात्विदमेवार तो सिरितमातःपत्यः वाम्मायचा परिन पुरजनं या परिसररिका मन्या पदामो मोः कमाला देवी दुःशासरसो अनदारादेव्या भुतः, सा भारि दिव जोमये ॥२३॥ निमितो मे सपनस्तप्तमारकरतामा पुग्न सामीम्। ममति बनः एमबरनमा दिनमा -

No text on this page.

৮ । বৰ ৰা নানামাতি। মাৰি তাৰণা ন থাকা শখি না প শ না। ঘনঘোষণা না " খাৰ ধৰ্ম র ব ! এবি ব্যাগ। মা গা ঘিনা না । । পাশাংলা মাধ্যমে। আর্য মা গণ সদা ন মার্গ স্ব স্ব চা শi বহ। যা মান সদা শা শর্মা যা বিল্লাহু }} কাৰ ৰাখি দােলেবগণেণাগা বাবা মা নেই। gift খ গ থাকা গft। ' সত্য যা যা ঘামা ২২১ লেখা বা থাকা। ষলধা থ গান থামিষ না ২২৪ লা লা পথ {ন মামা। মামলা না যান ২২৭ মা বংশ ধাৰি শ বাংলণ্য। সাৰ বাঘমাল সখি নিশষ না ২ ঘষভাল ব্য মাখা। বি মতো মুমূখি হয় ২৩। राणं पण पाप ना पाए पापा जग शिपिाईगाई ॥२२८॥ যে ৫ থোর্থ মূল সঃ নিখানি লও সবা। সবগমগৰ সিসময় নি ২২২ ( নিযুগাষ থানায়। ঘণমামি মামােয সft গল্প 4:5 vও লালপৰ দ্বাৰ। বিগঘjযন্ত যায়। {{{{{} স্যা প্রকাশ নব ! ? লি। বিল: ফুল বাশার ২৫২ সময় খাবার এবং প্রয়া বা লেবান ২৭ শেদা সমগণ বা মমাংসাং ধি। ধাৰ ন্যায্য দানাংশনাল বিমাথায় ? শিশু ব শ্ব মৃওি গোবি । অন্যান্ত: নগা ৰধা যিনি বা শায় এ গ গু গ্য। যা সবাও নি মা যুগা মােবিধি ও ( যখন লেশ ধবল। শান শ বংলা মবিন খা; ২২}} গান- কাশী সা ধাপ হন. { বনমালালাখানি বাল্যবি (সঃ ২২৭ বিখ; হয়ৰে বালাৱেৰ । যত ধঘণমালাৰ বসন্যাল বানি স্বপ্ন বং বাঘাষ এনাবা শলা। বিষযময় মূহ যা শ ল হ চাৰি মললি। যাথা বা থলি যা ( iaষাৰ }} শে মধri মন যা নিয়মি সম না। খংসিদ্য মা মাসিম নমৰ নিবুলা: ॥ৎ{{ 3 it নিন মাথা বঞ্চকৰী। সমাৰি মহীষণ বগ সবা। স +

१२०
सरदेस सीनां निरोमणिना मममभिरममाः । विद्यासामोद्दर्शितो मया नृपतये पुरुषः ॥२२॥
सुपासनाह चरिअम्मि-
एवं तु करतीए संपन्नइ कहवि जइवि मह मरणं । पावभरभारलहुयत्तकारणं तंपि न यणिर्ट ॥२३॥
इय साहसमवलंबिय तुरियं गतृण दिल्लभूमीए । दूरुझियभुयदंडा सहासमक्खं भणइ एवं ॥२३२॥
जयउ निणसासणमिणं महासईओ महप्पभावाओ । इय पाडिहेरपयडाओ जत्य दीसंति अन्नविय ॥
इयं पिऊण चंमयमालापाएसु पणमि भणइ । जयइ तुह देवि ! सील निचलचित्ताए सम्मते ॥२.
अन्नप्पभिई ममावि हु सम्मत्तं हवउ तुह पसाएण । देवगुरुणोय जे तुह ते मझवि होंतु जाजी ॥२
इय पडिवैजिवि सम्म चंपयमालाकलंकमवणे । निचदुचरियं पयइइ दुक्कम्मावगमओ एवं ।।२३३॥
जह देवीए सईणं सिरोमणीए समं अभिरमंतो। विजासामत्या दंसिओ मए निवइणो पुरिसो॥
निवपरियणम्मि तह पुरजणम्मि सयलम्मि वइयरो एसो । गमियो परं पसिद्धि विनासामत्यो वेर।
अह तं पुच्छइ राया हेऊ को एत्य तुझ, सा भणइ । मह कूडकवडदुकडकुडीए हेऊ किमनोवि?॥
राया जंपइ जह अवितई तए दुकडं नियं कहियं । हेवि तह फहिन्जउ अन्नद नूर्ण ....'
कित्तियमित्र एवं सा जपइ दुक्कडस्स एयस्स ? । अणुहवियब्वाइं मए अन्नवि नरएस दुरसाई ..
राया जाइ एवं सिंचह रे रे कदंततिल्लेण । घिडिमजवमुद्दा गलइ जेण मणभवणदारामओ ॥२४॥
जाब तहगिय फाउं समुष्टिया किंकरा निवाएसं । चंपयमाला जंपइ ससंभमा ताव नरनाई ॥२४३॥
पारह पारद सापिय ! एए जा किंपि विनयेमि अहं । रना तहेव विहिए चंपयमाला इमभणइ ॥२॥
एनन्तु कुर्वन्याः संपपने कथमपि यद्यपि मम मरणम् । पापभरमारलघुत्वकारणं तदपि न चानिष्ठम् ॥१॥
इति माइसमयसम्य श्यरितं गत्या दिव्यममौ । दूरोन्झितमुजदण्डा समासमक्षं मणत्येवम् ॥२३२॥
अपतु मिनचामनमिदं महासत्यो महाप्रमावाः । इति प्रातिहार्यप्रकटा यत्र दृश्यन्तेऽद्यापि च ॥२३३॥
हति बलिया पम्पकमालापादी प्रणम्य मणति । जयति तब देवि! शीलं निचलचित्तायाः सम्यतो ॥११
अपरभृति ममापि गलु सम्मक्तवं मवतु तव प्रसादेन । देवगुरवश्य ये तव ते ममापि मवन्तु यापजीयन् ।।
इति प्रति सम्पावं चम्परमालास्तरमपनेतुम् । निजदुश्चरितं प्रकटयति दुष्कर्मागमत एवम् ॥२६॥
नसरिजने तथा परजने मल व्यतिकर एषः । गमितः परा प्रसिद्ध विद्यासामयंत एय ॥२३८।।
अपना पति राना हेतु पोय तव, सा भगति । मम कूटकपटदुष्कृतकुलमा हेतुः किमन्योऽपि ।
गण उत यथावितयं तया दुकृतं नि कथितम् । तुति तथा कथ्यतामन्यथा नूनं विनस्पति
दिमाउन् सा जपनि दुष्कृतम्यतम्य । अनुमस्तिव्यानि मयाध्यापि नरकेषु दुःसानि ॥२४॥
जपये मिपारेर नयमान लेन । पृष्टतानपमुद्रा गलीत येन मनोमवनद्वारात् ॥२४२॥
ঘরে বিৰা; টি ব্যায়। ঘণঙ্কলঃ সৰি হওঁসা নায় নানা
+ बारम्पनि पान
यति विशपयाम्यहम्। राजा संर्थव विक्षित बम्पकमालेमगति ॥१॥

१२१ घंषयमालादा तुम्हारिमाण सामिप ! विवेयवररयणरोहणगिरीण । करुणारससरसीए किमिमीए जुतामिय काउं?॥ नियमाणपाएणवि परपाणे रक्खि मा एमा। को कुणइ जीवलोए पिप ! एवं मरणभीरुम्मि ? | अपंचा उतं. या निपदुपरियं इप मंकाम्मि को पपडिउ तरह एवं । निणरयणं जस्स मणे न भावभो परिणय होइ ?।। बोलीणा सावन्या जीए विसरंदली इमा आसि । सा यच्छलमिमीए जुत्तं एत्तो न दुइदाणं ॥२४८।। "साफियत्सलता कल्पलता सकलसंपदा मसवे । यस्मात्तस्मात्तत्रैव कृतधियः कुर्वते यत्नम् ॥" जुत्ताशं जाणइ देविशिय जंपिउं इय नरिंदो । चंपयमालाए समं संपत्तो निययभवणम्मि ॥२५९।। पल्याइयापि निचुहिपया निसुणेइ पइदिणं धम्मं । देवीइ संनिहाणे कुणइ य जहसत्ति गिहिउचियं ॥ पच्छायावदवानलकवलिपहियपा विसोवओगेण । अह दुल्लहदेवीयि हुइच्छइ नियजीवियं चइ ॥२५१।। श्य तीए घसियं नामित्य पूढामणीए लहुमेव । तत्तो चंपयमाला संपत्ता तस्समीवम्मि ॥२५२॥ पुन्छ कि तुम्ह कर पाएसुनिवटिजण सा भगइ। जं किंपि मुणह तुम्भे,को हेऊ, मुणहजंतुन्भे ॥२५३॥ जपद पंरपमाला एपस्म न होइ एस.पडियारो । वनइ य अयसपडहो तिण्ह जुण्डजलकुलाणं ।।२५४॥ एवं एवं धम्म फुणमाणा गमह कवि दियहाई । पडियारम्मि उवाय इमस्स समए फहिस्सामि ॥२५५।। भवयारउयारपरायणाए परछिपिदणवसणाए।तुज्झ नमो तुझ नमो सफलीफयसुकुलजम्माए ॥२५६॥ युष्माशा स्वामिन् ! विवेकवररत्नरोहणगिरीणाम् । करुणारससरस्याः किमस्या युक्तमिति कर्तुम् ! ।।२४५॥ निजप्राणत्यागेनापि परप्राणान् रक्षितुं काहत्त्येषा । कः करोति भीवलोके प्रिय ! एवं मरणमारौ ! ॥२४६॥ अन्यप, . निमश्चरितमिति संकटे क प्रकटयितुं शक्नोत्येवम् । जिनवननं यस्य मनसि न भावतः परिणतं भवति ॥२४७॥ मतिकान्ता सावस्था यस्यां विषकन्दलीयमासीत् । तस्माद् यात्सल्यमस्या युक्तमितो न दुःखदानम् ॥२४८॥ गुस्तायुक्तं जानति देव्येष बल्पिन्चेति नरेन्द्र. । पम्पफमालया समं संप्राप्तो निनकभवने ॥२४९॥ प्रवाजिकापि नियतहदया शृणोति मतिदिनं धर्मम् । देव्याः संनिधाने करोति न यथाशक्ति गृह्युचितम् ॥२५॥ पश्चात्तापदयानलकवलितहदया विषोपयोगेन । अथ दुर्लमदेश्यपि सल्विच्छति निनजीवितं त्यस्तुम् ॥२१॥ इति तम्या-व्यवसि ज्ञात्वाऽत्र चूडामणिना लम्वेव । ततश्चम्पकमाला संप्राधा तत्समीपे ॥२५२॥ पृच्छति कि तब करे पादयोर्निपत्य सा भगति। यन् किमपि जानीत यं, को हेतुः, जानीत यं यूयम् ॥२९३।। अल्पति पम्पफमालतस्य न भवत्येष प्रतिकारः । बाघते चायशःपटहनयाणा न्योत्स्नोग्ज्वलकुलानाम् ॥२१॥ प्रतमेवं धर्म कुर्वाणा गमय कस्यपि दिवसानि । प्रतिकार उपायमस्य समये कथयिष्यामि ॥२६॥ सपायरोपकारपरायणाये परच्छिद्रपिधानन्यसनायै । तुभ्यं नमस्तुभ्यं नमः सफलीकृतसुकुलजन्माये ॥२५६॥ एमभीम . सुपासनाहयाग्अिगि- इय धरणिनिहित्तसिरा दुल्लहदेवी पुणो पणमिण । मह एए गिय चरणा मरणं इय भगिय पुगगन' . भणइ तइचिय वयण कस्सवि मुयणस्म सुयणु ! सबवियं. जे अगुणेमुवि मत्तेमु हानि ...... यतः- "निर्गुणेष्वपि सत्त्वेषु दयां कुर्वन्ति साधयः । नहि सहरति ज्याम्नां चन्द्रश्याण्डालवेरमम् ।। इयचंपयमालाए सह गुरुपीईए बदमाणीए । दुल्लहदेवीए निको चमक्किमो वितर एवं ॥२५॥ मुकुलुप्पत्ती य गुणन्नुयां य सम्म इमाए नियडिया । ययगम्स इमस्स नहा अन्योकि यपरिणी बाई "वरं ज्यालाकुले बहावहाय निहितं वपुः । न पुनर्गुणसंपन्ने कृतः स्वल्पोऽपि मत्सरः ।।" इप एवं सव्वत्थवि समुबईतो गुणेसु बहुमाणं । सविसेसं निगमम्मे कुणइ पवित्ति पुढइनाहो ॥२३१ तथाहि- पइनगरं पहंगाम सन्चत्य जिणेसराण भवणाई । कारंइ निययदेसे विसंममो मुचिहियनणस्म ॥२६॥ भत्तिवहुमाणपुव्वं वसहिपयाणाइएस किचेमु । नियअहिगारियलोयं पयट्टए समपनीईए ॥२६३॥ साहम्मियवच्छल्लं परमंगं सिवमुहस्स तं कुणइ । मुणइ सिद्धंतसारं धरियस न मरणमाणवद ॥२६. सव्वत्यवि घोसावइ पडहयपुव्वं अमारिसदं च । उम्मुक्कमुकदंडं सावयलोयं करायेइ ।।२६५।। इय देवीए समेओ धम्मपरो पालए सुनीईए । रज्जमणवनको सन्नमई मययमुजमई ॥२६६॥ अह अन्नया कयाई पसवइ पुत्तं पवित्तसुमुहुत्ते । चंपयमाला पुचव्य दिणयरं अरुणकरचरणं ॥२६॥ बद्धाविओ नरिंदो पियंईयाए पुत्तनम्मेण । से दिन्नमंगलग्ग आभरणं मउडपरिवनं ॥२६८।। तह सा दासत्ताओ मुक्काणत्तो य तह पडीहारो । जंह निणपूयापुत्रं वद्धावणयं करायेह ।।२६९।। इति धरणीनिहितशिरा दुर्लभदेवी पुनः प्रणम्य । ममतावेव चरणौ शरणमिति भणित्वा भूयः ॥२५॥ भणति त्वयैव वचनं कस्यापि सुजनस्य सुतनु ! सत्यापितम्। यद्गुणेष्वपि सत्त्वेषु भवन्त्युपकारिणः सुननाः ॥२५० इति चम्पकमालया सह गुरुपीतौ वर्धमानायाम् । दुर्लभदेव्या नृपश्चमत्कृतश्चिन्तयत्येवम् ॥२५९॥ मुकुलोत्पतिश्च गुणज्ञवा च सम्यगस्या निष्पतिता । वचनस्यास्य तथाऽर्थोऽपि च परिणतो बाढम् ॥२६॥ इत्येयं सर्वत्रापि समुद्वहन् गुणेषु बहुमानम् । सविशेष जिनधर्मे करोति प्रवृत्तिं पृथिवीनाथः ।।२६१॥ प्रतिनगरं प्रतिप्रामं सर्वत्र निनेश्वराणां भवनानि । कारति निजद्देशे विशेषतः सुविहितजनम्य ॥२६॥ भक्तिबहुमानपूर्व वसतिप्रदानादिकेषु कृत्येषु । निजाधिकारिलोकं प्रवर्तयति समयनीत्या ॥२६३॥ साधर्मिकवात्सल्यं परमाङ्गं शिवमुखस्य तत्करोति । शृणोति सिद्धान्तसारं घृतस्य न मरणमाज्ञपयति ॥२६ सर्वत्रापि घोषयति पटहपूर्वममारिशब्दं च । उन्मुक्तशुल्कदण्डं श्रावकलोकं कारयति ॥२६॥ इति देव्या समेतो धर्मपरः पालयति मुनीत्या । राज्यमनवकार्ये सज्जमातः सततमुद्यच्छति ॥२६॥ भयान्यदा कदाचित्प्रसूने पुत्रं पवित्रं मुमुहूर्ते । चम्पकमाला पूर्वव दिनकरमरुणकरचरणम् ॥२६॥ पर्धिनी नरेन्दः प्रियंवदया पुत्रजन्मना । तम्य दत्तमद्गलग्नमाभरणं मुकुटपरिवर्नम् ॥२६८।।

. - चंपयमालाकदा। तेणवि तहत्ति विहियं पुरिसे संपेसिऊण सव्वत्य । पयधिहसोहाए सोरिय तं पुरंपि का २७०।। पासम्मि अश्यकते नाम पुत्तस्स मुहमुहुत्तम्मि । भुवणाणंदोनि कयं महाविभूईए भूवइणा ॥२७१॥ संगयकलाकलायो विजुमओ सपललोयमणहरणो । जुरायपए गपच ठाविमो सो नरिंदेण ॥२७२॥ तत्तो कमेण पुत्तो जामो बीमोवि कुमरकरिसीहो। दुहियावि तहा एरका जयसुंदरिनामिया नाया.॥ 'इय वर्धते फाले चपपमालाए.नियपई भणियो । सममो एस नरेसर ! वयमग्गे गायपुरिसाण ॥२७॥ तोभण इनिवो जुत्तं भणियं तुम्हेहि किंतु फम्मवसा तुमुहकमलवियोयणतिमिमोघिय अन्नविषयच्छि। तो पइ तं सा जंाइ मापसु माह ! एरिसं घयणं । अणुसासमु अपाण इमेण अणुमामणकमेण ॥२७६।। तयथा:- ही ही निहींण रे जीव ! पावित्रं मणुपनम्ममवि दुलहं । हारसि रमणीण कए जाण का चगिया नाण॥ तथाटि- ज मझे तं पाहि पाहि तं दविज जद मज्झे । रमणीतणुस्म ता होज दुमिवारा मुणयमाया ॥२७८॥ कि रमणीयं रमणीतणुस्म चम्मटिरहिरमइयस्म । मुगतपुरीसनमावमाविमर्णनगंधम्म ? ॥२७९॥ मयणामुहिरदुल्हलिपभिल्लमुमल्लनियखभल्लीहि । सो विज्ाइ जो गिनाइ रमणीरमणीयरणुफामे ।।२८०॥ ना अणुरजसि तरुणीयणम्मि नह जइ जिणिदधम्मम्मि । तो तेणे भयेणं भावमा तह भरे जीर।। फो अणुराओ का तम्मि भल्लिमा वल्लइम्मि रे जीवजम्मि चलो मन्भारो गयगम्भिर महिनाम। तथा सा दासल्यान मुहाज्ञिप्तध मथा प्रतीहारः । यथा जिनपूमापूर्ष वर्धनकं कारय ॥२६९॥ सेनापि तथेति विहितं पुरुषान् संप्रेप्य सर्वत्र । ध्यजविहादशोमया शोभित सम्पुरमपितम् ॥२७॥ मासेऽतिमान्ते नाम पुत्रस्य शुममुहूत । भुवनानन्द इति कृतं महाविमृत्या भूपतिना ॥२७॥ संगतकलाकलापो वृत्तयुतः सकललोकमनोहरणः । युवराजपदे राजेव स्थापितः म मेरुद्रण ॥२७२|| ततः क्रमेण पुत्रो जातो द्वितीयोऽपि पुमारफरिसिंह । इहितापि तथका जयमुन्दरीनामिर जाना ॥२१॥ इति प्रजाति काले धपकमालया निजपतिर्मणितः । समय एप मरेवर ! मनमागें गुरपुरषाणाम् ॥२७॥ ततो भणनि पो युक्त भणितं युप्माभिः किन्तु कर्मवशात् । स्वन्मुगकमलविरोवनषित एवाचापि मृगानि ततः पनि त सा जल्पति मा जल्पाधि ! ई बननम् । अनुशाध्यात्मानमनेनानुशामनप्रमेण ॥२७॥ हो ही निहीन रे जीव ! प्राप्य मनुजन्मापि दुर्लभम् । हारपसि रमणीनां कृते यासां का रहिमा सामान !! पद मध्ये तद् पहियः पहिस्ता भवेयदि मध्ये । रमाननोस्ततो भवेयुनिवारा गुनस्काराः ॥२८॥ कि रमणीयं रमणीवनोबमास्थिरविरमयस्य । धावपरीपनमासाविसहन्धम्य ॥२७॥ दनाशनशील दुर्ललितभिराम हातीमभिः । स रिभ्यति यो गृध्यति रमारमणीयतनुम्प nic.t पानुरजसि तरुणीमने तथा परिजिनेन्द्र । सतम्सना मरन भवसमा मी -1 . पावर' कृदा जयंत मावन जगमरमरणं वगरमायनं समभा ॥१९॥ सुपासनाह चरिअम्मि- अद्धच्छिपिरिधरीदि अबलाहिं विचलवियेयनेदाहिं । असुइगुरुकुट्टियादिवि जे भंसिर्जति मत्ताभी ।। ताण फुसिन्नउ लीहा जीहा विउसाण धुणउ कि ताण । पुरिसापारघराणं चिचापुरिसागर नगर हीही अगनकजनपस्स रे जीव ! तुझ किं भणिमो । निणसासणंपि कहमविलद्धं हारेसि मुहिसार। जं विसएमु पसनसि भंगसि सुहसीलगरुयवणराई । मत्तकरिवन चेयसि देसणतिरसंकुसरहारं ।।२८ वहतरम्मि मुलं हे हियय ! हयास ! जिणमयं लहूं । विसयसुहाई छसि जीयहां पियसि दाराने विसयारिओ सि धरिमो सि मोहेण किंव ठगियो सि। विसएमुवि जे सुक्खं . सिर पी! तुझ.चंगिमा तुंगिमावि धी! धी! गुणाण माइप्पं । जं किर लद्धविवेमोवि ववससे इंजिर: विमया विमंत्र विसया असिव विसया मसिन्य मनेसु । मइधारणछेयणकारणाउ जममयलगानी ! ना खणमपि न खमं ते विसएसुमणो करितु रे जीव! । सुरचावचंचले जीवियम्मि विसपमुका नगा' इस लाखमगं फाउं सयावि झाएन भवसरुवं तु । जेण जरमरणहरणं संवैगरमापणं लहर ॥२९२१ इस नत्रयगायनगसंयरसुच्छलतयणपुलमो । चंपयमालं सप्पणयनिभरं भणइ नरनाहो ॥२९॥ मिन्टनामामो तर उरि पपटिमो पुच्विं । जह इहपरभवसुइकारणेसु अह उज्जो जामोर गग्नपुरापरणयमे मार पोधि पूनरयणम्मि । पुष्यभयम्भासाओ रागानलदाहविदुरस्म ॥२९॥ निपगुरयायमुहगतमपेपरसजलुपीलो । पदस्थिमो ममोपरि रापपपाच अवणेउँ ॥२९॥ पोगः हिमस्मिन् मदन्यं याडम्ये रे जीव । यस्मिंथनः सदायो गगन इय तदितरस्कारः ॥११ मश्रिमिव नाभिविनाविवेकम्नेहामिः । अशुचिगुरुकोष्टिकाभिरपि ये भ्रंश्यन्ते सत्यान ॥२४१, मध्य रंगा जिला विदुषां स्नानु कि तपाम् । पुण्यासरघराणां मयापुरुषाणामित्र मराणाम् ॥११ Pre: नायरे जीव ! ताकि भगा जिनशासनमपि कथमपि सम्ध्वा हारयनि । ८ मा मदम मनसि शुमशीलगुम्वनराजीः । मतकरीव न घेतसि देशनातीक्ष्णाहुशमहारम् ।।१६ को भय ! हा! जिनमतं मया । विषयमुखानि वाग्छसि भीविनाय पियसि Freो मेहेन किंवा वशितोऽसि । विषयवपि यरमाव्यं मार्गयमि र भाव! .. free मा तहमानं विधिय गुणानां माहात्म्यम् । यकिल लम्पायवेकोप्रप व्ययम्यसि मोति নিৰ বিৰলনিৰ ৰিপযালযিনি সব। মৰিয়ালৰনকাৰণ্যগুণামলিংগাথ। रसान न पनं ते विषयेषु मनः गर्नु र पीव ! । मुरमायाले औयित पियेषु का गा!" महरम करनेवालदारालाः । यणकमालो समगनिमी मगति नरनाथः ।। २.१ FE काय की पूर्वम । यहाामापायमानी मात ॥२९४।। ITRAI की माने । मायामा गगानाविभुगम्य ॥१॥ .

শাশ। +: {{{s শ ম গ ৪ ৫ শখাবে। ফলে শাণ শঙ্কামুক শশ? - তে সাপ জনাবা মে বিশ্ব মা । frশমা এপায়ণ। ; er 1, খা । মা খ গ ঘ " } ফুল ই শপথ {পায়। {(fi গন মা? * { নর্থ সং{{ শামtta : {{{**}} শাখা । বাগান { খুৎ { }} {গ ঘ ।। খা খা * {Aমা। }}}} area খলা : মন। খানা তার মা। * কবগাধা! দ ধূ ধৰি । স দা লালমােঃ শম। * লং * it} - {ালে। {গাল মণি মগ মা ও গলা মাই খ is { মা মা মা মা খুশি বা ৩৬ * ষ গ না । {ময় খিল নাম কি গোনা। * বখা ফল । ব সানা শ স া ম খুশি। # * {{নং মে মালা।বাবণ fলমাখফিগা বন্যা। {* * * * * * । বাহ}শ্যাণ ৭২৭৫ via এলাম! • সনথেruানান, কথ {ধr at { {নাম}}, { মান }} হাৎ৯ ও ৪। {শান । reষা পা লাগু হa ।। খ. খ ৫৫ শাবি গান । বাশ বা বে মা { ৮}*ন*থষণ 'বয়ান ২৪ বিধা। বন্ধ মামলা খামিন না মৃৎবিয়. • - সকল গান ।। মৰি মৰণ কৰি লব • পক}{{সষ. এযদি পালা । সংঘাষ মা • ?? ৯ি নং মাছ। মা খুব খুখি মাখা। নাম মুযায়ানুগ যুষা। ৭ Pখা যায় সুjল হ স থ মাখান। ছবি মাং যাবিশ্ব স্বাগৰি মমিন, ২২০ খে শনা গুচ্ছ ৫৪ যা নিস। যাবিসংশয় সে ঘষামনাষ ২০১|| * গবাদি । সিকুয়া। সিমুহ {{ নবtি বসি 1}}} [খ অবাক ব্যথা, মগন্য মনি। দুধ সনাথন বধা বৃদ্ধ মা ঘুম ৫ মা মা মারা যায় বন; } }য মর্য। মাখন: 'নিল: | { প १२६ सुपासनाह-चरिअम्मि- दुल्लइदेवीवपयमालापमहाहिं सयलदेवीहिं । आसीसामुहलाहिं तस्स को अक्खयक्सेवो ।।३११॥ भणइ य चंपयमाला कमागयं जाय ! रज्जरिणमेयं। तइ संकमियं पिउणा नित्यरियव्वं पयनेण ॥३१२॥ पुत्तय ! लोए भन्नति अत्यसत्येसु तिनि पुरिसत्या । तेसुपि अत्यकामा धम्माउचिय लहिज्नंनि ।।३१३॥ परमम्मि उ सुचिय मोक्खस्सवि कारण नउणइयरे । ज ते निसेविया भवदुहिकहेउं भवंति तो ॥३१॥ पुरिसत्यत्तं किं तेस, होइ धम्मोनि वच्छ ! पुरिसत्यो।सोच्चिय जो खलु भणिभो निणेहिं गयरायदोसेहि ॥ ता वच्छ ! तए अप्पा पयट्टियव्योऽपमत्तचित्तेणं । तह नियवधसमाणो लोओवि निर्णिधम्मम्मि ॥३१६॥ नय रायधम्मवाहाए होइ एसोवि, तंत्थवि पैयत्तो । नो मोत्तव्यो रेहइ जेण अवत्थोचियं सव्वं ॥३१७॥ सव्वकलाकुसलस्सवि पत्तहरसवि जिणिदधम्मम्मि । जा तुह सिक्खा सच्चं अवचनेहस्स ते ललिये ।। इय तीसे उवएसे पाउं संवर्णजलीहिं अमयंव । भुवणाणंदनरिंदो उट्टे पणमइ नरिंदं ॥३१९॥ तह देवीओवि, तत्तो तेणाणुगओऽरिकेसरिनरिंदो। देवीहिं परियणेण य वंदइ गंतु मुणिदपए ॥३२०॥ तंह गिण्हइ अक्खेषेण मोक्खसोक्खाभिकखिरो दिक्ख। चंपयपालापमुहावरोहरमणीहिं परियरिओ॥३२१॥ पवाइया सुलसावि हु तीए गुरू संकरोवि सयलेग। सह परियणेण गिण्हइ दिक्ख गुरुसायमूलम्मि॥३२२॥ चंपयमालापभिई अज्जाउ समप्पियाउ मयहरीए । सिरिआणदमिरीए संजयसिरीएव पचरखं ॥३२३॥ भुवणाणदनियोवि हु बंदेड जिणवरं मुणिदे य । संपत्तो नियमवणं हरिसविप्तायाउलो घणियं ॥३२४|| दुर्लमदेवीचम्पफमालाप्रमुखाभिः सकलदेवीभिः । आशीर्मुखराभिस्तस्य कृतोऽसताक्षेप. ॥३११॥ भणति च चम्पकमाला क्रमागतं जात ! राज्यर्णमेतत् । त्वयि संक्रमितं पित्रा निस्तरीतव्यं प्रयत्नेन ।।३१२॥ पुत्रफ ! लोके मण्यन्तेऽर्थशास्त्रषु त्रयः पुरुषार्थाः । तेन्वयर्थकामौ धर्मादेव लभ्यते ॥३१॥ परमार्थतस्तु स एव मोक्षस्यापि कारणं न पुनरितरौ । यत्तौ निषेविती भवदुः खैकहेतू भवतस्ततः ॥३११।। पुरुषार्थत्वं किं तयोः, मवति धर्मोऽपि वत्स ! पुरुषार्थः । स एव यः खलु भणितो जिनैर्गतरागद्वेषैः ॥३११॥ तम्माद् यत्म ! त्वयात्मा प्रवर्तितव्योऽप्रमत्तचिचेन । तया निजापत्यसमानो लोकोऽपि जिनेन्द्रधर्मे ॥३१६॥ न च राजधर्मवायया भवत्येषोऽपि, तत्रापि प्रयत्लः । नो मोक्तव्यो राजते येनावस्थोचितं सर्वम् ॥२१॥ सकलाकुशलम्यापि बहुशिक्षितस्यापि जिनधौ । या तव शिक्षा सत्यमपत्यस्नेहस्य तल्ललितम् ॥३१॥ इति तम्या उपदेशान् पीत्वा श्रवणाअलिभ्याममृतीमव । भुवनानन्दनरेन्द्र उत्थाय प्रणमति नरेन्द्रम् ॥३१॥ तथा देवारपि, ततस्तेनानुगतोऽरिकसरिनरेन्दः । देवीभिः परिजनेन च यन्दते गत्वा मुनीन्द्रपादान् ॥३२॥ तथा गृहास्योपग मोक्षसौख्यामिकासनशीली दीक्षाम् । चम्पकमालाप्रमुखावरोघरमणीभिः परिकरितः॥३१॥ प्रत्रानिार गुलमावि हि तम्या गुरुः शङ्करोऽपि सकलेन । सह परिजनेन गृह्णाति दीक्षा गुरुपादमूले ॥३२२।। स्पष्मालापत्य मार्पा समर्पिता महत्तरायै । श्रीमानन्दश्रिय संयमश्रिया इयं प्रत्यक्षम् ॥३२३॥ भुवनानन्द प्रति क्लु बन्दिन्या जिनवर मुनीन्द्रांच। संप्राप्तो निजभवनं हविषादाकुलो पादम् ।।३२४॥ - पंपपमानाकदा। -- - वितइ नमी किममा नपरी अमा गिपि अमयर । भन्ने पते पएसा पिउणा भूसिया हुंना ॥३२ नागपणं रपए रहिय रपीपरंण नहुसोई घरहतहा नगरमिणं अहियं ताएंण परिवर्ग ॥३२६॥ फालेणगलियमोगोपालपरमं जणाण कपचोज । सिरिभुवणाणंदनिको असमियासेसरिउचको ।।३२७ भरिरसरिमणिरामो राईदियसपि फरइ गुनत्यं । गुगन्धनदुभपरिऊ जाओ फालेण गीयत्यो॥३२८॥ सरिसपम्मि गुरुदि रिभो सह दिरिखमो य सन्चो मो। मुगिसाहुणीण पगो परिवारतेणणुमायो । विरंतस्सरिय तभी सीणघाइफम्मनमनिपरे । सन्माणसेलसिहरे उहमो परकेवलदिणिदो ॥३३०॥ परियादिवि भरिपनगं मुहरं, भाउसम्मि सेलेमि । आराहिउँ भरिकसरिगी-परमप्पयं पत्तो ॥३३१॥ दुसरदेवीमुलसापमुहादि माहुणीहि परियरिया। एफारस अंगाई पयमालावि परिपतइ ॥३३२॥ रविपापविनिणिरए विरइ यमुहार विविधतवनिरया। निरयाइदुइपरंपरमणिती भूरिभवियाणं ॥३३३॥ भामा गुरुमुम्गमविसोदियकम्ममल, पेयावचसमुन्जमरंभियतमपटल । सह अउचारणामि वगसेदि फरवि, मोहमहोपहि लीला भादुनरु तररि ॥३३४॥ परणारतमर्गनियमनररिउपरिण, निहुपणु नियवि समग्गु विनिम्मलकेवलिण। तीसदिवसभणसणिण मुमाहुणिपरिगरिय, मोरसुठाणि भारोविण चंपपमाल ठिय ॥३३५।। ।। पनि सम्पयनगंगायां यम्पकमालापानकं समासम् ॥ चन्तयति ततः किमेपा नगर्यन्या गृहमप्यन्यतरत् । अन्ये च ते प्रदेशा ये पिया पिता अभवन् ॥३२॥ नागगनं रंजन्या रहित रजनीकरण न दिशोभाम् । परति तथा नगरमिदमयिक तातेन परित्यक्तम् ॥३२६॥ जन गलितकः पालयति राज्यं जनाना कृताधयम् । श्रीमुवनानन्दनृप आक्रान्ताशेपरिपुचम ॥३२७॥ केसरिमुनिराजो रात्रिदिवममपि करोति सूधार्थम् । सूत्रार्थतदुभयपिज्जातः कालेन गीतार्थः ॥३२८॥ दे गुरभिः स्थापितः सद दीसितम्य सर्व स. । मुनिसाध्वीना वर्गः परिवारत्वेनानुज्ञातः ॥३२९।। चोर च ततःणघातिकर्मतमोनिकरे । सद्ध्यानशैलशिखर उदितो वरफेवलदिनेन्द्रः ॥३३०॥ ध्य भविकनन मुचिरम्, मायुःसये शलेशीम् । आरधारिकेसरिसूरिः परमपदं प्राप्तः ॥३३१॥ नामुलसाममुगामि. साध्वीमि. परिकरिता । एकादशहानि पम्पकमालापि परिपटति ॥३३२॥ भवतिनीपदे विहरति यभायां विविधतपोनिरता । निरयादिदुःसपरम्परामपनपन्ती भूरिभविफानाग ।। च सा गुरशुभूपाविशोधितकर्ममला, वैयावृत्यसमुपमरद्धतमःपटला । पूर्वकरणकगेण सपकोण कृत्वा, मोहमहोदधि लीलयाऽतिदुस्तरं तीवा ॥३३४॥ पिरततागजितान्तररिपुपलेन, त्रिमुपन हप्ता समम विनिर्मलफेवलेन । दवसानशनन सुमाथ्वीपरिवरिता, मोक्षस्थानेक्षेपेण चम्पकमाला Fिean मागान गागं माहारो रोहगो य रयगागामिणं नर नलही तइ सम्म सिमाना। मीन नामो निशानमीमारियांग । ता मम्मतं गिहिगो जाणो यरि भूमग पाग मार गिरम मप देने य पारिप नम्मि । जायद बिरलं समलंगुदागं मणिरहस्सा ॥३॥ पगनगरी अन्य पमिदारयमिभरगडिया । विनमुरिसपत्ना सन्जीनिासाफमानिन मार ग्गिाकोसंगो । ममगो परसिट्ठी सम्माष्टिी पुरगरिहो ॥५॥ मीनाग मेरिगी नरम । मितमोहियाई महानि सा भरागो वा नामम्मि मुंदरतरंगा। मणिमिहनामो पासोपीमो उण मणिग्यो नाम | ram वालो ना कही । नामरागणाण निगुणिग्नइ ममपमा म rrrrनानामि । फगाणं गाणं गारणममणो नरपा ।।। rekrriti ir | गुरुभगिगरिरोणं नमगि दोरि गnिal! rrrrrrrigort मोगि। पागदापामाहा नेगि डिगटाप गिणभागा ॥११॥ Tram rrrrrrrfer । गुगगमिटानारण कापि ममताह मणुपन ॥१२॥ rrrrrrrrrrrrifimmittie Injगी पी गपतो तुम्ह पुमरि ॥१३॥ ort treat मर्माण । मंगाडिगई पुभंग का कणा मणि . - मणिसिदकहा " यदपुरतिरमणीयं नीननकमनीयमनभिमानीयम् । यतसामाज्यमसाई सत्सण्डं धर्मलाभेको।" एवं चकिसीए कडेगर, परमत्यो फल मोक्खो । धम्मस सुचिनस्सेह अस्तिहो सो यनिणभणियो। सत्तो अपरपुष्ये निणधम्मे सम्ममापरं कुणहजेण हुइलहरिरुई भवसमुदं लहुं नरइ ॥१६॥ सो दुरिगप्पो कहिओ जिणेरि जियरागदोसमोहदि । सागिरिमेपभिमो पदमो य महन्वयाइभो ॥१७॥ धीमो धारसमेगो मूलं दुहपि तेसिं सम्मत । तं संकाइविभु जीवाइनसाइणं ॥१८॥ सुरनरवरकयसेवो भरि देवो मुसाहुणो गुरुगो । इय सम्म पुर्च सचिवरीयं त मिच्छतं ॥१९॥ भालपलमिलिएकरकमलसंपुडो विमोइ त साहु । मप्रिमिहनामा नमिउ भयक पदमास भभमत्या ॥२०॥ पीपस्मवि असपरथा सहावि तह दमणं अमोहति । पसिय मम्ममियो दिज महाण निणधम्मा ।। ना जोग्गयामुणीसर! अम्हागं भत्यि, नो मुणी मणहारयणाण महन्माणधिरपणनिहारिहुन किंगण इस मणिगं मुणिणा करुणारसासिपनारपेण । आरोविय विहीए सम्मत्तं साण दोहंपि ॥२३॥ सहसहिया तस्मगुणा सचित्परं साहिया प दोसावि । तारयाण कहिले मुरनारयमुक्खदुररवाई ॥२४॥ विपरमो मुणितसही तेविय पचा नियम्मि गेहम्मि । पिउणो कानि ना अन्ज ताया नमुगाईले । सम्मानमूलपसरियसेदमहलपरिसानखपालो । सप्पसरसमिहगुमल्लाहो दमपवानो ॥२६॥ मुरनरसदकुसुमदहो गुणगंधो न रायदक्दइदो। सउणनगमणिपसो मोवरसफाइटो माटो ॥२७॥ भवगिम्हतविपनणयनियुश्देसणसुसीपलामो । पणयमणकप्पविस्वी अम्हेरिणिवरो दिहो॥२८॥ एन प्यास्तृगामिन, परमार्थतः फलं मोक्षः । धर्मस्य सुचीर्णम्मेहावितपः स प निनभणित ॥१५॥ 'सनोभात जिनधर्मे सम्यगादर कुरत । येन दुःखरहरीरुद्रं भासमुद्र सघु तरत ११९ स द्विविकल्पः कथितो जिनर्मितरागद्वेषमोह । साधुग्रहिभेदमिर मपम महारतादिकः ॥१७ द्वितीयो द्वादशभेदो मूल द्वयोरपि तयोः सम्यमत्यम् । तातिविमुकं जीवादितस्पप्रदानम् ॥१८॥ पुनरवरकृतसेयोऽदन देवः गुमायो गुरवः । इति सम्यस्त्वमुकं सद्विपरीतं तु मिथ्यात्वम् ॥१९॥ मालनलमिलित करकमलसंपुटो विज्ञपयति तं साधुन् । मगिसिंहनामा सवा भगवन् ! समायासमों ॥२०॥ द्वितीयायाप्यसमर्षी स्थापि ना दर्शनममोपमिति । स सम्यमत्वमात्रो दीयतामाभ्यां जिनमः ॥११॥ यदि योग्यता मुनीवर भावपोरस्ति, सोमानिर्भवति। नानां महाणामपि रत्ननिरिवि निभानम् ॥ हति भनिता भनिना करणारसदासतान्त:करणेन । पारोपित विपिना सम्यकस्व सोईयोरसि ॥२३॥ ঘষা যে শুল: মাৰি থিকা বা অধি। পক্ষান্ধা ধৰা যুন্যময়নি। उत्पतिनो मुनिमातापि न प्राप्त निभे गेहे । पितर यस्तो पयाम ! भुनानदहले ॥२५॥ ।, सम्यरवमूलमत्तशुद्धमहाशिलस्कन्धः । समरसमितिमिहारो दबासः ॥२९॥ वरनापुरामुमानो गानोन रागान()अननितान्दा मोरया Run - - gecomie " सुपासनाह-चरिअम्मि- मोक्खमहातरुवीय तेणं अम्हाण हिययखित्तेसु । सम्मत्तं निहिऊणं सित्तं सद्धासुहजलेण ॥२९॥ 'तो सेट्टी वेसमणो मणम्मि तुट्ठोवि पभणए एवं । जुत्तं तुम्हेहि कयं जइ जणणीबहुमय होही ॥३०॥ तो ताणं जणणीए भणियं भो डिम्भगा! जहिच्छाए। पुरपउरपरिसराई सराई सरियाण पुलिणाई।.. इत्थागया गया इव निरंकुसा भमडिऊण सच्छंद । निक्खणिया नियहढे कि नो चिढेह रे दुट्ठा!!.. कोऽवसरो तुम्हाणं संपइ धम्मस्स सवणगहणेसु ?। मोत्तुं नियवाणिज्ज अन्नं नो किंपि कायव्वं ॥३३॥ तो जेट्टो जणणीए सुणि वयणाणि जपए एवं निपुणोवि इमं काहं खमसु महं महपसारण ॥३४॥ 'पीओ पुणो विचिंतइ करम्मिचिंतामणि कहवि पचं । किं चयइ कोविओ कोवि कहवि नियजीयविगमेति। फेणवि कारुणिएणं अमयरस पाइओ महारोगी । सो य पइसणमणुहवइ लाघवं तेण रोगस्स ॥३६॥ तो तमणक्सपरायणपियजणवयणेण वमउ कि रोगी? । तो भणउकिपि जणणी धम्मं न चएमिजीवंगी। पत्तं अपत्नपुव्वं सम्मत्तं जं मए इमं तस्स । चिट्टउ जणणी इण्डिं वहवंधणमारणकरावि ॥३८॥ अन्नोवि कोइ सकइ जक्खो रक्सो न अहव सहसक्खो। पापलिपि . इप तीए निम्भो सो गच्छइ निणभवणसाहुवसहीसु । पूयइ वंदइ गिजिणपडिमाउ तिसममुंवउतो . जिवो भगइ जणणीएणिटमेयं करेसु मा वच्छ ! । घरनिणपडिमापूया तारण कयावि सा न तं मणिरहो रहम्मी पभणइ एवं फयम्मि किर जणणी । अणुयत्तिया भविस्सइ इयं तुह भावो न । भवीप्मतप्तमनकृतनिवृतिदेशनमुशीतलच्छायः । प्रणतजनकल्पविटपी आवाभ्यां मुनिवरो दृष्टः ॥२८॥ भोतमहातरवीनं तेनाययोर्हृदयक्षेत्रयोः । सम्यक्त्वं निधाय सिक्तं श्रद्धाशुभजलेन ॥२९॥ ततः मेष्ठी वैत्रमणो मनसि तुष्टोऽपि प्रभणत्येवम् । युक्तं युवाभ्यां कृतं यदि जननीबहुमतं भवेत् ॥३०॥ छतस्तयोनन्या भणितं भो डिम्भको ! यदृच्छया । पुरप्रचुरपरिसरेषु सरस्सु सरितां पुलिनेषु ॥३१॥ मागतो गनाविव निरंकुशा भ्रान्त्या स्वच्छन्दम् । निप्वाती निजह किं नो तिष्ठतं रे दुष्टौ ! ॥२२॥ कोऽवसरो युवयोः संप्रति धर्मस्य श्रवणग्रहणयोः ! । मुक्त्वा निजवाणिज्यमन्यन्नो किमपि कर्तव्यम् ॥३३॥ ततो येध्ये जनन्याः श्रुत्वा वचनानि नल्पत्येवम् । न पुनरपीदं करिष्ये क्षमस्व मां महाप्रसादेन ॥३१॥ मितीय पुनर्विचिन्तयति करे चिन्तामणि कथमपि प्राप्तम्। किं त्यजति कोविदः कोऽपि कथमपि निमजीवितति, नारि कारनिकेनागृतरसं पायिनो महारोगी । स च प्रतिक्षणमनुभवति लापर्व तेन रोगस्य ॥२६॥ ततम्नं रोरायवियजनवननेन वमतु किं रोगी ? । ततो भणत किमपि जननी धर्म न त्यनामि जीयन् ॥ . समाप्तवं मम्यानं यन्मपदं तम्य । नितु मननीदानी क्यमन्धनमारणकरावि ॥३८॥ जामोदर सानोति यो रसो नायका सहसाक्षः।मां पालीयतुं चलितोऽपि प्रलयपतन इव निप्या निर्मयः म गति दिनमवनमायुवमति जयति यन्दते गृहजिनप्रतिमानिसंध्यगुपयुक्त जो मति अनन्या अनिष्टपेन कार्मा कग! । गृहजिनमतिमापूजा तानेन कदापि न ना. . 1 मणिसिंदवहा । एवं च करतेणं एईए दुरासयम्मि बहुमाणो । संजणिो होज मए निबंधण दुक्खलक्खाणं ॥४शा . जंपि तुम्हेहिं चत्ता सुधम्मकिरिया इमीए वयणं । तंपि न जुतं जम्हा इमीए एसो न उवयारो ॥४४॥ किंतु इमो उपयारो ज जिगधम्मे विजए एसा । तं तु सयं अचयंताण वेव संगच्छए नूणं ॥४५।। किश्च । नहु जिणधम्मो लम्भद पइनम्मं नेय तारिसो सुगुरू । तम्हा निस्संकं चिय कुण पम्मं किं च जणणीए? 1 किंच जगणी न जणणी पियावि न पिया न बंधवो बंधू । नय तं मित्रं मिनं जे निणधम्माउ भंसे ।। सम्मोपि न सल अन्नो रम्मो परमत्यो इमं मोत्तुं । जं जीवदयामूलो सा जीवदया य नमत्य ॥४८॥ देवोवि निणवरोचिय जो विभमसंभमेहि परिमुको । भन्ने तयागमेसुवि विभमसहिया जो भणिया ॥४९॥ किन्न। - नणणी जणओ जाया भायापभिईणि भवपरावचे । न हि समगर्मिति एत्तो अईयभवसंभवाणीव ॥५०॥ पम्माधम्माण फलं जम्मंतरसंथियाण पुण पयर्ट । रिद्धिसमुधुरनिद्धणकुलसंभवओ जहासंखं ॥५१॥ निहो पभणइ को वच्छ ! पचो, जं निगेवि संदेहो । चिट्ठउ ता तद्धम्मो न हु कज्ज कारणाभावा ।। इय मंकायणपके खुत्तं तं नाउं मणिरहो भण: तुह खयरविसेणस्सव बहुदुइसणं भवे होही ॥५३॥ तथाहि- अत्यि सुपसिद्धविना विज्ञासाहगसहस्सनयचलणा ! मंतसरोरुहसरसी देवी पउमावई नाम ॥५४॥ निणभवणयहिं बहुरूवरुइरमीसरगिव रयणदं । अट्ठावपगिरिसिहरे तम्भवणं अत्यि रमणीयं ॥५५॥ तं मागिरयो रहसि प्रभणत्येवं कृते क्लि जननी । अनुवृत्ता भविष्यतीति तव भावो न स युक्तः ॥४२॥ एवं च फुर्वतेतस्या दुराशय पहुमानः । सननितो भवेद् मया निवधनं दुःखलक्षाणाम् ॥४३॥ यदपि युप्मामिस्त्यता सुधर्मक्रियाश्या यचनेन । तदपि न युक्तं यस्मादस्या एप नोपचारः ॥४॥ फिन्त्ययमुपचारो यजिनधर्म स्थाप्यत एषा । तत् तु स्वयमत्यजतामेव संगच्छते नूनम् ॥४५॥ न सनु निनधो लभ्यते प्रतिजन्म नैव तादृशः सुगुरुः । तस्मानि शङ्कमेव कुरु धर्म किं च जनन्या ! ॥४६॥ कि जननीनजननी पितापिन पिता न पान्धवो बन्धुः । नत्र तन्मित्रं मित्रं यजिनधर्माद् भ्रंशयति ॥१७॥ पोऽपि न खल्वन्यो रम्यः परमार्थत इमं मुक्ता । यज्जीवदयामूलः सा जीवदया च नान्यत्र ॥४८॥ देवोऽपि जिनवर एव यो विप्रमसंभ्रमैः परिमुक्तः । अन्ये तदागमेष्वपि विभ्रमसहिता यतो भणिताः ॥४९॥ जननी जनये जाया भ्रातृमभृतीने मवपरावतें । नाहि समकं यन्तीतोऽतीवभवसभवानीव ॥५०॥ धर्माधर्मयोः फलं जन्मान्तरसंचितयोः पुनः प्रकटम् । ऋद्धिसमुधुरनिर्धनकुलसंभवतो यथासंख्यम् ॥११॥ ज्येष्ठः प्रमणति को वत्स ! प्रत्ययो, यज्जिनेऽपि संदेहः । निष्टतु तावतद्धमों न हि कार्य कारणाभावात् ॥५२॥ हसि शशाधनपङ्के मग्न त ज्ञात्वा मणिरथो भगति । तव सनरविषणस्येव पहुदुःखसहर्न भवे भविष्यति ॥५॥ अस्ति सुप्रसिद्धविधा विद्यासाधकमहसनतचरणा । मन्त्रसरोरुहसरसी देवी पद्मावती नाम ॥५॥ । .

.१३२ -- । . सुपासनाद-चरिअम्मि- .आ अभया कयाई पेयइदनगाउ कमलविमलाण । विजाहरीण जुयलं संपत्तं तत्य जिणभरणे ॥५॥ पूय जिणपडिमामो भचीए वंदिऊण विहिसारं । सारंगीगयगेयन्झुणीए गायंति गीयाई ॥५७२- निणनाहगुणपगरिससंबदाई विसुद्धबंधाई । सन्यचो ता सहसा उच्छलिओ पहलहलयोलो ॥५॥ जय जपसहम्मीसो अहमहमिगयाए पविसमाणाण । विजाहराण चेइयहरम्मि जिणविंवपूयहा ॥५॥ तो तेण कलपलेण सारंगिरवम्मि अवलविजते । पउमावईय भवणे गंतूणं ताउ गायंति ॥६०॥ नह गोयरीए हरिणा आगरिसिज्जति महुरसदेण । तह तम्गीयरयेणं सेणविसेणा दुवे सपरा ... परछमठिया निसुणंति ताण गैपज्झुणीओ महुराओ । जाणेरिसा शुणीभो होजा नणु ताण सि. इय पुदीए गंतुं पासंता ताण स्वरिदीभो । ईसाइव मयणेण समाहया तिक्खबाणेहि ॥६॥ तामोवि ताण स्वं पिच्छंतीमो तहाहया तेण । सारंगीमो फराओ पडियाउवि जहन चेयंति माते नियजणएणं वाइरिया दावि जति सटाणं । नियहिययाण ताणं हियएहि विणिमयंकाउं वामोवि वेसु गएमुं सहसा मुन्छानिमीलियच्छीओ । धरणीएनिवडियाओ तो अणुकंपाए देवीए फाउणं परणामो भणियामो नह इमाण तुम्हेको । योवदियएहि भत्ता होही ता मुंबह विसापं ॥ सोना मापसाउनि जपि इरिसपुलइयसरीरा । पता, जणयगिहम्मी मणेसु तेचिय पातीभो ।.. देय मेण फेणवि पलिपा ना सत्य सा अपिच्छता गयसव्यस्मा इव ठंति नाव देवी इमं भगा . बिनुभवमा बाहिरहुरूपरनिरमीधरगृहगित रत्नायम् । अष्टापदगिरिशिखरे तगयनमस्ति रमणीयम् ॥५५॥ मपन्यदा पनि बैठासनगात् कमलाविमलयोः । विधार्योयुगलं संप्राप्तं तत्र निनमयने ॥१६॥ पूमाथिला मितिमा मात्या पन्दित्या विधिसारम् । सारमीगतगेयम्पनिना गायतो गीतानि ॥९॥ (नामसंगद्धानि विगुदवधानि । सर्वतस्तायसहसोच्छलितो यहलकलकल ॥१८॥ परम्परादोन्मिामहमिक्या प्रवियताम् । विद्याधराणां चैत्यगृहे जिनपिण्यभार्पम् ॥१९॥ साम्तेन छाडेन सारधारवेशलन्यमाने । पमावस्या मयने गरया ते गायतः ॥१०॥ पर कोहरा मारयन्ते मधुराम्देन । तया सद्भातरवण मनविषणा तीसरी ॥१२॥ शृणुस्तयोगेयध्वनीन् मधुरान् । ययोरीदशा ध्वनयो, भवेन्ननु सयौ रूपमपि ॥२॥ पति इदमा गया एपन्नी तयो कपी ।त्येष मदनेन समाता सीणमाणः ॥१५॥ सेको यो का दरवन्स्यौ तपाइने तेन । सारण्यो करात् पठित अपि यया न ततः Hon का निशान मार हावी यातः स्वम्यानम् । निजदपयोस्तयोईदयाभ्या विनिमय इला बीती: इरसा निमामिनाल्यो । परम्यां निपतित ततोऽनुगम्पया देश्या ॥१॥ कार्यकारी पाक्योरेकः । नाइदिवसमा मरिष्यति ततो मुधन रिकाम् ॥ मन्त मला तिला irria | बकरे मसोस्ताव बारयो at किन माननायो मनमा । मणिनिहरहा। पामिश्य पगापिपिर न रामो मा मम्मि निणधम्मो । ना जानदसम्गाई मुंना पामि तो नामो॥ Pए विरोणो विनिए कि गिणपम्मेण मा पारेण । मंदिदेणं, नंपर परिचसो सो भए देवि । ॥७॥ गो पूणो पपंपा गुमेनिरिहम्मि जुपिटरोहिन भारिपचिंतामणिकामघेणुरुप्पामसरूले ॥७२॥ निम्मे परे संपजाण नन्यि मा फर्ज । तुमारिसाण नपुण इस नितं जया ना मोहो ७१ मम्मि पारिभिउरि फागण गंपए देवी । रे म्ह! ममं मूहं नंपसि ना मरसि रे दुइ ! ॥७॥ गे भगा तुपं मरणं एक दाउं ममा व न समा पा। निणरम्मे पुण पने भवति मरणाइंगताई ॥७॥ साफिर मान्दा संणं घिगण उप्पपइ गपणे । रिमयपुरारामे तं टविउं सीदासणे भणइ ॥७॥ तापस ! मुपुरिमसपरनपटपलीहस्म । त खममु कवावयहिं मिमो जे खणं एवं ॥७॥ नामो लदवपामाओ तुज्य दिपपम्भि नाभी कमाभो । इह नपरे विजाहररापसुदाढस्स तणयामो॥७८॥ चम्म मपारणम्मि पुर्व मए परमम्मि । मणियं महापसाउत्ति तो अहं जामि इस भणि॥७९॥ गण गिहे मा पर पिउर साभो य पपणविहुरामओ । पिपरेहि सदुक्खेहि पणिपं अणुसोपमाणीओ।। पिटफपपस्विती देवी पेड़ कर णु पन्छाभो! । न मह वयणं वीसरिय इममवत्थं पवनाओ? ॥४१॥ से पट आणिभो तुम्ह रददो भगा सेपरो को सो। दाहिणसेटीरहनकरालपहुणो मुसेगस्स १८२।। जगदीपनापपेषो सेणो नामेण पुत्तवररयणं । एपागु साणुरामो उजाणे चिट्ठा इव ॥८॥ गे नगरसवमाणविय नरपरो मारिसं सविसाहो ! देवीए सह गंतु माणइ तं फरिवरारुद ८४॥ महमा पमाम्येव न तत्त्वको मम मनास निनधर्मः । तम्मापदि तदसद्महं मुघतं प्रापयामि ततस्ते ॥७॥ पत्र विषणभिन्तपित्या कि मिनधर्मेण मम परोसेग । संदिग्धेन, जलपति परित्यक्तः स मया देवि ! ॥७॥ मनः पुनः प्रनाति मुसनिषिष्टे युत्तिलसः । अपरितचिन्तामणिकामधेनुकरपद्रुमस्वरूपे ॥७२॥ रन्जिन स्पर संपचते तेन नास्ति मम कार्यम् । युप्मादशां यदि पुनरिति चित्तं जयति ततो मोहः॥७॥ वटा मनसि पहिटि कृत्वा मस्पति देवी । रे मूढ ! मां मूदां जल्पसि ततो निपसे रे दुष्ट ! ॥७॥ भणति स्वं मरणमेकं दातुं क्षमा पा न क्षमा या । जिनधर्म पुनस्त्य के भवन्ति मरणान्यनन्तानि ॥७॥ तः सा किलानिकद्धा सेनं गृहीत्वोत्पतति गगने । विजयपुराराम तं स्यापयित्वा सिंहासने भणति ॥७॥ मदं तक महायशः ! मुपुरुषशतपत्रमयमरेसस्य । तत् क्षमस्व कपाचनवितो (दूनः) यत्क्षणमेकम् ॥७॥ पे लब्धारकारी तव हृदये ते कन्ये । इह नगरे विवापरराजसुदंष्ट्रस्य सनये ॥७॥ वाम्यां च सव संपादने पूर्व मया प्रपले । भणितं महाप्रसाद इति ततोऽहं यामीति भागत्वा ॥७९॥ तयोगह सा प्राति परयति से व मदनविपुरे । पितृभ्यां सदु.साभ्यां गारमनुशोचन्त्यौ ॥८॥ पितृप्तमतिपत्तिदेवी पति कथं नु वत्से ! । सद् मम वपनं विस्मृत्येमामवस्या भपते ! ॥१॥ समानीतो युग्योवल्लभः, भगति खेचरः कः सः । दक्षिणप्रेणारयचकवालमभोः शुगस्य ॥२॥ . अगदीननामधेयः सेनो नाम्ना पुत्रवारत्नम् । एतयोः सानुराग उद्याने तिधतीदेव || । सुपासनाद-चरिअम्मि- तामओ तयवत्याओ सं दटुं अमयसिंचपाउन्न । उक्लद्धचैयणाओ तिरियच्छीओ पलोयंति ॥८॥ देवी भणइ नरेसर ! इमस्स लहुबंधुणा विसेणेण | गंतुणं नियनयरे सेणस्सइदारुणं वसणं ॥८६॥ फहिउँ जण जगणी सयणो तह परियणो पुरजणो य । दुइसायरम्मि छुढो नियमइउकरिसहिद्वेष ॥ निणवरपए दद्वत्तं सेणस्स असगई मइभंसं । पपईतेणं, ता जामि तत्य तेसि जणेमि घिई ||८८ इस भणिऊणं देवी सुसेणखयरस्स सेणतणुकुसलं । कहिउँ सवित्यरं तो सहसा असणी जाया ।।८९॥ एनो य सुसेणोवि हु पुत्तस्स अमंगलं पडिहणे । जिणभवणपृयपुव्वं वद्धावणयं पवटेइ ॥१०॥ नयरजणोवि समग्गो अचंतविसप्पमाणाणंदो । नच्चइ गायइ इसई य परोप्परं पुनपत्ताई १९१॥ तं तह दड़े आणंदगुंदलं तो विसेणखयरोचि । भूविभमखग्गेहि खंडिजतो पुरजणेण ||२|| लग्नामालियरयणो ईसाविनडिज्जमाणचित्तो य । परिचत्तसयणसंगो भमि वहुएमु देसैमु ॥१३॥ अवसहो संतो कालं कालंतरम्मि काऊण । भमइ चिरं संसारे पाएणं दुक्खिओ दीणो ॥९४।। सेगोवि सुसेणेणं जणएणं ठाविमो नियपम्मि । विचविवाहो नियनयरमागमो चरिमसमर्याम्म ॥१५॥ सेणखयरावि समग विमलाकमलाहिं विलसिउँ सुचिरं । समए पुग्नं परिपालिऊण तह खयररापत्तं ॥१३१ उमपिठण निणनाहसासण नासणं भवदुहाणं । रजधुराधरणखमं विउ कमलासुर्य रजे ॥९॥ विमलाकमलादि समं अमेणं परियणेण परेण । दिक्ख पालिय पत्तो सासयसोरखम्मि मोपसम्मि ॥१८॥ हतो नरोसामाशप्य नरवरः सहर्ष सविस्तारः । देव्या सह गत्याऽऽनयति तं करिवरारुतम् ॥४॥ ते सदवाये है स्वाऽमृनसिक्त इव । उपलब्धचेतने तिर्यगथ्यौ मलोकाते ॥८॥ देवी भगति नरेश्वर ! अस्य रघुबन्धुना विपेणेन । गत्वा निजनगरे सेनस्यातिदारुणं व्यसनम् ॥८६॥ . कपित्वा उनको जननी स्वजनस्तथा परिजनः पुरननश्च । दुःखसागरे शितो निममत्युत्कर्षहृष्टेन ॥८ निरम रस्त्र सेनम्यासद्मझ मतिभ्रंशम् । प्रकटयता, तस्माद्यामि तत्र तेषां जनयामि घृतिम् ॥८॥ पति माया देवी गुणपनरम्य सेनतनुकुशलम् । कययित्वा सविस्तर ततः सहसाऽदर्शना जाता ॥१२॥ लिप मुनोग्राम पुत्रम्यामङ्गलं प्रतिहन्तुम् । जिनमवनपूजापूर्व वर्धापनकं प्रवर्तयति ॥२०॥ मगर उनकी समोऽन्यन्तविसदानन्दः । नृत्यति गायति हसति च परस्परं पूर्णपात्रादिः ॥२१॥ नाराऽनन्दगुन्दलं नतो विषमसचरोधप । भूविभ्रमस सण्यमानः पुरमनेन ॥२२॥ सामरिनिठवहन यांविनयमाननित्तथ । परित्यसम्पमनमझो भान्त्वा यहुकेषु देशेषु ॥९॥ मामई सन् कालं काटान्तर शवा । भ्रमति चिरं समारे प्राण दु:खितो दीनः ॥९॥ सनामोन पान म्यारिता निनाद । वृत्तविवाहो निननगरमागतधामरामये ॥१५॥ मनोरम विनामकाभ्यां विम्य निरम् । समये पूर्ण परिपाच्य तथा सयरगमयम् ॥१६॥ रकम निवरया ननं माःमानाम् । राम्यपुरधरणक्षम स्थापयित्या कमलाएन राय ॥९॥ सिमम मन परत परेन । दीक्षा पाउपिया प्रातः वाचतमध्ये मोरे ॥९॥ ..

ममिसिंहकहा। ता जिणधम्मे पो संकाविसवासिणा विसेणेण । अणुभूयं दुक्ख तं तुह एवं कए होही ॥९॥ उपएसामपमेयं हिपम्मिन संक्रमेइ जा तस्स । तो मणिरहेणं बंधू उयोईओ निम्गुणमाओ॥१०॥ भमिही संसारवणे दुइदक्दढो चिराउ पायेही । निणथम्मकोहिलाभ, इसरो चइऊण गिहवास ॥१०१॥ पालिपचरित्तधम्मो तेणेव भयेण सिवसुई पत्तो । तम्हा निसंकमणा सम्मो मायरं कुणह ॥१०२॥ तस्माजिनधर्मे प्राप्त शङ्काविषवासिना विपेणेन । यदनुभूतं दुःखं तत्तवैवं कृते भविष्यति ॥१९॥ उपदेशामृतमेतद् हृदये न संक्रामति यावत्तस्य । ततो मणिरथेन पन्धुरुपेक्षितो निर्गुणत्वात् ॥१०॥ भ्रमिष्यति संसारवने दुःखदवदग्धचिरात् प्राप्स्यति । जिनधर्मरोषिलाभ, इतरत्यक्त्वा गृहयासम् ॥१०॥ पालितचारित्रधर्मस्नेनैव भवेन शिवमुखं प्राप्तः । तस्मानिःशङ्कमनसः सम्यक्त्व आदरं कुल ।।१०२॥ ॥ इति सम्यक्त्वद्वारे शकोदाहरणे मणिसिंहमणिरपकपानकं समाप्तम् ॥

सनरियहियपास सुदरस्सेव । नामद धम्मभसो तप्पणामो य संसारो ॥१॥ कमराव निराला गर्यानंद राय हमायसोई । सन्छपयं सुरिसालं लच्छिनिस सालगिर। त्याच दागिरिरहकरदनहपाणिसरनहरो। नरकमरिनरनाहो अरिवहुपेदनदिनरागुरु। ऋत्य निति निनो पगिगो करिणोल दागाललिया। उमपरसप्पभना भामहाभानामागो : रामो भग्ना नागं पामस्म मुंदरी पुत्तो। बीयस्स रोमचंदो विस्सस्सनि विगुभो भाभी मिल र पीरिमंग, सो अममा सारिवारो। सुंदरमहिमो पो उग्नाणे जगमगागो । जगदगुदन माग गईई परिकलियो । नंदणाणम्मि ईदोल अन्धराविरिपरिमो ॥ काम बानो मुंदग्नामा अदग्दैमम्मि । अभिरममाणो अहिणा दट्ठो चरणंगुनीरो ३८॥ मोगरा नम्ममा सिटिमो पीर । मालिपलोपणनुगलो प्रति नीलामी मा Torritोगीमागे । सो रोपनदमियो कफिति पंपिरो सहमा ॥१०॥ Trime मग मागिनी । गा मांग रणनं ता केकरो मही जामो ॥११ artmग । गाहमंत नारयणभंगा लिया गापा Errar पकेगापिकहिय मा पगिदो गाडिमी एग मानि- HerHitraleग। गाउमंताईप पलिया नियदेमगमगत्य ॥१॥ WAT T। नागपशन मागयितय समार' ॥१॥ Aarya | यम (पर्यः) राशि मा मनिता सापक rreditinामारमा । नागरिमानापोलिवियागुरु ॥३॥ Pritin दागिनी । उअनशनमो भद्रमहामनागानो ॥४॥ ** मन्दा पगम्य मन्त्री विशगावि विधुतो मान ! ARRY Iण्टामा प्रा उगाने जनमनभानन ॥६॥ - REP नन्दलान इन्द्र धागा oil trxrai नाममनमाना नागी ॥८॥ * * attaraFER मारिलोननगी तिमी *- rurat EFA किमि RAM ." *** काममा प्राय ॥११॥ eve Are AHMARTH WET | १२ का प्रति मम . Timeart firmalitiet - । . सुपरकता। पला पामर नागदा नर्मदा पलिया। दिडो नम्मझामो पाई पर्यनो महासप्पो ॥१५॥ परि दिछी फरिणत मणिमहर्षिजरिमो। गुरुदप्पो लसप्पो सो ने पिरवि लाभापा । भनाइमाणं वागमणं खिल्लेमि फदिर। तो भणिमो जिद्वेणं न एस तहममए भाणं ॥१७॥ . समो मायरो मालमारि गल्परिसपेभो । गिपनाई एसो न फमा एपसका मतो ॥१८॥ एननिगरिएणवि आणं दाऊण फराडिया रहा। लो जो गल्मो सप्पो सो नचला सप्पएसाओ॥१९॥ सोनापट्टीमोमो उत्तरित पम्सेइ त । नियदे लोले पुणोनि तप्पडिपारुहिमो ॥२०॥ पलिमो पनपभावा माणसप्पो, इमो प हस्थीण । गलगजिगरुयसको उच्छलिमो भरियनहरिवरो॥ सो भणिभो निटेणं पछ ! समाग समाहिउँ । ररखापो अप्पाणं एयामोहत्यिहाओ ॥२२॥ मन प विरोण इमम्स भाविप मलिलपिपमा मने । जे जनवमविरुदा इमम्मि भइनीलिमा भाइ ॥२३॥ ता पिछामो एवं फारिज किम जल पिपइ । सह पीयम्मिपि कि होइ, ते तमो रुपसमाख्दा ॥२४॥ • तो मिराटे पनि पिट्ठभो फरेऊण । कमाइमुस्कलाई गर्वनो निययकुंभम्मि ॥२५॥ सिंहाभिमुई पावर जावई जाव ताप उलि सजिपरमो स सीहो पहिलो कुंभत्यले तस्स ॥२६॥ पूणिभोप नेण तपो परिमो धरणीए पिभो फरिणा पाएग गयप्पाणो तत्तो हरिसैणगुलगुलियं ॥२७॥ परिणीदि फलादि य खणमेवर परिसगुंदल काउ । तत्तो प्रतिसिदि सरिभो सरियादहोजाव ॥२८॥ माती महारण्ये जलपाना नदीई पलिती । एस्तन्मध्याद् बहिर्मजन महासर्पः ॥१५॥ तस्य चोपरि हट एणतनुमणिमयूस पिन्जरितः । गुरुदपों लघुसर्पस्ततस्तं हप्ता लघुधाता ॥१६॥ भगत्यनयोपिक गमनं सगलयामि हप्ता रेगम् । ततो भणितो ज्येप्ठेन नैप तय मन्यत आज्ञाम् ॥१७॥ लघुपोऽतिपचण्डमालपुटरादपि गुरुविषवेगः । क्षत्विपजातिरेप न कामत्येतस्य तस्मान्मन्त्रः ॥१६॥ इति सनिवारितेनाप्याज्ञों दत्वा कृटा रेसा । तनो यो गुरुः सर्पः स न चलति तत्पदेशात् ॥१९॥ सतस्तष्ठतो लघुरुत्तीर्य प्रमुष्णाति तो रेखाम् । निजदेहं लोटयित्वा पुनरपि तराष्ठमारूढः ॥२०॥ पस्तिय सत्प्रभावाद पानसर्पः, इतय हस्तिनाम् । गलगजिगुरुन्द उच्चलितो भूतनभोविवरः ॥२१॥ सठो भणितो ज्येष्ठेन वन्स ! समागच्छ वृक्षमारय । रक्षा आत्मानमेतस्माद् हस्तियूथात् ॥२२॥ अन्य विषणात्य भावितं सलिलमिदमहं मन्ये । यबलवर्गविरद्धोऽस्मिसतिनीलिमा माति ॥२३}} तस्मात्पद्याव एमत्वारियधं किमिदं जलं पिपति । तथा पीतेऽपि किं भवति, नौ सतो क्षमासी ॥२४॥ ततः सिंहोस्वस्त करियूयं पृछनः कृत्या । कलमादिमुक्तपुरीपं सापयनिजकुम्भे ॥२५॥ सिंहामिमुखं धावनि यमपतिर्याक्त सावदुष्सल्य । सन्जितकमः स सिंहधरितः कुम्भस्थले तस्य ॥२६॥ धनितम्य तेन ततः पतितो परण्या चम्मितः करिणा । पादेन गतप्राणस्ततो हर्षेण गुलगुलितम् ॥२७॥ करिणीभिः कालभै क्षणमेक हपगुन्दलं कृत्वा । ततोप्रतिषितैः सूतः सरिद्रहो यावत् ॥२८॥ । . १.ताहणाभो।

सुपासनाह-चरिमम्मि- वो जावई मन्गे होऊणं पाणियं परिक्खेइ । तो तिणपणगलनीलं तं ददगुणं निवारे ॥२९॥ सञपि तमो जूह, सयं तु गच्छेइ वनिगुंगम्मि । तहपचासन्ने मोडेउ विडविणो डाले ॥३०॥ परमति, विसथापत्य खिबेइ नीरम्मि तरखणादेव । हरहासहारधवलं जाय तो निम्लिस नारे ॥११॥ नो नियसमाए आइयं हरियणा नियं जूहं । सिन्छाए पियइ जलं तरकीलाए पीले ॥३२॥ नीररि नीरामो गयं गईदाण जूहमनत्य । उत्तरिय तरुवराभो तीरे नीरस्स संपता ॥३३॥ मनगरिययमरिन्छ सच्छमउन्छं जलं पिएऊण । सं ओसहीए वलयं वितणं पत्थिया पत्य ॥४॥ मागरी पहे गारुडिया णिजिया तहाणेगे । विसधारियावि यहये उडविया मोसलिसेग ॥३॥ दम्मामोनिटो पमा मागओ मह सगासे । कालडसिपि मझे जीवायेउं समयोगि ॥३॥ दो मटिममा पमना नरिंद! सन्जीकरेमु मह मित्तं. काऊण मह पसायं, लयर्स फणपरसदारिम् ॥ होगांमत्रितयं आरित सीयलेण मलिलेण । सो सुंदरो सुहत्य झडत्ति जा टिमो मार ॥२८॥ गोतातावितिन्लाडात नारपिदहि । सध्यसरीरे जाया फुडियाओ बिंदुसलामो ॥३५॥ नरतरिम रिगमों नामो माया य नारि गुरुपीडा। तो सोवि असम्झो पन्झ एस. रिलोकोपि माणिभो तत्थ । कहिया य सेमचंदरम मंतसीवितम्मा निगरानी गावापिग मान गुभो। भायरिभो तरयामी सरीरचितानिमिण ॥४ मेधा गिमा गांगरपदपेण । मह पिछरमतमो परिमो धाणीए अधरो सो ॥११॥ । मा पानी परीक्षने । ततचिनयनगलनीले तद्रष्ट्या निवारयति ॥२९॥ art.itति पनि । तदात्यागने मदित्या विपिन शागार ॥३॥ k, trafनी नलगादा । हरहामहारपवलं मातं ततो निर्विष मीरा ॥३१॥ १. दिना नितं युधम् | येण्या पियनि जल तत्क्रीया प्रतीक्ष्य ॥३३॥ मोट वरन्या । भीर्य तम्बरात् नीरे नीरस्य समाप्ती ॥३३॥ Prem ला नभनय गृहाना प्रथिनावर ॥३४॥ * • गिनयनी । विसरिता अरि पदव उत्यारिता भोतिन 11 सोममति मग नायितुं समर्थ इति ॥३६॥ PREM AHIR माग प्रमाद, ला कनायक rate जय मा । म एटा एवं प्रशिनि या FTEEATE १४! * माता पिता ॥३॥ र मामाया म नि म नि Vixixit हायकम् ।।'' xxreer EE MEAftin It . सुंदरकहा। चाहरियं च मए तो न कोवि आगच्छई जणाभावा। तो नियगुरुप्राणाए मएवि सोनियो तहविया निचेट्टो दिह्रो मउत्ति सो मनि मए नयरा । आहूओसयलमणो समागमोगरुयमामगिं ॥४५॥ ऊण सिवियाए विहिया निग्गमणपमहसोहावि । तित्याभिमुहं नीम पणतूररयेणतं सोचें ॥४६॥ पहियोपहियजुभो मुणिउं तूरस्स सरविसेसेण । पभणइ भो! अणाहो जीवंतो डन्हिी बरओ ॥ संधपणं सोउ पदिएणं पेसिओ निओ पुरिसो। अम्ह सयासे अजावि पजालेमोन जाचियं ॥४८॥ तेणं गंतूर्ण सव्वपणं विहयावह अम्ह । कटिय, भणिया यतहा एमेव पडिक्खह मुहतं ॥४९॥ iठियाण तुम्हें किर पडियारं फरिस्मए कोवि । एत्तो कप्पटिएणं भणिो पहिओ जहा तुम्ह ॥१०॥ लियमत्यि, सो भणइ अस्थि दहिसालिभोयणकरंचो । भुत्तो सोतेण तओ सुत्नविटुब चटे ॥५१॥ झ सुओ कहिं उदृविमोवि हु तमो य अम्हेहिं । तस्स सपास नीमों वनंतणवन्नतूरेदि ॥१२।। एमु पाडिओ तस्स तह य सयलेण सपणवग्गेण । जस्स आसि पासे आमरण तेणतं दिगं ॥५॥ हेपण तो भणिओ कप्पडिओ पसिय कहसु मह एयं । भुत्तो नए करंगो एयस्स विस कई नटुं॥ बोवि विम्हपाउलहिपभो पासहिओ जणो भणइ । जुत्तमिमेणं पुढे ता तेणुवक्किउं पमिभो ॥५५॥ लाहलपुंनो इव करंचओ नीलवनदुप्पिच्छो । तो जंपइ सवनणो अचितपाहप्प ! तुम नमो ॥५६॥ मुवपारी एसो पहिमोवि यक्ष्य ठविवि नियचित्ते । अगउरयेण नीया दोचि भए नियपगामि ॥५७॥ व्यरणम्पितेन दटो सरेण गुरुदर्पण । मयि पश्यति ततः पतितो घरण्यामपरः स. ॥४॥ हतं च मया सतोन कोऽप्यागच्छति जनाभावात् । ततो निजगुझिया मयापि स योजितम्तयापिणा तिनिधेष्टो दृष्टो.मृत इति स मत्वा मया नगरात् । माहूतः सफल जनः समागसो गुस्सामनीम् ।।४।। त्या शिक्षिकायां विहिता निर्गमनप्रमुखशोभापि । तीर्थाभिमुखं नातो घनतूररवेण तं श्रुत्वा ॥४॥ पिटिकः पथिकयुतो ज्ञात्वा तूरस्य स्वरविशेषेण । प्रभणत्यहो ! मनापो भीवन् पश्यते पगा. ॥४७॥ तस्तद्वचनं श्रुत्वा पथिकन मेषितो निनः पुरुषः । अस्माकं सत्यशेऽयापि प्रग्यालयामो न चितामा नस्तेन गत्वा तद्वचनं विस्मयावदमस्माकम् । कथितं, भगिताम्य सवमेव प्रतीक्षध्वं मुहूर्वम् ॥४९॥ वस्थितेषु पुष्मासु कित प्रतिकार करिष्यति कोऽपि । इतः कार्पटिकेन मणित. प्रपिया ता॥ शम्मलमस्ति, स भणत्यस्ति दधिशाल्योदन करण्यः । मुक्तः स सेन सतः सुप्तव्युत्म होत्तिष्ठति ॥५१॥ मम मुतः कटेरुत्थापितोऽपि खल, ततधास्माभिः । तस्य सत्यशं नीतो बापमानानयोः ॥१२॥ पादयोः पातितस्तस्य तथा व सकलेन स्वमनवगेण । यद् यस्थासीत् पाः भामरगं तेन सद् दतम् ॥५३॥ पपिकन नतो भागतः पारिकः प्रसप क्धय ममैतत् । मुक्ताम्यया परम्प एतस्य विप कम नहम् !ern सोऽपि विस्मयाकुलददयः पार्थस्थिको बनो भगति । युक्तमनेन रटं ततस्तेनोद्गार्य दमितः ॥१५॥ हालाहलपुस इब करम्पको नीलाणदुर्दर्शः । ततो अल्पनि सदजनोऽचिन्यमाहात्म्य ! सुम्यं नमः ॥ परमोपकाष पपिहोप पति Pापिन्वा निजरित । भनिगौरक्षेण नीतामाईप मा निजह ।।१७॥

सुपासनाह-चरिअम्मि- 'समाणिण वहुयं सुवन्नवत्याइएहिं वत्यूहि। मोकलिभो सो पहिओ कप्पडिओ. धरिमो.फरवि दिणाई संपर पुण पट्टिभो सदेसम्मि । बोलाविउं य एएण सह अहं एत्यवि निसुया वत्ता जह दट्टो सुंदरो विसहरेण । तो एस इहाणीओ मएत्ति सो भणइ सुद्छ कयो । कपढिएक तहेव य पजियो पुव्यवनिमपोगो । नहु थेवोवि विसेसो संजाओ तस्स विसक्सिर। इयंज विससपणहा किजइ अन्नपि तस्स तं सव्वं । होइ अणत्यफल चिय अफलं वा जायए ता आदिमोफुनो जा चिइ खेमचंदवंणिप्पवरो । ता कैणवि आगंतुं निवेइयं एरिसं तस्स ॥६३॥ जह पूपरस्खहिटा दिट्ठो मुणिपुंगवो मए एको । नासम्गनिसियदिट्ठी अथम्मिट्ठो परमनोगी ॥६॥ तो नस्म पापमूले खिप्पर एसो भणिजउ एवं । जह सप्पदट्टमेयं जीवावसु परमकारुणिय ! ॥६॥ तो तवरणाणतरमारोयेऊण पत्ररसिवियाए । नीओ साहुसयासं तयभिमुहं भणियमेय च ॥६६॥ पनरसि दयापमं जइ सम्मं मुणसि निणमयरहरसं । ता सामि ! मज्झ मित्तं जीवावसु प । नय किपि मुणी जाइ नाता जरखेण अवपरिय पत्ते । भणियं इमेण महवासाणकैल्लिगो राखे । भग्गं, नो टेणं इसस्स एवं फयं मए सव्वं । मुणिचरणरेणुतिलयं ता भाले कुणह एयरस ॥६९।। पेणेगुन्नानि मुगर विमवियगाए विणावि जत्तेण । जम्हा महाणुभावाण दसणं सबदुहहरणं ॥७॥ एगो माणुभा निरगंगो निम्ममो निरारंभो । मंततताइविरओ निरओ निरयप्पहविभंगे ॥३१॥ तो नेगं हिणं मयं तापेर सोवि विसमुको । उद्वेउं सरसणं चिय सुत्तविउदय पिम्हइभो ॥७२॥ संमान्य बहुमुवावग्रारिक स्तुमिः । विमृष्टः स पथिकः कार्पटिकः पुनर्निजे गृहे ॥१८॥ भूतः परि दिनि संमति पुनः प्रस्थितः स्वदेशे । गमयितुं तेन सहाहमत्र संप्राप्तः ।।१९।। मगर ना दावा यया दयः पुन्दरो विपघरेण । तत एष इहानीतो मयेति स भणति सुप्नु कृतम्॥ कानि नदेव च प्रयुक्तः पूर्वजमिनप्रयोगः । नन स्तोकोऽपि विशेष सनातम्ताय षिविषये ॥११॥ पसिनार्थ क्रियते यदी तम्य तत् सर्वम् । मयत्यार्थफलमेयामलं या जायते किमपि ॥३१॥ सम्मादार पावत्तिष्टति सेमचन्द्रवणिक्यतरः । तावरनाप्यागरय निवेदितमीदृशं तम्मे ॥१३॥ पर पुयायो रष्टो मुनिरन्तवो मयेकः । नासामन्यस्तदृष्टिरतिधर्मिष्ठः परमयोगी ॥१४॥ समय सूने सिन्यतापत मन्यनामवम् । यया सदिष्टमेत जीवय परमकारणिक ! ॥१५॥ मानणेय माविकायाम् । नीतः साधुसकाशं सदमिमुग भगितमेतय ॥१९॥ मन सिन्यजानामि जिनमताहम्यम् । ना स्वामिन् मम मित्रं जीवति निराम्य मन याबदाद योगानीय पत्रे । मगितमनेन मासस्थानका गाना ॥१८॥ गोरबर का मया मर्दन् । मुनिमरणरेणुनिक मम्मा माले कृष्णा ॥१९॥ रदिया पिसी पनन । यम्मान्महानुमायाना दर्शन समागम् ॥ सानिमा गिराम । मत्रन्यासिनो निती नियामि 1100 .

} । ন জ মা দিগমা হা, খিষ গামামা। অনুমা তামী মণীষাসা ? }} গা খাতে গৃগণ গিগা গা গুলি না। গিগায় ঘখি মা ঘৰ গাখী}} শাঁ শ খােলদাষ অনুনাশখিনি। বিগগ গ ঘনঘিাrি মপি পি লতিমি। ষ মা ছবি গম সিগমার্গেত। , গ্যাস্যি ঘি মিন গাৰ্গ। তা সুেিমাশন লাখৰ যিম (৩} খুব ঘামে ল্য বিগ বা বিশয়াম। যানা যু, লাশন্যান্স ও .मि सम्म पपिनि निगमरा | गंशादीमारिणं संपारिता मुई ॥७९॥ স্থা সৃষ্টি কফি ৰি পৰিশ মৃতি। সদসগণ সায়া দ্বী ভুল {} যা যা ল গ যায়না। নিলাম কা কামণা সঠিic মােৰশ ব্যগিন্নি গণমূলনিবম। বুথিনাথ যাৰী স সযহে • গাযথ মর্ম মগম বলিগা। যদি যিনা বিমানঘায় ২}} বাশিস নিযা, আ স থাকা বসল। মিসূ য যাঁর কর্মে যা মূল ॥৮}} fল খামােখন বা মল ঘ ঘন হয়। দাগ না নিলে যথাশব্দ? শ সদৰ ষোল চালনা?? সল্লা গা যদা যদী । সংশংসল নে নে নব গীব বিশ্বযুদ্ধ। কােষ ধংগমষ যুগ ধপ বমির [৩৭}} ‘া মিথ চাল ফিলিত হয়, যা পর'। নামকা: না; {ও দু} স: ঋথিৰ ধূলান বিশ্ব সৃন নমৰি। সূনিৰাৰ বল্লামা ঘষ: শফি বগাষ{}}} না সী শম: । মহাগ একারণ। তৃতা ওমর মন: নীঘিানাযান ও সৰ ৰাশি অন্ত নাৰ । বৰ : গীঘিস ঘর বিদ্যায়বীল || সমাগলাই খানবি হল গণবিলা। ও খুন, গুৰীৰিবাৰৰশ্যন নদে বিল is৩}} খে খিলাম। এ পিলা বসা বিষয়, { বাগশয়া যুবি, সাবিননা{}}} ব্র শ খৰি হয় বহু মুনি বলপূখসা:} ঘবিধা প্রদান; মূৰীমন |}}} ঙ্গে দুবারা ঋথি বা কি যানিলা। ব্যানানাপিলা খনি : স্কারা |} B? সম্মঘ। মূল গা ঘষা । নিষখানলাম : জামানার ! {}}} স্যোসিবি জাণী বলেখি । আঙ্গিপসাম মুখে গ ২২ প্ৰলিখাল্যার বা ব্যায় মৃত। ধর্মবি গিমা নিসপিসহ যমঃ }}}} যাকবলি দিবেনা, মাশয় ক্ষণ গাল। নিমূল ব ল ন ল গীতি (৮ শিলঞ্চ খালিব (ন্তু ল নিনি গাৱি ৰ দাস। শানিলায় শিক্ষা। বা সারি সন্তানা আঁকান। নুন হল পায় যায় {{(।

सुपासनाह-चरिश्रम्मि- तथाहि- "मणुन्न भोयणं भुच्चा मणुन्नं सयणासणं । भणुन्नंसि अगारंसि मणुन्नं झायए मुणी ॥ मृद्वी शय्यामातस्याय पेया मध्ये भक्तं पानकं चापराहे ।द्रासाखण्डं शर्करा चाधरात्रेमोक्षश्चान्ते शाक्यपुत्रेण ता" अणुसोयप्पहाणं इमं सु संसारकारणं परमं । इंदियनयम्मि तम्हा सहलाई नाणवरणाई ।।८७॥ ता मित्त ! तुम मुल्लो रीरीकणएसु तुल्लकयमुल्लो । वेरुलियकायतुल्लत्तपिरो तह, इसिजिसि ॥४८॥ एवं निरुत्तरो सो कोवि मित्तेण खेमचंदेणं । अन्नन्नसणग्गहअसग्गरं नो परिचयइ १८९॥ तो अनया कयाई नीओ सूरीण पायमूलम्मि । ताणं च तेण कहियं तस्स सख्वं पुरा आसि ॥१०॥ तो तेहि कहतेहिं धम्म, पत्थावमाणि भणिया । कंखाए वहुदोसा कहा य एसा समारदा ॥९१॥ तथाहि;- वित्तसिहंडिपस्यावहासियं विबुहविहियमणतोस । तिदिवंव गोवइजुयं सिरिकलियं गयपुरं अत्यि दरियारिसलहपसरस्स पारगो तत्य अस्थि अत्यीणं । दालिददारुदहणिकपच्चलो भूबई राया ॥११॥ तस्स समीये कोवि हु केर्ययविसयाओ आगओ सुहडो। भुयमित्तवली मग्गइसो लक्खं वरिसवित्तीए। तो भूवरणा भणिओ का सत्ती, सो भणइ मह नत्यि । सत्ती कावि हु, सकयंतु अत्थितंजेग दियो । तो तस्स खगधारी विनवइ नरेसरं पणमिऊण । मह पहुणो गुणगणगुरुणो सत्तिदुर्ग इयरजणदुरी. हारेइ न संगामे तह पुद्धी कावि सा, इमो जीए । स उत्पन्नविरोहकारणंपि हु पसाएर ॥९॥ तो दाऊण पसायं किंचिम्मत्तं समप्पि सिन्नं । विझायलविसमपएसवासिणो समरवीरस्स ॥९८॥ मनोज मोजनं मुक्त्वा मनोज्ञ शयनासनम् । मनोज्ञेऽगारे मनोझं ध्यायति मुनिः ।। अनुयोतःप्रस्थानमिदं सल संसारकारणं परमम् । इन्द्रियनये तस्मात् सफले ज्ञानचरणे ॥४॥ सम्माद् मित्र! त्वं स्खलितो किनकयोः कृततुल्यमूल्यः। वैडूर्यकाचतुल्यत्वजल्पिता तथा हंसिध्यसे ।। एवं निरुत्तरः स कृतोऽपि मित्त्रेण क्षेमचन्द्रेण । अन्यान्यदर्शनप्रहासद्महं न परित्यजति ।।८९॥ सतोऽन्यदा कदाचिद् नीतः सूरीणां पादमूल । तेभ्यश्च तेन कथितं तस्य स्वरूपं पुरासीत् ॥२०॥ ततम्तैः कथयदिधर्म, प्रस्तावमानीय मणिताः । काङ्गाया बहुदोषाः कथा नैपा समारम्धा ॥२१॥ वृत्तशिसहिप्रसूनावमासित विशुपविहितमनस्तोपम् । त्रिदिवमिव गोपनियुतं श्रीकलितं गनपुरमामीत परिशलभामरस्य पावकम्नास्त्यधिनाम् । दारिद्रयदारदहनकमत्यलो भूपती राजा ||९|| नम्य समीपे कोपी मछु केतकविषयागतः मुमटः । मुनमात्रयलो मार्गयति स ला वर्षहरुमा तो मतिना मागतः का दाक्तिः स मगति मम नास्ति । शक्तिः कापि मनु मुवं स्वस्थि: तसम्म सवारी विज्ञस्यति नरेश्वरं भगम्य । मम प्रमोगुणगणगुरोः शक्तिद्विमितरजनन हावी न संमे दया बुद्धिः कापि मा, अयं यया । शत्रुमृत्पनाविरोधकारणमपि सा प्रसारणात .

- सुंदरकदर। धीरपणो अइपपरमूरनिम्भिमभिगमस्स । सदनपस्म रणेसु उरि सो पसिभो रभा ॥१९॥ एसागतरमेव पत्पिमो सो दियो ससीमाए । तस्स रिसन्जाइ देयं सो नै गर्नु मणा एवं ॥१०॥ इडसहो तुद उवरि पेसियो नरपरण मुदणा तो सम्स कुपसु से जइ इन्धसि अपणो कुसल !! । भगइ तुझ नीहारेय नहु कारपेमि दुति। तो गेतुं इस पमण सोइ मन वयणेण ॥१०॥ पो मागउचिप ता पविसे कपंतपयणम्मि { जइ पति का पहियरसगु एत्य ठिमो ने दिणदसग ।। र पदिश्यणे कहिए मो सोहदो तो चलियो । पहिबई पि ससिमा मिलियाई दौमिति बनाई। 'सोहडेण भणिया नियमहहा मम पिटभायम्मि । परसिमाहारागोपरमि मोचिट्ठा नियंत।।१०५॥ । पलिवई वितइ उहियो एम निपपसिण । तो भागमो घय सत्यं सजवि स्परोमि तह पाणे॥ भाइ तुझ पाणा मह रुटे अप्पणो चिप दुरवरवा ! मह हरिस न ग तुम्हदि मियानादि । रहरिय सम्म ण मसिमेण तस्स एक्सरम । परिउमारदं एकाकालयकोवरण 1१.८॥ आई पहरणाई तेहि सरीराज तस्स उम्फिटिज । जेहिं चिप मुकाई रणनि तेसि सरीराई ।।१०९॥ नियपहरणजनरदेहे भगम्मि तस्स सेमम्मि । उपाहिय आणीमो पल्दिबई निपपमिमम्मि॥११॥ देगाहिय च सय पहरणाहरणाहणाईये । गंतुणं ने पल्लि सम्बस तस्म पिचूण ||१११॥ माविऊण पाए पल्लिचई फारिमओ पहरीरो । सम्बरसेणं मह पेसिमो य नानापामि ॥११२॥ - ओ दत्त्या प्रमाद किमिमा ममय सेन्यम् । विन्ध्यायलविषमप्रदेशवामिन समरारम्य ॥९॥ जीपतिवरशूरनिर्भयभूत्यवर्गस्य । सम्पनयस्य रणेपरि स मेषितो यज्ञा १९९५ दिशानन्तरमेव प्रस्थिन. सस्थितः स्वसीनि। तस्मै मिजात दूत स त गया भगायेवम् ॥१.० . मटमुभस्तयोर प्रेषितो नरवरेण भूपतिना । ततस्तम्य कुरुष्व सेवा यास्यात्मनः शरम् ॥१०॥ 'मणानि तव मिहान खलु कारयामि दूत इति । सतो गत्वनि प्रमण मोमरं मम वरनेन ॥१०॥ गदिमागत एप भावत् भवेष्टुं मतान्तरदने । यदि वाहास त प्रतीक्षा त म दिनम् १.१ उन प्रतिषचने कमिते ततः सौमरावतमलिगः । पल्लीपतिरपि ससन्यो मिलित २ अपि बले १०४॥ : सोमटेन मणिशा निगाभा मम भागे । परसन्महारागापरे मौस्तिधन पश्यन्तः ॥१०॥ पतीपतिबिन्तयत्युपेक्षित पर निबमैन्येन । ततो मणितल्यन स्वस्थापि हामि सब या ॥१६॥ গগন বৰ মাখা মায কষ্ট আসে দুধ দুহাঃ মম গলা লা লা |{}} न्य क्षत्रधर्म न संपन्न नमाम् । म मारम्भमेरकारमनिकोपयगेन ॥१०॥ कानि पदरणानि से शरीरान् तस्यौदाम । भैरव मुखानि नन्ति वेदा शरीरानि ११.९॥ ने निजहरण अपरदेदे भने सामान्य । उत्सालपानीमा तानिरसन्ये ।।११०१ रिसाद प स महरणाभराहनादिकम् । गन्दा को पी माय गडीया थिचा पाया पहीपतिः कारिन पटुशरीरः । शम्येन सह पिता नरनापा ११२॥

१४४
-
काय दोपविला मूर्ति नि!
सुपासनाह-चरिमम्मि-
विनावियं च को मह आएसो संपयंति तो रमा । सो चेव गहीयोलो पल्लिवई पेसिमो ..
इमारिऊण सोहडसुहडो समाणिो बहुपयारं । उवलद्धसमरखुतंतविम्हयाउलियहियएन ।
पुट्ठो रमा कह तुह नाया अनन्भुया इमा सती? तो सो साहइ जह पहु ! संगामुडामरी विजा
अत्यि मह महाइमया दिनां सिरिजोगिणा जयंतेण । सा साहिया विहीए नीए पभावो इमोसने
तं सोजणं राया चिंतह समरम्मि ताव निलडिओ । युद्धीएवि माहप्पं निएमि इस चितिवें तो
महियसमुग्णमप्पिय अहनया पाहुढं नरिंदेण । उजेणिरायपासम्मि पेसिओ इय भणेऊण ॥१८॥
अगं महिंदगएण राणा दूरदेसभावाओ । न विरोइकारणं किंपि तारिस किंतु अप्पाणं ॥१९॥
सो महवि य पहु मनिमोनि वड्ढेइ मच्छरो गरुभो । ता नहमंसापीई जह संपन्जए तह करिया ।
आएमोति मगेउ चलिमो पत्तो कमेण उग्नेणि । पडिहारमूडओ सो पविसइ नरनाहअत्याणे
निपनिवपियमुरियममुग्गय टोइऊण निवपुरो। पणमिप तहावियभासणम्मि उवविसह तो .
उमहिमो समग्गो नम्मम्झे लदुममुग्गयं नियइ । अह तम्मज्झे दटुं मुशिय चितर मरिंदो ।
भागलपरिभिउरी मापंपिरलोयणो जहा मज्म । दप्पंघेणं तेणं मन्ने विहियो तिरकारो ।
का इंमिम्मामि फल तम्म इमस्स य तदाकारिस्म । तो दंसे भू जपर किं न्य! एपंति ।।..
मोमणा मागोमो फाररिभो नरपरेण तुम्हाणं । तप्पुमविभागहा भूई संपेसिया एसा ॥१२॥
मोमो गोवानि पामोरपारदयहियभो । हकारिय आसो हत्यं पट्ठीए से दे ॥२७॥
शिनि को मादेश मचिमिति ततो राशा । स एव गृहीतवेलः पल्लीपनिः प्रेप्यः स्थापित. १११,
गरि सोमरामाः ममानितो बहमकारम् । उपलब्धसमरवृत्तान्त विस्गयाकुलितवदयेन ॥११॥
ताप्रपदीयं शक्तिः। ततः स कथयनि यया प्रभो ! संग्रामोहामरी विया ॥१॥
गति र मसिया दना श्रीयामिणा वपन्नेन । सा सापिता विपिना तम्याः प्रमावोधन सा ।
* मानपिन्नति समरे नाव निर्मित । युद्धशी माहाम्यं पश्यामीति वितयिन्या तत. #m:
दायान्यदा मामृतं नगेन्द्रण । उन्जयिनीरानपा प्रेषित इति मणिन्या ॥११॥
म मंन्दन पाशा दरदेशमावात् । न विरोषपरणं किमपि ता किन्या मानम् ॥१५॥
समयबद्ध मन्यामह पनि वने मन्मगे गुरुः । तम्मानगमांगीनियंया संपते ममा कृया ।
भाव र मनमा पलिन प्रम कमेगायिनीम् । प्रनिहारचितः स प्रविशति नानापमाने !
मिला नपुग्नः । प्रणम्य नहाताने उपविशति तो रात
उन्टर टने समुद्र पश्यति । अब मन्मध्ये या मतिमेव निन्तयति मरेन्द्र ॥१॥
परिगे यथा मम । वन्यन नेन मन्ये विदिनतिरकारः ॥१४॥
For मात्र मन लामाय मम पिता ॥११॥

- परा मगर पम पर धाम, मो भगा मनमा पिहाडि पणपपरम्मी विसेसमो मामि॥' को गो फारदिन परिमो नये निराणा नो। पत्यारणतुरंगमपनि दाई मदरसा ॥१२९॥ निपपणागपुरिरोज गजुरं अपिऽप हस्पिदुर्ग दरपणादरणं पाहामि एवं घ उपामि॥१३०॥ नाद मणिपाली गा देमो फोमा र पानि मिनं । नियमित मरततणयं फने वाचारिपन्चनि॥१३॥ मा सिगस्लिमो मो पनी य फर्माण गंगपुरे, इतो । मह सोहरंग पुलि भूवणा पेसिमो भासि ॥१३२॥ को विभत्रण प विप रोग मायरो सनी। परिशहिमा नरवणो सो पुण तस्सासि पसरसो।। सो मदिनापुरिमोवि भोरटेण सम पगमा नरना अचियभासणे निविसिई तो।। ५ नियापारमपिजण पण महिंदरापरम । तर माझा जह भनियं, एत्तो संमाणिउ रमा ॥१३॥ दिपाहु सपिप विसजिओ नरवरेण इप नेमि तपादिणश्वादमाणपगपाण जति दियहाई।।१३६॥ (गावि दिनु परिमपम्म इप नेत्रण । सोषि रजभारो निषिसत्तो सोहटे राइडे ११३७॥ भवनियमाणो नरिंदरोपण ! सो भुना रजमिरि इमोय भूवानरिंदस्स ११३८।। समागदेरो भईवा नगरसुपेरो । भत्यि प्रिनिपुरीए सो में उपचाइ पछन्नं ॥१३९१ . उपसारं च परिसर इमाए पुदीप सोहदो नरस । नरवरभूफ विणामिपलं न ताव मए॥१४०॥ किंतु इमोरि गरमी राया अशुपतिनो हा एवं । गापागणुविची न निष्फला होइ कायावि॥१४१॥ . ३ उमो मन्यमान सतत् सनि प्रथमोपचारहनादयः । पाहूयासने हस्तछे तस्य ददाति ॥१२७॥ गति प म मम पापुषस्य, म मणति सर्वालमपि।इदानी गयपर विशेषताला चित्ते ॥१२८]] म यतिपयदिमान् पृतनव मतिना सन | पाभरी दया महामतादम् ॥१२९॥ निनभानपण संपुनरपि हलिद्विकम् । सपा इलामरणं माभते एतचोपदिश्य ॥१३॥ पया मजियो रामा देश को पषध सन्यम् । निनामिव मदीये फायें व्यापारयितव्यमिति ॥११॥ TET वि स मम ममेण गमरे, इतः । सह सोमोन पूर्व भूपतिनर मेथित मामीत् ।।१३२॥ এ বিমান বখময় নি সাব , { কৈথিত সাংবদন বুননজামীলংঃ }}{ अपर मदेन्द्रनरपतिप्रधानपुरलोभरि सौभटेन समम् । मगमति नग्नायमुनितासने निविश्य ततः ॥१३४॥ हरिजाभवामृगपयित्या वचन महेन्द्रराज ! तपा कपयति यमा मणिनम्, हतः संमान्य राहा ॥१२॥ डिमान समय मियो नरपरेणेति तयोः । प्रतिदिनप्रामानप्रणययोर्यान्ति दिवसानि ॥१६॥ (पि युदिपु पोरसमेनयानि कापिल्दा | स रामा निसितः सौम मुभो ।।१३७॥ सनप्रमाणोऽसलिनासो नरेन्द्रलोकेन {स मुझे सन्यात्रियमितव भूपतिनान्दम्य ॥१३॥ पुर्वमागतोऽनादो नरेश्वरः । अपरिसित्पुर्या स तमुपपरवि छतम् ॥१३९६ उपचारं तु पनीकछत्यनया युधा सोमस्तस्य । नरवरमतिकार्य विनाशयितये न तारन्मया ॥१०॥ freeमति र समानुपत्तो भवत्येवम् । गुमशारनपुतिन निष्फला भवति कदापि ६१४॥

.ith..
सुपासनाह चरिअम्मि-
तो भूबई कइयावि हु सम्म नाऊण वइयरं एयं । चिंतइ .रिसोनि
दावह य विसं उग्गं ममो य सो तेण तस्स आखा। एक्कम्मिविपडिवक्खे एवं अइदारुणा जाया!
तम्हा दहसम्पत्तो होउं अन्जेसु सिवसुहमणतं । कंखाए विणडिओ पुण भमिहिसि संसारकनारे ॥१.
इय मुणिदेसणसवणा पडिबुद्धा पाणिणो वह तत्या चिंतेइ सुंदरो पुण किमेस गलसोसणं कुणइ ।
सव्वेवि अभिमया मझ ताव सन्चे य पूणिज्जा या इय कयबुद्धी मरिउभमियो संसारवणगणे।
सम्मं च सेमचंदो सम्मत्तं पालिङ निरइयारं । सोहम्मे उबवन्नो कमेण पत्तो य निव्वाणं ॥१४॥
॥ इत्याकाक्षायां सुन्दरकथानकं समाप्तम् ॥
ततो भूपतिः कदापि खलु सम्यग्ज्ञात्वा व्यतिकरमेतम् । चिन्तयत्यतिदुर्धर्षा निग्रहयोग्यश्यावश्यमयम् ॥१.
दारयति च विषमुन मृतश्च स तेन तस्याकाहा । एकस्मिन्नपि प्रतिपक्ष एवमतिदारणा जाता ॥१३॥
तस्माद् दृद्धसम्यक्त्वो भूत्वाऽनय शियमुसमनन्तम् । कासया विनटितः पुनर्धमिप्यसि संसारकान्तारे ॥११॥
इति मुनिदेशनाश्रयणात् प्रतियुद्धाः पाणिनो यहवस्तत्र । चिन्तयति सुन्दरः पुनःकिमेप गलशोपण करने
सर्वेऽन्यभिमता मम तावत् सर्वे च पूननीयाश्च । इति कृतबुद्धिम॒त्वा भ्रान्तः संसारवनगहने ॥१४॥
सम्पर प सेमचन्द्रः सम्यात्वं पालयित्या निरतिचारम् । सौधर्म उपपन्नः क्रमेण प्राप्तथ निर्वाणम् ॥११॥

- । साहूण दुगुंछाए जिणधम्मफलम्मि संसदमयस्स ! दुहददोली जायद जद जाया भरसरदियस्मा॥१ तथादि- - अत्यि इइ भरहवासे कामिणिपणंत्र रयणरमणीयं । मुहधामदीहरछ नगरं नामेण गिरिनगरं ॥२॥ संतिकिरियासु कुसलो दुहापि जमपिओ दिओ अत्यि । सच्छदावि परयसी नामेणं विस्मभूति३॥ तस्मात्य पिया घरिणी सरणी सरणीय नेट्सस्सस्म । भत्ताविहु मत्तार नो अणुयत्नेह भत्तारं ॥४॥ 'भक्सरभाशुभिदाणा दुपेवि पाणप्पिपा सुपा ताण ! नमोवणाभिररामा मंनि ते फागणाईमु ।।५।। अहमया वसते उपमते मिनिमल परं । रविनावरूपामोलियम्मेण जणाभिभवन ॥६॥ तो नलिणहारचंदणपंकजनाइसाइणयलेणे । कहकरवि गिम्हपले रमेइ जणो वियंभेत 11 सा माणुभवपरहि वणगहणासमवत्तिणि सरम्मि । फीलतेहि जुबई दिहा मिभिरंभल टा तो तीए रूपसोहाए मोहिया जाव पटनिधिद्वा । ते उनि ताव तीवि सदयं संभामिया एवं ॥९॥ -फे तुम्मे कि जापा निटा, ते भगति तुद स्वं । दई अदिद्वपुलं एगणमणा परोपंता ॥१०॥ तो मविमार मि सोया परचुत्तरं तरलदिही | नाश हिराणि हरि चरिश कमाथि उचियि। तो कुवियन तुरंता लगा नप्पिभो तमो सावि । चेतदिहि फत्यवि स्टोणा निगुजम्मि ॥१२॥ तीए दिसाए नेविगछता एवमेव भुमणा । पामति मुणि एणं मपण संपत्तमुचित ॥१३॥ सो तम्मि दिद्वियिसए संपत्ते नम्मणा ओसरिओ। पपणो दरिलो हरिणोय ते नमो गस्यमताए । सानो जुगुप्सया जिनधर्मफले संशयिमनसः । दुःखदन्द्राली जायसे यथा जाता भाकामय (१॥ मस्ती भरतवर्षे कामिनीवदनमिव रचनारमणीयम् । मुमधामीरध्यं (पा) नगरं नाम्ना निस्निगरमा २ ॥ লিরিকায় স্কুল মিছব যম (স) মিহা প্রলার। যিনাথ বা লালা বিমুনিন। যােলি মিশা গুলা গণি: বিশ্ব বিংশষ। শাবি রে মন নী অনুষৰ মৰম ৪}} मारमान्यभिधानी द्वायपि प्राणप्रियो सुती तयो । नययोयनाभिरामौ रमाते तो काननादिषु ॥६॥ অশ্ব শ ব মাশল মা। বিরাতিণল সাসিম ।। সপী নলিনাকাবিখনৰ গৰি বহু মাঘল স্যার সমস্যা। तदा भानुभास्कराभ्यां एनगदनाममपर्तिनि सरासे । बायां युवतिर निर्दम्भरम्भव KI ततस्तस्मा पशोभया मोहिती पायरकाधनिभेटी । ती विएतनावतयारि सदयं संभारितादयन् ।। को किनाती निमी, ती भगतम्तव रूपम् । राष्टपूर्वमेवारमनसा प्रोकमानी ॥१०॥ सतः सधिकार तयोः शुन्या मयुरारं सरलइदिः । नयाईदये तु पलिता पमनान्युधम् ॥११॥ सतः एपितावित स्यरमाणी लानी नतस्तनः स९ि । पशिश ना भारि ना मिले १९॥ सम्यो दिशि तारिगरलायमेव भनी । पश्यतो मुनिक मानं संप्रमानिमिद ॥१२॥ पतातस्मिन् विपये मंगा सन्मनमोऽएन । मदनी रेरिम सातो गुभा ॥

१४८ उक्तं च- - . मन्बी वाहमहमिटया नानिवहनन्ना गुपिनः । कृतोद्रयाराः स्वयंवरामणसे प्राप्ताः ॥२. मुपासनाह-चरिअम्मि- चंदेऊण तप्पायपंकयं महुयरल्य सलीणा । देसणमयरंदरसं रसंति परमष्पमोएणं ॥१५॥ अह देसणावसाणे भाणू भालयलमिलियकरकमलो । पुच्छेइ त्यं साहुं जह भया ! मझ साहेइ देहोवि हु तुम्हाणं निवलंछणलंछिओ जहा पवरं । रज्जसिरिमुज्झिऊणं तुमए दिक्खा पवनत्ति तो एवं विदजोवणभरम्मि तरुणियणपत्थणिज्जम्मि । किं उप्पन्नं वेरम्गकारण, तो मुणी कहइ ॥१८॥ सयलंपि भवसरुवं विवेइणो जणइ भइ ! येरगं । केवलदुक्खत्ताओ अवियारिजंतरमणिनं ॥१९॥ अज्ञस्य सुखदुःखाम्यां भिन्ना वृत्तिः प्रकाशते । विवेकिनस्तु संसारे दुःखमेव हि केवलम् ॥ सर्व हेममयं यद्वत् पश्यत्युन्मत्तकेऽशिते । तद्वदज्ञानसंभ्रान्तो मवेऽपि सुखमीक्षते ॥" मझ विसेसेण पुणो जाया वेरम्गकारणं जाया । भाण भणेइ कहमिव, मुणीवि तो साहए एवं ॥२०॥ तयाहिक अत्यि इह भरहवासे नपरं सोरियपुरंति पुरपवरं । दुग्गंगसंगयं भूइभूसियं हरसरीरंव ॥२१॥ सूरोवि अणुग्गकरो सोमोवि हु मयकलंकपरिमुक्को । दधम्मो तत्थ निवो भजा गुणसुंदरी तस्म । गुंगराओ ताण सुओ पत्तो जोवणमिओ वसंतउरे । ईसाणचंदरन्नो कणगवई तीए संयंवरो, सो तत्य गओ सुहडविंदपरियरिओ । निवदिन्नावासाओ सयंवरामंडये पत्तो ॥२४॥ अनेवि तंत्य अहमहमिगाए निवनिर्वहनंदणा गुणिणो । उन्भडकयसिंगारा सयंवरामंडपे पत्ता ॥२२॥ उचिपपरिवारजुत्तो उचिए देसम्मि आसणे उचिए । आगंतुं उवविद्वो राया ईसाणचंदोवि ॥२६॥ धाईपडिहारीहिं सहिया आएसओ नरिंदस्स । आगंतुं कणगवई उवविट्ठा जणयपयमूले ॥२७॥ वन्दित्वा सत्पादपकनं मधुकराविव सलीनी । देशनामकरन्दरसं रसतः परमप्रमोदेन ॥१५॥ पथ देशनावसाने भानुर्मालतलमिलितकरकमलः । पृच्छति तं साधु यथा मगवन् ! मां कथयति ॥१६॥ देहोऽपि खलु युप्माकं नृपलान्छनलान्छितो यथा प्रवराम् । रायश्रियमुशित्या युष्माभिदक्षिा प्रपश्येति ॥ तत एवंविषयौवनमरे तरूणीजनमार्यनीये । किमुसन्न वैराग्यकारणं, ततो मुनिः फययति ॥ १८|| सकलमपि भवस्वरूपं विवेकिनो जनयति मद ! वैराग्यम् । केवलदुःखत्वादविचार्यमाणरमणीयम् ॥१९॥ मम विशेषग पुनाता वैराग्यकारणं जाया । मानुर्भणति कथामिय, मुनिराप ततः कथयस्येयम् ॥२०॥ भरतीद भरतवर्षे नगरं धार्यपुरमिति पुरमयरम् | दुर्गाइसंगतं भूतिभूषितं हरशरीरमिय ॥२१॥ पुरोऽप्यनुप्रयः सोमोऽरि साल मृग (मद) कलङ्कपरिमुक्तः । इधर्मरत नृपो मार्मा गुणसुन्दरी तस्य । पुनरावटयोः सुतः प्राप्त यौवनमितो पसन्तपुरे । शानचन्द्रराजस्य कनकवती नाम परदुहिता ॥१॥ नस्याः सदाः, स तत्र गतः मुमटवृन्दारिकारितः । नृपदत्तावासात् स्वयंवरामण्डपे प्रातः ॥२५॥ नाम वरधूया ॥२३॥ 4 अविभारिवाग्छ दवित देश श्रासन उचिते । श्रागस्योपविध राजेशानगन्द्रोऽपि ॥२६॥ म १४१ • भपरवरदियकहा तो सीए तिरियपमरियाडक्खरहिं संनमेऊण । गुणराभो नियहियए परिखत्तो तयखणं चैव।।२८।। तेणचि सग्गयलोयणमणेण दट्टण तीए तं ललियं । पइ अगुरचा एसचि चितियं नूण जं भणिय॥२९॥ निद्धमारा य दिट्ठी अलसं गमणं वियंभणं अहियं । इयएवमाइभारा पियाणुरायं नियति ॥३०॥ पत्यंतरम्मि बुमरीए रायलोयं पयंसिर लगा । गोनाइममुकित्तणपुर पडिहारिया जाव ॥३१॥ ता कुमरी सीए पुरो पियराण ईसिमलियच्छिपुडा । महसपिय भाडतं पयंसिउं नियसरीरस्स ।।३२॥ नियपावासम्मि गया कुमरी फिर पीढियत्ति मूलेण । जगणीपमुहजणेणं उपपरिया ओसहाईहिं ॥३३॥ तो गपा उटे नोडियकरसंपुढो नरिंदनण । बन्जर अपडदेहा फणगबई अन तो मज्झ ॥३४॥ फाउण गुरुवरोई आवासे इंतु तार जावेसा । मंजायइ दिददेहा अम्हं तुम्हं च पुन्नेहि ॥३५॥ एवं होउत्ति तमो सयंवरामंडवाउ ते सव्चे । नियावासेमु गया रायावि गमो सभवणम्मि ॥३६॥ एतो संझासमए जामिछपरश्या यहि एका । मज्झिमक्या वयंसी कुमरीए पेसिया छन्न ।। ३७ ॥ गुणरापस्स सपासे अप्पर सा चित्तपहिये तस्स । विरहावत्यादुत्यं सो पिन्छइ तत्य तं चुमरिं ॥३८॥ पठति च सा- अभपतन तोएं तुम सुहप ! निहितो मणे पलित्तं च । तं दहइ तीए देहं अमपम्मि विसं समुपन॥३९॥ तना- अनिम्मलं अणग्यं मुवित्तमुत्ताणुसंगयं गत्यं । गुणआहार हारं तदपियं तीए हिययंत्र ॥४०॥ धात्रीप्रतिहारीभिः सहिताऽऽदेशतो नरेन्द्रम्य । आगत्य कनकपत्युपविष्टा ननफपादमूले ॥२७॥ ततम्नम्याम्तियंकप्रसृतकटाक्षरग्जूभिः संयम्य । गुणरानो निजहृदये प्रक्षिप्तस्तन्क्षणमेव ॥२८॥ तेनापि तद्तलोचनमनसा दृष्ट्वा तस्याम्तलालतम् । मय्यनुरक्तपेति चिन्तितं नूनं यद् भणितम् ॥२९॥ स्निग्यमधुरा प दृष्टिरलमं गमनं विनृम्भणमधिकम् । इत्येवमादिभावाः प्रियानुरागं निवेदयन्ति ॥३०॥ पत्रान्तरे कुमारी रानलोकं प्रदर्शयितुं लग्ना । गोत्रादिसमुत्कीर्तनपूर्व प्रतिहारी यावत् ॥३१॥ तायन् कुमारी तस्याः पुर. पित्रोरीपन्मुकुलिनाक्षिपटा । सहसैवापटुत्वं प्रदर्य निजशरीरस्य ॥३२॥ निनकावासे गता कुमारी किल पीहिनेति शूलेन । जननीप्रमुखजनेनोपचरितीपधादिभिः ॥३३॥ ततो रामोत्थाय योजितफरसंपुटो नरेन्द्रजनम् । फययस्यपटुदेहा फनक्यत्यय ततो मम ॥३४॥ कृत्या गुर्ववरोधमायासे भवन्तु.तावावदेपा । संजायते दृढदेवाऽस्माकं युप्माकं च पुण्यैः ॥३५॥ एवं भवत्विति ततः स्वयंवरामण्टपात् ते सर्वे । निजकावासेषु गता रानापि गतः स्यभयने ॥३६॥ हितः संध्याममये यामिकसूचिता बहिरेका । मध्यमवया क्यस्या कुमार्या प्रेपिता छन्नम् ॥३७॥ गणराजस्य सकाशेऽपयति सा चित्रपट्टिका तस्मै । विरहावस्यादुःस्यां स पश्यति तत्र ता कुमारीम् ॥३८॥ अमृतानुस्तया रवं मुभग ! निहितो मनसि मदीप्तं च । तद् ददति तस्या देहममृते विषं समुत्पन्नम् ॥३९॥ अनिनिर्मलमनघं मुसमुक्तानुसंगतं गुरुम् । गुणाधार हारं तदर्पितं तस्या हृदयमिव ॥४०॥ - मनमानित विविधानि नयां मर्म प्रीत्यादिनानि गन्ति पुन . एनधिमे परिगतानय । दामुन्दुक व देव. पीति विविवामि. ॥३॥ सुपासनाह-चरिअम्मि- नियवच्छालंकारं करसुइय तीए पिए कुमरो। तं तह काउं तुटेण तीए कुंमरीकए निययं ॥४१॥ सम्बगियमाभरणं दिन्नं, एत्तो य तीए संलत्तं । तुम्मेहि समं इह अत्यि किपि वत्तव्यमेगते ॥४॥ तत्तो य कुमरदिट्ठीए चीइओ गट्टओ जणो सव्यो। तो विनत्तो तीए कुमरो, विनवइ इय कुमरी २४ जीविषमापत्तं तुम्ह किंतु मह नाह ! पंदभागाए । तुम्ह सरीरे संभोगजोगिया कइवयदिगते ॥४॥ भोगतरायकारणविगमे होहित्ति तुज्झ कहणत्यं । सहसा अपडुत्तं देसिअण लोयाण मझम्मि । अन्ज सयंवरमाला नो पक्सित्ता, पभायसमयम्मि । खिवियव्या इय दुईवयणंसुणिऊण तयभिनुहोर भगइ गुणरायकुमरोजइवि हु अइदुकरं इमं मझ। ज तीइ असंभोगो तहवि हुआणवइ ने कुमरी ते चैव पमाणं इय विसजिया सा गया य तप्पासं । तब्बुत्तंत्तो सव्यो कहिओ कुमरीए एगते ।। ४८१ तो बीयदिणे तीए संयंवरामंडवम्मि तकंठे । निश्चकसमक्खं चिय खित्ता कुमुमाण-वरमाला ११९ सव्वं नरिंदचक सम्माणे विसज्जियं स्ना । गुणरायकुमारणं परिणीया सा निवंगरुहा ॥५॥ फायपदिणावमाणे पत्तो सोरियपुरम्मि सह तीए । गुरुयणकओवयारा मुक्का सा अन्नधानहर कुमरोवि नियावासे पत्तो मित्तेहिं परिगओ तत्य । दोगुंदगोव्ब देवो कीलेइ विमित्तकीलाई ॥ नो पादिपि गच्छा नम्भवणे रमइ विविकोलाहिं । तीए समं पीईए दिगाणि गच्छति कुभररस. न य तीए अभिपापं लक्खर सुविपकखणोवि वरकुमरो । तत्तो य सो विमरइ केण उवाएण निजदीलंकार कम्त्येति तया जमिन कुमारः । तत् तथा कृत्वा तुष्टेन तस्यै कुमारीकले निनकम् ।" सागमामर दर्न, इतथ तया संलतम् । युष्माभिः सममिहास्ति किमपि वक्तव्यमेकान्त ॥११॥ तनय कुमारदृष्टया मोदित उन्थिती अनः सर्वः । ततो विज्ञतम्तया कुमारी, विज्ञपयतीति कुमारी ६४॥ विनमाय व किन्तु मम नाथ ! मन्दभाग्यायाः । तव शरीर संमोगयोग्यता कतिपयदिनाने ।। भोग्न्तराकारणविगमे मविष्यतीनि तव कथनार्थम् । सहसाऽपटुत्वं दर्शयित्या लोकानां मध्ये १३ मद मदरमाला नो परिमा, मातममये । क्षप्तव्यति दृतीवचनं श्रुत्वा तदभिमुगम् ॥४६॥ गरि गुजगनामागे यसरि सत्यतिदुष्कमिदं मम । यत तयाऽमभोग तथापि सल्याज्ञापयति देव प्रसासमिति विमृष्टा मा गता म तपार्थम् । तवृत्तान्तः सः कथिनः कुभाया एकान्ने ११८१ नयो दिदिदे दया लयंगमाडरे तत्काठे । नागपक्षमेव रिग कुगुमानो वरमाला १४९ ॥ सदर मम्मान्य मिष्टं राजा । गुगगनकुमारण परिणीता सा नृपाहाहा ॥१०॥ बमान उपुरे मर नया । नगुननोपयारा मुका सान्यपदामहे ॥११॥ । र रकम पनि पिरलो पामार त म लिया नागापद ११ मपखरदिपकता कि जोमणेण किया धणेण मिनीविएण रूपेण नइ मे सर्व न सागह एमा संटिया फंठे ? ॥५५|| अमम्मि दिणे नियमंदिरहियं पणमिण पटिहारो -विमरद कुमारं जहदुवारपरिमंटिभी पुरिसो॥५६॥ 'सिपचंदणरुपतिलओ सिपश्यनियंसणो कुमुपहत्या । अहिलमा दमण तुम्ह सामिा को तन्य आएमी? मुंच लई इस भगिए पसिना आसम्मि दिमम्मि उपविट्टो भाभट्टो कत्ती भण कण रोग?०८॥ तेण भणिय महापस ! जसहरनामेण सिद्धपुनेण । पह दिमा पररिजा रिडिया में पुत्रसेवानि ॥५९॥ पार परिमाई, नमो तुन्झ पसाएण सिझिही सावि । फुपरेण ती मणिय कि फलयेईए, मो मणइ ।। नहलामणं शरणयमंपया कामरूबकरण च । लाभाइपरिमाण मिदाएश रिजाए ॥६॥ भणिपं कुमरेण ती जे फापचे मए तय भणम् । सो भणइ एगराई पर उनामागी गु ॥३२॥ परिपत्र कमरेण परोपपारिकरसियचित्रेण परपन्यणाए जहा कि किन पूर्णनि सरिमा | ॥६॥ मह सो पविहिकरी पत्ती कुमारण सह मसाणाम्म । ग्यीयरपंकिन नमागहमी महामं ॥६॥ किण्हचरमिरपर्णानिसीहसमम्मि, मंडलं लिहियं । पजानिओ पनलो मम्मन्नेवारयति ॥६५॥ रतरुणवीरचंदणगुग्गुलमाईदि नाव सो मात्र । देह सहि चुपो पुण करमालकगे पुगं ॥६६॥ 'सार सहसति कोविच उतरामाए अणुत्तरविरुको । आगामी दिली माना विहर्दनो गिरिकूडे कलपलरयहि भरियन विवरी । पलयानलसारियो मुईण भागमोदिनी ॥६॥ दशुम्भासप्पफटाफटप्पमउदो सुमंगलारुटो । मामियामरुपाओवडामरी रोमामा ६९॥ . यौवनेन किंवा पनेन कि जीवितेन रूपेण । यदि में स्वयं न गयेपारशमिता १५॥ अन्यस्मिन् दियसे निजमन्दिरस्थितं प्रणम्य प्रतिहारः । विशपथवि कुमार यथा दारयति पुER६६६ मितमन्दनयततिरका सितलनियसनः कुसुमहस्तः । अभिलपति दर्शन का स्वामिन् ! पान १ मुध लम्विति भागते परेशित भासने दते । उपविष्ट भाभापितः दुनो भण केन कार्येण .cn বন মনি শংখ ! বানানা বিরল। নষ্ট হয়ে যাচ্ছি বাবা মা । }}}} माया वर्षाणि, सताना प्रसादेन सेत्स्यति सापि । शुमारेण सतो भणितं कि इनमें तम्या , स मम ॥६॥ नमस्नलगमन परकनपसंपत् कामापकरणं प । लामासिरिझानं सिक्षा भपत्ति पान ९ ॥ गणितं कुमारेण ततो यत् कर्तव्यं मया सद् गण । स भयेराधे मोसमा भा॥ मानिस मारेण परोपकारकरपिकातन । परमार्थनया यम्मानन्ति सापा...॥ भय महाविधिकरम: RR मारेण सह मंशाने मनीचरसाने पमगेसमें महा १९४६ पशानीगमधे, मसिठम् । प्रालित रममलय दिक समीरचन्दनालादिमिति स नाम् । दशति तय मार: पुनः एमाला र मार महरोनि कोपिएलमायामगुरारशिपः ! मागणे मानित REER Rok विपश्यन मिकिन समारभूतनातिर ! READY TET EVEra ।

. - - सुपासनाह-परिअम्मि- कुडिलकविलकेसो नासियासेसवेसो अइमसिममदेहो सदाविविखत्तमेहो। • पणयसहनिहाणो मेहनायाभिहाणो फरकलियकवालो सित्तवालो करालो ॥७॥ '. पत्तो सो अहल्टो जंपइ रे रे अणज्ज ! अन्नवि य । इन्येव तुम चिट्ठसि अणनुनायो भए विष्ट साहेसि एत्य त्रिग्ज मह पूयमकाउमिच्छसि य सिद्धि । न हबसि ता तुममिहि ता इट्ट मसु । एसोवि रायतणमो तुमए पेयारिओ अविणयस्स ! अणुहबउ फलं वरओ अब कुसंगोन : तब्बयणायन्नणजायकोवकुमरेण पमणिमो एवं । रे रे निल्लज्ज अहम्म ! अज्ज स्टो जमो पासपरिसंठिए मइ इमस्स सकोपि कुणइ कि विग्यं । इय एवं जपतो पत्तो कुमरो तयासने Irau पभणइ अणन ! किं पलविएण जइ अत्यि पोग्सि तुझ । अभिडमु मइ सद्ध अवणेमोणतुर अमरिसवसेण तो सो चलिओ तस्संमुई असत्यं तं । दलु कुमरो खग्गं मिलइ दूरण तो निविडीकुणइ फडिल्लं सकेसपासं तो य तेण समं । जुझंतो हयहिययं काउं तं इत्तो विजादेवी समागया तत्य तं दर्छ । पभणइ कुमार ! सिद्धा सत्तिकधणस्स तुज्झ अहं ॥७॥ किं तुह कीरउ साहसु, कुमरेण पणिया इमं देवी । एयस्स तुम सिज्झतु संपाइसु वंछियं अत्यं : तुह साहेजेणं चिय सिद्धा हमिमस्स, किंपि भण अन्नं। तो कणगईभोगतरायहउँ स पुच्छेद ।।८१३ • सा उवओगं दाउं जंपइ एयं सयंपि जाणिहिसि । कामियख्वधरत्तेण तं च तुह होउ मह वपणा दोद्भटसर्पफटासंघातमुकुटः सुमङ्गलारूतः | डमडमितडमरुकायेपडामरो रोपरक्ताक्षः ॥६॥ कुटिलकपिलकेशो नाशिताशेषद्वेष्योऽतिमषिसमदेहः शब्दविक्षिप्तमेषः । प्रणतसुखनिधानं मेघनादाभिधानः करकलितकपालः क्षेत्रपाल: करालः ||७१॥ प्राप्तः सोऽतिहटो नल्पति रे रेऽनार्य ! अद्यापि च । अत्रैव त्वं तिष्ठस्यननुज्ञातो मया धृष्ट ! sie साधयस्यत्र विद्या मम पूजामकृत्येच्छसि सिन मास तावत्वमिदाना तस्मादिएं स्मर रे देवम्॥२७॥ एषोऽपि राजतनयस्त्यया प्रतारितोऽविनयस्य । अनुभवतु फलं वराकोऽयचा कुसको न किं करोति ! तद्वचनाकर्णनजातकोपकुमारेण प्रमाणित एवम् । रे रे निर्लज ! अधर्म ! अघ रुष्टो यमस्तव ॥४il पार्श्वपरिस्थिते मय्यस्य शकोऽपि करोति किं विघ्नम् । इत्येवं अल्पन् प्राप्तः कुमारस्तदासले ॥१॥ प्रमणत्यनार्य ! कि मलपितेन यदस्ति पौरुपं तव । संगच्छस्व मया सार्धमपनयामि येन तव गर्दम् । समवशेन ततः स चालतस्तत्समुखमशस्त्र तम् । दृष्ट्वा कुमारः स मुञ्चति दूरेण ततो झटिति ॥७७७ निविडीकरोति कटीमवं सफेशपायं ततश्च तेन समम् । युध्यमानो हतहृदयं कृत्वा तं करोति । इतो विद्यादेवी समागतो तन तं दृष्ट्वा । प्रमणति कुमार ! मिद्धा सत्वैकधनप्य तवाहम् ॥७९॥ सिव कियतां कथय, कुमारण प्रमाणतेदं देवो । एतस्य त्वं सिध्य संपादय वान्छितमर्थम् ॥८॥ तब साहाप्यनैव सिद्धाहमाय, किमपि भणान्यत् । ततः कनवतीभोगान्तरायहेतुं स पृच्छति ॥१॥ सोपयोगं दत्त्वा मतपस्येतत्स्वयमपि शास्यासे । कामितरूपपरत्वेन च तव मवतु मम धवनात् ।।८२॥ - --- - भारवररिया नणे महापाए भगिए देवी गपा नियहाणे । सिद्धणं गुणरामो रापणयं तो इस भागमो दिशा सम्हाणुभाभी पिय समीदियत्यो मए सपणुपनो । सो आएसो दिन निदेससरस्स मद को ४॥ भएर मारी फिलम डाए पस तुम्ह आएसो । मो भगद समरियप्यो कत्या करने तहावि महं! इप मणि सावि गमा इनरी परवानिजण नियदे । निययावामम्मि गमो पोतूर्ण रपणियाणि || चाउमिगार सणगवईमंदिरम्मि सो पो । परपूसे विविहाहिं कहाहि गमिण खणमेग 11८७|| निषभरणे संपनी गमि दिवगं गमो ए श्याए ! माणुसपरसुमयोपरत्न कारण एगागी ।1८८१ फणगईए भरणे ग्यगणदाभो गिदसा उपरिस्मि । जाहिर कणगईवि ताव तत्व संपला ॥८९॥ दामानुपण गम भणे गुपणु ! किनिया रयी। दामी भणइ निसीहो आगमयेला विमाणस्स मो सोइ मलिनो दागमादमी पालिय नियं अंग । पटमुरण लहिय कयंगराया सुनेवत्या १९१॥ विविद्यालंकारथरा ना अइना विमाणमणुपने इतन्य नडियामोताओकुमरोविअदिस्सत्वपरो।।१२।३ . तो उत्तरदिसितं पणय मिष अनिग्यश्री गर्नु । मरतार ओइन विमाणयह नंदणवणम्मि १९३६ पिलादरापारिदिट्ठो धुभारंण पूटिम्मि । नीहरिप विमाणामो कणापई तस्स पासम्मि १९४॥ पता नमिजणं तम्स य माणा तय उनरिहा । मेलाए पता भन्नावि तिनि कुमरीमो ॥९॥ परंभालागी उभदनानावणाभिरामामो ! उपविठ्ठामो तामी संपरनाहं पमिऊण ॥९६॥ भवलाए सपरो मुभूमी निसियामलदुरली । पतिदेविभवणे पत्तो नमिऊण पनति ॥९॥ दिन महाप्रसाद भपित देवी गना निमथाने । मिदेन गुणराजः समययं तत इदं भगितः ।।८३॥ नवानुमावत एवं समीहितार्यो मया समनुमाप्तः । तत सादे दीयता निदेशकरस्य मम फोऽपि ॥४॥ भगत युमारो विटसनेम्याप तयादेशः । स मगति स्मनन्यः कुत्रापि कार्ये तथाप्यहम् ॥८॥ नि मणिचा सोऽपि गत. फुमारः प्रक्षाल्य निजदेहम् । निजावासे गतो मुक्त्वा अनिवाणि ॥८६॥ रित्या शहार कनयतीमन्दिरे स मरतः यूपे विविधाभिः कथाभिगमयित्वा क्षणभरम् ॥८७|| निनभदने संपा। गर्मायन्या दिवर्म गतव रजन्याम् । मानुपपुरगोनररूपं कृत्वकाकी १८८॥ कनकवत्या भवने सदसदायो गृहम्योपरि । यातिधति कनकपत्यपि तावतश्रेय संपात ८९|| (वामीयुगलेन समे भणति हे सुननु ! कियती रमनिः । दासी मणति निशीथ आगमयेला विमानस्य ॥९॥ वनम्नया मार्गितः स्नानाटक क्षालितं निगमम् । पशिफेन रूमयित्वा ताहरागा सुनेपथ्या ।।९।। विविधालद्वारपरा यावाने सावद्विमानमनुप्राप्तम् । तत्र मटिते ते कुमारोऽप्यदृश्यरूपधरः ॥१२॥ न उत्तरदिगाममुग्न मन इव दाममयिनतो गत्या । सस्तीरेऽवतीण विमानमय नन्दनवने ॥२३॥ विद्याधररानापि खलु य: कुमारेण घृतायाधः । नित्य विमानात् कतारती तस्य पार्थे ॥२४॥ मनाया नया साय माझया तोपविता । स्तोफरलया माता भन्या अपि तिसः कुमार्यः ॥९॥ निरम्भारूपा उदटननयोक्नागिरामाः । उपविष्टास्ता खेचरनाथे प्रणम्य ॥९॥ ।

No text on this page.

भरपरदियरहा। : तो पुन्छइ कणगवई सचित्र, मे कहसु, नेणभिप्पायं । नाऊण कुमरतणय भणियं कल्ले कहिरसामि ।। सिल्ले सणमेगं तहेव सो तो गओ निपयभवणे । अत्यमिए दिणनाहो रयणीए पदमपहरम्मि ॥११॥ संपत्तो तम्भवणे पुणोवि सा पत्थिया जहा पुल्लिं । कुमरोवि तहेव तमो तन्पेव गयाई सलाई ॥११॥ पुलरकमेण खपरेण नावहोमाइपम्मि पारदे । आरद्ध पिच्छणयं कुमरीहिं तत्य कणगई ॥११५॥ वीण वाएइ तभोवरिसत्तमणाए तीए कुमरेण । वामचरणाओ सिग्यं अवहरियं नेउरं तची ॥११६।। तो पिन्छणए वित्त भणिया दासी हले ! गर्यसेह । फेणवि परछनेणं अपहरियं नेउरं मझ ॥११॥ मोरंगगमो लोगो पुढो दासीए विणयपणयाए । नो कत्यवि उपलद मुटुगविपि तं तन्य ॥११८॥ लकमेण तत्तो नियनिपठाणम्मि ताई पत्ताई । कुमरोवि निपावासे सुत्तो तत्तो पभापम्मि ॥११९॥ आवस्सयं विहं तनो मइसागरस्स अप्पे । नेउरं नदेव य पत्तो भजाए भवम्मि ॥१२॥ कुमरो कमओवयारो उवविठ्ठो सावि तन्य उपविट्ठा । पारद्धा तो गोटी समस्सपरिपूरणाईया ॥१२॥ कुमरेण पटिय;- रहपवणाहयपउमिणि ! दलनग्लं जीवियं च पेम्मं च । जीवाणं जुषणवर्ण तमो तीए मुणिकण भणियं) तम्हा धम्म कुणद सम्म ॥१२२।। तमो तीए पटिया पहेलिया:- नइ सिरखविभो सांसो जईण रपणीए जुन्नइन गंतुं । नो फीस भणइ अन्नो मा मंगु दोषि तुन्याई ।। ः पृच्छति फनफरती सनिवं, मां कथय, सेनाभिप्रायम् । ज्ञात्वा कुमारस्य भाणितं कल्ये कापियामि ॥ बाढयित्वा क्षणमेक तथव स ततो गतो निजभाने । भस्तमित दिननाये रजन्या प्रथमपहरे ॥११॥ संप्राप्तस्तद्रवने पुनरपि सा प्रस्थिता यथा पम् । कुमारोऽपि तथैव ततस्तव गताः सवें ॥११॥ पूर्वनमेनरेण जापहोमादिके मारधे । आरम्धं प्रेक्षणकं कुमारीभिस्तव कनकवली ॥११॥ वीणा वादयति ततोऽवक्षिप्तमनसम्तम्या कुमारेण । पामचरणात् शीममपहनं नूपरं सतः ॥११॥ उतः प्रेक्षणके पत्ते माणता दासीले ! गवेषय । फेनापि मछलेनापहनं न परं मम ॥११॥ तो रगतो लोक यो दास्या नियप्रणतया । नो कुत्राप्युपलब्धं मुष्ठ गदेषितमाम सत्ता ॥११॥ क्रमेण ततो निजनिमम्याने ते माता | कुमारोऽपि निजावास मुभम्ततः प्रभाते ॥११॥ 'वश्यकं विधाय ततो मतिसागरस्यापयिन्या । तन्नपूर संधी प प्राध्य भार्याया भवने ॥१२॥ पुमारः कृतोपचार उपविष्टः सापि सोपविधा । पारधा समो गोष्ठी समस्याररिपुरणादिध ॥१२॥ कुमारेण पठितग:- पटुपानादतामिनि ! दलतरलं जीवित प्रेम पाभीवाना बौदनभनं (सतस्तया शुन्या भाषितम्) स्मात् पौ पुर सा..... नास्तया परिता मलिका-- - सुपासनाद-चरिअम्मि- इतरण नमो मणिय रयणी दिवसो य दोवि तुल्लाई । तस्स जो सो दोहिवि जहद्वियं निया नारंग। एसाइरिगोएण सगं गमेऊण तीए तो पुट्ठो । मइसागरो तए कि जोइसमवलोइयं किंपि ? ॥१२॥ माम, स्तुि तुहनं किंपि नवति पमणिए भणइ । कि तं, जंत जाणसि इय भंगिए . सिंग फत्य प न अहंन याणामि कहह जइ मुणह । दोहवि पडणठाणं एक्कंचियतीए . तो विम्बिया विचिना किकिणिया मझ कत्या पडिया । इयनिच्छओं न आसी,तमो यपरिभारित परिचयपडिया चडिया एयस्स तेण हत्यम्मिा नेउरपडणटाणं एसो तीएर परिकहर ॥१२९॥ ना जोइसंग नागइ ना नागउ किंतु किंकिणी तत्य । पडिया इमस्स हत्ये चडिया कणापओगेगी। नय गर्नु नन्य इमो समो तमो साहसिकरसियस्स ! मह भतुणो चिय इमं विभियं होज तोपको किनेररि तुम इत्ये चडियं, भणेइ सो आमं । सा भणइ मह समापद तीए तो सो समपर ।। भोगापमा मरं सोरणमेयं तु जइ सयं लद । अह अमामओ पत्तं मह ५५ ।। भरमसंगति मन नन्धि सुदिगि जपिए भणइ । जिलणपयेसेणं मह विरो निससु निमः । सो पगामिपितामा पानी पम पायरो सच्चो । मने पगारयो चिय ना मनप्पभि ।। मर, गनापारसमोर भए । विमादराहिवाणो दासीवपणार कहिऊणं ॥१३॥ कमी। - transfor:ना रनन्या युज्यते न गन्तुम् । ततः कामाद्रणस्यायों मा शङ्कम मपि तुन्थेः।११. शुभारंगम द्वाति तुल्यो । तम यत सद्वयोरपि यथास्थिन पश्यति ज्ञानेन ॥११॥1 एकदेर मगला नया ततः पृष्टः । मनिशागरस्त्यया ज्योतिषमयलोकित किमा! in बराबर हिमर नमिति प्रमाणिते मणनि । कि तन, मसं नानामीति भगिने भणति नानानि শিক্ষা ও নৰণে ভগ যা জাননি। রুবি ঘনময়ানময় ন যদি } ति मम प्रापि पनिता । इन नो नागीत , नना परिभासिने भारतीय देन रानातनम्यानमेन नम्या इस परिकपति ॥२९॥ এম বি মালৰ চিৰস্থিগি লয়। বিশাল দশা ঋন গগগ "', २ सम्म मन माममिकम्य । मम मनीय विस्मितं भवेत् तनो भगाति । कि हानि, मानम आय माMNATH HARA * सात पटकन बदमयंगम । ममान्य मात्रा मम PART 4 '' नियर यिौ माता न मम लिन निeret जन्म के, रोज मा | FAIR नान् पिता Pati स

-
भविषादा
एने पनियर शाम माणसे दकिपि में उचिप में काहामि नमो साधीपदिणे पाए दासि ।।
बाद इमागवि गाई तोर दा र विमरद नया बिजासाय नह अपहला अन्न कणगई॥१३८॥
भाभतो गिदकिम रोगिणी मा जापा। ता पुइ पनि सा माहइ पसरांग ||१३९।।
नो गोजर पुदीनाए सर्गर पट्टपरिम्म । ते पुण मुमरस इर्ट देवमिति मरसि पा! ||१४०||
पुलं च भागि पहिय कणगाए इपीए ना कुमरो । पायो तत्य टिभो मुणइ इमं वइयरं सर्व ।।
सलो या पपंद मरण सो यह सुपारगुणराभो नि ! निसाए मारिज्जती पावतए॥१५२॥
तो विजाररामी पभणा सो को घिमेममो फादर । भणियो नो दामीए सुट्ट कर ज तए पुढे १४३
इमरम्म परिपराहणेण हर परिमि काणानुपरमो धरला जुन्हा अर्थतमनिणववियपपत्य।।१४४॥
मम विससेण पुगो नुर हमागहमिह समए । मरणामपम्मि जम्हा गुमरिना देवयं इव ॥१४॥
सोचिप टी सी भर देवपा मग मामिएनिमा गुणसु गुणा कुपुरिस ! सुपुरिसरियं कहिजत।।
जेश समय पिय नाण गुणरूपविरामवरण । सादग्गजपाडापन हम ! मह सामिणी गहिया ||
वणं रिप गल्पगुणेण समरसत्यत्यभारियमणेण । हिमोवि नाभी तुमपि केणवि पभोगेण।।१४८।।
तुर्म दिहणविन समि भुवाम्म साहसपणेण । तेण अहमतणो फीरमाणमिछामि रह रयत ।।
आपभिजण एवं भाभो निक्लीनरंगिनिहाये । विनाहरी हरी इस पभणइ सहरणनायरसो ॥१५०॥
संरण सरमाणा मरण पावेसि से महारावे । । मद मंडलग्गमगी लग्गिामा तम्सवि सरीरे ॥१५१॥
पर पक्षिते तम्य मानसे भयति किमपि यनितम् । तत्कारिप्यामि सतः सा द्वितीयदिने प्रेषयत्ति दासीम् ।।
पानि कुमारोशी पुन तथैव दासी पविजयति नत्र । विद्याधरराजे यथाऽरदतनुरप कनकवती ॥१३॥
अपराधान्तभिन्तपति सिन्य रोमिणीय जाता । तर रति प्रशति सा कयति 'पटुसरीस सा॥
तः स अल्पति मुन्द्धस्तम्पाः शरीरमह परिष्ये । त्वं पुन' मरेष्टं देवतामिदानी प्रियसे पापे ! ॥१५॥
एवं भासाकथितं नकरत्याश्य यया सुमारः मस्त स्थिती मानातीम व्यनिकरं सर्वम् ॥११॥
पतच सामनपनि शरणं स मम कुमारगुणराजः । निर्दय ! निदोशया मार्यमाणायाः पा लिया॥१४२॥
तो विधाघर प्रमणति को विशेषतः कथय । मागितस्तनो दास्या सुप्द कृत यत्यया एम् ॥१४३१.
शुभारम्य मरिनयनेन तर पविश्यामि कर्णयुगलमहम् । धवलयति न्योत्माऽन्यन्तमलिनवानपि पदानि ।।
एम शिंपण पुनयुक्त तमामप्रमिह समये । मरणसमये यस्मान् स्मयते देवतभिष्टम् ।।१४।।
। যঃঃ ( খুব বেশী মম যম গদি { দাম কৃত * ক 1 হাদি সুমন।
मन समक्षमेव नापतीनों गुणरूपविक्रमयलेन । सौभाग्यजयपताकेवाधम ! मम स्वामिनी गृहीता ॥१४॥
व गुरगुणेन सफलशास्त्रार्थभाषितमनसा दूरस्थितोऽपि ज्ञातस्त्वमपि फेनापि भयोगेण ॥१५॥
मेन व नापि न भवसि भुषने साहसपनेन । सेनाहमात्मनः क्रियमाणामियामी साम् ।।१४९॥
आरतबामियानातिनलारः । वियापरी हर हर प्रमाणात संहरणमानरसः ॥१६॥

किश्च । सुपासनाह-चरिअम्मि-- एवं पभणंतेणं तेणं आयइढिओ सियकिवाणो । दूरीहओ सच्चोवि परियणो तं तहा ददई ॥१५१० तो हसिऊणं भणियं पयडीहोऊण तेण कुमरेण । रे रे ! अविजकुलहर ! विनाहर ! किन रोमि खगं उग्गीरंतो इत्यिवहल्यै हयासलोयाण । पच्चक्खपिच्छिराण तहत्तमो पंचभूयाण ? ॥१५४॥ मुतुम्मत्तपमने वाले महिलायणे य जो पुरिसो । पहरेइ मुक्कमज्जायसेहरो सो अदद्दन्नो ॥१९॥ तुज्झवि उवार खग्गं कदंतो को न लज्जइ सयन्नो । इत्थियणमञ्झयारे जो सुइडत पयासेमि?॥ किंपुण जह तह दुट्टाण निम्गो खत्तिएहि कायचो। ता न हबसि तुममिहिं भणिहिसि बत्ताममे कोस । एवं मणि कुमरो कोसाओ कढए तो खग्गं । सोविगहिउग्गखग्गो क्लेइ तस्सुवरि फोग आवडिओ संगामो कुमरेण निहणिओ स दुटप्पा । तो हिट्ठाओ ताओ तिन्निवि कन्नामो तस्मन् । पचाओ भणंति तयं अम्हे एएण वयणबद्धाओ । मोयावियाउ तुमए, तो कुमरोभणइ कह तस्म॥११ वयणछलम्मि पडिया, एगा तो कहइ नियपिउगिहम्मि । कुहिमतले लुलंती एएण हटा निया रहे। उगारिमओ ममोपरि जमजीहादीहतरलकरवालो । मरणभयकंपिरा हं भणिया एएण पारेण ॥१६२१ ना मनसि मद वपण तो जीयं तुज्झ इयरहा नेय । किं तं कहेहि भणिए तेण इमं साहियं मझा। जा पानी विग्ना पारदा साहिउ मए नत्य । जावम्मि कीरमाणे छम्मासे जार पइदियई ।। समायममननसलासणादि तरुणीहि रायकनाहिं । विहियव्वं पिच्छणयं पुरओ पन्नत्तिदेवीए ... - *- तर मरती मरमं प्राप्नोपि स्वं महापापे ! । मम मण्डलामाग्निर्लगिष्यति तस्यापि शरीरे ॥१५॥ ए प्रभन्नता देनाइटः शितकृपाणः । दूरीभूतः सोऽपि परिजनस्तं तथा दृष्ट्वा ।। १५२।। नदो रसिया ममितं माटीमनेन तेन कुमारण । २२ अविद्याकुलगृह ! विद्याधर ! किन लजमे. सामुद्विग्न् प्रावधार्थ हताशलोकेषु । प्रत्यक्षदर्शनशीलेषु तथात्मनः पञ्चभूतेषु ! ॥१५४!! सुमनपाने वाले महिलाजने च यः पुरुषः । प्रहरति मुक्नमर्यादशेसरः सोऽद्रष्टव्यः ॥१३५॥ नापुरम कर्षन को न लडने संकर्णः । स्त्रीजनमध्ये यः मुमदत्य प्रकाशयाम ! ॥१३॥ स्तुि यथा दृष्टानां निग्रह क्षत्रियः कर्तव्यः । तमामसित्मदानी, मणिप्यास बाती न एई मनन्ना कुमार. कोषात् कति ततः गाम् । सोऽति गृहीतोमाको बनने सम्योपरि कान है। : राम, कृमरेश निहत स दृष्टान्मा । ततोऽअम्तम्तास्निमोऽति कन्यास्तच्छरणम् ॥१. विन पनवदाः । मोनितामन्यया ततः कुमागे मणति कथं तस्य ॥१०॥ रसर रोग, एकातः कथयति नितिगृहे बमितले छोटन्स्यतेन हटाका १६ हमें पर वादनासालः । मरणमय कम्पनीलाई भनितीन पाय ॥ १९९३ रदर दर बाधित नोनापा नेव । किन कथय भक्ति मेरे कान या मास्नु मात्र विमाणे पामामात् पावर प्रतिमा

"
भक्खरदिपकदा।
ता एक्का ताव तुमं पइदियई एज्न मह विमाणेण । तह पुरिससंगमोवि हु विहियचो मह अणुनाए।
फाहियत्वं च न करसपि एवं इय कारिया य सबहसयं । सिरखवियाई वीणं अन्माउवि तिमि कुमरीमो
मन्नावियाउ वयणं जहव ह तह फलाउ सिरखविपा । भणियं च ताण समुई जह तुम्हाण विमाणाई ॥
'देवीअदिटिपाई जत्य व तन्य व निसाए पहिति । औरहिय ताई मिग्य पननीदेविभवणाम्म ॥१६९।।
आगंतव्य तन्य य पिन्छणयछणो खणं वियव्यो। इत्तियदिणाई सिरसा परिन्छिया तस्स इय आणा।।
किंतु न सीलभंमो तेण फओ अम्ह इय गुणो तस्स ! तुम्ह पसाएणिण्डिं मनायं गुन्यमम्हाणं ।।१७१।। .
कुमरणं भणियं जुत्तं तुम्हाण संपयं गंतुं । निपनियजणयगिहेगु जम्हा भयणीउ मह तुम्हे ॥१७२।।
उ भणति कह तत्त्वचिमो तबिमाणरहियाभो ? । तो कुमरसुमरणेण विनामिदो लडं पत्तो ॥१७३॥
आरोवि विमाणे ताओ सो नेइ निपनियगिहेगु । तह कणगवइवेटीसदिय कुमरंपितम्गेहे ॥१७॥
तो विनाहरमरणाइवइयरं साहिऊण दासीए। भणियं निम्भयहियया मम्मं अणुरहि कुमारं ॥१७॥
तो कणगवई जंपइ दुबलहिययाए इनियदिणाणि । तुम्हं परिचरणार नाह ! मए वंचिो मणा ।।
तह अस्थि तस्स घंध अइप्पयंडोत्ति कंपइ मणं मे । मा भादि भणइ कुमग पंधुदगं साविलाई परिसी ।
तो नेहमारसरिसं खणं गमेउं तर्हि चिय पमुत्तो। कणगवईए महिमओ उरिग्यता गयणमन्गम्मि ॥१७॥
सिन्धुल्लभाउणा सो खित्तो जलहिम्मि दिलजोएण । संपत्तफलहखडो उचिनी सत्तरं सेण ॥१७॥
समवयःसमवर्णसलक्षणामिस्तरुणीभी राजकन्याभिः । विधातभ्यं प्रेक्षणकं पुरतः प्राप्तिदेल्या. ॥१९॥
समादेका तावत्त्वं प्रतिदिवसमेया मम विमानेन । तथा पुरुषसंगमोऽपि रानु विधातव्यो ममानुशया १९॥
ययितभ्यं न न कास्याप्येतादिति कारिता च शपथशतम् । शिक्षिताऽहं पाणामन्या भपिठिम हुमार्य. ।।
निता वननं यथैवाहं तथा कलाम्य शिसिताः । भणित म तासी संमुखं यथा युप्माक विमानानि॥१६॥
याधिष्ठितानि यत्र या तत्र वा निशि एप्पन्ति । आरम तानि शी प्रज्ञाप्तिदेवीमवने ॥११९॥
गन्नन्यं तत्र व प्रेक्षणरक्षणः क्षणं विधातभ्यः । इयदिनानि शिरसा प्रतीष्टा सस्येयमाझा ॥१७॥
तु न शीलभ्रंशस्तेन हतोऽस्माकमिति गुणस्तम्य । युप्माकं प्रसादनेदानी संजात सौम्प्यमामाकम् ॥
कुमारेण भणितं युक्तं युप्माकं सांप्रतं गन्तुम् । निननिजजनकरादेषु यम्मागिन्यो मम यूपम् ॥१७॥
ता भणन्ति कथं तत्र प्रजामस्तद्विमानरहिताः ! । सतः कुमारस्मरणेन विवासिलो लघु भारः ॥१७॥
आरोप्य विमाने ताः स नयति निननिजगृहेषु । सथा कनकपतीचेटीसहित कुमारमपि सद्देहे ॥१७४!!
तितो विद्याधरमरणादिश्यतिकरें कथयित्या दास्या । भणितं निर्भपददया सम्यगनुवर्तम्ब कुंमारम् ॥१७॥
ततः कनावनी जल्पाति दुलपयेयदिनानि । तर परिनरणायां गाय ! मया पशिश माला ॥१६॥
मथाऽस्ति सत्य पन्धुरतिपचण्ड इति कम्पने मनो मे मा भर्भिणनि वुमारो. बन्धु सोऽपि लघु रच्यो।
ततः स्नेहसारसह क्षणं गमयिात्रा संत्रक पपुसः । कनकरत्या सहित उभिने गगनमा ॥१७॥

4 ." . - नाम-पादियाने यानिमिप्रास मारNank kiref मरतनन पना पश्याम पाराम कमलापसांगन सीमा नाम:गा . सुपासनाह चरिमम्मि- जलनितिमि नतो तावमकुमरेण आममपयम्मि । नीमो तत्थ य दिवाकणगई तो स्टार की मिना नेगे, सा कहइ पन्चए, ततो । पमुइयचित्तो पनो कुलवइणो पापना उन्गं बंदगलं माला शिवितेग सहकाउं। उबविटो तो मणिमो कुलवाणा तग मनेसा ॥१६ दोपनिय कुरंग मार्ग, तो कुलबई कहर एवं । जलनिहितडम्मि दिट्टा उन्नती इस्पा ।" पडिपिदा मम सरिय व इमीए बल्लदो तुझ । मिलिही इहेब तइए दिम्मि, जायं पतसन • भयो ! मन में विडियो तुमहिं परहियरएहिं । इनाइ पिऊणं पयो कुमरो पियागसे .. भनि य न मुंदरि । विहिणी सन्मंदनारिणो चरियं । एयंत न मन्ये निसुणिला. निरामरी पुगोवि संघडइ विडियं संत । मंघडणविडणागावडेण नांजनगणमानिगो नए जी । ते नन्यि किंपि दुरसं संमार जैन पार्गि। मसामति नाम्गमिर फलगाई । एएण फारणेग सुंदरि ! मुणिणो माभागा AR infafa मा मिलगेसु । भन्मारिमा महमा f# सुंदरि ! नपा minा गरिय गिग्नि पगो । तो मग्जि महिनछ भुननि फलाई, मायो ? र भागो। मिलाई पुगो रयणागरम्मि पुणगी प मिनिपाई frame!तंमगर न कि विहिनिलामय मोर्नु पमा तो मणाfiri rrrrreti दागेन । संग्रा.लकमण्ड उतीर्ण सखर मेन ॥९॥ #*ATTIोगाभा । मीनना ना नापती तन कुमाोण ॥१०॥ Twith मा समान पात, तनः । प्रमुरितमित पान कुलाने पादम् ॥१८१॥ rrirritra ति कुलपनिना तय माना' ११.१ न रानि कगायेयम् । जननिषित योहानन्तीदात्मानम् ॥१४॥ Fire का मानना ना ना ना माम् ॥११॥ पारी मद इतर काय पालन्यात मिना मन मितिमा या मानुप- बाहिर | MEET ! पत्र मान" NAME HAI). iix Fruit. मोर , ganawati - F গাষিরা। जभो। दिक्रम मुन्थए पाटिऊण सल्लं सति साउरिमा दियोरि ताण संकर जाण सेमो परिपुर।१९४॥ तामा मुपस महायस ! बन्छाई भुषणपरिपपयार ! । इस मज्झत्यो त जाय नाय मनो परिप्फुरद ते कन्य गयं तु नाह ! पोरिस गरुपमनिटवणं । इपरेणेव सहिजइ नमियं दुक्साण रिछोली १ ॥ आपतिजण वपणं कणगवईए तो भगद कुमरो। दिनस्सव अदिहस्स परिणोइह फरउ कि पुरिमो? ॥ इप मणि रयाए अपमत्ती नार पिट्टए नाय । सो पचो तो परिव पाएमु भामि गयणे ।।१९८१ -अपालिसाइ धरणीए जार ता तेण विरसमारसिप । रवखसु कुमार ! रवखसु समगु इमे मज्झ अवराह।। न पुणो एवं पाई तुझाई किंकरो तमो तेण । मुरको दयाए सयरो दीणेसु न दारुणा गरुपा॥२०॥ आसमपम्मि पुणरवि पत्ताई दोषि फुलपासमी । कश्यपदिणाई तन्यवि तामनेहेण वायति ॥२०॥ -कणगई विहु मह तावमीहि फीलेइ विविहफीलाहिं । फुमरो फुलबइपासे निसणेइ य धम्मसत्याई ।। अद कुलबममदिणे कुमरो विनाद मन्झ बसणमिण । पहु ! परमूमवभाषेण परिणयं तुम्ह दसणभो ।। कन्यमह विटादारम्परो फन्य सालिदहिमगं । फहमेस विसयगिदो जणो कहि तुम्ह पयसेरा ? ॥२०॥ किंतु फरिस्सइ अधिई नामओ ता लहउ तुह पसायाभो । समयंतरम्मि तुइवयणभमयपाणे. जणो एसो।। जो भणद कुलद विणयवितिकुलभवण ! जीवस चिरंत । आसंसपो अन्ने किंतुह गुणलस्टिकमलस्स?॥ यतः। तस्य मस्तक पातयित्वा सर्व सहन्ते कापुरुषाः । देवमपि तेभ्यः शरते येषां तेज परिस्फुरति ॥१९॥ मादू गा मुघ महापशः ! उत्साहं मुयनममतमताए । इति मध्यस्थतं यावत्तावदन्यः परिस्फुरति॥१९५६ तू कुत्र गर्ने तर नाथ ! पौरमं गुरराधुनिष्टयापनम् । इतरेणेव सद्यते किमियं दुःखानो पत्रि: ।।१९६॥ मामय पचनं कनवत्यास्ततो भगति कुमारः । देवायेवाएत्यारेरिह करोतु के पुरुषः ॥१९७६ हति भणित्या रजन्यामप्रमचो यावन् तिष्ठति तावत् । स प्राशस्तनो पृत्वा पादयोर्भमयित्वा गगने ॥१९॥ भारफालयिष्यति धरण्यां यावत्तावत्तेन विरसमारसितम् । रक्ष कुमार ! रस समस्येमान् ममापराधान् ॥१९९१ र पुनरेवं करिष्ये तवाद शिरस्ताम्तेन । मुक्तो दयया खचरो दीनेषु न दारणा गुरवः ॥२०॥ आश्रमपद पुनरपि प्राप्त द्वौ कुलपतिसमीपम् । कतिपयदिनानि तत्रापि तापसस्नेहेन तिष्टतः ॥२०॥ कनकवत्यपि रालु सह तापसीमिः मोरनि विविधाभिः । कुमारः युलपतिपय शृणोति च धर्मशास्त्राणि।। अथ कुलपतिमन्यदिने यु.मारो विज्ञपयति मम व्यसनामिदम् । प्रभो ! परमोत्सवभावेन परिणतं तव दर्शनतः ।। क्यायया विटादारसूरः च शालिदधिमत्तम् । कथमेष विषयगृद्धो जनः पय युप्मा पादसेवाः॥२०॥ किन्तु करिष्यत्यवति तातस्तम्मालमता ता प्रसादान । समयान्तरे त्वद्वचनामृतपाने अन एषः १२०५१ ततो भणति कुलपतिविनयवृत्तिलभवन ! जीव चिरं त्वम् । माशंसामोऽन्यत् किं तव गुणलक्ष्मीकमाया १.पविला AALANA - ." " पलटमा मामीननेन । कुमारण मर्म पलिता, विधामिदं मरति मारः ॥२१॥ कानन महान महता वामत | मार्मास्यतम्नापमयुतश्चरगाभ्यामेव मनि ॥१३॥ नवरार दिया। निरपदीनानां मधुगमग मी!' TE कान लामाको मानानि irriti सुपासनाह-चरिमम्मि तो कुलबइपायनुयं तावसतासिजणं च नमिऊण | विहिमोचियसंभासो लद्धासीसो य मो कणगई विहु नमिउं तावसनाई समं परियणेण । सामेइ तावसीओ विसेसो ताहिवि पहलनिरंतरसिणेहवसनिग्गयंमुधाराहि । वणतावसीहिं भणियं सदुक्खमेपारिस अजम्हहिवि नायं पियनोगो कारणं गुरुदुहाणं । निव्वते जं तम्मि जायए नारयं दुक्वं ॥२॥ ता मित्र इहं भन्नउ संसारे इत्य.सबनीवाणं । संजोयाउ विओओ जाय तो वञ्चमु सुदेणं । किन। पिरदसणधगजमनीवियाण सन्नणसमागमाणं च । को संतोस पावइ एकं मुत्तूण जियरावं? एवं दिग्नासीसा कयमंभासा य तावसिनणेण । कुमरेण समं चलिया, विनासिद्धं सरह कंगावि कारणेग नहु पत्तो सो तो वरमुहुत्ते । मग्गठिओ तापसजुओ चरणेहि नेत्र संपनियो नार सिमगनिहाणं, पचौ नगरम्स याहिगजाणे । सूरप्पहाभिहाणो दिवो गरी भवसरूव ॥२, मरियाग पतो कुपरणं पणमिदं तो य सणं । निसुओ निदिधम्मो भाषण य ... मागी गरिवरगं कडगं निप अवगपं तमियरीए । अइपित्तपलिताणं महरा कि सारा भार। को रणगाई भपिया गुंदेरि ! सगं न मुंदरो एसो। संसारो दुइसारो विरामो कम्माण । पारपायरिभो गिलामी इंदियाणि चपलाणि । अकुडिला पेमगई को जाणइ कईय परिणका मा पसाई मुंदरि ! मयं पयामो पानिमो मगं । पुचपुरिसाणुचिनं तो भणियं तीइ एपिणं : सर बालागं लागतापमीभनं च गया । विहितोचितसंभाषो लन्धाशीय स मलितः ॥२०॥ पार गनु भन्दा सामनायं समं परिजनन । क्षमयति तासाविशेषतधरणनिदिनशिस. ॥१४॥ नाहिरनाम्नेष्यनिर्गताधाराभिः । यनतापसीभिभणितं सःसमेतादृशं यगनम् ॥११॥ यियोग कारण गुरुद्वामानाम् । निवर्तमाने यतस्मिनायने नारकं दुःखम् ॥११॥ कर दिया गया मेमोऽत्र मानीवानाम् । मंयोगाद् वियोगो जायते तनो मन मुसेन ॥२११॥ ENA ना मवनममागमानां न । कसतोपं प्राप्नोत्येक मुावा निरागर ! ॥ मात्र, यो नग्न्य बायोपाने । प्रभानिधानी दृष्टः मूरिभरपम् ||२१५॥ पर पान मारे गम्य ननय गणम् । धुनो निन्द्रमा माग व परगननाय ।। - हम मनमा दु.ममा विनमः का परिणाम

মানব।
किंपुग विधारबाहुलं दुख्य नाइ । मानणारमे । आविसमा विरामसरो न जहि मागिया भोगा ।
भीषण रापलनिय पण तो पुन्छिउं कवि नाणि । थेवम्मि माउसेसे में अधियं न करिस्माभो ।।
.
दुपत्तं जं जुचणसा तणपि य पारणेण हा । एम्मि वर्ष गहिउँ अवियारा हुँति थोग्य ॥२२३}}
गया पोत्तम्-
"मनसि अरसाभिमूता आपने यौवनेशी विद्वांसः । मूधियः पुनरन्ये भान्ति वृद्धत्ययोगेऽपि am
तथा
कादरिमाण विममो विसमसरोन उण धीरपुरिसाण । मम्मि राम्गधारा तिहान उगो यवजम्मिा
न नदिच्छ इसाइपि न मुंदरं भोगनालिभो जीयो । सम्मेसुविनय तितो जलको इव हप्वनियहहि ।।
नाणिना भवसागम्मि सुपणु भोगदि निरिभो नरो । चनेहि तेहि नाया गमणं सग्गापवग्गेमु।२२६।।
भोपूण मापनरिट नं भगिपं तन्य नीए गिद्धीए । होइ अहोगमणं पियनय इत्य सुई नमो भणिय ।।
* औषयमानमवसादयति प्रतिष्ठां क्लेवास्तु स्तब्धपरिपालनवृत्तिरेव ।
नेप समापनपनाय यया समाय रान्यं स्वहस्तनदण्डभिवाउपत्रम् ।।"
माणि पुरिय' भाउम्सेसे में भारत नेपि हुन जुतं । धम्मेण विणा सुंदरि ! जीवंताविहु भयो।
।
-
4
"
यम्य धर्मविहीनम्य दिनान्यायान्ति यान्ति पस लोहफारमस्त्रेव समिति।
इस भगिण पिऊण जिनवरं मितिकण ते पाहिं । गतुं नगरसतो जूयविदत्तेण दव्येण ॥२२९।।
फाराविण भोज पतो तत्येव जय मा मुमा । फाउण पाणविनि तत्थेर ठियाई सणमेगं ॥२३०॥
उस्मादनानि गन्दार ! स्वयं स्यनारः मननायो मार्गम् । पूर्वपुरप्पानुचीर्ण ततो भणितं सवमिदम् ॥२२०॥
किन्तु विकारपलं दुलई नाय! योपनारण्यम् । अतिविषमो विषमा न यथेच्छ मानिता भोगाः।।२२१॥
पुरत्या राजलक्ष्मी पश्चात् सत. पृष्ठा कमपि ज्ञानिनम् । स्तोक आपुशेषे यदुचितं तत्वरिष्यावः।२२२||
दुत्वं यद् यौवनस्य सेनापि च कारणेन युपाः । एतस्मिन् मतं गृहीत्वाऽविकारा भवन्ति स्थविरा य ।।
पुराणो विषमा विषमशरो न पुनधारपुरषाणाम् । मांस पापारा तीक्ष्णा न पुनश्च बजे ॥२२४१
ने यथेच्छमियापि न सुन्दर भोगलालिलो जीतः । स्वर्गव्यापि न प तृप्तो स्वतन हम्यनिरई ॥१२॥
भापतऽवसाने मुतनु ! भागनिधितो नरकः । त्यक्तीनयिते गमनं स्ववियोः १२२६॥
मुस्त्या राजलक्ष्मी ' योग तब तस्यां गा । भवत्ययोगमनमेव ननात्र सुग्वं यतो भणितम्॥२७॥
शानिने प्रायःशेपे ' पदणसि सदवि दिन युक्तम् । धर्मण विना सुन्दर ! जीवन्तावविर मतादेव ।।
ति भाणत्या ना जनवरं मुक्त्ता तो महिः । गा नगरस्यान्त ताहितेन द्रव्येण ॥२२९॥
कारयित्वा भाग्य मारना यत्र सा मुक्ता बरचा माणया नरस्थिती क्षणमंत्रम् ॥ २०॥

. I t *पाही मिनिमHिamaraamrite *या पादनमान २४पने पनि NEPायराना ना सुपासनाद-चरिमम्मि- मा पन्छद कमाई मुभाग, होन कारणं किमिह । सनगाण सुमरगा पंथेग 4 min इस रिर्वतो मग सर्गरचितं करितु जा बलियो। तोचिरहिणिय पेरछर कणगर परिगति माया विद्यामं के घोलेइ पंचमुगारं । बाहनलभरियनपणा परिणिन निरिमा दिमागे! बल्गेमिंटिगोकपमुम्दीडनीलासा । मभगतनिय साहइ मयणतियारारं विसं २ अगावित मिला कर इस विभचिट्ठामो। मन्स खगविभोप किपमा र मिनाउन होरिही नमो नणं । म अणुरमा असारस्मा तो न सी ॥२१॥ दामन जमातीए दंसह नमो सा। सारियमयणनिहा अभडित संभार महरिदामि मिमुनिगा?कि सुमरसि मयगाणं सा ..... सनगोपियाडो मिला। विगविरहियाणमिमंरिहरभावी सारित गतिकारागाई गाए एमा । ता नणमनेहमिय लरिपजा पपगरपणा ४११०३ भानाममि । गपागे कीरइ माणुमम्मि को ये एपं ।।२११॥ Trrittire भीगे गो। सम्मि पासता पेमामा पपाति ॥२२॥ Amittari गरम दमो मगे। निहारियदिवीए नीए पनी पगमेती ॥५॥ ek arrer मोEि TETHA मरण वा पया बापावित ki f-x-pr 11 नामानितनोविदामि पनि कनारी व wee tamil नमो नमाम् । बालाननगना हरिणीव निIA AAN ||13 kax -IAL TART पनि मनाया निना ॥११॥ ५. artifi मम for iti age: '" * * नग । म नि त नमुन्नान ! Ket: A मा । मनमा-गग समनि ? treat मिला HTHEmनिमिद म Fari ...

भारागि It it itणे गा inा गुगे । निहा, गेणं सो पुट्टी पर गोपा ? ॥ infरिमा गुणधी भाप विरामी पुगो । एमोरिन नाभी मापं रोग परिसंग ।। ARERATION RETN मायाम गो पगो मोपण पतिमी ॥२४६॥ ro पं मार पं. गोप पुरंग । भगिर गिरायोलिकलोग गमोराण।२४७॥ पो हो कि नाग, पेणगी भागमा पहिया न कर तु गण नया नियमाणं ।। मागी माप पंग मा गुमना । स भाग नारिमा र नगे उग्माणमम्मामा२४९॥ तिम विन्दु गंगारगिया मामी गुरिलाणं शिरभु नारायण ॥२५०॥ नपुग मेयण नारयारण ना, निपणादिपिा महिलाण.पणं पानं रणधुपधर ।।२५१॥ निमियागा मा न भायण नार एपst I मालगनिद मोषण निरपर पगामि ॥२५२१ यणि अमरो गभी गयाम्मि माए, भणिया या परिमाई गलामो तुइमामगनिपटामम्मि । कि भगद पप्पो म नभी पगा भागमदा संपद सन्या ना न सम इह विलये ।। ENT परिपा पापण काय पाईपभिनागा डिषि, कारमी माहरणारतो २५५ पीए में मुर्ग माल माणिमा एनिम्मगुरमयास विपिटिनम्नए दिरख।।२५६॥ दियण सो पुर्ण परिमिटियो । विनी पीमोय मा, तण कपमे ॥२५७।। मपि गुदाण पर नियनियर पारणं, मुम्भ ! म गिरियागदापागं फुणा पचन ॥२५८।। Tea Tria सो पथा हमार ! किमिद तिष्ठति, न स ट एप कः कुमार ! ॥२४४११ जिपशाप गुणपन्दी नाम विधुत पुत्र । एपोरि से न शाम कथित सन पुरुषेण ॥२४॥ कारिपन पनि दिन ति समागमा या पाध्याय मासो कार्यण प्रस्थापितः ॥२४६॥ . एरेन कान Pani reो, तय मांग । भणित सिद्धरामादितकार्य कुमारों गतः त्याने ॥२४७॥ मानेन : TEघिरमा हाप, सन गणित: पटिता न फेल किन्न तेन नाता निनं भवनम् ॥ मनापा कुमारस्वनः गुन्दरगिर्द बातम् । इति भणिया निगः स नर उपानमध्यात् ॥२४॥ वभिन्नपनि एमाले विमान समारविलसिकानोद । भार बही ! गुपिलान् धिगातु यीभावान् ॥२५ ন সুপন নব যে নামায নয় লবনাথ। হল মাধুলানী মনখাল বনাম কুক ২৭{{} नियामेपर यायचरति लापतामहम् । मातुलारा गाया निरपर्य प्रसाधयामि ॥२९२|| दान गन्तपिम्पा मारो गाः परकाये तस्याः, भणिता प। एदि गावस्यमामानिकदमामे ॥२१३॥ गापि भगति प्रत्यूपं गमिष्याम्यहं ततध सा मणिना ! लय संपाद साधतमान सममिह विपिनम् । मुस्त्या नितं पलिता फायन सन माता { प्रत्यभिशाती रपि, कपिनाहरणवृत्तान्तः ॥२९५॥ रंगन्यां at ml मुल्दा वुमा विनिर्गत इतः । निजधर्मगुरुसकाशे विधिना प्रतिपय दीक्षाए ॥२९॥ परिया नन: मेषारिविहारमतिमातिपक्षः । विहरसिह प्राम:, स चाई, तन कृतमेवम् ।।२१७॥

सुपासनाह चरिअम्मि- तो माणू मणइ मुणि भयवं! निव्वेयहेयवो सुलहा । दुलहा ते पुण तुममिव चयति विउतेवि अह भक्खरो परंपर भपवं! सा पावकारिणी कत्य?। आह मुणी जीए तुमे ..... संपत्ता मह पासे, सो भणइ कण कारणेणेसा। जूहन्भट्ठा हरिणिच चरइ एगागिणी रो ? गुणचंदकुमारम्मी तत्य तओ किं इमा न संघडिया? । भणइ मुणी संघडिऊण विहडिया निकालिजण मुका गुणचंदेणं तओ भर्मतीह । मह दिहिगोयरगया लजाए अहोमुही जापा. पहिरोहिया मए तो गिदृत्यधम्मो दुवालसविडोवि । पडिवनो एईए, पालेइ सम्मत्तमूलं ते ॥२३॥ मयमालिहिउँ पडिमं पूजइ सत्तीए कमलकुसुमेहिं । तिकालं विहिकलिया वैदइ निचपि कासार निझराइसु नीरपि पिएइ फासुयं थोत्रं । कुसुमपत्ताई मुंजइ आहारमचित्तमेव मा ॥२५॥ मनपुरिसाण नियमो दुविहं तिविहेण तीइ पडिवन्नो । समए लहिही दिक्ख मोवसंपि तो भो पहाणुमारा ! जइधम्मे उनमं कुणा तुम्मे । अह नसमत्या समर शिअसमत्यहि सम्मत्तं चैव तेहिं पडिबन्नं । अन्नेवि कावि नियमे गहिउँ नियठाणमगुरता ॥ मुलनि पादिणं पिय निणदणपूयणाइजिगधम्म । अह अमदिणे भणिो जेट्टणं ययुगा माता पंधन पाणिमुगिय जिगधम्मतम्म किं फलं होही। जिणयम्मठिया मुणिणोय वन्छ । दो विधाइपापणी भाशु परिभणइ पंधर ! न जुत्तं । इय वितिपि सम्म अगाधुसहाराण' MA 4 पनि दुपाया निजनिवेदम्य कारण, युयाम् । तस्मान्मुस्त्या गृहियासं दुःसवास कुरुतं पत्रापान । नतो मादल मुनि भगान् : निवेदहेतवः मुलाः । दुर्लगाने पुनयमिव त्यान्तिविपुलाना भर माला प्रपति भगवन् ! मा पापकारिणी का ! | आइ मुनिर्यस्या युपा रूपेणापा ११२३ ER RE, म मगति न कारणेनगा । यूथभ्रष्टा हरिणीय परत्येकाकिन्यरण्ये ! ॥२६१५, गुनन्द्रामरेटर नत. विलियं न संघटिता ? । मणति मनिः संघटय विघटिता शीलभंसार २९ fora दा रमपन्देत्र ततो भ्रमन्ताद । मम दृष्टिगोमरगता सजयायोमुग्वी जाता ॥२१॥ Feो रहायवर्मा द्वादवियोऽपि । पतिपन्न एतया, पालयति सम्पात्वतम् ।। ৰৰ মই ৰখাৰ কন্যা সনদ:। সিদ্ধান্ত বিধিবিনা ফান নিযাপি মাথা नायिका पिवति प्रामुक माकम् । कुमुमपत्राणि मुह माहारमापिसोयम् ॥२११, मानांगिहिरवं विविधन त्या प्रतियः । ममये या दो मोक्षगरि मोड 184 की बारी ! यतिधर्म 24 कृतं युवाम् । अथ न मम मयारामूलगराममायाका - Freek मदान नाम्या प्रतिमम् । अन्याय का नियमान् गीता निम्यान, पर निकन्दरामा पनि । भयान्यति माती न्येन बन्धन मान Parint Fनय बागायती गाभा जबान युटम् । इति नियमी मयानु - -- H भक्खरदिएकता। १०. में मुणिणो, भणह न सम्म इमपि जं एए । मुविमुभमेरे मोतुं भनस्स कस्स मुई! ।। पलपलिपदेहवरथा अपहाणरया विमुस्तधोलान भमणी जमेसो परमी भवप्रोमो ॥२७॥ तथा चापम:- "विभूमा इस्थिसंभाग पीयं रसभोयणं । नरस्म निगास्सिरस वसं नाल जहा।" 'अन्यायुक्तम्- HREETहो नाधिकारी म्यासाफामी माइनप्रिय । नाविलः प्रियं ययात् मुटवत्तर न बम " एवं च दुरभामा परिवदिदिसि मूलमो य सम्मत्ता । तत्तो विश्गुणाणवि हा रणत मार।। कंच गुणविभुमे का भरसमंजसाई बयाई । नरपाइपोरदुरले भमिरिरि संसारमनार १२७६।। (दुविपि दुगुंछ मुंपमु, सम्मनमेशसिंहराभो ! मा परिवडेगु पंधन ! बुटामिर्गपुगनि नीकाण!!२७७॥ विभत्रमाणो न दुगुंछ मुयह फरवि कम्मरसा । म मन्नादिणे केणइ निमेनिश्री मोपनाए।२७८॥ ( तमिहोपविट्रो ना पिइ तार तेण भिरवटा । दिवा सुणी पविही मनालणी जमान्याप।२७११ दहें अन्भूटर ग्गिहसामी मयं गहियभयो । पहिला मुणिमई सा दहें भाग भा२८०॥ मि गम्मि गिहामी कट्टमहो! पदमिन्यपमाणे । तुम्हारिमावि एवं शिक्षणाप अशुनिा२८१॥ कमिमणं गुरेणं लोपल्यबहारवाहिराणा । जस्लाविरतणुणा सयानि नलगोपरिएन ? ॥२८॥ गिएण तमो भणिय कि अम्हाणं इपाए चिताए ? गिदमागयस्सयस दापबाभिारणो भिग्यास Tধ থমাগল বলা শল্য চুৰ সন্ম। ঋণ ব্যয় ও বহিমি সাল। निरहिना बद् मुनयो, भगय न सम्पनिमपि यवान् । विशुद्धनगमरवायव्य हास्य शोषम् ।। समलितदेहवसा मानानरता विमुत्तनाम्बूला: 1 A समयो पदक परमो ममतापाय ॥२७॥ विभूषा नीसंसर्गः प्रणीत रमभोजनम् । नरस्य त्रिकशिनो विर्ष तालपुरं पा ॥ संप दुरभ्यासात् परिपतिप्यति मूलाध मायाताम् ततो रितिगुणानामपि दरेण से मासि ।। र गुणविमुत्तः त्याऽसमसानि पनि । मरफारिस मिप्यसि संमारहातारे ॥२०६॥ मा द्विविधामपि जुगुप्सा मुश, सम्परत्वमेर शिवरात् । मा परिक्षत बाAAT! दुर्लमिदं पुनर औरनान বেবি বনানী ও সৃণ এলাম ধৰি ধৰ। গান নযমমির শীর্ষ प्रतम्त गृहोपविष्टो यातिपति सापतेन मिस्पर्थम् । हो मुनिः मविदो मलमलिनो का १७९॥ ওঁ শ্যুরিয়ান হো F সুম। মণি মুনিগম শশা তো মশা মশা हस्पिन गवे गा महो! एमिदमशानम् । युमार भाचिन इतन्न २८॥ किमनेन प्रदेण भोरप्यपदारयामासुनिना । बागमनाविलानुन समापि लोकहितेन ! ॥२८॥ বিন্য পশী গণ বিশ্বায়ন শিশয়া। গুমাশাধ নিবে মিশা मा समानार्व दोयमाना बापाला मत्यपाला मारमा वेस्था मतः पाय मिशान Ar, मुरासनाहरिमान- लनिवार्ण गोमगजगन्न । हाल किसान दिवं नाइ नुन्धारिसेहि नयहि । बगिरण तो मणिय मा एवं भद्र टन थि इह मग मणेनि मुई। जो इन्यिासगरोसोचि५. मनाना प्लो सम्म चिनुदगुणशरी ! निगो व अपनो अमच्छरो युरिया गरी भागय किमणेन यत्रिहिनन्यस्त । अभिनेग महायन ! तो पणियो - मनहा दुगु, कुणमागो मक्सगे मरुण । चिणि गुरुपायचयं पन्नो पदमपुदीन जा से सम्म परिपालिका नन्न । पन्नो मोहन्ने भाग नै नियइ अवदीर दयावसाबिहुरियडियो गेम भागुरुवयरो । देर परमान्पिपदेय काञ्ण माह इस वयनस्य गरम ह कि करनि अहमिन्दि । नवि भगापि निजमुगिन गोट्रो पुगोविना ममि एरिसमवन्यं । नो पद व समान ने किट में शामिन मा मणिय में कार्य नएनपुरा । न तुइमा अवन्या, ना बंधुत्तेण महा ना जागनमवि भक्यिनयोऽयं अशुनिन । अनिओ मा पारि ... दो मोना विटयों कवि हियाण साधुकंपैन । सहा संपत्तो पुपोमणिस्मनि । वगवि विविवियन मुदाम्प नन्य अगुमयेऊण । आवरण जाओ ६३६६ तो मान मनिलं दीपना दानं वनीकजनाय । गेहागवाय किन्तु सन्मानो बाचर्ण मुर -रिसाना मन तारपति पु-भारः मुनेनै । वनिंजा ततो भारत में भद्र ' जरीः যা ব স ন মললি ৰিম। য: ৰামত: ও হয় যুগাৰ प्यमान मन्यन् विशुदगुणवाग। निष्काशनधाममोन्सर युनिशम्नरक ॥२८ मनमा किनेन देदविहितमामय । अनमिन महाश. ! तो वर्जिग मौनमान पूरा शुष्मां कुवांनो माम्करो मृन्या । वित्वा गुरुचयमुपस प्रमथिव्याम् ।। SEमन्य मन्य परिमाय सम्यक्त्वम् । सन्पन्नः सायमें मानुन्तं पश्यावधिना ।। दिदीबस्टियो गाला मानुसवरः । दो परमावामिदेवान् कृत्वा भरतीला ॥१० मान्यां गन्ग नागिन्यनिदानीम् । पारि ममानित हार: नानीमम मम्मम् । अप म बानि पान्धर पर माननिया का rtar राममनुमा मन विरभदेसीसेर दमदास कामय ।

। भारदियकाहा। परि पापिनामारीपापविपणमारिपसरीरो । नाचिरता दिवो महिण होयनिकरुण।२९९।। मामी भापनिजयममा पेग मानिदाह । तापनि पनो माण भरसरमा पिलासयं पाहा॥३०॥ मी मेरद सदया सम्म पानिजण तं जाओ । देवो विमाणवासी महिदहियो हेतु कारण॥३०॥ न्य दुगं पणो परिमभादुमहदुपारददानि । तदपि महायम ! एवं अणुमामसि में अमोगपि॥३०२।। 11 मा पाक्टेिवि पुष्पोरि नए न परिचमा । मणुकंपा, नो एगो निणयम्मी चैव मह सरणं ।। पपरिरमम्मि त मज्न फपन्या परिस्ममो लामो । प भणि माणुसुरोत पुन्छिय ठाणमणुपत्तो।। सोचिन इमिणा मणिएणविनरभरे न मणुविनो। निणधम्मो सुहरमा अन्योहाहारिमो जम्मो । नइ फाहि माणुमवारत, पाविसु पावित पायाचारउ । निणरयम्मु फारिवि फम्मारउ, न होहिस्सु फरावि फम्मारउ ११३०६॥ जो निगपम्मु कावि संपाविउ, न य निणयाहि अप्पर भाविड । मी पमापगुग्यपरिहि पाविउ, भामिना संसारिनिवारित ॥३०॥ हट हिवि मुधम्मिहि जुत्तर, माणुसमम्म पमा विगुत्तउ । संग मउ मुस्वरसम्मारत, ग्लुउ इयु हर कि मारउ ? ॥३०॥ इप अप्पाणं निंदा पंदर देपे गुरू य भत्तीए । अंर माउम्मि पुझे चघिउ चंपाए उत्रनो ॥३०॥ सिरदसम्म मुमो पोउ लाउण संगममुपारं । पाक्षिकेवलनाणो संपत्तो भरखरो मोरसं ॥३१०॥ साहिािसाशीतालपवेदनातापिनासरः । यापविधति वापद् दृष्टो व्याधेन हत निष्करणम् ॥२९॥ बामनिर्भरायती देवेष्यतिनिहीनेषु । नत्रापि माय भानुभांस्फरमवपिलमित कषयति ॥३०॥ सनः स्पति तदा सम्परत्वं पालयित्या स्यं भातः । देवो पिमानासी महादिकोदं तु त्या ।।३.१|| और नुगुप्मा प्राप्त दशातिदुःमहद्राद्वन्द्वालिम् । तथापि महायशः । एवमनुशासि मामयोग्यमपि॥३०२॥ सम्माद माय पापिठऽपि खन्टु सुप्यत्यपि वस्त्रया न परित्यक्ता अनुकम्पा, सत इतो जिनधर्म एक मम शरणम् ॥ शनि प्रनिपन्न स्वया मम हतार्य, परिश्रमा जातः । इति मणित्या मानुपुरस्तं पृदा स्थानमनप्राप्तः ||३०|| भय स चिन्तयत्यनेन भणितेनापि नरम भानुचीर्णः । निनधर्मः सुपरम्यो हन्ताहाहारित जन्म ॥३०॥ यदि कथमपि रावह.मानुप्यक्षार, प्रास्यामि पाथितं पापयारकम् । निनवम कृत्वा कर्मचारफ, न भविष्यामि कस्यापि कर्मचारफः ॥३०॥ यन जिनधर्म कममपि समाप्य, न च निनवरात्मा भावितः । से प्रभादगुस्वैरिभिः पाश, भ्राम्यते संगारेऽनिवारितः ॥१०॥ HEART धर्मयुक्त, मानुप्यनन्य प्रमादेन विगतम् । तेन भूनः सुरवारकर्मचारको, रप्यतु देवमथवा कि मारपतु ! ॥३०॥ त्यामानं निन्दति वन्दते देवान् गुरु भन्या । अपायुपि पूर्ण च्युस्या पम्पायामुपपनः १३०९}} सुपासनाह चरिअम्मि- सोहम्माओ चवि भाण उप्पनिऊण संसारे । गहिजणं निणदिवखं धुयफम्मोसो गमो सिद्धि ।।. ॥ इति सम्यक्ये विचिकित्सानामतृतीयातिचारे भानुमास्करविभकयानाम् ॥ ईश्वरदत्तस्य सुतो भूत्वा लन्ध्या संयममुदारम् । प्राप्तकेवलज्ञानः संप्राप्तो भास्करो मोशम् ।।३१०॥ सौधर्माच्च्युत्वा मानुरुत्पद्य संसारे । गृहीत्वा जिनदीक्षा धुतकर्मा स गतः सिद्धिम् ॥३११।।

उम्मगदेसणाणं उम्मगनिदसिपत्यकारीणं । संसगी दुइजणया जापइ जा भीमकुमरस्स ||१|| पाहि विसीसपविउलदले निणहरकैमरविरायमाणम्मि । गुणिगुणगणगंधहटे धरणीसरसीए कपसोहं ॥२॥ हमलम्मिन कमलपुर राया रिउकरदिविहाणपयंदोजियपदपुरिसयारो हरिष हरिवाहणो आसि ॥३॥ मयि पिया पीपाचंदफलानिस्कलंकतणुलइया । देवी मालइनामा मालामालय मुगुणहता ४|| रसुमिणवायं सा गुपं पनपा मुलवणोपं । सपपारसिकलियं दिणपरविंच पुम्बादिसा ॥५॥ व्यपुरिसरकपागपनामं पुत्तस्स पारसाइम्मि सम्माणिय मध्वजण दिलं भीमोचि पिपरहि ॥६॥ मह कमसो मो वदर फलाफलायेण देहकतीहि । सियावखससहरोइव कयनगमणीयणाणदो ॥ दिलमंतिम्स सुमओ तस्स य सहपगुओलिभो मिलो। युद्धिमयाबरनामा नामो मंत्री समागमो ||८|| ८६ अनादणे नियमदिरामो कुमरो पहरयसमम्मि । पुद्धिमयरदरमहिनी भरतो रापरपमुले ॥९॥ मइ निवपपकमले सणावि भालिंगिउं निगे । खणमेरकं माविमो पछा रिपामणामीणो॥१०॥ बरनाहचरणनुयल नियए अम्भि करिवि सप्पणयं । कमलदलकोमलेहि फरेहि मंराहणं पुणइ ॥११॥ भत्तिभरनिम्मरंगो निमुणइ मणयम सामणं जान । सो आरामनिउत्तो पो विमा नरनाई ॥१२॥ देविदनिदर्वदियपयारविंदोविंदमुणिनाहो । सौरागणसंपरिबुदो पत्तो कुसुमागानाणे ॥१३॥ में सोउणं राया हरिसवतरिसप्पमाणरोमंचो । दाऊण मारनं नस्स समागपि आभरणं ॥१॥ . उन्मादेवानारामुन्मार्गनिदर्शिताकारिणाम् । संसक्तिःसानिका जायो यया भीममारम्य ॥१॥ कपिशीर्षकाविपुलदले भिनगृहकारविराजमाने । गुणिगुणगणगन्धाये परणीसरस्याः कृताभ 1२॥ कमल इस कमलपुरे राजा रिपुपरटिविघटनप्रचण्ड: { अगरफटपुरुषकारो हरिरिव हरियाहन भामत् ॥३॥ तस्यास्ति प्रिया द्वितीयाचन्द्रकलानिपलानुलतिका । देवी मालतीनामा मालतीमालेर पुगुणा | परस्पनाचितं सा मुतं भसूना मुलक्षणापेतम् । सपठापकान्तिकलित दिलफरविम्ममिव पूदित ॥२॥ पूर्वपरपक्रमागतनाम पुत्रस्य द्वादशाहे । सम्मान्य सर्वमने दने भीम नि पियाम् ॥६॥ मय कमाः स पते पालाकसान देहकान्तिभ्याम् । सितपक्षशशधर इस तमनमनोलोचनानन्दः ॥७॥ पुदिलमन्त्रिपाः मुतस्तस्य च सहशुक्रीटितो मित्रम् । बुद्धिमारगृहनामा आनो मन्त्री समाना Kil भधान्यदिने निजमन्दिरात् कुमारः प्रभातसमये । पुदिममगृहसहितः संमाय रामपादमूने १९॥ पणमति पपादकमलं नाप्यालिहाय निजामहे सण संस्थति: पधारिशमना नः ॥१०॥ मरनाथचरणयुग निजे या सपणयम् । कपलदलोमलाम्बा कराभ्यां बहनों करोति ॥११॥ भवितमरनिराः शृणोनि मनास्प बासने यावत् । नामनियुक्तः मानो विजय नानाम् ॥१९ देखेन्द्रान्दवन्दितादारविन्दोऽपिन्दमुनिनायः शिष्यगणसपरितः मापः पुमुमारोपाने ॥१॥ सात शुन्या राना पसिनोमानमः । दारा मुटन सम्म समप्रसाभरणम् | सुपासनाह-चरिअम्मि- ‘चलिओ वंदणहे कुमारसामंतमंतिपरियरिओ। पंचविटाभिगमेण मूरिस्म अपग्गहे पत्तो ॥१॥ हरिसंसुपुननयणो तत्य य अपुलम्रविवंय । उग्गतवतेयदित्तं संतावहरं च दीसनं ॥१॥ भवियकुंमुयारबोहं उत्पाइयपउरजगमणाणदं । रयणियरंव अपुच्वं कलंकवंकत्तणविमुक्कं ॥१७॥ नाणचरणाइनिम्मलगुणरयणाऊरियं सुगभीरं । जलरासिव अपुल्वं खारत्तजडत्तपरिचत्तं ॥१८॥ सरि दट्टुं वंदइ तिपयाहिणपुव्वगं नरवरिंदो । सोवि हु सुधम्मलामं से देह सिर्वकमुद्दलाभं ॥१९॥ नासन्ने न य दूरे उवविठ्ठो नरवई मपरिवारो । गुरुणावि समारदा सुविसुद्धा देसणा तैसि ।।२०।। तथाहि- गुरुकम्मसलिलकल्लोलसंकुले आवईमहावत्ते । दुइसयकन्छयमच्छरमच्छयपुच्छन्छडाडोवे ।।२१।। इंदियकंसायसियमणवित्तिपयंडपवणदुत्तारे । कहवि मणुयत्तरयणं पावइ जीवो भवसमुद्दे ॥२२॥ तत्यवि किल विजयाणं सटिसयं दस य भरहएरवया । इय खित्तसत्तरिसयं, पइखित्त पंचखंडा।।२३। तेसु अणजाई चिय छटुं खंडं तु आरियं होइ । पणवीसं चिय देसा छब्बीसइमं तु देसद्धं ॥२४॥ तत्थवि रज्जंतरसेलदुग्गकाणणनिवासिणो मिच्छा । धम्मस्स बाहिरचिय सामग्गिअभावओ पायं ॥२५॥ धम्मघरासुवि चंडालपाणप्पभिईसु अछिप्पनाईसु । धम्मोवएसगेहिं विरलो चिय होइ संजोगो ॥२६॥ छिप्पासुवि जाईसु अहम्मिपासंडिवासियकुलेसु । उप्पन्ना सद्धम्मोवएसगै न हु निसेवेति ॥२७॥ सुकुलम्मिवि उप्पन्ना केवि हु जायंति देवीभच्छा । दटुंपि जे अनोग्गा धम्मस्सवणं कह ताण ॥२८॥ . - चलितो वन्दनहेतोः कुमारसामन्तमन्त्रिपरिकरितः । पञ्चविधाभिगमेन सूरेश्वग्रहे प्राप्तः ॥१५॥ हर्षाश्रुपूर्णनयनस्तत्र चापूर्वसूरविम्ममिव । उग्रतपस्तेजोदीप्तं संतापहरं च दृश्यमानम् ॥१६॥ भाविककुमुदाययोधमुत्पादितप्रचुरजनमनआनन्दम् । रजनिकरमिवापूर्व कल वक्रत्वविमुक्तम् ॥१७॥ ज्ञानचरणादिनिर्मलगुणरत्नापूरितं सुगभीरम् | जलराशिमियापूर्व क्षारत्वजडत्वपरित्यक्तम् ॥१८॥ सूरिं दृष्ट्वा वन्दते त्रिप्रदक्षिणापूर्वकं नरेन्द्रः । सोऽपि खलु सुधर्मलाभं तस्मै ददाति शिवकसुम्पलाभम् ॥ नासन्ने नच दूर उपविष्टो नरपतिः सपरिवारः । गुरुणापि समारब्धा सुविशुद्धा देशना तेपाम् ॥२०॥ गुरुकर्मसलिलकल्लोलसंकुले आपत्तिमहावतें । दुःखशतकच्छपमत्सरमत्स्यपुच्छन्छटाटोपे ॥२१॥ इन्द्रियकपायपितमनोवृत्तिप्रचण्डपवनदुस्तारे । कथमपि मनुजत्वरत्नं प्राप्नोति जीवो भवसमुद्रे ॥२२॥ , तत्रापि किल विजयानां पटिशतं दश च भरतरवतानि । इति क्षेत्रसप्ततिशत, प्रतिक्षेत्रं पञ्न खण्डानि तेवनार्याण्येव षष्ठं खण्टे स्वार्य भवति । मञ्चविंशतिरेव देशाः षड्विंशं तु देशार्धम् ॥२४॥ सत्रापि गम्यान्तरशददुर्गकानन नियासिनो मिध्यात्विनः । धर्मस्य पाया एव सामग्र्यभावतः प्रायः ।। घHघरास्वपि चाण्डालपानप्रभृतिप्याश्यमातिषु । धर्मोपदेशकविरल एव भवति संयोगः ॥२६॥ स्पृश्यास्वपि जातिवमिपाखण्टियासितकुलेषु । उत्पन्नाः सद्धर्मोपदेशकान् न खलु नियन्ते ॥२७॥ मुकुलेऽप्युत्पन्नाः केऽपि खलु नायन्ने देहवीमरसाः । द्रष्टुमपि येऽयोग्या धर्मश्रवणं कथं तेषाम् ! ॥१८॥ .

. भीमकुमारदात (रूवभागणपि हु बहुविवाहिबिहुरियगाण ! धम्मसम्मि जायइ कई नु युद्धीविनै सिपि ! ॥२९॥ सरस्वमगम्भनिरासनम्मदुपरखाण भायण होउं । अमेय जणियपावा बालचिय कवि विहईति॥३०॥ स्वामिविदेए पुद्धीवि न हाइ मंदाहिययाण । सरणग्गदुलहत्तं भणियं चिप धीरपुरिसेहि ॥३॥ लस्समोरचना पंभा कोदा पमाइकिवणता । भयसोगामनाणावरखेवकोऊहलारमणा ॥३२॥ एहि फारणेहि लक्ष्ण मुदुल्हपि माणुस्मं । न लहइ सुई हियकार संसारत्तारणिं जीयो ॥३३॥ रामिनियेसविरंपियाण सदाए परिणई फत्तो । ननत्यामयपाणं गालिजतंपि ताणं? ॥३४॥ लदो य मंदसणाण संनमो संजमम्पि पेरग्गो । जत्तो लम्भइ मोरखो अशंतभवदुक्खरडिक्क्खो ॥३५॥ मा प धम्मसवणे जाव इमा तुम्ह परमसामग्गी । उत्तरगुणेमु जर्स फाउं सहलं इमं कुणह ॥३६॥ भो देवाणुपिया ! दुत्तरभवसायरं समुत्तरह । जइ निगदिपखानावं आरुहह तुमे लहुं चेव ॥३॥ हि अममाया तन्यवि सम्म सम्मनमूलगिहिधम्म पडिवजह जह पायद पारं भवजलहिणो कमसो ॥३८॥ । मालपलनिसिपकरकमलो नरवरो भणइ मूर्ति । नाहं नाह ! समत्यो जइधम्मसमुजमे इन्हि ॥३९॥ । गिदिधम्मो सम्म दिजउ पसिऊण जर असं जोग्गो । तो गुरुणा वरविहिणा दिन्नो सेऽणुचयाईओ।। चचिरई पवना फेयि हु भने उ देममो विरई । सम्मत्तमित्तमन्ने तह य समित्तो कुमारोवि ॥४१॥ म्म पटियज सम्म अश्यारकनिम्मुकं । अह नमि मुणिनाहं परिसा नियठाणमणुपत्ता ॥४२॥ ररूपधराणामविहि महुविधदुःखध्याधिविधुरितामानाम् । धर्मभवणे जायते कथं नु बुद्धिरपि केषामपि ॥ नरयोपमगर्भनिवासजन्मदुःखानां भाजनं भूतता । अन्ये च भनितपापा पाला एव केऽपि विघटन्ते ॥३०॥ त्यात्यवियके पुद्धिरपि न भवति मन्ददयानाम् । अवणमहदुर्लमत्वं भणितमेव धीरपुरुषैः ॥३१॥ गलस्यमोहघन्ताः स्तम्धा. क्रोधिनः प्रमादिकृपणाः । भयशोकाज्ञानावक्षेपकौतूहलारमनसः ॥३२॥ ने. कारणलब्ध्या मुदुर्लभमपि मानुप्यम् । न लभते भूति हितकरी ससारोतारिणी भीवः ॥३३॥ मध्याभिनिवेशविम्बितानां श्रद्धायाः परिणतिः कुतः । सत्त्वार्यामृतपानं गाल्यमानमपि धमताम् ! ॥३४॥ लभब्ध मन्दसत्वानां संयमः संयमे पैराग्यम् । यतो लभ्यते मोसोऽनन्तमवदुःसप्रतिपक्ष. ॥३१॥ गता प धर्मभ्रवणे यावदियं युष्माकं परमसामग्री । उत्तरगुणेषु यत्नं कृत्या सफलामिमां कुरुत ॥३६॥ स्माद् भो देवानामयाः ! दुस्तरभवसागर समुत्तरत । यदि निनदीक्षानावमाहत यूयं लघ्वेष ॥३॥ स्थासमर्यास्तत्रापि सम्पर सम्यक्त्वमूलगृहिधर्मम् । प्रतिपद्यन्वं यथा प्राप्नुत पारं भवनलः क्रमशः।॥३८॥ तो भालनलनिवेशितकरकमलो नरवरो भणति हरिम् । नाहं नाथ! समों यतिधर्मसमुद्यम इदानीम् ॥३९॥ तस्माद् गृहिधर्मः सम्यग् दीयता प्रसघ यगई योग्यः । ततो गुरुणा यरविधिना दत्तस्यापुरतादिकः ॥४०॥ पिरति अपनाः केऽपि खल्वन्ये तु देशतो पिरतिम् । सम्यक्तमात्रमन्ये तथा प समित्नः कुमारोऽपि॥४१॥ सम्यस्त्वं प्रतिपयते सम्यगविचारपकनिर्मुक्तम् । अथ नवा मुनिनाय परिषद् निजस्थानमनुप्राप्ता ॥४२॥ कचरमिराणी पाला मम्मषमस इमेग सा संयत्रो सुरोचि । ता पसिप कुमार । एयं चएमु दूरं कुपासह इन मरिनासारहरीरेण । यदि कम्याप्युपकारः क्रियते तदनि पर्याप्तम् ! जयीपन मनाः मुम्लोप्राटस्माप्रमप कुमारमियर FREETथ मनिावों मायनम्या कार्यद, येन सहालगोपीनस TERRI सुपासनाह चरिअम्मि- कुमरो य कुणइ धम्म देवचणमाइयं समित्नोति । वच्चइ जईण पासे निसुणइ . अह अन्नया कुमारं नियमंदिरसंठियं सविहमित्तं । मरिगुणे वनंतं नमिउ विनवा पडिहारो ॥et देव!मररुंडमालाकलिओ कावालियो वैलियदेहो । दारठिमओ तुह दसणमीहइ तो मुंच इस भगिए। तेणे सो परिमुको आसीवायं उवायणं काउं । उवाविट्ठो भणइ इमं कुमार ! लहु मे रहे देसु ॥४॥ तो भूसेवेग लहुं ओसरिओ परियणो तमो तेण । अभत्यिो कुमारो, भणियं मह - सत्रणाखोहणिनामा वारस वरिसाइं पुत्रसेवा से । विहिया विहीइ संपइ उत्तरसेवं करिस्साम । गंतुं शिणवउदमिरयणीए मसाणमझभागम्मि । फाउं उत्तरसाहगमह तं वरसत्तसंपनं ॥४९॥ अनदिणामो दसमे दिणम्मि कसिणा चउदसी होही। ता तुह साहिज्जेणं सा सिन्झइ मन नि! तो कुमरण मणिय एपण असारहयसरीरेण । जइ कसाव उवयारो कोरइ ताकि न पञ्जन ? " इयतनपणं परिवग्जिरुण कुमरेण सो तो भणिओ। गच्छ तुम सट्टाणं सो पभणइतन्झ चिटिमसमा मुपुरिस ! तुझ अणुमाए, भणइ कुमरोवि। किमजुत्तं जइ चिट्ठसि चिट्ठमुजाएर इप भीग सो निश्चं कुमरसमीये फरह सयणाई।दूर्ण मतिसुमो पभणइ किमिहेम पासी।। ना इसरो करनेण, मंनिपुतो भणेइ एयरस । कि कन्जेणं, जेणं सह आलायोति न.हु जुतो ॥५ कुमारय करोल पम देवानादि सामानोऽपि । अनति यतिना पार्धे शृणोति सम्यक्त्यातिचारान मन्दर मार विधमन्दिरसस्थित संविधमित्तम् । रिगुणान् वर्णयन्तं नत्वा विज्ञपयति प्रतिज्ञा 2 मारयादतिः कागतिको वलितदेहः । द्वारस्थितस्तव दर्शनमीहते ततो मुघेति मणिने हरमा परिमुछ भागीदापर्न कृता । उपविटो भणतीद कुमार ! लघु मे रहो देहि ॥४॥ तो भोरेन लामतः परिवनम्नतम्नेन । अथितः कुमारो, भणितं ममास्ति परविद्या ॥४७॥ अमरखानामा र सांणि भिवा तस्याः । विहिता विविना संप्रत्युतरसेवा करिष्यामि ॥१६॥ लाप्पांचारमन्यां स्मशानमध्यमागे । वासरसापकमथ स्वा परसस्वसंपनम् ॥१९॥ परिसले दिन कप्पकादशी मविष्यति । तम्तय साहाय्येन सा सस्यति मम निर्धान्तम् । अनंत पारेण स नगे मतिः गावं समान स प्रमणानि न पायें ॥१२॥ समाई हाल ! मानणा, मनि कुमारानी किमयुक्त यदि तिमि, निष्ठ पायरेति हा हले करित्या व सिल गरम गति सपनादि । ल्वा मन्त्रिपुनः प्रमगति लिमिटेड ग क * | - 10 भीमकुमारसदा। सध्यं विय मुलामिणं रज्नं विना पणं च धनं च । एवं जया दुलह सम्म पतमापार ॥५७|| नह गिरिवराण मेरू मुराण दो गहाण नह दो। देवाणे निणचंदो तह सम्म च धम्माण र मो नमो जो मणुपचम्मि, तं माणुमं नहिं पम्मो । सो पम्मो जन्य सया सम्म निपल होला५९।। तस्म पुण नियत भइयाराण विरजणं, तम्हा । दसणपित्तपि इसम्म पयह पारिला ॥६॥ दुनगरंगो जवि मुहमारो भाइ फरमवि नहानि । परिणामणुबहानगरविरिय रिसा ॥६॥ पुद्धिमयरहरमणियं सोउं बुमरीवि भगा एवमिणं । दविग्यनिमसरणा परिवमामिणे नाविपए ॥६२॥ पटिबन्ने निवरण एवं तु महलयं सुपुरिसाण । नियनणुगलकशारिपि भूया कि समारो मम ॥३३॥ कि कृणा फुसंगो माशुसस्म निपधम्मकम्मसु दिदस्म । विमरमिरविनिमोकिं नमी गरयो । आ पभगइ मंतिगुभो ना परिवमम्मि निचार पुमारो । सो पुगीसपनिमपारगम्मना॥ विसहरमणी असायुगदम्र, जीयो र भार्ग, महासम्म विनिम्नता दिदंगो एम जरिचि॥६६॥ एवं पविभोवि हु तेण कुमारो अरोगजनीहि । एपद में पार्टि विनिमो दुर्गममाण ॥६॥ एवं व परमाणे पउदसिरपणीनिमीदरामम्मि ! कालिपाणिरण मेरे सागर men परिहई अामसिणं निमण निविटवीरगठाए । पंधेर मल्लगंठीए मेरराम भग्यो यो ॥१९॥ बरिय परियणगो फरकषयभीमणे मसाणम्मि । शाकालिएण सर्टि गंपनी मांगदेन 1.७॥ रामर मुलामी राज्य विधान पापं ना एक अति दुर्लभ सय यातातिलान् ॥१७॥ যশ মিথিয়গা নয়; মুলাদি যা যা কর। ২শন রিসখ্য যান । तयन्म यन्मनुजन्ये, सन्मानुप्पं यत्र धर्मः । स पो पत्र सदा सम्पये निधन भवति ॥९ সব পুনলিভানালা বিনন, দামাৰ। নিমামলা র আঘাষ ? दुर्जनसको यपि साल गुरुमधुरो भाति कथमपि भारि । परिणाममोरतापनि ९॥ মিসলিন শাকুমার মাইদি। বাংঘধিকাৰবা মার খা । মলি নিল মগ যায়। নিরপরাধগমৰি যুগৰ {t : দায় : किरोति सो मनुष्यस्य निर्ममा सायलिक्षियात. मामा अय प्रमगति मन्त्रिातो यदि प्रति मिति इमरः । नागामारAEETICS AR रिमनिरभारद्रय, औरतु भाई, ET सम्यक् चिन्यानो बान्त सचिव मागिर न तेन मारोलिमिः । म सान विजयो रामना पदमाने परनिनिस ! बिसेन सा ॥ परियाम्यतिम निभानाति महभिराrtm. R. AK:

५ . , . Chaitar: सिनिमारिमामहमिनी पार सुपासनाह चरिअम्मि- लिदिऊण मंडल सो पूएवं मंतदेवयं किंपि । कुमरस्स सिहावं, काउं समुवटिओ जाव ॥७॥ 1 तो कुमरणं माणयं नियसत्तं चेव मह सिहावंधो । पगयं चिय कुणमु तुमं निभपवित्तो महान फाइदियरवालललंतनीहाभीमो कवालिणो पासे । पंचाणणोच्च कुमरो तो चिहइ साहमिकरसो कुमरासिरगहणसिविंधनियडमह विहडियं स दट्टणं। लेमि सिरमिमस्स परकमेण इय ठावि फरफलियगरुयकची गयणसमं काउमत्तणो रुवं । कूवसमकन्नकहरो लम्गो घडहडिउमइविया तनमा नं कुम्मद रुडपडिय पिटि नं पविहउ गिरिवरु, नं सुरकरदिहि रडिई गहिरु नै गन्जिा नं परणिंद फणाकडप्पचंपिउ दिकरडिहिं, तइयइंतु तडिदंड पडिउन गिरिवरसिहरिरिं ॥ इयविम्दिय चिंतहिं सुरविसर जस घडहडिउंसुणेवि लहु । तहरंभपमुहरमणिहिं भणि रक्खि रक्खि मंतियसपहु ! ||७७॥ सहइ तामु करि फनी नइ हिरारुणिय, नजइ जीहुदालिय कि जमभहतणिय । सिह कात्तियफलि तमु ता रेडइ संकमिउ, नं कुमरहबहणत्यं दुहिउ तणु निम्मरिव १३८॥ को नचिभियं चिप पमिऊण कुमरो हरिच फरिजूहं । कुविभो पउणइ खगं ..... नामार तेग भगिप रे रे रे पाल! मह पिडे पडिओ। लेमि तुद उत्तमंगं अहमिन्दि तडफडतरम {१८॥ जानमा म यपना मयमप्पिसि मन्ययं मइत्येण । छितुं ता त जम्मतरम्मि मुहमापणं होसि H. पविरा परउनमेकः परययभारणे श्मशाने । कापालिकेन सार्थ समाप्तः स क्षणार्थेन ।1०॥ शिपिका मा म पूजयिन्या मन्वंदैवतं किमपि । कुमारम्य शिखायन्धं कर्तुं समुपस्थितो यावत् ।' तालमतं निनमत्त्वमेव मम शिसान्यः । प्रकृतमेय फुर त्वं निर्भयचितो महामाग ! 12 पृष्टकरदात कामीमः काटिनः पार्थे । पचानन इव फुमारस्तस्तिष्ठति साहसिम्परसः १०२॥ गुरुमिनियन्यनिगमय विवग्निं सहा. लामिशिरोभ्य पराकमेणेति स्थापयिन्ता बुद्धि चाटनगरकको गमनमन वृत्वाऽमनो रूपम् । कूरगमकर्णफुहो लमो गनिनुमतिटस् वन कषय परावपि रष्ठं ननु पवितो गिरिवरः, ननु पुरकरटिभी ररितं गीरो ननु गरिकी नु भोन्द्रः परमंत्रादम्तिो दिककरभि, तडत्तनादिष्टः परितो ननु गिरिवािर । निम्मिाभिन्दयन्नि मुरसिमरा यम्य गरिय सुत्दा नधु । mमरमीनिमगर रसम विमो॥७॥ ग: प्य रेरा नया पवित्रता, मायने निहोदानिता कि यममाया। राय खमंगाल, ननु कुमारवा नियमिकम् (tral न त्या मागे मा वारणम् । कति यात मई यामम .

भीमकुमारकहा। तो एवं जपतो भणिओ कुमरेण रे कुपासडि 1। चंडालटुंबचिट्ठिय ! निद्विपकल्लाण! अाण !1८२॥ विस्सासियाण जेसि तए कबालेहि विरइया माला । ताणवि वइरं खालेमि अज्न यितुं तुह कवालं ॥८३॥ फत्तियाए घाओ मुको कुमरे य तेण, कुमरोवि । खलिउ सग्गेण झइति तस्स खधं समाख्दो ॥८॥ चितइ य सो इयाणि खग्गेण दुहा करेमि एयस्स । पावस्स कंठदेस किंपुण मह कइययेणावि ।।८५॥ सेवमिमो पडियनो बहुसत्तिजुओ य कहवि जइ धम्मे । टाइ पभावइ तो पवयणपि इस चिंति कुमरो॥ निहणइ मुट्ठीहि तयं सिरम्मि, ताडेइ खम्ग जवएण । कापालिमोचि जा त गिण्डइ इत्येहि ता कुमरो। त्ति तस्सवणमझे पवितइ करगहिफ्तरलकरवालो । गिरिकहरगओ पंचाणणोच तहिं सो विराएइ ।। तो खरनहरपहारिहिं पहरइ कुमरु तर्हि, जिम्ब म्यरु दिददादिहि खरस्वर खणइ महि । मरडिण मुंडपट्टिण जिम्ब फरि फड रडइ, तिम्ब फनंतरयेयणविहुरु सु आरडइ ।।८९॥ तो इत्येणं गहिउँ कुमरो कमाउ फइदिउं फहवि । तेण धरिऊण चरणे तनो उच्छालिमो गयणे॥९॥ तो निवडतो पत्तो जविखणिदेवीए दिवमोगणं । करसंपुडे फरेउं नीओ नियमंदिरस्संतो ॥११॥ जै नियउच्चत्तेणं ओहावर तुहिणसेलसिंगपि । अइविन्यारेण पुणो जिणेइ भवणंपि अहिवाणो ॥१२॥ जत्य य अरुणच्छायं निएवि निसि पउमरायकिरणेहि । अमरीउ गोसफिचं कुणंति पच्चूससंकाए । जत्य फलिहोपलेसु संकंन निएवि निययपडिवित्र । ईसाए नहति पिए अमरीओ सत्तिसंकाए॥१४॥ यदि पुनमा मम वचनात्स्ययमर्पयसि मस्तकं स्वहस्तेनाछित्त्वा तदा त्वं जन्मान्तरे सुखभाननं भवास ॥८॥ तत एवं जल्पन् मणित कुमारेण रे कुपाखण्टिन् ! । चाण्डालश्वपचचेष्टित ! निष्ठिनकल्याण ! अज्ञान ! ॥२॥ विश्वासितानां येषां त्वया कपालविरचिता माला । तेषामपि वैरं झालयाम्पच गृहीत्वा तव फपालम् ॥८॥ ततः फर्तयां घातो मुक्त. कुमारे १ तेन, कुमारोऽपि । स्खलयित्वा सङ्गेन मटिति तस्य स्कन्धं समारूः४॥ 'चिन्तयति च स इदानी खनेन द्विधा करोम्येतस्य । पापस्य कण्ठदेशं किन्तु मम तवेनापि ॥८॥ 'सेवामयं प्रतिपन्नो पहुशक्तियुतश्च कयमपि यदि धर्मे । तिष्ठति प्रभावयति तदामवचनमपीति चिन्तयिता कुमारः।। 'निहन्ति मुष्टिम्यां ते शिरसि, ताडयति पर नरेन । फापालिकोऽपि यावत्तं गृह्णातिहस्ताभ्यां तावन्कुमारः।।७॥ 'मरिति तच्छ्वणमध्ये प्रविशति करगृहीततरलकरयालः । गिरिकहरगत. पचानन इव तत्र स विराजते ॥८॥ ततः सरनखरप्रहारः प्रहरति कुमारस्तत्र, यथा शूकरो दृढदंष्ट्राभ्यां खरखरं सनति महीम् । शरटेन शुण्डपतिप्टेन यथा की कटु रति, तथा कर्णान्तरवेदनाविधुरः स आरटति ॥८९|| तनो हस्तेन गृहीत्वा कुमारः कर्णान् कृष्ट्वा कथमपि । तेन धृत्वा मरणे तत उच्चालितो गगने ॥२०॥ तनो निपतन प्राप्तो यक्षिणीदेश्या देवयोगेन । करसंपटे पृन्दा नीतो निनमन्दिरस्यान्तः ॥९॥ यद् निजीगत्वेनाकामति तुहिनशैलगमपि । अतिविस्तारेण पुनर्नयति भवनम यहिपतेः ॥१२॥ यत्र भारणच्छायां दृष्ट्वा निशि पनरागकिरणः । अमर्य. प्रात.कृत्यं कुर्वन्ति मन्यूपया ॥९॥ पत्र स्मार्टफोपत्रेषु सान्तं दृष्ट्वा निमप्रतिविम्वर । ईय॑या नन्ति पिपानमयः सपत्नीशाया III २३

.
सद पतिया वरनं श्रुन्दरद्विसितेन कुमारेण । मणितमहो! पश्यतातिदुःसहो मदनशरमसरःt.lt
नगमपन्यतयुमायुनमपि नो विज्ञानन्ति । विषयविमोदितचिता भीयाः कृतमपनाill
१७
सुपासनाह-चरिअम्मि-
एवंविहम्मि तम्मि सहसा कुमरो निएइ अत्ताणं । उबविट्ठ परसीहामणम्मि मणिरयणजडियम्मि ।
विम्हियचित्तो तत्तो जा चिंतइ नियमणे किमेयंति।तो जोडियकरकमला तप्पुरओजविखणी हो।
भणइ महायप्स ! एसो विंझो नामेण पचओ तुंगो । तन्नामेणं नामं अडवीइवि तिहुयणपसिद्धं ॥९७
विंझगिरिसमीवगयं एवं वेउब्वियं च मह भवण । कीलत्यमित्य निवसामि जक्विणी
नियसुरयणपडियरिया विद्यामि सयावि इह सइच्छाए । अज्ज चेव पुणो हं म४।.
इचो य वलंतीए दिट्ठो सि तुम नहम्मि पक्खित्तो । कावालिएण तेणं शिलिओ य मए पयत्तेणा..
इण्डि पम्महसरधोरणीए घाएहिं पीडियसरीरा। तुह सरणमागयाहंता सुपुरिस ! रक्ख में रक्खा...
एसो मह परिवारो सोवि हु तुझ किंकरो होही । कुणसु पसायं भुजसु विसयसुहे इहमए सद्धि। .
तं जक्खिणीए वयणं सो दरविहसिएण कुमरेणं । भणिय अहो! नियच्छह अइदुसहो
चिट्ठउ ता द्रिचिय एसो अम्हारिसो अJहलोओ। पिच्छह विबुइजणोवि हु एवं विनडिजइ इमेज
एएणं अभिभूया जीवा न मुगति किंपि हियमहियं । निसुणति नेय धम्म कजाकजं न याति
न गणंति अवनसमिणं जुत्ताजुत्तपि नो वियाणति । विसयविमोहियचित्ताजीवा
कमलिणिदलगयजललवसरिसहविसयसुहकारणि अइविरसह ।
न गणइ जणु सहि परंतउ हिमगिरिसरिसु दुहोहु पडतउ ॥१०॥
अइदुट्टियमहुरसणोवमु विसयसुह्र उव नंतउ जीउ न याणेइ एउ दुहु ।
एवंविधे तस्मिन् सहसा कुमारः पश्यत्यात्मानम् । उपविष्टं वरसिंहासने मणिरत्नजटिते ॥९॥
विस्मिनचित्तस्ततो यायचिन्तयति निनमनसि किमेतदिति । ततो योनितकरकमला तत्पुरतो यक्षिणी
भगति महायशः ! एप विन्ध्यो नाम्ना पर्वतस्तुहः। तन्नाम्ना नामाटच्या अपि त्रिमुवनप्रसिद्धम् ॥९॥
विन्ध्यपिरसमीपगतमेतद् वैकयिकं च मम भवनम्। क्रीडार्थमत्र निवसामि यक्षिणी नाम कमला ॥"
निजमुरमनपरिकरिता निष्ठामि सदापीह स्वेच्छया । अथैव पुनरहमष्टापदपर्वते गता ॥१९॥
हलय दलमानया दृष्टोऽसि त्वं नमसि प्रतिप्तः । कापालिकेन तेन गृहीतश्च मया प्रयत्नेन ॥१०॥
इदानी मन्मथशरघोरण्या धानः पीडितशरीरा । तव शरणमागताऽई तस्मात्पुरुष रक्ष मा रस ॥१',
एस मम परिवारः सोऽपि हि तव किटरो भविष्यति । कुरुष्व प्रसाद मुस्व विषयमुखमिह मया ।
वित भारद् दर एवंषोधमाशोऽनुषलोकः । पश्यत विवुधननोऽपि खल्वेयं यिनव्यतेऽनेन !
एनामिना बीया न जानन्ति किमपि हितमहितम् शान्त धर्म का कार्य न जानन्ति 19
.
कालिनीदलगतनयमविश्यमुसकारणेप्रनिविरम ।
बगल यति उनम्नमिन् पर्यन्ने हिमगिरिसर दुसार पनन्तम् ॥१०॥

भीमकुमारकहा। आउयभि वितुर निवडइ अहरगइ, जहि दुस्सा दुरसन्नु न लाइ खणु चिरइ ॥१८॥ किन। - दुक्खंतरपडियारे दुहम्मि को विसयसुरखाभासे । अणुबंधं कुणइ युहो दुइसयसंपापहेउम्मि ? ॥१०९॥ तयादि- मह तरुणतरणिकरनियरताविभो पाविऊण मुदलतरं । तच्छायसेवणेणं गयताको मन्नइ सुहंति ॥११॥ इत्तो अगुस्सहसिमिरपवणसंगेण सुदिपसवंगो । पन्नलियसिहि ल पणट्ठसीओ सुहं मुणइ ॥११॥ मह गादनलियउयरग्गितवियदेहाण भोपणे भुत्ते । खणमुवसंतछुहाणं पडिहाइ सुहंति जीवाण ॥११२॥ मम्मि परिणामपत्ते पीडिज्जइ पञ्चपञ्चयं पुणवि । तस्स य विगमम्मि पुणो छुहाए पीडिज्जए वा॥११३॥ यह विमयमुहं दुरखं दुक्खंतरउवसमम्मि भाइ सुहं । मोहंधाणं, धल्लूरियाण फणगं जहा सव्वं ॥११॥ विसपहिलासो तेसि सेवाए बदए न तुट्टेइ । कररुहकंडूपणनलगतापमओ पामवाहिव्व ॥११५॥ उक्तंच; "न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति । हविषा कृष्णवर्मेव भूय एवाभिवर्धते ॥" वा दुस्सहदुरहे गिद्धि विमएमु चयस तुममिहिं । निणनाइम्मि य तदेसियम्मि परमं कुणसु भचिं॥ मो भणइ जविखणी मह संपइ गिद्धी तुमम्मि, एवं च । तइ जपते सुंदर ! निश्चिसयचेव सा इन्हिं ।। गनदुहत्तेणं विसया जह वनिया कुमारणं । तह पनि न सकइ सुरगुरुतुल्लोवि अन्ननरो ॥११८॥ मा तुज्झ पसारण मञ्झवि जम्मंतरम्मि न हु दुलहो । नीसेसदुहविमुक्को मोक्सो विमए चयंतीए॥११९॥ अतिदुःस्थितमधुरसनोपमं विषयसुलमुपमुआनो जीवो न जानात्येतद् दुःखम् । आयुःस्तम्भे विघुट्यति निपतत्यघरगतो, यत्र दुःसहो दुःखार्णवोन लभते क्षणं विरतिम् ॥१०॥ सान्तरप्रतिकारे दुःखे को विषयसौख्याभासे । अनुसन्धं करोति बुधो दुःसशतसंपातहेती ? ॥१९॥ पया तरुणतरणिकरनिकरतापितः प्राप्य मुदलतरम् । तच्छायासेवनेन गततापो मन्यते सुखमिति ॥११॥ इतोऽतिदुस्सहशिशिरपवनसझेन भ्रान्तसर्वाङ्गः । प्रज्वलितशिखिन लब्ध्वा प्रनष्टशीतः सुखं जानाति ॥११॥ "Tथा गादज्वलितोदराग्नितप्तदेहानां भोजने भुक्तं । क्षणमुपशान्तयां प्रतिभाति सुखमिति जीवानाम् ॥११२॥ स्मिन् परिणामप्राप्त पीच्यते पर्चःप्रत्ययं पुनरपि । तस्य च विगमे पुनः हघा पीब्यते घाटम् ॥११॥ था विषयमुख दुःख दुःखान्तरोपशमे भाति सुखम् । मोहान्धानाम् , धातरिकाणां कनक ययासर्वम्॥११॥ वेश्यामिलापस्तेषां सेवया वर्धते न घुट्यति । कररुहकण्डूयनन्वलनतापतो पामान्याधिरिव ॥११॥ स्माद् दुस्सहदुःखहेतुं गदि विषयेषु त्यज त्वमिदानीम् । जिननाये च तदेशिते परमां कुरु मकिम् ॥११॥ तो भणति यक्षिणी मम संप्रति गृद्धिस्त्वयि, एवं च । त्वयि जल्पति सुन्दर ! निर्विपयैव सेदानीम्॥११॥ एकान्तदुःखत्वेन विपया यथा वर्णिताः कुमारेण । तथा वर्गयितुं न शक्नोति सुरगुस्तुल्योऽप्यन्यनरः॥११८॥ .

१८० तस्मादहमिदानीमेव रजनिशेपमेतेषां पादमूले । गत्या गमयामि ततो यक्षिण्यां पुरतः प्रवृत्तायाम् ॥११ कुमारणाय गुहाया यहिदृष्टः सूरिर्मुनिभिः परिकरितः । विविधासनयुक्तैः स्वाध्यायध्याननिरतैः ॥१३९५ सुपासना चाग्निम्मि- ता मह भची परमा तुमम्मि, जो सामि! तुज्झ पुण पुनो । निणनाहो सो सरणं आसमारंपि मह होगा। इय जाव गरुयसंवेगभावपसरतभत्तिपभारा । अन्नपि किपि मणिही ता निमुणेऊण महुरझुणि॥१२॥ अधुरवंधसमिद्धसिद्धसिद्धंतसारवयणाण। पुच्छा भीमकुमारी के इह कुञ्यंति सन्झाय ? ॥१२२॥ तो भणइ जक्खिणी नाह ! इत्य विंझगिरिगरुयगुडमझे । चिट्ठति महामुणिणो यउभासाओ य पार्ग ता ताण तबस्सीणं कुवंताणं विसिट्ठसज्झायं । सुवइ अहमहुरझुणी तं सोऊणं मणड कुमरो ॥१२॥ सेयमणमा पुट्ठी मरुम्मि एवं तमन्न कमलसरं । जं इत्यवि मन्झ सुसाहुसंगमो पुनजाएग ॥१२॥ ता अहमिहिं चिय रयणिसेसमेएसि पायमूलम्मि । गंतुं गमेमि तो जरिखणीए पुरओ पयट्टाए।..." इत्तो इंतो कुमरो पायमधारउत्ति भगिरीए । मागं देसंतीए सो पत्तो साहुमासने ॥१२७॥ सावि हु सपरियणा हं वैदिस्सं साहुणोत्ति भणिऊण । संपत्ता नियठाणे झायइ कुमरस्स उवएसlk९. कुमरेणह गुहवाहि दिट्टो मुरी मुणीहिं परियरिओ। विवि सणजु सज्झायज्झाणनिरएहि ॥१२ तत्य कयउड्ढवाहू दटुं केई उविक्रखए कुमरो । धम्मत्थकयकिलेसा वयंति उई कहंति इमे ॥१३ केवि पुण एगपाए उक्खिविए कह सहति उद्धठिया। नं सग्गं गंतुमणा सिखंति नहंगणुप्यायं ॥१३॥ इय दुक्करतवचरणेसु वावडं पिच्छिऊण मुणिसंघ । पंचविहाभिगमेणं संपत्तो गुरुसमीवम्मि ।।१३२॥ चिंतइ किमेस सोमत्तणेण लोआण लोयणाणंदो । राहुकयत्यणभीओव्व ससहरो रन्नमल्लीणो ?॥१३॥ तस्मात्तव प्रसादेन ममापि जन्मान्तरे न खलु दुर्लभः । निःशेषदुःखविमुक्तो मोक्षो विषयांस्त्यनन्त्या ॥११" तस्माद् मम भक्तिः परमा त्वयि, यः स्वामिन् ! तव पुनः पूज्यः । निननाथः स शरणमासंसारमपि मम ।। इति यावद् गुरुसंवेगमावप्रसरगतिप्राग्भारा । अन्यदपि किमपि भणिप्यति तावत् श्रुत्वा मधुरध्वनिम् ॥११० अतिवन्धुरयन्धसमृद्धसिद्धसिद्धान्तसारवचनानाम् । पृच्छति भीमकुमारः क इह कुर्वन्ति स्वाध्यायम्' . ततो भणति यक्षिणी नाथ ! अत्र विन्ध्यगिरिगुरुगृहामध्ये । तिष्ठन्ति महामुनयश्चतुर्मासी च पारयन्ति। तस्मातेपां तपस्विनां कुर्वतां विशिष्टस्वाध्यायम् । श्रूयतेऽतिमधुरध्वनिस्तत् श्रुत्वा मणति कुमारः ॥१॥ सेयमनमा वृष्टिर्मरावेतत् तदद्य कमलसरः । यदत्रापि मम सुसाधुसंगमः पुण्ययोगेन ॥१२५॥ इतो यन् कुमारः पादमवधारयस्थिति भणनशीलायाम् । मार्ग देशयन्त्यां स प्राप्तः साध्वासने ॥१२७॥ सापि खलु सपरिजनाऽहं बन्दिप्ये सानिति भणित्वा । संनियाने घ्यायति कुमारस्योपदेशान् । तत्र कृतोर्ववाहून् दृष्टा कोधिदुपेक्षते कुमारः । धर्मार्थकृतलेशा प्रजन्त्यूचं कथयन्तीमे ॥१३०॥ केपि पुनरेकपादे उत्तिष्ठे कथं राजन्त्युस्थताः । ननु स्वर्ग गन्तुमनसः शिक्षन्ते नमोऽङ्गणोत्यानम्।। । इति दुष्करतपश्चरणेषु व्यापून दृष्टा मुनिसंघम् । पञ्चविधाभिगमन संपामो गुरुसमीपे ।।१३२।। चिन्तयति किमेष सोमवेन लोकानां लोचनानन्दः । राहुकदर्धनमीत इव शशधरोऽरण्यमालीनः ।

भीमकुमारकहा। रोमंचकंचुइज्जतसम्वगनो विहीए मुणिनाई । नो बंदर भत्तीए सेसेवि हु मुणियरे कुमरो ॥१३४॥' -उवलदधम्मलाभो मुद्धे धरणीपसम्मि उपविमिरं । खणमायनिय धम्म मुणिवदणो परिकॉतस्म||१३५॥ विम्हियहियो लभ्रूण अवमरं सायरं पणमिण । भणइ मुणीसर ! एसा अनं भीमणा अई ।। फह तुम्मे भयरहिया असहाया निरमणा सपा तिसिया। इह निरसह, मज्म इमं गम्यं पडिहाइ अच्छरिय। इय कुमर पिए जाव किंपि फिल मुणिई पडिभणेइ । ता पेन्छइ नहमग्गे आगच्छनि भुयं कुमरी।।१३८॥ अदीहा फिन्हा सा अवयरमाणी नहाउ परिहाइ । दरं पलयमाणा नहपालीए पेणिच ॥१३९।। अधिरथोरा गरुया पलंयमाणा धराए पहिलगा । नजद मा कालभुयंगिणिल ई नम्मरम्म।१४०॥ रनंदणेण लिचा आकदिणा तरलभीमणागारा । नजद ललमाणा जमभडेण पगरीकया नी ।।१४।। अहसा विम्यजणणी समागया प्रति तप्पएसम्मि । पेन्छनाणं ताणं मुणिमराणं अभीम्णं ॥१४॥ आगंतूण तो सा सहसा कुमरस्स संतियं स्यगं । गदि मुट्ठीहिं दिदं पुणोवि परामु पलिया । तं पिरिछऊण बुमरेण चितिय फस्स सतिया एसा । एरिसरूवा पाहा कि कागदी मा किराणेण? किश। तमई पिच्छामि संयं गंतूणं जस्स संतिया पमा । तो फोउयरसबममी नमिऊण मुणि परम॥१४॥ सो उहिउँ पुयारो सीहोच समुन्डा नामगे । मुणिगणमणिपरिमी भीए पाहाए भारद।१४६॥ भाकसिणभुगारूटो पचंतो नहलाम्म सो पामसो । कालियपिट्ठारुदम्म पिगुणो लालमुवाद ॥१४॥ रामायक-चुकायमानसर्वगात्री विधिना मुनिनाथम् । ततो पन्दते भस्या शेपानपि मनिदरान् कुमार ॥१४॥ उपलब्धधर्मलामः शुद्धे धरणीतले उपविश्य । क्षणमाकर्ण्य धर्म मुनिपतेः परिवषयतः ॥११॥ विस्मितहृदयो सम्ध्वाऽयसरं सादर प्रणम्य । भणप्ति मुनीश्वर ! एपाऽयन्तं भीषणा १९ कर यूयं भयरहिता असहाया निरशनाः स सृपिताः । १८ निवसथ, ममे गुरु मनिभा यायन् ॥१५७॥ इति कुमारजस्पित पापक्किमपि किल मुनिपतिः प्रतिभणति । तापपश्यति नभोमार्ग भागठन्नी भुजा पुकार । अतिथी कृष्णा साजतरन्सी मभमः मतिभाति । दूरं प्रलम्बमाना नमस्तललया पूर्णा ॥१९९॥ अतिस्थिरस्थमा गुर्वी मलम्पमाना धरायो प्रतिलग्ना । ज्ञायते सा काल मुजदिनीय दृती समभयम् ॥१.n रजनन्दनन निसाऽतिकटिना तरलभीषणाकारा । ज्ञायते ललन्ती यमझोन प्रकरीमाथि १४॥ असा विस्मयजगनी समागता शापित सत्मदेशे । पश्यता सेषा मनिकुमारामामभरणम् ॥१४॥ भागत्य ततः सा सदसा कुमारस्य सत्कं गहम् । गृहीत्या मुविभ्या पुनरपि पधान्मुख दलिता ॥११॥ एटा कुमारेण चिन्तितं कस्य सक : 1 रूपो का किरिष्यति स पणेन ॥१४४ समदं पश्यामि तय गरवा पस्य सम्क एषः । ता कौनुकरसरातो मत्दा पनिषति पयतः ॥१४ हत रत्याय कुमारः सिंद हब समुन्नति नभोमागे । मुनिश्मानिस्ताम्मन् स् !!st: मप्रतिष्णमुमारू जसमस्तले सनमः । पानिमाछास्दम्य रिप्लोर्गगमहति ॥१४७ !!

. . . सकभर कायम मानिनन. या पनि में कम erit मा शरीमान, सुपासनाह चरिमम्मि- पिरथोरवाइफलायमारूटो विउलनहयलसमुई। भिन्नवहणोन वणिमो तरमाणो भा राणी पट्टनम्वरगिरिगागरिनईमी जा वनइ पलोयंनो । निम्भयचित्तो भीमो ता पेच्छद पानिमा मांगोंग पिरि वमारवाइंग परमवीभक्छं । रचकुमुमोक्यारंव पडियवहुमंससहि ॥१०॥ हर परिसस्त मागम गन्मारयम्मि संठिया दिट्ठा ।मीमकुमरेण नरमुंडमंडिया कालिमारिया । गिगासपगारणा महिसाब्दा य भइरवसरीरा । नरअंतमालहारा वीसकरा पारणसगा परिमबार कालिगर पुरभो य संठिमो दि@ो । सो पुचकबडकारी कूरो का निभो first कारपोगं देगं काानिएण दुद्वेण । एगो मुंदरपुरिसो दिवो कैसेमु परिगरिभो ॥१॥ गर पुन मार कुरो आगम्छर समाल्यो। मा तस्स कुपासडिस्स मंतिया दारिणा . * सगीर ददर्द कुमरंग वितिय एवं । कि एसो पारिटो काही करधरिपरिमस्म ? पान मा पलस्म निष्ट्रिय ताव । पिच्छामि तमो पन्छा होही त करिस्मानि॥" निम्म सभाभो मडगि उगरि । तस्सेर पिडिदेसस्स पिट्ठमो संटिमो निहो ? जमाण गर्न पेग ममागया भुया नाप । पामारभरियपुरिसो मणिमो कालिएगा my friनिमम इमेगमिणा । घेणु तु सिरकमलं पूपं कालीए for maratii निगागे मए ना। मगायगएणवि गुमरेपो न मनोनि।' froi: Tणपागमो मामी । सहर्षमुफीलिभो पणपान्छलो नीरिपोरि . Exprerna रनमतलगमुदम् । भिन्नगाहन इस वणित् तर मानि परामर ॥ Pretter- मति प्रलोकमानः । नभयचिता भीमम्नावाश्या कासिमाना। सिमा पाम भन्मम् । रनकुगुमोनावि परितबहुमागणी ॥१५॥ ri राम मंपिा | भीमकुमारेण नरमुण्डमरिडता कासितापनिमा ॥ ११!! Ferre दिनगन्यमानाहग शिनिकरा पहरणमनाथा ॥११॥ imer मा पुनम मस्ती रट. I म पूजाकारी समययन न । एड. मुन्दरगुपो ल ग परिमात ॥१५॥ नदै म मन ममाया मम्य सामान भी गया था । * दुष्ट पप नियमित व्याय अनि म समय यी या T TO माथि निक मनमा महका मन भूगर मनायो मात्र भारत का पापा 41 .

भीमकुमारकहा।
बेण अहे अन्मदिमो दिहो, कावालियस्स पावरस । मह वारंतस्सपि जो विस्समिमो पत्यिसो तेण ॥
नीमो फत्पइ सो च माणसे मन पुरइ वा हबउ । सो चिय भीमकुमारो सरण, तो भगा पासंडी।।
रे रे सो तुइ सामी पुचिपि फ्लाइओ मह भएण : ममह तस्स सिरण पूर्वनो कालिंप देवि ॥१६५।।
नयभारे नापूपा तुझ सिरणपि ताप कायवा। तो कह तुझसरनो सो होही मूद! फारिसो ? ॥१६६।।
किया
रे रे सो तुझ पह कहिओ मह कालियाए देवीए । विंझगिरिगुहास सिभिक्खूणं सयासम्मि ॥१६७।।
एवं खगपि पए समापियं तस्स लक्षणोपं । एएणं चिय खग्गेण तुझरे डिजिदी सीसं ॥१६॥
सा कह सो तुद नाही आगंतुं रक्खिही तुम एत्य ? । जइ कालिं मुमरंतो तो रखतो अहं चैत्र ॥१६९॥
उभयाला सोडे कुमरो चितइ सदुक्खसामरिसं । मुद्धिमयरहरमंति हा! कह पायो विडयेइ ? ॥१७०॥
तत्तो धाइ रे रे निगिट पाविट चिट ! तुममेव ! कार्ड कोणामलि फरेमि परिनियुए मुपणे ॥१७॥
अह सो मेति मोर्नु पलिमो कुमरस्स, तण तो नहा। दारफवाइपहारण पाडियं हत्यमो खन्गं ॥१७२।।
ऐ सेम धराए पाहिमो दाउमुरुनले चरण । जा कइदिइ मीस नाकाली अंतरे हो ॥१७॥
पद मा मा मारसु एवं मह वच्छल छलिपलोयं । जो नरसिरकमलेहि रएइ मह बंडियं पूर्व ।।१७४॥
एएण किर सिरंण भट्टचरसयमणगं होही । नरसिरफमलाण, अई तली एयरस पयसा ॥१७५}
दो फिर सिन्झिस्सं ताव तुम आगमो मि निवतणय तह पोरिसेण तुहा मग्गसु जे मिपि पडिहाइ !
केन्तु तवरणसेवा पूर्वपरपकमागतः स्वामी । सहपांशुक्रीडितः प्रणतवत्सलो आवितादपि ॥१६२१
नाहमतिको यः, यापालिकस्य पापस्य । मम पारयनोऽपि यो विश्वसितः प्रार्थितस्तेन ॥१६॥
नीतः स्वापि स एव मानसे मम स्फुरति तस्माद् भवतु 1 स एव भीमकुमारः शरणं, ततो मगति पासण्डी।
हैरेस तव स्वामी पूर्वमपि पलायितो मम मयेन । अन्यथा तस्य शिरसामयिष्य कालिका देयाम् ।।१६५१६
ददमाव तत्पुमा तव शिरसापि तावत्कन्या ततः कर्य तव शरण्यः स भविष्यति मूद ! कापुरष!! ॥१६॥
२१ स तव प्रमुः कथितो मम फालिस्या देव्या । विन्ध्यगिरिगुहासन्ने मितभिक्षुगां सका॥१९॥
एप सोऽपि मया समान तम्नास्य लक्षणोपेतः । एतेनैव खड्गेन तब रे ऐत्स्यते गिरः ११६॥
বলােক এ বৰ নাথ আল বুধিযান আপস ! কি
ক্ষমাশীসকিমব {{২}}
उभपालापं श्रुत्वा सुमारचिन्टयति सदु ससामर्षम् । युदिमकरगृहमन्त्रिण हा ! कथं पापे विडम्पयति ।।
वतो हमपति रे रे निकृष्ट पापिष्ठ धूध ! त्यामेव पत्ता कानाशपनि करोमि परिनिता मुमनान् ।।१७ १११
अथ स मन्त्रिग मुक्त्ता दलितः कमाराय, तेन ततस्तस्य । द्वारकपाटभहारेण पातितो हस्ताः सम१५२॥
गृहीत्वा केशेषु धरायां यातितो दत्त्वोस्तले भरणम् । यावत्कषिप्यानि शो मायाल्यन्तरे भन्दा ॥१७॥
अल्पति मा मा मारतं मम बस पलितलोकम् । या नरनिर:कमले चयनि मम वान्छितां पाम् ।।
एतेन किल शिरसायोलरशतमनून भविष्यति । नाशिकमलानाग, अहं तर एतस्य मया ॥१७॥

बुद्धिमारगृहमन्त्री मणति रजन्याः प्रथमग्रहरे। कुमार ! तव यासमवने संप्राप्ता भार्या यावत् 160 १८४ जेण। तस्माद् मा घातयात्मनः पुरःप्राणिनो विना कार्यम् । मधेन च मा तुप्य विशिष्टजनगहणीयेन 18401 कावलिकाहारविवर्जितया किं तव जीववधेन । पूर्वभवेऽपि न कृतो जिनधमों जीवदयारम्यः ॥१८२॥ तेन त्यं संजाता अतिकिल्यिापिका कुदेवयोनौ । तस्मात्त्यज जीववध तव मका अपि कुर्वन्ति येन दयान । तथा सद्दर्शनमूलं धर्म श्रद्धहि जिनवरेन्द्रः । सहित तत्पतिमानां च यथाशकि कुरु भकिम् ॥१८॥ तन्मार्गसंस्थितानां च सांनिध्यं कुरु सर्वकार्येषु । येन नरत्वं लब्ध्वाऽनन्तसौख्यं लमसे मोक्षम् ॥१८॥ ततः काली प्रमणत्ययप्रति सर्वमपि नीवराशिमहम् । निजजीवमिव गणयिष्यामीति भणित्वाऽदर्शनं प्रा इतो दम्यावसरः कुमारं प्रणमति बुद्धिमकरगृहः । अश्रुजलाविलनयनस्तं दृढमालिङ्गति सोऽपि ॥१७॥ दारणपरिणाममस्य पापिनम्त्वं विनानानोऽपि । सञ्जनशेखर ! कयं पातितः पिटे दुर्जनेनानेन 10 मुपामनाह-चरिअम्मि- तो कुमरेणं भणिया तुट्ठा जइ देसि इच्छियं मम । मणवइकाएहि तुम नीववता विपक्षी तबसीलेहिवि य लोए तुन्झ का होज धम्मसंपत्ती । एसो गिय तुह धम्मो मुंचमु तसवायदुन्यमणी.. अप्पाणं न लहइ पायको जहा मूलपसरपरिदीणो । तह धम्मो जीवाणं न होइ नूर्ण दयाए विगा! ता मा घायावह अप्पणो पुरो पाणिणो विणा कर्ज । मनेण य मा तुममु विसिट्रनणगरहिणिय। कजेणवि पाणवहं करिति कारिति ते महापावा । जे उण कोण विणा तेसिपि हु ते सि। कावालियाहारविवजियाए कि तुझ जीववहणेणं । पुथ्वभवम्मिवि न को गि तेण तुम संजाया अइकिलिसिया कुदेवनोणीए । ता चय जीववहं तुह मनावि कुणंति जैग तह सदसणमूलं धम्मं सदइस जिणवरिंदेहि । सहियं तप्पडिमाण य जहसत्तीओ कुणमु भात ।। तम्मग्गसंठियाण य सनिझं कुणसु सबकन्जेसु । जेणनरत्तं लधु अर्णतमोक्ख लहसि मोद तो काली पभणइ अजपभिइ सम्बंपि जीवरासिमहं । नियजीवत्र गणिस्म इय मणिउमदंसणं पड़ा। इत्तो लद्धावसरो कुमरं पणमेइ युद्धिमयरहरो । असुनलाविलनपणो तं दढमालिंगए सोवि ॥१८* दारुणपरिणाममिमस्स पाविणो तं वियाणमाणोवि। सज्जणसेहर ! कह पाडियो पिड बुद्धिमयरहरमंती भणइ रयणीए पढमपहरन्मि । कुमर ! तुह वासभवणे संपत्ता भारिया जाव । भूत्वा किल सेत्स्यामि तावत्त्वमागतोऽसि नृपतनय ! । तव पौरुपेण तुष्टा मार्गय यत्किमपि प्रतिमाति ततः कुमारेण मणिता तुष्टा यदि ददासीप्सितं मयम् । मनोवचःकार्यस्त्वं जीववधं तदा विवजय ॥१७ तपः शीलाभ्यामपि च लोके तव का भवेद् धर्मसंपत्तिः । एप एव तव धों मुञ्च त्रसपातदुर्व्यसनम्॥ आत्मानं न लभते पादपो यथा मूलप्रसरपरिहीणः । तथा धमों जीवानां न भवति नूनं दयया विना ॥ कार्येणापि प्राणवघं कुर्वन्ति कारयन्ति ते महापापाः । ये पुनः कार्येण विना तेषामपि खलु येन । ते।

भीमामारसदा। नदिहा तुम माए तो शिगियार जापिता । पुहा भणनि एलिया जागंता हा ! कई महे ।। मियम गरिहोरिमा नरिदिहो तुम नमो रमो । कहिप फेरि कुमरोहरिमोनिसि पामारम्मि। पापभिजण एवं सपणे सोडासणामो नरना। मुगनिमीलिपच्छो मासा धरणीयले परिमो।।१९२॥ दामो जमानणारिता घेच मुछिमो सलो । पंदणरसेण सित्तो तो करवि सचेपणो नामो।। दाविरवि पी गया नगणीनणो सपंतिपणो । तार सहसपि पता मम्मरपा इत्यिया एका ।। तिफरकराला भासुरवपणा पुर्णतमिरफमला । भगा नरिंदै उद्यम मह पूर्य कुणम भत्तीए ।।१९५॥ पाप गर पुलदेवी समागपा तुम्स पुनमसीए । मा त नरिंद ! रोयं कुणगु, गुभो तुम अवहरिओ ।। मिरिमाण जपरसाइमिसंग स्पाए । फाउणं संगाम कुमरस सिरं फिल गहेही ॥१९७|| जरिवणिदेवीए नामो नियमंदिरम्मि चाइ । काहिं भणिभो फाहिति दिणेहिं पर विभूईए ।॥१९८॥ पमा काहिजण गया पपण मरार तीए मासउपनिरिपखण्हें नाव गमो नपरबाहिम्मि॥१९९।। व मासति पापरामु राउँदिसासु मारिए । राखंचयमदेण तित्तिराणं सुगं प्रत्ति ॥२०॥ मोवि मपीए गंतूर्ण दारिणेण परणेण । फंडूपर उनिमंग रमणीयुगे ठिो ठगणे ॥२०१॥ पागाममागिणीए निगुभो सोरियामागसम्मि । मामा वामा लवि तारा पडिया मुखीरदुमे ॥२०२॥ मामउणमरणोपरनिको नार किल पलिस्सामि । तो गपणगएणिमिणा उक्खिविउ अहमिहाणीओ।। त्रिम या पूर्व सया तो विस्मितया यामिश्यः । पृष्टा मपन्ति छलिता मानतो हा ! कथं वयम् ! ॥१९०॥ पतः संयंत्र गोपितोऽपि यावीय दृष्टस्त्वं ततो राशे । कथितं केनापि कुमारो तो निशि प्रथममहरे ॥१९॥ भापर्यंत पनने सिंहासनाद् नरनाथ । मूर्गनिमीलिताः सहसा घरगीतले पतितः ॥१९॥ मालतीपमुखो नननीधनोऽपि तथैव ममित सर्वः । चन्दनरसेन सितस्ततः कथमपि सचेतनो जातः ॥१९॥ वहिलक्तुिं प्रवृत्तो राजा मननीजनः समन्त्रिजनः । तावत् सहमेति प्राप्ता मध्यवयाः सी एका ॥१९॥ पमानकरकराला भामुरयदना धुन्वष्टिर.कमला। मणति नरेन्द्रतिष्ठ मम पूजां कुरु भक्त्या ॥१९॥ वह तब कुलदेवी भागता तव पुवायां । मा त्वं नरेन्द्र ! खेदं कुरु, सुतस्तवापहतः ॥१९॥ निकाधमेनोतरसायमिरेण रजन्याम् । कृत्वा संग्राम कुमारस्य शिरः किल प्रहीष्यति ॥१९॥ विद पक्षिणी कश्या नीतो निजमन्दिर इत्यादि । कथयित्वा मणितं कतिभिरपि दिनरेप्यति विमूत्या ॥१९६।। इति सा कथयिन्या गता वचनं संवादयितुमिव तम्या अहम् । शकुननिरीक्षणहेतोर्यावनतो नगरान महिला ९९॥ महसेनि वामेतरयोः स्थित्वा दिशाहरति । सुखत्रयशब्देन तितिरयोर्युगं झारिति ॥२०॥ धनकोऽपि स्खलु स्वसम्नि गत्वा दक्षिणेन चरणेन । कण्डूयत्युत्तमा रमणीयोथे स्थितः स्थाने ॥२०॥ भारयोगिन्याः श्रुतः शम्दोऽपि शामथे । रयामा शामा लएित्वा सारा परिर मुसीरशुमे १२०२१ स्यादिमगुणाकुनीघरभितो यान्किल पलिप्ये । ततो गगनगनानेनोसिप्याहमिहानीतः ॥२०॥ २४ Firzafमातिानाहाकामियपrst. N अन्टर नरमायापम्मिन् शुन्यनगरे मोगद्वारे ती rum. मनिष मुरिग नगद दक्षिा नियभिम प्रविशत्यका नाम कलमामाका शनिवामन्यागी सुपासनाह-धरिअम्मि- बहुधुनावणिनाग मेलिउंतुह चरणकमलाण।तुहविरहविहुरिओ हं निव्वविओ शति तो कुमार परमुरपारी एसो ता संपइणुग्गहं मह विहे । उवासह धम्ममेयस्स सो तो भणइ मह देवीए दिसंतेण चेव धम्मो अचम्मचरियस्स । सुचिय सरणं तदेसओ य मह । अपरं च। अपारुषपारपरस्स युद्धिमयरहर ! तुह पए वंदे । गुणमणिरोहणगिरिगो दासोई जावं ते जपंनि ताव उइए रविम्मि तत्य तमो पत्तो करीब जाखो सत्तंगपइदिओ सोषि धुमरं करे कर नियपट्टीए ठयेइ मंतिं च । कालियभवणाउ तो उप्पइओ गयणमन्गम्मि तनो कुमरो जाइ अहह अहो ! सन्वमञ्चलोयम्मि । एरिसकरिवररयणं किं दीसह किंव उपया बुद्धिमयरहरमनी पमणइ निणवयणभावियमईओ। नत्यि संविहाणं कुमार ! जं भवइ नेर रितुतापुमरगरिसपरिपेरियमुरबरो इमो कोवि । ता जाउ जत्य तत्य व नत्थि भयं. इप नाग सणेग ताण हत्यी नहाउ अवपरि । एककम्मि मुन्ननगरे गोउरदारम्मि ते मार फन्त्यति गमोर कुमरो मंति मोमणं नपरयाहिम्मिा निभयचित्तो पविसइ एगागी नपरमझिम्मि परगन्याय पिप समुग्नं परविपललंकारं । सोक्नवणियहहि अमेवि हु तत्य हगिहे पंछनी ना पगा मुझे रनिय तो नहि नियइ । नरसिंहागारधरं शिपि अयम्भुपं जीव ॥२१॥ समु र दार अंतरि रसणा लहलाइ, नं सारयणमज्झि तडिन्छड झलहला । नेगवंतागत गरनशु एगु ना, वपणि गहिउ पभगतउ मं मह पाण हरु ॥२१॥ पानामानि मेयित्वा तद चरणकमलानि । स्वद्विरहविधुरितोऽहं निर्वाषितो मरिति तन SEART टम्मानगंन्यनुप्रहं मयि विधाय । उपदिश धर्मगेतम्य स ततो मण युपवित्रः ॥१०॥ देश विश्व धर्मोधर्मचरितम्य । म एवं शरणं तद्देशाध्य गम भवतु जिननाप ॥२०॥ भामा कारभ्य बुद्धिमारगृह ! नव पादी बन्दै । गुणमणिरोहणगिरेदीसोऽहं पुनः कुमार ने उनि तपदिने रवी तत्र ततः | HH करीव यक्षः सप्ताहमतिष्टितः सोऽपि ॥१॥ पर कोर मिनी म्यारयति मन्त्रिणं च । कालिकामगात् तन उतिको गगनमा । र कुम्गे कामहो ! समयंलो शारिदिस्यते किंवोन्नति ! ॥२१." दिनपरी मति विपनमाविमा | तमान संविधान कुमार ! पद् मात कर पिन्ट मामार्ग को सम्माद यात यत्रतत्र वा नास्ति मयमय 3 मोमकुमारकहा। । नंदळं कुमरो देवपमइदारुणं इमं किंपि । इप चिनिय तं सविणयमिय पत्य मुंच पुरिसमिमं ॥२१८॥ म्मीलियन्छिनुपलेण तेण ता पुलइऊण कुमरमुहं । सो पुरिसो वपणाभो मोक्तुं पयहिटओ उविओ॥ णियं च अहो ! मुपसमवयण ! मिल्लेमि कह मई एयं । अन्न भए छुहिएणं जं लदो एस भरखंति ?॥ मरो भणइ सुमं फयविक्कियख्वो सुरोच लक्षिपसि । तो फहतुह भवखपिणं जमकवल्याहारिणो देवा ॥ बुहो जंवा तवा फरेइ, जुत्तं न तुम्ह पुण एवं । विलवंताण सदुक्खं जीवाणं मारणं विबुहा! ॥२२२।। हवा तहवा जीवे जो संघइ यदृइ मारइ रसते । सो दुस्महदुइदंदालिमबलिओ भमद भागहणे ॥२२३॥ तो सो पडिजंपइ सबमिणं जंपियं तए सव्वं । किंपुण दुहरिडोली इमिणा तह दमिया मन ॥२२४॥ तो पुव्यभवम्मि जह सपवारपि मारिएणिमिणा । विझाइ न कोहग्गी इनो प्रिय जीवाणरस।।२२५॥ लाई फयत्यगामी पहुयाओ दुसहदुक्खनणणीओ । मारिस्सामि इम, तो कुमरो त भणइ भो भर! ।। वियारिसु जइ फोवो तुह ता किं न फुणसि कोवम्मि । मपलपुरिसत्यविग्ये निविग्ये दुकबहेडम्मि || मुंचसु दीणमिणं करुणारसपचयं विणमु धम्मं । जेणमभये मोरख पावसि निद्वाविंड कम्म||२२८॥ पप विनविभोवि हुन जाब सो कहवि मिदए पुरिसं । तो कुमरो चिनइ साममेयदाणागियो मनो। कोदाविट्ठो पिहो तो सहसा पिल्लिकण तं कुमरो। नियाहीए टावर परिमं पुलिओनमो सोसि२१०॥ वइ पसारिपमुहो गिलिंडं कुमर तमओ कुमारेण । परि सुरम्मि मत्ययउपरि भामेडमारदो ॥२१॥ तस्य पोर्दष्ट्योरन्तो रसना लालल्यते, ननु शारदशनमध्ये सरिया नाग्यल्यते । तेनात्यन्तं रसन् रनिरतनुरेको नरो, वदने गृहीतः मभणन् मा मम माणान् हर ॥२१॥ तस्तद् दृष्ट्वा कुमारी दैवतमतिदारुणमिदं किमपि । इति चिन्तयित्या तं सविनयमिति मार्पयते गुप पुरनिम्।। न्मीलितातियुगलेन तेन ततो दृष्टा कुमारमुखम्।स पुरुषो वदनान्मुपत्ता पादयोरयस्तारस्थापितः ॥२१॥ राणिनं पाहो ! सुप्रसमापदन ! मुखामि कथमहमेतम् । अघ मया धितेन पल्लन्ध एप मध्यमिति ॥२२॥ हमारो भणीत स्यं कृतवेकियरूपः पुर इव लक्ष्यसे । ततः कथं तब भस्यमिदं यदकरलाहारिणो देशः ।। मधो यद्वा तद्वा करोति, युक्तं में तय पुनरेतत् । विलपता सदुःख जीवानां मारणं विदुध ! ॥२२२॥ या यातयाषा जीवान् यो बध्नाति हन्ति मारयति रसतः। स दुःसइदुःसन्दालीकवलितो भ्रमति भयमदने । तिः स प्रतिमानि सत्यमिदं जस्पिन त्वया सर्वम् । किन्तु दुःखपहिरनन तथा दर्शिता मम ॥२२॥ तिः पूर्वभवे यथा भावधारमपि मारितनानेन । विध्यति न कोधाग्निरित पर जीवसः ॥२२५॥ त्या कदर्थना बहुर्दुःसहदुःसनननीः । मारयिष्यामीम, ततः कुमारस्तं भणति भो मद्र ! ॥२२॥ आपकारिपु यदि पोपस्नव तदा किन करोषि कोपे । सकरपुरुषार्थविप्ने निर्विग्ने दुःसहेता ! ॥२७॥ स्मिान्मुन दानमिम करणारसपत्ययं दिनु धर्मम् । पेनान्यभव मोक्ष साप्नोषि निहाय ॥२८॥ বিবিবিনীবযাদা কবি মৃধার ধুম। ধর. ফুসিয়ার মামলায় ! 2-sama man: मोवि ॥२१॥ पाविष्टो ए दरमवारपमान माराध्य सम्य नागरनरम्य । मुनदण्डविलग्नः कौतुकेन मविशनि राजालम् ॥१॥" सिमराममन्त्रिता विमठाः । आयुषशालाः परास्ना गयानि पश्पन ||२३18 सुपासनाह चरिमम्मि- तो सो सुहुमो होउं निम्गतुं कुमरहत्यमझाओ । अहिस्सों कुमरगुणोदरंजियो टाइ तत्थेत्र ॥२३२० तम्मि उ अदिस्समाणे कुमरो अह तस्स नायरनरस्स । भुयदंडविलग्गो फोउगेण पविसेइ रापउने । मायंगसंगपामो सुसुत्तजुत्तामो समयपडियाओ । जत्य कुविंदकुडीओर गयसालामो नियह कुनगे। फत्य य तरुमाहामो घणवल्लिसमाउलाओ तुंगाओ।इयसालाउ नियंतो वच्चइ कुमरो सुनिसरो। विजुहाण मईओ.इव बहुसत्यसमन्निपाओ विमलाओ।आउहसालाओ वराभो तत्य गच्छइ निरी एरिमल तो रायमंगणं उध्वस पलोयतो । कुमरो नरेण सहिओ संपत्तो रायभवणम्मि ॥२३॥ पहुरूवनिम्मरिए सुविचित्तचित्तयम्मि सत्ततले । विम्हयरसबमहियओ पासाए जा समारतो नो नत्य धमविणिष्टियाहिं पराहिं सालहंजीहिं । जोडियकराहिं भणियं सागयमिह भीमकुमम्म। तत्तो तरियाईए ओपरि यमवरिभागाओ । कणयमयमामणं तस्स ताहि दिन्नं सबहुमाण ॥र. नो कुमरो तेग नरेण संनुमओ जाव तत्य उपविहो । ता लहु नहाउ पत्ता मजणसामग्गिया मया । तो मालांनिपाहि पपंपिय परिहिउ इमं पोति । कुमरो करेउ हाणं काउं अम्होपरि पसाय ॥ तो गुमरण मणियं मह मित्तो नयापरिसरमाणे। चिट्ठइ लहु इकारह तो ताहि सोवि आणीनो । दिपरारमंती मन्नण फारि कुमारणं । सह ताहि तमो भोयणविहिं च हजार पाउँ । । ररिमो रिमिपहिपभो फुमरो पिइ अपणो पुरो। ता कतिल्लं देवं पिच्छा पलांडलारणं ॥२॥ धारति मारिता गरितुं कुमार, ततः कृमारेण ।धृत्वा सुरे मस्तकोपरि भ्रमीयतुमारब्धः ॥२३१॥ र समुमो भूम्या निर्गत्य कुमारहस्तमत्र्यात् । अदृश्यः कुमारगुणोघरीअतस्तिष्ठति तय ॥२३॥ भामटाः मुमूत्रदुष्टाः समकारिताः । यत्र कुतिन्दकुटीरिख गजशालाः पश्यति कुमारः ॥१४॥ काप शान्त पनवल्लीममा लाम्नुहाः । हयगालाः पश्यन् प्राति कुमारः सनिःशङ्गः ॥२१॥ नदी राजाइगमुद्रमं पन्नोकमानः । कुमारी नरेश सहितः संप्राप्यो राजमयने ॥२७॥ गरिमनिवरित मानलं । विस्मयरसवादयः प्रासादे यावत् समासः ॥२३॥ सादा दम्ब निहितामिः प्रमि. शालमाभिः ।योजितराभिमंगित स्वागतमा समादाय मम्मोरिमागा कमयमाम सम्य तामिति मबहमानम् ॥२॥ दा प्राय रेण में शुगे यातनावटः । नाव मममः म मामा रस म प्रायनं पर कार्य का । कुमारः कगंतु स्नान हजम नियं समोर दिसतु सामना करना मान, राम्दा या मनमा शामिनया मोबिया में रियर मान बानियन मीमामारकहा। मोटिपागनुपलेण मंपियं तेण भीपापरस्स | तुह असमविक्रमेण तुटो ईमग मा किंचि ॥२४६॥ पण नमो भागपं ना होने मि मन्य ता रामको सि तुम किमिमं पट्टणं प कहगुज्वमं जायं ।।। पण तमो भणियं निगुणा भो बुमर ! नए पदं । रुणयपुरं पुरमेयं फणयरहो नाम इह रागा ।२४८५ रगिसो नए सो, एपरम पुरोहिगो मां नही। सनास नणस्मुरि स्टो चिट्ठामि नियपि।२४९॥ जो मच्चावि पुजाण नामो आप सोनोश्त्य कोवि हुपए पिहामिचोविसंजणिमो।२५०१ मोपि नरपरिंदो पपाए फमदन्ननगे फूरो । मंगाएवि अवराहसरा कुणा मादारुणं दं ॥२५॥ अप्रया कपाई फेणापि पश्न माहमाणेणा भलिपंपरिकहियमिणं जा चुको एम इंपीए ॥२५२॥ का मगंतोषिकोई अपिरिजण एएण । एवं न प्रमा होइ कहवि, एवं भणतेणं ॥२५३।। पंगावि सिणं टापेजण परतेल्लेण । जालाविभो रसतो ततो पाणेहि परिचत्तो ॥२५॥ विपनपावसेणं जाभो हमकापनिजराए । नामणं सगिलोत्ति रकरवसो मुमरिउ परं ॥२५५॥ रयागंण भए सन्नीवि विरोहिओ पउरलोभो । तह विसरिसरुवधरेण नरवरोएस संगहिमओ ॥२५६।। तरुणापश्णमपोरिसपगरिमरयणापरेण सह तुमए । मोपातेण इमं चमक्षियं माणसं मज्झ ।।२५७।। सो अणि एम समग्गोवि तुम उवयारो । भत्तीए दिव्यसत्तीए विरहयो मजणाईओ ॥२५॥ म्हणुविचाए नहा एसोदिपपरिमो मए सोयो । ताजा नियइ कुमरो ना पिच्छइ सयलपुरलोपं ॥ स्य एवं पोते कुमरो पिच्छा पुरेहि भुलंन । गपणेणागच्छंन मोहरि पारणमुर्णिदं ।।२६०।। - तो योभितकरयुगलेन अल्पितं तेन मीमकुमारस्य । सवासमविक्रमेण तुष्टोऽहं मार्गय तस्मात्किधित् ॥२४६॥ मारेण तवो मणित यदि तुम्नमति तया कथय । कोऽमि त्वं किमिदं पत्तन च कथमुद्वसं भातम् ॥ देवेन ततो माणितं शृणु भोः कुमार ! यत्त्यया पृष्टम् । कनकपुरं पुरमेतत् कनफरयो नामेह राना ॥२४॥ पो रक्षितम्त्वया सः, एतस्य पुरोहितोऽहं पण्डः । तस्य जनस्योपरि स्वस्तिष्टामि नित्यमपि ॥२४९॥ इस मामपि पुरजनानां नाटोऽनीय द्वेप्योङ्गम् । नो अत्र किमपि रस्ठ मया मार्गमित्वमपि संजनितम्२५० एपोऽपि नरवरेन्द्रः प्रकृत्या कर्णदुर्वल क्रूरः । शस्याप्यपराधस्य करोत्यतिदारुणं दण्डम् १२११॥ अथान्यदा पदामित्केनापि हि ममासहमानेन । मलीकं परिकथितमिदं यथा भ्रष्ट एप श्वपच्याम् ॥२५॥ धर्य मार्गयनापि स्खलु ततोऽह्मविभर्यितेन । एतन्नान्यथा भवाति कथमपि, एवं भगता ॥२५३॥ बेष्टपित्या सिनेन सेवयित्वा प्राचलेन । म्यालितो संत माणैः परित्यक्तः ॥२५॥ भवितव्यताक्रोन जातोशमकामनिर्नरयेह । नाग्ना सर्वगिल इति राक्षसः स्मृता वैरम् ॥२५॥ मानस्य मया मिलिरोदियः पोलो अथारिटसरे, नरवर पप संगृहीतः ॥२५९४ फरणयाजन्यपीरुपमकपरलाकरेण तपा त्यया, मोचयते चमतं मानसं मम ॥२७॥ सदोदरपनेए समयोऽपि तवोपचारः । भात्या दिव्यशास्या विरचितो मजनादिकः ॥२९८|| तवानुवृत्या सपोपि सलु प्रकरितो मया लोकः । तदा यावत्पश्यति कुमारस्ताक्सश्यति सकलपुरलोकम् ॥ .'

चउप्पई। श्रोपप्रसको नीवः पापानि करोति विविधरूपाणि । वधवन्धमारणदीनि निरयगतिगमनयोग्यानि ॥२६॥ यस्य पुनः ऋषः स आत्मानमपरमपि जन दाध्या, हानि करोति परत्रापि जिनवरेणेति कथितम् सुपासनाद-नरिअग्मि- युद्धिमयरहरमंती नत्य ठिमओ आसि कुमरपरिमुको । नत्य मुणिदो पउमासणम्मि मुरविरइम्मि.. ताहे कुमरवरेण सम्बगिलो रक्खसो इमं मणिमो । हे स्वखमिद ! एमो मन्झ गुरू आगो तन्य । एपस्स चरणजुयदंसणेण सहलीकरेमु अप्पाणं । इय मणिए रक्सेण पयंपियं होउ एवंति ।।२६३|| युद्धिमयरहरमंती कणगरहो कुमरसवगिलपमुहा । सव्येवि मतिमंना मंपत्ता मुणिसयासम्मि ॥२६११ कणयकमलोवविद्वो सुरनरखयरिंदसंयुणिनंतो । मोहरिज मुणिनाहो पणो मचीए मत्र्येहि ॥२३५१ अपयरसेणव सित्तेण तेण सव्येण पुरजणेणावि । आगंतु भत्तिभरण पणमियो तत्य मुणिनाहो ... तत्तो मुणिराएणं आढत्ता धम्मदेसणा तेसिं । जह कोहम्मदगहिमओ जीवो परिममइ भवगहणे ॥२६॥ तथाहि- कोहपसत्तो जीवो पापाई कुणड विविहरूबाई । वहवंधमारणाईणि निरयगइगमणनोग्गाई ।।२६८] कोहाऊरियदेहो कज्जाकजं न पिन्छए किंपि । जुत्ताजुतं न मुणइ तहेब हेएयरं वत्यु ॥२६९।। जहिं उप्पज्जइ जलणु तं निच्छियं ता डहइ, पासहिउँ फुलिंगिहि डहइ नवा डहह । जसु पुणु कोहु सु अप्पर्ड अवरुवि जणु डहिउ, हाणि करेइ परतह जिणवरि इय कहिउ रोसिण अब्भुक्खाणु जु वियरइ अवरजणि, सो तेणवि परिभवियइ डन्झइ अत्तुमणि । तो तं सो इह लोइवि वइरिउ भणि इणइ, आलि जु दिन्नइ पायु अयाणउ न तं गणइ इत्येवं वर्तमाने कुमारः पश्यति सुरैः स्तूयमानम् । गगनेनागच्छन्तं मोहरि चारणमुनीन्द्रम् ॥२६॥ बुद्धिमकरगृहमन्त्री यत्र स्थित आसीत्कुमारपरिमुक्तः । तत्र मुनीन्द्रः पद्मासने सुरविरचित स्थितः ॥२६११ तदा कुमारवरेण सर्वगिलो राक्षस इदं भणितः । हे राक्षसेन्द्र ! एप मम गुरुरागतस्तत्र ॥२६२॥.. एतस्य चरणयुगदर्शनेन सफलीकुर्म आत्मानम् । इति भाणिते रक्षसा प्रजल्पितं भवत्वेवमिति ॥२६॥ बुद्धिमकरगृहमन्त्री कनकरथः कुमारसर्वगिलप्रमुखाः । सर्वेऽपि भक्तिमन्तः संप्राप्ता मुनिसकाशे ॥२६॥ कनककमलोपविष्टः सुरनरखचरेन्द्रसंस्तूयमानः । मोहरिपुर्मुनिनाथः प्रणतो मक्त्या सर्वैः ॥२६॥ अमृतरसेनेव सिक्तेन तेन सर्वेण पुरजनेनापि । आगत्य भक्तिभरेण प्रणतस्तत्र मुनिनाथः ॥२६६॥ ततो मुनिरानेनारब्धा धर्मदेशना तेपाम् । यथा क्रोधग्रहगृहीतो जीवः परिश्रमति भवगहने ॥२६॥ कोयापूरितदेहः कार्याकार्य न पश्यति किमपि । युक्तायुक्तं न जानाति तथैव हेयेतरं वस्तु ॥२६९।। चतुष्पदी;- योत्सयते स्वलनस्तद् निश्चितं तावद्दहति, पार्थस्थित स्फुलिङ्गैर्दहति नवा दहति ।

भीमघुमारकहा। रोगानलिण पलिनु मुद्दत्तिण दहा ना, नियधम्मा भंडार गुसंठिउ जो गुचिरु । सपिमाइण गदिउ न सुना न य सुया, भावाला धणु माणुसु विणु दोमिण मुपा ॥२७२॥ जा दलकरफिरीरविहसणविहसिउ, विणयविहूणउ सोह न पावर नरु फरपि । तह पंडिउ दायारु तवम्मी नइ तरवि, न लाइ सुम्गहमागु सरोसिरु नरु कहवि ॥२७३॥ रोसाइट्टो जीवो संतं काज कुणेर मृटमणी । जेणजिणेइ पात्र भये भवे भमइ दुक्सचो ॥२७४।। प मणिवपण सोउ मन्चगिलो उहि पणमिऊण । मुणिनाई पड़ जंपइ नियत्तिओ हं मन्नाओ।२७५॥ हुणा हेलाए चिय, आवा न तए, इमेण कुमरेण । जेण तुइपायपंफयपणमणपणो को एवं ।२७६॥ मरपभावणं चिप निग्गदिमो पुरजणे मए फोलो । फणगरहम्मि संपइ पुण नाह ! तुहप्पभावेण ॥२७७॥ गर मुणी उबपारं नाउं तुह कोहपरिणई एवं । उवदंसिया मए, सो न अन्नहा मोडपयडीसु ॥२७८॥ पदभीमं मिउत्तं जं सम्मत्तेवि तप्पभाषण । अइयाराण पपारा इंति दुरंता जियंताणं ॥२७९|| रलोए दुक्खा दुवखोई तं जगंति पुण एए । जेणांना जीवा लहु बहु मन्नति मरणाई ॥२८०॥ प मुणिययग सोउं जा कुमरो भणइ नाइ ! एवमिणं। ता गडयर्ड कुणतो समागओ गयवरो तत्य ।२८१। तो मुहिया सा परिसा मतगइंदस्स दंसणे सहसा । न कुमरो धीरविवपुकारेइ फरिरायं ॥२८२॥ सो संशोएउ फर फरी तकखणेण उपसंतो। तिपपाहिण करें मुणिवणो परिससहियस्स ॥२८॥ . रोपेगाभ्यायानं यो वितरत्यपरजने, स तेनापि परिभूयते दपते आत्ममनसि । समस्तं स ह लोकेऽपि वैरिणं भणिता हन्ति, आलि यदुदीर्यते पापमज्ञायको न तद्गणयति ॥२७॥ रोपानलेन प्रदीप्तो मुहूर्तेण दहति नरो, निजधर्मस्य माण्डागारं सुसंस्थितो यः सुचिरम् । रोपपिशाचेन गृहीतो न मुझे न स्वपिति, अतिवाटमं धनं मनुष्यं विना दोषेण मुञ्चति ॥२७२।। यथा कुण्डलकेयूर किरटिविमूपितो, विनयविहीनः शोमां न प्राप्नोति नरः कथमपि । तथा पण्डितो दाता तपस्वी यदि तथापि, न लमने सुगतिमार्ग सरोषो नरः कथमपि ॥२७॥ पादिष्टो जीवम्नत्तन कार्य करोति मदमनाः । येनार्जयति पापं भवे भवे भ्रमति दुःखातः ॥२७॥ नि मुनिवचनं श्रुत्वा सर्वगिल उत्थाय प्रणम्य । मुनिनायं प्रति जल्पति निवर्तितोऽहमकार्यात् ॥२७॥ मुणा ऐलयैव, अथवा न स्वया, अनेन कुमारेण । येन स्वत्पादपकनप्रणमनप्रगुणः कृत एवम् ॥२७६।। हमारप्रभावेणैव निगृहीतः पुरनने मया कोपः । फनकरये संमति पुनर्नाथ ! त्वत्मभाषेण ॥२७७।। पति मुनिराकारं ज्ञात्वा तव क्रोधपरिणतिरेवम् । उपदर्शिता मया, स नान्यथा मोहप्रकृतिषु ॥२७८॥ प्रतिममिं मिथ्यात्वं यत्सम्यक्त्वेऽपि तत्प्रभावेण । अतिचाराणा प्रकारा भवन्ति दुरन्ता जीवताम् ॥२७९।। रिलोफे दु.सोभे दुःखौघं तं जनयन्ति पुनरेते । येनानान्ता जीवा लघु बहु मन्यन्ते मरणानि ॥२८॥ हनि मुनिवचनं श्रुन्या यावत्कुमारो मणति नाथ! एवमिदम् । तावद्गारवं कुर्वन् समागतो गमवरस्तत्र॥२८॥ नः शुधा सा परिषद् मतगमेन्द्रम्य दर्शने सहसा । तं कुमारो धारयितुमिव पूकारयति करिराजम् ।।२८२।।

.१३ सुगमनाइचारिमम्मि- कंटा पनीर मनिननो महरियन्थियो रुवं । सो पसरसो जालो जामो पालामा ददी मोगमा मनिओ तं कुमरमगुसरंजण । नियपडिपोनयमेयं समागो गारो आगो नि एमो कणगरारापरक्सट्ठा । संपर नियनयर पर ने एपं तु ॥२१॥ दो जग्नंग मांग पिगं ना! मज्झ एस निरो । कणगरमो पुलमम्मि नतुभो भामि का त्रिी पुनपुन अंगीकवि सम्पते । पामंडियसंसगी अन्गीय निरम्गा मया ॥२४॥ गजान दे दहला मम्मनिरपगाररिदी । इदी जाभोऽणिदी यंतरजोगीए मासोई ॥२:" मागी मन्न नामम्मतं । कणगरहरपसार भणियममेरिimire मन मिनिनामराग्यमाईणं । कुमरण पुणो मणियं मम्स रिमोरि पा की मग नार! मम्मगं । पासंडिकुमगेणं पुणोति विहिप ममाता ॥३१॥ ritert.लिलेग । मन मणं पागालगु मुणिणारि तो A fitter FOR Frir का । कणगरहरागभागे सागमा सानो Trter ETAfrनितिमी पणामिय मणा मार समिण तुममा Are Trrieग पुग्ली मी एयाग यरिणो में सम्मान ॥२॥ Framfriniref कास्पियो मगहीमा मा is m" भीममारवादा। जम्पणपरणाई नहा मभोमनिरंधणं भवगयाणं । तह संपयावयाभो, फा गणणा अमहेउस्स ? ॥२९८॥ पागरी पुण एमो तुम्ह सुकुलम्भवाण सलाण । न पपाओ कापल्यो निणधम्मे मुठ्ठदुल्लमे ॥२९९॥ मोपरस माइम्मिएमु सेवा य साहुक्म्गस्स । निणसासणे पभाषणमपवित्ती पावठाणेसु ॥३०॥ नुभए गया विहेया तो कुमरं ते भणति थेवदिणे । इह चिट्ट निणधम्मे जेणम्ह पवीणया होइ ॥३०१॥ इस सोऊण ताण युमरो जा फिपि देश पटिवयणं । ता महमंतहमरुपगुरुमहलसियनिवलोया ॥३०२॥ पीसपा सा फाली फावालियंसजुया तर्हि पत्ता । कुमरमभिवाइऊणं उपविट्ठा कुमरपासम्मि ॥३०३॥ भगइ य कुमार ! तइया माणितस्स तुझ इह फरिणा। मोहीए मए नापं जह एस हिओ कुमारस्स। सो तद पवठिया निव्वुष्टियया पयंपिनो चलिया। इहि पुणतुह नणोजगणी सयणोपुरमणो य॥ भगवरप रयमाणो पुणो पुणो सुमरिऊण तुम्झ गुणे । फजबसेण गपाए तय मए किंचि संठविभोः।। विदिया य ताण पुरभो मए पदमा जहा दिणदुगते । भीमकुमारो नियमा आणेयव्यो मए एत्या॥३०७॥ फर्टियं च नहा कुमरेण ठाविमो पानणो निगमयम्मि । मारिजंतोवि य रक्खिो तहा घह लोओ ॥ मुदिमयरदरसहिमो चिट फुसलेण फणयपुरनपरे । ता परमहरिसगणे सेयं मा कुणह तुम्भेवि ॥३०९॥ इप मुणिय उसुपमणो घुमरो किर कुणइ जाय पत्याणं । ताव पडपडहमेरो भाइरयो समुच्छलिओ ॥ गयणयले ततो पुण विमाणमालाण मज्झिमविमाणे । हारविराइयवच्छा कुंडलउल्लिहियगंडयला॥३११॥ सत एष जनम्तव कुमार ! किकरो ययाहें कायें। ता व्यापारयितव्योऽनुगृहीतो यथा भवति ॥२९॥ 'जन्ममरणे यथाऽन्योन्यनियन्धनं भवगतानाम् । तया संपदापदे, का गणनाऽन्यहेतोः ॥२९८॥ व्यापारः पुनरेष युप्माकं मुकुलोद्भवानां सपाग।न प्रमादः कर्तव्यो मिनधर्मे सुष्टुदुर्लभे ॥२९९।। सोदरत्वं साधमिझेषु सेया च साधुवर्गस्य । जिनशासने प्रमायनमप्रतिः पापस्यानेषु ॥३०॥ युप्माभिः सदा विधेया ततः कुमार से भणन्तिसोकदिनानि। इह तिष्ठत निनधमें येनास्माकं प्रवीणता भवति।। .इनि शुन्दा सेषां कुमारो यावाकिमपि ददाति प्रतिवचनम् । तावदुमडमडमरुगुरुशब्दप्रस्तनृपलोका ॥३०२।। विशतिभुजा सा काली कापालिकसंयुता तत्र प्राधा । कुमारमभिवायोपविष्टा कुमारपाथें ॥३०॥ भणति च कुमार ! तदाऽऽनीयमाने त्वयीह फरिणा । अवधिना मया शातं यथप हितः कुमारस्य ॥३०४।। तोऽहं तव स्थिता नियतहृदया पदमपि नो पलिता। इदानीं पुनस्तव जन जननी स्वजनः पुरजनश्च ॥३०॥ अनवरत रुदन् पुनः पुनः स्मृत्वा तव गुणान् । कार्यवशेन गतया तत्र मया किश्चित्संस्थापितः ॥३०॥ विहिता च तेषां पुरतो मया प्रतिज्ञा यथा दिनद्वयान्ते । भीमकुमारो नियमादानेतन्यो मया ॥३०७॥ कथित प यथा कुमारेण स्थापितो बहुजनो जिनमते | मार्यमाणोऽपि च रसितस्तथा बहुलोकः ॥३०॥ युद्धिमफरगृहसहितस्तिष्ठति कुशलेन कनकपुरनगरे । तस्मात्परमहर्षस्थाने खेदं मा कुरुत यूयमपि ॥३०९॥ इति श्रुत्वोरसकमनाः कुमारः किल करोति यावत्प्रस्थानम् । ताक्पटुपरहभेरीगम्भादिरवः समुच्छलितः ।। । २५

-
.
.
अथ यक्षेण विमानं विकृत्य प्रमाणितः कुमारः। मारोहत यतः शीघ्रं गन्तव्यं कमलपुरनगरे ॥३३॥
गच्छतध देवा गायन्तः केपि केऽपि नृत्यन्तः । गजगनि त्यहेषां न तत्पुरतः केपि कुर्वन्तः ॥१२॥
फलालपूररपेग च बधिरयन्तः सकलनमस्तलाभोगम् । कुमारण सह. प्राप्ताः कमलपुरासनमाने ||१२९
तनः कुमारों जिनमाने गतस्ततो यक्षराक्षसादिभिः । सह वन्दित्वा जिनेन्द्र दापयाने स महामित
सुपासनाह-चरिअम्मि-
दिवा य संनिसन्ना देवी दसदिसिपणासियतमोहा। तो संभंतो किमिमति जपिरो उहिओ रक्सो ..
: जक्खोवि गडयांतो करे करेऊण मोग्गरं गरुयं । उहेइ कालियावि हु करकइढियकत्तियकराला,
कुमरो य असंभंतो जा चिटइ ताव गरुयसदेहिं । जय जीव नंद नंदण हरिवाहणनिवइणो कुमरः ।।
इय भणमाणा देवा देवीओ समागया कुमरपासं । साहिति जविखणीए कमलपखाए समागमगा३५४
: तत्तो सावि खणेणं मुत्तु विमाणं कुमारचरणजुगं । नमिऊणं उवविद्या कुमरं विनवा वयकुमला ॥३॥
सम्मत्तं मह दाउं विझगिरिगुहाए मुणिसगासम्मि । तइया तुम महायस ! ठिमो सि पत्ता पभामि।
तत्याहं सह नियपरियणेण, सफलीकओ मए जम्मो । मुणिपायवंदणेणं तुम्ह पसाएण भत्तीए ॥
दिहा न तत्य तुम्भे पुट्ठा मुणिणो न दिति पडिवयणं । तो आउलचित्ताए दाउं अवहीए उपयोग!
कारिजंता मज्जणविहिमिह दिहा तओ सउत्कंठा । चलिया खलिया कालं कियंतमवि गंख्यकन्नेष!
अह जक्खेण विमाणं विउव्वेऊण पणिो कुमरो । आरुहह जओ सिम्यं गंतव्वं कमलपुरनयरो।।११
तो उटिओ कुमारो संबोहेऊण कणगरहरायं । आरूढो सुविमाणे संजुत्तो मंतिपुत्तेण ॥३२२।।
गच्छंतस्स य देवा गायंता केवि केवि नचंता । गयगजि हयहिंसं व तप्पुरओ कवि कुवंता
कलयलतूररयेण य वहिरता सयलनहयलाभोयं । कुमरेण सह पत्ता कमलपुरासन्नगामम्मि ॥२५॥
तो कुमरो जिणभवणे गओ तो जक्खरक्खसाईहिं । सह वंदिर निणिदं दावइ स महत्यमितो ५
गगनतले ततः पुनर्विमानमालानां मध्यमविमाने । हारविराजितवक्षाः कुण्डलोल्लिखितगण्डतला ॥३११॥
दृष्टा च सनिषण्णा देवी दशदिक्प्रणाशिततमओषा | ततः संभ्रान्तः किमिदमिति जल्पित्रुत्थितं रक्षः॥२.
यक्षोऽपि जागर्जत् करे कृत्वा मुद्गरं गुरुम् । उत्तिष्ठति कालिकापि खलु करकृष्टकर्तरीकराला ॥३१३॥
कुमारश्यासंभ्रान्तो यावत्तिष्ठति तावद् गुरुशब्दैः । अय जीव नन्दं नन्दन ! हरिवाहननृपतेः कुमार !!१.
इति भणन्तो देवा देव्यः समागताः कुमारपार्श्वम् । कथयन्ति यक्षिण्याः कमलाक्षायाः समागमनम् ॥३१॥
ततः सापि क्षणेन मुक्त्वा विमानं कुमारचरणयुगम् । नत्वोपविष्टा कुमार विज्ञपयति वचःकुशला ॥३६.
सम्यक्त्वं मम, दत्त्वा विन्ध्यगिरिगुहायां मुनिसकाशे । तदा त्वं महायशः ! स्थितोऽसि प्राप्ता
तपाई सह निजपरिननेन, सफलीकृतं मया जन्म । मुनिपादवन्दनेन तव प्रसादेन भक्त्या ॥३१॥
दृष्टा न तत्र यूर्य पृष्टा मुनयो, न ददति प्रतिवचनम् । तत आकुलचित्तया दत्त्वाऽवधेरुपयोगम् ॥३॥
कार्यमाणा मञ्चनविधिमिह दृष्टान्ततः सोत्कण्ठा । चलिता स्खलिता कालं कियन्तमपि गुरुकायेण ।।
वन रस्थितः कुमारः संबोध्य छनकरथरानम् । आरूढः सुविमाने संयुक्तो मन्त्रिपुत्रेण ॥३२२॥

भीममारकहा। कारककापुकामचुकाररिपभिईणं । आउनागमतुच्छो उन्धलिमो गहिरनिग्योमो ॥१२॥ अत्यागाहिएण आपनिमो नरिंदण । मो समुरामुरथिनमाणलरामिरवगागि ॥२७॥ रापा मंतिपणं पुच्छह कि अन फस्सवि मुणिस्स । उपमं वरताणं नं मुला अमरतूररो॥१२८|| मंनियणोइहापोहं पाऊण किपि फिल कहिदी । सन्गापमोदएणं गया पदाविमो तार ॥३२९।। कुमारो पचो मह गामे देवदेविपरियरिओ ! निणपणे पारदो मामी नेहि रमणिनी ll सर्व आभरणं निपंगलग्गं फिरीपरिशीणं । दाउं तम्माटो परिक्षार्ग मणमु मलंपि ॥३१॥ सामनाईलोय जेणं संवदइ पुमरपगोणी । फापला पायो तव नेणावि में शिपिं ॥१३२॥ कारपि एसोहं सपरियणो नरपई गमो ममुहं । आगनो कुमरो मिलिमी मन्गम्मि नमाणो ३३३ सिरिय विमाणाभी पाए पणमेह पुहानादस्म । मणीपमुहनणरम प प्रमाणति का पणिनं ३३५ नेपपिउआएसेणं आरूटो फरिवरम्मि सो पुमरो । मंनिगुएणवि विष्पिं उचिएं पलम पास ३३५ छासणम्मि फरिणो मासो आरोविमो कुमारण । पसी पिउणा मदि परनगर गा| तुताम्मि परिपुरिछएण पुपरम्स माहियं परियं । जं ना पनं नं ना नारपणा गितगरण ||७|| परिणाविभो प पहुया बहुमा कुमरो निपम्मि रजग्मि । मा सिमा पनिणंगरिया यमपं शनिदिया। भीमनरिंदो जाभो निणसामणउमई फरऊण । संपारिपपयजो पगो परमुगमुतापं ॥२९॥ (प पेनोवि संगो पामीण इदेव दुबरखकरो । मरिदियपनिडतो उण नरपाइगु र दुरगा ॥३४॥ 1 कारकरकापुरकारांपुरकाररिप्रभृतीनाम् । आनोपानामतु उमाहिती मानिस कमलपुरे स्थानस्थितेनाकगिता नरेन्द्रेण । स समुरागरगप्यमानजलरागिरणगार. ॥११॥ ततो राजा मन्त्रिमनं पृच्छति किमय म्यापि मुनेः । उप महानं यत् अयोमानाप IRCH पारन मन्धिजन हापोहं पचा किमपि किस पपिप्यति । सहामभोगिकण राजा भिमार ॥ दो ! कुमारः मामो मम मामे देवदेवोपरिकरितः । मिनभवने पारम्धी महोसत नाय. ततः सर्पमामरणं निशाने हिरीरपरिहाणम् । दाया तम्मा भादिष्ट निवारो मग गरि ११॥ सामन्तादिलोकं येन संहति कुमारपतिगमनम् । यि पूरे संभव नारिला विनम् ॥२॥ कारपिस्या दहशोमा सपरिजनो मरनिर्गत: संगम् । बागम्छन् गुमाग मितिको कान मर ॥१॥ उत्तीय विमानात् पादरी ममावि अधिनामार । अननीपमुखजनम्य पाहापा। निजपिरोनारूः सारे ताः पुमारः । बिनानि सिरितं सरस्म पासने करिजोऽयस भारोपितः गुमारेष । सास दिला सा पागला. १tu मुषोतरं परिष्टेन गुमारस्य सरितम् । र यथा इतं तर नाम पनि १३१७ जानिय परंप पुकारो नि राम्ये । अप मिस पेन E TREE भीमनरेन्दो मातो शिनासमोर संभाRI पातरम् सुपासनाद-धरिअम्मि-- भीमकुमरेण पत्तं दुक्खं पासंडिसंयवोत्यं तं । जे पुण मुहमणुहूयं सम्पत्तफलं ति तं मुगह ॥३४॥ ॥इति पाखण्डिसंस्तये भीमकुमारोदाहरणं समाप्तम् ॥ इति स्तोकोऽपि खलु सङ्गः पाखण्डिनामिहेव दुःखकरः। अविहितमायश्चित्तः । ........ भीमकुमारेण प्राप्तं दुःख पाखण्डिसंस्तवोत्यं तत् । यत्पुनः सुखमनुभूतं सम्यक्त्यफलमिति तमान- .

--
पारियमंगा पोगद पार गणेह संता का मंनितिलयमंतिम सजा पयह मा एवं ॥१॥
ममारि-
गरिमनम्मभूमी मपरपरहनसम्ममामगि । रिजपं गुणमिदं निपपुरं पुरवर, नत्य ॥२॥
-दुल्लापरिवरिपपदागदावानो नो नामसमस्परजानरनिपलियसिरिसारिमो रापाशा
पगराइन निरापद नम्म मरीर सपानि पराई । मठापा दंतरणोरसोदिया सउणसेवणिया ॥४॥
भीपापतिताससपलममिमुपी । तस्मपि पिया सोहगमंजरी पेपगुलमरणं ॥५॥
फपदुम्मोपरिरमी जणपणलभो रुपदिचरनिलभो। नामेण मंनितिलो मंती नपतिलयनरमलमो॥
निररनारमनवहटविषसामप्पमुररसनीपो । सो मेव तस्स रग्वे रूपप्पमाणो य सम्वत्य ॥७॥
मदमपया पायर्याई रापा आहेस्पम्मि संचनिभो । तरयारूदो पनीवि पत्थिमो सह नरिंदेण ॥८॥
ताजार गया रम सिपं सन्नपि परियं तस्य । मंनितिटएण सदि राया मम्झेण रमस्स ॥९॥
भागद वा पिपरिणं गुदीपददमिगं । मारोविजण पावं इणिही से जाप पाणेण ॥१०॥
सा हरिणा भणद इर्म जुम्नेह परम तुम्न कि एपं । यमणासचो मुंचसि महज एवं तमं गाणं ? ॥
मोमपसामन्यं परियाणसि नं सपाउ तापनि । सयलंपि जणं तह खनिया य ते पेव युगंति ॥१२॥
से उभपगमरिमुला लियफुलमउगो महासता । माथिपरिउस्सपि पहरंति न, जे पुणो मृहा ।।
पग्निपभवगाण पराएपरिणाइयाण पारंता । गपपारणाण पाया रे ते खत्तिपत्तस्स ॥१४॥
पाण्टिासा पुष्णानि पाएं जनयति संतापम् । यथा मन्त्रितिलकमन्त्रिणः सर्वथा त्यजत तस्मादेताम॥१॥
सम्परपजन्मभूमिः सततस्पर्तमानधर्मसामानि । पिजयमिव सुपसिद्ध पिजयपुरं पुरयरं, तर ॥२॥
दुपरिवरिषदपवारदापानलो नली नाम । सचमुशवमपअरनिगरितीरिको राजा ॥२॥
पनगी विरानति यस्य शरीर सदापि वरराशी । साया दन्तवनोपशोभितासगुण(शकुन)मेवनीया या
गम्भारमनोमहोदधिमहोल्ाससफलवाशिमूर्षिः । तस्यास्ति प्रिया सोपाम्पमारी प्रेमकुलभवनम् ॥५॥
तदुष्टलोकविलयो पनमनम्तोलकः सुयुनियरनिलयः । नाम्ना मन्त्रितिलको मन्त्री नयतिलकतरुमलयः ।।
निग्वधकार्यपथावृद्धस्थापितमामप्रमुपातिपथः । स एव सस्य राज्य कृतप्रमाणध सर्वत्र ॥७॥
अथान्यदा कदानि राजाऽरके पचलितः । मुरगारदो मन्त्र्यपि प्रस्थितः सह नरेन्द्रण ।।
ती यावद् गतावरण्ये सन्यं सर्वमपि प्रगतं तत्र । मन्त्रितिलकन सा राजा मध्येनारण्यस्य ॥९॥
यावद् गन्यति सावत्पश्यन्येकं हरिण दीर्घटनम् । पारोप्य पापं हनिष्यति तं यावद् पागेन ॥१०॥
वास्तु शरिणो मणतीदं युज्यते सत्रस्य सर किमेतत् । व्यसनासक्तो गुमसि मयि यदेवं त्वं पाणम् ! ॥११॥
मोक्षत्रशन्दाय परिजानासि यत् क्षात् प्रायन्ते । सलमपि मनं तथा क्षत्रियायत एवोन्यन्ते ॥१२॥
य उमयकुलविशुद्धाः सत्रियकुलतियो महासत्वाः । अपहस्तितरिपोरपि प्रहरन्ति न, ये पुनर्मुसाः ॥१३॥
बातापराधाना वराहरिणाशिानां महान्तः । गतपहरणानां पापा दूरे ते सत्रियत्वस्य ॥१॥

. - (रिपनि बनान्तरे हियदितपरसंतापगः । तथापि कयं पाध्यन्ते कर सज्जन! सरनम्वमान।" मविदल्न मालितं देव : अयं दानवो वा देयो वा । केनापि कारणेन कृतमगवेष समय 11 एग्गिोरिटी गना । तावद्यावन्मध्यमागे वनम्य तदा पश्यतिता म बदहा मो मोद महामागम् । मुनिमवतीय सरितुरगात् ततो नरामय स्ट दरम्यादी सभा प्रत्यनुप्रान् । परममंलामवचन मनन विनमय मुपासनाह-चरिश्रम्मि- कि चुझा भंडारे किं तुह अंतेउरे पुरे सिविरे ? । गयसरणे हणसि जहा तहेव घी सपियनं ते तया चाह;- हरिण चरंति वगंतरि हि अविहियपरसंताव । ताहिवि कह वाहंति कर सन्गण ! सरलंसहार ॥१॥ इचाइ निमुणिणं रायामच्चं भणेइ अच्छेरं । जं पसुणोवि हु जपाते निभया माणुसगिरार ॥ मंनिनिलएण भणियं देव ! इमो दाणवो व देवो वा । केणावि कारणेणं कमिगवेसो ता गच्छ तुरिय तुरियं तुरयं मा खंच मुंच मुक्कलयं । पिच्छह किं कुणइ इमोति तो निको १३ ॥ उच्नुचौपयाहिं गच्छद हरिणोवि पिट्टयो राया। ता जाव मन्झ भागे वणरस ता पिन्छर तथा उत्तरुणयवनं पलंबनाई सुदंसणं सोमं । कंदप्पपि अदप्पं कुणमाणं देहसोहाए ॥२१॥ मुणिमेगं एगते निरुद्धवयणं विमुकतणुचिट्ठ । नासम्गनिसियदिहि झायनं किंपि परमन्यं ॥२२॥ ना हरिणेग मणिया चंदह भो भो इमं महाभागं । मुणिमवयरि तुरियं तुरयाओ तो निपाता चंदति मत्तियंता सोवि हु तैसि पयच्छइ अनुच्छं । वरधम्मलाभवयणं जगणं सिचमुरसासम्म । वरिष्टा परपीए ना ते तो तन्य सिन्नमणुपत्त । मुणिणावि समारदा तैसि सद्देसणा एवं ॥२५॥ सपाति- भीयो भगायणानुदयतकम्मसंनाणो । परिभमइ दुइसयावनदुम्मामे भवसमुहम्मि ॥२६॥ माय नपानीगण दुग्यमुप्पाइऊण नरयम्मि । अणुइवइ विविहसत्याभियायसंजणियारपणाने विग्दिनवि वागतारणामाप्पणाईणि । अणुया विविहदुरसाई सुप्पिासापरिस्मतो ॥२ रिटा मादरे हिं तवान्न.पुरे पुरे शिपिरे ! । गतशरणान् हसि यथा तथा विक् क्षत्रिय । दि भन्दा रामपय मान्याययंम् । यत् पश्योरपि खलु मल्पन्ति निर्भया मनुष्यगिरा ॥१७॥ पदच्छ व स्वरित दृग्ग माकप मुशवकन्यम् । पश्याकिं करोत्ययमिति ततो .. । यात्रा सदानं मोमम् । कन्दमयदर्श कुवाणं देरगोमया ॥२१॥ गाने निदानं विमुझदनुटम् । नामाप्रन्यम्नदाष्ट्र ध्यायनं किमपि परमार ॥२॥ या पाना मन्यमापनन् । मनिवासि ममाया नेता सदानाम् ।।५।। रेत पारदरबार मात्र माना दुर्गम भतम मदे ॥२१॥ भvfree गई। मामिणानांना " . -

मंतितिलयकदा।
गुस्सम्मिवि दारिहवाहिदोहग्गदुक्खसंतत्तो । विसयासानडिओ अणुवलदविसओ गमइ काल ॥२९॥
यह कहवि लहइ विसए तस्सेवाए विषदए अहियं । विसयहिलासो, तित्ती यनेय, तेर्सि असंपत्ती॥३०॥
इ कपाइ अवस्स तो सुमरतो निसेविए पुलिं । अरईइ तीइ विपद जीइ न निपि पायेइ ॥३१॥
उत्तेवि माहियइदीईसा दुगेइ इपरवि । अभियोगियकिलिसिया पुण भई चैव दुक्साण ॥३२॥
या च ते शोचन्ति;-
गगुरुणो सयासे तवमशुचिर्म मए इमेणावि । इदी ! मम्झ पमानो फलिओ एपस्स अपमामो॥३३॥
वित्तणि तुल्लेवि पर जे आणवइ सरोसु । कि फिजइ तमु वहरियह धम्मपमापह दोमु १३४॥
नरियनरगुरभमुं विसयासेवाए जो मुहाभासो । सोवि मात्थं पन्छा दितो गुस्नुपपदंदोलि ॥३५॥
(वं च निरंतरदुइपरंपरापरिगपम्मि संसारे । निणदेसिए कपने भणियमणुह भवस्यने ।।३६॥
रणइ नियों एवमिणं किंतु विसेसेण फारणं तुम्ह । पेरग्गे जे भापं तं माइट, नो मुणी कार ॥७॥
अस्थि नपरे पसिद्ध सिद्धपुरं नाम सत्य नरनाहो। नामेण भुवणमारोभना तस्मत्यिकणयसिरी ।।
मरिनरअभिहाणो तरस अस्थि मइसागरोत्ति वरमंती । दाहिणदेसाओ अहमपागमो तन्य समुदामी।
धनियमाजियनचणिमाईण तस्स अत्याणे । पडिहारमाओ तेण फाउं पेसणयपारदं ॥४॥
अपुचपेक्खणेवरवणहे कंचुइमुहेण नरनाहो । अंतेउरेण विनाविभो तयं तेणणुमायं ॥४॥
या:-
तर्यरत्येऽपि पाहनदहनापनकर्णकर्तनादीनि । अनुभवनि विविघदुःसानि क्षुत्पिपासापरिधान्तः ॥२८॥
पानुष्येऽपि दारिद्रयव्याधिदीर्भाग्यदुःखसंतप्तः । विषयाशानटितोऽनुपलम्पविषयो गमपति कालम् ॥२९॥
'म यमपि लभते विषयांस्तत्सेवया विवर्धतेऽधिकम् । विषपामिलापः, तक्षिय नव, तेषामसंपाधिः ॥३०॥
पति कदानिदवश्यं ततः स्मरनिवितान् पूर्वम् । अरत्या तया गृपते यया न निद्रामपि प्राप्नोति ॥३॥
रेवत्वेऽपि महद्धिकीया दुनोतीतरेऽपि । अभियोगिककिल्विपिकाः पुनमाडमेव दुग्गनाम् ॥३२॥
एकगुरोः सकाशे तपोनुचणि मयाऽनेनापि । हा धिम् ! मम प्रमादः फलित एतम्याप्रमादः ॥२३॥
देवचे नुस्येऽपि परो यदानापपति सरोषः । किं नियदे तस्य परिणो धर्मपमादो दोपः ॥२४॥
'सर्यग्नरगुरभवेषु विपयासेवायां यः मुखामासः । सोऽप्यपथ्यं पयाः ददद् गुरतुःसन्दालीम् ॥३९॥}
एवं प निरन्तरदुःसाररम्परापरिगते संसारे । जिनदेशिते कृतान्ते मणितमनुनिष्ठत मस्तान्ले ॥३६॥
गति नृप एवमिदं किन्तु विशेपेण कारण युप्माकम् । पराये पजातं तस्करपत, सो सुनिः कपति ।।
अस्ति नगरं प्रसिद्ध सिद्धपुरं नाम तत्र मरनाथः । नाम्ना भुवनमारो मार्या तम्यास्ति कनकधीः ॥८॥
भविनयाभिधानस्तम्यास्ति मतिसागर इति घरमन्त्री । दक्षिगदेशादमान्यदाऽवत्र मन्दायः ॥१९॥
न्धविशवोदिफनन्यादीनां तस्याम्थाने । मटिहारसूचितस्तेन तु प्रेगमारपन ॥१०॥
अपूर्वक्षणेक्षणहेतोः काश्मिरोन नरनाथः । अन्न पुरेष रिझरितम्नत् नैनानुशानम् ॥११॥

२०० तथाहि,-- मतिसागरसचिवेन ततो विज्ञप्तो नृप इदं झटिति । देव ! प्रसादं कृत्वा मोचय ब्राह्मणमेतम् ॥२०॥ ततो मणितं नरपतिना मुन्च प्रतिहार ! ब्राह्मणमेतम् । आदेश इति भणित्या मुक्तः स तेन प्राप्तध ॥१ प्रस्तावसमाप्ती तत आभापतो नरवरेण स एवम् । सदाकालं ते कुशलं स जल्पति नाय ! नो कालम् । सुपासनाद-चरिश्रम्मिा तो जवणियछिदेहिं पिच्छद अंतेउपि पिच्छणयं । यारविलासिणिमन्यो ... मुरसुंदरिसमख्वाहि लइहलीलाविलासकलियाहिं । नाणापगारलंकारफारसिंगारसाराहि ॥४॥ कसिणघणकुंतलुप्पीलकलियधम्मिल्लकुसुमदामाहि । मयणाहिपरिमलुग्गारगारयवियसोहाईि ॥१४॥ महरामयमउलावियपहोलिरायंचलोयणिल्लाहिं । अविरलपयट्टयणसेयबिंदुदंतुरियमालाहि ॥४६॥ वारविलयाहिं राया संवाहिज्जंतललियामकमलो । वीइज्जतो अपराहिं नरबरो चामरकरादि ॥१६॥ अवविट्ठो अस्थाणे जा चिटइ पेरखणम्मि अक्सित्तो । ता सहसा पडिहारो समागमओ कुणइ विर्नान देव ! दुवारे चिढइ अलुगनिमित्तनाणओ बहुओ। पुत्थियात्यो सियनिवसणो य पहुदंसणामाः को आएसो मुच्चइ, मा मुंचसु बुच तस्स कोऽवमरो । देवाण दुल्लडम्मिवि अतुच्छपिच्छणपळगडाचे मइसागरसचिवेणं तो विनत्तो निवो इमं झत्ति । देव ! पसायं काउं मिल्लावसु भणं एवं ॥१०॥ अलुगनिमित्तधरो धराए नहु कोवि दीसए पायं । पच्छणयं पुण दीसइ दिणे दिणे तुह पसारणा तो भणियं नरवइणा मुंचसु पडिहार !.वंभणं एवं । आएसोत्ति मणित्ता मुक्को सो तेण पक्षो य॥ मंतुच्चारणपुच्वं सियक्खए मत्थए नरिंदस्स । अप्पेउं उपविटो उचियट्ठाणम्मि सो बडुओ ॥२३॥ सूडसमत्तीए तओ आभट्ठो नरवरेण सो एवं । सयकालं ते कुसलं सो जपइ नाह ! नो कुस । मम तुम्हाणे अन्नस्स पावि इहनयरवासिलोयस्स । नाणेण मए नायं अंतमुहुचंतरापरओ ॥५॥ ततो यवनिकाछिद्रैः पश्यत्यन्तःपुरमपि प्रेक्षणकम् । वारविलासिनीसार्थ आस्यानस्थः पुनः पश्यति मुरसुन्दरीसमरूपाभिः सुन्दरलीलाविसासकलिताभिः । नानाप्रकारालङ्कारस्फारशृङ्गारसाराभिः ॥१३॥ कृष्णघनकुन्तलसंघातकलितघम्मिल्लकुसुमदामाभिः । मृगनाभिपरिमलोद्गारगौरवपूर्णशोमामिः ॥४४!! मदिराममुकुलितप्रघूर्णनशीलाताम्रलोचनाभिः । अविरलप्रवृत्तवनस्वेदबिन्दुदन्तुस्तिभालाभिः ॥४१॥ वारवनिताभी राजा संवाघमानललितक्रमकमलः । वीज्यमानोऽपराभिर्नरवरय्यामरकराभिः ॥४६॥ पविष्ट आम्थाने यावत्तिष्ठति प्रेक्षण आक्षिप्तः । तावत्सहसा प्रतीहारः समागतः करोति विज्ञप्तिम् ।। देव ! द्वारे तिष्ठत्यष्टानिमित्तज्ञायको बटुकः । पुस्तिकाहस्तः सितनिवसनश्च प्रभुदर्शनाशया ॥४॥ क आदेशो मुच्यते, मा मुश्च वन्धि तस्य कोऽवसरः । देवानां दुर्लमेऽप्यतुच्छप्रेक्षणकक्षणकाले ! ॥१९॥ अष्टाद्गनिमित्तधरो धरायां नैव कोपि दृश्यते प्रायः प्रेक्षणक पुनदृश्यते दिने दिने तव प्रसादेन ॥AN मन्त्रोचारणपूर्व सिवाक्षतान् मस्तके नरेन्द्रस्य । अर्पयित्योपविष्ट उचितस्याने स बटुकः ॥५३॥ मम युप्माश्मन्यस्य यापीह नगरवासिलोकस्य । ज्ञानेन मया ज्ञातमन्तर्मुन्तिरापरतः ||१५|| २०१ - -- मंतितिलया। -सोत पर जपे पुरवई गरुपणाखभरभरिओ। कि गपर्ण निवडेही गहमरजुपि इह.नगरे ॥५६॥ किंवा अगरुमगिरि फोचि सुरोपादिही पुरसगुवरि । पलपानलसारिन्छो महवा जलको इद्विही ॥ •ाा! असंवद्धपलाविरसा पपस्स पेच्छ मह पुरओ । जीहाए पंचल तो पत्तीभणपसिऊण ॥५८॥ एसो चिप पुरिछजउ देवासलस कारण किंपि। फिमिमेहि अणरोहिं वियप्पबहुलेहि भणिएहि?॥ .तो भणइ नियो भण मह! कारणं अकुमले पुरनणस्म । जपइ देव सुणिन्नउ पणं पसघ करेऊणं॥६॥ जरयर ! बरोरि दिलं देवन्न सकए न रस्से । जे भावि गुई असुई से चिप सो कहा अविषप्पा६१॥ मामा रसगु मझं जहदि भावि परिकदंतस । इस भणि देवन्न निन्भयचित्तो कहर एवं ॥३२॥ प्रसरमाणपणारधोरणीए पराए तह कावि । धारापरो पहि काही धीराण धुणियसिरो ॥६३॥ अकानिपगुस्पलगत्तोरसालदेवउलमालधवलहरे । एकानलं विय होही नयरं गुरुनीरनिहिसरिम ६४॥ इस नस्स कहनम्मावि परिवत्तिय उत्तरो डिमओ परणो । कञ्चोलयमुइमेनं समुन्नयं मेहरंपर्ड च ॥६५॥ तो भणइ घमणो भो उत्तरमो नियह अभयं लोया ! पच्छाइस्सइ एवं ममगणपणंगण फरसो ॥६६॥ इनो अत्यापन्यो लोगो सलोवि ठाइ उहामहो। उप्पाउं पिच गयणे वन्वयणरसेव भपीओ ॥६॥ भद जद एवणी पसर तह तह पसरेइ मेघडपि गपगणपरिसरणामहमहमिगयाइब जुर्णति ॥६॥ मरियगिरिफंदरोदरपरविवरो प्रति धणियसदोदित फोडतो यंभहें दिकरडिखोग वियरिओ ॥६९॥ पसरंततव्यहारावरियभुरणंतरा तरिही । मुरकुंभिांमुवरिसायकुंभाहरणकिरणच 11७०॥ अंतस्तं प्रति नाति गृथिवीपतिगुरुरोपमरभूतः । गगनं निपतित्यति महायुतमपीह नगरे ? १५६॥ किंवाऽतिगुरुगरि कोऽपि पुरः पातयिष्यति पुरस्योपरि । प्रलयानलसदृशोऽथवा ज्वलन इहोत्थास्यति ॥१७॥ मद! असंबद्धमलपितुर्यटु कम्य पश्य मम पुरतः । निहायाचपलत्वं ततो मन्त्री मणति समय १९८१ रंप एव तां देवाकुशलभ्य कारणं किमपि । किमेभी रोपेविकल्पबहुलैणितः ! ॥१९॥ हो भणनि नृपो भण भद्र! कारणमकुशले जनस्य । जस्पति देव श्रूयतां मनः प्रसन्नं कृत्वा ॥६॥ नरवर ! वरोऽपि देवं दैवज्ञः शानोति न रक्षितुम् । यदावि शुभमशुभ तदेव स कपयन्यविकल्पम् ॥११॥ तस्माद मा रम्य मम ययादृष्टं भावि परिकथयतः । इति माणत्वा देवज्ञो निर्भयषितः कषयन्येषम् ॥१२॥ मुसलममाणपनधाराधारण्या घरायां तया कथमपि । धाराधरः प्रार्टि करिष्यति धीराणां धूनिवशिराः ॥६॥ कलितगुरुस्थलगताम्शालदेवकुलमालाधवलगृहम् । एकमलमेव मविप्यति नगरं गुरुनारनिधिसदृशम् ॥१४॥ इंति सम्मिन् कश्यत्यपि परिवृत्त्योत्तरः स्थितः पवनः। नाकमुसमा समुन्नत मेघखण्डं च ॥६५॥ Feat भगति ब्राह्मणो भो उत्तरतः पश्यताम्रक लोका: । गदयिष्यत्येतत्सममगगनाणं मशः MRCH हित आस्यानम्मो लोकः सर्वोऽप तिष्ठन्यूर्ध्वमुस. । उत्पतितमिव गगने तद्वचन इव भयभीत: १९७१. या यथा पदनः प्रमरति तथा तपा प्रसाति मेधावण्डमपि ! गगनाङ्गणपरिष्कणमहमहीमायेव कुर्वन्ति । भनागरिकन्दरोदरपाधि मरिति स्तमिताब्दीधप । स्फोटयन् प्रमाण्ड दिकरटिरव इव रिम्तृतः ।।६९॥ M .

kteztAARAANTI उमानामा कामmatai
मित्रा
ArtATM माइगमिमो गं । न कभी निश्चिम्मोगगोपांगा
TORIES REAM निगिन । वाभिात तापमाना
सुगरानाह-चरिमम्मि-
दरिदाबनम तरसने नरं जाय। पयानलमडिलबिलोलजालमानहानिnate
इस नसावाजमो नगिन्तरिमोसर्गनिरिकसनो।जा निता लगो चरिसे सुमन
होममग ना कति परिमो पउरनीरपूरोति । जह बोलि पयो पगए मशीन
को गोगो मुरिमओ ना नसईवि चिंतेइ । किमकाले मनायो मा भोपाय
गिनी अन्यागमहानि पानि सलिलं । उटे सो महिमो समभूपीए मान में
मग मीशेराम य नात तत्य पुरलोग मांदभरकनं दिल निगुगए परे ॥
कला समानुपाये गरि गुरुम्मि देवबले । मा पटिम नीरे उगम पाव
का मार्ग ना! तुर्म माग निणनभुशारं । आहार पशासगु सागार भगमणे हा
raril म गुण मिमो गया । गा गिरता मीर रागमभूमीए ATHE
#Freetiremi एवं । ममाण HITRAण भाग गाय माग
Krtant forest मा पोएई । पागासिंगरपिदान मह पए Rapy
riti II IIमाणे मणिकरिणागि १४
rintffeegगन गण । निगग्गिा भग्गा भग्गागए। पर, .
or trafe मोरिशानभागणणि
.:: Patile wri | माननीलामाल HISTAमिन ५.११
secret 4 4 4 HarARATHI पता मांगी in
* in tarai TREATimhast
* ५ - मा मा msgetty
ki FIR HEART Arrifike,
*. * rearre ! HEARTICIARY मा मन
Finate at TREATMENTRE
vt. - inar fata arthaithak
-

साजरजरजे अगजपजापमापरोण !! सवसंगाओ न फओ निराएगु गिदेण ॥८॥ चोटी पराडीपाए पेरणीयपणी य फापखंडेण । नितामणी उक्लेग फापतरू मोहरेणा ॥८६॥ हा! हारिमो मए ज दुपवारूवाण दुपखहेजण । विमपाण सेवाए गणियो जम्मो अस्पधम्मो॥७॥ कि कुणिमो कि सरियो फि भणिमो संकरम्मि मारदिए ! । म भणंतरस नहिं नीरं पतं गुगेण ।। माना नमोकार मणम्मि चितइ तार घोहित्यं । अभिमुमिनं पिच्छा उम्मिदगपंच अमणुस्सं १८९॥ "शमभूमीए घरंटियाए पंगेण तं समापडियं । पइसागरेण तसो भणियं आरुहउ ह देवो ॥९॥ में देवमिमा आई नित्यारिउ मुरो कोवि । एयं दोयइ पुमोदएण परिपेरिओ तुम्ह ॥११॥ इप गुणि नरनाहो मारहणत्यं महत्यवोहित्थे । जा उविखयेइ चरणं बरडियाववियवामपभो ॥९॥ ताप न जनं न मेहो नय घोहित्यं न विग्गजीभो । सुत्थापत्यं तु परं पासइ पमुइयपूर्ण लोग।।९३॥ कन्यवि सम्मेयरवं कत्याच पारदविविदकलाई । कत्याच पपडियन नौ राया विम्हिगो भइ १९४॥ फि अगशुभूपपुलं एवं अयम्भूयं गणपपवर! सो भणइ अहं निय! इंदनालिभोन उण जोइसिमो॥ • तत्तो रिम्हपपरपसहिपओ राया मुवमोरिदुर्ग । पत्याई अन्नपि हु दाविप पडुपं विराजे ॥९६॥ मरमागरपमानणं अवरोहममनिपं भवपिरनो । भणइ नरिंदो दिदं विभियं इंदपालस्स ? ॥९॥ दिहं गपि इमं तुम्ह पसारण नेवि पंति । सामान्यमेय केणवि न कयावि दिति ॥९८॥ हाहा! हतोऽस्मीदानी विफलमनुजत्य गमपता : निनपूर्वपुपमर्यादा भाना भग्नाशयेन गया १८४॥ मावचराग्यकामायमर्यादामाचरता हा ! सर्पसत्यागो न तो विषयेषु गृद्धेन १८५॥ वोटिटिकया पडूर्यमणिध कारसण्डेन । निन्तामणिरुपलेन फल्पतरुः स्नोव १७६॥ धा! हरितो मया यद् दुःसस्वरुपाणां दुगदेतूनाम् | विषयाणा सेवायां गमितं जन्मान ! कि कुर्मः वि. रामः किं मणाम: मंकटे आपतिने । इति प्रगणतस्तत्र नीरं प्राम सुवेगन ॥८८t तदा पानमस्कार मनसि चिन्तयति नापद् पानपात्रम् । अभिमुसमायत् पश्यत्युन्मृग जमिवामनुष्यम् ।।८।। रानमगमरण्टिकायां वेगेन तत् समापतिनग । मतिसागरेण ततो भणितमारोहत्यिद देवः ।।९।। यद् देवमस्या मापदो निस्तारयितुं मुरः कोऽपि । एनड्दाकने पुण्योदयेन पीपरिनो गुप्माम् ॥९.१६ इति शुन्या नरनाय मारोहणार्य महामपानपात्र यावक्षिपनि चरणं वरण्डिकास्थापितवामपाद: ।।२२।। साया ननं न गयो नम यानन विजयः । गुस्थावम्य तु परं पश्यति प्रमुदितमनसं लोकम् ॥१३॥ क्वापि संगीतर क्यापि पारम्पविविधकलहर | वापि प्रकटितना सता राना विस्मितो गणात १९५॥ किमाननुमतमेतदत्यामुन गणवा मणराहं नप ! इन्द्रजालिको न पुरायोनिएिकः १९.५६ ततो विस्मयपरवशदयो राजा सुवर्णकोटिद्विकम् । नापन्यदपि च दायित्वा षटुकं विगंजात ॥१६॥ मनिसागरप्रमुसजनमवरोधामन्दिन मवावक्त: । भगति नरेन्दो दृष्टं विभिनमिन्द्रजालस्प ! ॥२७॥ हौ.सर्वमपोर नय प्रसादेन वेऽपि मन्पन्ति । अत्यमुनमेन केनापि न कदापि इष्टमिनि १९८।।

२०४ ततो भणति नरवरेन्द्रो यादृशमिदमिन्द्रनालविस्फुरितम् । तादृशमिह संसारे सर्व बहुदुःखभाण्डागारे ॥१२॥ तारण्यारण्यमरि मलु विविधविलासोहमच्छालपम् । दसते जरादवग्वालावल्या विफलमधन्यानाम् ॥17 इति दिनमूत्व बहुविधमंकान्तिलम्पसरया । एतया को न तापितो जगति रूम्या स्वश्चन्दन हम्मालामालं मया मुभा गमिता नरादिमामी । पूर्वपुषानुचीणे संप्रति मागें लगियामि ।।१११॥ सुपासनाह चरिअम्मि- तो भणइ नरवरिंदो जारिसमिममिदजालविष्फुरियं । तारिसमिद संसारे सव्वं बहुदुक्खभंडारे । स्वं थाम में तारुनं संपया य आउं च । पत्रणपहल्लिरदभग्गलग्गजलविंदुतरलतरं ॥१०॥ तयाहि- कुहाइवाहिविहुरियनासानहपमुहअंगुवंगाण । पञ्जुन्नसमाणवि स्वसंपया होइ वीभच्छा ||१०|| वाहिपिवासाछुहसुसियरुहिरमंसाइधाउसंताणा । मारुअतुल्लबलावि हु कटेणुटुंति ठाणामो ॥१०२॥ पेमाणवि भन्नाकसितिरहुतिलयसीयपभिईण । को न मुणइ दारुणपरिणईण सोऊण वित्तंने ॥३॥ तारुभारम्नपि हु विविहविलासुल्लसंतसालिल्लं । डज्झइ जरदवजालावलीए विहलं अहन्नाणं ॥१०४१ किसलयदलग्गसंलग्गजललबुल्लासविलसिरसिरीए। को वीससइ सिरीए असईएवदोसपउराए ? ॥१०४ अणवस्यकमलसंवरणलग्गनालग्गकंटयव्व सिरी । कत्यइ पयं निवेसइ न निम्भर अन्नवि खपि । संपन्नमूलदढदंडकोसमंडलवियांसपउरंपि । दिवसवसाणे कमलंब मुयइ मणुएसरं लग्छी ॥१०॥ इय दिणयरमुत्तीइव बहुविहसंकतिलद्धपसराए। एयाए को न तविओ जयम्मि लच्छीए सच्छद!.. पइसमयगते आउयम्मि निरुषकमेवि विरघुद्धी । जेसि तसि विज्जए दुक्करा नो यिरत्तासा ॥४॥ इय मुणिऊण असारं सव्वं संसारविलसियमिपाणि । विसयसुहाभासे चंचलम्मि को इंन ! परिवंश, ता इत्तियकालं मे मुहाइ गमिया नराइसामग्गी। पुवपुरिसाणुचिन्ने संपइ मग्गम्मि लग्गिस्म ॥१११ श्य भणिउं हरिविक्रमकुमरं रज्जे व्वेवि सुइलग्गे । दाऊण धणं धम्मे जाओ समणो स एस ओ . रूपं स्याम प्रेम तारण्यं संपञ्चायुश्च । पवनप्रचलदर्भागलग्नजलबिन्दुतरलतरम् ॥१०॥ कुष्ठादिश्याधिविधुरितनासानग्गप्रमुखाङ्गोपाङ्गानाम् । प्रद्युम्नसमानामपि रूपसंपद् भवति यीभत्सा ॥१ प्याधिपिपासाछुष्करघिरमांसादिधातुसंताना । मारुततुल्यबला अपि खलु कष्टेनोत्तिष्ठन्ति स्थानान् ॥१ प्रेम्णामपि मार्याकाष्ठधष्ठिरपतिलकसताप्रभृतीनाम् । को न जानाति दारणपरिणतीनां श्रुत्वा वृत्तानात बिरयदलाप्रसंलग्नजललबोटासविलसितृश्रियम् । को विश्वमिति श्रियमसतीमिव दोषमयुराम् ! .. अनवालकमलमंदरमलग्ननालाप्रकण्टकेव श्रीः । क्वचित्पद्रं निवेशते न निर्मरमद्यापि क्षणमपि ।। १.१ सम्ममूलदृटदण्डोरामण्डलविकासप्रचुरमपि । दिसावसाने कमामिव मुवति मनुजेश्वरं लक्ष्मीः ॥ प्रतिसम्यगरम्यादपि निरनमेऽपि स्थिरबुद्धिः । येषां तेषां वितो दुकरा नो स्थिरत्याशा ... इति भावप्रकार सर्व मंमारविरमिमिदानीम् । विषयमुपामासे चन्मले को हन्त ! प्रतिवन्धः !...

२०५
मंतिनिलयादा।
निपाणुहूयं जावि हु साहिजतं जणेइ लहुयत्तं । तुम्हारिसेस नरवर तिं निप गुणकारणं होइ ॥११३॥
को फम्मिंधणभनलेणिमिणा चरिएण नलनरिंदस्म । उज्जोइयाउ झीणं. मणाअभाणसंतमसं ॥११॥
को भणइ महासत्ताण ना ! तुम्हारिसाण सति । निक्लन्छिबंधसंबंधवंधणाणीह नइ तहनि ॥११५||
पणकम्मनिविडबंधणपदाणं विगयसुद्धसदाणं । अम्हारिसमुद्धाणं दूरे सद्धम्मयुद्धीवि ॥११६॥
दरतरेणं सुगुरूण संगमो किंतु नाह ! अगरुयं । मन्ने समजियं चिय पुमं पार्वपि पुच्चभये ॥११७॥
वेग तुर पायकमलं कपलसरं पित्र मरुम्मि पणएण।लदं मिगसाहिजा सकेमि न सेविउ फीवो ।।११८॥
उक्तं च-
"महद्भिः पापात्मा विरलमपि सहं न लमते, वियोग प्राप्नोति क्षणमपि न तैः पुण्यसहितः ।
अत. किञ्चिन् पापं सुकृतमपि शके स्वविपये, भवद्भिः संसर्गः कथमय कथं चैप विरहः ! ॥
एवं च ठिए धम्मस्स जस्म मह अत्यि जोग्गया सामि तिलिसए आएसो मह दिजउ तो मुणो आह ।।
अरहंतो चिय देवो जीवाइपयाथसन्यसदहणं । अहिगयतत्तो य गुरू इ सम्मत्तं पयत्तेण ॥१२०॥
जावजीवं संकाफसापामुखदोसपरिमुकं । भो नरवर ! परिपालसु जइ सिवसोक्ख लहु महसु ॥१२१॥
तो मंतिणा समं चियपडिवनं तं विहीए नरवडणा । पुणरवि सविसेसं चिप पन्नविए सस्सस्वम्मि ॥१२२॥
भणइ निवो मह कल्लाणकुलहरं को इमो मिगो ना६ । । कहइ गुरू तुह मित्रं पुष्वभये माहणो आसि ॥
तो मरिऊणं जाखो अन्नाणतयेणिमो समुप्पनो । पुष्यभवन्भासाओ पीई तुह दंसणे जाया ॥१२४॥
भागभायो जाओ इमस्स महदसणामो इह नियं । काऊण हरिणरुवं तो इमिणा वसियं एवं ॥१२५।।
इति भणित्या हरिविक्रमकुमार राज्य स्थापयित्वा शुभलग्ने । दत्त्वा धनं धर्मे जातः श्रमणः स एपोऽहम् ॥
निजानुभूतं यद्यपि खलु कथ्यमानं जनयति लघुत्यम् । युष्मादृशेषु नरवर ! तदेव गुणकारणं भवति ॥११॥
ततः कर्मेन्धनानलेनानेन चरितेन नलनरेन्द्रस्य । उद्योतितात् साणं मनसोऽज्ञानसंतमसम् ॥११४॥
ततो मणति महासत्त्वानां नाथ ! युप्मादृशानां गुट्यन्ति । नृपलक्ष्मीवन्धसंबन्धबन्धनानीह यदि तथापि११५
घनकर्मनिविडबन्धनबद्धानां विगतशुद्धश्रद्धानाम् । अस्मादृशमुग्पानां दूरे सद्धर्मबुद्धिरपि ॥११॥
दूरतरं मुगुरूणां संगमः किन्तु नाथ ! अद्विगुरु । मन्ये समर्जितमेव पुण्यं पापमपि पूर्वभवे ॥११७॥
सेन तवे पादकमलं कमलसर इव मरी प्रणयेन । लब्धं मृगसाहाय्याछक्नोमि न सेवितुं क्लीवः ॥११॥
एवं च स्थिते धर्मस्य यस्य ममास्ति योग्यता स्वामिन् ! ! तद्विषय आदेशो मम दीयतां ततो मुनिराह ।।
मईलेव देवो जीवादिपदार्थसार्थश्रद्धानम् । अधिगततत्त्वश्च गुरुरिति सम्यक्त्वं प्रयत्लेन ॥१२०॥
यावग्मी शाकाहाप्रमुखदोपपरिमुक्तम् | मो नरवर ! परिपालय यदि शिवसौख्यं लघु काः ॥१२॥
ततो मन्त्रिणा सममेव प्रतिपनं तद् विधिना नरपतिना । पुनरपि सविशेषमेव प्रज्ञा पिते तत्स्वरूपे ॥१२२॥
भणति नृपो मम कल्याणपुलगृहं कोऽयं मृग्ये नाथ ! । कथयति गुरुस्तव मित्रं पूर्वभवे ब्राह्मण मासीत् ।।
स मृत्वा यक्षोऽज्ञानतपसाध्यं समृत्पन्नः । पूर्वभवाम्यासात् प्रीतिस्तव दर्शने जाता ॥१२४॥

.. . माध्यपि मन्त्रिनिटक एवमेव करोति जिनमतं धर्मम् । नलनरपतिना सततं मान्यमानो गमयति कालम् । का वर्षमाने गये नयति मममात्मवा नरपतिम् | तमास्याने ति सतो मरेन्द्रः किमेतदिति ! समजनीशम्नादचोऽयं गुग्गुणगापूर्णः । मणनि नरेन्द्र एतत्पशंसने मलिनयमि सम्यास्वम् ॥११५॥ हमा!इनः पुनः परिधजपधारक एकः । वर्गेन श्यामवर्णो वयप पचत्रिशद्वन्सरिडत सुपासनाह-चरिअम्मि- तो जक्खों पचरखी होऊण भणइ मुणिवरं एवं । पडिवन्नं सम्मत्तं मएवि तुह पायमूलम्मि ॥१२६१ अनपि धम्मविसयं सिक्खं संपावित्रं मुणिसयासे । नमिऊण नियटाणे वचई जक्सो नलनिवोषि अह राया निणपडिमं कारे पूयए तिकालंपि।जिणपवयणम्मि उच्छप्पणांउ कारेइ विविकाओ। सकारइ सम्माणइ साहुजणं कुणइ तह य तब्बयणं । तह साइम्मियलोयं मन्नइ वंध्रुव पुत्तंव ॥१२१ मंतीवि मंतितिलओ एवं चिप कुणइ निणमयं धम्मं । नलनरवडणासययं मनिज्जतो गमइ कालं. अह मैतितिलयमंती कयाइ बहुवाहिविहुरियसरीरो । पच्चक्खाओ विज्जेहिं उज्जओ. परिवायगयेसधरेणिकेणं तह कहंपि पडियरिओ । जह जाओ नीरोगो वहइ तमो पखवाय से॥६. भोयणवत्याईहिं उवयरइ य सो य कहइ नियधमं । अप्पडिकूलंतो धुत्ताए निणदेसिय मार्ग 5 अह वदते पणए नेइ समं अप्पणा नरवइस्स । तं अत्याणे पुच्छइ तो नरिंदो किमेयंति ? .. सो भणइ एरिसो तारिसो इमो गरुयगुणगणग्यविओ । भणइ नरिंदो एयप्पसंसणे मलयसे समं! तहवि हुन पक्खवायं सो मुयइ पयंपए तहा एयं । संतगुणकित्तणाओ सम्पत्ते मयलणा कह पु।। इय एवं वटुंते पुहइठाणाओ आगओ लेहो । नरनाहचारपुरिसेहिं पेसिओ रायपासम्मि ॥१३॥ इह नाह ! इओ पुरिसो परिवायगवेसवारओ एगो । वन्नेण सामवन्नो विज्जो तह वायालो पट्टविओ तुघायणनिमित्तं । नीलेण राइणा, तम्गहम्मि जतो विहेयत्रो । भद्रकमावो बातोऽस्य मम दर्शनादिह नित्यम् । कृत्वा हरिणरूपं ततोऽनेन व्यवसितमेतत् ॥१२॥ सतो यक्षः प्रत्यक्षो मूत्या भणति मुनिवरमेवम् । प्रतिपन्न सम्यक्त्वं मयापि तय पादमूले ॥१२॥ अन्यामपि धर्मविषयां शिक्षा समाप्य मुनिसकाशे । नत्वा निजस्याने प्रजाति यक्षो नलनृपोऽपि ॥१२॥ अथ रामा निनप्रतिमा कारयिता पूजयति त्रिकालमपि । जिनप्रवचने उत्सर्पणाः कारयति विविधा ।। सत्कारयति सम्मानयति साधुननं करोति तथा च तद्वचनम् । तथा साधर्मिकलोकं मन्यते बन्धुमिव । अथ मन्नितिलकमन्त्री कदाचिद् बहुव्याधिविधुरितशरीरः । प्रत्याख्यातो वैयेरुयतो धर्ममार्गे ॥१३॥ परिवाश्यपधरपके तथा कथमपि प्रतिकृतः । यथा माता मरोगो वहति ततः पक्षपातं तस्य । भोजनासादमिरपचरति च स च कथयति निजधर्मम् । अप्रतिकूलयन् पूर्ततया शिनदेशितं मार्गम् । समापि स न पक्षागतं स मुञ्चति मजल्पति तथतन् । सदगुणकीर्तनात् सम्यक्ते मलिनता कर्ष . इत्येवं कमाने तिीम्भानादागतो टेसः । नरनाथचारपुरुषः पेपितो रामपाधं ॥१२७॥ धम्ता पचाल अम्बाविद्यानानिमित्तम् । मासेन राजा, सहदे यत्नो विपातम्यः ।।१३९१ .

२०७
।
गतितिलयकदा।
तो पगंते राया लेहापरियमप्पियं तयं लेहं । वाएउणं सम्म फाउं कुणः संडाई ॥१४॥
महरापाएसेणं अत्याणामओ स जाव मल्लेहि । वाहाओ पालिऊणं आत्तो चारयं ने.॥१४॥
का कंकलोहमयकत्तिया तमो निवडिया परणिवढे । दिहा जणेण रायस्स अप्पिया शत्ति मल्लेहिं ।।
तो भणइ नरवरिंदो किरे ! एपं, भणेइ सो तत्तो । जं किंपि मुणइ देवो भगइ अमच्चं तओ राया ॥
'मह अन्याणे आणसि पपडमि तुल्लं गुणेहिं साहूणं । निणवयणभावियाण एवं एवं दुरायारं ? ॥१४४॥
किन्न ।
परपासंदिपमंस निणाडिकुठं तर कुणतेण । नियसम्मत्तं मह जीवियं च इह दोचि गमियाई ॥१४॥
'इय बहुयं तं निमच्छिण मिक्खाकए य एयस्स । ठावइ अन लेइ य सबस्सं किंपि मोत्तूण ॥१४॥
तो चितिउ अमच्चो पडिकूनंतस्स मज्झ निणवयण । थेवमिण, मुणिपासे तो पडिवज्जित्तु पच्छित्तं ॥
पडियन्नइ गिहिधम्म पालइ सम्म दुवालसविहंपि । तं नाउमप्पइ निको खमावि तस्स सच्चसं ॥१४८॥
इत्तोत्रि घायगोवि हुनलराय भणइ भावओ इण्डिं । पडिवन्नो जिणदिक्ख जे जुत्त होइ तं कुणम् ।।
भणः नरिंदो मल्ले याजुयं सज्जिउं मुयह एयं । भणइ मरंतो एवं एसो मुको मए तहवि ॥१५०॥
अह चिंतइ नरनाहो सिरखवियव्यो स.नाव नीलनियो । जायइ बहुजीववहो सयं च तं विग्गहताणं ॥
पुचि फयमिग़रूवं तो तं जरखं मणे करेऊण । पोसहसालाए करेइ अट्टमं सो तो जक्खो ॥१५२॥
तदभिप्पायं नाउं नीलनिव तस्स दंसए पद्धं । भगइ य एस स नीलो जो अहिमरपेसओ तुज्झ १५३
सन एकान्ते राजा लेखाचार्यापितं तं लेखम् । वाचयित्वा सम्यक् स्फारयित्वा फरोति खण्डानि ॥१४॥
अथ राजादेशनास्थानात् स यावन्मल्लैः । याहू पालयित्वाऽऽरधधारकं नेतुम् ॥१४१।।
तावत्कवलोहमयकतरी ततो निपतिता घरणिपट्टे । दृष्टा जनेन राज्ञोऽर्पिता मटिति मल्लैः ॥१४२।।
तनो भणति नरवरेन्द्र' कि ! एतत् , भणति स ततः । यत्किमपि जानाति देवो भणत्यमय ततो राना ।
ममाम्याने आनयसि प्रकरयसि तुल्यं गुणैः साधूनाम् । जिनवचनभावितानामेवमेप दुराचारः । ॥१४४॥
परपाखण्डिप्रशंसां जिनप्रतिकूला त्वया कुर्वता । निनसम्यक्त्वं मम जीवितं चेह द्वे अपि गमिते ॥१४॥
इनि बहु से निर्भर्म्य शिक्षाकृते चैतस्य । स्थापयत्यन्यं लाति च सर्वस्वं किमपि मुक्त्वा ॥१४॥
सतश्चिन्तयित्वाऽमर्त्यः प्रतिकूलयतो मम जिनवचनम् । स्तोकामदम्, मुनिपाधै ततः प्रतिपय मायश्चितम् ।।
प्रतिपद्यते गृहिधर्म पालयति सम्यग्द्वादशावधमपि । तज्ञात्याऽर्पयति नृपः क्षमपित्वा तस्य सर्वस्वम् ॥१४८॥
इनोऽपि घातकोऽपि स्खलु नलराज भणति मावत इदानीम् । प्रतिपन्नो निनदीक्षां यद् युक्तं भवति तत्कुरु ॥
भगति नरेन्द्रो मल्लान् बाहुयुगं सज्जयित्या मुञ्चततम् । भणति प्रियमाण एवमेप मुक्तो मया तथापि॥१५॥
अथ निन्तयति नरनाथः शिक्षयितत्र्यः स तायनीलनृपः । जायते बहुजीयवधः स्वयं च तं विगृह्णनाम् ॥१५॥
पूर्व कृतमृगरूपं ततस्तं यज्ञ मनसि कृत्वा । पौषधशालायां करोत्यष्टम स ततो यक्षः ॥१२॥
नदभिप्राय जास्वा नीलन तस्मै दर्शयनि बद्धम् । भणति नए सनीलो योऽभिमरप्रेषकस्तव ॥१५॥

२०८
.
हिस एव सत्यतिनशेम्वर एप इति विचिन्तयन् । मालप्तः सूरिभिः किं परिजानासि महाराज!
लभामरमपि तथा भुवनत्रयमुमयविनटनसहमपि । देख्यैव मानं येन स्खया नाथ ! मोहबलम् ॥११॥
अब महता शदेन मुरिः परिकथयति तस्यां परिपदि। सामथ्या अस्या निवन्धनमामाकमेव RUIL
सुपासनाह-चरिअम्मि।
तो भणइ तं नरिंदो संपइ किं तुज्झ होउ, सो भणइ । दिवम्मि तुझ पेयपंकयम्मि जे होइ हो
तो छोडे बंधे सम्माणेऊण भणिय तं जक्खं । सटाणे संपत्तं सुहेण कारइ खणद्धेण ॥१९५॥
अह निकंट्यमेयं रज पालंतयस्स नरवइणो | साहम्मियसम्माणणपरस्सं जिणधम्मनिरयस्स ॥१-
जोगत्तं संपत्तं पुत्वं रजम्मि उविउकामस्स । दिक्खाभिमुहस्सुजाणपालो विनवइ एवं ॥१५॥
गुणरयणायरमूरी समोसो देव ! नंदणुजाणे ! कयसजणमणहरिसो पुनकरिसोब देवस्म ॥१५
तस्स कयपीईदाणोऽणुगम्ममाणो नरिंदर्विदेहि । गंतु वंदइ विहिणा.राया मूर्ति सपरिवारं ॥१५९
कि सोचिय सञ्चपइन्नसेहरो एस इइ विचिनंतो । आलतो मरीहि कि परियाणसि महाराय !१॥
तो निस्संसयहियो सिरकयकरकमलसंपुडो मणइ । जगणी सच्चिय धन्ना जीइ पमुमओ
लद्धपसरपि तहा भुवणत्तयसुहडविनडणसपि । हेलाइच्चिय भगं जेण तए नाह ! मोहबलं ॥१६८
अह महया सदेणे भूरी परिकहइ तीए परिसाए । सामग्गी इमाए निबंधणं अम्ह एस निवो
निवनीलपेसियो धायगोत्ति कलिऊण गाहिओ रन्ना । पडिया य कत्तिया मह पासाओ तो .
भावपडिवननिणमयदिक्खो हं तं सुयं नरिंदेण । जाणतणवि एवं पलावमित्तं विमुको ई ॥१६॥
भुवणच्छेरयसुचरियरंजिअहियएण तं तहेव मए । सुगुरुपयते विहियं हियं च तं एवमावन ॥१६९
इय सोउं अयम्मुययेरग्गरसाउलाए परिसाए । सूरीहि परिकहियो अणेगभंगीहि निणपम्पो ॥१.
वासियचीरसुव माणसेसु रंगो तहा कहवि लग्यो । जब पव्वजाभिमुद्दो पायं जाओ जणो सयो ..
ततो भणति तं नरेन्द्रः संप्रति किं तव भवतु, स भणति । दृष्टे तव पादपङ्कने यद्भवति तद्भवतु ॥११॥
सतो मोचयित्वा बन्यान् समान्य मणित्या तं यक्षम् । स्वस्थाने संप्राप्त सुखेन कारयति क्षणार्धेन ॥१५॥
पथ निष्काटकमेतद्राग्यं पालयतो नरपतेः । सार्मिकसम्माननपरस्य जिनधर्मनिरतस्य ।।१५६॥
योग्यत्वं संपानं पुत्रं राज्य स्थापयितुकामस्य । दीक्षाभिमुखायोचानपालको विज्ञपयत्येवम् ।।१९७०
गुणरत्नाश्रमूरिः समवम्तो देव ! नन्दनोद्याने । कृतसजनमनोहर्षः पुण्योत्कर्ष इव देवस्य ।।१५८॥
ठम्म कृतप्रीतिदानोऽनुगम्यमानो नरेन्द्रपन्दः । गत्वा बन्द विधिना राजा सूरि सपरिवारम् ॥१५॥
तमा नि.संशयहृदयः शिरःतकरकमलपटो भगति । जननी सैत पन्या यया प्रसूतम्यं स्वामित्' (१-
नरलोडिटी बा इति कविता ग्राहिती राजा पनिता मकरी मम पायत्ततो मया मगितम् ।।
भारदीवनमनीसार तत् श्रुतं नरेन्द्रग । मानताप्यतत् प्रलापमा पिमुक्तोऽहम् ॥१५॥
मुगरायमुनिरनिदइयन मृत्तव मया । गुगुरुपादाने विहित हित व तदेवमापन्नम् ॥१६॥
इति श्रुत्वात्य मुनगया माठाया पक्ष । गरिभिः परिकथितोऽनेकमहभिजिनधर्मः ॥१५॥

२०९
मंतितिलयकहा।
विभवह नहा मुगुरु ! इस तुह चरिएण देसणाए य । सज्जो पिनुमणाणवि पत्रग्ज अन्थि पडियो।।
युदाई पिपराई फरसाव अमस्स राहुपरपाई । अन्नरस विहरभरणी अवधचिनारिणी अनी ॥१७॥
इप सोउ भणई निको धणेण मंबा जिपिएणं जो । सम्मनं तस्म अई देपि ती गो नी मणा ॥
या अणुग्गहो-एस अम्ह, विमवर मरिमह राया | ना दिवग्यानोग्गो भामि परणी नपिनमा ।।
सूरी पभणा दिखामणोरई मुपवलेण तर नाई । अहमिन्य आगमो ता मिन्नत मठियं तुम।
सो दिऊण र्रि राया पगो नियम्मि भरणम्मि । टार रज्ने नोर्ग कुमरं अपरं असामपि ॥१७॥
सवाउमण च जणं पदहयउम्पोसणाए बाहरि । दाउण विमवि दविणं अग्नं मणिग्नरिदायो॥
अंगीकारेऊणं तप्परिपालणरिहाण सविसेस । परिपालणमग्विलंपिनं दिकराए पुनः पउण।।१७॥
हि समं तह अनेउरेण अमेहि पररपुरिसेहिं । पहिलो पल्यग्नं पाले में घमणग्नं ॥१७॥
परिवग्निय भलाई सहि समहिडिमो समाहीए । सबढे संपत्ती र भराम्मि गिना ||१७८।।
प्रतितिलमावि मंती समं नरिंदेण गहियपवज्जो । उप्पनो कोहम्मे सिग्निगा पंचम्मि भरे ।।१७।।
॥ति पात्रहिमसायो मस्त्रिनिलकाधाम समाम् ।
पासितनावरविष मानसेषु रहस्तथा कथमपि लग्नः । पथा प्रमायाभिमुग पायो नातो २२ गई।
वेशपयति यथा सुगुरो । इति ता परितेन देशनया च । सयो प्रदीतुमनसामपि ममायाति मतिर ।
सो पितरी कस्याप्यन्यस्य लयानि । मन्यस्य विषयमगिनी अपायचिन्तणी अन्य १..
नि शुरषा भगति नृपो धनेन मयदति यावता यः । सन्गानं तमा ददामि ततः स मो भात
मनपद एषोभमायु, विज्ञपयति पूरिमय राना। यदि दाहायोग्यो भवामि प्रगुणो हानि ना ॥१॥
तर मभणति दीक्षामनोरयं शुतरलेन तव ज्ञास्या । भगवागतमामात् सिध्यनु मनोवाकिय ||
तो बन्दित्वा गरि रामा मामो निभे गवने । स्थापति राज्ये योग्यं हमारमगरमकाममा ॥१४॥
जितुमनसंप मनं पटदोसोपणयाऽदय । इत्या विमपि दक्षिणमन्यामिनबारेमा १७॥
बहकार्य तत्परिपालनादाणा सपिशेपम् । परिपालनगखिलमपि गत साया जिम्
।।
। समं तथाऽन्तःपुरेणान्यैः प्रवरपुरपः । प्रतिषः ममाया पारपिता तो भानाम् ॥10॥
रिकार्य भयानि पार्टी ममधिनिः समाधिना । साथ समय माते सेम्याति ॥१८॥
गभितिलकोऽपि मन्त्री सम नरेन्द्रण गरीनपनायः । उHR: सौधर्म सम्मी पप भो ॥१९॥

. चिंतामणी मणीणं कप्पनरू नस्लराण नह पारो। तह सम्म युतं पारं सन्माणवि ।। पक्खीण पक्खिरामो सुराण इंदो गहाण जह चंदो। तह सम्मत्तं परं मणिम् .. .. अमयं जहा रसाणं नराण चकी मुणीण गणनाहो। तह दमण पमन्य जाणह सवागवि गुगाण ||३ जं सम्मत्तविउत्ता निवज पालिऊण जाकिरियं । गेविनापि न पत्ता पुणोवि ममिरा मामगार ॥ नरयाइसु दुक्खाई सहति असहाई इह जीवा । न य सि सिवगमण मोक्तुं सम्मत्तमंपत्ति ॥५॥ सम्मत्त पुण पत्ता अंतमुगुत्तपि जति मोखम्मि । आसायणबहुलावि हु अबपरियट्टमंझम्मि ॥६॥ तो अश्यारविमुकं धन्ना पालंति केइ सम्मत्तं । धन्नाणमवि धनगरा जे तं जणयंति अन्नेसि 1947 ॥ समाप्तं सातिवीरं सम्यक्त्याद्वारम् ॥ चिन्तामणिर्मणीनां फल्पतरुस्तरुवराणां यथा प्रवरः । तया सम्यत्वमुक्तं प्रवरं सर्वेषामपि गुणानान्, पक्षिणां पक्षिरानः सुराणामिन्द्रो ग्रहाणां यथा नन्द्रः । तथा सम्यस्त्वं प्रवर मणितं सर्वेषामपि , अमृतं यथा रसानां नराणां चक्री मुनीनां गणनाथः । तया दर्शनं प्रगस्तं जानीत मर्वेषामपि यत्सम्यक्त्ववियुक्ता निरवा पालयित्वा यतिक्रियाम् । अवेयकमपि हि प्राप्ताः पुनरपि भ्रमिणो नरकादिषु दुःखानि सहन्तेऽनिदुस्सहानीह नीवाः । न च तेषां शिवगमनं मुक्त्वा सम्यक्त्वसंप्रासिन् । सम्यक्त्वं पुनः प्राप्ता अन्तर्मुहूर्तमपि यान्ति मोक्षे । आशातनबहुला अपि ह्यपार्धपरिवर्तमध्ये ॥६॥ ततोऽतिचारविमुक्तं धन्याः पालयन्ति केचित्सम्यक्त्वम् । धन्यानामपि धन्यतरा ये तजनयन्त्यन्येवान् । नार . १. सम्यायनुपरे गाथासपाकम् । स.

अधुनाऽणुप्रनादिपरिपालनानीनारगुणदोषान् मदृष्टान्नान् सष्टं निष्टकपमाद;- जावजी जीवं धूल मंकणो निरवराई । मणवइकाएदि सपा न हणेई नोहणावे ॥१॥ जो आरंभ मोनु, सो इसई विनयनंदकुमरोल । माविउलं रजमिरिहि मिनायमूद ॥२॥ तयाधि- अस्यि इह परहवासे नपरं नामेण मंगलपुरनि । धरणिविलयाए निलयं मंगलनिलयं नायनं ॥३॥ नयन्यि नियो रिउफररिफरस्तडपाणिकमोंडीगे । मीहो व जयमी पाईण मयामियली || तस्मात्य पपरमजा येण रहस्य धरियगुणलजा । गीलेण नणियोना पीई नाम माना। नियपहपयटियमनी विसालकित्ती पिगुदमणयिनी । मइनिग्जियमुरमंनी तम्प य मामायगे मी1511 पाइमईपमुदाहिं भग्जादि समनिमो विसपमोयग्यं । अणुया गुरवई इव अन्गरमार्टिमा गयादि भ६ अनया फाई मत्थाणगयस्म सम्म नरनाणो ! मन्थयागिदिन्या पुधियायो गुन्यो । गपणाओ अवपरिमओ सिपासणधरी मरोयदलनयणी । पुरिमी महिमपापणां पुगंटिमीनगर सो रमा उट्टे आमणदाणाइविणयपरियति । फाउण परिपट्टी पुगणपनि भणा गरि १०॥ पसलमल मम नरवर । पमत्यनिल्याण पंदणरयस्म । मंपा जिणिदपि मम्मेप दिपश्मिी॥११॥ मोरमो त दर्दू साहम्मियपीइपरपमो एस्थ । पमणइ गाइगु फर्न गानो माईमि नण नये ॥१३॥ 'नरपनिरलाचा- मुफगाण दमण विप कालाण जं इसोपरंनेण । सं पारियमेव तए पोमणेणं किमणं ॥१॥ पायची नीव स्यूलं संपतो निरपराधम् । मगोय.कॉप सदा न हन्नि मो पासपनि म मारम्भ मुस्ता, सरद विनयनन्द्रकुमार य । पतिविपुल गायप्रिय नया शिERH घासीद भरतवर्षे नगरं नाम्ना मालपरमिति । परणियनितामास्सिनक मानिनय नमम ।। तथागि पो रिपुकारिकरटनपानाशीर. | सिंह य मयसिंहम्म्यागमा सा . || तस्यास्ति प्रयरमार्या रूपेण रतिरिव धृतगुणलजा । शासन जनिनाधर्या मीनिमती नाम मा ॥५ निजप्रभुपकरितभक्तिविशाल कातिविशुदमनोपणि । मानितिगमन्त्री सम्य च मतिसामगं मन्त्री ॥ प्रतिमतीपमुराभिभायाभिः समभितो विपएसोश्यम् । भनुगमति सम्पनिषाप्सरामिः सदा सदापि 1. समान्यदा कदाविदाम्थानगतस्य सत्य नरपतः । तसिद्धार्थ पुस्तिकात मुnि गमावस्तीर्णः सिनपरानभरः सरोजदालनयनः । पुरषः माशिसमापदनः पुर: मितानुस् मदन PRE ৪। খামাখােয়াবনা বিষযমণি। মা ধাতু: মধূর গাত্র বা वसमतं मम नायर ! मतदानापन्दगरतार मिनेन्द्रमानि सास बन्दिर भारत सामिप्रीतिपरशोऽत्र । भनि रस का सच सामान दर ११३ एभनामा दर्शन या परिवारमा नमामि दया मास्न PिRE देवगुरुधर्मतत्त्वं कथय मम नाथ! बहुपुण्यः 1 प्राप्तस्वमिह महायशः! मरुपथिकनेव कमलसरः ॥२२॥ हिमहारहसितसितदशनकिरणपतिविच्छुरितवदनः। अथ प्रमणति स साधू राजसुते शृणपयुक्तः ॥२३॥ यो न क्यापि करे करोति किमपि प्रहरणं रणरहितः, येन दृष्टेनापि गलति पापं भवशतसंवर्गितम् ॥२४॥ सयुमाकं देवो जिनवाः शरणं भवमयदौःस्थ्यनाशार्थिनामाजन्म जन्मजरावर्जितो वीतरागः शिवप्रायिवानार २१२ सुपामनाह गरिम्मि- इत्यंतरम्मि मइसागरेण गुरुविणयपुथ्वयं भणियं । जइ कुलकुमुयाणंदी नरवाणी नंदणी होइ १४ वो लटुं संजायइ सहलं तुइ दसणंपि अम्हाणं । तो भणियं सिद्धणं सिझनु मणोरहा तुम्ह ॥१०॥ अभिमंतिऊण नेणं पूयफलं अणिण भणियं च । पीइमईए दिग्नसु नह पुत्तो होइ लहु नीर।। इचाइ पिऊणं उप्पइओ नहयलम्मि सो सिद्धो । देवीए फल अमियं जामो पुनोवि समयस्मि । पद्धावणयं बहुवित्थरेण काऊण विनयचंदोत्ति । मासम्मि गए नाम पट्टियं रायमरणीहि 0160 सियपक्खससहरो इव कलासु देह य उवचयं लहइ । तो सयलकलाकुसलो जायो 'योडिदि । अह अन्नया तुरंगमवाहणहेउं गएण कुमरेण । दिठो मुणी निविटो तवतणुयंगो नियाणंगी ॥२०॥ नामेणं मुणिचंदो चउनाणी भवियकुमुयपणचंदो । नमिजणं सो जंपइ लद्धासीसो विसेसेण ।।२१ देवगुरुधम्मतत्तं कहेमु मह नाह! बहुयपुग्नेहिं । पनो तमिह महायस ! मरुपहिएणेव कमलसरं ॥२२॥ हिमहारहसियसिपदसणकिरणरिछोलिबिच्छुरियवयणो । मह पभणइसो साहूरायसुर्य सुणमु उजाणे तद्यथा- दुइटारसदोसपसरु जसु वयणि ण विजइ, कामिणिलडहकडक्सतिवस्त्रसत्यिहिं जु न भिन्नइ । जुन कहिपि करि करइ किंपि पहरणु रणरंगिउ, निणि दिखूणवि गलइ पाउ भवसयंसंवग्गिड सो तुम्ह देवु जिणवरु सरण भवभयदुत्थगलत्थियाँ, आजम्मु जम्मजरवजियउ प...... जसु न घरणि मणहरणि सरणि निरु निरयनिवासह, जसु न खित्तु हल्मुसलसत्यु चिनवि । अत्रान्तरे मतिसागरेण गुरुविनयपूर्वकं भणितम् । यदि कुलकुमुदानन्दो नरपतेर्नन्दनो भवति ॥१४॥ ततः सुन्दर सनायते सफल तव दर्शनमप्यस्माकम् । ततो भणितं सिद्धेन सिध्यन्तु मनोरथा युझाइन अभिमन्य तेन पूगफलमर्पयित्वा भाणतं च । प्रीतिमत्य दीयतां यथा पुत्रो भवति लघु तस्याः ॥१६॥ इत्यादि जल्पित्वोत्पतितो नमस्तले स सिद्धः । देव्या फलमशितं जातः पुत्रोऽपि समये ॥१७॥ वर्धनकं बहुविस्तरेण कृत्वा विजयचन्द्र इति । मासे गते नाम प्रतिष्ठितं राजभगिनीभि |॥१८॥ सितपक्षशशधर इव कलासु देहे चोपचर्य लमते । ततः सकलकलाकुशलो जातः स्तोकैरपि दिनैः ॥९॥ अथान्यदा तुरङ्गमवाहनहेतोर्गतेन कुमारेण । दृष्टो मुनिनिविष्टस्तपस्तन्वगो नितानङ्गः ॥२०॥ नाम्ना मुनिचन्द्रश्चतुर्रानो भविककुमुदवनचन्द्रः । नत्वा स जल्पति लब्धाशीविशेषेण ॥२१॥ दुष्टाष्टादशदोषप्रमरो यस्य धने न विद्यते, कामिनी रम्यकटाक्षतक्षिणशस्त्रैर्यो न भिद्यते । यस्य न गृहिणी मनोहरेणी सरणिनिश्चितं नित्यनिवासस्य, यस्य नक्षेत्र हलमुसलशस्त्रं चिन्तापि :- गदा कानेग |३ग संमगि। ।

. विजयचंदकदा। जसु न दविणधणकणसमिदिसंबंधु समुदरु, जु नपि जीवदयपमुदपवरु वउ खंड दुद्धरु । समसनुमित्तु उन्नीवहिउ भवसापरदुत्तरतरण, सइ विहिविहारफरणुनमिर होउ मुगुरु तुम्हा सरणु ॥ जाई सचराचरजीवरपरख अणवरप विहिन्जा, अलियफलिज जहिं करिचि नवि प वपशुवि नपिनद ।। जहि परफीउ अदिन्नु तिषि मणसा न लिजइ, जत्य पत्थीसत्धु रपणिभोपशुवि चइजह ॥२०॥ सो धम्म रम्म भवभपहरणु सरणु असरणह होउ तुहु । निणनाहकहिउ जयनीवदिउ सामयसिरिवि जु दे मुह ॥२८॥ इप एक्पाइ मुणिणा धम्पो फहिमो सवित्यरो नस्य । सुमरेण पदिवस सम्पत्तं तह इसे नियमा॥२९॥ अवराहग्निपाणं संकण नसाण पाणवई । जादग्नी मंस पंचुरिमा बज्नेपि ॥३०॥ इय अंगीकपनियमो निपगिपत्तो फरह निणधम्मं । अह अमपारदरिओ हएणविपरीपसिरणा॥३१॥ विपहाडचीए पडिओ नडिओ नहाए कंगयपाणो । परिसनतुरयापणाओ प्रति अत्रणेड ना कवि । हो महमा सो मुको पाणेहिं पुजणोचि कलिऊण । मुरछानिमीलपन्छो परिमी कुपोनि धरणाए । जा चिरता दिटो पुलिंदमिण किंचिसचिसो । सीयपर्वणेण जाभो मलिलं गमाए पन्निो॥१५॥ दत्तो य पुलिंदीए कुमोदि हिममिसिरनीरमाणे । सित्तो उल्टेजणं पिपर जलं नमन मयं ॥३५॥ तत्तो य महुँ मंस उवणीयं तेहि भोपणनिमिनं । न प भाखा फरवि सर सुमरो परिरमनियमधुरो ॥ मई मंसं मोत्तूर्ण फलदाईन विज्जए इस्य । इस फदिएवि न असइ तो लाई गपाई से पाएं ॥३७॥ पस्य न दविणपनकणसमृद्धिसंयन्धः समुधुरः, यो नापि जीवदयाप्रमापपवर मते सण्यात दुरम् । सममित्त्रः पाइजावहितो दुस्तरभवसागरतरण., सदा विविविहारकरणोपतो मनु गुगुम्र्युष्माकं दाणम् ।। पत्र सरामरजीवरक्षाऽनवात विधीयते, अलीककलिले यत्र वापि नापि न बननमपि जलप्यते । पत्र परकीयमदतं तृणमपि मनसा न लायते, यत्र परखीसायों एमनिभोजनमपि स्यायते ॥२७॥ स धोरम्पो भवभयहरणः शरणमशरणानां भवतु युप्माकम् । जिननायकथितो जमानीवहितः शतप्रियमपि यो ददाति एवम् ॥२८॥ इत्येवमादिमनिना मः शिवः सविस्तरस्ता कुमारेण प्रतिपक्ष सम्पात्यं तमे नियमा' ॥२९॥ अपराधातानां संकल्पेन सा सावधम् । यावं मार्स पयोदुम्बरादिपर्नयामि ॥१०॥ इत्यहीकलनियमो निजगृहप्राप्तः करोति जिनधर्मम् । मयान्यदा पहलो हपेन वितशिक्षेन ॥२१॥ रिकाम्या पतितो मटिनस्तृणया कण्टगतमाः । पाश्रिान्तरलपदनानमटियानाति साविकम् ।। ततः सदसा स मुक्तः माणन इति कन्या । शानिमलिदासः पतिः कुमारेऽपि परम्यान् ॥२३॥ पावतिष्ठति सावद यः पुलिन्दामधुनेन लिमित्सरेटः । शीतपयनेन जारः सलिन मंगला मायबार । खना पुलिन्या कुतोश्रपि हिमशिशिरनीरमानीय । सिंत सत्याप पिबति जलं तदलपमूरि ॥२६॥ ततध मधु मांसमुपनीनं साभ्यां भोजनानिमित्तम् । न भक्षयनि कपमा सयुमारः मनिपनियमः॥

. मरागवायां निश्ट्रि शुकोष्ठ, सोऽपि तं नृपं शाया। अभ्युत्थाय प्रणमति राज्ञा जातो यथा तषितः ।। तर यदि रिश्यचन्द्रो माई हन्मि गठदोषान् । युमाध्मपिन युक्तमिद नपसारप्रमुवामानामा RAधन्ति धीयान् विनापरा ये। ते धोकरियमुनाः सानिया तिमा किसी नाना पायावांभ्येयं मगिनिःसनम्नं ग्रंमणति दिन मवासि ननु विrel ૨૪ सुपासनाह चरिअम्मि- तेसि अपत्तियंतो छुहाए परिपीडिओ अरन्नम्मि । सो भमइ नेय पावइ तहाविहं मूलकंदाई ॥३८॥ जह-तह कहवि मयाण मंसाई मिगाइयाण सुलहाई । लम्भंति महणि य किंतु तेसु न मपि । जा ता नवमदिवसे मिगयागयगयपुरेसनरवइणो। सिन्नं पसरियमित्तो कुमरं पिच्छेइ सो राया let वरुछायाए निविटं मुसिउटुं, सोवि ते निवं नाउं । अन्मुट्ठिय पणमेई रन्ना नाओ जहा तितिको पालिकरवाउ नीरं पाए पुच्छिओ कओ एत्य । कुमरोवि कहइ सव्वं राया तो अपए तुरयं ॥४२॥ नियआसवारसहिय पेसइ जत्यच्छए नियावासो । कयमन्नणो य मुंजइ रायनिओगेण सो तत्य ॥११॥ तो बीयदिणे राया कुमर आहेडयत्थमडवीए । तुरयारूढं आउहपाणि सह अप्पणो नेइ ॥४४॥ चउदिसिपसरियनियआसवारवारेण खेडिउं सुडिए । मियससयमूयराई गरुयरगत्ताए सि.. एकदिसाए राया कुमरो चीयाए ठाविमओ तेण । नीहरमाणे जीवे विधइ बाणेहिं नरनाहो ॥४६॥ मा कुमरदिसाहुत्तं पमुणो वचंतए निएऊण | राया भणइ कुमारं हणसु इमे मा उपेहेहि ॥४७॥ तो भणइ विजयचंदो नाहं जीवे इणामि गयदोसे । तुम्हंपि न जुत्तमिणं नयमारपहुत्तजुत्ताण ११८ तो चिंतइ नरनाहो फावि अपुच्चा इमस्सिमा भणिई। तो तं पभणइ कि त न होसि नणु खत्तियामागे: सो भणइ नरवरसर हणति जीये विणावराह जे । ते सोपरियपहा खत्तियपुत्तत्ति तुम्ह मया ॥१० सो सस्स ययणविणपाइएहि हियपम्मि रजिओ राया। तचित्तपरिक्सत्यं विसेमभो कुणइति । मधु मयि मुक्त्वा फटकन्दादि न विद्यतेऽत्र । इति कथितेऽपि नाश्नाति ततस्तो गती ते मुक्या ॥२०॥ तयोरसंपटिनः प्रधा परिपीडितोरण्ये । स भ्रमति नैव प्राप्नोति तयाविध मूलकन्दादि ॥३८॥ यथा सय कथमपि मनानां मांसानि मृगादिकानां मुलभानि । लभ्यन्ते मपनि च किन्तु तेषुन पावत् तावद् नरमसिमे मृगयागतगजपुरेशनरपतेः । सैन्य प्रस्तमितः कुमारं पश्यति स राना ११.१. पाहिारवाद नीरं पाययित्वा पृष्टः कुतोऽत्र | कुमारोऽपि कथयनि सर्व राजा ततोऽर्पयति तुरगम् ॥११॥ निराधारसहित प्रेषयति यत्राम्ने निजावासः । कृतमन्जनश्च मुले राजनियोगेन स तव ॥४३॥ त द्वितीयदिने राना कुमारमासेटकार्यमटव्याम् । तुंरगारूढमालपाणि सदारमना नयति ॥४४॥ पविनिश्चवारवारेण टयित्वा तुडिनान् । मृगशशकरावीन् गुहतरगर्ने हिरवा ॥४॥ शिगजा हुमागे द्वितीयम्यां स्थापितम्तेन । निःसरतो जीयान् पियति योगनरनाथ. १४६॥ पर भारमिन पान प्रानो रष्टा । राजा मगति कुमारं जहरीमान् मेपिसाव Resil " राशिनि mm.-.- न्येवामान

विजयचंदकहा।
स्सग्गे मिगमेगं परिउ पभोर हणह रे ! ऐये। अनह तुइ सिरमप्तिमा निएण इत्येण छिदिस्सं ॥१२॥
। निववपणं सोउ चिंतइ कुमरो अहो ! इमो मूहो । जीवंतस्सवि सीहस्स केसरे लणिउमीहेइ ॥१३॥
कियवराई हरिणाइपसुगणं जइ अहं न मारेमि । तो कि इमस्स जुत्तं बोतुं एवंविई, किंतु ॥५४॥
वपारी मन्म ईमो असमंजसचिहिमोवि दयगण । पिच्छामि ताप एवं चिंतिउँ पडिभणइ त एवं ।।५।।
। तुह जुत्तं तं कुणसु नाव नाहं हणेमि मिगमेयं । मणरायाकारहि अवराहविवजियं दीणं ॥५६॥
पि फरेमि महायस ! जइ किर मरणं न होइ कइयादि । इयराविष्ट मरियव्वे को नियमधुरं परिचयइ ?॥
सनिलदोलिरकमलिणिकमलदललगजललवचलाणा पाणाण कए तुज्झवि परपाणविणासणमजुत्तं ॥५॥
के एनो लजण उत्तमपुरिसाण जीवलोगम्मि । जं पहरिजइ दीणे पलायमाणे पपत्ते चा ? ॥१९॥
राज्जति महासत्ता पहरणमुग्गीरिजण ईसिपि । पिच्छंता पुरओ पेरियपि मुकाउहं दीणं ॥६०॥
विवि फयावराहे पहरंति न उत्तमा अपहरते । मनंति फलंक नियकुलस्स अग्गप्पहारितं ॥६॥
नं पुण सोमसहावेगु निरवराहेसु नस्समाणेमु । तणमित्ताहारजिएसु पहरणं तं महापावं ॥१२॥
एदु धम्मुपरमत्यु कहिजइ, जं परपीडि होइ तं न किजह ।
जो परपीड करइ निञ्चितउ, सो भवि भमइ दुक्खसंतत्तउ ॥६३॥
रव्येवि दुपखभीरू सम्वेवि मुक्साहिलासिणो सत्ता । सव्वेवि जीवणपिया सव्ये मरणाउ पीहति ॥
।
स्थाने मृगमेकं धृत्वा ममणति जहि । एतम् । अन्यथा तव शिरोऽसिना निनन हस्तेन छत्स्यामि ॥२२॥
उतो नृपवचनं श्रुत्वा चिन्तयति कुमारोऽहो । अयं मूढः । जीवतोऽपि सिंहस्य केसरांल्लवितुमीहते ॥१३॥
अकृतापराधै हरिणादिपशुगणं यद्यहं न मारयामि । तनः किमस्य युक्तं वक्तुमेवंविधं, किन्तु ॥५४॥
उपकारी ममायमसमासचेष्टितोऽपि दयास्थानम् । पश्यामि तावदेतचिन्तयित्वा प्रतिभणति तमेषम् ॥१५॥
पत्तव युक्तं तत्करुप्य तावन्नाहं हन्मि मृगमेतम् । मनोवाक्कायरपराधविवर्जितं दीनम् ॥५६॥
तदपि करोमि महायश ? यदि किल मरणं न भवेत्कदापि । इतरथापि खलु मर्तव्ये को नियमधुरां परित्यजेत् ।।
अनिलान्दोलनशीलकमलिनीकमलदललग्नजललवनलागीम् । प्राणानां कृते तवापि परमाणविनाशनमयुक्तम् ।।
किमितो लजाननकमुत्तमपुरुषाणां जीवलोके । यत्महियते दीने पलायमाने प्रमत्ते वा ! ॥१९॥
लजन्ते महासत्वाः प्रहरणमुद्गीर्येपदपि । पपन्तः पुरतो वैरिणमपि मुक्तायुधं दीनम् ॥६॥
मुष्वपि कृनापराधे प्रहरन्ति नोत्तमा अप्रहरति । मन्यन्ते कलकं निजकुलस्याग्रप्रहारित्वम् ॥६॥
यत्पुनः सोमस्वभावेषु निरपराधेषु नश्यत्सु । तृणमात्राहारजीवितेषु पहरणं तद् महापापम् ॥१२॥
अयमेव धर्मपरमार्थः कथ्यते, पत् परपीडा भवेत् तन्न क्रियते ।।
यः परपीडां करोति निचिन्न, म भवे भ्रमति दुःवसंतमः ॥६॥
सर्वेऽपि दुःखभीरवः सर्वेऽपि सौख्याभिलाषिणः सत्त्वाः । सर्वेऽपि जीवनप्रियाः म मरणाद् विभ्यति ॥६४॥

माम प्राव कमरः प्रावरितमानापन्न मांगना २१६ मुपासनाहचरियम्मि अन्यु असारउ आयरु बंधु तणु रोगि किलंतर, आवइ जररक्खसि दुरंत जम्मु एइ तुरंतउ । नत्य सुक्खु संसारि किंपि दयधम्मि पयहि, पंचह दिवसह रेसि राय! में मारि पयहि ॥ इयएचमाइअमोचमएहि वयणेहिं करुणसारेहि । अवणेउं मोहविस निवोवि विदियो दयाहारो। सदम्पवयगविणयाइनोसिमो नरवई विजयचंदं । नियतणयं पिव सामेउमप्पणा देइ सपणचे ॥ निवागणीए पुत्तं परमिणिनामाए पट्टदेवीए । सवाणं पचक्खं जुवरायपयम्मि संडाइ ||१८|| भई पारदीए पावममिद्धीर होउ मह नियमो । तुह कुमर ! धम्मबंधव ! पभावो परमागा: नियनपरं संपत्तो कुमारलंमेण हरिसिओ राया । कारावइ कारामोयणाइ बद्धावणयमपुणे ॥३०॥ पिटुपासायवर्डसगर्मगं तह तुरयरहवराईयं । राया देइ कुमारस्स सोवि लिहिणं विघ्नति १०१ पैसइ निपसन्चसरूवगोयरं तुरियपुरिसपासम्मि । नियविरहदुत्थियाण सुत्थत्यं जगणिजगारी। आममया कयावि हु पासम्मि परिटिए कुमारम्मि । रपणीए अद्धरत्ते रापा निाए गिर्गम निगुणा करणपरमरं नयरवहिं इत्थियाए, तो भणइ । सुद्धि लहाविऊण कुमार! मह कामला आरमोनि भगिता सम्गमहामो विनिगमो याहि । चित्ता पायारं विनिरिसतेग करणेग । नादार गाने मराणुमारेण वर्गई कुमरो । पनलियजलणकुंडे खिवमाणे मंसरसंहाई ॥७॥ साप पंखा मगमगियीए उम्मसाई । उपसंत सियात्तिपाए विरसं रसतीए 1150 बामगो बन्युम्नन रोगेण क्लान्ता, आयाति जराराक्षमी दुरन्ता जन्मनि स्वरमाणम् ! मार मिदिपाधौ भवतम्य, पप दिवसानि तिष्ठसि राजन् ! मा मारि प्रापि ॥१॥ PRसन करणामारः । अपनीय मोहविष नृपोऽपि विदितो दयापारः ॥१९॥ सररर दीदी नरपतिजियचन्द्रम् । निजतनामा क्षमाययाऽऽमना ददाति सारणार मिर पुनिनामाय पद्देश्य । मषा प्रत्यक्ष युवरामपदे सम्यापयति ॥१८॥ म उपन्देमवतु मम नियमः | तय कुमार । धर्मवान्धव ! प्रमावत परमकाशित: । FORERE मान हानी राजा । कारयति कारामाचनादि वर्धनकमावंम् ॥२०॥ मानक त्या गावगदिम् । राजा दान कुमाराय सोप्रति लिमिग्या विज्ञतम् । विभाग वरिपाय । निनावादास्यतयाः सौम्य्यार्थ मननी जनायो " मनपा पवित्र कुमारे । रजन्यामराव राजा निद्राया विगी ॥३२॥ प्रिया, तो मान सम्मानिया सुमार । मम पर और ममदाय विनिती बहिरा बहला प्राविोिन हागन Eathi Marwari Aati fat wom २१७ यिमयचंदकहा। सो करुणारसरसिमो कुमरो पभणेइ रे किमारदो। पंडालाणविणुचिमो रमणिवहो लिंगिएणावि१॥७८॥ मा भीमोवि पभणामा विग्यं कुगम सणसु महवपण । वरलपरयणधर नारीनराण अरूण साण।।७९॥ मटोचरसहसपदि मनपूरहि एयवहे हुगिए । सिम्झेइ चेडपवरो सिद्धणाओ मह स इन्दि ॥८॥ भइ पुण जायद विग्य तो मं मारंड एस निन्भतं । भणइ फुपारो तहवि हु पराइयं मुंच लहु एवं ॥८१॥ निपजरुणं फप्पिय जेण ममप्पेमि मंसखंडाई । तो सो तोसबसगओभणइ इमं साहु साहसिप ! 11८२॥ पर सरिमाण मरमे निग्विणमेयं मर सपायरिय । ता मुमाधिप एसा कुणमु लहुं नएभणियं ।।८।। मह साहसिकरसिओ कुमरो जरूण मंससंहाई । फरफैलियानि उत्तिऊणजोगिरस अप्पेइ ॥८४॥ ता नाय तस्म सिद्धो चेहयराया भणेइ तो कुमरं । तुह साहिजेणं चिप एपस्स वस अहं पत्तो ॥५॥ ॥ तुज्म एम चंडो ऑनु तह डयस्सचे होति । सुमरपन्चो कने साहसघणधणिया इय योनु ॥८६॥ शामो सो अदिरसो जोइवि हुनव्वणेऽषणेऊण । संरोहणीए गारुडमंतं दारं च तस्प्त गओ ।।८७॥ हमरोषिपालगलिगो असलियत्नलिनो तमो समुभलिभो । पत्तो निवस्स पासे दंसर कन्नं, तो रना ।। पुट्टा फह कुमरणं आणीपा, कहइ सा जहादिहं । तो कुपरं आरोविय अंकम्मि सगगयं भणह ॥८९॥ माणियादि उपलं फाह एवं खिल्लियं तए वच्छ ! । मुद्धि लहाविऊणं कहाति पयंपिएवि मए ? ॥९॥ में चेव मम प्राणा तं सरणमिमस्म मझ लोयस्म । नयरं रदं च इमं तुह कुसले कुसलमुबहइ ।।९।। सतः करणारसरसित: कुमार प्रभात रे किमारब्धः । चाण्डालानामप्यनुचितो रमणीयधो लैङ्गिनापि!. अथ भीतोऽपि खलु प्रभगति मा विप्नं कुरु गणु मम वचनम्। वरलक्षणधरनारीनराणामूरुणा मांसानाम् ॥ अष्टोत्तरशतवण्ईमन्त्रपूत नवहे हुने । सिध्यति चेटकवर सिद्धप्रायो मन स इदानीम् ।।८।। पदि पुन यते विनम्नतो मां मारयत्येप निर्धान्तम् । भणति कुमारम्वयापि हि पराकी मुन्च लघ्वेताम्।।<II निनोोः कटुप्त्वा येन समर्पयामि मांसखण्डानि । तत स तोपयशगनो मणतीदं साधु साहसिक ! ॥८॥ सव समानामला निघृणमेनन्मया समाचरितम् । तस्मान्मुक्तपा फुरु लघु यत्त्वया माणितम् ॥८॥ अध साहसकरसिकः कुमार ऊयोमासखण्डानि । फरफ लिनकर्तरीक उत्कृत्य योगिनेऽर्पयति ॥८॥ सावधावत्तम्य सिद्ध टकराज भणति ततः कुमारम् । तव साहाय्येनैवैतस्य वशमहं माप्तः ॥८॥ सम्मात्तवैप चेटोऽहं तु तव चेटस्य पेट इति । स्मतन्यः कार्य साहसधनधनिक ! इत्युक्त्वा ॥८६॥ प्रातः सोऽदृश्योयोग्यपि खल तगानपनीय । सरोहण्या गारटमन्त्रं दत्त्वा च तस्मै गतः ॥८॥ मागेऽपि पालाकरितोमालितललितम्तवः समुशीलतः । प्रातो नृपस्य पाश्चं दर्शयति कन्या, ततो राज्ञा ॥ पृष्टा कथं कुमारणानीता, कथयति सा यथादृष्टम् । ततः कुमारमारोप्याके सगाद मणति ॥४९॥ माणिक्यरुपलः कयमेष फ्रीतस्त्वया खत्म 11'द लम्मयिन्या फयय' इति प्रजल्पितेऽप मया ! ॥१०॥ त्वमेव मम माणास्त्वं शरणमस्य मम लोकम्य । नगरं राष्ट्रं चेई तत्र कुशले कुशलमद्वहति ॥९॥ । एक करक्करत्ति।

૨૧૮
सुपागनाद चरिमम्मि-
न य अंगंगीभाषेण परिणएऽनन्नसरिसजिणधम्म । जुत्तं मणुयत्तं सिबमु इकखम संसए खिविउ ॥९॥
अहवा जुत्ताजुत्तं जाणइवच्छो तहावि नो तुमए । इय काय मह पायगाए, कायावि, तो कृपरी ॥११॥
फाऊण अंजलिं मत्थयम्मि जंपइ पमाणमाएसो । अह भणइ नियों कान का सि तुम कहव वसणमिम ।।९४
सा नमिउं भणइ इई फमलायरसेटिणो अहं धूया । कमलमिर्ग नामेणं रममाणी उचषणस्सनो ॥९॥
दिहा तेण तओ मं करे गहेऊण गयणमुप्पइओ । पतो मसाणमझं विनत्तमिया परं पुन्धि ॥१६॥
तुहर्सहविरहहुयवहजालोलिपलीवियाई हिययाई । पातु निबुई मिद्विमयणगस्स इथ मणिर्ड ॥९॥
निम्भिचभिचसहिया विणियेसियमाणसा कुमारम्मि । तमित्तण कन्ना पट्टविया पिउगिहे रन्ना ॥१८॥
ते दणं सहसा राहुविमुकंच इंदुणो वि । सिटिमुहं विष्फुरियं सायरमवगृहिउं ततो ॥९९।।
सविसेसं सम्माणिय ते निवभिच्चे विसजए सिट्टी । जगणीपमुहनणेणवि हरिसेणालिंगिउं भणिया॥१०
वच्छे ! तुहविरहानलसंतत्तमणेहिं दीणययणेहिं । चउजामावि हु रयणी जामसहस्मोवमा गमिया ॥१०॥
रोमंचंचियगत्ता पपडती कुमरगुणगणुकरिसं । सव्वं तं वित्तंत परिपुट्ठा सिट्ठिणो कदइ ।।१०२||
तो अवगयतचित्तो तं सिट्ठी भणइ तेण तुह वच्छे ! सकुडुचपरियणसवि मह जीवियनिविसेसाए ।
रखतेणं पाणे जं विहियं तस्स नत्थि पडियारो। तो दायव्याध्वस्सं तस्स तुम होउ इय तात्र ।।१०४॥
रयणपडिपुण्णयालं पभायसमयम्मि ढोइडं तत्तो । सिट्ठी कयप्पणामो संथुणइ नरेसरं एवं ॥१.०१।।
धन्नो सो एम जणो सुपुन्नपुंजोव्व नाह ! जस्स तुम। दुरियावहरणसंपयसंपायणजग्गिरो सययं ॥१६॥
न चाङ्गाङ्गीमावेन परिणतेऽनन्यसदृशजिनधर्मे । युक्तं मनुजत्वं.शिवमुखक्षम संशये क्षेप्तुम् ॥९२॥
अथवा युक्तायुक्तं जानाति वत्सस्तथापि नो त्वया । इति कर्तव्यं मम प्रार्थनया कदापि ततः कुमारः।
कृत्याऽअलि मस्तके जल्पति प्रमाणमादेशः । अथ भणति नृपः कन्यां कासे त्वं कथं वा व्यसनमिदम् ॥२
सा नत्वा भणतीह कमलाकरशेष्ठिनोऽहं दुहिता । कमलश्रीर्नाम्ना रममाणोपवनस्यान्तः ॥९१||
दृष्टा तेन ततो मां करे गृहीत्वा गगनमुत्पतितः । प्राप्तः श्मशानमध्यं विज्ञपितमितः परं पूर्वम् ॥१६॥
त्वदुःसहविरहहुतयहज्वालालीप्रदीपितानि हृदयानि । प्राप्नुवन्तु निर्वृतिं श्रेष्ठिस्वजनवर्गस्येति भणियः ।।
निभृत्यभृत्यसहिता विनिवेशितमानसा कुमारे । उनुमात्रेण कन्या प्रस्थापिता पितृगृहे राज्ञा ॥२८॥
तां दृष्ट्वा सहसा राहुविमुस्तमिवेन्दोपिम्बम् । श्रेष्ठिमुखं विस्फुरितं सादरमवगुह्य ततः ॥१९॥
सविशेष सम्मान्य तान् नृपभृत्यान् विसृजति श्रेष्ठी । जननीप्रमुखजनेनापि हर्षेणालिङ्गय भणिता ॥
वत्स ! त्वविरहानलसंतप्तमनोभिर्निवदनैः । चतुर्यामापि खल रननिर्यामसहसापमा गमिता ॥१०१॥
रोमाञ्चान्चितगात्रा प्रकटंयन्ती कुमारगुणगणोत्कर्षम् । सर्व तं वृत्तान्तं परिष्ष्टा श्रेष्ठिनं कथयनि ।
ततोऽवगततचितम्तां श्रेष्ठी भणात तेन तब वरसे !। सकुटुम्बपरिजनस्यापि मम जीवितनिर्विशपाया..,
रसता प्राणान् यावहितं तम्य नास्ति प्रतिकारः । ततो दातव्याऽवश्य तस्मै त्वं भवत्विति तावत्।। १०
रत्नपरिपाम्यालं प्रभातममये दौकिवा ततः । श्रेष्ठी कृतपणामः संस्तौति नरेश्वरमेवम् ॥१०॥

1 पिडयदरहा। घमाणवि धमनमो पटु ! नं एएण पुनरयणेग । देयण य मणुपाणं च चिनमारचरिएण ॥१०॥ विनाविपलं तु इमं तुमए नियदिहिगोयरं पत्ता । पन्झ दयाए या मह गेहे परमिया प्रति ॥१०८॥ सा य कुमारं फाऊग माणसे तत्थ नाह ! मंपना । इस रिपलंभियाए विमए को तीइ आएमा ? ॥ तो हसिउ भणइ नियो एमा कुमरावरोहगेहम्मिा जावन्नीवं निवमा मणिया मुपिरलगम्मि ॥११॥ भणि महापसायं फपसम्माणो ममुहिमओ गिट्ठी । अह अन्नया सुपारी तुरप वाटिनमो पाहि ॥११॥ निमुणा अकंदरवं पहुनानारीण तूरग्बमुलं । पिन्छा य गुमुहानमालपमठाइयं तं ॥१२॥ पाणं, तो नंपड़ नाउणं नूरसरविससेग । अस्टिटा फनेमा, कि नीति रहिम्मति ॥११॥ तो निपपुरिस संपेसिऊण पुमरो कहायए ताण । मा महयं रसद इन जा पनायि मंतपई ॥११॥ तो भमपवृष्टितुल्ल एवं मुणिण विहिया जाय । चिटुंनि तार पुमरी तुग्यि नम्मंनियं पगो ॥१५॥ तत्तो गाहमण मलिलमभिमंतिऊण जहविहिणा । पत्तगुलुपर पाया मा उहा अपमान १५६॥ दद पुरमओ कुमरं रूपेग मुरंब मयणमरविद्धा । को एमो फम्म मुभा किंच में पुनिसमा मा॥११॥ सं ने परोपनी नाशिद अणिमिमा ता मंती ! नपमारी तीए पिया खूप पर अपए एवं ॥११॥ धमा सा पुण्णुमरिमनिम्मिया तिहुयणेवि तुह जगणी । जाइ पगमा मि तुम दीष्टसिरिभो।। धनपरा कमलगिरी जीरोजन्य इमं परमाए । पागपरिमाणसए सरणं से पर गंगामी ॥२०॥ भन्यः स एष जनः पुण्यपुत्र इस नाय ! यस्य स्यगा दुरितापहरनमागरिता १०॥ धन्यानामपि धन्यतम प्रभो ! स्वमतेन पुत्ररत्नेन । देवान व मनुजाना परिसचमकारंपरिन । विज्ञपयितव्यं विर स्वया निमदृष्टिगोचरं माता । गरि दयया दुहिता मम गेरे मना it.<tl सा प कुमारं हल्ला मानसे सपना ! संप्राप्ता । ति विपलभिमाया विषये पाया बा को हसिया मणति नए एपा कुमारायरोधगेहे । यावनीवं निसतु समाप्ती गरिधरपने ॥११॥ मणिया महापसा कृतमम्मान समुत्यिक. मेठी । मयान्या कुमारस्वागात पारपर 11 गुणोत्यामन्दर पहनरनारीणां तूररथमुपरम् । पश्यति प गुगल्या मल्लादित मार ॥ शवयानं, ततो हानि शाम्बा तूरम्पर विशेषेण । अहिदा कन्या, विजापती पस्यन्ति ॥१॥ सतो निमपुरुष संपन्य कुमार, कभापयति तान् । मा एन. दहतेई बाबरपरी मन्त्रमाम् ॥१४॥ | ततोऽमतापितुस्यमेतत् शुन्या निमिता यावत् । विन्ति नामारासरित सम्मानिन !!! ततो गारुटमात्रेण सलिलमभिमाश्य पयाविधि । सपना पहला सोरियमुना ११६ त्रा पुरतः कुमारं रूपेण सरनिय मनिसर्गरक्षा । क एर कम्य गन. EिRE !" तिमेव प्रलोकमाना यावतियानमिषा तो माई नरमाया मि कुमार NT सा पुण्यो कानिमा बिभुनेशी तर जनन । सामानव सनोले !! पन्यता यमलामा भवस्थामा ARTI. 1 जाहर बम !!

. सुपासनाद-चरिमम्मेिं- दोलनांगायगो मंनि आपुग्छि गओ कुमरो। तेहिं चिय तूरहिं पदारगयम्मि रडी हि विच वयहि उगिनंतमु मंगलसएमु । वद्धाविनेगु परकम तु अमनलोपन ॥१२२॥ मनावि सापनीइ तीए धूयाए तह य संजुत्तो। संपत्तो नरवइमंदिरम्मि नयमारतिरो ॥१२॥ गरा ने का दर्द गार वियोइ कि किमयंति । पडिहारमइओ तो पणमइ संती निमाई. विरामले निरिट्टो आभट्ठो नरवरण अह भणइ । रोमंचकंतुइजंतसलगती पुणो नपि ॥११ पणचा जकिर नन्यि आवई तपि तुह सुपुत्तेण । कयामहा नरेसर ! वयणं भासन ल विविध सत्रं विन पियरेण तं फहिउँ । विनयइ मन्झ धूया संपर कुमाराउ दुर्गम भीमा नेपटाउं अमर्गरमरपहारभयभीया। जहतीए भयं न हया कुणा पसाग ता सपो' । गल नजिर सोरगरगाम्म गुरुविभूईए । मलाविमलसिरीण पाणी गाहारण कमरे ॥ पिरामसो मा नाहि गम गा दिगहाई । निणधम्म कुलगी धुवनी दिद नदी माकांतरिगहो सासा । तं महिसिंगा रजे मर्ग न समानुपगिएण ॥ नमुमरगानि। समभागमाविषप्पा विरिण पाणे परिप ॥१३२१ गामि उगगोहि । साइलित्या पुकारपनि मुनिगम मुमि Triti का THA | साईन अदिती कोवि तागे मुगइ नग्गी mifi गाभिगइ पागोरी। दिटीए गोपरे कामिन किपई योनि नये"

.विजयचंदकहा।
ર
कोवि उवाओ नत्यि देव ! गहणे न तस्स जो विहिओ । भणइ नियो संपयमविश्त्येव अहं तमाणेमि ।।
चेडयाओ तक्खमाणायेऊण पत्यो बाई । पद्धं दसइ तैसि तं चोर पुच्छइ तहेये ॥१३७||
इन मुमंतो दीसमिस भणइ ओसोयणीए विजाए। सोवाविऊण लोयं मुसेमि सिच्छाए घरसारं ॥
या जंपइ मोसं एसि अप्पेमु, भगइ सो देव ! । जेग अहं आणीओ मांस सबंपि तेणेव ॥१३९।।
आसि मए हरियं भंडायारम्मि तुम्ह तं टवियं । आणेऊण मए चिय सदि, तत्तो य आगंतु॥१४॥
हारिओ परंपइ सुवनवन्याइवत्युसंघाओ । भंडागारं तप्पंगणं च सर्वपि पूरंतो ॥१४॥
इमा दीसइ, देवो तस्य पमाणं, तो निको भणइ । वणियाण अप्पह इमं तो भणिया तैवि नियनियय।।
हेउ भणंति तिहुयणअन्ठेरयचरियहरियजयदुरिय ! । अम्हं पुनोदयजीविएण तं जीव चिरकालं !
ह पंचंगपणाम काऊणं निग्गएसु परेसु । जंपइ सो विजासिद्धतकरो जोडिई. हत्थे ॥१४४॥
पहु ! पमरियउन्भडपयापावणेण अक्तूलंय । उरिखविय इहाणीगो विवसो सुहकम्मनोएण॥१४५।।
हं च सयलकल्लाणकुलहरं तुम्ह चरण कमलजुये । इत्तो ज मह जोग्गं तेण पमायं कुणउ देवो ॥१४६॥
पावि भणइ कल्याणकुलहरं होम एस आएसो। सव्यन्नुभासियांई सुणिजणं अणुटिउणं च ॥१४॥
गट मह दिससु ताई राया तो फहइ दुविदनिणधम्म। अह सुयपुर एवं मझ.पुरा इय विचितंतो ।
जायज इतरणों पुत्वभवभत्यसरियमुत्नत्योपडिवजइ पन्यग्नं देवयउयणीयमुणिलिंगी ॥१४९।।
नस्तर्जयति नगरारक्षिकं नृप. सोऽपि भणति प्रभो ! चौरः । दृष्टगोचरे कोऽपि नैति किमह करोमि ततः॥
कोऽप्युपायो नास्ति देव ! ग्रहणे न तस्य यो विहितः । भणति नृपः सांप्रतमप्यत्रवाहं तमानयामि॥१३६॥
श्वकात् तत्क्षणमानाय्य प्रस्थतो याही । बद्धं दर्शयति तेभ्यस्तं चौरं पृच्छति तयेतत् ।।१३७॥
रन मुप्णन् दृश्यमे, स मणत्यवस्वापन्या विद्यया ।स्यापयित्वा लोकं मुप्णामि स्वेच्छया गृहसारम् ।।१३८॥
जा जल्पति मोपमेभ्योऽय, मणति स देव ! । येनाहमानीतो मोपः सर्वोऽपि तेनैव ॥१३९।।
आसीन्मया तो भाण्डागारे तव स स्थापितः । आनीय मयैव साध, ततश्चागत्य ।।१४०॥
ण्डागारिकः प्रनाति मुवर्णवस्त्रादिवस्तुसंघात । माण्डागारं तत्मागणं च सर्वमपि पूरयन् ॥११॥
हसा दृश्यते, देवस्तत्र प्रमाणम् , तनो नृपो भणनि । वणिग्भ्योऽपये ततो भणितास्तेऽपि निजनिनम् ॥
हीरया मणन्ति त्रिभुवनाचर्यचरितहनजगदुरित ! । अस्माकं पुण्योदयजीवितेन त्वं जीव चिरकालम् ॥
थि पञ्चाङ्गप्रणाम कृत्वा निर्गनेषु पौरेपु । जल्पनि स-विद्यासिद्धनस्करो योजयित्वा हस्ती ॥१४॥
व प्रभो ! प्रतोद्भटमतापपवनेनार्कतूलमिव । उत्तिप्येहानीतो विवशः शुभकर्मयोगेण ॥१४॥
ष्टं च सकलकल्याणकुलगृहं तव चरणकमल युगम् । इतो यद् मम योग्यं तेन मसादं करोतु देवः ॥१६॥
जापि भणति कल्याणकुलगृहं भवष आदेशः । सर्वभाषितानि श्रुत्वाऽनुष्ठाय च ॥१४॥
णाति मे दिश तानि राजा ततः कथयति द्विविधजिनधर्मम् । अथ श्रुतपूर्वमेतन्मया पुरेति विचिन्तयन् ॥
जातजातिस्मरणः पूर्वभवाम्यस्तस्मृतसूत्रार्थः । प्रतिपयने प्रवन्या देवतापनीत मानलिङ्गः ॥१९॥

..
२२१
मुपासनाइ-चरिमम्मि-
अहराया रोमंचियगतो मिदासगार उट्टे । ति पयाहिणीकरेंउ पणमिय परमार भत्तीए ।।१५०॥
उचिपासणे निवेसिय पुच्छइ कह नाइ तिहुयगच्छरियं । इय पहुणा आयरियं, जाईसरगाउ .
आपुरिछप नरनाई विहरिय अन्भुन्नमो गो मोक्खं । राया य तत्य देसे पभावए निर्णमयं धम्म .
तया:-
जगसंमरेण विणा होउं वसे मह सरकारचकं । इय परिभाविय आइमइ चेडयं रायवाडीए ॥१५॥
डिंडीरपिंडपंडुरपुंडरीयं तं धरसु मझुवरि । गयणट्टियदिव्वरूवो तेणावि कए जहादिट्टे ॥१५४१
तो चोरवइपर तह इमम्मि कहियम्मि चारपुरिसेहिं । सीमाला नरवडमो सन्ले ते सेवमावन्ना ॥१५०३
इत्यं सनत्य समन्यायिका मन्यएण तस्साणं । सोऊण तप्पभावं घरंति धीरावि विगएण ॥१९॥
पसरियायाचदुसदो अवमारियदरियमनुतमविसरो। वित्यरियकमलकोसो हपदोसो साइ सो मगे।
मंगलउरनपरामो समागमो चउरवयणमभिहाणो । जयसीहरायपेसियो अह अनया तस्म।..
अत्याणसभाए संठिपस्स सिरिविजयचंदरायस्म । दंसह रायाएम पडिहारपसिनो सोचि ॥१२९५
उठेऊणं राया दोहिवि हत्येहिं गिण्डिऊण तयं । आरोविजण सीसे दावि सिंहासणे तनो ॥११॥
रिम्भियदिपएण समं अत्यागगरण सव्वलोएण । पंचगं पणिवायं काउं चित्तूण वाएर ॥१६१॥
सपथा:-
मिरिमंगलारनपराभो जपमीहनराहियो मुविसामो । सिरिहत्यिणउरनयर पयारमताना
मिरिरित्रपदनिाई सायरमनहि पणयसारं । दिपया सभा सगग्गय मिपि पपोइ ॥१३॥

२२३ पिन। पिजदाहा। जापनि भार पारिपि गम्या विसारिदिल्टा । वीणोवि होइ मनी महलालेतालोलो ॥१६॥ मागमावि गम्या महाण न होमि गोपुम्स । पंचपकमावि गपा सिरिं गया रायभवणेसु ॥१६५॥ विमपापगएणचि परतर फिकरीफयमुरण । सपविपमिमं मन रनमिरि अणुहतेण ॥१६॥ किंतु गुणतम्मवि तुम्न रापमिरपरिपसासणसपिदि।ईमार सरणाणं नपणाइनति मह हिय॥१६॥ तरपारदारपुर्व सप्चन्य गमिमोरि नो दिहो । तो ताविरहहयासो पनलिमो मह मणुग्नाणे॥१६८॥ दर नेण नमो से मुद्दपद्धषियं पणामकुमुमिदं । निम्मरपुमफलर्स विरेपवरभूरुहसमिद्धं ॥१६९॥ पिस। सृजन विभोए निर! निदपुरनणो नगवो जगणिग्यो। कहिउपिन नीरइ दुइमणुप्या मज्जविय ।। ताविरहकापराए जणाए नपणवारिपरेण । पलपमनमो भयंडे बरिसविमो दुरखतवियाए ॥१७१।। HIT पुण आहए याही सह आहिल मा सरीरे। जहतं पति पाणा तालहु दंसेहि अप्पाण।।१७२॥ इस से पायंती सगन्गय गोपर्णमुमहिं । जणयनियहत्यलिहियक्रवरेसु पूर्वव निम्मवइ ॥१७॥ . भणइप फिर जगपाई जाएहि मुरहि हुंति मुहियाई । । विरीयं जायं मइ जाए मझ जणयाण ॥ नो नपसारप्पमुह मंनिजणं पुन्छिण मुमुहुने । विमलसिरीए पुतं मुलोयणं ठगवि रजे ॥१७॥ रज्जम बारगं नइ नयगारं ठारि महामति । संझाए पत्याणे ठिओं यहि सोहणमुहुत्ते ॥१७६॥ . 1 1 भाविजयमन्द्रनपति सादरमगुप प्रणयसारम् । हृदयगतं सदा सगद्गदं किमपि प्रकटयति ॥१६॥ जापन्न मापदं पाप्यापि गुग्यो विशालयः । तीणोऽपि भवति मलविचलन्महाकल्लोलः ॥१६॥ भापगना मपि गुरषो हास्यम्यानं न भवन्ति लोमस्य । पन्धमपसा पपि गजा. प्रियं गता राजभवनेषु ।। विगावम्यागतेनापि वत्स ! क्या किरीकृतमुरेण । सत्यापितमिदं सर्व राज्यश्रियमनुभवता ॥१६॥ फिन्तु शृण्वतोऽपि तव रामशिरोतशासनसमृद्धिम् । ईप्ययेय प्रयणयोर्नपने नाटपत्तो मम हृदयम् ॥१६॥ 'तुरगापहारपूर्व सर्वत्र गंवपितोऽपि नो दृष्टः । सनम्न्यद्विरहहुतायः मम्मलितो मम मनउघाने ॥१९॥ . दिग्धं तेन ततस्तत् सुषपष्टविन घनाशाकुमुमकम् । निर्मलपुण्यफलादयं विवेकवरभूरुहसमृद्धम् ॥१६९॥ सब पियोगे नृप ! नृपतिपुरजनो अनपदो जननीवर्गः । यत्कथयितुमपि न शक्यते दुःसमनुभवत्यचापि च ।। स्वद्विरहकातरया मनन्या नयनवारिपरेण । मलयजलदोऽकाण्डे पर्पितो दुःखतप्तया ।।१७१॥ . संमति पुनराधिना व्याधिस्तथाहिलो मम शरीरे । यथा तत्त्यजन्ति माणास्तस्मा दर्शयारमानम् ॥१७२॥ इति लेख वाचयन् सगद्दं लोचनावकुसुमैः । जनकनिजहस्तलिखिताक्षरेषु पूजामिव निर्मापयति ॥१७॥ भणति च किल जनकानि जातः मुर्भवन्ति मुखितानि । तद्विपरीत जातं मयि जाते मम जनकयोः ॥१७॥ तनो नयसारप्रमुखं मन्त्रिजनं दृष्ट्वा सुमुहूर्ते । विमलश्रियाः पुत्रं सुलोचनं स्थापयित्वा राज्ये ॥१५॥ गज्यस्य वाह तथा नयसार स्थापयित्वा महामन्त्रिणम् । संध्यायां मम्थाने स्थितो पहिः शोमनमुहते ।। -- - । पपरीभूमिमामायाम् | मंमाप्त. मीनि ऋण देशाम्य सतन ten नमानानामाथि नियमानया माणसमरिनाम् ॥1 समर कात्रीयम् । रमणीयानमालागिरितमानस RARI डरप्यामुभारमन्नालिसागर 2013 मुपासनाह परिमम्मि.. मोरेण सहिमो फइवयररंतुस्सारिसहस्सेहिं । संचलिमो चालतो सल्लसइसाई सोपस it निश्पत्यागपत्रइपरपाइट्ठो नरवरेण परिकहइ । 'तव्येलं चिय जपसीदनिश्णो चैटभो । नं मोउ सो सहसा मुको रोगेहिं अमयसिपोच । माइ न अंगे जणणीवि परियणो जगोरणे मंगाणिजम देणं विसजिमओ विनयचंदनरवाणो । सो साहइ तत्तो पसुपत्तं परिया ग्यायडियमन्गो गामागरनगरपरिमंडियं वसुई । बोलतो सो वचइ ठाणे ठाणे पडिग्यो , रापाईगमवायसगगणरायरायविंगाई । ठगवतो भेनंतो दपमणेगाण सुहाण ॥१८२॥ नगरं पगामं पायं निगमंदिराई पूर्यतो। निनाई उद्धरतो सम्माणतो समणधम्ने ॥१८॥. नियरिंगचमूसंचारपविनभूमिभागाए । संपत्तो सीमाए कमेण देसस्त सो शो ॥४ मेरयम एवं नसिनराहिवं भणायेइ । नाकाऊ पसायं मा पयोणी न कापया १५ माहिमामामो भग्गममेण पुणोनि पविसु । रोगति तभी सेणयि तं पदियजितु नना. पमोनिगरो दिमो सनिाउ नायरनणाणं । तेहिवि नियमनीर पारदो सो सरियाभो efter पधानिमिपनिपपामरायागुपरमणीयं । रमणीयरयणमालारिपारपंदुरामा ॥१८॥ पानमामामणिमणं । जसंकुलरत्यामरपुरसुंदरिविरिपपागेयं ।।१८९॥ गम्दानगनुपगतनमीमाई । मोहावियगुरसुंदरिदरिपारकलाई ॥१९॥ बनतारमारिमसः । संचलितधालयन् शक्ष्यमदमाणि मोकभ्य Hot RAMERA नावरेण परिरमयति । तदेवमेव मयसिंहनृपतये बेटको गया ॥१.१५ Reमा मुन्टो गाम्नमिन इव । मानि ना अनन्यपि परिजनो बनारसन Hd, समय में किस किरन्दनरातो । तत् स कथयनि तनयोरगुकण्यं परित्याय ॥ मायाको असामरिमरिता गुाम अनिकामन् स मजति म्याने म्याने HAAT কােনসামৰিকানি। যান মগ ধনখো মুসনাদ । कमि अभियान को निमन्दगनि गन् । गान्युदर सम्मानगन् प्रमणामिल 27, हमा बामयात मया या प्रमा ममाभिगमन न भ्यम् ॥१८॥ सामना पुनः प्रक्निनिय ममेर १४१५ सम्माष्टकमदापनमन ..

विजयचंदकहा। २२५ घरदारविरश्यमुत्ताहलरेणुसत्यियपर्व । पंधवहसुकपरिमुकलोयासीसरवमुहल ॥१९॥ प परमूसबभूयं पविसिय नयरं नियो विजयचंदो । जहसीहमहाराय पणमइ नगणिपि सकलत्तो॥१९२।। नियविरहतवियदेई हरिसंसुजलेण नियनोल । आलिंगिय निवसंत धराए सिंहासणे टवइ ॥१९३॥ अन्नोन्नममदाणंदमंदिरा जाव टंति खणमेगं । रोमंचंचियगत्ता ता समयनियेयो पढह ॥१९॥ अवगाहिऊण जलाई लहिं उदयायलम्मि अन्भुदयं। वियसावियकमलवणो सखुवरिठिमओ रवी जयइ ।। तमयाणुगयं धयणं सरिसं निवविजयचंदचरियरस । पतिपति कणपलक्खं दावद बंदिस्स नरनाहो ।। एनो य सावरहि विननं निणारे सव्येसु । ण्डवणबलिपूयपभि निप्पनं जं जहा इट्ट ।।१९७।।. आसने निणभवणे देवे वंदंति दोवि नरनाहा । भंडारियं भगति य अववि अबाहियादिवसे ॥१९८ पगंति सावया न दल्न घणसारघुसिणमाईयं । दाति य ज किंचिवि तत्थ विलंबो न कायचो॥१९९।। समयमहोयहिमूरीण पायमलं नमंसिउं इति । नियभवणे अॅनति य सपरियणा परमपीईए ॥२०॥ अह पत्यावे कहिओ सुयवृत्ततो निवस्स पुढेण । मइयणसचिवण तमओ जयसिंहनियो भणइ तणय।।२०१॥ तइ बन्छ ! पुहइपालणभरघरणधुरंधरम्मि निचितो । पुलपुरिसाणुचिन्नं संपइ मग्गं पवग्नामि ।।२०२।। तो विनपचंदराया उठेउं जणयपायवीदम्मि । विणियेसिउत्निपंगो सगग्गय भणइ पसिऊण ॥२०॥ परिमाई कवि निपपायकमलरेणए मज्झ भालयलं । ताय ! पवितीकाऊंउचियपि इमं विहेयत्वं ॥२०॥ एवमसग्गहपरमवि पुत्तं संयोहिऊणं जुत्तीहि । पीइमईए सहिमो काइवयसामंतमंतिजुओ ॥२०५।। हगृहद्वारविरचितमुक्ताफलरेणुस्वस्तिकपबन्धम् । पन्धवधशुरकपरिमुक्तलोकाशीरयमुतरम् ॥१९॥ इति परमोत्सवभूतं प्रविश्य नगरं नृपो विजयचन्द्र । जयसिंहमहाराज मणमति जननीमपि सकल्टप. ॥१९२॥ निजविरहतप्तदेहं हांश्रुजलेन निर्वापयन्निव । आलिङ्ग्य निवसन्तं धरायां सिंहासने स्थापयति ॥१९॥ अन्योन्यममन्दानन्दमन्दिराणि यावत्तिष्ठन्ति क्षणमेकम् । रोमायाचितगात्रास्तावत्समयनिवेदकः परति॥१९॥ अवगार जलधि लब्ध्वोदयानलेऽभ्युदयम् । विकासितकमल(ला)वनः सर्वस्योपरिस्थितो रनिर्भयति ॥१९॥ सम्यानुगतं वननं सदृशं नृपविजयनन्द्रचरितस्य । पठितमिति कनकलक्षं दापयति पन्दिने नरनाथः ।।१९६॥ इतश्च श्रावर्षिज्ञपितं जिनगृहेषु सर्वेषु । स्नपनवलिपूजाप्रभृति निष्पन यद् यथेष्टम् ॥१९॥ आसने जिनमयने देवान् बन्देते द्वावपि नरनाथी । भाण्डागारिक भणतम्य अष्टाप्यष्टाहिकादिवसान् ।।२९८॥ मार्गयन्ति श्रायका यद् द्रव्यं घनसारपुरणादिकम् । दापयन्ति प प किचिदपि तत्र विलम्पो न भ्यः । समयमहोदधिपूरीणां पादकमलं ममस्यित्वतः । निजभवने भुनाने व सपरिनना परमप्रात्या ॥२०॥ अथ प्रस्ताव कथितः मुतवृत्तान्तो नृपाय पृष्टेन । मतिधनसनिषेन ततो जयसिंहनृपो भगति तनयम्।।२०१॥ त्वयि यन्स ! पृथिवीशलनभरधरणधुरन्धरे निचिन्तः । पूर्वपुरषानुचीर्ण संपति मार्ग माये ॥२०॥ ततो विजयचन्द्ररान उत्थाय अनकपादपीठे । दिनिशितोत्तमानः सगद्गदं भजाति प्रसघ ॥२०॥ वर्षाणि कन्यपि निमपादकमलरेण्या मम भालतलम् । सात ! पवित्रीकृत्योचितमपी विधानभ्यम् ॥२४॥ -- . गरामलियां विपरितमानपावदम्मानपाएवं विनारयतिगुन्दरतावन्मुम्यापन संपनियामक जग हिमनयोरानीता । यदेव इति जयनि, कम्पन परेन ममाम २२६ सुपासनाह-चरिअम्मि- उच्छपणापुरस्सरमणवग्जापरिपपायमूलम्मि । गिडचि दिक्ख विहिणा नरनाहो मोक्षमाचो। सिरिविनयचंदरापा पयाउ पालेइ परमनीईए । जिणभरणभूसिय विसयमप्पणो कुणा सन्नपि ॥२०॥ नेय देणं मरई कोइ तिरिओ अहव मणुओ वा। सारीण चैव मारो दंडो छत्ताण तन्विमए ।।२२८५ अहमि चउदसीए अमावसाए य पुनिमाएवि । गिण्हेइ पोसहं सो परमं येरम्गमावन्नो ॥२०९॥ तह फहवि करं गिम्हइ जह तं दिनंमुणंति न पयाओ। सावपजणं तु सव्वं अकरं विय सवार फलाणाइदिणेसु सन्चत्यवि सावहिं जिणभवणे । निणमज्जणाई फारइ सयंपि समम्मि जाइती । इय बचते काले कमलसिरी पसंवए पुत्तं । नामेण विजयसेणं फलापगिढ़ सुधम्मिटुं ॥२१२॥ अह अन्नया नरिंदो पासायसिरम्मि कमलसिरिसहियो । जा अच्छइ ता पेच्छइ पनासमम्मि पामाए । बुदनरपिहुणमेगं रइकलहपरबस पडियदसण । अञ्चंत जपत निल्लग्न सज्नियागंग ॥२१॥ कंतमयगत्तं तणुसिरभूपलियरोमचिहुरचयं । अवनमियपिट्ठदेसं घुलंतमुहलालदुप्पिच्छं ॥२१॥ तं दंसिप भणइ पिय विसयपिवासा न जाव अम्हेवि । एवं विनडइ सुंदर ! ता मुघउ रुगर तुते । देवी पभणइ विसपासेवाए जरा फिमेसिमाणीया । देवो इस जपइ, कंपइ एएण मह हिपयं ।। फयमुफपदुक्याणं एवं चिप अंतरं मणुस्साणं । विसयाणं संपत्ती एगेसि नेय अमेसि ॥२१८॥ किन्न। एवमसहदपरमपि पुत्र संयोध्य युक्तिभिः । प्रीतिमत्या सहितः कतिपयसामन्तमन्धियुत. ॥२०॥ उत्गापुरस्सरमनवधानायगदमूले । गृहीत्वा दीक्षा विधिना नरनाथो मोक्षमनुमाप्तः ॥२०॥ सावित्रचन्द्रराजः प्रनाः पालपनि परमनाया । जिनमनमूणित विषयमात्मन करोनि सर्वमपि १२००१ न प मान्दन यिते कोऽपि नियंगथया मनुमो या । शारीणामेव मागे दण्डाणा तद्विषये ॥२०॥ मान्यां पश्याममागस्या न पूर्णिमायामपि । गृह्णाति पाप, स परमं वैराग्यमापन ॥२०९॥ टमा यमी का महानि या तं दतं जानन्ति न प्रमाः । भावकजनं तु सर्वमकरमेर सर्वया । ज्यादा दिने मांगाति प्राय किनभवने । निनमाजनादिकारयति स्वयमपि समये यातितः ॥२१॥ पनि प्रजाति काले कारश्रीः ममते पुषम् । नाम्ना विजयसेनं कलाम धर्मिहम् ॥२१॥ मपन्यदा दोन्दः प्रामादधिराम कमळधीसहितः । यायदास्ते तात् पश्यति प्रयासभे प्रामादे ॥३१॥ नदिपुर विकटपरवा पनिनदशनम् । अत्यन्नं जल्पनिलन सन्निनानाम् ॥२९४!. सपना विरोधालितरामनिदरचयम् । अवनतपृष्टदेश पूर्णमानमुगलालादुर्दसम् ॥११॥ FEEराना मनुष्यणा । विशया मंत्रामिरेला नात्यार ||२१८॥

२२७ विजयनदया। मन्त्रवि रायभीम रवि गुइंगिणो फुट नीया । मा एपावरागपं मिणमिणं इस पपष्टुंत।।२१९।। विगपांगराए मुई मार पपई महावि नाम । फार दमिमं माया पिसएस परम्हापुदी? ॥२२०॥ मापनिमार:- दंगणनाणमगंन विरियमणनं नहा सुध्मणनं । परमायेण मरूलं जीवाण इम, तहावि इमे ॥२२॥ विमपपिरामायापन्धिया इस भने भगाइम्मि । सैपापणत्यमेसि विसयाण राईति दुरसाई ।।२२२॥ भापनि पुण महाविदकम्मा पे फयावि फम्मावि । दालिदुइटाणं अमेसि.जाइ पुण जम्मो ॥२२॥ तो समि परिभोगे फडकपणेन मुहले । भुंजनी यह मम विसयपिरासं पपति ॥ २२४ ।। मा परवि पणाभावे पगाणिविरहेण जि नो रिमया । तो तस्चितामद्विपहियमो दुरखं गमइ कालं ।। "अमाप्ताः संकल्प माना दम चिलया विरहे । सस्यन्ति ज्वस्यन्ति मासयन्ति प्राणिनं विषया" नय मा रिमयनमा पिरपिममविएमु विमएमु । आमयमणोहरेमुवि विसेसमो वड्दए गिद्धी ॥२२६।। उपनेच .. " न जातु कामः वामानामुपभोगेन शाम्यति । हविषा कृष्णवत्नेव भूय एवाभिवर्धते ॥" रिमपिरामा य इपा रागो अणुहलपम विसएमु । पहिले दोसो जीवाण मोडवसयाण ॥२२॥ रागदोमा य पुणी फम्मम्म नियंधणं धुर्व ईनि । फम्मोदएण जीयो पावर दुक्स भवे घोरं ॥२२८।। एवं रिमयपिासा परलोउम्भवाण दुक्रवाण । परमं कारणोसा य जोबो मंदसत्तेहिं ॥२२९।। मो निम्ने सरका, इमं तु पुदपि पिहुणमेयाए। एवं विपारवद्गुलं चिहिये तो तेणिम भणियं ।।२३०॥ । सर्वेऽपि दुःगभीरव सर्वेऽपि मुविपिण म्पुटं जीवाः । तस्मादेतदवस्थागतं मिथुनमिदमिति प्रवर्तमानम् ॥२१९॥ विम्यासेवायां मुन कथयति प्राटं तथापि नाथस्य। कथं दृष्टेदं जाता विषयेषु पराइमुग्वा बुद्धिः गा२२०॥ दर्शनज्ञानमनन्तं धीर्यमनन्त तथा मुग्यमनन्तम । परमार्थेन स्वरूपं जीवानामिदम्, तथापामे ॥२२॥ विषयविपासापामाकर्थिना इस भवेनादी । संपादनार्थमेषां विषयाणां सहन्ते दुःखानि ॥२२२॥ जायने पुनम्नथाविधकर्मण इमे कदापि कम्यापि । दारिद्रयदुःखाानामन्येषां याति पुनर्जन्म ॥२२३॥ तरम्नेषां परिभागे फाडू कण्डूयन इव मुखलेशम् । मुन्जानो पहु मन्यते विषयपिपासा प्रवर्तमानाम्॥२२४॥ अथ करमपिधनाभावे प्रणयिनीविरहेण भवन्ति नो विषयाः। ततस्तचिन्ताशल्यितहृदयो दुःसं गमयति कालम् ।। नप याम्यनि विषयतृष्णा चिरमपि समेविनेषु विषयेषु । अतिशयमनोहरेप्वपि विशेषतो वर्धते गादिः ॥२२॥ विपयापिपासा यं रागोऽनुकूलए विषयेषु । प्रतिकूलघु देपो जीवानां मोहवशगानाम् ॥२२७॥ गदंपो च पुनः कर्मणो निबन्धनं भुवं भवतः । फोदयन जीव. मामोति दुःवं भवे घोरम् ॥२२८॥ एवं विषयापिससेहपरलोकोद्भवानी दु.सानाम् । परमं कारणमेषा च यौवने मन्दसत्त्वैः ॥ २२९ ॥ लो निमन शरपदं तु युद्धमपि मिथुनमन्या । एवं विकारयहुलं विहिसं ततस्तेनेदं भाणतम् ॥२३०॥ -

सुपासनाह-चरिअम्मि-
निगवयणगभियं विनयचंदपिययपपयंपियं एवं । सोउणं कमलसिरी सप्पणयं भणइ नयमित ।
जं मुहरयाए पियंयम ! पयंपियं अप्पियं मए तुम्ह । तं पसिऊण समिज्जउ कुणिमो
तो विजपचन्दराया जेट्टसुयं विजयरायनामाणं । ठविउं रज्ने गिण्डइ विहीए दिक्खं सुगुम्मूले ॥२३॥
फसलसिरीपभिईहि अतेररियाहि तह प मंतीहिं । सामंतेहिवि क्रेहिचि सहिमो अहमहरिए ।।२३॥
गदिऊण दुविहसिम्खं वरिसते केवलीवि होऊण | सासयसोक्खं पत्तो सम्मेए पन्चयवरम्म ॥२३५४
॥ इति स्कुलप्राणतिपातनिरतिचारप्रयमाणवतफलहदान्ते विजययन्दनरेश्वरधान समानम् ।
निनवननगर्भ विजयचन्द्रप्रियतमप्रजल्पितमेतत् । श्रुत्वा कमलनीः सप्रणयं भगति वचनामम् ॥२॥
या मुसरतया प्रियतम ! प्रनल्पितमपियं मया युष्माभिः। तत्प्रसय क्षम्यतां कुर्मो धोयमं परमम् ॥१३॥
दो विदयनन्द्रराजो ज्येष्ठमुतं विजयराजनामानम् । स्थापयित्वा राज्ये गृह्णाति विधिना दी ।
पमलीममृतिभिरान्त परिकी भिस्तपा च मन्त्रिभिः । सामन्तैरपि कैश्चित्सहितोऽतिमहाविभूत्या ॥२३॥1
होत्या द्विविष शिक्षा पाने केयन्यपि मूत्या । शाश्यतसौरयं प्राप्तः सम्मेते पर्वतवरे ॥ २१ ॥

निरवेक्खो दुहमणो तिरियाईणं करेइ जो बंध। सो पावइ बंधवई जह पत्तं बंधुरापण ॥१॥
तथाहि:-
अत्यि पुरं पोराणं परमिणिसंडच पउमिणीसंडं । सुधिचित्तपत्तकलियं पउमावासं सुवाणिययं ॥२॥
सत्यत्यि अत्थिनणवंछिपत्यसंपाडणिकदुल्लालिओ । धणउन्न धणो सेट्ठी भग्ना तस्मत्यि वंधुमई ॥३॥
ताणं च परोप्परनेहनिभरं विसयसोक्खनिरयाणं । वचइ कालो अकलियदुहाण घणधमकलियाण ॥
केवलमवच्चदुक्ख सल्ला दियए परोप्पर ताणं 1 किं विहवेणम्हाणं कुलकेउगुपुत्तरहियाण ? ॥ ५॥
इस चिंताजुत्ताण ताणं वच्चंति पासरा विरसा । अह अन्नपा कयाई पन्धुमई नियघरदुवारे ॥ ६॥
जा चिट्ठइ ता पेच्छइ फस्मइ गाहावइस्स गहवरणी । धूलिभुरुंडियपुत्तेहिं परिंगया चितए तत्तो ॥७॥
पमा एमा महिला जा एवं अत्तए रमायेइ । अइमंजुमम्मणुल्लाविरीए वाणीए सुहयाए ।। ८॥
एवं धरइ कडीए वीर्य हत्यंगुलीए संलग्ग । तझ्याओ य चउत्थं स्टै संभासए एवं ॥ ९॥
आगच्छ बच्छ ! अंबा ज जाइ तं करेह किं पहुणा १ । गिण्हसु अंबपनयुयफलाई नणणीए दिनीए ।।
स्य बहुभिजुयाए चरियं दट्टण तीए महिलाए । अप्पाण निंदती पत्ता गेहस्स मम्मम्मि ॥१॥
चिंतेई अहं जणिया एक्कच्चिय मैदभाइणी विहिणा । एक्कपि पुत्तभंडं जीएं पम्यं न पाए ॥१२॥
जम्मो निरत्यउ तीए जीए महिलाए मम्मणुल्लविरो। रमिण धूलिधवनो पुनो नारुहा अंकम्मि ॥१३॥
अमनकज्जवइपररविकिरणफयस्थिय हिययकुमुयं । ऊसरइ नपरि मणुयाण तणयमुहयंदसञ्चवणे ॥१४॥
--
निरपेक्षो दुप्टमनास्तिर्यगादीनां करोति यो पन्धम् । स प्राप्नोति बन्धयचं यथा प्राप्तं चन्धुरानेन ।।१।। .
अस्ति पुरं पुराणं पधिनीपण्डमिव पमिनापण्डम् । सुविचित्रपा(प)प्रकलितं पभावास मुपाणिन(पानीय)कम् ॥
• तत्रास्त्यार्थिननवान्छितार्थसंपादनकटुललितः । धनद इव धनः श्रेष्ठी भार्या तस्यास्ति पन्धुमती ॥ ३ ॥
सयोश्च परस्परस्नेहनिर्भर विषयसीख्यानरतयोः । प्रति कालोऽकलिनदुःसयोधनधान्यकलिनयोः ॥ १ ॥
फेवलमपन्यदुःखं शल्यति हृदये परस्परं तयोः । कि विभेषनावयोः कुलकेतुमुपुत्ररहितयोः ! ॥ ५ ॥
इति चिन्तायुक्तयोस्तयो मन्ति यासरा विरसा । अपान्यदा कदाचिद् बन्धुमती निजगृहद्वारे ॥६॥
पावतिष्ठति तावत्पश्यति कस्यापि गायापतगृहपत्नीम् । धूलिधूसरितपुत्रः परिगतां चिन्तपनि तत.॥ ७ ॥
धन्यैपा महिला येषमात्मजान रमयति । मतिमम्नुमन्मनोल्लापनशीला पाण्या सुखदया ॥ ८॥
एकं धरति कठ्यां द्वितीय हस्ताहुली संस्थानम् । तृतीयाच्च पतुर्थ रुष्ट संमारत एवम् ॥ ९ ॥
आगल्छ वत्स ! अम्बा यन्जल्पति सत्कुरु किं पहुना । गृहाणामजाम्बवफलानि अनन्या ददस्या।।१०॥
इनि षटुडिम्भयुक्तायाश्नरितं दृष्ट्वा तम्या महिलायाः । आत्मानं निन्दन्ती प्राप्ता गेहस्य मध्ये ॥११॥
चिन्तयत्यहं मनितफेव मन्दभागिनी विधिना । एकमपि पुत्रभाण्डं यया प्रस्तं न पापया ॥ १२ ॥
जन्म निरर्थक तस्या यस्या महिलाया मन्मनोल्लपिता । रन्त्या लिपवल. पुत्री नारोहयो ॥१६॥
अन्यान्यकार्यश्यनिकररविकिरणकानं हृदयकुमुदम् । उस्लसति केवले मनुजानां तनयमुख चन्द्रदर्शने ॥१४॥

परिमुक्तसकलकार्यस्तद्वने तिष्ठति निरशनस्तावत । यावत्सप्तमी रजनिस्तदा यक्षो मणति प्रत्यक्षम् ॥२०॥ • यक्षादेश सवै कथयति मायर्यायांः सा च संतुष्टा । यध्नाति अन्यि भणति चैवमेव भवत्येतदिति ॥२२॥ उत्याय सा कथयति पत्ये ततो विमृश्य-सम्यक् । तेनापि तनयो भविष्यतीति कार्थत साच परितुष्ट।२।। बाम्बा बन्धुराज इति लक्ष्मीविस्तरतस्ततः क्रमशः । अधिगतकलाकलापः संप्राप्तो यौवनं सोऽपि भानापियन पनवेली बन्धुराजपरिकलितः । संप्राप्त उद्याने जनमनओनन्दनाभिघाने ॥२७॥ २३० सुपासनाह चरिअम्मि- दोगचंपि न नज्जइ न गणिज्जइ आईवि अइगई । हिययस्स नियुइकरोजाण मुओ गुणगणाहारी। इय तणयाभावसमुभवेण असुहेण दूमिया संती । दिवा सिटिवणणं परम्मुहा सयलकग्जेमु ॥१६॥ हिमदड्ढकमलिणी इव दीससि किं सुयणु ! पुच्छिए तेण । सा कहइ तस्स पुत्तामावदुई तो घणो भणः॥ मा होसु ऊसुयमणा धणियं भत्तीए धगपनतमहं । आराहिऊग विहिगा तुह पुतं दावइस्मापि॥१८॥ सत्तदिणभिंतरओ ता मा पमयच्छि ! खपमुबहसु । इय वुत्तुं संझाए धणसिट्टी पूइउँ जक्ख ॥१९॥ परिमुक्कसयलकज्जो तम्भवणे ठगइ निरसणो ताव । जा सत्तमिया रयणी ताजखो भगइ पञ्चास॥२०॥ होही तुह लहु पुत्तो, महापसाउत्ति भणिय नमिऊण । जक्खस्स पायकमलं संपत्तोनियगिहे सिटी ॥२॥ जक्खाएसं सव्वं कहेइ भनाए सा य संतुट्टा । वंघइ गंठिं भणइ य एवं चिय होउ एयंति ॥२२॥ तो पच्छिमम्मि जामे वंधुमई पामए सुमिणयम्मि । नियवयणे पविसंत नारंगं जणियगुरुरंग ॥२३॥ उढे सा साहइ पइणो तत्तो विमसि सम्म । तेणवि-तणो होहित्ति साहियं सा य परितुद्वा ।।२४१ तदिवसजायगम्भा पसवइ समए मणोरमं पुत्तं । पत्तम्मि वारसाहे दिन्नं नाम इमं तस्स ॥२५॥ जणएहि बंधुराओत्ति लच्छिविच्छडओ तो कमसो । अहिगयकलाकलाबो संपत्ती जोव्वणं सोति ।। अब केणवि कज्जेणं घणसेट्टी बंधुरायपरिकलिभो । संपत्तो उज्जाणे जणमणआणंदणभिहाणे ॥२७॥ तो पेच्छइ तत्य मुणिं देसतं सुगइपञ्चलं धम्मं । भवाण हियद्वाए उवविटो सोवि निसुणेइ ॥२८॥ तपथा;- दोर्गत्यमपि न ज्ञायते न गण्यत आपदप्यतिगुर्वी । हृदयस्य निवृतिकरो येषां सुतो गुणगणाधारः ॥ ११॥ इति तनयीभावसमुद्भवनासुखेन दाविता सन्ती । दृष्टा प्रेष्ठिधनेन पराङ्मुखा सकलकायेंषु ॥ १६ ॥ हिंमदग्धकमलिनीय दृश्यसे किं सुतनु ! पृष्टे तेन । सा कथयति तस्मै पुत्रामावदु ख ततो धनो मणाले ९७१ मा भवोत्सुकमना पादं भक्त्या घनदयक्षमहम् । आराध्य विधिना तुभ्यं पुत्रं दापयिष्यामि ॥ १८॥ सप्तदिनाभ्यन्तरं तस्मान्मा प्रमदास ! खेदमुह । इत्युक्त्वा संध्यायां धनश्रेष्ठी पूजयितुं यक्षम् ॥ १९. भविष्यति तव लघु पुत्रो महापसाद इति भणिवा नत्वा । यक्षस्य पादकमलं संप्राप्तो निजगृहे श्रेष्ठ (२." ततः पश्चिम यामे मन्युमती पश्यति स्वप्ने । निजवदने प्रविशद् नार जनितगुरुरङ्गम् ॥२३॥ तदिवसमातगमी प्रसूते ममये मनोरमं पुत्रम् । प्राप्ते द्वादशाहे दत्तं नामेदं तस्य ॥२५॥ मतः परमति तय मुनि विधनं मुमतिपयलं धर्मम् । भन्माना हितार्थमुपविष्टः सोऽपि शृणोनि १।२८३.

२३१
.
.
बन्धुपारहा।
पादरियलकुसलवि ते नर मुंरखगणि, सपलकलहं सुपविच न दयाल जाहं मणि ।
संगपाल तह तरफल वरचिनाणकल, जे इय कन्या हुन याहि ते जर नणु विगल ॥२९॥
उसण उमद पासंदर, अररुप्परुविन मन्छरु छ ।
ताई न दुमद कोइ अहिंसा, तो तमणुहह म कुणा हिंसा ॥३०॥
जो सदरमासाए गई कुहम्मु नरु, पच्छत्तापदवेण मु डज्झइ जेम्ब तरु ।
जो घेरलिउ किररिणु गिन्हा कायमणि, सो जाणग जाणाविर बहु तप्पेइ मणि ॥३१॥
नजटकला न बालचीरई, न मंदणु न खालणु नीरई ।
एयाई सोदि फरंति न पावई, ना दय थावरजंगमजीवहं ॥३२॥
चाइदयागुगगगमायने मुणिदपासम्मि । विहिणा तसवहविरई पडिवाना बंधुराएग ॥३३॥
जो एवं परिवन्नइ यन्जइ मो बंधपमुहमापारे । इय फहिए मुणिश्यणा पडियन्जइ तेवि तह चेव ॥३४॥
धणसेटिणा परमो सावयधम्मो दुवालसविहोचि । पणमेउं मुनिनाई सट्टाणं जति ते दोवि ॥३५॥
जीवंदयं दुखंतो मक्सिंस पंधुरायपणिपवरो । पंचहिं भजाहि समं फीलइ दोगुंदुगसुरोध ॥३६॥
अह अनया फाई कणई मिनेण साहियं तस्स । जह अन्ज जोगनंदी उजाणे जोगियो पत्तो ॥३७॥
नो नियगुणगणधवलो पहुमुल्लमालमोनियसरीए । कंठगयाए रहइ हिमवंतगिरिच गंगाए ॥३८॥
ता दहलो पसो अणेगारियाण कुलभवणं । दट्टप्पदंसणं चिप नयणाण फलं घुहा विति ॥३९॥
द्वासप्ततिकलाकुशला अपि ते नरा मूर्खगणे, सफलकलाह सुपवित्रा न दयाकला येषां मनसि ।
संयमकला तथा तपःकला वरविज्ञानकला, ये इति कलाः खलु न जानन्ति ते नरा ननु विकला. ॥२९॥
पह दर्शनानि षण्णवति. पारतण्डानि, परस्परमपि न मत्सरं मुग्धन्ति ।
तेषां न दूषयति फोऽप्यहिंसा, ततस्तामनुतिष्ठत मा कुस्त हिंसाम् ॥३०॥
यः सद्धमाशया गृह्णाति कुधर्म नरः, पश्चात्तापदवेन स दधने यथा तरुः ।
यो पैडूर्य विकीय गृह्णाति काममणि, स ज्ञायको ज्ञापयिता बहु तपति मनसि ॥३१॥
म अबकलापो न वस्कलचीवराणि, न मण्डनं न झालनं नीरेण ।
एतानि शुद्धिं कुर्वन्ति न पापानां, यथा दया स्थावरजङ्गमजीवानाम् ॥३२॥
स्पादिदमागुणगणमाकर्ण्य मुनीन्द्रपार्थे । विधिना सवधविरतिः मतिपता पन्धुरानेन ॥३३॥
एता प्रनिपपेत घर्जयेत् स पन्धप्रमुखातिचारान् । इति कथिते मुनिवमनात्परिवर्नयति तानपि तथैव ।।
नश्रेष्ठिना प्रपन्नः धावकों द्वादशविधोऽपि । प्रणम्य मुनिनाय स्वस्थानं यातस्तो द्वावपि ॥२५॥
विदयां कुर्वन् सविशेष पन्भुराजवणिक्प्रवरः । पसभिभयांभिः समं क्रीडति दौगुन्दुकसुर इव ॥३६॥
ग्यान्यदा कदाचित्केनचिद् मिन्त्रेण यथितं तस्मै । यथाऽध योगनन्युधाने योगी प्राप्तः ॥३७॥
निजगुणगणघयलो यहुमूल्यमहामौक्तिकमालया । कण्ठगतया राजति हिमवाद्गरिरिव गाया ॥३८॥

गन गुग्नी मिलिनः मोहन गालु दर्शयति पाकमन्यतया PREarwद मेटमेटम भगति भुगनः सदासयानात * प्राविंगेन। योस HATit.70 TRY AREEnginiarमपि मानिस मुपासनाह-चरिश्रम्मि- ला काजग पसायं बलुद्द ! नम्संतिमम्मि यचामो । पेच्छामो अच्छरियं किंचिति आगिरि नं दोउत्ति वो आपहिय रहम्मि ते गया तत्य । फापूरणभिईहि कार से गरुपमुस्कार ! विविधा ननिऊण बहुओ कोलाहलेण पुरोगो । मिलिओ सोवि हु दरखइ बहुकोउirint नियनिषामि गए लोए तह चैत्र पन्नुवासेइ । सेटिमुपधुरामो तनिणयाजियो नोई ।। पुलमाहियवंडपमझामो भणइ नेडयं एगंज भणइ धुरामो सपा तए त विपनं ।' पमा चुरायं एमो अमिनउसी तए । तप्पेयव्यो मन्नण इय पजिन से वपणे ॥४॥ नविन युगों ने पुन्छिय नियगिम्मि संपनो । कुणा मुणिकहियाम्म जोगियापर्ण मनोयो गोविन हा वर्ग जो नवि दिपि पत्थिमो देह । जोकि करंड गलं दुलगन व निभाने । नरहु भाताडपनरडार गाठहि । अहिद्वरंधणेहि तो लोभो तस्स भयभीमो ॥१८॥ विदा मावि एच वापरं नागि भगा नणभो । तह पुपएहि पदापि मोडमा कोपि नी गारो पालो एगो गुरूहि तह कहिभो । तात सयमंगीकयों का पाए ! मइयान । शनिबार र पररमा कैगरिपपारण। याद तह सरीरे इय अधीइ दहा मह Hrithi - Emमगि गुणपर्ण निणमयं च। तायन्छ ! तुरणपरियं यजाम भीगण कई writiपानिम्परं या गहि । भनि जंतुगतारण ने मंदपदीया ॥५३॥ tri कुलमानम् । द्रष्टव्यदर्शनमेव नयनयोः फ* पु मुनि ॥१॥ यस बन्दर : स्यानि मात्र । पश्याग आययं शिशिरप्याकृष्ट पारिन 1 तीन । प्रतिभिः कृया नम्य गुरुमुपनारम् ॥११॥ ६६४ सदा पगा। लगनगनम्नदिनगावति योना ॥1॥ arrior म्याग्नानियो मोनेति प्रा नाग बनानम् ! रशियन र मनि sfy us! • writa मग मव: ।।११ 23 4 १६ auntiritten

धुरामाहा।
भमिईति पर्व पोरं से पहचानुपरस्परसना । कोवि हु वयभंगो गणेइ गरुपाई दुवखाई ॥५४॥
इस पिउणा भमतो ममतो सो तिणव सज्जपणं । तह व पपईतो ओईतो न मणयपि ॥५५॥
रायायपादि नाऊण मुगारिहरपरिकलिय। सामेणं भणिमोयि हुन फुणा कनेवि सलपणं ॥५६॥
भर निवेइतो सम्भधणयापरम्मि फलईतो । गहिमा पंधाविप पेडगामो लम्भ धणं किंपि॥५॥
दापल्यपत्य अन्नपि हिपि सो भगा तुम्ह जं एत्य । तस्स य सट्टे खगं गिन्हह एयंति सोमणिः ॥
फोसामो आपटिप रपग्गं देसमिसेण सहसनि । एपकेणं पारणं दो संडर मधुराप सो॥ ५९॥
नियभिचसहामो सो तासेउं पन्धुरापभिषनणं । निययारासम्मि गमो तत्प सरूवे नलारेण॥६॥
पिमरी नरवणा भणिपं जह एत्तिपस्स सो जोगो । ममापपरो तम्हा गवसणा इइन कापल्या ॥६॥
तत्तो पेनसगभो गमिही कुईमु बहुपयारासु । विसरतो पणदुरखं पंधणहमारणाईयं ॥६२॥
पणसिट्टीरि विहवं सत्तमु सित्तेमु परिववेऊण । मुगुरुण पापमूले गिडइ दिक्खं सभग्नोवि॥६३॥
गदिऊण दुविहसिक्ख भने लेणं विदेऊण । संपत्तो सोहम्मे फपेण मोक्खपि गच्छिहिदी ।। ६४ ॥
तिप्रायातिपातपिरतिप्रपमानियारविपाके पन्धुपजधान समाप्तम् ।।
भुवनगुरणोपदिष्ट भीवदयानिर्मलं मन गृहीत्वा । भन्ति जन्तुसंतापनेन ये मन्दबुद्धयः ॥१३॥
भामिप्यन्ति भवं चार ते पान्धादितुःसपरतन्त्राः । स्तोकोऽपि सलु प्रतमको जनपति गुरूाणे दुःखानि ॥
इति पित्रा भण्यमानो मन्यमान. स तृणमिव तदननम् । तथैव प्रवर्तमानोऽर्पसपन् न मनागपि ॥११॥
रामामन्यादिमित्या मुपातिहापरिकलितम् । साम्ना मणितोऽपि खलु न करोति फर्णेजप तद्वचनम् ॥१६॥
अप नृपवेलाऽऽयस्तो सम्पधनश्यतिकरे कलयन् । गृहीतो पन्धयित्वा चेटकाइ लभ्यं पनं किमपि ॥५०॥
दातव्यमस्त्यन्यदपि किमपि स मपति तुभ्यं यदर । तस्य न सहे खरं गृहाणतमिति स भणित्वा ॥५॥
कौशादातृप्य सहं दानमिपेण सहसेति । एफेन पातेन द्विधा सण्डयति बन्धुराज सः ॥ १९ ॥
निजमृत्यसहायः स प्रायित्वा पन्धुराजभृत्यशनम् । निनावासे गतस्तत्र स्वरूपे पुररक्षेण ॥६॥
विज्ञापित नरपतिना भणितं यतास्तः स योग्यः । अन्यायपरस्तस्माद् गवेपणेह न कर्तव्या ॥६॥
ततः पञ्चन्यगतो गमिष्यति कुगतिषु पहुप्रकारामु । विषहमानो पनदुःख पन्धनवधमारणादिकम् ॥३२॥
घनमपि सलु विभवं सप्तमु क्षेत्रेषु मक्षिप्य । मुगुरूणां पादमूले गृहाति दीक्षा समार्योऽपि ॥१२॥
हाला द्विविधशिक्षामन्ते सेलेखनां विधाय । संपाप्तः सौधर्म क्रमेण मोसमपि गमिप्यनि ॥६॥

ततः सबल जलघरोदामगभीरशब्देन तयास्नं कथयनि । तन्मध्ये ज्येष्ठमुनिस्तञ्चित्तानुकूलनार्थ यत् ॥१०॥
मोक्षफलो दुःबदलन आपकालेऽपि दत्तसाहाय्यः । हृदयेप्सितकार्यकरो भवति सुमित्वमिव निनपर्म !
जो लिठ्ठलउडदंढाइएहिं जीवाण ताडणं कुणइ । निस्संको कुद्धमणो दिनोच सो भगइ ..
तथाहि;-
अत्थि भरहम्मि वासे कुसुमपुरं पुरमणंगसारिच्छं । सिरिनंदणं समयरं अविग्गहं खाइसाल्छि ।
तम्मि निवो निवतिलओ मलो दारिददावतवियाणं । रइमुंदरी कलत्त मुकलतं तस्स सुक्दन ॥
तह मंती मइजलही तस्सत्यि पुरोहिओ य सिरिको । से मजा य जमोया पुत्तो वाणज्यि
सो अग्नया कयाई पिरणा अवमाणिओ जडप्पगई । कंघणपुरम्मि पत्तो कणवित्ति कुणइ पई य
विज्जामडम्मि तहवि हु न किंचि आगच्छई पदंतस्स । तो निचिन्नो वाढं पाढं मोतुं ददमरीरो ॥३॥
ओलग्गिउं पवत्तो भोयणवित्तीए स्रगिहवइणो । तस्स सुएणं मद्धि कम्मिवि गामम्मि संचलियो ।
पिच्छंति य ते मग्गे मुणीण जुयलं पहे परिस्सतं । नग्गोहरुक्खट्टिा उबविढे फामुपपएसे ICIN.
सं च नमिऊण दोवि हु उवविट्ठा अह.भणेइभत्तीए। तयभिमुहं मरमुओ पहु ! धम्मो किंफलो.
तो सजलजलहरुदामगहिरसहेण ताण तं कहइ । तम्मझे जिद्वमुणी तच्चित्तणुकूलणत्यं न ॥१॥
तथाहि;-
.मोक्खफलो दुहदलणो आवइकालेवि दिन्नसाहिज्जो । हियइच्छियकज्जकरो हबइ सुमित्तोच
सारीरमाणसाण दुक्खाणे मोयगो मणाणंदो । भवनलहिनाणवत्तं सव्वत्य जयावहो धम्मो ॥१२॥
दालिहवाहिपरमोसहंव सोहग्गकंडयं परमं । मणचिंतियत्यसंपाडणम्मि चिंतामणी धम्मो ॥१३॥
विनाणनाणनणओ वंधू नीसेसजनुबग्गस्स । वीसासकरणपडुओ परमपयवावओ धम्मो ॥१४॥
यो लेप्टुलकुटदण्डादिकैर्जीवानां ताडनं करोति । निःशङ्कः क्रुद्धमना द्विन इव स प्रमति भीमधे !
अस्ति भरते व कुसुमपुर पुरमनगसदृशम् । श्रीनन्दनं स-म-करमविग्रहं खाति(दि)शाठि ॥२॥
तस्मिन् नृपो नृपतिलको मलयो दारिद्रयदावतप्तानाम् । रतिसुन्दरी कलत्रं सुकलत्वं तस्य शुक्लप्तम् ॥१॥
तथा मन्त्री मतिजलधिस्तस्यास्ति पुरोहितश्चः श्रीकण्ठः । तस्य भार्या च यशोदा पुत्रस्तयोरास्ति
सोऽन्यदा कदाचित्पित्राऽपमानितो मप्रकृतिः । काञ्चनपुरे प्राप्तः कणवृत्तिं करोति पठति च ॥१॥
विघामठे तथापि वलु न किञ्चिदागच्छति पठतः । ततो निर्विष्णो बाद पाठ मुक्त्वा दृढशरीरः ॥३॥
अवलगितुं प्रवृत्तो भोजनवृत्त्या सूरगृहपतेः । तस्य सुतेन सार्घ कस्मिन्नपि ग्रामे संचलितः ॥७॥
पश्यतध ती मार्गे मुनीनां युगलं पयि परिश्रान्तम् । न्यग्रोधवृक्षस्याध उपविष्टं प्रासुकप्रदेशे ॥८॥
उच्च नत्वा हावभ्युपविष्टावय मणति मात्या । तदभिमुख सूरमुतः प्रमो ! धर्मः किंफलो भवति ! ANA
पारमानमयोगयोमाची मनआनन्दः । भवजलधियानपात्रं सर्वत्र जयावही धर्मः ॥१२॥
दारिदन्याविरमाधमित सौगाग्यकाण्डः परमः । मनश्चिन्तितार्थसंपादने चिन्तामणिधर्मः ॥१३॥

मिरिया दोगायरान वित्ती सुकुलुपी मुहाण सरनी । सतुलस वित्ती जाया परमेण पम्मेण ॥१५॥ सपलजणपत्यणिज्जा सुहया मन्छंदगामिणी विउला । वियरइ ममुग्नलंगी फिती पम्मेण येमन ॥१६॥ इस कहिउँधम्मफलं भणिया ने दोविसाहुणा भो भो ! । निणवरणिय धम्मं फुणापपनेण पादिया । सिरियन्टेण भणियं गो धम्मो फेरिसो, मुणी कहा ! निभणियमाणं जीवटयाए अशुटाणं ॥१८॥ मह जिगनाइसवं गुगुरमस्व निपाइतनाई । कहिऊण जीवदयामूलतं करा पम्मस्म ॥१९॥ तया:- " पटिनं श्रुतं प शायं गुरुपरिचरणं १ गुस्तपधरणम् । धनगजितमित्र विजनं विफलं मकर माविकमम्" याइसरपंचे जाधम्म कादिय कहइ गिहिधम्म । सो सिरिवन्डो पइ प्रापमा भन्न चिमनि ॥२०॥ न हमि निरवराई जीवे संकप्पभो अहं धूले । नावजी ता मा कुणद पमाय यणिमिणा ॥१॥ तो मुणिमा से कहिया बंधाई पंच इत्य अश्यारा । एएविन कापचया परमय सिरपाण ॥२२॥ भापति तेण भणिए मरमुएणवि वहेच परिवने । विष्णिा पटपपणुज्वरमागेवर माण मुणिनारी ॥ तो दिऊण मुगिणो पलिपा ते दोवि जत्य गंन । मुणिणोनि जहाभिमपं पगया पापण पाण। फरिउणं तं जसं पता ने पुणवि पंचणपुरम्मि । किसिफम्ममाइपाई परिनि फम्मा विधि || अह सूरंग विवाहो पारदो नियमुपाए दिन्थरभो । मह ईगरण फेरि नीए मारणा ॥२६॥ सुपर पहुं सुवर्ण माणिकाई प मोतिपाई र ! मा समंधू प्राण फेसपो पितए एवं ॥२७॥ विज्ञानज्ञानगनको बन्धुनिःशेषमन्तुवर्गस्य । विश्वासारणपटु. परमपस्याएको पर्म ॥१४॥ दोषाचरणनिति मुकुलोत्पतिः मुगानां सपति: । रापलाय विपत्तिमायत परमण पल || सकलननमार्थनीया सुभगा स्वच्छन्दगामिनी विपुल । विचरति रागवानी कात्तिमिन ॥ नि कापिया धर्मफल माणसा तो नावपि साधुना मो भो.।। बिनागिने धर्म पुल समनदास श्रीवान माणित स धर्म. कीदृशो, मुनि. कायति । मिनभणितश्रमाने धीवरयाचा मनुष्टमम् ॥man मिननाथापरूपं पुगुरस्वरूप नीवादितरूपानि विश्वा भीरमामूलक सय ११cn इत्यादिसपर परिधर्म कथयित्या कथयति गृहिधर्मम् । तम. धीबरसो जल्पयात मम विभिन् । महमि निराधान् भावात् साल्पनीर लगन् । पापा नस्मान्मम हर पसार प्रदानेन ! तो पुनिना सस्य पथिता पादयः पयात्रातिधाराः । एरोपिन - A TREE भापनि सेन भणिते पुरगुनेनापि तव प्रतिपसे । विपिना परममपुरतमागेरपति नरोनिमा लो पन्दित्वा पुनी पहिली ती शारपि पत्र गन्तभ्यम् । मुनी बपि कि मकान ॥ वातापामा ती पुकान | पृषिमान पक्ष | पण दिपार मारप्पो निशानाया रितः । मदेश्वोचनारि मया माध! बनाने बहु पुर्ण मानिया र मातिनि म पु मार दिया .

वयमावि खलु योजयामो हलानि, स भणत्यय भद्रायाम् । एते कुर्वन्ति, आत्माकं जानतां न तद्युतम् ।
-
ततः सूरं स प्रभणति बान्धव ! यक्किमप्येति मम भागे । तद् देहि, भणति सूरः किमेवमुच्यते वास!"
इति कृत्या निर्वन्ध बन्धुसकाशाल्लाति विभवार्धम्। श्रीवत्समपि खलु लोमयित्वा नयति स आत्मनः पाश्चर,
प्रतिदिवसमेव वर्धते विभवः सूरस्य, केशवस्य पुनः । तथा क्षीणो यथा भोजनमात्र कृच्छेण संपद्यते ॥३॥
ददतोऽपि नो गृह्णाति सूरस्यायं धनादि स्तोकमपि । इति तस्मिन् क्षीणविभव आगता प्रादृट् क्रमश:११५५
बहलघनकृष्णजलपरान्धकारितसकलगगनदिक्चकायाम् । नच ज्ञायते क्व गतो विजम्भितायां प्रावपि सीमा)
तंतः मुरहालिकेषु गृहीत्वा हलानि क्षेत्रचलितेषु । हलयोक्त्रककरणार्थ श्रीवत्सं केशवो भणति ॥३९॥
सुपामनाह-चरिअम्मि-
जं एस इह वइस्सइ ते सव्वं मझ जाइ विहवाओं निम्दा होमि विभिन्नो पारि विवाहकालाओं
तो मूरं सो पभणइ बंधव ! जं किंपि एइ मह मागे । में देह, मगइ मरो कि एवं बुन्नएक्छ
फस्स य पुन्नेहिं सिरी वाइ मिलियाण नन्नइ न इत्य । होज पुढीभूयाणं मा कवि ०० ..
तो तस्मवि आभारो कइडेयन्योऽवरेण सन्चावि । सुयगत्तमठिएणं एवं चिय पाउ ता बन्छ {१॥
तो भणइ केसवो मह दालिदं होहिई विउत्तस्स । जइ, तोचि न पत्थिन किपि अहं देहि मह मात्र ।
इस कार्य निबंध बंधुसयासाउ लेइ विदवद्धं । सिरिवछपि हु लोमविय नेइ सो अप्पणो पासे ..
पइदिवस चिय बढइ विवो सूरस्स, केसवस्म पुणो । तह सीणो जह भोयणमित्तं किन्छेण संघका
दितस्तवि नो गिण्हइ भूरस्स इमो घणाइ थेपि । इय तम्मि खीणविवम्मि आगो पाउमो कम ।
तथाहि-
गज्जंतगहिरघणगरुयगयघडाडोवपयडियपयायो । उत्थरइ गिम्हनिहणिकविको पाउसो राया ॥३६॥
वहलघणकसिणजलइरअंधारियसयलगयणदिसिचके । नय नजइ कत्य गमो वियंभिए पाउसे ..
इय पाउसेण कणियारिऊण वरिसंतमेघधाराहि । निव्ववियं भुवणयलं मोतणं विरहिहिययाई ।
तो सूरहालिएK चित्तूण हलाई वित्तचलिएमु । हलउत्तयकरणत्यं सिरिवच्छ केसवो भणइ ॥३१॥
'अम्हेवि हु जुत्तेमो हलाई, सो भणइ अज्ज भदाए । एए करिति, अम्हं जाणताणं न त जुत्ते १२१
अह सूरहालियाणं अच्चम्भुयनचिरि नार्ड मग्गे । दडे अविखत्ताण भदाए वोलिओ पहरो ॥११॥
यदेष इह व्येष्यति तत्सर्व मम याति विभवात् । तस्माद् मवामि विभिन्नः प्रथममेव विवाहकालान् ॥१८॥
फस्य च पुण्यैः श्रीर्वतते मिलितानां ज्ञायते नात्र । मयेत्पृथग्भूतानां सा कस्यापि कथमपि दारिद्रयम् ॥३०॥
ततस्तस्याप्याभारः कर्षितव्योऽपरेण सर्वोऽपि । सुजनत्वसंस्थितेनैवमेव वहतु तस्माद् वत्स ! ॥३१५
ततो भणति केशवो मम दारिद्रयं भविष्यति वियुक्तस्य । यदि,ततोऽपि न प्रार्थयिष्ये किमप्यहं देहि मम..
गर्नद्भीरधनगुरुगजपटापप्रकटितपतापः । उच्छलात ग्रीष्मनिधनकविक्रमः प्रावृड्राजः ॥३६॥
इति प्रावृषा कर्णिकारयित्वा वर्षन्मयधाराभिः । निर्वापित भुवनतलं मुक्त्वा विरहिहृदयानि ।।३८॥
जा सूरहालिकानामत्यद्भुतनर्तनी नटी मागें । द्रष्टुमालितानां भदाया अतिक्रान्तः प्रहरः ॥४१॥

२३७ सिरिष कहा। जो आसि नत्य दुट्टो, पयहमणुकूलबहुगुणं लग्गं । तम्मि समपम्मि खित्ते तेहिं फओ खंडणारंभो॥४२॥ फेसवसिरिवच्छेहि अन्नदिणे सोहणे मुटुत्तम्मि । हलउत्तयकरणथं जुत्तंसुं दोमुवि हलेसु ॥४३॥ सिरिवन्छो गोणेणं तहाहओ पछ्याए हिययम्मि । मुच्छानिमीलिपच्छो जह पडिओ धरणिवम्मि । गेहे चिय ते मुत्तुं इलमि चेव कैसवो पितुं । चलिओ खित्ताभिमुई ता फरभरुयं निसामे ॥४॥ रासि जुत्तं चिय तोडिऊण गोणे गए कहवि गहिउँ । असुभे समयम्मि फओ तेणं हलउत्तओ खिते ॥ अह विनापावसरो दुण्डवि हलउत्तयाण सिरिवच्छो । पभणइ केसव ! पेच्छह दिव्वस्स गईए कुडिलतं ॥ सरस्स पुनवसओ पमापओ हालियाण दुमुहुतं । टलियं सुहे मुहुत्ते जाओ इलउत्तओ ताव ॥४८॥ अम्ई पुण वितरीयं जाणताणपि उज्जयाणपि । संजाय इय सुणिउं फोरइ कि केसवो भणइ ॥४९॥ अह अमया य दुनिवि हलाई खेडंति अपणचेव । सिरिवच्छहले गलिओ बलिओवि हु यकए पहिओ। नो तोत्तेणं हई आराहि य विधए पुणो बहुयं । तुत्तम्मि फहवि भग्गे हणेइ पण्हिप्पहारेहि ॥२१॥ सूरसुएणं कजागरण दण पणिो भाया ! । पाणाइवायविरई पित्तुं आपरसि किं एवं ? ॥१२॥ सो भणइ परवसो हं भणइ य तह केसोवि सूरमुयं । किं खलियारसि एवं किं तुह तत्तीए एयाए १॥ सो सो मोणं काउं गो तो सो तहेव सिरिवच्छो । यकं यकं गोणं यहुप्पपारं कयत्येइ ॥२४॥ दंतगिरिडि पबंधइ पुच्छं मोडेइ खाइ दसणेहिं । चंडालोन्व पयंपद अजंपियन्वाइं अइकुदो ॥५५॥ इत्ती य कविलम्सयफत्तरवहुझारितिहपभिईहि । केसवकिसी विणहा ववहरपहिं तओ परिभो ॥५६॥ य मासीत्र दुष्टः, मवृत्तमनुकूलपहुगुणं लग्नम् । तस्मिन् समये क्षेत्रे तेः कृतः कर्षणारम्भ. ॥४२॥ केशवश्रीवत्साभ्यामन्यदिने शोभने मुहत्ते । हलयोक्त्रककरणार्थ युक्तयोरपि द्वयोर्हलयोः ॥४॥ श्रीवत्सो गना तथा हतः पादेन हृदये । मू निमीलितासो यथा पतितो धरणीपट्टे ॥४४॥ गेह एव तं मुस्त्वा हलमेकमेव केशवो गृहीत्वा । चलितः क्षेत्राभिमुसं तदा करभरतं निशम्य ॥१५॥ राशिं योग्यं च त्रोटयित्वा गवि गते कथमपि गृहीत्या । अशुभे समये कृतं तेन हलयोक्त्र क्षेत्रे ॥४६॥ भय विज्ञातावरा द्वयोरपि हलयोस्त्रयोः श्रीवत्सः । प्रभणति फेशय ! पश्य देवस्य गतेः कुटिलत्वम् ॥४॥ सूरस्य पुण्यवरातः प्रमादतो हालिकानां दुर्वम् । अपगतं शुभे मुहतें जातं हलयोश्त्रकं तावत् ।।४८॥ अस्माकं पुनर्विपरीतं जानतामप्युधतानामपि 1 संजातमिति श्रुत्या क्रियते किं केशवो भगति ॥४९॥ अथान्यदा घ द्वावपि हले फर्पत आत्मनैव । श्रीवत्सहले गलिबल्यपि सलु तिष्ठति पतित ॥१०॥ ततस्तोत्रेण हत्याराभिव्य विध्यति पुनर्वहु । तोत्रे कपमपि माने हन्ति प्रष्णिमहारैः ॥२१॥ सूरसतेन कार्यागतेन दृष्ट्वा प्रभणितो भ्रातः || माणातिपातविरतिं गृहीत्वाऽऽचरसि किमेवम् !॥१२॥ स भगति परवसोऽहं भणति च तथा केशवोऽपि सूरसुतम् । किं स्पलयस्येत कि तब विनस्तया ॥६ ततः स मौनं कृत्वा गतस्ततः स तथैव धांवत्सः 1 स्थित स्थितं गो बहुमकार कदर्भयति ॥१४॥ दन्तपिष्टिं प्रबध्नाति पुच्छ मोटमति सादति दशनः । चाण्डाल इव प्रजल्पत्यशल्पिनव्यान्यतिबुद्धः ॥५५॥ -- २३८ व मानः करोमि कि दुषमागरनिमग्नः । तस्मात्मत्यभिरं माणितं रविधिः पुतिः ॥१९॥ सुपासमाह-चारअम्मि- दो सारवलिदावि हु तेहिं उदालिया तो सगडं । वाहेइ भाडएणं सिविच्छो अवरगोणेहि ॥५आ. अह अन्नदिणे जुत्तो सो गलिओ गट्टयम्मि भरियम्मि ।घणधूलीखोणीए खुरेविउक्खणइ न कहति ॥ सगडाओ उत्तरि तो सो आराहिं विधए इणइ । तोत्तयलउडयडंगालिछुवलाईहि निकरुण ॥१९॥ अह मोडेउ लग्गो पुच्छं जा तेश गलिबलदेण । लत्ताए हओ गाई मम्मम्मि मगो गो नरयं ।।६०० तो सूरसुओ चिंतइ हद्धी एसो पमायवसवत्ती । ययमयलणाउ नूणं भमिही एसो भवारने ॥६॥ मन्झवि अलद्धपुव्वं लटुं एयं सुधम्मसामग्गिं । कुगईए निवडतो अप्पा नोविक्खि जुत्तो ॥६२|| सुगई पुण मुत्तिच्चिय सा पुण संपुन्नचरणओ चेव । ते पुण सुगुरूण समागमेण, गविस्सामि ता एए । एवं सो ववसंतो मुक्को पाणेहि आउपजते । अखंडियपढमवओ पत्तो ईसाणकप्पम्मि ॥६४॥ सिरिवच्छनारओवि हु परमाहम्मियमुहाउ निसुणेउं । सुमरेऊणं च तहा पढमाणुव्वयअइकमण ॥६ पसरियपच्छायावो परिचिंतइ हा ! मए अणजेण । अमयलवम्मि निहित्तो कह मुट्ठी कालाडरस १ ॥ लद्धण सल्वसंजमसामग्गिमणुव्वयं मए पढमं । एक चिय पडियन्नं तंपि हु जाणंतएणेव ॥६७॥ भग्ग अइकमतेण पवरअमरत्तकारणं परमं । सिवसुहसंपत्तिफलं कमेण इन्हि तु पात्रो ई ॥६८॥ एयमवत्यं पत्तो करेमि किं दुक्खसायरनिबुडो । ता सच्चमिणं भणिय केहिवि विबुहेहिं पुरिसे ।। "इहैव नरकव्याधेश्चिकित्सां न करोति यः । गतो निरौषधं स्थानं स रुजः किं करिष्यति ?" एवं सो अप्पाण निंदतो निणवरप्पणीय च । धम्मं बहु मन्नतो वाससहस्साई दस गमिउं ॥७०॥ इतश्च कपिलमूपककचरवहुझिल्लीशलमप्रभृतिभिः । केशवकृषिर्विनष्टा व्यवहारकैस्ततो घृतः ॥२६॥ द्वी सारमलीवविपि.खलु तैहातौ ततः शकटम् । वाहयति माटकेन श्रीवत्सोऽपरगवाभ्याम् ॥१७॥ भधान्यदिने युक्तः स गलिः शकटे मृते । धनधूलिशोण्यां खुरानप्युरखनति न कथमपि ॥३ शकटादुत्तीर्य ततः स आरामिर्विध्यति हन्ति । तोत्रलकुटयष्टिलेष्टूपलादिभिनिष्करणम् ॥१९॥ अथ मोटयितुं लग्नः पुच्छं यावतेन गलिबलीवदैन । पादेन हतो गाढं मणि मृतो गतो नरकम् ॥१०॥ ततः सूरमुश्चिन्तयति हा विगेप प्रमादयशवती । नतमलिनीकरणान्नूनं भ्रमिप्यत्येष भवारण्ये ॥३१॥ ममाप्यलयपूर्वा लाध्यतां सुधर्मसामग्रीम् । कुगती निपतन्नात्मा नोपेक्षितुं युक्तः ॥३२॥ मुगतिः पुनर्मुक्तिरेव सा पुनः संपूर्णचारित्रत एव । तत्पुनः मगरणा समागमेन, गयेषयिष्यामि तम्मापना एवं स व्यवम्यन् मुक्तः प्राणैरायुःपर्यन्ते । अखण्डितप्रथमग्रतः प्रा6 ईशानकल्प ॥६५॥ श्रीवस्मनाररोऽपि वलु परमाधार्मिकमुखात श्रुत्वा । गृत्या च तया प्रयमाणुगतातिक्रमणम् ॥१५॥ मनपश्चात्तापः परिचिन्नयति हा ! मानायण । अतल निहतः कथं मुष्टिः कालकूटस्य १ ॥१६॥ सन्ध्याममयमसामग्रीकमगुमनं मया प्रथमम् । एकमेय प्रतिपन्न तदपि गटु मागता ॥९॥ मम्वनिकामना अवगमरत्वकारणं परमम् । शिवमुग्नसंपविफलं क्रमेणेदानी तु पापोऽहम् ॥१८॥ .

सिरियच्छकहा।
उन्नट्टिय निरयाओ इह भरहे मलयपुरपुरे रम्मे । विक्रमरायस्स सुभो हरिविक्कमनामओ होउं ॥७॥
संगायनाइसरणो संविग्गो पालिऊण निणदिक्खं । संपत्तो सोहम्मे तो चुया निव्युया दोवि ॥७२॥
॥ति प्रथमारणमते द्वितीयकातीचारे पधायान्ते विप्रश्नीयासकथानकं समाप्तम् ।
एवं स आत्मानं निन्दन जिनवरप्रणीतं च । धर्म बहु मन्यमानो वर्षसहसाणि दश गमयित्वा ॥७०॥
उदृत्य निरयादिह भरते मलयपुरपुरे रम्ये । विक्रमराजस्य सुतो हरिविक्रमनामतो मूत्वा ॥७॥
संजातजातिस्मरणः संविग्नः पालयित्वा जिनदीक्षाम् । संपाप्तः सौधर्मे ततश्च्युतौ निर्वृतौ द्वावपि ॥७२॥

गलकंबलकनाई कप्पण जो फरेइ जीवाणं । सो राहडोव्व पावर भवभमगदुराई मीका ।। तयाहित महिमदिलामुइतिलयव लच्छिनिलय पुर इह पसिदा विनियविपक्खनरिंदोराया तत्यत्यि कुम तस्सत्यि पिया गोरीव संभुणो सीलसालिणी लीला । राहडनामा मती सुरज्जाज्जे सपा सयो" मा अन्नपा नरिंदो राइडमंडलियमाइलोएण। परिवारिओ समंता अत्याणसहाए उपxिो ren जा चिट्ठा ता दिट्टो एगो विज्जाइरो नहयलाओ। आगच्छंतो फरकलियसग्गफलमो समग्यो मान मानो अत्याणे पमणइ नरनाहपणयरयकमलं । कुरुचंदराय ! निसुणसु विनानि मज्म पमित्रण । सनगं मन्झ पिया रक्खयबा तए पयत्तेण । जाव अहं संगाम करेमि गंतूण सा रिउगा loan ममत्य कत्यवि हे एवं मोक्तुं चएमि नहु तेण । तुह पासम्मि मुएमि परनारिसहोपर ! नरि? परकग्नकरणरसिया दीसति महीए पनिरलनरिंदा । तुम्हारिसा महायस! पुरिसोतमगुणगणोगा। मन्नस्म पर एमा पाणपिपा पणाणी इमा तम्हा । रक्सयच्या तुमए इय मणिउ तो गमो सगी. दिमागम्म मामा उनविद्वा सपरपणदणी जाव । ता गपणाओ सहसा फरयमणादा मारे गामा मन्त्राण नगाण तम्मि अत्याणे । दिदगाहमंडलग्गा दुरपया निरडिया AWARE सनो परेन रिगा परिप गपणंगणाउ सिरकमलं । मणिमादिप्यमाणं मझण्इदिणिदरिया१३॥ गुरापारणदारणमारिपरणं भईव दुष्पिछ । तियणीभंगुरभालं निददरदंतग्गदडोरे ॥१४॥ मानानिदिन यः करोति जीवानाम् । स राहह इस मामोति माभूमणा सानि महानन्दमुनीहामि नळय पुरमित प्रसिद्धम् । विजितविपक्षनेन्द्रो राना ताम्ति हात मा विगत लामो सालिनाला हानामा मन्त्री राज्यका सा मन ।।। WER नरेन्दो महामारनिकादिलोरेन । परिवारितः समन्तादाम्यानममायामुपविर: ||! हात दादर एव विधायगे नमस्तात् । मागछन् करकलिताफलक: समायंध ॥ का सामान प्रति नरमाणपादकमलम् । कुरुनन्दराजन् ! शृणु विशीं मा प्रगथ , कर किया नया प्रयम्नेन । यावदा संग्राम करोमि गयो सार गुणा Itan बस मद मोक्न शक्नोमि नैव तेन । नन पायें मुगामि परवारीमदोदर ! नरेन काननिय मन मा प्रतिस्तनन्दाः । माया महायशः । पुरुषोत्तमगुणाकामा কৰ গৰি নষেয়ে প্রমান। বিশ্ব সুন্দশিনি মসি বা ল , শৰৰ বলি মহিলা যাক। বাথর গান শাকিয়েদখা দুগ্ধ গদি को मिन्नम्म HATANT PAIN बाहिर बनाविरम् । माविमुलायमान wateीय विमा farrantier म - १ 1

महामनिषा
२११
मग मरनिय परियं पारमयमाजरं धपि नमोनिं ना दई मगरियरपणा परीभगा रापं ॥१५॥
एमोपा पानपिनो रिउगा पारादमी न मंदो ता सरस विभोर नोपाणे पारिर सपमा ||१६||
मा पाजग पमा गिा परदेहि.भाप ! दारूणि । पिपरिरहदहणदरं दोमि देहं पुणो नेणं ॥१७॥
माई रमा भगि भगिणी तं मन ना करनं । तुद मंनियंनि मुंगगु पाणारिणपदिपि ॥१८॥
लोण भणिय नीए एवं चिप ल्य समधुन । ज इपिरतुरिखयमणाए मे देसि पहाणि ॥१९॥
पुणरवि पापपारं भणिया रमा न गमिय साउं । अपाणम्मिवि पीडा विहिणा विहिया इवइ सहपा ॥
ग्गु मालपभारं हार मिवरमगिमगारमुपारं । निगगु रमाए सिदतनावमो सुहनिहिपिसाए ॥२१॥
परिर दिहिसर ऐवं पा गिपरागमनं । सपनिगमणिणो मुगिणो गुरुणो, जीवाइतलाई ॥२२॥
इस भणियाविन ममा बरपाईसम्म सा ग्यपरी । पपरगुणे उपरि पुणो पुणो रुपा तो रमा ॥२३॥
दारिमाई मासे पंदणफटाई गिरण चियं । मामा पपरी नियपइगनाई पनि पितॄणं ॥२४॥
उपदमालचिपाए चिपाएगा तीए जा किर परिधा। कुरुपंदनराहिवपुरमोसो आगोखपरो॥
फापारिपारपायगो नरनाई पगमिऊण विभाइ । पर! परनारिमहोयरमत्यपचूडामणि ! नरिंद।।
हम्म पदाग भए निम्मो मर्ने गरिटरकलिभी। सरणागपनणाच्छल ! मह दइयं मे सपप्पेस ॥
मंद निपनपर पर गनिम्न प्रेण नगमगाणंद ! । आणानिदेसफरो एम नणो तुझ सपकालं ॥२८॥
तो गुहिमा नरनारी गितह फि उत्तरं पपरमि । तो परिसत्ता दिही रमा मंतिस्स पयणम्मि ॥२९॥
सेन सममेव पनि महारपानजनर कपन्धमपि नतः । सतया दृष्ट्वा मुकुलितयदना सनरी भगति राजानम् ॥१५॥
एप मम प्राणपियो रिणा ध्याास्तिो न संदेह तमासस्य वियोगेऽहं नो प्राणान् धारयितुं शता॥१९॥
हम्मात् या मसार्द शाम मम देदि भात ! दारूणि । प्रियविरहदहनदग्धं ददामि देहं पूनन ॥१॥
तदा गहा मजितं भगिनी श्यं मम तम्मादिदं राज्यम् । तव समिति मुघ माणपरित्यागधुद्धिमपि ॥१८॥
भनः पुनणि तवमेवात्र पुमा पन्धुन्वम । यदिष्टविरह सितमनसो मे ददासि कष्टानि ॥१९॥
पुनरियापार भणिता राजा न पुक्तमिति कर्तुम् । भात्मन्यपि पीडा विधिना विदिता भवति मुखदा॥२०॥
पर महातभार हार शिवरमगामनोहरमुदारम् । जय रुपायान् सिद्धान्तजापतः मुखनिधिपिशावान् ॥२१॥
परिहर पुटिमका देवं मन्यम्य विगतरागमलम् । समतृणमणीन् मुनीन् गुरुन्, जीवादितत्वानि ॥२२॥
इति भगितापि न मन्यने पचनं पृथिवीश्वरस्य सा सनरी । सनरगुणानुवार्य पुनः पुना रोदिति ततो राज्ञा ॥२॥
दारितानि तम्यं चन्दनकायानि पिरचय पिताम् । अप सा बनरी निजपतिगात्राणि शामिति गृहीत्वा ॥२४॥
तपदन्वालाविताया चिनायो सा तम्यां यास्किल प्रविटा । पतः कुरुनन्दनराधिपपुरतः स आगतः सचरः।
परफलिनफरको नरनाथं पगम्य विज्ञपयति । प्रभो ! परनारीसदोदरमस्तकपुडामणे ! नरेन्द्र ! ॥२९॥
समभावेण मया निहतः घरिवनकालनः । शरणागतजनवत्सल ! मम दयिता मे समर्पय ॥२५॥
संमति निजनगरं प्रति गमिष्यामि येन जनमनमानन्द ! | आशानिर्देशकर एप जगतिक सदाकालम् ॥२८॥

- पन्तःपुरे सिस्वा मम प्रिया मामि साधितं ज्वलनम् । यदुच्यतेऽमि परनारीसहोदर मातायेत : बलिमोनिसावानाम् ! रसाबुनाना रवा विमुग्मिती राया न्वत होनुमा भावनिमा सा! परतः प्रत्युत्ता प्रति नानाराम MY કરે सुपासनाह-रिमम्मि- तो मंतिणा जहटियवृत्तंते साहिए समग्गैवि । ता कसिणीकयवयणो खयरो विनवइ भरनाई hd अमयपि विसं जायं चंदोवि हु मुयइ जलणजालोलि । मायंडोवि हु पयडइ अहह ! तुम्हारिसात्रि जा परिचयंति पागयजणव मज्जायं । ता नाह ! समुझेहिवि नूगममुद्देहि महमेसो पञ्चक्खो सा मह अंगाई पणइणी घेत्तुं । चडिया चियाए, अलियपि वुच्चए । प भतेउरेण छुहिऊण मह पियं भणसि साहियं जलणं । जं वृञ्चिजइ सि परनारिसोयरो आयरसि । ता निपजसपसरं तिहुयणपि उज्जोयमाणमिममेवं । मा कुणसु कलंकेउं तुल्लं चंदेण जपना वा अप्पमु मह दइयं कुणसु दयं जा तुइ महासा । अह तुचिय आसा सहसेव गांव पारि तं सचं मन्नतो तदुक्खदुहाउलो नरवरिंदो । किंकाययविमूढो छूढोच्च जलंतजलणम्मि ॥३७१, भइकसिणीकयवयणो अहोमुहो जा न किंपि पडिभगइ । ताव खयरो पयंपई सर्चचिय सा मयाजा तहवि हु रापा चिइ निरुत्तरो जाव खेयरो ताव । जंपइ मयावि एसा जीवउ तुझपहारेगी। पभणा मागच्छ पिए ! परदुइदुहिओ सुहं लहउ सामी । इय भणिए नाव नियो उमसियो ईसि उदाममइलालीकसालियतिलिमकसिपहुडका | डकायोकाण रवो विभिओ रायपंगणए ॥५॥ वम्मम्मठिया दाणुसारो भावनिम्भर खयरी । पुरओ पणचमाणी पणमइ नरनादस्यकमले १७२। तह कोउपत्यमित्यं विहियं मे खपरइंदियालेण । इय पहिउँ नरवणो पिच्छणय तेण पारदं ... पता मितो मरनायचिन्तयति किमुतरं प्रयच्छामि । ततः प्रक्षिप्ता दृष्टी राज्ञा मन्त्रिणो वदने ॥२९॥ तो मन्त्रिमा यथास्थित तान्त कथित समप्रेऽपि । ततः कृष्णाकृतवदनः खनरो विज्ञपयति अमृतमात विष जातं मन्द्रोऽपि खलु मुन्चति ज्वलनन्यालालीम् । मानवोऽपि सल प्रकटयत्यहह ! काण्टेऽपि तमःपटलम् ॥३१॥ कुमादृप्सा अपि यदि परित्यजन्ति प्राकृतजना इव मर्यादामा ना ना समुद्रपि नूनममुर्भवितव्यम् ।। अहमेव प्रत्यक्षः सा ममानानि प्रणयिनी गृहीत्वा । घटिता चितायाम्, अलीकमप्युच्यते किपिए मानिनपरा प्रमग त्रिभुवनमप्योतमानमिदमेवम् । माकुरु कलङ्कयित्वा तुल्यं चन्द्रेण जगभाप सम्यं पन्दमागम्मत् सःसाकलो नरवरेन्दः । किंकर्तव्यविमूरः लिप्त इव उवलायलने ॥३॥ मानिसमा सानोऽभन्यो वा हिमपि प्रतिभावान सत्यमेन सा रता fistt., सान्त राम निति नियगे पावसभरस्तावत् । अनि मृताध्येपा नीवतु तव प्रमावेग ॥३९॥ मम प्रिय परामद सिता मर्म समता स्वामी । इति मणित यावन्नप उयमित बाबा ।

२४३ राइडमंतिकहा। मो राया पुरलोओ मंतियणो मंडलीयमाईया । विम्हियहियया जंपति अहह ! अच्छरियमच्छरियं ॥४४|| नो राया भणइ तयं कि खयर ! इमंति कहसु सम्भाव। न भवामि अहं सयरो नरपुंगव ! इंदियालीओ। प जपते तेसि सपरियणो नरवईवि तोसेण । सव्यंगियमाभरणं फडगाई देइ, इत्तो य ॥४६॥ प्रत्यारोति मुणित्ता सहसां गयणंगगाओ अवयरिओ।चारणमुणी महप्पा चउनाणी ताण पुण्णेहि ॥१७॥ सपरिग्गहो य राया अन्भुटाणं करेइ पणमा य । उवणमियं सीहासणमह तत्य मुणिम्मि उवविहे ॥४८॥ परियं पेच्छणयं मुणिणावि य देसणा समारदा । संपवियेयकरी सुगंवि सव्ये तमुवउत्ता ॥४९॥ स्यादि नह एस इंदियाली दंसइ खणनस्मराई रुवाई । तइ कम्मसुत्तहारो मुत्तइ जीवाणवत्याभो ॥५०॥ दिम चिय बालसं तत्तो कुमरत्तनुम्यणत्ताई । ततो य बुड्ढभावं कयाइ पंचत्तसंपत्ती ॥५१॥ यपि कुणइ तिरिय मणुयं वा, माणपि नेरइयं । देवं वा मणुयं या तिरियं वा, तिरियमवि एवं॥५२॥ रिइयपि हु तिरियं नरं च, पनि दियपि एगिदी । इय घडणविदडणाहिं विणडइ भुवणं असेसंपि ॥५॥ लत्तणेवि किंपि हु-फरेइ कुर्हि नरि खई वापि । कुमरत्तेवि हु पने घरा घरं भामह भिासं ॥२४॥ नुल्लमवणम्मि पत्तं हंसावइ दुकामसप्पेण । जब अप्पमवेयंतो पहइ सो दुरियगत्ताए ॥१५॥ लिपलियगलियसोई कुणइ य बुहत्तणस्स समम्मि । वंकीकयकापलयं हासकर तुच्छनरुणीण ॥५६॥ तो भो सबनणाणं सचावत्थामु नत्यि धेपि । सुहममुई पुण दीसइ पचरखं व जीवाण ॥५॥ तय कौतुकार्पमित्यं विहितं मया सचरेन्द्रनालेन । इति कथयित्वा नरपति प्रेक्षणकं तेन मारग्धम् ॥४॥ ततो राजा पुरलोको मन्त्रिमनो मण्डलिकादिकाः । विस्मितहदया जल्पन्ति अदद ! आश्चर्यमाश्चर्यम्॥४४॥ ततो राजा भणति तं किं खचर ! इदमिति कथय सद्भागम् । न भवाम्यहं वनरो नरपुङ्गव ! ऐन्द्रजालिकः ॥ इति जरुपते तेषां सपरिजनो नरपतिरपि तोषेण । सर्वाङ्गीणमाभरणं कटफानि ददाति, इतम ॥१६॥ प्रस्ताव इति ज्ञात्वा सहसा गगनानणादवतीर्णः । पारणमुनिर्महात्मा चतुनिस्तेषां पुण्यः ॥१७॥ सपरिप्रदत्य राजाऽभ्युत्यानं करोति प्रणमति च । उपनामिनं सिंहासनमथ तब मुनापविऐ ॥४॥ संवृत्त प्रेक्षणकं मुनिनापि च देशना समारब्धा । संवेगविवेककरी शृण्यन्ति सर्वे तामुपयुकाः ॥१९॥ पंथप इन्द्रमाली दर्शयति क्षणनवराणि रूपाणि । तथा कर्मसूत्रधारः सूचयति जीवानामवस्याः ॥१०॥ प्रथममेव पालत्वं सतः कुमारवयायने । ततश्च पृद्धभाष कदानित्यान्वसंपतिः ॥११॥ देवमपि करोति तिर्यन्नं मनुज था, मानवमपि नैसयिकम् । देव वा मनुकंपा निर्यच वा, नियन्त्रमप्येवम् ।। नरयिकमपिन तिर्यचं नरं च, पन्नेन्द्रियमप्येफेन्द्रियम् । इति घटनविधानाभ्यां विनटनि भुवनपशेषमपि।। पालत्वेऽपि कमपिपलु करोति कुष्टिनं स्वरिण क्षयिण कापि । कुमारत्वेऽपि हि मासे गृहाद गृहं भ्रमपति मिला। यौवनयने प्राप्त दंशयनि दुष्टयमसण । यथाऽन्मानमविदन् पनि म दुरिनगर्ने ॥५५॥ यलिपलितगलितशोभं करोति म वृद्धावस्य समये । वकीकृत कापल शम्य सुनगानाम् ॥५६॥ ."

-- AUR . It विनिमोनियमनमनदलत्यापले गगने । रामापि करोति धर्म राज्यधुरा राहडे स्यापि १४ मानवदमनार मारपनि बान्येषाम् । महाशा प्राध्यापुस्ताम: का कारण निवेदयति मान्यताम् । नतिशाराविधिताना Amt.in सुपासनाह चरिअम्मि- सा कम्मरखयहेउम्मि जयह जिणदेसिपम्मि घम्मम्मि जेणक सो पुण जीवदयच्चिय सेसा सच्चाइया वई तस्सा । तं सवओवि काउं असमत्यो अह पणमिजण विनवइ नरवरो राइडो तह अमच्यो। पुन्यपुरिसकमेणवि सम्मत्तं अम्ह पडु ! पाणाइनायविरइंपि देसओ देह अम्ह पसिऊण । भणइ मुणी होउ इमं किंपुण एए इसारा पंधवहं छविच्छेयं अइभारं भत्तपाणवोच्छेयं । दुदृमणएहिं एए वजेयत्वा पयत्तेण ॥६२॥ तो विहिणा पडिवनं पढमवयं निवअमंचसइदेहिं । अवरेहिवि अवराई वीयवपाईणि गरियाणा तो मुणिवरेण भणियं गच्छामो पत्थुयम्मि कम्मि । पडिवन्नवयविसेसे विसेमो उन्जमेरने इप मणि उप्पइओ तमालदलसामलम्मि गयणम्मि । रायावि कुणइ धम्म । .तो राहडोचि एके ठायेइ पयम्मि मंडलीयाण । अन्नाण पयम्भंसं करेइ निययाए इच्छाए ॥६॥ एवं च घमाणो दिणे दिणे चडइ गरुपअभिमाणे । थेवेवि हु अपराहे अगरुयं कुणइ सो दे । केसिपि हु करचरणे अनेसिं पुण सउटनासउड । अनेसि कणावह निकरुणो मूलगो को maa उपासवइ नपणे दसणे पाढावए य अन्नेसि । केसि च सयासाओ गिहावर उगदंडे सो पण बसणडेयं फारह निभं कप्पावए य अन्नेसि । एवं च से चडिओ आराहविवनिपाणपि भारोवि भलीयं अबराई निपघणं अदिताण । अनेसि भयहेउ कम्पापइ अंगुषंगाई ॥१॥ ततो मोः सर्वजनानां सर्वावस्थामु नास्ति स्तोकमपि । सुखमसुख पुनर्दश्यते प्रत्यक्षमेव जीवानाम् ॥१॥ मात् धर्मक्षबहेती यतवं जिनदेशिते धर्मे । येन कदर्थनघनदीःस्थ्ययजित लमध्य सिद्धन्वम् ॥१५॥ स पुनर्गक शेषाः सत्यादिका विस्तरस्तस्याः । तां सर्वतोऽपि कर्तुमसमर्थः करोति देशन ॥५॥ मग मणम्य विवग्यति नरवरी राहतस्तथाऽमयः । पूर्वपुरुषमणापि सम्यक्त्यमादयोः प्रभो ! अम्ति ।" भापतिचटविरतिमाम देशनो देशावयोः प्रसय । मणति मनिभवावद कन्येन हहानिचाराः ॥६॥ पन्य रविन्दो प्रतिमारो मक्तपानम्युच्छेदम् । दुष्टमनोमिरेते वर्मयितथ्याः प्रयत्नेन ॥१२॥ खो रिषि प्रतिपय प्रथमत्रतं नृपामयश्रादेः । अपरेरप्यपराणि द्वितीयवादीनि गृहीतानि ॥६॥ सटी परिवरेण मभित्रं गच्यामा प्रस्तुते कायें । प्रतिपन्नात विशेष विशेषत उपन्तया ॥१५॥ सनो राइयेभ्येकान् स्थापति पदे मालिकानाम् । अन्येषा पर करोति नियेण्डया AM राम मारो दिन ने की गुभिमाने । स्नो सागतिगुरु करोति स प्रारम् ॥६॥ रेली सरकारन्या पुनः सौष्ठनासापुटम् । अन्यथा छेदयति विवरणो भूहर . . पर सिरहम् । भन्यता महशदवसानि Itsti २४५ राहामंतिकहा एवं च कुणंनी मो लोयाणं जाणिऊण नरयाणा । भणिभो राहडमंती मा फुण इइ दारणं पा॥७२॥ जाणंनाण अवस्सं वयस्स भंगो न एत्य अड्यारो । सो होइ अगाभोगाइफारणा तो तयं चयह ॥७३॥ हालाहल विसपिपर्ण वर खु एरियाए हणणमुपरस्म । पचपसिहराउ परं अप्पा मुको निरालंबो ॥७॥ जालानालकगले जलणम्मि परं विसिज निविसिना । सग्गुग्गधारउरि न उण भंसिज निपनियम।। पि.शा सम्भंति विविहमणिकणपरयणभवणोवभोपसंजुत्ता। रिद्धिविसेसा न उणो कहंपि धम्मो दयारूवो ॥७६।। भणिऊणं आएसो पमाणभिय अग्गो नरिंदस्स । कहावर फरचरणे तहेव निद्धंधसत्तेण ॥७॥ माराविय तारबंधयेण अ६ अमया उलं लहिये। निहमो छुरियाए मगो गो य तचं नरयपुइविं॥७८|| सत्तोकि उन्हो भमि मंसारसायरे पोरे । ल पुणोवि धम्म अणंतसम्म सिवं लहिही ॥७९॥ कुरुचंदोवि हु रापा पन्जंते अणसणं विहेऊण । पावियसमाहिमरणो सोहम्मे सुरवरो जाओ ॥८॥ तत्तो अवरविदेहे होऊण कपंगलाए नरनाहो । पत्तो निव्याणमुहं पजते लजिणदिक्खो ॥८१॥ बयइपारो दुरखाण कारणं वनणं तु पुण तस्स । अविलंयेणं सिबसुहजणयं ता चपह एयपि ॥८२॥ रति मायातिपाततृतीयातिचारे राइडमन्त्रिकथानकं समाप्तम् । एवं च पुर्यन् स लोकानां ज्ञात्वा नरपतिना । मणितो राहडमन्त्री मा कुर्विति दारुणं पापम् ॥७२॥ मानसामवश्यं प्रतस्य भह्रो नाबातिनारः । स भवत्यनाभोगादिकारणात् ततस्तं त्यज ॥७३॥ हालाहलाविषपानं घरं खलु धृरिकया हननमुदरस्य । पर्वतशिखराद् वरमात्मा मुक्तो निरालम्बः ॥७४॥ ज्वालाजालकराले ज्वलने पर विशद् निविशेत । सनोमधारोपरि न पुनशेत निजनियमम् ॥७॥ लभ्यन्ते विविधमणिकनकरत्नभवनोपभोगसंयुक्ताः । ऋद्रिविशेषा न पुनः कथमपि धर्मो दयारूपः ॥७॥ माणत्वाऽऽदेशः प्रमाणमित्यप्रतो नरेन्द्रम्य । छेदयति करचरणांस्तथैव निर्दयत्वेन ॥७॥ मारयित्या तस्करयान्धवेनाथान्यदा छलं लब्ध्या । निहतः परिकया मृतो गतश्च तृतीयां नरकथिवीम ॥७८॥ सनोऽपि सद्वृत्तो भ्रान्त्वा संसारसागरे घोरे । लम्ध्वा पुनरपि धर्ममनन्तशर्म शिवं लप्स्यते ॥७९॥ फरुचन्द्रोऽपि खलु राजा पर्यन्तेऽनशनं विधाय । प्राप्तसमाधिमरणः सौधर्मे सुरवरो जातः ॥८॥ सतोऽयर विदेहे मृत्वा कृतमालायां नरनाथः । प्राप्तो निर्वाणसुख पर्यन्ते लन्धजिनदीक्षः ॥८॥ प्रतातिचारो दुःसानां कारणं वर्जनं तु पुनस्तस्य । अविलम्बेन शिवसुखजनक तस्मात्त्यनतेतम् ॥८२॥ --

--
कस्यापि भार्या वरंरूपशालिनी कन्यका त्वन्यस्य । रत्नकनकादिकानां संख्यापि न तेन इतानाम् 161
सत भारतिकवदनं पश्यति नृपो मणति प्रणम्य सोऽपि । सर्वमेव सत्यमिदं यज्जपति पुरजनो देव। .
: निकरुणो जो जीवे आभारारोवणेण पीडेइ । सो इह पेचमयेमुवि मुलसो इव सहइ दुक्खाई।
तयादि-
निवभवणपवरनाईि व्यारपायारनेमिपरियरियं । भरइरहचकभूयं नयर नामेण चकपुरं ॥२॥
तम्मि रणरंगमल्लो राया निचंपि चायदुल्ललिओ। लीलाविलासकलिया ललिया न.
तत्यत्यि सुलससेठी निवपुरदिट्ठी सया अहम्मिट्टी । अइनिविडमिच्छदिट्टी . gal
सव्वेसुवि कज्जेसुं नरवणो नियमणव निमिचो मिचो मित्त मंती समग चिय सुपर
अह अन्नया नरिंदो अस्थाणसहाए चिट्ठए जाव । ता पुरपवरो लोगो साहुलिहत्यो तहि पचो .
साहसिएणं कैणवि आ छम्मासाउ पट्टणं एयं । जग्गंतपि मुसिजइ सामिय ! पारण पइराण ॥
फस्सवि भजा पररूबसालिणी कनगा उ अन्नस्स । रयणकणयाइयाण संसावि न तेण .....
तो आरक्खियवयण नियइ निको भणइ पणमिउं सोवि । सव्वंचिय सबमिणं जं जेपइ पुरजणो है।
ता कि अगोयरो तुझ तकरो नरवरेण इय भणिए । सो मणइ देव ! एयं किमन्नहा अहमुविस्तेपि ।
"गयणेणं आगंतुं बहुजणउप्पाडणिजमवि वत्युं । एगागीवि हु घेत्तुं गच्छइ सो अत्ति उप्पइडे ॥१॥
इय एवं पणतम्मि तम्मि केणावि भणियमज्जेव । तं गिण्हसु इय सोउं राया परिभावए एवं ॥१२
दिव्या भासा एसा न अन्नहा होइ ता अहं नूणं । कयउज्जमो लहिस्सं अनं चिय ते महाचोरे
भणइ य पुरप्पहाणे नियदुत्यं मझ परिकहतेहिं । कायव्वं कयमित्तो मह चिंता इत्य कज्जम्मि ॥
निष्करुणो यो जीवानतिमारारोफ्णेन पीडयति । स इह प्रेत्यमवेष्वपि सुलस इव लमते दुःखानि
नृपभवनप्रवरनाभि उदारपाकारनेमिपरिकरितम् । भरतरथचक्रभूतं नगरं नाम्ना चक्रपुरम् ।।२।।
तस्मिन् रणरङ्गमल्लो राना नित्यमपि त्यागदुर्ललितः । लालाविलासकलिता ललिता नाम्ना तस्य प्रिया
अत्रास्ति सुलसश्रेष्ठी नृपपुरदृष्टिः सदाऽधर्मेष्टिः । अतिनिविडमिथ्यादृष्टिर्गततुष्टिः कमलदलदृष्टिः ॥१॥
सर्वेष्वपि कार्येषु नरपतेनिजमन इव नित्यः । भृत्यो मित्र मन्त्री समकमेव स्वपिति भुङ्क्ते च ॥१५॥
भयान्यदा नरेन्द्र शास्थानसमायां तिष्ठति यावत् । तावत्पुरप्रवरो लोको वस्त्रहस्तस्तत्र प्राप्तः ॥९॥
साहसिकेन केनाप्या पण्मासात् पत्तनमेतत् । जामदपि मुप्यते स्वामिन् ! प्रायेण प्रतिरजनि ॥७॥
तदा किमगोचरस्तव तस्करो नरवरेणेति भणिते । स मणति देव । एतं किमन्यथाऽहमुपेक्षे ! ॥१७
गगनेनागत्य बहुजनोत्पाटनीयमपि वस्तु । एकाक्यपि खलु गृहीत्वा गच्छति स झटित्युत्पत्य ॥११॥
हरयेवं प्रमणाति तस्मिन् केनापि मणितमद्यैव । तं गृहाणेति श्रुत्वा राजा परिभावयत्येवम् ।।१२।।
दिव्या भारपा नान्यया भवति तस्मादहं नूनम् । कृतोपमो लप्स्येऽथैव तं महाचौरम् ॥१३॥

२४७ सुलसमिहिकहा। इय भगिउं सम्माणिय विमज्जए नरवरो नयरलोयं । चितइ य दिज्वरपण अन्नं निप गिम्हमुनी य ।। पचासण्णे नणं होयचं तस्स संनिसेणं । वंचिय परियणमित्तो निमि नीसरिमो असिसहायो ॥१६॥ तो मणसीकपउत्तरदिसिस्स से प्रति भारवा वामा । किकिलिया मग्गेण तेणेचिय तो पयहोमो ॥१७॥ भह जा गाउपदुगं गंतुं यदविडविणो ठिमओ हिट्ठा । तो कन्परियषणमारपरिमन्नो नम्म नामाए ॥१८॥ तस्स पविठ्ठो तो तयणुमारो कोत्या पलोएई जा ताव नम्मि निमुणा आला विविभंगीहि ॥१९॥ रमणीणं सुइसहए, वचंनो तयणुसारमो तनो । पेन्छइ वरपासायं रयणुनोयदिपावलयं ॥२०॥ तरस भवणरस दारम्मि पविसमाणेण राणा दिट्ठा । एगा पररा सम्णी चियनियंा विमानन्धी । भादरणमणिपऊदोहरंजिया नियमणंगपाणपिया । तीइवि दिटो राया नयणाण माग दिनो ॥२२॥ निजियभणंगरूवं रायं ददृण तन्य सा जुबई । चिचलिहिपच निर धंभिपञ्च पारण ए।२३॥ तो किन्छणं फहफदवि तीए धपणाओ निग्गया वाया। रमणिगेपणाणंदा पत्यानं मागीय ता गन्छ गन्छ तुरियं जाव न अन्नवि म एइ पारिठ्ठो । जम्ममा पामामा दिपरिमामो प भगा।। रणरंगमहराया पुच्छइ तं पालियं इस भवणं । कम्य मणपंम को या निटा पार गरयं पारगु!२६॥ एयामो फरस व संतियाउ नवजोवणार रमणीमो । एतामा फरणारं गाति पनि भाभी भणियं तीए एवं पापालगिरं भणिजए मुहय । एपस्स सामिमी पुण पिंगा नाप गाना -- भणनि च पुरप्रधानानि निनदीस्थ्यं मा परिकथयतिः । कर्तव्य कृतमिती मम निन्सार कायें ॥१४॥ इति महिला समान्य विरजति नरपरी मगरलोकम् । चिन्तयति ५ दिपवननं 'यहाण' ALAM मत्यासो ननं भवितव्यं तस्य संनिवेशेन । पयित्वा परिननमितो निशि निगमोसमाय In ततो मनसिहतोतरदिशस्तस्य पाटिति भैरवी षामा । किलकिलिला मागेंग सेनेव ता पास स In अप यावत्योद्विकं गत्या घटविपिन स्थितोऽष । ततः कम्नुरिफायनसारपरिमल नाय नासापाम् ॥१८॥ तस्य प्रविष्टस्ततस्तदनुसारत फोटर मनोकयति । यावत् तापस्मिन् भणात्यालापान विधिभि. १ रमणीनां ध्रुतिसुखदान, पजसदनुमारतस्ता । पश्यति परपसाई रलोयोनिनदिएर मन का वस्य भवनस्य द्वारे प्रविशता राज्ञा या । एका मारा तमो विवानिसमा दिशा ॥२॥ लाभरणमणिमपूसौपरमिता जितानापाणप्रिया । तयापि रयो राजा नपनयोमहोम्स व २. निर्मिनानारूप राजाने एष्टा तत्र सा युति । विलिसनेय निधि सम्भितेर मिला कर ११ ततः शमरण ककथमपि तस्या पदनाद् निर्गता दार । हा रमणोलोचनानन्द ! कसो ? हस्कार गाउ गच्छ स्यरित पावरपापिस एति पापितः । यम्मा प्रामादो तरिम परशमलरानः तितो पालियामि भवनम् । वन्य संधि समेnि . Kा कम्य पा सरका नाना रमण्यः । एका परावरं गायन्ति पदापया !! भणित संपना पातालाई भरते सुभग ! | TER हामी पुनः हि नाम पर मनिमायामनन् ! पितः हमाRitment सर प्रिया बायाधी ना afsan -- 1 स्पनरनिसामानिमाना पायामालमत्रमiat कमेकप समान निxिfimarati सुपासना-धरिमम्मि- सोवि भईर परंडो दुजेभो सररासुराणपि । नियमुयालेण मुसिऊण आणए पनि दर नाउ नाउ रपति निपमण ताउ ताउ रमणीभो। आणेऊणं मिलाई पापालभागांना चिद संगाक्तिी जुबानगं दिगमणिम्मि उदयम्मि । राईए पुण माहिं नीहरि मुसा पर ननिय बाहिम्मि गए जइ कत्यह जाइ फाइनीहरि । तं तत्य गपं जाणइ ततो माग दो विन्द पुाइ एमो सो जेग परणं मुसियं । महतगयं, ता इनि पियामि मम मा लतिस तस्म तत्येव येवलाए । सो पिंगच्छो गोरो समागमो सम्मरगारो ॥३॥ रनरंगमहरायम्म अगहिसि महंतसरेण । पुकारित खग्गं उम्पीरिय भाषमाणो य॥३५॥ मा मासा नाममा सो नोरोएकि इस मणिभो । रे पुरिसाइम ! सणे उगीरभि जारि माय मामि शनि रामविरुदाई करिवि कमाई । मोन्तुं इसे पलायसु मा मजो हो उही पिनलाल मोगा नितियं तेण पुरिसनोरेण । परिसभागुागि कामिन्य समागमो एमो! मा देश निरो भागमो पा! परिहोममारोहम्मि । केविकि दुररोग निरिमो रिसमा पल पनि निनोसि अपाण । वि विभो फयंतो ने गोई कोगी। दादा भयो सीमो न इन्य निग्गमोरामो । गपारसालाडिभो समान दुई समापोग मगिरण माल पाझो । तं विपरीपं जाये सराला astra ग म राणामपि । निममुनवलेन मुक्त्विाऽऽनयनि पानानि ।। ९९५ नविनतमाता रमणीः । आनीग मुगार पानालमाने ॥३॥ krai नमणारित । गयी पुननि गत्य मुग्णानि पुरलाशम् ।।३।। wittle मामिलामन्य I am नानानि त मानगनि पिएर मन पान मुषितम् । मी, सम्माविशनी पश्याम्यम्प मादागन् म बिन माया | BFMAIर: समागमः भदवर्ग एमाझ मन । परिनी गहमाग मेनगर ful TEA ने भी माम! HERaft पीताम् । TRE is aागि PIRE RATE पर { ॥११ . MAmemedies- -- . H andir Agni २४३ . मुलममिहिरदा। भो में ग्मो क्षण सोडे कोवानलेग पनलिओ। सो पिगन्छो घोरो पहाविमो रायसंमुहशो ॥४३॥ . माम्हण नेगरि पहिमो निम्बसग्गगुरुपाओ । रायाचि दपखयाए ने पंनिय गहिय पाहाए ॥४ा उहाले सगं पायपहारेण पारिनि पराए । तं पन्छामुहवाई पंघा सागपातेण ॥४॥ . भारतं द? पोरं पदं मनाउ ताउ रमणीभो । हरिमभरनिम्भाभिमबहलपुलयामो जायामो ॥४६॥ दमनि विविहमारे विचारपलामो फामनारियाओ। गापि हु धम्मिल्ल छोडेवि पुणोवि पंधति ॥४७॥ तो मविवि कामिणि मणि हरिसिय, नं निपाडहमिलणुशारिसिय । पररमणीपणविदुणिय रापद, दसहि नेहरसोफर रायह ॥ ४८ ॥ अरिजण तामी देवि आलया जाय किर रापा । तो आपमइ हपहिसियाई गयगजियाई च ॥४९॥ सं मोउं नरनाही सचिम्दमो टाइ भणइ तो देवी । आणितीए मए अणेगहा पलविंय मग्गे ॥५०॥ विविखरियाई तह मुचियाई मुहा य रपणदराओ । तो तेहिं चिहिं मह अणुमग्गेण तुम्ह पलं ॥५१॥ आगपमेयं ममे तुदविरहदवानलेण उम्झतं । निवाविनउ तुरिये नियमंगमममयसेएणं ॥५२॥ मा नामो रपीओ अग्गे फाउं तहेव देवि च । तद्द गहियवदनोरों रुमओ नीहरइ नरनाहो ॥५३॥ घरकुत्यरदारविणिग्गपाउ अह दळु तामओ रमणीओ । जति मंतिपमुहा किमिमा पापालकनामो?॥५४॥ किया गुरंगणामी पायालं पासिऊण कपचोना । निगच्छंति इमामो, एवं जपनि जा ताच ॥५५॥ नतम्तद्राशा पचन ध्रुम्दा कापानलेन प्रज्वलितः । स पिनासधौरः प्रधावितो राजसंमुखतः ॥४३॥ अतिस्टेन सेनापि परितस्तीक्ष्णमहगुरुगतः । राजापि दसतया वं ययित्वा गृहीत्या माही ॥४४॥ उदाल्य स पादमहारण पातयित्वा धरायाम् । तं पधान्मुखपाई मध्नाति तत्कनकसूत्रेण ॥४१॥ अथ तं हवा चौर पद्धं सर्गम्ता रमण्या । हमरनिर्भरोदिन्नबहलपुलका जाताः ॥४६॥ दर्शयन्ति विविधभावान् विकारयाला' कामनटिताः । गादमपि खल घम्मिलं छोटयित्वा पुनरपि पध्नन्ति ।। तत्त. सर्वा अपि कामिन्यो मनमि हर्षिताः, ननु निजवल्लभमेलनोत्कषिताः । पररमणीजनाविधुनितं रामानं, दर्शयन्त्यः स्नेहरसोत्करं रामन्ते ॥४८॥ अवार्य हा देवीमालपति यावत्याल राजा । तन आकर्णयनि हयदेषितानि गजगजितानि च ॥४९॥ तत् श्रुत्वा नरनाथः सविस्मयस्तिष्ठति भणति ततो देवी । आनीयमानया गयाऽनेकपा मलपितं मागें ॥५॥ विकीर्णानि तथा मौक्तिकानि मुद्राग्य रत्नरनिराः । ततस्तश्चिममानुमागेंण युप्माकं बलम् ॥११॥ भागतमेतद् मन्ये स्वद्विरददवानलेन दपमानम् । निर्वाप्यता त्वरित निजसंगमागृतसेकेन ॥१२॥ तत्तस्ता रमणीरमे करवा तथैव देवी च | तथा गृहीतबद्धचारः क्रमतो निःसरति नरनाथः ॥१३॥ स्टकोटरद्वारविनिर्मक म हट्या ला स्मगा। जल्पन्ति मन्त्रिमा हिमपावरलकत्या !! किंचा मुगहनाः पाताल दृष्ट्या हताश्चर्याः । निर्गच्छन्तीमाः, एवं नन्पन्ति यावत्तावम् ॥१९॥ १५।

FArviनागपियानमा गुमा onarगनिनननामविका नाममा मानिसमा प्रभाविना, नामा सुपासनाइ-चरिअम्मि- नाहरिमो नरनाही रिल गिरिकंदरामो दररहियो । दवण नुहा ते तं गीतर समंतिनाह ! देवीहरगं नाऊण तुम्ह परमूलं । जा अणुसरिमो ता नेप पिरिनो सानी देर आरन वीसरियं तो अहंसगे तुम । किंकायविमूना ना निट्ठामो गिपnिt मार्गस्वरम तनो भागंतुं साहियं जहुनरमो। कवि गयणपरेणं निग्जर देवी पालामा दो तामिरगनिया मोनियाहतपणि । उ कुटुंहिं पता भागपा Teason पुग्यो य मीनागं न पिन्द्रिमो दिगयरम्म उदएविया रहेर गुमा तो दि तुम निय दीमा ना कर अमन्भुयं इमं गयं । को पा एमो पुरिमो दीसाइ हर सो वार! को नाममा निानिगमगाउ ताण मिनर्णतं । काऊणं पुगंन मणिमो मुग्मो मा . सात मी जम्म, गप पेड तम्म ने सत्रं । भूमिगिद्विपमधू सेगं दिया .. एनगो निनोगुना पापनि । मा कुणा, समो मंत्री नरमाएगे गई गोमागभिर नमानि गरियो । गोगी अंगमाण भागा माथिको rarti णयमले । मागितले गठिो सिधाम पगाना ॥६१ : rrenkriti गिकिपीनियरिणीको उfffee it xिण समिठो । गोगा विमानना मुणिमाई feamfareो दादितः । इदया हगुष्टाते न पणमति ४१. 40 : मामा मुगाई पादमूलम् । यायानगगनायौ । परमामा नेपाल Prerakatीन गुमाकम् । नियषिमुना पानिमा गि ५११ wws : पान नगगनमरण नागने का प्र41-17 ॥१२॥ traft सीवादिसप्तनि । प्रा शुष्टा, १५-1 मागता माघ । सन वसा ना नाम । मम् । ममिhिiger print में मं Mi Anmमना !' नारद अनि गोरी NRI HR The Himal कनकि म . RAMAYAN Fink 1" . है r - सुलससिहिपाहा। इन्छामि बंदिउं तो रमा आणाविमो पणमिण । मुणियरमुरविट्टो सो मुलमोवि समागमो तत्य ।। तो मंदरमंयिन्जनजदिसघाणुगारिसरेण । ससुरासुरपरिसाए मुणीवि सदसणं कुणः ॥७॥ तथाहि- अपिग्लपरणपहिरकुवलयदललग्गजललपचलम्मि । जीवाण मरीरं जुष्यणे य जुईनणे नह य ॥७२॥ मोदवसाउ अपुच्चो पडियो कोइ जम्मि बईता । सव्वंपि सरीराइ सासययुद्धीए मननि ||७३।। तो तदुपयारकरणेमलालमा मालमा सया धम्मे । परिजनावि हु गुरुजणेण चिरनि आहरि ॥७४।। आरस्ममोहकमाइकारणा गुरुयणस्म विसएवि । अन्ने न इंनि न कयाइ नि जिगदिमुपि । ७५|| कारणासण केणइ कस्मवि उवरोहमावि निणभवणे । कयायिनिजा फहविनहावि भरिपबराममो। - रायफहाइमु निरया भन्नेसिपि हु कुणनि ते विग्यं । जिणपणवंदणथम्ममयभिई दुमदणी ॥७॥ ता ताण मयविरई दूर निवाणकारणमयस्सं । देसविवि दुला सम्मपि हुन पर गुलई १७८|| अदया सम्मनमवंशकारणं उत्तरुत्तरगुणाणं । न चिय दुलई, मो भणा नग्चगे स्मियसिम ? ॥७९॥ • तो सम्मनसरूये सचिन्थरे पनियम्मि मुणिवाणा । भणइ नियो आरोवह मम्मर माझ जानी ॥८॥ को गंपइ मुणिनाहो सहलं न हयेइ भए ! एयपि । रहियं जीवदयाए चिमिफलमादणाभारा ॥८॥ यनः पर पहुं फुणउ तवं सहउ दुहं यसउ पणनिगुंजेसु । जस्य न जायेसु दया राय पिय निपलं नग्ग। परउ सिरे जडभारं फरउ हुयामरस तप्पणं हविषा । लंच या चिरपयं पपउ पारि नियम्मि। इच्छामि यदि ततो राज्ञाऽऽज्ञापित प्रणम्य । मुनियरमपविष्ट' स मुलसोऽपि ममागताना ॥ ततो मन्दरमभ्यमानजलपिशब्दानुफारिशम्देन । रापुरागुरपदि मुनिरपि सोसना करानि uam अविरलायनप्रचलितृागलादललाललवरले । जीवानां दारीरे यौवन प युपतिजने तथा १ ॥७२॥ मोरवशादपूर्ण प्रतिपन्ध फोऽपि यस्मिन् वर्तमानाः । सर्पमपि शरीरादि शाधनयुच्या मन्यन्ने ॥१॥ सनस्तदुग्धारकरणकलालसा, सालम्या सदा धर्मे । प्रेर्यमाणा अपि गल गुरजनेन विरचयालयदान | भालस्यमोदरतादिकारणाद् गुरुजनभ्य विषयेऽपि । अन्ये न यान्ति न कदानिशान्ति जिनमन्दिर फारमोन फेनचिवस्याप्युपरोपतोऽपि मिनभवने । कदापि यान्ति यदि फरमपि नथापि भवितवार रागकथारिपु निरता अन्येषामरि गल पुर्वन्ति से विशम् । जिनपृजनयन्दनधर्मयनिषु दुनियः ॥७ नागात् ते सर्वविरतिर निर्माणकारणमपश्यम् । ददाविनिरपि दुखभा सम्यक्त्वमपि र न मल समन् । अथवा राम्यसमवन्ध्य कारणमुत्तरोरारगुणानाम् । तदेव दुर्लभ, तमो भणति नरपरः किम्वर पमिदम् ! १७९EI (ततः सम्यात्तम्यरूपे सविस्तरे यणिते मुनिपतिता । भगति गप बारीपयत मायामपि दानाम् ।। सिनो मन रति मुनिनाथः सफल न भवति मद! एनानि । रहित आवश्यया निसिपलगानामावा ॥ पटनु बहु करोतु तपः सहता दुःखं मनु वननिकुनेषु । यस्य न दिया समव निपन सम्पर परत शिसि बहामारं करोतु हुआगम्य नपं हविषा । सुपा दा विरामजान ।

.
भवतु वा.वल्कुलधारी निराहारी ब्रह्मचर्यव्रतधारी ! यदि जीवहननकारी निरर्थकं तस्य तदा सर्वम्
यः कोऽप्युमयंसन्ध्यं प्रतिकामति पठति गुणयप्ति शृणोति च । जिनसिद्धान्तरहस्पं तया जिनभवनेषु नित्यमपि।
स्नपनाचेनारात्रिफलेख्यकादीन् करोति यो विधिना । सर्वस्यापि सकुटुम्बस्य तस्य रणरगमल्ल नृपः ।।९।।
प्रायः यावफलोको न करोति न कारयति वाणिज्यादि । गुरुदेवयो: सेवां करोति नित्यमपि निश्चिन्तः॥९॥
सुपासनाइ चरिमम्मि-
हवउ व वकलधारी निरहारी वंभचेरवयधारी । जइ जीयहणणकारी निरत्ययं तस्स तो सर्च ic४॥
एयं धम्मरहस्सं एयं तत्तं तिलोयसारमिणं । जं जीवाण अहिंसा वहाइअइयारपरिमुका ॥८५॥
इइ देसणं सुणेउं राया सुलसेण सह वयं पढमं । गिण्डइ सम्मत्तजुयं असमत्यो सचविरईए ॥८६॥.
चोरोवि सव्वविरई पडिवजह तह वह जणो अन्नो । निणभवणविवपूयं तत्य य विगहाए परिहार
कोवि अणुव्वयमेगं अन्ने सव्वाई कोवि पव्वजं । पडिवज्जइ अह सव्ये नमि वचंति ठाणेसु ॥८८१ :
रणरंगमल्लराया पडहयदाणेण निययदेसम्मि । घोसावंए अमारि कारागाराई सोहेइ १८९॥
रहजताउ पवत्तइ सव्वत्थ पभावए तहा तित्यं । साइम्मियवच्छल्लं करेइ सारं सुमिहिषम्मे ||९०::
जो कोवि उभयसंझं पडिकमइ पढेइ गुणइ सुणई य। निणसिद्धतरहस्सं तह निणभवणेसु निश्चपि ॥९॥
ण्हवणञ्चणारतियलेक्खयमाई करेइ जो विहिणा । सव्वस्सवि सकुटुंबस्स तस्स रणरंगमलनियो।
भोअणवत्थासणवाहणाई संपाइए असेसपि । धम्मन्वयस्स हेउं दव्वं दावावए परं ।।९।।
पार्य सावयलोओ न करइ न कारयेइ वणिजाई । गुरुदेवाण सेवं करेइ निचंपि निर्चितो ॥१४॥
जे भूरिविहवजुत्ता तेसिपि सयावि कुणइ सम्माणं | पंचपरमिट्टिमित्तेण सावया जेवि तेसिपि ॥९॥
हट्टयराण न करो कयाणगं जं च एकगडीए । आणिति निति तम य सुकं मुकं नरिंदेण ॥१६॥
अह सो मित्तो सुलसो चुको अंतेउरीए नरवणो । सव्वस्सं चित्तूर्ण मुको तहवि हु नरिंदेण ॥९॥
धिकारिजइ य जणेण तस्स दटुं मुहपि, सयलमणो । अन्नत्तो अवलोयइ सोवि हु वित्तीए विन्छे ।
एतद् धर्मरहस्यमेतत् तत्त्वं त्रिलोकीसारमिदम् । यज्जीवानामहिंसा वाद्यतिचारपरिमुक्ता ॥४५॥
इति देशनां श्रुत्वा राजा सुलसेन सह बतं प्रथमम् । गृह्णाति सम्यक्त्वयुतमसमर्यः सर्वविरती ॥८६॥ ."
चौरोऽपि सर्वविरति प्रतिपद्यते तथा महर्जनोऽन्यः । जिनभवनयिम्बपूजां तत्र च विकथायाः परिहारम् ।।
कोऽप्यणुवतमेफमन्ये सर्वाणि कोऽपि प्रवज्याम् । प्रतिपद्यतेऽय सर्वे नत्वा व्रजन्ति स्यानेषु ॥८॥
रणरङ्गमल्लरानः पटहकदानेन निनदेशे । घोषयत्यमारि कारागाराणि शोधयति ।।८९॥
रथयात्राः प्रवर्तयति सर्वत्र प्रभावयति तथा तीर्थम् । साधर्मिकवात्सल्यं करोति सारं सुगृहिधर्मे ॥९०
भोजनवनासनवाहनादि संपादयत्यशेपमपि । धर्मग्रतस्य हेतोव्यं दापयति प्रचुरम् ।।९३॥
ये मरिविमवयुक्तास्तेषामपि सदापि करोति सम्मान पिपरमेष्मिाण भावका येऽपि तेपामपि ॥९॥
हगृहाणां न करःक्रयागकं यश्चकश कठ्या आनयन्ति नयन्ति तस्य प शुल्कं मुक्तं नरेन्द्रेण ॥९॥
अपस मित्र सुनसो अष्टोऽन्तःपुरे नरपतेः । सर्वस्वं गृहीत्वा मुक्तस्तथापि खलु नरेन्द्रेण ॥१७॥

1 Manjarn निगरपमेन ! मम्मरिन मी मागेरए प १९॥ PRITE माना गमःमाण । माणा ग नेपनि मापानी ॥१०॥ my armin या मेमाणे rian airi rnाता नाममा १०॥ refsafण म गांव मावि पपगु भो, परं में रपए पागं ॥१२॥ reण पापम गाविसी न गोगा । मामा गर्म नप भगिदपाएपरिणामी गोणाण पणा पारेण मा परापाणं । पापाणं नणि गोरे पनि १ ॥१०॥ afratजातिमा कण नपाए पुटीए परमात्र नामां नामी ॥१०॥ लोगोभ दुम पुरसम्भारमा निगमप भएं ।।१०।। ornनगिम्मि मणमिम्मिा गर्म प पालिकण पोम पगगगग॥१०७।। भाभारगरण पाने पर । प परभापनि नी नपा नपाए ॥१०८॥ रोग fernमगुचर्प पापानिपारिक गदरपारं ॥१०९॥ पण निगमि गुममा पासण पाए । बनी परिपती भाउगमगाए पारि ॥१०॥ गरपानां मां पर भरपुर पुगोस पागपग्ग ॥१११।। पए पनामा म पशिऊण पलम रिणिपाम्ममा पो ाण निरासा ॥११२।। TRameपमा गनुपानीपनिमारांदर पुजगरिकपान माम् ॥ "feeri न लाया मुरमपि, एकलमा । मन्यतोऽगरने सोनोगल पणेविले ॥१८॥ म पनि पाकिमविस्मेवातम्यापि म मनिशुम्क सतत मारोपपति मधुरम् ॥१९॥ समय भाकालान सामाना । नालिस गनिमतिरापि न मिति १०॥ मन मानानि गायोप्यायदा तेन नगमारोहगे । प्रेमापारि लग्नाम्नुरिताम्तयारिम् ॥१०॥ अनुप गुमायर बालति । तेप्यपि मृगप्पत्यान, एष तम्य मप्रति कालः ॥१०२॥ माविणाप मायने रम्नथाप्यर्थ म गाम् । मून्याय करोति गणना न पास्ति दयायाः परिगामः ।। नए गा पाना बालेन म पराकाणाम् । बहना जनपिन्या पोरा पीटा विपत्ति १ ॥१०॥ नो प्रतिभान्सा ध्यानपिनो गया । सीपम्यां विभ्यां परमापुर्नारको मास. १.५॥ उदार सती को दिया सिं मवेदसम् । पलायसम्यागायनो जिनमतं सम्मा ॥१०॥ सधुने पुरानो हात्रिपदो धनपरिले । माय न पालपिम्पा मोक्ष क्रमेण संप्राप्तः ॥१०॥ एवमरिमागरोपणेन प्रमभिपरन्ति ये प्रपरम् । इति दु.सभामनं से भवन्ति ततो पतध्वं सत्याग ॥१०॥ रामगोप निकलामणुवा भयमम् । पारूपित्वा निमराज्य स्थापयिन्या मुन्दरकुमारम् ॥१०९॥ नमी मितिमा चिभूतो पपिचा भलया । वन्दमानः परित्यत्तः भायु समाप्ती माणैः ॥११॥ महमार इन्द्रायं प्राप्तमातरम्यतया भरते । रथयारपुरे पुत्रो भूत्वा धर्मरामस्य ॥११॥ प्रथमय पनि प्रतिनायो पालयिका ममायाम् । विधुनितधर्मालः प्रामः स्पानं निरायाधम् ॥११२॥ --

No text on this page.

-
Pratiru
नयमो भगा जाम किए। पंपापपरमे राग नाग १५||
Shri पण मरण पंग मागणयाग मधि गुमा नाम ना?
rrmitimaterji retr पांगमा विभागामी १॥
IIT RAT मा काम पर गंगारामपंग का ॥१८॥
meri सारणमा । मारिन पूरण परिपय सिमिती॥१९॥
ketrairiersitग सणानाम | गो एपग्गज गिरिगंगनबाणा 100
भाग पापम मि fafa । निपटपणापण हि नितरामापिग्गा
मी मोरगी पभा मत माग्न निनाए नपा मनमरिदिफग॥२२॥
शा पलाणामारग । एमा. मागदं गं समग्गगुण ॥२३॥
"NAMAfनानि IIT सामान सनि गुर्ग मिदि कारणान्यर कर्मणाम् ॥"
था गंगासागरमागरा परिप गा । जमरण गर्म गमगे मंगायत पाए ।।२।।
माHिATTARAमा पुगे । एमरण मम गमणे मंगायत गाए ॥२५॥
शिरापरणगारो नगदगो विर गरम ! एमरमाननिरपरपणागिरिपकारभाव ॥२६॥
पगली इलायमणगिनणरणि । पुनाई नयाँ नणपाभो पारि सिरवं ॥२७॥
PRARTणाण पनि । पांगरलगमंत्री गुसरो मंगला नपराभो ॥२८॥
• पनगाधिपाय स भवनि कामिले हाय । पेमागमप तर पमतो दो ॥१५॥
मी र मग पगेर मत्र । माग्ना शनमालागि मुसा नम्र किंबहुना ! ॥१९॥
रमाय मदीय पि रमणीने पवन भागमारं मन्य विज्ञानको बाला ॥१॥
संवि नुमयिका राधाव कतिपबोध स एष मम गति वरोराना पाजकुमारोवा॥१८॥
पर मन्यंत नामा यरं गनगागमारपरम् । तथापि न कुमारीपचनं प्रतिालयतीति विचिन्तयन् ॥
पिमा राधार मामय भुपनमाय । सन. कुमारदर्शनोगुकमनसा श्रीपेगनरपतिना ॥२०॥
भी ! सा पादमले पिमा निर्षि समय पुनारः । निनदर्शनामृतेन दृष्टिं निर्धापयतु स्वामिनः ॥२१॥
मनोदलापले गमा गम्भ स प भगान युमारस्य । भव संध्यापो यात्रा सर्वार्थसिद्धिकरा ॥२२॥
मतो राणा परिगलपति कल्याणपरम्परा सुमारस्य । एषा, यासर सम्भं लानं समप्रगुणम् ॥२२॥
यसनानिमामन्तममुखमाशयति परिचनं सारम् । वुमारेण समं गमने संवाहाय तु सम्पायाम् ॥२४॥
भवान्तो पारण्यानमारामाविशति मूरः । कुमारण समै गमने संवादा तु मापायाम् ॥२५॥
विकिरणरो नापी विभानि गगने । खुमारसहचवितरजानपरिहितालझारभार इव ॥२६॥
ममयः कुल्देवानननीजनकपमृतानि । पश्यानि नमम्पित्या मनात् माप्य शिक्षाम् ॥२७॥

No text on this page.

४
सोहकहा।
अह लद्धनेयण त खणेण भदासणे नियेसेडे । परिपुरछेइ कुमारो कि बाहइ तुम्ह अंगम्मि ? ॥४३॥
..अह उम्मीलियनयणो अवलोइय किंपि चलिरदिट्ठीए । फंडुअइ वामकानं नाहिपएस परिमुसेइ ॥४४॥
लग्ज नाइ नय देह उत्तरं पुच्छिमोवि कुमरेश । वामपयंगुटेणं ओणयवपणो लिहइ धरणि ॥४५॥
.इय तस्स चिट्टिय पासिऊण चिंतइ सविम्हय कुमरो । समयणरमणिवियारा किं फारणमित्य दीसति ।
एवं च वियतो सुणइ झुणी समलपणसमुद्दामं । तो भणइ अमययुट्टीकल्लाणं फस्स वपणमिण ॥४७॥
तो कहइ मंतिपुत्तो एस सुणी अभयमूरिअइसइणो । तो तेण नियेण समं कुमरो पत्तो तहिं तुरियं ॥४८॥
फंचणगिरिव उनइसमनिय सपललोपमझत्यं । चिरयासंजुरमतुलं जयसुवनच्छविच्छायं ॥४९॥
परपरहर भवमलाहिडियनंतूण तारणसमत्यं । हारंव मुगुणकलियं पणमंति कुमारनरवइणो ॥५०॥
मुणिनाहचरणरुपले मंती सोहोवि कुमरपाणपिभो । सामंताई य तहा उपविट्ठा उचिपठाणेसु ॥२१॥
तो ताण हिपढाए धम्म वागरइ अभयमूरीवि । जीवो अणाइनिहणो अगाइयरम्मसंबंधो ॥१२॥
रागस्स व दोसस्स व वसगो पालाई कुणइ विविहाई। घाएइ पाणिनिवह अलियं जपेइ सुक्ष्मणो॥५३॥
बहरइ परस्स धणं टुदो संतेवि वरफलतम्मि । विलसइ परनारीहिं इहपरलोपाण निरविवखो॥५४॥
पहनीवविधायकर आरंभे कुणइ कारयेइ तहा । अणुभनाइ अनकए तनिउणजणं पसंसंतो ॥२५॥
मिच्छाभिमाणनडिओ करेइ एवं भणेगहा पावं । तस्सोदयम्मि अवसो विनाडिज्नइ पोरनरएस ॥५६॥
ततो हाहारवमुग्घर आस्थानजने ससझम कुमार । नन्दनरससेकाएपचार करोति वारयति च ॥४२॥
अथ लन्धनेतनं तं सगेन भद्रासने निवेश्य । परिन्छति कुमार. किं साधने युष्माकमरे ॥४॥
अपोन्मीलितनयनोऽत्रलोक्य किमपि चलितृदृष्टया । फयडूयति धामकर्ण नाभिप्रदेश परिमुष्णाति ॥४॥
लजों नत्यति न च ददात्युचरं पृष्टोधप कुमारेण । वामपादागु नावनतवदनो लिसति घरणिम् ॥१५॥
इति तस्य नेष्टित रष्टा चिन्तयति सविस्मय कुमारः । समदनरमणीविकाराः किं कारणमत्र दृश्यन्ते ! ॥४६॥
एवं पावितर्कयन् गृणोति अनि सजलपनसमुद्दामम् । ततो भणत्यमृतवृष्टिकल्याणं कस्य वचनमिदम् ॥४७॥
ततः कथयति मन्त्रिपुप एष ध्वनिरमयमुर्यतिरायिनः । सतम्तेन नृपेण समं कुमारः प्राप्तस्तत्र त्वरितम्॥१८॥
काशनगिरिमिवोनतिसमन्वित सकललोकमध्यस्थम् । स्थिरतासंयुतमतुलं जात्यावर्णविच्छायम् ॥४९॥
घरप्रवरणमिव भवनलधिपतितनन्तूनां तारणसमर्थम् । दारमिव सुगुणकलिन प्रणमतः कुमारनृपती॥५०॥
मुनिनाथचरणकमलं मन्त्री सिंहोअप कुमारमाणभियः । सामन्तादयध तयोपविष्टा रनितम्यानेषु ॥११॥
ततस्तेषां हितार्य धर्म व्याकरोत्यभयसूरिपि । जीवोऽनादिनिधनोऽनादिकृतवर्मसमन्धः ॥५२॥
रागस्य वा द्वेषस्य वा परागः पापानि करोति विविधानि । शतपति प्राणिनिवहमला क मन्पति शुदमनाः ।।
अपहरति परस्य धनं लुन्धः सत्यपि वरफलः । विलसति परनारीभिरिहारलोकयोनिरपेक्ष ॥१४॥
बहुजीयविशतकरानाभान् करोति कारयति तथा । अनुमन्यतेऽन्यकृताम्तलिपुणजन प्रसन् ॥५६॥
मिप्याभिमाननटितः करोस्येवमनेकधा पापम् । तस्योदयेऽवो विनटयते पोरनरकेषु ॥१६॥

९ ततो धर्ममत्या कृत्वाऽधर्म पुनरपि कुमतिषु । विनव्य तेऽनेकविधं प्राप्नोति कोऽपि खलु कुदेवत्वम् ॥६॥ भाभियोगिकदेवाः पुनलमन्ते न खलु किमपि स्वामिपार्धात् । आज्ञाविक्रमणे पुनस्ते ताड्यन्ते तैस्तथा संध्यवसायविशेषादृद्धिविशेषमपि कमपि संप्राप्ताः । दृष्ट्वा महर्द्धिऋद्धिमीाकवलितमनसस्तथा । भोप्री च द्विविकलो यतिधर्मलया गृहस्पधर्मश ( यतिवमा दशभेदः श्रावकों द्वादशां || सुपासनाह-धरिअम्मि:- रागदोसवसहो तत्थवि संचिणिय पावमइयोरं । तिरिएस सहा दुपखं पुणोविनरएम तिरिएम पूर्व दुहरिछोलि विसईतो दीणमाणसो अवसो । जुगसमिलानाएणं लहेइ कहकहवि मशुपच ।। तत्यवि पावइ जीवो पुन्यज्जियदुकयपरिणइवसेण । वहवंधणमरणाई घणावहाराइवसणाई ! nil दारिदरोगदोहग्गसोगबहुआवईहिं परिकलिओ। चिंतासंतायेण ढुकुलत्तणं परिभो ॥६०१ तो चिंतेइ नियमणे अन्नभवे किं मए कयं पावं । जेणेसो हं विहिओ विहिणा दुक्साण गुरुवाणी. तत्तो धम्ममईए फाउमहम्म पुणोवि कुगईसु । विनडिज्जडणेगविहं पावइ कोवि हु कुदेवत्ते तत्थ प.वंतरभावि किंकराणपि किंकरो कोइ । होइ नडिज्जइ तत्यवि तेसि आणाए दासावि माणुसत्ते सामीहितो लहंति भत्ताई । तो ते तेर्सि आणं बहु मन्नतावि हु कुर्णति ॥६:. अभिओगियदेवा पुण लहंति न हु किंपि सामिपासाओ। आणाइकमणे उण ते नाडिन्नति नह वेयणाभिभूया नारयवासाओ नारयव्व तो । बहु मन्नति मवंतरगमणे, अन्ने पुणो के.. अज्झवसायविसेसा इडुटिसेसपि किपि संपत्ता । ढुं महिदिइहि ईसाकवलियमणा तह य ॥ रागदोसवसद्दा,न लहंति रई मई च निणघम्मे । रुझाणोगया चुया य पार्वति तो कुगई ॥६॥ तो रागदोसाणं असेसदुक्खोहखाणिभुयाण । उज्जमह निग्गहम्मी सो पुण जिणधम्मसेवाए १६१ धम्मोवि य दुविगप्पो जइधम्मो तह गिहत्ययम्मो य । जइधम्मो दसभेओ रागद्वेषवशातस्तत्रापि संचित्य पापमतियोरम् । तिर्यक्षु सहते दुःख पुनरपि नरकेषु तिर्यक्षु ॥२७॥ एवं दुःखपक्तिं विषहमाणो दीनमानसोऽवशः । युगसम्यान्यायेन लभते कथंकथमपि मनुजत्वम् ॥१८॥ तत्रापि प्राप्नोति जीवः पूर्वोपार्जितदुष्कृतपरिणतिवशेन । वबन्धनमरणानि धनापहारादिव्यसनानि प्र५५' दारिद्रयरोगदौर्भाग्यशोकमहापद्भिः परिकलितः । चिन्तासंतापेन दुष्कुलत्वेन परिभूतः ॥६०१ ततश्चिन्तयति निजमनस्यन्यमवे किं मया कृतं पापम् । येनैपोऽहं विहितो विधिना दुःखाना वत्र च व्यन्तरमावेऽपि किंकराणामपि किंकरः कोऽपि । मवति नथ्यते तत्रापि तेषामाज्ञयाऽनवरतम् दासा अपि मनुष्यस्वे स्वामिभ्यो लभन्ते भक्कादीन् । ततस्ते तेषामाज्ञां बहु मन्यमाना अपि स्ल कुन यया वेदनाभिभूता नारकवासाद् नारका इव ततः । बहु मन्यन्ते भवान्तरगमनम्, अन्ये पुनः केचित है। रागद्वेषशाता न लभन्ते ति मतिं च जिनघ । रौद्रभ्यानोपगताश्च्युताश्च प्राप्नुवन्ति तनः । ततो रागद्वेषयोरशेःसारखानिमूतयोः । उद्यच्छत निग्रहे स पुनर्जिनधर्मसेवया ॥१९॥ सरिसरमा सीहकदा अममन्यो मानम्मे ना सम्म चुणउ देसविरपि । नत्थरि असमत्यो तपि देसमो फुणउ, तेणापि ७१॥ पत्नमुदेवगगुमाणुमगमम्मत्तगुद्ध जदधम्मो । अभासवसाओ निहयरागदोसो अहक्खायं ॥७२॥ पक्षण परिसं पादकम्ममुम्मृलिझण मपनो । केवलनाणं ततो पारह ठगणं निराशाई ॥७३॥ इय निगुणिजण कुमरो मूर्ति विमना मझ गिहिधम्मे । पदमश्यं फहमु नहा नहोसे, सरिणावि तओ ). पहबंधाइविमुदं कहिय वित्यारिजण पदमवयं । पहिवन कुमरेणं सचिवमुएणंपि सीहेण ॥७॥ सम्मण समयं ममयविहाणेण परमसद्धाए । तो पुट्टो कुमरेणं गूरी तनयरनिवचरियं ॥७६।। फह एमो मं दहें मुन्छाए निरिमओ, फदं कुणइ । रमणीमयणक्यिारे पुरिसोवि, तो कहइ मूरी ॥७॥ मिहपुर आसि तुम पुज्नभये नरवरो रयणसारो। भज्जा प मपणरेहा दढनेहा आंसि तुज्झ पिया । एमेव कवि तीए तुमं विरत्तो, इमा तह क्षेत्र । तइ अणुरत्नावि दर्द दटुं अवमाणमइदुसह ॥७९॥ उल्लंघेजण मया सिद्धधपुरम्मि मुंदरनिवास । अन्झवसापविसेमा जापा ध्याऽणवचस्स ॥८॥ मृले नवत्तम्मी नरनाहो तोह जम्मसमपम्मि । मचियव्यपावसाओ सहसा पंचत्तमणुपत्नो १८१।। एई पुत्तनं सुमाइअमरेण पायतेण । अहिसिता रज्जम्मी इत्थितं गोवियं च ददं ॥८२॥ परिऊण रयणमारो उप्पयो त समागमो एत्य । पुनभवन्भासाओ तइ दिटे पसरिए मोहे ॥८॥ कि मद पीई एवं मम्मि इय विमरिमप्पयरिमम्मि । जाए जाईसरणे तं जायं जं तए पुढे ॥८॥ असमयों यनिधर्मे तदा सम्यक् करोतु देशविरनिमपि । तत्राप्यसमर्धस्तामपि देशतः करोतु, तेनापि ॥७॥ माप्तमदेयत्तसुमनुष्यत्वसम्यक्त्वशुद्धयतिधर्मः । अभ्यासववाद् निहतरागद्वेषो यथाख्यातम् ॥७२॥ लम्या चारित्रं घातिकमोन्मूल्य संप्राप्तः। केवलज्ञानं ततः पाप्नोनि स्थानं निराबाधम् ॥७३॥ इति शुन्या कुमारः सूरि विज्ञपयति मम गृहिधर्मे । प्रथमवत कथय तथा तद्दोपान्, मरिणापि ततः ॥७॥ वधयन्धादिविशुद्धं कथितं विस्तार्य प्रथमत्रतम् । प्रतिपन्नं कुमारेण सनिवसुतेनापि सिंहेन ॥७॥ सम्यक्त्वेन ममतं समयविधानेन परमश्रद्धया । ततः पृष्टः कुमारेण सूरिस्तन्नगरनृपचरितम् ॥७॥ कथमेष मा रष्ट्वा मूळया निपतितः, कयं करोति । रमणीमदनविकारान् पुरुषोऽपि, ततः कथयति सूरिः ॥ सिंहपुरे पासीत्वं पूर्वमवे नरवरो रत्नसारः । मार्या च मदनरेखा दृढस्नेहाऽऽसीत् तव पिया ॥७८॥ एवमेघ कथमपि तम्यां त्वं विरक्तः, इयं तव । त्वय्यनुरक्तापि दं दृष्ट्वाऽपमानमतिदुःसहम् ॥७९॥ । उद्यध्य मृता मिद्धार्षपुरे मुन्दरनृपस्य । अध्यवसायविशेषाजाता दुहिताऽनपत्याय ॥८॥ मूले नक्षत्रे नरनाथस्तस्या जन्मसमये । भवितव्यतावशात् सहसा पश्चत्वमनुप्राप्तः ॥८१॥ एतस्याः पुत्रत्वं सुमत्यमत्येन प्रकटयता । अभिषिक्ता रान्ये स्रीत्वं गोपितं च दृढम् ॥८२॥ मृत्या रत्नसार उत्पन्नस्त्वं समागतोऽत्र । पूर्वमाभ्यासात् त्वयि दृष्टे प्रसृते मोहे ॥४३॥ कि.मम प्रीतिरेवमस्मिन्निति-विमर्पप्रक । जाते जातिस्मरणे तब्दातं यत् त्वया पृष्टम् ॥८४॥. -- है गरिधम्मपि। -- । सिद्धार्थपुर गया सनि सुमतो त्यापयिन्या राज्यभरम् । कुमारचलितः पुरतः पथि प्राप्त घाटापार 11 करियरममत. मा कुन्दलेन वनगहनम् । अवलोकमानः पश्यति विचाररमितभिनमारमन, शिशिसविनिर्मित शशधरस्येव विमानम् । राहोः संभ्रमावतीण यमुमताप' ॥९॥ नम्ननिरमायने मविनयं यावत्पविशति कुमारः । कृतोददगृहारं तानि वीनियर सत्र मंकान्तरिमंसितागणां कुमुमानि । परिचुम्बन्ति १ भ्रमरा: पीडितरदना मयूब परवानानचना निजापान. ! अपनयन्त्य व समारथयन्निमिनमादिगण भन्म दिनसमाला हदयं । कुपश्यामिण म्मारयलि जिनमवनमा बाबाम्पन्न भयमुपमाळामि । नानामिजिविनिः पूजयति गभगावनम्बर 1 * रामवासमाए । मुस्लिम हनुमाशिम: सुपासनाह चरिअम्मि- तो मुणिाइवयगाओ संनाए चरणमोहविरमम्मि । सा नियरज्नं कुमरे ठविऊण लेइ पनी सिद्धत्यपुर गंतुं सचिव सुमइम्मि ठविय रज्जभरं । कुमरो चलिओ पुरओ पंथै पनो य जा भारहियकहा इस भीपज्जुणनउलसउणिसोहिल्ला । खित्तपुहइब्व भद्दयकरि-सयउत्सोरिया तित्यसरवसही इव नाणाविहसायएहिं परिकलिया । सरसविसालसरोवरसिरीव यणपुंडरीइला .. एवं बिहाइवीए कुमरो गतृण नियबलसमेओ । दसजोयणाण अंते आवासइ वरुणनइतीरं ॥८९॥ फइवयपुरिससमेमो पत्तो फोहलेण वणगहणं । अवलोयंतो पिच्छद विनाहरनिगमागे । अहनिम्पलफलिहसिलाविणिम्मियं ससहरस्सव विमाणं । राहुस्स संभमाओ ओइग्नं चमुईती ॥१॥ तन्य य संकंताई तडसंठियतरुवराण कुसुमाई । परिचुवति य भमरा पीडियत्रयणा ला वर्ग तम्मि निणेमरभवणे सविम्हयं जाव परिसइ कुमारो । कयउभडसिंगारं तो पिन्छइ दैविनि। कामोयि तहिं पुंजयपुंछगछउमेण निययपावरयं । अवणितीओ इव सारविति निणमंदिरंगपर. अन्नामो निगधम्मे रायममायंतयंव हिययम्मि । कुंकुमच्छडयमिसेणं वंति निणभवगांगणए । एका य नन्य पाला अचंनमुपंचकुसुममालाहिं । नाणाविच्छिनीहि पूअइ गम्भहरनिगरिय ॥१५॥ एवंविदगुरविल्याउलम्मि भवम्मि संठिय दिई । सोम्म कंचणान्नं वि सिरिरिमामामिम ॥५. तं ददगुण गुरुभचियरममुप्पन्नबालरोमंचो । मउलिपकरकमलजुभो धुणिण जिणेममारिष तठी मुनितिपयनात् सनाते भरणमोहविराम । सा निनराज्य कुमारे स्थापयित्वा लाति प्रमग्याम् ॥ या मातीपापेव भीमार्जुननकुलशकुनिशेमावती । क्षेधिवाय मद्रककरिशत(कर्षक उपशोभितार। लाधरदमतिरिव नानाविवादः (प्राव:) परिकलिता । सरसविशालसरोपरीरिव धनारी परिपाटव्यां कुमागे गत्वा निजबलममेतः । दशयोजनानामन्ते आवासयति वरुणानदीतीरे ॥१९॥ पावर देवाने माने मय एम् । माग्य का बिम्ब श्रीमतभप्यामिन ।

-- गीदादा तामो असुरवहूमो पइदिशकिचाई नन्य फाउण ! पिन्छणयं आरतियमंगलदीवाइयं सलं ॥१९॥ .: गया कुमरीचि समुट्टिण जिणभवणं । ना जोपद सच्चनो ता पनिटमदापारिमि पीणपयोहरमहया नवकुवलयनयणपावरमिरीया । वरमगा यात्री विट्ठा कुमरेण रमणिल ॥१०१. पिन्छिऊण कुमरो सीयलपारेण निम्मलजलंण । गुरुयणेणव माह अप्पाणं मगरपपरिणं ॥१० जलपाणं फाउणं उपविहो जाव नीइ तरिदेसे । ना पानरीए महिमो परंगमा आगो पगो ॥१. अहिणवालिवमो गुंजाहलारभूमियसरीरो । सल्लामाहान्यो मागमरिमाल मुगारो ॥१०॥ 'सुपरमिरपरमणिणो सत्तो कुमरस्म भुवणमल्लाग । काउणं पणिरायं परंप-मणुपाणीए ॥१.५ अमरणसरण्ग दयगुणपवम भा असमविरियदरियम परउवपरम्ममय मुर्गा मा म रिपरि पर भडनीए माझे कुमार ! निवसामि मध्यकालपि । एमा य पान पद पणाटा भाग्यिा मना1१.७: रमा मज्न सरीरं एसावि धणं पजीवियं एमा । एयाए विगहमी गट ग्वणपिनी मांटार॥ फिपुण इस महाए सपावि पह पानरंगु मामि । तं पुण पणतरं मर गयग्म पग्नंगवर्गण ॥१.१॥ दृष्टेण धानरेणं अदिहिय, प निग्गदउमई 1 नावि ममन्यो ताकि एमा मापापग्ण ॥११॥ मर नेहनिम्भरा देह जुझि नेप फारपि पिरखती । एनागिणि प एवं मोनू गोमि नेपमा ॥११॥ मोपणमहसवकरी संपर पुमोदयपगरिसेण । दिवो सुमं महायस ! मुली पम्मान पप ॥११॥ तो तुर भुयायाए निवराउ निरमाया मा नाव । मा माग दुपयफल. अामुगमि गण॥११॥ सा स्थभ्यः प्रतिदिनकृत्यानि तत्र वा । भेक्षणकमाराविकमलदीदिर माम् ॥१०॥ निमनिमस्थानेषु गताः कुमारोऽपि सगुन्याय मिनमयनम् । पावर पश्यति गर्यमा EिAR पानपयोभ(प)रपुमगा नववलयनयनपीवरधीय परमगता पापा मारेण म..!! सा स्ट्या फुमारः शीतलगपुरेण निर्मरजलेन । गुरथमनेनेव सोपपरामान गार्गरम पारिता ॥१६॥ जलपान हल्योपवितो यावत् सस्यारतदेशे। माया पानी सदित: बागर.m अभिनयहरिदारों गुजराफलदारभूषितारीरः । सतकशासानाति : मा(शिरःमवरमणेस्ततः कुमारस्य भवनम:.. . " ५ मा एनया पिरहित समापन सम् !! मबहार सहारि सम बानोषु पदामिग्यम् । तर नासरे ना !!" सानोति, सं निम्हीपुमहम् । स सानपरि गाविसमान १ रमनिरासानि पोन पिसमा काम गर्नु MERIT नहोसार मन पुष्कोदरजा महाय.....

सव क्षणमे गमयित्वा मणित: कुमारःप्लवंगमप्रियया। अतिवलितः स शत्रुर्मागयिष्यति मम मनीष नम्नस्य मरवाता ममेति न श्रवणगोचरं यावत् 1 तावजीवितं त्यभ्यामीति भविस पतनि वाया। भनि मनिवादीनां, ते पिपलु करितुरगरयवरादिकम् । प्रगुणयन्ति पलमशेष कारयन्ति पशानिया मगरिब पवन पश्यति धाम्फटिकमितिमणिजालम् । नालगवाक्षान्तरनिःसरदरपुरमाधम am কাৰৰ ঘৰুসিয়াসনিক। লিনিয়াসলমান ৰাক্তিত্ববান ! मानियमापरिविनविमरगगनतलम् । गगनालगुग्मंलग्नध्वमपटकमनीयम् 11, स्मारकराधानाधिकाम्यम् । म्यमहीपीविरचितमुगन्यमिता! Farsiresन्दगनिममरालम प्रिमितृप्रमालानिमारशदरनदिमाग 0 सुपासनाह चरिअम्मि- इय भणिऊण पर्वगो विणिग्गओ तत्य पिययमं मोत्तुं । तो कुमरो परिचितइ दीसह अनानु ... साहामिगोवि एसो माणुसमापाए जं पयंपेइ । मइपुग्विया य वित्ती कहवा पमुणोवि यइमस !... अह खणमेगं गमिउं भणिो कुमरो पवंगमपियाए ! अबलिओ सो सत्तू मारिस्सा. तो तस्स मरणवत्ता मह एइ न सवणगोयरं जाव । ता जीवियं चइस्सं इय भणिउं पडइ याची।।.. तो कुमरो परिचिंतइ हा ! महसरणागयाए एईए । न हु मरणमुक्क्खेउ जुत्तं इस तीइ पट्टीए ॥११॥ परियणअपरिनायाभिषामो तरणसत्तिसंजुत्तो । तीए कढणहेडे झेप जा देइ कुमरोचि ॥११॥ ताव न सा धानरिया नय बाबी नेय पाणियं तत्थ | कोमलतूलिसणाहे अप्पाणं नियइ पल्लो:: कुमरस्स भिचवग्गो अइदुहिओ तक्खणेण तद्वाणं । किंकायचविमूढो संपत्तो निपयसिविरम्मि .. साहइ सचिवाईणं, तेवि हु करितुरयरहवराईयं । पगुणति वलमसेसे कारिति य संतिसम्पाई ॥११३८ कुमरोवि तन्य भवणं पिच्छइ परफलिहभित्तिमणिनालं । जालगवसंतरनीहरंतवरवधूमसिर ॥१२॥ धूमसिहामयलीकिज्नमाणभइविउलविमलगयणयलं । गयणयलगरुयसंलग्गधपवडाडोयफमणीय । कमणीयचलिरमुरबहुसंघउक्खुडियकइपमणिनियरं । मणिनियरजडियलवंतदामकिरणोददिप्पा। दिपंतकणययंभोयडियवरसालहंजियारम्भ । रम्ममहिवीदविरइयसुयंयसिपपुप्फपयरोई ॥१२३॥ पुष्फपयरोहमपरंदलदगुंनंतभमिरभमरउलं । भमिरभमरउलामहरसइयहिरिपदिसाभीयं ॥१२॥ तताना गुजायायां निवसतु निरुपद्रवेयं तावत् । यावतस्य दुर्नयफलमहमुपदर्शयामि गन्वा ।।११२१ इति मनित्वा प्लवंगो विनिर्गतस्तत्र प्रियतमा मुक्त्वा । ततः कुमारः परिनन्तयति दृश्यतेऽप्यनुसार। शासामृगोऽप्येष मनुष्यमापया यत्प्रजापति । मतिपत्रिका च वृत्तिः कथं या पशोरपि चास्य ? तत कुमारः परिचिन्तयति हा! मरणागताया एतस्याः निलमरणमुपेक्षितुं मुफमिति तम्या" परिजनपरिज्ञानामिप्रायम्नरणशक्तिमंयुक्तः । तस्याः कर्षणदतोम्पा याबददाति कुमारोऽपि ५११६. टावन्न सा वानरी न च वापी नैव पानीयं तत्र । कोमलमूलामनाथ मान्मानं पश्यनि पश्यले ११२.०० मरम्म मृत्यवगोऽतिदु गितम्त क्षोन तत्स्थानम् । किंकर्तव्यविमूढः संपाप्ता निजशिविर ॥१२.१५ सीहकहा। -इप परिसम्मि भवणे दिट्टो कुमरेण कुंटलाहरणो । एगो देवो पुरभो आहरणाहाहि चिंचामो ॥१२८॥ सो देवो भणइ तो मा अकिपिद वियप्पेसु । कारणासेण भो कुमर! आणीभो इह मए तं सि ॥१२९॥ -सा तं पर सो जंप को देसो एस को पह एत्य । फो सि तुम किमहं पुण इहाणिभो कहह मज्झ इमं? ॥ पनिमुणिऊण देवो परिजंपर पुमर ! जं तए भणियं । तं निमुणह सविसेसं साहिप्पंत इमं इहि ॥१३१।। : एवं कोलाभवणं विउनिउ निययपणदणीसहिओ। फीलामि अहं निचं अमियगई नाम असुरो ६ ॥ एयरस सामिसालो, अहन्नया रेवयम्मि संचलिभो । चारणमुणिकेवलिणो नसणत्यं विभूईए ॥१३॥ नियदेवीए ममेओ जाहे वचामि थेवभूभाग । ता पिच्छामि मसाणे उपविटं जोगिरं एगं ॥१३४॥ रतंदणकपतिलयं परिहियमिगचम्मचेडयरउई । सुविचित्तियपत्थयटोपिआइ पच्छाइयसिरगं ॥१३५॥ कासिणसरीसवतणुचम्मविहिमवरजोगपट्टिावधं । मिल्लत हुंकारं अगरुमं दारुणं तत्य ॥१३६॥ सस्स य पुरओ दिट्टो सुदृढ हुओ हुयवहो महाजालो। वामे पासम्मि पुणो चिट्टइ घरवालिया एगा ।।१३७॥ अहतं पिन्छित्तु भए देवी भणिया पिए! पडिक्रसें । खणमेरक पिक्खामोकिंयवसइ एस पासंडी ॥१३८॥ एवं च फर फेनं तं रुयमाणि स पारपासंडी । संठावई मंडलए चचइ रत्तंदणेण तओ ॥१३९॥ रतरुणवीरमालं अवलंबिय तीए कंटदेसम्मि । किर अग्गीए सिविस्सइ तो सो मे सजिओ एवं ॥१४०॥ रे पाविट ! तुम एरिसमसमंजसं जणविन्दं । मम पुरओ फाऊणं वचसि किर कत्थ ते मूढ ! ॥१४१॥ हताशे भवने दृष्टः कुमारेण कुण्डलामरणः । एको देवः पुरत आमरणप्रमाभिर्मण्डितः ॥१२८॥ 'स देवो भणति ततो मान्यत्किमपीद विकल्पस्य । कारणवशेन भोः कुमार ! आनीत इह मया त्वमसि || ततस्तं प्रति स जल्पति को देश एप का प्रमुरत्र । कोऽसि त्वं किमहं पुनरिहानीतः कथय ममेदम् ॥१३०॥ र इति श्रुत्वा देवः प्रतिजल्पति कुमार ! यत्त्वया भणितम् । तच्छृणु सविशेष कथ्यमानमिदमिदानीम् ॥१३१॥ एतत् क्रीडाभवनं विकृत्य निजप्रणयिनीसहितः । श्रीडाम्यहं नित्यममितगतिर्नामासुरोऽहम् ॥१३२।। एतस्य स्वामिसारः, अथान्यदा रेवने संचलित. । चारणमुनिकेवलिनो नमस्यनार्थ विभूत्या ॥१३३।। निजदेश्या समेतो यदा प्रजामि स्तोम भूमागम् । तदा पश्यामि श्मशान उपविष्टं योगिनमेकम् ॥१३॥ रक्तचन्दनकृततिलकं परिहितमृगचर्मचेटकरीदम् । सुविचिनितमस्तकोप्णोपेन पञ्छादितशिरोऽयम् ॥१३॥ कृष्णसर्पपतनुचर्मविरितवरयोगपहिकायन्धम् । मुश्चन्त हुङ्कारमतिगुरु दारुणं तत्र ॥१३६॥ वस्य प पुरतो दृष्टः मुष्ट हुनो हृतवहो महाज्वालः । वामे पार्थे पुनस्तिष्ठति वरपालिकका ॥१३७॥ अथ तं दृष्ट्वा मया देवी भगिता प्रिये ! प्रतीक्ष्य । क्षणमेकं प्रक्षावहे कि व्यवस्यत्येप पाखण्डी ॥१३८॥ एवं च कृते कन्यां तां रखती स पापपारसय ही । संस्थापयति मण्डलके पर्चति रक्तचन्दनेन तनः ॥१३९॥ रक्तकणवीरमालामालम्ब्य तस्याः कण्ठदेशे । किल्यग्नो क्षेपयति ततः स मया तर्जित एवम् ॥१४॥ रे पापिष्ठ ! त्वमीदृशमसमअसं जनाविरुद्धम् । मम परतः कृत्वा प्रजासि किलक त्वं मूढ़ ! ५१४१॥ - - सुपासनाद-चरिअम्मि- निल्लज्ज ! कि न लग्नमि एयाणं निययपंचभूयाणं । इहपरलोयविद्धं नेणाकज्नं समायमि? इय मम वषणं सोरं तं बाल चयइ सो पलायनो । करुगाए पग्मुिको, देवीए समाप्पिया कन्या ॥१४३६ संपुग्नलवरखणं तं धारितिं स्वसंपयं दिव्यं । उग्छंगे काऊणं जंपइ देवी, अहं जाया ॥१४॥ देवीवि हु सप्पसवा, भणियं च मए न एत्य संदेहो । लायन्नामयसिंधू कहं इमा माणुमी होइ १ ॥४६॥ इय जपतो पत्तो केवलिरासम्मि, तं च नमिऊण । उयविदो हिययगये संदेह माणिउं सोवि ॥१६॥ हरिआऊरियवरपंचयनयोसोवमेण सदेण । एयाए बालियाए चरिय कहिउँ समादत्तो ॥१४॥ तथाहि- भरहे इहेव कयमंगलाए नयरीए आसि धणसिट्टी। तस्सवि य बालविवा तगया जयसुंदरी नाका तीसे य बंधुणो पंच ते आणाए तीए वस॒ति । निस्स पुणो घरणी न वटइ तीइ सह सम्म ॥१४॥ तं परिणावइ अन्न कन्नं तह पुच्चमारियाइ कयं । ज वा तं वा दूसइ दुव्ययणेहि य दहइ देई ... अकोसइ भाउज्जाइयावि एवं च ताउ वस॒ति । वतीउ ज्झाणे समगं विजुए दड्ढायो ॥१५॥ वग्वित्तं पत्ताओ परोप्परं दिदिगोयरगयाओ । पुच्चबैराणुवंधा जुझिय तइयं गया पुर्वि ॥१२॥ उव्वट्टिऊण तत्तो परिणामविसेसओ गयउरम्मि । भाउज्नाया जाया भज्जा मूरस्स नरवणो ॥१.. गब्भे तीए नणंदा धूयत्ताए इमा समावना । उबट्टिय नरयाओ परिणामविसेसओ तह य ॥१५४७ पुब्वभवन्भासाओ अप्पीई कुणइ सावि गम्भम्मि । तह तप्पाडणहेउं सया उवाए कुणइणेगे ॥१५४४ निर्लज्ज ! किं न लजसे एतेषां नियतपञ्चभूतानाम् । इहपरलोकविरुद्ध येनाकार्य समाचरसि ॥१२॥ इति मम वचनं श्रुत्वा तां बाला त्यजति स पलायमानः । करुणया परिमुक्तः, देव्यै समर्पिता कन्या॥१॥ संपूर्णलक्षणां तां धारयन्ती रूपसंपदं दिव्याम् । उत्सङ्गे कृत्वा जल्पति देवी, अहं जाता ॥१११॥ देव्यपि खलु सप्रसवा, मणितं च मया नात्र संदेहः । लावण्यामृतसिन्धुः कथमियं मानुपी भवेत् ! ॥१t इति जपन् प्राप्तः केवलिपाधै, तं च नत्वा । उपविष्टो हृदयगतं संदेहं ज्ञात्वा सोऽपि ॥ १४६॥ हर्यापरितवरपाञ्चनन्ययोपोपमेन शब्दैन । एतस्या बालिकायाश्चरितं कथयितुं समारब्धः ॥१७॥ भरत इहैव कृतमङ्गलायां नगर्यामासीद् धनश्रेष्ठी । तस्यापि च बालविधवा तनया तस्याश्च बन्धवः पञ्च त आज्ञायां तस्या वर्तन्ते । ज्येष्ठस्य पुनहिणी न वर्तते तया सह सम्यक् ॥ तं परिणाययत्यन्यां कन्यां तथा पूर्वमार्यया कृतम्। यद्वा तद्वा दुषयात दुर्वचनैश्च दहति देहम् ॥१५० भाकोशति भातृजायाप्येवं च ते वर्तते । वर्तमाने च घ्याने समकं विद्युता दग्धे ॥११॥ म्याग्री प्राप्ते परस्परं दृष्टिगोचरगते । पूर्ववैरानुबन्धाद् युद्ध्वा तृतीयां गते पृथिवीम् ॥१५२॥ उद्वृत्य ततः परिणामविशेषतो गजपुरे । भ्रातृगाया जाता भार्या शूरस्य नरपतेः ॥१५॥ गर्भ तस्या ननान्दा दुहितृतयेयं समापन्ना । उद्धृत्य नरकात् परिणामविशेषतस्तथा च ॥ १९४६॥ पूर्वभवाम्यासादनीति करोति सापि गरें । तथा तत्पाटनहेतोः सदापायान् फरोत्यनेकान् ॥१११॥ N सीहषादा। परिभी नाविन गम्भो निवासमाउभावओ तत्तो। समए जाया दिवा तो से सा माणसं दहा ॥ मुईकम्मररीए दविणं दाउँ महति पयडेउ । उहाई छन, नीए नियपाए धूपाए ॥१५७॥ तदिवसपग्याए समषिया यदिया य सा, इत्तो । दिहा डिंभेहि समं कोलती जोगिएण तहि ॥१५८॥ भइदविजसाहणहे मग्गंतरण परकनं । तो लोभवि नीया सहपणा पेयभूमीए ॥१५९॥ तेणं च खिपमाणी जलगे अमुरेण मोइया इमिगा । ना घेवंपि न अप्पा अप्पेयचो कसायाण ॥१६०॥ तेमि च हुंति दरे परिवरिपरिगहा गयारंभा । जे हेअम्मि समग्गे नूणं न नियत्तए फज्ज ॥१६॥ 'जे सव्यहा असमा परिहरि तेवि देसओ चहउँ । परितणुयंति फसाए, गुरुकम्मा जे य एयंपि ॥१६२।। 'फाउं असमत्यश्चिय तेवि हु तवायफारएम ददं । यहुमाणाओ पार्वति जोगये, इस मुर्णिदम्मि ॥१६३॥ जपने कम्मखए जाई सरिऊण पालिया भणइ । सचोरि हु वुत्ततो जाओ मह नाह ! पचक्खो॥१६॥ ता इत्तो तह पाया मह सरणं चत्नमत्रसंगाई । जह होमि तह पसायं करेसु मह परमकारणिय!॥१६५।। सो.जपद मुणिनाहो निखकामपन्धि तुझ भोगफल । अन्जपि कम्म, गिहिधम्पमेव पहिवन ता इन्हेिं । मा पद सव्यन्नू जाणइ जुत्तं परं इमो मन्झ । कह मम्मं निन्नहिही अविरयमसुराण मज्झम्मि १ ॥१६७॥. 'मणा मुणी फालिंजरगडवीए रिमहनाहजिगभवणे । पिक्खिदिसि भुषणमल्लं रायसुयं, तस्स आयत्ता ।। होउ सारपधम्म सम्म पालिय कमेण पनज । पडियजिप तेग समं लहिहिसि ठाणं निरावा॥१६९॥ सोऊण यइपरमिमं परिसाए तत्थ केवि पचनं । भन्ने साययधम्म सम्मत्तं सम्ममन्ने उ ॥१७०॥ पतितासथापि न गर्भो निरुपफ्रमायुवितस्ततः । समय जाता दृष्टा ततस्तस्याः सा मानसं दहति ॥१५॥ 'सूतिकर्मकर्य द्रविणं दत्वा मृतेति प्रकटय्य । मोचयति च्छन्न, तया निनाये दुहिने ॥१५७।। तद्दिवसप्रसूताय समर्पिना वर्धिता च सा, इत. । दृष्टा डिम्भैः समं कीडन्ती योगिना तत्र ॥१५८॥ अनिरुदविधासाधनहतोर्गियता वरकन्याम् । ततो लोभीयत्वा नीना सहात्मना प्रेतमूमौ ॥१९॥ तेन च सिप्यमाणा ज्वलनेऽसुरेण मोनिताऽनेन । तस्मात् स्तोकमपि नात्माऽपयितभ्यः कपायेभ्यः ॥१६॥ तेभ्यश्च भवन्ति दूरे परिदनपरिमहा गतारम्मा. । यद्धती समो नूनं न निवर्तते कार्यम् ॥१६१॥ 'ये सर्वथाशक्ताः परिहर्तुं तेऽपि देशतम्त्यक्त्वा ! परितव्यन्ति फपायान्, गुरुकर्माणो ये चैतदपि ॥१६२॥ । कर्तुमसमर्धा एव तेऽपि खलु तत्त्यागकारकेषु हटम् । बहुमानान् माप्नुपन्ति योग्यताम्, इति मुनीन्द्र॥१६॥ | जसति कर्मक्षये जाति स्मृत्वा पालिका भणति । सर्वोऽपि बलु वृतान्तो नातो मम नाय । प्रत्यक्षः ॥१६॥ तस्मादितस्तव पादा मम शरण त्यस्तसर्वसङ्गाहम् । यथा भवामि तथा प्रसादं कुरुवं मयि परमकारुणिक !! ततो जल्पनि मुनिनायो निरुषकममस्ति तव भोगफलम् । अद्यापि कर्म, गहिधर्ममेव प्रतिपयस्य तस्मादिदानीम्।। सा जति सर्वज्ञो जानाति युक्त, परमयं मम । कथं सम्यग् निर्वस्यत्यविरतासुराणां मध्ये ! ॥१६॥ भगति मुनिः कालिञ्जराटव्यामृामनायजिनमवने । प्रेलिप्यसे भुवनमल्लं राजमुतं, तस्यायत्ता ॥१६॥ भूत्वा पायधर्म सम्यक् पालयित्वा क्रमेण प्रग्याम् । प्रतिपद्य तेन समं लपस्यसे स्थान निरायाधम्।।१६९ RA ३४ Norniमानसप | कवितं व साय मम मनगम विमानमागि-गा। मसान्दमानवाला 141 *Tra! बग-नgusEET -111 # नया1f04; TARin सुपासनाद-चरिअम्मि- परिनि नरामगनारीमपरीउ, मवि मुणिई । नमिऊणं सहाणं पत्तो घेनन वं विमहायाना तीसे विडियं मए, इमा अनं । केवलिपरिकहियदिणे निमिदभागामा, पू निगारविचं, विनयाडायाए तन्य तं दिहो । कहियं च सहीए मह मगरम सो एम जो परिमओ करिगा, सा जाइ निच्छमो इमो, किंच । एसो तापिपासे ने जुनोणि मी.. बात का तुम्भे इहाणिया तीए । ता संपद निणरविदंसगामपनिरोग ॥१०॥ पगिजर निदिहि, जिगभरणे नेइ इय मणिण । सो देवो, वदति तं पार निगइ कार की मनमररुयंटिस्टमासरमसरविसेसेण । जगति सोय गुरुकम्माणपि न भूग ॥१३॥ गुनगोडमरो रिणो नह गोपरि निसुणमाणो। चिलिहिउन यो जा नाद ..... दो दिति ना रिमो तात तीइ बंदणम् । मुन्लंब नस्म दिभं तो पिणि मार दौमिति नीगाई भगुरनारेणं । भणियो य कुमारी फमपाए एमाप से पर Meriपानिगाग कारर इमाए । सो निदिनलयमांगपणा माझ नइ मा. पुगी मन मापगो पण ता मए सदि। पेसिजाउ मा मिनिरे नगी सन्धी गम्भि। fromrritfmगामि नाम एपाए । पिपल्याए तइया पाणिग्गरपि हरिण, PREमाग परिणी माता पिता हरियो भन्द KHदर का प्रकायाम् । अन्ये पाया रागान सम्यगन्गे तु ॥! " मार्ग, मामा मुनीन्दा । नया या मागो गृहीत्वा ता 40 \u.." FLETET : ' मगः, सपा के वरिपरिकगितदिन मिनभवनं गता य.. + : ई.पर, मानिया, सानिया ने गुगल ६.१ मnिa met TRA | नामानि निनाविनामुनिना ' - ... THe it to * Prinायन मम सर्ग र ? 5. Timiti - मम नाम nि - A मोहकदा। २६७ तो आभिभोगिरहि निम्माविपवररिमाणमारुहि । असुरो सहदेवीए सामाणियआयरलैहि ॥१८५] पवरेण परियणेण य अमेण य संजुभो तहा कुमरि । कुपरं च दिलवन्याहरणेहि विहमियं काउं॥१८॥ तत्यारोविय तरखणमेव य पत्नी कुमारसिविरम्मि । अह दसतिमि विमाणं उनोपंत पलोयंता॥१८७)] सहमा पदाणपुरिमा भगति से नूणमेइ किपिइम । जेणे कुमरेण सम अम्ह विभागो फो आमि॥१८८॥ 'ता सजा होह द्रं अवलंबह पोरिसं चयह खोई । देवा दाब वा साइसम्म नप विनिति असन्छ । जओ। सावनिय दुल्लंगा गिरिणो ता जलहिणो दुरनारा । आरंभकिन धीरा नावश्चिय मामिया|१९॥ इय ते साडोवा नाव हुँति निगुणनि सा परिजन । अमुरम्म अणुमाए परिय कृमरम्म दे ॥१९॥ निवहेमचंदकुलकुमुराचंद ! सिरिभवणमन्नबुमरवर! अवितभिहाण मगहाण नाणाजीव सिं परउपपारपरायणपुरिमेमु लाइ तुझ को लीई । पगुमित्तामवि को गणेमि पाण निगममाणे १।।१९३।। एवं च निपयपहुणो कुलगुणउशित्तणं गुणताण । विम्हियमणाण गहमा दिट्टीप. गोपरं ना ॥१९॥ तिम्मि विमाणे कुमरी, तत्तो रोमंचगुइजना । भूनिहियभालफलया उनिनेणं विमाणामी ॥१९॥ उहाविप उहाविय या मालिगिया कुमारेण । तस्याएमा तेहिं पणो देवो मदेवीमी ॥१९॥ उवाविट्ठा प नहोरियममुरण पुमरगण्यपुरिमाणं । पहिओ सो पुतनो, परमुलानागामि ॥१९॥ उपरेसिमो पउ कुमरो भरिया य तस्स देवीए । मुगाहदि सेमा, अपुरंण परययमले ॥१९॥ तत भाभियोगिनिमापितपरविमानमारय । भार सह देश्या मामानिकामात ॥१८॥ प्रवरेण परिजनेन भन्यन प संयुनस्तया कुमारीम् । कुमारं च दियावामरमविभूषित तदा ॥१६॥ तारोप्य सभणमेव न माप्तः कुमारशिपिरे । अथ दशदिशो विमानमुपोनयन मलाहमाना ॥१c.in सहसा प्रधान पुरुषा भणन्ति सन्नूनगेनिकिपीदम् । येन कुमारेण राममामा दियोग बाम ॥१८६९ तस्मात् सज्जा भयत समवलपध्वं पौरपं त्पात क्षोभम् । देवा देवं वा सारसम्य मम पिया || 2- ताया दुधा गिरयस्तावदेव जलधयो दुरणारा. । बारमन्ते नधारामायदेव सासमनः ॥१९॥ इति ते सारोपा सावपति यन्ति तापम्पयमानः । अपुरत्यानुशया चरित कुमारस्य देव ॥१९॥ मुपदेमचन्द्रकुमुदचन्द ! धीभवनमारामारपर : । अपितमाभिधान ! मवधान ! परन: fre: परोपकारपरारणरुपेषु समते सब को रेखाम् । पशुमात्रस्यापि कार्ये गणपभि प्रारम्गिाना ॥१ निजप्रभोः मुखगुणोत्तनं पताम् । विपितामरसा सहसा गोर माय ॥१९॥ सिस्मिन् रिमाने कुमारः, तनो रोमाधुवामानाः । मनिहितमासपल्या उत्तर दिया ! १९५४ उत्थाप्योरयाय वाटलालाहिता मोरेण । तपासाद से मजो देशः सः ॥१९॥ । उपरियाध यथोरिगममरेण कुमारगुर पुरुष यः । कति पल, मारिने १६.1 --- मन मा मकन्याग्नागमनाबाबिया गावाम..." अपना मन तम्या आदेशकार मुस्त्वा । दुहिनाऽनशान कमारेण च विस्तिमामान U11 जिरेन्द्रमामा मागतममारोग समागतो इष्टता । जियपताकामारी परिकरितामा माधान मानामित गनियन्वा विजयरकाम्।मारोऽपि सन संचलितः प्राय ग .. पारनपति मविप्मयं ततः । कुमार का भमयर विमान ! बन र रनि मनियन का कागलम् । म काकी पुण्यामारaini/ सुपासनाह चरिअम्मि- चन्याभरणाई समपिऊण कुमरस्य परियणो सन्यो । सम्माणियो जहोचियमवाधाई कुमारस्म । पत्यालंकारईि सम्माणेऊण तीइ उच्छंगे। अप्पिय विजयपडायं सप्पणय भणइ तुह एसा ॥२॥ इत्तो धृया, इयएवमाइ काऊण संपयाणविहिं । विजयपडाय पभणइ वच्छे । सुण मज्जा "निर्व्याजा दयिते ननान्दषु नता श्वश्रूषु भक्ता भव, स्निग्धा बन्धुषु वत्सला परिनने मेरा .... पत्युमित्वजने सनर्मवचना खिन्ना च तवेषिषु, स्त्रीणां संवननं नतभ्रु ! तदिदं वीतौषधं भर्तृषु । अभ्युत्थानमुपागते गृहपनी तदापणे नम्रता, तत्पादापितदृष्टिरासनविस्तस्योपचर्या स्वयम् । मुझे तत्र शोत तत्प्रथमतो जह्याच शय्यामिति, प्रायः पुनि ! निवेदिताः नत्तो विजयपडाया पाए, पणमि भणइ एवं । सव्वंपि तं करिस तारणं जं समाइट ॥२०२॥ अह देवीण पणगं नीए आएसकारयं मोत्तुं । दुहियाए अणुनाओ कुमरेण य विडियसम्माणो ३२० सटाणं संपत्तो अमिर्गई दावि विजयदक । कुमरोवि हु संचलिओ पत्तो य कमेण पेशर ॥२. सिरिसंपनरिंदोवि हु पयोणीए समागमो हुँ । विजयपडायाकुमार परियरियं ताहि अमरीतिः फुमरागमणनिये अगपुरिमं पुच्छइ सविम्दयं तत्तो । कुमरपट्टीए काओ अमरीओ इह निमामि . तो नेसि घुनंत सर्व परिकहइ सोयि, तो राया । हरिसपपरिसपरिसप्पमाणहियभो विगिते. तम्मि फुले उत्पत्ती सो विगमो त कलासु कोसल्लं । सो कोरि पुन्नपन्भारपगरिसो मथिएन जेग 'निरामरच अवगनेऊण नूण सयमेव । महकनारयणपणं अणयाई विधई राई ॥२०११ ता अवरया कामभनं पज्झ माणसं इन्हेिं । निण्यवियप्पनालं अवलंघउ निव्युई परमे ॥२१०० सपेशितप कुमारो शृताच तस्य देव्या । मुस्ताफले शेषा, अमुरेण कुमारकरकपनं ॥१५.१० दामनानि समय कुमारम्य परिजनः सर्वः । सम्मानितो यथोचितमम्बाधात्री कुमारस्य ।।१९९१ बम्बालाः सम्मान्य तम्या उन्सझे । अर्पयिन्वा विजयपताका सभणयं भणति तया ॥२० तो दुदिला, इत्येवमादि कला संपदानविधिम् । विनयताको प्रमाणात वत्स ! शृणु मम वगन निरत नयी विवयानका पादयोः मगाय मणयेवम् । सर्वमपि तस्करिष्ये तातेन यत्ममादिष्टम् ॥२०॥ इतन्न भई पश्यियाति मोऽस, ननो शामिदृदयो विचिन्तयपि ।

मीइकहा। -- पदममाएपहियाणपनिम्भरा दोवि कुमरनरवणो । उचियाचित्तिपुच्चं पत्ता कुमरस्म अरिहम्मि ।। आसे फन्मोचियपपत्यारिपूरियम्मि, अह राया । मानो धवलहरं विजयपडायं समं नेई ॥२१२॥ मंडावर कनेरम्मि कारइ य तीइ उवधारं । राहामंडयमसमं मज्जावइ पुलनिग्मविय ॥२१३॥ अह राहायेदिणे कुमरो हकारिओ नरिदेण । वरपन्याहरणाई असुरविश्माई परिहउँ ॥२१॥ परिवरसंधारुटो संचलिओ मपलनियबलममेओ । पत्नो य तत्य तत्तो करिवरखंधाभो ओपरिभो ।। मंचोपरिमंगवियसिंहामणपरिनिविद्वरायसुए । रायमुयमउडवृहामणि पहाजालनडिलिल्ले ॥२१६॥ नपशूसरभूए तन्य मंडचे सुग्सहाए समोर । निययपहाओहामिपनिवचको नियिसए कु.परो ॥२७॥ मिरिसेणरायपासहिया य ने पिक्खि रयणमाला । विम्हिपहिपया कुमरं परियाणिप परियणमुहाओ। चितह परमावे अहिंगम्मि एपारिसे पुरिसरयणे । राहापेहपइन्नायुद्धी हा दिल्य! कह दिन्ना ?।।२१९॥ अडवा कि एवं सोइएण जइ फहवि विधए राई । अनो एवं मोनु ता मह मरणं परं सरणं ।।२२०॥ इनो य मंडये तम्मिं ठापिओ गुरुदिदो फणययंभो । तस्मोपरि संदविया अहोमुहा कणयपुतलिया।॥२२१॥ तीए अहो विपाई पारिभमिराई अट्ट पकाई । फोइनि वाम भभिराई दाहिणगेण काईपि ॥२२२॥ तमिमहोभूमीए उपिया कुंडी य तेल्लाडिपुना । तन्य पडिविविपंत राहारूचं निएउण ॥२२॥ विधेयन्ना पिरमाणसेण वामन्छितारिया तीए । येपि पमाणवि अनिपतेण उपरिहुन ।।२२४॥ 'तम्मादपरवराशसिमान्तं मम मानसमिदानीम् । निनुतविकल्पनालमवलम्यता नितिं परमाम् ॥२१॥ प्रतिसमयमवतितमणयनिर्भरी द्वावपि कुमारनरपती । सतिप्रतिपत्तिपूर्व प्राप्ती कुमारस्याहे ॥२१॥ आवासे कायोनितपदार्थपरिपरिने, अथ राभा । संप्राप्तो धवलगृहे विजयपताका समं नीत्या ॥२१२॥ 'संस्थापयति कन्यान्तःपुरे फाग्यति च तस्या उपचारम् । राधामण्डपमसमें राज्यति पूर्वनिर्मापितम् ॥२१॥ अथ राधावपदिने कुमारोहकारितो नरेन्द्रेण । वरवस्त्राभरणान्यमुरवितीर्णानि परिधाय ॥२१४॥ फरिधरस्कधारूढः मंचलितः सकलनिजबलसमेतः । प्राप्तव्य तत्र ततः फरिवरस्कन्धादवतीर्णः ॥२१५॥ मन्नोपरिसंस्थापितसिंहासनपरिनिविष्टराजसुते । गजमुतमुकुटचूडामणिप्रभागलजदिलिते ॥२१६।। नपनोत्सयभूते तत्र माहो मुरसभायां शक हव । निजप्रभातोलितनूरचको निविशने कुमारः ॥२१७॥ पिणराजपास्थिता च तं प्रेक्षा रत्नमाला । विम्मिनदया कुमार परिज्ञाय परिननमुखात् ॥२१॥ चिन्तयति घरभावधिगत एतादो पुरुपरले । राधविधप्रतिज्ञावुद्धिहा देव ! कथं दत्ता ! ॥२१९॥ अथवा किमेव शोनितेन यदि कपमपि विध्यति राधाम् । अन्य एतां मुश्त्वा तदा मम मरणं पर शरणम् ॥ इतध मण्डपे तस्मिन् स्थापितो गुरुदः कनकस्तम्भः । तस्योपरि रोम्यापिताऽभोमुना कनपुत्रिका ।।२२।। तस्या अधः स्थापितानि रयपरिभ्रमितृण्यष्ट चाणि । कानिचिद् वाम भ्रमितणि दक्षिणान कान्यपि ॥ तेपामधोम्मौ स्थाप्तिा कुण्डीय तैलपरिपूर्णा । तत्र च मतिबिध्यमानं राधारूपं दृष्ट्वा ॥२२॥ १ गमारताना बन Firमरानि सनि नानि कानि। आमा रोहित निमाविमानको रामनन्दन नामनिRH सुपासनाह चरिअम्मि~ तारे मिरिसेगं नरवहणा जंपिय जहा भो भो ! जो राहमिण विधइ सो कमाए इसीएम तया। इत्यागयाग मुणि सध्यसि सत्तियाण नामाई । भन्नेसुं लिहिऊण मिम्मयगोलेसु सिगाई ... फरपालसे विसाले दवियाई संति ताई कहते । अहं पुरोहियम्मी नीसरह गोमो नम्म मी रागहम्मी ववसायं कुणउ जह इय ववत्या । तत्थ पुरोहियहत्ये पमं चिप गोनए परिर नामि वाइर तत्य तस्स पुत्तो अन्झनिवपहुणो । मयरदयकुमरो उठिकण चार करे ... कुंडलिपवायदंडेण तेण घरेयगचियमणेणे । पुवमगिएण विहिणा मुझो माणो दिमगार मायम्मि मुविनासंनियम्मि मुणिमाणसेव उफिडिउँ । सव्यत्य लद्धपसरो भन्यो माग्दम्य को गरि विलारंभेहि सनिपरेहिं । मयरदयच लारो भग्गे अन्नहिरि महार ॥२३२१ पनि पुरोहिएग मिरिभुतणमल्लकुमरेण । सजीकयकोयंडे प्रति समारोपियोग है। पोरंग पंडनरनाइनंदणेकर । उवरिद्वियराहावामतारिया प्रति परिरिदा ॥२॥ तारामाने नगम्मि उनीप्रिया अप्पाणं । ममनी माल सिमर पालिया कुमर मि परि मान- पापा पानां, कमारपण तिलोयतरुणियरगुणरानुतां । I II गरि पडिमगर, ते उगारियण भगि, नगु पपई लगा ॥११॥ Porn कामानिरिका तम्याः । स्तोकमपि प्रमादेनाप्यारयतापभिमुलम् ॥२२॥ नाग या मो मोः ! । यो रापामिमां विध्यति । कन्याया अम्पाएर १" Pree वाणां नामानि । मप लिमिया मृगमयगोलकं पु गानि ॥११११ Predierय को यात शवण | तब पुगेदितहत प्रथममा गोलके वति ॥ ३९. हा मोगांच्यानुपप्रमोः । मध्यमा उपाय मा को वो ॥२.१. मटर र पतिमनमा । पूर्वमानतेन पिना मुक्को मागो मनमा १५ ** मनमानम लागा। मां मान र rai Tarria यार । मायनी माय मान्यी बलि २३१ भारतमान मन हानि ममा or fr: मामाT AREAKIमा FREEFITTER, या मेटम समय ४१ ज १, दमा यस पावन १६ ५ १११ सौदादा। रिमा मगन भतुपामा जमु परफमिगु धीर । नमु पापनमंग सगिया मुरणालापीर ।' रोमंचरानमनगगी नरिंदमिरिरोणो । मानिनादरणं सर्व से देह महरस ॥२३८॥ अमोरि गपलोमा मनगुप्रिपर्ण इमारम्प । ता पर कुणा सली, गुणेगु को मंचर पाइ॥२३९॥ -मिरिगणनणि रापाणी ना प रायपुणा या कपणम्माणा म निपनिपठाणेगु संपला ॥२४॥ फागुणमिपंचयिगुरुदिणम्मि विहिप गुमंगलम । कुमरेण स्यगमालाविनयपदायाण परिणपणं ।। मा पारिरती पुपरी नीरा पनपरी भो । दोरिवि भन्नाहि समं मारुटो परचिमाणम्मि ॥२४२॥ तो पाहुनगनगरीरापवरोफामणि । योगदिदं पसो कुसुमपुराममगामम्मि ॥२४३॥ पयोगीए रापा भंतेजरपरिगो सहि पयो । कुमरोषि मा पहल भोपरिजणं विमाणामो ॥२४॥ पपफपाई पगमा पिऊण मंभामि पणइरन् । नपरम्मि तो परिसइ उसबभूयम्मि सव्वनो ॥२४५॥ भगतम्मि मर्च करियं सिंदण कुमरमिरेण । रमो में जा वि ता जाव इहागो कुमरो ॥२४६॥ नापदिणे ना राया इमरं मीसिपिऊण रजम्मि । सिरिमभपरिपासे गिह पनजमणवजं ।२४७१ भामचंदमाह परिपतु ममागभंगुरंगेमु । विमो निपगरिपए विरह वसुहराए विहिपुग्वं ॥२८॥ निगमागणपणापाए नगिरियाए । परिरलिभारि हु जो गंभपारिसमणी भगियो । सेह मुगामागं मन्त्राण भ प बुमयनारीणं । देसणहारपेणं अभयं जीवाण जो देह ।।२५०॥ विशनमगर्यमतुष्टा मतिर्यस्य परायेषु धीरस्य । तस्य पादौ नमस्यामि क्षत्रियस्य भुानमन्लवरवीरस्या२३७॥ माएकनुशायमानसर्वगात्री नरेन्दधीपेणः । मुकुयवभिरण सर्व सत्मै ददाति महाय ॥२३॥ भन्योऽपि रामलाः सद्गुणोत्कीर्तन सुमारस्य । तव करोति सर्वः, गुणेषु को मत्सरं यहेत् ! ॥२३९॥ पिगनगेन्द्रेण रामानम्नया घ रामपुत्राय । कृतसम्माना अन्ये निमनिभस्थानेषु संपामः ॥२४॥ *झाल्गुनसिनापागुरदिने विहितं मुमालत । कुमारेण रलमालाविजयपताकयोः परिणयनम् ॥२४॥ जा एतप्रतिपत्तिः सुमारो निम्सरति मम्पानगरीत. । द्वाभ्यामा भार्याभ्यां सममारदो वरविमाने ॥२४२॥ मानो बनगनगरारामवररोटकरादीनि । स्तोकादिनः प्रातः कुगुमपुरासनमामे ॥२४३|| स्वागठोगयेन राजाऽन्तःपुरपरिगतस्तत्र पाठः । कुमारोऽपि सह वधूभ्यामवतीय विमानात् ॥२४॥ गदपजानि प्रगमति पित्रोः संभाव्य प्रगयियगम् । नगरे सतः प्रविशत्युत्सवमते सर्वतः ॥२४॥ मुस्तोतरे सर्व कपित सिदन कुमारमित्त्रेण । राजे यद् यथा वृत्तं साधायदिहागतः कुमारः ॥२४६॥ द्वतीयदिने मतो राजा कुमारमभिषिष्य राज्ये । श्रीअभयारिपार्धे गृहाति प्रमन्यामनवधाम् ॥२४॥ : भय हेमचन्द्रसाधुः पठिनेषु समप्राजोपारेषु । स्थापितो निघमारपदे विहरति वमुपायो विधिपूर्वम् ॥२८॥ जिनशासनोत्सर्पणादर्पणहस्तया तपाधीवध्या । परिकलितोऽपि खलु यो सप्पचारिचूडामणी भाषितः॥२४॥ सामान पुगनिमार्ग भन्यानो भयं न कुमतिचारिणाम् । देशनापरहावेणाभयं जीवानां यो ददाति ॥२५०॥ - पारगम ममाप्यतिवरसितं, ततःसपनिमगति यथा नातिनरति । तथा क्रियतामय॑तां मुद्राऽन्यामै कम्मामा वरकनककलशसद्दण्डभासुरं शासने जिनेन्द्रस्य । शासनमात्रेण कुर्वन्ति यस्य पृथिवीश्वरा झटिति ॥२१॥ रथयात्राप्राप्तशोभमष्टाहिकामहिमविहितखलक्षोभम् । जिनशासनं समग्रं जातं ततो निरुपसर्गम् ।।२९१० इति हेमचन्द्रसूरिः सूर इव तपःकरैदीप्यमानः । विधुनयन् मोहतमो नरेन्द्रमण्डलिकादीनाम् ॥२३॥ अथान्यदा च सिंहो नरपतिना स्थापितोऽमत्र्यपदे । य इह सिंहस्वरूपो मनुनमृगाणां समप्राणाम् ॥ अपराधाशझ्या धता ये सत्र निरसराधा अपि । तेषां धारयति मक्तं पानं च विचारपरिमुक्तः ॥१९८० तत्र च प्राणत्यागो जायते केपामपि क्षुत्लान्तानाम् । तृष्णया स्कुटितनयना अन्ये पुनन्ति पर तदसमझसचरितं ज्ञात्वा नरयरो भणति सिंहम् । किं भवनलधितरण्ड प्रथमत्रतमेवमतिचरसि ॥२० तस्मारकोऽपि न गुप्ती धर्तश्यो भोः ! त्वया निरपराधः । स्तोकेऽपराधेऽपि सलु वारियतव्यं न: अपस तन्नृपवचन श्रुत्वा मणित्वा "प्रमाणमादेशः'। ययापूर्व वर्तमानो वर्तते तथैव नित्यमपि ॥२६॥ 'तर परिहाय मणितो राज्ञा कथं तथैव त्वम् । वर्तस, रिमसि नो पारितोऽपि, एवमुपेक्षया ॥२९॥ २७२ मुपामनाह चरिशम्मि- वरकणयकलससदंडभासुरं सासणं निणिदस्स । सासणमित्तेण कुणति जस्स पुरईसरा अनि ॥३९.॥ रहजत्तपत्तसोहं अट्टाहियमहिमविहियखलखोहं । निणसासणं ममगं नायं तत्तो निरुवसगं ॥२६२॥ इय हेमचंदमूरी मूरो इत्र तवकरहिं दिपंतो । विहुगतो मोहतमं नरिंदमंडलियमाईणं ॥२५३॥ विहरइ वसुहाए, भुवणमल्लरायावि रजमणवरयं । तह पालइ जह सुयणा गयपि कालं न यानि ।। चचो सो देसो दुजोहिं भीएहि जत्थ सो राया। गरुडाहिटियठाणंत्र सप्पनिपरेण दूरेण ॥२५॥ अह अन्नया य सीहो नरवइणा ठाविमो अमझपर । जो इह मिदसम्बो मणुयमिगाणं समग्गागं कारावइ कारामंदिराई पउराई सो अपुब्याई । पुव्येसु अमायते अणवस्यधरिज्नपाणजणे ॥२५॥ अवराहासंकाए धरिया जे तत्य निरवाहावि । तेसि कारइ भत्तं पाणं च वियारपरिमुको ॥२५८॥ तत्य य पाणचाओ जायइ केसिपि छुहकिलंताणं । तण्हाए फुडियनयणा अन्ने पुण जेनि पंचा.. तं असमंजसचरियं नाणं नवरो भणइ सिंह । किं भवनलहितरडं पढमवयमेवमइयरसिं १॥२३॥ ता कोवि न गुत्तीए धरियव्यो भो ! तए निरवराहो । थेवे अबराहेवि हु वारेयव्वं न भत्तजनं . अह सो त निववयणं सोउं भणि 'पमाणमाएसो' ।जहपुट्विं वटुंतो वट्टइ तह चेव निचंपि ॥२६॥ तं च परियाणिऊण भणिओ रना कहं तहेव तुमे । वहसि, विरमसि नो वारिओवि, एवं of मञ्झवि अइयरसि वयं, तो सो पडिभणइ जह न अइयरइ । तह किजउ अप्पिनउ । भणइ नियो तइ मुई इमे मुयंतम्मि नत्थि मह असुह । जं चयसि नियममुई तं पुण वाढे दह हिपये। विहरति यसुधायां, मुंवनमलराजोऽपि राज्यमनवरतम् । तथा पालयति यथा सुजना गतमपिकाल ५ ५ " त्यक्तः स देशो दुर्जनीतैर्यत्र स राजा । गरुडाविष्ठितस्थानमिव सर्पनिकरण दूरेण ॥२५॥ कारयति कारामन्दिराणि प्रचुराणि सोऽपूर्वाणि । पूर्वेप्चमात्यऽनवरतध्रियमाणनने ॥२७॥ 'ये .

मीहकहा। सा जइ एयं मुदं मुंचसि ता पुंन नत्यि इह दोसो । सग्गापवग्गदाराई तुम्भ नं मुद्दए एसा ॥२६६।। चयमुई तु चतो लहिदिसि संसारसायरे पोरे । दुइदंदोलिमगंतं कालं ता रपमु मा, एवं ॥२६७॥ अणुसासिजसो मो मुई मुत्तण निवसमीवम्मि । नियगेई संपनो अणणुनाओ नरिंदेण ॥२६८॥ अहसावयधम्मरयस्स मुमइणो सुमदनामसचिवस्म । तं मुहमप्पिऊणं रायाविहु कुणइ निणधम्म ॥२६९॥ निणसासणं पभावइ रहजताईहि विविहहहिं । साहम्मियमप्पगुणंपि मन्नए अपणो तुलं ॥२७॥ मह मीण पुचिं पटियगामम्मि तुहदलल्यं । पडलो नरवालो पुष्विं जो आसि गुनीए ॥२७॥ : खित्तो सुहाए नडिओ मरिऊण यंतरो समुप्पो । मो, सुमरियपुग्नभयेण तेणे सीहो नहे धरि ।।२७२॥ - उम्भावियं च येरं पञ्चरखं पउरपरलोपस्स । सो मारिओ रमंतो उप्पनो पदमपुटवीए ॥२७३॥ । भमिही भवम्मि तत्तो किन्दणं पावित्रं पुणवि योहिं । लहिही सिपि, तं पुण नम्भवमम्मनलाभफलं ।। भह इमचंदसूरी कमेण विहरंतभो तहि पत्तो । नो भुषणमल्लराया वंदर सफलत्तओ गंतुं ॥२७॥ नसणदावानलसम्मिंधणदहणलहवेरग्गो । पुनं रज्जे मयणं टविऊणं रयणमालाए ॥२७॥ पहिवज्निय पन्चज्नं विजयपडायाए सह विभूए । मुगुरुकम्पकवा संपनी सामयं ठाणं ॥२७॥ ॥ मनपानव्यवच्छेदे मिदमन्त्रिशान्तः समाः । ताममाप्ती समान सातिगारं प्रथममएमतम् । - गति नृपम्त्वयि मुद्रामिमा मुपति नास्ति ममासुग्वम् । यत्यजसि नियममुदा त पुनर्वाद दहति हदयम् । स्माघना मुद्रा मुसि तदा मुश नास्तीह दोष । स्वर्गापयर्गद्वाणि तव यन्मुद्रयन्येपा ॥२६॥ तमुद्रा तु त्यजनयस संसारसागर पारे । दु गनिमनन्तं काल तम्मानमुप मा, एवम् ॥२६॥ अनुशिष्यमाण स मुद्रा मुक्त्वा नृपसमीपे । निनगेहं संप्रामोऽननुज्ञातो नरेन्द्रेण ॥२६८॥ अप यानकर्मरनाय गुमतये मुमतिनामसचिवाय । तां मुद्रामपयित्वा राजापिस करोनि निनधर्म- जिनशासनं प्रभावयति रथयात्रादिभिविविधतमि । सामिमल्गुणमपि मन्यत आरमनस्तुल्यम्॥ थप सिंहेन पूर्व पदनामे त्रुटिनद्रव्यार्यम् । पटेशो नरपाल पूर्व य भासीद् गुमी ॥२७॥ संत क्षुधा नटितो गृत्वा प्यन्तर समुत्पर । स , स्मृतपर्यभयेन तेन मिहो नभसि पृन्या ॥२७० उमाबित व वर प्रत्यक्ष प्रचुरपोग्लोकस्य । म मारिनो रसन्नुसः प्रथमथिश्याम् ॥२७॥ भ्रमिष्यति भव ततः कृोग प्राप्य पुनरपि योपिम् । सम्यने शिवमपि तम्पुनलद्वसम्यक्त्वाम अब हेमनन्द्रगरिः कमेण विदरंस्तत्र माR. | ततो भुवनमन्लगजो वन्दने मकनप्रको गरवा ॥२॥ तदेशनादावानलकन्धनदहनाम्यवराग्यः ! पुर्व राज्ये गदन शापित्वा रत्नमागयाः ॥२७॥ प्रतिपय प्रमज्या विनयपताकपा सह विभूत्या । मुस्तगुहार्मकान. मपातः मानन ॥

No text on this page.

रोठिया जैन अन्सारका पानेर, (राजपुताना.) यतागोभूमालियथयणि बटारडमक्सिनं । पजेज गिही अलियं पनियमिमं मगं धम्मे ॥१॥ निभियसमचाई होइ अवाई य नेहलाएवि । जह कमलो निस्वामओ जाओ जसविहवाभोगी ॥२॥ सादि:- पुग्मन्थि भएरोने विनयपुरं नाम तिनयविश्वायं । सबिलासविामिणिआणणंव परालयमुसोहं ॥३॥ तन्य नमजलहिराया नरयणनाहोवि सु-र-पणाहिबई । तस्सस्थि पिया परिणी हरिणीनयणा बसुमइति ॥४॥ सत्यत्यि परममदो धम्मपियदो अईव कमलहो । फमनोत्ति सुप्पसिद्धो कमलसिरी भारिया तस्म ॥५॥ ताणं च सुमो विमलो नामगं, चिहिएण पुण समलो। दोसायरो कलाण य कुलभवणं तहवि हु न सोमो ॥ पातस्मवि पिउणो चलियो देसंतरम्मि यणिगत्यं । थलमग्गेणं अह सो यहुवलदीउ लद्देउ ॥७॥ संदेमाचियरणिपं पित्तूणं पहुयवणियारियरिओ । पत्तो मलयपुरम्मि सोपारयदेससीमाए |८|| सन्थ य निययं पणिय विरऊणं फयागण अन्नं । गहिरं चलिभो नियदेमसंमुहो जाय ता.सहसा ॥९॥ घुट्ठी भकालमेहो मालिपसलिलेण पूरिया मग्गा । तो तभ्यवि छाए सो थरको फइवयदिणाणि ॥१०॥ अब सागराभिहाणी उत्तरि सागराउ तनयरं । संपत्ती विमलेणं दिवो नियनयरवाणियो ॥११॥ सबियपडिपत्तिपुलं संभासेऊण तेण सो भणिो । जह एमु तुमं समगंपि जेण जामो नियं देसं ॥१२॥ सोसायरण तोसापरेण सो सायरेण पडिमणिओ । बंधव ! पडियरस पयरवं, तुमए सह जेण गोडीए ॥१३॥ आगनमामिमदेस विकिणि फिपि फिपि फिणिऊणं । घडिपचिय मह सही इह वणिरहिं समं जेण ॥१४॥ 'कन्यागोभूमाऽलीकम्थापनीयापदारकूट साक्षीयम् । वर्जयेद् गृही अलीकं पीनमिदं दूपकं धर्मे ॥१॥ निन्यसत्यवादी भवत्यपायी च नेहलोकेऽपि । यथा कमलो निरपायो जातो यशोविमवाभोगी ॥२॥ घरमस्ति भरतक्षेत्रे विजयपुरं नाम त्रिजगद्विग्न्यातम् । सपिलासविलासिन्याननमिव प्रवरालय(क)मुशोभम् ॥३॥ सत्र यशोजलधिरानो नरजननायोऽपि सुरजना(रत्ना)धिपतिः । तस्यास्ति पिया गृहिणी हरिणीनयना पसुमतीति ।। तत्रास्ति परमश्राद्धो धर्मविदग्धोऽतीय कमलाढ्यः । फमल इति सुप्रसिद्धः कमलश्रीर्मायी तस्य ॥५॥ तयोश्च मुतो विमलो नाम्ना, नेष्टिनेन पुन: समल. । दोपाकरः कलाना च कुलभवनं तथापि खलु न सोमः ॥६॥ धारयन्यवि पितरि चलितो देशान्तरे वाणिज्यार्थम् । स्थलमार्गणाय स पहुबलीयान् भारयित्वा ॥७॥ तद्देशोचितपण्यं गृहीत्वा बहुवणिक्परिकरितः । मातो मलयपुरे सोपारकदेशमीनि ॥८॥ सत्र च मिनं पण्य विकीय कायाणकमन्यत् । गृहीत्वा चलितो निजदेशसं मुखो यावचावन् सहसा ॥९॥ पृष्टोऽकालमेघोऽकल्यसलिलेन परिना मार्गाः । ततस्तत्रापि सादयित्वा स स्थितः कतिपयदिनानि ।।१०।। भय सागराभिधान उत्तीर्य सागरात् तन्नगरं । संप्राप्तो विमलेन दृष्टो निननगरवाणिजः ॥११॥ उचिनप्रतिपत्तिपूर्व संभाष्य तेन ततो मणित । यहि त्वं समकमपि येन यायो नि देशम् ॥१२॥ ततः सागरेण तोषाकरेण स सादरेण प्रतिमाणित । मान्धय ! प्रतीक्षस्व पक्ष, त्वया सह येन गोठया ॥१३॥ मग आमा , . बागीय मिति किमपि क्रीया । घटित एव मम विनिमय इह पणिभिः सा, सुपासनाइ-चरिअम्मि- तो पडिवघ्नं तेणं तलपणं तस्स सत्यमज्झम्मि । आासिमो य विमलो मुंजा लेनेर, लडुमवि विविकणइ बहुं फयाणगं तस्स, सागरसमेमो। गच्छर वणिमाण गिडे गियर मार दितो यहत्यसन नेसि सो गिहए य पहुलाभं । अवलवर विकिणितो 'वि ताजाव दस सहस्सा गहिया फणपस्स चिऊण तयं । अपाणं विमलेग विनेग मुदसताण तमो सागरवणिएण सह समारदा । पीई अनमसरिसा, संचलियां दोरि तिने मनरपायागेहिं मग्गे गच्छति गरुपनेहेण । पपरतुरयाहिरूला जवलीए जाच तो अपमो १२०५ विलीया पचोणि समागंभो निययपुत्तनेहेण । 'तहिपि सबहमाणं नमिभो, आनिगिरा वो तेहि समं पंथे वनइ कमलोवि नियपुराभिमुहं । तो सागरेण भणिपं मित! सारेमि मरिता र निसुणसु, गही इओ पुरो जाइ । भरिया अंगाणं, तं च सेहए मारगो तो.. दारिनासाम्पिय माइ सत्य जुत्तो फुडं गली कुजोयामेवि वामवरणम्मि संनमो गोगो गंग मरिक मापंगो पालो अफासंतो। वा करसवि पन्छा समागपा पुलगभई २१, पगारंगगा रापामेला य पउलमालाए । सव्यणदेहा रगुनरीपया सिम्पपसा य ॥२६॥ पिपिरिणामी, तं निमुणिमणा मिलो । वरनाणी पिब मासि मा! तुपे, नगर पनि मत, गं पतंगारि पालिमा तिन निमाणो पिरोसेण मारिसा ॥१६॥ .! . HTRA भर नपर्न तम्य सार्णमध्ये । आवासिय विमलो मुङ्क्ते सेनैव स मा १५ wी बह ऋयाण तम्य, सागरसमेतः । गछति पणिना गृहे गृह्णापन्यास देव्यः म गृहानि न पटलामम् । अपलपति विक्रीण विधिपि मध्यान् पार बार मानि महीनानि कनकम्य पयिस्वैतम् । भारमान विमलेन इस्मन त सामावनिमा मह समारम्भा । मीतिरनन्यमाशी, संपतितो हावपि परमप में मनो मुगलेन । प्रवरतुरगाविनी जर यावत् ततः क्रमशः शिकविता प्रमुख समान विधानेन । नाम्यामा सामान नमः, भाविकमी न ! सम्वाई कर पनि प्रति हमलोनी निगमिमुनम् । ततः गागरेण मणि मित्र कास्यविन सा मण, मीनः पुगे याति । भूतान, कोच बाहयति मान रक्षणको कन्ट मन मा बाम वाममाणे मान बटन मा भानसम्परा म्याति पातं ममारका महामाया | महा Net मदिदा सामाधानीव !ि

--
कमलसिष्टिकहा।
सागरो जंपए भाय! नासंबद्ध पयंपियं । वालग्गतिलनुसेणावि एवं भवइ नमदा ।।२९।।
हत्पम्मि कंकणे पचे फजं किं दप्पणेग पा? | पचासमेव सा गंती गच्छए भा !निन्छियं ॥३०॥
विमलो घेइ किं एवं अवलंयेसि पिटिम । पिटेण सह जपतो धिट्टो चंच अई फुई ॥३१॥
जपिए सागरणेवं विमलो परिचितए । गिहामिमस्स सबस्सं सपयो एस बटए ॥३२॥
तो जपर इमं सच नइ सव्वंपि, सो निर्म । सव्वं फयाणगं देमि, लेमि ते सव्यमनहा ॥३३॥
एवं च दमिओ तेथे तालं नालाए मेलिउँ । सागरो कमलं सेहि 'तुमं सक्रिय'ति भासए ॥३४॥
जंपए कमलो सेट्टी जर एस अनाणो । कि तुमपि, तो येह विमलो ताप ! संपयं ॥३५॥
कि तुम्द जुन्नए एवं लाया मह आणि १। दिलनाणीव नपैर एसो एवं पाविरो ॥३६||
सागरोवि पपेइ कमलं तणो तुह । जह पाएम् लग्गेइ, तो छोटेपि होइओ ॥३७॥
विमलो भणेइ पाएस तुझ लग्गंतु कुक्कुरा । निचं भिक्ख ममंतस्स सबसे गहिए पए ॥३८॥
सोउंच फमलो एमं सचो मोणेण संठिओ। इत्तो अ तेहि दोहि पि समं चैव तुरंगमा ॥३९॥
पाहिमा गद्दिपिढीए पत्ता गहीवि तेहि सागरहि जोमणं एक इत्यी तन्य न दीगइ ॥४०॥
तो तुट्ठो विमलो एअं सव्यस्स लेमि चितइ । सो पुट्टो सारही नेण सा इयी किन दीसा ॥११॥
-मणिमं तेण सा भद्द! गुषिणी एलपीडिमा । पसवत्यं गया इत्य वणमम्मम्मि चिटई ॥४२॥
--
मुग्नमस्तानि परतयं, यच सच्चापि मालिशाः । जस्पन्ति, म जिताम्मानो विशेषेण भवाशाः ॥२८॥
"सागरो जल्पति भ्रातः नासंबदं प्रजल्पितम् । घालाप्रतिलतुषेणाप्येसद् भवति नान्यथा ॥२९॥
हस्ते करणे माझे कार्य कि दर्पणेन घा! । मस्यासनेय सा गन्त्री गाति भनिधितम् ॥३०॥
विमलो प्रयानि किमेवमयलम्यसे धष्टिमानम् ॥ धृष्टेन सह भलान् धृष्ट एवाई स्फुटम् ॥२१॥
आरिपते सागरेणैवं विमलः परिचिन्तयति । गृहाम्यस्य सर्वस्यं समय एप वर्तते ॥१२॥
ततो जल्पतीदं सत्यं यदि सर्वमपि, ततो निजम् । स क्रयाण दद्या, लायो ते सर्वमन्यया ॥३॥
एवं दायितस्तनाला मालया मेलायित्वा । सागरः कमलं अनि त्वं साक्षात भाषने MET
जिल्पति कमलः श्रेष्ठी योऽशायकः । ततः किं स्यमपि, सतो मवीति विमलस्ताव ! सामतम् ॥१५॥
कितय युग्यत एवं लापतं ममानेतुम् !। दिव्यज्ञानीव अल्पपेष एवं प्रलपिता ॥६॥
'सागरोऽपि प्रजापति कमल तनयस्तय । यदि पादयोलगेत, तमोऽहं मुनामि पणन ॥२७॥
विमलो भणति पादयोस्तव लगन्तु कुराः । नित्य भिक्षा भ्रमतः सर्वमे गृहीते मया ॥८॥
श्रुत्या में कमल एका ततो मौनेन सस्थित । सय माभ्यां द्वाभ्यामपि सममेव सरमौ ॥१९॥
पारिती गन्त्रीरो प्राप्ता गन्ध्यापि साभ्यां सा । गाभ्यां योजनमें भी सर न पश्यते ॥४०॥
स्तिो रिमल एतसर्वस्व हायो चिन्तयति। स : सारपिस्तेन सा सी किन हर ! ॥११॥
भणित तेन सा भद्र ! मुक्षिणी शूलपारिता । समर्थ गान नभ्ये विति ॥४॥

. TA मा मतभा 241111M सुपासनाह चरिअम्मि- पीर पणे संनि मायाचित्ताणि संपर्यः । मायंगो पेसिमो तत्थ ताण पत्तानियेममोश मां तु सगी मा एमा वपिमहलिया। मम्गम्मि मिलिमा मन्झ रुद्वा भचारनारिमा वसामो एकगामि मावि मन्झ सइन्मिा। एएण कारणेणं तं मुणं जामि नो भोm इत्ती असममित्तंग मायंगो लहु आगमो । साहइ, एड एईए माया मझेर पिटभो ॥४६॥ मुरामगममारुता सावि पन्छा समागया । दसए सोवित गणं जन्य बाला दिलंगर || पचाइ नीइ तो तन्य सावि पुत्तं पयाई । सुहासम्मि काउण यंभणस्स निगई ॥४८॥ पुरसम्म, तमो जाइ पणम्मि निए गिहे । विनायं विमलेणावि स सागरमासि ॥९॥ एमालेमावि नं दिटं पासटेण जहटि । नगरं तु समामन काउं ते सन्य पत्थिमा ॥१०॥ मागरी सिर दोषि एए तुरंगमा। कयाणगंपि गेहामो पेसिभ मिहे मह ॥५॥ रिपये मो! तुम्म महासरपं वपं । नाया व तो भणमु नं किंपि परिशासए ॥५२॥ माग पितर पग 'पिठो पिडो अममए । सेई होइंपि दुगुंडो, किंतु एभस्म उतरं ॥५३ मागं गुग, नमो काउण गंगलि । सगिहे सागरो पनो पिमपुता निए गिहे ॥११॥ पय गन गगन पुरषाहिरे । विमलरस गिहे मात्र जाइ नो तम्म संनिर्म ॥५५॥ anाना गागर्ग मम्मको गभो । पार्म चिय गऊण परिमण गारए बला ||५१ ती माहिती सांप्रतम् । माननः प्रेषितम्नत्र तयोर्यानोनियंदा ॥४॥ बालीमा पाणिग्महेला । मार्ग मिलिता मम रष्टा मर्तृगारिता ||४|| परी मम शानिश्मिकी । एतेन कारणेन सा मुस्ल या मो नाम || TRA मारवागतः । कपन, एण्यतम्या माता ममय पृष्टत ॥४!! या पान ममागता । दर्शयति सोऽपि तम्यान या बाला विचको || weet मा माघि पूर्व मनायने । मुमामने हत्या प्राणाय नि ॥८॥ बालकन पति शिनात विमलेनानि सम्य सागरमाणितम् ॥6 की सरकार लम् । नग तु ममामन यानी जो 131 Rai दायाम गहात प्रयतम मम ॥९॥ शिरकाई राम । आता मी मग यत् मिनिमम ॥५ यो घटा रथ मन्त्र मान दिनुया,हिन्यायो नाम ॥११॥ कान एवं प्रमागा. प्रा familai puti न र नियमाबर यानि नाय सम... * । injan+O4N.

२७६ . कमलसिद्धिकहा। पणि विमलसंबंधिवाणिउत्तांण पासो । तेहिं गंतूण सम्बंपि सादिअं तस्म साहिमं ॥५७॥ तेणावि निअनायस्स साहिऊणं पयंपिनं । तरिभवो कई ताय ! अगादो आवईदहो ? ॥५८॥ ताय ! तुम मज्झत्यो सत्यो होऊण मुणसु परमन्यं । हासेणवि भणिभाई पेच्छ विलुदाई कह दूरं ॥५९॥ सम्मोवि जणो हास परोप्परं कुणइ न उण निवखेडं । जाइ नहा रस वणी महधणलुदोष दुट्टो अ॥ कोवि धणं अप्पणयं अपइ एमेव हासभणिएहिं ? । ता ताय ! तुमंगतुं पुज्झावमु सागरं वणिभं ॥६१|| तो कमलेणं भणिभ मामा मा बच्छ ! गच्छ कुमइपहे । सरसु निमपिआई पयत्तमो, कि विअप्पेण ।।। अइनिमिमपिआई बन्छ ! अपत्याई हुँति लहुमेव । एएण फारणेणं अप्पं जपति गुणगुरुणो ॥६३|| अह कहवि किपि भणिभं हासेगवि तं तहेव तव्ययणं । वापा फुरइ नराणं तीइ विणा हुंनि मयप्पा ॥६॥ छिन्नर सीसं अह होउ यंधणं चपउ सबहा लच्छो । पहिवनपालणेसु पुरिसाणं जं होइन होउ ॥६५॥ सा तुमए मह सक्खं महाए मञ्झ तेण सह हुँडा । विहिआ, इत्यन भंनी, तुम्झ धणं मन्नमवि वस्म ॥६६॥ 'तेण जहाजं भणिमं जम्हा सव्वं तहेव निवडिअं । इक्कपि तस्स वयणं न अमहा जाय ! मंजाय ॥२७॥ सरहंदुकुंदधरले मज्म कुले न हु फयावि केणावि। पसिकुचो विइन्नो अलिअवयणम्म भणणेणं ॥६॥ सव्वस्स सच्चाई होइ पियो तह य पचयट्ठाणं । चिटंतु नरा, अमरावि तस्स आणं पदिति ॥६९।। 'किन। - पण्यं विमलसंबन्धिवणिवपुत्राण पार्श्वतः । तेन्वा सर्वमपि कयित तस्य स्वाहितम् ॥५७॥ सेनापि निजतातस्य कर्यायत्वा प्रजल्पितम् । तरीतयः कथं नात ! अगाध आपदह ॥५॥ तात ! त्वं. मध्यस्थः स्वस्थो भूत्वा शृणु परमार्थम् । हास्येनापि माणतानि पश्य विलोरितानि किया दरम् ।। सतोऽपि जनो हास्य परस्परं करोति न पुनर्निखेटम् । याति यथैष पणिग् मदनलन्धय दुश्च १६०॥ कोऽपि धनमात्मीयमर्पयत्येवमेव हाम्यमीणतः १ । तस्मात तात! गया बोधय सागर पणिजम् ॥६॥ ततः फमलेन मगित मा मा मा वत्स ! गच्छ कुमतिपथे । स्मर निजजसितानि प्रयत्नतः किं विकल्पेन ॥ अतिजिमितमल्पितानि वत्स ! अपथ्यानि भवन्ति लध्वेव । एतेन कारणेनाल्पं जल्पन्ति गुणगुरवः ॥३२॥ अथ कथमपि किमपि भगित हामेनापि तत्तव स्पद्वचनम् । पारस्पुरति नराणां तया विना मान्ति मृतकल्पा ।। छिपता शीपमय मवतु पन्धन स्यनतु सर्वथा लक्ष्मीः । मातिपलपाटनेषु पुरुषाणां यद्दति मद्भवतु ॥६५॥ तम्मात्त्वया मम सास्यमाज्ञया मम तेन सह पणः । विहितः, अत्रन भ्रान्नि, तव धनं सर्वमपि नस्य ॥१६॥ तेन यथायद माणितं यस्मात्सर्व तयव निर्वतितम् । एकमपि तस्य बने नान्या जात ! बातम् ॥६॥ भारदिन्दुकुन्दधवले मम फुले न हि कदापि केनापि । मषिपूर्वको बितीणोऽनीकवचनम्प मापनेन ॥१८॥ सर्वस्य सत्यवादी भवति प्रियस्तथा च प्रत्ययस्थानम् । विष्टन्तु नराः, भमरा भरितम्यान सन् १९ ...पहार ...

२८० . । - तस्मातम्मै स्वं क्रयाणामयित्य सत्यं कुरुष्वात्मानम् । अल्पानां दिवसानां कृते मा टुम्पासानन ! इति शिक्षितो विमलोऽनल इवानिलपूरितो दलितः । त्रिवलीतरङ्गमरमा मणितुं समारमः ॥१४ अपारि मागितं न स्मरसि,आस्तां बढदिवसमापितं तु मया । गरलमिव मुखे मधुर परिणाम त्वरित तम्मात्वं मानेन स्थितस्तिष्ठ निनमन्दिर कुर्वन् । जिनधर्म शात्या माऽऽदेशं कुरव मदीयम् ॥१t ताः पृष्टी नापतिना कुमालं तव विमल ! एतावान् कालः । किलास्तर गतेनार्जित किया सिनियर सागरन ही सामपि मम तद्द्रश्यम् । तहहणे यो हेतुः, एयत पसरत देवी टो रिमरोमातीमंद्रपिगं मम हरम्यारमना पृष्टपच्छयास पुनः कमलं व्यतिकरमेशमिमा वादियो रामा विज्ञापति सागर एवम् । पृच्छन्तु देवपादा व्यतिकरमिमं मनोटिन 11 रारम्रिागरं कथय अष्ठिन् ! त्वमेव भाशा मानमिति मनिला सामरःri श!ीद्वापि सनियरवा याविनितो । मागण्या मार्ग सावरकमा भटोमा मत मागधी गई एवमादिकम् । सर्वमेव विमलं नसाय नपाचन या सुपासनाह-चरिअम्मि- साहसधणाण निरु सच्छयाग गरुआणगुणमहग्याण। चिरपवसियावि लच्छी आगच्छद् बन्ध!.. तातस्स तं कयाणगमप्पिस सचं करेसु अप्पाणं । अप्पाणं दिवसाणं करण मा ९प अप्पाणं ॥७॥ इस सिक्सविओ विमलो अनलो इव अनिलपूरिओ जलिओ। तिवलीतरंगभंगुरंभालो अन्नवि मणिशंन सरसि अच्छउ बहुदिवसभासि तुमए । गरलंव मुहे ता तं मोणेण ठिो चिट्टसु निअमंदिरम्मि कुन्वंतो । निणधम्मं सत्तीए मा तत्ति कुणसु मतपत्र इस सिक्खं दाऊणं संपत्तो पुहइनाहपासम्मि ! पणमेउ पयकमलं ढोवणयं काउमुवविद्वो ॥७॥ तो पुट्टो नरवइणा कुसलं तुइ विमल! एत्तिओ कालो। किं लगो तत्य गरण विद्वविभकिव . कुंसलं तुइ पसाया लगा दिवसा य पाउसबसेणं । दवं च बहु विद्वत्तं तत्य गएणं मर नार! 1200 किंतु इह सागरेणं गहिरं सम्बंपि मज्झ तं दव्वं । तम्गहणे जो हेऊ, पुच्छउ पसिऊण तं, हकाराविप पुद्रो रन्ना चिन्नवइ सागरो एवं । पुच्छंतु देवपाया वइयरमेॐ कमलसिढि ॥७९॥ तो विमलो भणइ इमं दविणं मह हरसि अप्पणा धिट! 1पुच्छावसिय कमलं वइयरमेयं कासि तचो राया आइसइ सापरं कहसु सिटि ! तुममेव । आणा पमाणमिय भणिय सायरो सविगपं मना) देव ! समगपि दुनिवि वणिज फाऊण जाव विणियत्ता। आगच्छामो अम्हे सा सगइपचितमा : तो मे मणिय अययगही गच्छेइ एवमाईयं । सत्वं चिप वियत्त निवस्स निवदंसग मात्र १८३१॥ साहसपनानां निधिः स्वच्छानां गुरूणां गुणमहार्याणाम् । चिरमोपितापि लक्ष्मीरागउति यस । इति निभयं दत्वा संप्रातः पृथिवीनाथपा) । प्रणम्य पादकमल दोकनं कृत्योपविष्टः ॥३२॥ पर तत्र प्रसादालना दिवमाश्च प्रावशेन । द्रव्यं च यहर्मित तय गतेन मया नाय 110 ११. नरहर Mirrent कमजलिहिकहा। भगा नरिंदो एवं अदिरपनुयं गए कई नायं । सो भणा देव गलियो गुजो सविसद पहुचारं ॥४॥ सो रपारिरिरिपगोग्नपरिहण गोजमो नामो । वामपासम्मि पेनो गोगोवि पयाणुमारेण ८५॥ मापाई भरपाई लामिपससिपकोयतणाण | गंधेण नीवाल अमं नहु मिपि विमाणं ॥८६॥ माधुरत्यविहो कुट्टी लापमणो यह नामो। कोबी गुहाईविय पाएण भणो होर ॥८७॥ नागपखाई बालदिवाला प निवरिया दिया 1 फरवत्तगलिपसलिलं तो मुहवाई य कोवी य ||Call पुलगाहावं तोत्तपठाणम्मि अप्पिय जेण। सो अभिठप्पो जम्हा सगडाओ उतरेऊण ।।८।। भणेण गयि अन्मुक्षेऊण तस्म पपपंती। रेणए मकता दिहा पन्छीहिं परियरिया ॥९०॥ तो टी सो नाभी, बेटपगहीउ गुषिणी पहिला । उत्तरिउ कुलउलए उपविद्या परिषणमझे ।।९१।। दारिणान्धवटभ फाउण समुहिपति पुत्तई । सोपजलदंसणाओ कपहुंकुमभंगरायसि ॥१२॥ भयरीटपलगा नहत्तरीयम्म रतसुतलवा । दिहा सो रसुपपरिकलिया मा मए नाया ||९३॥ पलपन्यपम्मि पाहुनाई पपाई सीए ददगुण । पच्छाहु अवलोयइति नापा जहा रुद्वा ॥९॥ चिहुरचयाओ परिए कैमरसरियार अवयवे दळं । नाया सबउलमाला साणा पयपदंसणभो ।।९।। रमाणिय सागर ! येल्लपगंवी तए कहं नायाविनय सागरो तो जह नापा सुणउ तह सामी ॥१६॥ भन्दा पपगी सीए नारद माणुमं वरि । धुरमारही य एफो धुरम्मि आरुहइ न हुपीमो ॥१७॥ भणति नरेन्द्र एवमएमभुत स्वया कथं ज्ञातम् ! | स भणति देव ! गलिः कुन्ज उपविशक्ति बहुपारम् ।। ततो रजःप्रतिविम्बितकुजनिहन कुजको ज्ञातः । वामपार्थे समो गौरपि पदानुसारेण ॥८५}} 'शातान्याम्राणि तद्वासितसचिवकोद्भवतृणानाम् । गन्धेन नीतिवन्सल ! अन्यन्न खनु किमवि विज्ञानम् ॥८६॥ गन्त्रीधुरोपविष्टः कुष्टी तथा ग्रामणधेनि ज्ञातः । कोपी शनिवादी च प्रायेण माझणो भवति ॥७॥ यत् सोत्रकखण्डानि वालधिवालाश्च निपतिता दृष्टाः। करपात्रगलितसलिलं ततः शुचिवादी च कोपी च ॥८॥ तिलघुशालासपदं तोफम्यानेऽपितं येन । सोऽश्यो यस्माच्छकटादुत्तीर्य ॥४९॥ सद वागणेन गृहीतमभ्यक्षिप्य तस्य पदपतिः । रेणा संक्रान्ता दृष्टा माक्षिकामिः परिकरिता ॥२०॥ ततः कुछी स ज्ञातः, वेष्टका:] गन्त्रीतो गर्षिणी महिला । उत्तीर्य कुलोलपे उपविष्टा पदरीवनमध्ये ॥९॥ दक्षिणहस्तोपष्टम्भं कृत्वा समुत्थितेति पुत्रवती । शौचजलदर्शनात् कृतकुड्डुमाहरामेति ॥९२|| पदरीकण्टकलग्ना तदुत्तरीयस्य एकसूत्रलपाः । शास्ततो रकांशुकपरिकलिता सा मया ज्ञाता ॥१३॥ स्थलमानके पश्यान्मुतानि पदानि तस्या दृष्ट्वा । पयान्भुतमवलोकत इति ज्ञाता यथा रुटा ॥१४॥ सचिगुरचयात् पतितान् फेसरमालाया अवयवान् दृष्ट्वा । ज्ञाता सबकुलमाला समणा पदरदर्शनतः ॥९॥ राशामणितं सागर ! वेष्टक [] गन्त्री त्वया कथं ज्ञाना विज्ञपयति सागरस्ततो यथाशाता शृणोतु तथा स्वामी।। यस्मादाम्रकान्यो तस्यां नारोहति मनुष्य उपरि । पूःसारथिधेको धुर्यारोहति न तु द्वितीयः ॥९७॥ . । १. गरि।

No text on this page.

२० कमवासिहिमादा। अब जहटियभणणे स्मद पुती विरगई सपणो । एवंपि होउ तदपि हु असमाचारणयजु ॥११॥ पतः।- स्मरपा परो मा पा विगं वा परियार । भामियन सया ग मलेमि दियकारणं ॥१२॥ मुहमाराई परिणाविरमाई न सजणा पनि दिनु परिणमुहाई मुकाइयाईपि वयमाई ॥११३॥ किच। सपमेव मुणा देवी को जाग्मिी नहावि में एया पुन्हा जाहिर, ता मागरमणिय र पमाणे ॥११॥ इय भणिए तो रमा हरिसभन्भमालपुरएणं । निपटपडलाओ नपरे टाविभो ॥१५॥ भणि पूणो पुणो ना अहो महोपुग्मिग्गमिग्रपण। धणनगपाणिपणय जेणे अविनां पियं ॥ अजवि रयणाधारा परणी अन्नविन एर फलियालोदीमति नेण एवं विशा यापुरिमाया फाले परिगति घणा कुगुमंनि धणगईउजं फाले । ईनि निणाविदं में मनं गपमा ११८॥ नं गहन कपि न रहेइ जमिन्ना न ना पायालं । तमई प ग मारप्पं मागणं ११५९१४ मा सम्बदावि एमो कपाली मिट्टी विमिनजिटो । ६५ णि फणयमय गिराए मारे ॥१२॥ भणिओ विमलो मझवि पुरभी तुदलियरयणवणाय। जुमी नीटना स्नुिहिम्म। सागरहियस्स फयाणगरस नामपि पुण न पिणज्य । गिरिकम द्विारपण निभा गाविसमा ।। सद्यपि सप्पिरसं तमहं नरनाह ! कपलमिष्टिग । किं उणं माना गामिम्मि परिणाम। या सागरमाविहरनिभी मपलमंनिगम । सापेर पारो विधि काउण सम्माण ॥१२॥ अथवा पयास्थिनमणने यानि पुत्रो विरत्यने स्वजन । एपमा गामथायगायो रुप्यतु या परो माया विषा परिषतताम् । मापिनःय समा गय सपा दिमकारणम् ॥११॥ मुरुमधुराणि परिणनिविरसानि न सजना प्रमपनि परिणनितानि मा पनि स्वयमेव जानाति देय। यो पारसम्ममापि गामेतम् । प्रति समलिन मागभनिगद पापा इति गणिते ततो राज्ञा भोशिसहर लान । निमारमा ११५ गणितं पुनः पुरतया मोबदो पुरपशिरोरत्नम् । धरनानिमगीयम || KAAR RANI परनिरवानिति निकाल एयने या हातापान १ 'काने पति न गुमानित बनायो माहामन्ति मार दुग्ध KARETREE: पर दशमपि ममांस तिरिन नपान पाम मान्य समस मामा पाप्यप कंगन लिएननम्मे मादा नाम रे 200 'भागमो विमला ममापि पतनागमनमा । यसो गर !" गरम मसारि पुनरम् परमेश मग मम RAMEमर वापर

२९४
सुगमना-मरिममि-
'महा संग जरह अनिय रण भयह मो मना ना ना निगमो न... ;
निमितीनने भेठिकमलाग्या मनामम् ।
राना सागरमतिविमवरजितः सकतमन्त्रिार्गायति तं प्रभुचे विवि कृत्वा सम्मानन् ।।१२।।
तस्मात् सत्यं बल्पनालीकं दरेण त्यात मो मन्याः ! । यदीन निययतः ...........

- अभक्खाण महसा हासेगा जो परम्म उवणेइ । भवणाटापा इव परभवम्मि सो नाहत पर।।१।। तथादि;- हि भत्यि कंचणपुरी जा मोपा जगचणम । निगमरणेहि लंकापुरपि मरिभीमणं हमइ ॥२०॥ हत्यस्थि मिद्धरामो राया रिउपक्रमामेण । गहिया जेणं गा मिरिनसहि समरमु नपरी ॥३॥ तस्मत्यि पिया सुहसीलसालिणी पवररयणमालन्च । नामेण रपणमाना मुगुणमाम्या सरिमा या विसपगुहासनाणं पभंनि सहूणि ताण परिमाणि । एवं च टिणं देवी ग्यपीए मामा गुमिगे ।। उत्तनकणपदंड पणकिकिणिकलरपेण भरियदिमं । धवलुजलनेलरमन पिन्टा पाय ॥६॥ संदणं देवी परिपुदा माइए नरिंदम्म । सोवि दुटियार नम्मं कोड मिणागारण 1180 सो संभूए गम्मे देवीए परमारिससंजणए । गम्भाणुभावरपिप जामीनो मपए ॥८॥ ना जमणादाणपकिविणकापडियपहिरपणि । दिती परं दाणं पहामि मिणिगोमु ॥९॥ निविवाणं पूयं फरोपि अपंतपरममपीए । माण भगाणं देमि घरं फामुपमणिपं ॥१०॥ दोहलपमिमं देवी निषेपए नरपरम्म, रायाचि । परितुष्टपणो मिग्यपि मापन 12 अह अमदिणे निगमंदिरम्मि परिपाउण मिणपिसे । जा पलिया तापिरामिणदिपासागर सीगगणमारिखुर एणममिति मागणाइयं । पंगमभरपुरपवर्म मिनिगरिदामि गरि ॥१॥ सं पंदिप उवविद्वा निगुणा गरीदि इय परिजनं । नाप मामगि कापञ्चो को पा ॥१॥ अभ्यारयाने सहसा दास्येनापि यः परायोपायति । भानपारा पामरेलले रहास्ति कापनपुरी पा सोमा जात्यापनमयः । मिनभयनला सभीषण हाति त्रास्ति सिराजो रामा रिपुमागाकस्य । गृहीमा येनार भीपसोभ्यासमरेषु जानी सस्यास्ति प्रिया शुभशीलशालिनी प्रवररत्नमाले । नाना सनमाला प्राणमा पm विपयोगासनयोजलि पनि योर्षाणि । एमिध निदरी जन्मापापहार ! ওঙ্কন গকিলো না। সংঘর্ষ বাৰ হলথম। तो या देवी प्रतिएका कपपति मरेन्द्राय । गोपिglersम का नाम ॥ समः संभूने गर्ने देण्याः परमहर्षसजनके । गर्भामभाषत एप मारता दर RRY पमा स्नानाधिकारियमितिम । ददती पधुरं दान । निनि मोरोप-यन्तरगमाया । साधुभ्यो मतपमं दस me दोहतमिम नियनि मराय, राजारि । परिनुएमना मार माह In भापदिन भिनमानी पापम्य विमपियामि । पारदलिग मशिrrer सिगार क्षणशिबिरगदानम् । संरपरा चन्दन 1. : .. 12 म मुस्त्या मुरमाध्यममरामणीमिः मदित, पुनरम्पयते मनुममनी नसामEि AM २८६ सुशासनाह चरिअम्मि- अवि या सो पुणु धम्मु जिणिदिहि वुत्तउ, दाण-सोल-तव-भावणजुत्तउ । अंतिमतिगु जइ करण न सक्कइ, तहवि गिहत्थु न दाणह चुकइ ॥१५॥ तो जइ इच्छ अत्वि परलोयह, ता विव्वहु नियधणु परलोयह । 'निणहरि जिणवरविवि सुपोत्थइ, अन्नुवि चउविहसंधि पसस्थइ ॥१६॥ पाणासणसपणासणपत्नई, अन्नु वत्यइ ओसहइं विचित्तई । जो साहुहुँ जियरायहं दावइ, सो त्रसिं वरसोक्खई पाइ ॥१७॥ “जो साहुहूं वरवसहिं पयञ्छइ, लहइ मु सिवपुरिमंदिर निच्छइ । जो जिणधम्मियवच्छलु कारइ, नरयह जंतु सु अप्पु निवारइ ॥१८॥ सीलरयण दिह रक्खइ जो जणु जहकहिय, इत्थीयणपसुमाइसयनदोसिसी गरि। सो भुजिवि सुरसोरखु अमररमणिहिं सहिउ, पुण उप्पजइ मणुयगइहि नररमीत जो नरु मत्ति करइ वरसमणिहि, मोहलोहमयरद्धयमहणिहि । सो पावइ नर सोक्षु महंवउ, इयरणिहिं न फयावि जु पत्ता ॥२०॥ जो तह दिदसमचह साइम्मियनणहं, जिणवरपयमणुरत्तई भराई गुरुयणः । तं पन्दित्योपविटा शृणोति सूरिभिरिति कथ्यमानम् । यया लब्ध्या सामनी कर्तव्य उद्यमो पर्मे ॥११॥ स पुनर्पमों निनेन्द्ररुतो, दानशीलतपोभावनायुक्तः । अन्तिमत्रिक यदि फर्नु न शक्यते, तथापि गृहस्थो न दानाद अश्यति ॥११॥ नता यदीच्छास्ति परलोकम्य, तदा यीयतां निजघनं परलोके । निनगृहे जिनवर विम्ये सुपुस्तके, अन्यस्मिन्नपि मधिसंपे प्रशस्ते ॥१॥ पानाचनसपनाऽऽमनपात्राणि, अन्नं वाण्यौपधानि विचित्राणि । यः साधुम्यो नितरागम्यो ददाति, सोऽयश्यं यरसौग्यानि प्राप्नोति ॥१०॥ यः माधुम्यो वरवपनि प्रयच्छति, समते स शिवपुरीगन्दिरं निश्चयेन । यो बिनर्मिदासत्यं करोति, नरके यान्स भारमान निवारयति ॥१८॥ नीटान र रक्षति यो मनो यथाकथितं, मीननपश्चादिसकलदीप रहितम् । अपि पा गों को मीन कनि पाश्रमपानी, माहसोममकरणसमपनीनाम् । मानाति नरः मोम्यं महन, इतरजनन कदापि या मागम् ||२." १६मयानुमान गयणपडायाकदा। । . पन्याहारिहिं परिहि गुम्गउर फरर, सो अवमि मुरलोयह मामिन घरद ॥२१॥ मालकिपसारियह घरपरिवनि फरेर जुइमवि । इह मुंनिवि परमशुयगु गुरमणि पिउ हो म पामवि ॥२२॥ एनाउणं दाणफल बहुमुहाण संनभयं । उन्नमिपञ्चे विवाणुमारओ दापयाम्म ॥२३॥ हमने यपर्ण मिरिमिरिनंदस्म मुणियरिंदम्म । पणमियनप्पयामा ममम्मि समुष्टिया देवी ॥२४॥ एखपणेणं सत्तो भविसमें व मग्विनेमु । याह विहीए दल दास दीगायाणपि ॥२५॥ रह परिवनदिणेसु पसत्यनिहिरिलतकरणजोगम्मि । गुपसम्मि मुहले मुहण मा एमविला ||२६॥ जोयति फनीए गाभवणं नेहपएसंच । नरममित्र मंजणियमयलनर्णनपणाणे ॥२७॥ धारणपं फाउं पारमदिवगम्मि गुटमुहामि । ममिणाणुयाभो नो भागासायनि सपनामा ॥२८॥ मरिसिद्धरायमवणे का पलया व गुमरामि । ययागापरा पान| रिवरमंदिरमाणससरोवरे रायईमपरियरिए । नणारयन्टयामागे गंवाए पिल ॥३॥ या समयकार विरयंती पुरजणं अह फयाइ । पपटा नन्दिमणिया पमनाम मिचि दम्मामी गिरखा पदावर लिहायेइ । नं २ पाना पलं पुनारि ॥३२॥ गरणदलमारतयकसिदंतजोइसाईणि । पहिरिमाणाई मिरगए थोदिया ॥३॥ पातया रगम्यवाना साधर्मिकजनाना, जिनपरपदानुरक्तानां भरताना मामलाय) एखादारः प्रपरेणुगौरवं करोति, कापश्ये गुलपयामि धर्मा | जीलाले हलभाविकाणां परमतिपति करोति पदमा । र भात्या परमनुजमुसं पुररमणीनां मियो भवति स परम ॥१॥ तस्मादेवाज्ञाला दानफले पाहुमुखानों संजनकम् । उपना विभयानुगामी दानधर्मे ॥१३॥ जगत्या यम थायीरन्द्रस्य मुनिवरेन्दस्य । एणमत पादशमला गये प्रतिमा दे परयरनेन तमः सविशेषमेव समक्षेत्रए । थापयति विधिना द्रश्य दापयनिदानादिया ॥६॥ भए परिपूर्णदिनेषु प्रशस्ततिधिलारणयोगे । गुमाने महल पुगेन सा पता इरिना उद्घोतयन्तो कानया प्रतिभवनं नम मरेशमिव । मशिनामिव से शनिसान इसमनन्टाम् ॥ 21 पनि भर द्वादशादिश्मे शुभहने । स्वप्नानुगारन सो भवनमानना En प्रासिमरामभवन पाल्पतेव गुमेरपुरे । प्रगमननिताना वन निगम सानिमानसमको रामपरिवरित । जनानामले समान १२.०५ भाला RATE विरमयन्ती धनमय बासि । कारमान्द गला ARE पिपाध्याय: तिमि पनि त ! संत गनAFY १rti.lruariyar २८८ ततो भागरयाम्येतमिति चिन्तयित्वा वसन्तर्तुसमये । सहसा तस्यागमश्रावणेन तस्य संभ्रमनिमितम् ॥१॥ आगत्य नरनायं विज़पयति ससंभ्रमं यथोद्याने। चतुरङ्गरलसमेतो वसन्तराजः समनुप्राप्तः ॥३८॥ तत् सहसा श्रुत्ला जल्पति रे संनाहयत घरतुरगान् । गुडत गजेन्द्रान् प्रगुणीकुरुत रथचकादानीम् ॥१॥ पाना भाः क्व गतं तद्वसन्तरिमैन्यम् !!स भणति देव! पुरतः स्थितमपि सति ना। भरिमारणग्लिनिमपितविरहिमनद्याः । सहकारा पायोधा दलमजनासी ॥१॥ सुपासना-चरिअम्मि- इत्तो य स्यणमालाए आगओ जणयभवशाओ चेडो । वयणकुसलुत्ति जाओ कीलागण नरवइस्म) उजाणपालयत्ते सो य निउत्तो वसुंधरावइणा । तस्स य रनो सत्तू वसंतराओ अइपयंडो ॥३५॥ सीमागामे लंटइ, सिद्धनरिंदोवि त समयोवि । नवि विग्गहइ न संघइ, तो सो चितइ न .. तो जग्गवेमि एयंति चिंतिऊण वसंतरिउसमए । सहसा तस्सागमसावणेण से संभमनिमित्तं ।।३।। आगंतु नरनाहं विनवइ ससंभमं जहुजाणे । चउरंगवलसमेओ वसंतराओ समणुपत्तो ॥३८॥ तं सहसा सोऊण जपइ रे पैक्सरेह वन्तुरए । गुंडह गईदे पउणीकरेह रहवक्कपाइक्के ॥३९॥ तत्तो सेणावणा ससंभमं करितुरंगरहमाई - विहियं आहवसानं भेरी ताडाविया तुरियं ॥३०॥ तस्सदसणउच्छलियबहलपुलयाण सिन्नसुहाण । पत्तपर सवाणव विविहा ईति वावारा २४१ वगंति य कुईति य नचंति करंति तह करप्फोडं । पञ्चाति परोप्परमुधुरखंधा परिभमंति ॥४२॥ अह तेहिं भडेहिं समं चलिओ राया कमेण पत्तो य । उजाणे तत्थ य सत्तुसिन्नमनियनो भए । उजाणपालय भो ! कत्थ गयं तं वसंतरिउसिन्न?। सो भणइ देव ! पुरो ठियपि त किन । तो पुणरवि हरिसविसायसंकुलेणं निवेण सो पुष्टो । साहइ वसंतरिरणो चउरंगवले इमो एवं 21 अइसरलमंजरीतिक्खल्लिनिम्महियविरहिजहियया । सहयारा वरजोहा दुद्धरतुरंगथट्टा इओ तो भमिरपरहुयनिकाया । कलकूइयहेसारवमुहरियन सेसदिसिचका ॥१॥ व्याकरणछन्दोऽलङ्कारतर्कसिद्धान्तज्योतिपादीनि । चतुःषष्टिविज्ञानानि शिक्षते स्तोकदिवसः ॥१३॥ इतथ रलमालाया आगतो मनकमयनतश्चेटः । वचनकुशल इति जातः क्रीडास्थानं नरपतेः ॥२१॥ उपानपालकत्वे स च नियुक्तो वसुन्धरापतिमा । तस्य च राज्ञः शभुर्वसन्तरागोऽतिप्रचण्डः ॥११॥ सीमग्रामॉल्लुण्टते, सिद्धनरेन्द्रोऽपि तं समर्थोऽपि । नापि विगृहीते न संदधाति, ततः स चिन्तयति नः ततः सेनापतिना ससंभ्रमं करितुरगरधादि । विहितमाइवसनं भेरी ताडिता परितम् ॥४०॥ सन्दभवणाञ्चलितबहलपुलकानां सन्यसुभटानाम् । प्राप्तपरमोत्सवानामिय विविधा वर्तन्ते ध्या वदन्ति च कूदन्ते च नृत्यान्त कुर्वन्ति तथा कराम्फोटम् । उपालभन्त परस्परशुधुरकन्याः पतिः । अब मेटः सम चलितो रामा क्रमेण प्रामथ । उद्याने सत्र च शत्रुसैन्यमपश्यत् भगान {१४३।। टनः पुनावि विवादमंकुलेर नृपेण स पृष्टः । कथयनि वसन्नौधतुरामलमिदमेवम् ॥१५॥ . १.पा.'

२८१ भयणपडायाकहा। पवइवामाण अरइकारिणो मलयमारुया करिणो । चंदणगंधमुयंधियवेलासीयरमयसणाहा ॥४८॥ हियहिययाण दिता दुक्खाई दोलया रहप्परा । दोलंदोलिरमुस्मररमणीयणसारहिसणाहा ।।४९।। ह तब्बयणपगरिसदनखत्त अखोदभत्तिसत्तीहिं । रंनियडियो सम्माणिऊण सेणावदत्तम्मि ॥५०॥ गविऊण पेसइ चउरंगबलेण परिगयं राया । रायं वसंतरायं विम्गहिउँ विग्गहसमस्यं ॥११॥ हुलरछीविच्छह पिच्छइ अह नरवई वि उन्नाणे । संवेउरो सनयरो समंडलियो समंतियणो ॥५२॥ विणपडायावितहा रायादेसेण नत्य संपत्ता । नियसहियणपरियरिया उजाणे जमणाणंदे ॥५॥ रिपंच जरं मच्चुं मयंव वाहीउ वाहियाउख्य । मन्नतो निमितो विलसइ एवं तर्हि लोगो ॥५४॥ यति केइ नचति फेइ फीलंति केइ तरुणीहि । पहिलामो चचरीमो गुनगिरीमो पयोनि ॥२५॥ दोव्व परिगो अन्छराहिं अउरीहि सह राया । विम्हावितो जणमाणमाई कील अणेगवि ॥५६॥ मह रमई जहिच्छ पिच्छती वच्छलच्छिविच्छई। भवणाडाया कुमर्गवि चेडियाटिया तत्य ॥५७।। रसरियापुलिणेमु य परिमप्पंतीए तीए पयपंती । सचविया चकिस्मव पककुमकमललकरिया in८|| अग्गो समग्गे मग्गे मग्गंतिया वपद जाय । परिवार वारं ता रहरमणेण सारि ॥५९॥ पेच्छइ पुरिसं एवकं अवष्ट्रियश्यिया य नेण तं भणइ । भय ! मपण ! नमो ते पूएमि तुमंनि मणिउणा। नेपकंडकंदलाओ उत्तारेऊण तस्स फंउम्मि । मुत्ताहारं निक्खियइ जाव ता पभणए सोवि॥६१।। धतुरनपय इतस्ततो भ्रमितृपरभृतनिकायाः । कललितहेपारवमुग्वरित निःशेषदिक्चका ॥४७॥ विपतिवामानामरतिकारिणो मलयमारता. फरिणः । चन्दनगन्धसुगन्धितवेयसीकरमदसनाथा ॥८॥ थिकहृदयानां ददतो दुःखानि दोला स्थायराः । दोलान्दोलितमुस्यररमणीजनसापिसनाया ॥४९॥ अथ तद्वचनप्रकर्पदक्षत्यासोभमक्तिशक्तिभिः । रमितहदयः सम्मान्य सेनापतित्वे ॥५०॥ स्यापयित्या मेपयति चतुरक्रमलेन परिगतं राजा । राजानं वमन्तराज विग्रहीतुं विमहसमर्थम् ॥५१॥ मधुलक्ष्मीविस्तारं पश्यत्यय नरपतिरप्युपाने । सान्तःपुरः सनगरो समण्डलिकः समन्त्रिधनः ॥१२॥ मवनपताकापि तथा राजादेशेन तन्त्र संमाता । निजसखीजनपरिकरितोपाने जनमनभानन्दे ॥५॥ ग्यरितामिव जरा मृत्यु गृनमित घ्याधीन् पाधितानिव । मन्यमानो निधिन्तो विलमन्य मत्र मोकः ॥१४॥ गायन्ति केचिन्नृत्यन्ति केनिक्रीडन्ति फेनित्तरगी । महिलारी गुनर्नन्य प्रवनयन्ति ॥५॥ इन्द्र इव परिगतोऽप्सरोमिरान्तःपुरीभिः सह राना । विस्माययजनमानसानि कीटत्यनेरियम् ॥१६॥ भ्रमति रमते यथेच्छ पश्यन्ती वृक्षलक्ष्मीविस्तारम् । भवनपताका कुमापि पेरिकायेष्टिता सत्र ॥७॥ पुरसरियलिनेषु च परिसत्या तया पादपतिः । एा मरिण इस वकाशकममता १५८॥ समग्रतः समप्रे मार्गे मार्गयन्ती ममति यावत् । परिवार यारपित्या तावद् रतिरमणेन सदसम् ॥५९॥ पश्यति पुरपमेकमवहित दया प तेन स भगति । भगन् ! मन ! नमने नमामि स्वामिनि मदिरा ! मिरिम, मरम।

चित्ररलानिया ननम्नया निरीक्ष्य रूपाणि । यो यम्य गुणो दोषः स कमिनाना प्रत्यक्षा
यो पहिया लिमितः इमार: सगरोपितः। दृश्या मया झानो, अन्येषामपिमालु गाना
या मा प्रष्टयति नतोराजोवारिकाम्न स। गुणदोपविभागाः संत कुमार
निगन्यन्योन्यमनिश्यः कोरियाः । कोशलमपि कलागु, कयमन्यमा गानासन
कुमार नाय करायला विशम्यति नीचरं यथा नान! लवकवगुपयाशिवाति मन्तिाnit
२६०
सुपासनाह-चरिअम्मि-
नाहं मयणो मुद्धे ! सा भणइ मझ मयणजणओ त । ता कि बहुणा, हारो तुह वरमालाएं पह
किंपुण थोवदिणेहि होही वीणासयंवरो मज्झ । नियईसणाभएणं तत्थागंतु तए सुइय ! ॥३॥
निन्ववियलाई मह लोयणाई नियविरहजलणतवियाई । हियए तए सणाहे ईसाए विनडियाईन ।
इचाइ जाव जंपइ तेण समं ताव कमलनामाए । नियदासीए निवपेसियाए हकारिया बलिया ॥६॥
पत्ता य निवसयासे तचरणे पणमिऊण उपविट्ठा । पुटा पिउणा वच्छे ! कत्य दिया एत्तियं वार
भणियं तीए वणराइरेहिरं वरभडंव उन्नाणं । अवलोयंती तह चेव, अह निवो भणइ तयभिमुदं ॥३॥
वच्छे ! कमलदलच्छे ! पेच्छाणीयाणि रायकुमराण । रुवाई पटियासं चित्तपरहि 'विलिहिऊण :
जस्स य कस्सवि रूवं पडिहासइ तुज्झ तं मह कहेहि । अगीकरेमि तं चेव जेण जामारपत्तेण ॥६९
चिनकलानिरणाए तो तीइ निरिक्खिऊण रूचाई। जो जस्स गुणो दोसो सो कहिओ ।
जो एत्थ पट्टियाए लिहिओ कुमरो स रोसदोसिल्लो । दिट्टीए में नाओ, अन्नेसिपि हु गुणे दो-
जा एवं सा पयडइ तो रायदुवारिया नहिं सव्ये । गुणदोसविभागन्नू सबैसि तैसि कुमराण ॥३॥
निहुयं भगति अन्नोन्नमइसओ कोइ रायपुत्तीए । कोसल्लेपि कलासं, कहन्नहा जाणए एवं ११४१.
फुमरीवि तहा कहिउँ विन्नवइ नरेसरं जहा ताय !! लेहययेगुन्नाओ चित्ताई टुति चित्ताई ॥३४॥
मज्झवि अत्यि पइन्ना वीणाए रनिही मण जो मे । सो परिणेही, तम्या दिवसे निकिमि तो..
निजकण्ठकन्दलादुचार्य तस्य कराठे । मुक्ताहारं निक्षिपति यावत्तावत् प्रभणति सोऽपि ॥६११
नाह मदनो मुग्धे ! सा मणति मम मदनजनकत्वम् । तस्मास्कि बहुना, हारस्तव वरमालापो म
किन्तु स्तोक्दनर्भविष्यति वीणास्वयंवरो मम । निदर्शनामृतेन तत्रागत्य त्वया सुभग ! 11
निर्वापयितव्ये मम लोचने निजविरहज्वलनतते । हृदये त्वया सनाये ईयया विनटित इव ॥
इत्यादि यावजाति तेन समें तावकमलानाम्न्या । निजदास्या नृपपेषितया हककारिता वनिता ।।
पाला म गृपसकाशे तगरणी प्रणम्योपविष्टा | ram ! य स्थिनेनावन्तं वारम् । ॥११.
भनिनं तया दन (ग) रानिराजमानं वरममिवोधानम् । अवलोकमाना तथैव, अथ नृपो मगति पानी
बन्मे ! कमलदलाति ! पश्यानानानि राजकुमाराणाम् । रूपाणि पट्टिकामु चित्रकौविनिष्य ९८०
पम्य व कम्यापि मा प्रतिभा NIRMERRENT तय येन मामानेन ॥६॥

भपणपायाकहा। एए अमेरि यानि सनिया नद सहा कुणउ ताभो । तो पामगरसंतो वीगाए सयंवर कहिउँ १७६।। पिलरमा विसजिग जाव ताव हल्योन्ो। निगुओ रना, नजाणणत्यमाइमइ पदिहाई ॥७७॥ सो तरिय गपूर्ण समागमो कार देव ! आपनो । रणरायकरी उम्मूलिकण लागगुरुसंभं 11७८|| भजनो गुरुभरणानणाई दिमित्य पमोनिदागई। परंतो तरतो रहतरयखराइयं पर ॥ ७॥ परिपएस संकल्याण वित्थरो कुंडलीफभो महइ । ने तम्भारपकतो तस्मवि सरणागों सेसो ।।८।। वंजार कोई परिहारो परिवरस्सरुवं । ताव सहसा ताई सो पनो उज्जाणश्रणम्मि ॥१॥ दणं रापा मसंभमुम्भतमाणसो तरियं । मंतिमझायणजुत्तो चरिओ धक्टहरज्वरिम्मि १८२॥ भग्गामो घधरीमो नट्ठी लोओवि कोवि फरयवि या तुमुलरवं सोऊणं सोवि कुमारो तहिं पत्तो ॥३॥ "मरी पूण कुमरण इयहिपया मिनिमिपनियदिट्टी। तत्पेर दिया तत्तो पत्ता मण सा करिणा॥८॥ "भह कुमरेणं तेणं हेमंतरिपण इक्किमो हत्थी । इणिभो य मुहिणा निटुरेण तो वालियं मोतु ।।८५|| "अस्माभिमुर पलिभो उदहकरो गापदं पकुलतो । कुमरप्पहारविहुरो मुरफरिणं सहयंतोच्च ॥८६॥ तो चूमरण वलिजण दादिगाररणेण भमिऊण । उजाणभवणदारम्मि नीणि सो महावी ॥८॥ महनार करी फुभरं फरेण शिर गिविही ममास । ताव कुमरेण खित्ता तपुरमो वत्पटिलिया Inden वाहे गुरुमपरिमनापरननितेण तेण वरकरिणा । नाए विरलियाए दिनो हो सरोसेण १८९॥ ममाप्यस्ति पतिज्ञा धीजया रहस्यने मनो यो मे । स परिणेप्यत्ति, तस्मादिवसे निष्टीकते ततः ॥७६|| एतेऽन्येऽपि पायात क्षस्त्रिया यया तपा करोतु तातः । ततो मासादिकस्यान्तो वीणापा स्वयंवर कमयित्वा । से चित्रका राज्ञा विसर्जिना यावत्तावत फलकनः । श्रुतो राज्ञा, वज्ञानार्थमादिशति प्रतिहारम् ||७७|| स सरितं गत्या समागतः रुपयति देव ! अतिमत्ता । रणरामकरी उन्मूल्यालानगुरुस्तम्भम् ॥८॥ भान् गुरुभवनापणानि हामत्र प्रोलिद्वाराणि । यस्त्वायन रथतुरगखरादिकमति ॥७९॥ मभो । करिपादेषु गृहलानां पितरः कुण्डलीकृतो राजते । ननु ताराकान्तस्तस्यैव शरणागतः शेषः ॥८॥ एवं याचकपयति मतितारः कस्विरस्वरूपं तु । तावत् सहसा उत्र प्राप्त उपानभवने ॥८॥ त दृष्ट्या राजा ससंभ्रमोद्रान्तपानसम्वरितम् । मन्त्रिमहाजनयुक्तश्चरितो धरलगृहोपरि ॥४२॥ भग्नानियों नष्टो प्रकोप कोऽपि स्वापि च । तुमुलरवं भ्रन्या सोऽपि कुमारस्तर प्रायः ॥३॥ कुमारी पुनः पुमारेग हनदया तस्मिन् न्यस्तनिजाष्टिः । तथैव स्थिता ततः प्राप्ता मत्तेन सा करिणा ॥४॥ भय कुमारण मेन देशान्तरितन निपिद्धो हस्ती हतब्य मुष्टिना निष्टुरेण सतो पालिका मुरत्वा ॥८॥ तस्याभिमुम्ब पलित ऊर्ध्वकरो गडगई प्रकुर्वन् । कुमारमहारपिपुरः सुरकरिणं शब्दयनिव ॥८॥ तित: कुमारण पलिया दक्षिणावर्तनेन भ्रमयित्वा । उद्यानभवनद्वारे नीतः स महासती ॥४७॥ पय यावत्करी कुमार करेग किलनीयति समासनम् । तावन्तुमारेग सिसं तत्परतो व वर्तुतीकृतमा.. १. 'मा' 101 संपग दुखये रनिपतेः शौण्डीरिम्णा कृष्णस्य । एतस्मिन् परे मन्यस्य मुक्ने कृतार्थना-मानम् it गा पपन्नम्मापनि मगनि मगत मम वचनान् । मुमटमिममालानम्तम्भ गया १ ध्य म कुमानिनं स्तम्भऽगलयित्वा मटित्युतीय । गुनगुरिकारिवारिसस्तोमा शिमन्यनामा विद्याहरो योपकारम् । इति करवायान्ता, राजनः सम्यारमिनार सन्दरष्टा तान्यत्र गायाया पिरम् । विनश्यनि ययान नरपतये, मिना । भारम्य मुनगात यावत् मागनीग । पुषचार नदमनसो मा मदिया परतीय ..." नरिने महामतिभातकुमारीसायना मधुबीनामाला RAIHITI હર सुपासनाह-चरिमम्मि- रक्खंह रक्खह एयं नररयणं नरवरे इय भणते । जीवियनिरविक्खा झत्ति घाइया समो सुस ताहे भवणपडाया चितइ हा हा ! स एस सुभगवरो । मज्झ कए संजाओ गुरुमापइभायणं २ ॥२.! इत्तो य शत्ति कुमरो तस्स गईदस्स दंतमुसलेसु । उविटं नियचरणजुयं आख्दो संघदेसम्मि ॥१॥ तेण य महाबलेणं जरूहि भीडिओ करी कंठे । तह जह सुईति नयणाई तस्स, तो सो करी भीनी: संजाओ तस्स वसे, तो कुमरी चिंतए अरे हियय ! । नञ्चसु मणोरहाणं अगोयरं वरमिमं स्टुं ।१।। रूपेण दुनए रइवइस्स सोंडीरिमाए कण्हस्सः। एयम्मि वर मनसु मुवणम्मि कयत्यमपाणं ॥९५५ एक्कसरं च पुकारपुच्चय भणइ सब्बलोओवि । पुरिसरयणेण इमिणा रयणाहारा फुडं घरगी ११ राया य पंचवल्लइसाहणिय भणइ भणह मह वयणा । सुहृडमिमं आलाणसं जह नेइ गपने १५ उत्तरिय च गयाओ एवं आरोवि वरतुरंगे । आणेह मझ पासे तो सो गंतु भणइ कुमरं ॥२८॥ अह सो कुमरो हत्यिं खमे अग्गलिय झत्ति उत्तरिउं। मुहगुलियापरिवत्तियरूको तत्तो अवतो. साहणिो तेमद तत्पन्नत्यं गवेसिउँ सुचिरं । विनवइ जहावित्तं नरवणो, सो य चिता ॥३॥ कि एम कोइ अंगणसिद्धो विजाहरोच्च उवयारं । इय काउमवकतो सुयणो सच्चवइ वयगनिने मुपणह सुपणिहिं उवयरिउ, जित्तिउ मायरनीरु । पडिउवयारह नमण गय लंपिवि परतीर : फना पुण नियचित्ते सुदिदा जपेइ ताय ! ते कुमरा । हकारिजंतु लहुं वीणासाला म । सा गुर्वमर्पजातरक्तनेत्रेण तेन वरकरिणा । तस्मिन् वर्तुलवने दत्तो वेधः सरोपेग ॥८९॥ रक्षा रक्षननद नररत्नं नरवर इति मगति । नीवितनिरपेक्षा अदिति धाविताः सर्वतः मुभा ॥९॥ नदा मदनानाका निन्नयति हा हा ! स एप सुभगवरः । मम कृते संजातो गुर्यापमाजनमेवम् ॥१॥ इतथ झटिति कुमारम्नस्य गजेन्द्रप्य दन्तमुशलयोः । स्थापयित्या निजचरणयुगमारून ही तेन च महाबलेनोरुभ्यां पीडितः करी कण्ठे । तथा यया तुडतो नयने सस्य, ततः स करी है - से बातम्नभ्य वो, ततः कुमारी चिन्तयन्यरे हृदय ! । नृत्य मनोरयानामगोचरं वाभिमं सत्र एकम्बा व कारपूर्वक मानि सर्वलोकोऽर । पपरत्नेनानेन रत्नाधारा स्कुटं पायी ॥९॥ उन्न व मादेनमारोप्य वा नपाना मगन्वा भगति कुमारम् ॥१.१. .

भवणपरायाकहा। । या पभणइ एवं किज्ज, किज्जउ किमन्नामिह वच्छे । नवरं उचिमोतह पाणदायगो सोचिय न अनो। वणाडाया जंपइमा कुणहताय ! इह चिसए । भवियलपावसाओ विटंति घडनि फज्जाई ।। ह अमदिणे यामंनियपत्तेहिं रायपुत्तेहि । वीणासालाइ गो रापा अंतेउरसमेओ ॥१०६॥ सो निरकुमराजहारिहं आसणेसु उवविठ्ठा । नियनिपपरिवारजुया, मिलिओ मनोचि तत्य नगो।। बनरं करें मो कुमरो तत्य रंगभूमीए । वायंतो वरमुरयं कंठनिहितण हारेण ॥१०८।। चिटइ ता दिवा मागच्छंनी सहीयणसमेपा । भवणपराया दासीहिं परिगया पंधुरगाए ॥१०९।। न्यम् । सरपटगचंदअरविदरंदाणणा, कमलदलसरलमुसलूणवरलोपणा । अहरदलविनियमइमरमरियाफला, दमणकरंनिपरगंफुसियदिमिमुहमा ॥११॥ लडहलापण्णनलमलहिलारीगमा, मयणकोयंटमहिलभूगिया । भन्गसग्गंगणा अंगसोहग्गिया, तरुणजणनणियदुन्विसहमयणग्गिया ॥१११॥ ह कुमरीए धाई सहागया भजलि सिरे फाउं । इय विनय कुमार, महामायं करंजण ॥१२॥ गाए विगोएण अणुग्गई कुणा रायपुत्तीए । वीण धितूण इमं जहोवसरमणेर ॥११३॥ य भणिऊण समप्पा दाहालनरेसरस्स सा वीणं । नेउनेणं कुमरीए मुत्तिय रपणचिंगापं ॥१४॥ पह पाइय खगमेगं एवं अमेवि नरवरकुमारा । नियसत्तीए तचापणम्मि पपडति रिमाणं ॥११५॥ [आ प्रमणस्पेयं क्रियताम्, क्रियता किमन्यदिह पन्से ! | नयरभुचितस्तव पाणदायक. स एव नाथ ॥१४॥ पवनपताफा जल्पति मा खेदं कुरन तात ! इह विषये । मयितन्यतावशार विघटन्ते पानोपाणि॥१.५॥ प्रथान्यदिने दूतामन्त्रितप्राप्त राजपुत्रैः । वीगाशालायां गतो राजाऽन्तःपुरसमेतः ॥१०॥ त. सर्वे नृपकुमारा याहमासने पूपविष्टाः । निजनिजपरिवारयुताः, मिलितोभ्योऽपि सत्र जनः ॥११॥ पान्तरं कृत्वा स कुमारस्तम रहभूमौ । पादयन् घरगुरजं कनिहितेन हारेण ॥१.८॥ पातिउति ताप घटाऽऽगच्छन्ती सतीजनसमेता । भवनपताका दासीमिः परिगता मधुरमता १.९॥ पारदक्षणपन्दारविन्दनिपुलानना, कमलदलमरलमुसागरण्यवरलोचना । अपरदलविजितातिमरसाम्बीफला, दसनारनिकरसंमृदिग्मुरुमला ॥११॥ रम्यलावण्यालमलपिलहरीगमा, मदनकोदण्डानिटिलभूनानिमा । भग्नस्वर्गाहनाऽसौमागिता, तरगजननिरपहमदनानिार ॥११॥ भप कुमार्या भात्री सभागताजालिंधिराहिला.ति रिझपयति कुमार, महापमा ११|| बाणाया विनोदनानुमहं गुरुत राजपुप्याः । वाणां गृहोरवेमा यथोपदेशकमेगैर ॥११॥ इति भगिता समर्पयानि दाभालनरेश्वरस्य मा बीणाम् । पुष्पेन कुमारी धितो राममकिन REATE मनोर" सनकादिया निर्गत वानिमाविमारो वादपति वा निरन १९९॥ ५ । 1 भय यादयित्या क्षणमेकमेयमन्येऽपि नरयरकुमाराः । निमशक्त्या तद्वादने प्रकटयन्ति विज्ञानम् ॥११५ केनापि प्रयोगण रूपं परिवार्य साधनिकम् । वन्नमित्ता तस्मिन् दिन यथा गत सांप्रमाण मन्ये ममागत सहारं यत्तस्य मुवनवीरस्य । ग्रहीतुं शक्नोनि शमोऽपि नेव, सनस साकसि। एवं व विनयस्यां तम्या पात्र्याऽपिता वीणाम् । वादयन् दृए. स विस्मयरसयशात तर सतनानुमीयत सामु फलाम तम्य कौशलम् । सतः एप इति चिनिश्चित रोमान्चकम्युहिता 1108 पारिष्टति वावरतिमधुरिम्णा वीणाननेः कुमायाः।हनदयामा निद्रा समागता सरक्षण रामum नन्याधीनत्र मो राजरान त्रादिको मोऽस्ति । सोऽपि सल निद्रामुदामुदितनयनोतf बमकमपि प्रयन्नेन महता नयित्वा स कुमागिम् । वाणां वांश्यन्नेव सभ्या ममिमुख मपवार पर होगा मानानेन, निदाः पश्यन्ति समिनि गा माmiyara सुपासनाह घरिअम्मि. पाईए करे चडियं तत्तो वीण पलोइडं भणइ । सो मदलियकुमारो अनोवि हु,कोवि किलाइ मीणमिमं बाएउ, तो कुमरी तस्स कंठदेसम्म । पिच्छइ तं नियहारं तो जाणइ एस सो सरको केणावि पओगेण स्वं परिवत्तिऊण साहणियं । मोलविउ तम्मि दिणे जहा मन्ने समागो इह, हारं जं तस्स भुवणवीरस्स ! धित्तुं सकइ सक्कोविनेय, तो सोचिय . एवं च वियकतीए तीए धाईए अप्पियं वीणं । वायंतो सचविगो सो विम्हपरसवसा तको १२ परिचितइ को एसों सग्गाउ तुचुरो समोइनो ? । अहवा हत्यिविणोए जे कोसल्लं मए । ... दिह, तेगणमिजइ सम्बासु कलासु तस्स कोसल्लं । तो सो एसोति जा चिट्टइ ना अइपहुरिमाए वीणाझुणिस्स कुमरीए । यहिययाए निदा समागया तासमिती अन्नोवि तत्य जो रायरायपुत्ताइओ जणो अस्थि । सोवि हु निदामुदामुदियनयगो ददं गाओ .. अह कहवि पयत्तेणं महया चैयाविऊण सो कुरि । वीणं वायतोञ्चिय तीसेभिमुहं भगा एवं एपाण निवकुमाराण भालफलएसु अग्गहत्येण । घणसारमीसचंदणरसेण गाई लिहस एवं ॥१४ तह चेव कए. तीए भणइ पुणो कुंडलंपि एकिक गिस फन्नहितो कुणसु य पेच्छति जा न हो. सह तह कयम्मि चीणा संहरिया तेग, तेवि पडियुद्धा । पिच्छंति य अवरुपरमिइ गाई । सिरिमरसेणतणो देसदिदिच्छाए निग्गो एसो कितिनलहीकुमारी घायद वीणं विगोएम .. वोगामिमा पादयितुम्, ततः कुमारी सस्य कण्ठदेशे । पश्यति तं निनहार ननो जानात्येष स मुभग ।। परिबिन्नति क एन स्वर्गात तुम्बुरुः समवतीर्णः । अथवा हस्तिविनादे यत्काशन गया। प्रदेश नगमाया मारपत्रके वाहस्तेन । पनसारमिश्रन्दनरसन गाया लिसेवा ॥१२॥ वाले टया मजति पुनः कुडामप्यम् । गायः कुरुप पश्यन्ति यथा ने १११ ।

भवणपडायारा। भलफलए जेनि लिहिया गालिया य ते सल्थे । संबंधेगं फेणावि केवि से पंधुणो हुंति ॥१३०॥ पोषयमादलमा तंपि परोपरं न पिच्छति । तो ते विम्हियरपणा मंतंति इमं सो सम्॥१३।। संबपद गुणेटिं इमो न उणो सणुणत्ति भावमाणेसु । पविखयह रायपुत्ती वरमालं कुमरफंउम्मि ॥१३॥ गह सुखिपपीरजलनिहिसरमंदो तूरपूरगुरसहो। धवलरयो उच्छलिभो यहूण फलपठिकठाण ॥१३॥ - तो तस्स पंधुणो ने भणनि तं फन्य मुंदरसं ते १६ तो सो पयहइ लडई नियरू गुलियमवणे॥१३॥ मालिंगंति महरिस पहुकुमरा फित्तिमलादिवर कुमरं । सोवि ताण जहारिहाडित्ति कुणइ सप्पणयं ॥ भणइ य कुमार अप्पमु कुंडलरयणाई रायपुनाण । इसि इसती सावि हु ताई ताणं समप्पे ॥१३६।। ते फुपरफुसलसंगमसपंपरोदंतपपडणनिमित्तं । पावणयं तरखणमेव कुमरजणयाण पेसंनि ॥१३७॥ रापावि सिद्धराओ उचलदपणहमणिनिहाणोच । हरिसवसपुलइपंगो विवाहमामग्गिय कुणइ ॥१३॥ आसोरणाम दिवसे परमपमोपण कुमरकुपरीण । पाणिग्गहणमहसवमणोरहो पूप्रिमो रण्णा ॥१३९॥ . तो कितिनलहिकुमरो भवगाहापाए परिंगओ पारे । पंचप्पयारभीए अणु जइ नह सुरो सग्गे ॥१४०॥ हरवीरपुराओ पिउणो सिरिमूरसेणरापस्स । यहुपरिवारो पत्तो रापदुवारी तहिं वरुणो ॥१४॥ परिवारमाओ सो पविसइ मिरिकितिनलहिभत्याणे । उचियपवित्तिपुच्वं कुमरं विनवइ सो एव।१४२॥ जह सूरमेणरनो रोगा भादारणा समुन्भूपा । तो लहु आगंतूर्ण पिउमुहकमलं पलोपमु ॥१४३।। इप सोउ तं कुमरो सहणणा नेइ रायपासम्मि । कुमगरसेण सो तं त्रिय विनवइ नरवणो ॥१४४॥ भालफलकेषु येषां लिखना गाथा च ते सर्वे । संपन्न केनापि केऽपि तस्य पन्धयो भवन्ति ॥१३०॥ एकैकफर्णकुण्डलमय तदपि परस्परं न पश्यन्ति । ततस्ते विस्मितपदना मन्त्रयन्तीदं ततः सर्वे ॥१३॥ 'संवदति गुणैरय न पुनस्तन्वति माययत्ए । पतिपति राजपुत्री परमालां कुमारफरठे ॥१३२॥ भय पक्षीरनलनिधिम्परविपुलस्तूरपूरगुरप्दः । घयलरय उच्चलितो यप्ना फलफण्ठीकण्ठानाम्॥१३॥ 'ततम्तमय बन्धयस्वे भणन्ति तत् क्व सुन्दरत्व से ! । ततः स प्रकटपति रम्यं निजरूपं गुटिकामपनीय॥१३॥ मालिन्ति सहप पहुकुमाराः कार्तिजलधिवकुमारम् । सोअप रोपां यथाहपातिपत्ति करोति सप्रणयम् ।। भगति च कुमारीमर्पय कुराहलरत्नानि राजपुत्रेभ्यः । ईपद् हसन्ती सापि तल सानि तेभ्यः समर्पयति॥१६॥ ते कुमारकंशलसंगमस्वयंवरोदन्तमकटनानिमित्तम् । धायनं तन्क्षगमेव कुमारजनकयोः प्रेषयन्ति ॥१२७॥ राजापि सिद्धराम उपलब्धप्रनष्टमणिनिधान इव । हर्षवरापुलकितानो विवाहसामग्री करोति १२८ भय शोभने दिवसे परमप्रमोदेन कुमारकुमायोः । पाणिग्रहणमहोत्सवमनोरयः परितो राशा ॥१२९॥ सतः कीर्तिजलधिकुमारो भवनपताकया परिगतः प्रवरान् । पचमकारभोगाननुसझे यथा पुरः स्वर्ग ||१४ ॥ भय स्थवीरपुरात पितुः श्रीशूरसेन राजस्य । पशुपरिवारः प्राप्तो राजद्वारी तत्र परगः ॥१४१।। 'मतिहारसूचितः स पविशति श्रीकीतिजलध्यास्थाने । उचितप्रतिपत्तिपूर्व कुमार विज्ञपयति स एवम्।। १५२।। 'यथा शासन राजस्य रोगा अतिदारणाः समुद्भूताः । ननो सप्वागत्य पितृमुखकमल प्रलोकस्व ॥१५॥ . + . . । " वरमान महंगयांग निन्थ्ये । गाना कागांतरण प्रा में मानम् रन मोरी मात्रामा डायना मशिनगायत मानी सुपासनाइ-चरिमम्मि- नो करिरिहाईस्कयकरयगाइयं बहुं दाउं। भवणाडायाए समं राया कुमरं रिमोट उवियाडित्तिपुलं विसन्जियो कुमरवंयुबग्गोवि। अरखंडपयाणेहि रहवीरपुरं गमो कुरो मिरिमूरगराया आरोऊण तम्मि रन्नभरं । विहिणी कालं का सकसमागो सुरो नामो . मिरिफिनिनहिराया राया इन मुयणमगरमोराण । निणमयमुन्छप्पंतो ..... आवेदनगामओ मुदाविग्नाइरेण विंशम्मि। गन्छण फज्जतरेण गिमाम माना हिटर मागाडापा मुत्ता सिरिकिचिननहिनिवासे । तोहद्धचित्तण मबाडा नरपरं मुते ॥११॥ कापन्न रापा मुनविउदो पगोयए ना। तार न पिन्छइ तं पागाई पगानि पामे ॥१३!! भाभारिपनामो समन्य गरेसियादि सा तन्य । नो मलद्धा तत्तो चिंतह पर मार वाभिमाहामारम्मि पगुयाग तार न परेमो । वासभरणम्मि, नारं मुरसपराणं इसे नापिनं माता कापलामिन्य नहु अत्यि। दिव्येग जेग घडिऊण निरिया तम्मा मागिपनि ना दरमा, मामा परिणनि सह मुराई । पुननिपा परि को साफर, सम्पुरिमहं चिनुनि न यम ॥२२॥ imiri मिती तीए दिंग । उपविही अन्याणे संबित परिपग तीए ॥१२॥ या महामना नगशी राजाय । कुमासदेशन सतत नियति भो ? नादिकं घट्ट दरया । मयनपनाकया मना हमारे निमगत १ राम माम्बत की। मनाप्रमाणे रणवीरपुरे गत मार ॥१४११ *नामिन राज्यमरम् । विपिना काल कमा शकममान मुरो नात MR शहापुरतमनधोगमाम् । जिनमनमुग्मयन्ननुपालयति राम्यमान ! सनरा । देशभिगनाता नावा मोर का मन्यू कामदः सोया नाममा प्रमाणिनी ।" पिकनिक कटान मात्र माग | नाममाने, नशा मुक्तायोरिर HRAM file tra मालामाल समाति, मग AASATT यति । पनि.ETrrier Reim 1 भपणपायाकदी। २० आगंतूर्ण अइ यायसेण पदमम्मि दिवसजामम्मि । यापलाए दिमाए फलिए महकारमयम्मि ॥१७॥ लविय मंजुलालगंटिकटमहुरेण मरविमसेण । तं मा मरगविउ नरनाई विनर इमं ॥१५॥ देवीसमागमेणं बदायर देव । पायमो एस । सउणगंये मणिपं जेग पं नाह! निमुणेमु 11:५९॥ सिद्धिभयंचलनाभोयणदृष्टिन्थिनथीलामे । करइ लत्रो कामो पुल्याइम पामनामम्मि ॥१६०१ पेसागमधीलाभ पुट्टी वगा भरण नामं च । थीलाभमन्छभग्पणमग्गी पूलाइ रियनाये ॥१६॥ भयरलयुटिकारीभरिनिदगुरुण आगमी पना । पुचाइ मापारे पंम्मि य कनगमिदा ॥१६॥ भयमुपागामनिही रमरं यावउनियगुरुपूपा । बम सेडागमण पुजारम् नुग्यिामि ॥१६॥ गोरवीण पिटे कामो जइ वा देवयीलाम । कयत पियक्षमण नाना निमपं ना ॥१६॥ एवं माउणिएणं मउणमरूपे पाहिजमाणम्मि [ सहगा पारमियमुभी गमागभी गायने ।।१६।। नमि भणइ नरेगर । तर पपपउमाण चिमणां । भरणपरायादीमयागमा धामि पनी ।।१५६॥ तमाममरणमैजायारिसपुलपण राणा भणिपं । भो भीर! पीरमादरगाभवाय भार तो प्रति सं तहेब य फराविप पुनिरामी पुणो कारो। फारम कर दिरामा पेन धानास! तो सो फोहर निगुणगु नरवर ! देवीए मूलभो गुदि । गुरविनापागको iि fntrium५९॥ नो भमिरतिपमविलयावलयालिरणिरनगरवाहित हजाराप्त परतणणिनुपां.७॥ मागत्यार बायसेन प्रथमे विषमयामे । पापन्या विशि पलिते सकारो ॥१५॥ लपितं मम्जुलफलकण्ठीफण्टमधुरेण स्वरविशेषेण । साधुवाद गाना रिम् । १५८ देवीसमागमेन वर्धयति देव ! पायस एप । नान्ये माणितं यो गाय ! गग॥१०॥ सिरिभपपरवा भोगनपाएमानएवीलामान । कथयति सरन् काफ. दिपु प्रथमा १९. पेश्यागमनीलामी पति पार्तापरीणां माझं । खोलाममती पदी | भयलटिरिस्निग्धगुरुणामागगं पाताम् । पर्णी नीयमदो महाले RTRE भयानकातीप्रधान रमरं बीया अपगुस्पृशाः । निलंगाम पुदिप भो गोदस्तिनोः पाको यदि पति देव ! योगभग । कृपतो यिनं न पERnter एवं मुनिकेन शनस्यरूपे कायमाने । सहसा पारीवार समागमे रामा १५ गया भगति मरे घर ! पापयाविन तोः । भगवान नामभषसंज्ञानापुतो न श भक्तिम् । भोः बार ! ARTHदा ११० गोयलमा कारदिशा : पुनः दारःपर REET मश: नाम कति गर! देवा मृलमा दम् । रविदास nिt ' पोनिमारयालिनिय मात्रा गई।

" प्रतियुध्यस्व प्रिये ! दयिते ! एनत् युत्या शरिति प्रतिबुद्धायुमत्प्रतिरूपधारिणं पश्यति विचारयति। गीतवदना वाष्पवरलोचना मया माणताकि यमेतदवायां प्राप्ता निमामियमंत्र हो देवी जलानिन भवति मम प्रियतमोध्यं कीर! स्त्रिमानेहमेष प्रकाशयति पदितिmult कांकरी समालसमेत मान्नर तावत् मयः। यदि शीलमपिम भरेद नारीणा समोर समानीकोनेरिगुहायां वासः [माशीलप्य अंशो गवतावासमतानाम् ॥१॥ निशानी महिलानां भूगगमनम् । तपा मुगतिरतुःशील शिपासानिमा... सम्माधिनमारमा मीनं सागन्यागी नयस्यामिाको वा जीवगपा मम मनोनिता ररिया निवाबत् मंस्थिता देवी विपरराजगुतम्मतः समागतो मम 100 रवालय सरन यापन पानिटसिदिगिलाम पुरसय नमरमा राम्रा नरसारित करारापात ureak २१८ सुपासनाह-चरिअम्मि- । तम्मि मए सा देवी दक्खायणमंडवस्स मझम्मि । दिवा निदामुवाददमुहियनयणपुइजुपला । महरिहसिजाए गया, एगो विज्जाहरो य तीए पुरो। जपतोणेगाई वयणाई सिणेहसाराई ॥१७॥ तद्यथा- पसीय पसयच्छि! छंटसु नियदिहिच्छोहअमयधाराहिं । मयणम्गिसंपलितं पहियुद्ध पिए! दइए, एवं सुणिउ झडत्ति पडिबुद्धा। तुम्हपडिरूवारि पासइ विजाइरसुदाई तो कसिणीकयवयणा बाहुलियलोयणा मए भणिया । किं तुममेयावत्यं पत्ता नियर्पिययमे दी तत्तो देवी ,जपइ न होइ मह पिययमो इमो कीर! 1 कित्तिमसिणेहमेसो पयासए जमिय पासामोवि न दीसइ न चैव मह परियणोवि पासम्मि । तो निच्छएण इमिणा अपहरिउ । महइ मह सीलभंस एसो बहुंतरम्भि ता भुल्लो । जइ सीलपि न होना नारीणं तो वरं मरणं ॥१ परमग्गिम्मि पपेसो वरं वणे हरिगुहाए संवासो । मा सोलस भंसो हविन सुकुलप्पमूयागं ! सीलं परमनिहाणं सील महिलाण भूसणमणग्यं । तह सुगइहेऊ सील सिबसुइतरुनिलापीर : नां निनयसारभूयं सीलं पाणयएवि न चास्सं । को वा जीवंतीए मह सकइ खंडिडे सीन... एवं पा फरिऊणं मोणेणं नाव संठिया देवी । विजाहररायसुओ तो सो मणिशो मए ॥ रसणं असिउं दमणे िमरइ सीलस्स खंडणे एसा । नह य न छियसिद्धी इहलोए तुर परमोर पुण सीलस्म खंडणे कयमणस्स ज पा । नरयाइसु सुपस्वपरंपराए तं कारणं परमे । तस्मिन् मया सादेवी द्राक्षापनमण्डपस्य मध्ये । दृष्टा निद्रामुद्रारमुद्रितनयनपुट्युगला ॥११॥ महाशय्यायां गता, एको विद्याधरथ तस्याः पुरः । अल्पनने कानि वचनानि स्नेहसागणि ॥१७॥ पद मृगास ! उस निनासपातधाराभिः । मदनाग्निसंपदा तहदयं मम करमोरु ! ११ सादरोधी न दृश्यने । मम परिजनोऽपि पा) ततो निधनानेनापयामिदानीता ॥१०॥ ..

अपापाm1 Searrier गुहे। जापा, पपरम पारग मारगेण ॥१०॥ marativirailentiff ना परिपार पोnिtille६|| gram परमानानिमरिमा भो ॥१८॥ H, InfreeMe पर हर मागी मोमगरपिपिपाप ममप करण१८८|| smsirfreी पिना पहा विपरिमागे ॥१८॥ fire नापापणापा भिगो कर निरिमणिगंगाए परम प परिमाणं ॥१९॥ पागे निरिए परम भणापगे। मगुरु पर गुर्ग पारिशीरपणनिरी का भी ना नाम माग्म पर नप गएपर मान्य गमो दापि मी नगरपातिमि एमime मापा मम मम पिर जाप, मेपर मेरो माणति ॥१९३० या मागपि निग्मि निपटामोरपणानि पसिविण साठे॥१९॥ REn मा गाणपणा, दंगे। मारपणे, नाग्गिाधीरपणे परगपम्मि ॥१९५॥ माएर पपरणेण पारगा पूली जापा, गा अपयं पिपदिशं मे गमातरस ॥१९६।। पाणिमिमी गामगिएण मन्गेण । मगम्मको पारिपर्णण गण समशुपती ॥१९७।। माननादण दामों पर । गंमुमशिनि, पिप पहितितो फोऊण ॥१९८॥ 'HuriR पपगम्पि पनि गरम गण । पपर कार परिसरमाणे शिगन ॥१९९॥ Poehnd---- पानणाय महासया एनम्याः कारण पूषा । समाप, पनस्य तु पापस्यातीयपोरस्य ॥१८॥ कारानुसारकोथिमः । नितारो परिमविनश्यतापापातः कथमपि भविष्यति ॥१८॥ HRITY FUTमा प्ररमाते रानिलयस्यामि भवत्यविरमापर्यम् ॥१८७} HERIोपनन म गुप्यताममा एप: । राराधिनमपि खलपातमम हन्ति ॥१८॥ म तिमतदयो विमाधारक सनि दसवमेवंविषवमनपिन्यारो ॥१८९॥ राग यथारनपतियो एनाकर निरमाण. ! तथा पुतनिधिमुनिमेवगा गति पचनविज्ञानम् ॥१९॥ हिनी योनिमारकमर्श निरभ्य परणयोगान मा पर: 1 धर्मगुरतो मम गूयमेगापि रानु शीलालनिषिः ।। भार भगिनी, तम्माईना मयाम्य तस्मितेष मगरे । सह युप्माभिस्त गतस्सिधाग्यहं नगर पदिः ॥१९२॥ वन भरपाय वापय पापस गमाभयं न । पच नत्र जात, संप्रनि देवः प्रमाणमिति ॥१९॥ बारामा कांग्गा समाराप्य निम उत्सग । निजकपटात नावलि च सिप्पा करठे ॥१९॥ Vers भनि सफीपुर शेमने, दर्शविरवा | तमान, तामातीने वागते ॥१९॥ म्याससमन:पि मा महापनेस्थी बुद्धिः । माता, सपाऽभयमेव दस भया सर्वथा सस्य ॥१९॥ He पाकिस्थापितको रामा तदर्शिीन माग । भनुगम्यमानो बहुपरिननेन स्थानं सदनुपाप्तः ॥१९॥ तनम्नापति मानापमायान्नरट्या दस्त पक्ष । संमुख गुप्ता, उमिता प्रतिपाति ततः हया ॥१९८॥ • -- २ । - . • पल्लेखदर्शनाद् भवनपताका शरिति मम पार्धे । प्रेषयितव्या युष्माभिरिति कथयित्वा तस्यै ततो राज्ञा ॥१॥ तेनापि सधैव विहिर, सापि गता तत्र हष्टा जनकम । नीरोग परिचिन्तयति मम व्यलोक मरपतेः ॥२१॥ परिक्सति किमविचिते, परवा तेन तेनेह पिता पितृगेहे, तदहं स्तोकमपि न मरामि ॥२१॥ मन्य परिस्यानाश्रम, सन्मम कर्मणां विलसितमशेषम् । श्यपरीक्षितकारी कथमन्यमाsimilai !' सुपासनाह-चरिअम्मि- पाउन्भूओ गन्नो देवीएं तम्मि चेव समयम्मि.। तो भणइ जणो गम्भो निवसंभोयाउ जइ हुंनो, ता पुवं एयाए अन्नाए. अहव रायदेवीए । कि नो पाउन्भूओ एत्तियवरिसेहि, तं नृणं ॥२०१॥ तत्थ गया परिभुत्ता एसा विजाहरेण पच्छा ओ । गुरुजणमणिएण इमं छउम रइऊण आणीया।। लोयवयणिजमेयं राया आयन्निऊण चिंतेइ । सचो एस पवाओ लोओ अलियो य वलिओय. लोएण घडियजुत्ती विसए एयम्मि मञ्झवि मणम्मि । उप्पायइ सम्भावं, संभाविजा न पुंण एवं ।। अहवा. सध्यमसधं होइ कम्मोदयाउ एईए । तहवि हु इय जणवाओ न सुंदरो फुलप्पयाण ॥२०॥ तो पेसिजउ एसा जणयगिहे विरइउं इमं छउमं । जह जणओ अपडुतणू तेणवि मह पेसियो लेहो. नं लेहदसणाओ भवणपटाया झडत्ति मह पासे । पेसइयव्वा तुमए इय कहिउँ तीइ तो रमा । आणत्तो सेणाणी एवं गोत्तूण जणयगेहम्मि । तं आगच्छसु सिग्यं इमीए जणयस परिकहिर । जह भणियमिमं रन्ना कारणवसउ इमाए इह पसवो। उचिउत्ति पेसिओपि -तेणवि तहेव विहिय, सावि गया तत्थ पासि जणयं । नीरोग परिचिंतइ मज्झ विलीय नरवइस्मा.. परिवसइ किंपि चित्ते, छउम काऊण तेण तेणेह । पेसविया पिउगेहे, तमहं थेवपि न सरेमि । विजाहरअवहरणे किंचिवि लोयाउ पुण अलीयपि। निसुणेऊण विलीयं अनिवेएऊण मन्ने परिचत्ता है, तं मह कम्माण विलसियमसेस । इय अपरिक्खियकारी कहनहा .नगरे प्रवृत्तमहोत्सवे प्राप्तो नृपः समं तेन । खचर कीरं च तत्र सम्मान्य विसृजति ॥१९॥ प्रादुर्भूतो गमों देव्यास्तस्मिन्नेव समये । ततो भणति जनो गो नृपसंभागाद् यद्यमविष्यत् ॥१०॥ तदा पूर्वमेतस्या अन्यस्या अथवा राजदेव्याः । कि नो प्रादुर्भूत एतावद्वषैः, तन्नूनम् ॥२०॥ तत्र गता परिभुक्तपा विद्याधरेण पश्चातु । गुरुजनभाणतेनेदं छा रचयित्वाऽऽनीता ॥२०२॥ लोकवननीयमेतद् राजाऽऽकर्ण्य चिन्तयति । सत्य एप प्रयादो लोकोऽलीकश्च पनिश्च ॥२०३॥ लोन घटितयुक्तिविषय एतस्मिन्ममापि मनसि । उत्पादयति सद्भाव, संभाव्यते न पुनरेतत् ॥२०॥ भयवा सर्वमसत्यं भवति कर्मोदयादेतस्याः । तथापि खल्विाति जनवादो न सुन्दरः कुलप्रसूनानाम् ।। तस्मात् प्रेष्यतामेपा जनकगृहे विरचय्येदं छा । यथा जनकोऽपटुतनुस्तेनापि मम प्रेपितो लेखः ॥२०॥ भाइयः सेनानीरतां मुक्त्वा जनकगेहे । स्वमागच्छ शीघ्रमस्या जनकस्य परिकथ्य ॥२०॥ यथा मणिमिदं राज्ञा कारणवशतोऽस्या इह मसः । उचित इति मेपितोऽहमेना गृहीत्वेह झटिति ॥ विधिहरणे किंचिदपि लोकात् पुनरसीकमपि । शुन्या व्यालीकमनिवेष में पुरतः ॥२१॥ न भयग्णपरायाकहा। ३०१ पासाउ जाइ संदेसरहिं एइति होइ न हुए। इस युद्धीए तीए सेणाणी न भणिओ किंपि ॥२१॥ सम्मि गए मा देवी संवरण काउं नियमणम्मि तमो। झूरइ एवं हा दिव्य! यवसियं कह तए एवं १॥ पणा सह कुण विरहं विहवं भवणेहि मरणमुरणेहि । जं पुण पयडसि सीले मज्झ कलंक तमच्छरियं ।। पारहितो विज्ञापसलतन्वयरो नरवरोधि । चितेइ सिदराभो घिरत्यु संसारवासस्स ॥२१७॥ । में फिचिनलहिराया विवेयनयमंदिरं कयनगुरू । सुणि नियसवणेहि विजाइरकीरयुत्तंते ॥२१८॥ निन्दसइत्तसिरोमणीए परछाए ववसए एवं । परवसणसवपागयदुजणदुव्लपणमित्तेण ॥२१९॥ ॥ उच्छंगे विऊणं भवणपडायपि भणइ एगते । याहजलाविलनयणो वच्छे ! मा खेयमुव्वहसु ॥२२०॥ ." पतः।- । . "न्यड्नीनोऽपि कराघातरूपतत्येव कन्दुकः । प्रायेण हि सुवृत्तानामस्थायिन्यो विपत्तयः ।।" .. इत्तो य किनिनलही राया रहवीरनपरसंपत्तं । चउदसपुलिं वंदिवि परियणपुरनणसमाउत्तो ॥२२१॥ उचिपट्टाणुवविट्ठो पराए भत्तीए धम्मसरणत्यं । बहुजणउवयारत्यं तरपुरमओ फहइ सुपनाणी ॥२२२।। कोहाइमियमणो जं जंपइ तप्फलं फुडं नरया । सहसा पयंपियपि हु देइ अलीयं दुहाई जभो ॥२२३॥ परिहासेण सवत्ती भवणपढायाए अन्नजम्मम्मि । भणिया य 'हटगावी' तप्परिणामो इमो जामो॥२२॥ भणइ नरिंदो मुणिवर ! युत्ततमिणं सचित्यरं कहह । तो जाइ मुगिनाहो, आसि पुरं विजयखेति ॥ तन्यासि पउमसिट्ठी निरपचा तस्स पणइणी पउमा । अइवल्लहा य सा तस्स, तीए तोऽणिरछमाणोवि।। परिणाविभो स महिलं अन्न, धूयंत्र मन्नए तं सा । अह अनया पयट्टे कहापपंधम्मि पउमाए ।।२२७॥ प्रसाद यान्ति संदेशकैरत इति मयति न सल्वेतत् । इति बुद्ध्या तया सेनानीन भणितः किमपि ॥२१॥ तस्मिन् गते सा देवी संवरणं कृत्वा निनमनसि ततः । खिपत एवं हा देव ! व्यवसितं कथं त्वयवम् ॥२१५ पत्या सह कुरु विरहं विभवमपनय मरणमुपनय । यत्पुनः प्रकटयास शोले मम फलाई तदाश्चर्यम् ॥१६॥ पारेभ्यो विज्ञातसर्वतद्वयतिकरो नरवरोऽपि । चिन्तयति सिद्धरानो धिगस्त संसारवासम् ।।२१७॥ यत् कीर्तिमलपिराजो विवेकनयमन्दिरं कृतज्ञगुरुः । युवा निजश्रवणाभ्यां विद्याधरकरिवृत्तान्तम् ॥२१॥ निहरातीत्वशिरोमणौ वत्सायां व्यवस्यत्येवम् । परत्र्यसनोत्सवप्राकृतदुर्जनदुर्वचनमात्रेण ।।२१९॥ उत्सरे स्थापयित्वा भवनपताकामपि भणत्येकान्ते । पाप्पमलाविलनयनो यत्से ! मासेदमवह ॥२२०॥ इतब्ध कीर्तिनलधी राजा स्थवीरनगरसंप्राप्तम् । चतुर्दशपूर्विगं वन्दित्वा परिजनपुरमनसंमायुक्तः ॥२२॥ उनितस्थानोपविष्टः परया भवस्या धर्मप्रवणार्थम् । पहुअनोपकारार्थ तत्पुरतः कथयति श्रुतज्ञानी ॥२२२॥ कोपादिदूषितमना यज्वल्पति तत्फलं स्फुट नरकाः । सहसा मनस्पितमपि सल ददात्यलीक दुःसानि यतः ।। परिहासेन सपत्नी भवनपताकयाऽन्यमन्मनि । भणिता च 'हगवी' तत्परिणामोऽयं जात. ॥२२॥ भणति नरेन्द्रो मुनिवर ! वृत्तान्तमिदं सविस्तरं फथय। सतो जल्पति मुनिनाथः, आसीत्पुरं विजयखेटमिति । तत्रासोत्पद्मश्रेष्ठी निरपरया तस्य मणपिणी पर्मा । अतिवल्हमा च सा तस्य, तया ततोऽनन्छन्नपि ॥२२६॥ 7 .

३०२
-
.
1
नो परिबिन्द्रयन्यता द्वितीयते ममातिचारः। सहसाऽभ्याख्यान, माजन्म पामयित्वा सम्पहरा
सुपासनाचरिअम्मि-
हटगाविति सहसा भणिया एसा, इमं च पउमेण । निसुयं तहेव त परिणयं च तो १
दिनो न से पवेसो तो सा गंतूण कहइ पउमाए । सावि हु पुच्छइ पउमं तुम्हवरदं किमाए।..
सो भणइ हट्टगाई भणिया एसा तए, तओ पउमा। खिडेण मए भणियं एवं',
पत्तिजावइ पउमं, तो सो पुठ्वंव वाई तीए । पउमा य देसविरया किंतु अणाभोगमओ एवं ॥२३॥
नो परिचितइ एसा वीयम्मि वयम्मि मञ्झ अइयारो । सहसा अभक्खाण, आजम्म लि.
सेस तु देसविरई, अतिमसमयम्मि इममईयारं । अप्पडिक्कमिऊण मया पत्ता सोहम्मपनि..
तत्तो य घुया जाया कमेण तुह भारिया इमा इन्हि । तव्ययणफलं पत्ता वणिजमिम सुसीला
सं सोउ पुरलोओ भणइ मुर्णिदं बहु विमूरंतो । देवीए वयणिजं एवं सुविसुद्धसीलाए ॥२३३५
आरोवियपम्हेहिं, ता पहु ! एयस्स पावकम्मरस । जह मुच्चामो अम्हे करुणं काउं तहा कुमार
पावावगमोवाए कहियम्मि सवित्यरे मुणिदेण ! केहिपि सव्वविरई गहिया देसेण भाई ॥२१॥
सम्मचमित्तपन्नेहि, नरवरो पुण नमित्तु मुणिनाहं । विनवइ पुणो एवं जह मइ करुणं
'ठायवमित्य कइवयदिणाणि जं जमित्य तं पहुणो । जाणति पुण सयं चिप इय भगि:
नियरजकजसिक्स दाउममयस्स पवरसुहडेहि । सह वरतुरयारूढेहि जाइ कंचणपुरि नपरि ॥
संपमपुचरयणं भवणपडायं तमो खमायेइ । लोयवयणेण एवं कयं मए मंदनेहेण ॥२४१॥
परिमायितः स महिलामन्याम, दुहितरमिव मन्यते तो सा । अथान्यदा प्रवृत्ते कयाप्रवन्धे पाया।
गीति सहसा मणितेपा, इदं च पमेन । श्रुतं तथैव तत् परिणतं च ततो यासमवने ॥२२॥
दत्तो न तस्याः प्रवेशस्ततः सा गला फपयति पद्माम् । सापि खलु पृच्छति पर्म तवापराद्ध किया।
स मनति हगवी मनिषा त्वया, ततः पमा । 'क्रीच्या मया मणितमेतत्' इत्यादि भगिरवा ॥११॥
प्रत्यापयति पी, ततः स पूर्वमिव यतते तस्याम् । पाच देशाविरता किन्त्वनामोगत एवम् ॥११॥
शेतु देशविरतिम्, अन्तिमसमये इममतीचारम् । अपातिकम्य मृता प्राप्त सौधर्मकरुप ॥२३॥
ततप प्युठा जाता क्रमेण तव मार्येयमिदानीम् । तद्वचनफलं माता बनीयमिदं सुशीलापि ॥२६॥
लपवा पुग्लोघे मगति मुनीन्द्र बह नियमानः । देव्या वनायमेतत् सविशुशीलाया ॥३॥
करोतिमामिः, तस्मानमो! एतस्मात्पापकर्मणः। क्या मुख्यामहे वयं करणारा
मोगाये रवि सविस्नी मुनीन्देश करपि सर्वविरतिहाता देशेनान्यः ॥२१७,
समसामन्य, नरवरः पुनर्नया मुनिनाम् । विज्ञायति पुनरेव यथा मावि का
কাৰৰ পৰােৰ কাৰ্থ বৰ বৰষ:। লানি :
गिया िदयायस्य मानौ । मह पावरगाति प्रमा
पाय माना नमवति होकपडत् कृतं मया ममाम्मेदन ॥१४॥

भयपणापाका हनरिय फलं बरदुमसा वहबरंतु वा पुर्फ । तर दाए। तुइ देहे न विनए दोमन्माविर४२॥ पिणं नियनपरे र गुणविभूएि पुन रजे रवि गिद पवमानं ॥२४॥ पणपदायावि नमो अहमारिमम्मि लेइ पचनं । अणतन से परिपालिकण पनाई दीविमिवा२४॥ पनि द्वितीयमो प्रथमालियारे मयनपताकाकया समाना। पा मास्नि फल बम्जुलनुभम्य ययेदुम्बरपोर्या पुष्पम् । तपा दयिते । सव देहे न विद्यते दोनोमि॥ यादि रिला निजनगरे नयति गुरविपापा । पूर्व राज्य स्थापयित्वा गृहनियामतपदाम् ॥२४॥ অনথাই সন্ত্রাসী হানি হয়। পরব তা ব্যবস্থায় দামী দাবি দিব?

. 'राजविरुद्धानीमे मन्त्रयन्ति रहसि' भणति यो धृष्टः। स मलिनितद्वितीयत्रतो घरण इव सुदुःसिनो भवति बस्तीह भरतवर्षे पासवानमिव सुरत्नक्रया सुरजनकृता] घेम् | वीरपुरं नाम पर राना रणवीरनामेति ॥१- तयोश्च परस्परतः प्रीतिस्तथा कथमपि वृद्धा दूरम । नयनानिमेषेणापि यथाऽदर्शने दुःखितौ भवतः ॥७॥ मधुमहाश्रियमिव सर्वाङ्गलानातिचगकुसुमाभरणाम् । रत्नाभरणविभूपितपरिचारिकावन्दपरिकरिताम् ॥६॥ आत्माभिमुसमायन्त दृष्टा कुरुत उचितपतिपत्तिम् । सोऽपि विमान भारोप्य तो याति नृपमवने ॥१२॥ 'रायविरुद्धाई इमे मंतति रहम्मि' भणइ जो घिटो। सो मइलियत्रीयवाओ धरणुन तथाहि;- अत्यि इह भरहवासे वासभगव सु-र-यणकयग्यं । वीरउरं नाम पुरं राया रणवीरनामोति । जलहिलहरिव भन्जा वररयणा अस्थि तस्स रयणवई । ताण नुमो. ताण च परुप्परओ पीई तह कहवि वढिया दूरं । नयणनिमेसेणविजह ....... अह अन्नया वसते ते संपत्ता मणोरमुजाणे । अंदोलयाधिरूढ़ पिन्छति वरंगण एक्कं ॥५॥ महमइसिरिव सव्यंगलमगभइचंगकुसुमआदरण । रयणाहरणविहूसियपडिचारियविंदपरिपरिप । तं दळूण कुमारो मारवहरूवकिभम रत्तो । सावि कुमरस्स स्वं दगुण ठिया मयणवमया R1 निद्धनयणावलोयणमन्नोन्नं पिच्छिउँ भणइ धरणो । जाणियतयभिप्पाओ कुमार ! जह इत्य : तह लवइ कोइला जह मैणंपि उच्छहइ मह मणं गंतुं । नो पुरओ, तो ठायो इहेब गुरुच्यछापार अह तत्थ ठिया तरुणीजयलं पिच्छंति उत्तराहुत्तं । गयणेणं गच्छंत आगच्छंत खणेण तो ॥." ताहिं समें चिप एक्कं खयरविमाण तओ य ओयरिये । विजाहरनरनाहं छत्ताईककुहकपसोई । अप्पाभिमुहं इंतं दह्ण करति उचियपडिवति । सोवि विमाणे आरोविऊण ते जाइ निवभरणे। फयउवयारो य नरेसरेण सीहासणे सुहासीणो । भणइ रणवीरराय एकच्चिय अस्थि मह धूया। उचियं वरमलहंतस्म तीए नेमित्तिएण मे कहिये । वीरपुरुजाणवरे मणोरमे पेसह कुमारि ॥१४४ अथान्यदा वसन्ते तो संपाप्ती मनोरमोद्याने । आन्दोलकाधिरूढां पश्यतो घराद्नामेकाम् ॥१॥ तां दृष्टा कुमारो मारवधुरूपवित्रमा रक्तः । सापि कुमारस्य रूपं दृष्ट्वा स्थिता मदनवशगा 1.91 स्निग्धनयनावलोकनमन्योन्यं दृष्टा भणति धरणः । ज्ञाततदभिपायः कुमार ! यथात्र जूते ॥४॥ तथा लपति कोकिला यथा मनागप्युत्सहते मम मनो गन्तुम् । नो पुरतः, ततस्तिष्ठाय ...२० अप तत्र स्थिती तरुणीयुगलं पश्यत उत्तराभिमुखम् । गगनेन गच्छदागच्छत् क्षणेन तनः ॥१०॥ ताभ्यां सममेवैकं सचर विमानं ततश्यावतीर्णम् । विद्याधरनरनार्थ छत्रादिककुदकृतशोभम् ॥ १९॥ कृतोपचारश्च नरेश्वरेण सिंहासने सुम्बासीनः । भणति रणवीरराजमेकैवास्ति मम दुहिता ॥१३॥ 1.को, रोक, मणी मणापि गंतुमुवा । नौ।

३०४ धरणकदा। . पहिपाए हरिही पिन रणतीररापनणभो भो । पईए घरो सो, इप सो इह पेसिया फुमरी ॥१५॥ रणरणलग्गदि भन्न पेव, मा दोण्डमेसि रपणाणं । निम्मरणे आपासो होउ फयत्यो पपावणो । जो य सवनमूले गऊण भणद नरवरं धरणो । नह फुमरस्सवि सम्मपमेयं ता कुणउ लाहु देवो॥१७॥ परिवमम्मि नहा निपेण वित्त विवादपचम्मिा सम्माणिजण सयरो विसज्जिमोजाइ सहाण।।१८॥ पद समया फुमारो अस्पाणमहाए जणयपासम्मि । जा चिटइ ता पत्तो पटिहारनिरूविपसख्यो॥१९॥ नाणवालपरिसी विभइ नरेसर पणमिण । जह अमरचंदगूरी भुर्णतो अमरविंदेणं ॥२०॥ वणवणउन्नाणे ममोसदो अन्न, इय निसामे । अमयमिनोव्य कुमरो विनवइ कयंजली नणया॥२१॥ जगनिन्याण साण तायस्स दंगणं जुत्तं । तो तव्वंदण जाइ नरिंदो सपरिवारो ॥२२॥ त्य गभो त दर्दै गइंदमंपाउ उत्तरेऊण सह कुमरेणं विहिणा वंदद रोमंचचरमो ॥२३॥ जो दुदिगदिगेदामरंदमहेण धम्मलाभेण । आणेदिउँ नरिंदं तयणु इमं देसणं कुणइ ॥२४॥ पारित- जा मंपनइ मणोरमं स्वरिदिमाईयं । तं नं धम्मस्स फलं विपरीयं पुण अहम्मरस ॥२५॥ मामासहि समाउलम्मि भुवणे जहटिपं धम्म । आसन्नभाविभहा विरलगिय केइ जाणंति ॥२६॥ वरनागवि ते विरला धम्मविममं विपाणिउं सम्म । जंजर भणियं तं तह पुणंति नियदेहनिरविरखा। - 'न्यय विमयविरामो फसायचाओ गुणेगु अणुरामो। करुणाए अपमामोसो धम्मो सिवसुहोवाभो।२० 6- चितं यरमलभमानम्य तम्या नैमितिकेन मे कषितम् । वीरपुरोधानवरे मनोरमे प्रेपयत कुमारीम् ॥१४॥ प्रस्थिताया हरिप्यति चित्तं रणवीरराजतनयो यः । एतस्या वरः सः, इति श्रुत्वेह प्रेपिता कुमारी ॥१. रिणयनलम्नमप्ययेय, स्माद् द्वयोरनयो रलयोः । निर्मापण मायामो मवतु कृतार्यः प्रजापतेः ॥१६ तश्य श्रवणमूले चिन्या मणीन नरवरं धरणः । यथा कुमारस्यापि संमतमेतत् तस्मात्करोतु लघु देवः निः मनिग्ने तथा नृपेण वृत्ते विवाहपणि । सम्मान्य सनरो विमृष्टो याति स्वम्यानम् ॥ १८ ॥ प्रथान्यदा कुमार आध्यानसभायां जनकपाधैं । यायत्तिष्ठति तावत्प्राप्तः प्रतीहारनिरूपितस्वरूपः ।। प्रधानपालपुरषो विजपपति नरेश्वरं प्रणम्य ! ययाऽमरचन्द्रमूहि: स्तूयमानोभरपन्देन ॥२०॥ मन्दनवनोपाने समयमृतोऽय, इति निशम्य । अमृतसिक्त इव फुमारो विज्ञपयति कृतामलिनिक प्रथा जगमतीर्थानां तेषां सातस्य दर्शन युक्तम् । ततस्तद्वन्दनदेतोयाति नरेन्द्रः सपरिवारः ॥२२ पत्र गनातं दृष्टा गनेन्द्रस्कन्धादुत्तीर्य । सह कुमारेण विधिना पन्दते रोमाशकन्चुफितः ॥२२॥ *नो दुन्दुभिगीरोदामविपुलशन्देन धर्मलाभेन । आनन्य नरेन्द्रं तदन्धिमा देशनां करोति ॥२॥ पदिहसंपद्यते मनोरम रूपदिकम् । ततद् धर्मस्य फलं विपरीत पुनरधर्मस्य ॥२५॥ धर्मामासैः समाकुले भुक्ने यथास्थितं धर्मम् । बासन्नमाविभद्रा विरला एक केनिन्जानन्ति ।।२९ विरलानामपि से विरला धर्मविशेष विज्ञाय मम्यक् । यथा भणितं सत्तमा कुर्वन्ति निमदेहानि 1 सुपासनाह-धरिअम्मि- सो पुण निणभणिउचिय सुंइत्यिणा तेण तत्थ जइयव्वं । अन्नह अवयसद्धाए..... तत्यवि जाधम्पोचिय कायन्यो होइ अस्थि जइ सत्ती । स समग्गसंगविगमा परमगंजेण मोक्ससा.. अप्पविरियाणीतजोगयाए रहियाणगारिधम्मोचि । कालकमेण भवभयदुक्खाण जलंजलि दे। इच्चाइदेसणं निसुणिऊण रणवीरराइणा मणियं । भयवं ! नइ उचिमो ई जइधम्मं देसु ता मन्छ तो भणिओ सो गुरुणा निविग्यं होउ तुज्झ एसत्यो। अहराया नियकुमरं । गिम्हेइ सयं दिक्ख गुणनलहिनिवोचि धरणमित्तजुओ। देसविरई पवज्निय नमिच गुरुं .. मोपावइ गुत्तीओ कारइ अट्टाहिया जिणगिहेसु । साहम्भियवच्छल्लं दीणनणुद्धरणमन्नं च ॥३९५ पन्यन्नं गिव्हतो जं राया भणइ कुणइ तं सर्व । ठवइ घरणं अमच सयं तु उनमइ धमि ॥1 अह अन्नया नरिंदो रयणीए अद्धरत्नसमयम्मि । पिच्छइ कमलदलग्छि एक नवनोपण रमपि। तणुकंतिपयतिमिरं डमरुयहत्यं सुवन्नदंडफरं । वररयणावलिकंठं सियवत्यं पाउयारूढं ॥३८॥ तो तं पुच्छइ राया का सि तुम केण कारणेणेह । छणससिसमाणत्रयणे ! संपत्ता, फहइ सापि नी. ईसिवियसंतवपणा पभणइ पयंगिरा अहं विजा । एत्तो भवाउ तइए भवम्मि विहियाउ मा गए। पुप्युत्तरसेवामओ विहिपुत्वं भत्तिनिभरमणेणं । जाकिर सिकिस्समई ता त पंचतमगुत्तो ॥११॥ पुरभवविहियभनीए चैव अहमासि तुझ अणुकूला । संपर पुण निणयम्मे रयस्स तह ५ ... यत्र प विषयविरागः कपायत्यागश्च गुणेष्वनुरागः । करुणायामप्रमादः स धर्मः शिवमुखोपाय 47. स पुनर्मिनभगिन एव सुसार्थिना तेन तत्र यतितश्यम् अन्यथाऽऽप्रश्रद्धया सेचनमईयूपणाम् ।। तत्रापि यनियर्म एव कर्तव्यो मयन्यस्ति यदि शक्तिः । स समग्रमहविगमात्परमाई येन अल्पवीर्याणां तपोग्यतया रहिवानागगारिधोऽपि । कालक्रमेण भवभयदुःसानां जलामाल इत्यादिदेशनां श्रुत्वा रणवीरराजेन भाणितम् । भगवन् ! याचितोऽहं यतिधर्म बेहि तदा मे ॥१३. सो मनितः स गुरुणा निर्विघ्नं भवतु ततोऽर्थःमय राजा निजकुमारं गुणजनर्षि स्थापकिता गृहाति स्वयं दीश गुगजलधिनृपोऽपि धरणमित्ययुतः । देशविरति प्रपच नत्वा च गुरे मोचयति गुणीः कारपत्यष्टाहिका जिनगृहेषु । साधर्मिकवात्सल्यं दीनजनोद्वरणमन्यव॥ १५ ॥ मन्यो गृहन् यद् राजा मगति करोति तरसम् । स्थापयति भरणममात्य स्वयं तूपयात अथान्यदा नीन्द्री रमन्यामर्यरात्रप्समये । पश्यति कमलदलालीमका नवयौवना रमणाम् ॥३०॥ सनकान्तिानिमिरा दसराहाता मुर्वर्गदराडकराम् । पररत्नावली सिमका नवदी पृटइति शामित्व केन धारणनेछ । णशशिममानवाने ! संप्रासा, जाति तहमदना प्रभाति प्रत्यहिन्यई विधा । इतो भवान् तृतीये मी लिहिला बगल नादि मतिर्मिरमनमा । यावरिल सेनस्याम्यहं ताasat यादमा दरानुाना । संपति पुननिधर्म रसमस WwAIR ।

धरणहा। जं कुलबमागपरिणमित्र तुह धन ! मनमागस्स । किंकरभावं पत्ता कजविसेसेसु सरिपन्या ॥४३॥ में उहिवि रमा दिममासणं ती ना इस भणिया । अणभट्ठाणाविणो समिपच्चो मझ देवीए॥४४॥ इमं गुणाडिया मज्ह अरिणभो अविरयाए को तुम्ह। इस भणि कंठाओ नियामो रयणावली तीए। पसा निवस्म कंठे फरियं एवं च ती माइणं । जह कंगपाए इमाए जति अरिणोवि भियतं ॥४६॥ प भणिउंमा रमाणुमाया बचए निपं ठाणं । रापावि रयणिसेसं घम्मझाणेण निगमई ॥४॥ इम्मि दिवसनाह काउणावस्सयाइकिरियामओ। अत्याणे उपविटी फंठे रयणावलि कांउ ॥४८॥ र पहाग नो निवस्म अतरचणीपावि । नरवणो बलगुरुणो सिरेण आणं पडिच्छति ॥४९॥ ॥ उवि रज्जपुरं धरणामम्मि निश्चलो निरचं । निणधम्मकम्मनिरओ गमेइ कालं भवन्निग्गो ॥५०॥ मह सागरसिटिगिद गुपाविसई पत्रमाणम्मि । रज्जनरागएणं परपिउणा महणदेवेण ॥५१॥ मामव्वद विमए जाए कोलाहले मपणवम्गो । आलोचतो दिहो धरणेणं गणठाणेसु ॥५२॥ हो भणइ तुम्द मतो एम मए अवगओम मम्माई । नियरमो साहिस्सह, सोउ महणदेवसुओ ॥५३॥ मुंहो मयभिमुई भगइ जहा लडियं इमं रहें । तह अम्हेवि हु इच्छसि लूडेउ, तं च सुणिऊण ॥५४॥ विभो पराविऊणं बंधाइ तं तो य तजणो । तापडिवक्खे चडिमो जपमो सोवि तह चेव॥५६॥ मेलियपुरलोमओ धरणं विमवइ सायरो सिट्ठी । अकयवराहाणे किं जुत्तं बंधणमिमेसिं १ ॥५६॥ राणा धरणो अपच्चो रापविरुद्धाइ मनयंतावि । अकयवरादा एए तुमंपि, इय वयणपडिवयणे ॥५७॥ मान्य कुलक्रमागतमिव तव धन्य ! मन्यमानस्य । किंकरभाव प्राप्ता कार्यविशेषेषु स्मर्तत्र्या ॥४३॥ न उत्थाय राजा दत्तमासनं तस्यास्तथेदं भणिता । अनभ्युत्थानाविनयः क्षन्तत्र्यो मम देव्या ॥४४॥ पूयं गुणाधिका ममाविनयोऽविरवायाः को युष्माकम् ! । इति माणित्वा कण्ठाद् निजाद्नावली तया ॥४॥ -सिता नृपस्य कण्ठे कपितमेयं च तस्या माहात्म्यम् । यया कण्ठगतायामस्यां यान्त्यरयोऽपि भृत्यत्वम् ॥४६॥ दति भणित्वा सा राज्ञाऽनुज्ञाता मनात निजं स्थानम् । राजापि रजानशेष धर्मध्यानेन निर्गमयति ॥४॥ दिने दिवमनाये रत्वाऽऽवश्यकादिक्रियाः । आस्थान उपविष्टः कण्ठे रत्नावली कृत्वा ॥४॥ तस्याः प्रभावेण ततो नृपस्यान्यन्तप्रत्यनीका अपि । नरपतयो यलगुरवः शिरसाऽऽज्ञा प्रतीच्छन्ति ॥४९॥ सतः स्थापयित्वा राज्यधुरा धरणामात्ये निश्चलो नित्यम् । जिनधर्मकर्मनिरतो गमयति कालं भवोद्विग्नः ॥५०॥ अथ सागरश्रेष्टिगृहे सुताविवाहे प्रवर्तमाने । राज्यान्तरागतेन वरपित्रा महनदेवेन ॥११॥ आमाध्यद्रव्यविषये नाते कोलाहले स्वजनवर्गः । आलोच्यमानो दृष्टो धरणेन स्थानस्थानेषु ॥५२॥ मनो भणति युष्माकं मन्त्र एप मयावगतोऽस्माकं मर्माणि । निजराजाय कमिप्यर्थ, तत् श्रुत्वा महनदेवमुतः।। दुम्नुएहस्तदभिमुख भणति यथा लण्टितमिदं राष्ट्रम् । तथास्मानपि स्खलिरछसि लरितुं, सच ध्रुत्वा ॥ कृपितो धारयित्वा बन्धयति तं ततश्च तजनकः । तत्प्रतिपक्षे चरितो जल्पन सोऽपि तथैव ॥१५॥ तता मेलिनपुरलोको धरणं विशपयति सागरः श्रेष्ठी । अकृतापराधयोरेवं किं युक्तं पन्धनमनयोः । ॥१६॥ ।

E - । - धागात सोन्यपि सलु पुरप्रधानान्यपि तैस्ततो गत्वा । विज्ञ नरनामः सविहान पर्वमाने कुपित सागरे धरणो धारयित्वा तस्य । सर्वमपि सलु गृहसार मंसिया मति माह एते मन्ति यत्तत् किं सत्यं, स मात किमसत्यम् । सम मागहागा मामो मे ते वयमे कम मामी नया यम्नम्मे ममर्पयतात्मनो मुद्राम् । इति मणिया हस्तादुताय fontent बोरामणी मं िमुद्रां मुन्चमि, कुमय नीम्या ! परिपालन प्रमानो मायामा पार सन्यरिटी दिवाये व्रतं द्वितीयारिनारः | तस्मादालाच येत गावा गुरुणा पादमूने 10 र माय गृहे यानि ततः न्यायनि । रामाध्यममाग्यमानि यnिet" टेर मार द्वयं शादारमना गृहीतम् । सम्भावसरो लोको पृश्वा मासिकानाmg Arr पूरियाममा यया गती निशाना । सध्यानमा myti' ३०८ सुपासनाह चरिअम्मि- पते कुविओ सागरम्मि धरणो धरावि तस्स । सबंपि हु घरसार व्हसाविय खिल भंडार . अवगन्नइ सन्येवि हु पुरपहाणेवि तेहिं तो गतुं । विनचो नरनाही सचित्र हकारिउ भगइ एए भगति जे तं किं सच्चं, सो भणेइ किमसच्चं । तुह भंडारं भरिमो जे ते अहतिय च भगइ नियो कि इमिणा, अवराहो जो इमेसि तं कहह । रायविन्द्राई इमे पंतति इमं कार । तो राया ते पुच्छइ उत्तरपञ्चुत्तरहिं तो तेहिं । विहिओ निरुत्तरी सो रायं पड़ जपए एवं पागयजणेण सद्धिं उत्तरपच्चुत्तराई कारेसि। जो अहमन्नायारो तुह पडिडासेमि चिर्नाम) ता कोवि नयपरो जो तस्स समप्पेह अप्पणो मुई । इयमणि हत्याओ उत्तारिवि सिरते. तो राया भणइ इमं किं मुई मुयह, कुणसु नीईए । परिपालणं पयाणे भंडार भरम नावं ! यतः- अर्थात् त्रिवनिप्पत्तिायोपार्जितवर्धनात् । अधर्मानर्थशोकानां विपरीवात्ममुभर ! अपि तुझ एसो धीयम्मि वयम्मि वीपअइयारो । ता आलोयसु एवं गंतूण गुरुण पपसून तो सो अणरसभरिमो उहिय गेहम्मि जाइ तो वह । राया अन्नममर्च अप्पाइ । तेण य अन्नाएणं दव्यं लोपाओ अप्पणा गहियं । लद्धावसरो लोओ धरिऊण लेइ त हो । मा टेणेफेणं लंचादम्मि मग्गमाणेणं । परियं ते कुटायइ भिच्चेहिती तहा तेग ३६९५. सरिजण एवं हरियाए आदओ तह जहा गो निहण । राज्झाणोवगमो पत्तो मगोत परलोऽमात्यो राजविरुद्धानि मन्त्रयन्तोऽपि । अकृतापराया एते त्वमपि, इति वना) भगति न मिनेन, अपराधीय एपा ने कथय । विद्वाना मन्त्रयन्तीदे कगार पर है। हतो राजा तान् गृच्छत्युत्तरमत्युत्तरेस्ततस्तैः । विहितो निरुत्तरः स रानानं प्रतिमायेवम् ॥११॥ प्रास्तानन माधमुत्तरपन्युनराणि कारयसि । ययहमन्यायपरम्तव प्रतिगासे पित्ते ॥३३॥ बस दुजन सरदयं मायमागेन । पन में कुमान भयनया नेन (.

तो भमिण भयं कयाद पाविहद मोक्रस सोपवपि । गुण जलटिनवी विदु निम्पल गिहिपम्मसंतो। सासम्म समय रहनतापमुहविविहअहिं । अापणा पत्ता कारावर गम्यजिगभवणे १७२|| नुदारपुरस्सरममारियोसपि सम्बनिसम्मि । साइम्मियलाई कुई सद्धम्मकियाई 11७३ गते पव्यग्नं पग्निऊण समाहिमरणेण । सोहम्मे उपानी तायभर मिवमुई लीि ॥४॥ म भनिभा संसार धरणी पीयव्यपस्स पीएण । अपारणं तम्हा घग्न एयपि जण १७५॥ नि मृणायादयते द्वितीयातिधारपिपाक भाणाम्यान समारम् । तो धावा भवे कदाचिमास्यसि मोतसोल्यमपि ! गुगनलधिनरपनिरपि हि निर्मलगृदिधर्मसंयुकः ॥१॥ जनगासने सततं रथयात्रामगुलविविधताः । असणाः मर्तयति कारयति गनिनवनानि ॥२॥ गोदारपुरम्मरममारियोपमपि सर्वपिपये । शार्मिकवात्मयानि करोति सदमरयानि ॥७॥ यन्ते परन्या पप समापिमरणेन । सौधौ उपपस्तृतीयमये शिवम समयते ॥ ति भातः संसारे घरो द्वितीयवतस्य द्वितीयेन । अतिचारण तस्माद वर्जयममपि पसेन १७६१ .. - इय ययणामयउपसमियअमियअन्नाणरोयसंतायो । वंदेवि दिओ साई सविणयमवीए अनि। गज (दा) चहलक्ष्मीकलितं विष्णुतरिय सुदर्शनाधारम् । सुपिराजितं यर रत्नै नपुरनगान १४ नवास्तिवनिक्मयानं सुधनःष्ठी घनदइव घनकलितः। तस्याविन प्रिया सीताल, अथान्यदा च तयोनिस्तनयो गुणानां कुलभवनम् । धनसारो नाम्ना, मिस्त्रं तम्यास्ति वणिर तंहदवा पमनाति मदनी धनसार ! मारवाशिनामिव । मनोनयनानन्दरं यन्दावर मुनिवार इति भगिम्दा वन्दिन. सः, ध्यान संवन्य धर्मलाभन | अभिनन्दितावनेन, द्विजेनकेन तनी मनि भो ! मां मुन्दर शुद्रोमिवादित एवम् । प्राप्ते मानसससि कः विपति सानिकानीरम! नादाम्यां समागिता प्राधणमा मणदृशं वचनम् । मानगशब्दार्थयुतः किमेगन मात्रामा मार मारवान् मायण गमवालीकवननानिामा हस्तपरधनानिमा गृल्या कामाख परिहयारिददायुम् । अनमो विरतो यः रातु संग्राम मुनि" जो नियकलत्तवीसंभभासियं कहइ कहवि अन्नस्स । बीयन्वयभइयरणा पावइ . तथाहि:- गयसंखलच्छिकलियं विण्हुतणु पिव सुदसणाहारं । सुविराइयं वरेहिं रयणेहिं रयणपुरनकर तत्यत्यि वणिप्पहाणो सुधणो सिट्ठी धणोवंधणकलिओ। तस्सवि य पिया स ... अह अनया य ताणं जाओ तणो गुणाण कुलभवणं । घणसारो नामेणं, मित्तो तस्मात्य नामेण रूपेण य मयणो धणसारमित्तसहिओ सो। फीलेइ काणणाइसु निरंकुसो मत्तास्पिन्न -अह अनया पपट्टे वसंतसमम्मि समयसारमुणिं । पासइ पसंतमुत्ति उजाणे कुसुममारम्भि ' तं दखूणं पभणइ मयणो धणसार ! सारयससिव । मणनयणाणंदयरं वंदेमो मुणिवर एवं इय भणिय बंदिओ सो, झाणे संहरिय धम्मलामेण | अभिणदिया इमेणं दिएण एक्कण किं भो। म मुत्तूर्ण एसो सुदोऽभिवाइयो एवं । पत्तम्मि माणससरे को धुंदा खाइपानीरं !! तो तेहिं सो भणियो माहण ! मा भणसु एरिसं वयणं । माइणसइत्यनुओ कि एम् न माना तथाहि- मा इण मा हण जीवे मा भण मा भणह अलियवणाई । मा हरह परधणाई मागिन्झह मा मुच्छं कुणह परिग्गहम्मि इचाइ देइ उवएस। अचंभाओ विरो मो खलु त तो एवमाइगुणसंगमोवि कह सोम ! माहणो नेसो सो चेव होइ सुदो जो खलु . यो निजकलत्रविरम्भमापितं कथयति कयमप्यन्यस्य । द्वितीयवतातिचरणात्प्राप्नोति मदन इ.स.ए. . नाग्ना रूपेण च मदनी धनसारमिस्त्रसहितः सः । क्रोति फाननादिषु निरङ्कुशो मतहम्तींव ॥१॥ भपान्यदा प्रवृत्त वसन्तसमये समयसारमुनिम् । पश्यति प्रशान्तमूर्तिमुगाने कुमुमसारे ॥१. एरमादिगमतीशीर मोम ! मागापः । स एव मपति शदो यामन पोत मयादा ५ प रचिया मुगिणा पाद धम्पदेसमा जान । ता भगेण पुटो सारो मुणितरी एवं ॥१५॥ अत सणुलगी माद वापछिनि हिय मयं परमं तुमए, ता महसु येरग्गे ॥१६॥ इंज, आठ मुणी भरम्मि पेरगोउणो सुलातापि रिसेसेण हा मह पणाणी नाया ॥१७॥ तेण पुणो भणिय दुतामिणं सरिधरं फहा । नइ पुणतं सोजणे पेरणे होइ अमपि ॥१८॥ अपर मुणिको दावि हु निपपरिपकरणेण ! लग्न, सहचि कहिग्ज तुम्ई उपपारहे उत्ति॥१९॥ मी हवीरपुर ममररिंदो नियोनि गुणनिलो भग्ना विणयसुसमा मयणसिरीनामिया मरस !! पपगुहमणुरवताण साण सुपसत्यलरखणोपेभो । माओ सुभो गुल्यो नामेणं भेषकुमरोति ॥२१॥ । अया निदाई दानरपारिए नरिंदम्मि । मपणसिरी वरविजोसिए मोहे कुणा ॥२२॥ इजले वस्त्ता करंद सम्बंपि नस्म सरमेर । निपछागल समावि सप्पास मुयइ न कयावि॥२३॥ दिगाणि य संघद सपं नरिदेण पिपद कदिपनन भोगाइयं च तहेरिसं खित्तदेवीए ।।२४ लेहि विदा पाहादि जोरिपारि दोहिपि । नियलियश्यार भुवणे फापल्या नुदपए जथा॥२५॥ परपासण मनामो नरवरो पउणदेहो । तीर भणियविहीए देवीए लहु कमा जता ॥२६॥ नरनादो एवं वितइ देवीए मज्म उवरिमि । अपुग्नो परिपंधो जीविषमवि चयइमा कज्जे॥२७॥ । यमनामनोपरान्ताभिताज्ञानरोगसंतापः । बन्दिरया द्विजः साधु सविनयमवनायुपविष्टः ॥१४॥ पभोचिता निना प्रारब्धा धर्मदेशना यावत् । सावन मामयोन पृष्टः शमसारो मुनिवर एवम् ।।१५॥ नम्तनुनमी. कमपनि वररामलस्मीविस्तारम् । मुश्त्या मतं असं स्वमा, स्मारकमय वैराग्य ।। १६५ ता, माह मनिर्भय वैराग्यतया मुलभाः । तथापि विशेषणह हेतु प्रणामिनी जाता ॥१७॥ म्तेन पुनर्भमत वृत्तान्तमिम सविस्तरं कथय । यदि पुनस्तं श्रुत्वा पैराग्ये मपत्यस्माकमपि ॥१८॥ । जल्पनि मुनिमन्द्र इन्द्रोऽपि सा निजरितकपने । लज्जते, तथापि कथ्यते युष्माकमुपकारहतारति॥१९॥ मीद रमवीरपरं समरकरीन्द्री नृपोऽपि गुणनिलयः । भार्या विनयसुसज्जा मदनीनामिका तस्य ॥२०॥ पयसपनुभक्तोस्तयो. सुप्रशम्नलक्षणोपनः । मातः सुतः सुरूपो नाम्ना मेपकुमार इति ॥२१॥ पायदा निदा दाहज्वरपीडित नरेन्द्रे । मदन श्रीरवयोपदर्शितान्योषधाने करोति ॥२२॥ पनि शलमुपयुक्ता करोनि सर्वमपि तस्य स्वयमेव । निजायेष सदापि दिवपापति न कदापि ॥२३॥ १ दिनानि र सहने समं नोन्देश पिति धितजलम् । उपपानितं चेवि तह क्षेत्रदेव्याः ॥२४॥ सद्धिाभ्यां माहुभ्यां घोजिताभ्यां द्वाभ्यामपि । निगडिनाया मुक्ने कर्तव्या तव मया याश ॥२५॥ वितभ्यतामधेन संभातो नरपरः भगुणदेहः । तया भाणितविधिना देन्या लघु कृता या REM नानाथ एवं चिन्तयति देव्या ममोपरि । मः प्रतिबन्धो जीवितमपि स्यजति मम कायें ॥२॥ १. मग पी० . . इय संवरि खरंग कोण सम पुणोवि वासहरे । गतुणं.पल्लंके ओल्लरिमओ पसमकपचिनो ! माविक्षेपं श्रुत्वा सामर्थ मणति नरवर एवम् । कस्यैप भोः ! शन्नःमारिकाः कथयतशत तत संभ्रान्तास्तेऽपि हि यावविचिदपि जल्पियन्ति तावदेवी भणति का प्रमोशक्षा यामिकतामा फ: मिगुतं प्रविशति कः सिपति कर जल ज्वलने । कण्डूपति कोऽदितुण्डं कः पिपति मासुज एव माण्डागारमन्दिो प्रविश्पालपति । दामीवे पुरुष स च न सत्य ददाति प्रतिमा पारदरिय मा पमानत्याप्रियाग्नसकदवग्यम् । निर्वापय मम शरीरं प्रिय ! निजसंगमामृत नमसन्नीरयल नं सा वा वाहपासना स्तनश्यां यायिरवा विमानपनि मुरुमा RT मा मानः ममागता नरवानमुद्देशम् । प्रत्यक्षमेव पश्यति गृणोनियतयामि RAM ३ या वापिस द्विधा माहयिष्यति च मनेन । तावतक्षणेगाव गिने विनि भरममारनगरनुग्गरवालः । ६ गलिशीमनीवितो नियति सुपासनाह-चरिश्रम्मि- तो तीए अणुरत्तो अवहीरइ सयलमन्नमवरोह । अह अन्नया निसाए तोइच्चिय वासभणम्मि जा चिट्ठइ नरनाहो इय भणियंताव तत्व केणावि । ओसुयइ सुही लोओ अज्जवि,तत्तो इमं वरण। साहिक्खे सोउं सामरिस भणइ नरवरो एवं । कससेसो भो ! सदो पाहरिया कहह मणि. तो संभता तेवि हु जाकिंचिविजपिहंति ता देवी । पभणइ का पहु ! सका न को सीहगुहं पविसइ को खिवइ करं जलतजलणम्मि कंडुयइ कोऽहितुडं को प; जत्य पवणोषि न विसइ दिणकरकिरणावि जत्य न चरति। कहतत्य गिहेतुह विमउ कोवि, ताना.. निसुओ सदो एसो मा मंतिं कुणह परनरपवेसे | तो राया तन्वयण पचपरं निसुगिऊण ॥३४५ - संकियहियओवि हु निम्बुउच्च कवडेण जाव निदाइ । ता सा सणिय ५५ 3५:: आसन्ने चिय भंडारमंदिरे पविसिऊण आलबइ । दासीवेसं पुरिसं सो य न से देइ पडितपणे पाएमुं निवडिउ सा पभणइ अपियंगसंगदवदड्ढे । निव्ववसु मह सरीरं पियन तहवि हु अवहीरंतं तं सा वंधत्तु बाहुपासेण । सिहिणतूलीए विउ विमाणए मुक्कामिरहारे .. अब तम्मग्गे लग्गो समागमओ नरवरी तमुद्देस । पञ्चवख चिय पासइ सुणइ य तन्ववसिय मात्र । तो कोवाओ ताई जा किल दो खंडिही य खग्गेण । ता तकखणेणवि चित्तम्मि ठाइ इय अरिकरिकुंभष्फालणमुत्तादंतुरकरालकरवालं | कह गलियसीलनीयाण वह इस मोहसुचान । ततस्तम्यामनुरक्तोऽवधीरयति सकलमन्यमवरोषम् । अथान्यदा निशि तस्या एव पासमाने ॥२८॥ पायतिप्रति नरनाय इति भणितं तावतत्र फेनापि । अवस्वपिति सुखी लोकोऽद्यापि, तत इद वगर? पत्र पदनोऽपि न विशति दिनारकिरणा अपि या नरान्त कथं तत्र गृहे तव विशतु कोषि श्रुत शन्द एष मा भ्रान्ति कुस्त परनरप्रयेशे । ततो राजा तद्वचनं प्रपन्चमधुर ध्रुवा ॥२५॥ शस्तियोगी मनु नित इव कपटेन यावनिद्राति । तायन्सा शनैः शनैरत्यायोड्या .

मयणकहा। बाइ भवसरू तणुं च नारीण पणयभावं च । अ६६ ! म जपि मुह तंपिए परमपनो दुवाच ॥४३॥ जतिंचा- -सदे पुखभ्रान्तिर्धानः ! येयं विभाति ते । ता विभावय कि गोमयं कि दुःसादुःखविम्मृतिः ? " पणीण रमणीयं किमपि देह अमिझमरियाम्म ? । यदिइझरनामहरमम्मि तद अनुमंगम्मि १ ॥४॥ लावि रमणीभो रमायामो हति ना नाव । आविभूयविरेया पिच्छनि न तत्तबुद्धीए ।।४।। रयान अपमत्ता पुरिमा पावि विविहदरखाई । अरमाणणारयाई निरपानलतिबनाराई ॥४६॥ सो पुण भणेइ एसा ससणेहा पगणी महणुरता' निमिंगो सो गोणी विषयपरिवग्निपनामो ॥४॥ कारणरमण कणा जणाणुविताए अन्यलो मेणा पयत कावि नेई, थेवो पुण माग मामारी ॥१८॥ इस चितनी राया जा निर ताव रिभराईए । सणियं मणिय परिसस्किरण ना ताम मिग्नाए।४९ मागतूण पमुत्ता गाद भालिंगिऊण तरे। निराम उब निक पोहिमा मरगाए ॥५०॥ तरकालोचियविहिणा रमा संभासिइमणिया । अग्ननिन मृपानिराम पाम पगामितुमर १५१|| अत्रान्तरे पठितं कालनिवेदकेनः- गमिजणं गयणमिरी सर्व दोसायरेण सह रयणि । पयनी अणुरायं मंश दिनारपणुगरा ५२|| इस तवयणं सोउं राया उहिरी गोसफियाई । काउणं अयाणे उपविमा हरिब मुग्मानं .३॥ संभास लोय सपि जहारिये उचिपममए । परारिखधास्ती गमी परिगाए ॥५॥ सहयारतरस्सनले उरममनर मणिपरं ददरें । उमरि गपाया पंदए परमभताए ।।५५४५ पनि संन्य स कोपेन ममं पुनरपि वामगदै । गन्धा पायो मुध. रामहरित १४२११ भायपति भवस्वरूपं मन पगारीणां मणयमा | NE: यपि सुसं तदपि मनु परमार्थता दुखम् ॥ रमणीनी रमणीयं किमस्ति देहेऽमेध्यते । यहुनिसरनिरस तानिदेती ॥४ सया परिमण्यो रमणीया भवन्ति तायः सायन् । भावि नविषेशा परस्तिन सस्पm एतास्वमिरास्ता. पुरुषाः मानुपस्ति विविध सानि । अवमाननादिशानि निरयानPARATE 11 यः पुनर्भगति 'एका सम्नेहा पणायिनी मप्यनुरश्ता नि द स गीविकस्तियार ४७६ कारणवशेन केन नियमानुरयाऽभन । मकरयन्ति कथमपि स्नेह, लोक पुनप्साम सकार: <! नतमन् रामा यातिप्रति तायघरमानैः शन. परिवनय ताम्म्य साया ! भागम्य सामा गाहमालिय सदेदम् । निवारण र नपा मोरितो मधुरामा सरकालोनितविधिना राझा संभाध्ये माणिता । समापि न मुन्नति निदा म पनि ॥ गमपिपा गगनी सी दोराकरण मानिन । मायन्यनुराग संपति दिननामनुमानिस ৪ অ৭ ৰা ৰাজবং মান খান। পূৰৰ ভৰিৰ হৰিবিৰ ধা। सभाष्य सो योषितमुतिरमय । रसिलामी गोद ASTRI बन्यस्मिन् दिने केनापि मित्रेण रहसि कषितं तस्य । अपुत्रस्यार्थोऽमुकस्य गृहे प्रविष्ट इति ॥१॥ प प्रथमं प्रथमः कथितः सविस्तरस्तेषां तदसमर्थानाम् । सम्यक्त्वादिद्वितीयोऽपि कथितः समपञ्चोऽपि वन्दित्वा मुनिपमं निजनिजस्थानेषु ते गतास्ततः । साघुरपि विहारेणान्यत्र गतः, ततस्तेऽपि ॥६॥ मुनिकथितेन विधिना पालयन्ति प्रयत्नतो गृहीतानियमान् । सम्यक्त्वे दृदचित्ताः परस्परं परमप्रीत्या ॥१॥ किन्तु प्रहत्या मदन उत्तानः परापवादमासी च | केलिकिलत्वकलितः कलिपियो दुप्रियमासी ॥१॥ सपनसाराय नि संध्यायां कथयति सर्वदिनचरितम् । यद्वा केनापि कथितं गुद्यमपि प्रकटयति तदनि सुगमनाह गरिमि- दाऊण धम्मलाभं मुणिणा भणिमो नरसरो एवं । अन्नवि इह विलसिन्ज : .. तो स्ना तोसवमा सविसेसे पुन्छिो मुणी एवं । भावं ! नाणदिवायर ! कादियहो तो मुणिणा संलत्तं किं चिंताए इमाए नरनाह !! तं चिंतसु जेण विडवणामो नो हुंति पुण तो पभणइ नरनाहो कहहि मह नाह ! सुद्धनियमम्मं । तो कटिभी मुणिधम्मो सविन्यरो तेमान सो य अहं, इय कहियं विसेसनिव्वेयकारणं निययं । इन्हि सुणेह धम्म सम्मं सिवमन्नागमण. सो.धम्मो होइ दुहा जइगिहिमेएण तत्य जइधम्मो । परमव्ययमूलो इयरो य अणुव्वयाईको ॥६ पदम पढमो कहिमओ सवित्यरो ताण तयसमत्याण । सम्पत्ताई वीओवि माहिओ सप्पवंचोति ॥६॥ सह सम्मत्तेण तओ पदमं घीय चणुलयं तेहिं । परियाणिऊण सम्म पडिवनं भावसुद्धीए ।।६३५ वंदेउ मुणित्रसई नियनियठाणेसु ते गया तत्तो । साहवि विहारणं अनन्य गो, तो तेत्रि ॥६॥ मुणिकहिएणं विहिणा पालिति पयत्तओ गहियनियमे । सम्मत्ते ददचित्ता परोप्परं परमपीईए । किंतु पगईए मयणो उत्ताणो परक्वायभासी य । केलीकिलत्तकलिओ लि.. सोधणसारस्स नियं संझाए कहइ सव्वदिणचरियं । जं वा केणवि कहियं गुझंपि हु पयडए तप । अन्नम्मि दिणे केणवि पित्तेण रहम्मि साहिय तस्म । अप्पुत्तियस्स अन्थो असुगम गिहे पविद्वान तं च मयणेण कहियं पुरओ धणसारसुयणसिरमणिणो । तो तेणं सो भणिो न सहकारतयेस्तले उपशमपुञ्जमिव मुनिवर दृष्ट्वा । उत्तीर्य गजस्कन्धाद् वन्दते परमभक्त्या ॥३१॥ दत्त्वा धर्मलाभं मुनिना भणितो नरेश्वर एवम् । अद्यापीति विलस्यते ज्ञातेऽपि निशो वृत्तान्ते ॥१६॥ ततो राज्ञा तोषवशात्सविशेष पृष्टो मुनिरेवम् । भगवन् ! ज्ञानदिवाकर ! कतिदिवसस्तयोः संबन्धः । ततो मुनिना संलपितं किं चिन्तयाऽनया नानाथ ! चिन्तय येन विडम्बना नो भवन्ति पुनरेवम् ॥११, ततः प्रमगति नरनाथः कथय मे नाथ ! शुद्धनिजधर्मम् । ततः कथितो मुनिधर्मः सविस्तरस्तेनापि अपन, स चाहम, इति कार्थित विशेषनिर्वेदकारणं निजम । इदानीं शृणुन धर्म सम्यक् शिवमार्गगमनरथम् ॥१०॥ स धर्मो भवति द्विधा यतिगृहिमेदेन तत्र यतिधर्मः । प्रवरमहानतमूल इतरश्याणुवतादिक ॥३२॥ सह सम्यक्त्वेन ततः प्रथमं द्वितीयं चाणुवतं तैः । परिज्ञाय सम्यक् प्रतिपन्नं भावशुद्धा ॥१.१.॥ ३ 3 ग बरा मपणकहा। - मर कारिण कारिप रहस्सोपं तहावित तुम्ह । नो पपरे जुर्म जम्हा मम्मं परस्स इमं ।।७।। को जाणइ सचं भलियं व इमति अलिपविरईए । एस फलंको जायर, मिसरहप्पपडणं च इमं ॥७१।। सरलतमंनमेभो उपलसणमेव मनभेयाणं । सेसाणं, सो सम्हा बजेपच्ची पपरोण ||७२।। रवं एणसारणं पुगी पुणो सिरसरिजमाणोरि । एवंवितपणाई जपतो रिमए नेय ॥७३॥ पतविपरिणी पउमा धम्मपरा विगपतंतिसंपया । संयुमससहरमही मुसीलकलिपा कुलपसूया ॥७॥ मा अभपाय मपणं मोएउं सा नियम्मि गामम्मि । नीया निपजणएणं महसर्व फपि आसज ॥७९॥ ततो य समाणीया चिरेण धम्मट्टिमिराठियदेहा । पुट्टा- राम्मि मपणेण किं गया तुममिममवाय ?.॥७६।। सो पाहाविलनरणा पाए निरहिउं भगा सावि । मा पुरछ वायर मिमं उप्पलं मह अपुहिं ॥७७}}. सो पर कि मञ्झवि अवलवणि नि सा नो मणइ । जीवियनाइ ! न एवं, किंतु पमायाभो जा तुम। काहवि कोवि वियाणइ तो पाणे परिचयामि घुवं । नो सो भणइन एवं होइ जुगतेचि, फरसु तुम।।७९॥ तो मन्नावसगग्गपगिराए तीएवि सारियं एवं । मा अत्थि लह भाया भरिणपकुलमंदिरं परमं ।1८०॥ परदाररमो परमम्मभासमो परसायभासी य । येसाज्पपसत्तो नित्तिसो अहम्नया कहति ॥८॥ मंपियालमन्नाओ मन्नं पाऊण आगो गई । इत्ता य तस्स भला कजेण गया जणपगेहं ।।८।। नाए प मा भणिया ना पंधू एइ तम्स ता तुमए । इद अम्हवासभवणे गयध्वं, तो अहं सत्य ।।८।। ध मदनेन कथितं पुरतो धनसारमुचनशिरोमणेः । ततस्तेन स भाणतो न युक्तमिति प्रकरयितुं तव ॥१९॥ यदि कपमपि तेन कषित रहस्यमेतत्तयापि तत्तक । नो प्रारयितुं युक्तं परमान्मर्म परस्पदम् ॥७॥ सपा को जानाति सत्यमली पदमित्यही कविरतेः । एष कलहो जायते, मिस्त्ररहःपकरनं चेदम् ॥७॥. स्वकलत्रमन्त्रभेद उपलक्षणमेव मन्त्रभेदानाम् । शेषाणां, स तम्माद् घर्जपितयः प्रयत्नेन ॥७२॥ एवं धनसारेण शून. पुनः शिश्यमाणोऽपि । एवं विधवचनानि नल्पन् विरमति नैव ॥७॥ नम्यापि गृहिणी या धर्मपरा विनयभान्तिसंपन्ना । मंपूर्णशशधरमुखी सुशीलकालता कुलप्रसूता ॥७॥ अथान्यदान मदन मुक्त्वा सानिजे प्रामे । नीता निजजनकेन महोत्सवं कमप्यासाथ ॥७॥ तंतच समानांना चिरेण धर्माधिमास्थितदेहा । पृटा रहारी मदनेन किं गता स्वमिमामवस्याम् ! ॥७॥ सनो याप्पाविलनयना पादयोर्निपत्य मणनि सापि न मा पृच्छ व्यतिहामिममुत्पमं ममापण्यैः ७७॥ सम्पति कि मदप्यपलपनीयमिति सा सतो मणति । जीवितनाप ! नैवं, किन्तु प्रमादा यदि युष्मानम् ॥८॥ कपमपि हि कोऽपि विजानीयात्ततोऽहं प्राणान्परित्यज्ञामि भुवम् । ततः स भणति नैव भवेयुगान्तेऽपि कथय त्वम्।। ततो सनावशगद्गदगिरा सयापि कथितमेवम् । ममास्ति लघुभ्रीताऽविनयकुलमन्दिरं परमम् ॥८॥ परदाररतः परमर्ममाषकः परापवादभाषो म । वेश्याप्तमसम्तो निश्विशोऽथान्यदा कपमपि ॥८॥ सहितकुलमर्यादो मधं पीत्यागतो देहे । इन तस्य भायां कार्येण गता जनकगेहम् ॥ २॥ - भावनामा । --- । 'ततो भणितं तव भायों नाहं बान्धव! भवामितव भगिनी । इति श्रुत्वा. सोऽपि गलितमदप्रसलचितो ना ततोऽहं विगलितशीलजीवितमात्मानं विचिन्तयन्ती । कृतमरणाध्यवसायाला यावन्मालाया उरि दातुं झम्पा, ततश्चारणश्रमणो नमसा गच्छन् । दृष्टः, सोऽपि खलु मा इष्टा मरनेऽवतीर्णः ॥७॥ प्रणतं तस्य पादकमल भणितस्तेनापि धर्मलाम इति । पृष्टाऽहं किं मद्रे ! दृश्यस एवं विवर्णमुखी ! ततः पादयोः पतिता पुनरपि माणितं मया यथा युप्माकम् । सुगुरूणां कथयितश्यं दुश्चरित शुद्धिहतारित । ततः सर्वो वृत्तान्तस्तस्मै मया कथितः, ततस्तेन । माणितं भद्रे! तवान नास्ति परमार्यतो दोपः ॥९॥ अभविष्यदेवेत्येवं यदि तव न दर्शनं सुगुरो ! अमविष्यत् । मरणाध्यवसायविशोषनार्थमय तत्र परशुरुषः। शोलन स्वभावेन च संजातस्तस्यां गादहृतहृदयः । तथा ययाऽनवरतमेव तां लालयन् गमयति कालन् । अथान्यदा स मिलितो मित्राणां समानशीलकलितानाम् । ते निजनिमवृत्तान्तान् कथयन्ति पाप स । निवृत्तान्तं तं मदनो मित्नेभ्यस्नेऽपि तत् श्रुन्या । स्वेच्छया विक्ररथमाना हसन्ति, अयो मानमार। सुपासना-नाग्निम्मि- मा विद्यामि पंसुत्ता तो तेण अहं नियाए भन्नाए । भनीए अवता मयभिमनमानेन तो भणियं तुह मन्नानाई पंचव ! हयेमि तुह भाणी । इय सोउं मोविगलिपमयामगे तत्तो हं विगलियसीलजीवियं अप्पय विचितती । कयमरणज्यवसाया आम्ला जार मागुवाई दाउ झपे, तत्तो चारणसमणी नहेण गन्छतो । दिही सोविर में सि पर्णय से पयकमलं भणियो तेणावि धम्मलाहोत्ति । पुट्टा कि मई ! दीममि एवं तो पाएसु पडिउँ पुणोवि भणिय भए जहा तुम्ह । सुगुरुणं कहियवं दुवरिय मुद्धिति '' तो सम्बो घुनंतो तस्स भए साहियो, तमो तेण । मणिय भई । तुह इन्य ना. एसो पुण तह दोसो निणययणेणं मणे सणाहेवि । ज इय मरिउ बछसि, तनो ...... हुतं चिप इय एवं जइ तुम्ह न दंसणं मुगुरु ! दुतं । ....यविसी दिन्नं मे पनिछत्ते तवं पहुं तं च मे चरतीए । जगयं किसं सरीरं एवं सोउ तओ मयणो ॥१३॥ 'सीलेण सहायेण य संजाओ तीए गाढइयहियो । तह जह अणवरय चिय ते लालंनो अह अन्नया स मिलिगो मित्ताण समाणसीलकलियाणं । ते नियनिययुत्तते साहंति परोपरं अन्ननणस्सवि चरियं पयइंति हसति तह विकन्यति । एवं कहापबंधे रहे पयस्मि तुच्छत्ता ॥९३४. साहइ बुर्ततं तं मयणो मित्ताण तेचि तं सोचें । सिन्छाए विकत्यंता हसति, अह मयणभजनाए । तया चाहं भणिता यावद् बन्धुरेति तव तावत्वया । इहास्मद्वासभवने स्थातव्यं, ततोऽहं तत्र ॥१३॥ " यावत्तिष्ठामि प्रमुप्ता ततस्तेनाहं निजाया मार्यायाः । भ्रान्त्या आक्रान्ता मदमुग्धमानमेन दृढम् ॥४४॥ एप पुनस्तव दोषा जिनवचनेन मनसि सनाथेऽपि । यदिति मर्तु वाञ्छसि, ततो भणितं भयैव ॥६ दत्तं मे प्रायश्चिते तो बहु तच्च मे चरन्त्याः । जातं कृशं शरीरमैनत् श्रुत्वा ततो मदनः ॥१३॥ 7 चरित प्रकटयन्ति हसन्ति तथा विकत्यन्ते । एवं कथाप्रबन्धे रहसि प्रवृत्ते गयणकहा। -फावि गतीए निणभरणे ते सहि टिए दई ! पच्छमाए ठिपाए निसुयं सव्वं कहिजतं ॥९॥ तो निमगदुम्मणा मा गतुं महहरम्मि निणकिये । वैदेवि भावसारं अम्भसटुं च काऊण ॥९९।। -मुगुरुपी ततो गंतुं मिणभरणपलयमझम्मि । सिद्धसमकवं सोहिं यपउधरणाई फाऊण ।।१०।। -निरसरिएण चिय पास फाऊण कारपसाहाए । पम्मीयमारुहिता गप्पा मुको निरालयो- 12१!! पंचनमुकारपरा जाया देवी गुहम्मकप्पम्मि । मपणोवि भोपणटा हटाउ गिदम्मि संपत्तो ॥१०२।। नप पाइ सकलन पुच्छर जणि फहि वह तुझा सा पभणइ निणभवणे गयायन पुणों नियत्नासा ।। मो तबाहरण कम्पयरो पेसिओ लहुं तत्य । मयणेणं, सोचिगओ तं पासइ नेय, अह तस्स.१०४॥ कहिय कवि मलए इह परिसती भए य सा दिहा । सन्य गमओ तं पास मुलंति रुवखसाहाए॥१०५॥ हा हा महो अकलं जमिमा पत्ता इमं दुहापत्यं । सुहसीलसालिणी,तो सहनि छिदेवि गलपास ॥१०॥ मुका तरुछायाए जलेण सित्ता न चेपए तहवि । तो पाई मिल्लतो संपत्तो मयणगेहम्मि ॥१०७ सो मपणेणं पुढो कम्मपरो र फिमेवमारदसि १ । नो सयो वुर्तनो कहिओ मयणस्स तेण तो ॥१०॥ पपणेण मुकपुर रुम ना फहयि जेण नपरजणो । रोयाविमो समग्गो तीए गुणे सभरतेणं ॥१०९॥ मईए रिदीए पशुमकार फरिभु सो तीए । अवसहो चिनइ मरणे एक को हैऊ १ ॥११०॥ सो केवि से रहिय तुइ मजा अज तुज्झ हटस्स । भित्तरिया दिहा निसुणंती किपि गयण ! सए॥ 'निपमित्रमंडलीए फहिनमाण समो पतं मुणिउं । वाहनलाविलनयणा जिणमंदिरअभिमुई चलिया। कपमा खल गच्छन्त्या जिनमवने तास्तत्र स्थितान् इप्टा । प्रच्छन्नया स्थितया श्रुतं सर्व कथ्यमानम्॥९॥ 'ततो विमनोदुर्मनाः सा गत्वा चैत्यगृहे जिनयिम्यानि । पन्दित्वा भावसारममतार्थ च कृत्वा ॥१९॥ मुगुरुसमी तो गता जिनभवनमलयमध्ये । सिद्धसमक्ष गदि मोचरणादि करवा ॥१०॥ 'निजोत्तरीयणेव पाश हवा वृक्षशास्खायाम् । वल्मीकमारशात्मा मुक्तो निरालम्पः ॥१०॥ पचनमस्कारपरा नाता देवी सौधर्मकल्पे । मदनोऽपि भोजनार्थ हटाद् गृहे समाप्तः ॥१०॥ निष पश्यति सकल प्रति जननी का धूम्त! | सा मभणति बिनभवने गता च गपुननियता सा ।। ततस्तदाहानार्थ कर्मकरः प्रेषितो लघु सत्र । मदनेन, सोऽपि गतस्तां पश्यति नैव, अथ तम्य ॥१०॥ कथित केनापि मलय र प्रविशन्ती मया घसा दृष्टा । तर गतस्तां पश्यत्यन्दोलयन्ती वृक्षशासायाम्॥१०५॥ हा महो! अकार्य यरिय प्राप्ते दु.सावरगाम् । शुमशीलशालिनी, सतो मरिति छित्वा गलपाशम् ।। मुसा तछायायो जलेन सिक्ता न चेतनि तथापि । तत शारार्टि मुशन् संपापो मदनगेहे ॥१०७॥ सनो मानेन यः कर्मकरी रे। किमेवमारयस ! । ततः सा वृत्तान्तः कथितो मदनाय तेन ततः ॥१०॥ मदन मुरुपूत्कार रुदितं तथा कथमपि येन नगरजनः । रोदिनः समप्रस्तस्या गुणान् स्मरता ॥१०९॥ महत्या प्रदा तनुसंस्कारं कृत्वा स सस्याः। आर्तवशातचिन्तपति मरणे एतस्याः को हेतुः । ॥११॥ सन फेनापि तस्मै कथित तक भार्याश्च तव हाय । मित्यन्तरिता या शक्ती किमपि मदन ! स्वया॥१११॥ . -- A . . मुपामनाद-परिम्मि- सो तव्वयण सोउ लग्गो आदि दियारामोनो ठाइ वारिमोवि हु पच्छायाण संततो.. हा दुठ्ठ कयं हा दुठ्ठ मासिय अहह अहमचरिओई। तहममानपराए न रहस्सं . . इच्चाइ विलयमाणो न मुयइ.मुंजेइ नेय धम्मपि । सो कुणा अगर शायइ त विय तेणं चिय दुक्खेणं मरिऊणं सोकरी समुत्पनो । धणसारो उण सद्धम्मतप्परो गमिष मइयारपंकमुकं वयजुयलं पालिउ समाहीए । कालं फाउं अमरो जाओ अचिरेण सिद्धी य ॥ ६॥ ॥ इति भूपायादयते तृतीयातियारे मदनकथानकं समाप्तम् ।। निमित्त्रमण्डल्या फय्यमानं ततश्च तत् श्रुत्वा । पाप्पजलाविलनयना जिनमन्दिराभिमुखं चलिना ।। . ततस्तद्वचनं श्रुत्या लग्न आक्रन्दितुं दिवारात्रम् । न तिष्ठति वारितोऽपि खलु पश्चात्तापेन संततः १११३॥ हा ! दुष्टु कृतं हा ! दुष्ठु भापितमहह ! अधमचरितोऽहम् । तयासद्भावपराया न रहस्य रक्षितमस्या .. इत्यादि विलपन् न स्वपिति मुझे नैव धर्ममपि । स करोति, जुगुप्सते ध्यायति तदेव दुग्धरितमनवरतम्। तेनैव दुःखेन मृत्वा स करी समुत्पन्नः । धनसारः पुनः सद्धर्मतत्परो गमयित्वा दिवसानि ॥११॥ अतिचारपत्रमुक्तं व्रतयुगलं पालयित्वा समाधिना | कालं कृत्वाऽमरो नातोचिरेण सिद्धय १११७॥ M दो मुसोवएस दाउं अायर जो वयं पीय । इहपरलोपहराई सो पावर पउमणिउन्म ॥१॥ गह- पोरिपरसरं सवणमणोहारि दोहरच्छ च । पररमणिसरीरं पिव मलयपुरं नाम इह नया ॥२॥ खलियदाणप्पमरो उमपवंसी परंवकरसरो । पररयणरहिरी गुरकरिल वीरो महि सिहो । पभोहरा मुहारा गुणपोग्गरसंगया मिरिनिरामा । सगलया इव मरला वीरा पिपपमा तम्म ॥४॥ ण मुमओ संजामो पउमो नामेण पउमसमवयणी । पाहतरिकलङ्कमलो पत्तो य कमेण नाम् ॥५॥ सुपगागरमाहू नेसिमगारम्मि नाणमायाए । तमिमणुमाए दियो नो नं ने पग्नुमानि 1. र सविंदण नाणुरविट्ठाण चतरो एगो । उबविट्ठी मो भणिो मणिणा पंज विणा एवं 11 परंप उप्पायनो जणस्म, अजेमि दारुण पावं । सो पमणा केलीए हर्णतम्ग मा पा ? ॥८॥ र मुणी किं फेलीए फालियं हणा नेय मालउ?तिम्हा ना ना पीरा परम्ग नो भा! ll परिणा फजेण जो परपीरं करे से पावं । अहिययरं संपना अणपदरी नमी एग १॥ । द्वापत न पंधा नमणद्वाए य पंधए नीयो । अटे का या नियामपा न उ अगाए ॥११॥ । भणा धीरसिट्टी महाणुभाषेण मणिवर इमेणं । कि सिरिय ज एवं सामिग्ना, मोही मा 1 भोपनर कि तह परिग्मड पायरो इमो एमिटागो भणा कि अमुनं, पत्रणमिणा मा। ग्धो मृपोपदेशं स्वातिरति यो द्वितीयम् । इहपरलोकतापनि समानानि ति ॥१॥ पयोभ(प)रमपरमरक(माल) श्रवणमनोहारि दार्परप्य (प) नागीशरीरमिग मलयपूर मामे मगरम।। स्खलितदानमसर उत्सतशः प्रलम्पकरम्पधरः । परनराममान. पुरकरीर बीम पयोमर) गुदा(पा) गुणपद्न्लसंगता धीनिवासा । खट्लर साला बीमती पियतमा are || योः पुनः संगातः पयो नाना पपसमवदन । दाराततिकलानुशल पामधामणा ॥५॥ ९ सुतसागरमाधुस्सेषामगार पानशालायाम् । नेपामनुज्ञया निम्नतर ते पर्युपासने ॥६॥ उप मुनिवन्दनहे तोषामुपविष्टाना म्पनर एकः । उपविएः स मणिमो मुनिमा कार्य नियम : समुत्पादयानस्य, अर्जयास दारणं पापम् । म भणनि कन्या मानिस र पापम् !! पनि मुनिः किं केल्या फलित हसिक तारपरम् ! | नगारपा ताप परम्प मोर बिना कार्य प. पपhrt करोति तस्य पापम् । भाषिकतर संपदोऽनदारा स...॥ यिनन नाति पदनामानि बीरः । म बालादिधनियाका बन ॥१५ को मजनिबारधी महानुभाषेत्र मानिएर भनेन विहित यो रिपो, सडोम AR नो भोयर ! प्रान तिरोभाम् । म भनिमित, मानमे एer

अथ चतुज्ञानी भगवान् कथयति केलीफिलस्य तच्चरितम् । यथा भरते कनकपुरे राजा रिपुमर्दनो वा
ततो नैमित्तिकः प्रमणति सप्तदिनान्तेऽस्यामात्यस्य । सकुटुम्बस्य विनाशः संभाव्यत इदं श्रुत्वा ॥१॥
तप तथैव च नातं ततः संभ्रान्त नरेश्वरं मणति। वुद्धिसमुद्रो मन्त्री माऽतिखेदं करोतु देवः ॥२॥
सुपामनाह गरिमम्मि-
अह चउनाणी भयवं साहइ केलीकिलस्स तं परियं । जहमरई कणयपुरं राया रिउमदको
बुद्धिसमुद्दो मंती तस्स सुओ विस्सुओ विजयसीहो । अह मन्नया नरिंदो सवावमम्मि ..
कारावइ पिच्छणय ता पडिहारेण मूइए पुरिसो । अटुंगनिमित्तघरो संपत्तो रायपामम्मि ॥१६॥
उचियपहिवत्तिपुव्वं पुट्ठो पुढईसरण सो एयं । जद्द मह सहाए किंचिवि फडह भविस्म सुई अनु.
नाऊण निमित्तेण तेणवि नियमत्यए करे काउं। नीससिऊण य दीई पुणो पुगो मत्थयं घुषित
वो भूवइणा भणियं अभयं तुह फहसु नियनिमित्तण । जस्स सुहं अमुहं वा जे दिठं नात्य.
तो नेमित्ती प्रभणइ सत्तदिगते इमस्समवस्म । सकुईबस्स विणामो संभाविजइ इमं सोउ ॥२२॥
भणइ नरिंदो को एत्य पञ्चमओ, कहइ सोविजह हत्यी । भग्गालाणक्खंभो जइ एही ता इम
तं च तहेव य जाय तो संभतं नरेसरं भणइ । युद्धिसमुदो मंती मा अइखेयं कुणउ देवो ॥२२॥
सोवक्कमनिरुबक्कमभावेणं आवयाउ ढुति दुहा । नैमित्तिएण सह मह वत्तवं अत्यि इइ अन्ने
इच्चाइसुजुत्तीहिं निवस्स सेयं निवारिउ पच्छा । जोइसिएण समेओ मंती नियमंदिर पचो ॥२॥
पुच्छइ भुंजावेज वत्थाहरणेहिं पूइउं च इमं । को हेऊ मह मरणे, तेण विचिंतिय तओ कहिये ।
तुह तणओ जो जिट्ठो तस्सवराहाउ नरवरो हेऊ । इय ताव मए नायं निच्छयो
सोऊण इमं मंती विसज्जए पूइऊण तं तत्तो । हकारिय जिहसुयं वइयरमेयं कहइ सव्वं ॥२०॥
सो भणइ ताय ! हुंते मइ,अवराहेण मञ्झ, इय होइ । अहमेव ता मरिस्स ..
भुद्धिसमुद्रो मन्त्री तस्य सुतो विश्रुतो विजयसिंहः । अथान्यदा नरेन्द्रः सर्वावसर उपविष्टः ॥११॥
कारयति प्रेक्षणकं तावत्पतिहारेणं सूचितें पुरुषः। अष्टाङ्गनिमित्तधरः संप्राप्तो राजपाः ॥१५॥
उचितमतिपत्तिपूर्व पृष्टः पृथिवीश्वरेण स एतत् । यथा मम माया किञ्चिदपि कथय भविष्यच्छुभमशुमन
ज्ञात्वा निमित्तेन तेनापि निजमस्तके करौ कृत्वा निःश्वस्य च दीर्घ पुनः पुनर्मस्तकं घृतम् ॥१०॥
ततो भूपतिना भणितमभयं तव कथय निजनिमित्तेन । यस्य शुभमशुभं वा यद् दृष्टं, नास्ति
भणति नरेन्द्रः कोऽत्र प्रत्ययः, कथयति सोऽपि यथा हस्त मनालानस्तम्मो पोष्यति तदेव सत्य
...
.
सोपरिपक्रमभावनापदो भवन्ति द्विधा । नैमित्तिकेन सह मम वक्तव्यमस्तीहार्थे ॥२३॥

पमकहा। . iठियम्मि सुत्थं सकुईरस्सवि य हवा तु साय! | सो भणियं सविण तुइ मरणेवरछ ! कि सत्य। इबर एस मंतो, ममहे मैनेमि ते सए पच्छ! कापलं सो पमणइ आइसह जमित्य कापन्न॥३०॥ भोमविणं सो मंजूमम्भतरम्मि परिसे । गमह दिणाई सनवि फलजलपरियम्मि धम्मपरो १३१३॥ र आएसो पमाणमिद किंतु कुणा माफरुणी जलपरिन पिएमि अहं किंफलमाईकिल की in पनूमाए रहम्मि पुरी पवेमिई मोबि १ गडीए आरोविय मुक्का नरनाइभवणम्मि ॥३३॥ प्रसो नरनाहो महदेव । इहत्यि सलपरसारो । तर पहु! अन्नयभंडारीययाई १ सम्बाई ॥३४॥ देवो नियचास्योपरए वासराई सनेर । मुदाय मुरियमिम रखावर अंगरक्खेहि ॥३५॥ र कुणा रापा पुराय जहा इमस्स बसणस्मा पडियामि उपाओ कि लदो, तो भणइ सचिचो । दो देव नामो विनविपन्यो म किंतु देवा । आपकालम्मि गए, दिणाणि तह सत्त एमआणि ॥ पर धम्मपरपणेण नियमिहरिएण र पए। भणइ निको नह किमाउ नह होइन भावया तुझ ॥३८॥ पगिगरण तत्तो भणिमो इकारि ममनोविनिम्भिवभिनवग्गो जहमह गेहम्मिमत्त दिणे ॥३९॥ वसामग्गीसंगरहि टापन्चमप्पमहिं । हिवि विहिये नह व मंतिमुकय सरंतेहिं ।।४०॥ अपणनलतीरणसंगहमह खुणा सनदिणजोगं । सजावद पापार गिहस्म, अह सत्तमे दिवसे ॥४॥ घरबल्लहपं किल मिट्टो नंदो ममच्चस्स। मिन्नते उपविटो पत्थए,कुविधा य सावितो॥४२॥ मणनि तात : सनि मयि, अपराधेन मम, इनि भवेत् । अहमेव तस्मान्मारप्यामि सर्वानांनी मस्तर. ॥२८॥ स्थिते सीस्थ्य सकटुम्बस्यापि च मवेत्तत्र तात! ततो माणिते सचिन तव भरणे वत्स कि सौम्मम!!! व भवत्येष मन्त्रः, यदह मन्धयामि तत्वा पास पर्तव्यं स प्रभणत्याविशत पत्र कर्तव्यम्॥३०॥ तः सचिन स मम्भूधाभ्यन्तरे प्रविश्य । गमय दिनानि सप्तापि फलजलभृते धर्मपरः ॥३१॥ সবা: যদি রি ল পাকা। এমৰি ৰ বিৰাই কি গুলারিমিতি কার্য}} सो मन्जूषाया रहास पुत्र प्रवेश्य सोऽपि । गन्ध्यामारोप्य अक्सा नरनायभवने ॥२॥ झो नरनायो मम देव दान सर्वगृहमारः । तया प्रभो ! अध्ययभाण्डागारयोमकानि म सोनि ॥३४॥ को देवो निजधारकापरके धासराणि सोय । दश मुद्रिनामिमा रसगवरः ॥३९॥ व करोति राजा पृथति म यशभ्य व्यसनम्य प्रतियर उपायः किं , तो भगति सचिवः ॥२६॥ यो देव उपायो विशयितथ्यः स किन्तु देवाय । मापकाले गते, दिनानि तथा सतानि ॥३७॥' तयं धर्मपरायणेन निजगृहस्थितेनैव मया । भगति नृपम्नया क्रियता यथा भवति नापत् तव ॥३८॥ अगृहगतेन ततो भणितो कारपिया समोऽपि । निर्भन्यत्यय या मम गेहे सम दिनान् ॥२९॥ हवसामग्रीसंगतः स्मातम्यमयः । तैरपि विहित सव मन्त्रिसुकृतं स्माद्रिः १० ॥ यिन्धनंजलतीरण प्रहमय करोति मतदिनयोग्यम् । समयनि प्राकारं गृहस्य, अथ सप्तमे दिमे ॥११॥ २१ मोर !

. v । ततस्ते वलित्वा कथयन्ति राज्ञे सोऽपि कोपेन | अन्तरितः सेनापतिमाज्ञापयति यया लघु दु । सचिवाघममानायय बन्धयित्वा समं कुटुम्बेन 1 सोऽपि तत आसन्नं सैन्यं गृहीत्वा तत्र ग. It यद्यागच्छेत तदा नास्ति जीवितं युष्मार्फ, तच श्रुत्वा । सेनानीः सर्वमपि हि प्रतिमाय बलं । संप्रेष्य कथापयति मन्त्रिणे यथा नरेश्वरो रुष्टः । सुतश्यतिकरण युष्माकं तस्मात्तमर्पय नोन्द्राय IN तत् श्रुत्वा मन्त्री सर्व विभागान् गृहस्य निनस्य । तस्मै पुरुषाय दर्शयित्वा मणतीदं मम बनेन । सेनापति कथय यथास्थितं तथा च मम प्रार्थनया । भणतेदं यूयमपि खल जानीय यथा राममा मम व्यसनमिदं नैमित्तिकेन कथितं नृपस्य प्रत्यक्षम् । त इति सामग्या तिष्ठाम्यहं स्थितो मेहे ।। सकुटुम्यस्यापि प्राणा मम नरेन्द्रस्य सत्का एव । लातु यथा प्रतिभासते, किन्तु मयास्ति मन्नू। नरपतिमवने मुक्ताऽव्ययमाण्डागारवीजवानि तत्र । मन्नि मयैव तानि कथितानि किलापले जापयामि तदर्थ नरनाथ, नथा यिनश्च तव । अर्पयामि मुनं ज्या पधादिका नरेन्द्रम्म ५॥ मुपासमाद-चारसम्मि- वाहरइ जामइल्ले तेवि य घाति सो तो तीए । पिपखंताणं ताण छिदिप वैणि कर का धवलहरामो अप दाउं नासेई नेवि पट्टीए । धाति तस्स, सोबिहु पविमा गेहम्मि मंतिम । तत्तो ते बलिऊणं कति रायस्स मोवि कोयेण | अंतरिमो संणावइमाणवह जहा लहुं हुं ॥४॥ सचिवाहममाणावसु धंधायेउं समं कुटुंयेण । सोवि तो आमनं सिग्नं वित्तूण तत्य गी 114 मंतिगिहप्पायाराफदेहि धणुद्धरेहि तस्मिन्नं । आसन्नं ददट्टणं भणिय रे रे ! इओ पुरो , जइ आगन्छह तो नत्यि.जीवियं तुम्ह, तं च मुणिऊण। सेणाणी सर्वपि हु पडिस्खलिय .. संपेसिउं कहावइ मंतिस्स जहा नरेसरो स्टो । मुयवइयरेण तुम्हं ता त अप्पमु नरिंदस्स ॥१९॥ ते सोऊण मंती सबविभागे गिहस्म निययस्म । तस्स पुरिसस्स दंसिप भणइ . सेणावइणो साहसु जहद्वियं तह य मज्म पत्यणया । भणह इमं, तुम्हेवि हु जाणह जह राय प्रत्या मह वसमिमं नेमित्तिएण कहियं निवस्स पचरखं । तो इय सामग्गीए चिट्ठामि । न य मह पुचो एवं ववसइ अनोवि कोवि हु सयन्नो । कि कोवि जीवियन्धी कंडुया : सकुटुंबस्सवि पाणा मज्झ नरिंदस्स संनिया चैव । लेउ जहा पडिहासइ, किंतु मए अत्यि मंड्सा। नरभवणे मुक्का अध्ययभंडारवीययाई तहिं । संति मचिर ताई कहियाई चिय मुणिनीति। जाणायेमि तयत्य नरनाहं, तह ठिओ य तत्येव । अप्पेमि सुयं निटं पच्छा इच्छा नरिंदम नरवरवलभदुहितरं किल ज्येष्ठो नन्दनोऽमात्यस्य । शय्यान्त उपविष्ट प्रार्थयते, कुपिता च सापि तन , आयति यामिकास्तेऽपि च धावन्ति सततस्याः | प्रेक्षमाणेषु तेषु च्छित्त्वा वेणी करे कृत्वा । धवलगृहान्शम्पां दत्त्वा नश्यति तेऽपि पृष्ठे । धावन्ति तस्य, सोऽपि खलु प्रविशति गेहे मन्त्रिा मन्त्रिगृहमाकारारूदैर्धनुर्धरैस्तत्सैन्यम् । आसन्नं दृष्ट्वा भणितं रे रे! इतः पुरतः ॥४७॥ न च मम पुत्र एवं व्यवम्यत्यन्योऽपि कोऽपि हि सकर्णः । कि कोऽपि जीविनार्थी ।

पर मधुगण गाणी नरमपंगेतुं । रिमविक कारउ म तत्य, समोय सो पुरिती ॥५७॥ भारणी, फरेर सोरि हु महेर से सनं । उग्यारर अजूम त नवागो पुरो मंती ॥५८|| मीराणि दिगिगुपं तय रोगो मणा ममय : रिमेयं, चिपरा तमो र सो सम्वं ।।५९।। शिगिरिपुममेजमापभिरभिरत, लोगया भगा लिखो एएटमे ॥६॥ गरि विलसियों को पलीकिराम देवरगा। मंगाए मग्दो पता कर अमहा पेणी । १६१॥ मा समाग्यि, दो भारिपाई सपनोपम्पिा मद रभो तुम मावि तह ममम ॥२॥ समिथिरि पुदीप जम्म तरकारि मार रिपुरिया पुराइद्वियपि ययण मंपि मह ममहा माय ।। " भन्यया गया पिया धीमासते । स्वामीय प्रासनं कर्म विदधाति समन्यथा ॥ पोइपरणं धुराक नितिपनिरयण सापि च मम सरियेण हवि कयमप्पणो कुसलं ॥६॥ अस्यापिका- "शर्मकरण सद यसनि दुरारमनापि निरपायम् । किन यसलेन रसना दसनानामन्तरे परति ॥" एपणिधि नन्देिष गनिनो सम्माणिमो गुपगमेमो । पत्तो कुमरीए मिरे घेणीविनाद्विपा दिहा॥६५॥ पारमालय मो इसस्मगत्यस कारण जाभी कलीमिलत्तणेणं न फसमय इह मस्स ॥६६॥ र मनिणय गिरकणरम्प इमेण इय एम । मनमासिना एवं, इस सोउ बनरो भणइ १६७।। सानो पका, भणी जुत्तपम प । संघप्पभोयर्णन वाचारिता रया अप्पा ६८|| पुष्पभयाण मुंगशिपाराण देण, सर हो । मुलहा धम्मे घोही त परिवजिप गमो सोचि ।।६९।। ति ममानुरोधन सेनानीनरपति स्वयं गत्वा । विशप्स हरकारयतु मो नत्र, ततय स पुरुषः ॥१७॥ यनिदाटपणे, करोति सोऽपि स तथैव तत्सर्वम् । उमाटीत गन्नूषा का नरपतेः पुरो मन्त्री॥१८॥ tirf पश्यति मन्त्रिगुतं सत्र नरवरस्ततः । मणत्यमाय ! किमेतत, विज्ञपपति BAN स सर्पम् १५९॥ मितिफपरिहामन्जूषापुत्रमशेपणमनिम् । तान्हें, तो राना भणति विलक्षः मकरमेयम् ॥१०॥ यापि विलस्तिमिदं मन्ये केलीफलस्य देवस्य । मन्जूपाया मध्ये एपा फयमन्यथा येणी ! १६ ११ माटो इदमाशय, हे आय मर्त्यलोके । गम राहतुजन्य मंतिविमवस्तयाऽमात्यस्य ॥१२॥ हति विषम मि मुद्धयायाम पापमप्यहह पिम्फुरितम् । सुप्रतिसितमपि यचमिदीप यथाऽन्यथा मातम् ॥ निकितन्यमने पुराहत निर्विवशिरोरत्ने । स्वामिनि च मयि सचिन तयापि कृतमात्मनः कुशलम् ॥६॥ हदि मणिन्या नरेन्द्रण सरिया सम्मानित गुतसमेनः । इतः कुमार्याः शिरसि देण्यपि सथास्थिता या ६॥ 'सम्मान परिप्रायक! अममम्मानस्य कारण मातः । केलिकिलस्येन न कार्यमन्मदिवास्य ॥६६॥ 'जन्नस्य सचिन चिमणकर्मानेनेत्येषः । अनुशिष्यत एवं, इति धुत्ता व्यन्तो भगति Holl तो नोरनि करिष्ये, भणाने मुनियुक्तमेतदन्या । संघपयोजनेषु व्यापार्यता सदाममा upl

३२४
पद्मोऽपि गतः कुतूहलैर्विहितोऽनेन हतहृदयः । इश्वरपुत्र इति प्रदर्शितं च तस्मै कल्पटिप्पनकम् ।
उपजीश्य च ततः सुबहु द्रविणं गतः सोऽन्यत्र तत्कथितविधानेन पद्मः सत्यापयति तान्कल्पात् ॥1॥
नच किमपि तेः सिध्यति भवति द्रविणक्षयः क्लेशश्च । तथापि करोति संवरणं प्रकटयति न ययादि।
अन्यथ तस्य मितं घूर्तेन तेन पूर्तितमेवम् । तत् तं पृच्छति तव फुरति किमपि किंकल्पविषये 6
समणति स्फुरत्याम कथमन्यया मम मोगविस्तारः ।तत इतरेण माणितं वान्धव! नसल किमपि महास
मदि पुनर्तनाहं विप्रतारितः, मणति तत इदं पद्मः । किं कल्पहमिन्ध्याकल्पं त्वमेकम् ॥on
शिसस्व येन जनतो दृश्य प्राप्स्यसि, तेनेति श्रुत्वा । भणितं तं मम प्रसध कथय, पोन तवरित
मलीको कम्पाएरः सोऽपि खलु पन्ध्याभ्य भौषधानि ददाति । अथ दत्तमन्यदा नरवरस्य मायामा
मुपासनाह-घरिमम्मि-
अह सिट्ठी पंउमजुओ सम्मवाणुब्वयाइगिडियम्मं । पडिजिय जाइ गिदं, विहंग्इ अन्नन्ध माहात
अह कोचि तत्य धुत्तो समागमओ सोवि बहुपयेहिं । विम्हावद मुद्धनणं,कहपारि
'पउमोवि गओ कोऊहलेदि विहिओ अणेण इयहियो।ईसरपुत्तोत्ति पर्यमियं च से कप्पटिप्पणम् . .
तत्य य रसिंदकप्पो तहेव मंगरयवित्तकप्पो य । आमंधिभितुलसीमुंडीपाडाइकप्पा य ॥३३॥
एएसुं च समत्यो कहिओ दारिखंडणे कोवि । बहुवाहिजराविदवणाचलो कोइ तह कोवि ॥१॥
चंझाए सुपजणो कोनि हु सोहंगकारओ अन्नो । कोवि तह अदितत्तणपमाहयो इय पाने ।
उबजीविजण य तओ सुपहुंदविणं गयो स अन्नत्य । नक्कहियविहाणेणं परमो सच्चतर ते
नय किंपि तेहि सिज्मइ इबइ दविणक्खमओ किलेसोय । तहवि कुणइ संवरणं .५७३ न जा५
अनो य तस्स मित्तो धुत्तेणं तेण घुत्तिमो एवं । सो तं पुच्छइ तुह फुरइ किंपि कि कपक्सिम्मि
सो भाइ फुरइ आम कहनहा मज्झ भोगवित्यारो। तो इयरणं भणियं बंधन नहुकि..
जइ पुण धुत्तेण अहं वियारिओ, भणइ तो इमं पउमो । किं कप्पैहि बहुहि वंझाकप्पं तुम एगे १८२०
सिक्खेसु जेणं जणओ दध्वं पाविहसि, तेण इय सोउ। भणियं तं मह .
अलिओ वंझाकप्पो सोवि हु बंशाण ओसहे देई । अह दिन्नमनया नरवरस्स भज्जाए वंशाए ८५.
गभत्यमोसई, तेण तीए मूलं तहा समुप्पन्न । जह पाणा संदेहे चडिया, सो निवइणा ततो ॥६३१
इहपूर्वभवकृतेभ्यो मुच्यसे पापेभ्यो येन, तथा भवति । सुलभो धमें बोधिः, तत्प्रतिपद्य गतः सोऽरे ।'
अथ श्रेष्ठी पद्मयुतः सम्यक्त्वाणुव्रतादिगृहिधर्मम् । प्रतिपद्य याति गृहं, विहरत्यन्यत्र सापुरपि ॥७०..
अथ कोऽपि तत्र धूर्तः समागतः सोऽपि बहुप्रबन्धः । विस्माययति मुग्धजनं, कदापि हि तयार
तत्र च रसेन्द्रकल्पस्तथैव भृगरजवित्तकल्पश्च । अश्वगन्धिनाशीतुलसीशुण्ठीपाठादिकल्पाच ।।१२॥
एतेषु च समर्थः कथितो दारिद्रयखण्डने कोपि । पदुव्याधिजगाविद्रवणप्रत्यलः कोऽपि तथा कोऽपि ।
पन्ध्यायाः मुतजनकः कोऽपि च सौभाग्यकारकोऽन्यः । कोऽपि तथाऽदृश्यत्वप्रसाधक इति प्रपञ्या
-
.: ।।RI
गर्थिमोपचं, तेन तम्याः पुल तथा समुत्पना संदेश पाटनाः, स नृपतिना ततः ॥६॥

पाविमो पराइ दिमा परमेण यह इमा युद्धी । तो रापा मोएउं आहरणविहसिय काउं 11८४ : क्वेसिन गापासणे नारी ससम्माण । इकाराविय परम पद एवं जह मझो ८५|| झाए जेण गम्भो संपानइ ओसहेण तबिसओ । उपएसो तुम्भेहि दिनो एपस्स, तो परमो १८६॥ मिति भणइ ततो राया पर इमेण देवीए । मोसइमिग पउचं तेण य मूलं समुप्पन्न ।।८७॥ । तस्स परिनाणं करहि, सुदो ५ सो भगा इषो । मह पपस्मावि एए सप्पा अन्नेण परिकाहिया।८८५ । तम्मित्तो पणइ समिणं किंतु सुहबएसेण । मविसेस इह फम्मे पहिलो, मणा तो राया ॥९॥ एउम! विणा फग्ज इमामोविणडाविमो तए लोगो। वह फंठगयप्पाणा देवीविहुवाए इहि ॥१०॥ पभणिवि अंगरक्से निरूविरे ते घरानिया रना । घरणटिमो विचिनइ तो परमो कारिजादेवी। हिं परिमघर ता मारर में विविउं रायातइयाविहु मिणा पहाणभाग यह दोसी ॥१२॥ रोविमो नियमणे, जीवर देवीवि कहवि नइ, नहरि । म निगाहर भस्म रापा इय महामा९३॥ इपगरिसरंपचे मुको पाणेहि जंयुभो जाओ । भारनिगम मफलेदो भमिरणत ॥१४॥ वीवि फया पणा नरवाविग्लेण, मंदफोर को संपचो रापा सोउ माणघुलनं ॥९॥ उम अप्पड़, वीरस्म सेटियो, सो य नायवृत्तनो । तकिचाई काउं विसेसमोरमा निणरम्ने ।।९६।। डेवि परममित निरिउ तह य दविसम्मिा को रमा, मम्दा ना पउमस य श्मण ॥९७॥ - भितः प्रजापति दसा पमेन मर्मयं दिः । ततो रामा मोमयित्वाऽऽभरणाममूषित हवा 1108 पश्यत गुर्वासने नरवरः ससम्मानम् । वारबिस्था एवं ममत्येवं यथाRAICH भ्या येन गर्भः सपत औषधेन तद्विषयः । उपदेशो युमामिदस एतस्म, सतः ॥ मिति भणति तो रामा मल्पायनेन देण्याः । भारमिई मयुरा तेन करल समुम्पमम् ॥८॥ स्मातस्य परियाणं कुरु, शुन्धय स भवतीतः । मभवायाप्यते कल्पा अन्येन परिभिवा स्वमि भणति सत्पमिदं किन्तु सापदेशेन । सविशेषमिद कर्मपि प्रातः, मगति सनो रामा1८|| बिना कार्यममा नटितस्त्यया लोकः । या कण्ठगामा पनि हि तंतहदानीम् ॥९॥ ति मणियानरमा निरूप्य तो पारितो राशा ! रणदिवो विचिन्तयति नः : अपमपि पनि दे जः परिमुध्येत तदा मारयेद् मा विडम्य राजा । यत्तदापि बनेन प्रधानमान मपि दोष. १९२॥ रोक्तिो निश्मनसि, बीयति देव्यपि कसमार यदि, तथापि यो नियम राजा, इत्यात याने ॥१३ विकर्षसमासे एक मानेजम्युको मात: बलजिनधर्म समिति भानदानन्तममान् ॥१४॥ परि कृता प्रगुणा नरपतिरपेन, मन्दरम् | १ मा राजाला मरणान्तम् ९५१ मगति वीराय दिने, सर शान्तः । तामयानि या विला. पिसा पापा निवार समान दाभीवरये । मुपरे रामा, सम्माशाला नियमन l

३२६
मुपामनाह थपिअम्मि-
जायं मुसोवएसा इह लोए ताव मरणपग्नंन । परलोएज्गनदुई, तम्हा तं चपा सुइकापा ! १९८३
॥ इति मृपोपदेशे पनयणियायानकं समातम् ।
जातं मृपोपदेशादिह लोके तावन्मरणपर्यन्तम् । परलोकेऽनन्तदुःख, सस्मात्तं त्यजत शुमकामा २८१

मो लिहइ कुडलेह अलीपरयणम्भि गहियनियमोवि । इहलोए परलोए स पंधुदनोच लहइ दुई ॥१॥ तथाहिक सरपणमोहं मुरकरिन[व तिदिवंत्र सुकविकल्चर । रोहणगिरिल गयपुरमिहत्थि राया य कुमरगिरी।।२।। रिउफरिवं भनिन्भेयभिन्नमुत्तालिकालियखग्गलया। सियसियफुगुमा रेहद जयसिरिवेणिय जस्स फर।३। वि-भम-र-हियावि विलाससंगयारणिरईसयमणाहा। तस्सस्थि पियानलिणिज्य गुणहरा फलिणी नाम।। तस्सवि य बंधुदनो मनी, अहमया य अवराई । ददखूणं सो मुई रमा मोयाविभो सहसा ॥५॥ विभो य विस्सदत्तो मंती सुरमंतिसरिसमइरिहयो । मम्मत्तपत्तलीहो पयइनिरीहो सवसनीहो ॥६॥ हरो य पंधुदनो पपईए पुणोवि मुदगहणत्यं । पयभट्ठोवि हु पास खणपि न मुयइ नरिंदस्स ॥७॥ मह अन्नया नरिंदो पत्तो दरम्मि वाहियालीए । सचिवेण पंधुदत्तेण संजुभो वाहए तुरए ॥८॥ विवरीयसिक्खवसओ मंनिनिगणं तुरंगमा तुरियं । वञ्चना संपत्ता वणगहणे, तेहि अह तत्थ ॥९॥ दिडं मुणीण सुयल असोयवरपायरस्स हिट्ठम्मि । तुरयावि परिस्संता यक्का तम्मि पएसम्मि ॥१०॥ तो उत्तरिउ ते दोषि पणमिउं मुणिनुयं ममुवविट्ठा । अह दट्टुं फणिमुणि निमणि भणइ इय राया। जह अवमनइ मयणं इमो मुणी तसिरीए तह एसा । साहइ चररायसिरि इमस्स, ना फह णु तचाओ। भणइ मुणी रहमणपुरपॉलीलाविलासनरवइणो । लीलावइदेवीए पुत्तो नामेण गुणसेणो ॥१३॥ यो लिखति कूटलेखमलीकवचने गृहीतनियमोधप । इहलोके परलोके स बन्धुदत्त इव लभते दुःखम् ॥१॥ सुरत्नशोभे मुरफरितनुरिव विदिषमिव सुकविकाव्यमिव । रोहणगिरिरिव गजपुरमिहास्ति राजाच कुमारगिरि.।। रिपृकरिकुम्भनिभेदमिनमुकालिकलिनसगलता । सितसितकुमुमा राजते जय वणीव यस्य करे ॥३॥ विभ्रम-र-हितापि विलामसंगता रामानहसफसनापा । तस्यास्ति प्रिया नलिनीव गुणधरा कमलिनी नाम ॥४॥ तस्यापि च पन्धुदत्ता मन्त्री, अथान्यदा चापराधम् । दृष्ट्या स मुद्रां राज्ञा मोचितः सहसा ॥५॥ स्थापितश्च विश्वदत्तो मन्त्री मुरमन्धिसदृशमतिविभवः । सम्यक्त्यप्राप्तरेखः प्रकृतिनिरीहः स्ववराजितः ॥६॥ फरव्य पन्धुदतः प्रकृत्या पुनरपि मुद्रामहणार्थम् । पदभ्रष्टोऽपि हि पाचँ क्षणमपि न गुञ्चति नरेन्द्रस्य ॥७॥ मयान्यदा नरेन्द्रः प्राप्तो दुरे यावाल्या । सनिवेन पन्धुदत्तेन संयुतो याहयति तुरगान् ॥८॥ विपरीतशिक्षावशतो मन्त्रिनृपयोस्तुरजमौ स्वरितम् । प्रजन्ती समाप्ती धनगहने, साभ्यामय तत्र ॥९॥ दृष्ट मुन्योयुगलमशोफवरपादपस्याधः । तुरगावपि परिश्रान्ती स्थिती तस्मिन् प्रदेशे ॥१०॥ सत उत्तीर्य ती द्वावपि प्रणम्य मुनियुगं समुपविष्टौ । भय दृष्ट्वा कनिष्ठमुनि ज्येष्ठमुनि भणीति राजा ॥११॥ यथाऽवमन्यते मदनमय मुनिस्तनुश्रिया सधैषा । कथयति परराजधियमस्य, तस्मात्कयं नु सत्यागः ॥१२॥ मणति मुनी रणमर्दनपुरप्रमुलीलाविलासनरपतेः । लीलावतीदेव्याः पुत्रो नाम्ना गुणसेनः ॥१३॥ १ मगरपये पुरानशोभम्, पुररसनुपचे सरनोभं सुरजनो पारिदिप मनशोमम्, सरिकाम्बरधे सरपनाशोभम, गिरिपचे मुरम्नशोभमिति २. परिमुष । ! -- ३२८ Friली गलीला | मृताला गुग्गही तापमान TECEगमा राणम् 1 प्रतिराहा, ननाjaan २. मटा मुगा । मनिनागारमलगमनबन...) म्य पदमा बहाना, कग कम नक ASTRatoनगरमा furtal मुपासमाह-चरिअम्मि- मामलो पिझणं काला दुल्ललियबालकीलाए । गिह कलामला पिजण गुरुगोरगोल उम्मुत्रकबालमानो महानरिंदाण पवरघृयाभो । परिणाविभो विलासे करेर दुगुंदगोन मुगे मा अन्ना वो उन्नाणे भारियाहिं परिपरिमओ। कीलइ जलकीलाए कालापान, नाक, मगिरयसिगियार घुसिगागुरुमुमिगनादिसलिलेण | छंद नियमनामोरिया सोरिमाणित बा पवार पडओ पोहरेण पोहरेणेव । धूलटिगेण ततो वलिमो सो तीइ स समोर मा मष्टा यगणं सोविष्ट पट्टीए धाविओ गही । भरिपनलं गुरुसिंगि ता जा ममोपाते। निलियो ताप, सावि हु उस्मगठिपस्स साहुणो सरणं । पडिबमा, तो धंमा जनै मुरत ने की। मुनिमनदेवया, तो सो उबविट्ठो विलपखभो हो । मुणिणाला अंतरमलसारगारगम गंगागे दुको कम्माग तस्स पुण उदयो । सो सि पदाण, पंथो फम्माग पुगो" मग गपगं, नपयेणं रिगा इमं घेणं । निबहानो सरीर कीरइ सो तग मामि नमो रोग रिगा कोरियागरो । तो गो गो गो मगायोनि या freम ने भी निणारे पापा 1 ते पारेश्यभिगा नादी मारमा २ महानि म निरात को मा पर भरि भार तरो त य । पाप तुम्मे जीरे सलो पार तो नायो । fi की दुनितालकीडगा । गृहाति कलाकला पियोगुहगोगरोन ॥१॥ मन भावोदय प्रमादितः । परिणायिनी विलागान् करोति गोगुन्दा त * : मायाम पीकतानि जीडया क्रीडाNT, HAND मृगानिमालिन । सान विभागो उदयने मोकपिलानिगी और संभोग य ग । भूलकाटिनेत नतो पनि म तम्या मगु म . बोनसान रामोनको मस्यायें ॥१५॥ मम प्रियदी यो काम म्याट १ ॥१. Prera THAT TEAnt," * पुरमा मायरिने, यतः, ifetीनिधि दुपगमेर मणुपदं । नरए नेगपाणं मोनिलि घमाणाणं ll गगरिया में शापि गरमरगा । ममागंशश नीरा पुर्णनि मग पाणला ॥२९॥ Reण गणा फायद्यपि, पेग । भरसिंगो नाममणमिसोरासरी १०॥ गुर पल मगर्गम्य कोपरमम्मि परमालपसिवामाशिय माह भवन ॥३१॥ "मना पुण्यम मातिय दानापया । पारसागन्तु स्पा यारा मिलते ॥". पपमा गुणि भिवपर्ण नापपम्पमन्यो । पराइ ना नासम्म ना नो परियणो सत्य ॥३२॥ दद मियामोधोरविद्व गभग्न कुमरं । मिगा ए फरमाणि य भणति कि अशुचियं ॥३३॥ । उरिहा पिटर, रहर पुरयगंभी एपामा मारिसमामी सरह निपदिद्विदाणेण ॥३४॥ শ মাগ িযায় বাবা মুলিবাশি। যুণাম, কিল ঘৰ খাৰসমী। toगो भागमा पानगरी एम पम्पमरणम । एवं पपरमाणे महमपे पउरलोयरस १ ॥३६॥ हरणिपागामी, मणिमो सानि 'मुंप प । मो मुगिणा संरत भईन एवं पटिसलेपि॥३७॥ । हुमरण शरिय ताणं मा कोरि फिपि मण ! मन परमा एमा भोनल्य गहियदिपपेण ॥३८॥ मगरोदण भणिय सानार ! एग्मि फुणगु । भागय नायगारो पन्छा सिरहत्ये ॥३९॥ पुमरेण मणिपं फि. पुणरक्षण, निपनियपिणं । गरम भरणे हम्हे पणानं वावि गिहेह ॥४०॥ सिनिमामा नानि गुन दु.स्मेपानुपदम् । नरके नापिकाणामहोनि पप्यमानानाम् ॥२८॥ नुमानपारजनार्थ पापा सदपि रागTHTHI I नान्धा जीपाः फुर्वन्ति तत्वमजानन्तः ॥२९॥ न्यमानमा सन्या यं किमपि भवति तत्, यंन । मषम्युच्छेदो निरुणमानन्तशिवारभ्यसंप्रात: ॥२०॥ म्माद मण्याला दारीरे पोवर । पञ्चमहापासितामारोप्य तरत गपजलधिम् ॥३१॥ प्रमादिशुन्या गुनिश्चन भावपरमार्थः । प्रार्थयते पावपातपा तावन्माप्तः परिजनस्तत्र ॥२२॥ दा मुनिपुर तो भोपविष्ट समायर्फ कुमारम् । मित्राणि च फलवाणि प'मान्त मिनुचितमेवम् ॥३॥ राषिeraem, टिन पुरवताः । सफलपरिश्रमाः कुरत निजष्टिदानेन ॥३४॥ 'गिनि मारःमरीमिरविश्य निप्तकाशे । भूपता धर्मः, क्रियतामेतत् पला गनुजमम ॥२५॥ नियमतिः कोऽवसर प धर्मप्रवणस्य ! एवं प्रवनमाने महोभावे पोरलोकस्य ! ॥६॥ लिन निपानि, माणितः पापुरपि ते: 'मुनाए । ततो मुनिना संलपिनमहं नैनं प्रतिस्सलपामि॥५७}} त युमारण करित सेम्यो मा कोपि किमपि मा भणतु । मम प्रतिज्ञया भोक्तव्यं गृहीतदोसण १३८॥ तानस्यारोपन मागर्म मा नायर । भाग नाता पयास्वाहा ॥३९॥ मारेण मणिनं कि पुनरसन, निजनिअपितृणाम् । गधन भवने यूयं प्रणम्या मापि गृहीम 1200 - र भरी यसरीत किन्तु गचिा मृगाय figar " नाम बाले माग्यमरे यतमानानाम् । मा गृहाण त्वं पन्यानं विकसितौरजनपनाममा रम्य माननम्वनित मोहनिद्रायाः । यो आगश्यति स मित्र, पारयन्स नाम: पटना निश्चिात्य पाया । गृहीताऽनेन विधिना पधाद्ग मिती १ अरब पुनो मान्न यो विदितः । किम्यममयों दर्शयत मागीनामा !! प्रमियर इयिंगलादाभ्याम् । तस्मिन् सोनगन्य समाप्त मुपासनाह-चरिमम्मि- तो तस्स निन्छयं जाणिऊण मित्तेण रायपासम्मि । गंतूण कुमरविलसिपमेगते साहिये तो तरखणेण राया देवीए समनियो कुमरपासं। संपत्तो कुपरेणावि नमि . हि पणमह एवं साईं तस्सुवरोहेण नगिय भणिओ सो। मा मझ पुत्तमेयं बुग्गाइसु . एमाण वालियाण तारुन्नमरम्मि बट्टमाणाण । मा गिण्डसुतं व विसकंदोटनपणाणं ||१४|| तो कुमरेणं भणिय मा ताय ! भणेसु पागयनरोन्छ । जो दसेइ सुमग मुल्लाण भाविभाण किं सो कई पाइइ, पाडइ सो नं समग्गपडिकलो । जो विसए हि निमंतइ हिमो इमेगस्लिप जह तुह नायणुकंपा मइ, तद जड वल्लभो हमंवाए । ता निगच्छंत भवदवाओ तन्यत मा उचं भवगिदमझम्मि पमायजलणजलियम्मि मोहनिदाए । जो जग्गवइ स मित, वारंतो सो पुर इचाइदेसगाए पियरे पडियोहिजण पञ्चमा । गहिया इमेण विहिणा पछा गर्छ तो भणियं भूवरणा भयवं ! पपारिसं पुरिसरयणं । विरला जणेइ जणणी जणियारियं. अम्हारिसाणवि इमो जुत्तो मग्गो इमेण जो विहिओ। किंपुण अभमत्यो हं, दंसद मार मा मुनिया मिहिधम्मो काहिभो अंगीको यसो नहिं ! तम्मि खणे तस्मिन .... गरना नियनपरं धम्म पालिति दावि जगहिये । किंपुण सचिो मग मी नप पारस, तो कई लेहं लिदिऊण अन्नया छन । निम्भिवभिचपामम्मि अणि देह सहे. तनुम्नम्य निश्चय झाला मिरप्रेण राजपा) । गत्या कुमारचित्रसितमेकान्ते कथितं सर्पम् ॥४१॥ नागेन राजा देव्या समन्यितः कुमारपार्थम् । समाधः कुमारेणापि गस्वाऽभ्युपाय भत्रिन ! समय साधू नयोरोपन नाया मगितः सः । मा मम पुत्रमेत व्युमाहय प्रतिमालमारि ॥११॥ हम माग माणितं मा वान ! म प्राकृतनर इव । यो दर्शयति गुमागं भ्रष्टानां गाविम प्राणाम् ।. किमया पत्यति, पायनिय त सुमार्गनिलः । यो विषयान निमन्त्रयात रिलाय. दिवानुकमा मयि, नयाँ यदि पलमोहमाया न मावा नौ में , ५३ रन मादिता भगवन् ! पता रानम् । विला जनयति भनी अनिता । न म र य वायदा यादव * बंधुदत्तकहा। । उद्घलियजयो सोवि यहि वादियालिदेसम्मि ! कडिवटीए खिविउ लेहं सुत्तो किलंतुल्य ।।५५॥ यावि रायवाडीए निग्गओ तेण व मग्गेण । तत्थ पमुत्तो दिहो सो जग्गविभो भडेहिं तो ॥५६।। भिनं अपाण दमंतस्सुद्विपस्स तम्स तहिं । कडिवट्टीओ पडिभो लेदो गहिओ निवभडेहिं ॥२७॥ स तुमंनि य पुट्टो खुडुच न जाव जाए किंपि । तो दंसिमो निवश्णो सोवि हुत वायए लेई ।। मेरिवद्धमाणनपरा राया रिउमणो कुसलपुष्वं । मिरिरिस्सदचमति ससणेह मायरं भणइ ॥५९॥ पित्तो तुह लेहो मए प अवहारिओ य तस्सत्यो । तह चेव निविलंब नयणुटाणे नस्सामि ॥६॥ लेसि मंडलियाण जत्तिपमप्पाविय तए फणयं । तेनियमिनं तैसि पेसियमंगीकर तेहिं ॥६॥ झ निमित्तं तु मए लक्खं कणयरस धवलवणिहत्ये। संपेसियं स एही थेवेटिं दिणेहि तह पासे॥१२॥ यएवमाइभत्यं लेहस्म वियाणि नरवरिंदो । तं लेहवागनरं ममप्पए अंगरयखाण ॥६३॥ के च विस्सदत्तस्म दंसए, सोवि वाइ भणइ । पहु ! विनाणं एवं कस्सपि मह अममाणस्म ॥६॥ म लेहवादगं नं राया पहावए तहा जह सो । माइन्य किल तहावि हुन अप्पए फहवि सम्भाव।।६।। । भणइ विस्सदत्तो तस्सेसो कूडलेहकारिस्स 1 निभिचो, तामुद्री पद फीर 3 फालियाकुंटे ॥६६॥ व होउत्ति नरसरण भणिपम्मि सत्तमीदिवसे । कयउपवासो भव्ययधारी भूमिसपणिजो ॥१७॥ चनमोक्कारपरी गमि रपणि पभायसमयम्मि । कालीभवणम्मि गमो रमो तह पारपरस ॥६॥ शरखं होउ कालियाए अग्गम्मि भणइ सो एवं । इह मगरगाइतिमिमुंमुमारफलिए अगामि ॥६९॥ + जन उद्घलिनजधः सोऽपि पहिया वालोदेशे । कटीपटयां शिवा लेख सुमः क्लान्त इव ॥११॥ राजापि राजवाड्यां निर्गतस्तेनैव मागंण । तत्र प्रमुछा . म जागरितो भीस्ततः ॥५६॥ संभ्रान्तमात्मानं दर्शयत उत्यितस्य तस्य तत्र । पटीपरीतः पानसो रेखो गृहीतो नृपमटेः ॥५॥ कस्य स्वमिति च पृष्टः धुन्ध इय न यावाल्पति किमपि । ततो दर्शितो गृपतये सोऽपि हिसं वाचयनि हरसम् ।। आवर्धमाननगराद् राजा रिपमर्दनः कुशलपूर्वम् । चौविश्वदत्तमन्त्रिणं सस्नेह सादरं भणीत ॥१९॥ समानस्तय लेखो मया नावधारितम्य तस्यार्थः । तथैव निविलम्ब तदनुष्ठाने यतिष्ये ॥६॥ रेभ्यो मालिकेभ्यो यावत त्वया कनकम् । सायन्मात्र तेभ्यः प्रेषितमजीकृतः ॥११॥ तव निमित्तं तु मया लक्ष कनकस्य धवलयणिग्यस्तै । संप्रेषितं स एण्यति स्वकिदिनलव पाधं ॥१२॥ रस्येवमायय लेखस्य विज्ञाय नरवरेन्द्रः । ६ लेखवाहानरं समर्पयत्यगरक्षाणाम् ॥६॥ लेसं च विश्ववतस्य दर्शयति, सोऽपि वाचयित्या भगति । प्रभो ! विज्ञानमेतत्कस्यापि मामसहमानाan ततो लेखपादक रामा मर्दयति तथा यमा सः । नियत इस किल तथापि हि नारयति यमदिमदारन् । तमो भगति विश्वरत्तमनस्यैप कूटलेखकारिणः । निर्भून्यः, तस्मादिम किया मालिकाण्टे ॥१९॥ एवं भवत्तिति मरेश्वरेण भणिते सममादिवसे । कृतोपदासोपारा भूमिरापनीयः ॥१७॥ पंधनमस्कारपरो गयित्वा रमनि प्रभातममये । कालीभरने गो राइम्तया रोडम्य nten । J 1 पारोरिमो नजरम्मि सह अप्पणा नरिदेण गरुयपभारणाए परसिमो निपपमार्गाम सपमा मम प्रविष्टस्य मस्तु निर्गमनम् । निर्विप्नमेजयपन कुमारगिरिराषिकांना भनिहिम्नदा मम कुण्ड ३४ प्रविष्टम्य । मा भवतु निति , रवि मषियावर हत्या प्रत्यायानं मनमि रिमु । पचा परमेष्ठित मटिनि ददानिशम्पास ill, रिसमले कमले म समारतः । कमलामन व गजने समनपदनानिमि भी इलाये पिन्नत् कमलाबलयादीनि । ततः गुदः शुद्ध इति जनायो टिस हिसार यो पनि पुनः पूषा, तम्य दुरिनाली मिलिमप्य मायने समयमानो मेमि नयन, मानिनुरारिसम्भन मम मुरबार ३३२ सुपासनाह-चरिअम्मि- कुंड जमडे इव मन्झ पविद्वस्स होउ निगमणं । निश्चियं चिय जइ इत्य . .imes "मणवापाकारहि करणेणं करावणेण अणुमणा । हियमेव सव्वकालं अशुद्धियं, जा पुन अहिए अत्यि पवित्ती ता मह कुंडम्मि इह पविट्ठस्स । मा होउ निवित्ती, इस मणिणं .. 'फाऊणं सागारं पञ्चरखाणं मणे फुरतेसु । पंचसु परमिहिसु झत्ति देइ झेप तहि करे ॥३॥ तो विमलदीहदलकोमलम्मि कमलम्मि सो समारूढो । कमलामणोल रहइ सनणपने ममइ जलमज्झयारे चुंटतो कमलकुवलयाईणि । तत्तो सुद्धो सुद्धोत्ति जणरवो पत्ति सानारवसंमिस्सो, उग्घुटं तह य बंदिवसहेण । तच्चरिपचमक्कियमाणसेग उभिमपुनरम । तया:- नयइ निगेमरसासणु जहिं सुपरिठियह, दुत्तरआवयसरसी गोपयहं । जिगरवपशु समग्गु जु मिल्लइ पुण पुरिस, तसु दुरियावली मिलिया जायइ दिशु परिम् । मा नरपररु पयंपइ से पद हिट्ठमणु, तह सबह यलु जलनिहि कुंडह पुणु फाणु !! नलि मंतु दीसंत निंब तोसहि नयण, तिंव नियतणुउचाइणि मह मुप करि परग 1st इप रमा माहमो समागमो कुंडतीरदेसम्मि । दाऊण सयं वाहुं तत्तो उत्तारिभो प्रतिमा यो सेहतरभो अमपदाणपुल्य पुगोवि नरवणा । पुट्टो चिंता संपइ जर नो पपडेमि सम्म 2 प्रत्यक्ष मत्वा पाया भप्रे मगति स एवम् । इह मकरमा हतिमिर्मुसुमारकलितेऽगाधे ॥९॥ मोबाकायः करमेन कारणेनानुमन्या । हितमेव सर्वकालमनुष्ठित, मदि पुनः सदा ॥२॥ दाद मिश्रः, दटपुष्टं नया न बन्दिरभेग । चरितवमतमानमेनोनित utu बारिशमनं मत्र मुपतिष्टितप्य, दुम्तगामामी गोपदः । मच रक्षा बादति नहरमना, व सपा नियः कुण्डः पुन Re!! हमा मत दयाम्पयं बाई मा उचरितो " भाषेबारे मामा नगदेव भापमानमा पोशिला विश 101 पंधुदणादा। पद मरणं सरणं मंती पुण एहिही जह नहेर । नो कहइ नहावित, मह रमा पंधुदचोवि ।।८२॥ पारिजण पुढो निमारो जार जपइ न किंपि । ता सबस्सं गहि रमा पन्झो समाणतो ॥८॥ रेच्छेग विस्सदमेण माइभो कहदि मोवि लजाए । लोयाणं गच्छंतो तत्तो अनत्य देसम्मि ॥८॥ लिं विराहिएणं परहेण इमो मो य जुझतो । सन्माणोक्गओ पत्तो पदमाए पुढवीए ॥८५॥ लेमतो य नरिंदो एय सचिरेण विस्मदत्तेण । गिहामि वयं संपइ उकंपइ मह मणो जेणं ॥८६॥ पारिसावि परिसा लद्धविषयाचि निणमयठियावि । विनइंति इयप्पाणं अहह अहो ! मोहमाहप्पं ॥ द्विपनीएहि इपरेहिवि जन किजा नरहिं । तपि हु कुणति गुणिणो अहह अहो ! मोहमाहप्पं ।। राहुलोपसम्मपाणवि एवं विविहवसंगयाणपि । ताणवि मई अकजे फुरइ, अहो ! मोहमाहप्पं ॥८९॥ घाइ जंपिऊणं अपाणं मोइऊण रायाओ । गरुपाभावणपुव्वं घि दिक्ख सिवं पत्तो ॥१०॥ ॥ अकारविमुक सय भासिन सबकालंपि । ज धम्मस्स पइट्टा सञ्चम्मि निवेसिया लोए ॥११॥ चंदणरसोच जलणो जायइ भुपगोवि रज्जुसमकज्जो । हालाहलंपि अमयं सयपइन्माण पुरिसाण।।१२।। ॥ति मृपावादयते कूटलेखकरणयिपाके बन्धुदत्तकथानकं समाप्तम् ।। ॥ सन्ममाशो सातिवारं समाप्तं द्वितीयाणुमतम् । । स लेखवाहकोऽमयदानपूर्व पुनरपि नरपतिना । पृटश्चिन्तयति संपति यदि नो प्रकटयामि सदावम् ॥८॥ सतो मम मरण शरण मन्त्री पुनर्मोक्ष्यते यथा तथैव । ततः कथयति यथावृत्तं, अथ राज्ञा बन्धुदत्तोऽपि ॥. इयकारयित्वा पृष्टो निरुत्तरो पावन्नल्पनि न किमपि । तायत्सर्वस्वं गृहीत्वा राज्ञा वध्यः समाजप्तः ॥८॥ कृच्छ्रेण विश्वदत्तेन मोचितः कथमपि सोऽपि लज्जया । लोकानां गच्छस्ततोऽन्यत्र देशे ॥८४॥ पूर्व विराधितेन घरटेन हतो मृतब्ध युध्यमानः । रौद्रध्यानोपगतः माप्तः प्रथमायां पृथिव्याम् ॥८॥ विज्ञप्तश्च नरेन्द्र एतत्सचिवेन विश्वदत्तेनं । गृह्णामि प्रत संप्रत्युत्कम्पते मम मनो येन ॥८६॥ एतादृशा अपि पुरुषालब्धविका अपि जिनमतस्थिता अपि।विनटयन्तीत्यात्मानमहह अहो! मोहमाहात्म्यम् ॥ (फण्टस्थितजीवितरितरैरपि यन क्रियते नरः । तदपि हि कुर्वन्ति गुणिनोऽहह ! अहो ! मोहमाहात्म्यम्||८८॥ महुलोकसंमतानामप्येवंविधविभवसंगतानामपि । तेषामपि मतिरकायें स्फुरति, अहो ! मोहमाहात्म्यम् ।।८९॥ इत्यादि नस्तित्वाऽऽत्मानं मोचयित्वा राज्ञः । गुस्पभायनापूर्व गृहीत्वा दीक्षा शिवं प्राप्तः ॥९०॥ तस्मादतिवारविमुक्कं सत्यं भाषेत सर्वकालमपि । यद् धर्मस्य प्रतिष्ठा सत्ये निवेशिता लोके ॥११॥ चन्दनरस इव ज्वलनो भायते भुजगोअप रज्जुसमकार्यः। हालाहलमप्यमृतं सत्यप्रतिज्ञानां पुरुषाणाम्।।९२॥ न सिजर नरित किपिसिपि भण।

७ ... पोलाविया य पहुया अम्हेहि एरिसा इह पुरम्मि । जंताण ताण धूली ना दिवा भारतरिका तम्याति पिया वरशीलशालिनी दलितकमलदलनयना । गतियिनितरानईसीका देवी मुरमुन्दगी का परिनितिमनो विनयनः सुलवगुणस्नः । मावितजिनवरवचनो पन्धुरित पियो परम दिवातिनधी सरनो मगनिमा वर्णय मम मम्नुan. दिसलपिस्वी वारी भविष्यति। संघनि नामसादात्यागो भ्रमनिमो गामागरनगराइसु सचिचाचित्तमीसयं सपयं । चोरफारकरं जं धूलमदत्तं तय बजे ॥१॥ लिट्ठोवलतिणसरिसं परदलं जस्स, तस्स जसपडहो । वचइ जयम्मि गरुओ९. तयादि:- वजहरं सुमणनिसेवियं च अंपयसहस्सपरिकलियं । हरिणोव्व सरीर अस्थि इ. तत्य निको नयसारो मुणिन्य गयपरिग्गहोवि सफलत्तो । येसमणोच उदारो तहावि सस्सत्यि पिया वरसीलसालिणी दलियकमलदलनयणा | गइविजिपरायइंसी देवी वम्मि धणड्ढो नामेण अत्यि सिट्टी पिया य से सदया । मैलयमईनामेणं देवजसो नाम स्वविणिजियमयणो विवेपनयणो सुलद्धगुणरयणो । भावियनिणयरवयणोप आसि फलतं नामेण रुप्पिणी तस्स पेम्मकुलभवणं । सावि वरसाविया भावियाय ।। अइ पारसविधम्म पालंतो सन्यपव्व दियहेसु । पोसहपडिमभासं कुणमाणो देवनससरो ॥९॥ पत्तो परं पसिदि विसुद्धचरिएण लोयमझम्मि । यवहारेण य दव्यं विवर अणुवासरं पर 24 तस्स य पित्तियपुत्तो यहइ पमोस समावि धणदेवो । जह जह तस्स पसंसं सुणे जद कपमुद्धिं यनर तप्पुरओ कोवि तस्स तो भणइ । मा वसु मह पुरभो तुच्छ त कापानि, पंपदिगाणं उपरि तुमपि पिच्छिसि जारिसो होही । संपइ निवणसाया उचाणो भाइ तामा मामाकरनगरादिपु सचित्तापित्तमिश्रं सततम् । चौर्यकारका यत् स्थूलमदत्तं तद् वयेत् ।। रेष्ट्रपल तृगसदृशं परद्रव्यं यस्य, तस्य यशःपदहः । याचते जगति गुरुदेययशप्त इव पादम्प IV. समपरं सुमनानिरीवितं च मानायक) सदसूपारिकलितम् । हरिव शरीरमस्तीह पुरे गाव हर नयी नयसारो मुनिरिव गज(गत] परिप्रदोऽपि सकलत्रः । येनमण इयोदारस्तथापि गत(Ki सम्मिन् धनायो नाम्नाऽस्ति श्रेष्ठी प्रिया मलयमतानाम्ना देवयशा नाम तक मामी नाम्ना सक्मिनी तम्य प्रेमकुलभवनम् । सापि वरश्राविका मारिता प का दाराविनर्म पाला सर्वादिषमे । पोपनिमाम्याम कुणिो देवया प्रा. अषः परां मनिदि विशुदवानेन लोकमध्ये व्यवहारण पद्रव्यमपित्यनुवासरं प्रयुरम् ॥१॥ समय माहाको बलि मामा पवद्यारण या द्रव्यमान तथा तप stical '' 'सम्यम् - पत्रमाहा। - अममंगसमासी तस्स परावले, गओ य से पासे । ननिय पग्गे कुणा अणेगाई बाइणि ॥१५॥ पुण सम्भाषणे पामा परि अंधुसुदीए । सभामा समागा तहवि न सो चयइ निपगई ॥१६॥ 'खलः सक्रियमाणोऽपि ददानि कलई सताम् । दुधियानोऽपि कि याति चायमः कलह सनाम मनपा य तेणं देवनसो देदनिमित्तं । उजाणे निणभरणे जंगो लगाउं भणियोरा हमावि समागमिस तुम्मेहि सपं निर्णिदभवणम्मि । नात्येव दिलंगाना परिश्यामि हलपे यठिमो देवनसो रमा बलिरण याहियालीमो। दिटो पुट्टो फि, मी पपणा पनि ग!१९॥ उस्म निगमवणे इय नमामिए गम्मि नरनाद । परिनिता देवनसी मन्नति नो एरपणदेनो॥२०॥ । एही तो पिलिही निभवणे इस विचितिउंचलिमो । पिया नियंगुलीय धोरममा परमा।। इनमेण नगो पत्तो मग्गोवि महिभएणेव । पुष्टिठिमी पणदेवी तिमेरा यारोपितो॥२२॥ मागे इद सप्पो चिटइज एम पठाणाभो ! पलिओशानि, नी में दाणे गोनिया गरिन समपदलपिरियं तरणिय परंतकिरणनिरंपं । मो रपकणमंउ पारिपागणं ॥२४॥ चलो दिसामो गहि ने पनिऊण उद्योए । मप्पष्टिमगगनगी पनी निगमंदिरमामा-11 हमण समग पूराप्तकारपंदणे फाउं। मिणपरिमाणं तमो विनियसो नगि गर्नु ॥२६॥ नरोणं सदि मुगो मुमो परपणियमम्मिा चिनह एम मममो एपामुगपणे मान ॥२७॥ मिता पदयोऽस्माभिरीदशाह पुरे । याता लिन गनु सारररितानाम् ॥१४॥ समसभापी सत्य परोसे, गध सम्य पार्थे । निद्राणि मागयि रोयनानि पानि ॥१५॥ पुन: समावेन पश्यति प्ररिया पन्ना भापने सम्मानपनि पापिन रायमति निमाम् ११३॥ मान्यदा पसेन देवयशा देवदनानिमित्तम् । उपाने जिनमन शान् अपलोय भनित: ॥१७॥ हिमपि समामिप्यामि युप्मामिः समं मिनन्दमयने । सम्मादप्रेश विलाय मापरिपालिकामा प्रसिलो देवयमा राजा बलिन सबालीन: CE पृएः हिलिह, स प्रमणति म जानन ॥१९॥ मिष्यामिनिमयन इति मंभाप्य गते नाना । परिस्न्तिपनि देश बाविना नदेय ॥२॥ पेप्यति नमो मिलिप्यति जिनभवन इति विस्य पलितः । पश्यति नृपालाय तोकामा मामा या सतस्त्याला मागोयादिमयनेय । हस्तिो पनदेशविमेवलित चिन्तन 11 * माइह सिभि यदेप एनाम्यामात् । बलियो प्रतिभा समान सरिर HER समनपर लापार तरणिमिद पुराफिरणानिकरायम् । सतो परंश पनि मन्मुगिन् । बसोम रिसो गाया त गोपनियात्रा समाप्त पापो शिनशान ॥ বৈয়ায় ধন ধুমালা ফুলাে। দিলশানী শশা বানালা : সংবা | रेसमा भा.. मुमा रनिगा। किन्तपर मार लाने pm .. 13 तब तेन ले सोपिसानु रामानं विज्ञपयति देव ! देवयशाः । धनिलेन मेन मपितोशीन आरक्षिकस्य ततः कथयति सोऽप्यागन्तुकं पुरजनं च । शोषयति विविधोपायैर्वाह्याल्यास्तथा मान । अमयं तस्य प्रयच्छामि, पञ्चदिवस्या यदि परं कथमपि । पुत्रेणापि तद् गृही ज्ञास्यामि, सोशी ततस्तद् देवयशाः श्रुत्वा हक्कारयित्वा धनदेवम् । मणति यया वत्स! त्वया तदा तद इमाम तदा फदा, इत्यादी प्रमाणिते तेन भणति देवयशाः । यदा मम पृष्ठे गतोऽभ्युद्यानजिनमवने ॥३॥ तद्धमासीयदा मयापि, ततो यदोदं त्वया गृहीतम् । ततोऽपय नरपतये भविष्यति पधातु पदार्यर। भोर्यकारकसमापि मम स्वं ददासि नास्ति तव सदृशः । अन्यो विशिष्टमुजनः, अ तामाता मोस. इति माणित्वा निजमवन माप्तः स निगमनसि संतुष्टः । अमराजाप्रतीहार एकान्ते तेन विज्ञता नरश्रेष कार्य विपयितथ्यं नृपापास्ति मया । अत्यन्तमेकान्ते ततो मां दर्शय नरपतये ॥१०॥ सुपासनाद-चरिअम्मि- तत्तो मुद्दारयणं खियेइ तप्पेडमज्झमागम्मि । उपखुडिय चम्मसंघी जड़ न य त कोवि पिन्छ इत्तो य नरवरिंदो उत्तारइ नाव सन्चमाहरणं । तो अंगुलीयरयणं नो पेच्छद्र मुणह आरविवयस्स तो कहइ सोवि आगंतुगं पुरजणं च । सोहह विविहोवारहि । धूलीधोएहितो रेणुं सोहावए असेसपि । नो लहइ, कहइ तत्तो इमं सरुवं नरिंदस्स ॥३१॥ तेणावि तस्य नयर दवाविमो पडहयो समग्गम्मि । जेणं केवि पत्तं मुदारयणं समपेउ ॥३२॥ अभयं तस्स पयच्छामि, पंचदिवसाण जइ परं कहवि । पुत्तेणवि तं गहियं जाणिस, .. तनो तं देवजसो सोउ हकारिऊण घणदेवं । भणइ जहा वच्छ ! तए तइया ने दिमंगुलिये। तइया कड्या, इचाइ पणिए तेण भणइ देवजसो । जइया मह पिट्टीए गओ सि. तं दिखै आसि.जया मएवि, ता जइ इमं तए गहियं । तो अप्पसु नरवइणो होही तह तकरधिकारो वच्छ ! अतुच्छो इमस्स सस्स | तो तेणं पडिभणिय न हु ते संगाशी चोरंकारकलंकेपि मज्झ तं देसि नत्यि तुह सरिसो । अन्नो विसिटसुयणो, अलाहि ता इय भणि नियभवणे पत्तो सो नियमणम्मि संतुट्टो । अह रन्नो पडिहारो एगते तेण विनची , नरवइणोचिय कजं विनवियत्वं निवस्स अत्यि मए । अञ्चंत एगंत तो मं दंसेहि नरवणो । तह तेण कए सोवि हु रायं विन्नवइ देव ! देवनसो । घम्मिछलेण जेणं मुसिओवि . सो चलिओ जिणभवणे जम्मि दिणे पडियमंगुलीयं ते । तप्पिट्टीए गयो हं तेणे .... ततो मुद्रारत्नं क्षिपति तत्पेटामध्यभागे । तुडित्वा चर्मसंघी यथा न च तत्कोऽपि पश्यति ॥१८॥ इतश्च नरवरेन्द्र उत्तारयाति यावत् सर्वमाभरणम् । ततोऽहुलीयरत्नं नो पश्यति जानाति , धूलीधोतृभ्यो रेणु शोधयत्यशेषमपि । नो लमते, कथयति तत इदं स्वरूप नरेन्द्रस्य ॥३१॥ तेनापि तत्र नगरे दापितः पटहः सममे । येन केनापि प्राप्तं मुद्रारत्नं समर्पयतु ॥३२॥ तथा तस्करधिकारी वन्स ! अतुशेश्य वंशस्य । ततस्तेन प्रतिभणितं न खलु ते ३३३ - देवजसकहा। इयं किंपि विय कमि जाव ता तेण मुदियारयणं । गोविन्जन दिदं सपणीयगेहम्मि पेडाए ॥४३॥ फ़जं भणिऊणं साहिजइ तुझ, अमहा निययं । को नियउदरं दारइ, जम्हा सो होइ मह बंधू॥४४॥ -राया परिचितइ संभवइ इपेपि तम्मि समयम्मि । जं दिहो देवनसो मएवि तम्मि प्पएसम्मि ॥४५॥ -चिंतिय भणइ नये, उचियं भत्तीए तुह फरिस्सामि । किंतु जहिं पडिहारो गवा तत्येव ठाह खणं ।। पडिहारस्स तयं समपि तलवरस्स पासाओ। काराबद कज्जंतरमुहिसिऊण देवनसं ॥४॥ गते राया तं पभणइ अंगुलीयरपणं मे । तम्मि समयम्मि तुमए लदं निणभवणमम्गम्मि ॥४॥ मुला, ता सयं जइ एवं ता समप्पमु तमिहिं । अजवि तुह अभयं चिप, नाई काई तुह विरुवं ।। बहिईवि एयप्पभावमो अम्ह गिज्जए वसे । तो पभणइ देवनसो न मर लंद इमं देव ! ॥५०॥ मए उन संदेहो देवे सच्चप्पइन्नसिररयणे । पपइएचिय अणुनीविवच्छले किंतु इह लोए ।॥५१॥ लोए पुण तइयव्ययभंगममुभवस्स पावस्म । नरयाइमु दुक्खनिबंधणस्स पोचखो को होइ ? ॥५२।। गयएवि तम्हा एवं वनसेमि नाह ! नेय अहं। भगइ निवो एवमिणं, किंपुण नियपम्मि वासनि॥५३॥ समीपेडाए गोवियं कहइ सो, तो पेडं । तं तुम्मे एन्य ठिया अप्पावह मझ पुरिसाण ॥५४॥ तत्थ अदीसंते मुद्दारयणम्मि त अहं पिमुणं । फारिस भूपलिं, तह चेव करेइ देवगसो ॥१५॥ वीए पेडाए अंतो राया पग्गिापमाणं । पासइ फहपि कत्थर नकारफलं च टिप्पणए ॥५६॥ चलितो जिनभवने यस्मिन् दिने पतितमहुलीयं ते । तत्पृठे गतोऽहं तेन नम्रीभूय परणीतः ॥४२॥ गीतं किमपि वितयामि यावत्तावत्तेन मुद्रिकारत्नम् । गोप्यमानं दृष्टं शयनीयगेहे पेटायाम् ॥४॥ भुकार्य भणिता कप्यते तव, अन्यथा नियतम् । को निजोदरं दारयेत्, यस्मात् स भवति मम पन्धु.॥४४॥ राजा परिनिन्तपति संभवतीदमपि तस्मिन् समये । यद् यो देवयशा मयापि तस्मिन्मदेशे ॥१५॥ ते चिन्तयित्वा भणति तं, उचितं भक्तेस्तव करिष्यामि । किन्तु यर प्रतीहारः स्थापयति तय तिष्ठ समन प्रतिहारस्य तं समर्थ पुररक्षकस्य पार्धात् । हकारयति कार्यान्तरमुद्दिश्य देवयशपम् ॥१७॥ - एकान्ते राजा तं प्रमणत्यङ्गुलीयरनं मे । तस्मिन् समये त्वया लब्धं निनभवनमार्गे ॥४८॥ नि श्रूयते, तस्मात्सत्यं यतत् ततः समर्पय सदिदानीम् । अवापि तवाभयमेव नाहं परिप्य तप विरूपम् ।। ग्यस्पितिरप्येतत्प्रमावतोऽस्माकं गीयते पैशे । ततः प्रभणति देवयशा न मया लम्बामदेव ॥१०॥ भये तु न संदेहो देवे सत्यपतिशशिरोरत्ने । प्रकृत्यैवानुजीवियसले किन्त्विह लोके ॥५१॥ रलोके पुनानृतीयमतमद्समभवस्य पापस्य । नरकादिषु दुःखनिबन्धनस्य मोक्षः कुनो भवति ! ॥१२॥ पणत्यागेऽपि तस्मादेवं व्यवस्यामि नाथ ! वाहम् । मणनि नप एवमिदं, किन्तु निजे यासह ॥५३॥ हासमायया गोपि कथयति सः, ततः पेटाम् । ना यूयमत्र स्थिता अर्पयत मम पुराणाम् ॥६॥ जस्तारस्यमाने मुद्रारले, तमो निशुनम् । करिष्यामि भूतालिं, तब करोनि देवाः ॥५॥ उजस्तायाः पेटाया भन्ता राना परिपहप्रमाणम् । पश्यनि कयमपि सपिनमस्कारफल व टिप १६॥

राजपुरु इन्दा निजगृहं तथा श्रोतुम् । निनपनेप्तामवस्था सद्भार्या मुर्छिता अदिति 10 . ततो राज्ञा स वध्य आज्ञप्तो बहुविडम्बनापूर्वम् । आरक्षिकेण ततः खरे आरोपितः पृष्ठ ()[.. गुरुवंशापविलग्न मुद्रारत्न भ्रमति नरहस्ते । पत्कर्तुमन्यायं पुरनिया नृ_ितो हस्तः ॥१४॥ स्वजनेन परजनेन च रुदिन तद् दृष्टा तथा कथमपि । रोदिताः पशवोऽपि हि सुदुःखिताः उच्छलितो लोकरयोहो मयुक्तं कृतमिदंराज्ञा । एतस्यापि यद् विहितो दण्डः शारीरिक एन. अपराधोऽपि सल्वेष समान्यतेश्य न खलु, किन्तु । धनदेवस्यैव कथमपि विकसितं पापचरितम पन्देवोऽपि बल या देवयशसं मणति तथा नव्यमानम् । योपनिष्ट विचिन्तयति परस्य नसती सुपासनाह चरिअग्मि- तम्धि य वाइजते तस्स परिगाहपमाणटिप्पणए । परिचितइ नरनाही इमम्स नरिमा , सो कहमेवं ववसइ, तत्तो पडिहारमाइसइ एवं । तं आणावमु सिग्यं जेण इमं मन्झ : आहूओ धणदेवो, भणियं तुह वयणमन्नहा जायं । तो सो पेड़ पक्खोडिग पाउँइ त मुई तो पासटियलोओ जंपइ अमयंपि कुणइ विसकजं । नरनाहोवि ह स्टो देवनर्म तजर एवं रे घिट डधम्पिय! किमिम, सो भणइ विलामियं विहिणी। भणइ निवोस:३५१ :- तो रन्ना सो वझो आणत्तो बहुविडयणापुच्वं | आरक्तिएण तत्तो खरम्मि आरोकियो । गेरुयकयंगराओ सुरत्तकणवीररइयगलमालो । डमडमियडिडिमग्गो पहेसु मामिजइ पुरस्म पनि गुरुवंसग्गविलग मुद्दारयणं भमेइ नरहत्ये । पुक्करिउमनायं पुरसिरिए नं उभियो इन्यो ॥६॥ सयणेणं परजणेण य रुन्नं तं पिच्छिऊण तह कहति । रोयाविया पमूविहु उच्छलिओ लोयरवो अहो अजुत्तं कय इम रन्ना । एयस्सविज विदिओ दंडो अबराहोवि हु एसो संभाविज्जइ इमरस न हु, किंतु । घणदेवस्सेव कहपि विलसियं . . . तो देसस्स पुरस्सवि रज्जस्स य राइणो ५ देहस्स । होयव्यमणिद्वेणं मा भेति कोवि श. धणदेवोवि हु दटुं देवजसं भगइ तह नडिनंतं । जो मंगुलं विचिनइ परस्स ते पडइ. रायपुरिसेहि रुद्रं दखूण नियघरं तहा सोउ । नियपइणो तमवत्यं तन्मजा मुछिया परिषणकओवयारा पञ्चागयचेयणा अदुइटा । तो पलविउ पत्ता हा हा हा दिव पानि । तस्मिंश्च वाच्यमाने तस्य परिग्रहप्रमाणटिप्पनके । परिचिन्तयति नरनाषोभ्य यस्येदशा निरू स कथमेव व्यवस्येत, ततः प्रतिहारमादिशत्येवम् । तमानायय शोघे येनेदं मम परिकचिनम् (, आहूतो धनदेवः, मणित तव वचनमेन्यथा जातम् । ततः स पेटां विकोश्य पातयति तां मुद्रा ततः पार्थस्थितलोको जल्पत्यमृतमपि कति विपकार्यम् । नरनाथोऽपि हि स्टो देवयशर्स रे घृष्ट कूटधार्मिक किमिदं, स भणति विलसित विधः । भणति नृपः सत्यमिदमिति, गेरुरुकृताइरागः सुरक्तकणवीररचितगलमालः । उद्घष्टडिण्डिमानः पथिषु माम्यते पुरस्म ततो देवस्यापि पुरस्यापि राज्यस्य च राजय देहस्य । भवितव्यमनिष्टेन मा त A १५ देयजसकहा। कह पहरसि एवं एवंविहपुरिसरपणदेहम्मि । वियलिपकलंकसंकाण देसि गरुयं फलं कपि ॥७॥ वा कि खेएणं, करमिजं इत्य होइ कापन्वं । इय ववसिऊण पविसइ पोसहसालाए सुप्रभूया ॥७३॥ इप फाउस्सग्गं सासणदेवि मणे फरेऊण । नासग्गनिसियदिट्टी सरमाणा पंचपरमिहि ॥७॥ तक्सणागपाए देवीए पभणिया जहा पच्छे । मा कुणमु खेयमेवं सत्वं मन्नं करिस्मामि ॥७॥ । सहसचिप निवमंदिरम्मि जलपनमन्नगाई । अबदरिया देवीए मंतिपमुद्दाणवि गिहेम् ॥७६॥ दुराया जा नीरं पाउं मग्गेइ ताव जलभरिओ । गगरिकरगाईमुं न नियइ विटुपि सन्टिलस्स ॥७॥ भीओ सो रन्नो विनवइ जहा जलस्स भरिएसु । निच्छिमुवि दीसइ न नीरविधि ठाणेमु ।।७८॥ यग्गाही भणियो पीडगमप्पेनु ताव तुममेगे । सो पइयाए इत्यं विषेइ ना सापि ना रित्ता ।।७।। जज पुच्छर तं तं नत्यित्ति निमुणि राया। हमाराविय मंति फाइ सम्बं इमं नस्म 1001 , भणइ गिहे मम्झवि ओततो एस तह य असि । तुम्हपयसेवयाण गिहेसु वर असेमाण || नियो परिभावह किं कारणमित्य, भणह तो मनी । निदोमो देवनमो संभाविना जमी वेण॥ देषेणं दोसो इमम्मि आरोविओ स दुटप्पा । तस्सेव किंपि विलमियमेयं, न देव ! देजमो । गयएवि एवं करेइ, तचो प चपरधारीए । अवयरिंउ सासणदेवयाए भणियं नहा मुंद ! | जो सुमंपि बुधसि जो समुवरोसि निययसामिपि । एवमरुज्जपपटे, मह मणमि न मन्स फरियमिजा (जनकृतोपचारा प्रत्यागतचेतनाऽतिदुःखार्वा । सतः प्रलपितुं प्रवृत्ता हाहाहा देय पापिष्ठ ! 10 'कयं प्रहरस्येवमे विधपुरुपरस्नदेहे । विगलितकल करावानां ददासि गुरुं फलमपि ॥७२॥ पवा किं खेदेन, करोमि यदा भवति कर्तव्यम् । इति व्यवसाय प्रविशति पोपपशालपो भुषिगूठा || रोति फायोत्सर्ग शासनदेवी मनसि कृत्वा । नासामन्यस्तदृष्टिः स्मरन्ती पच परमेहिनः ॥७॥ स्तत्क्षणागतया देव्या प्रमाणता यथा पत्से ! १ मा कुरुष्व खेदमेव सर्व मन्यं करिष्यामि १७५६ ५ सहसैव नूपमन्दिराजलपर्णासपूगादयः । अपहता देव्या मन्त्रिप्रमुखाणामपि गृहेभ्यः ॥७॥ 4 राजा यावन्नीरं पातुं मार्गयति तावमलभूत्यः । गर्गरीकरकादिषु न पश्यति बिन्दुमपि सलिलस्य ॥७॥ जो भीतः स राशे विज्ञश्यति यर्था नलप्य भृतेषु । निश्छिद्रेवपि दृश्यने न नीररिन्दुरपि मानेतु ॥७॥ पगिकामाही मणितो बीटकमर्पय सावत् त्वमेकम् । स स्पागेकायों हस्तं क्षिपति यावसापि तापदिका ॥७९॥ में यत् पति तत्तद् नास्तीनि ध्रुवा रामा । हमारयित्वा मन्त्रिणं कपपति स्वरूपमिद कम्य ॥e.n भगति गहे ममारि वृत्तान्त एष तथा पान्येषाम् । सुम्मलादमेवकानो गृहेषु पडेशन ॥८॥ पनि नृपः परिभाषय किं कारणमत्र, मपनि ततो मन्धी। निदोषो देवया माध्यते यतो येन ८en निदेन दोषोऽस्मितारोपितः म दुष्टात्मा । सम्यैव किमपि विलसिटमेनन, न खलु दे देवरा Hem. गित्यागेऽप्येवं परोति, ततश्च पामरधारेयान् । भवतीय शासनदेवतमा भनित यया मूर ! RE १० पुग.nriमा ! -- सुपासनाह चरिअम्मि- तम्मि य वाइजते तस्स परिगइपमाणटिप्पणाए । परिचितइ नरनाहो इप्रस्स जसेरिसा नियमा ५७॥ सो कहमेवं ववसइ, तत्तो पडिहारमाइसइ एवं । तं आणावसु सिग्यं जेण इमं मन्झ परिकहियं ॥५८|| आहूओ घणदेवो, भणियं तुह वयणमनहा जायं । तो सो पेंड पक्खोडिऊण पाडेड ते मुई ॥५९॥ तो पासटियलोओ जंपइ अमयपि कुणइ विसकजं । नरनाहोवि हु रुट्टो देवजसं नजर एवं ॥६०)] रे धिट कूडधम्मिय! किमिम, सो भणइ विलासियं विहिणी। भणइ निवो सच्चमिण इय बुद्धी तेण तुइ दिन्ना।। तो स्ना सो वज्झो आणत्तो यहुविडंयणापुलं । आरक्खिएण नत्ती खगम्म आरोविओ वडे ||६२|| गेरुयकयंगरामओ सुरत्तकणवीररइयगलमालो । इमडमियर्डिडिमग्गो पहेसु भामिज्जइ पुरस्स ॥६३॥ गुरुवंसग्गविलग्ग मुद्दारयणं भमेइ नरहत्थे । पुस्करिउमनायं पुरमिरिए न उभिओ इत्यो ॥६४॥ सयणेण परजणेण य रुन्नं तं पिच्छिण तह कहवि । रोयाविया पबिहु सुदुक्खिया पविखणोवि तहा ॥ उच्छलिओ लोयरवो अहो अजुत्तं कय इमं रना । एयस्सवि ज विहिओ दंडो सारीरिओ एवं ॥६६॥ अपराहोवि हु एसो संभाविज्जइ इमस्स न हु, किंतु । घणदेवस्सेव कहंपि विलसियं पावचरियस्सा॥६७|| तो देसस्स पुरस्सवि रज्जस्स य राइणो थ देहस्स । होयव्यमणिटेणं मा भति कोवि इह कुणः ॥६८॥ धणदेकोवि हु दटुं देवजसं भणइ तह नडिजंत । जो मंगुलं विचिंतइ परस्स तं पडइ तस्सेव ।।६९।। रायपुरिसेहिं रुद्रं दणं निपघरं तहा सोउं । नियपइणो तपवत्थं तब्भजा मुच्छिया झति ।।१०।। परियणकओवयारा पञ्चागयचेयणा अइदुहट्टा । तो पलविउ पउत्ता हा हा हा दिव पाविट्ट ! ॥७॥ तस्मिंश्च वाच्यमाने तस्य परिग्रहप्रमाणटिप्पनके । परिचिन्तयति नरनायोऽस्य यस्येदशा नियमाः ॥२७॥ स कथमेव व्यवस्थेत, ततः प्रतिहारमादिशत्येवम् । तमानायय शीघ्रं येनेदं मम परिकथितम् ॥१८॥ आइतो धनदेवः, मणित तव वचनमन्यथा जातम् । ततः स पेटा विकोश्य पातयति तां मुद्राम् ॥५९॥ ततः पावस्थितलोको जल्पत्यमृतमपि करोति विपकार्यम् । नरनाथोऽपि हि स्टो देवयशसं तर्जयत्येवम् ॥६०।। -पार्मिक ! किमिदं, स भणति विलसित विधेः । भणति नृपः सत्यमिदमिति बुद्धिस्तेन तव दत्ता ॥११॥ स वध्य आज्ञप्तो यहुविडम्बनापूर्वम् । आरक्षिकेण ततः खरे आरोपितः पृष्ठे (१) ॥२॥ ....: सुरक्तकणवीररचितगलमालः । उद्धृष्टडिण्डिमानः पथिषु भ्राम्यते पुरस्य ॥६॥ मद्रारत्नं भ्रमति नरहस्ते । पूकर्तुमन्यायं पुनिया नव॑ितो हस्तः ॥६४॥ परजनेन च रुदितं तद् दृष्ट्वा तथा कथमपि । रोदिताः पशवोऽपि हि सुदुःखिताः पक्षिणोऽपि तथा ॥ यो लोकरयोऽहो भयुक्तं कृतमिदं राज्ञा । एतस्यापि यद् विहितो दण्डः शारीरिक एवम् ॥६६॥ संभाव्यतेश्य न खलु, किन्तु । धनदेवत्यैव कथमपि विकसितं पापचरितस्य ॥६॥ पराज्यस्य च राजश्च देहस्य । मवितन्यमनिष्टेन मा आन्ति कोऽपीह करोतु ॥३८॥ । देवयशसं भणति तथा नव्यमानम् । योपनिष्टं विचिन्तयति परस्य तत्पतति तस्यैव ।। निजगृहं तथा श्रोतुम् । निमपतेस्तामवस्था तन्नार्या मुर्छिना अटिति /soil . - देषामा नपा पारगि एवं एसपिरिगरपणामि । विपलियफलंकाकाण देसि गरुयं फलंपि ॥७२॥ माग विदोएणं, परमि में इत्य होइ कापलं । इस परसिजण पविसह पोसहसालाए सुरभूया ॥७३॥ गुणाय फारमण मासणदेखि मणे फाऊण । नासगनिसियदिही सरमाणा पंरपरमिहि ।।७।। तो वारणागपाए ऐसीए पभणिया ना पछ!!मा कुणगु रोपमे सव्वं भलं करिस्मामि ।।७।। मा समरिय नियमदिरम्मि भरममगाई । भरिया देवीए मंसिरमाणरि मिहेस.१७६॥ भासपा ना नीर पा मगेर ताव ननभरिमो । गगरिकरगाईमुं न निपइ पिंटुपि सलिलस ॥७॥ सो भीमो सो मा विमर नहा जलम्स भरिएमु । निच्छिमुवि दीसइ न नीरविंद्वि ठाणेगु ।।७८।। पापग्गाही मणिमो पीउगमापेमु ता तुममेगं । सो थापाए हत्यं खियेइ ना सावि ता रिचा ॥७॥ एवं में पुसतं तनस्पिनि निगुणि राया। पाराविय मंतिं फहद सरूवं इमं तस्स ॥८॥ सो मणा गिहे म मवि युगनी एम तह य अमेसि । तुम्हपयरेक्याणं गिहेसु यहइ असेसाण cli. भगा नियो परिभारा कि फारणमिन्य, भणा तो मनी । निदोसो देवजसो संभाविनइ जमो नेण॥ पणदरेण दोसो इमम्मि मारोपिभो स दुटपा । तस्मेव फिपि विलमिपमेयं, न हु देव । देवजसो ।। पाणपएवि एवं परेर, तसो प पपरपारीए । भवपरिउ सासणदेवयाए भणियं जहा मेह! ॥४॥ मंती तुमपि भूमि जो समुवरसेसि निरपसामिपि । एवमफजपयर्ट, मह मणसि न मन्झ फहियमिण।। परिजनहतोपचारा प्रत्यागतपेतनाऽतिदु.साा । सतः मलपितुं प्रवृण हा हा हा देव पापिठ ! ॥७॥ संक प्रहरस्येवगे विधपुरुपरनिदेदे । विगलितकलरावानां ददासि गुरुं फलङ्कमपि ॥७२॥ अथवा कि वंदेन, करोमि यत्र भवति कर्तव्यम् । इति व्यवसाय पविशति पौषधशालायां शुचिभूता ॥७३॥ फरोति प कायोरम शासनदेवी मनसि कृत्वा । नासामन्यस्तदृष्टिः स्मरन्ती पच परमेछिनः ॥७॥ सतस्तक्षणागतया देव्या मभगिता रश वत्से ! १ मा कुरुप्प सदमेव सर्व मन्यं करिष्यामि ॥७॥ भय सहसव नृपमन्दिराज्जलपर्णान्न गादयः । अपहृता देव्या मन्त्रिप्रमुखाणामपि गृहेभ्यः ॥७॥ भय राजा यावन्नीरं पातुं मार्गपति सावजलभृत्यः । गर्गरीकरकादिषु न पश्यति रिन्दुमपि सलिलस्य ||७७॥ ससो भीसः स राज्ञे विज्ञश्यति या नलाम्य भूनेषु । निश्छिद्रेष्वपि दृश्यते न नीरविन्दुरपि स्थानेषु ॥७॥ पगिकामाही मणितो मीटकमर्पय तावत् त्वमेकम् । स स्थगिकायर्या हस्तं सिपति यावत्सापि तापद्रिका ॥७९॥ एवं यपत् ति तत्तद् नास्नीति श्रुत्वा रामा । कारयित्वा मन्यिणं कपयति स्वरूपमिदं तस्य ॥८॥ स भगति गहे ममारि वृत्तान्त एष तथा धान्येषाम् । युष्मत्पादसेयकानां गृहेषु वर्ततेऽशेषाणाम् ॥८॥ मगति नृपः परिभावय कि कारणमत्र, मणति ततो मन्त्री निदोपो देवयशाः संभाव्यते यतो येन ||८२॥ धनदेवेन दोपोऽस्मिन्नारोक्तिः स दुष्टात्मा । तस्यैव किमपि विलसितमेतत, न खल देव । देवयशाः ॥२॥ माणत्यागेऽप्येवं करोति, तनथ पामरधारिण्याम् । अवतीर्य शासनदेवतया भणितं यथा मूर 1 ॥८॥ १ पुगाईन पूगा । ३. या मूदा। E सुपासनाह-चरिमम्मि- रमा सयमेव कमओ एस वियारो, इमपि नो जुत्तं । जे तुह तं वीसरियं जे भणियं नीइसत्यमि ॥८६॥ :: “दुवृत्तेवप्यपत्येषु यथा माता हितैषिणी । दुर्वृत्तेऽपि तथा राज्ञि नोपेक्षा सचिवोऽहति ॥" धगदेवणं एसा मुद्दा निहिया उलेण पेडाए । देवनसमच्छरण कयं च पायेण सयलमिण ||८७॥ एवं च तं मणति सोउ नाऊण देवया इत्यं । अवयरिया कावि तो नमंति नरनाहसचिवाई ॥८॥ विहियविविहोवयारा खामति य जाय तार घणदेवो । ठियपच्छामुहवयणो कुटिजंतोष लउडेहि ॥८९॥ माविरममारसंतो सपागओ भणइ मच्छरेण मए । पायेण विलसियमिमं देवनसे फलिहविमलम्मि ॥१०॥ देवनमोवि य दीसइ आगासगयं विमाणमारूदो । थुव्यंतो सुयणेहिं हरिसंमुकिलिननपणेहि ॥११॥ मुनि य आरक्खियभिचाणं तब्विडवणकराणं । दीणाणं पाहाओ उभियवाहाण विरसाओ ॥१२॥ पालार पत्तामो तमो विमाणाओ उत्तरंतम्मि । देवजसे अभुइ सा चामरचारिणी सति ॥१३॥ रापाइणोषि एवं, उत्तरमाणस्स तो विमाणाओ । सा देइ सयं बाहें, उतिनं पुण निमंतेइ ॥९॥ सीहासणेण राया उपविसइ आसणम्मि अन्नम्मि । भणइ य सासणदेवी देवजसं तुम्ह पाहि ॥१५॥ निगरपगरयस्म दपामुपस्स पडियामगुगिठिधम्मरस । निहोरास्सविहि विइंगणा विइया ए ॥१६॥ ने निगम मरे जिणमासरिकरी अण । तुज्य परिणीए फाउं फाउस्सग्गं हाहूया ॥९॥ मो नंद देव नसी फम्मेदि विपणा करा मग्झ । देवि ! इमा, ता तागुम्मूलणपणी गई विरिभा९८१ पाणे रक्तीए अपसरलं सहा फुमंतीए । देवीइगिय, सव्यं एवं तु जण कुणा देवी ॥१९॥ मन्त्री यम युध्यसे यः समुपसगे निजम्यागिनमा । एपमकार्यप्रवृतं, अब मणमि न मम कवितगिदम् ॥ ८५।। राश म्यमेव हा एक विचारः, इदमपि नो युक्तम् । यत्तव तद् विगतं यद् भणित नीतिशाम ॥८॥ पवन महाविना उलेन पटायाम् । देवयशोमामयण कृतं च पापेन सफलमिदम् ॥८॥ एवं मां भगन्नी शून्ला इन्त्रा देवतात्र । अवाणी कापि ततो नन्ति गरनामनियादय ॥४८॥ fe? पराग शनि च यावनाय धनदेव । स्थितपत्रामुमबदन कुट्यमान इस लगुदे. ॥८९॥ मरम्न मनामनी मति मायण मया । पोन विगितमिदं देवयामि परिकरिमले ॥९..॥ दरयर बन रयते सपा विमानमाः । स्तूयमानः मुजन माधुरिमनयने ॥२॥ थाले कालियाना नदिरम्बनकरणमाम् । दीनानां राटा बिताना विमा u... पारेर यो विमान दुर्गति । देवयाम्य गतिति सा मामालिनी गति 1.३॥ इन नामो रिमन्नात् । मा दातिवयं पातुम् , उनी पुनर्निमन्यया ॥१.४॥ Fariमरे दम्म! । मामिलामनी देवया नवतः ॥२५॥ मिनट दमको सवय । निरोपमा यतिसम्बना विधवा ॥२॥ यन । नया पाहायोग्यामिशाला : को पार कर मर । दवि: इयं, माननाम 474 1.९.१६ ३४१ - - देयरमकदा। सोपावरहि पद वच्छल्ले कयं हर एवं । तो तमणिय कार्ड अणुमाणाविय गयां देवी ॥१०॥ पणदेयो आणतो रमा बन्यो विटंबणापुर । फरुणाए देवमण मोहमओ नरवर भगि ॥१०॥ अह परमहादेवि पेसिया गया सुहासणास्ट । मागावर देवनसस्स गेहिणि रुपिणि तत्य ॥१०॥ पना य दिद्विगोपरमभुद्विय पटइ नीद पाए । साभणइ सयलकल्लाणभारण होसु नरपवर ! ॥१७॥ महामणे निसिय का फरसंपुढे पिडालमि । सव्यमभापयवर कयन्नुमिरसेहरो राया ||१०४१ । भगइ इमं अपरिरिखयकारि एवंविहायो पाराभो । म मोपंतीए नए सुपहिणि ! त किरि उपयरियं ।। जस न निरापमहमे मि हरजेण अहव देहेण । तो वावारमु पयाई जत्य पडिहाइ तह सत्य ॥१०६॥ देवजमरा प पुत्तो सपणेहिं धनखेडउपनपरे । उपिओ आति दुपारी समागमो नरवरिंदरस ॥१०॥ फहिमो पटिहारेण रमा मायाविभो, तमो अत्ति । रायं जग जणि पणमा नो नरवरणेस॥१८॥ मालिगिय उगे निसिमो, तो भगा देवनसो । देपेण आपत्तं राज्यपि गप्पिणीए करें ।।१०९॥ सा पुण मह भायत्ता ना मपद भोयणं फरणं । जेमि अहमायचो ने वंदिनु गुहगुरुणो ११॥ ते पुण अलेव इहं समोसदा नंदम्मि उजाणे । दिहा इह इतणं विमाणहिएण पणया ॥१११॥ तो साणं आएसो फापन्यो गप्पिणीए सह इन्दि । तुन्भेहिदि सत्तीए, तत्तो भृगुत्तरं राणा ॥११॥ महया विच्छणं सह देवजसेण कपिणीए य । ताण सुरण सदि पनो मूरीण पयस्ले ॥११३॥ मागान् रक्षन्यायशः कलई तथा मनत्या । देव्येय, सर्वतं तु जनं करोतु देवी ॥९॥ संयोपदयरहित मरि वात्सल्य कृत भवत्येवम् । सनातणितं प्रत्याऽनुशाप्य गता देवरी ॥१०॥ पादेय भात जायभ्यो विडम्बनापूर्वम् । करणया देवमासा मोनितो नवरं मणिला ११०१॥ भय पहमहादेवा मेन्य राजा सुरासनास्ता । भानाययति देवासो मेहिनी रश्मिनी तर ॥१.२६ ; भापटिगोचरमभ्युत्थाय पतति तस्या. पादयो । सा भाति सालकल्याणमान मनपर!u भद्रासने निवेश्य वा फरसंपुटं ललाटे । सर्वसभाप्रत्यक्ष कृतशशिर शेगो राजा ॥१०॥ भगवीगमपरीक्षितकारिणमेवंविधात् पापात् } मो मोचयनया राया मुमगिनि ! नकिमप्युलम् ॥१०॥ यस्य न निष्क्रयमामि राष्ट्रराज्यनाश्या देदेन । ततो व्यापारपतानि पत्र-पतिमाति तव ॥१६॥ देवयास पुत्रः स्वजन्यरोटोपनगरे । स्थापित भासी द्वारे समागतो मरवरेन्दम्य ॥१०७॥ पयितः प्रतीहारण राजा मोरितः, सनो सरिति । रामानं जन जननी मगमान ततो नरवरेनेपः॥१८॥ भालियो निवेशिता, तो मगति देवयाः । देवनायत्तं सर्वमपि हिरमिया कृतम् ॥१०९॥ का पुनर्ममायसा तम्मात् संपति भोजनं हत्या । येषामहमायतने वन्यन्तो शुभमुरवः ॥११॥ से पुनरदेह समययता मदन उपाने | Essयता विमानचटिन परताय १११॥ ततस्तेषामादेशः कर्तव्यो रश्मिण्या सहदानीम् । युप्माभिरपि साया, सो भुस्तीतो राजा ॥११॥ • सुपासनाहरिअम्मि- सीहिं जइधम्में गिहिधम्मेचि य सवित्यरे कहिए । रन्ना य परिनाए, देवजसो रुप्पिणीए सम।।११४॥ अणुजाणावइ रायं धित्तुं दिक्खं तो य सो भणइ । कायवंचिय एवं किंपुण दसदिवसपनंते।।११५|| तेहिवि तह पडिकन्ने पुणोवि वंदिय विहीए गुरुचरणे । देवजसाईहिं समंराया नियमंदिरं पत्तो ॥११६।। तेसिं पासे आणिय गोत्ति मेलावए समग्गपि । तह सञ्चत्य अमारि उग्योसावइ पुरे तत्य ॥११७॥ तह नियभंडाराओ देइ जहिच्छाए चेइयहरेसु । दावइ दविणं सुबहुं पूपइ य.चरब्बिई संघ ॥११८॥ तह दीणाणाहाणं दावइ दाणं तओ सबहुमाणं । सिद्विपए तप्पुत्तं ठावइ दाउं मुबहुदविणं ॥११९।। तो विहिपुच्वं तेसिं दावइ दिक्खं सयं च गिहिधम्मं । पडिवजिय उच्छप्पइ सव्वत्तो निणमयं तत्तो ।। साहू देवजसो रुप्पिणी य परिपालिउं वयं सम्मं । लहि केवलनाणं तेणेव भवेण सिद्धाई ॥१२१॥ ॥ इति तृतीयागुयते देययशःकथानकं समाप्तम् ॥ महता विस्तारेण सह देवयशसा रुक्मिण्या च । तयोः सुतेन साथै प्राप्तः सूरीणां पादमूले ॥११३॥ सूरिभिर्यतिधर्मे गृहिधर्मेऽपि च सविस्तरे कथिते । राज्ञा च परिज्ञाते, देवयशा रुक्मिण्या समम् ॥ ११४॥ अनुज्ञापयति राजानं ग्रहीतुं दीक्षा ततश्च स भति । कर्तव्यमेवैवं किन्तु दशदिवसपर्यन्ते ॥११॥ ताभ्यामपि तथा प्रतिपन्ने पुनरपि वन्दित्या विधिना गुरुचरणान् । देवयशआधिभिः समं राजानिजमन्दिरं प्राप्तः। तेषां पार्थं आनीय गोत्रिणं मेलयति समग्रमपि । तया सर्वत्रामारिमुद्घोषयति पुरे तत्र ॥११७॥ तथा निजभाण्डागाराद्ददाति यदृच्छया चैत्यगृहेषु । दापयति द्रविणं सुबहु पूजयति च चतुर्विध संघम्।।११८॥ तथा दीनानाथेभ्यो दापयति दानं ततः सबहुमानम् । श्रेष्ठिपदे तत्पुत्र स्थापयति दत्त्वा सुबहु द्रविणम्।।११९॥ ततो विधिपूर्व तयोर्दापयति दीक्षा स्वयं च गृहिधर्मम् । प्रतिपद्यते उत्सर्पति सर्वतो जिनमतं ततः ॥१२०॥ सापुर्देवयशा रुक्मिणी च परिपाल्य प्रतं सम्यक् । लब्ध्वा केवलज्ञानं तेनैव मवेन सिद्धौ ॥१२१।। . -- तेणेहि समाणीय गिण्ड फापरकरण जो रणिभो । सो नाहडोल वयंघमायणं हाइ इपि ॥१॥ तपाहिक- मासि जनहिल विममणोहरं विउललरिछकुलभवणं । महिलपुर पमिदं सिट्टी तत्पत्ति भिरदेवो॥२॥ भन्ना तस्म सुसीला कमलसिरी ताण नाहडो पुनो । सो य पपईए उदो रहे वाहरर भयरहिमो।।३।। अब अन्नया म केवि मिचेण पलोभिगो जहा याहि । वणिमारयाण सत्यो बहुभंडो भागमो भत्यि। तो सो तेण समं पिप तहि गभो पणियसहिकरण । पभणइ मित्रं वाणिजकारए ते पयंसेहि ॥५॥ सो उज्नाणे मरि सो दंसह सापरिखुहं तस्स । सो जपद निगया एए, इयरो भणे नावि ॥६॥ पहुमुल्लभंडपलिया दिति य नियभंडयं अइमहन्यं । सहायण सलोभो नासर दालिहषपालो || तो नमिण मूरि मणिपं मितेण एस वणिपुषो । पणिनत्य इह पत्तो सा दमहरिपि निभई १८॥ निपहियपगठिठविय यहुमुल्लं रयणमुत्तियाईयं । तो तेहिं सो भणिओ गाहगवुद्धी ना इमास ||९|| ता देसिमो समग अमद कि आलुयारभणिएहि । आयासिजइ अप्पा तमणराहिसमाहि ॥१०॥ तो नाइडेण भणियं छोडह गंठी पयंसह मणीमो । न हि यवियमानियांण नाणु अन्योतीरए का॥११॥ घोसवणामयगहरण गहिरसहेण मुणिवरो भणइ ! सम्मचमहारयण जर तुह परिवार तो गिम्द ॥१२॥ निगसासणसागरसभूयं भूरिगुणगणपश्यि । चितामणिन्य मणपंधियत्यसंपायणपणं ॥१३॥ सह विमलं सच्छायं दृश्यं मुताभिरामयं हारं । पाणियाविरइनाम तिविहं तिविहण नामरियं ॥१४॥ स्वः समानीनं गृहानि काणक्रयेण यो वणिर । स नाहट इव वपन्धमाजनं गनीहारि ॥१॥ बासोमलपिवद् विद्रुममनोहरं विएललक्ष्मीकुलमयनम् । महिलपुरं प्रसिद्ध मष्टी तास्ति हिरदेवः ॥२॥ भार्या तस्य सुशीला कमलश्रीस्तयो रटः पुरः । स च प्रकृत्या मुन्धो हे व्यवहरति भयरहितः ॥५॥ सपान्यदा स केनापि मित्रेण प्रलोभितो यया बहिः । पाणिज्यफारका सार्थो महमाण्ड मागतोऽस्ति ! ततः स तेन सममेय नत्र गत एण्यविनिमयकरणार्थम् । ममणनि मिस्त्रं वाणिग्यकारकास्वान् पदर्शय १९॥ -तत उघाने पूरिस दर्शयति साधुपरिवृतं तस्य । स जल्पति निन्या एते, इनरी भगति सथापि ॥६॥ पहुल्यमाण्डकलिता ददति पनिजमाण्डमतिमहापम् । नल्लाभेन सलोभो नश्यति दारिदयताल: 1m मत्या हरि भगित मिणेप पणिरपुरः । वाणिज्यामिह प्राप्तस्तस्माद् दर्शय किमरि निनमारम् ॥ मदयान्थिस्थापितं बहुमूल्यं रलमौक्तिकादिकम् । तस्तैः स गणितो माहादियधम्य ॥९॥ दर्शयामः रामप्रसन्यथा कि निरर्थकमाणिवः । आयस्त भात्मा सदर्शनविनिमयसैज्ञाभिः ! ॥१.५ নী মাহলৈ গলি ষ্টীয়ের সীমান্ত মান। না নীতির সব ষষৰ ৰ। सरः प्रपणामूवमुरादन गभीरशम्देन गुनिपरी भगति। सम्यस्त्वमहानं यदि सब प्रतिमानि ततो PAIRan জিয়ানৱৰমৰ সূধিলঘূর্ণ। বিশ্বাসলি ঘৰবাসিন্নাঘর্মমালালা ?

सुपासनाह-चरिणम्मि-
इचाइसाहुधम्मो गिहिधम्मोवि हु पंचओ कहिओ। कम्मखभोवसमाओ पडिवन्नो तेहिं समगंपि ॥१५॥
नमिऊण मुणिं दुनिवि संपत्ता नियगिहेसु कुव्यंति । जहगिहियं गिहिधम्म अहन्नया नाहहो हटे ॥१६॥
चवहरइ जाय तत्तो चोरा गहिऊण कणयमाईये । आणति तस्स पच्छन्नं गिव्हए सोवि ॥१७॥
फाणकयं कुणंतो कयाइ दिटो स तेण पित्तेण । भणिो न जुत्तमेयं तइयवयं तुज्झ सकलंक ॥१८॥',
एवं होइत्ति, तो पयंपए नाहडो जहा मित्त ! अदिनादाणं चिय पचास्वायं मए न इमं ॥१९॥
इयरो भणइ गुरुहि तइयम्मि वयम्मि एम अइयारो। तेनाइडकयख्यो कहिओ तम्हा चयस एयं ॥२०॥
इय भणिय गओ मित्तो, ठावइ पुण नाहडो मणे एवं । जइधम्मोयि हुं कहिओ गुरूहि कि तंपि पालेमि? ॥
अह एक्कनककरणं पररा रयणावली समाणीया । तह र नाइडेणं गहिया सा थेवमुल्लेग ॥२२॥
यवहरइ तस्स हे निवस्स भंडारिओ विमलनामा । तव्वेलाए सोवि हु संपत्तो तस्रा पासम्मि ॥२३॥
पभणइ पडिपट्टउलयकप्पडकोडीगयं पयंसेमु । गिहामी अभिरुइयं जेणं तो सो समुढे ॥२४॥
सपमेव य पुलियं गहिउं याहिं समागमो जाय । ताव य कदिवट्टीओ पडिया रयणावली प्रति॥२५॥
तं गदिऊणं भणियं भूयभंडारिएण भो सिटि ! । किं एयंति तो सो सुहियो जपेइ नहु किपि ॥२६॥ .
ता गदिऊण हत्ये भणिो अमंपि कुंदलाईये । समग गयमईए ताकि तंपिटु तुह सयासे १ ॥२७॥
तं मो सोनेपर, एमा देमागयाण पणियाण । इत्याभो मए गदिया लोण, भणइ तो इसरो॥२८॥
सपा विमलं एवायं द्वितीय मुक्ताभिरामं हारम् । प्राणियधपिरतिनामानं विविध श्रिीयन नयमालम्॥१४॥
इत्यादिमाधुधर्मो गृहिधमावि खलु प्रायतः कथितः । कर्मक्षयोपशमात् प्रतिपनस्ताभ्यां रामपि ॥१५॥
नंत्या मुनि द्वापि समाप्ती निमगृहयोः कुरुतः । यथागृहीतं गृदिधर्ममयान्यदा नाइटो हे ॥१॥
ध्ययही पावन ततधारा गृहावा कनकादिकम् । णानयन्ति सत्य र प्रश्छनौ गृहाति सोऽपि ॥१७॥
पापक्रय धुर्वन् कदाचिद दृष्टः स तेन मित्रेण । गणितो न गुस्तमेतत् तृतीयमनं तव राकलङ्गम् ॥१८॥
एवं मयनीति, ताः प्रति नाहों यथा मित्र ! । अदत्तादानमेव प्रत्यारन्यात गया नेदर ॥१९॥
तरी भगति गुरमितृतीये नत एपोतिवारः । नाहनतरूपः कथितातामात् त्यनेता ॥२०॥
रविमनियामि,स्यास्यनि पुनहियो मनम्येवम् । यतिधमा विहि कथितो गुरमिः तिमरिपाच्यामि ॥
मस्तान बरा रत्नावली मनानीता। येव नाहटेन गृहीता सा स्त.कमूल्येन ॥२२॥
बहस गाय मागको विमलनामातायां गोऽसिदिसंपायनस्य पधि ॥२२॥
पनीरकुटा टिम प्रदाय । गृहीमा मिचिनं येन ततः म सगुयायः ॥२४॥
म्हारा नांगोला बहि:समागतो यावत् । मादय कटीतः पतिता रनावमी 28 ॥१९॥
हो गया और मिनदिति ततः स भिती नाति नामिति
* गदहले दीया पार्दम् । गर्न तमतया सम्मानिमामि mein
मामी परदेशमा वाम ना मया ग्रहीन मन, मसिनामा ॥१४॥

मा.जर मसंबद एमा निवदणो हिययहरणा । घरपणइणिन्च सगुणा ता सयमप्पसु नरवइस्म ॥२९॥ अन्नई नियेण नाए धणेण देहेण छुट्टमि न पच्छ । इस नत्य भणंनाणं पनो आरक्सिमो सहसा ॥३०॥ हणण हणत्ति मणिरेण तेणमभिणिय खग्गजवरहिं । वदो तेण रदंतो मो वरमओ नादडो वणिभो॥३॥ भंडारिएण पुढे किमिम, आररिखमओ भणइ एत्य । एको पत्तो चोरी सेहिमनेण तेणेसो ॥३२॥ फटिभी मोसा रापाभरणारयाण सन्याण । अह स्पणालिसहिओ नामओ सो तेण निपासे ॥३३॥ तह विनत रनो तकसरपरसस्स देव ! वणिमादि । दारावइ एसो मांस गिव्ह ममपि ॥३४॥ वो रनो मंतिमुइम्मि नियडिया कोयनरलिया दिट्ठी । तेणवि वणिो भणिभो निवभाहरण समन्गपि ।। अरस गहिय तह अनमणस्सापि संनियं तुज्य १ ज मोसमस्थि पारी ने, अनदा नितुलं मरति १३६॥ तो नेणे पहिणियं सन्नं अप्पेमि जे मया कीयं । मोत्तुं हारं एकिंगओ स जम्मा अवईए ॥३७॥ तइलोक्सारहारं हा रे ! नइ तंपि नो समापेसि । तो नन्धि तुझ नीय य भणि मारसंहिं ॥३८॥ संधाविय ताडावइ फसाय पाएहि घोरतररहि। तहवि न मन हार समषिउ मरिणा ततो ॥३९॥ इंकारिप तज्जणो भणिओ पुलेहि नियसुयं एवं । तेणवि रहम्मि भणियो रे रे सुन्दरमण गुपेरिस मह चारतस्म तए तथा समं चरटचोरमाईहिं । पारदो ववहारो तस्य फल एरिस नाय ॥४१॥ अइलोहागहदिमो रायविरुद्धपि कृणसि वरहारं । काउच नियमि पिदं न पियो लउडया ॥४२॥ স ম য ঘন হয়। ইসলামি যুব সমামেব নয় ? अन्यथा नृपेण झाते धनेन देन हुथ्यसे न यत्स ! । इति तत्र भगतोः भाप्त आरक्षिE RER|| हताहत हतेति गणित्रा तेनाभिहत्य सङ्गनवः । परम्तेन रन् स वराको नाही पालक ॥३॥ भागागारिकण किमिदम्, भारतिको भणन्यत्र । एक प्रामधीरो गश्यता नेपः ॥२२॥ करितो मोपल्यानं राजाभरणादिकानां सर्वेगम् । अथ रत्नावलीमहि तो नीत. म देन नरसाधे ॥३३॥ तथा वितं राशे तम्फरनण देय : यणिपि । हारयिष भोपं गृहाति समममा ॥१४॥ ततो राशो मन्त्रिमुग्ने निपतिता फोपतरलिना राष्टः । तेनापि यषिम् भगिता रूपाभरणं समममनि ॥३५॥ अर्पय यद् गृहीत, तथा यजमस्यापि मंबन्धी नव । यो मोषोऽस्ति पार्थे तम्, अन्यमा निम्तुलं दिसे ॥३६ ततस्तेन प्रतिमाणितं समर्पयामि यद् मया मीतम् । मुगावा हारमे गाः स पस्मादपगपा १ श्रेयसारहार हारे ! यदि तमपि नो समर्मयति । ततो नाति तव जीवितमिति माणत्या मोरया पन्धयित्वासापति कापा यातघोरतः । तपापि न मन्यो हा समयितुं, मन्त्रिता : Sh दधारयित्वा सजनको भगिनः च निजमुतमेनन । समापि रहति भागतो रेरेसन ! Tel মন ব্যবসা বা ম বাধিনি মারা যায় বাৰে ভাৰণ ৷ भतिलोभमागृहातो राजविरदमपि कणि न्यवहारम् । पाकर परममि SEA महान . सुपासमाह-परिमम्मि- यवहारविडनो मायोज्गत्यस कारण होइ । इह परलोए प तहा देइ अगाई दुरसाई ॥४३॥ पीमसियवायगंग तदेव मुद्धाण पंचणणं वा । परपीडाजणएणं अग्नण य तह उवाएण ॥४४॥ नो विपद परकीयो अत्यो निरू निधिगेण चित्तेण । सो कुणइ भयं घोरं खयं च पुचिल्लगमरस ॥१५॥ वा तुम इहं होही मरणं, स्वरोमि जर पुण कहेसि । हारो जन्य तए सो मुस्को दिनो प फरसानिया नोवैगपिाभगियो नहु नहु हारस्स ताय ! वनावि। कायन्या जेगसोदिनो मितस्म अमुपरम ॥४॥ मानन्स होउ नामो सदनसकुइंचयस्म रापाओ.! मह होउ इमं सव्वं दुमयसारिस पायरा ॥४८॥ इय निच्छय निएउं पुनस्स मम्मि रंजिभो सिट्ठी । एपंपि सुपुरिसर इमराज वखर मित्तं ॥१९॥ नो नमार मोठे मिट्टी निमंतिपम्मि संपत्तो । विनाइ देव ! कीरउ मम पसामओ निगाणिस्स॥५०॥ पिनं मयं सम्पनी ने अपिडी एरा । मम य मन्थनिहाणे पण फोडीमो सयमस्रा ।।५।। सम्मम्मामी गियर देवो हारस्स मुल्लमाहियपि । ना एवम्मति लेउ गुमंति इस सोउ ॥२२॥ भगा निगे उगला मियामी गमिन्य भनारियं । थिरदेशगरीरामोज उपनो इमो पुगो॥५॥ पाणिनगर परिगोप पण भन्यो । एस निणगविहुपयरय रिजमाए ॥५४॥ मो नामानिमि मगर र गुमो । एगो, माहरणं पुण अप्पायर इस निगामे ।। पनि भागमा विरना नायर गिद पी। राह पुरेण सिद्वी रापाट अणुरे ॥१६॥ भनय कारण माति । इह परलोक पतया ददायमेकानि दुःसानि | बदर मचाना नगनेन या । परराजन नान्येन पयोगायन ॥१४॥ यो जित निगन पितन । स करोनि मयं पोरदाय र पूर्वी गाय ॥४१॥ सागर काय मार्ग, नियरि नः कथयनि । दारी यत्र या मुगो दो माया पनिहाय मान | पापा कतया येन सदनी मिनाया मुकाम 10 स्य मात्र सदश्यमाटावरम्य गा | मम मसिनयकारिणः पाप ॥८॥ PARL पुश्य समितिमा श्रेष्ठी । एतशी गुरपणमाय मद समिम ॥४९॥ काममा सतिदेवगिता मम मगा 1.1 Criti मम नानिपाने १ कोय १॥ सम्म मन्यनमा नयादा मात्र गुमि या ॥२२॥ नमधीम् । यि सन् १: ॥११॥ पद र कटर वन्य निगम RAHATMENT का , पाभा मा निधन ॥९॥ २४. सjir 11:१६ .

सोय नमो गणाओ अपटिफनो ममो गमो नरयाय ना अपारं वजह एवं पयत्तेण ॥५७॥ ति एतीपारामते मधमातिवारष्टान्ते नाहरकपा समाप्त सच ततः स्थानापतिकान्तो मृतो गतो नरकम् । इति ज्ञात्वाऽतीचार वर्जयेनं प्रयलेन ॥५॥ .

जो वितु तइयव्ययमुच्छाहइ तकरे जणे मुसिउ | इहलोए परलोए दुक्ख सो लहर महणोय ॥१॥ तथाहि सप्पायारं बहुसउणसेवियं पउरसावयाइन्न । अत्यिं नयरं पसिद्धं महाभरण्णव कुसुमपुरं ॥२॥ उब्बूढरखमाभारो निबूढदओ परूढगुरुवसो । वरपन्चउच्च सुथिरो राया वदरोयणो तत्य ॥३॥ महुमहतणुच लच्छीए परिगया वरविलासकयसोहा । ललिया तस्सरिय पिया सारंगमुदसणमणाहा। ताणं दुल्लहराओ पुत्तो अमुरोल्य सुरसमृहस्स । गुरुदुक्खलक्खखाणी महणो नामेण से मित्तो ॥५॥ कस्सवि हरेइ दव्यं कस्सवि महिलं थलावि गिण्हेइ । उम्मिट्टकरिबरो इव उम्मूलइ नयसम्हं सो ॥६॥ तो परजणो रावं करेइ रायस्स अग्गो एवं । देव ! अनाहव्य पुरी कुमरेण विलुटिया अहिंयं irl तो नरनाहो कुमरं रुहो तज्जेइ रे दुरापार ! । मह सीमं मुत्तूणं गच्छसु सिन्छाए निच्छयो ।।८॥ न हु होसि तुम पुत्तो जो मह पुनिल्लपुरिसपंतीए । जत्तेण पालियाओ पयाउ लूडेसि लीलाए ।।९।। पसुपुत्तपवित्तिय तुल्लयं सु रज्जव्वयं वयंति बुहा । तं विवरीयं जायइ तुह दोसे मह सहतस्स ॥१०॥ एसो य लक्खहोमो एयं सरवदेवगिहकरणं । नीईए पालिज्जइ जं नियरजे जणो सव्वो ॥११॥ -- उक्तं चर- "दुष्टस्य दण्डः सुजनस्य पूजा न्यायेन कोशस्य च संप्रवृद्धिः । अपक्षपातो रिपुराष्ट्ररक्षा पन्चैव यज्ञाः कथिता नृपाणाम् ॥ कि देवकार्येण नराधिपानां कृत्वा हि मन्युं विषमस्थितानाम् ।। यो गृहीत्वा तृतीयमतमुत्साहयात तस्कराजनान् मोषितुम् । इहलोके परलोके दुखं स लभते महन इव ॥१॥ सप्राका(पाचा)र बहुसगुण(शकुन)सवितं प्रचुरश्रावका(श्वापदा)कीर्णम् । अस्ति नगरं प्रसिद्ध महारण्यमिव कुसुमपुरम् ॥२॥ उव्यदक्षमामारो नियूंढदयः (दफः) प्ररूदगुरुवंशः । परपर्वत इव सुस्थिरो. राजा वैरोचनम्तत्र ॥३॥ मधुमयतमुरिय लक्ष्म्या परिगता वरविलासकृतशोभा । ललिता तस्यास्ति प्रिया सा(स)रगसुदर्शनसनाथा॥४॥ तयोर्दुर्लभरानः पुत्रोऽसुर इव मुरसमूहस्य । गुरुदुःखलक्षखानिमहनो नाम्ना तस्य मित्रम् ॥५॥ कस्यापि हरति द्रव्यं कस्यापि महिला बलादपि गृह्णाति । उन्मुक्तकरिवर इवोन्मूलयति नय(नन)समूह सः । ततः पौरननो रावं करोति राज्ञोऽयत एवम् । देव ! अनाव पुरी कुमारेण विलुण्टिताऽधिकम् ||७ ततो नरनाथः कुमार स्टस्तर्जयति रे दुराचार ! । मम सीमानं मुस्त्या गच्छ स्वेच्छया निश्चयतः ॥८॥ खलु भवसिं त्वं पुत्रो यो मम पूर्वीयपुरुषपक्लया । यत्नेन पालिताः प्रजा मुण्टसि लीलया ॥९॥ तुल्यं खलु राज्यव्रतं वदन्ति बुधाः । तद् विपरीतं जायते तव दोषान् मम सहमानस्य ॥१०॥ च लक्षहोम एतत् सरःकूपदेवगृहकरणम् । नीत्या पाल्यते यद् निजरान्ये मनः सर्पः ॥११॥ १.ART पुस । 4 .८ .

महणकहा। तईवकार्य च स एवं यज्ञो यदनुपाता.न पतन्ति राष्ट्रे ॥" किञ्च । सीयं खुई पिवासं सहमि जेसि फए सपावि अहं । तेसि तं घरसारं दारे य हदेण अवहरसि ॥१२॥ तान तए मह फज सजो रज पएसु महतणयं । वर सुन्नचियसाला मा भरिया चोरचरडाण॥१३॥ तो रांपवयणवणदयगुरुपरजालावलीपलित्तंगो । कुमरो महणसमेओ चलिमो नयरं विमुत्तूण ॥१४॥ ताजा कम्मिवि नयरे तलायपालीए मुणिरो तेण । दिट्टो सिदगुएण मंगहिजंतपयकमलो ॥१५॥ तं चंदिऊण सोचि हु उपविठ्ठो मत्य चिहए नाव । ता समपरपहाणं विनासिणीचंदमशुपतं ॥१६॥ एकाए तो भणिय इला हला ! पिच्छ पिच्छ अच्छरियं । नयणमहसबभूपं स्वं एयस्म भिसुस्सा१७॥ नियस्वगलिपाए ता भणिया धुरिकऊण अनाए । चुछियगल्लं एयं मा भगारं हला ! बुणम् ॥१८॥ तं मुणिय सिद्धपुत्तो कुविओ गुरुपरिभवोति फलिऊण । विनावलेण ते लाहु फुणा मणि पइ सकामम।। अहसा पिरछनीण अनाथ भणइ मुणिवरं मुहप!। रहियाए तए पाया वहति नो मह भी गं॥२०॥ इपराउ भणति हला ! दमिमं थुकियस्म तुइ तस्स । इय निवाण नायं तो सा दीणाणगा भगइ ।। मा मह सम्मि खारं खिवेह सहपंसुफीलिया होउं । पनावह किंतु इमं जलंगलि देह वा माझ ॥२२॥ अह निविपीडिया सा पडिया भूमीए विलाए सुबई । तो विजं सहरिउ सा भणिया सिद्धपुण॥२३॥ रमणीउ एस पनइ मापंगीउच्च जो अधिप्पाओ। ता तह इत्य किलेसो होही विफलो विरम नम्।२४॥ किञ्च । 1 सीत शुध पिपासा सहे येषां कृते सदाप्यहम् । तेषां त्वं गृहसारं दारांध हटेनापदरासि ॥१२॥ तस्मान तव मम कार्य सयो रान्यं त्यज मदीयम् । घरं शून्यैव शाला मा भूता चीरनरः ॥१२॥ मनो राजयचनवनदवगुरुतरम्वालावलीप्रदीप्ताः । कुमारी महनसमेत मलिनो नगर विमुच्य ॥१॥ तापवावरकस्मिपि नगरे सटाकपाल्या मुनिवरस्तन । रष्टः सिद्धमुतन संवाघमानपदकमल. ॥१५॥ संपन्दित्या सोऽपि खलूपविष्टस्तत्र तिप्रति यावत् । तावत्तनगरमधानं विलासिनीवन्दमनुपागम् ॥१६॥ एकया ततो भणितं हला हला ! पश्य परयायम् । नयनमहोत्सवभूनं रूपमैतस्य निक्षोः ॥१॥ निजरूपगनिया तदा माणिता भूकृप्यान्यया । परिशोषितगरलमेनं मा भनी हला ! हुमय ॥१८॥ नन्धत्वा सिद्धपुनः कुपिनो गुरुपरिमय इति कलपिन्या । विद्यापलेन तां लघु करोति मुनि प्रति सकाममनमः ।। भय सा पश्याप्यन्यामु भपति मुनियरं मुभग ! | रहितया त्वया पादी बहतो नो ममेनो गन्तुम् ॥ इतरा भणन्ति हना ! रमं धकृतस्य सब तभ्य । इदं निर्वाणं जातं ततः सा दीनानना भगति ॥ मा मम सते क्षारं तिपत सत्पांशुक्रोडिता भूषा । मानयत निस्विमं जगन्जलि दत दा मम ॥२२॥ अप निविपीडिता सा पाता भूमी लिपति सुबह । ततो दिल संइत्य मा मनिता सिंह रमारष गन्यते मातहरिद योश्या । समारमात्र शो मानि कि म !!

. सुपासनाह चरिश्रम्मि- जइ तुह इत्यणुराओ मनसि अप्पाणमेयआयत्ता ता कुण वयणमिमेसि अविचलपरमत्यसुहनणयः॥२५॥ तो भणइ मुणि पेसा जे कायवं मए तमाइमह । तो कहिउं संसारं दुक्खाण खणि मुणी तेसि ॥२६॥ बन्ना मुत्तीए सुई तीए उवाय जिणिदधम्म च । कहइ अहिंसावं तं च कसायाण परिहारा ॥२७॥ मुकारंमाण सो, विमयविरत्ताण सा पुण अवस्था । इचाइ पवंचे महव्वयाणुव्यए कहइ ॥२८॥ सम्मत्तेणं सहिए, एयं च तडटिओ कुमारोवि । सुणिउं तप्परमत्यं मुणिउं च मुणिं पणमिऊण ॥२९॥ भणइ अकारणवच्छल निच्छउम मुणिंद परमकारुणिय। मोत्तुं विसयपिवासं जुनं तुह पासमणुमरिजा किंतु समयंतरे तं होही तुइपयपसायओ नाह ! । गिहिधम्मेण पसाओ ता किन्जउ मज्झ लहु इन्हि॥३१॥ वम्मिचो महणोवि हु तहेव पेसा अणंगसेणावि । पत्यइ सावपधम्म तव्ययणं सलहइ मुणीवि ॥३२॥ पासहियवेसाओ काओवि चयति मज्जमसाई । साहम्मिउत्ति कुमरं अणंगणा सिंह नेइ ॥३३॥ ज्वयरइ सबकुमाणं अह तीए सरूवमवितहं कहिउँ । कुमरो जाँचलइ पुरो ता सा सह चलइ तेणेव ।। तत्तो कमेण जंतेण तेण पत्तं पुरं पुरं नाम । पिउविसयसंधिदेसे देसे निवविस्ससेणस्स ॥३५॥ तत्य सफलतमित्तो जा निणभवणम्मि वंदए देवे । ता तप्पुराहिगारी समागमो तत्य तम्मि खणे॥३६॥ जिणवरदसणहेड, दिट्ठो कुमरोवि तेण भनिवसा । रोमंचंचियगत्तो नित्रिनिविद्वदिहिगुभो ॥३७॥ . तो सो चिंतइ इमिणा आगारेण न होइ सामन्नो । एस नरो, तम्मित्तं तो पुच्छइ वाहरायेउं ॥३०॥ यदि तवापानुरागो मन्यस बात्मानमेतदायत्तम् । तदा कुरु बननमेषामविचलपरमार्थमुख जनकम् ॥२५॥ ततो भगति मुनि वेश्या यत्कर्तव्यं मया तदादिशत । ततः कथयित्या संसार दुःखाना सनि मुनिस्तासाम् ।। वर्गपति मुत्तेः मुखं तस्या उपायं निनेन्दधर्म च । कथंयन्यहिंसारूपं तय कषायाणां परिहारात् ॥२७॥ मुक्तारम्भाना सः, विषयपिरताना सा पुनरवस्था । इत्यादि प्रपन्य महाप्रताणुमतानि कथयति ॥२८॥ सम्यक्त्वेन सहितानि, एतच तटस्थितः कुमारोऽपि । श्रुत्वा तत्परमार्थ शात्या न मुनि प्रणम्य ॥२९॥ भगम्यकारणवन्सल निश्छन् मुनीन्द्र परमकारुणिक ! । मुक्त्वा विषयपिपासा युक्त तक पार्धमनुमतुम्॥३०॥ किन्तु समयान्तरे तद् मविष्यनि स्वसदयसादतो नाय! गृदिधर्मण प्रसादस्तावत्कियता मम लामियानीम् ।। हनिमन्त्रं मनोर खटु तव वेश्यानासेनापि । प्रार्पयते श्रावकरम तरन मापत मुनि ॥३२॥ শ: মা আর যেসব দাবি। পাষাণ (বি কামনারা যা নমনই ৷ सचरति सरहमानमय तप्य स्वरूपमविनयं कथायवा । कुमारो यावयति पुरस्तावामा सदानितनव ।। तमा झमेश पाना मन पु नाम । पितृविषयमंत्रिो देश नृपविश्वसनम्य ॥३१॥ नसलस्त्रिी यामिनभवने वन्दने देवान् । बायसन्युराधिकारी समानत मि" शिवदर्शनहतो, रट. इमारोशी न मक्तिमात् । रोमानिगाणे निर्माययानविवार ? सन्निवरेमानन मनि मामान्यः । एष नर, मि त पुयाय . . - गोविनर्णन म गए मादिगारी | नोरियामा कुप परिक्षा निपमंदिरं ने ॥३॥ सम्माण तो मनमानिनादण पनिषनरेसविससेणचगाने Vell मार्ग में पूर्गको न म नम्मरमे । पाहिजर निन्दं पागोणं सभी लोगो ॥१॥ भरमार पनी रिगारिणं भणा एवं । पुग्मेराम मममा फाउण दयं उपरि मद ॥४२॥ यि पचिनो भरिगारी मारिए ना ! मी सुपरंण मणिय एगो. भगद लोगमिणं ॥४३॥ . माग फारम भायसमम्मि को गण नाच कर एन्सर मां भगा सोचि ॥४४॥ हि काजपिपाणि समरी भणा नभी पापचं । तं तुम्ह पभाएपिय फदिपलं संपर्प नेए ॥१५॥ मोरपीए पापार रिण फिरणेण । चिम्नुरिक्षण गो आकासे पल्लिनाइरस ॥४६॥ हम्म एमपणहाणे मंगारिमाहटपगुना पेव नन्य परिमओ से सुन धरिय पाहाए. 11४७|| भया राय पुरं भरली भारवरगी य एयम्म । ता भइत्य पभाए चिहसि नो मरसि निम्मंत ।। इप पि नाफियमुपारपणं पसमा याभो । यि सहर फिरणं दारणे नाइ सहाणं ॥४९॥ निधि भाभी मरणमेर य पसायं । कहि जाहिप परिपणस आसनवत्तिस्स ॥५०॥ मा मरिगारिपारि पिया हम सुणिजणं । साहनि तस्स सोचिहु दिलो कुमरस्सतं कार ॥५१॥ पभणा मगे पुमोदएण तर मापमयमा सोवि । कुपरंगुलीए पास महारयणं गुदिप्पं ॥५२॥ फोरमेण इत्याउ गरम गरिहण से पलोपतो। पल्लीवास्म नामं ददलू रंजिपमणो भगइ ॥५३॥ सोपरि दि समान्त पाशित पत्यपाधिकारी । योजिलदस्तः कुमार पाय निजमन्दिरं नयति ॥२९॥ নার সংস্কার, নেম মালিথানাখন। সুনান ঘৰঘনঘশ্বয়ান {{৪ • }} भागलप रद सम्पमिती बलेवनन्मध्ये । मामलं निरुदं पारण ततो लोकः ॥४॥ अन्यन्नमालय मानोऽपिकारिणं मणत्पम् । पुरमेनस्म समर्पयत कृत्वा दयापर्यम्माशम् ॥४२॥ किकम्यविमूदाभकारी पावसियति तात् । ततः पुमारेण माणितोकान्ते, भणम लोकमिमा १४३॥ यथा यद् युद्धं भविष्यति सस्करिष्येऽहं प्रभातसमये । सम्तेन तयैव कृतं पश्यात्युमार भगति सोऽपि॥४४॥ विष्यमिदानी इमाम्नं भनि यदि कर्मभ्यम् । तद् युष्मा मभात एक कवितव्यं स 124 समोरन्या कुमारः प्राकार महिला हिणेन । विपोलिशन गत आवासे पल्लीनाथाय ॥४६॥ साम्य पायनयानं संचारिका,गालाय! उपरि । तथैव सत्र चटितनं गुप्तं धन्वा बाहुना ॥४७|| भगबहम पूरे पक्ष भारतस्य । नामाद् यान ममाते निसि ततो नियसे निर्धान्तम् ॥४८॥ इति मणिवा नामाEिnjान न तस्य हस्तात् । गृहीत्या तय किरणे दरवा याति यस्थानम् १४९॥ पल्लापनिपि सटु भातस्ताक्षणमेव च प्रमाणकं ददाति कमायका ययाति परिमनायासमतिनः ॥१०॥ wখাণিবিনা অয়িলবন । কপি সব যাবি ? মায জানা}৭}}} प्रभात कुमाः पुण्योदयेन तब मानमेतदय भोऽपि । कुमाराहगुल्यां पश्यति मुबारलं मुद्रौप्यमानम् ।।१२।। - सुगासनाह चरिअम्मि- तुह पुरिसरयण ! एसो ववसाओ साहसिकरसियरस । सो भणइ सचमेयं किंपुण तइयन्वयं भगं ॥५४|| सो आह एवमेयं किंपुण साहम्मियम्मिकछल्लं । मइ तुम्मेहि विहियं तं पुण उवयारि संजापं ॥५५॥ संघस्म परमभट्टारयस्स निणनाहचेइयाणं च । तहवि इह सति गुरुणो, आलोइजउ इमं तेसि ॥२६॥ कुमरेण तो तहेव य विहिये, इत्तो य विस्ससेणोवि । नरनाहो नीरोगो जाओत्ति समागया वत्ता ।।५७॥ पुन्नुत्तवइयरेणं पुरस्स अभयति सह कुमारेण । नियविस्ससेणमंगलकरणत्यं जाइ अहिगारी ॥२८॥ काहइ कुमरस्सख्वं तं सोड नरवरो विचिंतेइ । पुत्तरहियस्स पुत्तो एसोचिय होउ मह इन्दि ॥५९॥ धूलाणवराहाणं जंतूण वहम्मि एस जं विरओ। तो विस्सासगयस्सवि मह अस्थि भयं नएयांगो ॥६॥ इय तं जुवरायाए उविय निक्खिवइ तम्मि रज्जभरं । उच्छप्पइ तस्संगाउ निणमयं लद्धसम्मत्तो ॥६१॥ पुन्चुत्याइयनरवरदेसे दंडाहिलं ठवइ मइणं । तदेसहिपचरडा रज्जंतरनियडदेसठियं ॥२॥ लुटंति जणं आणति तद्धणं माणुसं च, महणो य । उच्छाइइ ते, तेवि य दिति पयत्याण छभागे ॥६३॥ सो लोहग्गयत्यो न गणइ तइयव्ययस्स मालिन्नं । सीमालदेसराओवि जाणि चिंतइ, न देस ॥६॥ लूडावंतो गही एसो तो पायगाओ सो महणं । वेबरोयावइ, सोवि हु विहिऊणं तइयवपभंग ॥६५॥ संचियावर रायत्येमु मन्छिमो धायगम्मि अकुद्धो । रुपन्झाणोगो पत्तो तयाए पुढवीए ॥६६॥ भमिही भवम्मि मुचिर तम्हा तइयव्ययम्मि अझ्यारं । तारपमोगरूवं वनद नइ महद सिरसोरत॥६॥ कुतूहलेन रम्तात्तम्य गृहीत्वा तत्प्रलोकमानः । पल्लीपतेर्नाम हष्ट्रारमितमना मणति ॥१३॥ तब पुरुषरत्न ! एप व्यवसाय साइमैकरसिकम्य । स भणति सत्यमेतत् किन्तु तृतीयतम भग्नम् ॥५४॥ सभाह वमेतत किन्नु साधर्मिकऽपि वात्सल्यम । मयि युष्माभिविहितं तत्पुनरुपकारि संजातम् ॥१५॥ संघम्य परममहारकम्य जिननायचैत्यानां च । तथापीह सन्ति गुरयः, पालोच्यतामिदं तम्यः ॥५॥ कुमारण तनुम्नक्षेत्र र विहितम्, इतथा विश्वसेनोऽपि । नरनायो नीरोगो जात इति समागता वार्ता ॥१७॥ पतिव्यनिकरेम प्रणयामयमिति सह कुमारेण । नृपविश्वसनमहल करणार्य यात्यधिकारी ॥१८॥ कथयति कुमारम्वरूपं तत् श्रुत्वा नरको विचिन्नयनि । पुनरहितम्य पुत्र एष एव भवतु ममेदानीम् ।।१९।। स्थानापानां जन्नूगा पथ पंप पद् विस्तः। ततो विधासतम्यापि ममास्ति मयं मैतम्माल ॥१॥ इति तं रानरदे म्यायित्वा नितिपति तस्मिनाम्यमरम्। उत्सर्पयति तत्सनामिनमनं लम्धसम्यररव ॥११॥ पारास्विनवादेशे दावि म्याश्यति महनम् । देशथिवमरटा राम्यान्तरनिदेशस्थिता ।।१२।। मटन्ति मनमानन्ति तदनं मानुयं न, महनथ । उन्मादयति तान्, सपिय ददति पानिमा || म सानहानी न यति तृतीयवतम्य मालिग्यम् । सीमायदेशरामोऽपि मारवा चिन्तयनि, नदार ॥१५॥ टन्टयन सम्बका पाराम मइनन् । ध्यायति, सोसियु विवाय तृतीयप्रतमहम् ॥१५॥ राममो पातार । रौद्रध्यानात भारतृतीयाका भिन्याम् ॥११॥ .

भगतिमा गुमाधम्म च पानि मुनि पो दायामपमगंगरोगावि तह मे ॥६॥ ..
গি সাধারণ বিনামঘাথি মলে না।
ufer भय गरि समायनेनिराम् । तपरपयोगरूप धर्मपत पदि काहत शियसोरज्यम्॥१७॥
प्रचापि समय माधुप व पालपित्य चिरम् ! म म्यानं दावतमनगसेनापि तथैव ।।६८॥ .

- नियनियविरुद्धरजे वाणिजं उदयणोव्व जो कुणइ । तइयवयमइयरतो सो लहइ घणतणुविणासं च ॥१॥ तथाहिः- घहुमुणिायसुपवित्तं सत्तरिसिनिसेवियं नहं इसइ । जं बहु हमेगबुहं तं नयरं अत्यि सिवमई ॥२॥ बहुकणओ सुरयणसेविओ य सनंदणो सुरगिरिव्य । तत्यत्थि विरपगई सिट्टी रयणायरो नाम ||३|| 'तस्सत्थि वह सुरसुंदरिव्य थिरजुब्बणा कणयकंती । अणमिसनयणा बहुवियुहसंमया सुंदरी नाम ||४|| ताण तणमो विणीओ विणयातणउव्य सउणकयसेवो । नामेण रायपालो सन्यासु कलासु अइकुसलो।।५।।. कगयद्धयसिद्विसुओ तम्मित्तं उदयणोति विक्खाओ । तेण समं सो कीलइ सरिसरआराममाईसु ॥६॥ अह दिहा वरयाला कीलतेहिं नईए अन्नदिणे । जलदेवयव्य दिव्यंगसंगया सारलंकारा || कढविलग्गं मजणनिम्मजणेहि मयंत्र अप्पाणं । मनंती दूराओदणं ते इमं भणइ ॥८॥ मरणभयभीरुयाए सरणविहणाए दीणवयणाए । देह मह पाणभिक्खं मोवेक्खह, तो खणद्वेण ॥९॥ उत्तारिऊण तेहिं नइप्पवाहाओ पुच्छिया एवं । का सि तुमं को हेऊ इहागमे, कहइ सा एवं ॥१०॥ अत्यि नयरं पसिद्धं सिद्धसरनामय, धणसमिद्धो । तत्य वणी गुणसेणो तम्भज्जा जयसिरी नाम॥ सत्तसुयाण उवरिं जाया उवजाइएहि तेसिमहं । अइवल्लहत्ति काउं दुल्लहदेवी कयं नाम ॥१२॥ अह जुब्बणपत्ताए वणिपुत्ता इंति मज्झ वरणत्यं । नाहं पन्नेमि तए भणियावि हु अम्मयाईहि ॥१३॥ सावयकुले पसूया अणवरयं साहुसंगमरया य । लहुकम्मयावसेणे नाहं मणसावि गिहिवासं ॥१४॥ निजनृपविरुद्धराज्ये वाणिज्यमुदयन इव यः करोति । तृतीयवतमातिचरन् स लमते धनतनुविनाशं च ॥१॥ बहुमुनिपदसुपवित्रं सप्तर्षिनिषेवितं नभो हसति । यद् बहुवुधमेकबुधं तन्नगरमस्ति शिवभद्रम् ॥२॥ • बहुकनकः सुरत्न [ जन ] सेवितश्च सन्नन्दनः सुरगिरिवत् । तत्रास्ति स्थिरप्रकृतिः श्रेष्ठी रत्नाकरो नाम ॥३|| तस्यास्ति वधूः सुरसुन्दरीव स्थिरयौवना कनककान्तिः । अनिमिपनयना बहुविवुधसंमता सुन्दरी नाम ॥४॥ सयोस्तनयो विनीतो विनतातनय इव सगुण[ कुन ] कृतसेवः । नाम्ना राजपालः सर्वामु कलास्वतिकुशलः ॥५॥ कनकध्वजश्रेष्ठिमुतस्तन्मिन्त्रमुदयन इति विख्यातः । तेन समं स क्रीडति सरित्सरारामादिषु ॥६॥ . अथ दृष्टा वरवाला क्रीडद्भ्यां नद्यामन्यदिने । जलदेवतेव दिव्यासंगता सारालकारा ॥७॥ काष्ठविलग्न मज्जननिमज्जनैर्मतमिवात्मानम् । मन्यमाना दूराद् दृष्ट्वा ताविदं मणति ॥८॥ मरणमयमीरोः शरणविहीनाया दीनवदनायाः । दत्तं मम माणभिक्षा मोपेक्षायां, ततः क्षणार्धेन ॥९॥ उत्तार्य ताम्यां नदीप्रवाहात पृष्टेवम् । फासि फो हेतुरिहागमे, कथयति सैवम् ॥१०॥ अस्ति नगरं प्रसिद्धं सिद्धेश्वरनामकं, धनसमृद्धः । तत्र पणिग् गुणसेनस्तद्रार्या जयश्रीनाम ॥११॥ सतमुतानामुपरि जातोपयाचितस्तयोरहम् । अतिवल्लभेति कृत्वा दुर्लमदेवी कृतं नाम ॥१२॥ अथ यौवनप्राप्ताया वणिरपुत्रा भायन्ति मम वरणार्थम् । नाहं मन्ये तान् भणितापि म्यादिभिः ॥१३॥ श्रावककुले प्रसूताऽनवरतं साधुसंगमरता च । लघुकर्मतावशेन नाहं मनसापि गृहिवासम् ॥१४॥ .

उदयणकदा। पत्येमि संजमंपिय परं पिया नेहपरवसो मन्झ । न विसज्जइ तो य अहं सावयधम्मपि पालेमि ॥१५॥ मुहलालिया पिऊहिं चिट्टेमि गिम्मि, अन्नया चलिया । जिणभवणे ता दिहा उपकुरपुचाण शुयलेण ॥ एक्केण तओ भणिया मयच्छि ! पसिऊण मं पलोएसु । तुहदिहिअमययुट्टीए उंटिओ नियुओ होमि ।। पीएण पुणो भणिया जइ सच साविया दयपहाणा । ता मं मोतुं अन्नो मणमावि न पत्यणिज्जो ॥१८॥ अमह कए य नियमा मम पाणा पविसिहति परलोए । इअ असमंजसवपणे सोऊण ताण धेगेण ॥१९॥ जिणभवणं तो पत्ता पूरवि विहीए बंदि देवे । चलिया जाव गिह पइ ता मगं पंधिउं दोवि ॥२०॥ थक्का य, ते य दट्ट नट्ठा उम्मग्गमो गया दूरं । पिट्टीए तेवि दिट्ठा आगच्छंता तुरियतरियं ॥२१॥ तो है संकरगेहे पविसे वंधिऊण तदारं । जाव ठिया ता तेवि हु परोप्पर जुझिरं लग्गा ॥२२॥ पभणइ एगो मह भारिया इमा बीयओ भणइ मन्झ । तो पढमेण खग्गेण आहमो सोवि धीएण॥२३॥ • इय असमंजसमेयं नाउं उग्घाडिऊण तदारं । अवलोइया मए ने दुनिवि दिट्टा गयप्पाणा ॥२४॥ तो चितियं अहं चिप हद्धी मरणस्स कारणमिमेसि । संनाया अहवा मोहविलसियं मम्म को दोसो।। असईरसनिझरणे इडुक्करडम्मि चम्मनसनद्धे । को नाम किमि मोक्तुं रमेइ देहम्मि रमणीण ? ॥२६॥ कापिणिनियंत्रविध फंदप्पविलासरायहाणित्ति । न मुणइ अमेझपोह अहह अहो ! मोहमादपं ॥२७॥ तिवलीतरंगसंगयनाहिं रमणीण अमपकुंडति । पर्मति न उण नीसंखदुवस्सलपखवरवणि मूहा ॥२८॥ मापय संयममेय पर पिता स्नेहपरवशो मम । न विसमति ततश्चाहं श्रावधर्ममपि पालयामि ॥१५॥ मुखलालिता पितृभ्यां तिष्ठामि गृहे, भन्यदा चलिता मिनभवने तदा दृष्टा उस्कुरपुत्रयोर्युगलेन ॥१९॥ एफेन ततो भणिता मृगाति । प्रसय मां प्रलोकय । स्वदृष्टयमृतवृष्टयोक्षिता नियंतो मवामि ॥१७॥ द्वितीयेन पुनर्भणिता यदि सत्यं माविका दयाप्रधाना । तदा मां मुक्त्वाऽन्यो मनसापि न प्रार्थनीयस्ते ॥रा अन्यथा कृते च नियमान्मम प्राणाः प्रवेक्ष्यन्ति परलोके । इत्यसमन्जसवचनानि शुन्या तयोगेन ॥१९॥ जिनमयनं ततः प्राप्ता पूजयित्वा विधिना पन्दित्वा देवान् । चलिता यावद् गहमति तावन्मार्ग बद्धा द्वायपि॥२०॥ स्थिती च, तौ च दृष्ट्वा नष्टोन्मार्गतो गता दूरम् । पृष्ठे तावपि दृष्टावागच्छन्ती स्वस्तित्वरितम् ॥२१॥ ततोऽहं शाहरगेहे प्रविश्य बद्ध्या तवारम् । यावस्थिता तावत्तावपि हि परस्परं योर्बु लग्ना ॥२२॥ प्रभणत्येको मम मार्य द्वितीयो भणति मम । ततः प्रथमेन खड्रेन हतः सोऽपि द्वितीयेन ॥२९॥ इत्यसमासमेतम्झावोद्घाय्य तद्वारम् । अवलोकिनी मया तौ द्वायपि दृष्टी गतप्राणी ॥२४॥ तचिन्तितमहमेव हा घिग् मरणस्य कारणमनयोः । संमाताध्यवा मोहविलासितं मम को दोषः ॥२९॥ भनिरसनिर्भरणेऽस्थिविधाराशी चर्मनसनद्धे । को नाम कृमि मुरवा रमते देहे रमणीनाम् ! ॥२६॥ कामिनीनितम्बविम्ब कन्दर्पविलासराजधानीमिति । न मानात्समध्यपोहलीमहह महो ! मोहमाहात्म्पम ॥२०॥ विषलीतरङ्गमंगतनामि रमणीनाममृतकुण्डमिति । मन्यन्ते न पुननि संख्यदु सलक्षरनि म्यः ॥२८॥ कम मुपासनाह-चरिअम्मि- एवंपि इमे दळु में भूदा जह मया तहन्नेवि । मा मुझनु मरंतु य चितिय पडिया नईए अहं ॥२९॥ पच्छा पुणो विचिंतियमहह । महापावमेयमायरियं । अप्पाणम्मि परम्मि य वहो निसिद्धो निर्णिदेहि ॥ इस मरणभीरुया है तुम्हाणं दिटिगोयरं पत्ता । निक्कारणकरुणारसपरहिं जीवाविया एवं ॥३१॥ तो हि सा मणिया भइणी अम्हाण ते महामागे । । आगच्छ गिहे पच्छा पिऊण पासे नहस्सामो॥३२॥ तो वैहि सम रयणायरस्सासिद्विस्स सा गिह पत्ता । कहिया य तस्स बत्ता तेण कया उचियपढिवत्ती॥३३॥ भणिो तचो तीए सिट्टी रयणायरो मह पिऊणं । होइ अघिई, तैसि ता जाणारह मह मरूवं ॥३४॥ तेणावि तहेव कयं सावि पुणो तम्मि चैव समयम्मि । न गया इमाई एम्मे टामो' इस विचितेज॥३५॥ गिहिपम्मं तो तीए सम्मं जाणावियाई सवाई । तेहिवि.सो सत्तीए पडिवन्नो सुगुरुमूलम्मि ॥३६॥ तनणयाई वत्यागयाई येहि चेव दियहेहिं । गउरवियाई रयणायरेण कहियं च तेसिमि ॥३७॥ तुम्ह विओए तुम्हं सुपाए अम्हाण सफलिओ जम्मो । निणधम्मपपाणेणं, इमं च सयं कयं वयण ॥३८॥ "यपि विपदि विनश्यति परमुपकुरुते तथापि सनु सुजनः। त्वयमगुरुर्दशनापि समीपलोकं तु मुरमयति॥ तो तीसे पियराई चितंति जहा इमीए विमएसं । गिदि जणइस्मामो आसामित्तं इमं अम्ड ॥३९॥ जा इय अपि जणं विसएमु विरंजई ठवर घम्मे । तीसे सपमासत्ती विमएमु को इह माम्मि?॥४०॥ इचो यसा परंपर चलगेमुं पगमिऊण पियराण । किग्नउ मे अगुफा दिवखा दाविग्मत च ॥११॥ नं मर एपावत्या मरणस्स नियंधणं परायाणे । संजाया तेसिमई, विधयविपलत्तणेण च ॥४२॥ एवमीमो हप्दा मा महौ पया मृतौ तयान्येऽप । मा मुधन्तु नियन्तां च चिन्तयित्वा पतिता नयामहम् ॥ पपात् पुनर्विचिन्तितमहह ! महापारमनदाचरितम् । आत्मनः परम्य च बधो निषिद्धो निनेन्द्र ॥३०॥ रवि मरणभीररहं पुवयोटिगोचरं माता । निवारणकरमारसपराभ्यां जातिवम् ॥३॥ सप्ताभ्यो मा भगिता मार्गन्यावयोस्त्वं महामागे ! | भागन्छ गृह पधान पित्रोः पार्थे नेप्याव ॥१९॥ तनम्ताम्यां समं रम्नाकरम्य यष्ठिनः सा गृहं माता । कथिता प तम्य वातां तेन कृतीचिनपनियति ॥३१॥ मनितम्नतम्तया श्रेष्ठी रनाकरो मम पियोः । मयन्यतिः, तो तमाशापय मम स्परम् ॥३४॥ तेनानि संदा हा सारि पुनम्नस्मिन्नेव समये । न गता 'हमान धर्म म्यापयामि' इति विनिन्य ॥३५॥ गोधन सततया सम्यग शारिताः म । तैरपि स पन्या प्रतिश्न. मुगुरुमुले ॥३९॥ उसननीजनको सामना न करव दिवमः । गौरविती रत्नाकरंग कथितं न त्योदिम् ॥३०॥ पुरियोगे दुइयो मुश्याम्मा मफलितं जन्म । बिनवप्रदानेन, इरान्यं कृत पकनम् 1811 हस्टम्दाः स्निगे पिन्ददो पयाम्या विषमे । गृति मनमिप्या भागामात्रमिदमामान mein म्न्यारि वन विद्या विरजयति न्यायनि में । तम्याः स्वयमामनिषियेषु कता हर मो! . PRAFT परी गम्य विशिप मप्यनुहमा दशा मताहिय ॥१॥ बदमाया मारप पिला कायोः । मायोमा

उपपम्पकता
तम् पारिभो लालिमओय देशो भनुम्याहाणं निहारणे समात्यो नईए खिलो, नमो एए ॥४३॥
ना को उत्तारिना तो मरिजण पालमरण । भरमारिनुपसलरखाण भाषणं आसि संपत्ता ॥४४॥
तो पहनीप पियासिंयकुलमंदिरं मुये बन्छे । । भम्हंपि गुगुरुण वयणमियं परिणय इण्॥ि४५॥
"दाय गुमनोरमा मियननी रम्य प्रमुखोवला समीरिस्मनुभाषयकिल हितोऽस्म्यस्येति पुदशाननः!
मोमिन मातो मयन्यालाफरालीकृत सिचोप प्रतैरिमः, सदिसुयोऽस्माद् महिन्बति ।"
ता पन्छाए मदल फार जन्मत्यणं पवनेमी । इह अम्हे अपाणं, किंतु तहि सयणवग्गस ॥४६॥
तर मसममीलारिपेयरपणविणपहि रंनिपपणस | सहसा असणेणं अरइसमुहे निमग्गस्स ॥४॥
होइतरं तर घेर दंगण, सा नदिमा पहि । कामहं गयमितो सहलं तुह वैछिय वच्छे ! ॥४८॥
भारपणापरमिटि नपरे मिदेसरम्मि गयणत्यं । आपुच्छह गुणसेणो सिट्ठी तो सो भणइ एवं ४९॥
पम्मे रावतीए दुलादेवीए फापतरकप्पे । पमुणोलि य अम्हे माणुसतणं पारिया जम्हा ॥५०॥
एक्ते -
"
माहारनिद्रामयमेधुनानि तुस्पानि सार्घ पशुभिर्नराणाम् ।
ज्ञान विशेष पशुमानुपाणां ज्ञानेन दीनाः पशवो मनुष्या. ॥
इस षणविणयपुग्नं बन्याहरणेहि रहयसम्माणं । तेणं विसज्जियाई पचाई ताई तत्य पुरे ॥५१॥
दुल्लादबी दिरखं विपूर्ण मुगुरुपायमूलम्मि । एक्कारम अंगाई अहिन्जि विहरि च चिरं ।।५।।
फालनाणं उपाहिजण उत्तारि रहुं लोयं । संसारसायरामो संपत्ता सासयं ठाणं ॥५३॥
इत्तो पमिट्ठी रपणापरोवि अंगीयम्भ गिहियम्मे । उसपर कुटुंबजुमओ. तस्स सुओ रापालोचि॥५४॥
घुम्माभिः पालिलो लालिनय देवो भवोदयदुःसानाम् । निष्ठापने समयों नपा शितः, तत एतौ ।।४३११
थदिनो उदवारयिष्यता तो मृत्वा मालमरणेन । माटवीदुःक्षाणां भाजनमभविष्यं संपाता ||४||
सती जस्पति तस्याः पिता विधककुलमन्दिर मुतो धत्से ! अस्माकमपि सुगुरूणां वननमिदं परिणतमिदानीम् ।।
सस्माद् वस्तायाः सफलं कर्तुमभ्यर्भनं पर्वमाम । इहषयमात्मानं, किन्तु तर स्वजनवर्गस्य ॥४६॥
तासमशीतविवेकवरनविनय रजितमनसः । सहसाऽदर्शनेनारतिसमुदें निमग्नस्य ॥१७॥
भवति तरण्ई वैत दर्शन, तस्मात्तत्र लम्वेहि । करिष्याम्यहं गतमात्रः सफलं तव वानियतं यत्से ! ॥४॥
भम लाकरमेष्टिन नगरे सिद्धधरे गमनार्थम् । भापुच्छते गुणसेनः येष्टी चतः स भगत्यवम् ॥४९॥
धो मापयनस्या दुर्लभदेव्या कल्पतरकसे । पशवोऽप च वयं मानुषत्वं प्रापिता यस्मान ६०॥
इनियमनविनयपूर्व सामरणे रनितसम्मानम् । तेन विमष्टाः मासास्ते तत्र पुरे ॥५॥
दुर्लभदेवी दीक्षा गृहीत्वा सुगुरुगदमूले । एकारशामान्यीत्य विहल्य घ चिरम् ॥३२॥
केवलज्ञानमुत्पापोतार्य पहुं लोकम् । संसारसागरान् संप्राप्ता शाश्वत स्थानम् ॥२२॥

३५६ सुपासनाह-चरिअम्मि- तसंसग्गाओ उदयणोवि उज्जमइ धम्मकज्जेसु । ववहारंपि हु पायं कुणति ते दोवि सममेव ॥५५॥ अह अन्नया पय? पोयणपुररायसयलदेसम्मि । दुभिक्खे भइयोरे, सिवभहपुरे सदेसे उ ॥५६॥ सबत्य सुभिक्खेचिय तद्देसनराहियेण सम्बोधि । लोओ भणाविमो.जह माणयमिक्कंपि धन्नस्स ॥१७॥ पोयणपुरदेसम्मी जो पेसिस्सइ वणी अहं तस्स । काहामि महादंड तहेव सव्वस्सअवहरणं ॥१८॥ इयं जाणिपि धन पच्छन्नं उदयणो तहिं देसे । पेसइ वणिउत्तेहिं तं नाय रायपालेण ॥५९|| तो भणइ उदयणं सो तुझ न जुत्तं विरुद्धरज्जम्मि । ववहरि ता संहर जइ सुमरसि निवणो आणी॥६०॥ किञ्च । जम्हा तइयवयम्मी एवं अइयारमायरंतस्स । होही धम्मविरुद्धं कोवायो तह नरिंदस्स ॥६॥ अत्यल्भंसो माणस्स खंडणं जीवियस्स संदेहो । अहमजणाणं कीला पीला तह सयणवग्गरस ॥६२|| इअ वारिओवि विरमइ जावन सो नरवरेण तो नाओ । अवहरिउ सन्नस्सं निजतो वझठाणम्मि॥६३।। किच्छेण रायपालेण मोइओ नरवराओ करुणाए । तो मरिउमपडिक्कतो भमिही भवसायरे सुचिरं॥६॥ गिहिधम्म परिपालिय रयणायरसावयस्सवि कुडुवं । लद्धसुदेवत्तसुमाणुसत्तमचिरा सिवं पत्तं ॥६५॥ ॥ इति तृतीयाणुव्रते विरुद्धराज्यातिकमातिचारे उदयनकथानकं समाप्तम् ॥ इतश्च श्रेष्ठी रत्नाकरोऽप्यङ्गीकृते गृहियौ । उपच्छति कुटुम्बयुतस्तस्य सुतो राजपालोऽपि ॥५४॥ तसंसर्गादुदयनोऽप्युद्यच्छति धर्मकार्येषु । व्यवहारमपि हि प्रायः कुरुतस्तौ द्वावपि सममेव ॥१५॥ अथान्यदा प्रवृत्ते पोतनपुरराजसकलदेशे । दुर्भिक्षेऽनिघोरे शिवमद्रपुरे स्वदेशे तु ॥५६॥ सर्वत्र सुभिक्ष एव तद्देशनराधिपेन सर्वोऽपि । लोको भाणितो यया माण कमेकमपि धान्यस्य ॥५॥ पोतनपुरदेशे यः प्रेषयिष्यात वणिगहं तस्य । करिष्यामि महादण्डं तथैव सर्वस्वापहरणम ॥५६॥ इति ज्ञात्वापि धान्यं प्रच्छन्नमुदयनस्तत्र देशे । प्रेषयति वणिक्पुत्रस्तन्ज्ञातं रानपालेन ॥९९।। ततो मणत्युदयनं स तन न युक्तं विरुद्धराज्ये । व्यवहर्तु तस्मात्संहर यदि स्मरसि नृपतेराज्ञाम् ॥३०॥ यस्मात् तृतीयवत एवमतिचारमाचरतः । मविप्यति धर्मविरुद्ध कोपात् तथा नरेन्द्रस्य ॥६॥ अर्थभ्रंशो मानस्य खण्डनं जीवितस्य संदेहः । अधमजनानां क्रीडा पीडा तथा स्वजनवर्गस्य ॥२॥ इति पारितोऽपि विरमात यावन स नरवरेण ततो ज्ञातः । अपहृत्य सर्वस्वं नीयमानो वध्यस्थाने ॥६॥ कृष्छेण राजपालेन मोचितो नरवरात् करुणया । ततो मृत्वाऽप्रतिक्रान्तो भ्रमिष्यति भवसागरे सुचिरम् ।। गृहिधर्म परिपाल्य रत्नाकरभावकस्यापि कुटुम्यम् । लन्धसुदेवत्वसमानुषत्वमचिराञ्छिवं प्राप्तम् ॥६१| भी नयनपधारी कहतलाईदि कुणा महारं । इह परभयं यदुरल वरणाच स पावर मारम ॥१॥ नाशि- महमदार गुरमगंगपं नाय पररगपाणं । भरहम्मि पसिदं नयर नामेण मणिरोड ॥२॥ हरिविक्रमाभिदाणो ने पाल नाखो गयंदुल । अणवरयदाणपसरो तम्मना चंदलेहति ॥३॥ सम्मि पुरे पुरनिही मिट्टी नामेण देरसेगाचि । भन्ना विजयभिहाणा वरुणो नामेण ताण सुओ ॥४॥ सोय फलालमपि भाणमो पिदवणे होयणे । परिममा पिकलिओ विरइआलीलो अपत्येसु ।। मानणदपार रमा पपहियं ममामि । सिरिभाकरहिस्स नाइयं तं च वरुणोषि १६॥ मा पिन्डिड पयसो नित्यपुत्तेग ता तहि समए । भायंसगिहपरेसो भरहनरिंदरम सञ्चविमो ॥७॥ सन्य अरकारविभूसिप निपत" पलोपमाणो भा गलियाम्म अंगुन्दीए गयसोई अलि दी |८||- जा प्रकालगारो विगलियमोहं निपं तणु द? । संसारे क्ल्यूणं ममनो कितिम सोहं ॥९॥ परगमगपनो खण उपभररमाणो । देवमणिपलिंगो नमिभो जह सरिदेण ॥१०॥ निगममाणो उ जहा भरणामो अणुगमओ नावराण पंचहि महि मन्दि तह ददर्छ अभिणइज्जते ।। रोई च सपेरणे पपणे मयंगरंगसालाए । परिसद विवेयरमओ तो पुछा मुनहार सो ॥१२॥ ए महामहि अणुगमो भरमामिणो मग्यो । निस्सताण अम्हारिसाण कि अस्थि काविगई ॥१३॥ अत्यति भणिप तेण सम्मलाई दुवालमविहोवि । कहिओ गिहिधम्मो अहिगीय वरुणेण सह पिजणा यस्तृतीमारी फूटवलादिभिः करोनि व्यवहारम् । इह परमये च दु.सं यरुण इस प्राप्नोत्यवश्यम् ॥१॥ मधुमधदरमिक वर्णसंगतं तथा च प्रवरगा गदा स्थानम् । इह भरते प्रसिद्ध नगरं नाम्ना मणिवेटम् ॥२॥ हरिविकमाभिधानस्तापालपति नरवरो गजेन्द्र व ! अनवरतदानमसरस्तदायी गन्द्रलेखेति ॥३॥ अस्मिन्पो यः पठी नाम्ना देवसेन इति । भार्या विजयाभिधाना वरणो नाम्ना तयोः सुतः ॥४॥ सच कलाकुलमवनमपि भवनतः पितृवने तयोपवने । परिश्रमति मित्कलित विरचितलीलोऽनर्थेषु ॥५॥ अब जनदयया राज्ञा प्रवर्तितं हमध्ये । धीभरतरत्रवर्तिनी नाटकं तब यरणोऽपि ॥६ গাষ দুর্থ মধী বিগত প্রায় মর্য। আহামেহ মরন ওআবিব {{{} वालकारविभूषितां निजन प्रत्यकमानध । गलितेऽलीये गतशोभामलिं दृष्टा ॥ मया भुक्तालझारो विगलिनधोमा निजात वा संसारे वस्तूनां मन्यमानः कृत्रिम शोमाम् ॥९॥ राज्यमार्गदरता होगात्पन्न केवलनानः । देवताऽपितलिको नमस्थितो यथा पुरेन्द्रेण ॥१०॥ निर्गत यथा भवनादनुगतो नरवराणाम् । चमिः तः सार्थ तया दृष्ट्वामिनीयमानम् ॥१॥ शुन्या मरामाणि धनानि संवेगशालायाम् । प्रविशति विवेकवतस्ततः पृच्छति सूत्रधार सः॥१२॥ DAIनुगनो भरतस्वामिनो मार्गः । निःसत्त्वानामामामा किमस्ति कापि गतिः ॥१३|| - 240RATR401 . सुपासनाह-चरिश्रम्मि-. मह युदत्ते पिउणो ववहरइ सयंपभो स हम्मि । विहवइ य तत्तियं जत्तिएण निवाइ सकुडुबो॥१५॥ किंपुण इइदीपचे अन्ने दर्दु जणम्मि गउरविए । दविणपित्रासानडिओ परिवडिओ सुद्धभावाभो॥१६॥ गरुयाए लेइ लहुयाए देइ तोलेवि तुलाए परिमाइ । कणनेहमपएहिवि तह काउं ववहरइ वरुणो॥१७॥ जणएण वारिओवि हु नो विरमइ कहइ सोवि दिटुंतं । जब बच्छ । सालिगामे निवसइ पणिोधणो नाम।। पगईइवि सो सच्चो ववहरए तह य अप्पलामेण । जाया इयणसिद्धी हट्टे मोत्तूण तो अन्ने ॥१९॥ चवहरइ तस्स हे लोगो मुत्तुंपि सो य कटेण । लहइ जणाओ तो भणइ मन्झ हई न इह ए ॥२०॥ ता चयह मन्झ पुट्टि पन्जतं मन्झ अहियलाभेण । परमनभोयणपि हु अइमन जणइ उव्येय ॥२२॥ एवं जपंतस्मवि विरमइ लोगो न तस्स हटाओ । बहुययरो आगच्छद मो सेसाणि हटाणि ॥२२॥ तं सोरं संनिहिया वणिणो जैपति जह अहो लोया ! । इय तजियावि न मुयह कि दुतुंडस्म त इदं १ ॥ एसोवि ताव पणिजं फरेइ लाहत्यमेव नहु इहरा । न विणा फयाणगेण मुल्लं अम्हेवि पिच्छामो॥२४॥ तो पटिमणिपं केहिवि तोलंतमतिरहिं तुन्मेहि । चोरहिं जणो मुसिओ सव्वो वणियेसधारीसि॥२५॥ सोण वारंतो एम दुत्तुंडोवि यल्लहो अम्ह । उनीविनइ फडपि ओसहं समइ ज रोगं ॥२६॥ संमो मविसमं धम्मि ते मरछरं परिवहंता । छिडं सव्वत्य गयेसपंति न लहंति पेपि ॥२७॥ भर सम्मम्झे फेवि दिलु अहिणरमयं लहुं डिभं । तो तेसि अमेहि सह मंतिवि कारि आहारी॥२८॥ बस्तीति मनिन्दा तेन सम्यान्यादिद्वादश विधाऽपि । कथितो गहिधर्मोऽभिगत धरणेन सह पिया ॥१॥ पप वृदन्वे पितुर्व्यवहाति स्वयंप्रमः स हहै । मजयति च तावद् यायता निर्वइति सकुटुम्भः ॥१५॥ किन्तु ऋदिशानन्यान् हया बने गौरवितान् । द्रविणपिपासानटितः परिपरितः शुद्धमाात् ॥१९॥ गर्या सानि माया ददाति तोलपित्या तुलया धरिमादि। कणस्नेहमापरपि तथा कृत्या व्यानि वाणः ॥ अनान वारिटोपी मनु नो विरमति कथयति सोऽपि दृष्टान्तम् । यथा वस! शालिग्रामे निवसनियमिपमा नाम!! प्रवासी म मन्यो व्यबहरते तया चाल्सलामेन । जातेति प्रसिद्धिद्वान् मुमत्या सतोऽन्यान ॥१९॥ परति टम्य हहे लोको मोक्नुमपि स न कटेन । लमते जनात्, ततो मगति मम र नेदकम् ॥२०॥ रसायन मट पयां ममाधिनाभेन । परमानमोननमपि सत्यतिमात्र धनपयुदगम् ॥११॥ एवं पन्दोसि विमति लोको न तम्य दहात् । बहुतर मागम्यति मुरत्या शेषान् हसान ॥२३॥ सदा शिवः बनिशे पनि यथाशी मोकाः विनिता मारिन मुnिial भयंगनिमामायमेव न सविनरया । म विना क्रयान मध्य भरति९ि४॥ रमन गरि नारयन्मदिमाम पर ना मुश्किः सबों निमामि ११!! मन्दर महान हिरवाल मोम्माकम् । सत्रीय कामयार गमन बार ।।२९६ टन दाबहार ने ममा पहिला दिसधान्न न बनो .

परणकदा लोभवि आरोविप कडीए तं चीरवदियं डिभं । पदविया घणा मग्गइ मुत्तण मा निलं ॥२९॥ अन्नेहि हहहारहि वाव यणियपुत्तसहियं तं । सा भणइ किराठ ! न उत्तरपि तं देमि अम्हाणा३०॥ तो कुविएणं तेणे थोत्र सा पिल्लिया मयभि । पाउं धरणीए मुद्दा मुट्टत्ति पोकरइ ॥३१॥ तो धाविया तलारा धणमाहीरि मयं च ते डिंभ । यितूण गामपहुणी अप्पति कहति वुर्तत ॥१२॥ मिचस्सय पुत्तस्मव जणयस्मय तरस आवई नाउं । सनोवि गामलोओ भोइयर्गदम्मि मंपचो ॥३॥ सम्बंपि ममलीय अहं समत्थेमि इय विचितेउ । दुठे पहालेणं भणियाहीरी नहा रटे ! ॥१॥ मयगं पाल पितुं फरीए भणिएण आगया जस्म । तं फहसु अमहातुर डिदिम्म फलनासामी।।३।। तो सुद्धा सा जाइ देसतरिया अहं अणाहा य । वन्च, धणियसंपेमिपाए एवं भए शिरिय ॥३६॥ तो मेलासयमज्झे समागए दंमए य ते पणिए । गामपहूवि ममन्या मञ्चयणं इस विधिनंतो ॥३७॥ जह सको निल्लोमोत्ति सम्मओ पहुनणस्स सिटिपणो । मायाविणो य सेगा विहिप नेमिनाभो।। ता पनि निवडउ कूई पहुउत्तरे फरंताण । आहीरीए गहिय दविणं आणावि सोचि ॥३९॥ फा निरुतरे ते सव्वस्म सेसि टि लेइ । सह अप्पर गुतीय धर्ण मु मम्माणि मुभा ॥१०॥ • सम्बोनि मामलोगो धणस्स बद्धावमो घरे जाइ । भणइ य विसहाग्गिी 'सग नपदगि समिण॥१॥ धणमणिएणं गामेण मोइया तेवि मंगमित्तण । ता परछ ! चयन कर पारं पुणगु मारपणं ॥४२॥ थप तन्मध्ये केनावि ष्टोऽभिनयमृतो लम्भिः । ततस्तेषामन्यः सह मन्त्रयित्वा पाप्यामा २८ लोमयित्वारोप्य कटमा त परिधितं डिम्भम् । प्रस्थापिना धनाढे मृगपते स्वेश सा लम् ॥२९॥ यह भारात पणिपुत्रसहित सम् । सा भणति किरात ! नोतरमपि स्यं ददास्यम्माम् ' all तनः कुपितेन तेन स्तोऊ सा प्रेरिता मृतकहिम्मम् । पातयित्वा परण्यो मुसा पुति परोनि ॥११॥ तनो धाविताः पुरारतका धमाभीरी मृतं च तं हिम्मम् । गहरीत्या प्रामप्रभारथिलि पयन्ति वनम् ॥ मित्रस्येव पुत्रस्येय जनास्येय समापदं शात्वा । सोऽपि मामलोको प्रामप्रभुई संमायः ॥३॥ सर्वमपीदमलीकमहं समय इति विचिन्स्य । दुष्टु पदेशेन मणिताऽभारी पसारा॥ मृतक पालं गृहीत्वा कय्या भणितेनाऽऽगता यस्य । त फययान्यया सास्यामि वर्णनामा ॥३५॥ सतः शुधा सा जल्पनि देशान्तरिताऽदमनाया प । पसेप, पमिसंप्रेषितयं मया विहितम् ॥९॥ तमो मेलकमध्ये समागतान् दर्शयति र सान् बनिनः । मामाभुरपि ममपतितपनाति विरलान् । यथा सत्यो निलाम इति मम्मतो बहुजनस्य अधिपनः । मायाग्निपरोषा इति निहतं मरत.nsan तस्मादेतेषु निपततु कूट पहूत्तराणि कुर्षा । भामार्मा गृहीत द्रविगमानाय्य मोऽपि ॥१९॥ कृत्वा निरस्तान सावं तेषां रिमा लाति तयाऽयति गुभो भने तु मम्माम मुमत on मोऽपि प्रामलीको धनस्य को गदै यति । मणतिमसिसिलइयः स भनि निस 11.म.rry .

सुपासनाह चरिमम्मि-
इय वारिमोवि वरुणो तहेव पवहरह सेटिणा तत्तो । सपणसमक्खं भाग दाऊणं सो पुढो विहिमो॥४३॥
महकेणइ सरडेणं किणिउं हम्मि वरुणवणियस्स । गुडजीरगाइ मित्तेण तस्स पुणं अमहम्मि॥४॥
तं चिय किणिय दिटुं इयरेणं, तं समेवि मोल्लम्मि । पडिहासियमहियं से तो सो एगम्मि हम्मि।।४।।
निपकीय तोलाविय मवावए नाव तं तिभागणं । संगायं तो कहियं गंतूणं तेगमयस्स ॥४६॥
तेण य सह वरुणेणं आणेवियं तस्स हट्टमप्पाणि । संखावियाणि उणाहिमाणि सन्याणि जापाई॥४७॥
पहि मुदिदं मंती बंशावए तो वरुणं । तो देवसेणसेट्टी जाई अमञ्चस्स पासम्मि ॥४८॥
विनाइ अमचं जाव ताव तेणावि सो उबालदो । तुझवि पुत्तो होउं एवं ववहरइ एस फहं १ ॥४९॥
भगइ अपचं मिट्टी जायमिमं ताव संपयमिमस्स । किं कापल्यं तुम्मेहि, मणइ एवं तमो मंती ॥५०॥
'दत्यच्छेमो नयणाण कढण सन्बदविणवहरणं । जुत्तं इह अवराहे जाणेसि तुमपि इस तात्र ॥५१॥
नावि घरसारद देहो य इमस्स तुम भए मुको । तं पडिवजह सेही कुणइ अमयो तहेव तमो ॥२२॥
र मीडियंगो सो पत्तो मंदिरम्मि नियम्मि । उप्पन्नतिव्यविपणो मुको पाणे ितइयदिणे ॥५३॥
महमाणोरगमो ततो सो परो ममुप्पमी । भमिकण मयमणंत अणंतमवि पाविही ठाणं ॥२४॥
मिट्टी मारपधम्म सम्म परिपालिऊण पते । अगसणविहिणा मरि सोहम्मे मुरबरो जामो ॥१५॥ .
ति तृतीयागुमने यांतियारविपाक यरुणकया सम
धनमाणिनेन प्रान मोरितप्तेश्यगमात्रेण । तस्माद् वस! स्पन कूटं व्यवहार कुन मम मनम् ॥१२॥
रवि चारितोत्री वस्तव यवहरति प्रेष्ठिना ततः । स्वजनसमक्ष मागं दत्वा स यग विहितः ॥११॥
भर नदिन सरंग ला हे वरुणवीणतः । गुरनारकादि मिन्त्रेण तस्य पुनरन्यहो ॥४४॥
तर ही निरोग, नत् समेत्री मूल्ये । प्रतिमासितमधिकं तस्य ततः स.एकस्मिन् हे ॥४॥
निये टोटदिन्या मारयति यावत् विमागोनम् । सनात तत. कथितं गम्वा तेनामान्यम्य ॥५६॥
तन र सह पहनानाय्य तम्य हहमानानि । मख्यापिता-गूनापिकानि सर्वाणि मानानि ॥५॥
र मुद मन्त्री बन्धयति ततो वागम् । ततो देवसेनधेष्टी यायमात्यध्य पा ॥४८॥
किया बना देगरि म टासम्यः । वापि पुत्रो मूखयं व्यवारगेष कथम् ॥
माशय दानमिदं नाव मांगतमय If कर्तव्यं युप्माभिः, मगत्ये ना मन्त्री 1.m
रम्हदो रन बदविवाहागन् । मुत्तमिदारापे जानासि समीर सावत् ॥५१॥
रणी मग १५स्य तर म मुहः । तत् प्रतिशत अंटी जोगपत्यम्नान ॥१२॥
ने मन्दिर निशा रानीयांदनी मुझ. प्राणम्यूनीवदिने ॥१३॥
चरम मा माया मममममन्ना मायाम यानम् ॥४॥
मम्बा परमय बने । अतिपिता मला मध लगा ॥१॥

तापटिस्न दवं विवि जो भन्नदलममम्मि । विविकणइ किणइ दुक्खं सागरचंदोव्य सोहाई ॥१॥
तथादि
विमभासिपं मनदि मंदिरं नाम पुरवरं अस्थि । केन्याममेलसिहस्व सहा वरभूधालहरं ॥२॥
समर गईदो राया चंदो व सुपणकुमुपसंहस्सा तं पाला, तस्स पिया सुविणीया कुमुइणी नाम ॥३॥
तथि थिरपगई मिट्टी सुमई, पिया य से सुलसा । ताणं च मुपा दोमि य सागरचंदो य गुणचंदो॥
दोनिवि कलाम कुमला दोनिवि अमोमनेहपटिबद्धा । विपरति सइच्छाए क्वहारविहारकजेस ||५||
कम्जनमेणं गायतरम्मि समर्गपि दोण्डिवि पयहा । फोसद्गं च गएहि ता दिडो मुणिवरो एगो ॥६॥
तो भणियं निटेणं मा गम्मउ बच्छ! एस अवसरणो । लाहम्म विग्धकारी जं मणिपं सउगमस्येसु ॥७॥
मलमलबन्यदेहो मुंडिपसिरतुंडओ अमुहवपणो । मुस्कविभूसो मग्गे दिवो फज न साईइ ||८||
गुणपदेणं भणियं मा पंधव भणम एरिसं वयणं । जइ एसोवि न साणो तो सणो नत्यिभूषणेवि।।९।।
जो दिहावि हुपाव पणामए बंदिओ य पणयाण । फल्लाणाई पणामइ अवस पाणु सो पोइ ॥१०॥
तो सागरेण भणिय संसगी सारएहि सह तुज्झ । तेणेह परसवामो पावफलं मशहनतम्मि ॥११॥
तो इपरणं भागभं जं तुह एपम्मि मुणिवरे चित्र । वेण गास ठिपस्सवि पंधव ! नणु दुल्ला कुमले ।।
भइति इमे भयरतो मंगलभूया महामो हुँनि । तहवि हुनिदिन्नता दिति अमंगलफले विउलं ॥१३॥
पद लोए ता एवं परलोए दुग्गई अयोहिं च । दुक्साई अर्णताई ता दुहं चितियं तुमए ॥१४॥
तत्पतिरूपं द्रश्य क्षिप्त्या पो मन्यद्रव्यमध्ये । विकोणाति कीणाति दुःसं सागरचन्द्र इव सदा ॥१॥
पभासित सनन्दि नन्दिपुरं नाम पुरवरमस्ति । कैलासशिखरभिव राजेते धरभूतिधवलगृह (दर)म् ॥२॥
বাসা বান্না ৰব বুননযে বললি, লহে সি ৰিনার হৃৎণিী বাদ’
सास्ति स्थिरप्रकृतिः घेठी पुमतिः, प्रिया च तस्य एलसा । तयोग्य सुतौ द्वौ च सागरचन्द्रश्च गुणचन्दः ॥४॥
द्वावपि कला कुशली द्वावप्यन्योन्यस्नेहप्रतिपदी । विचरतः स्वेच्छया व्यवहारविहारकायेंषु ॥९॥
कार्यवशेन प्रामान्सरे समकमपि द्वावपि प्रवृत्ती । मरेशहिक प गताभ्यां तापद्धो मुनिवर एकः ॥६॥
ततो भणित भ्येष्ठेन मा गन्यता वत्स ! एपोपशकुनः । सामस्य विप्नकारी या मणितं शकुनामा ७॥
मलपलिनवस्त्रदेवो मुण्डिनशिरस्तुण्डकोऽचिवदनः । मुस्तविम्पो मार्गे दृशः कार्य न साध्यति ॥२॥
गुणनन्द्रेम.मणिनं मा माधव ! भणेशं दमनम् । ययेषोऽपि न शकुनस्तनः शकुनो नास्ति भुवनेऽमि ॥९॥
यो योऽपि खलु पाप प्रणाशयति इन्दितय भगतानाम् । कल्याणानि मणमयत्यमानः कथं नु स भवति !!
ततः सागरेण मागतं सर्गः पावकः सह तव । लेने पक्षपात: पापफलमनुमति ॥११॥
तत इतरण भनित पनवेतस्मिन् मुनिको नितम् । तेन गतस्य स्थितस्यापि गान्धव ! ननु दुर्लभ कुशलम् ।।
यी भगान्तो पालभूताः स्वमावतो भवन्ति । तथापिदि निन्धयानाददस्यमालफलं विपुलम् ॥११॥
इह लोके तावदेवं परलोके दुर्गतिमयोधि ११ दुःमान्यमन्तानि नामाद् दुष्ट चिन्तितं पुमामि ॥१४॥

Ramerk Territten;' FACHArthriritriniti hot REET RAAT Ratop kime trant Atti tो में AA Amerietitvet traftmarmufaitriniti TETTE tattitu Timinattn migratri v}} rotram me THAPTErnet rrt Terminatir attent Feate at Hो HITariftrum menst timufter Timi font man m' mhari भागोल frm TITTER Timrai मोमोनी fm AURATR1 dreniler Hatण म पHिI THAT' गुर्म ? || it सादुलोमा मना nिt | माना HE Trm fame Rem Reबर मण PAR 14 min ALSORangiमालन न पाय 41 1111 मन anim१६|| रिमनिया शनि मम नास्तिर या 4211HRE ! हर दमकमी हि पनि मिचमानविकमा मामान म-RHEATM 41 गायमा १८॥ पनि भारतका रटने यश इतर: पुनपानि प्राप्य मुनि । यदि शुगो या 23-4 : Pat पहिरदेवाने दादतिश्यरातसमये । ततः शृणोति पद म्यामिन एणन • in मारोह में बीमा सास्वामिनी पाबा महिन्यातनामन म.. मन्यया कपमनुरम इनिरः गोचरमशिदीया कोडना लिन गृहीत्वा करेग कर रख आरोपितो रमितया । भूतं फापन पासमाने ।। कनककरोग नारं पायपिस्वा साम्यूममति सया र । धनमारविप्रितन निधन्दनरमन स्वयम् ॥२४॥ धेगेन रयो यान् यापमातोश्योनना भूमिम् । मनोगोरससमय दृष्ट. कुमार्या गुणाचन्द्रः ।।२।। .कृतसंकेताद् नरान् सुन्दरः पयमयौवनस्य सतो माँगतः स ससा परिपय मामिहान ॥१६॥ विधिना स्वं वितीणों मम भर्ताऽन्यया कयमेवम् । अन्येन समं परिने संघटितः मुमगरत्न त्वम् ॥२७॥ तस्माद मपतु यो वा स वा त्वं गतिर्मम कोटिमथ्यानि । आमरणानीमानि व्यापारय निबेसपा ॥२॥ १७. संसोम । सागरचंदाहा। दिजरायतणया वसंतसेणा अई नियपपिउणा । दिना सीमालनराहिवस्स वुड्स्स इस निसु॥२९॥ मो दुरखपीडियाए पडिओ गुणचंदनामधेरण । सह पवरखत्तिएणं देवउले इत्य संकेओ ॥३०॥ सीसहेण तुमं आगंतुं मह रहे समारूदो । तायभएणं सो पुण मने नो आगओ इत्य ॥३१॥ को भणिया सा तेणं जइ एवं ता अहंपि नंदिउरे । वत्यवो वाणियगो दो घडिय दुग्घर्ड विहिणा ॥३२॥ य विहिए मज्झ पिया सकुटुंबो गरुयमावई सहिही । तो भणइ रायतणया मा हु भयं कुण जेण अहं।। मइवल्लहा पिऊणं मज्झ मुहेणं मुहं खु तेसिपि । तेणवि सउणवलेणं परिणीया शत्ति सा कुमरी॥३४॥. तो पटिहारो पट्टीए आगो साइणेण परियरिओ। जा पेच्छइ तं बालं परिणिपचिंधं सभत्ता॥३५॥ मिण तो तेणं सधवा विनियचिया निवंगरहा । पत्ता पिउपपमूले पणमइ तं नियपइसमेया॥३६॥ देनो विउलावासो देसो कोसो य तह हयगपाई । वीपदिणे जणपगिहे सकलत्तो जाईगुणवंदो ॥३७॥ विसतो अग्गनणो परिपुट्टो सिटिणा फहइ तस्स । जब एसो तुह गेहे निषस्स जामाउओए। ॥३८॥ को सिट्टी परिचिंता कि इह आगमणकारणमिमस्स । अहवा कि एएणं, पसाइपव्यो इमो तार ॥३९॥ ओ जाइ अभिमुहो जा तो सो फरिणीए अवयरऊण । पाएस पडइ पिउणो समं पियाए, तभो सिट्टी। पुच्छइ पच्छ ! कई त रिद्धि पत्तो सि सोवि से कहिउँ । मुणिदंसणाइ सव्वं तं पुरछइ मझ गुस्संधू ।। के नो दीसह गेह, पिउणावि निवेइयं जहा वच्छ ! । तइयां तए समं चिय इमो गओएनियं नाय॥१२॥ पाउदिसिपि तेण चडाविंय साहणं तमो सोवि । पचो साहणिएणं आणीओ तस्म पासम्मि ॥४३॥ सन्दिपुरराजतनया वसन्तसेनाऽहं निनपित्रा । दत्ता सीमस्यनराधिपाय पद्धायति ध्रुतम् ॥२९॥ ततो दुःखपीडिनया घटितो गुणचन्दनामधेयेन । सह प्ररक्षत्रियेण देवकुलेऽत्र संकेतः ॥३०॥ दासाशन्देन स्यमागत्य मम ये समारूढः । वातभयेन स पुनर्मन्ये नी मागतोऽयं ॥३१॥ तो मणिता सा तेन यवं तदाऽहमपि नन्दिपरे । वास्तन्यो वणिक, ततो घटित दुर्घ विधिना ॥३२॥ वि विहिते मम पिता सकुटुम्यो गुरुमापदं लप्स्यते । ततो भगति राजतनया मा खलु भय कुरु येनाहम् ॥ मविपल्लमा पित्रोर्मम मुखेन सुखं खलु तयोरपि । तेनापि शकुनबलेन परिणीता झटिति सा कुमारी ॥३॥ ततः प्रतीहारः पृष्ठ आगतः साधनेन परिकरितः । यावत्पश्यति तां पाला परिणीताविहां समर्तृकाम् ॥१५॥ नत्वा ततस्तेन सपया विनिवर्तिता नृपारुहा ! प्राप्ता पितृपदमूले मणमति त निजपतिसमेठा ॥२६॥ दत्तो विपुलावासो देशः कोशथ पया हयगजादिः । द्वितीयदिने जनकगृहे सगलयो याति गुणचन्द्रः ॥१७॥ विशलाननः परिपृष्टः श्रेष्ठिना कथयति तस्य । यथैप तब गेहे नृपस्य जामातेति ॥२८॥ ततः श्रेष्ठी परिनिन्तयति किमिहागमनकारगमस्य । अथवा किमेतेन प्रसादयितव्योऽयं सावत् ॥९॥ ततो यास्यभिमुखो यावत् ततः स करिया अवतीर्य । पादयोः पतति पितुः समं मिपया, ततः श्रेधी ॥ च्यति वत्स ! कथं त्वमृद्धि प्राप्तोऽसि सोऽपि तस्य फायित्वा । मनिदर्शनादि सर्व प्रति मम पुरम ॥ किं नो श्यते गेहे, पित्रापि निवेदितं यथा वत्स ! । तदा त्वया सममेवेनो गत पनापन्जातम् ॥४२॥ -

.
३६६.
सुपासनाह-चरिअम्मि-
तेणवि पुट्ठो भाया मुणिपासाओ नियतमाणेहिं । तुम्हेहिं किमणुभूयं, सागरचंदो तमो कहइ ॥४४॥
अवसरणाओ चलिओ पुरहुत्तं जाव ताव चोरेहि । आहणिऊण लउडेहि पाडिओ धरणिवम्मि॥४५॥
पत्याई चित्तूणं खिविउं वयणम्मि डेन्जयं अहयं । बद्धो रुक्स्सस्स थुडे गएसु चोरेसु पहिएण ॥४६॥
तत्यागएण दिट्ठो करुणाए छोडिऊण मह दिनो। सालिकरंवोनियसंवलाओ तह पाइयोसलिल ॥४७॥
तो चिंतिय मए इय सचं गुणचंदभासियं जायं । सउणोवि असउणोचिय मुणी महप्पा मए गणिओ।
फलिओ मह मणभावो ता अन्नवि तं भुणीसरं गंतुं । सामेमि तत्य पुन्नोदएण जइ कहवि पावेमि॥४९॥
इय चितिऊण चलिओ दिवो यमुणी तो पणमिऊण। नियदोस पयडेऊण खामिओ भणियमह मुणिणा।।
धम्माहम्माण फलं सययं पयडमिह वेयमाणोवि । भाविभदो वियाणइ इयरो य न याणए कहनि॥२१॥
एगोचिय संसारे सरणं जीवाण नियमओ धम्मो । अन्नं पुण सव्र्वपि हु दुक्खाण निबंधणं चैव ॥५२॥
अन्नाणधो जीवो फसायवसगो य विसयगिद्धो य । दिट्ट कहियपि फुडं पडिवजइ नेय सद्धम्मं ॥५३।।
सविवेगो पुण धर्म काऊण विसुद्धमग्गसंपन्नो । तं नत्थि ज न पावइ कल्लाणपरंपरं परमं ।।५४||
इय मुणिणा वित्यरओ जइगिहिभएण साहिए धम्मे । गिहिधम्मो पडिबन्नो जइधम्मस्सासमत्येण।।५५॥
पुन्बावराहमलखालणिकपच्छित्तजलपवाहेण । नीओ अप्पा सुद्धि टिएण मुणिपायमूलम्मि ॥५६॥
तो तत्य अहं दिट्ठो तुह साहणिएण, भणइ तो इयरो। अणु जसु रजसिरि मुणिदंसणो मए पत्तं ॥
चतुर्दिस्वपि तेन प्रेषित साधनं ततः सोऽपि । प्राप्तः साधनिकेनानीतस्तस्य पार्थे ॥४३॥
तेनापि पृष्टो भ्राता मुनिपार्धा निवर्तमानैः । युष्मामिः किमनुमूत, सागरचन्द्रस्वतः कथयति ॥४४||
अपशकुनाद् वलितः पुराभिमुखं यावत्तावचौरैः । आहत्य लगुडेः पातितो घरणिपृष्ठ ॥४५॥
वस्त्रादीन गृहीत्वा लिप्त्वा वदने वस्त्रमहम् । यद्धो वृक्षस्य मूले गतेषु चौरेषु पयिकेन ॥४६॥
तत्रागतन दृष्टः करुणया छोटयित्वा मे दत्तः । शालिकरम्बो निमशम्बलात्तथा पायितः सलिलम् ॥४७॥
ततश्चिन्तितं मयेति सत्यं गुणचन्द्रमापितं जातम् । शकुनोऽप्यशकुन एव मुनिमहात्मा मया गणितः ॥४८॥
फलितो मम मनोभावस्तस्मादधापि मुनीश्वरं गत्वा । क्षमयामि तत्र पुण्योदयेन यदि कथमपि प्राप्नुयाम्॥
इति चिन्तयित्वा चलितो दृष्टय मुनिस्ततः प्रणम्य । निजदोपं प्रकटप्य क्षमितो मणितमय मुनिना ॥५०॥
धर्माधर्मयोः फलं सततं प्रकटमिह येदयन्नपि । माविमद्रो विज्ञानातीतरश्च न जानाति कथमपि ॥५१॥
एक एप संसारे शरणं जीवानां नियमतो धर्मः । अन्यत् पुनः सर्वमपि खलु दुःखाना निवन्धनमेव ॥१२॥
अज्ञानान्यो जीवः कषायवशगश्च विषयगृद्धय । दृष्टं कथितमपि स्फुटं प्रतिपद्यते नैव सद्धर्मम् ॥१३॥
साविवेकः पुनम कृत्वा विशुद्धमार्गसंपन्नः । तद् नास्ति यन्न प्राप्नोति कल्याणपरम्परां परमाम् ॥१४॥
इति मुनिना विप्नरतो यतिगृहिमेदेन कथिते धर्म । गृहिधर्मः प्रतिपनो यतिधर्मभ्यासामध्येन ॥६५॥
पूर्वागराधमतभालनेकपायधितालवादेण । नात आत्मा शुद्धि स्थितेन मुनिपादमूले ॥५६॥

mutnा गोमा in इणियापमापी भए पगो। भिगाया, किशमिणा रक्षणं पाजण ॥५॥ नीनगर्ष गुणगी निपपारामि नामगिरे उ । मागरनंही निर कार नरिंदरम गुणनंदो ॥१९॥ टिमणगन पुगाना शापि पदिय नमः । भगा नरिंदो एमा अमेवि, ममो नरवगिनी ॥६॥ गुणगानी गागरपंटोनिमुपानणयनुभो । टेगि मुणि गंतु गुणनि धम्म, तभी राया ॥६॥ मपण पहिरना गुणवहानामा भने ! सम्मामिगमतर नासपीए, निवरपमुहा ॥६२।। मंदेऊन मारपणा निपनियगिग, गुणदो । एगपंदो इन गपणं पभावए परपण पपमो ॥६॥ गागापंटो पर लिए गम्भिनं । निगियमिण कुटुंउपरपरिपूरणं होइ॥६४॥ गुणपण मरिर अणिगं दिनवि शिविरभंगीहि । मिमिमाणनरिमो मणिनंतोषि नो ले॥६५॥ विध गुणपगिरि रमा दयण रोपि ईगाए । दरिणपिसाए सहा पीरिजा मददं तो ॥६६॥ भाभोपालीम पाल भूमिण गुभममाम । पन्धुरि फरणीए तह कापूरादिलाई ॥६॥ पिण भूिमीए मामा मेण कोरि फम्मपरो । अरमाणियो सरूवं ते पयहइ मिन्टनास्स ।। मी मग उानिय गरि गुनाए । मन्य पहाफिलंनो सो परिउ बनरो जाओ ।।६९।। मनी भापारपाले मुपग्गी मणुगमम्ममणुभूपं । पपग्यमणुरवतो मं च कुदेवत्तमणुपत्नं ॥७॥ पापागो भागसीए मिणिभरणेगु । संपपभोयणेगु य उजमिउ पनमणुपत्तो ॥७॥ सन एव मायनिकन, भजति तत इतरः । अनुभुत्व राज्यात्रिय मनिदर्शनतो मया प्राप्ताम् ॥१७॥ न मार: ममानि मुनिपारममाश्तो मया माल । मिनधर्मः, किमनेन राम्येन पापकायेंण ! ॥१८॥ नमो जन गणपन्द्रो निनादासे नपनि स्वगृहे । सागरपन्द्रस्तिष्ठति कपयनि नरेन्द्रम्य गुणचन्द्रः ॥१९॥ मुनिदर्शनपूवान राति सभा यामि पन्दितुं तमग । गणात नरेन्द्र.एमो वयमपि, ततो नरवरेन्द्रः ॥१०॥ गुगपन्द्र सकसः गागरणन्द्रोऽपि मुमतिजनायुतः । वन्दन्ते माने गत्या शृण्यन्ति धर्म, ततो रामा ॥१॥ मम्पा नियने गुणमन्द्रोणुमतान्यन्ये तु । सम्यक्त्पमात्रगपरे यथाशक्ति, नृपतिप्रमुखाः ॥१२॥ पन्दिावा माधुं प्राप्ता निजनिजगृहेषु, गुणचन्द्रः सिणचन्द्र इन गगर्न प्रभावयति प्रवचनं प्रयतः ॥६॥ सागरगन्द्रो हे व्यवदरत्ययति च तन्मात्रम् । याव-मात्रेण कुटुम्बोदरपरिपूरणं भवति ॥६॥ गुणनन्द्रण स्वविभवेऽनिर्श ददस्यपि विविधमनिभिः । मिप्याभिमाननटितोऽनुनीयमानोऽपि नो लाति ॥११॥ दिश गृणचन्द्रौद दपते.ष्ट्वा सोऽपाया । द्रविणरिपासया तथा पीयतेऽतिददं ततः ॥६६॥ आयोतिकादिमियं चोले पुरणं कुमुग्भसंमियम । कस्तूरी करण्या तथा परादिद्रयाणि ॥१७॥ गृहीत्वा लगभूमी यास्यय सेन कोऽपि कर्मकरः । मपमानितः स्वरूपं तत्प्रकटयति म्लेंच्छनायास्य॥१८॥ सनमा समुदाय लाति लिपति गुमौ । तत्र प एललान्तः स मृत्वा ध्यन्नरो जातः ॥१९॥ तनोऽतिमारफलं स्मरन् मनुनजन्मानुम्तम् । प्रत्यक्षमनुभस्तथ कुदेवत्वमनुप्राप्तम् ॥७॥ गाबमानमा

सुपासनाद-चरिपम्मि-
राभवायसुकयवसा पढमवए चैव पाविउँ दिक्ख । परिपालिऊण सम्म विहुणियकम्मो गओ मोक्स ।।
गुणचंदोवि हु सुचिरं गिहिधम्म पालिउंगहियदिक्खो । सह भजाए काउं कम्मखयं मोक्खमणुपत्तो||७||
परदब्वहरणविरया निरयाइदुहाण ते खलबरिया । सोहगगसंगचंगा सग्गसिरी तेहि निरुवरिया।।७४||
अदत्तदाणविरया विस्सासपयं हवंति सव्वेसि । किर्ति सुहं च विग्लं पावंति इहेब जम्मम्मि ॥७॥
परलोए धणहाणी न होइ सिन्झइ समीहियं सव्वं । चिंताइओवि ध्रुवं जायइ सुहसंपयालाभो ॥७६।।
इय अइयारविसुद्धं तइयवयं जेहिं दुद्धरं धरियं । वभंडमंडवोपरि कित्तिलया ताण वित्यरिया ॥७॥
• इति तृतीयाणवते पश्चमातिचारविपाके सागरचन्द्रकथा समाप्ता।
॥ तृतीयमणुव्रतं समाप्तम् ।।
पश्चात्तापप्रवृत्तो यथाशक्ति जिनेन्द्रमवनेषु । संघप्रयोजनेषु चोयम्य प्राप्तमनुजस्वः ॥७१।।
तद्भवकृतसुकृतवशात् प्रथमवयस्येव प्राप्य दीक्षाम् । परिपाल्य सम्यग्विधूतकर्मा गतो मोक्षम् ॥७२।।
गुणचन्द्रोऽपि खलु सुचिरं गृहिधर्म पालयित्वा गृहीतदीक्षः । सह भार्यया कृत्वा कर्मक्षयं मोक्षमनुप्राप्तः ॥७३॥
परद्रव्यहरणविरता निरयादिदुःखभ्यस्ते खलूवृत्ताः । सौभाग्यसद्गचङ्गा स्वर्गीस्तैनिश्चितं वृता ॥७॥
अदत्तादानविरता विश्वासपदं भवन्ति सर्वेषाम् । कीर्ति सुखं च विपुलं प्राप्नुवन्तीहैव जन्मनि ॥७॥
परलोके धनहानिर्न भवति सिध्यति समीहितं सर्वम् । चिन्तादितोऽपि ध्रुव जायते सुखसंपल्लामः॥६॥
इत्यतिचारविशुद्ध तृतीयप्रत येईपरं धृतम् । ब्रह्माण्डमण्डपोपरि कीर्तिलता तेषां विस्तृता.॥७७॥

जो वजा परदार सो सेवह नो कमाइ परदारं । सकलचे संनुट्ठी सकलचो सो नरो, होइ ॥१॥ उल्लसइ जसो किनी वियंभए यिरंति पुरिसत्या । पादारजियो इह भवेवि जह वीरकुमरस्सा२॥ तथाहि पुरिमुत्तमक्यसरण सुरयणमहिय सुपायकुलभवणं । अस्थि पुरं मुपमिदं गलहिम्म नव मिरिनिया। निलो फलाण फलाणमंगओ गपघाहिं संघडिभो । यडियनिहालसम्मी राया रिउपदो नामा सत्यि पिया परंभविभमा विभमाण कुलभवण । भुवणसरकपलिणी इरफालसिरीनाम सिरिभरण| विसपहसताण नाप नगमो अहलया जाओ । नामेग वीरकुमरो मणकुमारोष ग १६१! मूरो धारो चाई रुपनसिरसेहरो रिणयलिभो । अविकलकलालमोविससिच गपगो तापिता अह सो अविपडाए आईडयकालणत्यमडीए । पत्नी न पिछए नत्य. एकविससपमिगमा ८ गोविम्हिपहियमो भाव इमो नमो भमद परियणसमे मो । ता निम्तीभूए पिनाइएगाय देगम्मि१९॥ उसपरपमहिसगपगंश्यपमहरिवार्याचनपाईए । भपरिवत्त मित्तल वारिणो जेरि भन्नोन्नं ॥१॥ ह भालजहदामसमापनए मुणिवरम्म । मरणामयबुद्धिमम संझायंतस्म भर्णवरयं ॥११॥ रजो य पहरणाई सरसिल्लाईणि प्रचि खिताई । कुमरवरपरियणेणं लगाईन निरियदोमु ॥१२॥ जो तिरियरममणं पहरणविहलतणं च मन्ननो। कुमरो मणिपभावं पामर मुपिणी परणाम॥१२॥ उपसिइ घरगियोटे से दळं परियणावि तह कुगइ । साहषि धम्मना दाऊण र परम ॥१४॥ पो यर्जयति परदारान्स सेवते नो काचित्रद्वारम् । कलसे संतुए माल मनरो भयौन ॥१॥ उल्लसति यशः कीर्तिर्वि नृम्भते विस्तृणन्ति पुरुषार्था । परदारवर्निन ह मऽपि यथा वीरकुमारम्य ॥२॥ रणोत्तमकृतसद(आय)नं सालमहित मुपोतकुलभवनम् । अनि प्रसिद्ध जलमेल मि श्रीनिटापन् ।।११ निलयः कलाना कल्याणसंगतो गजपाभिः संघटितः । पारतविभपस्वकारों गारिनो नाम ४॥ स्यास्ति मिया रतिरम्माविरमा रिभ्रमागां कुलभवनम् । मुवनमरः कमलिनीय कमलभानाम भवनम् ॥९॥ विपरामसक्तयोस्तयोस्तनयोऽसान्या मातः । नाम्ना वीरमार: मन कुमार इव RT It যু ঘৰণা হয়িং-মা নিযঙ্গলিশ সকল লালবাবাদাষ পৰসাৰি। ১{} अथ सोऽनिविकरायागासेरकहनामिटन्याम् । प्राप्तो न परपनि मरिमादिन । तो विस्मितहदयो बाददितस्ततो भ्रमति परिमनसमेनः । तापनि कुराममान पत्र दो ॥२॥ আঞ্চমঘাষসহযাবসাময়িকা। সবকিশিম্পলি বাংলা ধান ! • যা যথাশবাবরি মুবিন। অসামুৰমেন দাতাসে নং } }} इतब्ध प्रहरणानि रमासादनि शनि शिनि ! मारपरिमनेन सम्मानिन विष तस्लिम प्रहामवियर र मन्यमानः । कुमानिसमा सम्म मुनेपरला ३७० सुपासनाह-चरिअम्मि- तथाहि को नाम पुरिसयारो जीवे तणनीविणो हणतस्म | को लहइ साहुवायं घायंतो धेरपंगुलए ॥१५॥ पगस्स पाणनासो कीरइअन्नो फुरंतपरिओसो । सचमिणं जं मारइ गामिल्लो गोदहिल्लाए ॥१६॥ सीउण्हतण्डपमुहं किलेसमसमं सहति मोहंधा । इत्येव भवे पावा कुप्परमाणुट्टियकिणोहा ॥१७॥ सन्वाणवि पावाणं पावमिणं नरयकारणं परमं । पाणिवहो तह सोवागर्जीविया मंसपरिभोगो ॥१८॥ सर्वसिं जीवाणं निमनीयं वल्लहं सयाकालं । मरणं पुणो अणिर्ट पसिद्धमेयं जो भणिय !.१९॥ "अमेध्यमध्ये कीटस्य सुरेन्द्रस्य सुरालये । समाना जीविताकासा समं मृत्युमयं द्वयोः॥" दुब्लयणगालियाया पराभवो वंचणं तहा मरणं । जह अपणो अणिढं मुण अन्नेसिपि तह चैत्र ॥२०॥ जं जस्स होइ इटं दिज्जउ तं वस्स परभवे पत्यं । जारिसमिहई दिज्जइ लभइ अन्नत्य तारिसयं ॥२१॥ पगत्य होइ जीयं एगच्छत्तं च रज्जमेगत्य । अन्नयरनाभकाले जीयं जीयाण इट्टयरं ॥२२॥ फिच। - धणबंधवसयणेसुं पुत्तकलत्तेसु चेन सव्वेमु । नियनीयं इट्टयरं अणुभवसिद्धं इमं लोए ॥२३॥ जा माणुसावि ममं असंति रुहिरं पियंति पाणीणं .तो नणु फीडयसाणाइएहि सह को विसेसी सिं १॥ में जीवन सत्तं इरिऊणममरणयं निरवराई । भविखज्जह से मंसं पिज्जइ रुहिरं च तुट्रेडिं ॥२५॥ पोत्तूण नरयपण कि अन्नं मंमभरखणस्म फलं ? । सतेचि पवरभक्खे जपर्वतमालयखणा खंति ॥२६॥ होउ अनगगी तेसि दुभरणी पडउ तदुदरस्सावि । जे भरखंति निम्गा निकरुणा मंसममुइसम॥२७॥ उपविशति धरणीपीठे तं दृष्टा परिजनोऽपि तथा करोति । साधुरपि धर्मलाभं दत्त्वा कथयति धर्मकथाम् ।। को नाम पुरुषकारो जीवांस्तानीविनो प्नतः । को लमते साधुवाद घातयन् स्यविरपलान् ॥१५॥ एकस्य प्रागनासः क्रियतेऽन्यः स्फुरसरितोषः । सत्यमेतद् यन्मारपनि गां दरिद्रो गोदभ्यर्थम् ॥१६॥ शीतोष्णतृष्णापमुगं क्लेशमसमं सहले मोहान्याः । अव म पापाः करिनानुस्थित किणोया ॥१७॥. सर्वेषामपि पागनां पापमेतन्नरककारण परमम् । प्राणिवधम्तया श्वपाकीविका मांसपरिभोग ॥१८॥ सर्वेषां भीवानां निजीवित बालमं सदाकालम् । मरणं पुनरनिष्टं प्रसिद्धमेतद् यतो भणितम् ॥१९॥ दुर्वचनम्मलिगाः परामदो वचनं तया मरणम् । यथाऽश्मनोनटं नानीपन्येषामरि नये ॥२०॥ यद्यम्य भवनी दीया तन्म्य परमवे मार्यम् । याहशामिह दीयते सभ्यतेऽन्यत्र न ॥२९॥ पर भवति जाविता रायमात्र । अन्यवानाचा जीवित जीवानामिष्टतम् ॥१९॥ स्वारसम्बन्ध पुत्रदेव सोनु । निजजीवितमिष्टतरमनुमगिदमिदं लोके ॥२३॥ यदि माना रिमामयभन्न गरिं शिवनि प्राणिनामा ततो ननु दीरधानादिकमर को AT ! परन्त मतं हवा निगवन् । मस्यनेम्य ममि पावते पितुष्टः ॥२॥ मामा रहने यिद पम्य परम सम्यपि प्रयामा यदम mat ।

उपनं :-- - पासमा अमरो मायरसगमगी। निपमा संकग पुगणाराहपाणि ॥२८॥ दागरण मंगागं ा प परिपनी नरमा नियमे फोतिकिपि, ननिय मणिनि सहाणे॥२९॥ गामापा मारा रमा हा परिषरहा नापंशलेगु पर विभी गो रिनिमांगी ॥३०॥ को मानिनीय मानगोवि परंप नाय दम परसा फगपरगुपनंते साहस एणमि परिसन्मि॥३१॥ प्रोमगा पनरम परोपणपर भासिनेमि। पुननिभोगिरमा फरिय अमेहि सहाविमो॥३२॥ जगामए सिम नतिरमितं तभी मां मारय । उपउपसपत्यो नं जुन्ना पण ते देवो ॥३३॥ नाफाप, पीरतुमार विग्मिा अमे। सच्चे भणेति कुमरा जो उपापड पई फर्णय ॥३४॥ गोमा से, पारसुपारं नमो भगा गया। किमपि तुर्म न भणसि, सोमणान मन्स मपमेयं । में स.एप करिमी पुनिभोगी सरगी नियो । सोशिप तापस हिमो पोडेउमाइन पया॥३६॥ ाण भाटियागो मपिनी नमो पोति । समापा से जेसि फरेण नाईए नरवणो ॥३७॥ मापदणारिणा मनाई तो ये परिसं । भरियपरं भरिपपरं बदे दविणं च धम्मो या॥३८॥ निप्पतियोयोजितनात् । भधर्मानर्षशोकाना विपरीतात् सद्भपः ॥". पायोपिप जोन्गो माहगारी जो नएगा | इसरो उग भनएणं पनरस लाते समन्जिणिही। मनिमादिरानं अमापं इसी सपायरिती । सुम्भपि माम्म मनसपारंप उरणेही ॥४०॥ पण जननिता दुरभिः पतनु मनुष्यादिये मशन्ति निःशूका निकरणमा मौसमशुचिसमम्॥२७॥ मानिया सार: संभातरमसम्पावः । नियमपनि संकल्पेन मल्लानपराधमाणिवधम् ॥२८॥ रदारश्न मौसमक्ष तपाच परिजनस्तस्य । नियम यति कोऽकिमपि स्खल, नया मुनि यान्ति त्याने । माया मारा राश Pटा मनिपरीक्षार्थम् । यथा पायालेषु मया स्थापितो यतिधति नियोगी ॥३०॥ सोऽतिनिपुनधादनको मारया तत्र दक्षान् । कनकस्योत्तपमानान् पयपत्येकस्मिन् वर्षे ॥२१॥ भन्यो भगान पन्ना भानस्याहमिहापामि । पूर्वनियोगिन र कयितमामाभिस्तथाप्ययम्॥२॥ Fift मया विशन पाव-मावं ततोशमारकम् । उत्पादयितुमममों यह युज्यते कोतु नद् देवः ॥३॥ तस्मादिह दिव्य, बारामारं विवर्यान्ये । सर्वे मगन्ति फुभारा य उपादयति यहु कनरम् ॥३४॥ स्थापना देश, पोरमा यो मति राना किमपि न मनासि, स भगति न मम मतमेतत् ॥ पतातेन कथितः पूर्वनियोगी भएको निपुणः । स एव सातस्य हितः परियितुं न कहति मगः ॥२६॥ सभापतिमानो मपति समृद्धिम्ततः प्रन्ति । व्यवसायास्ते येपो कोण नीत्या नरपतेः ॥२७॥ उससे याबिन बिनाऽनीति ततय प्रतिवर्षम् । अधिकतरमाधिकार व द्रविमं च धर्मय ॥२८॥ मान् मयम एर योग्योऽधिकारी यो नपेन लानि धनम् । इतरः पुनरनयेन पपाश एक्षान्समजयिष्यति ।। सय नियोगी भूरा पमन्यायमयं समाररिप्याते । स युभारमप्यधर्ममयशःप्रारं पोपनेष्यति ॥१०॥ .

३७२
सुपासना-चरिम्मि-
किञ्च ।
परम लक्खे एम्मि बच्छरे जइ परं उवजेही । विइयम्मि तचउत्यं तत्तइयं वा उवज्जिन्ना ॥४॥
तइयम्मि बच्छरम्मी अजुत्तदाणो तहिं जणो होही । ता लक्खपि न होही होही सचं इमं वयण ॥४२॥
अत्युपादानमर्थस्य प्रजाभ्यः पृथिवीभुनाम् । दुग्धमादाय धेनूनां मांसाय स्तनकर्तनम् ॥
तो नरनाहो चिंतइ लहुओवि इमो वएण सव्वेसि । अइगरुओ बुद्धीए, ता रज्जधुरं इमो धरिही ॥४३॥
ताजइवि अहं मच्छरिजणाउ एयस्स कहवि हु अवार्य रक्खेतो पयडिस्सं न रज्जपयजोग्गयमिमस्स॥४४॥
'तहवि हु एयस्संगठिए गुणे तह जणाणुरायं च । पच्छाइ न सक्का इय चिंतिय भणइ तो एवं ।।४५॥
वच्छ ! इमे सब्वेवि हु कुबुद्धिणो बुद्धिमं तुम चेव । ज सव्वसम्मयाओ विवरीयं भणसि इय एवं ॥४६॥
ता अन्नविद्वत्ताए तुझ न सोहइ सिरीइ परिभोगो । नियबुद्धीए अवन्ना होइ कया जं तए एवं ॥४७॥
ता मुंच विहवमेयं देसं च इमं जमित्य देसम्मि । तुह बुद्धीए पभावो संतोवि न होइ अइपपडो ॥४॥
तो नरवरस्स पाए नमिऊणं निग्गओ तो कुमरो । मइसागरमंतिसुएण विमलनामेण ससहाओ ॥४९॥
'पच्छन्ननिवनिरूवियदेसतरपहिययेससुहडेहिं । अणुगम्मतो सययं संपत्तो कोसलपुरम्मि ॥५०॥
पुरपरिसरसरतीरे विस्समिओ जाच चिट्ठइ कुमारो । ताव हलघोलमुहलो उच्छलिओ तूरनिग्धोसो ॥५१॥
तो पुट्टो कोवि नरो वत्थव्वो विमलमंतिणा किं भो! । कोवि हु महसवो इह जे सुबइ तूरनिग्योसो १।।
तो सो कहेइ रणधवल राइणो अत्थि कुरुमईनामा । नियपाणाणवि अहिया दुहिआ नरसिणी कमा ।
तो तप्पिउणा आराहियाए कुलदेवयाए इय कहियं । जस्सन पट्टइत्यी कंठे खिविही कुसुम्मालं ।।४।।
पञ्चदश लक्षानेकस्मिन्वरसरे यदि परमुपार्जयिष्यति । द्वितीये तञ्चतुर्थं तत्तृतीयं वोपार्जयेत् ॥४१॥
तृतीये वत्सरेऽयुक्तदानस्तत्र जनो भविष्यति । ततो लक्षमपि न भविष्यति भविष्यति सत्यमिदं वचनम् ॥
ततो नरनाथचिन्तयति लघुरप्ययं वयसा सर्वेषाम् । अतिगुरवुया, तस्मादान्यधुरामयं परिष्यति ॥४३॥
तस्माचाप्य मत्सरिजनादेतस्य कथमपि ह्युपायम् । रक्षन् प्रकटयिष्यामि न राज्यपदयोग्यतामस्य ॥४४॥
तथापि तस्यास्थितान्गुणांस्तथा जनानुरागंन । प्रच्छादयितुं न शक्या इति चिन्तयित्वा भणति तत एवम् ॥
घन्स ! इमे मोऽपि खलु कुबुद्धयो युदिमांस्त्वमेव । यत्सर्वसम्मताद् विपरीत भणीत्येवम् ॥४॥
तस्मादन्याणिनायास्तव न शोमते प्रियाः परिभोगः । निजयुद्धेस्यज्ञा भवति कृता मस्ययवम् ॥४७||
तस्मान्नच विमयपेनं देश में यदा देशे। तब बुद्धेः प्रभावः सन्नपि न भवत्यतिप्रकटः ॥४८॥
नतो नरपरस्य पाशे नचा निर्गतस्ततः कुमारः । मतिसागरमन्त्रिसतेन विमलनाम्ना ससहायः ॥१९॥
मच्छ सन्पनिरूपिददेशान्तरपधिवेपमुमटः । अनुगम्यमानः सतत संपातः कोशलपूरे ॥१०॥
पुरपश्मिरमरम्नीरे विधान्टो पावत्तिष्ठति कुमारः । तावरकलकल मुसर उन्मलितपूनिष|पः ॥११॥
ततः पृष्टः काली नगे वाम्नव्यो पिमलमन्त्रिगामि भोः । योऽपि हि महोत्सय ६६ या भूयते तूर्गनियारः ।।
मतः ग कक्षपति ग्यदलरागम्याति कामतानामा । निमायोऽध्यापिका दुहिता नरोपिगी कन्या ॥५३॥

, पोरकुमारकहा। सो कुमरीए भत्ता अणुरता नम्मि निन्धियं होही । नो पूइवि परकार कुमार आरोविरं गरि ॥५५॥ मुको निरंकुसो सो पुरमो वनंतपूरनियरेण । तेणवि मालिपप? गंतूण फरे कपा माला ५६।। नरखइसेणाहिवमंडलीयसामंवयंतिपरिकलिओ । सो इन्हि पुरंपन्झे कपररमालो परिममइ ॥२७॥ इस फदिऊण विगए तम्मि नरे जाब चिट्ठए विमलो। तो सरसणेण पत्नो पकरी तस्म दिद्विरा ॥५८॥ विगलनविमलमयजलपरिमलवममिलियमुद्दलभपरउले । तं पिन्छिण इतं विमलो पंडियोहए परं ॥१९॥ जाताखणेण पत्तो हस्थी कुमरस्स मंनिहाणमिम । फरकलियफुगुमपालं खिविय कुमारग कंठम्मि॥६॥ नियखपे आरोवह वीर कुमारं फरे करेऊण (रायाविपरितहो तं दहें मरणममम् ॥६॥ कुमारीरवि सो दिहो भनन रापनलहरिपरिकलिभो। अपपजलहिल्य महसां सांगियो पुमिनिमाए । आराया फरिदमग मुवनासं तुरंगममाम्मं । कुमरम्म धूलिझाडारणीए दाम गिरिपुलं ॥६॥ छायालग चिप कुरुमईए कुमरीए सह कुमारेण । फारइ पाणिग्रहणं मनोमियमपरमगारपरं ॥६ गामसहस्स पाणिरस मोपणे देइ अपणो पचरं । पामापं नरमाहो, विगमा तन्यहिनो कुममें ॥६॥ जणमो कुमरम्स मयं पेमिपपच्छमपुरिसरयणाभो । सो युनंतमिमं अनि पुरयाणगो नामो ॥६६॥ पाणिग्गादिवसेस य नरनाहणं निपम्पि भवणम्मि । परिभुनंतो मंमाउजिय निधभो इपणे ॥६॥ जह कि एपं, तत्तो कुमरेण जाव कहिउमादनं । सो रापा भणा भगाउरेण गोपनमा पुरी ॥६ ततस्तात्पाऽऽरापितया फुलदेवतयेति कथितम् । यस्याप पट्टदस्ती कण्डे लेफ्यात कुशुपमालाम् ॥१४॥ सयुमार्या भोऽनुरक्ता समिसिधितं भविष्यति । ततः पूजयिन्या पदकारण कुमारीमारीयोपरि ५५५ मुक्सो निराः स पुरतो बापमानतूर्यनिकरेण । तेनापि मालिकपटे गन्दा परे कृता माला ॥५६॥ नरपतिसनाधिपमालिकसामन्तमन्त्रिपरिकलितः । स इदानी पुरमध्ये कृत करपा परिप्रमति ॥५॥ इति कथयित्वा पिरले तस्मिन् नरे यापतिउति विमलः । तमगेन प्रात: हरी तम्य शिरथ ॥१८॥ विगलद्धिमलमदअलपरिपलवामिलितमुसरसमरकुलम् । संयन्त रिमलः अनियोति बारम् १९५ यायाक्षणेन प्राप्तो हस्ती कुमारस्य संनिधाने । करकलितमुममाला लिया मारम्य ॥६॥ .निस्कन आरोपयति धीरकुमार को पत्या । राजापि मत परितुष्टतं त्या मदनम्मरपम् ॥११॥ कुमापि सोऽनन्यलावण्यलहरिपरिवर्तितः । अमृतालविवत्सहसा तरहिनः पूर्णिमानिया ARRH • अपराज करिदशक सुवर्णलक्ष सुरजमसहसम् । कुमारस्य हितोरनादन्या दत्त्वा वि ॥ Pापालानेष कुरुमायाः कुमार्याः सह कुमारेण । कारयति पाणिमहण संत पितमाहन यम् ॥१॥ मापसह पापोंगने ददायारमनः भवरम् । मासाद मरनायो, मिलमति तत्र दिन कुमारः ॥६६11 - সব: মাং Fয মাইনম্যাথষষনা। মূলৰমিমাংসাশী । tংtt पाविप्रादिवरेण प नरन्थेन मिजे भने । परिधानो मांसाविति यः कुमारः ॥१७॥ पया कमेलन, ततः समारेण यावरकपयितुमारभम् । यो राग मन्यमानेन तप : CE सुगमनार भरिमरि- विशाउ परंडा झिम्मि । पारिनउ पागो रसईए मंगरस, तो रमा ॥१९॥ दंत्रक तनो विनाम रिममे भगिमो । कुमरंग निको सुनाउ ममरम अभागे100 पचिकिमान दोन मने, कहो य एएसि । नरयरस परमऊ मगिजा पम्मस मेसु ।।७१॥ समावस्या मेमभारागे दोमा । कहियं न पसंगैग नागिहिसम्माग गरिया अली अगुतगरिनडी मसाभिागिरो । तं सोउं नसणो रिसममो तस्मि परमाणो ॥७३॥ निमाविक पाली मामी नाग लेग पडिन । मारिभोगातिमागेण सर देगुरूनगं 11000 बा अपरिसिमामा इत्या समणुषगा । मंशामपए एवं विमलो तीर कुमारो ||७ गलन भागे निमंति परसहारा । निमंतिसिष्ट्रिपरिभारिपा तातो॥ fit पागे पेगिपम्हि परोगान मुगनि गइपरमिमं परोपरंता कमेण गmall teri Tणगु ना! । ताकापनं तं नि भगा कुमरी ॥ namitrafमागी पीए । नयाप सनि परिमे पुण नानी । frarrrrrrrintmगा। ने परोये नामि गाणायामसि ।।१०॥ Dil FEET तुम्ह । देगेमि तिपि, frपुण गातहि पनि ॥१॥ rretiritग भार मागि! | निगमो पुण गदम्पदाणगो मणुपमा rren, for m! fण । नायागु मणमे मान मनिगई ॥ ficer in a मा बन पायो माग, न सा Item ... - rat मा । मग ना भूगता मा गामा 1 ॥॥ मपान नगरस्य परमग मशाब || Trtisinान प्रान पिनाम्म ||२ 4. नानामि कमान i... REATREATREAnamrat ||" ** FREET #ARMAam मा " Crisis RITALIAnti 144 ( It 1 माजीinufter Emit 44 ***** Biममा Hot or permiriti irani 12... - Marathaenit ....... .. .. 1, ... farait # tratri 4:21 attarai init ३७५ ঘামাকেয়া। मा भणइ नि कमरो संझाए अन मन्म आरासे । पच्छन्ना एह, सभी भणइ नियों फिजए एवं 1८५ नह चैत्र फर्य रमा, कुमरेण अपणो समाराम । पसाने पहंगम्मि उाविओ नम्वरो पपरे ।।८।। भर फेगाव उमेण निग्गंतु नियपराओ पटिहारी । संपत्ता उपनिटा कुमरेण भणिउमाढता ॥८६॥ नयादि- इहलोप होऊ परलोए नरपकारणं विसपा । तं सरामिणं जायं वायसमंसंपि उच्छिद्रं ॥८॥ सेपेगु नाम विसए दुग्गाहेजवि होइ नई सित्ती । भविखजउ उच्छि8 जइ मिदं होइ भुतं lalll मुत्तेहिवि विसरहिन होइ तिनी इमस्स जीवस्स । परलोए नरयगई दो दंडा कह सदिति ? ॥८॥ जीरि चिरं भुत्ता विसपा तियसत्तणम्मि सग्गेमु । तहवि.न तिची जापा बहुसापरसंखकालेण ॥९॥ तो कर निनी होइ इमेरि तुरडेहि विमयमोरोहि । तह थेवकालिएहि माणुसमम्मम्मि भुत्तेहि १ ॥११॥ नावि जगंतुकरिसं आवायमणोरमा इमे बिमया । तहवि परिणामविरसा किपागफलोपमा पावा ॥९२|| मम्मा विसए परिवग्निऊण इंदियमणाई दपिऊण। नाऊण मोक्रवमग्न तम्मि सपा उज्जम कुणसु ॥९३|| मोरवरस पुणो मग्गो सम्म सम्मत्तनाणचरणाई | ताई व मपाई कहियाई तप्पुरो तत्तो ॥१४॥ पटियुद्धा परिधारी, पीए पहरम्मि सिटिणी पना ! जाणियमझे पदम सिविर पडिबोहए बीयं ॥१५॥ सावि तहा परिषदा, मंपना सचिरभारिया तत्तो । रयणीए तइयजामे मावि सुमन्गम्मि संदविपा ।।९६॥ निपपिद्विपरराओ टाविउण तामोवि जपणियंतरिया । परिपा कुमरेण, तओ संपना रायपत्तीवि ॥२७॥ सफलयअनक एय तस्मात्विमिह वत्स इति विकल्पेन । व्यापारय जनमेतं यत्र वा तत्र वा निजल्या ॥८॥ सतो भणति नृपं घुमारः संध्यायामप ममावासे । मच्छन्ना एत, ततो मणति नृपः क्रियत एवम् [1<!! साव कृतं राशा, शुमारेगारमनः समासने । प्रच्ने पत्यके स्थापितो नरवरः प्रवरे ॥८५॥ अय केनापि उपना निर्गत्य निनगृहात प्रतिहारी । संभाप्तोपविष्टा कुमारेण भणितुमारधा ८६॥ इह लोके दुःसहेतुः परलोक गरककारण विषयाः । तत्सत्यमेतरजातं पायमगांसमप्युछिएम् ॥१७॥ सवस्य नाम विषयान् दुर्गतिस्तनपि भवति यदि तिः । मध्यतामुच्छिष्ट यदि मिष्ट भवति मुन्यमानम् ।। मुक्तारि विषयैर्न भवति तृप्तिरस्य जीवस्य । परलोके नरकगतिद्वी दण्डौ कथं सोते ! ॥८९॥ सीमिरं भुरता विषयात्रिदशत्व स्वर्गेषु । क्यापि न तृप्तिर्जाता बहुसागरसभ्यकालेन ॥१०॥ सतः कथं तृप्तिर्भवत्येभिस्तुविषयसोस्यैः । तथा स्तोककालिकर्मानुषजन्मनि मुस्तैः ! ॥९॥ यपि जनपन्नूत्कर्षमापानमनोरमा इमे विषयाः । तथापि परिणामविरसाः फिम्पाकफलोपमाः पापाः ||९२॥ सम्माद् विषयान परिवन्द्रियमनांसि दमित्वा । शारया मोसमार्ग तस्मिन्सनोपमं कुरुप्य ॥१३॥ मोक्षस्य पुनर्मागः सम्यक्सम्यात्वज्ञानचरणानि । नानि च सभेदानि कथितानि तत्परत ॥२४॥ प्रतिसुद्धा मनिहारी, द्वितीय प्रहो प्रेष्ठिनी मा यवनिकामध्ये प्रथमा लिप्त्वा मतियोधपति द्वितीयाम् ॥१५॥ सापि तथा प्रतियुद्धा, संपाला सचिवमार्या ततः । रमन्यास्तृतीपयामे सापि एमार्गे संसापित ॥९ उपासनाह-परिप्रमि-- ता अणुनाणसु जामो, कुमरो चलियो समं नरिदेण । मुक्को थक्को नमिउं पत्तो रायावि धवलहरे।। १२६॥ सो विहियगोसकिन्चो आयसमागएण कुमरेण । मह किर जा पिस्सइ ता पुव्युत्तरदिसामागे!।१२७॥ अइअचभुयतेय पसरं दद्ण भणइ पडिहारं । किं एयंति तो सो खणेण नाऊण विन्नवइ ॥१२८॥ मह इह कोवि मुर्णिदो केवलनाणी समोसढो तस्स। वंदणहे देवा उविति तैसि दमा दित्ती ॥१२९॥ तो कुमरेण समं चिय राया कज्जतराई मोत्तूणं । सव्वाए इड्डीए पत्तो तलंदनिमित्तं ॥१३०॥ उपविट्ठो वंदित्ता विहीए सह परियणेण तो कुमरो । धम्मरस दायगंजाणिऊण तं अपणो भणइ ॥१३१॥ भूनिहियजाणुजुयलो भालयलकयंजली पुलइयंगो । जह वीयरायपयवि पत्तेणवि सामिणा मन्झ ॥१३२।। गरुओ को पस ओ जं दंसियमप्पणो चरणकमलंः। अह राया भणइ अहं कुमार ! एवं पुणो मन्ने । काउं अणुग्गहं मह मणोणुकूलेण दिक्खदाणेण । इय आगमो पहूण, भणइ मुर्णिको फुडं एयं ॥१३४|| तो परिसं उटुंति वारिय सह परियणेण पवरेण । कुमरं करेण पित्तुं गंतु मुणिउग्गहाउ बहिं ॥१३५।। मउडाइअलंकारे अप्पइ कुमरस्स, परियणं भणइ । एसो तुम्हें राया, तस्सहिओ पणमिउ कुमरं ॥१३६॥ केवलिणो पपमूले गिण्हइ दिक्सं निवस्स भज्जावि । पुच्छिय नव नरिंदं नियदुचरियस्स मुद्धिकए । डिवज्जइ पब्वज्ज अनाउवि कईवि रायपत्तीओ। राया केवलिण दिक्खिए य वंदित्तु उठेइ ॥१३८।। मुणिनाहोवि हु नरनाहपज्जुवासिज्जमाणकमकमलो । कइवि दिवसाई गई विहरइ विविहेसु देसेसु ॥ भणति नरेन्द्रः कुमारं कृतस्त्वयैषोऽनुग्रहो मम । अनुरागविडम्बनानादकस्येति दर्शनन ततः ॥१२॥ तस्मादनुजानीहि याम', कुमारश्चलितः समं नरेन्द्रेण | मुक्तः स्थितो नवा प्राप्तो राजापि धवलगृहे ॥१२६॥ स विहितप्रभातकृत्य आहूतसमागतेन कुमारेण । सह किल यावजल्पिध्यति तावत्पूर्वोत्तरदिग्भागे ॥१२७॥ अत्यत्यद्भुततेज.प्रसरं रष्ट्वा मणति प्रतिहारम् । किमेतदिति ततः स क्षणेन ज्ञात्वा विज्ञायति ॥१२८॥ यथेह कोऽपि मुनीन्द्रः केवलज्ञानी समवमृतस्तस्य । वन्दनहेतोःया उपयन्ति तेषामियं दीप्ति. ॥१२९॥ ततः कुमारेण सममेव राना कार्यान्तराणि मुक्त्वा । सर्वया ऋद्धया प्राप्तस्तद्वन्दननिमित्तम् ।।१३०॥ उपविष्टो वन्दित्वा विधिना सह परिमनेन ततः कुमारः । धर्मस्य दायकं ज्ञात्वा तमात्मनो मणति ॥१३१॥ 'भूनिहितजानुयुगलो भालतलकृताञ्जलिः पुलफिताः। यथा वीतरागपदवी प्राप्तेनापि स्वामिना मम ।।१३२॥ गुरुः कृतः प्रसादो यद् दर्शितमात्मनश्चरणकमलम् । अथ राजा मणत्यहं कुमार ! एवं पुनर्मन्ये ।।१३३॥ फर्तुमनुग्रहं मम मनोऽनुकूलेन दीक्षादानेन । इत्यागमः प्रभूणां, मणति मुनीन्द्रः स्फुटमेतत् ॥१३॥ ततः परिषदमुत्तिष्ठन्ती वारायत्वा सह परिजनेन प्रवरेण । कुमारं करेण गृहीत्वा गत्वा मुन्ययग्रहाद् यहिः।।१३९।। मुकुटाघलकारा पयति कुमाराय, परिननं मणति । एप गुप्माकं राजा, तत्सहितः प्रणम्य कुमारम् ॥१३॥ फेवलिनः पदमूले गृह्णाति दीक्षां नृपस्य मार्यापि । पृष्ट्वा नवं नरेन्द्र निनयरितस्य शुद्धिकते ॥१३॥ प्रतिपयन्ते प्राग्यामन्या अपि कन्यपि राजम्न्यः । राजा केवलिनं दीक्षितांच वन्दित्वोत्तिष्ठति ॥१३॥ मुनिनायोऽपि हि नरनाथपर्युपाप्यमानक्रमकमलः । करयपि दिवमान स्थित्वा विहरति विविधषु देशेषु ॥

धीरपुमारकहा। राया यंपाला पर्य नीईए निणमयं पभावितो । सन्वत्य कपपमाणं मंतिमुपं कुणा अप्पस ॥१४॥ रिउमद्दणनरवरपेसिएण लेहेण जाइ सिरिनिलए । सारपरिवारसहिमो विमम्मि निहित्तरग्नमरो ।। विनायधम्मतत्तो रिउपपणनवरोवि पुत्ताओ । तस्सप्पियरज्जभरो विहिणा परिवग्जर दिरख॥१४२।। राया वीरकुमारो सुचिरं परिपालिकण गिहिधम्म । रणधवलरापरिसिणा पयम्ले गरिय पलानं ।। नाणाविहदेससरोवरेस भवियारविंदरणनिवई । परियोहिणं मुचिरं पचो सूरब निवाणं ॥१४॥ इय पपणमटफहभंगणेण संजणियजणचमकारो । वीरकुमारो पत्नो कल्याणपरंपरं परमं ।।१४।। इह लोएवि अगम्मागमणाइनिबंधणं न पाउणइ । सवनणगरहणीयत्तमिह विमए मोवि दिलुनो। जह इमिणा तुरियवयं तरुणेणवि पालियं निरहयारं । तद अमेवि एवं पालेयलं पण ॥१४॥ ति धतुर्थयते पीरपुमारराला समान " राजा च पालपति प्रना नीत्या निनमतं प्रभावयन् । सर्वत्र कनपमाण मन्धिावं करोरपासपमम् 11. रिपमर्दननरवरप्रेपितेन लेखेन याति श्रीनिलये । सारपरिवारसहितो विमले निहिनराज्यमा १४१॥ विज्ञातधर्मतत्यो रिपुमर्दननरवरोऽपि पुत्रान् । तस्मा अर्पितराज्यमरो विपिना पनि दीपम् ॥११॥ राना धीरकुमारः मुनिर परिपाल्य गृहिधर्मम् । रणधवलराजर्षे. पदमूले गृहीत्वा पत्रापार ॥१॥ नानाविधदेशसरोवरेषु भम्यारविन्दयननिवहान् । प्रतियोध्य पुचिरं गतः सूर इस निर्गमम् ॥११॥ इति मदनगमअनेन संजनितजननमस्कारः । धीरकुमारः माप्तः कल्याणपर परमाम् ॥१५॥ इह लोकेऽप्यगम्यागमनादिनिबन्धनं न प्राप्नोति । सर्वजनगर्हणीयस्यमिद रिपये सोपिसाट tuta यथानेन सुर्यगत सरणेनापि पालि निरतिसारम् । तथान्येनाप्येत् पालयित भरलेन १ron १५ दव्येण अपकाले गहिया येसानि होई परदारं । तागंगमागतो नारी हाना दुपा | साहि:-- धरणीरमणीतिलय निलयपुरै नाम पुरमिह पसिदं । दरियारिद्वपदलगी गगा गोमदो नन्य ||२|| तस्मत्यि पिया सुनमा जसपाली नाम तग पुगिट्टी । नभन्ना जयदेवी नाणं पुगो यग्नामा ॥३॥ सो य विलागी दुईनादिमी मित्तरिदपरिपरिभो । सुरभागकाणगाइम विपण्ड नियमाए इन्छापाशा मह अन्नया काई पचूसे जम्मयानातीरं । पिउणा मह मंगचो का भवियल्यामभो ॥५॥ फयसोयसमापारा नार ठिया तार उनदिमामो । पनलिगनणनालोलिभामुरो पड तन्य मुरो।।६।। तंति दवणं सुदा ते दोषि, मगर तो देवो । मा भागर मो मा ! तुम हिपर्ट अपमि ॥७॥ तुम् पुच्चभयं मह ईना इटा तमो र दई । प्रणा पगामिभो मे ना निगुणा पुलभवपरियं ॥८॥ अहमित्य पुरं रहउदमारिया मामि देवई नाम । तुम्हावामममीचे अहापामोवि आमि नया ||९|| सोमदपनिवसेवी मह भगा, मन्मया य पयाणे । नम्मयनईए तीरे ठिओ नग्दिो मपरिवारो ॥१०॥ मझ पनि मए सद नईए तीरं वदस्म रिटम्मि । चिइ दिनावासो अन्नयणों कोवि कन्यवि या॥११॥ तो ई नइमोइना जलायगाइन्यमाययोवहया । तो संतुनंतुणा मे बद्धा चग्णा, भयंती ॥१२॥ धाहावियं मए तो उच्चुचपरंण फरणसदेण । कोवि न चलिमी ठाणा नहावि में पोकांनीए ॥१३॥ तो केणापि हु भणियं धीरा होसति परिसिय नईए । जमनीहसन्छहाए छुरियाए अडत्ति सो छिन्नो॥ द्रव्येणात्पकालं गृहीता पेश्यापि भवति परदाराः । तत्सङ्गमाचरन् वन इव लमते दु खानि ॥१॥ धरणीरमणीतिलर्फ तिलकपुरं नाम परमिह प्रसिद्धम् । दृप्तारिदर्पदलनो राजा सोमध्वजस्तत्र ॥२॥ तस्यास्ति प्रिया सुयशा यशोधवलो नाम तत्र पुरश्रेष्ठी । तद्भार्या जयदेवी तयों पुत्रो वज्रनामा ||३|| स च विलासी दुर्दान्तेन्द्रियो मित्रवृन्दपरिकरितः । सुरभवनकाननादिषु विचरति निनयेच्छया ॥४॥ अथान्यदा कदाचित्पत्यूपे नर्मदानदीतीरे । पित्रा सह संप्राप्तो वनो भवितव्यतावशतः ||५|| कृतशौचसमाचारौ यावस्थितौ तावदुत्तरदिशः । प्रन्वलितज्वलनज्वालालीमामुर एति तत्र सुर ॥६॥ तमायन्तं दृष्ट्वा शुन्धौ तौ द्वावपि, भणति तठो देवः । मा भैष्टं भो मद्रौ ! युवयोहितार्थमहमेमि ॥७॥ युवां पूर्वभवे ममाभवतामिष्टौ तत इह दृष्टा । आत्मा प्रकाशितो मया तस्मात् शृणुतं पूर्वभवचरितम् ॥८॥ अहमत्र पुरे राष्ट्रकूटभार्याऽऽसं देवकी नाम । युप्मदावाससमीपेऽस्मदावासोऽप्यासीत् तदा ॥९॥ सोमध्वननृपसेवी मम भर्ता, अन्यदा च प्रस्थाने । नर्मदानधास्तीरे स्थितो नरेन्द्रः सपरिवारः ॥१०॥ मम पतिरपि मया सह नद्यास्तीरे वटस्याघः । तिष्ठति दत्तावासोऽन्यजनः कोऽपि क्वापि च ॥११॥ ततोऽहं नदीमवतीर्णा जलावगाहार्थमातपोपहता । ततस्तन्तुजन्तुना मे वद्धौ चरणौ, रुदत्या ॥१२॥ आरटितं मया तत उच्चोच्चतरेण करुणशब्देन । कोऽपि न चलित स्थानात्तथापि मयि पत्कुर्वत्याम् ॥१३॥ ततः केनापि हि भाणित धीरा भवेति प्रविश्य नद्याम् । यमजिहासदृश्या क्षुरिकया झटिति स छिन्न ॥१४॥ - छिदंतस्स य तं तरस अगुपचेण सलिलममम्मि । उपरप्पविद्वारियाए नीणिमो अंतपन्भारो ॥१५॥ तो मह याहाए सो लगे निगमो ममो झति । तो नस्स पंधहि तत्थे। चिपा लहुँ रहमा ॥१६॥ अहमपि नईए गंतु मन्नण काउमागया तत्य | किर चियाए झपं दाई तो भत्तुणा धरिया ॥१७॥ पाए है, नत्तो भए स भणियो जहा परिसियध्वं । इरिया समं चिपाए निकारणधुणा नग॥१८॥ माह पुकारतीए ठाणाओनि न चलिभो सितं तड़या । अन्नेणवि लोएग उहियाए म पुण हरिय॥१९॥ ता पुकारिप सोई अत्ति पविही जलस्स मन्मम्मि । महपाणस्यतणटा तगंज नियनीवियं चतं ॥२०॥ ताप एपम्मि मए नाई जीवामि मुंच पाहाओ । सो भणह मए न सुओ परतणु ! सदो तया तुम || अन्नह कई पवित पाणसमाए फरेमि तुज्य अई। तो भणिमो एस भए पवमिम किंतु मन्स कए।|२२|| पाणा एपस्स गया तो हमवस्सं रिपाए एपरस । परिसिस्सं ता मुंचमुखममु य जे किपि बादा२३॥ जरवि न संचसि तहवि न जा तह पाणे अई चइस्सामि । तो मुका तेण अहं चियं पविटा य दददाय॥ अन्नवमाविससामा सो इमो तुइ सुप्रो समुप्पयो । जापा प अहं देवो यंतरमाईण मम्मि ॥२५॥ इस परिषेण मए तुम्हाणं देसियं नियसरूच । इण्हिं वाराभिमुहं पडिउवयारस्म भाषेण ॥२६॥ पभणेमि किचि जइ मन्झ पत्थर्ण निष्फलं न य करेसि । तो भणियं वरेण भणेहि तंजामिदमह उचिपं ।। ता भणिय देयेणे नईए परफूललबलिलपहरए । चिर मुणी महप्पा ने चंदर दोवि भनीए ॥२८॥ । छिन्दतः तं तस्योमुकत्वेन सलिलमध्ये ! उदरविष्टरिफया नांवोऽन्त्रप्राग्भारः ॥१९॥ तसो मम पाही स लगित्वा निर्गतो मृतो रिति । ततस्तस्य पान्धवैस्तथैव विता लघु रचिता ash মােৰ লঘী গৰা মণ দূরা বগ। কিন্তু রিয্য ধাশী বা নরী মমী খুন। {{ पाहुनाऽदम् , ततो मया म भणितो यया प्रवेष्टव्यम् । भनेन समै चित्तायां निष्कारणबन्धुना नूतम् ॥१८॥ मयि पञ्चत्या स्थानादपि न बलिनोऽसि त्वं तदा। अभ्यनापि लोकेनोपेक्षितायां स पुनस्परितम् ॥१९॥ तथा मनं श्रुत्वा अदिति प्रविष्टो जलस्य मध्ये १ मत्माणरक्षणार्थ हमिद निजीयित सचम् ॥२०॥ समादित्येतस्मिन्मने नाई जीवामि मुन्न पाहुनः । स मणति मया न भूतो वरतनु | गलानदा तपा२१॥ अन्यमा कपमुपेक्षा माणसमायाः करोमि तबाहम् । ततो भणित एप मर्यवमिदं किन्तु मम মাথা ঘুরে যুবরাহয় বিবাদন। মৰম সমান শাৰ ৰ যাকলামে ৫} यपि न मुसि तथापि हि या या प्राणान त्यस्यामि । ततो मुत्ता नाहै चिता परिशर दम्पान । मध्यवसायविशेपासोऽयं तप मुतः समुत्पनः । नाता पाई देवो व्यन्तरजातीनां मध्ये ॥२५॥ इति प्रतिवन्धन मया युक्योतिर्शित निजस्वरूपम् । पानी पभाभिमुख प्रन्युपकारस्य मावेन ॥२६॥ प्रमणामि किचियदि मम प्रार्थना निष्फलोन १ करोपि । नो भणितं बजेग मा पनि ममोरितम् ।। मदा भणितं देवेन नपाः परखनलवलीलनागदे । विधति मुनिर्मदारमा सं वन्देशों द्वादवि भारया ॥२८॥ - १. पारा ३८२ सुपासनाह-चरिमम्मि- तेहिवि तह चेव कयं पहिवनाई अणुलयाई तहा । सम्पत्तभूसियाई दोहिवि साहुस्स पयमूले ॥२९॥ तो तुटो सो देवो पभणइ गुरुबंधवा तुमे मझ । जेण मएवि इमामो मुणिणो सम्पत्तमणुपत्तं ॥३०॥ साइम्मियाच्छल्ले एम मणी चिंतियत्यसंजणणों। तुम्हें भए विश्नो इस त अप्पिय गओ देवो ॥३१॥ तनी ते गिहियम्म कुणंति निमुणंति साहुपासम्मि । किंतु तहावि न बहरो येसागमण परिणयह ॥३२॥ एकाग देह माहिं अन्नाहि समं रमेइ रयणीए । एवं च अलियसिंगारविनडिओ गमेइ रयणीभो।।३३॥ चितामणिपभावा संपन्नइ तस्स दविणमइपरं । तं विवइ निणभवणे विष संपम्मि येसासु ॥३४॥ अन्नामो गहियभार्डिपि जागिउं नेय परिहरइ एसो । तो पायं पइदियर सह लोएणं हबइ कलो॥३५॥ नं सोडे तस्स पिया वारस रे परविइन्नभाडी । येसासुं गच्छंतो सुतिरखदुक्खाई पाविहिसि ॥३६॥ किन। मापारपिनं रिपत्रयस्म मा कुणमु सरसु मुणिक्यणं । इहपरलोयविरुदं सुयणनिसिदं च ण इमं ॥ समावि मागु पद पविगी अणन्यपत्यारी । जाउ परगहियभाडीउ ताउ पुण कालाइसमा ॥३८॥ ठो पारणं भगिपं नापि न सोमि ताप! परिहरि । इत्तरियसंगमेयं जह तं यारेसि समारं ॥३९॥ तो नरापरतो सही र भइ तुम्न निरछ मो एस । पहियनिस्समदं ता पुतय! पप्पानमा४०) समी। हता भोगा गुहां नहिग्गिय क्लिासिपा सहा ली। आणंदिया य गुपणा मिना पंचय गिराय॥ लाग्यापि तं विमान्यणुवनानि सपा । राम्यात्यमूपितानि द्वाभ्यामपि मा. पाले ॥२९॥ तमन्तः स देश मनति गुम्बायो यु मम । येन मयाप्यमान्मुनेः एम्याग्यमनुपागम ॥३०॥ हरिया मनि अनिवार्थमंजननः । युवायां मया यिनीण इनि तमपिया तो देशः ॥३१॥ र ग्लशुद मयुगाचा किन्तु तथापि न यो वेश्यागमनं परियजति ।। ३९ सभ्यो ददारी कामन्यानि मम रमते रवन्याम् । एवं मालीकगारपिनदिनी गमान रजनी ॥१६॥ रिलायले दम्य द्रविणनिपचरम् । तर व्ययते मिनभवने विम्ये सर मेरपा ॥३४॥ अन्य दरमिशाला नेत्र परिहायेर । मत प्रायः प्रविधि सह लोन HIR :। रएर टम्म टिपायल र परिमारिए । बेश्या गरछन गुनीलानिमामि || रवि रंगमा मार मा मनिवचनम् । इहरोदिं मुम्वनिरिक्ष में मेरा १३ ॥ यसरी भिमा या महानरमायाः पुन बारममा १८ र दान का मत : परितम् । म यदि म १२ ।। हम इन माया प्रभागामधे । पारन दिन बान शादियfarin froner पारकहा। ३८३ परिणयवो प संपद आसमा यस! मरणमममोवि । फाउं परलोयहियं पनो ता अवसरी मज्झ ।। इस भणि नियदव्यं दाउं ठाणेसु भावणापुलं । पडिबन्नो सो सिट्ठी वयं विहाणेण गुरुमूले ॥४३॥ निम्मजाओ जाओ जणयविमुको विसेसओ बहरो । अह अन्नया पविहो वसंतसेणाए गेहम्मि ॥४४॥ कुमरवखणिपाए विलासिए दाउण इन्छियं भाहिं । रयणीए पढमपहरे नप्पल्लंगम्मि उवविट्ठो॥४५|| जा चिट्टइ ता दिट्टो सहमा तन्यागएण कुमरण । सो गहिमओ नासतो तेणे सयमेव पाहाए ॥४६॥ पदो यंमेण समं पन्चूसे कुट्टिणीए कुमरामओ । फिटण मोइओ तो संपत्तो निययगेहम्मि ॥४७|| मुकुमारदेहभावा भरिओ सो लोहियस्स तो मरि । अज्झाणोक्गभो संजाओ गडायरओं ॥४८॥ फाइवयभरगहणाई भमि पुणरवि सुयोहिजोगेण । लहिही सिद्धि यइरो सिट्ठी पुण चेव तम्मि भवे ॥ चउन्यन्वयर्थयारं वेमावसणं चएह भो भन्ला!। जेम सुहसिदिटाणं लहेहमचिरेण निणभणियं ॥५०॥ इति चतुर्थमतप्रथमातिचारविपाके यज्रकथानके समाप्तम् ॥ परिणतययाध संप्रत्यासनी वत्स! मरणसमयोऽपि । फतु परलोकहितं प्राप्तस्तस्मादवसरो मम ॥४२॥ इति भगित्वा निजद्रव्यं दत्त्वा स्थानेषु भावनापूर्वम् । प्रतिपन्नः स श्रेष्ठी व्रतं विधार्ने गुरुमूले ॥१३॥ निर्मर्यादो जातो जनकविमुक्तो विशेषतो धनः । अथान्यदा प्रविष्टो वसन्तसेनाया गेहे ॥४॥ कुमाररक्षिताये विलासिन्यै दत्त्वेप्सिता माटिम् । रजनेः प्रथमपहरे तत्पल्यव उपविष्टः ॥४५॥ यापत्तिष्ठति तावद् दृष्टः सहसा सत्रागतेन कुमारेण । स गृहीतो नश्यंस्तेन स्वयमेव पाहुना ॥४६॥ पद्धः स्तम्भेन समं प्रत्यूपे कुहिन्या कुमारान् । कृच्छ्रेण मोचितस्ततः संप्राप्तो निजगेहे ॥४७॥ सुकुमारदेहभावाद् भृतः स लोहितेन ततो मृत्वा । आर्तध्यानोपगतः सनातो गर्नशूफरः ॥४८॥ कतिपयभवग्रहणानि भ्रान्तवा पुनरपि सुबोधियोगेन । लप्स्यते सिद्धि वनः श्रेष्ठी पुनरेव तस्मिन् भवे ॥४९॥ चतुर्थवतातीचारं वेश्याव्यसनं त्यजत भो मव्याः यथा शुभसिलिस्थानं लभध्वमचिरेण जिनमणितम् ॥१०॥ ।

कुलढाणाहविहवा परदार नेय इय विगप्पे । ताओ जो परिभंजइ दुलही इय सो दुई लहइ ।।१।। तथाहि:- पुरमत्यि विजयखेडं कयअवहेडं पुराण पउराण । तत्यत्यि पगइभदो गोभदो नाम बागियो || मलयमई तम्भन्ना दुलहो नामेण अस्थि ताण सुओ। यणियकलाण निहाण कुलभवणं नह अणत्याणं ।। अह अन्नया पयट्टा पियपुत्ता दोवि वणिजकज्जेण | उज्जेणि पर गंतु गहिऊणं उयियभंडाई ॥४॥ गच्छंतेहि दिट्टो अद्धपहे झाणसंठिओ साहू । तं वंदिय उविद्या प्राणते मोवि पभणेइ ।।५।। कत्थ गमिस्सह कज्जेण केणं कत्तो समागया इत्य ? । तेहिवि सव्वं कहियं जहपुटं, तो मुणी भणइ॥६॥ अड्ढवियड्दं हिंडइ सन्चोवि जणो धणत्यमुज्जुत्तो। तकारणधम्म पइ निरुज्जमो सबकालपि ॥७॥ धम्मेण विणा मणवंछियाई जइ हुँति कहवि एमेव । ता तिहुयणेवि सयले न कोइ इह दुक्खिो हुँतो ॥ सव्वंपि य संपज्जइ मणिच्छियं निच्छियं सपुत्राण । जह संपन्न गुणमुंदरीए जणएण चत्ताए ॥९॥ तथाहि;- भदिलपुरपहुअरिकेसरिस्स देवीए कणयमालाए । पररकलाकुलभवणं तणया गुणसुंदरी नाम ॥१०॥ जोवणपत्ताए मया तीसे माया तहेव विहिवसओ । मायामहसॉलंपि हु कालेणं सपलमुच्छन्नं ॥११॥ अह अन्नदिणे पत्ता सा रन्नो पायवंदणनिमित्तं । तो तं सुवनलंकारभूसियं पासिउं रना ॥१२॥ द, च सहालोयं विविहालंकारसारनेवत्यं । भणिओ चाडुसयण्हेण परियणो कहह भो ! मज्झ ॥१३॥ कुलटाऽनाथविधवाः परदारा नैवेति विकल्प्य । ता यः परिमुळे दुर्लभ इव स दुःख लभते ॥१॥ पुरमस्ति विजयखेटे कृतावहेलं पुराणां प्रचुराणाम् । तत्रास्ति प्रकृतिमद्रो गोभद्रो नाम वणिक् ॥२॥ मलयमती तद्भार्या दुर्लभो नाम्नाऽस्ति तयोः सुतः । वणिकलानां निधानं कुलभवनं तथाऽनर्यानाम् ॥३॥ अथान्यदा प्रवृत्तौ पितापुत्रौ द्वावपि वाणिज्यकार्येण । उज्जयिनी प्रति गन्तुं ग्रहीत्वोचितमाण्डानि ॥४॥ गच्छद्यां दृष्टोऽर्धपथे ध्यानसंस्थितः साधुः । तं वन्दित्वोपविष्टौ ध्यानान्ते सोऽपि प्रभणति ॥५॥ क्व गमिष्यथः कार्येण केन कुतः समागतावत्र । ताभ्यामपि सर्व कथितं यथापृष्टं, ततो मुनिर्मणति ॥६॥ अर्थविदग्धं हिण्डते सर्वोऽपि जनो धनार्थमुद्युक्तः । तत्कारणधर्म पति निरुद्यमः सर्वकालमपि ॥७॥ धर्मेण विना मनोवाञ्छितानि यदि भवेयुः कथमप्येवमेव । तदा त्रिभुवनेऽपि सकले न कोऽपीह दुःखितोमवेत् ॥ सर्वमपि च संपद्यते मनईप्सितं निश्चितं सपुण्यानाम् । यथा संप्राप्त गुणसुन्दा जनकेन त्यक्तया ॥९॥ महिलपरपम्वरिकेसरिणो देव्याः फनकमालायाः । प्रवरफलाकुलभवनं तनया गुणसुन्दरी नाम ॥१०॥ यौवनप्राप्ताया मृता तस्या माता तथैव विधिवशतः । मातामहसारमपि खलु कालेन सकलमुत्सनम् ॥११॥ अथान्यदिने प्राप्ता सा राज्ञः पादयन्दननिमित्तम् । ततस्तां सुवर्णालंकारभूषितां दृष्ट्वा राज्ञा ॥१२॥ एष्टा च समालोकं विविधालंकारसारनेपथ्यम् । भणितश्चाटुमतृष्णेन परिजनः कथयत मो ! मम ॥१३॥ ग .२%, मीरा - फस्स पमाया तुम्मे चिलमह एवं विसाललछीए ? । तो तेहि संलतं तुझ एमाएण नग्नम्म ॥१४॥ गुणसुंदरीए पटिया मीसं धुणिऊण उगमदेण । भवियत्रयाबसणं निवनिरवर मा गाहा ॥५॥ सा जयउ जए लन्छी जीइ पमाएण ईसरजणम्म । समलियपि वयण मयाणपुग्मिावि मनि ॥१६॥ तभावं मुणिऊण पईए फोवणी भणा गया। नं फम्म पमाएणं विलममि, नो नीए उय पटिया सची पुनरुयाण फम्माणं पावए फलविवाग । अवराईस गुणेमु य निमिमित्तं पगे हो ॥८॥ तो रमा आणतो कोवि नरो जद पोयण अन्थि । निम्भग्गमिरोरयणं गरना कवि आ९ि॥ तो तेण तारिसो कट्टहारमओ कोविशत्ति आणीओ परिणाविभो य गुणमुंदरिमामाचि तुईना।२०॥ सा पुण यत्याईये उहालिय लिहियवहियग्वंटाई । परिटार्यड भणिया नाद ही मुकरमणुध्वम् ।।२१।। भणिओ प नणोमव्यो आलावपि हुमीए जो काही । नम्म मए मार्गगे दरानम्मं विली२॥ नियपदमगेण समं पता मा तम्यरम्मि उवविमि । ना नम्म मिरे चिहरे विवाद ना नाग बग्गं ॥२॥ उग्छलिओ छलि पिर गंधं गोसीमचंदणवणम्म। तो नाए गो पुट्टो पट्टभरो तुम मत परि०५॥ फंदोइयस्म हे मुगको तो सो कर, तेण ममं । सा गर्नु नै भाग्यमाणा नियामि ॥२१॥ तनो चंदणफलीउ यणियहम्मि विपिफउं पावि। फणपन्थाई किरिवि किणे मुन्रेग मा नजारा मोजतो रुकवाभो गाणीभो फटुभारमओ गेण । सो मुटमरिनो गा पण 101 भाणाविभो निसीई गिम्मि नमो य पंढणे नग्मि । विसीयम्मि कर्मण गणपमाम्गो ममी कस्य प्रसादा यूयं पिलरायं विशाल लाम मलपित तय प्रगान नान्यम्य गुणमुन्दा पटिसा शार्प पूनीयन्योधशम्देन । भवितव्यावशेन नृपनिरपक्षमिय गा !! सा जयतु जगति लक्ष्मीर्यस्या प्रसादेनेवारजनस्य । सत्यमलमपि पचन सज्ञानपुर सदा शास्या कृत्या कोपनो मणति रामा कम्य प्रसादेन विलससि, मनि पहिरम् १" पर्वः पूर्वरताना कर्मणां प्राप्नोति फलविकम् । अपराभेष गुणेषु प निमितमा परी ५:१८॥ सतो राक्षाशमः पोऽपि मरो यथा प्रयोजनमस्ति । निर्णयविरम् रोरन बमानस 11' ततस्तेन तास काहारफ कोऽपि मारित्यानी । परिणापितय गणमुन्दी समरि मुन." हा नादिकमुदाय लिगितपदिकारयण्टानि । पश्चिाप्य भगिता पनि मटमनुभव ! भनितम्य जन पर्व भालापमपि नया य परिष्यति । तम्य मया दया दि..! निमपतिदमण समं प्रा मा तराहे उपनिर पासप शिरसि निगन विनिमय उम्मलितविमिय गन्धं गोपिरन्दनवगम्य । तम्मा स . मग THIEFE Attiy" सान्दविकाय से मुक्तसर समपति, सेन समम् । सा रहा भामा म ..." नामदनाला दिग्दो दिन परपस में: ག ཆཟ| ནད༌ནི། དrs: ཀ་ཁབ་ gcr; ༣ ;

३८ सुगमनाह-चरिश्रमि-. मह विहियउचियपरियणवाइणसामग्गियाई ताई तमो। ववसायत्यं देसंतरम्मि पत्ताई तो कुमरी ॥२९॥ निवदिन्नाई पहियावत्थाई वायए तो तेमु । अखरपतीमो बालियाओ सम्बामो पियवती ॥३०॥ एगत्य कणयसिद्धिप्पभोगमवलोयए तो सब्वं । तं सामग्गि काउं परंनए जाव तो तत्य ||३|| तावच्छेयकसेहिं सुद्ध पासर सुवन्नमुप्पन्नं । तो तेणं पमोगेण मेलिय कणयस्म लक्खाई ॥३२॥ बहुवाहणपरियणपरिगया ५ गतूण गउडदेसम्मि । तत्य पराई किणिउ महकरीणं दस सयाई ॥३३॥ पत्ता य भदिलपुरं नरवरदंसावियम्मि भूभागे । वीयंत्र भदिलपुरं ठविऊण ठिया य सा तत्य ॥३४॥ तीए भन्नावि ठिओ कलासु कुसलो जणम्मि विक्खाओ । नामेण पुनपालो वियहकेलीण कुलभवण ।। उक्तच "श्रीपरिचयाजा अपि भवन्त्यभिज्ञा विदग्धचरितानाम् । उपदिशति कामिनीनां यौवनमद एव ललितानि॥" तेणवि पाहुडपुव्वं विहिय निवदंसणं विभूईए । रायावि तस्स पासे मुणिऊण पवग्यारहेडं ॥३६॥ भणइ महायणविहिएण देहि मुल्लेण मज्झ करिसइंसं । सो भणइ देव ! नाहं काहं जम्मतरेवि इमं ।। किंपुण मह आवासे आगंतु भोयण कुणउ देवो । हत्यिसहस्सपि हु लेउ मज्झ मोल्लेण नो कज्जा।३८॥ तो आवज्जियहियो नरेसरो तस्स तेण वयणेण । पत्तो तस्सावासे चलंतवरदारुपासाए ॥३९॥ खंभसयसनिविटे तत्य य चउवारयम्मि नरनाहो । भुंजइ सा परिवेसइ एका गुणसुंदरी किंतु ॥४०॥ परिवेसिऊण पढमं फलोहलिं पविसई गिहस्संतो । अन्नं काउं येस आगच्छइ दुइयदारेण ॥४१॥ नायितो निशीथे गृहे ततश्च चन्दने तस्मिन् । विक्रीते क्रमेण कनकसहसः समुत्पन्नः ॥२८॥ अथ विहितोचितपरिजनवाहनसामग्रीको तौ ततः । व्यवसायार्य देशान्तरे प्राप्तौ तत कुमारी ॥२९॥ नृपदत्तानि वहिकावस्त्राणि वाचयति ततस्तेषु । अक्षरपतीलिताः सर्वाः प्रेक्षमाणा ॥३०॥ एकत्र कनकसिद्धिप्रयोगमपलोकते ततः सर्वाम् । ती सामग्री कृत्वा प्रयुक्ते यावत्ततस्तत्र ॥३१ तापच्छेदकपैः शुद्धं पश्यति सुवर्णमुत्पन्नम् । ततस्तेन प्रयोगेण मेलयित्वा कनकस्य लक्षाणि ॥३२॥ बहुवाहनपरिजनपरिगता च गत्वा गोडदेशे । तत्र प्रवराणि क्रीत्वा भद्रकरिणी दश शतानि ॥३३॥ प्राप्ता च मदिलपूरं नरवरदर्शिते भूभागे । द्वितीयमिव भद्दिलपुरं स्थापयित्वा स्थिता च सा तत्र ॥३४॥ तस्या मतापि स्थितः कलासु कुशलो जने विख्यातः । नाम्ना पुण्यपालो विदग्धकेलीना कुलभवनम्।।३५।। तेनापि प्राभूतपूर्व विहितं नृपदर्शनं विभूत्या । रागपि तस्य पार्थे ज्ञात्वा प्रवरकरिघटाम् ॥३६॥ भणति महाननविहिलेन देहि मूल्येन मम करिसहसम् । स भणात देव ! नाहं करिष्ये जन्मान्तरेऽपीदम् ।। किन्तु ममावासे आगत्य भोजनं करोतु देवः । हस्तिसहममपि हि लातु मम मूल्येन नो कार्यम् ॥३८॥ तत आवर्जितहदयो नरेश्वरस्तस्य तेन वचनेन । प्राप्तस्तस्यावास चलद्वरदारुपासादे ॥३९॥ म्नम्भशतसंनिविष्टे तत्र च नतुद्वारे नरनाथः । मुझे सा परिवेष्टि एका गुणसुन्दरी किन्तु ॥४०॥ त. तु परिवमइ पकन, मगरोषणाई अमेण । भनेणे मेणं या ना नार पारायं ॥४२॥ नवनसिंगारेणं निवस्स परिवसियं तमो राया। पुछार बहुयायी र य तुम मंति!!४३॥ सो पणइ नचियाओ दिहा देवेण, तो नि मा । मुचो उचरिमभूमीमाईक गगरिगसमे ॥४॥ अदबहिपाहि निवाविरहिं पुलमिव । कारण निशा नाम गुणदरी भा l में उबलयब हो उपत्ता तो नरेमरी भणइ । शहालिनयमो मागेरंगी नमामि ! मा पिउनणपादरी ! गुणसुंदरिसि नाम तुम मायणकाले शादिहावि पर नरिमाया भरावरसिंगागणेगाविभयो नमो नाओ। चिये थे सार भागना पर पाय ५८ ॥ नहर कर मीए प्राहुए तह य पुषपारम्भि । परिवाना गया गुणगुंदर मा ४९॥ दिनेण वच्छाए र मह परिणय र साना पिम्पल पाम पुग माग Matt मा पुग रकमेण मगणीप सावियाए निणयम पालना यनिष्णा मामिलामा इह आवामामधे अस्थि मुणी मो विसेममा धम्म । जाणी फिर गया ना मार ॥५२॥ मह पुमारगुणामुंद आमिनो यम्यं । भगा मुगिदं गया राय ॥५॥ महमणुमापिइतिह परणे. तो पणा मणिश्वरा । नानाह' निगम तो रापा पालहरे गंतुं सह पनि पहाणे । पुनामा रवि विजापाitri ..॥ - पवयमपमं कालोपं परिशनि गृहम्यान । मयंकाRATIREMIm विधि प्राचार्य, स्पनरोदनान्यन्यन । भन्येन बन ARRIER मानारेण नुपम्य परिवयित तो साना ! १नि कतिपय दायर Sir For सभणति यावया या देवन, तो भग भुरदा । गुम उपरिमनभूमीप frien भए पनि पिता पूभिध वेशा । इपा नृपणः नाम गुम मुन्शी १४५॥ मामुपलमयत भूपोपालो मोधरी भगति । बामविलनान पुन भारतमा म दुनिया से : गुणमुन्दरोपि माम सम् । भीम Amature अपराविषिश्रमो यतो बात । उचित TIPR PRARE ANKr सधैव ते तयाने तथा २ मिरा राम गुमसुन्दरी र ४९॥ सन्न स्माया र परिमादि माइन् । पाविद र पुर MERE शान, गुलामेन जना मावि डिन दिपनिran" साम मुनिः सपिने धर्मम् । नारि परियो HE YEAण यासावर्य समोरन् । मी पुन्हा !! NERनुभो भयो, यो मरि मुर. मा ATTARAK: मेरा शिर!

सुपासनाह-चरिअम्मि- विहिणा गिण्इ दिक्ख परिपालइ पुग्नपालनरनाहो । नीईए चिरं रज्जं निर्णिदधम्मं पभावितो ॥५६॥ गुगसुंदरीए तणयं सुलोयण ठाविऊण रजम्मि । लेइ सह तीइ दिक्स कमेण पाउणइ तह मोक्ख॥५७|| ता धम्मिच्चिय उज्जमह उज्जमेहि विणावि भन्नेहि । जेणं सिझति समीडियाई इद परभवे तुम्ह।।५८।। तो ते भगति अम्हे असमत्या नाह ! साहुधम्मस्स । तो गिहमचयंताणं जो धम्मो, कहह ते अम्हा॥५९॥ तत्तो सम्पत्ताई गिहिधम्मो तेण ताण वित्यरओ । कहियो तेहिवि गहिओ वारसमेमोवि सो विहिणा ।। तो बंदिऊण चलिया उजेणीए तो य ववहरि । संपत्ता नियठाणे तो सयमंगीकयं धम्मं ॥६॥ जणो पालइ सम्मं दुलहो पुण दुल्लहंपि तं लधुं । अइयरइ चउत्यवयं एवं परिकप्पणं काउं ॥६२॥ परदारे मह नियमो न जियव्या अणाहकुलडायो । विहबकुलहं रमंतो अह दिटो सो तलारेण।।६३॥ रंगाए जजरिउ बद्धो, मिल्लाविमो य दाऊण । दंड पिउणा एवं बद्धो मुको य सो बगुहा ॥६४॥ तहवि न विरमइ दुलहो अणाहकुलडाए संगमे तत्तो। कालक्खरिओ पिउणा सका न नियत्तिउ तहति ।। मह अन्नया य कस्सवि दुहियाए सत्तियस्स मयणंयो। पालेविहवाए विडियो वाहरि तीइ तो मिलियो । पंधुनणो तीए तयं कुट्टइ ताडेइ लेठ्ठलउडेहिं । दोसायरोत्ति कलिउंब प्रति चासो स पाणेहिं ॥७॥ पदमपुढबीए पत्तो पच्छापायेण तत्थ मुझेउ । पत्तपणुयसनिणमयदिक्खो मोखं समणुपसो ॥६॥ सेही गोभदोवि हु अकलंकवओ तमो य मरिऊण । सोहम्मे उवयमो तइयभये सिग्निही तत्प ॥६९।। विपिना गृहाति दीक्षा परिपालयति पुण्यपालनरनाथः । नीत्या चिरं सन्यं जिनेन्द्रधर्म प्रमावयन् ॥१६॥ गुणमुन्दर्यास्तनयं सुलोचनं स्थापयित्वा राज्ये । लाति सह तया दीसा क्रमेण माप्नोति तथा मोक्षम् ॥१७॥ तम्माद् धर्म पवोपच्छतमुधविनाऽप्यन्यैः । येन सिध्यन्ति समीहितानीह परभवे युवयोः ॥१८॥ नवस्ती भगत भावामसमयों नाथ ! साधुधर्मस्य । ततो गृहमत्यजतोयों धर्मः, कथयत तमावयो ॥१९॥ ततः सम्यक्त्वादिहिधर्मस्तेन तयोविनरतः । कथितम्ताम्यामपि गृहीतो द्वादशभेदोऽपि स विधिना ॥१०॥ ततो वन्दित्वा चलितानपिन्यां सतय व्यवहत्य | संग्राती निजम्याने ततः स्वयमलोकतं धर्मम् ॥११॥ अनाः पालयति सम्यग् दुर्लभः पुनर्लभमपि त सम्ध्वा । भतिपरति चतुर्यनमसारिकल्पनं कृत्वा॥१२॥ परदारेच मम नियमो न वयाच्या अनायकुलाः । विषयकुलटा रमयनय 2. स पुररक्षण ॥३॥ पापविन्दा बदः, मोनितश्च दत्वा । दण्डं पित्रै बद्धो मुक्तय स बहधा |॥१४॥ हारि न शिरमादि दुलमोलापकुलवायाः संगम ततः । कालभरितः पित्रा शायने र नियमित तयासि ।। বাপ মাৰি হিশামসুলনা: খালবিগ বহিনী যা যা বা নিশি:৫০ नम्नम्यानं पति तारपनि लटुनगुडः । दोबारा इन कलपिग्य पारिति यतः मम ॥७॥ करियां काम. पतन नत्र मात्रा । मासमनुजन्दजिनमनदीशी मोक्ष समनुपामः ॥१८॥ म बनायवरान मृमा । मानौ उमानृतीयमा मेष्यति ॥९॥ - भणयादा. १८१ मपरिगरियागमणं एवं दुरशाण कारण सम्मं । परापरदारसंगा परिवजा भो । पयरोण ॥७॥ । रति चतुपंपतद्धितीयातिचारे दुर्लभकया समासा ।। परनोवेपणाई रपणीणपणंगफीलणकरण । मो रागंधो सेवइ स लहइ दुपखाई धणउन्न ॥१॥ सपाहि गपरायणियसोई मोहम्मसांव वियुहसकिणं । विक्रमपुरं पसिद्ध तं पालइ विकमनरिंदो ॥२॥ सत्यत्यि सिदितिलभो निलमो लच्छीए से पिया लच्छी। ताणं च दुये पुसा धणधणदेवत्ति विक्खाया।। दुधिषि फलाम फुसला मुलग्गपगलियाण भतारा । पईए धणो कामी धणदेवो धम्मियो धणियं ॥ नह भमपा य फेणवि नीया वित्तम्मि पामरनरेण । हुरदयफलीणपचे पुरपञ्चासम्मगामम्मि ॥५॥ तो तस्स पुन्वमाए सहपारवणम्मि मुणिरो दिटो । मयणोव्व मुत्तिमंतो तिगुत्तिगुत्तो यचजनाणी॥६॥ दहणं तं वणिया पुति कुईवियं फिमेस मुणी। नासग्गनिसियदिही चिट्टा फटुंब निश्चिहो ? ॥७॥ फोषिपण भणियं इह चिटुंतस्स मासमवि होही । न सुपर एसो न य भुंनए य एमेव चिट्टेइ ॥८॥ तो ते तेण समेया गंतूण सणि नमित्त पुच्छति । को हेऊ वयगहणे पढमवर वट्टमाणस्स १ ॥९॥ तो भणा मुणी निमुणह संसाराभो न मममो हेऊ । नवरं मह वयगहणे विसेसमो कारणं भजा॥१०॥ घणदेवेण भणियं नाया जाया कह न तुह हेऊ। पयगहणस्स महायस ! कहेसु, तो कहर सो एवं।।११॥ अपरिगृहीठागमनमेवं दुःसानां कारणं सम्यक् । त्यकपरदारसङ्गाः परिवर्जयत भोः ! प्रयत्नेन ॥७॥ वोहवरनादीन रमणीनामनाकीडनकृतेन । यो रागान्धः सेवते स लभते दुःखानि धनद इव ॥१॥ गजरामजनितशोभं सौधर्मसभेव विबुधसंकीर्णम् । विक्रमपुरं प्रसिद्ध तत्पालयति विक्रमनरेन्द्रः ॥२॥ तत्रास्ति सिद्धितिलको निलयो लक्ष्म्यास्तस्य प्रिया लक्ष्मीः । तयोच द्वौ पुत्रौ धनधनदेवाविति विख्याती !! द्वावपि कलामु कुशली सुफुलोद्गतबालिकयोर्भतारी । प्रत्या धनः कामी धनदेवो पार्मिको गादम् ॥४॥ भयान्यदा च केनापि नीती क्षेत्रे पामरनरेण । होलिकाफलीनपर्वणि परमत्यासलमामे ॥५॥ सतस्तस्य पूर्वभागे सहकारवने मुनिवरो स्टः । मदन इव मूर्तिमांस्त्रिगुप्तिगुप्तय चतुर्मानः ॥६॥ हात बगिजी पूछतः कौटुम्बिके किमेष मुनिः । नासामन्यस्तदृष्टिस्तिष्ठति काष्ठमिव निधेष्टः । ॥७॥ कौटुम्बिकेन भणितमिह तिष्ठतो मामोऽपि भविष्यति । न स्वपित्येष न म भुढे चैवमेव तिष्ठति ॥८॥ ततस्ती तेन समेतो गत्वा मुनि नत्वा गृछतः । को हेतुर्मतमहणे प्रथमवयसि वर्तमानस्य ! ॥९॥ ततो भणति मुनिः शृणुन संसाराद् नान्यो हेतुः । केवलं मम प्रतग्रहणे विशेषतः कारणं मार्या ॥१०॥ धनदेवेन भाणित माया जाता कथं नु तब हेतुः ! । मतप्राणस्य महायशः ! कथय, ततः कपति स एवम्।। गमा सुपामगाद-चरिप्रन्मि- अन्य सहावाम नपरं रिउमाणो तहिं राया। मंती विसालपुदी भजा रहमुंदरी तस्स ॥१२ मयुरपुरत्यमाए उन्नाणे चिटए रिसहभवणं । सुरविनाहरफिनरनिसेवियं तस्स दारम्मि ॥१३॥ विइ सहयारतरू सलोज्यफलभरण निरु नमिमो। पारसियकीरमिाणं निवसइ सुहियं सया सन्या१५ भामो यमुमो तस्म य पालंति परोपर, मह कयाइ । परकीरीआसतो जामो कीरो कही नामो॥१५ फारीर नो भनियो हुं पजनं सु तुझ संगैग । गच्छसु सीइपि नीडे मा निपडीहोम मं रमि॥१५ मसामने पेम्मं पातम्मिई अनमो घम्मे । मा दिन दिन! फहविहुजा रुदो होमि सपारं ॥१७॥ नो कारण भनिय सममु पिए! मग्न एयमतराई । तो कीरीए भणियं मा महमुरसमुही होगु ॥१८॥ पना उरिष्टुं नायमरितालियन सानिम ग । को मुंह मयनो भन्मासर जार अभं? ॥१९॥ नो सावारी भगा ना एवं में गएमिना पुरा । गहिऊण गमिस्सामि सा पभणा नेय मामि॥२.। पनामी गंगामी सेमि पुगग कारणे गम्भो । सो कारेण भगिप रायसमी समागम ॥२१॥ भागनितीनदिश पुन, नसा रोहिणी इत्य । मुवि भणइ एवं गयाई दौमिति निरगपाग ॥२२॥ तहमा निगम मेरमो पगि नरिंदेण । नीइवयण विभाविधि निगुणा एगग्गगिणा ॥२३॥ नीमरग मां पषा जगीए, मन प्यायि । पिणी भोई जम्मा पीयं बीपगिगार ॥२४॥ गरिमा पगि प पपरे नग्म त गयान महामि भई किनिविराणि मोगुण, पनाभो ॥२५॥ न म नगर निगमदन-तत्र राजा । मन्त्री विशाल बुद्धिर्माया रनिगन्दी नाय ॥१९॥ मा टनिति काममाना । गुरविध मिनितति तस्य द्वार || hिernmमस्लोग निधि नत ! पारमौकीमिथुनं नियमनि सुमित १५॥ 5. पान, अथ कदाचित् । पासीयोगको नाम की 11 || पर मना मन । १ नम्या एवं नीर मा सिम मा समय १ ॥ रोगपी व । मादायमा यदि मानिस ॥ गम मय सिमागम । मन का मागतं पा ममममममा. Amriti का माध्यमाय In .: 2 मिनाहा मिनि मा तिन it १ . 11 FOR डायट सत्र मा rar रेन्द , माया ममा गत Here from 4. प्रभागनिहाय " नाम inty; 2 HRITE TEAF माए भणिय एवं वियोउ चि मिरिफरणे निगु परिगाए एवं अन्नप्पभिई इमानोई ॥२६॥ नदि मोर विरिय कोगे पोरण सा गया दाणे । अपर फीस सुप, गुगनाणि मुणिवरं तत्था।२७॥ पागा मापारतले संदिप पुगए निपं आ कहर मुणी नइयदिणे परिजण इत्य मचिमिहे॥२८॥ उपनाम तणा नरभपग्दाजपत्तनोगेण । सनो इस नियमाना इय मुगिनाइ निभाणे॥२९॥ 'पंदित मिण फम्मवि पामामो भवणउतरंगम्मि । पुच्चत्तमपराई लिदायए इमणे परिउ ॥३०॥ विविदिषमपण करवि भयंतीए प्रश्रपरे दर्छ । उप्पला मह भाईमुमरणमा जाइ मुणियासे ॥३१॥ गि विहिणाणमणं ममारिनोगेण पापना । पाणविमुका नचो विमा युद्धिम्स भउजाए ॥३२॥ रइमुदगए मणया उत्तत्तगुवनियमसनमा ! उपमा कपपुमा भुवणागति नामेण १३३११ उचिमा फालावारिपाणिभो माए पेदियहिं । अह अमदिणे पत्ता उजाणे जिणदरस्संतो।। अपरपनि दददं पुन्युनं नापनाइमरणा'सा । नायड फोरभयं तं सवायरं तो इमं मुणइ ॥३५॥ एयस्म भावणं निगम जाया अई मचिषगई। तो पइदिशपि पूयह चंदा भत्तीए तं देव ॥३६॥ सचिवस गिई मिटर पाणतुरओ, निवम्म तुरगाणं । तेण य जापा बहुया तुरंगमा मंतिगेहाओ।।३७११ माणात गया, मुरगाणंदा न दे अप्पेई । महतापकिसोरेणं नाया मचे नमो एए ॥३८॥ सा नापम्म इमे ग्पन्न इवति नो नरवइस्म बेण धुरा। फीरभिहुणस्म जाए पुत्तविवाए इमं लिहिया ३९॥ सिरिकरणीयवहीर 'पीय पीनियस्म वर तितो विहिएण रम्ना सा यहिया पाया जाय ॥४०॥ ततः कार्या मणितमेवमेव भवतु किश श्रीकरणे । लिप वहिकायामेतदयमभृतीय नीति ॥२६॥ सेनापि तव विहित कोरी कारेण सह गाना म्यान । अनि करिप सुन, श्रुतज्ञानिने मुनिवर तत्र ॥२७॥ पश्यति सहकारसले नै बन्दित्वा यति निजमायुः । कथति मनिस्तृतीयदिने मृत्वात्र सचिवगृहे ॥२८॥ उत्स्यमे तनया स्वं नरमवश्रद्धायुप्कन्धयोगेन । तत इह नएमायति श्रुत्वा याति निनमवने ॥२९॥ मन्दिया जिनं कस्यापि पार्धा भवनालग । पूर्वोक्तासमणि लेवमनीति मनसि कृत्वा ॥३०॥ যাৰ হি বিৰিণীৰ কবি অন্য অংশালি দে। কাঘব না তামিম যৰি মুনিয়া |} हानि विधिनानानं समाधियोगेन सप्तपर्यन्ता : प्राणविस्ता ततो विशालबुद्ध र्यायाः ॥२२॥ ( রিয়ালঘষলক্ষণ। তথ্য স্কুবা মুবানান নাশ ২২} अनित. कलाकला विज्ञातम्तया स्ताकदिवमः । अयान्यदिने प्रामोद्याने जिनगृहायान्तः ॥१४॥ अक्षरपदिक्तं रष्ट्रा प्रोक्ता जातजातिहमरणा सा ! जानाति कौरभवं सं सध्यासिकर तन इदं जानाति ।। एतस्य प्रमाण जिनम्प आताई सनिवर्गः । ततः प्रतिदिनमपि पूनयति वन्दते भरत्या ते देवम् ॥३६॥ सविस्य गृहे तिष्ठति प्रधानतुग्गो, नएस्य पुराणाम् । तेन च ज्ञाता बहवन्तुरंगमा मन्त्रिगडात् ॥३७॥ मामाययति सान् राजा, मुश्नानन्दशन ददायर्पयितुम् । मत्तातकिशोरया नाता सवें मत एते १८ तस्माताम्य च भवन्ति नो नरपतेयन पुस । हामिपुनस्प बाते पुत्रविवादे इदं लिखितम् ॥३९॥ - सुगमनाह परिमा- का नत्य ननं पामा नो पुजा पारिश्रमियं तीने । कय गया है ! एसा भीगानापिया, सार॥९॥ मादिता नारं. नोरामा निगाणो संगो । तीर निरो दुरिमा ते स्पणि गमा, पीदिने। पुग ना तुर भाग जामूनारी आसि । मीनागिनामा सा प गति सामु मंहदेव करे परनमे मा पनाति महामो । नीसारिया परपिरग सपा अम्मरदानम्म नमारगं न पा निगमागे । नय पन रमोलगा लगानि सिरिया मा निपानामर प मेहरिया । मो मोणं काऊणं लिमो नरिंदो. मोगा 100 माम मुनामावगमनु गुमनाभं । महासगिाम्ग गिना गार काण पारभो ॥ मागी माग ने । देसा निराण सोगिता कामा । theनगिना पगागी पा मुगाय । एमीयतुमनगमी मा पुणदोगिनी नारी mfaली मारिया। सगिणनामामा गमणिपालो artner iralmar कगित मा किसागाhिoto rfter tो मागपत्रण प नियमो मो नाrail XTrmit Hair तुमग । निगपामानिमारणेगनानणपरमेण ॥१॥ rER THE । गगनगिए गुण फाग गाय । ॥४२॥ ....... प्रीतम्या माना ... [Hinा मनात या fra THE। rakar'मा बम - आनिमाला fift Rina!" + : HTAMIमानिाममग मrnim || Taaf Rafter list ...........म गर्ग नाम (Affix मा pril 4 14 14 MIRE ART_t song * 14, internataka --- : RATHA * 4.14 1 it wife ***** 1.44 Mistaketi Printane farming" - . :: Arimurt Int * * * *: antar vaf .. - A घायदा . घिसिबिसि मद भोगणं धिसिधिमि मह पुरिससारमेयरस। धिसिथिमि मेरनेवि जो जिनोत्थियावि तो सचियेणे भणियं मा मामा देव ! संयमुनाम् । अपडित्यपपावो देश सनत्य लदनमो 11८४|| तो राया पाहाए धरि मंनि पयंपए एवं । इत्यत्ये मा विग्य फाय नेय केगापि ॥४॥ इस भणि तो कुमरी असिमिती नियपपम्मि अरिमाही । नामपि से विश्व वयं परमं समी, सो।। इस भो ! नियनियम्म कारणं साहिय मए तुम्ह । आव भरं मन्याण मन्त्रपि चिरागउनि ॥८॥ तो तुम्हाणपि जुत्तो धम्मम्मि समुज्जमो निणरसाए । जाजासम्ममारमा फाउं मो नुमा लिम्मा सम्म सम्पनाई, नेपि हुने गिडि गया गेहे । पाति मपाए दाविद पूनि निधि ॥८॥ पणदेग दिदचिनी धणमो उण विसपनालसो धणियं । भमा पमाण मी पपाययभिमनो नि।। कीइवि सरिसंहासे फामपि फरेइ फीइपिएलेग । नारिंगा कामो तग अरगाओ पर रिण " इय विलमनो दिवोधणदेपेणं कयाइ पगते । वाइरिड तो भणिभी भा ! मं मुग्न न जुग ।।१२।। पडियनवपरिमेसो इयरोविन एवमायरस पावं । रिपुग गुंरगमी सिम्मनिऊ विगंगण ।। पमा अणंगरीला पीला तुरियायस्म सहाणं । इहपरलोविरुद्ध मा पाप तुपं भाप ! ॥९॥ तो नेणं मो भणियो भाउप! मा भणमु किंपि मा समुह । न परमिणगरी परिमाण जधाणविभहिय मोरंधी होइ इस विभारे । सोधणी धणदेपेविगियी पर मां ॥१६॥ घिधिग् मम भोगान् दिग् पिग् मा पुरुषसारमेयम् INभा मे राज्यमपि को प्रिया ततः सनियन मणिनं मा मा मा देव ! दगुद्रह । सपतिहतप्रतापो देवः सर्वत्र ARE. Incil ततो रामा पाहुना या मन्त्रिणं पस्पशेषम् । अा मम विन, कम्यो मे ८५॥ इति भाण वा ततः पुमारोऽभिषिको निमपदे रिसिंह । नाम नम्र विनाम नम , मोसमा इति भो । ममानिदस्य कारणं कथितं मया युग्योः । अथा भवं मध्यानां मम Area सतो पुषयोरपि युक्तो धर्म समुमो शिनाख्याते । यदि यनिधर्ममता पुरन हिम् ॥८८.! सम्पर सरवादि, तापरिहि सं गृहीत्वा गती गेहे । पान या समाधिना द्रापार परमो दिनमा धनदेयो रचित्तो भन पुनविषयलालसो गारम् । भ्रमनि माना मध्ये मामले नियम् ।...॥ याविसहमपि करोति सम्मा अपिलन । मानिसका. पुनारला गरि.१. इति विलसन् यो धादेवन कदारिदेलान्ते । भाप ततो मानियो तर न मर गुरुन् । प्रतिपसमाविदोष इतरोधी नामाचरति पापम् I किं पुनः दुलोदाम्य मिधर्मवि शिरेत ! .९३ एपानाबाट पीडा सुर्यग्राम्य पायानाम् । परलोविर समात्यो घर ! १९|| तनन म भमितो प्रातः । मा भग मि म संसान 1 न हानीम्बनाप मायन्योयरिक मोहान्यो भातील विमा I पर पनो नदेनमाभRE १९६॥ - १०.७१।

सुगमनाह-गाग्निम्मि- जाधेव इत्थियाणं ममवाओ तन्य निन्छियं जाइ | अह कुमपालग्यनियडियाए अहियरुवाए, 11", शुद्धो सरीरफासे तीए परिरंभण करमाणो । दिवा नग्जणएणं निगडि कंवद्याप ॥२८॥ बद्धो चोरुन तो पंक्खिनी चाग्यम्मि चितेइ । हड़ी पह वयभंगा फलिया इयपि पावन ।।. जइ कहवि एकवारं इमाउ दुक्खाउ नगु पिटिस । नो न पुणोवि करिम एवमई कापीति । तो पिउणा बहुदविणेण मोइओ नियमिहम्मि सो नीमओ । बीयदिणे मरिऊण नागकुमारी मनु तत्तो भमिण भये भवस्खयं पाविही य सोऽधस्सं । धणदेवो उण ताप भवाम्म सिवसंपयं नाही ! फीलाए कामं पइ पाइ धणउन्च इहभवि दुई । तम्हा विवेइणा सा परिहरियव्वा पपत्तेण ।।१०३३ परिहरिभणंगकीले धरह जो भवरवयमसमं । सो पावद निवाणं हा कम्मक्खयं काउं ॥१:१५ ॥ इति चतुर्थयते तृतीयातिचारविपाक धनदत्तकथानकं समाप्तम् । -- । कराहललाभत्थं परवीवाई करइ पुनहा । मा दुइसायरमन्गो दुग्गो इव पावइ अणथं ॥१॥ तथाहि;- अत्यि अवंतीविसए उज्जेणी पुरवरी जयसिद्धा । कुलभूसणो य सिही तम्मना भूमणानामा ॥२॥ ताण सुओ संजाओ दुग्गो नामेण जोवणत्योवि । वालोचिय चिहाए उम्मत्तो भमइ पुरमझे ॥३॥ दोहग्गकम्मवसओ रमणी मणसावि तं न पत्थे । नेहणवि आलविया अकोसे से पयच्छे ।।४।। यत्रैव स्त्रीणां समवायस्त निश्चितं याति । अथ कुमारपालक्षत्रियदुहितुरधिकरूपाया ॥२७॥ लुब्धः शरीरस्पशें तस्याः परिरम्भं कुर्वाणः । दृष्टस्तजनकेन निहत्य कम्बाघात ॥१८॥ श्रद्धश्चौर इव ततः प्रक्षिप्तश्चारके चिन्तयति । हा विग् मम बतभङ्गात्कलित इहापि पापतरु ॥१९॥ यदि कथमप्येकवारमस्माद् दुःखान्ननु विच्छोटिप्यामि । ततो न पुनरपि करिष्य एवमहं कामक्रीडामिति । ततः पित्रा बहुदविणेन मोचितो निजगृहे स.नीतः । द्वितीदिने मृत्वा नागकुमारः समुत्पन्नः ॥१०१॥ ततो भ्रान्त्वा भवे भवक्षयं प्राप्स्यति च सोऽवश्यम् । धनदेवः पुनस्तृतीये भवे शिवसंपदं लप्स्यते ॥१०२॥ प्राप्नोनि धन इवेहमवेऽपि दुःखम् । तस्माद्विवकिना सा परिहर्तव्या प्रयत्नेन ॥१०३॥ सतोऽन्यदिने मन्त्री भु-- यो ब्रह्मचर्यवतमसमम् । स प्राप्नोति निर्वाणमचिरात्कर्मक्षय कृत्वा ॥१०४॥ ततो मन्त्री भणतीयं नरेन्द्र ततो विस्मितोराजा यावधिमा किन्चित्तया साध रहसि परिहं करोनि पुण्यार्थम् । स दुःखसागरमग्नो दुर्ग इव प्राप्नोत्यनर्थम् ॥१॥ पादाभ्यां सम नरेन्द्रः ह्या जगत्प्रसिद्धा । कुलभूषणश्च श्रेष्ठी तद्भार्या भूपणानामा ॥२॥ विनानन्दाम जितो रजिनम्योऽपि । बाल एव चेष्टयोन्मत्तो प्रमति पुरमध्ये ॥३॥ मेनटे पत्र तह वार्थयते । स्नेहना या पिताकोशांस्तस्य प्रयच्छति ॥ प्रसूत 6 त्र . दयानम. न्यानहनीडा - . दुग्गरदार -- दोगजिएण पुट्टो कापालिभो तमा नेण । तुह फावि अयि विजा सोहगरी रिसेसेण ? ॥२॥ सो भणइ अन्धि तिपुराविना मनोवि देइ सोहगं । जा सुपरणमित्तेवि विहिणा संसाहिया संती।। सो भणियं दुग्गेणं जइ एवं सा परन्छ मे विजं । फाऊण गुरपसायं तेणवि विहिणा विना सा॥७॥ पणनग्नु समला सगुन्गुलं गहिचि भमया दुग्गो । तिपुराविनादेवीपसाइणत्यं गमो पलए ॥८॥ मा जाव तन्य निवमंदिरम्य दारम्मि केबली दिट्ठो । देमंतो सुगइपरं किंनरनरसुरसमूहस्म ॥९॥ तत्वो मो परिचिना नणं मोहग्गगुणनिही एसो । सितिपुराइविजो कोवि महपा महासिद्धो ॥१०॥ मासपश्चिय विना एयस्म फावालियाउ, ता एयं । पत्थेमि किपि विनंइयो ऊ वैदिभोसाहू ॥११॥ तेणादि धम्मराभो दियो मभासिभो य उपविट्ठी । मुगिणावि समारदा घम्माहातपि उदिमि॥१२॥ तपया काम फामामत्तो विग्जामनेर चुममोहिं । रमणीर मोहिणं जो भुजइ मो य कालेण ॥१३॥ न य मुंह परदारं गम्मागम्मं च न चपा कयादि । इह जम्मम्मिवि पावइ पात्रो नो तिरखदुपरखाई।। अहिप मा दोग होइ अभिट्ठा य सबलीयस्म । दोहग्गदुपयनडिओ सो भमर भीमभवगहणे ॥१५॥ मापागपावि भोगा भावहा कम्मधऊ य । किं पुण उम्मग्गगया समग्गलं गलिपगुणगरिमा ?॥१६॥ परी मणुमोवि गुणों मा होउ, पर केवल सीलं । जो जीवाणं पण रिपाइं फज्जाई पूरेइ ॥१७॥ जमविवहाणिरिभवलेझदुहपमुहदोमटंदोली । सीलवियलाण पुरिसाहमाण भूणं समावडइ ॥१८॥ दौर्माग्पर्मितेन पृट. कापारिकस्ततम्तेन । तब काप्यस्ति विद्या सौभाग्यकरी विशेषेण ॥५॥ स भगत्यन्ति विपुराविया सघोऽपि ददाति सौभाग्यम् । या स्मरणमात्रेणापि विधिना संसाधिता सती ॥६॥ सतो भणितं दुर्गग य तदा प्रयच्छ मे विधाम् । कृत्वा गुरुप्रसादं तेनापि विधिना वितीणी सा ॥७॥ कपदीकुमुमला सगुग्गल गृहीत्वाऽन्यदा दुर्गः । त्रिपुराविद्यादेवीप्रसाधनाएं गतो मलये ॥८॥ . सावधाता नृपमन्दिरम्य द्वारे केवली . । देशयन् सुगतिपथं किनारमरमुरसमूहस्य ॥९॥ सत. स परिनिन्तयति नूनं सौभाग्यगुणनिधिरेषः । सिद्धतिपादिविधः कोऽपि महात्मा महासिद्धः ॥१०॥ सानियव विपतस्य कापालिकान, सम्मादनम् । प्राय कामपि विणामिति देतोचन्दिन साधुः ॥११॥ सेनापि धर्मलामा दत्त ममापितम्योपविष्ट । मुनिनापि ममाभा धर्मकथा समप्यदिश्य ॥१२॥ काम कामासक्तो विद्यामश्वर्णयोगे । रमणार्मोहयिता यो मुहं स म कालेन ॥१३॥ न च मुगति पादारान् गम्यागम्यां मन पजाति कदापि । इह मन्मन्यपि माप्नोति पापस्ततम्नीरज पानि अधिक तथा दौमाग्य भवन्यनिष्ट सर्वदोकस्य । दीर्भाग्यबटिनः स भ्रमति भीमभवगहने ॥१॥ न्यायागता अपि मोगा मयाबहाः धर्मबन्धहेतवथ । पुनरुन्मार्गगताः समर्गले गलितगुणगरिमाणः !n हतरस्ननुरपि गुणो मा भवतु, भवतु केवलं शीलम् । यो जीवानां मनोधायिनानि कार्याणि पश्यति ॥१७॥ म.लि. गोविutein मुस्मा।

३१८
मुगामनाह-वग्निम्मि-
फिश्च।
-
पंच एए महापावा भणिया सव्वन्नुणा इह । जेसिं पार्वति दुक्खाई पावयुद्धी नराहमा ॥१९॥
भूयहिंसा मुसावाओ चोरिया मेहुणं तदा । परिग्गहो महारंभो महासदारिहा इमे ।।२०।।
इचाइदेसणं निसुणिऊण संवेगमागया परिसा । दुग्गोवि भणइ भययं ! पंचमहापावपरिहारो ॥१॥
कायचो ता संपइ नियमं मे देहि, नागिणा दिन्नो । सम्मत्तपुल्चगं सो नमिऊण मुणि गओ गेहे ॥२२॥
पालइ सावगधम्मं धम्मपभावेण यड्ढए रिद्धी । दिन्ना से नियधूया केणावि महिदिएण तओ ॥२३॥
तीए समं सो भुंजइ विसए, जाया य तस्स दो पुत्ता । अह अनया य दुग्गो जा वचइ हट्टमग्गम्मि ॥२४॥
ता तत्य आगरण दिट्टो कावालिएण तेणेव । करकलियकवालेण दिन्ना तिपुरा पुरा जेण ॥२५॥
भंणिओ यं इमं दुग्गो मझ पसाएण एरिसा रिद्धी । पत्ता सन्चावि तए तो वपणं सुणमु म इन्दि ।।
जेणं भवंतरेवि हु दोहग्गं दुग्ग! न हु भवेइ । बहुयाउ कन्नयाउ परिणावह बंभणाईणं ॥२७॥
तो दुग्गेण भणियं तिपुरा नहु साहिया मए तइया । न हु साहिया जओ इह लच्छी उण धम्मपभवा मे ॥
धम्मो मुणिप्पसाया तुमंपि हेऊ य तत्थ संजाओ । जं भणसि कन्नयाण परिणावणमिह न तं जुत्तं ॥२९॥
भचयअइयारो तेण कएणं हवइ महावस्म । लोयव्यवहारेण नियतणयाणंपि त होइ ॥३०॥
कावालिएण भणियं जद एवं तहावि मन्नणिज्जो हं । जं होही इह पावं तं मन्झ हविस्सइ न तुज्झ ॥३१॥
इथ पइदिणंपि पभणइ सो तं तो तेण तदुवरोहेण । भणिओ दस कन्नाओ विवाहस्सं अहं नत्तो ॥३२॥
यशोविभवहानिपरिभवकलकदुःखप्रमुखदोपद्वन्द्वाली । शीलविकलानां पुरुषाधमानां नूनं समापतति ॥१८॥
पञ्चैते महापापा मणिताः सर्वज्ञेनेह । येभ्यः प्राप्नुवन्ति दु खानि पापबुद्धयो नराधमाः ॥१९॥
भूतहिंसा मृपावादश्योरिका मैथुनं तथा । परिग्रहो महारम्मो महाशब्दाही इमे ॥२०॥
इत्यादिदेशनां श्रुत्वा संवेगमागता परिपत् । दुर्गोऽपि भणति भगवन् ! पञ्चमहापापपरिहार ॥२१॥
फर्तव्यस्तस्मात्संपति नियमं मे देहि, ज्ञानिना दत्तः । सम्यक्त्यपूर्वक म नत्वा मुनिं गतो गेहे ॥२२॥
पालयति श्रावधर्म धर्मप्रभावेण यते ऋद्धिः । दत्ता तस्मै निजदुहिता केनापि महद्धिकेन ततः ॥२३॥
तया समैं स मुझे विषयान् , जातौ च तस्य द्वौ पुत्रौ । अथान्यदा च दुगों यावद् वमति हट्टमार्गे ॥२४॥
तावतत्रागतेन दृष्टः कापालिकेन तेनैव । करकलितकमलेन दना त्रिपुरा पुरा येन ॥२१॥
भणितश्चेदं दुगों मम प्रसादेनेशी ऋद्धिः । प्राप्ता सर्वापि त्वया ततो वचनं शृणु ममेदानीम् ॥२६॥
येन भवान्तरेऽपि खलु दीर्माग्यं दुर्ग! तब न हि भवेत् । बहूः कन्याः परिणायय ब्राह्मणादीनाम् ॥२७॥
ततो दुर्गेण मणितं त्रिपुरा नहि सापिता मया तदा । न खलु सा हितायत इह लक्ष्मीः पुनर्धर्मप्रभवा मे ॥
धर्मो मनिप्रसादात् त्वमपि हेतुश्च तत्र सनातः । यद् भणसि कन्यानां परिणायणमिह न तयुक्तम् ॥२९॥
प्रमप्रतातिचारस्तेन कृतेन भवेद ममावश्यम् । लोकव्यवहारेण निनतनयानामपि तद् भवति ॥३०॥
कातासिन मणितं यथेषं तथापि माननीयोऽहम् । यद् मनिष्यतीह पापं तन्मम भविष्यति न तय ॥३१॥

मुजमदा। सो संपन्य गसिनि माणा घरम्मि कनाभा । नाचिया कुमावि हु आया लग्गदिवगम्मिा३३॥ नियनियनमनाए जुत्ता पविमति अहमहमिगाए । पंरक्दारे नाया नन्यवि पदमपमन्यं ॥३४॥ जुझंति पहप्परगो वागाए न६ य वग्गयाएहि । ता नाव महाजन नन्ननाणं नया जायं ॥३५॥ त निसणिऊण दुग्गो गेण गो निवारणहाए । ने वारंनी विदो मरेण वेगापि नी नही ॥३॥ पत्तो गिदम्मि पारण पीडिआ पुकार मिना य । तुग्यिवयनुरियायामाग्य कुसुमाग्गो एम ॥३७॥ इडिपि हुसंमामओ पाकिस्सं पुण फलं सु पिचभवे । ता सव्वा मोरनं मायग्गिं पाया य चितंतो पनी पंचत्तं भवणवामिमम्मि । उवामो नमावि नापी पिचमुर तिरी ॥३९॥ ॥इति चतुत्रतर्यातियाविक दुर्गावानिशा ममा जो सदाइगु गिदी विदो मयणस्स नियमहीहिं । कामे नियहिलामी मुमगार iPM तथाहिक चंदणवणंव पहुभागिगंगयं गयपुरं पुरं अस्थि । अस्थियणकपमा स्मिारनंदी रिया नन्ध य निमा रिही पियवयणी तरम भारिया मुलमा । एनमी ताण मगमा परिणी जारी सणिय मणियं पालतणामो सणुयाई तहबहाई । भवदरिवि नियममा गमन नो कमसो बढ़तेण नेण पर हारिप रमतेण । सायधणं नो मेणं भणिया भन्ना पर पुनी।। इति मतिदिनमपि भणति स संताम्तेन तदुपरोधेन । भगितो दा कन्या विnिi स सर्वच गयेषयिस्याऽऽनीय गृहे कन्याः । तामामुचिताः मारा भपि Frank निजनिजजनतया युक्ताः प्रविशन्त्यहमहमिकया । मण्डपद्वारे याEि HERY युध्यने पापरतो याचा तथा पबपतिः । तापपायन्महायुल अनवानां ना बातम् ॥३॥ सन् शून्या दुगों यंगेम गती निवारणार्थम् । तान् नारया बि. क्षरण मावि ARCH प्राप्तो गृहे पातन पारित करोति निन्तयति च । गुम पानि मार दृक्षापमोहम ९. १." इदानीमपि सालु संगातः प्राप्यामि पुनः फत्रं तु मेन्यमा। तमाम था तो परिवार बन्न इति निन्तयन् ग्राम पधर्म भवनवामिमध्ये । उसोsfair नाम RAMERA : १.' या दादादिषु गमो विदो मगम्य सीणभाले । कामे सामामिला मुताght: मन्दन नमिष भोमिगंग गपुरं पुरमा अणि मादी निन्दी नत्र म नियमति प्रियममम्माय माय गुम्मा | मुबायोम्जन ERRIA पानेः निर्यालयात मादामरमानि | बम निकित !!! नमः पामो मामेन नएनशिपमान मान मन मानस !

४००
सुपामनाह-रिसम्मि-
कालक्सरियर एसो तो सा रोसेग भणइ तयभिमुई । मइ जीवंतीए इमं न होइ ना नाउ दलपि ॥६॥
कि किन्नइ लन्छीए पुत्तविउत्ताण पिययम! जयम्मिाचिरपरसियावि लच्छी आणिज्जइ पुणवि पुत्तेहि ।।
तो अन्नया य तेण नियसीसं हारियं रमतेणं । जूगारिएहि नीओ पिउणो पासम्मि तेगावि ॥८||
तज्जणणीए पासे पेसविमओ तीइ निययआदरणं । दाऊण मोइओ सो जूयारीणं सयासाओ ॥९॥
पुणरवि रमेइ पुणरवि य हारए सीमहत्थचरणाई । तो अन्नया से नीओ जणयगिहे वैधि तेहि॥१०॥
सिग्छेय कुणमाणा भणिया सुजसेण उपवणस्संतो। अत्यि महतायदव्यं आगच्छह जेण दंसेमि ॥११॥
तो नत्य गयाणं सो दंसइ ठाणंपि किपि कवडेण ! तरखणणवावडे ते नाउं रेग सो नहो ।॥१२॥
पत्तो आरामनिर्णिदमंदिरे अजियनाइसरणं सो । पुट्टीए तेवि पत्ता खलिया केणावि सइदणं ॥१३॥
एत्यंतगम्मि पत्तो सुदाहविनाहरो तहिं भवणे । उपतयसग्गा दिट्टा जूपारा तेणवि दुबारे ॥१४॥
तो पुष्टो सो सही तेणवि कहियं जहेम निणसरणे । पडियनो, ता एय नाहं एयाण अप्पेमि ।।१५।।
विजाहरेण सत्तो आरोपेऊण सो विमाणम्मि । नंदीसरम्मि नीओ बावन्नजिणालयं ददळू ॥१६॥
मो कोवि ममुल्लसिमो आणंदो तम्मणम्मि यहुपायं । जेण सणेण विलीणं तमंत्र रचिदंसणेण ता॥१७॥
तन्यवि चारणममणं मुनसो वंदेइ सुणेइ तस्सते । विग्जाहरेण सहिमो सावयधम्मपि पारसदा ॥१८॥
पटियग्जद य पमोएण गिपए तह य जूयरमणम्मि । नियम जारग्नीवं तो सो विग्जाहरो तुट्टो ॥१९॥
कालभरीमन्येषतः सा रोपण मगति तदभिमुखम् । मयि जीयन्त्यामिदं गमयति तामाधातु द्रव्यमपि ॥५॥
किपिठे सपा पुत्रवियुक्तयोः प्रियतम ! अगति । निरमापितापि लक्ष्मीसनीयते पुनरपि पुरे ॥७॥
तनोन्यदा च तेन निर्षि नाशित रममाणेन । द्यूतकारफनतिः पितुः पार्थे तेनापि ॥८॥
सधनन्याः पार्थे प्रतिप्नया निजामाणम् । दत्त्या मोचित स पनकारिणां सकाशात् ॥९॥
पुनरपि रमते पुनरपि च नाशयति शास्तचरणादि । ततोऽन्यदा स नीतो जनकगृहे मध्या....॥
घि कुर्माना मनिता मुयमारवनम्यान्न । अस्ति मत्तातद्रव्यमागछत येन दर्शयामि ॥११॥
ततस्तत्र गतेभ्यः म दयनिम्यानमरि किमपि कपटेन | नालनन यातांस्तान शाम्या दोण स नदः ॥१२॥
FA मागमनिन्द्रमन्दिरक्तिनाथशरणं सः । पृष्ठ नेपी प्रामा: मलिना नानि श्राद्धन ॥१॥
वालोनमुदंदविद्याधाम्ना मवने । टमदातगड़ा दृष्टा नकाराम्नेनापि द्वारे ॥१४॥
मानिनापि कथितं यथा जिनमणम् । प्रतिपन, नम्मादत नाहीनामायामि ॥११
बिन आगन्य म विमाने । नन्दाची भीती द्विशानिनामयं ॥१६॥
सोधी नमन मानन्दान्मनमि बट्टारम् । येन क्षणेन विलीन तम इव विरसमेत nom
ती मग अन्य मुगना बन्दले भूगोनि दम्यान्ने । विपापा मारिन HITHER STATNIL 11
पर बन रहा दया र नाम । नियमं पानी
भर ॥१९॥

No text on this page.

No text on this page.

भासी विमानंदी नग्नणि निरवि चिनए कियियं मा मोहमगिरी समिििम्पगर पर मना ।। इस चितम्स इमम्स नीए मयमेव आमग दिन। सोविध्वििमपि गानं देवि पEl मयादि खमम पिए पनि जे नया निमिण कर वाम्म । निमिनिमोनिकाको नाम पाfen इपाइ मात्र जेपर न पा ना पमणप इमं देवा । को तुटामा पिप गोमो भगानसम्म . जी। जे लेण पावियत्वं गुरमगुर मावि नीवोगाम । पारिता निम्मा पनि भगिनीय निमा पुषी बनमा तुर पिया पर । मयि रियामा नियर्भक मंकामा कमेण पुग्ध वायर सर्व देशपायगामी परिणपणन ! सो भणिय नरवाणा तुम नरिंदो रमाये । आगार म पनि..! पद सोरगिरीए तो एका गयपुरम्गि ने टादि । मागिना निम RArit! पुषिदा नियमणी एणया गनूण मणयपाया य । frrireer tit Tr रापर विमानंदी गिण्या दिस नाम नारा । मनमो मुलगा मries पमगिरीमुदाहिदीहिंसाविती । कामे temR Earati TA रमणागिदि अणमा परम्म भाग ERT REnternet माटीनिषितानि मनगरे तत्र निशमनम् । मणER RAMAI RE PANgite म सानदानी निन्तपनि { misses TREAuis तयायमासनं दाग : सोऽar sati cruti ..! NEET ये : मामिदानी पत्तदा निपग १ . Amitter: Mitri एमाद यायामपति प्रति ताRARA 110 .. - - - पपेन मास मri sil RAILER Recruitm.in ! भाग पुस : इर्म नम, RK ARErry मा. संब.स्यति मग slaun र र तो मषित गरपतिमा यस RRRRIER-१६ HERMARATRINTER Not rest पूर्णका निशREET FAIRY KE (! . AK and : RRENCE TEE* HEREFEREPEAKFree , १३

No text on this page.

सुमयकदा। . अहह अहो! मापं मोहरम सुदारुणं मणे फुरइ । एपरम पुहागणी नामदिर परिययसमावि ७५|| अह पणइणीहि भणियो मामिय! धम्मम्मि आपरं कुणम् । जो मह नाद होही भयंतर दुस्परिचाई ॥७६।। एपाओ पणइणीमो ता परंग पलं च रिद्धीमी । न भवंतामणुनाईणि नाह ! धम्म पमोगूण १७७॥ ता मुंच महामोह अम्हारिपि, नितमु मा । तं सोडणं कुरियो भाईनाणियं मुह ७८॥ सपि सरू मातयं ममपियाणि । नो भाहिहिधिपणा विममो नम्म संजाया ॥७९॥ अपरिगहउँ विसए गिद्धोधीगु सो माऊण । अझागोवगो उपवनो निम्पिाए Incom हिजण पुणो मोहिं भवम्मि सहिजण दुरयमंधाय । महिही सिदिमुपित मुगागो कम्मरवयं का सलाविहु सामग्गी पना गुजसण हारिया पहा । कामं निहिलामा ना बामनी गांग 1|| निरु निक्कलंकमी लीलाए पति जे महामत्ता । के भूषणदणिना हो सिननि विदयरया १८३॥ चंगगसंगरणविण अणंगो विणिजियो नेय । परिचनपुग्मियागं छापानिमाल मा पुग्मिी 1em इति चतुपक्षमानिचारपिपाक मुशानुपापान TATE : " ममामोसमा धनुगमनमः । अहह अहो माहात्य मोहत्य सुदारणे मनसि रति । एतम्य प्रदिवीपर्तयांमलित ARRAR अम प्रणयिनीभिभाणतः सामिन् ! धर्म भादर पुरुष्य । २. म शाति मविरति मारे Sears ব্য: এগাযগা পরা অল র য়.। মানানুযাযিশ্ৰী লাখ ম স ॥১৩ सम्मान्मुश महामोदमस्माकमुपर्यपि, निन्तय विकार्यम् । स पुन्हा पिनो मनिश पुमान ॥ सर्वमपि पापं यदित नियमाण मामिदानीम् । आधिव्याधिरंदना शिERER अपरित्यन्य विषयान् गद. स्त्रीषु स मृत्वा । आर्तश्यानापगत उपसमियगी !! WELया पुनषि भये सदिला भाग लिप्स्यो सिदिसतमपि हि एक सय पचास सरि मनु सामनी FIRE सुपशमा नाशिता यातका सामाभिलापातम्माTERA TANTRE !! FARNA निकलामाल लीलया परन्ति ये महारथाःते मुनान्दनीया भाषा मिष्यन्ति नाम ८३॥ नासंगनाति नानो विनिजितो मेव। परित्यारारापापुल र स Yr Ran - .

- खिरो पत्थुहिरने सुवनधणधन्नदुपयचउचरणे । कुविम्मिवि परिमाण काययं बुद्धिमनहिं ॥१॥ परिमियमासेवंती अपरिमियमणंतयं परिहरतो । पावइ परम्मि लोए सेणुष्व अपरिमियं सोरन ।।२।। तथाहि;- चामीयरधचिंचइयचेहया केंची पुरवरी अत्यि । तन्य निनो नरपालो तम्म मियानामिया भज्ञा ॥३॥ तत्यत्यि मिच्छदिट्टी सिट्टी सेणुनि धणकणममिद्धो । भज्जा कुवलयमाला कुवलयमालय गुणकलिया। ताणं च तिनि तणया गुरुविणया देहकतिजियाणया । हरिहरभभिहाणा कलासु कुसला नयनिहागा अह अन्नया कयाई सिटिगिहे मासदिवसपारणए । पत्तो चउनाणमुणी भिक्वट्टमहायुपुत्रीए ।।६।। तं दद्ण पहिहो सिट्टी गहिऊण सत्तुयत्यानं । अन्भुद से दाउं तो मो मुणिणा इमं भणिओ ॥७॥ न हु मे एए कप्पति मुहमजीयेहिं जेण संमत्ता । को पचरत्ति भणिए, भणेइ एवं मुणी तत्तो ॥८॥ देह अलत्तयपम्हं एपाणं उतरि जेण दंसेमि । तेणवि नहत्ति विहिए तव्यन्ना जंतुणो दिहा ॥९॥ तो ते मोत्तूण दहि दाउं समुवहिओ मणिवरस्स । तत्यवि तहेव भणिए पुव्युत्ते पचए जाए ॥१०॥ तो मोयगाण थालं भरिऊण मुणिस्स दंसए जाव । ताव मुणिणावि भणिओ एए विसमोयया; साह॥ को पञ्चओ कहिजउ, मुणीवि साहेइ मक्खिया इत्य । जा जा लग्गइ सा सा पिच्छह निमंतयं मरइ ।। तो सो विम्हियहियो भणेइ विमदायगं मह कहेसु । तो मुणिणा से कहियं कम्मयरी जा मया कल्ले॥ को हेऊ इय करणे तीइवि, तो मुणिवरो कहइ एवं । जह कम्मिवि अवराहे तुमए तह तुह कुटुंबेण ॥१४॥ क्षेत्रे वस्तुहिरण्ये सुवर्णधनधान्यद्विपदचतुश्चरणे । कुप्येऽपि परिमाणं कर्तव्य बुद्धिमाद्भिः ॥१॥ परिमितमासेवमानोऽपरिमितमनन्तं परिहरन् । प्राप्नोति परस्मिलोके सेनवदपरिमितं सौरज्यम् ॥२॥ चामीकरध्वनमण्डितचैत्या काची पुरीवराऽस्ति । तत्र नृपो नरपालस्तस्य शिवानामिका भार्या ॥३॥ तत्रास्ति मिथ्याष्टिः श्रेष्ठी सेन इति धनकणसमृद्धः । भार्या कुवलयमाला कुवलयमालेव गुणकलिता ॥४॥ तयोश्च त्रयस्तनया गुरुविनया देहकान्तिजितकनकाः । हरिहरब्रह्माभिधानाः कलासु कुशला नयनिधानम् ॥ अथान्यदा कदाचित् श्रेष्ठिरहे मासदिवसपारणके । प्राप्तश्चतुर्ज्ञानमुनिर्भिक्षार्थमयानुपूर्ध्या ॥६॥ तं दृष्टा प्रहरः श्रेष्ठी गृहीत्वा सक्तुस्थालम् । अभ्युत्तिष्ठति तस्मै दातु ततः स मुनिनेदं भणितः ।।७।। न खलु म एते कल्प्यन्ते सूक्ष्मजीवैर्येन संसक्ताः । कः प्रत्यय इति भाणते भणत्येवं मुनिस्ततः ॥८॥ दत्ताऽलक्तपक्ष्माणमेतेषामुपरि येन दर्शयामि । तेनापि तथेति विहिते तद्वर्णा जन्तवो दृष्टाः ॥९॥ ततस्तान् मुक्त्वा दधि दातुं समुपस्थितो मुनिवराय । तत्रापि तथैव माणिते पूर्वोक्ते प्रत्यये जाते ॥१०॥ ततो मोदकाना. स्थालं भृत्वा मुनये दर्शयति यावत् । तावन्मुनिनापि भणित एते विषमोदकाः, स आह ॥ प्रत्ययः कय्यता, मुनिरपि कथयति मतिकात्र । या या लगति सा सा पश्यत निर्धान्तं म्रियते ॥१२॥ स विस्मितहृदयो भणति विपदायक मा कयय । ततो मुनिना तस्मै कथितं कर्मकरी या मृता . - फल्ये ॥ १.शिनि ।

गणशहा। निभायाप नाप सिगनुमा मोपगा या एए ! तुमाए, न अपिम मोगगनुगमतणो जुगां ।।१५|| सगो पारिभूपाए नाए भनीए मायगा भुना । सिमेनुमा सो सबसणेण सा मरणमा ११६} एपम्मि प पुण पाले मोपगदुगमेव निश्चिम, संगा । विसंवत्ता मवे, ता मह एए न कप्पति॥१७॥ सुपए सईयेणार नइ रहरि भविपया इसे हता। ना असरणरस मरण तु होतं को निवारिमा!! मा मकुरो पोनपिमाए माईए पुण धाम । सो भणा महसुन मा, तो माह कह दुनिपि॥१९॥ पदमण मी मावपधम्मो पग्निमी नेणा भिस्वागएहि मावि हु धम्मका नेय कहियचा। सावि गुणं कारण मुगिगा संगम साहिमो धम्मो । परमन्नेणं पछा पहिलाभिवि यंदर सणो । मा. मोचि गो गणं, सेणावि कुणा जिपमं । पुनपपुत्तेहि नहा धणेण परिवटा सिट्टी॥२२॥ मापं निणयम्माय संपाद फर्मण सविमं । फपपरिगरपरिमाणो करइ धम्म निणुहि ॥२३॥ 'आ अमोमे गुपभारिमाशी करनि, नो गुया सेणं । पभणनि देह पाय जेण तुह होहिमो भिना।। मो नेण नदा विहिए लामो पभगेइ गंध निद्वं । जे अबलरियं दच नैपि विभन्जेहि माहि ॥२५॥ तो हरिणामो भणिो नत्यि मई किपिकि मुा भनि । लोपणिपहि एवं सोडे सेणी विचिंतेइ। "भारपारकमुशामागर्भ निवामिनाम् । नमोऽभ्यो ये पृथस्न्य भानुणामपिं कुर्वते ।" तो सम्म निययभागो दिमो सेण नो घरफरवि । जुझनी भूलहरं संदविधी सो सह हरणं ॥२७॥ भगति तान् पति- - को देवरित करणे तम्या आप, ततो मुनिपर. रुपयत्येन् । यथा कम्मितप्यारे त्वया नया तब युटुम्बन ।। निररत्या सया विषयुक्ता मोदका कुना प्ले । युष्मतले, तथाऽविषं मोदकटिकमात्मनी योग्यम् ॥१५॥ तनः क्षुदभिभूतया तपा भ्रान्त्या मोदकौ भुक्ती । विसयुक्ती ततस्तन सा मरणमनुमाप्ता १६॥ मि पुनः स्माले मोदकद्रिकमेव, निर्विष दीपा । यिषमंयुक्ताः सर्वे, सामान्ममंत न यस्यन्ते ॥१७॥ स्थामा मेनापि यदि कथमपि हि मक्षिता हमेऽभविष्यन् । तऽशरणस्य मरणं तवाभविष्यको निवारयेत् ।। तमासम्म स्तिवमस्या आपदः, धुरुधर्मम् । समणात कथय तं मम, सतसाधुः कथयात विविधमपि । प्रभासमधन तमः भावधर्म सम्देन । मिशागपि हि धर्मकमा नै कथयिनन्या ॥२०॥ तथापि गुण कलायचा मुनिना सेनाय कधितो धर्मः । परमानेन पञ्चायतिलाम्य बन्दते सेनः १२ १६१ सं माधु, सोऽपि गनः स्मनं, सेनाऽपि करोति जिनधर्यम् । पुत्रप्रपुप्रैस्तथा धनेन परिवर्धते थे ॥२२॥ मातं जिनमरत सेनकुटु समेण सविशेषम् । कृतपरिमपरिमाणः करोति धर्म निनोदिष्टम् ॥२२॥ • भधान्योन्य सुतभार्याः कलहायन्ते, ततः सुनाः सनम् । प्रभात देत भाग येन त्वद् भविष्यामो मिला सस्तन तथा विहित लघुः प्रभाति पान्धवं ज्यहम् । यदपलपिनं द्रव्यं तदपि विमजाव मागः ॥२१॥ नमो हरिणा स भणितो नाति मम मिपि कि मुधा भासि । लोकमपित्तरेवं धुत्या सेनो विचिन्तयति ।। सतम्तस्य निनभागो दा. सेनेन ततो गृहश्तेऽपि । युध्यमानी मूलगह सम्यापितः स सह हरेण ॥२७॥ -- ४०८ . . - सुपामनाह-चरिश्रम्मि- जललवचलम्मि विश्ये विजुलयाचवलजीविए को हु । घरघणकग्ने विउमो कुणः विवायं मधूहि ? ।। नाणियजिणवयणाण भारियभवभूरिदुइसम्वाण । जं जाय इह कलही अहह अहो ! मोहमारणं ।।२९।। तो ते संवेगपरा परोपरं खामयंति अपराहं । मा हु कसायवसाणं सम्मत्तं गलउ अम्हाणं ॥३०॥ अह भारियाए भणियो सेणो जह निययर सदपि । पुत्ताण तए दिन्नं ता नं कह होडिमि इयाणि ॥ तो सेणेणं भणियं जस्स मणे जिणमयं मया वसड । तम्मत्येण घरेणय चिंतामणिणायि का गणणा । तो तीए सो भणिो भम भिक्खं मंपयं वयं गहिउं1 ममसाणे. मुन्नवर देवउंले वापि तं वमसु ॥३३॥ सो भणइ हवसु धीरा कमेण एयपि आयरिस्मामि । इहलोइपि दंसेमि ताव तुह धम्ममाहप ॥३४॥ इय भणि गेहाओ पत्तो नियमित्तमंतिगेहम्मि । साहइ कुटुंबवत्तं तप्पुरमओ मग्गइ गिहपि ॥३०॥ भणइ सचिवोवि वंधव! निवगिहमयित्ति मोग्गडपविटं। किंतु सदोस नहुवमइ कोवि कइयावि तम्मि गिहा जइ पुण धम्मपभाषा पभविस्सइ वंतरो न तुह किंपि । तो नेण मउणगंठी बद्धो पत्तो य तम्मि गिई ॥३ निस्सीहियं करउँ अणुजाणाविय गओ स गिहमच्झे । ईरियं पडिकमित्ता सज्झायं कुणइ सो एवं ॥३८॥ तथाहिः- गयमेयजमहामुणिखंदगसीसाइसाहुचरियाई । सुमरंतो कह कुप्पसि एत्तियमित्तेपि रे जीव! ॥३९|| पिच्छसु पाणविणासेवि न परिउस्संति जे महासत्ता । तुज्झ पुण हीणसत्तस्स वयणमित्तेवि एस खमा रे जीव! सुहदुहेसु निमित्तमित्तं परो जियाणंति । सकयफलं भुजतो कीस मुहा कुपसि परस्स ॥४॥ जललवचले विभवे विद्युल्लताचपलजीविते को नु । गृहधनकायें विद्वान् फरोति विवादं स्वबन्धुभिः ! ॥२८॥ ज्ञातजिनवचनानां भावितभवभूरिदुःखस्वरूपाणाम् । यन्जायत इह कलहोहह अहो ! मोह माहात्म्यम्।।२९॥ वतस्ते संवेगपरः परस्परं क्षमयन्त्यपराधम् । मा खल पायवशानां सम्यक्त्वं गलत्वस्माकम् ॥३०॥ अथ मार्यया भर्णितः सेनो यया निजगृहं सद्रव्यमपि । पुत्रेभ्यस्त्वया दत्तं ततस्त्वं कथं भविष्यसीदानीम् ।। ततः सेनेन भणितं यस्य मनसि जिनमतं सदा वसति । तस्यार्थेन गृहेण वा चिन्तामणिनापि का गणनाः।। ततस्तया स भणितो भ्रम भिक्षा-सांप्रतं व्रतं गृहीत्वा । श्मशाने शून्यगृहे देवकुले वापि त्वं वस ॥३.३॥ स भपति भव धीरा क्रमेणैतदप्याचरिष्यामि । ऐहलोकिकमपि दर्शयामि तावत्तव धर्ममाहात्म्यम् ॥३४॥ इति मणित्वा गेहात् प्राप्तो निजमित्वमन्त्रिगेहे । कथयति कुटुम्यवृत्तं तत्पुरतो मार्गयति गृहमपि ॥३९॥ भणति सचिवोऽपि पान्धव ! नृपगृहमस्तीति मुद्रमविष्टम् । किन्तु सदोष न हि वसति कोऽपि कदापि तस्मिन् गृहे। यदि पुनर्मप्रभावात्प्रभविष्यति व्यन्तरो न तव किमपि । ततस्तेन शकुनप्रन्धिर्बद्धः प्राप्तश्च तस्मिन् गृहे ॥३७॥ नैवेषिकी कृत्वाऽनुज्ञाप्य गतः स गृहमध्ये । यो प्रतिक्रम्य स्वाध्यायं करोति स एवम् ॥३८॥ गामेतार्यमहामुनिस्कन्दकशिष्यादिसाघुचरितानि । स्मरन् कथं कुप्यसि एतायन्मात्रेऽपि रे जीव ! ॥३९॥ पश्य प्राणविनाशेऽपि न परिद्विन्ति ये महासत्त्वाः । तब पुनहींनसत्त्वस्य वचनमानेऽप्येपा क्षमा ॥४०॥ रे जीव ! मुखदुःखेषु निमित्तमात्र परी जीवानामिति । स्वकृतकलं मुन्नानः कस्मान्मुश कुप्यसि परस्म ! ॥

मेणकहा। ४६ । मोहविमूढा जीवा अन्ये य घरे य मुग्छिया घणिय । जिणवयणपयाणंता भमंनि संसारकनारं ॥४२।। घिद्धी अहो अणज्जो मोही जमिमेण मोहिया जीवा । न गणेति पुनमित्ते पहरंता निविनिसंसा।।४।। इय सो जा पहरदुर्ग रयणीए कुणइ पवरसमायं । तो वाणमंतरणं भणियं सुपिऊण टिणं ॥४॥ सुठु तए हं धरिओ निवडतो वियडभवमहाअयडे । सो हं सुरो सरोमो एवं उव्वामियं जेण ॥४॥ तप्पुटेणं कहियं एयस्सामी पुरा अहं आसि । मह दो पुत्ता लहुओं मास्टो तम्म घरसारं ॥४६॥ दार निटो उविभो भिन्नहरे तस्स किपि दाऊण । तो कुद्धेणं तेणं अयं मागविनो, पच्छा ॥४७॥ लहुओ धराविऊण रायउले अप्पणा गिहं गहिये । मोवि मओ गुनीए अहं तु इस यंतरो नाभो ॥४॥ नाऊण विभंगेणं नियनिमयस्स विलसियं तो सो । सकुडंबो उद्दविओ अनोवि वानी कोइ॥४९॥ सोवि मरइ निभंत इइ जायं उपमं इमं गेहं । मंपइ तं धम्मगुरू नो तुज्झ मं पर टिनं ॥५०॥ सनिहाणपि लहुंपि हु उखणिउणं ममप्पए तस्म । दम लाग्या मंगाया सम्मि नमो पभणए मंगो। इगलाखो मोक्कलो सेसा नव लाखगाउ धम्मम्मि । दाहिमां, सुह पुन्न, सो पमणइ सम्नविना ।। अन्नपि शिपि पभणमुजं फायव्यं मए महाभाग ! | पच्चुवपारममन्यो न हामि तुर जीविपणारि॥२३॥ तुद्द सम्झाय सुणि कियाकिचं वियाणि तत्तो । चत्ती यारपधा, सेणी नो भणडतं एवं ॥५॥ सव्वेदिवि जीयेहि लद्धे पंचिदियत्तणे पारे । अप्पदिय फाययं परहियकरणण तं रोइ ॥५५॥ नं परहिय विहिज्जइ जिणिदवपणाणुसारओ सम्मं । परिणयद अपणो ने दियभायण नगर्दा.६॥ मोहविमूटा जीवा अथे च गृहे म मूर्छिता गादम् । निनवचनमजानन्तो भ्रमन्नि समार कान्लारे ॥४॥ धिग् घिगहोऽनार्यो मोहो यदनेन मोहिता जीवाः । न गणयन्ति पुत्रमित्राणि प्ररिस्तो निष्पमा । इति स यावत्महरद्विकं रमन्यां करोनि प्रवरस्पाध्यायम् । सतो पानप्यन्तरेण मणित धुण्या रटेन ॥४॥ 'मुष्टु त्वयाऽहं धृतो निपतन् विकटमवमहायटे । सोमं सुरः सरोष एतद्वामितं येन ॥४५॥ तष्टेन कथितमेत स्वामी पुराहमासम् । मम द्वी पुत्री लघुरलीटम्मम्मै गृहसारम् ॥५६॥ दत्त्वा ज्येष्ठः सापितो भिनगृहे सम्म किमपि दरवा । तत: द्धन सेनाएं मारिस, पचा ॥४॥ लघु धारयिता राजकुल आत्मना गृहं गृहीतम् । सोऽपि गृतो गुमावह न्यिद यन्नरो जानः ॥६॥ ज्ञारवा विमलेन निमम्यष्टमुतम्य विलसितं सतः सः। मकुटुम्ब रदावितोयोपिदिसमनियःuru मोऽपि नियते निर्धान्नमिति ज्ञातमममिदं गहम् । संप्रति धर्मगुगतनातुम्पमिद या दतम् ॥९॥ स्वनिधानमविलयपि सलूम्बाय समर्पयति नम्मै । दश सभाः संनाताम्नमितत: प्रमजीत मेन १२॥ एक लक्ष उचितः शेषान् नव लक्षास्तु धर्मे । दाम्ये, तर पुण्यं, स प्रमानि नारि तदन् । अन्यदपि किमपि प्रभण पलसंप्यं मया महामाग!। मन्युएफारममयों न ममामि सर तिनाति ५५ तव स्वाध्याय ध्रुम्बा हत्याकस्य विज्ञाय सतः । त्यता रमन्ना, मनजतो मगति सम्बम् ।। मपि जीवलीधे पन्त्रियम्य प्रवरे । आम्महिने वय पहिलपणन नमान : .

४९० सुगासनाह-चरिअम्मि- पे परमंगुलकरणेण अप्पणो मंगलं पकप्पंति । निणययणवाहिरा ते न मुणति हि तत्तो सहियं ।। ता अपहियं धम्म मोर्चे अन्न न विजए लोए । ता तत्थ तए सुरवर ! कायव्यो उनमो नियं ।।५८] तो सो तहत्ति भणि गो तो दिणयरम्मि उईयाम्म । तम्भन्ना पुरमझे गयेसयंती गिहे तम्मि॥२९॥ पत्ता पिन्छइ मिहि विसिट्टाहरणरेरिसरीरं । पमणइ अहं निबिन्ना गरेसयंती तुमं सुहय ! ॥६०॥ केण इमं आहरणं केण य दवं विइन्नयं एवं ?। मो भणइ पिए ! धम्मेण चेव मा पुच्छमु तमनं ॥६१३ तो तरखणेण सिट्टी पत्तो निणमंदिरम्मि निणपूयं । काउं सवित्यरं चिय काराव पवरपिच्छगयं ॥२॥ सम्माणेउं जायगनणपि नमिऊण गुरुजण पयो । पत्तो सो तम्मि गिहे भुंना साइम्मियसमे ॥३॥ स्यगीय वनरो सो रायनिहीओ अपत्यिमोवि लहुं । उपसणि कलमसयं सिद्दिगिहे सिह नेग । भणइ य मा निरइभयं काहिसि सिच्छाए देसु दाणाई । वइयम्मि इमे दव्ये पुणरवि प समापइस्सापि।। जा फिल फिनिवि भणिही तान गओ वंतरी नियं ठाणं। मिट्टी पिच्छिवि फलसे निवनामंफिए सामा॥ विगं पन्यूरो उवायण सुर्यणलोयारियरिभो । निवदंसण करई कदइ य सुरविडिययुगन ॥६॥ रापावि फलममेग आणावर पिन्छए निययनाम । तो तुट्ठो भणइ इम मरवि तह ने दियंति ॥६॥ नो मतोगपरेण भगियं सेणेण देव! दस लक्ग्या । जे वतरण दिन्ना ताणवि मझाउ इगलासी ॥६९।। पर मनाए मेमं नासायापाणयं तु जं. दव्यं । तं धम्मे दाहिस्सं बनरयपणेण पुग्मदा ॥७॥ पत् परहितं विधीयते मिनेन्द्रवचनानुमारतः सम्या । परिणमत आत्मनस्तद् हितमायन न संदेहः ।।११।। ये पगनिष्टरंगनात्मनो महलं प्रकल्पयन्ति । जिनवमनवायाम्ते न नानन्ति हि तत्यन म्वरितम् ॥५॥ सम्मादा-महिन धर्म मुमन्यान्यद् न विद्यते लोके । तम्माचप्रत्यया मुरगर : कर्नग्य उयमा नित्यम् ॥१८॥ मतः स नयेति भगिना गतानतो दिनकर उदिते । वदार्या पुरमध्ये गयेषयन्ती गृहे सम्मिन् ॥५९॥ ममा पश्यति प्रेष्टिनं विशिशामरणराजित शरीरम् । प्रभणन्यहं निर्षिण्णा गवेषयन्ती त्या गुमम! It.. नदमामन केन च दृश्य विभिमनन् । स मणनि मिय! धर्मेणैव मा छ स्वमन्यत् ॥६॥ सम्मान श्रेष्ठी पाली जिनमन्दिर निनजाम् । कृत्वा सविस्तरमेव काग्यनि प्रयापदणकम् ॥१२॥ सामान्य यार जनमपि नन्वा गुरुजनं प्रयतः । मामः स तस्मिन् गृहे भुझं मार्मिकममेन ॥१२॥ र प्यन्ट म राजनिश्निोग्रार्थितोऽपि मधु । उमगाय कलाशने मटियरे सानिन ॥१५॥ मत र नरम सञ्छया देहि दानानि । व्यक्निमिन्द्रय पुनपि य समय सन सिसी मनित्यतिनावगं गन्नगे नित्र ज्यानम्। प्रेमी रा नागानामा सासमा या प्रथा र यनं मुश्मने रिकरित । नदर्शनं कंगति कति व गुदिनाला ॥१७१ । काम पर यति विनाम । दतस्तुरी.माता मयाशिनुस्यमेव द in नारद देवता हा व्यन्नान दानशा मध्यस ॥१९॥ - सेणकहा। ४११ तो रंनिओ नरिंदो तं दलं तस्स अणि भणइ । विबसु सिच्छाए तुम धम्मम्मि तमो य सेणोति।। सव्येसुवि खित्तमु विञ्चित्ता ते समगमवि दग्वं । पञ्चग्न परिवमो सिद्धो य सवितु कम्माई ॥७२॥ सो सेगुल सयाविहु संतोसरसापणं पियह भवा! जेण नरमरणहरण पावह अचिरण सिसोक्ख ।। पति पत्रमाणमतपरिपालनाष्टान्ते घेष्टिसेनकथानकं समातम् । मम सत्तायां शेयं नवलपमाणकं तु यद् द्रव्यम् । तद् धर्मे दास्य व्यन्तरवचनेन पुण्यार्थम् ॥७॥ सतो रमिता नरेन्द्रस्तद्दन्यं तमा भयित्वा मणति ।वीहि स्वच्छया स्वं धर्मे ततय सेनोऽपि ॥१॥ सर्वेप्यपि क्षेत्रेषु वीत्य तत समग्रमपि द्रव्यम् । प्रन्यां प्रतिपन्नः सिद्धथ्य क्षपयित्वा कर्माणि ॥२॥ ततः सेन इव सदापि खल्ल संतोषरसायनं पिषत मन्याः । येन भरामरणहरणं मानवाचिरेण शिकसोध्यम् ।।

गेहाईपरिमाणं काउं जोएड पेलहियाईये । अइलोहमायत्यो सो' पावई नवयंणोच दुई ॥१॥ तथाहि ;- 1 अस्थि पुरमुदयसेलेब मूरदियरायसंगमसइण्हं । उदयपुरं नामेणं उदयाइयो य तत्य निवो ||२|| तह निवसइ तत्थ वणी नवधणो नवघणोव्व अणवस्यं । दाणसंलिलेण वरिसइ समत्यत्यियणखित्तेसु ।। तस्सवि य पिया सुहसीलसालिणी संपयत्ति नामेण । अइनेहनिभराई परोप्परं विसयसत्ताई ॥४॥ चिट्ठति ताई, एत्तो जिणभवणे उच्छवम्मि पारद्धे । कोहलकलियाई पत्ताई तत्थ पिच्छंति ।।५।। सूरि गुणरयणनिहिं सावयधम्म कहतयं संतं । भव्वाण तो ताईवि सुगंति नमिऊण तं चैव ॥६॥ तम्मि समयम्मि सूरी साइइ पंचममणुव्वयं तत्तो । सम्मत्तं गहिणं तेहिवि तं चैव पडिवन्नं ॥७॥ . ': अणुसासियाई गुरुणा पत्ताई गिहम्मि हटतुट्टाई । अपुताई तत्तो पालंति विहीए जिणधम्मं ॥८॥ तह सुविसुद्धनएणं नवघणवणिओ करेइ वाणिजं । नियह? उबविट्ठों विसिट्टपणिएहिं नियएहि ॥९॥ अह कोवि ठक्कुरो किणइ तस्स हम्मि दससहस्साणं । भंडं दाउ दम्मे लेइ पुणो तह पुणो देइ ॥१०॥ अह अन्नया य तेणं उद्धारे वीससहस्मदम्माणं । गहिया कप्पडमाई मग्गइ तो नवयणो मुल्लं ॥११॥ थको कुणि दाउं रूवगमित्तंपि देइ नो तस्स । तो सो साहइ मंतिस्स सोवि मग्गेइ दव्वद्धं ॥१२॥ तत्तो अंगरक्खस्स साहए सोवि मग्गए अद्धं । तो पुरसिद्विस्स तलारयस्स तह तेवि मग्गंति ॥१३॥ तो पत्तो स विलक्खो नियगेहं भारियाए तो पुट्ठो । उब्विम्गो विय दीससि किमकंडे सुहय! साहेसु ।। गेहादिपरिमाणं कृत्वा योजयति परिमितातीतम् । अतिलोमग्रहप्रस्तः स प्राप्नोति नवधन इव दुःखम् ॥१॥ अस्ति पुरमुदयशैल इव शू(सूद्विजराजसंगमसतृप्णम् । उदयपुरं नाम्ना उदयादित्यश्च तत्र नृपः ॥२१॥ तथा निवसति तत्र वणिग् नवयनो नवधनवदनवरतम् । दानसलिलेन वर्षति.समस्तार्थिजनक्षेत्रेषु ॥३॥ तस्यापि च प्रिया शुभशीलशालिनी संपदिति नाम्ना । अतिस्नेहनिर्मरौ परस्परं विषयसक्ती ॥४॥ तिठस्तो, इतो जिनभवन उत्सवे प्रारब्धे । कुतूहलकलितौ प्रामौ तत्र पश्यतः ॥५॥ सूरि गुणरत्ननिधि श्रावकधर्म कथयन्तं सन्तम् । भव्येभ्यस्ततस्तावपि शृणुतो नत्वा तमेव ॥६॥ तस्मिन्समये सूरिः कथयति पञ्चममणुवतं ततः । सम्यक्त्वं गृहीत्वा ताम्यामपि तदेव प्रतिपन्नम् ॥७॥ अनुशासिती गुरुणा प्राप्ती गृहे हएतुष्टौ । अपुत्रौ ततः पालयतो विधिना जिनधर्मम् ॥८॥ तथा मुविशुद्धनयेन नवधनवणिक् करोति वाणिन्यम् । निजहट्ट उपविष्टो विशिष्टपण्यैनिनैः ॥९॥ अथ कोऽपि ठक्कुरः क्रीणाति तस्य हट्टे दशसहरुयाः । माण्डं दत्त्वा द्रम्मालाति पुनस्तथा पुनर्ददाति ॥१०॥ अथान्यदा च तेनोंद्वारे विंशतिसहसद्रमाणाम् । गृहीताः कर्पटादयो मार्गयति ततो नवपनो मूल्यम् ॥११॥ स्थितः कूपर दत्त्या रूप्यकमात्रमपि ददाति नो तस्य 1 ततः स कथयति मन्त्रिणे सोऽपि मार्गयति द्रश्यार्धम्।। ततोऽरसाय कथयति सोऽपि मार्गयत्यर्धम् । ततः पुरश्रेष्टिने पुररक्षकाय तथा तावपि मार्गयतः ॥१३॥ १० काम.म.नगन सो पापाग. बाराहि ।

मवरणकदा।
तेणवि कहियं सन्नं सवित्यरं ठक्कुराइयवहारं । तो सो तीए भणिो अहं भलिस्सामि सम्बंपि ॥१५॥
तंता कम्मिवि गामे गच्छह चितेमि जाव हमुवायं । मइ सदिएण तुमए आगंतव्वं पुणो एत्य ॥१६॥
एवंति मनिऊण नवधणवणिो गओ य गामम्मिा पत्ता सचिवस्म गिहे सावि पिया संपया तस्स॥१५॥
उन्भडकसिंगारा लायनविलासदामकमणीया । मंतिपुरओ उपविट्ठा उवायणं किंपि फाऊण ॥१८॥
रयणीय पदमनामे विसजिपासेसपरियणो मंती । तईसणेण खुहिओ पदइ सकामं तो एनं ॥१९॥.
परं जुण्डा उण्हा गरलसरिसो चंदनरसो, खरं सारो हारो सिसिरपवणा देहतरणा ।
मुणाली वाणाली जलद व जलदा तणुगया, निविट्ठा में दिट्टा कमलवयणा दीहनयणा ॥२०॥
तं खुहियं नाऊण भणेइ सा सुणसु मज्झ विमत्ति। ता ऊमसियमणो सो भणेइ आइसमु कन्नं ॥२१॥
तो विनतो तीए ठक्कुरसंबंधिवइयरो सव्यो । तेणवि सों पडिवन्नो भणिया य नहा जहा सुयशु ! ॥२२॥
तुमएवि मझ फज्जं करणीयं किंपि मयणविहुरस्स । तो तीए पडिभणियं किमजुत्तं किंतु कल्लम्मि॥२३॥
अन्जा भरया पचूसे पडिवयाए रयणीए । आगंनव्वं तुपए निम्भं पढमजापम्मि ॥२४॥
इय बोत्तुं सा पत्ता निवंगरक्खस्स गेहमह सोवि । दद्रुं चिंतेइ मणे का एसा पालिपा एर ॥२५॥
पापालाओ नागंगणा णु विजाहरी णु देवी णु । असुररमणी णु सिद्धंगणा णु नग्लोयमोइना :॥२६॥
कोसल्लि विहां उवविठ्ठा आसम्मि तो पुट्टा । ठक्कुरवइयरमाखद तो सो पभणेइ तोसणं ॥२७॥
ततः प्राप्तः स विलक्षो निजगेहं भार्यया ततः पृष्ट । उद्विग्न इव दृश्यसे किमकाण्डे सुभग ! कथय ॥१४॥
तेनापि कथितः सर्वः सविस्तरं ठाकुरादिन्यवहारः । ततः स तया भणितोऽहं भलिप्ये सर्वमपि ॥१५॥
त्य तस्मात्कस्मिमपि मामे गच्छ चिन्तयामि यावदहमुपायम् । मया शान्दिनेन त्वयाऽऽगन्तव्यं पुनरत्र ॥१९॥
एवमिति मत्वा नवपनवणिग् गतश्च प्रामे । प्राप्ता सचिवस्य गृहे सापि पिया संपत् सम्य ॥१७॥
उद्भटकृतगृहारा लायंग्यविलासहासकमनीया । मन्त्रिपूरत उपविष्टोपायने किमपि कृम्या ॥१८॥
• रजन्याः प्रथमयामे विसर्जितारोपपरिजनो मन्त्री । तदर्शनेन भितः परति सकामं तत एवम् ॥१९॥
परं ज्योत्स्नोप्णा गरलसदृशचन्दनरसः, खरं सारो हार शिशिरपतना देह तपनाः ।
मृणाली पाणाली स्वलति न जला तनुगता, निविष्टा यद् दृष्टा कमलवदना दीर्घनयना ॥२०॥
तंशुभितं ज्ञात्वा भगति सा शृणु मम विज्ञप्तिम् । तत उन्हसिनमना स भगत्यादिश यत्कर्षम् ॥२१॥
ततो विज्ञप्तस्तया ठक्कुरसंपन्धिश्यतिकरः सर्वः । तेनापि स मसिपको माणिता च तथा यथा मनु :॥२२॥
त्वयापि मम कार्य करणीयं किमपि मदनविधुरस्य । ततस्तया प्रतिमणितं किमयुर बिन्तु धन्ये ॥२॥
अद्याहं प्रमाता प्रत्यूषे प्रतिपदो रजन्याः । श्रागन्तन्यं स्वया निर्धान्तं प्रपयामे ॥२४॥
इत्युक्त्वा सा प्राप्ता नृपाइरसस्य गेहमय सोधप । रप्ता चिन्तपति मनसि फैषा शारिरीति ॥२५॥
पातालाद् नागागना नु विद्याधरी नु देवी नु । अमुररमणी नु सिद्धाहना नु नराधमनी ॥२६॥
कौशालिको विधायोपविष्टासने ततः पृष्टा । टाकुरन्यतिकरमारत्यावित स मनाति मोरेन ॥२७॥

४१४
.
सुपासनाद-परिधम्मि-
एवं तुह कजमहं साहिस्सं निच्छएण पसयच्छि ! । अम्हाणविजंकलं मणुभवं तं तए कज्ज ॥२८॥
तो तीए पडिभणियं जं सक्कं तं अईपि काहिस्सं । जललवचलदेहस्सवि सारं तं मुयणकग्नम्मि ॥२९॥
जं जाइ उवओगे, इय सुणि सो भणेइ संतुझो । संपयमवि पउणो ई सावि हु पच्चुत्तरं काउं ॥३०||
तं भणइ चीयपहरे पडिवयरयणीए है सरेयना । इय भणिवि सिट्टितलवरगिहे गया तेहिं दिवा य ॥३१॥
फई।
पाउससिरिव्व उन्नयपओहरा धणुलयव्च गुणकलिया। खग्गलयव्य सुहारा मुतुच्छमझा भवसुहंत्र॥३२॥
ताणवि पुव्युत्तविही कहिओ, तेहिवि तहेव पडिभणियं । तइसपहरम्मि सिट्टी आहूओ कोटवालो उ ।
परिमे जामे, इत्तो समागया सावि निययगेहम्मि ! पभणइ य दुइदिवसे पोससमए नियं दासि॥३४॥
पउणं करेहि मह मजणत्यमुवगरणमुण्हसलिलाई । अइपरं, तीइ तहा विहिए तो पढमपहरम्मि।।३५॥
संपत्तो सो सचिवो अभुढेऊण गंधतिल्लेण । अभंगियमुबइ सयं तो पहलखलियाए ॥३६॥
उस्सिंचइ सिरकमलं जा सा सचिवस्स ता दुवारम्मि । वियडकवाडकडाण खडकओ निसुणिओ तत्तो।।
पेसेऊणं दासि जोयावइ जाव दारदेस सा । तो भणइ अंगरक्खो उग्घाडउ कवाडय झत्ति ॥३॥
तस्सई सुणिऊणं भीओ मंती भणेइ कत्यवि य । खिवसु पिए ! में सिप्पं जावेसो वोलई कहवि ॥३९॥
तो ओयरियामझे खित्तो मंती निरंभियं दारं । दिन्नं च तालयं ता भयभीओ चिट्ठए तत्य ॥४०॥
एतत्तव कार्यमहं साधयिष्यामि निश्चयेन मृगाक्षि ! । अस्माकमपि यत्कार्य मनउद्भवं तत्तया कार्यम् ॥२८॥
ततस्तया प्रतिमाणितं यच्छक्यं तदहमपि करिष्ये । जललवचलदेहस्यापि सारं तत् सुजनकार्य ॥२९॥
यद् यात्युपयोगम्, इति श्रुत्वा स भणति संतुष्टः । सांप्रतमपि प्रगुणोऽहं सापि हि प्रत्युत्तरं कृत्वा ॥३०॥
तं मणति द्वितीयाहरे प्रतिपद्रजन्यामहं सर्तव्या । इति मणित्या प्रेष्ठिपुररक्षकगृहे गता ताभ्यां दृष्टा च ॥
क्यम् ।
प्रायटनीरिवोन्नतपयोधरा धनुलतेव गुणकलिता । खगलतेव सुहा(पा)रा सुतुच्छमध्या भवसुखमिव ॥३२॥
तयोरपि पूर्वोक्तविधिः कथितः, ताभ्यामपि तथैव प्रतिमणितम् । तृतीयाहरे श्रेष्ठ्याहूतो दुर्गपालस्तु ॥३३॥
घरमे यामे, इतः समागता सापि निजगेहे । प्रभणति च द्वितीयदिवसे प्रदोषसमये निमा दासीम् ॥३॥
प्रगुणं कुरु मम मजनार्थमुपकरणमुष्णसलिलादि । अतिप्रचुर, तया तथा विहिते ततः प्रथमपहरे ॥३५॥
संपाशः स सचिवोऽभ्युत्थाय गन्धतैलेन । अभ्यङ्गमुर्तयति स्वयं ततो पहलखालिकया ॥३६॥
उत्सिवीत शिरःकमलं यावत्सा सचिवस्य तावद् द्वारे । विकटकपाटशृङ्खलानां खटत्कारः श्रुतस्ततः ॥३७॥
प्रेष्य दासी दर्शयति यावद् द्वारदेश सा । ततो भणत्यतरक्ष उद्धाटय कपाट झटिति ॥३८॥
तच्छन्द श्रुत्या भीतो मन्त्री मगति कुत्रापि च | क्षिप प्रिये ! मां क्षिप्रं यावदेष गच्छति कथमपि ॥३९॥
सतोऽपवरिकामध्ये सितो मन्त्री निरुद्धं द्वारम् । दत्तं च तालकं ततो भयभीतस्तिष्ठति तत्र ॥४०॥

मयपणादा।
४१५
ससोय मंगरपसी समागमी गोवि सररिवि खनीए । सित्तो भोपरिपाए सिहिम्मि समागए शत्ति ।।
पुजामेण मिही मिलो सापाए मोपरीपाए । परिमगामम्मि सहसा संपले फोहपालम्मि ॥१२॥
साविछ भन्भंग गररेवि मलीए भोभरियाए । सित्तो संपत्ती नियए पंधुम्मि सइसेव ॥४३॥
संकेयवगा गोविल पुगारंतो गिदम्मिवि पचिट्टो । मुद्रो मुनि पपंपिरो य तकंठमणुलग्गो ॥४४॥
रोपा नवपणगुणवण सा मपयाचि फरणपरं । दुपखत्ता इव रोयह ताणं पडिवोरणनिमितं ॥४५॥
इत्यताम्पि सासा विहारीविरमयूयगो संखो । पहओ गहीरगुरुरावयहिरिपासेसदिसिवलओ॥४६॥
तो पिलिमो पुरलोगो सवतो पसरिया इमा पत्ता । जह नवयणो विवमो, राया त निसुणि चित्ते ॥
समपुतं कलिजणं मंतिगिहे पेसिउं च परिहारं । आणावर तं सिग्य नवपणदव्यस्स गहणा ॥४८॥
तो मंतिगिह गंतु परिहारो मा पलोपए प्रति । नाव न पिछइ तत्तो आगंतुं कहइ नरवइणो १४९।।
तो अंगररस्वतन्दवासिट्ठीण गिरा पेसिमो रना । सो वह नवपणवायरस संसाइणनिमिचं ॥५०॥
तेरि मगिहेगु न नियर नप मुदि कोवि जाणए ताण तो पुणरवि पडिहारो रापस्स स स्वए एवं॥
तो विगाओ रापा मपं गभी सम्मिम्मि उपविट्ठो । पभणइ मुद्धे ! मा ग्यसु संपर्य मइ गिहं परो॥
सर्वपि निपयदय विलसमु सिछाए देसु धम्मेण । संडकपट्टियमित्तंपि गिहियो नेय तुइतणय ॥
सं मुणि सा पपणा नाह ! न फज्ज इमेण दव्येण । गिहिस्सामि वयं चिय गिण्दउ देवो इमं सव्वं ॥
इस मणि सा दंसद ओपरए साइए य एयाणं । मझ नवयणतणपं चिटइ दवंति तो राया॥५५॥
वारसः रामागतः सोऽपि सरण्टायित्वा सस्था । सिप्तोऽपवरिकायां श्रीष्ठनि समागते मरिति ॥११॥ .
पूर्वक्रमेण श्रेष्टी सिमस्तृनौयायामपयरिफायाम् । चरमयागे सहसा संप्राप्ते दुर्गपाले ॥४२॥
सापि खल्यम्यस्य सरण्यत्वा तस्याऽपवरिफायाम् । सित संप्राप्ते निजे पन्धी सहसैव ॥५३॥
संकेतपश्चात् सोऽपि हि पूर्यन् गृहेऽपि पविष्ट । मुटो मुष्ट इति मजल्पिता च तन्कण्ठमनुलग्नः ॥४४॥
रोदिति भयपनगुणवर्णनेन सदा संपदवि करणतरम् । दुःताव रोदिति तेषां प्रतिपोधननिमित्तम् ॥४५॥
अत्रान्तरे सहसा विभावरीविराममूनकः शाह । महतो गारगुरुरावधिरिताशेषदिग्यलयः ॥४६॥
सतो मिलितः परलोकः सर्वनः अमृनयं वार्ता ! यया नवपनो विपन्नो, रामा तत् श्रुत्वा चित्ते ॥४७॥
समपुत्र कलायित्वा मन्त्रिगृहे. प्रेष्य च प्रतिदारम् । भानापयति तं शी4 नवपनद्रव्यस्य ग्रहणार्थम् ॥४८॥
ततो मन्त्रिगृ गत्वा प्रतिहारो यावत्मलोकते मन्त्रिणम् । तावन्न पश्यति तत मागस्य फयपति नरपतये ।।
HISTRYसप्रेष्ठिनां गृहेषु प्रेषितो राज्ञा । स प्रजाति नवधनन्यतिकरस्य संकपनानिमित्तम् ॥५०॥
सानपि स्वगृहेषु न पश्यति नच शुदि कोऽपि जानाति नेपाम् । ततः पुनरपि प्रतिहारो रा स रूपयस्येवम्।।
ततो विस्मितो राजा स्वयं गतस्तद्गृह.उपविष्टः । प्रमणति मुग्धे ! मा रुदिहि सामतं माय गृह प्राप्ते ॥५२॥
सर्वमपि निजद्रव्यं विलागय स्वेच्छया देहि धर्मे । सरकपर्दिकामात्रमवि गृहीमा नैव त्वदीयम् ॥१३॥
तत् ध्रुन्या सा प्रमणति नाथ ! न कार्यमनन द्रव्येण । महीप्यामि प्रनमेव गृह्णातु देव इदं सर्वम् ॥६॥

सुपासनाद-चरिअम्मि-
उनाडाद दाराई ताणं कमसो, तो य एकाए । खलिलित्तंगो चिट्ठ मंती, सेमावि सेमासु ॥५६॥
तो अनन्मुपभूयं ताग सवं निरिक्खिरं राया । पुच्छइ सचिवाईए नेवि न पन्नुतरं दिति ॥५७॥
नो संग्याए भणियं देवाहमिमाण सयलनुत्तं । साहिस्मं किंतु परं अभए एमाण दिमम्मि ॥५८॥
नो भूनागा अभए दिन्न तेसिं च संपयाए तयो । ठक्कुरखुताभो कहियं सर्व सवित्थरभो ॥५॥
नो नग्वाणा मणियं अमन ! सचं इमीए नं मणियं ? । एवंति तो पभणिए तयभिमुहं जाए रापा
मोसम ! गुहुमवापरयरवन्धुजाणणे निउणं । नरवइणो परमत्येग मंतिगो हुँति नपणाई ॥३१॥
न मुगनि वियविरोपगाई नपगाई वत्थुपरमत्यं । नरवणो मयणमहंधयार विदुरिजमाणाई ॥६२॥
ना एवं वितरीयं नायं तुह सचिन ! संपयं नेत्र । ता संग्याए भणिो समिपल देर म एवं ॥१३॥
को दोमो एमागं मागमहानगडपीडिया पुरिसा । काउमकिगं लहुया टुंति सणामोनिज भागः ।।
भावरिंगगंगरग मुमाउहेगरि गणेण । जे गिपति हयागा ते ९ति लहू तगाभारि ॥३५॥
नबीन न निमानाही न मणिममूहोयि । यम्मइनममाइणं जयम्मि मुगुरि नरई ॥१६॥
पिगंगासिनन पिगार पपत्थं । माह महो! अपुलं तिमिरं मिहिरगमे मपणी ॥ ३७॥
एसमपतिगि नागणे fति विजए न परं । मोनूण मणशियं गुहरत्युपपागणाfrik८॥
Friगार मचनीयाण । परमजणराणिनं न उणो मणपि सगाणं ॥१९॥

मरघगहा।
सपर चिप समारसागर होइ नारणं जेण । सो पुट्ठा नरयाणा चरण कि भन्नइ मयरिछ ! ॥७॥
महापरपगमापामरूपं सा कहर विपरभो । म सुणि पहियुदा भणंति सचिवाइया एवं ||७||
गपगुवरा भई मोहपरणरनिमगमलेगा। नित्यारिया नरधिय परमेसरि परमकारुणिणि! ॥७२॥
ता दंगेहि कपि र गुरूण परपंरपति, अब तत्थ । आगंतॄणं उन्नाणपालगो भणइ नरनाई ॥७३॥
पदाविमा ऐनो देवासुरपंदणिजपयकमलो । सिरिमिरिचंदमुणिरो समोसटो मलयदेसम्मि ॥७॥
दाहनियंगलग्गं आदरणं तस्स तोसबसओ सो। तो सचिवाईहिं नियो भणिो जह सूरिसासम्मि।।५।।
गिदामो पयग्नं विमानसे जर तुमति सो भगइ । सुत्तमिणं सध्यसि तुम्हाणं सुकूलनायाणं ॥७६॥
तो संपयार गर्न फारबिया मजणं लहुं सत्तो । चंदणरशिपअंगा परालंकारफयसोहा ॥७॥
मंगलापाणपुलं गोवि हु फरिवरंग आरूदा । संपत्ता सनरिंदा मुर्णिदपासम्मि वित्थरो ॥७८॥
हिचि दिमा दियमा सचिवाईण फमेण धुपसम्मा । ते सिद्धिसुहं पत्ता रमाविगहिनु गिहिधम्मी।७९॥
मा संपया पपना भएणी नह मप्पावि गामामओ । आओ सिटिपए ठविभो पुरलोयपयवसं ॥८॥
मो दवगेवि मपिउंदवं दावाविमो विसेसेण । जिणधम्मपरा चिट्ठइ संपया नवघणसमेपा ॥८॥
फारेण नमो नम्बापमापी नश्यणो अपमतो । पचामनगिहाई किणि मेलेइ सगिहरस ॥४२॥.
तो भनाए भणिभो तुर भइया हविसई एवं । एक्कागिह मुस्कलियं तए फयं पंचमम्मि 11८३||
पामगार विषयाणा सेवना भवति सर्वजीवानाम् । परमजनमेवनीयं न पुनर्मनागपि सञ्चरणम् ॥१९॥
सचरणमेष संसारसागरे भवति तारगं येन । ततः पृष्टा नरपतिना भरण कि भण्यते मृगाक्षि ! ७०॥
अष्टप्राननमातृम्परूपं सा कथयति विस्तरतः । तत् श्रुत्वा प्रतिबुद्धा मणन्ति सचिवादय एवम् ॥७॥
समम्वापराधमम्मा मोहमहार्णवनिमग्नसर्यादाः । निस्तारितास्त्वयैव परमेश्वरि परमकारुणिके ! ॥७२॥
सस्माद दर्शय कथमपि हि गुरुणां पदपङ्कजमिति, अय तत्र । भागत्योघानपालको भणति नरनाथम् ॥७३॥
वय॑ने देषो देवासुरयन्दनीयपदकमलः । श्रीश्रीन-द्रमुनीन्द्र. समवन्तो मलयदेशे ॥७॥
दापयति निघालग्नमामरणं तस्य तोषवशत म । सता रानिवादिभिपो भणितो यथा सूरिपाचें ॥५॥
गृहामः प्रमज्यो विमसि यदि त्वमिति स मणनि । युक्तमिदं सर्वेषां युप्माकं सुकूलजातानाम् ॥७६॥
सनः संपदा सय कारिता मञ्जनं लघु तत । चन्दननर्षिताहा' प्रवरालंकारकृत शोभाः ॥७७॥
गदलप्रदानपूर्व बन्धारोऽपि हि करिवरेनाम्लाः । मंप्राप्ता सनगेन्दा मुनीन्द्रपा) विस्तरतः ॥७॥
तरपि दत्ता दीक्षा सनिषादिभ्यः ग्रमेण भूनकर्माणः । ते सिद्धिमुन माना राज्ञापि गृहीत्वा गृहिधर्मम् ।।
सा संपन् अपना भगिनी तथा तत्पतिपि प्रामात् । आहूतः अष्ठिपदे स्थापितः पुरलोकप्रत्यक्षम् ।।
स टपकुरोऽपि भागित्वा द्रश्यं दापितो विशेषेण । मिनधर्मपरा तिमति मंगद नवधनसमेता ॥२१॥
कालेननता नरपनिप्रसादतो नवपनोऽनिममतः । प्रत्यासनगृहाणि प्रीला मेलयति स्वगृहे ॥४२॥
मनो भार्यया भगिनम्नवानिनारी भविष्यत्येवम् । पकगृहमुनि लया कृतं पञ्चममने ॥३॥

४१५ सुपासनाह चरिअम्मि- सो भणई कि नहें एकगिई चिय इमं सु नो दुइयं । सा मणइ पहुं नहूँ तुहययमालिनमावेण ॥८॥ अपरं च, जइ एवं निरविक्खो जंपसि कूडुत्तराई मह पुरओ। तो घरसहिओवि तुमं चत्तो वपमायरिस्समहं ॥८५|| इय भणि तीए वयं गहिऊणं साहियं सयं फज्ज । नवयणसिट्टीवि दुहावि संपयाए परिचचो ॥८६॥ तो सिढिलियधम्मो सो गहिमओ घरपंतरेण केणावि । उम्मत्तो पुरमञ्झे भमेइ डिमेहि परियरिओ ।।८७|| कोवि हु खिवेइ धूलिं पहणइ लिटेहि कोवि हु इसेइ । एवं सोवि भमंतो मरि असुरेस उववन्नो ॥८८।। ता थेपि वयाणं अइयारं परिहरेह भो भव्वा! । जइ वंछह सिवसोक्खं दुहृदंदोलीए निन्विन्ना ॥८९॥ ॥ इति पञ्चमाणुयतप्रथमातिचारविपाके नवघनदृष्टान्तः समाप्तः॥ स भणति किं नष्टमेकगृहमेवेदं खल नो द्वितीयम् । सा मणति बहु नष्टं त्वद्वतमालिन्यमावेन ॥४४॥ यद्येवं निरपेक्षो जल्पसि कूटोत्तराणि मम पुरतः । ततो गृहसहितोऽपि त्वं त्यक्तों व्रतमाचरिष्याम्यहम् ॥ इति भाणत्वा तया व्रतं गृहीत्वा साधितं स्वयं कार्यम् । नवघनश्रेष्ठ्यपि द्विधापि संपदा परित्यक्तः ॥८६॥ ततः शिथिलितधर्मः स गृहीतो गृहव्यन्तरेण केनापि । उन्मत्तः पुरमध्ये भ्रमति डिम्भैः परिकरितः ॥८॥ कोऽपि खलु क्षिपति धूलि प्रहन्ति लेष्टुभिः कोऽपि हि हसति । एवं सोऽपि भ्रमन्मृत्वाऽसुरेपूपपन्नः ।।८८॥ तस्मात्स्तोकमपि व्रतानामतिचारं परिहरत भो भन्याः !। यदि वान्छत शिवसौख्यं दुःखद्वन्द्वाल्या निर्विष्णाः।।

रायाईण पसायं लक्षु दयं मुहीण अप्पेइ । जो जाब नियमावहिं भरोच स खंडए विर॥१॥ तथादिक- पुरमत्यि पाणसेंडं माणरामो हि महाराया । तम्स पिया परममिर्ग मिरिच परिणो मागंदा।। तत्यस्थि संखमिट्टी विवरखाओ रोमिया य से भग्ना । ताणं च दुये पुना भगो रहमी य गुनिया कमलसिरी परमसिरी भग्ना नाण फमेण कमणीया । भगमावोवगय मन्चंपि कुइंग नेमि | अहसाणं पुरवाहि उज्जाणे गणिवरो विजयमरी । मंपत्तो सपना मंगनी परउनाणी ॥५॥ दिहो तत्यवि फीलागरहिं सो भरह-रहसबंहिं । उपमपिऊण नताभिनंदिनी मनिनु ॥६॥ अह धम्मनाभपुर नेवि संभासिया समबाटा । जिगपनत्तो धम्मो कहिनी य रग हितविता पटमममन्यहि समओ गिहिधम्मो दसणाइभो गहियो । परमपं विगगंण माई नरि परिगरियं ॥८ भणिो य मुर्णिदेणं भरहो जद्द पंचमे गए तुज्न । ही दुरपायागे ना मानं मंगर गिर ॥४॥ तेणवि भणियं न य संकटं इमं गेडियमपदेवमियं । पणि नमिण य एमागे नि ! अह भन्मदिणे रयणीए पिराइए लटिदेवयं सहमा । वामभगम्मि भनी गम्मिमाए पनि परछाई तुह तुहा संतुदो नावि मन्छिवि। सहति पयामि . मगगुनगर १२॥ जम्हा पुनभवम्मिवि तुपए आरादिया अं परभी । नाभी य तुम मंद निपचिनो निगमम्॥ तो भणियं भरहेणं न हु फज़ किपि माझ दयेण । इगरायो मह में विटा गम्गनिमें ॥१४॥ राजादीनां प्रसाद लम्या व्यं मुहमयोऽर्पयति । यो यारनियमायधिभरत इस म ENTRE पुरमस्ति मागग्वेट मानवराजस्नत्र महाराज । साय पिया परमी धारिषदरेमनभान- सपास्ति शामेष्टी विख्यातः समिका र साम्य भार्या । तयाध दो पुत्री भरती ममम ! कमलधीः पमा यी तयो कमेण कमनीया । भदषभायोपगत ममाप पु नेपाम् ॥४ अथ तेषां पूरा मदिरूपाने गणिवरो विजयहि । संपात्र पाप संभाप. पराशन | एस्तत्रापि फीडागताभ्यो । भरतरमसन्धुभ्याम् । उपप्य सोभिनिता मानला अथ धर्मामा सेनापि सभाषिती समुपविती । जिनमो धर्म भिमा कोरि." पचमामाभ्यां ततो गृदिधो दर्शनादिको गृहीस. । चमन जि सर १८ भगितम मुनी देण गरती यथा पराम मोता । पिति निमाविचारामामा : मनाविभाजित ग १ संकरमिरदीप्तमप सिकम् । इनि मनिया नाम: अमान्यदिने रजन्यो पति लामादेयता सदमा । समभयने मिस्ट पासाद सपा संयुटो पनि समाना । तथापि यस सहर परमात्मा स्यापिता स | RR कवि निरनि ४२० सुपासनाह-चरिअम्मि- 'तो जंपइ सिरिदेवी देवाणं वच्छ । दसणममोहं । आसि तुम कोडीसो पुल्लिं ता होसु इण्डिपि ॥१५॥ तो सो भणेइ भयवइ ! एवं च कए हवेइ वयभंगो । तो देवीए भणियं देसु जहिच्छाए सपणाण।।१६॥ तत्तो य तक्खणेणं कंचणकोडिं खिवित्तु भरहस्स । पारंतस्सवि गेहे सहाणं पडिगया लच्छी ॥१७॥ नियनियमभंगभीओ तत्तो सो विभजिऊण कोडिपि। देइ सयणाण सव्या उद्धारे गयकलंतरया ॥१८॥ तं दखूण कणिटो बंधू वनरइ भाय ! न हु जुत्तं । जं कुणसि साइयारं पंचमवयमायरपवन्नं ॥१९॥ ज़म्हा उ लक्खमेगं परिग्गहे तुह ममावि साहीणं । विलससि कोडीइ पुणो निस्संको नियमविसपम्मि । कि कनं विहवेणं समग्गलेणपि पावकज्जेण । अह भणसि देसु धम्मे धम्मेणवि तेण किं कन्जं ॥२१॥ षयमालिन्नं जायइ जेण कएणं न होइ सो धम्मो । महुरं भणिऊण विस जइ सज्जा कि न मारेइ ? ।। तो तं नियसत्ताओ दविणं परिहरसु आसि जं अहियं । सयणाइयाण दिन्नं अन्नद मिन्नो भविस्मानि॥ तेणवि सुद्धण तो भणियं वणिजेणुवज्जियं न मए । गहियं न चोरियाए न सत्तवामो मए विडियो। किंपुण वारंतस्संवि खित्तं लच्छीए मह गिहे वच्छ ! । तंपि मए सयणाणं समप्पियं नाव नियमो मे ।। जं पुण लसाओ हं अहियं विटवेमि देमि तं धम्मे । तो रहसेणं भणियं बंधव ! सुण इत्थ दिद्वंतं । इह नपरें धणसिही आसि पुरा पउरधणसमिद्धो सो । मिच्छविही यहुपुत्तनत्तुरहिं गओ बुद्दति ॥२७॥ अह अभया पमुत्तो पिच्छइ पसयच्छिं लच्छिसारिच्छं। सियवसणधारिणि हारहारिणिं परमणि भो।। वतो मणितं मरतेन न खलु कार्य किमपि मम द्रव्येण । एकलक्षो मम गेहे तिष्ठति शेषस्य नियमो मे ॥१४॥ ततो अल्पति श्रीदेवी देवानां वत्स ! दर्शनममोयम् । आमीस्त्वं कोटीशः पूर्व तस्माद्भवेदानीमपि ॥१५॥ ततः स भगति भगवति ! एवं च कृते मवति व्रतमन्नः । ततो देव्या भगितं देहि यथेच्छया स्वननेभ्यः । हनुम नसणेन कान्चनकोटि क्षिप्त्वा भरतम्य । वारयतोऽपि गेदे स्वस्थानं प्रतिगता लक्ष्मीः ॥१७॥ निजनियमभाभीताततः स विमन्य कोटिमा । दानि स्वजनानां सर्वामुद्धारे गतकलान्तराम् ॥१८॥ तर त्या कनिष्टो बन्धुः कथयति भ्रातः ! न खलु युक्तम् । यत्करोपि सातिचार पन्चमयतमादाप्रपनम् ।।१९१ सम्मातु लक्षमे परिप्रदे तब ममापि स्वाधीनम् । विलमसि कोट्या पुननिमारो नियमविषये ॥२०॥ हि कार्य विमवेन समर्गलेनापि पापकायेंग । अप मासि देवियों धर्मेणापि न कि कार्यम् ! ॥२१॥ मनमालिन्यं वायने येन हतेन न भवति स धर्मः । मधुरं मणिसा कि यदि गाधने मारयति ।। हतान्वं निजमत्तातो द्रविणं परिहरासीद् यदपिकम् । सानादिभ्यो दधमन्यथा गिनी गावियामि ॥१३!! तेनाति मुन्धेन तवा मनित बानियनोपामिनं न मया । यही नपोरिकया नशम्पायो मया दिन ॥२॥ नि पारयोति सि एम्या मम गृह वम ! । तर मया स्वाभ्यः मनि पापसियमों में ॥१॥ बादामविस्मयामि ददामि तद् धर्म । ततो रभमेन मगित बान्धय ! स्वर रानम् ॥२६॥ हमारे पनको याममा प्रषरममृदः सः । मिथ्यापिषमतभिगो यादम् ॥१७ बामा नुन र मामलाम । मिनाली सारिणी वसमती मः ॥८॥ .

भरहकहा। - ४२१ । भणियं तीए धणसिद्धि ! कि तुर्म में वियाणसे नो वा! । सो भणइ मए नायां सामनेणं तुम रमणी। तो तीए तस्म कहियं लच्छी हं तुइ कुले बसियपुला। मत्तममाओ, संरइ अनत्य वधिस्सं ॥३०॥ निबिना इंजेणं गत्य निवासमो तमो तेण । भणियं सिग्यं वयमुत्ति जाए तो इमं लच्छी ॥३१॥ अइनिठुरो सि त सिटि ! जेण नहु पचियपि ते मणिपं । को हेतुह गमणेतु अवयरिय भए किन ? - किश्च। जदवि अहं लच्छीवि हु तुमए आगनिया अलच्छवि । तुझ निरीहचणमोऽगुरंजिया तापि तहा। मग जे ते रुचर, मणियं तेणावि जइ तुम तुट्टा । तहवि तए न हु कन, फनं पुण एचिरणे ॥३४॥ नह मह कुटुंबविबहा न घडइ पक्ष्यावि दंतकलहेण । ते नह करेगु जइ ने गुपसमा सपो मन्स ॥३५॥ अमह तए न कन्नं, तो हसिउ भणइ सिटी दक्खो सिइय पणतेण तए निगटिपसरणा मासिरिया जम्हा वसंतीए पढपयरश्चिय इमो मह उवाओ । अन्नम्नमहं परमं विदं पारमिपंपूर्ण ॥३७॥ तत्तो कुर्णति फलई पच्छा गच्छंति रायपासम्मि । जंपति य पेगुन्नं दरिजति पनोरमा ॥३॥ अहवावि परोप्परमो जुन्झवि मरंति हुँति गयपुषा । ततो सवं दलं नरिंदभवणं सपलिया ॥३९॥ मिच्छट्टिीवि वियेयवज्नियोजिणमपम्मि अभिनो।तस्सवि य इय अणिछा मारणीरिगए गिरोग। तं पुण लद्धविवेभो गहियवओ निणमयं पवन्नोपि । भनसि नियनियमधुर लदो निदंपसो पनि ॥१॥ फिश्च। गुरुणा निरिएणवि तुमए गहियं वयं इमं मूह ! सा विरम विरम अननिभायारामो मामी ॥४२॥ - मणितं सया धनछिन् ! कि वं मा विजानासि नो वा ! | स भगति मयामा सामान ततस्तया तस्य कथितं लक्ष्मीरहं तय कुल उपितपूर्वा । षा सप्तमशान, संपत्यन्यत्र मनिमामि ॥१०॥ निर्षिण्णाऽहं येने का निवासनस्ततस्तेन । माणितं शीनं प्रति अल्पति सरदं सभी अतिनिष्ठुरोऽसि स्व छिन् । येन न खल्यतापदापि वपा मणितम् । को रेस्ता गमने सराप माnि ययय लक्ष्मीपि हि त्वयायगणिताऽलक्ष्मीरिय । सब निरीहल्यमोऽनुरन्जिता तथापि यादम् ॥१॥ मार्गय यत्ते रोपते, भणितं तेनापि यदि व तुष्टा । तथापि त्वया नहि , प पुनरेटर पथा मम कुटुम्मापिय न पटते कदापि दसकलहेन । ततथा कुरु यदि स्व पुसमा सदा मम 411 भन्यथा स्यान कार्य, ततो हसिया भगति भेष्ठिन् ! होसि।विमादा निसिरमा यस्माद् प्रजन्त्याः प्रथमतर एवायं ममोपायः । बन्योन्यमदं प्रथम रिपयं पातयामि बन्धूनाम् ॥३०॥ तर: कुर्वन्ति फलदं पश्माद् गच्छन्ति राजराइवें । जस्पति व पशुन्य दशमन्ते र तमोरार अश्वार परस्परतो पुम्दा प्रियन्ते भवन्ति गाण्याः । १3: म प्रध्यं मोन्द्रमा मनपस मध्यावविकठिो निनमत नतिः । तस्यापि त्यनिष्कामाशिपnि .वं पुनलेधषिवेको गीतको जिनमत प्ररमोभी। मनजिनिअनिदमधुरा उभो रिपुगे ९ -

विरइविराहणभीओ देसलसइढोल जोहियं धनं । सयणाइयाण अप्पइ सो विरइविराहणं कुणइ ||2||
तथाहि-
अस्थि जए सुपसिद्धं सिद्धपुरं धरणिरमणितिलयंव । मुपवितं अविउत्तं कल्लाणवियाससोडाए ॥२॥
तत्यत्थि देवरामओ सुपसिद्धो सुबुद्धिलद्धनसो । विणयवसविहियचोन्ना मजा पियदंगणा तस्म ॥३५
एगूगणसयाई मंतीणं तस्स संति पराई । तप्पूरणन्यमेगं गयेसए सो महामति ॥४॥
तह तत्य यसइ सिट्टी येसमणो अमियघणकणसमिद्धो । चरो य तस्म पुत्ता धणघणवइयालजसनामा ।
लेक्साई कुणइ एगो पीओ धन्नाण कुणइ पुण वुदि । तइओ चउपयतत्ति तुरिओ भंडारिओ सि ॥६॥
अह अन्नया य सिट्टी नाऊणं अत्तणो चरिमसमयं । घरकोणेमुं चउसुवि कलसे चत्तारि निक्खगइ
तत्तो दुइयदिणम्मि कारावइ समग्गसयणनणं । भोयणविहिणा मम्माणिकण तं भगइ इय सिटी ६८।।
नियभुपदंडेहिं मए अत्यो उप्पाइओ अणप्पोवि । न निओइओ सुठाणे कुकुंडंबसिणेहमूढेणं ॥९॥
संपइ परलोयपहे पाहेयं पइ भणेमि नियसयणे । मह पत्यणाए लाखो विव्येयव्यो य तुम्हेहि ॥१०॥
सत्तसु खित्तेसु संपर्यपि ता कुणह अत्तणो पासे । इय भगिऊण समप्पइ मयणाणं ताण इगलरखं ॥११॥
तह मह तणया एए अत्यनिमित्तपि कलहइस्संति । मह पच्छा इय मुणि सुयणसमक्खं भणइ तणए ।
जं लोयणेहिं वयणं वपणेण य लोयणाई सोहंति । चिहुरेहिं सिरं रहइ चिहुरावि सिरठिया चैव॥१३॥
ममचित्ता दुवि वसहा सगडं कड्दति उवलभरियपि । अट्ठवि विभिन्न चित्ता फिरकजुत्तावि तम्मनि ।।
विरतिविराधनाभीतो देशलश्राद्ध इव योऽधिकं धान्यम् । स्वजनादिकेभ्योऽर्पयति स विरतिविराधनां करोति ॥
अस्ति जगति सुप्रसिद्धं सिद्धपुरं धरणीरमणातिलकमिव । सुपवित्रमवियुक्त कल्याणविकासशोमया ॥२॥
तत्रास्ति देवराजः सुप्रसिद्धः शुद्धबुद्धिलब्धयशाः । विनयवशविहिताश्चर्या भार्या प्रियदर्शना तस्य ॥३॥
. एकोनपञ्चशती मन्त्रिणां तस्यास्ति प्रवरा । तत्पूरणार्थमेकं गवेषयति स महामन्त्रिणम् ॥४॥
तथा तत्र वसति श्रेष्ठी वैश्रमणोऽमितधनकणसमृद्धः । चत्वारश्च तस्य पुत्रा धनधनपतिधवलयशोनामानः ॥५॥
लेख्यादि फरोत्येको द्वितीयो धान्यानां करोति पुनर्वृद्धिम् । तृतीयश्चतुष्पदचिन्तां तुर्यो भाण्डारिकस्तेषाम् ॥६॥
अथान्यदा च श्रेष्ठी ज्ञात्वाऽऽत्मनश्चरमसमयम् । गृहकोणेषु चतुर्वपि कलशांश्चतुरो निदधाति ॥७॥
ततो द्वितीयदिने हक्कारयति समयस्वननजनम । भोजन विधिना सम्मान्य त भणतीति श्रेष्ठी ॥८॥
निजमुनदण्डाभ्यां मयाऽर्थ उत्पादितोऽनल्पोऽपि । न नियोजितः सुस्थाने कुकुटुम्बस्नेहमूढेन ॥९॥
संप्रति परलोकपथे पाथेयं प्रति भणामि निजस्वजनान् । मम प्रार्थनया लक्षो व्येतत्र्यश्च युष्माभिः ||१०||
सप्तमु क्षेत्रेषु सांप्रतमपि तस्मात्कुरतारमनः पार्थे । इति भणित्वा समर्पयति स्वजनानां तेषामेकलक्षम् ॥११॥
तया मम तनया एतेऽयनिमित्तमपि फलहयिष्यन्ति । मम पश्चादिति ज्ञाता सुननसमक्षं मणति तनयान् ॥१२॥
यल्लोचनाभ्यां वदनं वदनेन च लोचने शोभते । चिकुरैः शिरो राजते चिकुरा अपि शिरःस्थिता एव ॥१३॥
समचित्तौ द्वावपि वृषभौ शकट कपन उपलभृतमपि । अष्टापि विभिन्नचित्ता वेष्टकयुक्ता अपि ताम्यन्ति ॥१४॥

४२५ देसलकहा। ता पीईए बन्छा! पहिज्जह निधमेव अभो । जइ न कुणह पुण एवं तो वयण सुणह महतणयं ॥१५॥ जह मा गिहस्म मझे फलमा पचारि चउसु कोणेमु । मेति मए विणिहिता ते तुम्भेहिं गहेयव्या ॥१६॥ चामे कोणे कलसो निटेग दाहिणम्मि पीएण । नेरइए तइएणं वायव्ये लहुयपुत्तेणं ॥१७॥ जाजोग्गयाए अत्यो फलसेसु भासि सो मए निहिओ। लिहिऊण य नामाई तुम्हाणं तेमु रिवत्ताई ॥ मपणेवि भणइ सिट्ठी जुझंति न दवकारणा फहवि । मह परलोयगयस्सवि तह जइसव्वं तु तुम्हेहि ॥ जनस्म मए दिनं तं तस्स, न अमहा विहेयन्वं । इय भणि ते सयणा विसज्जिया खामि नामि ।। अह परलोए पत्ते पिउम्मि पुचावि नियनिए कलसे । गिम्हति निपुत्ता तिन्निवि नेसु इयं नियंति ॥२१॥ पटमे पुर्दा यीपम्मि लिक्खयं तइयम्मि भट्ठीणि । वररपणभरियकलसो दिवो सच्येहि लाहुयस्स ॥२२॥ तोते भणति हा ताय! चिया घम्पिएणवि सुयादि । ता तुम्ह सुगइमग्गो कह होही पंचणपरस्म ? ॥२३॥ तो तेहि लहुपमाया भणिमो जह विभइऊण रयणाई । गिहिस्सामो भम्हे, सो जपइ मज्श तारण ॥२४॥ सयणसमरखं दिनाई तुम्हकलसेसु महियाईयं । जायं अपुग्नवसओ को दोसो तत्थ तायरस ? ॥२५॥ तदवि न मुंचंति तभो तेणवि सयणाण साहियं सव्वं । सयहिं बारियावि हु ते सिरिंगरणम्मि संचा। साहिति निपविशयं सचिवस्स, तो य तेण युन्झविया । जाब न विरमंति तो नरवइणो माहियं परमं ।। सव्वं मवित्यरं चरिमबंधुणा सपणवम्गजुत्तेण । नो भणियं भूवश्णा न अन्नहा कुणइ घेसमणो ॥२८॥ जन्हा मी निणयम्मे मुनिचली पचलो य युद्धीए । नो कवरकूडकारी अन्नस्स कहवि, ता एयं ॥२९॥ नस्मात्पीत्या पन्साः ! घर्तध्वं नित्यमेवान्योन्यम् । यदि न कुर्यात पुनरेवं तदा वचनं शृणुत मदीयम् ॥१५॥ या मम गृहस्य मध्ये कलशाश्चत्वार चतुर्यु कोणेषु । सन्ति मया विनिहितास्ते युष्माभिर्महीतव्याः ॥१६॥ पाम कोणे फलशो ज्येष्ठेन दक्षिण द्वितीयेन । नर्ऋते तृतीयेन वायव्ये लघुपुत्रेण ॥१७॥ यथायोग्यतमः कलशेप्यासीत् स मया निहितः । लिखित्वा च नामानि युप्मा तेषु क्षितानि ॥१८॥ स्वजनानपि मणति श्रेष्ठी युध्यन्ते च द्रश्यकारणात्कथमपि । माये परलोकगतेऽपि तथा यतितन्यं तु युन्माभिः। यद् यस्मै मया दत्तं ततस्मै, नान्यथा विधातव्यम् । इति भणित्वा ते स्वजना विसर्जिना समयित्या नन्वा ।। मथ परलोके प्राप्ते पित्तरि पुत्रा अपि निजनिभान्कलशान् । गृहन्ति- ज्येष्ठपुत्रास्त्रयोऽपि प्यिानि पश्यन्ति । प्रथमे पृथिवी द्वितीये लेख्य तृतीयेऽगीनि । पररत्नभृतकलशो दृष्टः सर्वैर्लयोः ॥२२॥ ततस्ते भणन्ति हातात ! पश्चिना धार्मिफेणापि सुता अपि । तस्माता सुगनिमार्गः कथं भविन्यानि वशनपरस्य। ततम्तैलधुभ्राता भणितो यथा विभग्य रत्नानि । महाप्यामो वयं, स जल्पति मम तानेन ॥२४॥ स्वजनसमक्ष दत्तानि युष्मकलशेषु मृत्तिकादिवम् । जात्मपुण्याशनः को दोषस्तत्र तातम्य ॥२५॥ तथापि,न मुवन्ति तनम्तेनापि स्वजनेभ्यः कयिनं सर्वम् । स्वजनैरिता अपि खलु ते श्रीकरणे संभामा || कथयन्ति निजविवादं सनिवाय, ततय तेन चोधिताः । यावत विरमन्ति तनो नरपतये कथितं प्रथमम् ।। सर्व सविस्तरं नरमधुना स्वजनवर्गयुक्तेन । तनो भणितं भूपतिना नान्यथा करोनि वभ्रमणः ॥२८॥ । 1 ४२६ सुपासनाह-चरिश्रम्मि- अइनिउणबुद्धिगम जं सो कलसेसु मष्टियाईयं । खिविउ खिवेइ खोणीए अक्खए सुयणमाईणं ॥३०॥ 'तो पडिहारो भणिो रन्ना आहवसु मंतिणो सव्वै । तेणवि ते आहूया भणिया रत्ना इमाणेम ॥३१॥ कलसवियारं कुव्यह कह ताएणं इमाण कुंभेसु । खित्तं मटियमाई रयणाणि य लहुयकलसम्मि ? ॥३२॥ तेहिपि परुप्परओ मंतेऊण सुनिउणयुद्धीहि । कहियं रन्नो एयं न बुज्झिमो किपि परमत्थं ॥३३॥ तो रन्ना नियनयरे पडहो दावाविओ जह इमाण । कलसाण परमत्थं नाउं जो विहडइ विवाय ॥३४॥ तस्साई मंतिपय सव्वाणुवरि करेमि सचिवाण । तो बुद्धिपपडणत्यं छित्तो पडहो वणिमुएण ॥३५॥ नीओ रायसयास कहिओ कलसाण वइयरो तस्स । रन्ना तो परियाणिय कहेइ सो कलसपरमत्यो॥३६॥ जो जम्मि सुओ कुसलो जस्स य ज धारिअं दियं होही । तं तणयाण तेण दिन्नं उवएसगम्भ तु॥३७॥ तथाहि जस्स कलसम्मि पुढवी खित्तं खलधनमाइयं सस्स । जेण किसिकम्मकुसलो नियहिही सो इमेणेव ।। अहीणि जस्स कुंभे दिन्नं से तेण चउपयं सव्वं । एयाण पोसण चिय उवइई तस्स हियनणयं ॥३९॥ जैस्स फलसम्मि पहियाखंडाई तस्स धुरधणं लभं । पुणरपि देउ धुराणं इय नित्यारोगि से होही ।।४il जो पुण फणितणओ किसिकम्माईण सो उ असमत्यो । रयणधणेणं एसो कलंतरेणावि निव्वहिही । इय तुम्ह जहाजोग्गं दिन्ने सुयवच्छलेण जणएण । थेवबहुतंपि इमं थेवविसेसंति मन्नेमि ॥४२॥ यस्मात्स जिनधर्मे सुनिश्चलः प्रत्यलश्च बुद्धया । नो कपटकूट कार्यन्यस्य कथमपि, तस्मादेतत् ।।२९।। अतिनिपुणयुद्धिगम्यं यत् स कलशेषु मृत्तिकादिकम् । क्षिप्त्या लिपति क्षोण्यामास्त्र्याति स्वजनादिभ्यः ॥३०॥ ततः प्रतिहारो मणितो राज्ञाऽऽहय मन्त्रिणः सर्वान् । तेनापि ते आहूता मणिता राजपामिगम् ॥३१॥ फलशविचारं कुरत कथं तातेनपा कुम्भेषु । क्षिप्तं मृत्तिकादिकं रत्नानि च लघुकलशे । ॥३२॥ तैरपि परस्परतो मन्त्रयित्वा सुनिपुणयुद्धिभिः । कथितं राज्ञ एतन्न युध्यामहे फमपि परमार्थम् ॥३३॥ . ततो राज्ञा निकनगरे परहो दापितो यधेपाम् । फलशानां परमार्थ शात्या यो विषटयति विवादम् ॥३५॥ तम्याई मन्त्रिपदं सर्वेषामुपरि फरीमि सनिवानाम् । ततो मुद्धिप्रकटनार्थ स्पृष्टः पटदो यणिकम्तेन ॥३१॥ नीतो राजमकाशं कथितः फलशानां व्यतिकरम्नस्य । राज्ञा, ततः परिज्ञाय कथयति स कलशपरमार्थम् ॥ यो यस्मिन् गुतः कुशलो यस्य च यद्धारितं हितं भविष्यति । तत्तगयेभ्यस्तेन दत्तमुपदेशगर्भ तु ॥३७॥ यम्य कलशे पृषि क्षेत्रं. सलधान्यादिकं तस्य । येन कृषिकर्मकुशलो निर्वस्यते सोऽनेनैव ।।३८॥ मानि यस्य कुम्भ दतं तम्मै तेन चतुष्पदं सर्वम् । एतेषां पोषणमेयोपदिय ताय हितननका ॥१९॥ यम्य फलदो वहिकामानि तम्य ऋणिधनं लभ्यम् । पुनरपि दत्त्वा प्राणिभ्य इति निस्तारोऽपि तप्य विति। यः पुन. कनिष्टतनयः पृषिकर्मादिषु स खसमयः । रत्नधनप कलालरेणापि निश्यति ॥४१॥ इनि युस्मभ्यं यथायोग्य दवं सतयन्मलेन बनन । नोकमन्नमपीस्तीविशेगामिति मन्ये ॥१२॥ PAIR INSai Ramrat ४२७ देसजकहा। ना तुच्छरछिको मानिन्नेहा परोपर होह । गणपणिपाई सुमाह सहोमग दुलहा जेण ॥४३॥ अइलालियावि आपलियावि विदंति सेराया सयणा । इति सहिज्जा विदुरे कुविपारि सहोपरा र । तोरमा फणसं पुट्ठो पदयो कहेइ जह देव ! । इगम्डलक्ससमहियवि धनं अस्थि नायगिहे ॥४५॥ फारिकरहनुरयमाईचउपयाणं तु दस सहस्साई । इय दुइओवि कहई, वइयो पुट्टो इस कार ॥४६॥ मंडलियाणं पासे लहिपना संति पनाम ल्यखा। तो रयणाण कुंभारमा माणाविमो तन्य ॥४७॥ रयणारिसरहि मुलं तं व ताण हि कयं । एवं करिधनाइगु चउन्ह पुजाण पायं ॥४८॥ पनरस पनरम लक्खा जाया तो पणिपनिरणयुद्धीए । संतुद्वा ने सम् नियोचि नं पुच्छए एवं ॥४९॥ परम सुमो किनामो को धम्मो तुज्य अभिषमो फहसु । तेणवि कहिए जह पुनभवणिणो सुपादोधि ।। पदमोत्य कोमलो है दुइओ ध य देसलो मम्झ । जिणधम्म पडियन्ना यारसविमावयरयाई ॥५१॥ तो भणिो भूबरणा गिग्हमु मुद्दे सुबुद्धिमयरहर ! । तेण भणियं न कापड सरकम्म जेणिमा भणिया ।। सो सो विणावि मुहार विमा सयलमंतिसामिर । मंतिना मजयवि मोवि य प नरिदेण ॥५३॥ तो ईमाए अने छल गमंति मंतिणो तरम । अब सवेरिवि जुग मंनिय मणिश्रो इमे राया ॥५४॥ देवगिरिनपरवासी राया रिउगनणी न मोइ । तुह आणे निरविरखा ना तम्म इमो महामनी ॥२५॥ पेसिजइने कुसलो किनिवि कोसल्लियं गहेऊणं । घडण व विक्षरण वा नेण ममं कृणा बेणेमो ॥५६॥ तोरमा सो भणियो गच्छ तुम सन्य पाहुई गहिं । सचिवाणं पासामो जहानुन तन्य ते कुणम् ॥२७॥ तामातु लक्ष्मीकार्थे मा निःस्नेहाः परस्परे भक्त । जनमाणितानि मरत सहादरा दुर्लभा पेन ॥१५ पतिमालिता मध्यतिपालिता अपि विघटन्ते पा स्वनना । भवन्ति सहाया विधुरे पिता मसिदादरा एय।। ततोगशा कणसंग्न्यां पृष्टः प्रथमः कथयति यया देव । एकमूदकलासमधिकमपि धान्यमस्ति दातदे । कारिकरभरमादिचतुष्पदानां नु दश सहमामि । इति द्वितीयोशी कथयति, तृतीय. हद कश्यति॥ मालिकानां पा लम्पस्याः सन्ति पञ्चदश लक्षाः । ततो रत्नानां कुम्भो राजाऽऽनायितस् ॥७॥ सनक्षमूल्यं तदेव तेषां तः लम् । एवं करिधान्यादिषु तुर्गी पुराणा प्रत्येकम् trail पञ्चदश पन्चदश लक्षा जातास्ततो पणिग्निपुण दश । सशस्ते स नृपोऽपि न पृच्छत्येवर ॥४९॥ कस्य गुतः किनामा को धर्मस्तकाभिमत. करय तेनापि कथित यया पूर्णमदवभिनसुना द्वापि ॥१०॥ प्रथमोऽत्र काशलोऽद द्वितीयो पन्धुश्च देशलो मम । जिनमें प्रतितो दादाविधनावरानि ॥६११ ततो मणिनो भूपतिना गृहाण मुद्रां मुबुद्धिमान ममि न कप गरम पनेयं मनिला ३२॥ HR. सविनापिया पितमलमनिवामिन् । मध्यवे समापिसोच र मान्दा ५॥ खत इप्पान्य प्रल गवेषयन्ति मन्त्रिणप्तस्य । भय सरपि मुगपद् मामिन्या मपित इदं राजा ॥४॥ देवगिरिनगरवासी रामा रिपुगनमो न मन्यते | A निभत्तामातम्या महामन्त्री ॥१५॥ ध्यते याला विदिपिकालिक या रपट का विवरन पान समकरोनि. १६६५ ४२८ . मुपासनाह-चरिअस्मि- तेहिदि तपच्छन्नं करंडियाए सिवित्तु पाहुइयं । तालेवि दिन्नमुद्दा समपिया तस्स सा सिम्यं ॥२८॥ तो चलिमो ससहाओ पत्तो रनंतरम्मि तइयम्मि । गिरिनपरे निवासे तत्तो पडिहारकहिमो सो॥५९॥ नमिरं संपप्पए तं करंडियं पाहुडस्स भरियं सो । विहडित्तु जाव मुई तो तं उन्याइए राया ॥६॥ ता तन्य नियइ धूलि ससहरहरहासकाससंकासं । तो भूवालो भूभंगभीसणो भणइ तं मंतिं ॥६१॥ रे तुह नरनाहो जड़ गयविहवो नएण परिहीणो । मह पाहुइम्मि धूलि पैसइ पेसेउ, किंतु तुमं ॥६२॥ किमिदागमो सि मरणस्स कारणा वच ताव तं तुरियं । जेण अवज्झो रगारिमोति गंतूण साहेहि ॥३३॥ नइ एइ अनुरंती राया रिउगंजगो जगियकोयो । धूलीउचायणेण दसिस्सइ तफलं तुझ ॥६४॥ तो फोसलेण भणियं मा निव! को करेनु तं एवं । हियमडियंत्र वियारतु तो राया पुच्छर तमेव ॥३५॥ नो कहइ.तस्स एवं मह पहुणा चचरम्मि रयणीए । अंचलरिल्लीनामा पसाहिया जोगिणी पिज्जा ॥६६॥ सिदाए ती दिना एमा रंभिमंतिउ कहिये । एयाए एगवारं जो तिलयं विरही तस्स ॥६॥ साइगिडाइणिनोइणिकरालवयाल नवरस्ताणं । भूयाईगं न भयं दुटाणवि कहवि होहिति ॥६॥ तं सोऊण नदपिपरंशए कुणइ नरवई तिरयं । थोर थोरं अपिरि अंतेउरमंनिमाईण ॥६९॥ सेमा तुम्हाग उवापगम्मि संपेसिया इमा रेश् । इय सोउं नरयाणा तीए तिलयं सयं विहिपं ॥७॥ हरिमयमपुरपणं कोमलमंनी तमो इमं पुट्ठो । भन्नावि कावि मत्ती तुर पहुणो अस्थि, सो भा॥१॥ तटो गाम भाणतो गध सं ना पाभृतं गृहीया । सनियानां पार्थाद् यथायुक्तं तत्र व करय ॥१७॥ तररि उत्पशन करटिकायां सिम्स्या प्रामृतम् । तालयिन्ला दतमुद्रा समपिता तम्य सा शामिम् ॥५॥ तन मलितः समायः पालो रान्यानो तृतीये । गिरिनगरे गृपाओं ततः प्रतिरागकथितः स. ॥१९॥ नन्दा मायति तां करिडका प्रागन भृतां सः । विघटय यायन्मुद्रा ततम्नामुमारयति रानाnt.in मदन पश्यति पनि समधरहराहामकासकाशाम् । ततो पालो भूमीपणो भगान त मधिनम् ॥ रेरेटर नग्नादी यदि गाविभवो नयेन परिहण । मम प्राभूते पनि प्रेषयति पया, किन्तु खमा ॥ रिनिहाटन माय का गाद प्रत तावत्वं सातिम् । येनाध्यो त पनि गरा कथा ॥१॥ टेदाममा रिजनो जनिनको । मानेन दर्शपियति नरम तय ॥१४॥ न बोररेन मनमा तरको करय स्वमेवम् । तिमीहत या विचारय ततो राजा ति रमे।। दर वर? नम्बर मनमा चपरे रजन्यान् । अन्धपित्रीमा प्रगापिका यागिनी fruitm दिया दशभिमन्य वदितम् । एता पर जिला सिमर्षियान नाम Rom गगनयनम् ! भूतादीन न मयं दुशानामा कपासमा यति ॥ कर अपना नागपाल मायामि ॥ देश विदा नाना सायात ||

४२६
देसजकहा।
सन्चाउवि सत्तीओ मह पहुणो संतिनम्नसरिमाओ । आणासत्तीए पुणो नमो भुवणम्मि तरसरिसो॥
जो बहुदेससमागयमस्तपुरिसेहि मच्छरगएहि । निपनियपहुणो आणा पसंसिया जाव ता नपरे ।।७३॥
बच्छलिभो तुमुलरयो ने सोउं तम जाणणनिमित्त । पुच्छेद नरं कपि हु सोवि.हु तं जाणिउं कहइ ।।
देव ! इह हत्यिरामो वियरइ सिच्छाए नयरमज्झम्मि । उम्मिट्ठो यूरंतो गिदइट्टाईणि, तो रन्ना ॥७॥
भणियं भो भोगिदहमनकरितो न कोइ पडिवयणं । जा देवता निवस्साभिमुह भणियं अणुमएणं ॥७६।।
दोवारिएण एकेण जह इमो देव! नियनिशाणाए । काही वममिह हस्थि ता एवं चिय समाइसम् ॥७॥
रमा तहेव विहिए कोसलमंती पडिछि माणं । वणमेत्तर्ण पत्तो पत्थिसमी सनिवलोभो ॥७८॥
काउण पणिहाणं सविधाणं हत्यिखभविज्जाए । तो तेण करी भणिओ तुह आणा मझगहुनगया ॥७२॥
नइ इत्तो पकंपि हु पयं पयच्छेमि, तो इमं सोउं । चित्तलिहिओल थको अवणमियको फरी तत्तो ।।
माया सपरियणोवि हु विम्हियचित्तो पसंसए सचित्र। भणइ य भो भो सुपुरिस !आलाणमयं गयं कुणम् ।।
जो तेणं सो भणिो फरिवर ! गच्छेसु नियपखभम्मि । तेणवि तहेव विहियं ता रमा नै चिप कारिंदं॥
दाऊण पाडुडे तह तप्पगुणो सासणं पडिच्छेउं । सम्माणिय मप्पणय विमनिमओ कोमलो मनी ॥३॥
पत्तो सिदपुरम्मी तत्तो पदमपि मंतिणो सध्ये । तस्समगाहियनियचरमुहेण विनायता ॥४॥
स्यपागुटप्पण संकंता मरणपत्तणो गंतुं । कोसलपासे पाएस लम्गिउ त खमाविति ॥८५||
-
हर्पशपुलकितेन कोशलमन्त्री तत इदं पृष्टः । अन्यापि कापि शक्तिस्तव प्रभोरस्ति, स माह ॥१॥
सर्वा अपि शक्तयो मम प्रमो सन्त्यनन्यमदृश्य । आज्ञाशस्त्या पुनर्नान्यो मुपने त सहयः ।।७२॥
ततो बहुदेशसमागतमहापुरुषैर्मत्सरगतैः । निननिजमभोराज्ञा प्रशंसिता पावत्तावद् नगरे ।।७।।
उच्छलिनस्तुमुलरवस्तं ध्रुत्वा सन्माननिमित्तम् । पृच्छति नरं कमपि रालु सोरि हि तज्ञान्या कश्यति ॥४॥
देव ! इह हस्तिरानो विचरति स्वेच्या नगरमध्ये । उन्मुरारचूर्णयन् गृहहहादीनि, ततो राज्ञा ॥३॥
मणितं भो भो गृहीत मत्तकारिणं ततो न कोऽपि प्रतिवचनम् । यायददाति तावन्नृपम्यामिगुग भनितमनुशयेन ।।
दीवारिकणकेन यथायं देव ! निनगपाशया । करिष्यति वशमिह हस्तिनं तस्मादेनमेव समादिरा ॥७॥
राज्ञा तथव विहित कोशलमन्त्री मतीप्याज्ञाम् । क्षणमात्रेण प्राप्तो हस्तिसमीपं सनृपलोकः ॥७॥
पृत्वा मणिधान समिधान हस्तिम्तम्भविद्यायाः । ततस्तेन करी भणितस्ताहा मन्मभुमंगन्धिनी ॥७९॥
पदात एकमपि हि पदं प्रयच्छसि, सत इदं श्रुत्वा । नित्रलिखित इव स्थितोऽवनपिनकरः वरी मनः॥८॥
राजा सपरिजनोऽपि विस्मितचितः प्रशंमति सचियम् । भगति च मी मोः सुर! बारानगर मजं गुरु ।।
ततस्तेन स भणितः करियर ! गनिजस्तम्भे । तेनापि नव विहितं सदा राज्ञा नमेव करीन्दम् ॥२॥
दत्त्वा प्रामने तथा तत्पभोः शासन प्रताध्य । सम्मान्य समग विमतिः कोशलो मन्त्री !
माप्तः सिनपुरे सनः प्रथममपि मन्त्रिणः सर्वे । तत्समप्रहिलनिवसरमुछेन विशतत्तान्ताः ॥८॥
रज.मामृताणेन सामाना मरणमात्मनो गया। पोशलपा पादयोगिया समन्ति ॥८॥

सुपासनाह-चरिअॅम्मि- तस्म य मदमाहप्पं वनंता जति तेग सममेर । नरवइपासे सोवि हु सिद्धनरिंदं पणमिऊण ॥६॥ साहह मन्वं जं तत्य साहियं अहियतोमओ राया । पुणरवि कुणइ पसायं गिढस देस जमभिरुइयं ॥८७ तो सो भइ नरवर! तुझ पसाएण नत्यि मह सूर्ण । किं कुणिमो देसेणं विरइविराहणपरो जसो नह पुन तं मझुवरि तुट्टो. ता निणमयं पभावेसु । रहजतापमुहेणं महेण मानिनुकरेण ॥८९॥ नो रमा सो मणिभो जइवि निरीहो तुम तहवि गिह । गेहव्ययस्म जोगं निवि कणोपाय ।। पूर्वनि तम्मि भणिउंगम्मि रन्ना निभोगिणो भणिया। जह कणमूडसहस्सं घयबहसहरमं च मंतिगि । पेशा, नहिं नामिय अशुटिए फोसलेण लहुभाया । भणिभो देमलनामा जह अम्ह निपमभो भरित। जमिति तं समनस पुगोवि तं राउलम्मि, तेणारि । पडिजिऊण तइया नियमाउ सपरियं रान । अपित मनाग नमो भणिया एवं निरसु गणेसु । घरह नियमावहीए परभो गिहिस्समदमे ।।९।। रविमा कए विनामो कोमलेग गुगतो । एमो कवि हु तो तेण पणिभो देसलो प॥१५॥ मार: पंसार इस कुगमाण तस्य भइयागे । विहिमो तुपए अनविता अहिय देसु पनि । गर्ग नग मगिमोति देगलो आयंगो । कालेणं मरिऊणं अपहिपतरी गामो ॥१७॥ जाति कोमरमंतीरि मरणममम्मि । गदिऊणं पवनं पत्तो मादिरूपम्मि ॥१८॥ पदमारमा पग्विाणि तो य । पाऊण मिशिस्राइ महानिम्मि यामि ॥१९॥ । 21 पं वर्गयन्नी यालि तेन सममेव । नरपतिा सोसल मिनरेन्द्र माय ॥४॥ १ या मालिकनीती राना । पुनरी करोति मगा गृहाण देश योऽनिमनि ॥७॥ # माना मादेन नास्नि मग शणम् । कि गुग! देशेन विरनिनि यस ॥ १.८४ दर दृष्टानमा मिनमतं प्रमावा | ग्थयात्राप्रमुगण मन मशिनिकरण ॥८९॥ मग मी विम्य नपारि गृहयगय योग किमान नवा लेगमा नियोगिनी मग यथा का नाम न मारे र नेत्र प्रभात । मानवी देवनामा गगा नियमोम ॥२२॥ पर नालंवाय। प्रविन नियमाम सम् ॥२.११॥ मा मात्रा पर निगराने मान नियमावो. पायो । रत्र पारा भोप !.." र गया माय भूतानि 1 in - THEATRE RELI .

No text on this page.

नियमावहीए परओ जब पसवइ चउपयं तहा कुणइ । अइलोहगवत्यो स लइइ दुलहोव्य उवहासं ॥१॥
तथाहि:-
गुरुमहिहररमणीयं रयणायरसरिसपरिहायसोहं । सोहग्गपुरं नयरं जंबुद्दीव मुहवास ॥२॥
महिहरसिरफुरियकरो अरितमभरखंडणो तहिं अत्यि । मूरुच्च मूरसेणो राया रंभा पिया तस्स ॥३॥
अह अन्नया निविठो भवणोवरि पासए पुरपयाओ । पुलमुहं जंतीमओ तो राया पुच्छए पुरिसं ॥४॥
इंदमहो खंदमहो नागमहो वा किमज्ज इह नपरे । दीसह जणो वयंतो विसेसओ विहियसिंगारो ? ॥५॥
तो तेणं पुरिसेणं कहियं जह अन्ज इत्य चउनाणी । नाणमहोयही सूरी समोसहो मुबउजाणे ॥६॥
तव्वंदणवडियाए गच्छइ लोउत्ति इय निसामे । सविड्ढीए गंतु वंदइ मूरि नरवरिंदो ||७k
निसुणइ जिणिदम्म सम्मं मुणिनाहवयणओ जाव । ताव सहसा कोवि हु पत्तं सुरजुयलयं तत्य ॥८॥
एगो य अच्छराहिं पिच्छणयछणं पयट्टए तत्य । वीओ मणहरसदेण वायमाणो कणपसिंगं ॥९॥
गोवालिणीण विंदं नचावइ फारमुत्तियाहारं । उन्नमयवासनिवसणपीणुन्नयथणहराभोगं ॥१०॥.
बहुहावभावसम्भावसंगय गरुयभत्तिसंजुत्तं । उच्चारावइ छंदतरम्मि एयं च थुइकुलये ॥११॥
तथाहि-
पणमामि जयत्तयवंसमणि मणिकंचणमुक्खपमुक्कधणं ।
धणसारसुरिंदनरिंदनपं नयजुत्तासुजुत्तिसुसुत्तकई ॥१२॥
फहरंजियदेवनरिंदजण जणमाणसमाणसहंसवरं ।
!
नियमावधेः परतो यथा प्रसूते चतुष्पदं तथा फरोति । अतिलोभप्रहमत्तः स लमते दुर्लभ इवोपहासम् ॥१॥
गुरुमहीधररमायं रत्नाकरसदृशंपरिखाकृतशोमम् । सौभाग्यपुरं नगरं जम्बूद्वीपवच्छुमयास(वर्ष)म् ॥२॥
महीधरशिरःस्फुरितकरोऽरितमोभरखण्डनस्तत्रास्ति । सूरवच्छूरसेनो राजा रम्मा पिया तस्य ॥३॥
अथान्यदा निविष्टो मवनोपरि पश्यति पुरमनाः । पूर्वमुखं यान्तीस्ततो राजा पृच्छति पुरुषम् ॥४॥
इन्द्रमहः स्कन्दमदो नागमहो या किमोह नगरे । दृश्यते जनो वजन् विशेषतो विहितगृङ्गारः ! ॥२॥
ततस्तेन पुरुषेण कथितं यथाऽघात्र चतुर्शनः । ज्ञानमहोदधिः सूरिः समवमृतः पूर्वाधान ॥६॥
तद्वन्दनवृत्तितया गच्छति लोक इति निशम्य । सर्वर्या गत्या वन्दते सूरि नरयरेन्द्रः ॥७॥
गृणोति जिनेन्द्रधर्म सम्यग् मुनिनाथवचनतो यावत् । तावत्सहसा कुतोऽपि हिमाप्तं सुरयुगलं तत्र ॥८॥
एकश्चाप्सरोमिः प्रेक्षणक्षणं पूवर्तयति तत्र । द्वितीयो मनोहरशन्देन यादयमानः कनकङ्गम् ॥९॥
गोपालिनीनां वृन्दं नर्तयति स्फारमौक्तिकहारम् । उन्नमद्वासोनिक्सनपीनोन्नतस्तनमराभोगम् ॥१०॥
बहावमावसद्भावसंगतं गुरुमक्निसंयुक्तम् । उचारयति च्छन्दोऽन्तर एतच स्तुतिकुलकम् ॥११॥
प्रणमामि जगत्प्रयवंशमणि प्रमुफ्तमणिकाञ्चन मुख्यधनम् ।
धनसारमुरेन्द्रनरेन्द्रनतं नययुक्तमुयुक्तिमुरायकथम् ॥१२॥

परनामहोपरिपारगयं गगनसमग्गसमाइगुणं ॥१३॥ गुणरिदिपधुरसुदिपरं धरणीधरतगधिरत्तनुयं । जुपमितविइमादिहिपहं पहननपुर्णतजणाण समं ॥१४॥ समपनियोरनरिंदगणं गणिसनपमुत्तमसवधरं । धरिदधुदुदरमम्ममरं भरईसरचमविसालभयं ॥१५॥ इप पिच्छणावमाणे पुढो रमा मुणीसरी एवं । नाइ ! मुरजुयलयेथे करं नु इत्यागपं, किंवा ॥१६॥ -गोवालियापयेसो एसो गोलियाप माझम्मि १ नहर पटेड गाया, मीमो उण अमरमेण ॥१७॥ अमरंगणाण मन्क्षे नगर गाएर विनिहोंगीहि । सो गुरुमा पुषमा करित नेमि समारो॥१८॥ सयादि- अस्थि इह विझसेनो सनणदेव नम्पपालिभा । तम्म मात्र मनिपुगामा मयि नपरी १९॥ तत्य निसिंगु नि य गोलिया दुलहवलयभिटाणा । परमयानिया पर नामा ॥२॥ पहुगोरगोविग्गण परिगया गम्यगिर्गिनउंजेगु । शनिमि का परिणागु ॥२१॥ रुणिमणवेणिणामसरल्लासरासयसयपहा । चिटनि गपारिन सिंगरपिं॥२२॥ अदफारि तत्य सत्यप्पणोलिया अलिया यस पल्लिा मद, मोहोरिम सपना मारमगरि ॥२॥ पंदित भूवविद्वा, अम्हेहि साण सम्मुई मणियं । भो भो समण मंद परि म १२४॥ कयारसितदेय नरेन्द्र मन मनमानसमानरामवरण । रानमहोदधिराम गवसमप्रमादिगुणम् ! ॥१३॥ गुणदिरापपुर पुदिमां पाणीधामस्थास्य पुत। युगगावितीनमुशिप REAKEJARAयो समम ११५६ सममनोरनरेन्द्रराण गणिसरायमुसमसस्वधरम् । धृतोरधरधर्ममर भरतेवर विशालध्वजम् ॥१५॥ इति तणावाने IN मुधिर एप नाथ मयुगमे , RAR गोपालगनश एक गोपालियन मध्ये । त्यति पनि मापति, हिम पुनरमादान ॥१७॥ भरातनाना मध्ये पनि गायति भनिमितो गुरना पर करा समोर अम्मीद वियल रामदेव नमशानाANTrics | तम्स HIT PRETTE सर भ्यासता दोन गोपनी दुर्लभवल्लभाभिधानी । नाभि Hrti not पगोपीग परिममा पुगिनि ! पापों गोधनानि मसिहासी || माननीलामरस्व:सरसकमुदिती र माया गर । भी कथमपि ARREAR प्राना , AIRTERY सुगसनाह चरिअम्मि- धम्मिमा नुरि उनको होइ इत्य कापतो। नमिऊण तमो गहिदि सप्पग भनिधि स! पम्मुमन अगिपाई मारिजण निम्नहिसो। तो अम्मेहि भगिय नहु ना एवं सम तुम ॥२६॥ ज्याम्पिनीर डिनरलविनासन्निपिडाणाहयामिगिननगरले समगसंगोगे। मस्तनांनाडामतिरोन्नले पेग्मे । वामाण माणसं पिर भागाले जोलगभमि ॥२१॥ निरमी अनुनरि जुनो तुमाग तरस पुण मन । सम्म निविता तंगदिऊण गरिरोग ॥२१॥ मरनिगागीर पम्मेइर नपिपम्मि गम्हहिं । नामिजणी पभणंति अम्ह सार निगम कोगिकीको पम्मो अंगीको पुणो हि । पामे अमपहिं गिहियामो पारसगिरि ॥३१॥ मन मा मागं न पम्मनिरयाणं । मा मभयाय पंचमामि भागकई गाई ॥३२ रमा पनि निगमकानम्मि । योग संसा गिडिया, पारिंग पगासालाण ॥३१॥ नागोगा मुणि । मरिमाणमामाणिए गली माई ॥३५॥ Tमार मंगाए निषगाणं । निगमागीए परभो गह गम्भो होइfift TRA Tगमी मुर्गीण । पंगणापगारो भो सुपए मायो Primege fer मा मर गरिता । सा पाण गंगा निशिगाने Irrffortी जागा । गगमे गाई गेहगमाए भायों ॥३१) ki, Nait मशिनगामी मोलाना कमाना l 44 नमानानानामnि on पिताम् ॥११॥ Rafiz मागिन RE न गुमो ॥२६॥ *Emiratiनगिनी 14:00 * मानो मान1ि1 मीमा । 19 | Maafift ना माना गया rint in मला Hinit It is 644 minit Tfinit 441 44.4M.TOM । । ग प - Fina tant fhititi **:::- kunti - Fil it :- htty: I. " को तन्य पान दोमो इप भासंतो हसिम्मए लोए । इयरो उण नह भणियं सहेर त पालए पयो । एवं पनाम काले कालेण कालिया फहमि। बल्लल्लहराया दोषि नियमाउयस्सते १४०॥ पायो पाले फाप यीमो गंशविएत उपभो । तो गुमरिपपुष्यभश पाउन्भूया मह समीये १४१॥ एगो तुम्हाण पुरो नियनिपमफलं पयासए देवो । अमरसाहिं सहिमो पिच्छणयठणविहाणेण ॥४२॥ परो राफरकच मो सिलिसिपमुरो सरेवि गोरगं । तुम्हपडियोहणथं गायर गोत्रीयणेण सम ।।४।। इप करिज सरिय मी ना उवरभो, स गंश्यो । पर मुरो को एवं पछापाण मंतचो ॥४४॥ एकरणो मयासे गहिया दिई मप इमेगावि । हो ही पमायवसओ सकलंका सा मए विहिया ॥४५॥ हरिनामणिनिहाए चिरईय फलेकमाणेवि । निभग्गसेहरेणं फोडीए पराडिया किणिया ॥४६॥ संतासामयपाण कार उनकि हयाणे । गहिऊण चिई कलंकिया मोहमूण ॥४॥ विशालणलं मं कोलर पम अन्राहि सयं । मह पुण पश्यंतस्सवि न दिति पयामो पहिवयण।। (ए मुणिण रापा सगरमुच्छन्नमुइभावो । सम्मत्ताईधम्म पहिबग्नइ मूरिपासम्मि ॥४९॥ देवादि मुगुरुवरणे नमिजणे परिगया वियद्वाण । फापसमेत्तीए नमो गुरुवि अनन्य विहरेइ ॥५०॥ ताना पल्लारायण पालिया निशकपविरई । तह एवं अनेणवि पालिपना पयत्तेण ॥५१॥ ॥ इति परिप्रहरिमायतुतियार दुर्लभरामकथानक समाप्तम् । फानन मम दोष इति मापमागो हस्यते लोके । इतरः पुनर्यया भणित नर तत्पालयति प्रपतः ॥२९॥ एवं जति तु काले कालेन कलिता कथमपि । पल्लभदुर्लभाजी द्वावपि निजापुपोऽन्ते ॥४॥ मयमः अयमे फल्पे द्वितीयो गान्धपिपनः । ततः स्मृतपूर्वभयो प्रादुर्भुतो मम समीपे ।।४ १५॥ एको पुष्माकं पुरो निजनियमफल प्रकाशयति देवः । अमरोम सहित प्रेक्षणविधानेन ।।४२११ इतरः सफलतः किल्पिपिकारः सूत्वा गोवर्गम् । युप्मरमतियोधनार्थ गायति गोपीजनेन समम् ॥१३॥ इति कथयित्वा तपरित सूर्यादापरतः, स गन्धर्वः । पटति सुरम्तव एवं पश्चात्तापन संतप्तः ॥४॥ एकप्रभोः सकाशे गृहीवा विरतिर्मयाऽनेनापि न ही ही प्रमादयशतः सकला सा मया विहिता ॥४९॥ हालिन्तामणिसनिमायां विरतौ कलंकमानीय । निर्भाग्यशेखरेण कोट्या पराटिका होता ४६|| संपामृतपानं कृत्ला यमित हताशेन । म गृहीत्वा विरतिः कलारिता मोहमूटेन १४७॥ तद् पिरतिपादनफलं पाहत्येपोऽप्सरोमिः समम् । मम पुनः मलपतोऽपि न ददत्येता प्रतिवचनम् ।।४ ८१६ इति श्रुन्धा रामा संवेगवशोच्छन्भमाः सम्यावादिषम प्रतिपयते सरिया ॥४९॥ देवावरि मुगुरुचरणी नत्वा प्रनिगती निनस्यानम् । कल्पसमाप्त्या ततो गुरुरप्यन्यत्र विदरति ॥५०॥ বনাথ শৰানৰ তাৰিন নিঃশবনি: থানাধি ধালযশ্য মনে - मूलनियमाहियाई कचोलाईणि भंजिउं पुणवि । तसंखं कुणमाणो माणुब विराहए विरई ॥१॥ तथाहि; अस्थि इह सालिगोमो गंधियव सुरहिदवड्थे । अमियकलसाभिहाणो सेट्टी तत्यत्यि विक्खा ॥२॥ तन्मज्जा जिणदेवी पुत्तो से,माणदेवनामोत्ति । सव्यकलाकुसलोवि हु दोगुच्चुव्वाइओ भमइ ॥३॥ अइ जणएणं समय पत्तो सो साहुसंनिहाणम्मि । नमिऊणं मुणिचरणे निसुणइ सद्देसण पयमो ॥४॥ तथादि- फायव्यो वरधम्मो सोवि हु संतोसओ हवइ पवरो । सो वंछाविच्छेए तलिच्छेओ विवेगाओ ॥५॥ सो उण गुरुवपणाओ तव्ययणानणे तो अत्तो । कायन्यो पुद्धिमया निचं निम्भिनचिचेण ॥६॥ जम्हा संतोसोचिय परमो मोक्खस्स साहणोवाओ । इहलोइयसोक्खस्सवि सोगिय मूलं जो भगिर। "संतोपैश्वर्यसुखिनां दूरे दुःखसमुन्याः । लोभाशापद्धनित्तानामपमानः पदे पदे ॥" किं परमं इह दुपखं सनिगीसं माणसं मणुस्साणं । सोपखंपि हु किं परमं सुनिरीहत्तं जमिह भगिये। "तन्दुलमानकमेकं कन्दर्पहरापि युवतिरेकैव । पृथ्वीपतेरपि फलं शेषः क्लेशोऽभिमानो या ॥" नह जह लोभोवरमो जह जह अप्पो परिग्गहारभो । तह तह सुई पयड्ढइ धम्मस्सय होइ संसिदी॥ इचाइदेसणं निसुणिऊण वणिएण तणयसहिएण । सम्मईसणपुव्य पंचमयमणुप्वयं गहियं ॥१०॥ तभावत्यं ना मुणिणो पासम्मि परमविणएण । तो माणदेवमदिभो सिट्टी वंदेवि मुणिनाई ॥११॥ संपत्तो नियगेहे पुत्तेण समं करेइ निणधम्मं । दोगचदुहफिलंतो भमइ सया माणदेवोचि ॥१२॥ अ६ अन्नपा तिदडी जोगीसरनामओ गुरुजाणे । दिह्रो पुट्टो य तमो नमिऊणं सापरं वेग ॥१३॥ मूलनियमाधिकानि पात्रादीनि म त्या पुनरपि । त-संध्यं कुर्यन् मान इव विरापयति विनिम् ॥१॥ यस्तीह शालिग्रामो गान्धिकहमिव सुरभिद्रव्याखः । अमृतकलशामिधानः पष्ठी तग्रान्ति विख्यातः ॥१॥ तदा जिनदेवी पुत्रस्तस्य मानदेवनामेति । सर्वकलाकुशलोऽपि हि दौर्गस्यसिनो आमति ॥३॥ सय भनम्न समं प्राप्तः स साधुसंनिधाने । नस्वा मुनिचरणो शृणोति सद्देशनां प्रयसः ॥४॥ पईयो वरधर्मः सौप दिसतोपतो भवति प्रवरः । स यान्याविच्छेदे तदिनोदी वियेकात् ॥५॥ स पुनर्गुरवचनात् तदचनाकर्णने ततो पत्नः । कम्यो मुद्धिपता नित्यं नित्यापित्तेन ॥१॥ पम्मात् संतोष एव परमो मोक्षम्य साधनोगयः । ऐलोकिकसौम्यायाधिस एय ग्लं यतो मलिनम्।। 1 परममि दु मविगी मानगं मनुष्याणाम् । सौप्यमपि हि कि परमं मुनिरीहत्यं यदि भारतम् । था दया लोमोसमा यया यथान्यः परिप्रहारम्भः । तया तथा मुम्म भने धर्मस्य प पनि संश: इत्यादिकालो मुन्सा बगिशा टयरितन ! मम्यादा समय गृहातम ||}.॥ दवा या मने पाये परमविनयेन 1 ततो मानदेवमदिनः ती वन्दिरया गनिनायम् ॥११॥ मंमिरे युग मनं करोति तिमम् । दौमिगदुमालानी अमति सदा मानदेयांनी १२ ४३७ माणदेयकहा। कामु उपाय किपि तु सलाहो होइ मह जेण । इचिपदिणाणि सबै विहला जापा मह उवाया ॥ नो मार तिरी तुंरतर मा फरेगु मह पुरओ । अनुच्छविधविच्छडुमिच्छसे बच्छ । निच्छयो ।। नइ ता, सो महर्टि मा सुनगु फाहरि नार छम्मासं । नो भोरणाइचिंता कायया काविवणिय ! तए । सो नणं परिभणिय जुलमिण रितु मन्झ पिपराण । सो नस्थि कोइ दुइओ भोयणमेतपि जो दाही ।। सुदाई परदाई बिटुणिपविहवाई वाहिबिहुराई । मह विरहम्मि परंती सा फह ताई करमिहि ॥१८॥ को जंपा निदंडी जर एवं परछ ! गरछ नियगेहं । गहिऊण इस विझं वजकुसनामिय परं ॥१९॥ एमा य पदिपि हुरुप्पस्म पलाई पंच तुह दाही । मुमरियमित्ताधि लहुं तो जत्तो इत्य कायचो ॥२०॥ इप भणिजणमदंसहमद पचे सम्मि सोवि नियगेहै । पत्तो रयणी तमो विदिपुवं सुमरिया विजा । सोपवि सस्स्सीसे रुपस्स पलाई पंच मुकाई । सो पिच्छिय पञ्चूसे गिण्डइ ताई पदिहमणो ॥२२॥ तो साई विकिपि गहिउँ दलं करेइ तेणावि । गेहव्वयाइ सव्वं तह किंचि स देइ धम्मम्मि ॥२३॥ फयोलमाइयाणिवि फहवि घटापे तेण रुपेण । तो पिउणा सो भणिओ रे संपइ वग्छ। तुइ गेहे ॥ फयोलाई दीसंति कह णु फह मूलदलविरवि । कहमियसंखं दध्वं तए विद्वत्तं फुडं फहसु ? ॥२५॥ फदिए जाहिए तेण भाव सिट्टी पलोपए तुहो । फयोलाई निपपाउ समहियाईपि ता नियर ॥२६॥ विरदविराहणभीओ तो सो अपेइ मन्स तुज्झवि य । कयोलाण दसगं नियमे मुकलपमेयाई ॥२७॥ . . अचान्यदा त्रिदण्डी योगीधरनामको गुरूपाने । दृष्ट, पृष्टश्च सतो नत्वा सादरं तेन ॥१३॥ कमयोपायं कपि राजु लक्ष्मीलामो भवति मग येन । इयदिनानि सर्वे विफला नाता ममोपायाः ॥१४॥ तत बाद निदण्डी तुरडताण्डवं मा कुरु मम पुरतः । अतुच्छलक्ष्मीविस्तारामिच्छसि वत्स | निश्चयतः ॥ यदि सावन, नतो मम पृष्ठमा गुश कथमपि यायपण्मासीम् । नो भोजनादिचिन्ता कर्तव्या कापि वणिक् ! त्वया ॥ ततस्तेन मतिमणितं युक्तमिदं किन्तु मम पित्रोः । स नास्ति कश्चिद् द्वितीयो भोजनमानमपि यो दास्यति ।। पनी स्तम्धी विशुनविभवो व्याधिषिपुरौ । मम विरहे प्रियते तस्मात्कय तौ करोमीदानीम् ! ॥१८॥ सतो अल्पति निदण्डी ययेवं वत्स गच्छ निजगहम् । गृहीत्वमा विद्या याशानामिका प्रवराम् ॥१९॥ एषा प प्रतिदिनमपि सल रूप्यस्य पलानि पद्य ते दास्यति । स्मृतमात्रापि लघु ततो यत्न इह फर्लयः ॥ इति भणित्वाऽदर्शनमय प्राप्ते तस्मिन् सोऽपि निनगेरे । मानो रजन्यां ततो विधिपूर्ण स्मृता विद्या ॥२१॥ तयापि तम्या रूप्यात्य पलानि पय मुस्तानि । स दृष्ट्वा प्रत्यूपे गृहाति तानि प्रहटमनाः ॥२२॥ ततस्तानि विकीय गृहीत्या द्रश्यं करोति सेनापि । गेहव्ययादि सर्ने तथा किश्चित्स ददाति धर्मे ॥२३॥ पापादीन्यपि कथमपि घट्यति नेन सप्येण । सतः पित्रा स मणितो रे संप्रति वत्स ! तव गेहे ॥२४॥ पात्राणि दृश्यन्ते कथं नु कथं मूलद्रव्यविरहेऽपि । कयमितिसंख्यं द्रश्य स्वयार्जित स्फुट कथय ! ॥२६॥ कविते यथास्पिते तेन यावत् श्रेष्ठी प्रलोकत सुष्टः । पात्राणि नियमात्साधिकान्यपि तदा पश्यति ॥२६॥ विरतिषिराधनभातस्ततः स जल्पति मम तवापि न । पात्राणां दशक नियमे मुत्फलमेतानि ॥२७॥ ।

४३८
सुपासनाह-चरिअम्मि-
दीसति समहियाई, इय सुणि तण नियमअहियाई । ताई एगीकाठ दससंखाई करायेइ ॥२८॥
तेणं सिट्ठी भणिओ कच्चोलाई न ताय ! अहियाई । जायाई गहियाए विरईए मा भयं कुणम् ॥२९
तुल्ले पुण पंचणाई ताई कारावियाई ऐयाई । सिट्टी पभणइ एवंपि वच्छ ! सकलंकिया विरई ॥३॥
अवि अग्गिम्मि पवेसो पडणं अवडम्मि रुंदभीमम्मि । अवि उग्गखग्गधाराए रोहणं जलहिपंडणं वा ।
अवि अहियसहियवासे वसियध्वं अवि विसंपि असियव्वं । पुलीपोहराओ पायव्वं पायसं वावि ॥३९॥
न उणो नियनियमधुरा कलंकियव्या कयावि धीरेहिं । तडिवलमडप्फराए लच्छीइ कए विसेसेण ॥३३॥
ता परिहर धणमिणमो धम्मम्मि व देसु समहियं जमिह । अन्नह भवम्मि भीमे विरई लदधुपि भमियन्त्र ।
तत्तो तेणवि भणिओ सिट्ठी मा ताय ! एरिस भणम् । तइ गहियवत्थुसंखा एवंपि कए न भन्जेइ ॥३५॥
तो सेट्ठी भणई सुर्य मा मा कूडुत्तराई मह पुरओ । जंपेसु होसु भिन्नो गिण्हेवि निपदबभायं च ॥३६॥
तो तेणवि पडियन्नं जाओ भिन्नो करेइ वाणिज्नं । मिट्ठीवि धम्मनिरमो पालइ गिहिधम्ममकलंकं ॥३७॥
तणओवि अतणुविहवो जाओ कालेण लोहगहमूहो । मूढविसइयपत्यो मरि नरयम्मि संपत्तो ॥३८॥
भमिही भवम्मि अज्जवि पावणं विरइभंगजणिएणं । पढममइयारमित्तं पच्छा भंगोवि से जाओ ॥३९॥
थेवोवि हु अइयारो पदम चिय नेय जुज्जए काउं । थेवेण अपच्छासेवणेण रोगुव्य वइदेइ ॥४०॥
अमियकलसोवि सिही अविराहियविरइरयणभावाओ । विहिविहियदेहचाओ जाओ य सणंकुमारम्मि।
दृश्यन्ते समधिकानि, इति श्रुत्वा स नियमाधिकानि । तान्येकीकृत्य दशसंख्यानि कारयति ॥२८॥
तेन श्रेष्ठी भणितः पात्राणि न तात ! अधिकानि । जातानि गृहीताया विरतेर्मा मयं कुरुष्व ॥२९॥
तौल्ये पुनः पन्चोनानि तानि कारितान्येतानि । श्रेष्ठी प्रमणत्येवमपि वत्स ! संकलङ्किता विरतिः ॥३०॥
अप्यानी प्रवेशः पतनमवटे विशालमामे । अप्युप्रखगधारायां रोहणं जलधिपतनं वा ॥३१॥
मप्यहितसहितवासे बस्तव्यमपि विषमप्यशितव्यम् । म्याग्रीपयोधरात्पातव्यं पायस वापि ॥३२॥
न पुनर्निजरियमधुरा कलङ्कायतव्या कदापि धीरैः । तडिचलगाया लक्ष्म्याः कृते विशेषेण ॥३३॥
तम्मानपरिहर घनमिदं धर्मे वा देहि समाधिकं यदिहं । अन्यथा भवे भीमे विरति लब्ध्यापि भ्रमितम्यम् ।।
ततम्तेनापि भनितः श्रेष्ठी मा तात ! ईदृशं मण । त्वया गृहीतवस्तुसंख्ययमपि कृते न मज्यते ॥३१॥
ततः येष्टी मणनि मुतं मा मा कूटोत्तराणि मम पुरतः । जल्प भव मिला गृहीत्या निजद्रव्यगार्ग प॥३१॥
सतानापि प्रतिपन्न जातो भिन्नः करोति यागिन्यम् । श्रेष्ठ्यपि धर्मनिरतः पालयनि गृहिधर्मगकाम् ।
नयोऽप्यनुधिमयो नातः कालेन सोममहमूदः । महविनियस्तो मृत्वा नरके संप्रासः ॥१८॥
भ्रमियति मवेशारि पापेन विरतिमन जनितेन । प्रथममतिचारमात्र पभाद् महोती तम्य ज्ञातः ॥१९॥
नायी सदनिवारः प्रथममेव नैव युज्यते कर्तुम् । स्तानाध्यामेयनेन रोग इस वर्षने ॥४.!
जमकर तो मीठी अविरातिविरतिरत्नमावान् । तिषिविहितदेहत्यागो गाय सनरकुमारे ॥४१॥

No text on this page.

कुन्जा जोयणमाण सढ्दो उड्ढाइतिरियदिसिगमणे । चउदसरज्जुगयाण जीवाणं अभयहेउत्ति ॥१॥ जं तत्तायसगोलयसमाणया अविरया इहं जीवा । तम्हा मणोरहो इव तं कुव्यंतो हियं लहइ ||२|| तथाहि 3B धनउरनामगाम धगधन्नसमिद्धवणिजणं आसि । तत्यत्यि वणियहाणो सुधणो नामेण गुरुसिढी ॥३॥ .वरमहिमासंपन्ना महिमा नामेण भारिया तस्स.। ताण तणया विणीया मेहरहमणोरहभिहाणा ॥४॥ अह अन्नया भमंतेहि तेहिं उजाणसरिसराईसु । । एकम्मि वनिगुंजे दिटो मुणिपुंगवो एगो ॥५॥ कथम् ? तवतवणतावतावियसरीरु, दुद्धरवयभारुव्वद्दणधीरु । दुदृढकम्मरिउमलणमल्लु, अयणसामलु परियजल्लु ॥६॥ नासग्गनिसियलोयणविलोउ, मणसावि न पत्यइ वयविलोउ । उवसांगवग्गविग्गहियदेहु, चावीसपरिसहगरुयगेहु ॥७॥ सो वंदिउ तेहिं सुभत्तिसारु, संसारमहोयहिपत्तंपारु । सो पुच्छिउ सेटिह नंदणेण, पहमेण सुयणमआणदणेण ॥८॥ जुव्यणभरिनिभरि रूपमडफरि, गहिय दिक्ख किण कारणिण । जइ विघु न झाणह गुणमइ जाणह, कहहि झत्ति पहु ! आपरिण ॥९॥ सिंयदसणकिरणविच्छुरिय अहरु, तो जंपइ तं पइ मुणिवि महुरु । कुर्याद योजनमानं श्राद्ध कवधिस्तियग्दिग्गमने । चतुर्दशरज्जुगनानां जीवानामभयहेतुरिति ॥१॥ यत् सप्तायसगोलकसमाना अविरता इह जीवाः । तस्माद् मनोरथ इस तत्कुर्वन् हितं लभते ॥२॥ धान्यपुरनामग्रामो धनधान्यसमृद्धवणिग्जन मासीत् । तत्रास्ति यणिकप्रधानः सुधनो नाम्ना गुरुश्रेष्ठी ॥२॥ घरमहिममंपन्ना महिमा नाम्ना मार्या सत्य । तयो तनयो विनीती मेघरयमनोरयाभिधानी ॥४॥ अथान्यदा भ्रमद्गयों वाम्यामुद्यानसरित्सामादिषु । एकस्मिन् वननिकुन्जे दृष्टो मुनिपुनव एकः ||१|| सपास्तपननापतापितशरीरो दुर्धरग्रतमारोद्वहनधीरः । दृष्टाष्टकमरिएमदनमालोऽतिघनश्यामलो घृतयत्नः ॥६॥ नामाप्रन्यस्तलोचनविलोको मनसापि न प्रार्थयते प्राविलोपम् । उपसर्गवर्गविगृहीवदेो द्वाविंशतिपरीपदगुरुगेरम् ॥७॥ स पन्दितम्नाम्यां गुममतिसारं प्रामगंमारमोदधिपाः । सरः प्रेष्टिनो नन्दनेन प्रयमेन गुन्जनानन्दनेन ॥८॥ पौवनमरनिभरे मशगवें गृहीता दीक्षा केन कारणेन । पदिमित्रो न ध्यानम्य गुणमय मानीय कथयत मरिति प्रमो} बाम १९॥

भयोरहकदा। फालिणिमपनललनचलम्पि, पणमोलणजीवियपियरलम्मि ॥१०॥ 'सपि नियंधणु पयह ए. परि किंतु मन्झ निवान है। सहविषकन्नु पणिगुर भणे, का सावि हेउ, माणि कोइ ॥११॥ भरह पसिद्ध लरिसिणिदउं, अत्यि नपरु परणीतिल। तहि राज महेमग रुवि सरसा, चापरिनिगुणगणनिलउ ॥१२॥ रास्यतुष्ट तस्सत्यि भन, सहसीलसनाणिय पररलान । तापं च कयाविनाय दुहिय, नामेण तिलोनिम गुणिहि महिय ॥१३॥ मुलगारनिभरि अह कयाइ, यती पिछिवि निरु शिपाइ । पूर्वसरु, कृषि अशुरूयु रमगु, मह वच्छिदि जुब्यणतुरयदमणु ॥१४॥ इहाही सुंदर रूवि पुरंदरु, दरियसत्तुवित्तासहरु । सइ आणपदिन पूरियवंछन, छेउ विबुद्ध षड्युद्धिधरु ॥१५॥ सो पुन्छिय सा निवपुगण, को तुझं वच्छि! बरु भणि जषेण । सा भगइ नाय! चारदटिपशु, नैमित्तिउ अह विनाणनुत्तु ॥१६॥ सो उ मन मसारु सारु, अन्ना मह नियम न होमि दारु । . सितदानकिरणविचरितारस्ततो मत्पति तं प्रति मनिरपि मधुरम् । कमलिनीगतमललवनयले धनपावननीधितप्रिययले ॥१०॥ सर्वमपि निबन्धनं प्रतस्यैतत् परं किन्तु मम भूपकन्या हेतुः । ततकणों यमिक्सुनो मणति, फर्थ सापि हेतुः, भय मुनिर्भणति ॥११॥ इह भरते प्रसिद्ध समीस्निग्पयस्ति नगरं धरणीतिलकम् । तत्र रामा महेश्वरी रूपेण सुरेश्वरस्त्यागीतिगुणगणनिलयः ॥१२॥ रतिस्पतुल्या तस्यास्ति मार्या शुभशीलसलवणिता प्रवरलमा । तयोष कदापि खलु जाता दुहिता नाम्ना तिलोत्तमा गुणरषिका ॥१॥ योधनमनिमोऽथ कदाचिद् वर्तमानो दृष्टा निश्चितं ध्यायति । पृथिवीश्वरः, फोऽनुको रमणो मम यत्साया यौवनतरगदमनः ॥१४॥ १८ भविष्यति सुन्दरो रूपेण पुरन्दरो शत्रुविनासकरः । सदाऽज्ञापत्येषकः परित्याउको विवुधो युद्धिधरः ॥१५॥ ततः पृष्टा सा पपुलवन पस्तष पता ! यो मण भवन । सामणति तात! चारभटीमाप्ती नैमितिकोऽथ विज्ञानयुक्तः ॥१९॥ स भवतु गम भर्ता सरोऽन्यथा मम नियमो न मयामो दारा।

सुपासनाह-चरिअम्मि-
इय सुणिवि तेण तक्खणिण भणिय, वरमंतियइयदंडाहिवइय॥१७॥
चाउदिसि जोयहु कुवि निरीहु, जो लद्धली? चारहडीसीहु ।
विनाणगरिठ्ठ व होउ वावि, नेमित्तिउ जोयहु तसु अभावि ॥१८॥
इय गुणसंजुत्तउ नियहु निरुत्तर, वरु कत्यवि घरणियलि लहु !.
मह वच्छिहि कमलदलच्छिहि, मंतियइयदंडापरहु ! ॥१९॥
तो सचिवमाइएहि सव्वत्य गयेसिओ पुरे तात्र । न य उवलद्धो कोवि हु पुबुत्तगुणेहि परिपरिभो ॥
तो बाहिंगामेसु.सव्वेवि निरिक्खयंति, सचिवेण । तो दिहो सूरनरो कोदंडपरिस्समपवीणो ॥२१॥
पुट्टो सचिवेण तओ का सत्ती तुझ परवले मिलिए ?। लखेपि विलक्खं चिय करेमि धणुहेण सो भगइ ।।
को पचओ इहत्थे भणिए सचिवेण भणइ सूरोवि । निव्वडियसुहडसहस्सं मए समं मुंच जोहत्यं ।२३।।
तो मंती तेण समं समरम्मि निरूपए भडसहस्सं । सरधोरणीए त पइ तं वरिसेउं समारदं ॥२४॥
लहुहत्यपाए मूरो ताण सरे खेडए नियसरेहिं । इय खणमेगं दलु सचिवो मूरं इमं भणइ ॥२५॥
उपसंहर संरंभ परिणयसु रइरंभसंभुधरणिसमं । रायकुम्परि चिरकालचिनपुग्नहिं उवणीयं ॥२६॥
इय भणिऊणं मंती गणयं पुच्छेइ सोहणं लग्गं । अजदिणाओ सत्तमदिणम्मि.साहेइ सो, इत्तो ॥२६॥
फदकावि नियंतेणं पडिहारेणावि पाविमो वइसो । अइविन्नाणी तेणावि रहवरो सिमो तस्स ॥२८॥
भारोविऊण तम्मी नीओ गयणेण तेण पडिहारो । घरणीतिलए कीलियपोगवसओ तो तेण ॥२९॥
इति श्रुत्वा तेन तत्क्षणेन मणिता बरमन्त्रिस्थगिकदण्डाधिपतयः ॥१७॥
चतुर्दिशु पश्यत कमपि निरीहं यो लन्धरेखश्चारमटीसिंदः ।
विज्ञानगरिष्टो वा मरतु वापि, नैमितिकं पश्यत तस्याभाये ॥१८॥
इति गुणसंयुक्तं पश्यत निरुक्तं वर कुत्रापि घरणितले छ ।
मम वसायाः कमलदलाच्या मन्त्रिस्यगिकदण्डधराः! ॥१९॥
ततः माचवादिभिः सर्वत्र गवेपिनः पूरे तावत् । न चोपलब्धः कोऽपि हि पूर्वोक्तगुणैः परिकरितः ॥२०॥
ततो यदिमिषु सर्वेऽपि निरीक्षन्ते, सचिवेन । ततो दृष्टः शूरनरः कोदण्डपरिश्रममयीणः ॥२१॥
दृष्टः सचिन नतः का शातिम्ना परवले मिलित ! । लपि विलक्षमेव करोमि धनुपा स मणति ॥११॥
६. प्रत्यय इहा ममित मरिन भगति शूरोप । नितिनमुमटसहम गया समं मुघ योधार्थम् ॥१३॥
हत मन्त्री नेन समं ममी निरूपयनि भटमासम् । शरघोरण्या तं प्रति तद् वास्तुं समारमा
स्तरमा रम्ने गन् मयति निजतः । इति क्षणमेटा सरिकः शूमिदं भगति ॥२९॥
दादा मरम्भं परिभय निम्माम्मुरिनाममाम् । रानामा निकालाची पुण्यागनीताम् ॥२१॥
निमला पन्धी विनोमनं मानम् । अदिता सप्तमदिने क्यति गम. ॥१०॥
पाया विधानारि प्रयोग विविज्ञानी नेनानि स्यगं पyिa ॥१८॥

। मधोरएकहा। ४४३ नोभो कुमरिसयासं सो तेणविदेसिमो रहो तीए । मणिमो तमेव भत्ता पडिवघ्नं तेण तवयणं ॥३०॥ अह पइपवाहगंणं फायवि निउणं पलोपमाणेण । इट्टो तिकालदंसी सुदंसणो पवरनेमिची ॥३१॥ मरामदिम्मि तेणं सपमेव निरिक्खियं पारलगं । पाणिग्गहस्स इचो सव्येवि कहति नरवइणो ॥३२॥ नम्मि य समए केणावि अवहटा सा तिलोत्तमा पाला । ततो नियेण पुढो नेमिनी केण मे पच्छा ॥३३॥ नीपा कस्य व, तो सो भणेइ विज्ञाहरण विशम्मि । तो भणिमो रहकारो राजह रहं तेण तह विहिए। भणिभो मोवि नियेण रहवर आरुहेवि गच्छाहि । नेमित्तिएण सद्धिं कुमरि आणेह त जिणिउं ॥३५॥ आणं परिन्उिउणं तिनिवि ते रहवरम्मि चडिऊण । नेमित्तियनिदिहे ठाणे पत्ता लहुं तत्थ ॥३६।। कुमरीपुरमओ दिवो सो विनाहरजवाणभो तेण । यहुचाइणि करतो तो सूरो तं इमं भणइ ॥३७॥ पुरिसो हवेस सत्यं सरेसु गुमरेसु देवयं इटुं । इय भणि सो विद्धो सरेहि मयणस्सरहिंद ॥३८॥ आणीपा निवपासे कुमरी, नेमितियाइगो तत्तो । तीसे परिणपणत्यं कलहंति परोप्परं सच्चे ॥३९॥ नेमिचिओ भणेइ मज्झ निमित्तेण जाणिया एसा । यसो भणेइ एसा मए रहेण सपाणीया ||४०॥ मूरो भणेइ एमा तुम्हममरखं पए इणेऊण । तं विज्ञाहरदुढे आणीया धालिया एत्य ॥४१॥ तम्हा मइ जीवने जो परिणेदी इस निवकुमारि । विजाहरव इणिऊण तैपि एवं गहिस्सामि ॥४२॥ इप निसुणिऊण राया गुरुचिंतादुक्खसापरनिमग्गो । हकारिऊण दुहियं रहम्मि मतेइ जह बेच्छे । । आरोप्य तस्मिनानो गगनेन तेन प्रतिहारः । धरणीतिलके कीलिकाप्रयोगवशतस्ततस्तेन ॥२९॥ नीतः कुमारीसकाशं स तेनापि दर्शिवो रथस्तया । मणितत्त्वमेव भर्ता प्रतिपन्नं तेन तद्वचनम् ॥३०॥ अथ स्थगिकावारफेन कुत्रापि निपूर्ण प्रलोकमानेन । दृष्टस्त्रिकालदर्शी सुदर्शनः प्रवरनिमित्ती ॥३१॥ सममदिने तेन स्वयमेव निरीक्षितं प्रवरलग्नम् । पाणिप्रहस्येतः सर्वेऽपि कथयन्ति नरपतये ॥३२॥ तस्मिश्च समये फेनाप्यपहता सा तिलोपमा पाला । ततो नृपेण पृष्टो निमित्ती फेन मे वत्सा ॥३॥ नीता कुत्र वा, ततः स भणति विद्याधरेण विन्ध्ये । ततो भणितो स्थकारः सन्जयत रथं तेन तथा विहिते ॥ भणितः शूरोऽपि नृपेण रथवर आरम गन्छ । नैमित्तिकैन साधु कुमारीमानयत तं मित्वा ॥३५॥ माझा प्रतीप्य त्रयोऽपि ते रथवर आस्य । नैमित्तिकनिर्दिष्ट स्थान प्राप्ता लघु तत्र ॥३६॥ कुमारीपुरतो दृष्टः स विद्याधरयुवा उस्मिन् । पहुचाटूनि कुर्वस्ततः शूरस्तमिदं मणति ॥३७॥ पुरुषो भव शस्त्रं मर स्मर देवतामिष्टाम् । इति भणित्वा स विद्धः शरैमदनशरैरिव ॥३८॥ आनीता नृपा कुमारी, नैमित्तिकादयस्ततः । तस्याः परिणयनाथै कलहायन्ते परस्तां सर्वे ॥३९॥ नैमित्तिको भणति मम निमित्वेन झापा । वैश्यो भणत्येषा मया रथेन समानीता ॥१०॥ शूरो भणत्येपा युप्मत्समतं मया हत्वा । तं विद्याधरदुष्टमानीता पालिका ॥४१॥ तस्माद् मयि जीवति यः परिणेष्यतामा नृपकुमारीम् । विद्याधरमिव हत्या समप्येतां महीप्यामि ॥४२॥ २ सुपासनाह-चरिअम्मि- कि कायलं एवं एए उपयारिणो समग्गावि । ता कस्स तुमं देया, सा पभणइ ताप ! मूरस्स ॥४॥ जम्हा अइपयंडो एसो इपरे हणेइ न हु भंती । पडिवन्नो य मए पुण पुलिं वइसो सचित्तेणे ॥४॥ नहु चितियपि लभइ तम्हा में देसु तस्स सूरस्स । इयरेवि बुझविजंतु जंतु सहाणपविलंबं ॥४६॥ ता मविसेस मकारिऊण दोवि हु विसज्जिया रना । मूरो विवाहिऊणं मंडलियपयम्मि संदविभो । रहकारोवि विलक्खो जामो निरु दुरिखओ कुमरिविरहे । चिंतइ अहो इमीए पडियनं पालियं नेर । ताकि इमिणा घगनीविएण मह सपणारियणेणं च । विनाणेगवि इमिणा विणा इमीए तमो मति ।। चडिऊणं गिरिसिहरे अप्पा किल मिलिहो मरणचियो । ता तत्य मुणी दिलो नाणी माणम्मि बईतो ॥ पगमओ य सविगएणं मुणिणाविहुपम्पलाभिउ भणिो।निम्माणुसे अपने किमागमओ तं सि भो काम् ।। तो सो साहइ मरणस्स कारणा, मुणिवरेण तो भणियं । तुम्हारिसाण जुत्तं न पालमरणं मोin जं एएण फएणवि जीवरस पुणोवि कम्मरसगस्स । हुँति मरणाई नूर्ण तम्हा कम्मरखपं कुंगसु ॥५३॥ मो पुग इपंइ छटमाइविविहिं तवविसेसेहिं । ते पुण हुंति कयत्या तिगरणमुद्धीए, सा य पुगो॥५४॥ सम्म निचार नईण गरमंगाण, ता तुमंपि जई । हवा इमं सोऊणं नह विदियं तेण, सोय आं ॥१९॥ इस गुपिणं मणियं मेहरहणं मुणिद ! अणुदियई । जीवाण हुंनि सपहा एवंविहहेउणो नारं ॥१६॥ कोविट करे एवं ता पमिळणं ममावि आइसह । उचियं धम्म जेणं सम्मं तमहं पयजामि ॥५॥ रामा गुचिन्नाह समागरनिमग्नः । कारयित्वा दुहितर रहसि मन्त्रयति यया यामे ! ॥१३॥ कि कर्तव्यमेवरेत उपकारिणः मममा अपि । तम्माकोल देया, सा प्रभणति तात ! घराय ॥४४॥ पम्मातिरवाट एष इलग हत्या हि प्रान्तिः । प्रतिपन्नध मया पुन: पूर्व वैश्य स्यचितन ॥४॥ नहि रिन्दितारि सभ्यो नमान्मां देवि नम्मे दागय । इतरावपि योध्येता यात स्वाथानमविनायम् ॥ ११ ॥ सम्मात् मदिरं महायं द्वादवि दिविमाती राजा । यग विवान माइलिकादे संस्थापित ११०॥ रविना गती नियतं दृचिन कुमारीविहे । चिन्तयत्यही अनया मनिपन पालत ने ॥१८॥ मन पदविरेन मन बनरिमनेन म) विनानेनाप्यनेन विनाऽनया नतो मदिति ॥४॥ ran जमा लि मोत्या मागिनः । तातन मुनिष्टी मानी ध्याने यतमान ॥ मनियन मुनिनाति म पनामयिका मगितः । निर्मानुरगये दिमागतापमान मो ! TO र म मा मग्नम हारना, मुनियोग नगे मागतम् । गुमादशानां युति न बालमानमही गई। ऐटर रिय पुसी कम्य । मनि मागनि नून समाMaitriti Feaniसने नमन तामिमुदया, मान पुन " राजा म्यादा, सम्मानमा यति । मई शुमा नया नेन, म १९॥ PREETपर नरंद अपर यो मानिinin. for: R११:1.नयनमा प्राय -

मसोरहकाहा।
सम्मसाई गुरुगा गिदिधम्मो सादिमो हिमओ सेसि । तस्सपि सरिसेसं समुचियंति तो दिसिवयं कहा।
तगायगोलाप्पो पपरसत्तोऽणिवारियप्पसरो । सवस्य किं न कुजा पावं अविरामपरिणामो। ॥५९॥
दिसिगमणपरीमाण गहिए जीवाण होइ नियमेण । जीवदयापरिणामो सुविमुद्धो निचकालंपि ॥६॥
तेण प होइ अहिंसा भाषेणं निच्छिया सपासालं । तीए य निजरा निरु तम्हा एयं गहेयन्वं ॥६॥
चितयन्वं च नमो साहणं जे सया निरारंभा । विहरति विष्पमुका नगरागरमंडियं वसुई ॥६२।।
ते धना ताण नमो इरिपाइरया रिपंति वसुहाए । विदिविहियारविहारा हारा इव भुवणलच्छीए॥६॥
तेहिवि सम्मनाई गडिओ गिहिधम्मसारनिणधम्मो । अइसविसेस संखेवो य सम्म दिसिवयं तु॥६४॥
नमिण मुणि पुणरवि पत्ता गेदम्मि ते पयत्तेग । पालिंति गहियधम्म सम्मं सम्मत्तमाईयं ॥६५॥
तो अनपा पपट्टा विसकंदटकलिपसस्यम्मि । उजेगि पर गतुं गहिऊणं परमंडाइं ॥६६॥
अह तत्यवि भंडाई गहिजण ताई चेत्र अमेवि । पत्ता बहने वणिया बहुदेसाणं सभो तत्थ ॥६॥
आसपसमग्यं जार्य भंड तो नियवि भंसालाए । खिमाणो लहुभाया मेहरहेणं इमो भणियो ॥६॥
बंधव ! गम्मउ पाणारमीए जं तन्य मग्यए एवं । अना उपरखएणवि मूला वही इहं होही ॥६९।।
तत्तो मणोरहेण भणियं भज्जेइ दिमिवयं एवं । लामे उण संदेहो निस्संदेहो नियमभंगो ॥७॥
"येsी. क्लेशेन महता धर्मस्यातिफमेण वा । अरेवी प्रणिपातेन मा स्म तेषु मनः कृथाः॥"
मेघरहेण भणियं परमं वणिवेण निग्गया अम्हे । तो वहास लहिमो लोपामओ, तह य पिपराइं॥७॥
सम्यक्त्वादिप्रेरणा गृहिधर्मः फयितो हितस्तयोः । तत्रापि सविशेषं समुचितामिति ततो दिग्नतं कथयति ।।
वायोगोलफल्पः प्रमत्तसत्त्वोऽनिवारितप्रसरः । सर्वत्र किन कुर्यात्पापविरामपरिणामः ! ॥१९॥
दिग्गमनपरिमाणे गृहीते जीवानां भवति नियमेन । जीवदयापरिणामः सुविशुदो नित्यकालमपि ॥१०॥
तेन च भवत्यहिंसा मावेन निधिता सदाकालम् । तया च निर्जरा निश्चित तस्मादेतद् महीतश्यम् ॥११॥
चिन्तयितव्यं च नमः साधुभ्यो ये सदा निरारम्माः । विहरन्ति विप्रमुक्ता नगराकरमण्डितां वसुधाम् ॥१२॥
ते धन्यास्तभ्यो नम ईयादिरता विहरन्ति वमुपायाम् । विधिविहितवरविहारा हारा इय भुवनलक्ष्म्याः ।।
साभ्यामपि सम्यक्त्वादिहातो गृहिधर्मसारजिनधर्मः । अतिसविशेष संक्षेपवध सम्पम् दिग्मतं तु ॥६॥
नत्वा मुनि पुनरपि प्राप्तौ गेहे तो प्रयत्नेन । पालयतो गृहीतधर्म सम्यक् सम्यक्त्वादिकम् ॥६५॥
ततोऽन्यदा प्रवृत्ती विकसितनीलोत्पल फलितशरदि। उज्जयिनी प्रति गन्तुं गृहीत्वा प्रवरभाण्डानि ॥१६॥
अप तत्रापि माण्डानि गृहीत्वा तान्येषान्येऽपि । माता यहवो वणिनो बहुदेशानां ततस्तत्र ॥१७॥
अतिशयसमधैं जातं माण्डं ततो दृष्टा भाण्डशालायाम् । सिपहँघुमाता मेघरयेनाय मणितः ॥६॥
बान्धव ! गम्यता वाराणस्यां यत्तत्राय॑त एतत् । अन्यथापक्षयेगापि मूलाद् हानिरिह भविष्यति ॥१९॥
ततो मनोरपन भणितं मन्यते दिग्बतमेवम् । लाभे पुनः संदेहो नि.संदेहो नियममाः ॥७॥

सुपासनाहचरिअम्मि- नो पुणरवि वणिजेणं निरुवइस्सति तह य धम्मस्स । होही वुट्टी न जओ गिहिणो दवेग सा हो। तो तेण पडिभणियं को उपहासों नयं परमाण । परदलाइवहारे जेणे सो होइ पणियाणं ॥७३॥ चवहरमाणाण पुणो होइ सुलाहो फयावलाभो वा । संगामेवि हु सुहटा हारंति निर्णति करयाशि एवं तु न मणियध्वं पढमवणिजेण मूलहाणीए । पुणरवि य मए वणिज्ज नहु कापचंति जे भागा जावि गुरुल्लिगहणे भग्गकमो कहवि केसरी जाओ। तहवि य मत्तगयाण पुणोवि कुंमत्यलं दगा। जमणसि पुणवि पियरो वणिनत्यं नेय पट्टविस्संति । का अम्हाणं हाणी ना एवं ते करिस्मति !! जं मगसि धम्मवुट्टी दवेणं होइ सावयनणस्स । तंपि न जुतं कि कोवि कुणउ तिपि पम्मन्य यतः- "भन्यायोपात्तवितेन यो हितं हि समीइते । मक्षणात् कालकूटस्य सोऽभिवाञ्छति जीवितम् ।। माइजु निरुत्तरो सो कमोवि तं भणइ । जइ एवं तो घर ! मन्झ विभागं समापस ॥७९॥ तो नं पर मो नंगर सन्चपि घणं मरेसु नियपामे । इह गमिउं कवि दिणे पिऊण पासे गमिरसानि । तावि नप निपभंग करेमि मगसावि निच्छमो एस । इत्तो परमो जम्हा दिसिनपं समरियं हो। तुम्भरि न जुममेयं में मोनु तह यपि भने । पाणारसीए गमणं व्यपिवासार नहिपरम ॥४२॥ नो मेरी जामा पपगमु किपि इत्य विमम्मि । गंतव्ययमस्सं चिप निपपुमपरिरपणाएग ॥ हो तंद मन्वं सपिपं ताम, सोवि मत्येग । सह पत्थिमो कमेण पत्तो पाणारसि नपरि ।।८४१ संपरपन मनितं प्रथमं यागिन्येन निर्गनावावाम् । तत उपहामं मप्स्यावह मौकात्, तथा व तिरौ ॥१२ को पुनारिवानियन नियायिन्यतम्तया च धर्माय । मविष्यति दिन यतो गृहिणी ध्येण मामी ॥२॥ सनम्टेन विलित क डाहामो नयं प्रान्नानाम् ।। पादस्यायपहारे येन स मवति यणि नाम् ॥१॥ कारमानानां पुनाति मुलामः कदाप्यलाभो वा । संग्रामेऽपि हि मुभा नश्यन्ति जयन्निपि ! एवं तु न मतिभ्यं प्रथमदागिन्येन मलहान्याम् । पुनरपि च मया वाणिज्यं न हि कर्तव्यमिति या मनिनन् । पर गुरदने मन्नकमः कपरिमरी जातः । तथापि व मत्तगजानां पुनरपि कुम्मम्म र मावि गरि रिग वानिया ने प्रमायियतः । कामा शानिय तो करिष्या सद निष्क्ष्यिग मात यावयम्य । तदपि न पुक को कान्तिामाधम । राना, महकी भाति । य तो बान्या ! मम दिमागं ममाय , महन्दी भामिया सात दिनान लो पर गया। गरिन रिवि मरासियल पानीमा ! रान माम मान्दा सवा समर्षि महानायां गमनं द्रावयालाय यमित्या सामन्यात सनबीम RTE Mantra ४५७ ममारहाहा। सुंकवियं तं भंड अववि किपि तस्स मन्झाभो । नं मुंकपालहि नार्य गहियं च सेसपि ॥८॥ जायं समग्यतरयं ममुट्टियं नेय मूलमुल्लंपि । तो धम्माउ पपत्तो चिनासयमंकुलत्तामओ ॥८६॥ पीओ पुण उजेणीवस्यन्वयवणिमहिंदसीहस्म । गेहम्मि गमइ दियहे मद्धम्मपरायणो धणियं ॥८७|| अह अभया कयावि हु नरिंदवरनंदणो उदयपालो । बालवयंससमेमो कोलंनो काणगे कम्मि।। रको भुयंगमेणं पायंगुट्टम्मि तपखणेणेव । परिमो धरणीद तो ममुष्टिमो फलपली प्रति ।।८।। तो कहिय एफेणं कुमारमितेण राउले गंतुं । नरवणो ना कुमरो को अहिणा परि देव ! ॥९॥ तं सोउं नरवाणा नरे निरूवित्तु पवरगारुडिया । आहूया तत्य समो समगं नीया सबढ़माण ॥९॥ विसवसविमप्पिपी कुमरं ददै नरिंदविदेण । भणियं एसो निजउ भवणे घेणुनिमा देव ! ॥९२।। विहिय तहेव रमा तेहिवि विहिणा स उजिमो पयभो । नियपगुरूउवाद अगपि पनि ना ।। जो भो किंपि पउंनई सो सो विसधारिमोच भूवी । हटा विलंघलोपिय नो भीमो नम्र भणा।। भो भो नलार ! विपरह सव्वतो पहइयं तहा भणः । जो घुमरं जीवावा नगद दरजरग ॥९॥ एपं नेणवि विहियं भवतो मंतराणोति । नय थेयोवि विमेसो पिरोण पुण भारिपा मयं ॥२६॥ तो पहिलो मञ्चजणो हाहाराको पुरे समुन्छलिभो । पइगेई पाइदं मोऊण मोरहण नरं ॥१७॥ भणिमो महिदमीहो जइ सं पभणेसि ता अहं कुमरं । तवरवणमितेणे चिय परणगर्ग परमि नभो ।। मज्झवि गुरुपएसो इह विसए फोवि विजए परो । इय सोउणं भणिभो परिदमीण मो पते ॥ शुलिकतं तद् भाण्टमपलपित्वा किमपि तस्य मध्यात् । तत् शुरुकावीतं गृहति प शेषमरि ॥८॥ जातं समर्पतरं समुन्धित नैय मूलमूल्यमपि । ततो धर्मात् प्रमत्तचिन्ताशसंकलयात् ॥ द्वितीयः पुनरुज्जयिनीवास्तव्यवणिमहेन्द्रसिंहस्य । गेंहै गमति दिवसासर्मपरायणा गादम् ॥८॥ अथान्यदा कदापि हि नरेन्द्रवरनन्दन उदयपाल । पालण्यस्यसमेतः बीन मानने सम्मिन् ॥८॥ दष्टो मुजंगमेन पादाहुऐ तत्क्षणेनैव । पतितो धरण्या ततः समुन्धितः कालो मरिति ॥९॥ ततः फपितमेकेन कुमारमिस्त्रेण राजले गरवा । नरपतये यथा कुमारी दटावरना बर ! ॥२०॥ सतं ध्रुन्या नरपतिना नरान् निरूप्य भयरगाररिका । बाहनामा तत' में नीला सरहमानन :९१० विषाविसस्पिीर कुमार रामरेन्द्रन्दन । भणितमेर भीमना भवने ऐन दुर्म महि । विदितं तव राजा रवि विपिना स युक्त पदतः । निजगुरूपदिष्टमगदमपि त. स. १९॥ यः यः किमपि प्रपुरतं स स विषपातिमा भूपीठे । ए दिल एप तमोभलो गति भो भोः पुरारक्षक ! दिनरत सर्पन पर तथा मणन । य कुमार चौरपति तम्मे म तिम्बर ? नापि विहितं सर्वतो मन्धवादिन भापनि गर साकोर रिसरोसिन सनः अभितः मर्यननो हाहाराः पुरे समुलिन । निगई पनि भुवा मोरव सम् १९.२६ भणितो महेन्द्रसिंहो यदि संप्रमामि सदाई मारम् । सम्मानमा गुमर सिर Per , सुपासनाह-चरिअम्मि- मा मा मम्मि एवं चिंता तं वच्छ ! जेण जो कोवि । तस्स पजइ विन्ज मंतं तंतं व सो सासा ।। विमघारिओन्च लुइ महीइ अहियं नरिंदविंदोवि । का तत्य तुज्झ गणणा गुणलवजुत्तस्स वणिपस्न?॥ यतः, “यस्य वनमणेभेदे भिद्यन्ते लोहसूचयः । करोतु तत्र किं नाम नारीनखविलेखनम् ! ॥" पा हु अकंडे खंदसु निपजीयं वच्छ ! वारिओ विरम । इय सोउं सो पभणइ एवं चिप नत्यि मदेश।। किंतु करुणावरुज्झइ इत्तियलोयस्स दुक्खभरियस्स । परदुक्खक्खयकज्जे पुरिसाणं तिगसमं जीयं ॥ यतः, जीपं कामु न इदं लच्छी कस्स न वल्लहा होइ । अवसरपत्ताई पुणो दुनिवि तिणयाउ लहुयेनि॥१०५ नवरं पच्छिमरपणीए अन्न जं सुमिणयं मर दिडं । लक्समि तयशुमारेण सव्यमवि अत्तणो कुमरं ।। इस मोडं सो नीओ महिंदसीहेण नरवइसमीवं । कहिया य तस्स सत्ती, रना तो दंसिमो कुमरो॥ तणवि तम्स सीये पविसंतेण निसीरिया भणिया। पंचपरमिहिसंयवमिणमो भणि समाढतो । विरियपयंदमोहे भट्टमहापाडिहेरकयसोहे । भरियकमलपटियोहे नमिमो जिणनाइसंदोहे ॥१८॥ सिदिमुहममिदाणं दंसणारनाणतेयनिहाणं । तइलोयपसिद्धाणं नमो नमो सय्यसिद्धाणं ॥१०॥ फंदप्परिटरीगं निम्मरगुणरपणरोहणगिरीणं । पणो ई मणि पंचविहायारधारीणं ॥११॥ मपगानलविनाए मगारयविइममासम्झाए । मिद्धिवनिदाए पयमो पणामुमम्झाए ।।१११॥ परिपनमवमंग दुदरतावरणनिगमुमियंगे । पहुविमदिव्यमग्गे नमिमो मत्तीर मणिग्गे ॥१२॥ ममापि गुरूपदेश इस विषय कोपी विद्यते प्रवरः । इति श्रुत्वा मणिती महेन्द्रसिदन स एवम् ॥९९।। मा मा मनम्येवं चिन्तय र वाम ! येन यः कोऽपि । तस्य प्रयुक्ने विद्या मन्त्रं तन्यं वा स स !! विषावित इव ति महामयिक नरेन्द्रवृन्दमणि का तत्र तय गणना गुगलययुक्तम्य यगिरः गा.' मायादे माय निजीवित बम ! वारितो विरम । इति श्रुत्वा स ममणग्यामेव नास्ति मदत ॥ हिन्द करोगदि एतादम्य दृ मभृताय । पादःमयकायें पुराणां तृणम मीथिनन ॥१०॥ कम्य ने रमी कम्य न बण्डमा भवति । अवमरमाने पुनवें अपितृगाद सवयनि ॥ १.४१ मगर भरन्याय यः पन्नो मया दृष्टः । लभयान सहनुमारेग सर्वमान्या मनः कुशलम् ॥११॥ वा मटमिंहत नामनिममीगम् । इपिता व तम्य शनि, गला नतो दलित : 1 गीय मनीषिकी मीना । पारमेटिनयनिमं मगित सण ..! निनादानोमा मविकामनपतिबाचा नमामा निननायस दिमानदेयोमान या यदिव्यो नमो नम. मानदंग !! ii। नदी मन पर ॥ विदररसराय मान्य मा १९६१५११ - .

rer in interm erritatus नरनिrarlfren rrorfarmererarmirenM BETIREETITI पापं ॥११॥ Firm time fit arrain gro I REARRiariniti fगा। we rematuriteriafterfarmiji turmer मा crearra" erretrinitlent HE RATE TREE AME मा TAR !! mitraमामा Amire TREATMENT Enfin FATERATE TERM ATTITTER मग मा पुगंगंग ॥११॥ mermairerit मा गरमी १२०॥ माग E Twiter reli सभा AT नामम ॥१२॥ fan Prem Rani RITER Trnerivarभमनशा.२२॥ ५y reinfor TIME FIR माणिमिनिरिमा raritr भाषमा पाre | Traffiqfter meम मरिभो ॥ girearer मेभामा ताना : frie AIR १२५॥ RAN भणब पुपया देगि?॥१२६॥ sistan ref EY AIRTE RATO:मामो भR निसर्ग ॥११९॥ vie , ६ . KURRIERRENTनित शिशुपनी निनात यः ।।१॥ ki KRE: ARAREER SAIGATI THIMALAनिकल पाना ||११॥ ५ CHARAN RIMINATAFAIRao | सन्तममा यी वाम मुमत मायालय १९ मा सशिने विधिना शिE KE भगति ॥१९॥ rep PRICAT TYREE नारिलोरमभुना मार्मिक पामकारपिक ! ॥१७॥ पापा सना मर्मत तथा मिथ्या दिनर्माणमौ.३१५८॥ ६. RP TRAI AAR ममा पनि ॥११९॥ कामन मानवापिसम् गान् पिता रोपनम्रता ६ ॥११॥ मापन REARRIE पुन, माय शुस्मोपिम् । उपमा स्याने यामि यदि मगसि ॥१२॥ KY Tirm का मनमो नपतिनारि यी ना मादेन गुगं मभने न्यायपि ॥१९॥ मनमानि तिमपि नारयम् । र महासतम्तन सोसिसहितो विदितः।। मन मणिमा पानisarg पन विधिनिर्माणः ।।१२५॥ सनम RTIतिनि समानान्तः । यति मान ! सिमिति समममपि ।

सुपासनाह चरिअम्मि- सो मगइ मुसु, आसी इह भरहे सिवपुरम्मि सिपभो। सिटीसम्माहिटी पियाई भारिपा तस्म नागं च पंच पुत्ता परोप्परं नेहनिम्भरा सव्वे । वरुणगुणचंदसुंदरजसएवमहिंदनामाणो ॥१२८॥ धम्मम्मि निरहिलासा दल्ललिया तह अणत्यकुलभवणं । मह सिद्विजाणसालाए मागया मरिणो की । वो तन्वंदपहें इन नपरीजणं पलोएउं । सिट्टिपुट्ठीए लग्गा पंचवि पुत्ता समणुपत्ता ॥१३०॥ वैदिय उवविटाणं मूरीवि कहइ ताण निगधम्म । सम्मं सम्मत्ताई सिट्ठीवि तमी इमं भगइ ॥१३१॥ पर ! मा एप पुना उप्पना चैत्र सावय कुलम्मि । नवरं देवगुरूणं जाणंति न नाममित्तपि ॥१३२॥ चिटंतु नार सायरपाण मापारमंगपविसेसा । तो गुरुणा ते भणिया न समं तुम्हाण य का ।। बहाम्होरममाउनतिमिनलकरिमयरतंतुसंकिने । जह जलहिम्मि अपारे पडियं न हु लभर स्पर्ग । रागागारं नम्मनरामरणरोपकल्लोले । मणुगराणपि इह तह नढं दुलई भासमुरे ॥११॥ पशुपति पद म्बाइमरोगगुणगणोयेए । भवनलाहिजागयचं दुलहो निणदेसिमो धम्मो ॥१३॥ नम्मिरि मद उमीमम्मि दाऊण वणवं सुयइ । निगितो कोवि जहा सम्मुवापम्मि पाते॥१३॥ पामम्मि नी पापा नग्मामारगरिए इंते । मरणदये गाममे सह मोवि नरो मुणेपन्यो ॥१३॥ सोमानीरं सनी मंदिरमि जो गुयइ । भानुदमकडपरिभो सो खलु धम्मे पपाए।॥३९॥ पाति गगन नगरिव मंदिर मुमिग्नी । जो गुपद गुणासन्यो सो ग धम्मे पमाएर ॥१४॥ सब परयो ध्यन्नामिदं मगति । कथं पूर्वमये विहिता सकल। देशरितिरिति! ॥१२९६ मनि, भामxि मरते शिवपुरे शिवमदः । श्रेष्ठी सम्पादष्टि प्रियंवदा मायांनम्य ॥१२॥ We : ननिभंगः सर्वे । वरणगुणचन्द्रगुन्दरयशोदेवमहेन्द्रनामान ॥१२॥ में गिरगावजवान कुलमवनम् । भए प्रेष्टिपानशालायामागता. सपा के ॥१९॥ दल नार्गन लोक्य । पिष्ट मानाः पनारि पुत्रा. समनुप्रास ||१.॥ परदय गरि कति नम्यो जिनामम् । मष्यक सम्यामा श्रेष्यसि तद भगति ॥१॥ 2 रन पत प्रताले । किन्तु देवगुणा जानिन नाममात्रमः। ॥१५२! राप्रपामा तीन मणि न म पु मामिनि sil मनुस। यथा समाचार पनि म मन ॥१॥ के । मनुज-मन ना न? दुभं भतमम् ॥१५॥ ने । मायामा faiiii Hi ॥१५॥ *FREE ?fit का निपली मnaiant REET मात्रmifi aitra मटा मामा प्रथम मा ramati 14 RATE :.' -

ममोहकहा।
विहरति सिरियरिया पुरिसत्या निएमओ पाएण चिरविहिपाधि लहु संघति मुवित्तधम्माणं ॥
पाइदमणं नियुणिजण से सिटिनंदशा गरि । भणति जसा पम्मास जोगया मदत काह॥१४२||
तो मेलि मसि सरेसगदमण क.य गुरुणा । पाणिहाईविशई परुविया जाव दिसिविरई ॥१४३॥
इतिपरिनं तरिचि परिपन मेमपंपि सदहियं । परिच मिन्ट जारग्नीपितिविण ॥१४॥
तो सिटी मरिही घंटित्तु भगद परिमं रणे । फेणर केण न भणिया एए सहमविसम्मि ॥१४॥
किंतु परि सुदद नलं जद रिपबहस सह इमेसिपि । इतिपदिणाणि वयणं धम्मारियाण विहिवमभो ।
इदिपुग एएप्ति अभय पित्र परिणो तबाएमो ना सिटिसुपा भणिया गुरुणा धम्मे दिदा होह ॥१४॥
एवंति पणिअणं गुरुपयर उमे नयित्तु सहाणे । सिटिममेया पना गर्मति फालं समाउचा ॥१४॥
. सत्यवि लद्धजसा धम्मिटा समवाइणो वणिणा । पुरेयं पर कुमला रिद्धिममिद्धा य संजाया॥१४९॥
मा नमपरनिर्वाणं ताण पसिदि मुणित सिरभो । मणिो पणयपुरस्सरमेगते सायर एवं ॥१५॥
सिहि मानन्थि कोविहु भाषा जगमो य मयणगो यता एए नियपुत्ता भणसु नहा मझ साहिजे।।
इंनि मए सदि भमंति भुजति जति कज्जेसु । अन्नद न हद कयावि मज्ज्ञ मणनियुई सिद्धि ! ।।
तो सिटी पभणइ मे तुझायत्तं सु जीवियपि । का तणयाणं गणणा, परं इमे सावपा सरपा॥१५३||
खरकम्पनियोगाणं रिया निरयाइदुरखदेऊण । चीवंदणाइरिगं कुलंति वयंति मुणिमासे ॥१५॥
বিথলে নিশিৰি, সুখ নিয়মন: মমান । বিবিহিঃ অ লঘু দৰে ৰাঘৰখা ।
इत्यादिदेशना धुत्वा ते घेष्टिनन्दनाः रिम् । प्रमगन्ति यस्य धर्मस्य योग्यतास्माके से कथय ।।१४२॥
ततानेभ्यः सर्वेभ्यः सदर्शनदर्शनं फूतं गुरुणा । प्राणिवधादिविरति प्ररूपिता यावद् दिग्विति ।।१४३।।
इसन्मानं रवि निपन शेषमीप अद्धितम् । परित्यक्त मिप्यावं यावचीवमपि विविधन ॥ १४ ॥
ततः अष्टी भनिदो यन्दित्वा भणतीशं वचनम् । केन या फेन ने मणिता एते सद्धर्मविषये ॥१४॥
किन्तु बदिलठति मल यया मनपरम्य तयामपि । इयदिनानि वचन धर्माचार्याणा विविवशतः ११९६६
हदानी पुनरेतेषाममनमिव परिणतम्तबादेश नः श्रेष्ठिमुना भणिता गुरणा धर्ने दृदा मवत ॥१४॥
एमिति प्रमण्य गुरुपदश्यं नत्वा स्यायाने । धिसमेताः प्रामा गमयन्ति काले समायुक्ताः ॥१४॥
सर्वकालियोधर्मिय सत्यादिनो वणिः । अनुर्वेदं प्रति इशला ऋद्धिादाय संमाता ॥११९॥
अप मनगरनुपेण तेषां प्रसिद्धि श्रुत्वा शिवमद्रः । मणितः प्रणयपुरस्सामेकाने सादरमेवम् ॥१५०॥
মষ্টি ! মম নাকি ঘs৭ খ্রি স্নামা সহ বাঘ। মোকাবিনমা মণ যখ মম ।
पर्तन्ते मया साधु भ्रमन्ति मुझने यान्ति कार्येषु । अन्यथा न मति दापि मम मनोनिवृतिः प्रेष्ठिन् ।
सतः श्रेष्ठी प्रभगति मे तवायत्तं साल मीनियमपि । का तनयानां गणना, परम प्रायका सपनाः ॥१६॥
सरकर्मनियोगभ्यो दिरता निरयादिदुःररहेतुभ्यः । पैत्यवन्दनादिन्यं कुर्वन्ति प्रान्ति मुनिपाधं ॥१९॥

४२ सुपासनाह-चरिअम्मि- ता कह पहुसाहिन्ने बहिस्संतीह मह सुया एए ? । तो भणियं नरवइणा सरकम्माई न कारि॥१५५ चीवंदणाइकिचं कुव्वंते कोवि नो निवारेही । किंतु मह संनिहाणे मोत्तव्यं नेय एएहि ॥१५६॥ तो पडिवनं तेगवि निववपण सोवि नियगिई पत्तो । पच्चूसे ते तणया सिक्सं दाऊण पेसरिग । तेवि निवरायपासे चिहति कुर्णति नियमणुद्वाण । इय वचते काले फयावि ते पभणिया रना ॥१५॥ जह संपड़ मह फज ममुट्टियं किंपि सिन्झइ तुमेहि । सो ते भगति आइममें देव !, मो जाए एवं ॥ चरो महनरवणो विलोटिया चरदिसिपि अवलियो । पंचममो मयलायलदुग्गाउ विश्वा मादेन । तो नुम्मे बुद्धिबलेग संगया गरुयगयघडसमेया। पंचवि पंचाशुवरि जहमत्ति जस्स जो नोन्गो ॥११॥ सो गच्छउ तस्मुरि वयमिह देसस्स मज्झयारम्मि । चिहिस्सामो तम्हा संबहह अडपि प मगिर ॥ तायसगास पत्ता साइति निषेण ज रहे भणिया । तो सो लहु गंतूर्ण नियस्स ममुई भगाइए ॥१ निमुणहमा विमति देवो पसिऊण मन्झ लहुपुत्तं । इत्थे धरउ अनन्य कई मा निरूपेत ॥११॥ नेमिचिएण नगा वीसमरिसम्मि तस्म निष्ट्ठिा । पाणतियावई पहु ! बीसमरिसंपि तं एवं ॥१५॥ नो भणिपं नग्वदगा इत्या ठियम्स किन मा होही । मविपव्ययाइ नासो न येइ कपाविनिमो पवं चिप मो पभगा नारं इह आई वा दुविधा । सोवामनिग्य कमभएणं तस्य पदमाए ॥१५॥ सर गुगो उत्पाहि कम्मामाभो न उण इयरीए । ताण विरोसं जाणइ सव्यन्न् न उण परमयो । ना भविग नमी कापची मारमाए दुविहाए । सोकामाए विगमो इपराइ निन्छियं मरणं ॥१५९।। सम्पर्थ प्रभूमाहाय्ये बतियन्त इह मम मुना एते ! । ततो मणितं नरपनिना गरकर्मादिन कापिये। अन्यन्दमयं वंत. कोसी नो निवारयिन्यनि । किन्तु म सनिधान मोक्तव्यं ने ॥११॥ साटेनापि नावचनं मोर निनगृहं प्राप्त । प्र-यूष ते तनया शिक्षा दत्वा प्रेषिता ॥१५॥ नमः प्रिन्ति कुन्नि निजमनुष्टानम् । इति प्रति काले कदापि ते प्रणिता राजा. ११८४ र महलियत मिति मिध्यति पुमानि । ततस्ते भगन्यादिना देव ', स अपये। चनगे मातादयो विद्रोटिनाप्रश्चियनिवलिन । पचमा मलयाचनदुर्गाद विद्रवति मम दंगम् ।। हर दिन मंगा परमजयममता । पनावि पन्मानामगर यथाशकिय या योग्य । मनुरी, वयनि देशम्य मध्ये | म्याम्यामम्नम्मात् मंवरत ती मांगते ?" की टोग यामि मणिटा । तर समगमा नाय मम मान" सरि म रन । भौव धायन्यत्र कुणी मनिया 1101 २ रा य Rem मा : fiART१५५ AREमयमा नाय नम पाने का मन पान १ it. Thi R TIment । - मारहा। किंचागामी जो पुरिसो सोहोर परिससयाउ । इय लोपपरामोवि सुलाय कहाणगं एत्यं ।। नाtam । मासि पुरा सुपसिदो पोपणपुरसामिभो मियामहो । मोघहो तत्सरियो भन्ना से रोहिणी नाम ।। मानी गभगंभवताए मासम्मि पुन्धिमा नेण । नेमिलिओ अहेमा एसवर सुयमय दुहियं या ॥१७२॥ तेवि भणियं पुतं परमिह वरिमाई वीस ना जत्तो । कापनो से इहरा कुलपरायं निच्छयं काही। नारिमम्मि लगे परिणो जम्मावि नन्मि से होही । नाणुवरि पुण रुममो कुलबुददि सोवि काहिति ।। भूमिहरयाम्म तम्हा पमोवि इमीड नह बिहेयचो । जहनवि जाणइ कोवि सुपनम्मो गभभाशेवि ।। तो सचिचो भूमिहरं तपभि चिप पर रोहिणियं । कालेग सावि पसबइ पुचं तन्याटिया घेव ॥१७६॥ तभीए सवं महफम्भ कयं तमो सावि । पट्टरिया परदेसे माया पुण कुणइ नियपि ॥१७७॥ नियमुपगुम्म्म, तो इय जाय गपाई पंच परिमाइं । तत्तो य तं सपप्पइ लेहापरियस्म पदणत्या१७८॥ लावणमाहितपमाणमाइपं दसहि पहिपि । तेणवि पाविमा सो गच्छेई तहवि तप्पासे ॥१७९।। मंतिगिहस्सासन मा निरसइ पालपंडिया एसा । तीए तस्मुज्झायो पुट्टो भो ! कस्य तं जासि ? | निपि सयणभोयणसएरिचय दीससे तो तेग । कहियं पोयणेणे गच्छामि कपावि फत्मवि च ॥ सोनीए सो पुटी मंतिगिह नित्यमेव पविसंत । नीहरमाणं च तुमं पिन्छामी के कारण १।१८२॥ सम्मादविकल्प यत्नः कर्तव्य भापदि द्विरिषायाम् । सोपक्रमापा विगम इतरत्या निम्धितं मरणम् ॥१९९४ विचारक्षितो यः पुरुषः स भनि वर्षशतायुष्कः । इति लोकमवादोऽपि हि श्रूयत इति कथानकमत्र । भासीवरा गुमसिद्धः पीतनपुरम्वामी मृगारमुरः । नीतिपरस्तसचिवो भार्या ताप रोहिणी नाम || अय तस्या गर्भसंभवतृतीये मासे पृस्लेन । नैमिधिको यथेषा प्रसोप्यते सुतमथवा दुहितरं वा ! ॥१७२५१ सेनाप माणसं पुत्रं परमिद वणि विशति यावयान । कर्तव्यस्तस्येतरथा कुलक्षयं निश्वयं करिष्यति ।। पद्यादृशे लग्ने मनो जन्मापि तस्मिनाय भविष्यति । तेषामुपरि पुनः ममशः कुलपति सोऽपि करिष्यतीति ।। भूमिगहे तस्मात्मवोऽभ्यस्यास्तथा विधातव्यः । यथा नैव जानाति कोऽपि हि सुतनन्म गर्भभावमपि । वतः सांभयो भूमिगदे तलभूत्येव परति रोहिणीम् । कालेन सावि प्रसूते पुत्र तत्र स्थित ॥१६॥ सदागिन्या सर्व मृतिकर्म कृतं ततः सापि । पस्थापिता परदेशे माता पुनः करोति नित्यमपि ११७७॥ निनानशुधूता, तत इति पावद्गतानि पन्च वर्षाणि ततश्च तं समर्पयति लेग्राचार्याय पठनार्थम् ॥१७॥ लसणसाहित्यमाणादिक दशभिर्वत्सरपि । तेनापि पाठितः स गच्छति तयापि तपार्थे ॥१५९६ मन्त्रिगृहास्यासनेय निवसति मालपण्डितका । तया तम्योपाध्यायः पृष्टो मोः । कुत्र सं यासि ! ॥१८०१ नियमविशयनभोजनसमय एव श्यसे, ततस्तेन । कथित प्रयोमनन गरछामि कदापि कुत्रापि ॥ स्तया सो मन्त्रिम्हे नित्यमेव प्रविशन्तम । निस्सान्तं पता पश्यामि केन कार्मण १८२॥ । गत रिसोतभोगको। arta ४५४ सुपामनाह-चरिअम्मि- तो पभणइ मा पुच्छसु वच्छे ! तुच्छाउ जेण इत्यीओ । अइरहसपि हु कहियं पयहीकुव्वंति सहसेव। तो तीइ सवइपुलं सव्वंपि हु पुच्छिऊण विनाए । निथयधराउ सुरंगासणाविया जाव भूमिहरं ॥१८४५ ::गंतूण सुरंगाए दिट्ठो सो सचिवसंतिओ पुत्तो । तेणवि सा तो पुट्टा का सि तुर्म आगया किमिह ॥ सा भणइ सिटितणया हमागया तुझ दसणनिमित्तं । कत्य वससित्ति भगिए तेणं, सा कहइ तस्स पुरो॥ इत्येव नयरमझे घरदेउलकूववाविरमणिज्जं । तुझ्यरपच्चासन्ने मह पिउणो पररघरमत्यि ॥१८॥ पुट्ठा पुणोवि तेण धरपुरमाईणि किंसवाणि । जे किल चंदाइच्चा नाममालाए मे पढिया ।।१८८॥ तेसिपि कि सरुवं भणियं तो तीइ कुंमर! मइ सद्धि । आगच्छ जेण सव्वं पच्चक्खं तुज्झ पपडेमि।।१८९॥ तो तीए मग्गलग्गो नीहरिओ सो पुरस्स मज्झम्मि। जंज पिच्छइ तं तं पुच्छइ तो तीए पासम्मि ॥१०॥ पुणरवि तीए नीओ सहाणे पणिया य सा एवं । निच्चपि दंसियध्वं एएण कमेण मह सर्व ।। ९१॥ तो पुचपओगेणं पइदियई दसए नयरमञ्झे । गहतागई सव्वं तो भणिय राउले नेसु ॥१९२॥ दूरट्टियाए तीए तंपि हु से दंसिय, इय कमेण । पायं सञ्चोवि हु तस्स दंसिओ वत्थुनिउरंदो ॥१९३॥ भणिय नाहं एत्तो तुझ सयासम्मि आगमिस्सामि । जइ कहवि हु तुझ पिया वियाणई तो य मह रिभो! कुणइ अणत्यं किपि हु, तुज्झवि किं हिंडिएण बहुएण। नैमित्तियस्सा वयणंपि साहिउँ सा गया, तहति।। पइरयणीइ भमंतस्स तस्म केणवि तिदंडिणा सर्टि । जाओ अईव नेहो, अदेसीकारिणी विज्जा ॥१९॥ ततः प्रभणति मा पृच्छ वसे! तुच्छा येन स्त्रियः । अतिरहस्यमपि हि कथितं प्राटी कुर्वन्ति सहसव ।। ततम्तया शपथपूर्व सर्वमपि पृदा विज्ञाते । निजगृहात् सुरुङ्गा सानिता यावद् भूमिगृहम् ॥१८॥ गता सुरुङ्गया दृष्टः स सचिवसत्कः पुत्रः । तेनापि सा ततः पृष्टा काऽसि त्वमागता किमिह । ॥१८॥ सा मगति प्रेष्टितनपाहमागता तव दर्शननिमित्तम् । कुन वममीति भणिते तेन, सा कथयति तम्य पुरः ।। अव नगरमध्ये गृहदेवकुलकृष्वापारमीयम् । त्वद्गृहपत्यासने मम पितु. प्रवरगृहह्मास्ति ॥१७॥ पृष्टा पुनरपि तेन गृहपूरादीनि किस्वरूपाणि । यो फिल चन्द्रादित्यो नाममालाया मया पठिती ॥१८॥ तयोरपि कि म्वरूपं, गणितं ततस्तया कुमार! मया साधम् । आगच्छ येन सर्व प्रत्यक्ष तय प्रकरयानि ॥ ततम्नया मार्गरग्नो नि.मृतः स पुरम्य मध्ये । यदत् पश्यति तत्तत्गृति ततस्तम्या पा) ॥१९॥ पुनरपि नपा नीतः पप्याने प्रममिता म सैवम् । नित्यमपि दर्शयितव्यमेतेन फ्रमेण गम सर्वम् ।।१९१॥ नत पूर्वयोगेन प्रतिदिवसं दर्शयनि नगरमध्ये । प्रदतारादि सर्व तनो मणितं रामाले नय ॥१९॥ दुनिया नया तरिहि तम्य दर्शितम्, इति क्रमेन । प्रायः सोऽपि गलु तप्य दासतो वस्तुनिए मगत नाविनम्दा सार प्रागमिष्यामि । यदि कथमदितव रिता विजानीयाताय मम रितु । पदार्थ को म, नकि हिपिटतेन पहना । नैमितिकम्य वचनमपि कथयिवा सागता तमा Fान भ्रनाय नाती विग्टिना माम् । भावना, गायीकारली विधा ॥ १९॥ १. "Pाव:।

मगोगहरदा।
1
तो से नेणं दिमा, ती पभाषण सो परिभमंती । आसलिमो कझ्याविहु पत्तो निवासभवणम्मि ।।
पाइरियहि अनागो गिहद तो दप्पणं रयणमइयं । सगं हरियं तह वाहुरक्खयं धीययसमेयं ॥१९८॥
पञ्चकिया य चुनेण नासिया नरपरस्स निपठाणे । आगंतुं सो मुत्तो गोवे दप्पणाईयं ॥१९९॥
रापावि ह परचूसे निहाविगमम्मि उट्टए जाय । किर दप्पणं गहेही पलोयणत्यं न ता नियइ ॥२०॥
भंगपहिचारियाए दिहा जुधेग पालिया नासा । नरवइणो तो भणियं तीए कह चुन्नओ लग्गो १ ।।
सो अमदप्पणेणं मुहं पलोइनु चितए कुविभो । केणेयं मह विडियं, खियेइ खग्गम्मि तो दिदि ॥२०२।।
तैपि न पिच्छइ छुरियपि नेय तो पाहुरबखयं निपइ । तपि न पासइ तो खुद्धमाणसो भणइ पाहरिए ।
रे रे कणवहरियं मन्नस्सं यज्झ फरह मुणिऊण । तेहि भणियं नरेसर! न कोवि इह आगओ अमो॥
वासभवणस्त दारं पिहियं अम्हेहि अड्टरतम्मि । गयनिदा निदा थका उद्धष्टिया चेव ॥२०५॥
तो रभाविहु रोसारुणच्छिणा दप्पणाइवुलतो । कहिओ सचिवाण, तो नीइघडेणं इमं भणियं ॥
जो तुम्हापवि भरणे उभडभडकोडिसंकडे विसइ । नहु चोरो सो सामिय ! सामननरो मुणेयव्यो ।
किंपुण विनासिज्मो अदेस्सीकरणसंगो वावि । विजाहरोग्य नूणे दुग्गिझो भडसहस्साणं ॥२०॥
तो पहु ! संरइ किजउ माझे चउहयस्स घालहरं । अइउच्चं दुपयेसं बहुपारिएहिं परिकिन्नं ।।२०९॥
कुमरी चामवदत्ता मुबउ तन्येव जुब्बणभिरामा । भणिऊणं जह भई ! परिणेयव्यो तए सोचि ॥२१०॥
जो फोवि दपणाई अपद तुह पणदणीए युद्धीए । तं लग्गं मुमुहुत्तो सुपसत्यं तं दिणं चेव ॥२११॥
ततस्तस्मै तेन दत्ता, तस्याः प्रभावेण परिभ्रमन् । अस्खलितः कदापि हि प्राप्तो नृपवामभवने ॥१९॥
प्रारिफेरशातो गृङ्गाति ततो दर्पण रत्नमयम् । खङ्गं क्षुरिका तथा बाहुरक्षकं बीजकसमेतम् ॥१९८॥
घवलिता च चूर्णेन नामिका नरवरस्य, निजस्थाने । आगत्य स मुप्तो गोपयित्वा दर्पणादिकम् ॥१९९॥
रामपि खलु प्रत्यूपे निद्राविगम उत्तिष्ठति यावत् । किल दर्पणं ग्रहीप्यति प्रलोकनार्थ न तावत्तश्यति ॥
आजपरिचारिकया दृष्टा चूर्णेन धलिता नामा । नरपतेस्ततो भाणितं तया कथ चू! लग्नः ! ॥२०॥
ततोऽन्यदर्पणेन मुख प्रलोक्य चिन्तयति कुपितः । फेनेदं मम विहितं, क्षिपत्ति खड्ने ततो दृष्टिम् ॥२०२॥
तमपि न पश्यति छुरिकामपि नैव ततो वाहुरक्षकं पश्यति। तमपि न पश्यति ततः क्षुब्धमानसो मणति माहरिकान् ।।
रेरे केनापतं सर्वम्ब मम कथयत ज्ञात्वा । तभणितं नरेश्वर ! न कोऽपीहागताभ्यः ॥२०४॥
यासमवनस्य द्वार विहितमस्माभिरपरात्रे । गतनिद्रा निन्द्राः स्थिता ऊर्जस्थिता एव ॥२०॥
ततो राज्ञापि खलु रोपारुणास्णा दर्पणादिवृत्तान्तः । कथितः सचियेभ्यः, ततो नीतिघडेनेदं भगितम् ॥२०॥
यो युष्माकमपि भवन उद्भटकोटिसंकटे विशति । न खल चौरः स स्वामिन् । सामान्यनरो ज्ञातव्य. ॥
किन्तु विद्यासिद्धोऽदृश्यीकरणसंगतो वापि । विद्याधर इव नूनं दुर्गाहो भटसहसाणाम् ॥२०८॥
ततः प्रभो ! संमति क्रियतां मध्ये चतुहट्टकस्य धवलगृहम् । अत्युचं दुप्पवेश बहुमाहरितः परिकीर्णम् ॥
कुमारी पासवदत्ता मुन्यतां सत्रैव यौवनाभिरामा । भणिस्वा यया मंद परिणे व्यस्त्वया सोऽपि ॥२१॥

सुपासनाह-चरिअम्मि-
इय निच्छयं विहेउं तइए पहरम्मि नियगिहं पत्तो । मंती भोयणकज्जे पढम चिय पुत्तपासम्मि ।।२१२॥
पट्टवए तजणणि भोयणकज्जेण तेण सा पुट्ठा । अम्मो 1 किमज्ज कज्जंजं लग्गा एतियावारा? ॥
तीएवि तस्स कहिओ पुबुचो दपणाइवुत्तो । ता जा तल्लंभत्थं कओ उवाओ गिहाईओ ॥२१॥
तुह पिउणा, तो सोवि हु इत्तियवेलाए आगओ गेहे । तयणुमया संपत्ता तो लगा इत्तिया चारा ।।
इय सोऊणं काउं च भोयणं सो विसज्जए जणणि । अह चउहट्टयमझे रन्ना विहियम्मि धवलहरे ॥
वासवदत्ताए तर्हि ठियाए रयणीइ सोवि संपत्तो । अदिस्सो गहिऊणं तं निवखग्गं, तो तीए ॥२१७॥
'को सि तुम' सो पुट्टो कहेइ को इत्तियाए रयणीए । कुबइ परगिहगमणं, तो नामओ तीइ सो एसो॥
मुट्टो जेण नरिंदो, इंदो कि एस अहव खरिंदो । रूपेण कामदेवो देवो वा दाणयो वावि ॥२१९॥
अह होउ जो व सो वा परिणेयव्योमए इमोनियमा । इयचितिवि तस्स कराओ तीए गहिऊण करवाने
भणिओ परिणम इण्हि ममं महाभाग ! निययभागेहिं । पत्तं, तो सो जंपइ कह तं अन्नायकुलभत्रणं ॥
मं परिणसि, सा पभणइ सव्वं चिय साहिये तुह गुणेहिं । किंतु निवदप्पणाइवि समप्पियध्वं तर मझा।
इय भणि उव्यूढो तीए संखेवओ खणं तत्थ । ठाउं सगिहे पत्तो पइरयणि जाइ तपासे ॥२२३॥
सर्वपि समप्पइ दप्पणाई सावि हु निवस्त पेसेइ । तहवि न मुंचइ रोस राया चुनेण जे जणिम् ॥
भणियो सचिवो रना वासवदत्तं भणेसु गंतूणं । केणावि उवाएणं जेण समप्पेइ तं मन्झ ॥२२५॥
-
यः कोऽपि दर्यगादौनर्पयति तव प्रणयिन्या युद्धया । तल्लग्नं सुमुहूर्तः सुप्रशस्तं तद् दिनमेव ॥२११॥
इति निश्चय विधाय तृतीये महरे निजगृहं माप्तः । मन्त्री मोजनकार्य प्रथममेव पुत्रपार्थे ।।२१२॥
प्रस्थापयति तजननी भोजन कार्यण तेन सा पृष्टा । अम्र ! किमय कार्य यलग्न एतावान् वारः ॥२१॥
तयापि तस्मै कथितः पूर्वोक्तो दर्पणादिवृत्तान्तः । तायद्यावत्तल्लामार्थ कृत उपायो गृदादिकः ॥२१॥
तव पित्रा, ततः सोऽपि सल्वियद्वलायामागतो गेहे । तदनुमता संप्राप्ता ततो लग्न एतावान् यारः ॥२१११
इति श्रन्या कृत्वा च भोजनं स विसृजति जननीम् । अथ पतुईमध्ये राज्ञा विहित धयलगृह ॥२१॥
वासवदत्तायां तय स्थितायां रजन्यां सोऽपि संपातः । अदृश्यों गृहीत्या तं गपखातं, ततस्तया ॥२१॥
'कोसि स्व' स पृष्टः कथयति क इयत्या रजन्याम् । करोति परगृहगमन, ततो ज्ञातस्तया स एष ॥२१८४
मुष्टों येन नरेन्द्रः, इन्द्रः किमेपोऽथवा सनरेन्द्रः । रूपेण कामदेवो देवो वा दानवो पापि ॥२१९।।
अप मदतु यो वा स या परिणतव्यो मया नियमात् । इति चिन्तयित्वा तस्य करातया गृहीत्वा करवानम् ॥
भगिन पलियेदानी मां महाभाग ! निजमाग्यैः । प्राप्तां, ततः स जयति कय स्वमशातलगानम् ॥
मां परिणाम, सा प्रमति सर्वमेव कथितं तव गुणैः । किन्तु पदपणायपि रामविनय स्यका मम ।।
इति ममियोप्नया संभातः क्षगं नत्र । भिवा त्यगृहे माग प्रतिरपनि यानि मा ॥१२३॥
ममारि समाति दादि माति मलु राय यति । तथापि न मुशीत रोगमा पूर्णन यो गनिमः ॥
मानव संयोगमा बामवदा मन गदा | नारायन येन समयान में मम ॥२२॥

४" sritertaitrintARATEmtiraniigirnari rrier Trait ritiiraritails trintiretri fort मोम | sirman rrrfarmeinftiim२२८॥ arl ar rict errn. गा मा । म निरमाण पाय ! Parerrifi for enilrry ints wer Aften fant TR३०॥ agrim Ritein | iris alth ori , गाविसस्मिना । writerar Tण पण : प्राणां पुणग माग -३२॥ Armst famar termar गाना॥२३॥ freilly am fite: sm पण III YASI भणियामागmfull errfanartfelt लिन पनि मिभी रो॥ interpretat farmi M TE Tो परिव पानी १९३६।। Elaniengrontier णाममरि परांप्ल॥ १relam REMEETTERurrent मामी ॥२३८॥ ARTere भाजगी citोग ग. मग गा|२३९॥ ram raher, Atre तुम्न पाए मेगारिमारिरि । we were featmi am ne: पारमादिर , पो मनति । retnmat feela Rati नितमी में । गिनिजीन गं.॥ Rigence मारिता मोर RR ARRIANET INR ॥२२८॥ werlennifein Ran, मामय मानापन सनि मभी निगरमी पा ॥२१९॥ Pranitaramin E मागिता निपनिमः ॥१३॥ शानभागी र मादाय गुरम् । पानि पुन, मेरि तिमति ॥ Priminान गुगनु ! या भूत पुन यि मतिमाम ॥२२॥ मरा AIR नया I मोऽस्मानो सानति सपा नयापि ॥२१॥ frया नया पनि नि गुमध्य पधाणिनामा गत पितृा) । HERE गि-याम सपदिनान्ने मात्र संदेह । सया तथा विहित निशाण शितो राज ॥२५॥ मेनानि पारि गुणोपानम् । निशा या पुन. पुनदिया गणित: १२१९॥ fle on far f मम मनोनमपि वानाक्षिणाशिनि मोर हम दिनमा मयन मालकगनि घुमने । निबासन्धित । परति गुम्नेहनिमरतः ॥२१॥ मा गनिया समन भासिंगो मात्रा । परिपूणे विस बरे, सनयन त सरसा ॥२९॥ - - + । सुपासनाह चरिअम्मि- सचिवेण समालिंगिवि कहिय सव्वंपि पुन्धनिहिट । नेमित्तियस्स वयणं तत्तो घरवरि मो नीओ ॥ मज्जणयाई काराविजण सचिवेण अप्पणा सद्धिं । सो नीओ निवासे तं नमिउ दोवि उवविद्वा ।। तो पुट्टो नरवडणामंती, सो भणइ एस मह पुत्तो। तो भणइ नियो न कयावि तो मंती कहइ निवस्स सवणमूलम्मि निहुयसदेण । नेमित्तियस्स भणियं तह य उवायं च जहविर्षिय जावे सो साहइ ताव य सो बालहारनरसहियो । मंतिसुयस्सवि पुत्तो जणयं दद्रूण नेहेण ॥२४ , ताओ ताउत्ति पर्यपिरो य आलिंगिऊण निरु गाई । तस्संकम्मि निविटो दिटो सनिवण लोरण ॥२॥ तो तक्खणेण खुद्धो मंती जा किंचि जंपिही तत्थ । ना भूवरणा भणिओ किं तं सो वीरवरपुरिसो!" एवंति तेण भणिए आहूओ नरवरेण नियपासे ! आलिंगिऊण संभासि च उपवेसिओ सविहे ॥२४॥ तो पंचंगपसायं दाऊणं तह य तुरयकरिकोस । उक्कोमं गुरुदेसं आवासं सयलरिउवासं ॥२४९|| अह अन्नया य पुट्टो रन्ना मंतिस्स नंदणी एवं । किं भो! कुल्लुग्गएणवि अणज्जकज्ज कयं तुमए १ ॥ नेमित्तियरस वयणं कहियं सव्वंपि तेण जह निसुयं । जणयाओ, तो राया भणइ सच्चो स मित्ती ॥ तेण भणियं नरेसर ! सच्चाई मज्झ एत्य कम्माई । कम्मवसगेण जम्हा देव ! मएणुद्विय एवं ॥२२॥ सुहमसुहं नक्खत्तरासीदिवसाई कम्मसंजणियं । जाएइ जम्मममए सपएवि जओ इमं भणियं ॥२५३॥ सम्बो पुवकयाणं कम्माण पावए फलविवागं । गहनक्खत्ताई पुणो निमित्तमित्तं चिय इति ।।२९५५ दृष्टा निजजननी पृष्टा क एपः, तया तस्य कथितम् । सय पिता, तस्मादेतं प्रणम तेनापि तथा विहितम् ॥ सचिन समालिङ्गय कथितं सर्वमपि पूर्वनिर्दिष्टम् । नैमित्तिकस्य वचनं ततो गृहोपरि स नीतः ॥२४॥ मञ्जनादि कारयित्वा सविनात्मना सार्धम् । स नीतो नृपपाधैं तं नत्वा द्वावप्युपविष्टौ ॥२४२॥ ततः पृष्टो नरपतिना मन्त्री, स भणत्येप मम पुत्रः । ततो भणति नृपो न कदापि श्रुतं तव सुतजन्म ॥२४३४ ततो मन्त्री कथयति नृपस्य श्रवणमूले निभृतशब्देन । नैमित्तिकस्य मणितं तथा भोपायं च यथाविहिनम् ।। यावदेवं स कथयति तावच स वालधारनरसहितः । मन्त्रिसुतस्यापि पुत्रो जनकं दृष्ट्वा स्नहेन ॥२४५॥ तातस्तात इति प्रजापिता चालिन्य निश्चितं गादम् । तस्याङ्के निविष्टो दृष्टः सनृपेण लोकेन ॥२४॥ तनस्तत्क्षणन क्षुब्धो मन्त्री यायत्किञ्चिदपि जल्पिथ्यनि तत्र । तावद् भूपतिनामणितः किं त्वं स वीरवरपुरुषः।। एवमिति नेन भणित आइतो नरवरेण निनपार्थे । आलिङ्ग्य संभाप्य चोपवेशितः सविधे ॥२४॥ ततः प्रचारप्रसाद दवा तथा च तुरगकरिकोशम् । उत्कृष्टं गुरुदेशमायास सफलतुषासम् ॥२१९॥ अथान्यदा च पृष्टो राजा मन्त्रिणा नन्दन एवम् । किं मोः ! कुलोदतेनाप्यनापकार्य कृतं स्यया ! ॥२५॥ मित्तिकस्य वचनं कथितं सर्वमपि न यथा श्रुतम् । जनकात, ततो राजा भणति सत्यः स नैमितिः । तेन मणितं नरेश्वर ! सत्यानि ममाम फर्माणि । कर्मवशगेन यस्माद् देव ! मयानुष्ठितमेतत् ।।२१२॥ शुममा नक्षत्रराशिदिवमादि फर्मतंत्रनितम् । जायते जन्मममये समयेऽपि यन इदं मणितम् ॥२५॥ म. हनानां कर्मणां प्राप्नोति फलवियाकम् । महनग्रादयः पुनर्निमिनमानमेव भवन्ति ॥२४॥ ।

मखोरहरहा। दच्वं खिचं कालं भावं च भयह कारणं गरुम । असुहसुहम्ममरणे विसेसओ सोरुमम्मे ॥२५॥ चाइनिसुमिण सचिवस्याओनियो भवुन्धिम्गो। तं चियरग्ने दवि गिडिवि दिनखं गयो मोरख । श्य काहिं सो सिद्दी सिबभटो भणइ नरवई ! एवं । दुविहाए आईए तो जत्तो होइ कापव्यो।।२८७॥ नेणना मंतिणा नियम यस्म विहिमो तहविहोवामी । नह वयमवि त कुणियो तुरझापाए नियमुपस्स ! को रमाशुमाए धीमो मो नियमिहम्मि जनेण । सेसा चउरो नणया गयाएसे सपाइहा ॥२५९॥ तो रमा ते सव्यं निगेविया पादिमासु पलालिया । महमोग्ग सणं पसाइणन्य घ, सो या२६०॥ मलपाचलम्मि चलिमो पदमी परंगिणीइ सेणाए । पनो कमेण मावामिमो य दुग्गरस सलग ॥२६॥ एचो महिंदसीहो बरुणमिण तरलिपविभो । काकवि हुनीहरिभो गिदाउ, पत्तो यसपासे । तत्व ते धरिभो माया जत्रोण, मिहिणो लेहो । पहविरं जाणावर बंधुसरूपि, सोय ॥२५॥ आगंतूर्ण केण यविरमवरण तस्य सो सहसा । भणिभी मह पमिजणं वरुण पपरम एगन।२६॥ तेणवि तहचि विहिप कहियं तेणाविजह गुलाम । चिटा गायमांगा उहदगमा माणुसपरेमा।।२६५।। सा मार दुग्गसम्झं सम्मि य धवलहरमज्हसिनाए । दुग्गादि विटा, तप्पासे नेमि ना मा२६६॥ अपेसि इमं दुग्गं, सोचिहु पवि तस्स वपणं । तेण समं चिप पलिमो मो सभापरं मिरि॥ संपत्तो पलहरे तस्स प मझम्मि सबररामोवि । भामाए सह मुतो पंसिओ परपुरिसन २६८॥. द्रव्यं क्षेत्र कालो भावय भवति कारणं गुरु । अशुभशुमकर्ममवने विशेषतः सोपकममणि १२९६६ इत्यादि शुस्था सचिवस्ताद नपो भवोद्विग्नः । नमेव राज्ये स्थायित्या गृहीत्या दीक्षा गो मोहम् ॥२६॥ इति कथपिता ही शिवभद्री भगति नरपते ! एवम् । द्विविधायामापनि ततो यस्तो मनि कम्यः । तेन पथा मन्त्रिणा निमतस्य पिहितस्तथाविधोपाय | तशयमा त कुर्मस्ताया निजमुनस्य ॥२५॥ ततो राजानुशाने पुन: निजगहे यत्नेन । सेवापारया रानादेशे समादिया ॥२५९१ ततो राशर ने सर्वे निहायतामा क्लफलितः । यथायाय या प्रसानार्थ., हय 13.11 मलमापले दलितः प्रश्नपतुरहिण्या मेनया । मासः अमेणासिय दुर्गस्य तला ॥२९११ हतो महेन्द्रसिंहो यरुणस्नेहन लिनकियकः । यमपियल नि.सतो गृहात माBURI ||२१२॥ सब सेन नो महता यरनेन, मेछिने लेतम् | Rभाप्य ज्ञापयति पयस्वरूपवि, हतय ॥२९॥ भागस्य केन स्थविरसरेण RTR सहसा । माणितो पम प्रसव पर प्रपोकान्त ॥२९॥ मेनापि तति विहित हथित तेनापि या गुहामध्ये विमति गुमरामानुपपरेका १९५१ तापद पावर दुर्गमध्य लमिंध वलयामध्यप्यायाम् । दुधिलिस्तित, तरच नमामि Rur मर्पयाम दुर्ग, सोऽपि हिमाया सस्य व वपनम् । तेन सममेव पोलतो नाका सिर संRIो पायो तस्य व मध्ये सामोप्रति माया मा पुन प्रदान २५८० - . 19 सुपामनाह चरिअम्मि- तो वरुणनिउत्तेहिं पुरिसेहिं बंधिऊण सकलत्तो । नियहिं निगडिऊणं समपिओ दंडनाइस्म।२६९।। तेणवि नियपहुपासम्मि पेसिओ तलवरस्म अप्पे । दाऊणं संपलयं तह मत्तंगपि तल्लन्छि ।॥२७|| नस्वइउवायणत्य, समप्पि तह निणिदपडिमाओ । फालिहरयणमयाओ पिउणोवि हु पूयणनिमित्तं ।। थेरसुयं तम्भणिएण ठीवए दुग्गनायगपयम्मि । वरुणो दुग्गम्मि तहा नियपहुआणं च दावेइ ॥२७२॥ इत्तो महिंदसीहस्स साहियं दुग्गगिरिसमीवम्मि । केणवि सवरनरेणं विवर तेह कप्पमप्पेउं ॥२७३|| तो परिवारं वंचिवि करे करेऊण कप्पटिप्पणयं । तन्भणियविहाणेणं पविसइ तो विवरमज्झम्मि॥२७४|| ता जाव वंतरीए भवणं पासेइ तीएलंकरियं । पदमगुणठाणठियाए तीए सो पणि दट्टुं ॥२७॥ उवविसमु रमंसु मं नाह ! जेण वंतरपणंगणा अयं । सो भणइ दुविदतिविहं देवीण रयम्मि मह निरमो ॥ तो कुद्धा सा पणभइ किमिहागमणम्मि कारणं कहसु । जइ न मम उवमुंजसि, भणइ सो कोउमेणेव॥२७॥ पत्तो ता तं दंससु किंचिवि मह कोउयंति, सा भणइ । मह रमणार किमन्नं जं तं पत्थेसि रे मूढ ! १॥२७॥ जइ न ममं रमसि तुम संपयमवि ता मरेसि रे नृणं । सो भणइ हवउ मरणंपि नियमनिरयस्म पसयच्छि! परं मह साहसु संमभूमिभागओ किच्चिरं तुहावासो। तीए भणियं बहुजोयणाई, तो भणइ सो एवं ।।२८०|| जइ एवं ता मज्झं अहोदिसं जोयणम्मि गंतव्ये । अहियगमणेण जाओ दिसिन्चए दुइयअइयारो ॥२८॥ इय सोउं सा कुविया पण्हिपहारेण हणिहिही जाव । ता अंतरम्मि पडिओ सम्मट्टिी सुरो कोवि ।।२८२।। ततो वरुणनियुक्तैः पुरुषैर्वद्ध्वा सकलत्रः । निगडैनिंगडयित्वा समर्पितो दण्डनाथाय ॥२६९॥ तेनापि निजप्रमुपाचे प्रेषितः पुररक्षायार्पयित्वा । दत्त्वा शम्बलं तथा सप्ताहामपि तल्लक्ष्मीम् ॥२७०॥ नरपत्युपायनाथ, समर्प्य तथा जिनेन्द्रप्रतिमाः । स्फटिकरत्नमयोः पितुरपि हि पूनननिमित्तम् ॥२१॥ स्थविरसुतं तद्भणितेन स्थापयति दुर्गनायकपदे । वरुणो दुर्गे तथा निजप्रभ्वाज्ञा च दापयति ॥२७॥ इतो महेन्द्रसिंहस्य कथितं दुर्गगिरिसमीपे ! केनापि शबरनरेण विवरं तथा कल्पमर्पयित्वा ॥२७॥ तनः परिवारं पन्चयित्वा करे कृरवा कल्पटिप्पनकम् । तद्गणितविधानेन प्रविशति ततो विवरमध्ये ॥२७॥ तावद् यावद, व्यन्तर्या भवनं पश्यति तयाऽलंकृतम् । प्रथमगुणस्थानस्थितया तया स प्रमणितो दृष्ट्वा ॥२७॥ उपविस रमय मां नाथ! येन व्यन्तरपणागनाऽहम् । स भणति द्विविधत्रिविधं देवीनां रते मम नियमः ॥२७॥ ततः क्रुद्धा सा प्रमणति किमिहागमने कारणं कथय । यदि न मामुपो. भणति स कौतुकेनैव ॥२५॥ प्राप्तस्तस्मात् त्वं दर्शय किश्चिदपि मम कौतुकमिनि, सा मणति । मम रमणास्किमन्ययत्वं प्रार्थयसे रे मूर !! यदि न मां रमयसि त्वं सांप्रतमपि तदा प्रियसे रे ननम् । स मणति भवतु मरणमपि नियमनिरतस्य मृगा!" परं मम कथय समभूमिभागात् कियदुरं तयावासः । तया मणितं ययोननानि, ततो मणति स एवम् ॥ य सदा ममाधोदिशि योजने गन्तव्य । अघिकगमनेन जातो दिखने द्वितीयातिगारः ॥२८॥ इति श्रुत्वा सा कुपिता पाणिमहारेज हानिध्यति यावत् । तावदन्तरे पतितः सम्यग्दृष्टिः सुरः कोऽपि ॥

मगारकादा। जोनिवचि मो शनि आणिो वरुणसिविरममि । दिव्ये पत्थे दाउंस गओ सट्टापमह वरुणो॥२८३॥ कपउवभागो जा उददिसिवए नोयणं तभो सरह । इप जोयणदुगमाणं गमणं नाऊण झूरेइ ॥२८॥ गव्याविरहं भरे पद सत्ती दूरभो गया इन्दिं । एगमुगभग्व्याणे असमन्यो कि गिरि वहइ ? ॥२८५।। बहते न बंदणिमा फह से पृपारिता नहु हनि । मुणिणो महाणुभावा जावनीपि जे पपया ॥२८६।। पालिनि मन्त्रविरई मणवाकारण निविहतिविम्मि । ही ही अहमेण मए विराहिया देसविरईवि ॥२८॥ एवमणुमाइजणं वरुणो ओपरइ दुग्गनयराभो । संपत्तो आवासे महिंदसीहस्स तो कहइ ।। २८८ ॥ मन्नं अयाराई सोवि हु माहेइ अप्पणो परियं । अइयारमहोदिसिसंभवं च सो तेण संजुत्तो ॥२८९॥ तहाणाओ नपरि वरुणो पत्तो नममियो रापा । फडियं सव्यंपि तो जहद्वियं दुग्गगहणाई ॥२९॥ नियनियमस्सवि भंगो पसाहिमो, नरवरेण मो भणिभो। नहु सत्य तुज्झ दोसो मन्झ निओगेण थेयोति ।। दत्तो पुयदिसाए सिटिओ आसि पेसिओ पुल्लिं । जो गुणनंदभिहाणो सो पत्तो देससंधीए।।२९२॥ सो समरटामरेण पुचदिसाभूमणेण भूवरणा । गुणचंदरसाभिमुहं भगावियं निययद्याओ ॥२९३॥ जा मज्झ देसमज्ने मा पविसमु जा न संमुहो अहयं । संपत्तो पणिपुत्तय ! इह अत्थे अस्थि तुह आणां। देवगुरुणं निपसामिणो य ता जाप पंचमं दिवस : तम्मि पुणो हं सयमवि सीमाए समागमिस्सामि ।। तत्तो गुणचंदेणं भणियं भी दूध ! पंचदिणमज्झे । जइ सीममई लंघेमि ता फुड एस मह सवहो।।२९६।। ना पुण फहियदिणाणं समहिपदिवसंपि सो विलंपेही । ता तुरियं गंतूणं उबविटं चिप गहिस्सामि ।। सेनोस्सिप्य स अटित्यानीनो वरुणशिविरमध्ये । दिव्यानि वस्त्राणि दत्त्वा स गत स्वस्थानमथ, वरुणः ।। कृतोपयोगी यायचंदिग्मते योजनं ततः स्मरति । इति योजनविकमानं गमनं ज्ञात्वा खिद्यते ॥२८॥ सर्ववितिं धर्ने मम शतितो गतेदानीम् । एकमुद्गभरोद्वहनेऽसमर्थः किं गिरि यहति ? ॥२८॥ कार्य ते न वन्दनीया. कथं ते पूजार्हा न खलु भवन्ति । मुनयो महानुभावा यावजीवमपि ये मयताः ॥ पालयन्ति समिति मनोवचःकायेन त्रिविधत्रिविधेन । ही ही ! अधमेन मया विरापिता देशविरतिरपि । एवमनुशोच्य वरुणोऽयतरति दुर्गनगरात् । संप्राप्त आवासे महेन्द्रसिंहस्य ततः कथयति ॥२८॥ सर्वमतिनारादि सोऽपि खनु कथयत्यात्मनश्चरितम् । अतिचारमधोदिक्संभवं च ततस्तेन संयुक्तः ॥२८९॥ तास्थानाद् नगरी घरुण प्राप्तो नमस्यितो राना । कथितं सर्वमपि ततो यथास्थितं दुर्गग्रहणादि ॥२९॥ निजनियमस्यापि भङ्गः प्रकाथितो, नरवरेण स भगितः । न खलु तत्र तव दोषो मम नियोगेन स्तोकोऽपि ॥ इतः पूर्वदिशि श्रीष्टिपुन आसीत्प्रेषितः पूर्वम् । यो गुणचन्द्राभिधानः स प्राप्तो देशसंधौ ॥२९२।। तन. समरडामरे। पूर्व दिग्भूषणेन भूपतिना । गुणनन्द्रस्यामिमुखं माणितं निजदूतेन ॥२९॥ यथा, मम, देशमध्ये मा. प्रविश. यावद् न संमुखोऽहम् । सप्राप्तो, वणिरपुत्रेक! इहाऽस्ति नवाजा. ५.२९५॥ देवगुरूणां निजस्वामिनश्च तावधावत्पञ्चम दिवसम् । तस्मिन्पुनरहे स्वयमपि सीम्नि समागमिष्यामि॥२९॥ ततो गुणचन्द्रेण भणितं भो इन ! पनदिनमध्ये । यदि सामानमहं छेडेय यदा स्फुटमप मम शपथः।।२९६॥

सुपासनाह-यरिअम्मि--
इय भणिऊणं दूओ विसज्जिओ सो गओ नियपुरम्मि । साहेइ निवास तहा जइ भणिय :
तेणवि पुट्ठो दूओ कित्तियपित्ता वणिस्स वलसंखा ? । तो तेणवि से कहियं तुह सिन्नाओ फुडं
किंच।
सपेरकमो य कमसंगओ य गुरुगयघडाए घडिओ य । सो गुणचंदो नरवर ! तम्हा तं रक्ख
नियदेसच्चारणं दंडपयाणेग वावि छुट्टैसि । अन्नह न हवसि निव ! नत्थि संसओ इय सुणे सो ॥
भीओ संवहिऊणं वहिऊण अहन्निसं गओ दुरं । तं पणिहीमो नाउं गुणचंदो पिट्ठिमणुलग्गो ॥३.
पुरओ गच्छई राया पिट्ठीए तस्स जाइ गुणचंदो। तो जाव जोयणसयं अहियं तो दिसिवयं सरिये ॥
मुणइ दस जोयणाई अहियाई समागओ तओ भणइ । सच्चं जाओ दिसिवयकलंकदंडाहियो इन्हि ।।
नं मह उन्भासेणवि भग्गो एसुत्ति हरिसिओ अयं । नियनियमभंगदंडेण दंडिओ इइ न मे नायं ।
थेवोवि नियमभंगो जणेइ अइदारुणं महादुक्खं । जह विसलयोवि मारइ उवभुत्तो पाणिणं नियमा ।
ता न खमं मह गंतु पयपि इत्तो, तओ य तनयरे । मुत्तूणं अहिगारि वलिओ सो नियपुराहुत्तं ॥
पत्तो य विभूईए गुणचंदो पणमिया नरिंदाई । सम्बंपि जहावित्तं नियेइयं राइणो तेण ॥३०॥
तइओ सुंदरनामा युद्धीए बंधुरोत्ति पट्टविओ। उत्तरदिसाए सिरिसमरवीरपासम्मि सो जम्हा ॥३०९६
चंडो न दंडसज्झो उद्दडपयंडपबलबलकलिओ । आईनीईगझो न जुन्झसज्झो इमो होइ ॥३१०॥
यदि पुनः कथितदिनेभ्यः समधिकदिवसमपि स विलम्पयिष्यति । तदा खरितं गत्वोपविष्टमेव ग्रहीष्यामि ॥
इति मणित्वा दुतो विसर्जितः स गतो निजपुरे । कथयति नृपाय तथा यथा भणितं दण्डनाथेन ॥२९॥
• तेनापि पृष्टो दूतः कियन्मात्रा वणिजो पलसंख्या ! । ततस्तेनापि तस्य कथितं तव सन्यास्फुटं द्विगुणा ।।
सपराकमश्च क्रमसंगतश्च गुरुगनपटया परितश्च । स गुणचन्द्रो नरवर ! तस्मात्त्वं रक्षात्मानम् ॥३००।
निमदेशत्यांगन दण्डपदानेन यापि च्छुट्यसे । अन्यथा न भवसि नृप ! नास्ति संशय इति श्रुत्वा सः ।।
भीतः समूदा उहाऽहनिशं गतो दूरम् । तत् प्रणिवेज्ञात्या गुणचन्द्रः पृष्ठमनुलग्नः ।।३०२॥
पुरनो गच्छति राजा पृष्ठे तस्य याति गुणचन्द्रः । ततो यावयोजनशतमधिकं ततो दिग्मत स्मृतम्॥३०॥
जानाति दश योजनान्यधिकानि सगागतस्ततो भणनि । सत्यं जातो दिग्मतकाहूदण्डाधिप इदानीम् ।।
पन्ममोहासेनापि भग्न एष इति हपितोदकम् । निजनियममाण्डेन दण्डित इति न मया ज्ञातम्॥१०५४
स्नोकोऽति नियममहो मनयत्यातदार महादुःखम् । यथा विपलयोऽपि मास्यत्युपमुक्तः प्रागिनं नियमान
तम्मान समं मम गन्तुं पदमपीतः, ततश्च तनगरे । मुक्त्वाधिकारिणं पलितः स निजपुराभिमुसम् ॥३०॥
मामुप दिमाया गुरुपन्द्रः प्रगता नरेन्द्रादयः । सर्वमपि यथावृत्तनिवदितं राशे तेन ॥३०॥
तृतीयः सुन्दरनामा बुद्धया बन्युर हनि सम्पारितः । उतादिशि श्रीसमरवीरपाय स यम्मा ॥३०॥
पो न दारमाध्य उदाहस नहसवलवलकसित । आदिनानिमायो न युद्धसाध्योऽयं भवति ॥३१॥

मशाहाहा। अगरयपयाणेहि चउरंगरलेण परिणमा सोविजार निप देगसीयं संपनो नाव चिना ॥३१॥ माह मह जोपणसर्प एक चिय मुस्कर्ष दिसंपि । तं तु समामावि हसंमायं ना कर करिमो ?! एगा निपनियमो ममतो गुरुयणस्म मा आणा । नामा य वायदोनहिनाभीप चिनयंतस्म ॥३१३|| तरसमणे विफरियं नह निगड दिसाण मनभा गहिउँ । दम दम प जोपणाई सिमित विद्या! तीसहिपमोपणसया पुरभो सिरिमभरवीरनपरंप । विजानि पलिमी पनी यसमपरं ।। पहुपाई विहउँ नग्नाई पमिऊण तो भणियं । विकमवलेण रया पट्टविया र तु मी ॥१६॥ काजेणमिमण निवेस ! संपयं तुम्ह देससीमाए । जे मंनि अह गाया गति से तुम्न ठारया ॥३१७१ तर किमुविस्वमि रपमा न समं तुह पुलपरिसमग्नायं । लामापुंगव ! समगगुणगाEि!!! अन च विसरुमत्रो सए ममें नेहनिम्भरी घाई । तेण दुह इटवर चिटिगयेय काहाने ॥३१॥ असद नारद । ताणं गणणारि हु मन्धि मम्स मामिम्म । जम्म अणेंगे रिवणी माग मिग्मा परि त निमुणिवि नरनाहो जाइएवं मए न विलायं । अग्नह नियमिगमवि गा शिमगारामि ॥३२॥ ता एसोषिय दंडी ताण होरि दुहरियाण । सीमाललरकुरणं जो देगो गो मए दिनी ॥३२॥ हाण, समा पनि गिर सदेसातलि हगि ! अर्मपि भणा ने फिरि गप गमिपं मग ॥३२॥ इप मणिकर्ण नइ नम्वरस्म नियपार गप्पे । सम्माणि पप रिममिमी गुदगे निको ।। संपतो ग कमेण नियनिरपान समगमावि वित्त । साहं नपिए गमणपानामा भनयतप्रयाणारयन पारंगत सोऽपि । पायलिप्रदेशसंगानं संपातान्तियति ५५|| महद मम योजनशनमकमेव मुस्कलं पक्ष्विपि । ननु स्यग्न्या दि ARE ARIAL पु !! एकतो निजनियमोऽन्यतो गुरुमनस्य ARINE | मात ध्यामनियाप इति चिन्तया ॥३१३॥ सम्प मनसि विस्ति यमा निपूण दिशा मध्यतो गृहीवारदारयोजनानिEि TRAI कियोमानात धीसमरवीरनगरमा । विलिनिय पनि मासम्म ! बहुभाभून विधाय नरनाथ एणग्य सतो माणतम । विक्रमलेन । यानि ॥३१॥ कार्पणानेन ना ! म त देशसनि । ये सन्त्यम्मामा नन्ति RAR TRIT१७|| सम्मास्मिगुपेशा म म सा परंपरपायर्यादाम् । सापयतुं नरणार ! REATERACT यह विमलयास स्नेहनिमेरो वारम् । मनसब दुपटरपरीतम भन्दा नरेन्द्र ! गणनापहि मानिसमवामिन सम्यानी विभाग सद श्रुत्वा मरनायो अपये काम विज्ञानम् । भन्यर निशानामा Tera! १३१॥ तामादेष दस मनि एस्तानाम् । ARTIME यो देशमा दस RRE तुमभ्यम्, समयमांनी गत शनि रिति । मन्दाकि भनन रिपि समधि र ! इस भाव नराम निजाRA RAL | सामान्य पनि पुगे ४६४ सुपासनाह-चरिअम्मि- जसचंदो जो तुरिओ तुरियं सो पेसिओ य राएण। सिंधुविसयाहिवइणो वरि चउरंगवलकलियो। पत्तो य तमुदेसं तत्तो चिंतेइ दिसिवयं तइया । किंपरिमाणं गहियं न सुमरिमो सुगुरुमूलम्मि ॥३२॥ अहह पमाओ जाओ नरिंदलच्छीए अब उम्माओ । जं सुगुरूणुवएसो पम्हुट्ठो अहह मुट्ठो है ।।३२८! इय वितंतो तत्तो विनत्तो हेरिएहिं जह राया । संपइ पलाइजमणो संवहमाणो य चि?ई ॥३२९॥ तो. सिग्यं चिय तुम्भे जड़ देह पयाणगं तओ तस्स । सत्संगपि हु लच्छिं गिण्डह अचिरेण चिरभुतं ! तो तक्खणेण ढक्का दवाषिया रयणिपढमपहरम्मि । चलिओ सारवलेणं गओ य वडिऊण बहुंदेस ॥ तेणवि आगच्छतो विनाओ तो पलाणिओ दूरं । तो तेणं सव्वंपि हु गहियं तस्संतियं दध्वं ॥३३२१॥ मोत्तूण तत्थ सिन्नं संपत्तो नियपुरम्मि निवपासे । कयपडिवत्ती सव्वं साहित्ता नियगिई पत्तो ॥३३३॥ एवं कमेण चउरो पत्ता पिउपायबंदणनिमित्तं । पिउणावि तो पुट्ठा कहेह नियानयमनिव्वहणः ।।३३४॥ तेहिवि सव्वं कहियं सवित्यरं नियनियाण नियमाण । जो जस्स जत्य जाओ उवादेसाइकमाइयो । अइयारो, तो सोउं सिटी जंपेइ अइ ! निरु अजुतं । विहियं वच्छापच्छ सुतुच्छलच्छीइ कज्जेण ॥३३६॥ परिहरिया सिवलच्छी वरसुहकुच्छी पसन्नमुहलच्छी । रजसिरी उ अलच्छी जा गहिया विरइवाहाए !! तालोयह दुचरियं गुरूण पासम्मि चरह पच्छिन । परिहरह रायसेव जइ देवं मुणह सव्वन्नुं ॥३३८॥ तो ते भोगहिसंगा रायसिरीसाहिलासिणो जाया। पभणति जणयसमुहं अविणयवयणाई सव्वेवि।।३३९॥ संप्राप्तश्च क्रमेण निननृपपार्थे समग्रमपि वृत्तम् । कथयित्वा नवा च जनकगृहे याति, ततश्च ॥३२॥ यशश्चन्द्रो यस्तुर्यस्त्वरितं स प्रेपितश्च राज्ञा । सिन्धुविषयाधिपतेरुपरि नतुरङ्गवलकलितः ॥३२६॥ प्राप्तश्च तमुद्देशं ततश्चिन्तयति दिग्प्रतं तदा । किंपरिमाणं गृहीतं न स्मरामः मुगुरुमूले ॥३२७॥ महह प्रमादो जातो नरेन्द्रलया अथवोन्मादः । यत्सुगुरूणामुपदेशो विम्मृतोऽहह मुष्टोऽहम् ॥३२॥ इति चिन्तयम्तनो विज्ञप्तो हेरिकैर्यथा राजा । संपति पलापितुमनाः संवहमानश्च तिष्ठति ॥३२९।। ततः शीघ्रमेव यूयं यदि दत्त प्रयागकं ततस्तम्य । सप्ताझामपि हि लक्ष्मी गृह्णीनाचिरेण चिरमुक्ताम् ।। ततस्तत्सगेन दका दापिता रननिप्रथमपहरे । चलितः सारवलेन गतश्चोदवा बहुदेशम् ॥३३॥ तेनाप्यागच्छन् विज्ञानम्ततः पलायितो दृरम् । ततस्तेन. सर्वमपि खलु गृहीतं तत्संबन्धि द्रव्यम् ॥३१२।। मुक्दा नत्र सैन्यं संमानो निजपुरे नृपपा । कृतपतिपत्तिः सर्व कयित्या निजगृह प्रातः ॥२३॥ एवं क्रमेण चत्वारः प्रामाः पितृपादवन्दननिमित्तम् । पित्रापि ततः पृष्टाः कथयन निमनियमणिम् ।। तरवि सर्व कषितं संविम्तरं निमनिजानां नियमानाम् । यो यस्य यत्र जात ऊध्यंदिगापतिकमादिकः ।। अतिचार, तनः श्रुत्वा मेष्टी प्रगति अपि ! निश्चितमयुक्तम् । विहितं वसापथ्य हुनुप्रसन्याः यायेंग ।। परिहा शिवमीवरशुमतिः प्रमन्नसम्पलमाः । राज्योत्यागीयां गृहीता विरनिवाघया ॥३०॥ तसादाचया दुर गुरगां पाये परत मायधिनमापत राजसेवा गादे देवं मानीत गर्यशम्॥१८॥ , . .

.
-
मगीरहकाहा।
- साय ! सएपिप रमो समप्पिया सुप्पियायि किं पटौ ? । इहि वणिज्नकज्जे लग्नामो उज्जमं का।
जिणधम्म पुण फरिपो प्रभावणाई हिं ताय ! नियंपि । निन्चितो उ तुमपि हु मा कस्सवि सेवमणुसर।।
: सरसु मुगुरुण सेवं कुणमु पपत्तेण दाणथम्माई । अम्हाणं पुण तत्ति मा कुणसु फयावि मणसावि ।।
तो मोण काऊणं सिट्टीवि ठिमो समुट्टिया तणया । रायकुले संपना भमंति सिच्छाए रिदीए॥३४३॥
जह नह रायपसाओ सह नह ओसरइ धम्मपरिणामो.। नेसिं पमायवसओ सिटिसुयाणं समग्गाणं ॥
सिट्टीवि कालमासे कालं फाऊण सुरवरो जाओ। ते चउरो सेटिसुया विसयासत्ता विगयधम्मा ॥
मरिजण फमेण नमो कुगइगया विसहिऊण दुबखाई । पावियनिणवरधम्मा पुणोवि सुगई गमिति ॥
जो उण परमो पुत्तो वरुणो नामेण सो अहं जाओ । मरिउ महोरगे, दिसिनियमविराहणारसओ
इस सोउं संयुद्धो नरवदयमराइबहुपननिवहो । तो नरयाणा मणिभो मणोरहो लेसु मह रज्नं ॥३४८||
कोण तए मद्द पुचो ममो य जीवविभो सुधम्मम्मि । ठविभो अहंपि नेणं परमुचयारी तुम मन्झ ॥३४९।।
। सो भणेइ नरवर ! नियपुग्नं चेव फला जीगण । तस्मृदए अन्नोवि हु निमित्नमिनं पुण हयेइ ॥३५०॥
उजेण मह न फनं नरिंद! धम्मम्मि उज्जमो नियं। कियो ने निभियां सुभियनुत्तेण जण ॥३५१॥
गना.धवलहरं हव बहुभूहरहिरं म्हरं । गोणंगणागणेहि निसेवणिज्न ममप्पे ॥३५२॥
वो सेटिपए मो विसिदिदीपभावणापुन्छ । कुच्चनो निणधम्म-गमेइ दियहाई नन्थेव ॥३५३।। ।
ते भोगामिवहादाजीसाभिलापिणो नाता. । प्रभणन्ति जनकसंमुखमविनयवमनानि सर्वेऽपि ॥३३९॥
त्ययेय राज्ञे समर्षिता. सुप्रिया बपि किं प्रथमम् ! । इदानी याणिन्यकार्ये लन्जामह उधमं कर्तुम् ॥
म पुन कुर्मः प्रभावनादिभिस्तात ! नित्यमपि । निश्चिन्तस्तु त्वमपिदिमा कम्याणि सेवामनुसर !!
शुरूणां सेवा पुर प्रयत्नेन दानधर्मादि । भस्माकं पुनश्चिन्ता मा कुरु कदापि मनसापि ॥३४२॥
नं कृत्वा श्रेष्ठयविस्थित समुस्थितास्तनया । राजकुले समाप्ता भ्रमन्ति स्वच्छया ऋदया ॥३४३॥
नाराजप्रसादम्नया तथापनरनि धर्मपरिणाम | तेषां प्रमादयशनः छिमुनानां समप्राणाम् ॥३४॥
कालमासे कालं कृत्वा पुरवरी जान । ते चत्वारः प्रेठिसुता विषयासरता विगतर्माणः ॥३४॥
संग ततः कुगतिगता विषण् दु नानि । प्रस्तनिनवरधर्माः पुनरपि मुगति गमिष्यन्ति ॥३४६॥
मयमः पुत्रो वरुणो नाम्ना सोऽहं बातः । मृत्वा महोरगेषु दिग्नियमविराधनावशतः ॥३४॥
संजुदो नरपति कुमारादिषजननिवहः । ततो नरपतिना माणितो मनोरथो लाहि मम राज्यम् ।।
मम पुत्रो मृतध जीवितः मुधर्मे । स्थापितोहमपि तेन परोपकारी त्वं मम ॥३४९॥
जति नरपर ! निजपुण्यमेव फलति जीवानाम् । तस्योदयेऽन्योऽपि हि निमिछमात्र पुनर्भवति ॥
न कार्य नरेन्द्र ! धर्म उद्यमो नित्यम् । कृत्यात नित्यः सुभृत्ययुक्तेन यत्नेन ॥३१॥
चलगृहं गृहमित्र पहभूनिराजिनं रुचिरम् । गानागगनियणीयं ममर्म्य ॥३५२॥
दे स विशिष्टिमभावनापूर्वम् । कुर्वन् निनधर्म गमयति दिवसानि ॥३१॥

पगमनाइ-चरिममि-
दो ननंद मेरी मगित तग चुनं । संपत्तो नभयरे कीपाएनिमी मां ॥३५it
रोगनिधिमंदिरे दात निग्नरंग। सनिमो गोगपुरमोतो मो मार गम ,
होय मिदिगो आगं । नागाग्मीर पगो ता सरस तुम नाम
गरी पसंभ महो ममगुरनी। नेगरि नमि भनिगिभो प गुग्गीरोग तमोर
नति मग नामानिमाहिनी । परनमे निगमागे नीमो
मागीयो गितमा नलो । माहभो य नांदो मेमोमिमा नाग ।
नगर गान । मारिपाई सम्म करिति धर्म जागीन ..
Pnfrint पानि निगा । मह प्रगती पापाग ३९११
Priti का मा मणि । सोई दिशानन पानी एजुनी भो ॥१.
rrrrrrrrai पोरीगण fulहिली गोप Timrit :
IAFAIRAT तिने मनीगान mmm
Tr! •rtra.MAMME भागापनाना from

दुखि भोगायं ६ भोपणो कम्मो य उवभागो । तोलाहाराई परिभोगे यत्थललगाई ॥१॥ भोपणभो सदेणे भागचं फासुरमणियदव्वं । तयभावेणेसणीयं नवरं सचित्तपरिवजं ॥२॥ तस्सवि यं असनेणतकापरवीयवन्नण तत्य । असणम्मि अइयाई पाणम्मि य मंसरसयाई ॥३॥ तर ग्यास्पम्मि उंचरपंचगपरिवनणं सया कुज्जा । महुपभिईणं पुण साइमम्मि इय वुइढउवएसो ॥४॥ परिभोगम्मि य धूलपल्लवन्याई परिमियं मिञा । सासणपभावणटा वराई जा देवदूसाई ॥५॥ नवरं नपरिमाणं कुज्जा आदरणमाइयाणपि । फम्मयो पुण भण्णइ उपभोगो, कुणइ ज सड्ढो ॥६॥ गुत्तिपालाइकम्मं इगवार पहरवरहरणनियमा । जे पुण पुणो पुणोचिय कीरइ सो होइ परिभोगो॥णा अने उण आयरिया फम्मयभो जोपणं न कुर्वति । उपभोगपरीभोगाणं एम बुड्ढाण उवएसो ॥८॥ भो बज्जइ मच्चित्तं आहारं सावओ सयाकालं । सो विस्ससेणकुमरुच लहइ सिवसंपयं कमसो ॥९॥ नयाहि- 'नंदणवर्णर गुरुसालमंगयं गपमुहंव रयणद । नामेणं भोगपुरं परं पुरं अत्यि भरहमि ॥१०॥ आसि ससिमुद्धकित्ती विबुद्दपिभो पविपरित्तभरकमलो । राया पुरंदरो इव पुरंदरो दरियरिउदलणो । सम्मन्यि पिपा गइरूवविम्भमा विभमाण कुलभवण । विभमबईभिहाणा सुसीलगुणसालिणी सरला।। -नाणं च मुओ भुवणम्मि विम्मुमो विस्मसेणवरकुमरो। कुमरकरिंगंधसिंधुरसमप्पदो धरियघवलगुणो ।। गुणचंदमीमचंदाभिहाणया संति तस्सवि वयंमा । अह अन्नैया स पत्तो तेहिं समं मलयगिरिसिहरे।।१४।। द्विविध मोगप्रतामिह भोजनतः कर्मवश्व उपभोग. । नाम्बूलाहारादिः परिभोगे वस्त्रललनादिः ॥१॥ भोजननः श्राद्धन भोक्तव्यं प्रामुकैपणीयद्रव्यम् । तदभावेऽनेषणीय किन्तु सचित्तपरिवर्नम् ॥२॥ नम्यापि चामत्त्वेऽनन्तकायबहुलीजवर्जन तत्र । अशने आद्रकादि पाने च मांसरसादि ॥३॥ तथा खादिम्नि उदुम्बरपन्चकपरिवर्तनं सदा कुर्यात् । मधुप्रभृतीनां पुनः स्वादिनीति वृद्धोपदंशः ॥४॥ परिभोग च स्थूलप्रमूल्यवत्रादि परिमितं शय्या । शासनप्रमावनार्थ वराणि यावद् देवप्याणि ॥५॥ किन्तु तत्परिमाणं कुर्यादाभरणादिकानामपि । फर्मतः पुनर्भण्यत उपभोगः, करोति यत् श्राद्धः ॥६॥ गुप्तिपालादिकमैकवार प्रहरव्यवहरणनियमात । यत्पुनः पुनः पुनरेव क्रियते स भवति परिभोगः ॥७॥ अन्ये पुनरानार्या कर्मता योननं न कुर्वन्ति । उपभोगपरीभोगपोरेप घृद्धानामुपदेशः ॥८॥ यो वर्जयति सनितमाहारं श्रावकः सदाकालम् । स विश्वसेनकुमारवालमते शिवसंपदं क्रमशः ।। नन्दनवनमिव गुम्सालसंगतं गजमुररमिव रत्ना(रचना)न्यम् । नाम्ना भोगपुरं परं परमस्ति भरते ॥१०॥ आसीच्छगिशुद्धकोतिर्वियुधप्रियः पविपवित्रकरकमलः । राजा पुरन्दर इव पुरन्दरो हप्तरिपदलनः ॥११॥ • तस्यास्ति प्रिया रतिरूपवित्रमा विभ्रमाणां कुलावनम् । विश्नमवत्यभिधाना मुशीलगुणशालिनी सरला ॥१२॥ तयोग्य सुनो भुवने विश्रुनो विश्वसेनवरकुमारः । कुमारस्वरगन्धसिन्धुरसमप्रभो धृतपवलगुणः ।।१३।। १ र १२.ग. पणपणे बोगिरी।

४६८ सुगासनाह चरिअम्मि- पिच्छइ तत्य मच्छि एक पकंबलुत्रियाहत्यं । इत्थिं वित्यिन्ननियंवहारिणि पुन्नचंदमुहि ॥१५॥ रणरणयपभावुल्लसिरपंचमुग्गारमणहरगिराए । गायति विरहसमुभवाई गेयाई विहुरंगी ॥१६॥ गपसारंगा सारंगियब पियविरहिया रहेगिन्च । दुहदाहदीहनीसासमुसियमहरा पदइ एपं ।।१७।। चित्तह मासह चूयह मंनरि, पिन्छिवि मयणमयल्लहि मंजरि । विस्ससेणकुमरिणु हर्ड रत्ती, दुह अणुहवर पहुय दिणरत्ती ॥१८॥ कसिंगारफार तरेसिर्हि, चिट्ठहु इह किसतशु तसुरेसिहि । किर हउँ होसु कुमरवरमाणिणि, तेण विहिय हंयहिय हउ माणिणि ॥१९॥ निपनामसंकिरेणं पुट्टा मा सुयणु ! को इमो कुमरों। तइ गिजइ जइ जुज्जइ तो सुंदरि ! पन्झ त कानुन तो सा ससंभमं चिय पुलइयदेहा पलोयए जाव । सकिन्नरस वाला ना तक्षणमेवमणुहवइ ॥२१॥ तथाहि:-- किमिमो सोति सहरिसा कत्तो तस्संभवोत्ति सविसाया। परपुरिसोत्तिय सभपा स्वेणहिंयत्ति सामेश! नैमित्तिएण कहियं अज्जं पियमेलउत्ति सविसभा । वामभुयअच्छिफुरणे मुनिच्छया तह सुसज्यानो' एमाइरसंतरतरलमाणसा माणसम्मि चिंतेइ । होउ इह जो व झो वा अतिही विणयारिदो ताव || तो देइ पल्लवासणमुपविट्ठो तम्मि भणइ तयभिमुहं । जइवि नं जुज्जइजह तह मणक्लइनामस्त्रवण ॥ तहवि तन्नामभणणे अमयरसासापण लहउ रसणा । सप्पुरिसनामगहण कुणे जं दुक्खनिम्पदणं ॥२६॥ गुणचन्द्रमोमनन्द्राभिधानी स्तस्तस्यापि वयस्यौ । अथान्यदा स प्राप्तम्तैः समं मलयगिरिशिखरे ॥१४॥ पश्यति तत्र मृगालीमको पक्वानलुम्विकाहस्ताम् । स्त्रियं विस्तीर्णनितम्बधारिणी पूर्णचन्द्रमुखीम् ॥११॥ औरसुरमप्रभावोल्लसितृान्चमोद्गारमनोहरगिरा। गयन्ती विरहसमुद्भवानि गेयानि विधुराही ॥१९॥ गतमारङ्गा सारङ्गीव प्रियविरहिता रथाही । दुःसदाहर्षिनिःश्वासशुष्काघरा पठत्येवम् ॥१७॥ क्षेत्रे मामे चूतस्य मन्जरी, दृष्ट्वा मदनलतामन्जरीम् । विधीनकुमारणाहं रस्ता, दुःखमनुभवामि बहु दिनरात्रीः ॥१८॥ . कृतहारस्फारा तदर्थ, निधामीह कृशतनुस्तदर्धम् । किलाई मविष्यामि कुमारवरमानिनी, तेन विहिता हतहदयाहं मानिनी ॥१९॥ निजनामराकिता पृष्टा सा मुतनु ! कोऽयं कुमारः। त्वया गीयते यदि मुज्यते तदा गुन्दार ! मम तकथय ॥१०॥ तः सा समभ्रममेव पुलफिनदहा प्रलोकन यावत् । मंकीगरम पाला सातत्त-क्षणमेकमगुभवति ॥२१॥ किमयं स इति सहा कुनम्नमभव हनि सविषादा । परपुरा इति ष समया मेणाधिक इति . नैमित्किन कतिमा विमर्मत इति सविधामा । वामभुमालिप्पुरणे मुनिश्चया नया मुशनात एवमादिरसान्नावरतमानमा मानमे चिन्तयनि । मविद यो बाम यानिविरिलायन् मतो ददानिपलवानपुरविष्टम्नास्मिन्मानिनदभिमुममा यरिन युज्यने मचाया पिम्ममेणका भोगपुगहिवनणभो नामेणं विस्ससेणवरकुमरो । चाई कयन्नुभो वच्छलो य पटिबन्ननिव्वहणो ॥२७॥ इच्चाहगुणगणो मागदहि गहिमो पुरा पुगे मज्झ । पोयणपुरउजाणे जिणभवणगाए गरिमाए ॥२८॥ पुट्ठा न किंपि ते तत्य किंतु सम्माणिया मए पहुयं । मह पिरणानेमित्ती मझ घरट्टा नया पुढो।।२९॥ तेणवि कहिओ मोचेर पिययमो मागहेहिं जो पढिमो। तो मझ तस्म उवरि जामो यमपम्गलो रामो।। तो नियसदीमुहागो पुढो नेमितिओ जहा कइया । तेण ममं मेलावो कुमरीए कहसु कन्यवि य१॥ तेण च इमं कहियं सत्तमदिवसम्मि मलपसेलाम्म । होही संगमसोरसं तेण महातकियं किंतु ॥३॥ अरे मो सेलो सम्मदिवसं तु आगपं चेव । अइउरगो य अयं जवसेण गमिग्मामि ॥३३॥ इहरा तपि फहनो, तो सा तोसेण फ६इ त गर्नु । पराए तो मणिपं ला ! दिणे मम, नो य॥ सतसयजोयणेहि फुसरो चिट्ठइ कह णु मव्ययणं । घटा आदग्यामिणं परिस्सए नरिशिदिवाभो ।। मावा मपचभोधिप नेमिती अवितई च तवयण । होही न इन्य भंती परंतु का गम्मिा सम्प? || इय संदेहंदोलपमारूता रूढपेमपरभारा । अडकविगलदेशा भूमीए लोहंती ॥३७॥ दिवा अदिट्टपुष्येण केवि विजारेण हरिऊण । आणीया ६८ अन्मधिया य माग दिया। तधादि हे मुंदरि । म मनसु भत्तारं कणयचूरनामाणं । उत्तरसेटीसामिस्स नदणं परणयमा ॥३९॥ तपापि तन्नामभगनेऽगमरसास्वादनं लगता रमना । सत्पुरुषनामप्रहणं करोति पर दुनिर्मपनम् ॥२६॥ भोगपुराधिपतनयो नाम्ना विश्वसेनवरकुमार 1 त्यागी कृतज्ञो यसलप पनिपानिम्हण ॥२७॥ इत्यादिगुणगणो मागगृहीतः पुरा पुरो मम । पोतनपुरोगाने निनभवनगताया गम्णिा ॥२८॥ पृधा न किमपि ते तत्र किन्तु सम्मानिता मया बहु । मम पिश नैमितिको मम वगतमा ॥२९॥ तेनापि कथितः स एप.मियतगो माग: पटिन' । ततो मम सम्योपरि आलम समग गा ॥१॥ ततो निगमानीगुराइयो नैमित्तिको यथा कंदा । मेन समं मला कुमार्याः करय वापि ॥२१॥ तेन चेदं कषित सप्तमदिवसे मलयशैले । भविष्यात संगमसोज्यं तेन सहार्किन किन्तु ॥१२॥ अतिरे स शैलः सप्तमदियर स्वागतमेव । अत्युरगुकमा पार्यवशेन गमिष्यामि ॥५॥ इतरमा नदप्यापयिष्यम्, ततः सा तोपेग कश्यति हो गया । एमार्या सतो मषितं हले हिना सम्प सप्तायोजनेषु कुमारस्तिनि कथं नु सदचनम् । घटले नियमिदं परिप्यते बदल दिया भएका समस्यय पर नामितिकोऽयितथं न तदनम् । मविप्रति नात्र भान्तिः परन्तु कय गयो । इति समेहदोलामारू रूपेमपारभारा । भरपुरकाण्टविमम्धुलदेहरा भम्पा उन्नी ॥३०॥ seण फेनापि निवारण हत्या । भानीनेहाभ्याधा च पावसन रियमानि ॥३॥ दे मुकाम मन्याय भतार कनारनामानम् । रानो ननर नगद Ret । । १. मलिक ४७० किन्न। - सुपासनाह-चरिअम्मि- इच्चाइ जाव जंपइ तावुत्तरओ सुरयगपुंजोव्व । तेएण तरणिमंडलमवि तरलतो मुणी पचो ॥४०॥ अहिऊण दोणिवि पयओ पणयाई साहुपयपरमं । चारणमुणिणा तो घम्मलाहिउँ सो इस भणि किं कणयचूड । एवं विचिट्टियं सिटगरहियं कजं । मह भाइसुओवि तुम न लनसेणेजकन्जेण ॥ न य तुम्ह कुले केवि कयावि विहिया कलंकसंकावि । इण्डि पुण तव चरियं विवरीयं दीसए बन्छः विसपपिवासानडिओ इहेब जं रमसि परमहेलागो । ते नूण परमहेलाए परमहेलाए सहसि दुई ॥१४॥ वंछाविच्छेओ किं कयाइ संभवइ विसयसेवाए ? | तण्हा नवरि अहिया वढ्इ लवर्णयुगाणेण || किञ्च। नायागयावि विसया दुसहदुई देति इय मुणेऊण । चत्ता धीरेहि, तुम ते वंछसि पुण अनाएगे ॥४॥ विसतरुफलंब विसपा मुज्जति सुहेण महुरभायेण । दुइदायगदीहरमोहसंगमो दूसहो पुरओ ॥४७॥ जह खलु जहन्नकम्मं जूयं विउसाण गरहणिज्जं च । जाणियजिणवयणाणं तह एवं विमयसंगोवि॥४८॥ हारेइ खणेण जीओ जूएण चिरज्जियं जहा विहवं । विसयपसत्तो सत्तो तह चेव चिरन्जियं सुरूयं ॥१९॥ ता वच्छ ! तुज्झ जं किंचि रुचए कुणसु तं वियारे । दुचरियं तुह होही पुरओ दुहदायगं एवं ॥५॥ अह दुश्चरियसमज्जियदुकम्मसमुत्यभाविदुइभीओ।सो पणिवायपुरस्सरमेवं विनविउमाढनो ॥५॥ भयवं! चिरकालमहं पविमो विसयसुक्खरसरसिओ।निपहियकरहि करणेहिं दारुणेहिं विमृहमणो।।२२१ संमारपियारगहीरसायरे मञ्झ मन्नणं हूतं । जइ मं न मृदहिययं समुद्धरंतो दयाए तुम ॥५३॥ इत्यादि याववल्पति तावदुत्तरतः मुरत्नपुन इव । तेजसा तरणिमण्डलमपि तरलय नुनिः प्राप्तः ॥४॥ अभ्युत्याय द्वावपि पदतः प्रगती माधुगदपद्मम् । चारणमुनिना ततो धर्मलाभयित्वा स इद मगित ॥४१॥ किं कनकपूड ! एतद् विचेष्टितं शिष्टगहित कार्यम् । मम भ्रातृमुतोऽपि त्व न लभसेऽनार्थकाण ॥४२॥ न च तव कुले केनापि कदापि विहिना फरशङ्कापि । इदानी पुनस्तव चरितं विपरीतं दृश्यते वस! । विषयरिशमानटित इहैय .यद्रमयसि परमहेराः । तद् नूनं परमहेलया परमहेलया सबसे दुःसम् ॥४४॥ वान्धविच्छेदः किं कदानिन्मभवति विषयमवया ! । तृष्णा केवमधिका वर्धते लवणायुपानेन ॥४५॥ न्यायागठा अरि विजया दुःमहामं ददतीति ज्ञात्वा । त्यस्ता धीरः, स्वं तान्यान्स पुनरन्यायेन।।१६।। वितररामिव विषया भुज्यने मुसेन मधुरभावेन । दुःसदायकार्पमोह संगमो दुःसरः पुरतः ॥४॥ यथा म्ल अन्य इन विदुषां गईगाय न । मातजिनवचनानां तथैवं विषयस होऽपि ॥४८॥ नापति वन जावो तेन चिराचिन यथा विभवम् । विषयासक्तः सत्त्वम्नया विराजित गुष्टतम् ॥४९॥ मा बम : व दकिशिदोचने र तद्विना । दुचरितं तय मंदिष्यति पुरतोदुमदाय कमेनर ॥१०॥ भर दुपटममायामनन्त्यमाविद् गमन । म प्रणिपातरम्मरमेय पिपयितुमारयः ॥११॥ मगन वितादिश्यमाग्यमासिक परिवादिनकरः परमेदांग्गविमुश्मनाः ॥५॥ !

पिस्ससेणकहा। सो कयपरदारलओ मो उहिवि में खमावि भणइ । महाभरणी तं संपइ ता एसुनिएमि सटाणं ॥५४॥ सो जंपिय मए में वय अई पुण इहेब चिहिस्सं । नेमित्तिएण कहिओ जम्हा पियसंगमो एत्य ॥५५॥ तं सो नियठाणं संपनो संश्यं कणयचूडो । चारणमुणीवि मलयहिकंदरे चिंट्टए इन्हि ॥५६॥ श्य सव्र्वपि हु कहियं निपचरियं संपयं तुमं मन्झ । साहसु कुमार ! कत्तो समागओ इत्य कोय तुम १ ॥ भदव निमित्तियकरण इंगिएहि च तुमं मए नाभो। सो चेव विस्ससेणो मह दइओ पाणअभडियो । •सा में तायम इनि नियकरफमलेण मह करं गहि।सोचिय पत्थकालो चिंतामणिणा जहिं जोगो । तरकालोचियविहिणा कुमरो तं परिणई तयणुरोहा । परपत्थणाए गरुया पिएवि पाणे परिचयति ॥३०॥ तत्वो कुमरीए समं गंतुं मलयहिकंदरे विहिणा । चारणमुणिमभिवंदेइ सपरियणो परमविणएणं ॥६१।। मुणिणावि जद्दोरिचयसंभमेण सम्माणिो तो कुमरो । उपविनइ वसुमईए मुणीवि इय भणइ तयभिमुहं ।। अणवरपमरणरणरणयरोपसोपाउलम्मि संसारे।जीण नत्यि सोक्खं खणंपि किं कुमर ! न मुणेसि ।। जं विरससि सिच्छाएं निरन्गलं समयपगलोय तुमं । असमंजसं समजमु चएमु असमंजसं तह य ।। अममंजसोववजणमिह जायइ सवसंगवायाभो। सो उण रागनिरोहा रागनिरोहो उ सच्चरणा॥६५॥ सच्चरण पुण फाउं पारिजइ पउणकरणगामेण । करणाण पुणो जायइ पउणन जोलणे चैव ॥६६॥ बुढते जीवाणे न पउणभावो हपेइ फझ्यावि । दुलारजरागमनग्नरिंग्जमाणाण करणाणं ॥६॥ संसारविकारगमीरसागरे ममे मजनमभविष्यत् । यदि मां न मूहहृदयं समुदधरिप्यो दपया त्वम् ॥१२॥ ततः कृतपरदारमत स उत्थाय मां क्षमयित्वा भणति । मम भगिनी त्वं संप्रति तस्मादेहि नयामि स्वस्थानम् ।। ततो जल्पितं मया त्वं मनाहं पुनारेहैवस्थास्यामि । नैमित्तिकैन कथितो यम्माप्रियमंगमोऽत्र ॥५५॥ सत् श्रुत्वा निनस्यानं समाप्त सांपतं फनकचूडः । चारणमुनिरपि मलपाद्रिकन्दरे तिष्टतीदानीम् ॥५६॥ • इति सर्वमपि हि कथित निज चरितं सांप्रतं त्वं मम । कथय कुमार ! कुतः समागतोऽत्र कथ त्वम् ! ॥१७॥ अथवा नैमितिकापनेनोगतैय लं मया ज्ञान । स एव विश्वसेनो मम दयितः पाणाभ्यधिकः ।।५८॥ तस्मान्मां प्रायस्येदानी निजकरकमलेन मम कर गृहत्विा । स एषप्रशस्तकालश्निन्तामाणिना यत्र योगः ॥ सकालोनितविधिना कुमारस्तां परिणयति तदनुरोधात् । परमार्थनया गुरवः प्रियानपि प्राणान्परित्यजन्ति ॥ ततः कुमार्या समं गत्वा मल्यादिकन्दरे विधिना । चारणमुनिमभिवन्दते सपरिजनः परमविनयेन मुनिनापि यथोचितसंभमेण सम्मानितस्ततः कुमारः। उपविशति वसुमत्यां मुनिरपति भगति तदमिमुसमा अनवरतमरणोत्सुक्यरोगशोराले संसारे । जीवानां नास्ति सौख्यं क्षणमपि किं फुमार ! न जानासि ॥६॥ यद् क्लिमसि स्वेच्छया निरर्गले समदमदकरवत् त्वम् । बसमं यशः समय स्यजासमजसं तया ॥४॥ असमजसोपवननभिह आयने सर्वसनत्यागन् । स पुना रागनिरोधाद् रागनिरोधस्तु सधरणात् ॥६५ सच्चरणं.पुनः फर्तुं शक्यते प्रगुणकरणग्रामेण । करणानां पुनर्जायते प्रगुणत्वं यौवन एवं ॥१६॥ वृद्धते जीवानां न प्रगुणभाशे भवति कदापि । दुरिजरागमन र्यमाणानां करणानाम् ॥६॥ .

सुपामगाह-चग्निम्मि~-
बालते जीवाणं फज्जाकज्जाइनाणरहियाणं ! कह सच्चरणविहाणं जायइ पणिदियापि १ ॥६८१
.. अपरं च।
जह जोन्बणम्मि अहमा मद्दति विसयामिसं जहा पुरिमा । तइ सुयणा सिनसक्वं महिति विमूहा विसयमुने।
इमिणा निबंधणेणं कुमार ! नियकम्मनिहणकपचित्तो । सिवमुहकपण तरुणावि उज्नम कुणसु सद्धम्।
सो उण दुविहो भणिओ जइगिहिमेएण पदममो तत्थ । पहिलो सवित्यरं तो सम्मत्ताई य गिडियम्मे ।।
नीसामन्न सामन्नमग्गमासेविउ अचायंती । तो गुरुमूले सावयवयाई गिण्हेइ सो कुमरो ||२||
‘गुणचंदसोमचंदेहि संजुभो तह विलासवइयाए । वारसधि विहाणेणं नाउणं ताण भावत्यं ॥७३॥
वीयं गुणव्वयं पुण कुमरेणं कहवि संकर्ड गहियं । मित्तकलत्तएणवि पवढमाणाए सद्धार ।।७१!!
जलपत्ताई मोत्तुं सेससचित्तस्स भोयणे नियमो । कम्मयभो पुण जयणा खरकम्माईण मन्वाण ||७*
दुप्पकापकासारभवखण परिहरेइ परभागे । सच्चेपणं च तप्पडिबद्धं च विसुद्धपरिणामो १७६।।
इच्चाइ पवज्जेउं चंदेउ मुणिवरं च जा चलिओ । ताव सुरमिगुणमेगं समागयं मुणिवरं नमि ॥७॥
भगिओ य तेण कुमरो पिच्छणयछणं निरसु खणमेगं । इय सुणिणं सो जाव चिट्ठए तत्य तो तेण ।
लहुउत्तरवेउब्धियदेवीदेवाण वहुयरूवेहिं । पारद्धं पिच्छणयं पिच्छइ अच्छरिपभूयंव ॥७९॥
भूयं पणचमाणं ताणं मज्झम्मि संझसमवन्न । कंटे विलग्गिऊण विलासबइयं इमं भणइ १८०॥
-सत्तमदिणाउ दिशा वच्छे ! ते तुह पियामही अइयं । तुझ विमओए उबंधेउ मया वंतरी जाया 11८!!!
चालत्वे जीवानां कार्याकार्यादिज्ञानरहितानाम् । कथं सचरणविधान जायते प्रगुणेन्द्रियाणामपि ! ॥१८॥
यया.यौवनेऽयमाः फासन्ति विषयामिपं यथा पुरुषाः । तथा सुजना शिवसौख्य कामन्ति विमुरसा विषयसौम्ये।"
अनेन निबन्धनेन कुमार ! निजकर्मनिपातकृतचित्तः । शिवसौख्यकृते तरुणोऽप्युद्यमं कुरु सद्धर्मे ॥१०॥
स पुनर्द्विविधो मणितो यतिगृहिभेदेन प्रथमतस्तत्र । कथितः सविस्तरं ततः सम्यक्त्वादिश्च गृहिधर्मः ॥७१।।
निःसामान्य श्रामण्यमार्गमासेवितुमशक्नुवन् । ततो गुरुमूले श्रावकवतानि गृह्णाति स कुमारः ॥७२॥
गुणचन्द्रसोमचन्द्राभ्यां संपुतस्तया विलासवत्या । द्वादशवापि विधानेन ज्ञात्वा तेषा भावार्थम् NAM
द्वितीयं गुणवतं पुनः कुमारेण कथमपि संकटं गृहीतम् । मिस्त्रकलागुतेनापि भवर्धमानया श्रद्धया ॥४॥
जलपत्राणि मुक्त्या शेषसनित्तस्य भोजने नियमः । कर्मतः पुनर्यतना खरकर्मादीनां सर्वेषाम् ॥११॥
दुप्पक्वापक्यामारमक्षण परिहरति परमागे | सच्चेतनं च तत्पतिवद्धं च विशुद्धपरिणामः ॥७६॥
इत्यादि प्रपद्य वन्दित्वा मुनिवरं च यावचलितः । तावत्सरमिथुनमेकं समागतं मुनिवरं नत्वा ||७७॥"
भाणितश्च तेन कुमारः प्रेक्षणक्षण पश्य क्षणमेकम् । इति श्रुत्वा स यावत्तिष्ठति तत्र ततस्तेन ||se"
लपूतरविकृतदेवीदेवानां बहुरूपः । प्रारम्भं प्रेक्षणकं पश्यत्यार्थयभूतमिव ।।७९॥
मृतं प्रत्यत् नेपां मध्ये मध्यासमवर्णम् । कण्ठे विलग्य विलासवतीमिदं मणति ॥८०॥
सप्तमदिनाद् दृष्टा यरस ! त्यं तव पितामही अहम् । तव वियोग उध्य मृता व्यन्नर्ग नाता ॥८१॥

निमगारदा।। गुण विभंगणं दागया गा पनेररिषदा । ना सध्या पियावि तह मरिही विरहापदियभो ।1८९॥ लिगामा भरिया मिलमगंतु पामि माम । नियंतह मुया पुणो तासणं अयं ॥८॥ नम्मिदिनशिप मलय निरगविटापि नाचनमा मिाना तुम्भे सव्येवि दुनिट इत्येव खणमेगं ॥८॥ नार मारणमन् तर पिपरं पुत्ति ! य आणमि । नो नपरपणेण गंतुं समागपा तं गहेजण ||५|| पो बंदे गा; अमिती तो पुमारमाईहि । अभिवंदिभी भी विलासबईसम्मुहं एवं ॥८६॥ सच्चावि मए नामी नणणीरपणा वायरो तुम । मा निरपुरंदरोवि हु कुपरवसेरीए संपतो ॥८॥ रणमा भी मन्जग बंदिशो गया । मणिणावि ममाग्दा पुणोषि मईसणा तेसि ॥८८॥ "देशादायम्मादपि मध्यादपि जलानिधेर्दिशोऽप्यन्तात। भानीय शारिति पश्यति विधिरभिगतमीभमुखीभूतः।।" पाइदेमणने रणमल्लेण पुरंदरो भणियो । एमा मह पाणपिया दुहिया पीए दया ।।८।। निरणस्तो नीमो पुग्दरेण नियम्मि नगम्मि । गुणचंदामो नाउँ सव्वं संबंधमाईये ॥१०॥ देवमिणपि दाउं बुमरवहणं गुरपणमाहरणं । सट्टाणे संपत्तं मुणीवि विहरेइ वसुहाए ।९१॥ पदिणाई रिउ सम्माणे विमग्निमो रना । रणमलो संसो नियनयरे कुणइ सद्धम्म ॥१२॥ बीपगुमच्यापरयस्व पुल्चना कुणइ विगपपरिभोगं । सिरिविक्ससेणकुमरो गुमरंतो सुगुरुगुरुआणं ॥९३॥ गुणवंटगोमचंदा कारेण गलियमुगुरुववएसा । वोए गुणव्यपी अइयारे ते कुणतेवं ॥९॥ थीकणमाईण हुगर भुजेतु भुनए पदमो । भपके परिभोग पीभोवि हुकुणइ कइयावि ॥१५॥ । विभनेदागता गुरदमतिपदा । तम्मात्सर्वथा रितापि हि तव मरिष्यति विरवहतहृदयः ॥४२॥ यदियमात्यमपटकासि समं तु प्रोपितं सम्य । निद्राक्षुदादिक तथा मृता पुनस्तक्षणमहम् ॥८॥ समिमन्दिन पर सर्वत्र निधिलं गयेषितापि नोपलधामि । तम्माद् यूपं सर्वेऽपि हि तिष्ठतात्रय क्षणमकम् ॥८॥ याप रणमल्ल तब पितरं त्रि ! प्रानयामि । ततस्तत्क्षणेन गत्वा समागता तं गृहीत्वा ॥८॥ स पन्दिया साधुसुविधस्तता तुमारादिभिः । अभिवन्दितो भणति विलासक्तीसंमुखमेवम् ॥८६॥ सोऽपि या ज्ञातो मननीय चमाद् व्यतिकरस्तव । भय नूपपुरन्दरोपि हि कुमारंगवेपणया संप्राप्तः ॥६॥ रणमल्लादिभिस्ततोऽभ्युत्थाय घन्दिनो राना । मुनिनापि समारब्धा पुनरपि सद्देशना तेषाम् ॥८६॥ इत्यादिदेवानान्ते रणमस्लेन पुरन्दरो मणितः । एषा मम प्राणप्रिया दुहिता मीत्या द्रष्टव्या ॥८९॥ नृपरणमल्ली नीत. पुरन्दरेण निजे नगरे । गुणनन्द्राग्ज्ञात्वा सर्व संवन्धादिकम् ॥१०॥ देवमिधुनमपि दत्त्वा कुमारवधूभ्यां सुरस्नमाभरणम् । स्वस्थाने संप्राप्त मुनिरपि विहरति वसुधायाम् ॥११॥ कतिपयदिनानि चम्चा सम्मान्य विसर्जितो राज्ञा । रणमल्लः संप्राप्तो निजनगरे करोति सद्धर्मम् ॥१२॥ द्वितीयगुणमनरक्षां कुर्तन् करोति विषयपरिभोगम् । श्रीविश्वसेनकुमारः स्मरन् सुगुरगुर्वाज्ञाम् ॥१३॥ गुणनन्द्रमामनन्द्री कालेन गलितसुगुरूपदेशी । द्वितीये गुणवतेऽतिचारास्तो कुरन एवम् ॥१४॥ उनीकणादीनां समूह भुवरवा मुझे प्रथमः । अपनवे परिभांग द्वितीयोऽपि हि करोति कदापि ॥१५॥ -- 44 . सुपासनाह-चरिअम्मि- तो विस्मसेणकुमरो कोमलवाणीए भणइ नाऊण । भो मित्ता! नो जुत्तं गुणव्वयं इय कलंकडं ॥२६॥ अवि उग्गगरलविसहरमुइकुहरे पक्सिति नियपाणि । हेलाए हालाहलकवलणपउणा अवि हनि तरखणपमूयपुल्लीपमोहरेसुं सुहं पियति पय । अनुकूलीकयपवणे देवदहणमुहे सुर्यति वरं ॥१८॥ परिमोसेणं पविसंति नकचकाउल महाजलाई । रहसेणं परिरंभंति भीसणं तिक्खखरनहरं ॥१९॥ न उणो वर्णपि पुरिसा पमायलेसंपिकइयवि कुणति । पहजम्मजणियद्सदुइदंदोलीमहाभीमे ।।१ इय अमयबिंदुसंदोहदायगं निसुणिऊण कुमरगिरं । ते दोविहु बाहुडिया अइयाराणाणकरणम्मि॥१०॥ अह अन्नया वसते विलासवईए ससंभम कुमरो। भणियो पिययम ! कीलापरम्मुद्दो जइवित नागि मह कोउयं महंत ता समग एहि नंदणुजाणे । गतूण कयलिलवलीएलाइवणेसु कीलेमो ॥१०॥ तो कुमरेण भणियं पसयच्छि ! न संगये इमं काउं । तुअवरोहो तहवि हु अवरज्झइ इस भरोडणे । तीइ समें संचलिओ पत्तो सो नंदणम्मि उजाणे। परिसइ जिणभवणतो भुषणपहुं पूइउ धुगिजा१०५॥ निरखनो सो तत्तो पत्तो गहिरम्मि वनिगुंजम्मि। गुंजनमारमहुयरपरहुयरवभरियनइविसर १०६॥ कुमुमभरभारभामुरसुरविडविमरट्टभंजणसमत्यो । सचवियो तत्यिको महातरू सरलसाहालो ॥१०३१ अविरलगुग्दलमासलियबहलन्छ।पाए छन्नदेसम्मि । सह पिययमाए कुमरो उबविटो जा पलोए॥१८॥ तम्मा तो सहसा गयणाउ समागमो गुरुपयेगा । एगो उमदव्वदों म्बस्सी गहियषटुंगो ॥१९॥ भामुरमदाडपो घटाटंकारनेरबहो । ममिसमवालपाणी पाणीण पलयफालोच ॥१०॥ मतो विधमनकुमारः कोमलवाण्या मणति ज्ञात्वा । मो.मित्रे । नो युक्तं गुणवतमिति कलारयितुम् ॥११॥ अप्युअगरलापरब हरे प्रतिान्ति निनपाणिम् । हेलया हालाहलयलनप्रगुणा अपि भवन्ति ॥७॥ प्रमूतन्यानोपयोघोषु मुग पिबन्ति पयः । अनुकूलीतपयने दवहन मुसे स्वान्ति वाम ॥९॥ लोग प्रविशन्ति मऋचकाकुल महाजदधिम् । इमसेन परिरमन्ते मीपण तीक्ष्णसरनगरम् ॥९॥ एन. मनमरि पुषाः प्रमादलशमपि कदापि कुर्वन्ति । प्रतिमन्मानित पदुःबद्वन्द्वालीमहामीमम् ॥ रबिन्दमंदोदावियां श्रुन्वा कुमारगिरम् । ना द्वारि निनावतियाराज्ञानकरणे ॥११॥ अमान्यता यमुन्न विनामकन्या समभ्रम हमारः। मणित प्रियतम !पीडापराश्मयो यति त्वं तथा तुम नम्ममममेहि नन्दनींचाने । गत्वा दलीलान्येलादिवनेषु मादाय ॥१०॥ मीने मासिन मंगनामिदं तुंम् । तयोरोपप्न यानि गराध्यतीनि मगिरवा ॥१४॥ मंबन भार. म नन्दन उद्याने । प्रविशति विनमयनान्तो मुवन विश्वाम्ग्या १०१।। म योगमार वनित । गुजम्मामारपरमृतवतनभोपियरे ॥१०॥ MEER गिननगम लिनकको मात्रा सानाम... परिसरलायया । म सितमया मार अविटी या. Irrrrrrrrinine को AAP .९॥

विस्मसेणकहा। टमरमियरमायारावभीसणो पैच्छिऊण सो कुमरं । अणमिसनपणीय ठिमो न जपएं किंपि लिहिउन । उपकीलिउच्च परिभिउल मुन्नुन्न मुरकजीउच्च । कुमरेण पिया भणिया न होइ पुरिसो इमो, इत्यी। भणियं विलासईए कहमेयं नाह ! पुरिसस्वधरं ।जपसि रमणीकरणीरहियंपिडाथि पपं । ॥११३।। सो भणियं बुमरेण मच्छि! चिटं नियम एयस्स । तिरिच्छीए नियच्छर में पिच्छिवि सेयमुच्यहा ।। उन्बहइ बहलपुलयं चरणंगुट्टेण ग्वणई खोणियलं । इस चिटं कुणमाणि माणिणि ! मुण मामिणि एवं ॥ विजासिद्धिनिमित्तं गहिओ सो इमीए इह एसो। जम्हा फीइवि कोविर विजाए साइणोवामो॥११६॥ इप जा नेपइ कुमरो मा विज्जा तीइ तवसणं सिद्धा। तो मोत्तुं कावालिपयेसं सा इस्थिया जाया॥११७॥ भणड य तुह दसणभो सिद्धा विग्ना कुमार ! सुचिराओ। फापदुमंव सप्पुरिसदमणमएवा न कि कुणा ।।। तो मह देहं जीयं सव्वं तुम्हाण नेव आयत्नं । गंतूर्ण येयड्ढे पियराई जाव आणेमि ॥११९।। ताब खणं इत्थेव य चिट्ठम पाणेस ! मह दयं काउं । तुम्वधारकएणं देहं जा देमि ते विहिणा ॥१२०॥ इस भणिऊण गपा सा तत्तो पच्छन्नभमिररूवेण । विनाहरंण मव्वं निगुयं दिटं च तपरियं ।।१२१॥ सो उण पुषगुरपो छम्मासे तीइ पुटिमणुलग्गो । भमिओ ना नहिवमं विग्नासिदि पदिनो ॥१२२॥ तो सो पउट्टरित्तो करिरूपेणं कुमारमुक्खिविउ । उप्परमो आगासे पिनरतस्मवि परियणस्म ॥१२३॥ सत्तो विलासवईए पुरकरियं विदुरविरहसहेण । मो गुणचंदप्पमुहा पहारिया गरिपसिपमन्या ॥१२॥ - भासुरजटासमूहो घण्टाहारनपुरवाव्यः । शशिसमकपालपाणि- माणिनां प्रलयंकाल इव ॥११॥ दमडमितहमरुकारावभीपणो दृष्टा स कुमारम् । अनिमिपनयनयन् स्तिो न जरगति रिमपिरिसितत् ।। उरकीलितवपरिस्तम्भितपन्ट्रन्यषद मुक्तनीवितयत् । कुमारेण प्रिया भणिता न भवति पुरषोऽय, की ॥११२॥ भणितं विलासघन्या कथमेनं नाथ ! पुरुषरूपधरम् । अल्पमिरमरयाकाररहितमपि हि शियमेनम् ॥११॥ ततो भणितं कुमारेण मृगाक्षे ! पेष्टां पश्येतस्य । तिर्यगणा पश्यति मायास्वरमुदहति ॥११॥ उदहति बहुलपुलकं परणामुष्ठेन पनति क्षोगितलम् । इति पेष्टां पुर्वाण मानिनि ! जानीहि मामिनीमैतम् ॥ विद्यासिद्धिनिमितं गृहीतो वेषोऽनयेहष । यम्मास्या अपि कोऽपि खलु बिवायाः साधनोगपः ||११६॥ इति यावजलपति कुमारः सा विधा सस्यास्तक्षण सिसा । ततो मुबमा कारालिकदेषं सा सी बाठा ॥११॥ भणति न सय दर्शनतः सिद्धा विधा कुमार ! सुविधा कपट्टमवत् मापुर निमपका नासि सतो मम देवो भीवित सबै पुस्माकमेवायत्तम् । गत्या देहाये पितरी यावदानयामि ॥१९॥ सावक्षणमोव पतिष्ठ प्राणेश ! मम दयां कृत्वा । सबोपकारकृते देहं सावदामि ते रिविना ॥१२॥ इनि भणिस्वा गता सा तत: प्रारमितासेण । विद्याधरण स एव सचरितम् ॥१२॥ स पुनः पूर्वानुरमाः पपमामातस्याः पृष्ठमनुलनः । प्रान्नो यारसहिदसं विवामिदि मना रहन् ।।१२२॥ ततः समद्वितरितः करिस्पेण कुमारमक्षिप्य ! उत्पनित भागशे परसत्यपि परिजने ॥१२॥ ततो विनामपन्या पूकृतं विधुरबिहान । ततो मृणपन्द्रप्रमुग्गः प्रभाविता राहीनशिEET |१२४॥

. . .सुपासनाह-चरिअम्मि~ रायावि कहवि नांऊण कुमरवृत्तंतमेइ जा तत्य । ता पिच्छइ मुच्छाए निमीलियच्छिं विलासवई ॥१२॥ तो भणइ य नियपुरिसे भो भो गंधोदयं समाणेउ। तुरिय छटह एवं तह वीयह तालयंटेण ॥१२६॥ तो तह विहिए.पउणा सा.जाया तत्य ता पत्ता । गुणचंदाई सुहडा साईति निवस्स जह देव ! ॥ कुमरो करिणा गयणे दिडो अम्हेहि नीयमाणो तो। किं कुणिमो से जं सो अगोयरो अम्हवामाण । अह सा सह पियरेहि पत्ता विनाहरीत्रि पुच्छेइ । कत्य गो तुम्ह मुओ, कहइ नियो केगवि हडोति॥ नो तीए नायमिणं हरिओ सो तेण पारखयरेण । कहियं च तस्सरुवं पिउणो, सो भणइ नरनार ॥ । जह सत्तदिणाणतो तुह पुत्तं निच्छएण आणिस्सं । ता मा खणमवि खेयं कुणसु तुमं वचसु सगेहे ॥ सोवि गिह पइ चलिओ गुणचंदामओ विलासवइदेवि । संधीरतो पत्तो, खयरोवि कुढावए लग्गो।।१३२॥ सो दुट्टो गयणचरो जलनिहिदीवम्मि सिविवि तं कुमरं । गंतूर्ण वैयइढे करेइ सामग्गिय पउणं ।।१३३॥ परिणयणत्थं, तत्तो कुमरो दीवम्मि वियरए जाव । वणदेवयव तत्यवि दिट्टा ता भामिणी एगा।।१३४॥ तो पुट्टा कुमरेणं का सि तुमं किंनिमित्तमिह पत्ता ? । तो मुकदीहउण्हसाससुसियाए तीएवि ॥१३५॥ भणियं पुच्छ सुदिव्वं जेणाहं निम्मिया अमियदुक्खा । भुवणपसिद्धम्मि कुले जणिऊण पुणो इहाणीया ॥ इयमणि रुयमाणी कुमरेण निवारि इमं भणिया । मा कुणसु मणे खेयं परिभावसु दिनपरिणाम ।। उच्चे नीए नीए य उन्नए विहविणो दरिदे य । रोरे य राइणोवि य राए के कुणइ कम्म ११३८॥ -तम्हा कंम्मुच्छेए छेए ! ते आयरं कुणसु जेण । न पुणो पुणभयो भवदुहाण तह जायइफपाई ५१३९। राजापि कपमपि ज्ञात्वा कुमारवृत्तान्तमेति यावतत्र । तावत्पश्यति मूर्छया निमीलिताही विलासवतीम् ॥ ततो मणति च निजपुरुषान् मो भो गन्धोदकं समानीय । त्वरितमुक्षतता तथा वीजयत तालवृन्तेन ॥१२६॥ ततस्तथा विहिते भगुणा सा जाता तत्र तावत्पाताः । गुणचन्द्रादयः सुभटाः कथयन्ति नृपस्य यथा देव ! ॥ कुमारः करिणा गगने दृष्टोऽस्माभिनीयमानस्ततः । फि कुर्मस्तस्य यत्सोऽगोचरोऽस्मद्वाणानाम् ॥१२॥ अथ सा सह पितृभ्यां प्राप्त विद्याधर्यपि पृच्छति । कुत्र गतस्तव सुत', कययति नृपः केनापि हन इति । ततस्तया ज्ञातमिदं हतः स तेन पापखचरेण । कथितं च तत्स्वरूपं पितु , स भणति नरनाथम् ।।१३०॥ यथा सप्तदिनानामन्तस्तव पुत्रं निश्चयेनोनेप्यामि । तस्मान्मा क्षणमपि सेद कुरुष्व त्यं मन स्वगेहम् ॥१३९ सोऽपि गृहं प्रति चलितो गुणचन्द्राद् विलासयतीदेवीम् । संधीरयन् प्राप्तः सचरोऽपि गयेपयितुं लग्नः ।। स दुधो गगनचरो जलनिधिद्वीपे क्षिप्त्या तं कुमारम् । गत्या वैतादो करोति सामग्री प्रगुणाम् ॥१३॥ परिणयनार्य, ततः कुमारी द्वीप विचरति यावत् । वनदेवतेव तत्रापि दृष्टा तावद् भामिन्येका ॥१४॥ ततः पृष्टा कुमारेण काऽसि ले किनिमित्तमिह प्राणा: । ततो मुक्तदीपोष्णश्वासशुप्पा तयापि ॥१३५॥ गच्छ देवं येनाहं निर्मिताऽमितःसा । मुवनप्रसिद्ध कुले जनयित्वा पुनरिहानीता ॥१६॥ इति भगिन्या रुदती कुमारेण निवायेंद मणिता । मा कुर मनमि सेदं परिमाक्य दिव्य परिणामम् ॥१३॥ उपानीमान् नीनां धोननान् विमविनो दरिद्रांध । रोगध राज्ञोऽपि म राजो रायरोति फर्म ॥१३८।। - पिस्समेगावदा। इन्चाइमणाप सोय मोयाविया कुमारेण । संविधा ठाणविसंटुलावि गोपिल गोषेण ॥१४॥ मो माहिउ परना परओ परियं नियं कुमारस्म । जह सिरिनपरनियासिस्स सेटिणो सोमदेवस्स ।। तणपाई फणयमिरी परिणीया सालिभरनामेणं । नन्नयरवासिणा सायरं च नीया य नियगेहे॥१४२॥ संजइ सो विसयमई मए समं समहियाणुराएण । भणिया हं तेण पिए ! पिउगेहे नेप गंतव्य॥१४३॥ एवंनि भए भणियं नवरं फझ्यावि अंबतायाण । आइवणे मोकलयं अणुनायाए तए नाह ! ॥१४॥ तंपिटु न पहु भयं तस्म, अन्नया रयणिभदरमम्मि । फोनि मए गायतो निमुमओ नियम्मि गेहम्मि।। तो भणिमा निपभत्ता पए इमं नाह ! गायणो कोवि । गायइ पणवीसरी सत्तियकुलसंभवो गोरो ।। अयाज अमुभगो पीनरदेहो न एत्य संदेहो । गुज्झम्मिमसो असमो परिस्समो तस्म धणुवेए।।१४७॥ इय नाव मए भणियं नाऊणं सरविसेसमस्याओ। तो तम्मणम्मि जलिओ पपलो ईसानलो सहसा ।। सो नदिणाउ पत्तो संभागोवि हुँ मए समं तेण । नो चित्तियं मए नशु गुणोवि दोसत्तणं पत्तो॥१४९।। तहिणपभिपि इमो समुदनचासम्मुभो जाओ। ततो पिपरणुनाओ संचलिओ सोहणदिम्मि॥१५०॥ अमवि सम्मुररोई विणावि मह तेग पोयमाख्दा । रयणीए जलहिमज्झम्मि उठिया विगपनिदाई॥१५॥ मा देचिनेठाणं पत्ता जलादिम्मि तेण सा खित्ता । संपत्तफलदखंडा इहागया अज हुहिया ई ॥१५२॥ इय कादिऊण ममप्पद कुमरस्म फलाई सा सचित्ताई । नाई न भुंगा कुमरो मणम्मि नियमं नियं नाउं। तम्माकाँन्छदै छेके ! त्वमादरं कुरु येन । न पुनः पुनर्भवो भवदुःखानां तव जायते कदाचित् ।।१३९॥ इत्यादिदेशनया शोक मोचिना कुमारेण । संस्थापिता स्थानविसंस्थुलापि गोपीव गोपेन ॥१४०॥ ततः कथयितुं प्रवृत्ता परतधारित निज कुमारस्य । यथा धीनगरनिवासिनः श्रेष्ठिनः सोमदेवस्य ॥१४॥ तनयाहं फनफनीः परिणीता शालिभद्रनाम्ना । तन्नगरवामिनो सादरं च नीता च निजगेहे ॥१२॥ मुझे स विषयमुतं मया समं समधिकानुरागण । माणताऽहं प्रिये ! पितृगेहे नैय गन्तव्यम् ।।१४।। एवमिति मया भणितं किन्तु कदाप्यम्घातातयाः । माहाने मुत्कलमनुज्ञातायास्तव नाथ ! ॥१४४॥ तदपि हि न यहु मतं तम्य, अन्यदा रजन्यर्धरात्रे । कोऽपि मया गायन् श्रुतो निकटे गेहे ॥१४५॥ ततो भणितो निजभर्ता मय नाथ ! गायनः कोऽपि । गायति पन्चविंशतिवयाः सत्रिय कुलसंभवो गौरः ।। अल्पायुरतिमुभगः पीवरदेहो नात्र संदेहः । गुह्ये निलोऽसमः परिश्रमस्तस्य धनुर्वेदै ॥१४७॥ इति यावद् मया भणितं ज्ञात्वा स्वरविशेषशासान् । ततस्तन्मनसि ज्वलितः मवल ईप्यानलः सहसा ॥१८॥ तनस्तदिनान् त्यक्तः संभाषोऽपि हि मया समं तेन । ततचिन्तितं मया ननु गुणोऽपि रोपत्य प्राप्तः ॥ तदिनप्रभृत्यप्यय समुद्रयात्राममुत्युको जातः । तन- पित्रनुज्ञातः संचलितः सोमनदिने ॥१५०॥ अहमपि तस्योपरोधं विनापि सह तेन पोतमारूदा । रजन्यां जलघिमध्य उत्थिता विगतनिद्राहम् ॥१५॥ यावद् देहचिन्तास्थान प्राप्ता जलधौ तेन तावत् क्षिप्ता | संप्राप्तफलकसगडेहागताऽप पुषिताम् ॥१५२।। १क, चिताको पनि बिता:

४७८ सुपासनाह चरिअम्मि- तो गुरुभवरोहेणं भणिओ सो तीए फहइ जंह मज्झ। मोत्तूण पत्तसलिलं नियमो सचिचदबस्स॥१५४॥ एवं सत्त दिणे सो मणसावि हु वंछए नय सचित्तं । तह देसगाए विहिया वारसक्यधारिणी सावि॥१५॥ तो कपसचित्तनियमा साववासेहि सत्त दिवसाई । चिटइ ता पुव्युत्ता पत्ता विज्ञाहरी तत्य ।।१९६५ बहुपरिवारसमेया पासइ कुमरं अईव किसकार्य। पुरओ य ठिआए सामोयरीए सह किंपि जपत॥१५॥ तो सिरकयंकरकमला सा जपइ तं पइ इमं वयणं । आरुहह विमाणमिणं गच्छामो तुह पुरे जेण ॥१५८॥ निहओ मह तारण सो तुह अवयारकारमओ सयरो । इय सुणि सो जंपइ अहह विरुद्धं कहं विरियं ।। कणयसिरीए घम्मोवलंभहेउत्तणेण हं जाओ । जं तेण इहाणीओ सो उवयारी अओ मध्झ ॥१६०॥ अहया तस्स विकम्मं किंचिवि चिरसंचियं इमं फलियं । इय जंपियावसाणे वर्णिबहुया काहइसपरीर ॥ जह अज्ज सत्तमदिणं वइ उववासियरस कुमरस्स । जम्हा जं वा तं'वा न भुंनए एस धीरप्पा॥१६॥ सो खयरीपरिवारो आणइ फलपत्तकुसुमकंदाई । ढोएइ कुमरपुरओ पुच्वं न मुंजए तैपि ॥१६॥ सो तप्परिवारणं भुत्ताई ताई, पारिओ सहसा । सो सव्वो तो कुमरो मणम्मि एवं विचितेइ ।।१६४।। सो जपइ जए धम्मो जस्म पभाषेणं आवइसमुदं । लंधति भवे भविणो भाविमुभदा य जायति ॥१६॥ फिञ्चा ते गुरुगो गुणगुरुणो सुइफलनरुणो तमोइदिणमणिणो । जीयंतु जए जेहिं नियमपपाणेकर परिप्रो। निवहतः निविडायगुरुतरमाविषहमपासवाए । करसहभादवीए अदणपि हुवारियं जे॥ि१७॥ इति कथयित्वा समर्पयति कुमाराय फलानि सा सचित्तानि । तानि न मुक्त कुमारो मनसि नियमं निर्ग पर ततो गुर्दवरोधेन मपितः स तया कथयति यया मम । मुक्त्या पत्रसलिल नियमः साचित्तद्रष्यस्य ॥१२॥ एवं सन दिनानि स मनसापि हि वान्छति न च सचित्तम् । तथा देशनया विहिता द्वादशप्रतधारिणी स:.. ततः कृतसचित्तनियमा साप्युपवासैः सम दिवसानि । तिष्ठति तायपोक्ता प्राप्त विद्याधरी तत्र ॥१११० बहुपरिवारसमेता पश्यति कुमारमतीय कृशकायम् । पुरतश्च स्थितया क्षामोदया सह किमपि पन्नम् ॥ ततः शिर:तारकमला सा नन्पति तं प्रनीदं वचनम्। मारोहन विमानमिद गच्छामस्तव पुरे येन ॥११८॥ निहलो मम नातेन स तवारकारकारकः स्वचरः । हाते श्रुत्वा म मल्प यह विरुवं कप विहितग ! ॥११९॥ कनप्रिया धोक्लम्महेन्नाई जातः । यहानीतः स अगरी मठी मम ॥१९॥ भरवा टम्य विकर्म विदा निरसंचितमिदं फलितम् । इति जल्पितावमाने पणिग्यपुः पति गया । यमनदिन वान उपितम्य कुमारस्य । यस्माद यद्वा तद्वा न पुर एष धारामा ॥१२॥ का सचरिदार मारयति फलामकन्दानि । टोकने कुमारत पूपिय न मुनकि ! मन्त्री भवन नि, पानित महमा । म सतत मारो मनम् सिन्नपनि ॥१४॥ म प्राविधनों यस्य नाममृदम् । मन्ने मरे पनि माविमा आपन्न !( रामरानमनमनमः । मीयागी यनियमाना a net VJI पिसमयसकता। इप चितने कुमर खयरी विनाए मगइ जा पदमं । पुयुत्तरपरंण विसण वासिनु एमाई ॥१६॥ भारोवियाई इहि ताण पभाको विभिओ एसो । इय निन्छिनण आणे ओमहि धिमविधायकरि ।। al तीए नासियोपरिररियार उहिया इमे सहसा । तो खयरीए मगे कणयमिरीए मह विमाणे ॥ आरोविजण नीओ भोगपुर गरुपविरादुहियाण । पणो पियगण तो महानिए श्रीबाहो ॥१७॥ पारदो सयरहिं तत्तो सा तेण परिणीया मपरी । मुरसुंदरी भिटाणा गुमुणोणषि योमरणी॥१७॥ 'फणपगिरीवि मुनिगलचिना नियपि मावयवएमु । नियम तम्मेव गिद भीए निस्चिमेरयम।।१७३|| तो सपयं नाउणं रापा गिर निणमए दिवार सिरिविमरणकमले विजण गुलगे ॥१७॥ सोचि कळचगणं सदि संजेह रग्नसिरिमणहं । सायपरम नि यारपपि मानी ||१७|| तो कालेणं जाओ विलासईए मुमओ नपाणही । पाहनरिकलयमलोकग मो नारण पनी ॥१७॥ सुरसंदरीए नाया दुहिपा पदिपुअलपरखणोयेया। नियमितहाईयं, नियमी संगम ण फो१४॥ रनं गुरग्नुबंधो भोगा रोगच्च भरणमभिभवणं । पणदाओ गापामो इप मतो गया । जस्म पयायो मारक्सिमो य मनीवि नियमापसरी । मागिय पारया पशि भ पुरुष । महकापि कम्पक्समो बिलासप तणुम्मि गुरजोगी । मंगामा विजेरिवि राया मागि। संजापा नीरोगा नहावि सा अंजए पादिर्णपि। मामासाउ सधि गोमा मारिया ॥११॥ 'निएनन् निविडादशुभरातिथिकटाक्टंगते । यर्फशगयाटल्यामरनnि utu हति चिन्तयति कुमार सरी विधया नानाति यथा पथमम् । पूसिवरेण विपंग पानि ॥१ भारोषितानीदानी पो भावो रिमिन एप । इति निश्चित्यानयोfotaxing of समस्तया मासिवोपरिस्थापितायामुत्थिता मे REसा तमसपा कुमार बनकरिया ARI १.!! भारोप्य गीतो भोगपुरे गुरुविरद बिक्यो । मणतः पित्रोतको महाविन्या १.१५॥ मारा: सरसनः सकेन परिणीता मुसुन्दभिधाना मुमुनानाA NICHAR .॥ कनकापि मुनिररलनिया नियमपि भार । निवराति तय गरे भगिमा मिदिरा स समय शाया जा रहाति शिनमने दीक्षाम् । पारिवसेनकुमार राय स्थापना सन 1 सोप कसहिन सा भुक्ते रायश्रियमक्षताम I पासवरेय निम्मतिमि सम् ॥१.११ सतः कान मानो दिलाया. मुझो जगदानन्दः । द्वारामतिल, म.मग सर !! गुरसुन्दी भासा दुहिता परिपूर्णलक्षणोता । एमाधम्म, नियम वय १... राज्य पुरस्काँगा रोग्य र भवनभिमानम् । मगदिन्यः महमदनी 2 গৰ মন আমিও কবি সিসিমম। আধ মাই } a, मम यति सियासी मुसोमः । मंशारामा १८ संमाता नारोगा ममापि का मारिन । मा alihire are -

No text on this page.

चिस्पमेणकहा। जो नाम मायामो नियमधुरं परिवि शरए सो उ । तुच्छविमयाण काले कोहीप वराहियं किणा ।। . वोत्रि नियमभंगो भवगुरुदुरसाई दे नियमेण ! मह विमलयोनि भुत्तो परणदुई देइ देहीण ॥१९६॥ सचित्तपडियदे मा गिदि कुणा सुणमु गुम्वपर्ण । गुरुसम्मयाए ताइव न किंचि पच्चुत्तरं दिनं ।। अवही रिपार तीए अपडिकतार तहस ठाणाभो । मग्निमसुरंगमाउं बद्ध मोहम्मपनि ॥१९॥ - मुरमुंदरीवि जाया सिदिलिपमावा गुणपए वीए । तुन्छोमदिपरिभोग करर निमं पमायामा ॥१९९।। । तो नापा भूवरुणा भगिया भद्दे ! न मुंदरं एपं । परिवपि पाउना जा नार निरन्ययं नीय।२००॥ पडियानि न धीरा मह पहिवरति निष्यने या बाया फरइ नराणं सीए विणा ति मपप्पा ॥ पहिरमो पढमे निय यह पासे सो गिइन्यवरधम्मो । यीयं गुणवयं पुण सिसोप नए गरिय ।। मोनूण कुमुमतोलपाणियं निययदेहकरनेण । सेगमसेमपि नए मच्चित्त दरभो चत्तं ॥२०॥ ता फर अध्यारकलुसिय कुणास गुणवयं वीर्य ? । निपनीटापदिन सम्म पालेगु वाम ॥२०॥ जललवचम्म जीए विजुलयाभंगुरेमु भोगमु । मोगक्साणे पियरंगम्मि न स्वयं इस फाउं ॥२०५॥ सावि गुरुकम्मयाए नियम न य शिपि उत्तरं देइ ! सिगिद्धिगनिराएण दवाव संगाया॥२०॥ नत्तोऽवहारिपश्चिप रमा परिगलियविरसम्मना । कम्मरसमा नासा fraj जाय२.७॥ गुणचंदीपचंदा अगदिचना चएवि देहमिण । नागडे उपपमा मिनिम्मनी नदयभार १२०८१ . यो नाम प्रशदाद् नियमधुरां धृत्वा नादायति स तु तुच्छविषयाणा कार्य कोटा रिकामीणाति १९९.५.११ स्तोकोऽपि नियममहो मरगुरदुःसानि ददाति नियमेन । यथा सिपलयोऽपि मरणदु सं ददानि दिनाम् ।। सनिराप्रतिषद्ध मा गृद्धि कुम शृणु गुरुवचनम् । गुरफर्मया तयाविन भिमन्युत्त दाना १९॥ अपर्धारितया प्रतिकान्तान् तस्य स्थानान् । मध्यमारवापूर्वद्ध सौधर्मकामे ॥१९८॥ मुरमुन्दपि माता सिथिलितभावा गुणते द्विनीये । तुऔषधीपरिभाग करनि निन्यं प्रभासन् १९९॥ सता ज्ञाता भूपतिना भणिता भद्रे । न मुन्दरमतत् । पनिपन्नमपि त्याने यदि नदा निरर्थक शोधितम ॥२० ॥ मतिपयन्ते न धारा मय मतिपरन्ते निर्वदन्ति छ । याद रफरनि नगद नया विना मन्ति ! प्रतिपमा प्रथममेव यम पा स गृहस्थारधर्मः । द्वितीयं गुणरत पुति इति वा गुटीतम् ॥६०१॥ गुरय कुसुमतान्यलशनीयं निजकार्य । शेपमशेषापि या सवितं दूरता दरमम् ॥२.११ HERIFTS स्पतिधारधषित कपि गुणमने द्वितीयानिनिहानि सयपाल मला.॥ माललयले आरित विद्युत्लामरेषु भो । शोकापसाने पियमंगये न तमाम धम् ॥२०॥ सारि गुरुकर्मतया नृपस्य न ९ किमयुसरं ददानि । रसगदिमनिसन स्वागी संजाया १२०६१ watsaधारतव परिगतिविkिar AT: सामा २७ गुण चन्दसोमपन्द्रारमतिकान्तो पाया पिमम् । नागहमी सपना.पा १०॥

४५२ भवगृहमध्ये प्रमादखनननलिने मोहनिया | मां सुप्तं य इहोत्थापयति न निवारयितव्यः स ||२२२॥ सुपासनाह-चरिश्रमि- अह विस्ससेणराया धम्मम्मि समुज्जो गमइ कालं । तो केणवि निसीहे पहिया गाहा इमा तत्य ॥२०१ मुञ्चति रज्जुदा संकलबद्धा य नियलबद्धा य । नेहनियडेसु बद्धा भयकोडिगया किलिस्संति ॥२१॥ अवहारिऊण गाहस्थमेस भावेइ नियमणे एवं । मा जीव ! कस्यवि तुम पडिबंध कुणतु इइ मुणिउँ । रे जीव ! लालसमणी रज्जाइस सा हविज्न ईसिपि । जाणतो एयाणं अवसाणं दारुणविवागं ॥२१॥ आईमझवसाण जारिसयं तारिसपि जीव ! तुम । परिभावसु मुगुमाए युद्धीए धम्म-रज्जाण ॥२१३॥ एग एगंतसुहं वीयं एगंतदुइयरं चैव । गरुओवि किर विसेसो जाणिज्जइ निरु विवेईहिं ।।२१४॥ मोहविमूढा पुरिसा रजसुहेहिपि पेलविज्जति । दीसंतमणहरेहिं धणियं परमत्यविरसेहिं ॥२१५]] 'इचाइ चिंतयंतो ताव ठिओं जाव उग्गओ म्रो । आवस्सयाइ काउं अत्याणसहाए उपविहो ॥२१॥ आहूया सचिवाई कहियं तैसि जहा जलंतस्स । गेहस्स मञ्झयारे सुत्तम्मि य वल्लहे दुलहे ।।२१३१ निदक्खए विबुद्धो जइ सो नीहरइ तस्स मझाओ । तो किं धारेयव्यो सुपणेहि बलावि बाहाहि ॥ कायचं कि अब्बो ! साहह निसुयं विभाविउ चित्ते । तेहि भणियं नरेसर ! वालोवि वियाणए एयं ॥ नीहरियन्वो सुयणेहिं वल्लहो निरु पमत्तसुत्तोवि । किं पुण सयंपबुद्धो तह य सयं नीहरंतो वा ॥२२०॥ पज्जलियगिहाहितो, इहरा ते वल्लहावि य न हुँति । तो भणियं भूवइणा जइ एवं तो निसामेह ॥२२१॥ भवगिहमञ्झम्मि पमायनलणजलियम्मि मोहनिदाए । म सुत्तं जो इंह उट्टवेइ न निवारियच्चो सो॥२२२।। इय जाप किपि भणिहंति ताव पडिहारसइओ पत्तो । उजाणपालपुरिसो विनवइ निव नामिवि एवं। अथ विश्वसेनराजो धमें समुघतो गमयति कालम् । ततः केनापि निशीथे पठिता गाथेयं तत्र ॥२०९॥ मुच्यन्ते रज्जुबद्धाः शृङ्खलबद्धाश्च निगडबद्धाश्च । स्नेहनिगडैद्धा भवकोटिगताः क्लिश्यन्ति ।।२१०। अवधार्य गाथार्थमेय भावयति निजमनस्येवम् । मा जीव ! कुत्रापि त्वं प्रतिबन्धं कुरुष्वेति ज्ञात्वा ॥२१॥ रे जीव ! लालसमना राज्यादिषु मा भवेरीपदपि । जाननेतेपामवसानं दारुणविपाकम् ॥२१२॥ आदिमध्यावसानं यादृशं तादृशमपि जीव ! त्वम् । परिभावप सूक्ष्मया युद्धया धर्म-राज्ययोः ॥२१३१॥ एकमेकान्तमुखं द्वितीयमेकान्तदुःखतरमेव । गुरुरपि किल विशेषो ज्ञायते निश्चितं विवेकिभिः ॥२१॥ मोहविमूढाः पुरुषा राज्यसुखैरपि यच्यन्ते । दृश्यमानमनोहरैगो परमार्थविरसै. ॥२१५॥ इत्यादि चिन्तयस्तावत् स्थितो यादुद्गतः सूरः । आवश्यकादि कृत्याऽऽस्थानसमायामुपविष्ट ॥२१६॥ 'पाहताः सचिवादयः कवितं तेषां यथा चलतः । गेहस्य मध्ये मुप्ते च वल्लभे दुर्लभे ॥२१७॥ निद्रास विबुद्धो यदि स निस्साति तस्य मध्यात पातिव्यः स्वजयलादपि माहुभिः॥२१४॥ फर्तव्यं कि हन्त ! कथयत निभृतं विमान्य चिंते । मणित नरेश्वर ! मालोऽपि विज्ञानात्येतत् ॥२१९॥ नि सारयितव्यः स्वजनैवल्लभो निथिनं प्रमत्तमुप्तोऽपि । किं पुनः स्वयं प्रयुद्धम्तया च स्वयं निस्सरन् । भावनिगृहात, इतरथा ते वल्लमा अपि च न भवन्ति । ततो मणितं भूपतिना ययं ततो निशमयत । ।

घिमणकदा
मिरिनेमिनंदमूरी मुभाए उदयसेहरूजाणे । पउनाणी संफ्नो सुपगमुणिसंगमो मुगभो ॥२२४॥
तो तुटेणं रमा नियंगरगं समगमाभरणं । नस्स दिने सहसा मगुहियो मूरिनमणय ॥२२५॥
सरिचरणारविदं योउं देरणं प सुणिरण । रजम्मि नयागंदं कुपर आई गिहपतो ॥२२॥
उपगापुरस्परमिह गया गरिपायपासम्मि । गिणा दिक्खं तिसादुर्ग न न जाइ मोरसेवि ॥
भन्नाज विसरिऊणं भाम्मि भागम्मि निगम पप । फाइवयभवाण मो सिझिस्मनी धुयाम्मा ।
नो ना इमिया निवपुंगयेण वीयं गुगवयं परियं । गाविसमसंकदम्मिरि भासलिय जावीपि ।।
ना अनेरिवि भरेहि भाविपद देनिया । पालपदको नियमी नियमा फटिएजिएदि ।।२३०॥
॥ इति भोगपरिभोगने वियमेनकुमारकथान के पलानियारकथाममन्धित समातम् ॥
-
।
हात या रसिकमपि मणि न्यन्नि नावादारमूचित R.R ! उद्यानपालपुरुषो विज्ञपयनि नृपं नववा ॥२२॥
निर्मिनन्द्रा सुभद्र उदयशेवरोधाने । चतुनि समाप्त पात्रमुनिसंगनः सुगतः ॥२२४॥
मतन्तुष्टेन राजा निजामा समप्रमाभरणम् । नामै विनीर्ण महमा समस्थित मूरिनमनार्थम् ॥२२५॥
सूरिचरणारविन्दं वन्दित्या देशनां च शुचा । राज्ये नगदानन्द कुमार स्थापयनि गृहमाप्तः ॥२२६।।
उन्सगा पुरस्मरमिह राजा रिपादपावें । गृहाति दीक्षा शिक्षाद्विकं च तथा यानि माझेऽपि ॥२२७॥
मायें विलय भवे मामे जिनमत प्राप्य । कतिपयभवानां मध्ये मत्स्यत इह धुतकर्मे ॥२२८॥
ततो यथाऽनेन नूपपरवेन द्वितीयं गुणमने धूनम् । अतिविषमसंकटेऽप्यस्खलित यारन्जीवमपि ॥२२९॥
तथान्यरवि भव्यभाविमटनिरपेक्षम् । पालयिकयो नियमो नियमाकास्थितनीवित ॥२३०॥

No text on this page.

सह पीयगुणवपधारिणा मो विदल सगोरस पनि । भोअगभो महुमस राइभत्तं च सव्वेहि ॥१॥
ने रण राईभर चपति दत्तोच मुणिवि मुणिवयणं । ते इह भवंतरेसुवि हवंति सुहिणो सपाकालं ॥२॥
तपादि-
सुपपासमो सगोवो बहुवणसंडो सुवच्छप्तच्छाओ। अस्थि सुरट्टा देसो घोसोव सुतित्यकयसोहो ॥३॥
तत्यत्यि धणसमिदं गिरिनपरं नाम पट्टणं तम्मि । राया रिउबलमहणो महणो नामेण सुपसिद्धो॥४॥
तद य महेसरदचो मिट्टी निरसिंह पउरघणकलिभो। ललिया तस्सस्थि पिया दत्तो नामेण ताण सुओ।।
दुललियगोहिखित्तो पियरेहि वियरए पइपुरपि । विलसइ पेसाण गिहे विविहविलासेहिं दुल्ललिओ।।६।।
पियइ गुरं तह सरय सुरयरसचो गमेइ दियहाई । अह अनया गओ सो उजाणीए सपरिवारो ॥७॥
महमंडगमोयगमंडियाण इहरियगुंदवडयाणं । गुरुगडीओ भरि वडयकरंयाण य तहेव ॥ ८॥
पीणापेणुपवीणं सुपाजलं समगमेव आणेइ । तो गरुपगहिरसरसीतडम्मि दाउणमावासं ॥९॥
जा गंतु फलिहरे पारदं पिच्छणं तहिं ताय । तन्नासाए परितो फत्तोवि हु दुरहिमलगंधो ॥१०॥
दचाबहाणचिचो भाव य पुच्छेइ परियणं एसो । फत्तो समेइ गंधो समुनरो दुद्धरो धणियं ॥११॥
तो परियणमझामओ एगो गंधाणु सारमो तस्थ । जा गच्छद यणमझे ता पिच्छइ मुणिवरं एव॥१२॥
निप्पडिफम्मसरीरं निविद्वदिहि दिणिदविम्मि । कयउद्धयाहुजुयलेण देसयंतच सिवमग्गं ॥१३॥
घणरोमनूवउल्लसिपममलबहुसेपसलिलधाराहि । पावमलंब झरंत तवग्गितवियाउ देहाउ ॥१४॥
वथा द्वितीयगुणवत्रधारिणा तु द्विदल सगोरसं वय॑म् । गोजनतो मधुमासं रात्रिभक्तं च सर्वेः ॥१॥
वे पुना रानिमकृतं त्यजन्ति दत्ताज्ञात्वा मुनिवचनम् । त इह भवान्तरेप्वपि गवन्ति सुखिनः सदाफालम्॥
सुमनायत: (सुपयाशकः) सगोपो पहुवनपण्डः मुवृत (सुवत्स ) सच्छायः ।
अस्ति मुराष्ट्र देशी घोप इव मुतीर्थकृतशोभः ॥ ३ ॥
सत्रास्ति धनसमृद्धं गिरिनगरं नाम पत्तनं तस्मिन् । राजा रिपुरलमयनो मपनो नाम्ना सुप्रसिद्धः ॥ ४ ॥
तथा च महेश्वरदत्तः श्रेष्ठी न्यवसत्प्रचुरपनकलितः । ललिता तस्यास्ति प्रिया दतो नाम्ना नयोः मुतः ॥५॥
दुर्ललितगोटीतिः पितृभ्यां विचरति मतिपुरमपि । विलसति धेश्यानां गृहे विविधविलासर्दूललितः ॥६॥
पिबति मुरां तथा सरकं मुरतमसक्तो गमयति दिवसानि । अथान्यदा गतः स पौधान्यां सपरिवारः।।
मधुमण्डकमोदकमण्डितानामिदरिकगुन्द्रषटकानाम् । गुरुशकटानि भृत्वा पटककरम्ययोश्च तथैव ॥८॥
वीणावेणुप्रवीणं सुगायनवृन्द सममेवानयति । ततो गुरुगभीरसरसीतटे दत्त्वाऽऽवासम् ॥९॥
यावद् गत्वा कदलीगुदे मारब्धं प्रेक्षणं क्षत्र तावत् । तन्नासायां प्रविष्टः कुतोऽपि हि दुरभिमलगन्धः ॥१०॥
दत्तावधानचित्तो यायच्च पृच्छति परिननमेषः । कुतः समेति गन्धः समुधुरो दुधी गादम् ! ॥ ११ ॥
ततः परिजनमध्यादेको गन्यानमारतास्तत्र । यावद् गच्छति बनमध्ये तावत्पश्यति मुनिवरमेकम् ॥१२॥
निष्प्रतिकर्मशरीरं निविष्ष्टि दिनेन्द्रविम्वे । कृतोपाहुयुगलेन देशयन्तमिव शिवमार्गम् ॥ १३ ॥

सुपासनाद-चरिअम्मि- उकडगंध उत्तत्तकणपन्न अणेगसमस्यं । तं दद्लु विम्हइओ सो गंतु कहइ दत्तस्स ॥ १९॥ सर्व तं वुत्तं तो सो तोसेण जाइ मुणिपासे । पासइ पसंतस्वं तं साहुं बंद समितो ॥१६॥ तेगवि माण मुत्तुं दाउणं धम्मलाममिप मणिभो। किं दत्त! दलहत्यो धम्मस्स भमेसि भयो: पता, "सत्यं मनोरमाः कामाः सत्यं रम्मा विमृतयः । किन्तु मतानापागमहलो हि मीवितम् ॥ नीरताकुठारस्य मोगाम्मोदनमस्वतः । शृङ्गारवनदायस्य फो हि कालस्य विस्मृतः ॥ पागादहिरननिदिनरंगरंगतविरंगस्म । अणुरइ नवरि ससिणो जीयं तरलतणगुणेग ॥१८॥ उकोमासहिकासिरवियणविसइयाइरोगेहिं । आइइटिजइ जीयं फयंतपासेटिव सपाधि ॥१९॥ घडियामुहुचारदमासमासाइसाहिखडेहिं । परिसहइ जुम्नामुष्य देविणो जीवियत्यो ॥२०॥ इय परिमम्मिनीए विलससि मिच्छाइ पियसि मपहुं । नंदन ! तुम तं तर सुकुलुप्पनरम नरो का भुंगति स्पीए गिलसि यं रमेसि पेसाणं । धम्मरस पुणो वर्गपि नेप पुसि कपाति:२२ को मानगंग को दोसो ममगाणयाईए । कासु पसिरण गेणं चमि, मो माइए माइ ॥२१' शागोपामिनिपामार सने अणायारा । मकालयं मयिंति ला एकागि ॥२१॥ मग कामाई ग नजति । तं हीरइ विनाणं मजेग, धिन्यु मजग ॥२५॥ एपनि गुगेर दो पुगो पुरै कमि । निासिरा, नभो निदो मभी य फालेग TAITIANE पगडभिगमरमनिकभाराभिः । पापमलमिव सरन्नं तपोनिमार देहात ॥१५॥ दालाना वामनगमम् । तं दृष्ट्वा विम्मयितः स गन्या कापनि वाय. ११॥ मीन मग यानि मनिपा । पश्यनि प्रशान्तर २ मा नन्दने राभित्रः ॥१५॥ Birgभा दावा धर्मजामपिति मणिनः ।. द ! निलो धर्म प्रगति मयादित ॥" टिराहम् । अनुसरन के शशिनं जीवित मालवगुणेन ॥१८॥ मदन विनागिंगे । मायने नीति नानाlena !! Ankunt परिवनि नीदेहिनो निकाय ॥१॥ पिंटया मि मम । यात मला न १५ - दे दंग वाया । मग पुनम TREAS00९॥ काम 13 मामि, , 1 401001 बनाना ERRITTER: Kinar मा मनfor: Ruby wrira-Tी र दाम ! - .

४०
दत्ता यकणिढे तं पड जपेई ममणसरविदुरा । तं चिय सरणं देवर ! भुनम भोए मए सदि ॥२७॥
नेणं परिभणियं आ अम्मोगलयं इस पावं । गुरुवंयुणी य मना जणीतुल्ला नणे मणिया ॥२८॥
मा मुमिणेवि तुमं पावं चिनेमु परिमं अव्यो ! । इहपरलोयविन्दं निदंघसचिटियमणि ॥२९॥
सो सा पाऊण गंगलि गलियगुणलवां गेहे । फम्माई पुणइ नीसें फयं प प पमए एमो॥३०॥
र काले पते कयाइ फयकइयवा गिइस्मंतो। चिष्टइ मंचयाटिया नय मति कृणा गैहम्स ॥३१॥
पाहिराउ दियरो समागमोतं न पिन्छए तत्तो। पुन्छह गिरिणि काह तुहन दीसए इत्य निहाणी॥
जो मा साइज सा अपडसरीरा सिग्म वियणाए । चिटइ गिहरग मज्ने गुगा गिनाए दुग्णा।।
तो मभंतो एसो फरेइ सई दुवारदेसम्मि । उम्पाडेगु फवारे कुमले तुहलेण पुरजामि ॥ ३४॥
उग्याटिऊण दारं ममाविद्वस्म सस्म सा पुणवि । देह दुवारं गा अपग्गनं नह पपछे ।। ३५॥
पालीठदयपईवं पपटइ पुष्पाणियं घ गुरमंसं । दोएइ तम्म पुरमा मणेर ममं च पानं ॥३६॥
एपाणं एगपरं उब जगु नत्थि अन्नहा मोसो । ती संकम्मि परिमी एवं दियगे बिग ॥२७॥
पमा जगणीतला जेणे जिहण यंधुणो भग्ना। मगरसवि भरमण न ग्यमं एवं मिगिहाण ॥३॥
जभो,
विलसायणयमभरब दुग्गंधिमन्याविलं पसालिदं । जीवयामंफिलिटं निमापगविष में ॥२९॥
जो असइ मंसपेमि करगहियं तोदिऊण दंतेहिं । सो गुणउच्च अधिपो दुरगाणं, न गयो।
अनुरका च कनिष्ठे त प्रति जल्पति मदनशरविधुरा । यमेव मारणं देर ! भरप मोगा .
तवन प्रनिमणितमा अमप्य सदिदं पापम् । गुरपन्धोय भार्या जगनीनुल्या अने पEिL
उस्माद् मा स्वप्नपत्वं पापं निन्तयान्ति ! । इहपरलोकविर निरमिनियन ॥१०॥
हात धुरषा सा करपा तृप्णी गलितगुणलया गेदे । कर्माणि करोति तयार पर मन्थन एप...॥
इति काले प्रावि कदारिम्नया गृहस्यान्त । विधति मयपरिता न प बिन्दा पनि ३१॥
तो पदियो देवरः रामागतमा न पश्याने तत. I पुति गृहिणी समोश !
तः सा कायति याटुशरीरा शिरसो नया । तिराति मृदस्य मध्ये गय ।
हत संभाग एप करोनि कामदारशे । उमारय परारी हार सब देन ||॥
उमाद्वार मध्यभायो तस्मिन् गा पुनरमा दयातिद्वार गार गुमागता नसा ॥१५॥
स्था स्थगिती प्रकटपनि पर्यामा व परगांमम् । यति ताय मोमri PR
एतयोरेक्तरमुपगुरूव माश्यन्यथा मोक्षः । ततः संपति एवं देवरो नियति ॥
एरा बरनाल्या पन एप बसाभार्या मोसम्मारि मत म स्मारविनिमय
विलासकममा दुर्गन्धिमा साहिएम् । सीकर निशाराम गएर ॥२५॥

•. सुपासनाह-चरिश्रम्मि- मज्ज पुण कसिणगलं कणकट्ठसमुन्भवं नदोसिल । ता अवियप्पं पिग्नइ विउसेहिवि आरनालंच ॥४१॥ इयचिंतिऊणभणियं पायसु मन्नं मयच्छिलहुमेव । गच्छामि जेण लेओ भणिस्सइ किंपि अलिपि । जगणीएवि हु सदि रहम्मि जपतयस्स अवधाओ। जायइ, किं पुण मयभिभलाए तुमए समं नेय ।। तो तीए उठेउं करे करेऊण करवियं समयं । तह पाइओ जहिच्छ मज्जं जह घुमिङ लगो।। ४४॥ नप चेयइ किपि तमो रमिओ सो तीए पोढमहिलाए । असियं संपितमो जाओऽणत्याण पन्यारी। ता दत्त ! दत्तदोस मज्जं वज्जा अवज्जसयमूलं | यस्सवि दिटुंत सुणसु तुम अवहिमओ होउं ।। इह कुसुमपुरे नपरे धणसेष्टिसुओ मुदंसणो आसि। सव्यकलापत्तहो अवसणी जूपवितपम्मि ॥४॥ नीहारियामओ कणयस्स दोनि कोडीओ पिउगिहा तेण । लच्छीपडिहत्याई कयाई जूयारियगिहाई ॥ तो पिउणा कालेण कालक्खरिओ तहावि तजगणी । सिद्विदिहि पवंचिवि अप्पड़ से किंचि आरगी। अह फहियं तं केणवि धणस्स तो तेण. सागिहे भिन्ने । निन्मच्छिऊण ठविया निन्याई किपि दाउंच। तो अन्नदिणे तणरण तेण बहु हारियं हयालेण । गाई गहिओ ज्यारिएहि खित्तो य सहाए ॥५१॥ फहियं तजणणीए केणवि एवं तो य रुपमाणी । पत्ता ताण सगास गासंपि अकाउमइवेगा ॥२॥ पुट्टो य तीए सहिओ कित्तियदव्येण छुटर एसोतेणवि भणियं सिद्विणि ! मुचइ लक्रोण कणयरस ।। तो तीए संलत्तं तं पर ट्रेण संपया पत्ता । सिटिगिहेवि न विज्जइ मोयणमितंपि तस्सेव ।।२४॥ योऽनाति मांसपेशी करगृहीतां प्रोटायत्वा दन्तः । स शुनक इवास्पृश्यः कुलोद्गतानां, न पुनः पुरुषः ।। मचं पुनः कृष्णनलं कणकाष्ठसमुद्भवं न दोपवत । तस्मादविका पीयते विद्वद्भिरप्याग्नालामिव ॥४१॥ इति चिन्तयित्वा मणितं पायय मचं मृगासि! लध्येय । गच्छामि येन लोको मणिष्यति किमप्यलीमा जनन्यावि हि साध रहसि जल्पनोऽपयादः । जायते,कि पुनर्मदलिहुलया त्वया समं नैव ! ॥४३॥ उनस्तयोयाय करे कृत्या करविका समम् । तथा पायितो यथेच्छ मयं यथा घूर्णयितुं लग्नः ॥ ४ ॥ नन चेतति किमपि ततो रमितः स तया प्रौढमहिलया । अशितं माममपि ततो जातोऽनर्यानां प्रातरः ॥ सम्माद् दत्त ! दत्तोपं मयं वर्जयावधशतमूलम् । एतस्यापि दृष्टान्तं शृणु त्यमवहितो भूया ॥ ४॥ इस मुमपुरे नगरे धनप्रेष्ठिमुतः मुर्शन आसीत् । सर्वकलामुन्दरोऽतिव्यसनी पूतविषये ॥१७॥ निमशिले कनकम्य द्वे कोटी पितृगृहातेन । लक्ष्मीपूर्णानि कृतानि घुनकारिगृहाणि ॥ १८ ॥ ततः मित्रा काटेनोपालसम्मावि तनननी । प्रेष्टिष्टिं प्रयच्यापयति तस्मै किधिहामरणम् ॥ १९॥ भय कर्षित होनापि धनम्य ततस्तेन सा ह मिने। निमस्य स्थापिता निर्वाह कमपि दावा प॥५०६ ततोत्र्यदिने ननयेन तेन पारित हताशेन । गाई गृहीतो पतकारिभिः प्रिय गायाम् ॥ ११ ॥ पति नजन्याः के नाप्येतततय दती । प्राप्ता पा सका नाममहत्यामनवेगात् ॥ १२॥ र तपा पुमतः यिदर मा एपः । तेनारि मणि हिनि ! मुथ्यो सोग कराय ४८t तो में उनके परिजण यह एपंत्ति नीए मंलगे । सहिएणं सा गहिया मुरको नीहारि पुत्तो ॥१५॥ गईनेणे भाररिगिजण जणणार सादिया तेण । गरिया, सहिएण तमो लज्जाए समप्पिया अमा।। सपो गुदंरागों पुण सारियं पिल्टिप्रण खिरलेइ । जूयं, जगणी पुण कुणइ सहिपोइम्मि कम्माई ।। तो एगो पुर्णको फरिमो सेटिस केवि सविरो। तो सेही निपचिरो परिभाषा मावणं एवं ॥ नद मंपितु माझए जुरणं देरर नंदगो जागो । नामकरणाइप पिउणो लच्छिं च अबइरइ१९॥ सपण परिवारमाणो रेइ भोपणपिलेरणप्पमु । जंजपि सुइसरूपं परिगिदइ नंदणो तरस ।। ६० ।। सारणममागपविष्फुरंतनम्मापरयसो तपशु । अमिंदर गपसर्फ पिउणो विवाइयं सर्व ॥ ६१-11 य कारणेहि रिपो दुहारहो सका वा पुत्तो। सम्मिवि पडिपंधो फीरइ तं पुण महच्छरियं ।। पहचा फो नाम दुरावस्म सणपमा जम्मसरणम्मि । हरिसिग्ना जइ नवि होज्ज मोहमाइप्पसंपत्ती ।। तो नियमो पा मगर पुर्त पा, तम्मए पुणो दिपयं । तीइ फए भज्जाए कह सा फिल सृष्टिही घरई ? ॥ हुँ नापं सीइ सोपराण साईपि फसावि मुहेण । सिरिनपरे, ते जेणं दव्यं दाऊण छोदिति ॥६५॥ तो जिणं से पूरिसो संपेसिमो पपत्रेण । पत्तो थेवदिणेहि ताणं सो अप्पए लेहं ॥६६ ॥ हाच लिखितम्:- जहिमलिक मुणिणा मागिदिल सुपण एररुपए । नीसेसपि हु गसियं जूयाइदुश्पसणतिसिएण ॥ तस्वया संलपितं तं मति रेण संपन् माप्ता । प्रेष्ठिोऽपि न विद्यते मोमनमानमपि तस्यैव ॥५४॥ वतो मागणे पृत्वा गुपतेतमिति सया सलस्नेि । पुरस्कृतेन सा गृहीता मुक्तो नि सार्य पुत्रः ॥ ५५ ॥ गडाकप्य अनन्याः शाटिका वेन । गृहीता, पुरस्कृतेन ततो लग्जया समर्पिताया ॥१६॥ सतः सुदर्शनः पुनः शाटिकां मुस्त्या रमने । पूतं, मननी पुनः करोति पुरस्कृतगेहे कर्माणि ॥१७॥ सन एप वृत्तान्तः कपिन येटिनः केनापि सविपरः । ततः मेष्ठी निजविसे परिमाययति भावनामेवम् ।। यथा भयममपि हि मातुर्योयनं हरति नन्दनो जातः । नामकरणादिकेषु पितुर्लक्ष्मी पापहरति ॥ ५९ ।। उदनु परिवर्धमानी हरति भोजनविलेपनप्रमुखम् । यद् यदपि सुखस्वरूपं परिगृह्णाति नन्दनस्तस्य ॥१०॥ सारुण्यसमागमविस्फुरन्मन्मथपरक्शास्तदनु । आस्छिनति गत पितभिवादिकं सर्वम् ॥ ११ ॥ इति कारणः पितुः गादः सर्वया मपति पुत्रः । पस्मिन्नपि सिरन्यः क्रियते तापमहाश्वरीम् ॥२॥ अपना को नाम दु.खावइस्य तनयस्य जन्मपणे । एप्येन यदि नैव मो मोहमाहात्स्यसंपारी सा ततो नियमो मम संपति पुत्रं प्रति,नाम्यति पुनर्ददयम् । तस्याः कृते मार्यायाः कथं सा किलहुष्टिप्यते घराको। हुं ज्ञातं तस्याः सहोदरान्कथयामि कस्यापि भुसेन । श्रीनगरे, ते पेन द्रन्यं दत्वा छोटयन्ति ।।५।। तो लिविया लेसं पुरुषः संप्रेषितः प्रयत्नेन । प्रामः स्तोकदिनैतिभ्यः सोर्षयति लेसम् ॥१९॥ जलधिसलिलमिद मुनिना मद्गृहद्रव्यं सुनेकपदे । निःशेषमपि हि मसित पूजादिदुर्व्यसनतृषितेन ॥१७॥ १॥

४६० सुपासनाह-चरिअम्मि- तुम्ह भइणीवि उल्ले धरिया जुयारिएहि तम्मुक्का । इगलक्खस्स कएणं जं जाणह तं करिनाम ॥ इय वाइऊण बाहुल्ललोयणा यंधुणो परोप्परओ । जति पणयसारं अहह अहो दारुणं दुक्ख ॥६९।। संजायं भइणीए ता किं एएण दव्यजाएण । गपकनचंचलेणं, उवजुज्जउ भइणिकनम्मि ॥ ७० ॥ को तुल्लो भइणीए हविज्ज सयणाण मझयारम्मि । जीए आसीत्रयणा दुरियाचा विलिज्जति ॥ सब्वेवि उच्छया निच्छएण भइणीपुरस्सरा हुंति । ता पन्नाण गिहीणं भयणीओ हुंति सीलड्ढा ॥ इच्चाइवासणावासिएहिं सव्वंपि विक्कियं भई । किच्छेण तो लक्खो संपत्तो, तं गहेऊण ॥७३ ।। जा पत्ता तम्मि पुरे सरस्स पालीए बंधुणो तत्य । भरियंभकुंभनिन्भरभारोणयकंधरा भइणी ॥७४|| दिहा सा तेहिं तओ पच्चभिनाया झडत्ति गंतूण । उत्तारिजण कुंमो निसुभिओ भूमिमागम्मि ॥७॥ भूनिहियमत्यएहि पणया सा लज्जिया य ते ददलु.। नयणंसुसित्तनित्ताए जंपियं तीइ तो एवं !!७६॥ कुसलं मह बंधूणं, अतक्कियं तुम्हदंसणं जायं । केण व पोयणेणं इहागया, इय निसामे ॥७॥ मन्नुभरभरियवयणेहिं तेहिं भणियं हयम्ह कुसलत्तं । जीवंताणवि जेसि भइणी घडचेडिया जाया ॥७८॥ हा हा भइणि ! सुनपणे ! सहस्सलोयाण सामिणी हुंता । इण्हिं दासिब्ब जलं वहसि रे सि परेमिच॥ हीही अणजकजुज्जयस्त तुह दिव्य ! कित्तियं भणिमो । जीइ सिरं सुकुमारं भारं कुमुमाण न सहती इन्हि जलभरियघडे वहेइ तंपि हु सुनिट्ठरं जायं । तुह दिन्च! मणसरिच्छं सच्छंदपयारदुल्ललियं ॥१॥ इचाइ विलवमाणेहि तेहिमारोविया सुहासणए । नीया सहियस्स गिहे तेणवि गहिउँ कणयलरखं ॥ युप्मद्भगिन्यपि ऋणे धृता द्यूतकारिभिस्तन्मुक्ता । एकलक्षस्य कृते यज्जानीत तत् कुल ॥ १८ ॥ इति वाचयित्वा बाप्पवल्लोचना बन्धवः परस्परतः । जल्पन्ति प्रणयसारमहह अहो दारुणं दुःखम् ॥६९।। संजातं भगिन्यास्तस्मात् किमतेन द्रव्यजातेन । गजुर्णचञ्चलेन, उपयुज्यतां भगिनीकार्ये ||७०॥ फस्तुल्यो भगिन्या भवेत् स्वजनानां मध्ये । यस्या आशीर्वचनाद् दुरितप्रवन्या विलीयन्ते ॥७१।। सर्वेऽप्युत्सवा निश्चयेन भगिनीपुरस्सग भवन्ति । तस्माद् धन्यानां गृहिणां भगिन्यो भवन्ति शीलादपाः।। इत्यादिवासनावासिनः सर्वमपि विक्रीतं भाण्डम् । कृच्छ्रेण ततो लक्षः संप्राप्तः, तं गृहीत्वा ॥७३॥ यावत्प्राप्तास्तस्मिन् पूरे सरसः पाल्यां बन्धवस्तत्र । भृताम्मःकुम्मनिर्भरमारावनतकन्धरा भगिनी ॥४॥ दृष्टा सा तस्ततः प्रत्यभिज्ञाता झटिति गत्वा । उचार्य कुम्भो निशुम्मितो मूमिमागे ॥ ७ ॥ मनिहितमस्तकैः प्रणता सा लजिता च तान् दृष्ट्वा । नयनाश्रुसिक्तनेत्रया जल्पितं तया तत एवम्।।७।६।। कुराले मम बन्धूनां, अतर्किनं युम्मदर्शनं जातम् । फेन वा प्रयोजनेनेहागताः, इति निशम्य ॥३७ हलमस्मत्कुमुलालम् । नीवतामपि येषां भगिनी घटचेटिका जाता ॥ ८ ॥ हाहा मगिनि ! मुनयने ! सहसलोकाना स्वामिन्यमवः । इदानी दासीव जलं वहसि रे एषां परेपा घ । ही ही बनायकायोचतम्यं तब देव ! कियगणामः । यस्याः शिरः मुकुमार मार कुमुमानां नासहत ॥८.! इदानी अलभृतययन् वदति तदपि हि मुनिनुरं जातम् । तव देव ! मनःसदृशं स्वच्छन्दप्रपरदुर्ललितम् ।।

दत्तकहा। मुक्का तो मिहिगिहे नीया सा तेहिं पणमिमो सेट्टी । तस्सवि य किपिधा संपत्ता ते नियहाणे ॥८॥ इत्तो य सुदरांणविं जयपसारण पापियं तस्य । करचरणनासयं मरणपि हु ज्यवसणामो ॥८॥ ता दत्त । दैत्तदुरसं जूयं जुयंत्र चयमु दुरखकरं । कुलसीलगुणेहि समं हारिजइ जन्य बहुदविणा।।५।। संपइ राईभोयणदोसपवापि सुणमु जत्तेण । इहलोयपारलोइयाण मूलं च निसिसनं ॥८६॥ रयणीए रयणिचरा चरति बोटंति मनमाईयं । विहालियमन्नं भुना हुँति तनहा ॥८७॥ ता दिगपरकरपूयं गुपवित्तं अतिहिकप्पियविभागं । कुंयुपित्रीलिपरहियं मयारि दिवमम्मि मुत्तनं ।। तह मुगुमेपरजीवा हवंति संपाइमावि अन्नम्मि । तो निसि भुंनंनाणं ताणं सु विगहणा हवा ॥८॥ तीएवि गरयावं तेण य संजायए भवभयणं । तम्मि य मतदुरग्वं तम्हा जीवा नियनियंत्र ।।९.०॥ रवरखेपच्या ताणं पुण रक्खा हपइ दिद्विविमयम्मि । दिद्विवियो य दिवमे रयणीए न संभवद वह। दिणयरकरावदायं भलं पेहित्तु चकणा सम्मं । जइ रहियं जीवहिं तो सुनह इसका पन्जं ॥१२॥ जे पुण अन्नाणधा अवियाणियपुमावसभावा । राईभोयणगिद्धा मुद्धा ते नंति कुगई ॥ ९३ ।। अविसुद्ध अपवित्नं पेउच्छिष्टुं सयावि सायनं । विसमिव मुविणासका निमिभा यग्ननि पुरा ॥ कालस्मद्ध हरई दिवायरो सव्यरीवितरसद । जो उ न मंजइ रामओ सो उवासी तपदेण ॥ ९५॥ अन्नं च इत्यादि विलपशिस्तरारोपिता सुखासने । नीता पुरस्कृतम्य गृहे सेनापि गृहीत्वा कनकलक्षम् ॥२॥ मुक्ता सतः श्रेटिगृहे नीता सातैः प्रणतः श्रेठी । तस्यापि व किमपि दत्त्वा संघमास्ने निजाने en इतथ्य सुदर्शनेनापि प्तप्रसादेन प्राप्ठं सत्र । करचरणनासाच्छे मरणमविहिपूतन्यसनात् ॥८॥ तस्माद् दस ! दतः घृतं यूकामिव त्यज दुःसकरम् । कुलशीलगुणैः समं नाश्यते या मानविणम् ॥ संप्रति रात्रिभोजनदोषप्रवाहमपिशृणु यत्नेन । ऐलोकिकपारलौकिकत्रयोर्मूल रहलु निशाभुतम् ॥८॥ रजन्यो रणनिचराधरन्युपिन्त्यमादिकम् । तदुष्मितं मुभाना मास्ति तत्तुल्याः ॥८॥ तस्मा दिनकरकरपून गुपवित्रमतिथिकांपतविभागम् । फुन्भुपिपीलिकातिं सदावि दिघमे भोक्तप्यम्।।८८॥ तथा सूक्ष्मतरजीय भवन्ति संपातिमानोऽप्यले । तमो निधि भुनानानां तेषां ग्लु सिपना पनि ॥४९॥ तयापि गुरुपा सेन न संमायते भवनमणम् । तस्मिथ महादु.सं तम्माजीरा निवनावितमिव ॥२॥ रसितम्यास्तेपा पुना रक्षा भवति हरिविषये । दृष्टिश्यिय दिवसे रचन्यो न संमति सम्मान ९ दिनकरकरावदात भ प्रेक्ष्य पशुपा सम्यक् । यदि राहत विततो मुनाउनका धर्मम् ॥२२॥ ये पुनरज्ञानान्धा अविज्ञातपुण्यासझायाः । रात्रिभोजनामा मुग्धास्ते शान्ति कुम्भवितु ॥ अविशुद्धमपवित्रं प्रेगोमिटष्ट मारि सारयम् । विभिन गुपिनासकर निशाभवं. जयन्ति दु. १२.४॥ कालस्या हरति दिवाकरः मावि तम्याम् । पम्नु न मुझे रात्री स रकामी सदन ॥९॥ •१.kan - ४९२ सुपासनाह-चरिअम्मि- जो जीवइ परिससय जीवो निसिमोयणं विवज्जतो । सो लहइ नूण पन्नासवरिसविहिओपवांसफल ।। तेण य सग्गम्मि सुरंगणाहिं संह सुक्खमणुहवेऊण । उप्पज्जइ मणुयभवे तम्मिवि पावेइ निगदिक्ख ॥ तचो मोक्खं कम्मरखएण पालेइ जो वयं एयं । जो पुण गहिउँ भुंनइ सो दुखं लहइ मुलसोच ॥ तयादि- अत्यि अवंतीविसए उज्जेणी जोइणीपढमपीढं । तत्यत्थि सिद्धराओजस्स समाई निसिदिणा॥१९॥ दिवसे कील पमयाजणेण राओ उ जोइणिगणेण । न मुणइ गर्यपि कालं विलासकोलाहिं दुल्लनियो। रयणिचरियाए कइया गओ हि भीसणे मसाणम्मि । पभणइ गरुयसरेणं निम्भयचित्तो इमंत्रपणे ।। भो भो भूयपिसाया रक्खा जक्खा व जोइणीनिवहा । निसुणेह मज्झ वयणं एगग्गमणा खणं तार।।१०२ सोहं सिद्धनरिंदो समागमओ कोउगेण सुणिऊण । तुम्ह पसिद्धिं रिद्धि ता पयहह अप्पणो रूपे ।।१०३॥ मुणिऊण इमं वयणं किलिकिलियं तेहिं भइरवसरेण । पयदद्दुरेहिं पहया पुदईवि खणेण यदरिया ॥ तह फिकरंति पेपा भूयाणियि हुंकरति घूपश्च । अट्टहासफुटुंतदिसिप्पहा उद्विया रपसा ॥१०॥ ताण मन्झाउ मणियं असियासभिहाणनाखराएण । अहह अहो को एसो सीई सुचं पोहेइ १ ॥ को निपनी पंडया सप्पतुंडीए कंडहरणहा १ । को जयपुरीसमाणे समसाणे एवमुल्लाइ १ ॥१०॥ मो मणिपं भूयाणा मा गचं यह एरिसं तुम्मे । जइ अस्थि कावि सत्ती ता पपडा मह पुरो भग। तो मसिपरसो नरसो उपरोणं दुनोपणपमाणं । काउण नियसरीरं सिवि नरमुंडमालं च ॥१९॥ अन्यथा । यो भीपति वर्षशत भावो निद्यामोजनं विजयन् । स लमते नूनं पञ्चाशद्वविदितोपयासफलम् ॥९॥ तेन प व पुराननामिः सह सोम्यमनुभ्य । उत्पद्यते मनुजमय सस्मिन्नानिमामोति निना॥ हती मोकशयेन पालयति यो मतमेतत् । यः पुनहाया मुझे स दुःसं लभते पुलगाव ॥९८५ भयवन्नाविषय उन्नपिनी योगिनीप्रथम टम् । तत्राप्ति सिद्धराजो यम्य समानि निशादिनानि । दिर कीरति प्रमदाननेन रात्री तु योगिनीगणेन । न नानावि गतमा कालं विनाराकाडामिति । रनिया का नया वीपणे श्मशाने । ममणनि गुरुस्वरेण निर्भयचिरा इदं वचनम् ॥१.१५ भो मे मीयाचा रससि यक्षा वा योगिनीनिवहाः । गत मम वपनर्मकाप्रमनमः ण तात् ॥१०॥ मिदनरेन्द्र ममागनः कानुन धृत्वा । युष्माकं प्रसिद्धिमृद्धि सम्मायक:यनागनो पानि II.tk येई पर हिहिति दरवावग । पादरः प्रता पविश्यति भणेन कगिता ॥१.१॥ निति प्रेटा भूतान्यो पनि पूरा मामष्टदिशामापुतानि ! पमा मारिदायादेन । यार मो! म पनि !?. रिटरेन कमामा की समान मान ! मी मरममावा गरम् । यति मम jhantika दत्तकदा। गुरुमोग्गरगयहन्यो हथिन गहीरयणियभरियदिसो । हकंतो घगंतो समुटिमो निवइणो समुही। तो तं दहें राया अससियमणी भणेइ त एवं । किं साहावियरुवं उय कोवरसेण कयमेव १ ॥११ जइ साहारियमेयं स्वं ता गच्छ रख ! सहाणे । दिहं जं दट्टव्वं देवा सुति रमणीया ॥११२ उप कोरफुरियमेय ता कि कोयस कारणं तुम्ह ? । अह भणसि मह मगाणे समागओ तेण मह को तंपि न जुत्तं जम्हा समुहपेरंतधरणिनाहो है । तो सव्वं गिरिपुरकाणणाई मह संतिय एयं ॥११॥ जा इत्य निवसिरमणा तुम्भे ता देव मह फर इण्डि । अन्नह मह पडिबद्धं भूमि सिग्यं परिचयह ॥ तं मुणि ते कुविण सच्चे भूयाइणो भणतेयं । भो भूव ! सरणमहुणा अणुसरसु सरेसु इदं च ।।११६६ तो असिपयायो जम्खो मुग्गरमुग्गीरिऊण जा चलिओ। तो सो सहमा थंभुन भिमो थंभविन्जाए। मह उडिओ य भूमो अचम्भुमडामरहिं वयणेहि । योभतो सो रमा पदो चोरुज्य मंनेण ॥११८॥ तो तस्स परिपणेणं भणिो राया जहा इमं मुयह । ज किंपि मग्गसि करं तं तु मिलिऊण दावामो॥ तो भणियं भूबइणा जयखो मह अंगरक्सओ होउ । रक्खा घरेउ छत्तं भूपपिसापाइया अग्ने ॥१२०॥ हं पुरओ पिच्छगयं कुणंतु निचंपि इय निसामेउं । सलं तहति तेहिवि पडिव विणयपणपहिं ।। । असियरन उत्यंभिऊण रयणीए चरिमममयम्मि । नियमंदिरम्मि पत्तो नरनाहो तेहि परिकलिभो।। तार पडुपडकापुकासंसाइतूरपरस्स । अत्तुच्छो उच्छलिओ गहिररयो तत्य, इत्तो य ।।१२३॥ तनोऽसिताक्षो यक्ष उधत्वेन द्वियोजनप्रमाणम् । कृत्वा निनशरीरं क्षिप्त्वा नरमुण्डमाला च ॥१०९॥ गुरुमुद्रगदाहस्तो हस्नीव गभीरस्तनितभृतदिकः । निषेध वल्गन् समुत्थितो नृपते. समुग्गम् ॥११॥ ततस्तं दृष्ट्वा रानीवासितमना भणति तमेवम् । कि स्वाभाविकरूपमुत कोपवशेन कृतमेवम् । ॥११॥ यदि स्वामाविकमेतद् रूपं तदा गच्छ रक्षः । स्वस्थाने । दृष्टं यद् द्रष्टव्यं देवाः धूयन्ते रमणीयाः।।११॥ उत कोपस्फुरितमेतत् तदा किं फोपस्य कारणं सब ! । अय मणसि मम स्मशाने समागतस्तेन मम कोरः॥ सदपि न युक्तं यम्मासमुद्रपर्यन्तधरणिनायोऽहम् । ततः सर्व गिरिपुरकाननादि मम सम्बन्ध्येनत् ॥११॥ पत्र निवस्तुमनसो यूयं तदा दत्त मम करमिदानीम् । अन्यथा मम प्रतिपदा भूमि शोध परित्पनन । न् श्रुत्वा ते एपिताः सर्वे भूतादयो मणन्त्येवम् । भो भूप । शरणमधुनाऽनुगर स्मरेष्टं च ॥११॥ नोऽसिताक्षो यक्षो मुद्रमरीतुं यायचलित. 1 तावत्स सहसा स्तम्भवास्तग्मितः स्तम्भविद्यया ॥११॥ गोत्थितश्च भूतोज्यद्ववडामवचनैः । क्षोभयन् स राज्ञा पद्धधौर इव मन्त्रेण ॥११॥ तस्य परिजनेन भणितो राजा यमं मुशत । यं कमपि मार्गसि करं तं तुभ्यं मिलित्वा दापयामः । माणित भूपनिना पक्षो ममानरक्षको भयतु । रक्षा धरत भूतनिशाचादिका अन्य ॥१२०॥ पुरतः प्रेक्षणकं कुर्वन्नु नित्यमपीति निशम्य । सर्व तथेति तैरपि मनिषनं विनयप्रगतः ॥१२॥ सितासमुत्तभ्य भन्यो परमसमये ! निजमन्दिरे प्राप्तो नरनाथस्नः परिकलितः ॥१२२|| टुपटकापुझाशहादिर्यपास्य । अनु उलितो गमीररवातत्रं, इतथ ॥१२॥ २ ४६४ मुपागनाह-पम्मिम्मि- पन्चूसगयवरुम्मूलियाए उट्टीणससिविरंगाए । पालाई गलंति निमालपाए नरपानामुमाई ॥१२४॥ दिगमणिमऊहमंजरियदिसिाहूयणकमलसोहिल्ले । पन्चूसे तो गया विवि आवस्सयंतचा ॥१२॥ उपविठ्ठो अत्याणे परियरिमओ तेहिं नावरवहिं । येउलियम्येहि पच्चास मंमचायूणं ॥१२६।। पारदं पिच्छणयं भूयपिसाई विविहभंगीहि । तुलनेलयफयहन्यो नचड एगों महाग्यसो ॥२७॥ फयबुढाणिययेसो तो रन्ना पुन्छियो इमं एमो । कि युइटवणियसेण नगसे कहनु फुडमेयं ?।।१२८॥ तो स्वखणं भणियं नन्नेमि खणं तो य पयडिस्मं । नियरिय उच्चरित मविससे निययजीदाए । तो पिक्खणावसाणे जी निल्लालिऊण अइदी । मणमेगं गयोटो ठिमो नमो जंपए एवं ॥१३०|| भो नरनाह ! निसामसु जेणं एवं अहं पणवामि । तो कहा जहा रसणादोमेणं पुलजम्मम्मि ।।१३१॥ लणवि निणधम्म मणुयत्त हारियनि, तो राया । पुच्छर कहंति, तो सो पुष्यभवं साहिउँ लग्गो । इह आसि पुग सिट्टी ईसरनामा पसिद्धगुणकलिओ । नमज्जा बंधुमई ताण सुओ सुलसनामोचि अहं जोव्वणम्मि पत्तेण तेण मिन्छाए परिभमंतेण । फत्यवि दिवो साहू धाबीसपरीमहसहोति ॥१३४॥ नं वंदिऊण साहुं निसुणइ सदसणं मणभिरामं । पुवागयपरिसाए कहमाणं कहपबंधेण ॥ १३५ ॥ राईभोयणविरईगुणदोसवियारणं च पुयुत्त । मुणिउं तेणवि गहिया विरई रयणीए भत्तस्स ॥१३६॥ भद्दगभावगएणं न उणो सम्मत्तमाइगिहिधम्मो । तप्पिउणा उ पवनो सम्मत्ताईवि गिहिधम्मो ॥१३७।। पुत्तगवेसणहे समागएणं मुणिस्स पामम्मि । तं नमिवि गिहं पत्ता जगहियवयाई पालंता ॥१३८॥ प्रत्यूपगनवरोन्मूलिताया उड्डीनशशिविहङ्गायाः । धवलानि गलन्ति निशालताया नक्षत्रकुसुमानि ॥१२॥ दिनमणिमयूखमञ्जरितदिग्वधूवदनकमलंशोमावति । प्रत्यूष ततो राजा विधायावश्यकं ततः ॥१२॥ उपविष्ट मास्याने परिकरितस्तैर्यसरक्षोभिः । विकूर्वितरूपैः प्रत्यक्षं मांसचक्षुषाम् ॥१२६॥ प्रारब्धं प्रेक्षणकं भूतपिशाचौविधभनिभिः । तूलचेलककृतहस्तं नृत्यत्येकं महारतः ।।१२७॥ कृतवृद्धवणिग्वेषस्ततो पृष्ट इदमेपः । किं वृद्धवणिग्वेषेण नृत्यसि कथय स्फुटमेतत् । ॥१२८।। ततो रक्षसा भणितं नृत्यामि क्षणं ततश्च प्रकटयिष्यामि । निमचरितमुच्चार्य सविशेष निजजिह्वया ।।१२।। मतः प्रेक्षणावसाने जिहां नि ल्यातिदीर्घाम् । क्षणमेकं गतचेष्टः स्थितस्ततो जल्पत्येवम् ।। १३० ॥ भो नरनाथ ! निशमय येनैवमहं प्रनृत्यामि । ततः कथयति यथा रसनादोषण पूर्वजन्मनि ॥ १३१ ॥ लब्ध्वापि जिनधर्म मनुजत्वं हारितमिति, ततो राजा । पृच्छति कथमिति, ततः स पूर्वभव कषयितुं लग्नः । इहासीत्पुरा श्रेष्ठीश्वरनामा प्रसिद्धगुणफलितः । तद्भार्या बन्धुमती तयोः सुतः सुलसनामेति ॥ १३३ ॥ अथ यौवनं प्राप्तेन तेन स्वेच्छया परिश्मता । कुत्रापि दृष्टः साधुभविंशातपरीपहसह इति ॥ १३४ ॥ तं वन्दित्वा साधुं शृणोति सद्देशनां मनोभिरामाम् । पूर्वागतपरिपदि कथ्यमानां कथाप्रबन्धेन ॥ १३५ ॥ रात्रिभोजनविरतिगुगदेोपविचारणं च पूर्वोक्तम् । श्रुत्वा तेनापि गृहीता विस्ती रजन्यां भक्तस्य ॥१३॥ भद्रकमावगनेन न पुनः सम्यक्त्वादिगृहिधर्मः । तपित्रा तु प्रपन्नः सम्यक्त्वादिरपि गृहिधर्मः ॥ ११५.

.
चिट्ठति समावि मणिच्छियाई सुक्खाई अणुउंचंता य । अह अन्नदिणे सुलसो मित्तण समं निसीइम्मि ।
विद्वचरियाए परंतो चच्चरचउटिंसालासु । तो मित्तेणं तेणं आणे मंडयाईयं ॥१४॥
भणिमो सुलसो भुंजसु मंडयइड्डरियघोलवटयाई । सो आह अजुत्तमिण नो कपड़ रयणिभत्तं मे ॥
नम्हा मुगुरुममीवे गहिओ नियमो निसाए भुत्तन्छ । ता मा भणेसु पंधव ! इत्यत्थे मञ्झ ते सवहो ।।
उल्लुंठेणं तेग भणियं रसणीए भुंजमाणाणं । फि फवलो कन्नतो पविसइ, नो वयणहरम्मि १॥
'दीवपउज्जोएणं सुनिरिक्खेऊण मोयगाईयं । कुंयुपिपीलियरदिय जइ मुजइ सत्य को दोसो १ ॥
हा वंचिो सि बंधव ! इत्तियकालं विसुद्धभुजस्स । जम्हा रयणीभत्तं कांगकर होइ कामीण ॥
ता अन्ज ताव मुंजमु मह उवरोहा विलासिणीहि समं । पच्छा ज ने रुबइ त कापव्वं वियारे॥१४६।।
इय भणिए से वयणे मोयगखंडं बलावि परिखतं । तस्सन्नियसाए सेस सच सयं भोतं ॥१४॥
तो पइदिगंपि मुंनइ रयणीए मित्तदिसंजुत्तो । इटपहे वञ्चतो खप्परफयमंडयाई ॥१८॥
पुट्टि मुस्सरहुंचीहिं गायमाणीहि नचमाणीहि । विलसइ विलासिणीसत्यपरिगओ नाच पम्स।।१४९।।
तत्तो पेसांण गिहे मठमंडवदेउलेसु वा सुयइ । नाव दिणद्धं तो उहिऊण गच्छेइ पिउगेहे ॥१५०॥
तो पिउणा सो नाओ भणिओ रे रयणिभत्तनियमोवि । भग्गो निभग्ग ! तए हा हा हा हारिमो जम्मो।।
परमरिगिहेसु फम्म वर मरणं सुहडसरपहारेहिं । उल्लसियवहलजालोलिजहिले जलणे परेसो या।।१५२
पुगवेपणहेतोः समागतेन मुनेः पार्थे । तं नत्वा गृहं प्राप्तौ यथागृहीतवतानि पालयन्ती ।। १३८ ।।
निष्ठतः सदापि मनईप्सितानि सौग्ल्यान्यनुभवन्तौ च । अथान्यदिने सुलसो मित्प्रेण समं निशीथे ॥१३९।।
विटचर्यया घरंश्चत्यरचतुर्दातशालासु । ततो मित्रेण तेनानीय मण्डकादिकम् ॥ १४ ॥
गणितः मुलसो भुइव मण्डकेडरिकापोलवरकादीन् । स आहायुक्तमिदं नो करुपते रजनिगक्तं मे ॥१५॥
यस्माद् गुरमीपे गृहीतो नियमो निशायां भोक्तव्ये । तस्मान्मा भग पान्धव ! अबार्थ मम ते शपथ ॥
उल्लण्ठेन तेन मणितं रमन्यां भुआनानाम् । किं कवलः कर्णान्तः प्रविशति, नो बदनकुहरे ! ॥११॥
दीपकोद्योतेन मुनिरीक्ष्य मोदकादिकम् । कुन्थुपिपीलिकारहितं यदि भुन्यते तत्र को दोषः । ॥१४॥
हा धितोऽसि पान्धव ! इयत्कालं विशुद्धभोन्यान् । यस्माद्रजनिमकं कामकरं भवति कामिनाम् ॥१५॥
तस्मादप तायद् भुत्व ममोपरोधाद् विलासिनीभिः समम् । पश्चाद् यत्ते रोनते सत्कर्तव्यं विचार्य ॥१४॥
इति भागते तस्य पदने मोदकखण्डं मलादीप मक्षिप्तम् । तसंज्ञितवेश्यया शेष सर्व स्वयं भुक्तम् ।।१४७॥
ततः प्रतिदिनमपि भुते रजन्या मित्रपन्दसंयुक्तः । हपये प्रगन् करिकृतमण्टादिकम् ॥१५८||
पृष्ठे मुस्वरश्वपीमिर्गायन्तीभित्यन्तीभिः । विलसात पिरामिनासार्थपरिगतो यावन्प्रत्यूपम् ॥१४९॥
ततो घेश्यानां गृहे मठमण्डपदेवकुलेषु षा स्पपिति । यावद् दिनार्ध तव उत्थाय गच्छति स्तृिगंदे ॥१५॥
ततः पित्रा स झातो भणितो रे रजनिमनियमोऽपि । मानो निर्माग्य ! त्वया हा हा हा हारित इन्म।
परमरिगृहेषु कर्म पर मरणं मुभटशरमहारैः । उस्त सितपालज्वालालिजस्लेि ज्वलने प्रदेशो या ॥१५॥

- ४६६ सुपासनाह-चरिअम्मि- तहवि न वयपियर राईए भुंजिउं हवइ जुत्तं । वच्छ ! अपत्थं एवं पच्छायावं बहुँ जणिही ॥१५॥ तो तेण इमं भगियं जयंपि भुंनेइ ताव रयणीए । मोतुं साययलोयं ता तम्मम्मि र भग्गो ॥१२४ ना किंचिवि भगियचं तर ममं पइ इमम्मि विसपम्मि । जो जेनियस्म जोग्गो सोलहइ तत्ति अ अवहरिओ तो सो पिउगा हिरिवन्जिओ य रयणीए । भुंजेह गिहे विडविंदपरिगो भाइ सम्म । सावयवसुमित्तेणं अह अनया सह गो विराहम्मि। बालमित्तोचि सो मह पची रपणीए गामि । वाहिएण भणिय किनियलोयस्म भोयणं पउणं । कुणिमो तेहिंवि कहियं न कोवि अम्हगो गयो । भुनिस्मइ, नो भणियं सुलंसेण अहं तु भुंनइस्सामि । पउणं करेह कूरं ससकरं पायसं च त॥११॥ नहिनि तानि विहिय नवरं खीरे कटिजमाणम्मि । बहुधूमविगुरियंगो पडिंभोगगो तहि एगो।।१३।। अमिगतारतविओ चिलीणगत्तो खयं गओ तत्थ । तस्स परिवेसियं तं ससकर पाउमणुलग्गो॥११॥ परमपुंटम्मि ग्वालिया नीहा हत्याउ निवद्वियं य । विलंबलो यजामी पडिओ तत्र ठागम्मि । भारिप र परिवसिपाए मिनिमो य तन्थ यहुलोओ। मिण समं पयो जमनाए य पउरजगो।। दावनोपं का जोहना जार थालिया जीए । दुई निटर फर्वियं तो अहिणों संडसंडाई ॥१६॥ दोगनि मुमिमा, गम्मिरोगं ममंभमं भणियं । आणह मणिणो तह संतपणो पपरगागडिया ॥१५॥ नषितानि पिपिं भोलि मणिगणंपि नीरेण । छडछड्छति छंटेइ सो सगो सरणनपणेगु ॥ पनि नमिनार रात्री मोस्रो गवान युक्तम् । यरा ! अय्यमेतत्पश्चात्तापं यहूं मनापियति ॥१५॥ न म गरी मुझे नाव रजन्याम् । मुस्त्या श्रापकलोक नम्मारामार्गेऽहं गानः ॥११॥ २५ मतन्य मया मा प्रत्यस्मिन् विपये । यो यावतो योग्य सलमोनाय नमर्षम् ॥१५॥ भारमान मस्तिथ रजन्या । मुहं गृहे विदपरिगती प्रमति म्यानम् ॥१६॥ भसामुक्ति थान्यदा मा गती रिवाहे । बालमित्वमिति स मम, मानो रगन्या मामे ॥१५॥ नारियलोडम्य भावनं प्राणम् । दुमती कथित न कोटगम्मदीयो गला ॥१५॥ टे, गेम मन न माश्य । प्रगुणं करत कूर सराकर पायम ना || १३९.॥ fift दयनाने । वामविपरिता पनिनो नागनौक. ॥११०॥ विगायः स गनन । नय पति नपानुमनुमान ॥१९॥ REERefa सायम् । विनय नान १११॥ र र कमेन वह मिग ममं प्रामी अनाकार अनुगमन ॥१६॥ और सटे या! ययाम । दाननिय मोmarriality १८ मंसिर । आनन माया त int नयम 184141 भएन ।' - उति य गारुडिया तंताई पउनयंति जण । नय कोवि गुणो जामो पिन्नाणं मी सहसा ।। तो घर से पित्तो हा हा हा मित्त ! मे निसिद्धोधि । गिद्धो स्पीमन हिमा त अनिलगो। तरम गुमहदास मुभो होडे गुरुदियनियमायभंगो । हा हाग्यिनाजम्मी एमेर मा मि रसगिद्धो॥ इचाइ परराणो मिलो सोहदाहमायाह । चाकणं परिणपणं पुणो निपची गिह पनी ॥१७०॥ सोई तस्म मित्तो मरिऊणे रक्ससो समुप्पनो । यमुमिनं निमितं दहुँ भारिप तुम्म ॥१७॥ पुनभवनेहवसो विमंगलाणेण अराणो चरियं । जाणेउं ने कहियं मंण्ड मह दे पाए १७२।। से सोउ नरवाणा यसुपितो पुरिटी जहा मगंज का इमी पं. सोमणा देर ! ममि ॥१७॥ तो जसरपससाई विसनिया नरवरेण भीएण । गमायणविरई गहिया नगरियममी ॥१७॥ मा दर ! तुपं रयणीए भोयणपि हु चाग्न गावग्नं १ टोइसिद्धनेमुवि निसिटमेयं नमो भनि ।। नेवाई नया दाणं न सदं देवयशणं दाणं या विहित्यं रामी भोयणे तु रिसेगमी ॥१७॥ तथा च स्मृतिः- दिवसायाप्टमे भागे मन्दीमूते दिवाकरे । नान तदिविजानीयाद न ना निशि भाजनम् ॥ दिवसं पक्ष मासं पातुर्मास्यायनं १ अन्दै १ । यस्तु न गुदत्ते रात्रौ कृतपय सोमण नोदकमपि पातव्यं समा युधिष्ठिर तपस्विना विशेषण गृहिणापि बिकिना । मोदितन विधिना कृत्या राज्यशन जेनं प्रयत । यदि प्रियते हि मनुष्यों मनानकमान जायकाशनपीभा उपद्रविसमप्रभा । पैमानिका प्रजायन्ते रात्रीमाजानना " जे उण गदिऊण वयं इमं विराहिति साइयार या । कुमति नि फिनिसिपमुग्यणा किया। इस मुणि दत्तण राईभहस्स विरपणं रिदिय । नन्हा सुमारपणं भोपणीभनि १७८ अन्ति य गारहिकास्तर्माण मयुर यानेन । न प शोऽपि गुणो मात या म सहमा ॥१९७१ तो विलनिय मित्र हामिप्र में निषिलोपालो रमनिममा भोलान । तस्य सुशाय गुतो भूया कृतगुरदधनियममा । हा हारिनरजन्मको मोति ARU इत्यादि मार मिश्र सादादमाघरनि | KARAN परिणयनं पुनर्निरत्तो ग माम ॥ १० ॥ सोद ताप पुमि गुम्बा राक्षसः समुत्रात पनि निनमियर र १.१॥ पूर्वभयस्नेहवांतो विभाशानेनामनवरितम् । शाबा ने कभिन संपतिमा दामन ॥१७९११ तत् या नपतिना मिरः यो यथा सम्यम् । पापयामेन इ, म मात देर एलिना सतो यक्षरासमादयो विसबिता नरवरेण भोलेन । रात्रिभोजनाविरणिका सरितमनुस्य ! RKHERE अन्या भोजन सायम् । मौरिसदालेपनिटसादही | नातिनवा स्नान न मान देवनानम् । दान दा सिंह राजा मोइन grutKE थे पुनमामि मिति सारिदा वन्ति मन्ति EिRREE TRE ४१८ सुपासनाह-चरिअम्मि-. बजेयन्त्र तह कम्मओ य इंगालवणिजमाईयं । वीयगुणन्वयवइणा खरकम्माईपि चिनाई ॥१७॥ भोगुवमोगविरना सत्ता सम्झायझाणकिरियाम् । जे मुणिणो गुणमणिगो कसायसमिणो नमो इस अइयारविमुकं गुणवयं जे घरंति इह बीयं । सुरवरसिरीइ संभोयभायणं ते लहुं हुंति ॥१. ॥ इति भोजनतः कर्मतोऽपि सातिचारं द्वितीयं गुणवतं समाप्तम् ।। इति ज्ञात्वा दत्तेन रात्रिमस्तस्य विरमणं विहितम् । तस्मात् सुश्रावकेण भोजनतो रात्रिमातमम || पयितथ्य तथा कर्मतरवाहारवाणिज्यादिकम् । द्वितीयगुणवतपतिना सरकर्माग्यपि त्याग्यानि ॥ मोगोरमोगविरकाः T: सक्ताः स्वाध्यायध्यानक्रियासु । ये मुनयो गुणमणयः कायशमिनो नमस्तेम्म । इत्यति नारविमुक्तं गुपयतं ये परन्तीद द्वितीयम् । मुरयरश्रियाः संभोगमाननं ते ला भवन्ति ॥ १८११ .

सत्यग्गिमुसलवण दावणं वियरणं च जमणा । तमणत्यदंडनामं गुणनयं तस्यमिह भणियं ॥१॥
नो जिणवयणपसचो पालइ अापारवज्जियं एयं । सो सग्गमोक्खसोवखाई पायए विमलसइटोच॥२॥
सपारि-
नंदणाणं व मुमणोरभासिपं पाविलाससोहिल्लं । सुविसालसालफलिये कुसत्यलं अस्थि इह नयरं ।।
नत्यवि य पपरमिट्टी कुवलयचंदोति कुवलयाणंदो। आणंदसिरी भज्जा ताण सुया विमलसहदेवा॥४॥
पदपो गुणनिलमो तविपरीओ य बंधवो बहुओ । तहवि य अवरोपरओ. ताणं पुदि गया पीई ॥५॥
समगं मंति समग पति समगं कुगंति वाणिज्नं । अह रहमारुहिजणं पत्ता ते फाणणे तत्थ ॥६॥
कुमुमफलाधिणणं कुणंति जा ताव चूयतस्मूले । सिरिनंदणंव रइविरहफरिसियं ते नियंति मुणि।।७।।
संदलु टिपणा नमति तच्चरणकयं पयो । तेणवि शाणसमचीए भासिओ धम्मलाभोति ॥८॥
पारदा धम्मकहा मुणिणा जा ताण समुचिया जम्हा । मुग्गरसजुग्गयाणं अहिउरिचय मोयगाहारो॥९॥
तयाहि-
धम्मों दयापहाणो देवो दोनवगदोसपरिहीणो । तत्तकुसलो य सुगुरू सिवमग्गो रयणतियमिणमो॥१०॥
सव्यत्यवि निमुणिन्नइ जगेण नामक्सराई धम्मोचि । ताण पुणो परमत्थं सकयस्थो कोविपरिफलइ ॥
मपि सवग्गं दुग्गइपुरपत्थियं घरह जम्हा । सुहठाणम्मि य तह धारए य धम्मो तो भणिो॥१२॥
सग्गापगपभवाण परमसोरखाण कारणं पउणं । जीवाण समायरणं जं तं धम्म भणति पुहा ॥१३॥
तं ममपमेयभियं भगति पहुंभंगियाहि दंसणिणो । पुवावराविरुद्धो सुहमइणा स पुण गहियव्यो॥१४॥
शरणाग्निमुशलवस्तूनां दापनं वितरणं च यदनर्यार्थम् । तदनुर्थदण्डनाम गुणवतं तृतीयमिह भणितम्॥१॥
यो जिनवचन सत्तः पालयंत्यति चारवर्जितमेतत् । स स्वर्गमोक्षसौख्यानि प्राप्नोति विमलश्राद्ध इव ॥२॥
नन्दनवनमिव सुमनोऽयमासितं महुविलासशोभावत् । सुविशालशालकलित कुशस्थलमस्तीह नगरम् ॥३॥
तत्रापि च प्रारश्रेष्ठी कुवलयचन्द्र इति कुवलयानन्दः । आनन्दश्रीर्भार्या तयोः सुतौ विमलसहदेवी ॥१॥
प्रथमो गुणनिलयस्तद्विपरीतश्च मान्धको लघुः । तथापि च परस्परतस्वयोवृद्धिं गता भीतिः ॥५॥
सम रमेते समं पठत. सम कुस्तो वागिन्यम् । अथ रथमारप प्राप्ता तो फानने तत्र ॥६॥
कुसुमफलानामुचयनं कुरतो यावत्तावच्चूततरमूले । श्रीनन्दनमिव गतिविरहकर्षितं तो पश्यतो मुनिम् ॥७॥
तं दृष्ट्या दृष्टमनसो नमतस्तथरणपङ्कन पदतः । तेनापि ध्यानसमाप्त्या मापितो धर्मलाम इति ॥८॥
प्रारम्घा धर्मक्या मुनिना यावत्तयोः समुचिता यस्मात् । मुद्गरसयोग्यानामहित एस मोदकाहारः ॥९॥
धर्मो दयाप्रधानो देवो द्विनयकदोपपरिहीणः । तत्त्वकुशलव्य सुगुरुः शिवमार्गे रत्नत्रिकमिदम् ॥ १० ॥
सर्वत्रापि श्रूयते ननेन नामाक्षराणि धर्म इति । तेषां पुनः परमार्थ स्वकृतार्थः कोऽपि परिकलयति ॥११॥
सर्वमपि सत्त्ववर्ग दुर्गतिपुरस्थितं परति यस्मात् । शुभस्थाने च तथा धारयति च धर्मस्ततो भणितः ॥१२॥
स्वर्गापवर्गप्रभवाणां परमसौत्र्यानां कारणं प्रगुणम् । नीवानां समानरणं यत्तं धर्म भणन्ति पुधाः ॥ १३ ॥

५०२ सुपासनाह-चरिअम्मि- धन्नो सि तुम सावय ! तुझ सुलद्धं च माणुसं जम्मं । जो थुन्यसि सुरपहुणा सुराण मन्झम्मि एवपद्दो ॥ देवो ष दाणवो वा नय सक्को कोवि खोभिउं भरहे । विमलं सहें गाढं तइयाउ गुणवयाहितो ॥४४॥ तं सोड असहतो समागमओ तुझ खोहणनिमित्त । सावज्जवयणमग्गेवि नो गओ तं च पुट्ठोवि ॥४२३|| तो तुट्टो है मग्गसु मणस्स किंचि तुझ पडिहाइ। तो विमलेणं मणियं सव्वं चिय मे तए दिन्नं ॥४६॥ निपदेहं पपईतेण नियमकसवयं वहतेणं । तहवि इमं पत्यिजसि धम्मम्मि समुज्जमं कुणसु ॥४७॥ किन्च। ‘सप्पंति तवमणेगे जांति मंते तहा सुविनाओ । वियरंति दसणं पुण देवा केसिंचि विरलाण [१४८|| मो देवो भणइ तुमं जइवि निरीही तहावि मणिमेगं । पसिऊण इमं गिण्हसु सप्पविसुक्छेयणप्रवीण ॥ सोणिच्छंतस्सवि तस्स उत्तरीयम्मि वैधिऊण मणिं । सगं गओ सुरो सो साहइ सव्वं मुरिंदरसा॥५४॥ विमलोवि कुणइ सई सहदेवाईण तेवि तं सुणिलं । संपत्ता तप्पासे पुच्छंति य पहियवृत्तं ॥५१॥ सोवि हु साहइ सव्वं सवित्थर ताण हरिसिया सव्वे । तो वंदति जिणिदे तत्थैव ठिया सुभत्तीए॥५२॥ अवलोपणं मुणीणं फाउं भुंनंति परियणसमेया । भुत्तुत्तरम्मि पुरपरिसराओ मज्झम्मि संचलिया॥५३॥ पत्ता नपरदुवारे सुगंति हेसु खडहडारायं । उत्तालतालयाण पणिएहि दिज्जमाणाणं ॥५४॥ पेक्खंति य पक्खरिए तुरंगमे सुहहसोहियरहे य । तह गुडियगयघडाओ इओ तओ परिभमंतीओ ॥ तह तलवरं च सन्नहियसुहडसहियं भमंतमित्तो य । विमलेण कोवि नरो पुट्ठो भो कहसु कहमित्या॥५६॥ ततो यन्जानीयास्तत् कुर्या न पुनर्भङ्गं करोमि नियमस्य | ततः संहृत्य तनुं स सुररूपं कृत्वाऽऽह तम्॥४२।। धन्योऽसि त्वं श्रावक ! तय सुलम् च मानुषं जन्म । यः स्तूपसे सुरप्रभुणा सुराणां मध्य एवमहो।।४।। देवो या दानवो वा नच शक्तः कोऽपि क्षोमयितुं भरते । विमलं श्राद्धं गाद तृतीयाद् गुणमतात् ॥४४॥ तत् श्रुत्वाऽनधत् समागतस्तव क्षोभणनिमितम् । सावधवचनमार्गेऽपि नो गतस्त्वं च पृष्टोऽपि ॥ १५ ॥ ततस्तुष्टोऽहं मार्गय मनसो यत्किश्चित्तव प्रतिभाति । ततो विमलेन भणित सर्वमेव मे त्वया दत्तम् ॥१६॥ निजदेहं प्रकटयता नियमकपप वहता । तथापी प्रार्य धर्म समुधर्म कुरु ॥ ४७ ।। तप्यन्ते तपोऽने के मपन्ति मन्त्रांस्तथा सुविद्याः । वितरन्ति दर्शनं पुनर्देवाः कषांचिद्विरलानाम् ॥ ८ ॥ ततो देवो भगति त्वं यद्यपि निरीहस्तथापि मणिमेकम् । प्रसयमं गृहाण सर्पविषाच्छेदनप्रयीणम् ॥४९॥ सताऽनिच्छतोऽपि तस्योत्तरीये पदव्या मणिम् । स्वर्ग गतः सुरः स कथयति सर्य सुरेन्द्राय ॥ ५० ॥ विमलोऽपि करोति शब्दं सहदेवादीनां तेऽपि तं श्रुत्वा । संप्राप्तास्तस्पाइवें चयन्ति च पथिकवृतान्नम् ।। सोप्रविहि कथयति सर्व सविप्नरं तेषां हर्षिताः स । ततो वन्दन्ते जिनेन्द्रास्तत्रत स्थिताः सुभकरया । मालोचनं मुनीनां कृत्वा मुन्नते परिजनसमेताः । भुत्तोत्तरे परपरिसराद मध्ये संचलिताः ॥५॥ पाना नगाद्वारे पनि गाम्मटारावम् । उतालमालकानां यणिमिदीयमानानाम् ॥१४॥ गन्ते च मनांगमान गुमशामिनग्धांश्न । तथा गुदिनाजपा इतस्तत. परिममन्ती. ॥१५॥ ।

खदो मच्चोवि गणो परिभपइ पुरम्मि गोउरवार । दिउजति फवाडाई कुवरि महा ठविग्जति? फि परमाउ भयं मचरभो या दहावि भयमाया । नरवणो वा किंचिवि जायं अहिपरफयमणिदं १ ॥ तो तेणं परिमारिय मरणदुवारम्मि नस्म ना इत्थ । निरसह रापा पुरिसोनमोत्ति भुरणतयपसिद्धो ॥ एवारिचय तरस मुभो अरिमल्गेनाम मयणसमस्यो । सो सुत्तो वापहरे अहिणा दुट्टेण दहोति।।६०॥ सो तस्स पिपयमाए पुरिए धारिभो परियणोवि । जाब पलोयह सब ना सप्पो कस्यवि पलाणो।। इस पुमरवापरं निमुणिरण रापावि ताथ संपनो । दीरनिापमुव पिरिछ नियमुयं सहसा ॥२॥ मुच्छानिमीलिपको सुदिभो पुरवीए गारफुटउन्च । नियसुपपाणवहारिस पिडिपणुधावणनिमित्तं ।। अवरोहकामिणीमी निररस कुमरस्स उवरि पडिपामोरोति य भइफरुणं पुरपरजणोवि सन्चत्तो।। हफारिजनि नरिंदविंदविंदाग्गा अमोहि । तेवि नियमततेते आगंतु संपउजति ॥६५॥ नप घेवोवि विसेमो विसस्स निग्यायणे हबइ कोवि । रायावि कहवि सत्यो जाओ जलवाउदाणेण ॥ पभणइ सचिवाइनणं जर फरवि विरूवयं कुमारस्स । संपजिस्सइयरस तो चियरटेण पढमेण ॥६॥ होपामिमस्स मए, अणुमना एस निच्छभो मन्झ । इप सोउं पउरजणो संभंतो एवमायरइ ॥६॥ र रापानि पहहयमुहेण इमं घोसावए नयरे । जो जीवायए कुमरं नस्सदं देमि रजस्म ॥ ६९ ॥ तं सो सहदेवो विमल पभणेइ कुणसु उपारं । मणिमोहलिउ छटम कुमर, उनीपए जेण ॥७॥ तथा पुरारतकं प संनदमुभटसहित प्रमन्तमितश्च । विमलेन कोऽपि नरः पृष्टो भोः कथय कथमत्र ॥१९॥ सुन्धः सर्वोऽपि मनः परिभमति पुरे गोपुरद्वारे । दीयन्त कपाटानि दुर्गोपरि भटाः स्याप्यन्ते ! ॥५॥ कि परचा भयं स्वनफनो वा द्विधापि मममथवा | नरपतेयां किश्चिदपि जातमभिमरकृतमनिष्टम् ! ॥२८॥ सतस्तेन परिकथित प्रवणद्वारे तस्य यपान । निवसति राजा पुरुषोत्तम इति मुयनत्रयसिद्ध ॥१९॥ एक एव तस्य गुतोऽस्मिस्लो नाम मदनसमरूपः । स पृप्तो वासगृहेऽहिना दुऐन दष्ट इति ॥ ततस्तस्य प्रियतमया पत्यते धावितः परिजनोऽपि । यावत्मलोकते सर्व तावरसर्पः क्वापि पलायितः ॥११॥ इति कुमारभ्यतिकरं श्रुन्या रानापि तत्र संप्राप्त. 1 दीर्घनिद्राप्रसुप्तमिव दृष्ट्वा निजसुतं सहसा ॥१२॥ मूछनिमीलिताक्षी लठितः पृथियां गादानुगत इव । निजसुतप्राणापहारिणः पृष्ठेऽनुधावनानिमित्तम् ॥ अवरोधकामिन्यो अपत्य कुमारस्योपरि पतिता. । रुदन्ति चाविकरणं पुरमचुरजनोऽपि सर्वतः ॥६५॥ कार्यन्ते नरेन्द्रवृन्दवृन्दारका अमात्यैः । तेऽपि निमन्त्रतन्प्राण्यागत्य संप्रयुनते ॥ १५ ॥ न च स्तोकोऽपि विशेषो विषस्य निर्धातने भवति कोऽपि । राजापि कथमपि स्वस्थो जातो जलवायुदानेन ॥ ममणति सविधादिजनं यदि कथमपि पिम्पं कुमारस्य । संपरस्यतेऽवश्यं ततरिनताकाठेन प्रथमेन Hol भावितव्यमस्य मया, अनुमन्यध्वमेष निश्चयो मम । इति श्रुत्वा परिजनः संभ्रान्त एवमाचरति ॥ ९८ti भय राजापि हि परहमसेन पोषयदि नगरे । यो जावयति कुमार तस्मा म ददामि राज्यस्य ॥१९॥ प.सि.

५०४ सुपासनाह-चरिअग्मि- अहिगरणमिणं बंधव ! महप्पमाणं न होइ कायव्यं । किं रज्जेण कज्ज सज्जोसावनमूलेण ? ||७|| इय विमलवयणमापन्निऊण जपेई सो तओ एवं । उच्छिदह दालिई अम्हकुलस्सावि पसिऊण||७२॥ जीवावसु रायसुयं मणिपाहप्पंपि पिच्छिमो ताव 1 तह धम्मपि पवग्जइ जइ फहवि हु जीवए एमो । इचाइ तम्मि भणिरे विमलो नो किंपि उत्तरं देइ । जा ताव तेण सहसा वत्याओ छोडिओ गंठी । गहिओ मणी तओ लहुं छित्तो पडदो पद्दचित्तेण । नीओ कुमरसमी सो निवपुरिसेहिं तो तेग ॥ ओहलिऊण मणि सो नीरेण झडत्ति छटिओ कुमरो । सुत्तविउद्धेणव तेण तो दिसामओ नियंतेगा॥६॥ द्रिहो सहदेवो नरवई वि संतेउरो पुरजणो या तो पुच्छिया सजगणी किं अम्मो ! एस मैलायो! 1951 हरिसंसुसित्तनित्ताए तीए कहियं सवित्परं स । तो रन्ना सहदेवो निमंतिमओ अदरज्मेण ॥ ७ ॥ तेण भणियं नरसर ! महत्यि वंधू सहोयरो विपलो । तस्स पभावो एसो कुगरस्सुजीवणे नामो॥७९॥ चउहट्टयम्मि सोवि हु उवविद्वो चिट्ठए सपरिवारो । सदाविऊण सिग्यं तस्स पसायं कुणउ देवो॥४०॥ तो तत्य सयं गच्छइ सह सहदेवेण करिवराख्दो । राया विमलं ददलु अवहिवि पभणए एवं ॥४॥ भो मझ पाणभिक्खा दिना तुमए सुदीणहिययस्स । तो पसिऊण संपइ आगच्छसुत मह गिामि! जद जह उल्लबइ नियो पुणो पुणो पणपमारवयणाई। तह तह विमलस्म मणे सल्लइ धयविसपाईयारो। तो विपनेणं मनयं रायं पर जंपियं जहां देव ! । सहदेवविलसियमिण ता किजउ जमुचियमिभस्म । - तत् श्रुषा सहदेयो विमल प्रमगति कुरुत्वोपचारम् । माणिमयष्योक्ष कुमार, उजीयति येन || ..॥ अधिकरणमिदं पान्धव ! महाप्रमाणं न मवति कर्तश्यम् । ० राज्येन कार्य सघः सापद्यनेन ! ॥१॥ पनि विपरवचनमाययं जल्पति स तत एवम् । उच्छिन्त दारिद्रयमस्मतुलस्यापि प्रसय ॥ २ ॥ धीत्रय गनमुन मनिमाहाम्यमपि पश्यामस्तावत् । तथा धर्ममपि प्रपद्यते यदि कथमपि हि जाये: 241 स्पादि तस्मिन् मगितरि विमलो नौ किमप्युत्तरं ददाति । यावत्तायतेन सहसा पात्राच्छोटिती मान्य ||२११ होतो मसिनतो लघु म्पृष्टः पटहः प्रहृष्टमित्तैन । नीतः कुमारसमा । नामस्तनम्तेन ॥ ७ ॥ माय मान स नीरेण पटिन्युक्षितः कुमारः । सुप्रविबुद्धेनेव तेन सतो दिशः परयता ॥ ५ ॥ 12: महदेवो नरपतिरपि माल पुरः पुरजनश्च । ततः पृश स्वजननी किमय ! एष मेलम: ! " भुमिपटनेत्रया तया कवितं सविस्तरं सर्वम् । ततो संज्ञा सहदेवो निमन्त्रिोयेग on टेन मन नरेश ! ममानि बन्यु. सहोदरी विनर । सम्य प्रभाव एष कुमार योधीपने 15 1 हो मोर माविष्टमिति सपरिवार । दीयवादा तम्मै प्रसार करा देष 11. भR A मा सहदेवन करिया रात्री विम गुप ममगायतम् ॥११॥ सोया दन्त वा नियम्य । सा, प्रयाग मम है ॥२॥ पसायदा.पुर पुन मारवचनानि । नया नया विमलय मनाम नायनि प्रमनिय निका सो विरय मर गयो नि ययादेश ! महदेशविनमा मारियपतो बवा तो परिवि फरण फर फरेणुपारोविमो य मो रमा । नीओ गिम्मि काराविमा य मी पनगाईये ।। सरिभो सादेयेणे मणिमो मुततरम्मि सो रना । रग्जस्मदं गिदमु उमणीयं नियपपुन्नी १८६॥ तो भणियं विमलेग मा देसु नरिंद । सागणं एवं । नरोविन कपः किमंग ! भदं समिति ॥ एक ता खरकम्मं धीयं भरेगरिछारिभोगो । पंचपश्याइपारो ता कग्नं नेय रज्जेण ॥ ८॥ तो सजिगीसं ना सहदेव पर पपंपियं स्ना । पधामस्नुयारी माण तं चिप नमी प|८९॥ गिरमिणं तं रग्ज नामणिपं सो भणेइ मो एन । निपवायापरिनन्न वितरिम्ना नेग तो सिना॥ पवनार रहतुरए फरिवरहाभि विभइ मन्थे। विमलो पुग मिहिए मंरिमाणिमादि। निपनणाईलोभो समाणिो तेहि सत्य तो विमलो । गारपथग्मं सम्म पानी गया माना। इसरो रजे रहे विगपगुहे मोहिमो मदागिदो। निद्रधनी य नामी निगविगी निशान्ति॥९॥ निपगामभूरिभूमि परियं सहायए ला फरेण । देश पाउ पण गामार ममाण ॥९॥ वियर पारपसे तस्स नरिंदम जद मो लोमोनिग्न प्रणालिभो शिला डिपो पार पांती मो भणिमो विमलेणणापदंश्रयं । पापरमि किंग पिप गाउपेगा। एगतो विगराला मत्ता पम्पीच पुरुधुरानी । जरररम्बसी पपंडा उपम्प भागण ॥९७१ अमसो पाहीली दारणरूपाउ किल मिलतीमो । दे ठिपार निपं ननिय राजा ॥९॥ ईसाणं नाणं तह य सुर्यताण झंगमाणाणं । अतृणं निया ले परणपारगमो ९. ततो धृत्या करेण कर वरेणुकारोपितर सराशा । मानो हे कारिनरप समानादिकम् REAR सदितः सहदेवेन भाणितो भुत्तोसरे स रा रा राग्यस्याः गाणोपनीर निम | ततो मागत बिमलेन मा देहि मरेन्द्र ! चारानमेनन । राम्यलोअप मरे KEEEEEEE • एवं तावतारकर्म द्विमीयमतिरेकलस्मीपरिभोग. । पसमयतातिपारम्नामा साना el ततनिमीपं ज्ञात्वा सहदे पति परिपत राहा । मत्यासमोपकारमा पर तना गृहाणे व राय पचामणितं तो भणनि एम् । रियामानि रिसानी सेन सदा ॥ पवलगई स्परगान करिबरपति विभग्य सर्वम् । विमल पुन, महिना मातो.tn निजमनारिलो समातिम्ल ततो रिमस: । पारध सापालन गार गारमा इसरो म्ये राष्ट्र विषयगुसो मोहिती महागरः | निप्पुरम मामी निको नमन ॥५॥ निगमामभूरिभूमि तिहा वर्षयति लघु करेण । ददानि भारीपनि न्याय ॥४: Rate पारो मरेन्द्राय पापनागिरी विसरमा १५ हस्सा पास पिनो सिमनाम मे किसी एक TRA AT मा पुरापमा मी Humare..: भन्मतो पायो मायामाल । निवरrrt.ram.cn.

५०६
।
मुपामनाह-चरिअम्मि-
अन्नेवि एवमाई जीवियषणवंधुनासणममत्या । जीवाण अदूरत्या उवइवा संनि मयकालं ॥१०॥
ताणत्थदंडविरई मा बंधव ! अइयरेसु अइदुलहं । पिचभये परममुहं जड़ महमि नुमति किं बहुणा १ ॥
इय सुणिउं सो जंपइ जइ ई एवंविहं उपइसेमि । नो नरवणो ता मह ामामो हवइ नियमेणा।। १०२॥
भरियघडस्सव नीरं याहि लोटंति तुझ उयएसा । तो विमलेणं मोणं पडियन्नं तस्स विसर्याम्मा॥१०॥
तो सो विवन्नविरई विगयरई जिगमयम्मि संनाओ। अइयण अगत्यदंडं कुणड तदा कारोई य ।।१०४।।
अह अन्नया कयाई निरत्ययं कोवि वहुं कयत्थेउ । मुक्को दलं गहिउं तेण पउद्वेण सो एसो ॥१०५॥
अहिमरपओगपुच्वं पंचत्तं पाविओ अकयधम्मो । पढमपुढवीए पत्तो तत्तो उचडिओ संतो ॥१०६॥
भमिऊग भवे कइवि हु सुतिक्खदुक्साई अणुइवेऊण । सिज्झिस्सइ धुयकम्मो पावियचरणो समाहीत"
विमलो पुण विमलमई अक्खलियं पालिऊण गिहिधम्मं । विहिणाराहिवि परलोयमग्गमह सो गओ सर
ता नह एवं विमलेण पालियं निरईयारवयमेयं । तह अन्नेहिवि भव्वेहि पालेयत्वं सयाकालं ।।१०९।
॥ इति तृतीयाणुमतपरिपालने विमलदृष्टान्तः समाप्तः॥
मायतां यातां तथा च स्वपतां भुजानानाम् । जन्तूनां पश्यति च्छलं मरणमहाराक्षसो रौद्रः ॥१९॥
अन्येऽप्येवमादयो जीवितधनवन्धुनाशनसमर्थाः । जीवानामदूरस्था उपद्रवाः सन्ति सदाकालम् ॥१०॥
तस्मादनर्थदण्डविरति मा बान्धव ! अतिचरातिदुर्लभाम् । प्रेत्यमवे परमसुखं यदि काससि त्वमिति किं बहुना
इति श्रुत्वा स जल्पति यद्यहमेवंविषमुपदिशामि । नो नरपतये तदा ममाप्रसादो भवति नियमेन ॥१०२||
भृतघटस्येव नारं वहिलोंठयान्त तयोपदेशाः । ततो विमलेन मौनं प्रतिपनं तस्य विषये ॥१०॥
ततः स विपन्नविरतिर्विगतरतिजिनमते संजातः । अतिघनानर्थदण्डं करोति तथा कारयति च ।। १०४ ॥
अथान्यदा कदाचिन्निरर्थक कोऽपि बहु कदायत्वा । मुक्तो द्रव्यं गृहीत्या तेन प्रक्रुष्टेन स एपः ॥१०॥
अभिमरप्रयोगपूर्वं पञ्चत्वं प्रापितोऽकृतधर्मः । प्रथमपृथिव्यां प्राप्तस्तत उद्धृतः सन् ॥ १०६ ॥
'भ्रमित्वा भवे फत्यपि हि, सुतीक्ष्णदुःखान्यनुभूय । सेत्स्यति धुतकर्मा प्राप्तचरणः समाधिना ॥ १० ॥
विमलः पुनर्षिमलमतिरस्खलितं पालयित्या गृहिधर्मम् । विधिनाssराध्य परलोकमार्गमथ स गतः स्वर्गम् ।।
तस्माद् यथैवं विमलेन पालितं निरतिचारवतमेतत् । तथान्यैरपि भव्यैः पालयितव्यं सदाकालम् ॥१०॥

कंदापदण उस्सप्पणाई वयणाई जपए जो सो । तइयगुणवयधारी भमइ भवे मित्तसेगुन्य ॥१॥ तथादि--- पहुभवपल्वकलिया जणपणपल्हायणी रसप्पारा । उन्नटिव पुरी अस्थि अउम्झति नामेण ॥२॥ परवागवंमसंभूयभूरिभूमीसराण सम्मि । नामो तन्य नरिंदो जयचन्दो चंदकुंदनसी ॥३॥ तस्सत्यि अगमहिमी पिपदसणनामिया अमिपमीला । ताणं च मुओ चंदो मंदो मदम्परग्नम्मि ॥४॥ मेणपुरोहिपनगएण पित्तसणण सह वसंतम्मि । संपतो उन्नाणे सो कुमरो पारमपालो ।।५।। कोलासेलसिलाए एलावणारिगयाए गपसंगो । एगो मदातासमी नहंगणगोया पत्ती ॥ ६ ॥ अरिहोति फलिय पणगो तणवि सद्धम्मलाभपुष्यं तु । संपासिऊण भणिया निमुणहरियपषगों महा। मह कमलमरं महमंदलम्मि रपणंव रोरगेहम्मि । त६ नग्जम्मं जिगधम्मरम्ममिह दुन्या लोए ।॥ ८॥ सो दुविगप्पो भणियो निहिं जियरायदोसमोहेहिं । जगिहिभएण ना दममारमभेमो पर ॥९॥ असमत्येहि पंटमस तेहिं गहिभो गिहीण सद्धम्मो । ममगं फुणंति मिति, भामया मिनगणेग ॥१०|| भणिो रहम्मि कुमरो अप्पुब किपि तुझ विनाणं । पयरेमि जानुहागा वह नो पभगए युमरो॥११॥ पपडेस निविपणं तो तेणं रपणिमझयारम्मि । जंबुपसरेण लवियं सं गुणि जति पार || सद लवियं उरचं ताण परेणं जहा समग्गोवि । निदापरप्लसोगि समृद्धिमा नाग नग१३॥ सपो कुपकुहरसियं कुणइ तो तेवि तह रसंनि जहा। तरलियनिहोलोमा पुगइ निगीवि निगिविरम । कन्दर्पदोत्सर्पणानि वचनानि जल्पति यः स. । तृतीयगुणप्रतधारी प्रमति भये मिस्त्रयन प ।। १ ॥ महभज्याकलिमा जनमन प्रल्हादनी रसप्रवरा । इहयष्टिरित पुर्यस्ययोध्यति नाना ॥ २ ॥ स्वाकुवंशसंभूतभूरिभूमीशराणा पशे । जातस्तत्र नरेन्द्रो जयचन्दयन्द्रकुन्दपशा ॥ ॥ तस्यास्यममहिषी प्रियदर्शननामिमऽमृतशील । योध सुचन्द्रो मन्दः मदर्मकायें ॥ ४ ॥ सेनपुरोहिततनयेन मित्रसेनेन सह पसन्ते । समाप्त उपाने स कुमारो मागसमम्पः ॥ ५ ॥ मीटशिलशिलायामलायनपरिगताय गतसा ।एको महातपस्वी तदर्शनगानो माम ॥६॥ भई इनि कलायया प्रगतस्तेनापि सद्धर्मलाभपूर्व तु । ममाप्य मणिौ शृणुन दिसनामनी भटी !! !! पया कमलगरो मरमटले रत्नमित रोरंगेहे । तथा नरनन्म मिनधर्मरम्पमिर दुर्लभ हो ॥८॥ सहविगे भणितो जिननिरागद्वेपमोहै. । यतिगृहिभेदेन नपा द्वादशभरत ॥९॥ असमयाभ्यां प्रथमस्य तान्या गतीवो गृहिणां सरम । समं कुरमी द्वावि, माया मित्रसेन हा॥ माणमा हाम धुमाराम विमपि तत्र विज्ञानम् । प्रायामि पाद ना मानना प्रगति मार ॥११॥ प्रकटय निधिका ताप्लेन रनिमध्ये | नाम्वरण सपिने मन भुन्या जम्बुदहि ॥१२॥ सपा मतिमा सदरेण या समोऽपि । निद्वारोऽपि हि मनन न १३ " नयुटिमित करोति मननिया रगनियासिनोलेको जानाति निरनि

मुपामनाह-चरिअम्मि-
सह पारेक्यरसियं कुणइ तहामुहिय लहुं जेण । दिवसीलाउवि नारीउ हुँति कंदप्पसगानो ॥१५॥
तो कुमरेण भणियं तयभिमुहं मा करेसु तुममेवं । तइयगुणव्ययपंढमो अइयारो एस जे मणिओ ॥१६-
तं सोउं सो कंदणभावमओ नेय कहवि उवरमई । केलीरसियत्तणो कुमरेण उहिमो तत्तो ॥१७॥
कस्सवि भडस्स भजं पउत्थवइयं अहन्नया दर्छ । तह कहवि कुणइ सो सुरयर्वियं तापुरो जेग ॥१॥
कंदप्पपीडिया सा सहसा तस्सेव विलइया कंठे । तो तदियरो दट्टुं रुट्ठी तज्जेइ तं एवं ॥ १९ ॥
रे धिट्ट ! तए एसा कंदप्पारवसा कया मुदा । सुस्सीलावि वराई तो सो तं बंधए धणियं ॥२०॥
भणइ. य कुमारमित्वं तमसि जमओ तो हणेमि नो सहसा । तं सोजणं कुमरो मोयावइ तस्स पासाभो ॥
माणई य गिडं बंधेहिं पीडियं तं भणेइ तो कुमरो । बंधव ! इपि पत्तं वयअइपरणनरुकुसुमं ॥२२॥
फलमणुहविसि तं पुण परत्त अइतिक्सदुक्खसंजणयं । जं वारिओवि तइया नोवरओ इयइयारा॥१३॥
ता अज्जवि तं सुमरसु अरिहं देवो गुरुय नाणधरा । आलोयसु दुचरियं तह खाममु पाणिसंघाया।२४।-
तेणवि कुमरो भणिओ बंधव ! बंधेहि पीडिओ गाढं। न सरेमि अहं किंचिविता किंचिवि कुणसु पडिया
इय पभणंतो मरि उववन्नो करिवरो स विझम्मि । तत्तो भवम्मि भमि भवद्वगं तो स सिन्झिहिही ।
फुमरोवि निरइयारं सावगधम्म चिरपि पालेउं । विहिणा पवनचरणो सासयसोक्खं गओ मोक्खा|२७१
॥ इति तृतीयगुणमते प्रथमातिचारविपाके मित्नसेनकथानकं समानम् ॥
तथा पारापतरसितं करोति तथामुद्रितं लघु येन । दृढशीला अपि नायों भवन्ति कन्दपवशाः ॥ १३ ॥
तमः कुमारेण मणित तदभिमुख मा कुरुष्व त्वमेवम् । तृतीयगुणवतपथमोऽतिचार एष यद् भणितः ॥१६॥
तत् श्रुत्वा स कन्दर्पभावती नैव कथमप्युपरमति । केलीरसिकत्वतः कुमारेणोपेक्षितस्ततः ॥ १७ ॥
कस्यापि भटस्य भार्या प्रोपितपत्तिकामयान्यदा दृष्ट्वा । तथा कथमपि करोति स सुरतकृजितं तत्पुरो येन ।
कन्दर्पपीडिता सा सहसा तस्यैव विलगिता कण्ठे । ततस्तद्देवरो दृष्ट्वा रुटातर्नयति तमेवम् ॥ १९ ॥
रे धृष्ट ! त्वयैषा कन्दर्पपरवशा कृता मुग्धा । सुशीलापि वराकी ततः स तं बध्नाति गादम् ॥ २० ॥
मणति च कुमारमित्वं त्वमसि यतस्ततो हन्मि नो सहसा । तत श्रुत्वा कुमारो मोचयति तस्य पार्थान् ॥१९
मानयति च गृहं पन्धैः पीडितं तं भणति तत. कुमारः । बान्धव ! इहापि प्राप्त व्रतातिचरणतरुकुमुभम् ।।
फलमनुभविष्यसि त्वं पुनः परत्रातितीक्ष्णदु.खसंजनकम् । यद् वारितोऽपि तदा नोपरत इत्यतिचात्॥२३॥
तस्मादापि स्व स्मराहन्तं देवं गुरूंच ज्ञानधरान् । आलोचय दुश्चरित तथा क्षमय प्राणिसंघातम् ॥२४॥
तेनापिइमारो भणितो बान्धव ! बन्यैः पीडिनो गाम् । न स्मराम्यहं किञ्चिदपि तस्मात्कश्चिदपि कुरु प्रतिकारम्।।
इति प्रभणन् मृत्वापपन्नः फरिवरः स विभ्य । ततो भवे भ्रमिला भवाष्टकं ततः स सेम्यति ॥ २६ ॥
फुमारोऽपि निरति चारं श्रावधर्म चिरमपि पालयित्वा । विधिना प्रपतवरणः शाश्वतमाज्यं गतो मोसम ॥२॥

- भंडाईणर नयणादाण सरियार करणमिद भणिये । कुराइयं, तं कुई जो सो सीहोच लहइ दुई ॥१॥ तपादि- पापमो मसिरीयं गाय मकरसोई । पउपंव पोयणपुरं भरहे पुरमस्थि उपसिद्ध ॥२॥ तस्यि धणमिट्टी धगर पिया य तस्स सोमसिरी । ताण तणमो सीहो मिनो तस्सस्थि सहदेवो ।। महतुकीलिमी फालणायपद अमया य तत्वं । रहमागराभिहाणे उजाणे तेण सह पत्तो ॥४॥ कील विविपिल मेहि नाव त! सत्य सुणइ महुरमुणिं । नो तपशुमारगो सो वचंनो पिन्छए सरि ॥ बहुमुगिरणपरियरियं उगससिचिव नारयसगाई । धम्मर मृत्तिमंत देसले भूरिभल्वाण ॥६॥ जग्गारगमगं, तो तं नपिऊण तन्य अविट्ठो । पुच्छर सिंहो मूर्ति भया ! मे संसर्य हरसु ॥७॥ कि धम्मपि वुर्णतो मच्छिम्भंस लहइ कोवि नरो।लाभनरापरसओ लहइचिय भणइ तत्य गुरू८॥ तो सोहग भणिय लउिन्म लहेइ धम्मावि । जइ पर! ता पजतं धम्मेण किलेसमूलेणे ॥९॥ तो भगइ मुगिररिंदो जइवि हु धम्मतरापदोसँग । होइ विहवस्स नासो पुणोषि धम्माउ पायेइ ॥१०॥ मविस घगर निन्छपसार फरेइ नइ धम्मं । दिद्वैतो इद सिट्ठी मुणिदासो, मुणमु उपउत्तो॥११॥ तयादि:- देवविगिम्मियगुरुमुम्भयूमसोभाए महुरनयरीए । मासि मुणिदाससिट्ठी भमुणिपविहवारिमाणो ॥१२॥ अविचलसम्मनयरो कम्मरमा नरम अनया विहवो । सबोधि परिभट्ठो अवमाणपपं तमो नाभो ॥ लोपाणं बघूर्ण नरवइणो निपमुयाण भन्नाए । किं बहुणा, पहिवपर्णपि तस्स नो देह कोवि तहिं॥१४॥ विटाशनानिय नयनादिकानां सविकारकरणमिह मणितम् । कोकच्य, तस्करोनि यः स सिंहवरलभने दुःसम् ।। पा(प)प्रमालाभं राधीक राजहंसतशीभम् । पद्ममिय पोतनपरं भरते परमस्ति सुप्रसिद्धम् ॥२॥ तत्रास्ति धनदयष्टी धनद इय पिया च तम्य सोमश्रीः । तयोत्तनयः सिंहो मिस्त्रं तस्यास्ति सहदेवः ॥३॥ सहपांशुमीडितः कोइनामयान्यदा च तत्रैव । रनिसागराभिधान उद्याने तेन सह प्राप्तः ॥५॥ दोहति विविपिनासर्यावत्तावत्ता हाणोति मधुरध्वनिम् । ततस्तदनुसारतः स प्रनन् पश्यति सूरिम् ॥५॥ बहुमुनिगणपरिकरितं क्षणाशिविम्यमिव तारकासनायम् । धर्ममिव मूर्तिमन्तं दिशन्तं भूरिभन्येभ्यः ॥६॥ स्वर्गापवर्गमार्ग, तनम्तं नत्वा तत्रोरविष्टः । पृच्छति सिंह. मूरि भगान् ! मे संशयं दर ॥७॥ कि धर्ममपि कुर्य लक्ष्मीमशं लभने कोऽपि नः ! । लाभान्तरायवरातो लमन एव मणति तत्र गुरुः ॥८॥ ताः सिंहन माणित लश्मानं लाते धर्म । यदि प्रभो ! तदा पर्याप्तं धर्मेण पलेशमूलन ॥९॥ ततो भणनि मनिवरेन्द्रो यार धर्मान्तरायदोपग । भवति विभवस्य नाश पुनरपि धर्मात्माप्नोति ॥१०॥ सविशेष धनलाभ निश्शयसारं करोति यदि धर्मम् । स्टान्त इह श्रेष्ठी मुनिदासः, गणपयुक्तः ॥११॥ देवविनिमगुरुशुभ्रस्तूप सोमायां मधुरानगर्याम् । आसन्मनिदामश्रेष्ठपज्ञाननिज विमयपरिमाणः ॥१२॥ अविनलपम्याधरः कर्मवसातायान्यदा विभवः । सोऽपि परिभ्रष्टोऽषमानपदं ततो जातः ॥१३॥ ४ जिनमन्दिरस्य द्वार ततो मालाकारिणी भणति श्रेष्टिनम् । चतुर्मालामेकां कुसुमानां गृहाण पनय निनविनम् । सुपासनाह-चरिअम्मि- सो उण अविसन्त्रमणो तिकालं कुणइ भावो पूयं । सहकारियजिणमंदिरनिगपडिमाए जहामति ॥१५ तत्तणया तो सिर्टि सीयंत विनि विरम पूयाए । एत्तियकालं हटे जइ त चिठेइ वणिकए ॥१६॥ तो नहु खूणं जायइ भोयणओ, वत्यमाइयं सर्व । अम्हे उण परगेहे कम्मं काऊन्जिासं ॥१७॥ इहलोइच्चिय दिलं पूयाइ फलं जिणिदविवाणं । तहवि न विरमसि एईए नूण मूढो सितं बूट! ||१८|| तो ताणं पइ जंपइ मा मेवं वयह धम्मचाएणं । जम्हा न फनसिद्धी नायड़ जीवाण कइयावि ॥१९॥ जं पुण दारिद्वदुई समागयं अम्ह एस्थ जम्मम्मि । तं पुचजम्मपावस्स विलसियं जेणिम मणियं ॥२०॥ मुंदरधम्मरयाणवि विसमं विहिविलसियं समावडइ । जं तत्य कारणमिणं अन्नभवे खंडिओ धम्मो ॥ तो जाउ सिरी विइडंतु वंधवा होप लोयभवमाणं । तहवि न निर्णिदपूयं वजिस्ममहं जो भणिय ॥ पूयाए जिणिदाणं फलमिह सग्गापवग्गसोक्खाई । तम्हा तुम्हेवि हु इत्य आयरं कुणह इय मणिए ।। तयभिमुह भणइ जणो जह जह निणपूयणं तुम कुणसि । तह तह दालिदतरू मुफलफलं फलइ तुह गेहै। इय मुणिउं जणवायं धम्मक्खिसत्ति मन्नमाणो सो। चइजण पुरं पत्तो पच्चासन्नम्मि गामम्मि ॥२५॥ तत्यवि गिहपडिमाए तिकालं कुणइ पूयमणवन्ज । अह चउमासगदिवसे सो पत्तो महुरनयरीए ॥२६॥ निणमंदिररस दारे तो मालाकारिणी भणइ सिटि । चउसर मेगं कुसुमाण गिण्ह पूएसु जिणविवं ॥ तो गिण्हइ नो सिट्टी दयाभावा भणेइ सा एवं । तुज्झ पसाएण इमेलंकारा अम्ह देहम्मि ॥२८॥ लोकानां बन्धनां नरपतेनिनसुतानां मार्यायाः । कि बहुना, प्रतिवचनमपि तस्य नो ददाति कोऽपि तत्र ।।११! स पुनरविषण्णमनास्त्रिकालं करोति भावतः पूजाम् । स्वकारितजिनमन्दिरजिनप्रतिमाया यथाशक्ति ॥१६॥ तत्तनयास्ततः श्रेष्ठिनं सौदन्तं ब्रुवन्ति विरम पूनायाः । इयत्कालं हहै यदि त्वं तिष्ठसि वाणिज्यकृते ॥ ततो न खलु लणं जायते भोजनतः, वसादिकं सर्वम् । वयं पुनः परंगेहे कर्म कृत्वोपानयिष्यामः ॥१७॥ इहलोक एव दृष्टं पूनायाः फलं जिनेन्द्रनिम्नानाम् । तथापि न विरमस्येतस्या नूनं मूढोऽसि त्वं वृद्ध ! ॥१८॥ ततस्तान् प्रति जल्पति मा मैवं वदंत धर्मत्यागेन । यस्मान्न कार्यसिद्धिर्जायते जीवानां कदापि ॥१९॥ • यत्पुनरिद्रयदुःख समागतं ममात्र जन्मनि । तत्पूर्वनन्मपापस्य विलसितं येनेदं मणितम् ॥२०॥ मुन्दरधर्मरतानामपि विषमं विधिविलासितं समापतति । यत्तत्र कारणमिदमन्यमवे खण्डितो धर्मः ॥२१॥ ततो यातु श्रीषिटन्तां बान्धवा भवतु लोकापमानः तापि न जिनेन्द्रपूजा वर्जयिष्याम्यहं यतो भणितम् ।। पूजाया जिनेन्द्राणां फलमिह स्वर्गापवर्गसौस्यानि । तस्माद् यूयमपि खल्वत्रादरं कुरुतेति भागते ॥२३॥ तदभिमुख भणति जनो या यानि व रोपित तथा दारिद्रयरुः सुफलफलं फलति तव गैरे । इति ज्ञात्वा जनवादं धर्मलेति मन्यमानः सः । त्यक्त्वा पुरं प्राप्तः प्रत्यापन्ने प्रामे ॥२५॥ . तत्रापि गृहमनिमायात्रिकालं करोति नामनवद्याम् । अथ चतुर्मासदिवसे स प्राप्तो मधुरानगर्याम ॥२६॥ १.स.प'लोभन व गाम ।

सीहकहा। चार.पण तुपए कुगुमाई गिण्डियाई सयकालं | ता गिण्हस एयाई पुण्णं तुम्हाण मे दिनं ॥२९॥ पूपसु निर्णिदर्षिचं नो सिट्टी कुणइ ताई नियहत्ये। निस्सीहियं भणे पविसइ यिहिणा मिणसमीपे ।। भनिन्भनिन्माभिधालरोमंचचाजतो । पूपर निर्णिदचि इय भावतो पणे सिट्ठी ॥३॥ पमोह जेण पर भगोरपारम्मि भवसमुदम्मि । भवसयसहस्सदुलई लई सद्धम्ममाणति ॥३२॥ पपम्स पभावेणं पालिजनस्स मा पपनेण । जम्मनरेवि जीवा पाति न दुषखदोहंगं ॥३॥ चितामणी अवन्यो एस अउनी य कपरवोनि । एमो परमो मंनो एयं परमामय इत्य ॥३४॥ तैसि नमो तेसिं नमो भाऐग पुणो पुणोवि सिं नमो । अणुवस्यपरहियरया जीवाण कहिति जे धम्म। मुलो विमाणवासो एगरडसावि मेहणी सुलहा । लोगम्मि नवरि दुलहो जण निणदेसिमो धम्मो। ना दुल्भो लदो परमो सञ्चन्नुपरणाई ओ । अमेण मे न कज्ज इय चितिवि वंदए देवे ॥३७॥ निणदणावसाणे पिन्छइ वरखाणमंडये सरि । वागरमाणं धम्म सम्म भवाण तो सिही ॥३८॥ यंदा दूढियो त सूरीयि हु सायरं गुरुगिराए । दाऊणं धम्मलाभ तप्पुरभो साहए एवं ॥३९॥ जलाहिरिपंच रपणं दुरई मणुपसमित्य संसारे । ता सणं एवं जइयव्वं मुगइमम्गम्मि १४०॥ स पापम्। पया निणिदेस रई वएगु जत्तो य सामाइपपोसहेस । दाणं मुपत्ते सवणं सुतित्थे सुसाहुसेवा सुमईइ मग्गो ॥४१॥ - ततो गृहाति नो मेष्टी दयाभावाति सेवम् । तब प्रसादनमेलद्वारा मम देहे ॥२८॥ इच्छाक्रयेण त्वया मुमानि गृहीतानि सदाकालम् । तस्माद् गृहातात पुण्यं युष्मभ्यं मया दधम् ॥२९॥ पूजय जिनेन्द्रनिम्न, ततः श्रेष्ठी करोति तानि निजहस्ते । नेपेधिकी भनित्वा मविशति विधिना जिनसीपे । मतिमनिशदिलबहलरोमाचकायमान ! युरयति भिनन्द्रविन्दमिति भावयन्मनास श्रेष्ठी ।।११४ पन्योऽहं येन मयामादिपारे भवसमुद्रे । भवशतसहसदुर्लभ लब्धं सद्धर्मयानमिति ॥३२॥ एतस्य प्रमाण पाल्यमानस्य सदा प्रयत्नेन । भन्मान्तरेऽपि नीया माप्नुवन्ति न दुःखदौर्भाग्यम् ॥३२॥ चिन्तामणिरपूर्व एषोऽपूर्वध कल्पत इति ! एप परमो मन्त्र एतत परमामृतमः ॥३४॥ तेभ्यो नमस्तेभ्यो नमो गायेन पुन पुनरपि तेभ्यो नमः । अनुपकृतपरहितता नीवाना कथयन्ति ये धर्मम् ॥ सुलमो विमानवास एकछत्रापि मेदिनी मुलभा । लोके केवलं दुर्लभी अनेन निनदेशिनो धर्मः ॥३६॥ तस्माद् दुर्लभो सन्धो धर्मः सर्वज्ञपूजनादिकः । अन्येन मे न कार्यमिति चिन्तयित्वा वन्दने देवान् ॥१७॥ निबन्दनावसाने पश्यति व्याख्यानमण्ड हिम् । व्याकुर्वनं धर्म सम्यग् भव्येभ्यः, ततः श्रेष्ठी ॥३८॥ पन्दत दूरस्थितस्तं रिपि हि सादर गुरुगिरा । दत्त्वा धर्मलाभ तत्परतः कथयत्येवम् ॥१९॥ अलपितितमिव ररनं दुर्लमें मनुजत्वमत्र संसारे । तस्मालम्वतद् यतितम्यं सुगतिमार्गे ॥४॥ पूना जिनेन्द्रेषु तिनेषु पत्नश्च सामायिौपधेषु ।

-
सुपासनाह-चरिअम्मि-
इच्चाइविन्यरेणं कहियाए देमणाए सुरीहिं । सिही जरद संवेगनिम्भर मरिममुहमिण ॥४२॥
तुझ पमाएण महं निचं निबहइ नाह ! जिणपूया | किंपुण पहु ! अंगरुडा कुणति अपत्तियं बहुये
जपति तदा विजइ न किंपि पूयाए तुह फलं ताय ! । पुजियावि लच्छी नवरं नीदरइ गेहायो ।
लोओवि भणई एवं धम्मेण धण इमस्स हारवियं । मम पुण मणयपि न किंपि माणसे फुग्ड तव्यपणे ।।
ता थिरकरणोवाओ विज जइ कोवि ताणवि मुशिंद!। तो निबहिन्न धम्मो सुहेण मह नाह ! इयवानु
मोणेण ठिओ सिट्ठी उवयारं जाणिऊण मूरीवि | उपइसइ तस्स मंतं निरवन्नं पढियसिद्धं न ।।४७]
कसिणवउद्दसिरयणीए अद्धरत्तम्मि पेयवणमझे । काउस्सग्गेण ठिओ सुमरिज स तं इमं मनं ॥४८॥
तो पचाखो होही कवडिजक्खो मुहुत्तमित्तेण । मणिही सो तुह समुई अभिरुइयं मग्गसु वरंति ॥४१॥
तो तुमए सो एवं एवं वत्तव्यओत्ति भणिऊण । सूरीवि विदारणं अन्नत्य गओ तो सिट्टी ॥५०॥
भणियदिवसम्मि पत्तो मसाणभूमीए कहियविहिपुवं । काठस्सग्गम्मि ठिओ तो पुव्युत्तं समग्गपि ॥
तह जायं जह भणियं जग्वाभिमुहं भणेइ तो सिट्टी । चउमासदिणे पूया जा विहिया चउसरेण मए॥
तीइ फलेण पसायं कुणसु तुम अस्थि तुज्झ जइ सत्ती । इस सुणि सो जक्खो उपयोग देश अवहीए ।।
उल्लवियं तो तेण तीए फलं वियरिउं असत्तो हं । जम्हा निणस्स पूयाए एक्कस्सि भावविहियाए ।
सग्गसिरीवि हु लम्भइ गइविस्थिन्ना ममं च सा नत्यि । वंतरजाईओ ई ता अन्न भणसु तं किंपि ॥
दानं सुपात्रे श्रवणं सुतीय सुसाभुसेवा सुगतेर्गिः ॥४१॥
इत्यादिविस्तरेण कथितार्या देशनायां सूरिभिः । श्रेष्ठी जल्पति संवेगनिर्भर सूरिसम्मुखमिदम् ॥४२॥
तव प्रसादेन मम नित्यं निर्वहति नाथ ! जिनपूजा । किन्तु प्रभो ! अगरुहाः कुर्वन्त्यप्रत्ययं बहुम् ॥१३॥
जल्पन्ति तथा विद्यते न किमपि पूजायास्तव फलं तात ! पूर्वार्जितापि लक्ष्मी किन्तु निस्सरति गेहान् ||४१!!
लोकोऽपि भणत्येवं धर्मेण धनमस्य नाशितम् । मम पुनर्मनागपि न किमपि मानसे स्फुरति तद्वचनम् ॥४५॥
तस्मात्स्थिरकरणोपायो भवेद् यदि कोऽपि तेपामपि मुनीन्द्र।। ततो निर्वहे धर्मः सुखन मम नाथ ! इत्युक्त्वा।
मौनेन स्थितः श्रेष्ठ्युपकार ज्ञात्वा सूरिरपि । उपदिशति तस्य मन्त्रं निरयषं पटितसिद्धं च ॥ ४७ ॥
कृष्णचर्तुदशीरजन्यामराने प्रेतवनमध्ये ] कायोत्सर्गेण स्थितः स्मरेस्त्वमिम मन्त्रम् ॥ ४८ ॥
ततः प्रत्यक्षो भविष्यनि कपर्दियक्षो मुहूर्तमात्रेण । भणियाति स तव संमुखमभिरुनितं मार्गय परमिति ॥४९॥
ततस्त्वया स एवमयं वक्तव्य इति भणिवा । सरिरपि विहारेणान्यत्र गतस्ततः श्रेष्टी ॥ १० ॥
भगितदिवसे प्रातः स्मशानभूमी कथितविधिपूर्वम् । कायोत्सर्ग स्थितस्ततः पूर्वोक्तं समग्रमपि ॥ ५१ ॥
तथा नातं यथा भणितं यक्षाभिमुग्वं मणति ततः श्रेष्ठी। चतुर्मासदिने पूजा या विहिता चतुर्मालेन मया ॥११॥
तस्याः फतेन प्रसाद कुरुष्व त्वमस्ति तव यदि शक्तिः । इति ध्रुन्या स यक्ष उपयोगं ददात्यवधेः ॥१३॥
उल्लापन ततम्तैन तम्याः फलं विनरातुमशक्तोऽहम् । यामाजिनम्य पूजयकया भावविहितया ॥ ५४॥
स्वर्गारपि हि सभ्यतेऽतिविम्तीणां मम न सा नास्ति । व्यतरजातीयोऽहं तस्मादन्यद्ण त्वं किमपि ॥२१॥

सीदा मा भणा ना! तुर दंगणेण तुटो भी पपमु दाणं। जिणशम्मरभारणं कि मानन नि?॥ नो पद सोजाइ गमगिभी तह करेमि बन्छन् । माम्पिति या नेमणुपए मग मागी ॥ तुह गेह चउमवि कोणगु नि नि गुगनिहागाई । गिदपलाई नाप पाटण पनी ॥८॥ पनिलमनिसाए सिट्टी पत्तो गम्मि भणइ नियतगए । नर पम्मे गुणा या ना नम्व गुराण ॥ दसेमि फलमगारं, तो ने पनि ना इमं पुणमि । सो निउगतरं शाम गुन गयागाउ पसी ॥६॥ दाउण नाण सवई तिरकालं निगम गमम्मि । पाकर गम्मि य यंगिभो तो निपलो || दई मापमाण पटिपण्णं रेफपाण त हिटा । मयं पिर मनपणं फुगति भारंग तालियां ॥१॥ तलो प.मेण निहिणी रोगावि पमिया मिहामं । मा अनया पपा गाधिप पूर्ण महिनी । नियंगामुएहि गर्म पहनरिन्दीप ताण नपण । मिट्टी पनी अमाथि पुग्मणी विकिपिंगागं ॥६ ति पयाहिणीकर नमिर्ड गरिन पाइदपि । उशिष्टा गतिमा मिट्टी माना गया।६५।। भया ! मग्म मुयाण सम्पना गिरथमदमो । उहमिऊण दिन मार्गविगत 31॥ इस सोऊणं भणिय सहिणं ना 1 महवि को । विरपर भी गिरिधाम गाईम पर 138 तो फार गुरु समावि अनलिपिनी य फेणापि । मामगं परिव नागyिanthan मादेषण समं पुण गीहो गिरणधदंदक्यं । मम्मगुभं मा तम्म गह गुमर ६९.४ पाओगएरागिपपाणगो भशाणफरणामी । मरमाइपमापाभो अणधरा भर !!! भणति पक्ष ! तपन दाद मन स्थानम् । निमधर्मप्रभाग कि मम AART1... ततस्तं पति र सम्पनि स्पातितातर करोमि वाभाष्यम् । साधा निTHI TERARY ! तगडे पर कोणेपुतिति गुरुनिधानानि । महानश्यानि वायुयान प...॥ पविधानियां भी प्रासो गेंद मणति निजसनयान् । पदि धर्मे र मनित RECRETR" दर्शयामि फलदार, तरसे जल्पन्ति पदार कपि । ततो मिगुणन धर्म त Aar ॥१०॥ .दस्या सेगा परिकालं मिनहाय गमन | मादिरले पशिलामा निर ॥१॥ रष्ट्या गदाममाणे परिपूर्ण जाना त । ममबस्दा पनि मान सिम् ॥ १६ ! ततः तण निधय: ॥ अपि प्रदासता गुम्यान या मर ग frre Com MAY: समं मार्ग पा गमनाग । मणी भागोऽयो पुरजो REET tr लि. प्रतिनीय माग गरि न पानि । उगवित - Ramit : मग TR THA सय । उपविश्य पनि रति pat Hदेन ना ! मानो गदिम रोग Hamala गुमायामन्येस मा nearergart 1 न म पनी गायनम् । म भने nighe

No text on this page.

सोहकहा।
इत्तो तभनारो पत्तो पुट्टीए पिन्छए सव्वं । तबिकिरियं तत्तो कुविभो सो गुरुचवेढाए ॥८५॥
हणइ फबोलपएसे भणइ परेरै अणज्न ! वणिओवि । भंडागवि अडिओ तं जो मह महिलापुरो एवं ।।
कुसि विविहे चियारे इस भगिर जाव निदणिही ताव । वणिउत्तेहि सहमा धरिमो पाहाए भणियोय।।
खमा पहायस ! इण्डि समापहाणा य हुँति मप्पुरिसा । थाइ पंपे कोवो उत्तारिभो तरस ॥८॥
सोहोचवेधारण पीडिओ मुन्छिओ य खणमिककं । खुडिएपकनयणगोलो उपरिभो चंदणाईहिं।।
नीओ घरम्मि नय किपि चेयए पेयणाए विविओ । अणुसासिओ य पहुयं सीहो सहदेवमितेण ॥
सत्तपदिणम्मि नतोणालोइयदुकटो गओ निहणं । नागकुमारो जाओ भमिही दुहिमो भये घोरं ॥११॥
सहदेवो सपकालं कलंकमुक्कव्वयं चरेऊण । पज्जतफयाणसणो विहिणा पाणे परिचइडं ॥१२॥
सोहम्मे उत्पन्नो तत्तो चविड महाविदेहम्मि । सिज्झिस्सइ धुपकम्मो पावियचरणो समाहीए ॥९३||
॥रति तृतीयगुणवते द्वितीयातिचारविपाके सिदयशिक्कथानकं समाप्तम् ।।
-
पसं हस्तेऽर्पयति तस्या नयनादिरक्रियाम् । करोति यथा भद्रिका सा मूल्यं यहु प्रयच्छति ॥८॥
इनस्तद्भर्ती प्राप्तः पृष्ठे पश्यति सर्वाम् । तद्विकियां ततः कुपितः स गुरुचपेटया ॥८॥
हन्ति कपोलप्रदेशे मणति च रे रेऽनार्य । पणिगपि । विटेभ्योऽप्यधिकस्तं यो मन्महिलापुर एवम् ॥८६॥
करोषि विविधान्विकारामिति भणित्वा यावनिहनिष्यति तावत् । वणिक्पौ. सहसा नो बाहुना भणितम् ॥
समय महायशः । इदानी क्षमायानाथ भवन्ति सत्पुरुषाः । इत्यादि प्रजल्प्य कोप उत्तारितस्तस्य call
सिंहश्चपेटामातेन पीडितो माउतश्य क्षणमेकम् । सण्डितैफनयनगोलक उपचरितश्चन्दनादिभिः ॥८९॥
नीलो गरे नन किमपि चेतति धेदनया विद्रुतः । अनुशासितम्ब यहु सिंहः सहदेवमिस्त्रेण ॥१०॥
सप्तमदिने ततोऽनालोनितदुष्कृतो गतो निधनम् । नागकुमारो जातो भ्रमिष्यति दुःखितो भये घोरे ॥९॥
सहदेषः सदाकालं कलङ्कमुक्तवनं चरित्वा । पर्यन्तकृतायसानो विधिना माणान् परित्यज्य ॥१२॥
सौधर्म उपपनस्ततश्च्युक्त्वा महाविदेहे । सेत्स्यति धुतकर्मा प्राप्तचरणः समाधिना ॥९॥

आलप्पा मोहरिपभावओ जो पलप्पए सढो । तइयगुणव्ययपारी दुहाई सी लाइ पउमोच्च ।।२।।
तथाहि-
'पुरमतिय पुस्मितालं तं पालइ पत्थिवो विजयपालो । तस्सत्थि पिया रंभा भव्य विभियसुभोया ।।२||
अह अन्नया नरिंदो करिंदखंधग्गओं सपरिवारो । रायडियाइ गच्छइ तो पिच्छइ वणिगिहे कमि ॥
पदमुल्लसतजोव्वणरसाउलं लच्छिनामियं कन्नं । गयस्वं, तो तदुवरि तस्सणुराओ कहवि जाओ ॥४॥
तजणयाई मग्गाविऊण परिणेइ तं सहत्थेग | अंतेउरम्मि सिविर तीइ समं विलसइ नरिंदो ॥५॥
न कुणइ कस्सवि तत्तिं पुरस्स अतेउरस्स रजस्स । तीइ परिभोगरसिओ रामोदिवसपि तीइ गिहे ॥६॥
चिट्ठइ पडिओ नडिओ तीए सिणेहेण हारियविवेओ । परिहरियसबकजो भणिओ तो मंतिणा एवं।
इयरोवि जणो रागस्स बसगओ बहु विगुणए नृणं । किं पुण पुढईवइणो अंतररिउछक्कमकंता? ॥८॥
धम्म अत्थं कामं नीईए निसेवयंति नरवइणो । जे ताण पुरिसत्था दिति फलं निष्फला इहरी ॥९॥
किञ्च ।
।
दूरं नासंति गुणा दूरं चिय वीसरंति सत्थत्या । दूरं गुरूयएसा रागंधाणं नराण तओ ॥१०॥
वटुंतरम्मि भुल्लो देवो चइऊण रज्जरटं च | धम्म च ज इमीए आसत्तो चिट्ठर सयावि ॥११॥
तो भणियं नरवइणा सचिव! तुम मा भणेसु मह समुहं । किंचिवि जमिम रज्जं तुह दिन्नं पालमु नमैत्र।।
जावेसा मिगनयणा महनयणपहे पयट्टइ. सयावि । तावचिय मह जीयं कि कज्ज रज्जमाईहिं ? ॥१३॥
पिच्छ कह एस राया रागेण विहंविओ न चेएइ । अपाणं गयलज्जो इय सचिवो चितए जाव ॥१४॥
मालप्रायं मौखर्यभावतो य. प्रलपति श्राद्धः । तृतीयगुणवतधारी दुःखानि स लभते पद्म इव ॥१॥
पुरमास्त पुरिमतालं तत्पालयति पार्थिवो विजयपालः । तस्यास्ति प्रिया रम्मा रम्भेव विजृम्भितमुमोगा ।
अथान्यदा नरेन्द्रः करीन्द्रस्कन्वगतः सपरिवारः । राजवाटिकायां गच्छति ततः पश्यति वणिग्गृहे कम्मिन् ।
प्रथमोल्लसद्यौवनरसाकुला लक्ष्मीनामिकां कन्याम् | गतरूपां, ततस्तदुपरि तस्यानुरागः कथमपि जातः ॥
तजनकादीन्मार्गयित्वा परिणयति तां स्वहस्तेन । अन्तःपुरे क्षिप्त्वा तया समं विलसति नरेन्द्रः ।।५।।
न करोति कस्यापि चिन्तां पुरस्यान्तःपुरस्य राज्यस्य । तस्या परिभोगरसिको रात्रिदिवसमपि तम्या गृहे ।।
तिष्टति पतितो नटितस्तस्य स्नेहैन हारितविवेकः । परिहतसर्वकायों मणितस्ततो मन्त्रिणवम् ॥७॥
इतरोऽपि जनो रागस्य वशगतो बहु विगुप्यते नूनम् । किं पुनः पृथिवीपतय आन्तगरपुपकाक्रान्ताः १ ॥
धर्ममध काम नीन्या निवन्ते नरपतयः । ये तेषां पुरुषार्या ददति फलं निष्फला इनरया ॥२॥
दूर नश्यन्ति गुणा दूग्मेव विस्मयन्ते शालार्थाः । दरं गुरूपदेशा रागान्धानां नराणा ततः ॥१०॥
महान्तर भ्रष्टो देवत्यारवा गन्यराष्ट्र घ । धर्म च यदायामासक्तस्तिष्ठति सदापि ॥११॥
नतो भगिन नरपतिमा सचिव ! व मामा मम समुसम । किपिदार यदिदं गन्यं तय दशं पालय स्वमेवार
पावशा मृगनयना मम नयनपये प्रति सदापि । तावदेव मम जीवित कि कार्य राज्यादिमिः ॥१५॥

मा मोह परिमनामे मासियरपर्ण कारि संजायं । तो राया संतुदो विजे बाहर तेवि तमो ॥१५॥
एडारगाउँ विनिशाई जार पनि नार सहमावि । सा मुफा पाणेहि मिहिरा समुग्गमे तत्तो ।।
मुग्लानिमीलिप राया धरणीए निटिओ दहुं । गाणं पाणपिय ठिमो य कहव निचिट्ठो ।
मंदारसेण सिलो पीडमी नाटिएण नियो । परो चेपणभाषे विलाइ गुम्मुकपुकारो ॥१८॥
जिमनट मुदति किमिापुरलंयस पडिवपणा न हु देसि मम्झ छगसमिवयणे रुहासि कि सुयशु
चाइ परमाणो न मुबह पाम फरेइ नय गास । नय देई भगासं कस्सवि तो पभणए मंती ॥२०॥
देव ! मपधिप एरा मुंगु पाम फरेमि माकारं । एईए जेणाई विभो तो नरवई भणइ ॥२१॥
मरवार नियदे पुत्तपपुनाइएहि मा तुमयं । मा-पाणपिया दइया जीविस्सइ फोठिवासाई ॥२२॥
मा माइपरपणं अमंगर जो भणिस्सइ इमीए । सो निच्छएग मरिही तो वंचेऊण तदिहि ॥२३॥
मंनी कम्मपराभो सबमाराइ फडेवरं तीसे । उम्मुगम्यपुको तमपेच्छंतो नरवरोवि ॥ २४ ।।
विन्दरद भणेइ एवं मंनिस्मम पिपाए दिहाए । जेणहरिया देवी जमगेहम्मि य गए तम्मि ॥२५॥
एवं कप पामो दिणदसगं गाइ नरवरी तत्तो । सिक्सविड सचियेणं तपासे पेसिओ पुरिसो॥२६॥
तेण भणिय नरादिव ! पदाविग्नह पिपाए मुदीए । सो भगइ साहस कहि उबलद्धा तीइ सुदिति।
मो आद नाद ! देवी संपइ सग्गम्मि सुरवइसमीपे । चिट्ठा सुहेण तीए तुह पासे पेसिओ अइये ॥२८॥
परम कथमेप राजा रागेप विडम्पिनो न भवति । भात्मानं गतलज्ज इति सनिश्चिन्तयति यावत् ॥१४॥
सापतम्यापरमया यासिदवमनं कथमपि संभातम् । तनो राना सक्षुब्बो वैद्यानाइयति तेऽपि ततः ॥१५॥
मोधनानि विविधानि याव-प्रयुजवे तावत्सहसापि । सा मुक्ता प्रागैमिहिरस्य समुद्गमे ततः ॥१६॥
मूलनिर्मालिनाक्षी राना धरण्यां निपतितो दृष्ट्वा । गतप्रागों प्राणप्रियां स्थितश्न कारामिव निश्चेष्ट. ॥
चन्दनरसन सिक्तः प्रीजितम्तालान्तेन नरः । पाते चेतनभावे विलपनि मुक्तगुरुपत्कारः ॥१८॥
दालक्ष्मि मृगासि मुझे शिमिह पृष्यतः प्रतिवननम् । न हि ददासि मम क्षणशशिवदने रष्टासि किं सुतनु।।
इत्यादि प्रलपन मुम्नति पाच करोति नच मासम् । नन दात्यवकाशं फम्यापि ततः प्रमणति मन्त्री ॥
देव ! मृतथा मुन्न पाइ करोमि सम्भारम् । एतस्या येनाहं, कुपितस्ततो नरपतिर्भगति ॥२१॥
संस्कृग्न निजदे पुत्रप्रपुत्रादिकैः सह स्वम् । मम प्राणप्रिया दयिता नीविष्यति कोरिवर्षाणि ॥२२॥
मम कर्णकटुवचनममगले यो भगिध्ययम्याः । स निश्चयेन मरिष्यति सतो यश्चित्वा तदृष्टिम् ॥२२॥
मन्धी कर्मकरासकारपति कलेवरं तम्याः । उन्मुक्तगुरपरधारस्तामपसन्नरपरोऽपि ॥२४॥
विलपनि भणत्येवं भोक्ष्येऽहं रियायां हटायाम् । पेनापहना देवी यमगृहे च गते तस्मिन् ॥२१॥
एवं कृतप्रतिज्ञो दिनदशकं गमयति नरवरम्ततः । शिक्षायित्वा सविन तत्पावें मेषितः पुरुषः ॥२६॥
तन मगित नराधिप ! वयध्वं प्रियायाः शुद्धया । स भणनि कथय कुत्रोपलब्धा तस्याः शुद्धिरित ॥२७॥
स आह नाथ ! देवी संप्रति स्वर्गे मुरपतिममीपे । तिष्ठति सुखेन तया तव पायें प्रेषितोऽहम् ॥२८॥

सुपासनाद-चरिअम्मि- तह संदिट एयं तुम्हाणं नाह ! एत्यवस्थाणं । न हु जुत्तं जेणेसो मणुस्सलीओ अइदुगंधी ॥२९॥ वाहिजराकुकलिओ, सग्गो उण एयविरहिमो रम्मो । तह जइ मएवि फज.ता सिन्य एज्न इदना! तो भणियं नरवइणा दंसह सग्गस्म वत्तणी मन्झ । पिच्छामि पिययमाए जेणाई विमलमुहकपनं ॥३१- ने भणियं नराहिव ! भुंजसु मज्जेसु कुणसु सिंगारं । रज्ज रटुं कोसं संभालसु रमसु धम्ममि ॥ जाब अहं देवीए गंतुं साहेमि तुम्ह आगमणं । तो तव्ययणेण निको भोयणमाई कुणइ सनं ॥३३॥ यत:, विहीवि बुद्धिकलिगोवि पुहइनाहोवि होउ दक्खोवि । गुरुरागग्गहडिओ अलिपि रियागर स देवीविरहयतो पइदिणमालोयए पुरिसमग्गं । सोवि हु चिरकालाओ समागमो निशामम्मि ॥३॥ अपेवि कप्पपापरफलोवमे सक्कलकररसइहै । नारंगफले नमिऊण नरवरो तो इम भगिनी ॥३१॥ देवीए पेसियाई देव ! फलाई रमाई सग्गाओ। तुह भणियं तं पहियं तह मंदिवं च मा जोग ॥३॥ मपत्री देवी माहरणं ण अमररामीणं । मग्झे मोहामि अहं सालंकारा विसेसेण ॥३८॥ नो नागगेग मनिो पभणा गया इमम्स पुरिसस्स । देवीए जमाइई ला आहरणं तमप्पेर ॥३१॥ हिना विदिप ताम नियंनास तयणु भंडारे । परिसविर सो पुरिसों निगृहिमा कारदिगा । पुगी पर यएइ य गहि भाहरणमाइयं किंथि । तो केवि घुतेणं नामो इस वायरो कारि ॥४॥ तो नेग फागपागं मुजी कगविऊण उरिकरिया । तत्यासराउ भरिया सुधारयूरियररोग ११४२११ - नया मंदिष्टमेनर पुस्माकं नाथ ! मत्रायम्मानम् । न खलु युक्तं येनेष मनुष्यलोको नितुर्गन्धः ॥२५॥ विवादमानित , वर्ग: पुनीतद्विादिलो रम्य । तथा यदि ममापि कार्य तदा शीपमेया ११ नमः नगेम नतिमा दाय मय वर्तनी मम । पश्यामि प्रियतमाया येनाहं विमान सामानम् ॥३१॥ न मदत नगविर : मुत्य मात्र कुरु दानाम् । राज्य राष्ट्र कोशंगमालय रमस्य धर्मे ॥३२॥ या कथयामि नवागमनम् । ननम्नद्वननन ॥ भोजनादि करोति गम् ॥३३॥ xिi वृदिरा यि वीनायोना मन्या दापि । गुरुगगाहगृहीताटी मजि विमानानि म २१३ देहान्न दिनसवरत पुरषगम् । मानिनु निकाला समागता नतिrains लेमान शगामासानि । नाडालानि ना ना भी देसा: सनी मनिला नागिन नायित तथा प्रविष्ट ५ मा यो ११ 1 मानाम | मी मागविगि ॥१८॥ ...य गायनादिष्ट मत 4101 r? या मयम rift that 43. Kriti iroinp. 211 का vira मन पउमकदा । संवट्टिवि ले पित्र नं पत्तो सो निवस्म पासम्मि । भणा य देवीए अहं पदविभो लेहबाहोति ॥३॥ तो हरिसिओ नरिंदो लेहं गहिऊण नितए नूणं । सग्गभुन यु एवं मीविना मगलोईया ॥४४॥ कुमलं देवीए नभो सो पुरिसो कहर पुन्छिमओ मनो। तो छोडिऊण लेह वायद गरा इमं तन्य ॥४५॥ तद्यथा-स्वस्तिश्रीपुरिमलाले महाराजाधिराजश्रीविजयालपादान श्रीवर्गाद महाराशी लक्ष्मीनामा सस्नेह सोत्कण्ठ प्रणम्य विजपयति यथा, कुदालमत्र, कार्य चेदम् नियं हियपमरणं देव ! मए गरुपभारमरियन्न । उठियावि दरं न चमि समांगमिरं ॥४६॥ "ता काऊण पसाप नियंगलगं समगमाभरणं । नियतगुफारिसपविनं अप्पयव्यं मानिमिन ॥४ा फिन । ---- सुरसुंदरीण मञ्झे लमिजा तुपमापविरहेण । तर निभंडण माई सनापर मन ना प्य ॥१८॥ पवनी पासतो पेमिनमु जंत्र तंव बन्याई । इस पुइपुग्मिान्धे निपनणुकुमलं प पगिऊश ॥४९॥ नो रमा मंतिपणो भणिो जह मन्स सारमाभरणं । परबन्यकुमाई पमा पपरम पाम्मि ॥२०॥ पतः, मंदमगम लामं मुल्ल लेहम्म होइ धणकोही । दिट्टीए फोदिमयं पियम्प पण पुण ममीले ॥५॥ मंतीहिति पटियन्नं तव्ययण चितिर जाह विणटुं । करमपिणं, तो मंतिवि नरिति पनि भनियो । फह गमिही सम्ममिमो नियेण भणियं जहागओ, तेहिं । भगिपं देविभाग मागभीनी निर्गमगा। चिल्लो जह पगभो तह एसोनि हु गमिस्मए नन्थ । मेनाहि तो भाग मिदिरो मागमा गणे व खमिय समाप्तः स नृपस्य पार्थे । भणनि र देव्याई मायापितो लेगवाह इति ॥१॥ ततो हर्षितो नरेन्द्रो लेसं गृहीत्वा निन्तयति नूनम् । स्वर्गभूगल्याना मप्परिन सानु मदिरा कुशलं देप्यास्तत. स पुरुः कथयनि ए. सन् । तामाया ले व बानपति रात ॥१५॥ नित्यं हृदयगतेन देव ! स्वया गुरुभारभृतेव । उस्कण्टिनापि दूरं न शनीय समागन्तुम ॥४९॥ हमारा प्रसाद मिनाङ्गलानं समममाभरणम् । निजानुपादिधमयिनव्यं मलिनसम् पुरसुन्दरीणां मध्ये लायने स्वपसारविरदए । तम निर्भमना महती संमायने मम मा uaen पक्षान्तो मासान्तः मेयवा सदा यत्रादि । इह पृदपुरषाने निजारा दस ॥१९॥ सती राजा मन्त्रिानो भणितो यथा मम सारमाभरणम् । वरदाप्रामादितम्य में ॥६॥ शकम्य लक्षं ग्ल्यं गाय भवति धनकोटि । रटे. कोरियाय वरनं नामन्यम् ॥६॥ मन्त्रिभिरपि निपसं तपन रिलपि वा यथा विनष्टम् । कामिर, सोमापिया नावे सादर कथं गमिष्यति स्पर्गमयं नरेश भक्ति सागर, तः । भनिन देप्रमावासमामा नये : पूपि यथा मगनप्पोऽपि हि मामिप्यनि सत्र । मन्त्रिभितनो भाग शिविर मरम १६गम भरण।

सुपासनाह-चरिमम्मि- एपस्सवि तह किन्नर नियेण इय जंपियम्मि मनीहिं। पज्जलियचियाभिमुहं सो निजता कारि मिश: तन्य विय वसंतेणं परमभिहाणेण मोहरियभावा । यारसवयजुत्तेणवि, तो भणियं तेण निरभि ।। देव ! इमो अइयूदो बहुसंदेसेहि भारिओ धणियं । न हु सकिस्सइ गंतुं ता पेमसु कमवि तरुपनरं ।। मंतीहि नो भणियं देव ! इमोचिप सदुत्तरो तरुणां । मुहरों सिग्धगई तो पट्टायगु देविसन्ति । रना भगियं एवं करेह तो तकखणेण मंतीहि । यंघाविरुण याहिं निन्नइ सो विलयमाणोति ॥२९॥ तो से सपगा पुच्छंति केण दोसेण पंधिओ भाय! । सो भणइ समुहदोसेण कोवि ननो कमो दोनो! तो तुमेह नियतुंडरवणं सन्चहा उ कायव्वं । जेणं अणायदंडं मोहरियत्ताउ नो लदा ॥६॥ अह सयणेहि भगिरं मंतिं मोयावियो य सो कहवि । तेणवि सो करुणाए मुको पदमोवि सिमाको मन्मम्मि दिणे राया मंतियणं भणइ कहवि इह देवि । आणायद सगाओ नबिरहे दुरिसमो मा मो नदि मंतिऊणं कमलसिरीनामिया सुरूवबई । निवदमलंफारधरा नवतरुणी पाहिजाणे ॥४॥ मुसा सिरखविऊण, कहियं हि निरस्स नह पुरिसो । पविभो देवीए आवरण हरिमपीचे ।। . नो पीदिगे पत्तो सो पुरिमो साहए नरिंदस्स । यदाविजह तुम्मे उजाणे आगगा देती ॥३३॥ मारपम्स निपगलगमामरणमइ पपना। महया गामग्गीए पगोणीए गमो गया ॥३७॥ नो दिदा सा देवी मामो हिटो भणे भो सचिवा! । देवीए मग्गवासो समविभो रूपमाभाए । पुलि हसा मामा टपाकमा प सिमगुरुदंता । लंयोदधिविनासा संपइ भनेर परिभाइ ॥१९॥ एतस्यापि गया कियता नृपेगेनि अनिपने मन्त्रिमिः | प्रवलितचिताभिमुर्म स नीयमान कपमावि..." र बमना पाभिषानेन मामर्षमावान । द्वादशातयुक्रेनापि, तनो भणितं तेन गाभिमृगग ॥११॥ देश ! भयनावादी बमदेशारिनो गाढम् । न स शस्यनि गर्नु तम्मा प्रेषय कमवितरणमाम् ॥१॥ विभिन्न मग देव ! अयमेव सदुतरनम्णः । मुवरः शीप्रगतिस्ततः प्रस्थापय देवीपार ॥२४॥ मामा कुम्त मतानगंन मन्त्रिभिः । बन्धयिया बदिनागने म विपरि ॥१०॥ हम पनि कन दोपण व THAPAHोपण काय नाय १९ गरि निअनुदाणं मया तु कर्तव्यम् । येनानकार मापयांत्रो समयम् ॥१॥ म बामनियामा मोतिन म कथमपि नाममा मृत प्रथमा " अन्म देने पर विवनं मत्रनि कामह देवीम् । नापयन म्यगांगनाई दलित मानमा मुनी नगनणी बापाने intell शमा कवि नाप्य यय पृम माया मानाय rinkin मग तिन्द्रय । गय मुथान मागम Arutti राममा Itail wir.iriAF:14 Mira Rati mji413 (११ । -

पउमकहा।
ना मनीति भणियं मा पा देव ! कुणासं भति । अपपरमभोयणेणं जाया एपारिसी एसा ॥
पिन
राहणं सुरपणा ददास्यावि गंदरा विटिया । तुम्हुनरोईण इमा मोकलिया इह महाराय ! |
ती तुटेणं रमा निपारिभदासणम्पि संडविरं । गुरुपुरमोहपुरस्सरमाणीया मंदिरे निपए ॥७२।।
संभावितले भोए नीइ मम मममरागगचित्तो । पुरइ प मग्गयनं कहेड सा पुलसिक्सविषा ।।
नो भी बजा राग जेण समालिगिपा न पाणनि । महुमतमाणा इव फजाकजाइयं फिपि ||७||
इप फरवणावि पायचा मारपहिं सरिसेसं । अममनसभासावि हु मोहरियचा न भणियब्वा ।।
से गविगंगयषणा पउमोग्य लॉनि दुरससंधाय । ते इदपि परते नरयगई जति नियमेण ॥७६।।
सम्रा मोरियस पनिता महरनिउणमंद । निरवज्नं दिय वग्नाद तरह भवनलनिहिं जेण ॥७॥
.नितीययुग्मतमोखोनिचारपिपाक पप्रकथानकं समाप्तम् ।।
पूर्व स्वियं श्यामा करालका प विषमगुरुदन्ता । लम्याष्ठा चिपिटनामा संप्रत्यन्येव प्रतिमाति ॥१९॥
मतो गन्त्रिभिभाणतं मा मेह देव ! कुरु स्वं भान्तिम् । अमृतरसभोजनेन नाततादृश्येपा ॥७॥
तुष्टेन पुरपतिना देहाययवादपि सुन्दरा विहिता । युष्मदुपरोधेनेय मुस्कालनेह महाराज ! ॥७॥
सतम्जुष्टेन राजा निजकर्यासने संस्थाप्य । गुरुपुरशीमापुरस्सरमानीता मन्दिरे निजे ॥७२॥
भुद के विपलान् भोगांस्तया समयसमरागगत नित्तः । छाति च स्वर्गवार्ता कथयाति सा पूर्वशिक्षिता ॥७३॥
ततो भो पर्नयत राग येन समालिनिता न जानन्ति । मधुमत्तमानवा इव कार्याकार्यादिकं किमपि ॥७४॥
इति कपरवपनापि हि त्यकश्या प्रावकैः सविशेपम् । असमसभाषापि हि मौसर्यान्न भणितया ॥७॥
ये गलविवेकवरना पम इव लमन्ते दुःखसघातम् । त इहावि परत्र नरकगति यान्ति नियमेन ||७६॥
तस्मान्मीलयं वयित्वा मधुरनिपुणसंबद्धम् । निरवद्यमेव कथयत तरतं भवजलनिधि येन ॥७७॥

संजुन जो घरईरय सलुक्खलाइअदिगरणे । सो दुलहोच्च लहेई दुहाई नरयाइपभवाई ॥१॥ तयाड़ि- मुणिजिणवरसुपवित्तं निचं चिय असहि अविउत्तं । परचाईचत्तं आसि पुरं पाइन्नीपुतं ॥ तन्यत्यि विजयसिही अनओ छन्नीवकायवहणम्मि । तस्स पिया पउमसिरी मिरिल जगनरागार। ताणं तगो दुलहो दुलहो जस्सासि सुगुरुसंनोगो । सो जोव्वणम्मि पत्तो अह अन्नया सिद्धए जो । छिन्नोहकमनासेण सह तो निगइ दम्मसयपणगं । सो य सुबन्नं वियरइ पेयवगामा समागे तो पुढो दुलहेणं जूपफरो कस्स पासओ कहसु । पेयवणाओ तुमए आणीयं कणगमेयंनि? ॥६॥ मो भणइ तेण किं ते पोयणं गिह तं निणियदल्लं । चितइ दुलहो नूर्ण पेपणा भइव भूषण". सिद्धेण वादि केणवि दिन्नं एयस्स तुद्वचित्तेण । तो भणइ तस्स समुहं कणयं गिठमु तु मा ।। पसिझणं कहसु फुडं दायारं पुण इमस्स , सो मणड । झाणठिमो सो चिइ इम्हि नो जाए । प्राणटियं पिहू देसमु तो तेण समु टेऊण पेयपणे । एगो मुणी महणा पदसिओ तम्म मागठिमी ॥१॥ तेग नसिमो सो उपरंणवि तो गया नियगिहेसु । पइदिवस चिय दुलहो मुणिस्म परकप ना ! पारदुगं उबविटो चिटइ नगिटियं परिनियंती । अह मुणिणा सो मणिमो सोम! मुरम्म गाज तो गो भने मामिय : तुह पयसैगए को परो घम्मो ? । किंतु करणं कर लूणंगम व मा पनीर । तो मो मुगिगा भगिमो तेग तुमं मोलियो महाभाग!। न मए किंचिति दिन यसम्म पुगकाण संयुतानि यो धरत्यरघटनालोदस्यलाचारिकरणानि । स दुर्लम इव लमते दुःसानि नर कादिममाथि ११ भनिधिनामुरवित्रं निन्यमेवोत्मपरीवयुक्तम् । परच तित्यकमामीत्रं पाटलीपुरम् ॥२॥ सवाति विनरश्रेष्टी ययत. पीवपयवः । तम्य प्रिया पाश्रीः श्रीरिव जननयनमनोदरणी ॥३॥ दम्ननयो दुलमी दुलमो दम्यामीद गुरमयोगः । स यौवनं प्रामोशायदा ग्मने ना ॥५॥ टिनिन मदनको नयति द्रम्मानपञ्चकम् । स न गुवर्ण वितररानि तानात् ममानीय !!! हन. दुमद दुलकर कम्य पातः कथय । तवनात् वयानी यनामेति ॥ ६ ॥ मीन दिने योजनं गृहाग व जिनमुटपम् । चिन्तयति दुलमो नूनं न वापमा मात्र १२ (स्टर पनि दम्य दुशवनेन । यो मगति तम्य मम्मुर्म कर गान में 111 शार पुनराय, समगन । ध्यानगि म तिनीदनी मन पनि म ** मार दास नमन ममन्वय सने । एको मनिर्मदामा प्रमिलाता ध्यान 447" र र म इमली निमा । प्रतिदिवसर दुरी गर्न पE!" मन सम्म त । श्रथ मनिनाममात्र मोम ! गर्म गाय राम साप mereka मयि । १. न मंHिEREIR RAENTRA100 पुरान -

४२३
गोमगाभी तो मो भणे फड नाइ ! तुम्ह वपदणे । संजामो सो हेऊ, तो मूरी कहइ तस्स इमं ॥
धेर आमि गिट्टी सागादचोति नाम दविणहो । मादविणरपरतणनणारायणो सम्बकालंपि ॥
मा अपया म मनद नियनणर्य सोहर नहा बन्छ ! । दुखेण इमा लन्छी समजिया जाणसि तुमपि ।।
नमा योगउ रपया इमाए पाहि गिद्दस्स दूरम्मि । गेइम्मि ठिया संती साडीगा सबलोपस्म ॥१८॥
ना पेरणे गंतु निणिग्न कम्मि रहपएसम्मि । आवइगयाण जेणं साहिज्नं कुणइ अम्ह मा ॥१९॥
एवं सम्पि मंतिदिनणरण समं गमी ममाणम्मि । पनिऊण गुरुं गर्न निहणंति तर्हि दविणकलसे॥
परेऊणं गर्ग भणिमो तो रोहिगा इमं तगभो । पुत्त ! पलोएस तुम गंतुं सम्बंपि दिसिचकं ॥२१॥
जा पुण फेणरि दिई विग्ज, सो भणइ. नाय ! निउणो ते। भाभीसणे मसाणे रमणीए एइ को एत्य १॥
तो भणइ पिया मुनिरूवियस्म इद होइ वच्छ ! को दोसो? । इय भणिए पुत्तेणं गतृण निरूवियं सव्व।।
दिही तो कपटिया परियो मरिरहण गचिट्ठां । मासं निरुभिऊणं दनवाणं पलोयंतो ॥२४॥
नेणागंतु काहिय गपमामो फोवि चिट्ठए सत्य । तो सिटिणाचि भणियं जइ पुण सो दबलोभेण ॥
मुनिभिऊण मास पडिभो मपसहयं विहंऊण । ता किंपि तस्म अगं घेतुं छुरियाए लहुँ एहि ॥२६॥
प्रय करिए माग्नं डिनूण समागओ तो भणिओ । वीर्यपि हिंद सवणं जइ पुण धुत्तो इय सहेइ ।।
सेवि मदेव विहिपं छिन्ना नामावि उदृउडमहिया । तेणवि मव्यं सहियं दबट्टा जेण इय भणियं ।।
तं नन्धि नं न कुवंति पाणिणो माहसं दविणफग्जे । निपजीवियपि विचंति किं पुणो छैयणं तणुणो॥
स संमातः, तत स मणति कथं नाथ ! सा प्रतग्रहणे । मजातः स हेतुः, ततः मूरिः कथयति तस्येदम् ॥
अप्रैयासीत् भेष्टी सांगरदत्त इति नाम द्रविणाय 1 अतिद्रविणरक्षणार्जनपरायणः सर्वकालमपि ॥१६॥
अथान्यदा स मन्त्रयनि निजतनयं शोमंट यथा वरस ! । दुःखेनेय लक्ष्मीः समर्जिता जानासि त्वमपि !
तम्मानियता रक्षाऽस्या पहिहाद् दरे । गेहे स्थिता सनी स्वाधीना सर्वलोकस्य ॥१८॥
तस्मात्तवने गत्वा निधीयता कस्मित्रह प्रदेशे । भारद्भूतानां येन साहाय्यं करोत्यस्माकमियम् ॥१९॥
एवं रदगि मन्त्रयिया तनयन समें गतः श्मशाने । सनित्वा गुरु गर्ने निधत्तस्तत्र द्रविणकलशान् ॥२०॥
पूरयित्वा गर्न भणितस्ततः प्रेष्ठिनेदं ननयः । पुत्र ! मलोकय त्वं गत्वा सर्वमपि दिक्चकम् ॥२१॥
यदि पुनः फेनापि दृष्टं भवेत्। स भणति तात ! निपुणस्तम् । अतिभीपणे श्मशाने रजन्यामेति कोऽत्र ॥
तता भनि पिता मुनिरूपितम्येह भवति वन्स ! को दोपः ! । इति भगिसे पुत्रेण गत्या निरूपितं सर्वम्।।
घटस्तत' कार्पटिक पतिनो गृलनेष्टया गतंचष्टः । श्वास निरुध्य द्रव्यस्थान प्रलोकमानः ॥२४॥
तेनागन्य कथितं गनश्यामः कोऽपि तिष्ठनि तत्र । ततः थेष्ठिनापि भणितं यदि पुनः स द्रव्यलोभेन ॥२५॥
मुनिराध्य श्वासं पतितो मृतचेष्टां विधाय । तस्मास्किमपि तस्याहं छिपवा रिकया लोहि ॥२६॥
'इनि कथिने तत्कणं छित्या समागतस्तता भणितः । द्वितीयमपि च्छिन्द्धि प्रवणं यदि पुनभूत इति सहते ।।
तेनापि तथा विहितं छिया मागाप्योष्ठपुर सहिता । सेनापि सर्व मोठं द्रव्यार्थ येनेदं भाणनम् ॥२८॥

सुपासना-चरिअम्मि- तो कप्पडियं मयं फलिऊण गमो गिहम्मि सो सिट्टी । सयपरिकलिमो, इत्तो कपाडिएगावि हु अर्ज उद्देणं गहियं तं दत्वं गोवियं च अनत्य । गहि कित्तियमित्तं पत्तो नयरम्मि गिहेड ॥३१॥ वत्थागुरुकपुरप्पमुहाई नियसणेण सुहुमेण । पन्छाइयलुयअंगो विलसइ येसाण गेहेसु ॥३२॥ अह अनया य सोवि हु गच्छउज्जोणियाए उजाणे । मोयगमंडगवडयाई नेइ तत्यपणा सद्धि । नयरस्म पाउलाईवि तेणं सहावियाई सन्चाई । हिहो ताण पयन्छइ भोयणवन्याइयं सव्वं ॥३४॥ तह मग्गणाण जम्मग्गिराण दीणाइयाणवि जहिच्छं । नेवि हु तुट्टा वनंति कत्रनाम विहेऊण ॥३० तो जणपरंपराए तं सोउं तस्स संकिओ सिट्टी । मम दवं नो गहियं तहाणाओ इमेणंति ॥३६॥ जइ पुण सो कणडिओ तइया सासं निलंभिरं यक्को । इय चिततो तस्सपि पलोयणथं गयो तन्य पेच्छइ य तयं कुंकुमपिंजरियं वेसलोयपरियरियं । वरवन्यपिहियछिनोहमासियं चिंतए तत्तो ॥३८ दुक्खेण जो विढप्पर अस्थो दुक्खेण मुन्जए सो उ । चौपचरडाण पायं चरियं एवं विहं होइ ॥३९ इय चिंतिय समसाणे पत्तो सो पिच्छए तयं गत्त । कलमजुयलेण रहिय अहिय तो विलविउँ लग्गो हा दिव्य ! दबनासो कह जाओ मञ्झ मंदपुनस्स ? । सचं चिय ज केणवि विउसेणं पढियमेवंनि "दानं भोगो नाशस्तिसो गतयो भवन्ति वित्तस्य । यो न ददाति न भुते तस्य तृतीया गतिर्भवति ॥" नय मे दिनं दाणं न विलसियं विविहभोगभंगीहिं । नासोवि य लच्छीए जाओ तो जामि रायडले सव्वं कहेमि रनो जइवि हु अप्पावर इमाउ धणं । तो कोसल्लियपुव्वं साहइ रन्नो जहा देव ! ।। तन्नास्ति यन्न कुर्वन्ति प्राणिनः साहसं द्रविणकाएँ । निजीवितमपि वियन्ति किं पुनश्छेदनं तनोः ! ।। ततः कार्पटिकं मृतकं कलयित्वा गतो गृहे सं श्रेष्ठी। सुतपरिकलितः, इतः काटिकेनापि हि झटिति ॥ उत्थाय गृहीतं तद् द्रव्यं गोपितं चान्यत्र । गृहीत्वा कियन्मात्रं प्राप्ती नगरे गृह्णाति ॥३१॥ वस्त्रागुरुकर्पूरप्रमुखाणि निवसनेन सूक्ष्मेण । प्रच्छादितलूनाङ्गो विलसति वेश्यानां गेहेषु ॥३२॥ अथान्यदा च सोऽपि खलु गच्छत्युद्यानिकयोधाने । मोदकमण्डकवटकानि नयति तत्रात्मना सार्धम् ॥३३॥ नगरस्य गायना अपि तेन शब्दिताः सर्वे । हृष्टस्तेभ्यः प्रयच्छति शोमनवस्त्रादिकं सर्वम् ॥ ३४ ॥ तया मार्गणेभ्यो यन्मार्गयितृभ्यो दीनादिकेभ्योऽपि यथेच्छम् । तेऽपि हि तुष्टा वर्णयन्ति कर्णनाम विधाय॥३५ ततो जनपरम्परया तत् श्रुन्या तस्य शक्तिः श्रेष्ठी । मम द्रव्यं नो गृहीत तस्थानादनेनेति ॥ ३६ ।। यदि पुन: स कार्पटिकस्तदा श्वासं निरुध्य स्थितः । इति चिन्तयंस्तस्यापि प्रलोकनार्य गतस्तत्र ॥१७॥ पश्यति च तं कुङ्कमपिञ्जरित वेश्यालोकपरिकरितम् । वरवस्त्रपिहितच्छन्नौठनासिकं चिन्तयति ततः ॥३८ दुःखेन योज्यतेऽयों दुःखेन भुज्यते स तु । चोरचरटानां प्रायश्चरितमेवंविधं भवति ॥३९॥ इति चिन्तयिन्या श्मशाने प्राप्तः स पश्यति तं गतम् । कलशयुगलेन रहितमधिकं ततो विज्ञपितु एमः । हा देव ! द्रश्यनाशः कथं जातो मम मन्दपुण्यस्य ! । सत्यमेव यत्केनापि विदुपा पठितमेवमिति ॥४१॥ मन मया दत्तं दानं न विलसित विविषमोगमहाभिः | नाशोऽपि च लक्ष्म्या जातस्ततो यामि राजकुले !!

उन्नाणे जो विरसह विविरुपयारहि मो धुवं चोरो । मह दलं उपखणि गहियं इमिणा ममाणाम्रो । इय मुणि नरवाणा भणिो आरस्सियो जहा सिम्यं । आणेसु मन्स पासे बंधेत महामोरं ॥१५॥ रोणचि तहेव विदिए तेणो जपेई मम्स को दोसो भणइ नियो तह अन्यो गदिमो एयरस उपसणि। सो भणइ देव! इमिणा गर्षिय पम मंनियं किमपि अत्यि । ते अप्पारमु तो इंदविर्ग एयरस अपि । रना दिहिग्स कम्मि बन्जाइ सो वणी न मए । गहिये फिविवि पयस्म जाए तो इस तेणी ॥१८॥ पहसमरिपन्नो नरपट ! तन्याई आसि निम्भरं मुत्तो । नासावंसोमवणा य कदिव्या मह इमणे ।। ना मह एमो सवणाई अपि लेउ अपणो दलं । इय मणिमो सो सिट्टी सविसामो ठाासोय ॥ जदया इसस्म अपिसि सिटि सबभाइयं तया दर्न लाहिसितं इणि विमजियाटीरिनरवाणा ।। नो सिट्टी गिपत्नो पुतं पनपद जायरग्गो । नह लन्छी बन्छ : गया गणेण नद नारियं नाही ॥५२॥ जम्माउ नगलोए जराउ मच्च अस्स देशीण | तम्हा मधुमुगया जी जीवनि पेदिणे ॥५३॥ ना ना ते परलोए गहिउँ मद्धम्पयनं भति । ता धुवमसोमणिग्ना मुहिया पनि सम्म गया ॥५॥ किन्न। पिपतिपुरच धो या नरागाकर्णिमेहसारोऽपि । धर्म प्रति नोषष्ठति वृद्धपशु पश्यन निगः || बाल्येऽस्ति योवनाश रायति च यौवनेऽह पृत्वम् । गृत्यूत्सहगतोऽयं वृद्ध किमय निर्भया । ता बनछ ! निमामो मे गहिपनो कोवि वविरोगति । यहाणं गिरियागं तुहवाग ना तुम ५५।। नियमणीपमुहमण पालमु दीणेसु कुणगु अणुकंप दव्येग न तुइ गुण होरिति तमो गुमोमणः ॥२६॥ सर्व कपयामि राजे यदि गन्धर्षयत्यस्माद् धनम् । सत कोशलिकापूर्व कषयति राज्ञ यथा l उपाने यो विजगनि विविधपकारः स धुवं चौरः । मम द्रव्यमुमपाय गृदीवमनेन रमानात् ॥४४॥ इति श्रुया नरपतिना मणित आरक्षिको यथा शीमम् । भानय मम पार्थे बाया सं महारम् ॥४५॥ सेनापि तथा विहि ते स्तेनी जल्पति मम को दोषः । भणति गुपस्पार्थो गहीन एयरबाय ॥ स मणति देव ! अनेन गृहीतं मम संपन्धि किमप्यस्ति । तदर्पय समोर द्रविणमनाम्यापियामि ॥४॥ राशा राष्टिक्षेपे.फूने कश्यति स यणिग् न मया । गृहीत किपिप्यतम्य अपनि मा स्तनः ॥१८॥ परिश्रमसिलो गरपभो ! सामान निर्मा मुम । नासावंश यदी पार्षता मयामवन् ॥४९॥ तस्मान्ममेष भवणाधविस्वा स्यात्मनो द्रव्यम् । इति भाषितः स श्रेय सदस्य निलया. यदाऽम्यागनिया !षणादिक तथा दृश्यम् । एम्यसे वमिति मपिता रिसावो दापि नरनिगा तसमधी गमाप्तः पुत्र प्रज्ञापयति नागम्यः । यथा समरिम ! गता हनन हा प्रतिमा मन्मनी जरा लोकजरातो मृत्युपश्यं देहिनाम् । तम्मान्मत्युमुममता श्री दिनि स्तोत्रदिनात १२॥ सरमा यदि परलोके गृहीत्वा सर्मशम्पले भान्ति । दामोपनीया बियमन ARE तम्मानिधयो मे BIRTE कोहि प्रविशेष इति । पाहिजम सह नि: ।। - २२६ सुपासनादन -चरिअम्मि केसि सयासे गिव्हिहिसितं वयं ताय! कहसु, सो भणइ । निग्गच्छंतस्स गिहाओ होर्हिति यमझ जेमिमां। इचाई पयंपेउ चलिओ तणएण सह यहि सेठी। तो सुठियायरिया नाणेणाभोगि समुहा ॥८॥ पत्ता सिटिस्स, तो सिट्टी ते वैदिउं भगइ एवं । नियदिक्खादाणेणे कुणमु पनायं तुम भते ! ॥५९१ तो विहिणा ते सिटिं दिक्खंति पभाषणाए निगमवणे । दुविहं सिक्स विहिणा गिम्हइ नवदिरिसमोस । उचियसमए परन्जइ एककल्लविहारपडिममप्पडिमं सो हं मुवनदाया जो कहिओ तेण तेणेण ॥६॥ इय तवरिय सोउं संविग्गो दुल्लहो भणइ एवं । भयवं! भवन्नवाओ नित्यारहदा गिहिधम्म ॥२॥ तो मुगिणा पन्नविभो सम्मत्ताई दुवालमविहोवि । सावयधम्मो अंगीको य तेणावि विहिपुग्वं ॥६॥ पिउणोवि वीयदिवसे गुरुषासाओ दवावए धम्मं । पालंति पयत्तेणं पियपुत्ता दोवि उपउत्ता ॥६४।। अह दुलहो कालेणं खलइ पमाएण गुणन्चए तइए । सलाहिगरणपडलं पपडतो पइदिणं एवं ॥६॥ तथाहि- खग्गफरयाइसत्ये संजुने घरइ समुहभित्तीए । सव्वाई वाहणाई तह परणाई घरदुवारे ॥६६॥ मुसहरसलबलदंतालकुंटिदालपमुहमत्याणं । संजुत्ताणं धरण करइ अभिमाणनडिमो सो ॥६॥ कि सोवि गिही भन्न नस्स गिहे नो इमाई परणाई । चिट्ठति सयाकालं इय भणइ समुदपुरो नि । साकारं ना न कोवि सिमस्यं पपच्छए तम्स । इय वचंते काले कैणवि तथालमितेग ॥१९॥ नामक्रियतामागं आसंघेणं अमग्गिनीयं । समुहघरभित्तीए विलंयमाण पलोएउ ।।७०|| निमशननीयमुसाननं पालय दनिषु कुरुन्यानुकम्पाम् । द्रव्येश न तब भ्रूणं मनिष्यतीति तत' मुतो मगति ॥११॥ केगा सका प्रदीप्यासि संयंत तांत ! कथय, स भणति। निर्गच्छतो गृहादयिष्यन्ति ममम येऽभिगम् ॥१॥ ल्यादि प्रमटय मरिताननयेन सह महिः श्रेष्ठी । ततः सुस्थिता पायर्या ज्ञानेनामोज्य गंमुमा ॥१८॥ मार मेटिनः, ततः श्रेष्ठीमान् पन्दित्वा मणत्येवम । निनदीक्षादानेन कुछ प्रमादस्य मदन्त ||१९॥ लता विधिना ते प्रष्टिनं दाशले प्रभावनया जिनमवन । द्विविधा शिक्षा विधिना गृहानि नवदीक्षित मा । उरिमामय प्राप्त एकातिविशारपनिमामप्रतिमाम् । सोहं मुवर्ण दाना य कधिनम्तेन लोन ॥६.१२ इन दोन वा मंग्लिो दुर्लभी मगन्येवम् । भगवन् ! भवाण वाभिम्नारयत दावा गृहिधर्मर ॥१२॥ तमो नेता हारित मन्यायाधिविधिोति । श्रावधाहीतध तैनात विनम् ॥९ मित्रमे गायन धर्मम् । पालयन प्रयग्नेन का दायगुपाली । भय दुर्गम काज गति प्रमान गुमने तृतीये । सर्वाधिकार कायन्यतिदिनमकम् ॥ Ex न भाव समुमिनी । मालिवाहनानि नया प्रामानि Arginitam माटामाम नाम । मंगमना पार्ग काभिमान या सभ्य गरेको मानि मामानिनिल मादाममात भगति मा दिई Kल::727774 लाFिARATHtth terminant fairmiri परिवानी।। Hit mrit xirulinar mmmmmmmnnal Emtamar fartmgmi 1m Rait Film mamimarirmaltimanी गाय Entrientifणायाममा here REETTER Timrai Ni | thritiemales Eitimarnment Hamrosaritri fnfrinikamana Aarifal infrastritish Inान मानी । reat IITrensatirtament मामा ८० our falfarminafirmala Shifaferiram नाना ॥१॥ HERE tinkaarimshit TRIT-JEET ना भाई भगा ॥४२॥ Entet fare farmirmirti iningvi भगाना ! 11८३|| Arrier Retitil attram - writer Riferan tips for in1011 1. JALEBI नितान प्रभावित *1411 पार राम् शान मोगर पानि दापनि र १७२॥ Satrinaam समान भारत भाविकामार Mom #iniante initin यानि मा । श. सहा मन भनियतिm lavl WARA Difal Emय, नाय m. समापना गरमय सी0७॥ Animal ENFICIRITERA TR | धारण पिस गगति ! ngiTAHIRA RE INR 1 [य fiपनि पन as R: ||७॥ माम विजयतमयाय । दुनभनाग्न तुम किमपि जानामि sch HAR निनि, भान गानि । साय IN एष पम्माम राममानी ॥७९॥ Merit मनि लागो । मुद्रा दापयत्यानापयनि तानि सध्या || areas. A नापा कालिका विधाप भणम्य विनायनि नरमाया ॥८॥ in A RE निपायदानान. १ | मिरमालानो मामिणति ॥२॥ MARE THAनियमिति गम्यमानातिना पादयोलमियामणति समादेष! १८३॥ AT AREA गजादापति कृपाण सम् | ततः भान्तः श्री विशपयति गपाय यया देव ! ॥

५२८
सुपासनाह-चरिअम्मि-
गयधं काऊणं दुलई इह आणवेसु पसिऊण । जेण जहन्यं साहइ सोशिय खग्गरस वुत्तनं ।।८५||
तो रायाएसेणं दुलहो तत्थागओ निवं नमिउं । उपविटो तो पुट्टो निवेण खग्गं तुह किमयं ॥८६॥
सो भणइ देव ! आमं किंतु इमं गामवासिमित्तेण | अमुगेणं आसि नीय मएविपच्छा इमं नायं ॥८॥
तो तरखणेण चरियं पेसेउं सोवि आणिो पित्तो । पुट्ठो य नरिंदेणं दुल्लहसगं तुमे मीयं ।।८८।।
जंतं कत्य इयाणि, सो साहइ देव । मझ पासाओ। खिसिऊण तया पडियं जाणामिन केणतं पते ।।
तो रन्ना तस्म करे समप्पियं तं इमं तु सो पुट्ठो। खग्गमिणं तं नो वा, तं चेव इमंति सो भगइ |९०॥
- तो सचिवो भण, इमं होइ जुगंतेवि नेय एयाण । देउ करं पुट्टीए देवो गच्छंतु सट्टाणं ॥९॥
तो दुलहं पइ जंपइ राया रे तुझ वणियमित्तस्स । किं नणु होही कजं किवाणरयहि एएरि१॥९२१५
आणाविय सचाई सग्गाई निवेण तस्स गेहाओ । नियगेहे ठवियाई, मुक्को सो निपगिई पत्तो ॥१२॥
पंधेहिं पीडियगो भरिओ रुहिरस्स सत्तमदिणम्मि । अपडिक्कतो यमोसहिही यहुदुरखलाताई ॥२४॥
विनमओ सिट्टी आराहिऊण सम्मत्तमाइगिद्दिधम्म । सोहम्मे उयवन्नो तइयभवे मिझिही इत्य ॥१५॥
रति सृतीयगुणयते चतुर्यातिगारविपाक दुर्लमकथानकं समातम् ॥
गतपन्य कृता दुर्लममिहानायम प्रसय । येन यथार्थ कथयति स एव खन्नस्य वृतान्तम् ॥८॥
ततो रामादेशेन दुर्लमस्तत्रागतो नृपं गत्या । उपविष्टस्ततः पृष्टो नृपेण सद्गम्तव किमेपः ! ॥८॥
स भगति देव । आम किन्त्वयं ग्रामयासिमित्त्रेण । अमुकेनासीद् नीतो मयापि पयादिदं ज्ञानम् ॥८॥
तवम्तयन चर्य प्रेन्य तदप्यानतिं मित्यम् । पृष्टं च नरेन्द्रेण दुर्लभम्यगस्त्यया नीत ॥८॥
यः स कुत्रदानी, स कथयति देव ! मम पार्धात् । सूत्वा सदा पतितो नानामि न फेन म प्राय ॥९॥
हती राज्ञा तम्य को समर्पित स इदं तु स पृष्टः । सहोऽयं मनो या, स एवायमिति स मग ..."
ततः सचिवो मगनीदं मवति युग्मन्ते पि नवतेषाम् । ददातु का पृष्ठे देयो गन्तु स्यम्यानम् ॥११॥
तसे दुरंभ प्रति जयति राना र नव वणिापुत्रस्य । ननु मविष्यति कार्य कृपाणरनटी १९.२॥
पागय्य मवें मदा नृोग तम्य गेहात । निजगह Pापिताः, मुक. स निजगद प्राम ||९३॥
बानो भृतो मविरेण सममदिने । मप्रतिकान्नथ मृतः सादिप्यते यदु मलक्षाणि ॥२५॥
पि. अंगराध्य एम्यान्वादिगृहिधर्मम् मौवर्म उपपन्नम्तृतीय सेम्यन्यत्र ॥९॥

गावगुणज्यपधारी आरेंगे जो करेइ भोगंगे । सो पारद परमदुई इंटेपि वणिमूलदेवोय ॥१॥
नपा-
परपुरिमोशावरवादगंण सपरयाइपण तुंगेण । सप्पुरिसेणव सालेग सोहिया आसि भरहम्मि ॥२॥
फनी नामेण पुरी नाय नियो रापसेहरी सोमो । जहरष्टियाभिहाणो गयवसणो भूइफलिओ य ॥२॥
गिट्टी विद्विवियो यसइ नहि नापो य गुणकालभो।पेममणो, तरस सुमओ नामेणं मूलदेवोति ॥४॥
मो जोधणमणुपनी नीमो केणारि माहुमूलम्मि। विम्मयारल्यसो सो तं पणमर परमभनीए ॥५॥
साहू वि मजलगरहरगुरुगरिरषेण दे मासीसं । उवविसिय धाणिव मुगइ धम्म तो सोवि ॥६॥
पुन्छइश्य पन्याये भया । परग्गकारणं गरुयं । किति तुह जेण नियतणुनिरवक्खो चरसि तवचरणं १ ॥
सो भणइ मुणियरिंदो मंमारे पउरदुरसभंडारे । घेरगकारणं किमिह नेय, सम्म विचितेह ।।८।।
२६ चिय दीसद रागनिमित्त परागपुरिसाण । तं तं चिप नीसेस वेरग्गरं विवेईण ॥९॥
निग्रचित्तवियप्पेणं मुनि नह सुंदरं मह सरीरं । असुइभरियपि तह चैव सुंदरं एत्य सम्बंपि ॥१०॥
परमन्यमुहबिहीणे निपमापरिफप्पणाफयसुइम्मि । परमत्थपंडियाणं संसारे होइ निव्वे ओ ॥११॥
सो पुण मनिगिनो ता सुणे इत्य मावि निमित्त । मंत्यि अयंतीविमए उज्जेणी पुरवरी रम्मा ॥१२॥
मणहरलायष्णुम्भडजोवणवररुवमुंदरविलासा । घेमा विलासबसही नामेण गुणेण तत्यत्यि ॥१३॥
अग्य भिननणपुंजपेमला वेणितल्लरी नीए । महुमित्रावल्लहाए विलोयणनणसलायब्ध ॥१४॥
किं. याहुना।
.
तृतीयगुणगतातिरकीणि यः करोति भोगाहानि । समाप्नोति परमदुःखमिहापि वणिग्मूलदेवयत् ॥१॥
परपुरुषापदारसकेण सता(व्या,तिकन तुन । सत्पुरुषेणेय शालेन शोभिताऽऽसीदरते ॥२॥
फाशी नाम्ना पुरी तय नृपो राजशेखर सोम, । यथावृत्तामिधानो गतव्यातनो भूतिकलितथं ॥३॥
ठी विशिष्टविभवो वसति तत्र नायतश्च गुणकलित । श्रमणः, तम्य मुतो नाम्ना मूलदेव इति ॥४॥
स पोवनमनुप्राप्तो नीलः केनापि साधुमूले । विस्मयपरशः स तं प्रणमति परमभक्त्या ॥१॥
सापुरपि समलनलघरगुरुगभीररयेण ददास्याशिषम् । उपविश्य घरणिपहे शृणोति धर्म ततः मोऽपि ॥६॥
प्रतीति प्रस्तावे भगवन् ! वैराग्यकारणं गुरु । किमिति सघ येन निमत निरपेक्षधरसि सवन्धरणम् ! ॥७॥
ततो भणति मुनिपरेन्द्रः संसारे प्रचुरदुःखभाण्डागारे । वैराग्यकारणे किमिह नैव, सम्यग् विचिन्तय ॥८॥
इह यचदेव श्यते रागनिमित्त सरागपूरपाणाम् । तत्तदव निःशेष पैराग्यफर विवेकिनाम् ॥९॥
निमचित्तविकल्पेन जानन्ति यथा सुन्दरं मम सरीरम् । अशुचिभूतमपि तथैव सुन्दरमत्र सर्वमपि ॥१०॥
परमार्थसुनावीने निजमतिपरिकल्पनाकृतमुसे । परमार्थपण्डिताना संसारे भवति निर्वेदः ॥११॥
स पुनः सनिमिरास्तस्मात् शृणु यदा ममापि निमित्तम्। मस्त्यपन्तीविषय उज्जयिनी पुरीवरा रम्या ॥१२॥
मनोदरलावण्योदयौवनकररूपसुन्दरविलासा । वेश्या विलासवसतिनाम्ना गुणेन तत्रास्ति ॥१३॥

५३० सुपासनाह-चरिअम्मि- अविश्यचावयइड्गपगाहमुढियस्स कुसुमचायस्स । मन्नामि हत्यमल्ली जयविजयत्यं मा सिद्वा ॥१५॥ चीविलामभिहाणी तत्यपि य वणी धी सयाकालं । भोगी चाई विउसो अह अमपा तेग साहिए। विवणिपम्मि वयंती बहुपरियणपरिगया रहारूढा । गादं सुरत्तचित्तो तीए पासम्मि पेसेइ ॥१७॥ नियमाणुमं गहे कणयसयं एगरगहणम्मि | सा भणइ मत्तहत्थिं एग मे देहि रत्तीए ॥१८॥ मे पमओयणं तुह एयं गतूण कहसु नियपहुणो । तेणवि आगंतुणं कहियं सन्यपि तयभिमु ॥१९॥ इय सोऊण सोवि हु अादिवरागो उ तीइ उपरिम्मि | गयईडत्यं चलिगो विझादविसमुई नगा॥२०॥ ते नत्यि ज न कुव्वंति इत्थं इत्यीकएण रायंधा । तह भणियं सत्थेमु विउसेहिविणेगा एवं ॥२॥ "यद् गायन्ति च पादयन्ति च नृणां नृत्यन्ति चामे सदा, नीनानामपि निनादुरचनास्तोत्राणि कुर्वन्ति । थारोहन्ति प रोहणादिशिसरं कागन्ति चाम्भोनिधि, मास्तम निमित्तमुत्तमतमा मभन्मएकी । अपहतदयानां कामिनां कामिनीभिः किमिह भवति कामं दुष्कर होकरं प । यति शिरारी गहां शङ्करो, दानवारि. पुनरुरसि सलीला लोलनीलोत्पलासीम् ॥" भा पगो विमगिरिस्स अंतिए सो कमेण तत्थ पुणो । यहुवरिरोहि लदापागारिणो नमो पनि । निपपुरवरीए ममुहं पसो य फमेण निययगेइम्मि । पुच्छेइ तीए पेसाए एम पति डि पहुए ॥२३॥ विप भगनि नो अस्थि फाइ इयनामिया र येमा । तो सो दिवाणे सपं गो येमपारमि ॥२१॥ पुण पेमार्ग कन्य गया सा विकारावसहिगि ?। अमुगम्मि गिहे चिट्ठर इस भगिए जाइ मो कपा भोगामितगमग त्यहिपलहिविदिपपईभ । नाणालिसकलिय ससिकरसिपोरापभारं ॥२६॥ .. . राम मिनाला वेगीवन्तरी यस्याः । मधुमित्र वनमागी विनागनाअनशलाकय ॥११॥ भपिरतावादनमायान्नम्य गुम चापम्य । मन्ये हस्तमलली अगद्विमयाभियं राणा ॥१५॥ बारिमारिसनम्नापि म पागा घनी सदाकाला | मांगी त्यानी निद्वार , अमान्यता सेन शाम प्रिजनी गरि जनागिता रथाला | गाद पुरातापिसातम्याः पार्थ पनि ॥१॥ निवन्टाना नानकगण । मा मत मतहस्तिनों में दिये ॥१८॥ परियोजनं बदला कथय निजमीः। नान्यागन्य कार्य समिति नाममुगम ॥१९॥ सभा की कहानगम्न तम्या उपरि अपाय गालिन दिल्यामं मम ||" मन पर कन्या मी मामाः । क्षमा मांगने का विनितम् ॥२१॥ मलिक म कमेण स न । बट्टा: मानnawitt. " Purnima निगलिया या fiftent गरिमा मnिi SATitan on Errai मम । माcिhars.

मजदेवकता। लायनवनिपत लालिस्टपदमगरदियमुहमापं । उपिययुरमरिन्छदायतथगनुपलं ॥२७॥ सिपदमिपनपणं थेरि दण पि छ । विगतकाहीए सावि अपेइ नभमुई ॥२८॥ किफ़न तुह तीए, मन्भारे साहियम्मि सा भणइ । एमा साई यही हड्ड्यारसरम चिटापि ॥२९॥ आपत्विया विलासा तब हे मन्धि संपद विन्टासा तो साखण जामो नम्म विरागोपण गामा। लोगो चितइ घिद्धी चनलपा जोषणास पईए । जं दई रचो सीह भान्या इमा मापा ॥३१॥ तथादित आसालतरलपाला इमीए जे मासि भरिछविछोहा । तरणमहियपहरणात मद मीकि पहा । अजिउलागलफसिणो इपीए जो भासि कुंतलालावो । सो मंपद पारीगेपपुरछि विवो ॥३३॥ कुंदकलियालिविभाउ पाए मासि जे दमणा । जररपापसीप भाषा ते मंद दरमी नहा ॥३॥ इप भाविकण पत्तो गिम्मि दाउण सत्य पाहाणं । जिणमंदिर मयि फाउं पत्रपा, गोमा इस सुणिपि मूलदेवो पर नीयाण हुँनिर्णगाई । घेरगकारणाई पर सुमं पर उप पुगि ॥३६॥ वेगकारण सतेगुवि मम नत्यि निज्येभो । भोगपितरामानरियम ना ! मादिगा गिरि || .तो फदिमो से मुणिमा मिहत्यमम्मो दुरालायिहोति। मेरि मा परिवनोमो में नाम को गो पालइ कितिपकालं भोगपिवासाए निरिभो पछा परतणोपमापरगना रिगगेन ॥५॥ भरंगभोगभंगस मुन्छिगो फारपेड़ आपउरं । भोयगवंजणाम जाणणं परिकलाई ॥४॥ शवयवजितननुं लानावदानरहितमुखभागाम् । उन्लानमुनिसर्पलादमानना दूषितदायितनयना स्थपिटा तामवि छति । वृत्तं विशवमने समिति ननिमम् ॥२८॥ कि कार्य तर सस्याः, समाव कशिने, सा मणति । एyा सादं नियEिRR९॥ भा:! मस्थिता दिलासा न दे सोरस्ति सपति विलाया। ततम्मन मातम्नम्प दिरामो मनमा सतः मानिन्तयतिविधि पचलता योधनम्य पात्या । यो स्पा र सम्मान ! भातिसारतरलपवला माया य आमससिरिभाभा । तरण जनावरम सामारि पर अलिकनिष्णोध्या य आसन्नरला सपाई परदेशी फुन्दारिशाषिधमा एतम्या मासन ये दाना. । नगराया भने मनि दान इति भावविश्या माप्नो गृहे पण तापदानम् । भिनन्दिोषु मदिमा बयान, मम रति रा मूलयो स्पति सीवाना भवनयनेशानि । राप ममेरे सर १३५१ रासकारण समन:नि नि। भोगकिसानीस राप .. मन. करिमामय दुनिना म्यामा प्राधिोरे | ARREESL कहा है पालयति किया गरिIRRITRA सारा Riter! भतिकभोगापमति कामापतिमाम | REATHERE ARE THE

-
५३२
सुपासनाह-चरिस्मि
भणइ य किं सो भोगी जस्संगनिमित्तभोगअंगेमु । उव्वरिएमु न विलसइ सेवयलोओ जहिच्छाए ? ॥
तो तस्स लहुयभइणी गिहिधम्मटिया भणेइ तयभिमुहं । जइ अत्यवयं न गणसि ता किंबीहमिन पावायो?।।
जओ।
.
अट्टाए तं न बंधइ जमणटाए अ बंधए जीवो । अटे कालाईया नियामया न उ अणटाए ॥४३॥
सो भणइ जहा भइणीवइस्स मह भइणि किवणसिरमणिणो। नित्यारए न कामोवि पडेइ तह मह गिहे कुणमि।
एवं कवि न होही जह यह गेहम्मि तुच्छभोजाई । जाइस्सइ कइयावि हु जह तुह पइणो गिम्मि जगो॥
परइ छुहाए निच्चं कहकहवि हु भुंजए वियालम्मि । वासियभत्तुन्वरियस्स दूरओ तार वत्तावि ॥४३॥
इय सुणिवि सेवयनणो तयभिमुई भणइ लोयपच्चक्ख । कूरसमुद्रो अम्हाण सामिओ मूलदेवोत्ति ॥४॥
अन्ने उण सम्बेवि हु नियउयरं पूरयंति कटेण । तञ्चयणेणुद्धसिओ सो भइणि भणइ मा एवं ॥४८॥
कइयावि दिज सिक्खं अभिक्खणं दितलिंतयस्स महं । गच्छंतु इमे दिवसा, खणदिविणविवरस ॥
फलमेयं चियजं सयणारिजणो उपयरिज्जइ सयावि । इय भणिया सा भइणी मोण अवलंविऊण ठिया ॥
अह सणिवारे पत्ते तिल्लामलयाई आणवावेउं । वाहि नईए पत्तो न्हाणत्यं सपरिवारो सो ॥५१॥
तत्थ य सेवयलोओ अभंगुब्बट्टणम्मि वदंतो । जा चिटइ ता कत्तो पत्तो पहियाण संघाओ ॥२२॥
तम्मझाओ केणवि खलितेल्लुव्वट्टणाई दद्रुण | अइपउरयरं भणिओ कूरममुदस्स कोवि नरो ॥५३॥
थेवं मह तेल्लाई जइ अप्पइ तुम्ह सामिओ कहवि । ता मज्जणं करमो इय सुणिउ मूलदेवेण ॥५४॥
भणति च किं स भोगी यस्याङ्गनिमित्तभोगाङ्गेषु । उद्वत्तेषु न विलसति सेवकलोको यथेच्छम् ! ॥४१॥!
ततस्तस्य लघुभगिनी गृहिधर्मीस्थता भणति तदभिमुखम् । यद्यर्थक्षयं न गणयसि ततः किं बिभ्यसि न पारात ! ॥
यतः।
स
यथा
अर्थाय तन्न पध्नाति यदनाय च बध्नाति जीवः । अर्थे कालांदयो नियामका न त्वनर्थे ॥४३॥
मणति भगिनीपतेर्मम मगिनि ! कृपणशिरोमणेः । निस्तारकेन फाकोऽपि पतति तथा मम गृहे करीरि ।
एवं कथमपि न भविष्यति यया मम गेहे तुच्छभोज्यादि । याचिप्यते कदापि हि यथा तव पत्युगुहे अनः ।।
प्रियते क्षुधा नित्यं कथंकथमपि हि भुङ्क्ते विकाले । वासितभक्तोवृत्तस्य दूरतस्तावद्वात्तपि ॥४६॥
इति श्रुत्वा सेवकजनस्तदभिमुखं भणति लोकप्रत्यक्षम् । करसमुद्रोऽस्माकं स्वामी मूलदेव इति ॥४७॥
अन्ये पुनः सर्वेऽपि हि निजोदरं पश्यन्ति कष्टेन । तद्वचनेनोइधुपितः स भगिनी भणति मैवम् ॥१८॥
कदापि दाः शिक्षामभीक्ष्णं ददल्लातो मम । गच्छन्त्विमे दिवसाः, क्षणदृष्टविनष्टविभवस्य ||४५॥
फसमेतदेव यत्स्वननपरिमन उपचर्यते सदापि । इति भणिता सा मैगिनी मानमवलम्य स्थिता ॥३०॥
भप शनिवासरे प्रात तेलामलकाचानाप्य । यहियां मातः स्नानाय सपरिवारः सः ॥११॥
नेत्र च सेवकोकोऽभ्यहोर्नने वर्तमानः । यायत्तिष्ठति तावत्कृतः प्राप्तः पथिकानां संपातः ॥१२॥
तन्मध्याकेनापि सरितैलानिनादि दृष्य । अतिप्रचुरतरं मणितः कूरसगुस्य कोऽपि नरः ॥५३॥

मृगा।
TET नापियो ने मने गिनाए मिनि नि ।।५५।।
यापति प.पुष्टाएको EिT पुर्णनि उरनुपगरण ॥५६॥
TIME भनिनोन गाण पारण हिमं । गामो मप मोपगमायणपंदा माणवि ॥५४॥
पनि लाण परिमगामी रणरण निर्माण पतो नारि पारतो ॥५॥
मोर पानि पुल धारणा । नाग गरि गहि परिरिस ददलं ॥१९॥
PRETAण पारणं भणा ! या मा भी पपाणं पारा मापासपमाणे ॥६॥
मामणिप भी भर ! हामी मा I जा पा भगाणं पंश्यो यया ॥६॥
निगो antaitr नारिम परियानिनि सम्मर ता सत्या रोह समिपं ॥६२।।
पानमामिण परिपा नि पनि मिपि नो पापा सो समुदो होइ परीणं ॥६३।।
ने भागमा मानिमित पर गिम्मिामावि मग न गण पिछतेमि रण ततो।।
पण परिमाण मारमोन गरो ममो पंग प्रति संपनो १६५।।
भक्ति भामि भी मायगुणयपाकरणामो 1 पंपमापारणं, पमिरि भरे मिझिही मनो॥६६॥
ने पमान नमो नाण सुमन माणु सम्म । णपदविरमा निग्या पम्मम्मि सयाल ।।६७॥
सो. मग तिरादि यी ता स्यामा पारे । तामधनं कुर्म इति ध्रुग्या मूलदेवेन ॥१४॥
भागनमतभ्योय यापानिप्रतिनियुवा ले सबै स्वरमा सान्ति सैलादि ॥१९॥
गाण्यानाध्य समर्पयनि पुनरपिता पपेयम् । सननेऽपि (एमाः स्तुपन्स्योपशम्देन ॥१९॥
परगना मानेन नेभ्यो भोभनं दत्तम् । दार गोपादनमहापानाप्य ॥१७॥
विमाने गुमाया पविताना रिसंपात । जदि बदि जीतिमाणिता मातस्तेषामुपरि प्रहरन् ॥१८॥
मा गन्ति कति भोमनादिका। नो लय समपि हि प्रदीत पाकिस्तष्टा ॥९॥
पसमा निति करे या प्राणं मगति । मा मा भी। एतान् महरत मत्पार्धमासान् ॥१०॥
मान: पिकणितं भी भारत सर । यामादनला मामाकं मन्भधो पदवः ॥१॥
Agnास समुसं मेरिणां गावदिमे परिकाः । गृहन्ति गुमात्राणि तावत्स्यस्था भयत क्षणमात्रम् ॥
पनि मणिमा भपि दिसेन पवित्र रिति महरन्तिापामपि यः प्रभवति स संमुखो भवति वैरिणाम् ॥
इति यमाने भगितः स नियमन गृह । तथापि वितत्र न गन्छनि पश्यति पारणं ततः ॥९॥
नापन्यवधार्थ विमुगमाणेनातानत्र 1 फरसमुद्रस्ततः पावं हटिति संप्राप्तः ॥६५॥
धनियम भव भीम गृतीयगुणपतकलरकरणात् । पसमातिचारेण, भान्स्वा भये सेस्पति सतः ॥१६॥
पन्याम्मभ्यो नमान: गुलम्धं च मानु अन्ग । येनार्थदण्डविरता निरता धर्मे सदाकालम् ॥१७॥

गुपामगाह-मारिमम्मि-
सवाणायपरंपरनिकरणं मुदाम्माडियागं । सगपति न राम का मगमई महादई ॥१८
॥ इनि यूनीयगुमने पञ्चमातिनारपिके मूलपान समातम् ।
तममाशो गुणतानि समाहानि n
सनिर्मपरम्परानिबन्धनं शुरधर्मप्रतिपक्षम् । शाणमपि न शाम कर्तुमनर्थदण्डं महादण्यम् ॥६५॥

। सामाइप जो फोर सावन मोगपडिय। सो नागदत्तमरल पावर परमगुपसाई ॥१॥ तपादि:- तुंगमिणभवणमिदरगभग्गरविरहगगइपसरं । सोहहरं नाम पुरं इह भरहे आसि सुपसिद्धं ॥२॥ सम्म नियो रिउपन्य निम्मलीमयमल्लमल्योहो । तम्मत्यि पणइणी पेमकुलहरं वसुपई नाम ॥३॥ सा अभपा पमुत्ता पासइ मुमिणम्मि एच्छिनिताए । फारफणाकडप्पं सप्पं दिप्तमणिरुहरं ॥४॥ सत्तोसा परिशुद्धा साइ सुमिणं पिपस्स सो भगइ । दइए ! एसो सुमिणो सुपुत्तला फूड कहइ । ता तु तणो होही घरवलए उत्तरजकरो । सा भणइ नाइ ! एयं सच्चं तुह मासिय होउ ॥६॥ विष दिणं माणं गभाहरणम्म लीए देवीए । नामो फमेण पुचो पडिपुनदिणेहि सुइदिवसे ।।७।। गुमिणानुसारगी तो महाविभूईए नागदनोति । ताण तणयस्म नामं विहिपं विहिणा गुरुयणेग १८ll अह फममो बदनेण नेण अचिरेण नागदत्तेण । गहिओ फलाकलायो गुरुं समयप करेऊण १९३ . सस्सत्यि पालमित्तो मिनी व पउपयोमबुढिकरो। अमरगुम्मनितणो नयचंदो नाम समस्यो ।१०।। चवियुद्धिममिदो गुणेहि निद्धो धगए सुपसिद्धोसो अन्ना पशुत्तो रयणीप कुमरपासम्मि॥११॥ तो अहहरराम सोने नो पासप ससिनाए । तो संभतो सहमा सवय गरेसए कुमरं ॥१२॥ मा नाय वासभणम उपरिमागम्मि रहमि मतनं । तं पिच्छा एगार तरुणीए इथियाए समं ॥१३॥ भारणपदामिरिपदिसिववणिया मियंकमुद्दी । कि एसा मयणपिया रंभा वा लच्छिदेवी या।। सामायिकत्र यः कति सापपयोगप्रतिपक्षम् । स नागदपकुमार इय प्रामोति परमसोश्यानि ॥ १ ॥ वाजिनमानाशिवरामयमरविश्यतुरगतिप्रसरम् । सिंहपुरं नाम परमिह भरत आसीरसमसिमम् ॥२॥ सस्मिन् पो रिपुमल्लो निर्मूलीकृतमधामल्लीयः । तस्यास्ति मणयिनी प्रेमक्लगृह ययुमती नाम {३{{ सायदा अगुमा पश्यति स्वप्ने पश्चिमनिशायाम् | स्फारफणासंघात सर्प दीप्यमानमगिरीवरम् ॥१४॥ ततः सा प्रतिवृद्धा कथति स्तन पियस्य, समान दयिते ! एप स्वप्नः सुपुत्रलाभ स्फुट कथयति ॥५॥ सम्मान तनयो भविष्यति पराक्य एकन्याः सा भमतिनाथ! एतत्सरप तब भापितं भवतु । तदेव दिन प्रमाण गर्भचरणस्य तस्या देव्याः । जातः क्रमेण पुत्रः परिपूर्णदिनः शुभदिवसे ॥७॥ स्वप्नानुसारतस्ततो महाविभूया नागदत्त इति । तयोम्ननयस्य नाम विदितं विधिना गुरुजनेन ॥८॥ भय क्रमशो वर्धमानेन नाचिरेण नागदत्तेन । गृहीतः फलाकलापो गुरुं समझ करवा ९{{ तस्यास्ति बालमिस्त्रं मित्त इव २६(घ)कोशदिक्षः अमागुरमन्त्रितनयो नयनन्द्रो नाम समरूप: १०॥ मधिद्धिसमृद्धी गुणः स्निग्यो धरायां गुप्रीमदः सोऽन्यदा प्रारमो रजन्या कुमारपा॥१९ ततोमासमय स तं नो पश्यति शय्यापाम् । ततः सम्रान्तः संहसा सर्वत्र गवेषपनि कमारम ॥१२॥ यायतावद् शासमंवनस्योपरिमागे रहमि मन्प्रयन्तम् । तं पश्यत्येच्या तया प्रिया समम् ॥१॥ • माभरणप्रभाविभरितादायपदना मगाहमुखी । हिमपा मदनप्रिया मा पा समादी १४||

-
३६
सुपासनाह-चरिप्रमि-
इस चितंतो तीए मणिो आगच्छ कुमरपासम्मिा नीमत्थं मा सुमरसु दोण्डं तइमोहवइ मुस्लो १५
जम्हा देहविभिन्ना तुम्हे चित्तेण पुण अभिना य । ता उत्सप्पसु पहुपाययं, भगइ गुमरोति॥१५॥
आगच्छ, तमो पत्तो ताण समीवम्मि उपविसइ जाव । ताव सहसत्ति कचो वीयाविहु मालिपाला
नमिणंसा पुच्छर सामिणि सिद्धं पोयणं नोवा ? सा मणइ भगतुम चियलजा अबरुग्मएमा ।
न पर किनिवि कहियं पोयणं तो भणइ सा एवं । कुमर ! निसुणेसु कज अवहिचिो सर्ग हो ।
ना पारदं फहि किविवि ता तरतणेण अन्नावि। तिमिरभमरउलमालियं मालियं गति ॥२०॥
पत्ता विमट्टकंदोहवरणिया सा भणेइ तयभिमुहं । गिण्इ इमे वरमालं सियेसु कुमरस्म कंम्मि ॥२१॥
सा मगर हले! सुथिरा भवेसु, तो भणइ मंतिनयचंदो।हुं विनायं एवं परिस्मम मा तुम कुणम् ॥२२॥
कास पूर्ण जगत्तस्स कारणं तो कहेइ सा दुइया । जह मलयकेउरमो कमाण चायं एही ॥२३॥
इसरसा मारकारणेण रपणागरामो नयराओ । भम्हाण सामिणीए नियमिग तो दुई पत्ता ॥२१॥
भणाप पगिपदिवसे मा मासा आसि जह अहं पटमं । कुमरस्स परणिम बहिस्सामियममा मात्र
इप सोग्ण मणिया मर इमा सहि ! करेसु मा से । धीरतणमवलंबसु मलविना मिचिगई ॥
पा पिप संतागं गण सिसु तस्स घरमाल । दक्खिन्ननिही हुमरोममिस्सा तुम्मा मभिरुप ॥२॥
एगा पेपरमिशागं परमगंगरम । नामेण पेगाई कुमरी मुणिऊण कुमरगुणे ॥२८॥
भामरचा पिहर उम्पपितास कारणं कहियं । पणयनणपत्थणाभंगभीरणो ईति इस गया ॥२९॥
तमिलना भनित भागय कुमारपाई । नीरयर्थ मा रमापीयोस्तृतीयो गवति पूर्णः ॥१३॥
परमादेशनिको पुरनिदेन पुनरपिनी न । सम्मानुपसर्प प्रभुपादपराज, मणति कुमारोऽपि ॥१९॥
बासकम्तयों. समा उपविशति यावत् । ताव सहसा कुतो द्वितीयापि हि मालिका प्राप्त
नमामिनि मिदं योजनं नो या!! सा भगति मण स्वमेत लगायणदि माग ॥१६॥
राशि चित प्रयोजनं ततो मणनि सेवम् । कुमार ! शृणु कार्यमवहितविपण या "
समिति तावत्क्षणे नान्यापि । गुमन्द्रमितृममा कुलमाला माना गृही."
दि टोपबदला सा मणतितभिमनम्। गृहाणमा वरमालt fan कुमारग का 1११
अभिगमन, नो भगति मन्विनयचन्द्र विज्ञानमेलन परियम मा.
समग्रमा पनि सा दिलाया। यथा मलयाजाय न्याना मार ॥
सम्मान ग्लाद नगन् । अम्मा लामिया हिमती दुमा 1 1 १४॥
पदा प्रथमम् । म मूरिलीप पायाभी मान्यता तिर ।
tra मदम् । श्रीमतसम्बयान refurrfarentif
समे irrorea महशियन माग यति ॥
रायमानीमा मात्र ॥८॥

नागदत्तमहार सा फाऊण पसायं मनारमु मामियं तुम निययं । इय मोनपदो तयभिमुई भगा जुत्तमिणं ॥३०॥ किंतु जगपाई मजवि जीवति कुमारसंतियाइ नभो । तापी इस सरूवं साहिजउ तो पिरा हो॥३१॥ निरखो सि पहापस ! परस्सा पीई न पाणसे फरवि । इस भणि वेगवई वामान विषद क्मरस्म । भगइय तुहापसाया कपरिया संपयं अई जापाजुलं तुमाणं अशुट्टियन मयं पा॥३३॥ मह लामो में इच्छा दाउ असा तेणिमे विहिये । इस भाग गई येगेग गया नियं ठाणं ॥३॥ कुमरोवि मितसहियो साहह गनूण निपपमणपाण म निसियुनत नागपिया मय ए ३018 अह अमपा य पुपरो पाई वइ गपरराहो । ता सउणस उणपती पए पर गइ पुमाग १६॥ सो भगइ मंसितणयं सरणा परिभारिया तए एएसो भणा कुमर ! आमं काहनि अप लाभ ।। पत माहुः शानिका::- " देश नीचादारोनिस्नग्यसायलं इरिणः । कायन्यायसियुस्ता लक्ष्मी मा ! दष्टाः पुरतासरता दृश्यन्ते यदि गाः पार्थ तदानीम्। अचिंग्ण भवति लाम संदेहो मात्र वयः ॥ गुममावहति बाहः संकीर्तनतो भुवं प्राणादी । पयोस्थितन्तु सप सिदि तुपोऽप्यसा पुग्ने । दक्षिणमागाद् वाम प्रयाति यदिजन्युफम्तदा यातुः सकलापि याति सितिचिन्तित रिमरियमनमा । यात्रा दक्षिणस्तिलिरिरालोकितो मसि । किरपु हाच विविदितो यार. शाम्पते नम " स्याइमउणसवणोदरंजियो नाच पधइ सुमारो । नपर्षदेण समेमो ताव की भागभी जानी ॥३॥ नगद सिपसिणिदाणं मलदारम्मि मनन किपिसिधार गरछ सभी परिगोपरिरणोप अत्यनुरका निधत्युगुनिताय कारणं कथितम् । प्रणतजनपार्थनामभारको मगन्ती गुरथ ॥२९॥ सम्माया प्रसार मानय स्वामिन एवं निमम् । इति शुन्या नयनन्द्रसमिस मनि मामिदन ॥१०॥ किन्तु धनावपारि जीतः कुमारसको सतः । तयोरिद य यत ततः मरे भवाम् ॥२१॥ नियोऽसि माय: परस्य पीडा न जानासि यहिनि माणत्या देहमी कामालमिरे । मणति पर माताकृतष्टत्या प्रितमदं माता । १६ युक्त युष्माकमनुष्तस्य तथा १३॥ भम सातो मामिति दातुपन्याम तेने विहित । इति भनित्य इंगवली बेगेन मला नि म्यानम् ॥१४॥ গুমাই নিয়াৰ যাৰ শানিজসান্ধ্য.। বিয়াম শষ্যংfi মশন এ अशायदा म मारो दहिगानि गावाट: A REAणनाति परे थे भाति एम man तसो भति मनिन परिभाविनायसे । समाधि कुमार! नाम पर मना इत्यासिगुणगानोपररितो यावर पति कुमाः । मयकदेश समेगना mer १.ARTI. Chahrwance is m ..

५३८ - सुपासनाह-चरिअम्मि- इत्तो य करी पत्तो महाअरनस्स मज्झभागम्मि । तत्य य दढपरिमंतो थको नग्गोहछायाए ॥४०॥ कुमरोवि मित्तसहिओ आरूढो तम्मि निसुणए सई। एगाए तरुणीए सकरुणं विलयमाणीए ॥४१॥ तो फरिणो ओयरि थेवपई जाय ते गया दोवि । उग्गीरिउग्गखग्गो ता एगो खेयरो दिट्टो ।।४२|| एगाए रमणियाए सम्मुहमियभासिरो य जह अन्ज । म मनसु भत्तारं सरेमु वा देवयं इटें ॥४॥ तो भणिय तीए महं सरण सो नागदत्तवरफुमरो । रे दृट्ट! तुद्द भएणं वरमाला जस्म कंठम्मि ॥४४॥ पुलं चिय पविखना, ता पाणा तस्स संतिया इण्हि ।इय मुणि सो दुट्टो जा किल घायंरि मुंचेही ॥ ता हकंतो पत्तो कुमरो करकलियछुरियदुपिच्छो । मंतितणएण सद्धि सयराभिमुंई इमं भणइ ॥४६॥ निय! नियंविणीवहकलंकमलिणोव्व रे तुम जाओ । उग्गिनखग्गपसरंततिसामलियसव्वंगो ॥४७॥ तुह निकिव रोसारुणपहनयणफुलिंगयाउ निवडति । कह रे मालइदलकोमलंम्मि महिलाए देहम्मि १ ॥ तो विरम विरम अज्जविनयरकुलसेहराण तुम्हाण । पुरिसोवि अपहरंतो न खमो वहिउँ किमुँय अनन्या ।। इच्चाइ कुमरवयणामएण गुरुरागगरलविहुरोवि । गयरागविसो जाओ कुमरं पइ जपए खयरो ॥५०॥ तं मज्झ गुरू तं चैव बंधवो जेण रागजलनिहिणो । हेलाए वहि खित्तो एसा पुण भइणिया मझ॥ रमणीवि मंतितणयं पुच्छइ को एस कहसु पसिऊण । निकारणकरुणारसतरंगिणीनाहमाहप्पो ॥५२॥ सो भणइ नागदत्तो कुमरो सो एस जो निसीहम्मि। वरिओ वरमालाए इय मुणि लज्जिया घाला ॥ नगणयति शितसृणिदानं सबलप्रहारान् मन्यते न किमपि।स्वेच्छयागच्छति ततः परिश्रान्तः परिजनः स्थितः॥ ततश्च करी प्राप्तो महारण्यस्य मध्यभागे । तत्र च दृढपरिश्रान्तः स्थितो न्यग्रोधच्छायायाम् ॥१०॥ 'कुमारोऽपि मित्त्रसहित आरूदेस्तस्मिन् शृणोति शब्दम् । एकस्या रमण्याः सकरुणं विलपन्त्याः ॥११॥ ततः करिणोऽवतीय स्तोकपथं यावत्तौ गतौ द्वावपि । उढ़ीणोंग्रखास्तावदेकः खेचरो दृष्टः ॥४२॥ एकस्या रमण्याः सम्मुखमिति भापिता च ययाऽद्य । मां मन्यस्व भतीरं स्मर वा देवतामिष्टाम् ॥४३|| ततो मणितं तया मम शरणं स नागदत्तवरकुमारः । रे दुष्ट ! तव भयेन वरमाला यस्य कण्ठे ॥४४॥ पूर्वमेव मक्षिप्ता, तस्मात्प्राणास्तस्य संवन्धिन इदानीम् । इति श्रुत्वा स दुष्टो यावकिल घातमपि मोत्यति । वावनिषेधन प्राप्तः कुमारः करकलितपुरिकादुर्दर्शः । मन्त्रितनयेन सार्धं खचराभिमुलमिदं भगति ॥४६॥ निर्दय ! नितम्बिनीवधकलङ्कमलिन इव रे त्वं जातः । उद्गीणखड्गप्रसरत्कान्तिश्यामलितसर्वाङ्गः ॥१७॥ तब निष्प ! रोपारुणप्रमनयनस्फुलिङ्गा निपतन्ति । कथं रे मालतीदलकोमले महिलाया देहे ! ॥४८॥ ततो विरम विरमाद्यापि नमश्चरफुलशेखराणां युप्माकम् । पुरुषोऽप्यमहरन् न क्षमो हन्तुं किमुताबा४९ इत्यादिकुमारवननामृतेन गुरुरागगरलविधुरोऽपि । गतरागविषो जातः कुमार प्रति जल्पति खन्नरः ॥१०॥ तं मम गुरम्त्वमेव मान्यवो येन रागनलनिधेः । हेलया बहिः सिप्त एषा पुनभगिनी मम ॥११॥ रमण्यपि मन्वितनयं पृच्छतिक एप कथय प्रसय । निष्कारणकरणारसतरङ्गिणीनाथमाहात्म्यः ! ||१२॥ • १ग समिति ३१ नार विपि.पि भणिती पगं परम गति सिमं । सपरीनणमोवि तहा सीए पति गसतो।। मन्नान फार गमणागमणापरं सलं । गवई परिणावद कुमरसपासाउ तीए पिपा ॥५५॥ पुमरीवि पादिर पो निपनपरपरिमर जाव । ना पिइ मणिविद मागाछन पहे समुदं ॥५६॥ मो भगा पंतिगई दंगणमेपाण किं मुरं भाई । सो भणइ पुलराउणाण उत्तमो एस सरणोति।। ज्यामिरमणिणो मुणिमोसंहदीसंनि पुन्ननोगेण मा मोपरि फरिणो वंदरा एपाण कमजुयलं ॥२८॥ नो मरणं पश्यं चिप दगारताउ वियाणि गरि । नमिभो मंतिपणं सेसावि हु मुणियरा तत्तो।। पग्गिंत दई मुणिमयं भगइ गरिणोभिमुई। कुमरो नपचंदजुओ नह पहु ! पसिऊण खणभंग ॥ एमागणदरगावम्मि लालीलयाण गेम्मि । पदमापधाराने मलए वीसमह निवतणए ॥६१॥ पनि भौणिणं पूरी दुसरेण सह गमो तन्य। मणिसमुचिए एसे उवाविहो सपरिवारोवि १६२।। "जीवित पीयनं समावण्य मिसंगम । जैनधारते सर्वमनित्यं देहिनां भवे ॥ धर्मार्थकाममोसारभ्यपुरुषार्थसाधकम् । भायुरासरलोदण्डकोदण्डनटुलं नृणाम् ॥ कामं कामतमं काय कामिनीमनबल्लमम् । सारुण्य तरणीतारतारिफेवातिचपलम् ॥ हो लक्ष्यमाणापिस लक्ष्मीः सणादपि । प्राति भण्डानिलोद्भूता नीमूतस्येव पद्धतिः ।। पम्प्रभावानोऽयर्थ जाने दरिदारकः । सल्लापप गिरिसम्तसरिद्वगोपम जनाः ॥ मीटजनसझोपव विभयोगसमन्वितः । योगप्रदेशयतस्माद् घमें चैव मन. कृषाः ।। जिनषिम्यान सेवा गुरूणां प्राणिनी दया । शमो दानं तपः शीलमेप धर्मो जिनोदितः ।। FREPARisteो पलावण्यारकः । स्वर्गापवर्गसंसर्ग दत्ते कि बहुनाथवा ॥ धुवमादियं. धम नागदत्तः रितीन. । मन्त्रिपूत्रेण संयुक्तः प्रयुदो जिनशासने !" सभणति नागदत कुमार. स एप यो निशीथे । वृतो वरमालयेति यत्वा लज्जिता पाला ॥१३॥ यावकिल किमपि भणिप्यति मास कुमारस्य संपन्धि सैन्यम् । राचरीननकोऽपि या तस्याः प्रवृत्ति गवेपयन् ।। भन्योन्यं कथायित्वा गमनागमनादिष्यतिकरं सर्वम् । घेगवती परिणामयति कुमारसकाशातस्याः पिता॥५५॥ पुमारोऽपि कतिदिनः प्राप्तो निननगरपरिसरे यावन् । तावत्पश्यति मुनिन्दमागच्छन् पथि संमुखम् ॥५६॥ तो मणति मन्त्रिसंमुम्ब दर्शन किं शुमगशुभम् ! । स भणनि पूर्वशकुनानामुत्तम एष शकुन इति । भगनिरोमणयो गुनयो यदि हश्यन्ने पुराययोगेन । सामादयती करिणो बन्दालतेषा कमयुगलम् ॥१८ तन. युमारेण प्रथममेव दसत्ताद विज्ञाय सूरिंग । गतो मन्त्रियुतेन शेषा अपि हि मुनियास्ततः ॥१९॥ पथिरिमान्तं दृष्ट्वा मुनिशार्थ मणति सूररभिमुगा । कुमारो नयनन्द्रगुतो यथा प्रभो ! प्रसव क्षणमेकम् एलायनद्रासीमण्डपे लपदीलतानां गेहे । पथ्यतिप्रन्यामन्ने मलये विश्राम्यत नृपाये ॥१॥ एवमिति णित्या मूरिः कुमारेण सह गतस्तत्र । मुनिसमाभिने प्रदेश उपविध. सपरिवारोऽपि ॥६॥ १.होमिला सुपासनाह-चरिश्रम्मि- इत्यंतरे संयं चिय सो जक्खो गडयई पकुवतो । पत्तो निवस्स पासे विउनि स्वमइभीमं ॥१२॥ भगइ नियपोरिसेणं मनसि भुवर्णपि तणसमं मूह !। मा पभणतु नो कहियं तं मारिस्सामि अहमिपि । ता सरसु इट्टदेवं सेवं या मज्य तं पवज्जेसु । इय भणि उग्गामइ मुग्गरमेगं निवस्सुवरि ॥९४॥ भणइ य मुंचसु नयरं सज्जो वा पोरिसंवलयेसु । अह नियसिरकमलेणं पूयम मह पायकमले वा ॥१॥ इय सोउं सविसेस सज्झायंतो स चिट्टई जाव । ता तत्य कवडिजक्खो नरवइरक्खाकए पत्तो ॥१६॥ बहुसुरफयंगरक्खो कमलदलक्खो रणम्मि निरु दरखो । तं दणं नट्ठो भयभीओ सोरि पुरजस्मो॥ तो राया सामइयं पारइ विहिणा करित्तु संभास । कवडिजकोण समय भणइ इमं तुम्हभयन् ॥१८॥ हकारावमु जरखं पडिकोहिस्सामि तं अहं जेण । उच्चासियपुरलोभो वसई दुक्तण अन्नन्य ॥१९॥ तो तक्सण सो तत्य आणिो तस्स मुरविसेसेहिं । पणमित्तु महाराय कहिनास न निधि । भगइ अहो तं पुरिसो धीरत्तं तुज्झ चे धरणीए । मझुवसग्गेहि पवणे िगिरिब नो सुहियो ।१११ किश्च । गुन्यारत्याए जणो नियकज्जमहो हवेइ सव्वोवि। सो विरलो विसमदसाइ जो पुणो सलमामाद ॥१०॥ ना तुट्ठो है नरवर ! पसिणं भणसु किंपितं कनं । तो भणइ फवडिजाखो अनतिं पुन्छसे एयं ।। निपनाणेणं सपपवि परिभावमु जं इमरस मणइदं । तो तासणेण जवसो उपओगं देवि भगा इस तुम्श मारणं सो पुरलोगो लहउ अपणो रिद्धिं । तं सामियं विहउँ कहिनासम्म साहिता । . ताराना परिचिन्तयति विभीषिका काप्युत्थितेपा । अक्षतनिधि विधिना समुत्पनतः किमु करिष्यनि ॥९॥ अप्रान्तरे स्वयमेय स यसो गडगडं प्रकुर्वन् । प्राप्ती नृपस्य पाचँ विकृन्य रूपमतिमीमम् ॥२२॥ भगति निवौरुषेय मन्यमे मुक्नमपि तृणसमं मूढ ! । मा प्रमण नो करित वा मारयिष्याम्यामधुना ॥२१॥ नम्माम्मोटरेवं मेवां वा मम लं प्रपद्यम्य । इति भणिस्योत्थापयति मुद्गरमे के नृपम्योपरि ॥९॥ भारतिय मुन्च नगरं मयो वा पासमवलम्बम्व । अय निजशिर कमलेन पूजय मम पालकमलं का ॥२॥ इति वा विशेष स्वाध्याय-म विधति यावत् । तावत्ता कादियक्षा नरपनिरक्षाकने प्राम. ॥९.६॥ एमालारस कमलदलासा रंग निश्चितं दक्षः । तं हन्दा नष्टो भयभीतः सोऽपि पुरयस. १९.5॥ मामामायिक पास्यति विधिना त्या मंभापम् । कपर्दियण समं मानीमं युष्मद्रप नष्टम् ।।०.८॥ सारय यभं धयिष्यामि नम येन । उद्वमिनारलाको यदु वनाम्पत्र ॥२..।। माजको न म दशाननाय मुवि मगम्य महाग कपरियशंघ गाभिमुलम् ॥१०॥ writa Trया पाण्याम् । ममोपसर्गः पयागास्य नो अमित १.१॥ Triमा मात्र मात्राम विलो विमायां यः न मानानि! wal ! मन मार्यम् । नमो भगति को Terit सम्बनी र म | नोन य५ दा मन ' नागदनम्दा। तो सयो मुरलोओ निविभो तप्पुरस्म लोगाणं । आहवणाय तेणपि समाणियो गो इमं भणियो । 'नियनियगिदसामित्तं कुणह जणा! निवपए नमेऊण । एसो तुम्हाण पट्ट तेचि हु सद्द चैव कुवंति ।। तो भणइ नि जयखी एयपुरमामिएण तं विहिये । मह किंपि जन फाहिउ पारिज्जइ तोनियो भणइ । पारण निरवराहे जणम्मि न हु कोवि मंगुलं कुणइ । मुनुणं सुहजणं माणुयं मच्छरादनं ॥१०९।। किन्न। गरूपायराहिणंपि हु अणुकंपंनीह जे महासत्ता । जम्हा जे फरणारा तेहि चिय भूसिया धरणी ॥११॥ ता खममु पुरजणम्मी पुरनाहस्सायि, तो भणइ जवखो । सो पाविओमए चिय परलोयं तो भणइ.राया। नत्तणय आणे टवेमु रजम्मि, तेण ते विडियं । तो राग से सिसं नाण समय इस दे ॥११॥ नपर्वते जो पाला दुट्टे निग्गहइ नीइबद्धरई । दीणाणाई समण पोगह नह सयणगे च ॥११३॥ मो छोइ निवो लोए जहत्यनामो नराण पालगो। नियपोटभरणतुट्टो न छोइ नेर य पमाईवि ॥११॥ कि ताण जीविएण किया लल्छीए किंव रज्मेण । पिच्छनाणवि जाण निवाण दुहिमो नमो हो । 'इय नवनिवमणुमासिय पुरनख भणइ नरवई एवं । निणथम्म पडियजगु तो जालो भणइ सं काहा ।। नियनीयनिविसेसा सव्येवि विसेस गो दुहियसत्ता । सदरेणपि ददृष्या विगिणा पुण विगेसेण ।। देवं धम्म तत्त सविधरं से कहा तो राया । पडियजिमवि सो सव्य रायाभिमुई इमं भगइ ॥११८॥ भूसियपुइतलाणं मदाणुभावाण दंसर्णपि सुई । संसगी संभासो य सायरो पुनपुरिमाण ||११९।। तय प्रसादेन स परलोको लभतामात्मन प्राद्धिम् । स्वा स्वामिनं विधाय कपर्दियक्षम्य साहायात् ॥१.५॥ ततः सर्वः सुरलोको निरूपितस्तन्परस्य लोकानाम् । आशानार्थ तेनापि समानीत सहमगित ॥१६॥ निजनिजगृहस्वामित्वं फुरत जना ! नृपपादान नन्या । एप युप्माकं प्रभुस्नेऽपि हि तथैव दुर्वन्ति ॥१०॥ तता भणति नृपं यक्ष एतत्पुरस्वामिना तद् विहितम् । मम किमपि या कथयितुं पार्यने ततो नोभयनि ।। प्रायेण निरपराधे जने न खलु कोऽप्यनिष्टं करोति । मुरत्या क्षुद्रमनमज्ञायफ मन्सरायणिम् ॥१०॥ गुर्वपराधमपि धनुकापन्त इह ये महासत्त्वा। यस्माये फरणापरास्तैरेव भूपिता परणी ।।११०॥. तस्मारक्षमस्व पुरननं पुरनाथमपि, ततो भगति यक्ष । स प्रापितो मयैव परलोक तठो भनि राजा॥११॥ तत्तनयमानीय स्थापय राम्ये, तेन तद्विहितम् । ततो रामा तस्मै शिक्षा ने ममक्षामिमां दक्षानि ॥११॥ नयवनो यः पालयति दुधान निगृह्णाति नीतिबद्धाति । दीनानाथ श्रमणं पोरयति तथा स्वजनवरी ॥ स भवति नृपो लोके यथार्थनामा नराणा पालनतः । निमोदरभरणनुशे न भवधि नव र प्रमापरि ॥११॥ किं तेषां जावितेन किंवा लक्ष्या किंवा राम्येन । पश्यनामपि येषां नृपाणां दुखिनो जनो भवति ॥११॥ इति नानृपमनुशास्य पुरयसं भगति मयतिरेवम् । निधर्म प्रतिस्पद तनो यो मति ने करय ११६॥ निजनीयनिविशेषाः सऽपि विशेषतो दुवितसस्थाः । सर्वगापि द्रश्या विवकिना पुनविशेषण ॥१७॥ देवं धर्म म सविस्तरं तम्य कथयति नतो रामा । प्रतिपय समगनामिमुममिदं मनि.१५॥

॥
सुपासनाह-चरिअम्मि-
अह पुरसुत्यं काउं कवहिनक्साइयं विसज्जेउं । राया पुरंओ चलिओ ता पुरजत्रवेण इय भगियो ।
जस्सोवरि तं चलिगो निवस्स सो संपयं तुइ समीये । समिह बद्धो एही ता तं मा वच्च तस्सुवारे ।
तं च तहेव य जायं सेवं मन्नाविऊण सो मुक्को । अह नियनयराभिमुई चलिओ रायावि पत्तो य ॥
पेगवईए पुत्तं नियरजे ठाविऊण समयम्मि । पंचत्तं संपत्तो तइयभये सिज्झिही एत्य ॥१२३॥
इय सामइए भावा इहइंपि हु नागदत्तनरनाहो। जामो सपाडिहेरो ता करणीयं इममवस्सं ॥१२४॥
सामाइयगयचिनो सेविजइ देवदाणहिपि । पोराणयबहुकम्म सयेइ थेवेण कालेण ॥१२५।।
॥ इति सामायिकदृष्यन्ते नागदत्तनृपकथानकं समाप्तम् ॥
-
भूपितथिवीतलानां महानुमावानां दर्शनमपि शुभम् । संसर्गः संभाषश्च शुभतरः पुण्यपुरुषाणाम् ॥११॥
अथ पुरसौस्थ्यं कृत्वा कपर्दियक्षादिकं विसृन्य । राजा पुरतश्चलितत्तावत्पुरयक्षेणेति भणितः ॥१२०॥
यस्योपरि त्वं चलितो नृपस्य स सांप्रतं तव समीपे । स्वयमिह पद्ध एप्यति तस्मात्वं मा वन तस्योपरि ।
वच तथैव च जातं सेवां मानयित्वा स मुक्तः । अथ निजनगराभिमुखं चलितो रानापि प्राप्तश्च ॥१२२५
वेगवत्याः पुत्रं निजराज्ये स्थापयित्वा समये । पञ्चत्वं संप्राप्तस्तृतीयभवे सेत्स्यत्यत्र ॥१२३॥ ,
इति सामायिक भावादिहापि हि नागदत्तनरनाथः । जातः समातिहार्यस्तस्मात्करणीयमिदमवश्यम् ।।१२४॥
सामायिकगतचित्तः सेव्यते देवदानवैरपि । पुराणपहुकर्म क्षपयति स्तोफेन फालेन ॥१२५॥

सामाइ गरे दुपणिहाणं करे जो मणमा । सो माणुष्व पपत्तो निम्भए आणो सुगई ॥१०॥
सपा-
जस्मारलोमणशए ममे सकेग लोपणमहरमं । विहिये तमपि नपरं स्यणपुरं नाम विक्खाय ॥२॥
सत्यवि पपणरिहो सिट्टी नामेण गंगदत्तोनि । भग्ना गुणमानामा पुतो माणोत्ति ताणपि ॥३॥
किनिवि कलामु फुसलो विपरइ सिधाए काणगाईमु । दुल्ललियमिनसहिओ अइया निगहरे पतो।।
पिच्छद पभूपीय भत्तीए गरिसंनिहाणम्मि । निमुणंत गिहिधम्मं सम्मत्ताई पयत्तेण ॥५॥
सा सोवि देह कनं गुरूग वपणे तरिहिमो संतो। तो केवि सइटेणं पथभिनाऊण सो भणिभो ।।
उबविमम् इत्य भणिजग साहियं साहुनाहापाणं । नह गंगदत्ततणमो एसो माणोति वंदे ॥७॥
सो मविस सरी गाइ भररोणि कई तस्स । भागभावनाओ मुणेइ सो भहियो हो ॥८॥
भग्गाहारो नामेण अस्थि गामो धणेण परिपुनो । निमगाभिहाणो एगो कुलपुत्तो तत्थ ॥९॥
घसइ पामायमहिमो नवरंज किषि कुणा सापं । तत्थ अगत्यं पाव विटवेइ न कवयिं फहवि।
तो मभयाय मणिमो केवि सपणेण पाउसे पढमे । मज्झ यलो गहिउँ दलमेगं कुणसु किंतु तए ॥११॥
संप्रासमए पत्ते मन परदा पुरोहटस्मनो । मह दिट्ठीए सिवि गएयता पइदिणपि ॥१२॥
तेणवित परिचमं पादियां रोटिऊण खित्तम्मि । सम्गोणे तह कुणई अह पावइ सो तहि पटौ ॥१३॥
धगचावल्याइधर्म कतरिय फचरहिं जायपि । तं सत्यवि तो तुसलिं वावइ सो किणिवि यरचीयं ॥१४॥
सामायिक गृहीत्या दुप्पणिधानं करोति यो मनसा । स मान इव प्रमत्तो निर्णयात्मनः सुगतिम् ॥१॥
यस्यावलोकनकने मन्ये शक्रेण लोचनसट्सम् । विहितं तदस्ति नगरं रत्नपूरं नाम विख्यातम ॥२॥
तत्रापि च पनगरिधः श्रेधी नाम्ना गादत्त इति । भार्या गुणमतीनाया पुत्रो मान इति तयोरस्ति ॥२॥
किपिपि कलागु कुशलो विचाति स्वेच्या काननादिषु । दुर्ललितमिस्त्रसहितोऽथान्यदा मिनगृहे प्राप्तः ॥
परयति प्रभूतलोकं भक्त्या सूरिसंनिधाने । वृपयन्वं गृहिधर्म सम्यक्त्वादि प्रयत्नेन ||५||
तपः सोऽपि ददाति कर्ण गुरूणां बचने वयस्थितः सन् । ततः केनापि श्राद्धेन प्रत्यभिज्ञाय स मणितः ॥६॥
उपविशात्र मणिस्वा कथितं साधुनाथपादानाम् । यथा गद्गदत्ततनय एष मान इति वन्दते ॥७॥
ततः सविशेष पूरिः कथयन्याक्षेपणी या तस्य । भदकभाषयावृणोति सोऽवहितो भूत्वा ॥४॥
पप्राधारो नाम्नाऽलि ग्रामो धनेन परिपूर्णः । निप्पुण्यश्यभिधान एकः कुलपुत्रकस्तत्र ॥९॥
यसति व्यवसायसहितः फेवलं यं कमपि करोति व्यवसायम् । तत्रान प्राप्नोत्यपति न कपर्दिको कथमपि ।।
ततोऽन्यदा प भाणितः फेनापि स्वभनेन प्रापि प्रथमायाम् । मम पल्लीपदी गृहीत्या हलमकं कुरु किन्तु त्वया ॥
सन्ध्यासमये प्राप्त मम पलीय वाटकस्यान्तः । मम दृष्टया दर्शयित्वा स्यापयितच्या प्रतिदिनमपि ।।१२।।
तेनापि तत्प्रतिपन्नं प्रतिदिवस कृष्टा दो | तद्नाची तथा करोत्यय पति स तत्र प्रथमम् ॥१३॥
मुद्गतण्डुलादिधान्य कृतं करतिमपि । तत् प्रापि ततो धान्यं वपति स श्रीस्वा वरर्यानम् ॥१५॥

मुपासनाह-चरिअम्मि- भग्नासहीए गहिउ किंचिवि कइयाइ अड्डयेऊण । तणि कुणइ सभज्जो तो से खित्तम्मि नि । उत्यारिया जुआरी पुणोवि सो खेडए तय सित्तं । संझासमए गोणा तस्स नियंतस्म परिसइ ॥१६॥ तवाडयम्मि, अह अनया य दिवीए दंसि तास । मुक्का गोणा चाहिं तेण न नाया कहिपि गया! तो तस्स गिहे पत्तो पुच्छइ निप्पुन्नयं कहिं गोणा ?।सो भणइ तुन्झ गेहे खित्ता याडम्मि संसार ॥१८॥ तई दिट्ठीए दिहा, दिट्ठामो भणइणवहिएण मए । किंतु तए नो भणियं गोगेहि समं भलिजा ॥१९॥ ता मे अपसु गोणे निप्पुनो भणइ अप्पिा चेव । इय जाए संवाए चलिया ते दोषि विभयंता ॥२०॥ नयरम्मि सचिवकासे कलहंता जति जाय ते मग्गे । एगो तुरयारूदो पुरिसो तुरयरस पुट्ठीए ॥२१॥ धानो संजामो समूहो निपुनगस्स तो तेण । भणिो सो जह एयं आम वालेसु भो पहिय ! ॥२२॥ तेणवि निपडंगाए इणिभो सो वालिंउ तभो शचि । मम्माहगो मओ सोपडिओ सहमति घरगिरने । पमा आसवारो तुमए कि मारिओ इमो आसो ?।सो भणद तुन्दा वयणेण वालियो मारियो न गण ।। मोवि हुमागो पुष्टि गठपयुद्धीए नाइ तेहि समं । तो नगरपरिसरम्मि जाया रयणी तमो सत्य ॥२॥ गुमा रहरम उरि सव्ये ते मावयाण भयभीया। पन्छागयं च मिचिवि मुत्तं नहपेडयं हिष्टा ॥२५॥ निपुग्नगी विचिता माह मई कर इमाण छुहिस्सं । जीयनो, ता उच्चंधिऊण मरणं सरेमिनि ॥२॥ पगितागंतामो नियउरिषण पारायं का । यहसाहाए अप्पा मुक्को उल्लंपिय रोग ॥२८॥ जनिम उपरियं नागि शुई नमो अहे पहियो । पेटाइणो मनाए उपरि हिम्मि रामाए ॥२९॥ भाषांगाया गीता विधि णिशाधयिया । उम् करोति समार्यम्ततम्तम्य क्षेत्र शरः ॥१५॥ मात्रा धान्यं पुनीम कृपति सत् क्षेयम् । सन्ध्यासमये गाय तस्य पश्यतः प्रविशति ॥१३॥ सार, अपान्या च दृष्टया दयिन्वा तम्य । मुनी गावा यहितेन न ज्ञाता पाणि गती ॥१७॥ स्त्र यति निपुण्य कुत्र गागस मणति तय गेहे सिता पाटके सव्यायाम् ॥१८॥ मा, दृष्टी म मन्यनवरितन मया । किन्तु स्वया नो भणितं गोम्यां समं मालया ?" गरियो ममतादेव । इनि जाने संवाद नलिनी नो द्वापि विमानी ! रायमानो यातायातको मार्ग । एकानुरगारदः पुषगाय ॥२१॥ पर मेम्बा नियम्य तनन । मगन म यत्रम पालय मी पथिक ॥२२॥ रविन माय नतो मरीन । ममालो गनः म पतित मत पाणी ॥२.1 Prefaxमम मानिनननन वालिलागतम" पायाभ्यां ममम् नी नगन ! को भगा । दाम मनगम ॥ 'Rir is यानि | जीवन, HERITYA RITAITAR1 hisrxixit - H ?fit : .

माणकदार तो सम्भारम्ना मपा नही तस्म पुण न रोमपि । मुरियं, तो तम्भता रोरं पर जंपए एवं ॥३०॥ रे इट ! मम्झ भग्ना कई नए मारिया महापाव ! । सो पणा न तुइ भजामरणत्यं एवमायरियं ॥३१॥ स्तुि इमाण भएणं एवं विहियं जभो इमे दोषि । मह झगडेणे लग्गा गोणतुरंगाण फजेण ॥३२॥ तमो तुमपि टुक्का पञ्चूसे सचिवसनिहाणम्मि । जे मणिही सो तमहं तुझवि उचियं फरिस्सामि ।। नो पते परघुसे फरणनिचिट्ठरस मंतिणो फहिमओ । सोवि य युनंतो सहिवि, भणइ तो मैती ।। भी गोणइन ! कि ते दिहा गोणा इमेण मुन्चना । । सो भणइ मचित्र ! दिहा परं न वुत्त इमं ययणं । जद तुह इमे पलदा पिच्छस् ता जामि निपगिहे अहमं । जेण वरत्या एमा पढम चिय पिया आसि ॥ तमो तुरयाडियई पृष्टो मचिर्वण किं सए भणियं । बालेसु इमं तुरगं, सो भणइ एवमेयंति ॥३७॥ निप्पुनगोवि पुढो किरे उल्लयो तए अपा? । सो जपइ एयाणं भएण एवं मए विहियं ॥३८॥ तह दाणी दायन्ना धीयं भन्नं च किगणियं जेसि । ताण भएणवि जम्हा न बीयमिपि मे वलियं ।। किंपुण मरणपि न मे संजायं मंदभागभागिस्म । इय अप्पं सोयंतस्स नस्स उइयं सुई कम्मं ॥४०॥ ततो गरि फरणा जापा मंनिस्म, पभणए एवं ! गोणबई नियनयणे अप्पिय गिण्हेसु तं गोणे ॥ तुरयाहिबई भणिमो निपनीदं अपिऊण एपस्स । गिग्हमु इमाउ तुरगं पभणइ पेडावइंपि तहा ॥४२॥ तं अवलंयम अप्पं उधनराए वइस्स साहाए । एस अहो सोविम्मइ पडेसु तं उवरिमेयस्स ॥४३॥ । । जराजीणमुत्तरीयं तडदिति घुरितं ततोऽध पतित. । पेटकपतेार्याया उपर्यधः सुप्तायाः ॥२९॥ . ततम्तमाराकान्ता मृता नटी तम्य पुनर्न रोमापि । स्फुटितं, तनस्तद्भर्ना रोरं प्रति नल्पत्येवम् ॥३०॥ रे दुष्ट ! मम भार्या कथं त्वया मारिता महापाप !। स मणति न तव भार्यामरणार्यमेवमानारतम् ॥३१॥ किन्यनयोभयने विहितं यत इमो द्वावपि । मम विद्रावणे लमी गोतुरायोः कार्येण ॥३२॥ तृतीयत्वमपि दीवस्य प्रत्यूषे सनिवसंनिधाने । यद् मणिप्यति स तदहं तवाप्युचितं करिष्यामि ॥३३॥ तात. प्राप्त प्रन्यू करणनिविष्टस्य मन्त्रिण कथितः । सर्वोऽपि च वृत्तान्तः सर्वैरपि, भणति ततो मन्त्री ।। भो गोमन् ! कि त्वया दृष्टौ गावावनेन मुच्यमानौ । स भणति सनि ! दृष्टौ परं नोक्तमिदं वननम् ॥ यथा तवेमी पलीवः पश्य तावद् यामि निजगृहेऽहम् । येन व्यवस्थैषा प्रथममेघ जल्पिताऽऽसीत् ॥३६॥ सनस्तुरगाधिपतिः पृष्टः सचिवेन किं त्वया भणितम् । बालयमें तुरगं, स भणन्येवमेतदिति ॥३७॥ निपुण्यफः पट: कि रे उस्लम्बितम्त्वयाऽऽश्मा' । स जपन्येनयोर्भयेनैवं मया विहितम् ॥३८॥ तथा फरोदातव्यो द्वितीयं भरतन किलानानं येपाम् । तेषां भयेनापि यामाद् न चीनमात्रमपि मे पलितम् ।। किन्तु मरणमपि न मे सजातं मन्दाग्यमागिनः । इत्यात्मानं शोचनम्तम्योदितं शुभं कर्म ॥४०॥ ततस्तदुपरि फरणा नाता मन्त्रिणः, प्रमणत्येवम् । गोपति निननयने अर्पयिन्वा गृहाण त्वं गाची ॥११॥ तुरगाधिपतिर्भणितो निननिहामयित्वेसम्म । गृहाणास्मात् तुरंग प्रमणति पेटकातिमपि तया ॥४२॥ त्वमवलम्बया-मानमुच्चतराम . Main | mater. Fair............. ...

- सुणसनाइ नरिमम्ति- निति गोगरपारिवावि इन नयगजीहसत्ताए । तीए भन्नेवि हु मोहिती गोगनपाई ॥४॥ पहा विनिता पन्जावि मया मपि मारे । निमासणस्स पासो तो एयरस, नो मह ॥४२१ मी तिी जत्रो में बलिय बन्य, ईपि तुवि। नितस्सवि पाणा नेय मए तस्म गणिति ॥17 यवितिन मुको महिनि दुग्गमो गो गेहे । सनिरोग तरस मुमा दाणी मानीrefer पर गिर गो मागो पददिवस पर मृरिवासाणे । भामविलगो मारोपणीप मुणूग या ॥१४ दहोगा मुडे मूर्ग माइ गिन्थनगनियं । सम्मगाईगरसविपि धम्म सपियरभो ॥१९॥ कवि मा पहिलो गिगा समगरि पादिणं तयो । वदनि देवगुरुणो, सामइयं पुगसमेग॥५.' Frtha , मार मागमा ।। परिनगगललीलो धम्माभाग मो गारो ॥ मा नमामी मगरि पापण । लम्मि भराए से तस्स पयति तदा ॥३॥ यसी का भगमि मदए मंो । नो मागयरग दिशंकित मगापगा। गम प्रति । ता गाय दस सहरमा गाया गम्मि मागम ।' rrrritality मागा न मिग । गहिम्मिनि मामदए मग मागोffiti'' ri mग ATM कानगमिण गराइभरो, भविस्मभागि पुण गण ||५५।। arrerfगा एगा मा भगं । निशिगं तो मे रागिन । ri,irrnnा महार | मारिग फरिम्गाई गाणाणं hindi ::: नाना नाममायाम । माग पनि गोगा ॥ १. 11 मामलिमापनि । नगगनग पाशात एम, नो मम ॥५॥ + , बागिना तिनाति प्राणा ना मग 1 t: नाम समान 30 fifia " मागान मामला IIT krt. If I REAMERAriental * .:5 111 ! 1, गाम Tiffair it 11 Entertainmentit HIT ॥ Pati #44144HAREnt 14: मन foMit 11.45441 । पर 2 Exit K. 43 ... Are TIRH माणकदा। ५४९ इम निलम्मिमाणे घसो मूरिणारि सो नामो। नाणेण तो भणिभो भो भो वनसु अवमाणं ।। जभो। गहिणं सामइयं गिचितं जो प चितए सड़ो । अवमहोवगमो निरत्ययं तस्स सामइयं ॥६॥ इप सोउं सो जंपर भया ! भत्येण होइ धम्मोवि । ववहारेण स तुटो ता चिता मह न फिटे ॥६१॥ नो भणइ मृणियरिंदो मा एवं भणसु देमु भाषण । मिच्छादुकाहुगा सांविन से उत्तरं दे ॥६॥ नवरमभिन्महजुर सामइयं कुणइ नियगिठिमोवि । मणसा अवसट्टो तत्थवि अज्जिणइ बहुकम्म । भा समपा य सामाइयंटिमओ कसिणचन्दसीए गिहे। सुदामरीए छलिभो तो सो मरिभवे भमिभो।। सेहीवि गंगदचो पालेउ निकलंकगिहिधम्म । ईसाणे उपबन्नो तइयभवे सिझिही तत्य ॥६५॥ जाति सामायिकप्रथमातिचारविपाके मानस्य यान्तः ॥ । भविष्यति, विचाररहित ततस्तैः सम क्रमेण व्यवहारम् । संवृत्य करिष्येऽहं बन्धकानामुपरि व्यवहारम् ॥ पति निश्नले ध्याने वर्तमानः सूरिणावि स ज्ञानः । ज्ञानेन ततो मणितो भो भो वर्जयापध्यानम् ॥१९॥ पतः। गृहीत्वा सामायिक गृहचिन्ता याच निन्तयति श्राद्धः । आर्तवशातापगतो निरर्थक तस्य सामायिकम् ।। इति श्रुत्वा स मल्पति भगवन् ! अर्थेन भवति धर्मोऽपि । व्यवहारेण स धुटितस्तस्माचिन्ता मम न भ्रश्यति ॥ ततो भणति मुनिवरेन्द्रो मैवं मण देहि भावेन । मिप्यादुष्कृतमधुना सोऽपि न तस्योत्तरं ददाति ॥१२॥ केयलमभिमायुक्तं सामायिकं करोति निजगृहस्थितोऽपि । मनसावशास्तत्राप्यर्जयति पहुकर्म ॥३३॥ अथान्यदा च सामायिकस्थितः कृष्णनतुर्दश्यां गृहे । शुदामर्याश्यलितस्ततः स मृत्वा मेवे भ्रान्तः ॥६४॥ श्रेष्ठयपि गादत्तः पालयित्वा निष्करतगृहिधर्मम् । ईशान उपपनस्तृतीयभवे सेत्स्यति तत्र ॥१५॥ 1

असमंजसाई जंपइ गहि सामाइयंपि जो सड्ढो। विसढोव्व कुगइपत्तो सो सोयइ अपणो खलियं ॥१॥
तयादि-
अस्छरियाण कुलं पिव लच्छीए निवासवासभवर्णव । विजाण निहाणं पिव नयरं इह अस्थि मायं ॥
तम्मि मिउमहुरभासी आसी सिट्ठी विसिट्ठजणजिहो । आसधरो नामेण भन्ना तरसत्यि वसुहारा ॥
अट्ठमयठाणथड्दो अहम्मसदो सावि अवियड्ढो । ताणत्थि सुभो विमहो मित्तो तस्सवि वणी निमदो।।
धम्मम्मि दढो असढो, विसदो कुंढोव्य लोयसंताची । वियरंति दोवि समग वणिजकज्जेण देसेसु ॥५॥
अह अनया भमंतेहि तेहि-पंथम्मि पहपरिन्भर्ट । दिहें मुणीण जुयल उपविट साहिछायाए ॥६॥
भणियं विसदेण तओ एए जाणति सव्यमवि निसढ ! ! पुच्छिजंतु इमे ता लाभालाभाइयं किंपि ॥
इय युद्धीए तओ ते पत्ता साहूण पायपासम्मि । नमिऊण साहुजुयलं उबविट्ठा उचियठाणम्मि ॥८॥
जिट्टेण साहुणा ते पुढा मग्गं पुरस्म करसावि । हसिऊण परुप्परओ मग्गं साहति तस्स तओ ॥९॥
पुट्ठा मुशिणायि तो किभो तुम्भेहिं हसियमन्नोनं १ । नियभिप्पाओ कहिमो विसदेण मुणिस्स जड असे ।।
पृच्छिस्स लाभाई तुम्हे मागपि जे न याणेह । तस्कहणं ता दूरे अम्हेहिं विणिच्छियं तुम्ह ॥११॥
तो भगइ मुणी सचं एवं जं जंपियं परं किंतु । दव्वपहम्मि भुल्ला लहंति मगं जह तहेय ॥१२॥
भावपइम्मि:उ भट्टा, कटेण उविति, तं, पुणो कहवि । जह तुम्हे पभट्टा परियडह अयाणुया धणिय ।।
तो भणियं विमटेणं एवं चिप, युझिमो वयं मग्गं । गामागराइयाण न उणो मगंतरं मनं ॥१४॥
.
।
असमसानि.जल्पति गृहीत्या सामायिकमपि यः श्राद्धः । विसठ इव कुगतिप्राप्त मशोचत्यात्मनः स्खलितम् ॥
मार्याणां कुलमिव लक्ष्म्या निवासवासमवनमिव । विद्यानां निधानमिव नगरमिहास्ति सारतम् ॥२॥
तस्मिन्मूदुमधुरमाप्यासीच्छेटी विशिष्ट जनज्येष्ठः । आशाधरो नाम्ना भार्या तस्यास्ति वसुभारा ॥३॥
अष्टमदम्यानम्तव्योऽधर्मश्रद्धः मदाप्यविदग्धः । तयोरस्ति मुतो विसदो मिस्त्रं तम्यापि वणिग् निर४. ॥१॥
धर्मे सोशटः, विमः कुण्ठ इव लोकसंतापी । विचरतो द्वावपि मम वाणिज्यकार्येण देशेषु ॥५॥
अथान्यदा प्रमद्भमां नाभ्यां पथि पथिपरिभ्रष्टम् । दृष्टं मुन्योयुगलमुपविष्टं शापिच्छायायाम् ॥६॥
भारत विहन नन एना नानीतः सर्वमपि निमः ! । पृच्छचेतागिमी तम्मा लामालामादिकं हिमाल 20
हनि बुद्धया ननम्नी प्रामो माध्वोः पादपायें । नत्वा साधुयुगलमुपविष्टाचितम्याने ॥६॥
ज्येन माधुनाना पटी माग पुरस्य कस्याका हसिन्या परम्परनो माग कथयाम्नम्य तत..
पटो मुनिनागिनत किं भी युवाम्या दमितमन्योन्यम् ! । निजामिनाय. कधिनी विमटेन मुनेयं पावाम् ॥
प्रत्यादी सामादि मुरमान मार्गमपि य न जानीय । तस्कानं तम्माद् दृर मायाच्या विनिधिः पुमाम् ।।
भाग भनिने. मयतर ययित परं किन्तु । यो भ्रटा लाग्ने मागं यथा तय ॥१२॥
नु म धनोपान नं पुनः कामसि । यया युवा प्रधश पर्यटयोमारको काम् ॥१२॥
नविकर वय वा गार्गम् | प्रमाणकान पुननिरमाया ॥१५॥

विसहरहा। तो भणा मुभी गामायाण पदयो य दलमनोनि । नागाइयण चीनो विनेयो भावपगोति ॥१५॥ जीराइया पयत्या जाणिनी भेग ने नाणे । नं पुण पंचायारं मइनाणाई मणेराव ॥१६॥ सम्म पुण यु जीवाइपयधमन्यसइदण । देवा अरिहंता चिप गुणो य मुगाहणी च ॥१७॥ तं पुण सिविह खाइग खामोश्यमे व उसपसमुन्य । अहया कारगरोयगावगीरण त विवि धारितपि यदि पंचविहं समस्याएग । हय किचि विन्यरेण कहिओ भी भावमन्गाविin ना तुम्हहि फरिमओ पंजलभो अम्ह दयगोति । ना तुम्हाणं फहिमा अशिवि भामगोनि ॥२६ तुम्हकहियाम्म माग गन्छिन वट्टमाणनोगेग । महफाहियाम्म मग्गे तुम्हवि पाना२१॥ विसटेग तो भणिय कहे देसण भावमग्गपि । परिपुमभावग्गे गंत्ममता नमो नार॥२२॥ सम्मनस स धूलपणापरियाई । पारसविगिहिषम्म कोइ साह मदिरा दिशि नं पटियन सम्म मार विशेण । अाणिणो रचलिया बहिण, नविना२४ नमिई अभिइगपुर पत्ता तन्यवि य धेदियहि । परमणिभिपनामा पनिया मी नियपुर पना पनि नामयिं सम्म सम्मनपाइमिलिया / सामाइए सिरेण नाणं नगी gfण २६॥ सामाइयरि उ सपणो इन साथमो ६ जन्दा । एएन फारणेणं पहुमो गामा परमां ॥२॥ যামাঙুিযাণ স স এম মূল্পেবিগামী। ম ম সবনবিধালি খালি নিমো इस सामइपरपाण ताण वर्गति पामरा याहया । किंतु निसटो रमाई परिमारोह 10 ततो भगति मुनिमादिकानां समय द्रव्यमार्ग इति । ज्ञानादिशामा निको वियो भाग १११ जीवादिकाः पदार्या सायन्त इह येन सजानम् । तत् पुन पम्मा गसिज्ञाशियम 1 सम्पत्य पुरतं ीवादिपदार्थसायदानम् । देवा अईत एक गुरपश्य TRIVER सत् स्त्रिविदायिक सायापशमिक नोपशपसमुत्था । या पारकरावासा : पारिवारिक विविध सामायिकादिभेदेन | ARAस्तरेण पिनो भी मारमा! यथा युवाम्यो कथित पालोमा दम्यमार्ग विसा युक्यो कपिसोडमारिरिमा युमयिन मागें गमिप्यायो मानयोगेन । मामि। मार्ग पुवामा परेको | वन ततो भनित अययन देशन भायमागमपि । परिपूर्णभारमार्गे गानुरानी सोनार ! सम्पया लागानिसरिनादिम् । द्वाधिधर्म पनि मा: सविदा areपामा प्रतिष: समाय दिोषण । अथ मनी से बारमा सकारन, महरि २१.६ नयामभित्र मातापि ५ तसिपातमीमा पानी नोRY फरती यशकानं सम्यक् सम्यागादिगरिधर्मम् । सामायिक विग सरोदन geet सामायिको धारको भनि सम्मात् । न रमेन सः BARE सामायिकरिधान यथा यमोसमात गुनरिमन हा या मशिनि कमि REFEREN ५५२ तथा। सुपासनाह-चरिअग्मि- फयसामइओवि करेइ हासउवहासकेलिलीलामो । वारिज्जइ मित्तेणं तहावि पगई इमा तस्स ॥३०॥ नो विरमइ एयाणं ततो सावयजणेण इय भणिओ । गहियसामइयनियमा हासखेड्डाई वजेनि ॥३१॥ फडसाइमओ पुब्विं युद्धीए पेहिऊण भासेज्जा । सइनिरवज्नं वयणं अन्नह सामाइयं न भवे ॥३२॥ तो भणइ विसहसइहो किं करिमो मज्झ एरिसा पगई। बारितोवि हु धम्मिएहिं अहियं पयट्टेमि ॥३३॥ मह पडियेसिओ जह पारितोवि पुत्तनत्तूहि । अहियं निठुरभासी होइ तहा अहमति अहम्मो ॥३४॥ तो भणिओ अन्नहिं को सो पाडोसिओ कहसु इण्डि । सो भणइ युह्हसिट्टी नामेणं आमि संतोति ॥ विहवी निठुरभासी पुत्तपपुत्ताइसंतइसमेओ । अह अन्नया पयत्तो वीवाहो तरस गेहम्मि ॥३६॥ तणयदुहियाए, तत्तो पत्ते वारिज्जयस्म समयम्मि । पुत्तेण पिया भणिो पयंपियवं न दुवपण ।। अन्नोवि हु भासंतो अमंगलं ताय! वारियचो य । जम्हा आसनोचिय पत्रए लग्गसमउत्ति ॥३८॥ तो भणइ सिट्ठी संतो लग्ग वा एउ मरणसमओ वा । नाहं किंचि भणिसं मुमओच्च मुकच्य चिद्विस्म । तत्तो निसीहसमए सयं समुद्धेवि संतओ सिट्ठी । अवलोइवि गहचक विणिच्छिउँ लग्गसमयं च सो सहइ नियतणय रे रे छोहरय ! गोवस्वयं गेडं । उट्टबसु जेण लग सो साइइ जइ ममो नेय ॥४१॥ तो भणियं तणएणं मा मा मा ताय! एरिसं वयणं । भणसु कल्लाणवयणं जं चउरीए धुपा चडिगी । चडउ चरीइ मूलीए वावि ताई न किंपि पिस्सं । जाव न एमा रंडा मह गेहाओ उनीहरिया ॥ इति सामायिकरतयोस्तयोर्बजन्ति वासरा महयः । किन्तु विसरः प्रमादी राजकयायपि भापते ॥२९॥ सामायिकोऽपि करोति हासोपहास केलिलीलाः । वार्यते मिस्त्रेण तयापि प्रकृतिरियं सत्य ॥३०॥ नो विरमन्येताभ्यस्ततः श्रावकजनेनेति मगितः । गृहीतसामायिकनियमा हाससलादि यर्मयन्ति ॥३१॥ कृतसामायिकः पूर्व बुद्धया प्रेक्ष्य भाषेत । सदा निरवयं बननमन्यथा सामायिकं न भयेत् ॥३२॥ ततो मगति विसहश्राद्धः किं कुर्मो ममेहशी प्रकृतिः । वार्यमाणोऽसिह धार्मिकरधिकं प्रवते ॥१३॥ मम मानिवेश्मिको यथा वार्यमाणोऽपि पुत्रनप्तृभिः । अधिक निष्ठुरमापी भवति तथा हमप्यभः ॥२४॥ ततो भगितोऽन्यः क स प्रातिश्मिकः कथयेदानीम् । स भणति वृद्धभेष्टी नानाऽऽसीछान्त इति ॥३१॥ विमा निन्दुस्मा पुत्रपात्रादिमंततिसमेतः । अथान्यदा प्रत्तो योवाहातस्य गेहे ॥३६॥ उनयडिनु, नतः प्राप्ने विवादम्य समय । प्रेण तिा मणितः मनस्पितम्यं न बननम् ॥१७॥ भन्योर दि भाषमानोऽमरलं नाम ! दायिनश्य। यम्मादासन एव प्रवर्तत मानमगयाति ८ हो भनि यही सानो सान बेतु मागममयो बाम किमिमणियामि गृत हा मूक इस स्माया । यो नियममय स्वयं समुदाय शान्त नी । अवलोक्य नमक विनियि मनगमय । ||१.il सद निजदारक! मोसन मम् । न्याय यन लानं कधपनि गाय non दो भनित दर्दन मामा मनाम | मयागानं पद्रियादमी दहिता परियति ।

पिसदकहा। सो भणिपं तणहि 'रा' मा भणमु ताप ! पहमपि। सो भणइ तुम्हनणणी सयाविरंडा मए भणिया । तहवि न जाया रंटा, फिरे दुदाई मंगलसपदि । जायंति, एकमाईतम्भणियाणं तु नो संसा ॥४५॥ एवं ममावि पगई केलीकरणम्मि फम्ममृहस्स । तहवि जयणं करिस सामइयं पुण नहु चइस ॥४६॥ निसतो परसइटो सामइयं गिहिजण पारइ । अपारपंकमुकं सावयधम्मपि तह सर्व ॥४७॥ पगईए सो विमटो कपसामइमोवि दुप्पणीहाणं । बायाए कुणइ तो तं निसदो वारेइ पइदियर ॥४८॥ सो भणा इस विसदो होसि तुमं सुरबरो महिदीमो । होहमई मालिमो तुइतणमो तहविइप हसद ॥ इप विमनिमहसइदा कालेणं कवलिपा समारीए । सोहम्मे उववमा विसटो अप्पडीमो नामओ ।। नेमदरभित्रमझे, ततो दण तस्स गुरुरिदि । नाऊण पुन्नसम्म तत्तो सरह पहुं विसदो ॥५१॥ रिसडिविगिहिधम्मो दोहविपरिपालियो सहवि जामो। अज्यवसायरसेण एसो सामी अहं भियो। दी मुदेग मए धम्मविरदं समायरतेण । हासुबहासपरणं हा दारा रिओ जम्मो ॥५३॥ यसनमण काररिसेण न मस्फियं काउं । मामायमित्तकालंपि अहह मो मोहमारणं ॥५४॥ जितेणवि निसबंधुणा जंपियं इमं तदा । तं होसि महिदीओ मुरो आई तुझ मालिमो ॥५५॥ सं सघं विप जायं निममुरो जवि पुलनेहेण । अगउरयेण पासइ तहावि पुलस्कियरसेण ॥५६॥ गरभो गलेवलंबद महलमो तस्म पिच्छणयकाले । तो तह मिजइ दियए जा दुरसं फेवली मुगा ॥ परतु विवाहमण्डो शून्यां वापि तावदह न किमपि जलिप्यामि । यावनेपा रण्डा मम गेहातु निःसता॥ सतो मणिनं तनयः रण्डा' मा भग तान! प्रथममपि । स भगति युष्मजननी सदापि रण्डा मया मणिता।। तथापि न जाता मण्डा, किरे दुग्धानि मालशवैः । जायन्ते, एवमादितमिवाना तु नो संख्या ॥५॥ एवं ममापि प्रति. कलिकरणे कर्ममूदम्य । तथापि यतनां करिष्ये सामायिकं पुनर्न हि त्यस्यामि ॥४॥ निस प्रवृत्तश्रद्धः सामायिकं गृहीम्या पारयति । अतिचारपामुक्तं श्रावधर्ममपि तथा सर्वम् ॥१७॥ प्रत्त्या शठो विसः कृतसामायियेऽपि दुमणिधानम् । वाचा करोति ततस्तं निसरो वारयति प्रतिदिवसम् ॥ ततो भणती विसो भवसि स्वं पुरषो महर्दिक । भविष्याम्यहं मार्दनिकस्त्वदीयम्तयापति इसति ॥ इति विसरनिसदनादौ कालेन कवलितो समाधिना । सौधर्म उपपती विसोदिको नातः ॥३०॥ निसहमुरभृत्यमध्ये, तनो हप्पा तस्य गुरुऋद्धिम् । ज्ञात्या पूर्वजन्म सन सिपते बहु विसः ॥५१॥ रहशाभ्यामपि गृहिधर्मों द्वाभ्यामपि परिपालितास्तथापि जातः । अध्यवसायाशेनप स्याम्यहं मृत्यः ॥१२॥ पिग्मुग्धेन मया धर्मविरुद्ध समाचरता । हासोपडासपरेण हा हा हा हारितं भन्म ॥१३॥ पचोभ्यामीसंयमने कापुरुरेण न शक्यं कर्तुम् । सामायिकमात्रकालमप्यहह अहो मोदमाहात्म्यम् ॥३॥ पार्यमाणेनापि निमसन्धुना मस्पितमिदं तदा । त्वं भवसि महर्दिकः सोहं तव मार्दशिकः ॥५५॥ तत्सत्यमेव जातं निसामुरो यपि पूर्वस्नेहेन । अतिगौरवेण परपति तथापि प्रक्रिया सेन ॥१९॥ गुरुर्गलेऽवलम्यते मृदास्तस्य प्रेक्षणाले । सतस्तथा क्षीयते हदये यथा दुस देवली n

५५४
सुपासनाह-चरिश्रम्भि-
चइऊण तो दोनिवि महाविदेहम्मि संजमं पप्प । पाविस्संति सिवायं उप्पाडिय केवलनाग ।
॥ इति सामायिकद्वितीयातिचारविषाके विसदनिसढकथानकं समातम् ॥
च्युत्वा ततो द्वावषि महाविदेहे संयमं प्राप्य । प्राप्स्यतः शिवपदमुत्पाद्य केवलज्ञानम् ॥५८॥

-
अपहिलेदिपठाणे ठाणाइ करेइ भणुरत्तो जो । कपसामाभो सो सामलोच सोएड कुगगी ||१||
तथापि-
पपया कमनागमा य उन्नयर मोहरा नगरी । ककिलिपल्लाकरा मलयपुरी आसि रमणिना२॥
तन्य नियो नयमारो सरो सगुणो य तारि गपनामो । चउमलादिमेहलमहीमहिलामत्ययलहान ।।
कुलपरसामनाया वणिको निरमति तय भइणिणो । दोनिवि पत्तियाचा अत्तिा भह सम्बय ।।
अह पम्मि वर्णने मनेवि हुमो करेइणुवसने । रहसुंदराभिहाणे उमाणे ते गया दोषि ११५॥
कोलति विविका यह सुस्किल नाहिं परिगया जाय । ना आंदरचोदो ममुहिमो पुननिसिहुतं ।।६।।
कि.मिति TRI उपालगईए जार गाति । ना पिईति पभूयं लोय पिढीकर तत्य ॥७॥
एगे भनि भोमहम कुष्पति सिटिआईप । वे गुरुमुसका रुयंनि फुनि हिपयाई 11
तो पुट्टो फोधि नगे कुलधरणिणा किमिन्य बहुलोमो । वेदपरो दीसह, सो जाइ संपर्प एन्य ॥
फालय सातो पत्ती घसर्वाणागमो । नामेण मलयचंटी दो इस अन्तराहि समं ॥१०॥
नियमानादि समेमो कोलनो काणणमि मिहेण । मप्पेण सो दलो तो विलवर
इय लोगो॥
मा उपचार विमादरदिपरिगओ एगो । चारणसमणी पत्तो नत्य ना तेवि पिन्छति ॥१२॥
फरिप सेहिरम तो नहिं जहा एस मुगिरी सर्व । जाणइ रिम्नासिद्धो गयणे अवि भाइ मच्छे ।।
तुइन जीवावइ एसो अन्धन्धिमो इह रहुंपि । गंतण भणम् एवं फरुणा गुरमापरं साई ११४॥
.
अतिरेवितस्थाने स्थानादि कात्यनुपयुक्तो यः । कृतसामायिक R श्यामल इव शोचति कुगनिगन. ११॥
मम्मकनवा कमलका( ला )ननोग्नपयोधरा नगरी । कलिपल्लवकरा मलयपुर्यासीद् रमणीय ॥२॥
तत्र गु नयसार स्वच: सगुणश्न तथापि गतास { चतुर्जलधिमेखलामहीमहिलायक्षतलहार इव ॥३॥
कुलपरश्यामलमामानी बगिजी निवसतस्तत्रानिर्धान्तौ । द्वावपि परियुक्तापवियुत्तो भ्रमनः सर्वत्र ॥४॥
मध या बसन्ते शान्तान ग य कोयनुशान्तान् । रनिमुन्दाभिधान अधाने नो गती द्वापि ॥२॥
मोजो रिविधी डा. सुकलौ परिगती यावत् । वामन्दरबार समुत्थितः पूर्वदिभिमुखम् ॥६॥
कि किमिति जल्पन्नायुत्तालगन्या यावद् गउतः । तात्पश्यतः प्रभून लोक पिण्डीउ तत्र ||
ए मान्योधमन्ये कुन्नि सिएशादिकम् । केपिन्मुत्तगुरपुकारा रवन्ति यन्ति दयानि ॥
ततः पृष्टः कोऽपिनो कुलधापणिना किमत्र बलोकः ! माकन्द श्यते, जानि सप्रितम ||
कौडा सात प्रारूप धनेशपिस्तनयः । नाम्ना मलयचन्द्र इन्द्र इवाप्सरामिः समम् ॥१॥
निनमायाभिः समंत हीडर कानने कृष्णन । सग सदनको क्लिपप रवि लोक ६११॥
अपेकार या विद्यापरवृन्दपरिगत एकः । नारणममणः प्राप्तम्न ततस्तपि पश्यन्ति ॥१२॥
कथित प्रधिनस्तास्तथा मुनिबरः सर्वम् । सानाति विपारिद्धी गगने भ्रमति वन्दम् ॥१३॥
तब तनयं भावयत्ययोग इह सायपि १ गया भगनं करणाशुमार सम् ॥१४॥

-
सुपासनाह-चरिअम्मि-
तेणवि तहेव विहिय गंतूगम्भत्थियो जह मुर्णिद ! । मह पुत्तो सप्पेण कयंतकापेण सिर्गत ॥१५॥
ता काऊण पसायं माणुसभिक्ख पयच्छ मह इण्डिं । जीवावसु सोलसहि भज्जाहिं समन्नियं एयं ॥१॥
जा किंचि मुणिवरिंदो न भणइ विज्जाहरेण तो भणियं । जह एएं मुणिवसहा विरया भो मंतनाग ।
उवएस देमि अहं करुणाए तुझ जह नियं तणय । मुंचसु मुणिपायाणं पुरओ धरणीए आणेउ ||१८
तचरणरेणुरंजियतणुस्स उत्तरइ जेण विसवेगो | तेणवि तहत्ति विहियं अह तस्स मुणिप्पभाषेण ॥१९॥
तह विज्जाहरपच्छन्नसरियविसघाइमंतमाइपा । रविकरतवियंव हिम विलय पत्तं विसं झत्ति ॥२०॥
सुत्तविग्धुन्ध तमो सिट्ठिसुओ उट्टए भणइ एवं । कि एसो मेलाओ को एमो मुणिवरो ताय !!॥
तो कहइ तस्स सव्वं तो सो उठेइ वंदइ मुणिदं । भणइ य विसहरयन्यो सामिय ! जीवाविमो तुमए ।
तो भणइ मुणी भो भो ! अहिस्स एगस्स तुह विसं नटुं। अनविय मोहअहिणो विसेण पत्योसि नंबर।
तथाहि-
अट्टमयहाणफणी रइअरइसुभीमलोलरसणालो । हामभयभीमदादो मोहमहाविसहरो रुंदो ॥२४॥
पएण जयं इसियं चेयइ नय किंचि अत्तणो किचं । अन्नाणगरलपारियहारियनियमनपरमत्यं ।।२५
जह कहवि गुरुनरिंदो सदेसणअमयवा रिधाराहि । अहिसिवइ तहक्कं तहवि न सम्म परिच्छेद ॥२६॥
जइ पुण स कन्ननावं उबएससुमंतदाणो देइ । तहवि हु सिरं धुणेई सम्मं न सुणेइ, अह कहति ॥२७॥
भवियन्वयावसेणं कस्सवि पुनाणुभावो चेव । गुरुगारुडियपउत्तो मंतो अवणेइ मोहविसं ॥२८॥
तेनापि तथैव विहितं गत्याम्यर्षितो यथा मुनीन्द्र ! । मम पुत्रः सर्पण कृतान्तकल्पेन दष्ट इति ॥१५॥
तस्मास्कृन्वा प्रसादं मानुषभिक्षां प्रयच्छ ममदानीम् । जीवय पोडशभिर्भार्याभिः समन्वितमनम् ॥१.
यावकिश्चिन्मुनिवरेन्द्रो न भगति विद्याधरण ततो मणितम् । ययते मुनिपमा विरता मो मन्त्रतन्त्रेभ्यः ।
उपदेश ददाम्यहं करणया तव यथा निजं तनयम् । मुच्य मुनिपादयोः पुरतो घरण्यामानीय ॥१८॥
तचरणरेणुरन्जितवनौरुत्तरति येन विषवेगः । तेनापि तथेति विहितमय तस्य मनिममावेण ॥१९॥
तमा विद्याधरमयमामृतविषयातिमन्त्रमाहात्म्यात् । रविकतप्तमिव हिमं विलय प्राप्त विषं गरिति ॥२०॥
मुस्तवियुद्ध इव ततः श्रेष्ठिमुत उत्तिष्टति भणत्येवम् । किमेष मेलः क एष मुनिवास्तात !! ॥२१॥
सतः कथयति तस्य सर्व ततः स उत्तिष्ठति वन्दते मुनीन्दम् । मणति च विषधरमत्तः स्वामिन् । जीवितमापा
तठो मनति मुनिर्भो भोः । एकस्यास्तिव विष नष्टम् । अद्यापि मोहागि प्रस्तोऽसि ननु माम् ॥२१॥
अष्टपदम्दानको रम्परतिमुभीमलोलरसनः । हासमयभीमदंप्यो मोहमहाविषधरः पीनः ॥२४॥
एतेन भगद्दष्ट अति न १ किन्चिदात्मनः कृत्यम् । अज्ञानगरलपातितहारितनिमार्य परमार्मम् ॥२१॥
पनि परि गुल्नरेन्द्रः सद्देशनामृतवारिपारामिः । अभिपिन्चति वरष्ट तथापि न सम्यकपरिनिनि !
बाद पुनः सवर्णनापमासमन्त्रदानतो ददाय धुनानि सम्यम गोनि, म कधी?
मरिकमान कम्पारि पत्यानुमावत एव । गुहगारपियुत्तो मन्त्रोअनयनि मोदविरम् ॥२८॥

सामएकदा।
सा माजवि भोमारामाविमयेगा फरति सुर पाई । तासारणहे तमा न कुणगु भ६ । ॥२९॥
सो भणा मन्यांदो तुम्ह पमाण तेरि विषयेगा । गरिसति सुरे रविकरनियन्य तमनिपरा ।।
नदा मे समाधा मोहरिगुजापगेरि, सा पमिडे । तापडियारं तं कुणह जेण सो मं न पीडेइ ॥३१॥
तो भगा गुरू निगुणमु सम्म सम्पनमंडलं परमं । लिहि सिम्खाधो कापन्चो तुझ अम्हेहिं ॥३२॥
माधम्माममनो दापको तुम्झ सो विहीए तभो । सेरेपनो तो सो मोहविसं सत्रमवि हरिही ॥३३॥
इमाइदेमणाए परिपाई कलचर्मपुत्वं । तं मलपचंदनाम सिद्विसुर्य दिपखए साह ॥३४॥
हलपरसामरणिणो नेवि सम्मान देम चरणं च । पहिरमा अनेवि सम्म केवि किंपि वयं ॥३५॥
मिहिरणेमोमि तदा विनइ देशविरमासंदं । सह मलपचंदमुगिणा विहरइ साहवि अमत्य ॥३६॥
सम्परमामलसंसा पर्मममाणा मणि मलयपं । नियनियगिहेगु पत्ता पालिति विहीए गिहिधम्मं ॥३७॥
मधिसे सामाए पुगंति ननं सुगंति सिद्धनं । गीयत्यसाहुम्ले सामइयगुणे य तह एए ॥३८॥
जह समभाषी साटू सावजं नया कुणा निरवनं । सह सावगोवि मम्मं रागहोस परिहरंतो ॥३९॥
साहच सोय तइया फम्म निजाइ संधई अप्पं । परिमियकालं जावइ इरियासमियाइगुणनुत्तो ॥३०॥
सो तहम्भामाभो सविधणं परणमोरणीपंपि । अचिरेणं चिप पावर सब्वचरितंपि पाएण ॥४॥
कारणाउ निशं कापवं सारगेण सामइये । इय सोउं पादियह तं ते गिण्हंति सविसेस ॥४२॥
अद कालेण पमापद सामइए सामलो कुरुम्मवसा । अपरिलहियअपमजिएवि गणे निसीएइ ॥४॥
सम्मादयापि, मोदमहाहिविषवेगा स्फुरन्ति तव पादम् । तेपामुत्तारणहेतोस्तस्माद्यत्नं कुरुष्व भद्र ! ॥२९॥
सता भगति मलयमन्द्रस्तय प्रसादेन तेऽपि विगवेगा । गमिष्यन्ति सुदूरे रविकरनिहता इव तमोनिकराः॥
यम्माध्यं समर्था मोहविषोच्छांदनेऽपि, तस्मात्प्रसप । तत्प्रतिकार तं कुरुत येन स मां न पीडयति ॥३१॥
तो भणति गुरुः शृणु सम्पासम्यक्त्वमण्डलं प्रथमम् । लिखित्वा शिक्षाबन्धः कर्तव्यस्तवास्माभिः ॥३२॥
यतिधर्मपरममन्त्री दातपस्ता स विपिना तन । सेवितव्यस्तत. स मोदविपं सर्वमपि हरिष्यति ॥३३॥
इत्यादिदेशनया प्रतियोध्य फलनमंयुक्तम् । मलयचन्द्रनामानं श्रेष्ठिसुतं दीक्षते साधुः ॥३४॥
कुलधरश्यामलवणिजी तावपि हि सम्यक्त्वं रेशचरणं च । प्रतिपसावन्येऽपि हि सम्यक्त्वं केऽपि किमपि मतम् ॥
अधिनशोऽपि तथा प्रतिपपते देशविरतिमरतण्टाम् । मह मल यचन्द्रमुनिना विहरति साधुरप्यन्यत्र ॥३६॥
कुलपरश्यामबाडी प्रशंसन्ती मुनि मलपचन्द्रम् । निजनिजगृहेषु प्राप्तौ पालयतो विधिना गृहिधर्मम् ॥१७॥
सविशेपं सामायिक पुरुनो यत्न शृणुतः मिद्धान्तम् । गीतार्थसाधुमूले सामायिकगुणांच सथैतान् ॥३८॥
यमा सममावः साधुः सावयं त्यनति करोति निस्वयम् । तथा श्रावकोऽपि सम्यग्रागद्वेषौ परिहरन् ॥३९॥
साधुरिव स च तदा कर्म निणाति मध्नात्यल्पम् । परिभितकालं यापयतीर्यासमित्यादिगुणयुक्तः ॥४०॥
सबलु तदम्यासारक्षपयित्वा नरणमोहनीयमपि । भनिरेणैव प्राप्नोति सर्वचारित्रमपि प्रायेण ॥४॥
इति कारणानित्यं कर्तव्यं धावकेण सामयिकम् । इति श्रुत्वा प्रतिदिवस तत्ती गृहीतः सविशेषम् ॥४२॥

सुपासनाइ-चरिअम्मि-
योसिरह काइयाई अपमज्जियथंडिलम्मि टाएइ । काउस्सग्गेण तहा कंठ्ठयह पनि नेय ॥४४॥
तो कुलधरो निसेहइ मा मा दुप्पणिहियत्तणं कुणमु । सामइए अइयारो होड कुणंनस्म तुह एवं ॥४९॥
अनिरिक्खियापमग्निपथंडिल्ले ठाणमाइ सेतो। हिंसाभायेवि न सो कडसामइयो पमायाओ ॥४६॥
-सो भणइ किं करेमी तक्काले सुपरई न मे किंपि । पडिलेहणाइ तो तं बंधव! पहेसि मह छिहं !!४
तो कुलधरो उविक्सर तहवि हु सामाइयस्स गहणम्मिान यसो चयइ पयत्तं मुणिऊण फलं इमाम तो॥
चुप्पणिहियकारणं फरेर सामाइयं तहवि एसो । इय सइयारं काउं सामइयं सो दिवं पत्तो ॥४९॥
गप्पढिओ य जाओ इयरो सामाइयं निरइयारं । पालेउं पज्जते अणसणविहिणा मरेऊण ॥५०॥
सोहम्मे उपवनो हरिसामाणियसुरो सरेऊण । नियमित्तं सात्तो तस्स सयासे ताई चेव ॥५१॥
सो त पिच्छिय पुच्छर को सि तुम, सो भणेइ तुह मित्तं । सो हं कुलधरनामा अवहिन्नाणेण सो मुणिरे ॥
सव्वं नियवृत्तंतं तो झूरइ तस्स पासि रिद्धि । इद्धी मज्झ पमाओ फलिओ एयरस अमाओ ॥१३॥
सरिसेहि सम्मत्तं पडिवनं देसविरहरयणं च । एगगुरुणो समीये तहवि हु इय अंतरं जायं ॥५४॥
इचाइ झूरिऊणं पभणइ बंधव ! तया मए तुझ । उवएसामयपाणं न कयं कनेवि मूढेण ॥५५॥
तसो चविउ दोनिवि महाविदेहम्मि संजमं पप्प । संपावियवरनाणा ते सिझिसति तइयभवे ॥५६॥
॥ इति सामायिकवते तृतीयातिचारविपाके सामलकथानकं समाप्तम् ।
पथ फालेन प्रमाघति सामायिके श्यामलः कुकर्मवशात् । अपतिलेखिताप्रमार्जितेऽपि स्थाने निषीदति ॥
व्युत्सृजति कायिक्यायममानितस्पण्डिले तिष्ठति । कायोत्सर्गेण तथा कण्डूयति प्रमाय नैव ॥४४॥
ततः कुलधरो निषेधति मा मा दुष्प्रणिहितं कुरु । सामायिकेऽतिचारो भवति कुर्वतस्तवैवम् ।।४।।
भनिरीक्षिताप्रमार्जितस्थण्डिले स्थानादि सेवमानः । हिंसाभावेऽपि न स कृतंसामायिक प्रमादात् ॥४६॥
स भणति किं करोमि तत्काले स्मयते न मया किमपि । प्रतिलेखनादिततस्त्वं मान्धव ! प्रेक्षसे मम च्छिद्रम् ॥
ततः कुलधर उपेक्षते तथापि हि सामायिकस्य ग्रहणे । न च स त्यजति प्रयत्नं ज्ञात्वा फलमस्य ततः ॥
दुप्पणिहितकायेन करोति सामायिक तथाप्येषः । इति सातिचारं कृत्वा सामायिक स दिवं प्राप्तः ॥४९॥
अल्पदिकम्य जात इतरः सामायिक निरतिचारम् । पालयित्वा पर्यन्तेऽनशनविधिना मृत्वा ॥५०.
सौधर्म उपपन्नो हरितामानिकसुरः स्मृत्वा । निजमिस्त्रं संप्राप्तस्तस्य सकाशे तत्रैव ॥११॥
सतं दृष्ट्वा पृच्छति कोऽसि त्वं, स भणति मित्तम् । सोऽहं कुलधरनामाऽवधिज्ञानेन स ज्ञात्वा ॥१२॥
सर्व निजवृतान्तं ततः तिघते तस्य दृष्टा ऋद्धिम् । हा धिग् मम प्रमादः फलित एतस्याप्रमादः ॥५३॥
सरशाभ्यां सम्यक्त्वं प्रतिपन्नं देशविरतिरत्नं च । एकगुरोः समीपे तथापि खल्वित्यन्तरं ज्ञातम् ||२४॥
इत्यादि सित्वा प्रभणति बान्धव ! तदा मया तव । उपदेशामृतपानं न कृतं कर्णेऽपि मूदन ॥१५॥
ततरच्युन्या द्वापषि महाविद्वे संयमं प्राप्य । समाप्तवरज्ञानौ तौ सेत्स्यतस्तृतीयमये ॥१६॥

। कालाहि न पूरइ गहिउँ सामाइयं जहिच्छो वा । तस्करणे वरुणो इव सहेइ कुईस दुक्साई ॥१॥ तथाहि- परिभमिररमणिकरचरणरणिरमणिवलपनेउररयेहिं । पाहाउपतूररवो खलिम्जए जम्मि तं नयरं ॥२॥ नामेणं नंदिवद्धगमिद पुरसामी रविध मूरनिको । पहिहयभरितिमिरोहो तहनि हुनो कहवि सागो । तह सिट्टी पुरसिट्टी वसइ तहि सुंदरोनि नामेग । वरुगधरणाभिहाणा तस्स य तगया नयाहाणा ॥ अह अमया नईए कूले केलीए जाव कीलंति । तार सहसत्ति.फचो पत्तो चारणमुणी सत्य ॥५॥ पणमो तेहिं तो सो धम्म साहेइ महुरवाणीए । सम्मलाई सव्वं नगिहिमेपईि नो तेहिं ॥६॥ पहिवमो गिहिधम्मो पटमसमत्धेहि घेवदियदेहि । नामो जहडिओ सोशुटुंति पराए भनीए ॥७॥ सामइयग्रहणं पड़ पइदिपहमाहिग्गई विहेऊण । गिण्हंति दोवि समगं यरुणो घरणी य ते विहिणाmai किंतु अवहि न पूरइ वरुणो सामाइयं गहेऊणं । फग्नम्मि समुप्पने पुभाइमोल पारेइ ॥९॥ तो घरणो पन्नाई वरुणं एवं न जुज्जए काउं । परियदुर्गपि न पालसि सामायं गम्मभावेण ॥१०॥ अन्यत्राप्युक्तम्- काऊण ताखणं चिय पारेइ करेइ वा जहिच्छाए । अणवद्विपसामइयं अणायरामो न मुदं ॥११॥ अणवद्विपस्स फर्ज सिग्नइ इहलोइयंपि नो जम्हा । इह अत्ये चारहडो दिहतो पायागोधि ॥१२॥ तथारि- गाम्मि सालिगामे निवमइ एगो समुदधुरो सूरी । नामेण गुणेण य तस्स भारिया सिरिमई नार॥ कालावधि न परयति गृहीत्वा सामायिकं यच्छो वा । सत्करणे वरुण इस सहते सुगनि दु सानि ॥१॥ परिभ्रमितरमणीकरचरणराणितमणिवलयन पुररवैः । माभातिकापरव स्मन्यते पस्मिंस्तमगरम् ॥२॥ नाम्ना नन्दिवर्धनमिह पुरस्वामी रविरिय सूरनृपः । मतिहतारितिमिरोषस्तथापि दिनो कथमपि सत्रामः ॥ तया श्रेष्ठी पूरघष्ठी वसति त सुन्दर इति नाम्ना । वरुणधरणाभिधानौ तस्य प तनयो नयारानीnel अचान्यदा नयाः फूले केल्या यावनीटनः । तावत्सहसेति कुत प्राप्तधारणमुनिम्नत्र ॥५॥ प्रगतस्ताभ्यां ततः स धर्म कथयति मधुरवाण्या । सम्यस्यादि सर्व पनिदिभेदाभ्यां सतम्ताभ्याम् ॥६॥ मनिपको गृहिधर्मः प्रथमासमाभ्यां लोकदिवसः । ज्ञातो यथास्थितः सोऽनुनिष्ठतः परमा भाया lion सामायिकाहणं प्रति प्रनिदिवसमभिप्रदं विधाय । गृहीता द्वापि समं परमो परणपती विनिता ॥ किन्ववधि न पूरयति वरुणः सामायिक गृहीत्वा । काय समुसले पूर्णप्रतिज्ञ र पारपनि । भनो धरणः प्रज्ञापयति वरणमेवं न युज्यते पम् । परिवाद्विमपि न पालयमि मामवि सम्मान || पत्ता सरसणमेव पारयति करोति वा पटम् । भनाम्यवसामायिकमनादास तरएमम् ॥११॥ अनवस्थिताय काय सिध्या हलोकिकमपि नो यामात् । इहा वारमोमपान हा !!! ग्रामे शालिग्राम निवसत्येकः समुधुरः गर. । नाम्ना गुपेन प सम्म मायां धीमनी नाम !!

मुपासनाह-चरिअम्मि- ताण सुओ चारहडो नामेण गुणेग अस्थि मुपसिद्धो । सो जांबणम्मि पत्तो ओगइ नरवई भीमें । अनोवि तस्स मित्तो नामेणं मोहणो नरवइस्स । ओलग्गइ सोवि तो अभीषण विसंमेण ॥१५॥ पच्चूसे उठेउं दोवि हु गच्छति रायपासम्मि | नमिऊणं चारहडो खणाउ उटेत्रि गन्छेइ ।।१६।। धीओ मोहणनामा ता चिट्टइ नरवरस्स पासम्मि । जा निमिऊणं राया सिजाए ठाइ समम्मि ॥१७॥ तो उढिऊण वाहि गंतुं भुंजेइ पुणवि समयम्मि । आगच्छद निवपासे तहेब पिच्छेइ तं राया ॥१८॥ चारहगे उण अंतराओ कन्जंतरण गच्छेइ । तो पिच्छइ भूवालो सेवाए अंतरं ताण ॥१९॥ अह अन्नया नरिंदो मोक्तुं सिज्जाए ठाइ जा तत्तो । निसुणइ पुरस्स मञ्झे लोयाणं बहलतुमुलरवं ॥२०॥ तो संभंतो राया मोहणमाइसइ जह तुम गंतुं । पुरमझे अबलोयमु को हेऊ तुमुलसइस्स ॥२१॥ तो मोहणोवि गतुं जा पिच्छइ करिवरं विगमिटे । भजतं चूरंतं घरहट्टाईणि पुरमझे ॥२२॥ तो हक्किओ करिंदो तेण तो संमुई समुच्छलि । गयमिक्खाकुसलेणं वसीकओ मोहणेण ल९ ॥ तो पटिहारो.गंतु साहइ सव्वंपि नरवइस्स तयं । कोऊहलेण राया संपत्तो तत्य ठाणम्मि ॥२४॥ फरिसंधगयं रट्टुं तं तो चिंतेइ नरवई एवं । तुमुलपरिजाणणहा पट्टवियो न उण इइ काउं ॥२५॥ तो रंजिएण रन्ना दिन्नो सो चेव तस्स वरहत्यी । सह विसयावासेहि मंडलियपपम्मि संदविभो ।२६॥ तो चारहडो चिंतइ एएण मएवि सेविभो एसो । एयरस इयप्पसाय वियरइ नो मझ पुण किंपि ॥२॥ तहवि हु.सो ओलग्गइ तहेव अणवष्टिओ, तो राया। मझने परिचितइ चारहडस्सावि विपरेमि ।। तयोः सुतधारमटो नाम्ना गुणेनास्ति सुप्रसिद्धः । स यौवने प्राप्तोऽवलगति नरपति भीमम् ॥१४॥ अन्योऽपि तस्य मित्त्रं नाम्ना मोहनो नरपतिम् । अवलगति सोऽपि ततोऽभोजनेन विशेषेण ॥१५॥ प्रत्यूष उत्थाय द्वावपि हि गम्छतो राजपाचँ । नत्वा चारभटः क्षणादुत्याय गच्छति ॥१६॥ द्वितीयो मोहननामा तावत्तिष्ठति नरवरस्य पार्थे । यावानिमित्वा राजा शय्यायां तिष्ठति समये ॥१७॥ सत उत्याय वहिर्गत्वा मुझे पुनरपि समये । आगच्छति नृपपार्थे तथव पश्यति तं राजा ॥१८॥ . चारमटः पुनरन्तरान्तरा कार्यान्तरेण गच्छति । ततः पश्यति भूपालः सेवायामन्तरं तयोः ॥१९॥ अथान्यदा नरेन्द्रो मुक्त्वा शय्यायां तिष्ठति यावत्तनः । शृणोति पुरस्य मध्ये लोकानां बहलतुमुलरवम् ॥ ततः संप्रान्तो राजा मोहनमादिशति यथा त्वं गत्वा । पुरमध्येऽवदोकस्व को हेतुस्तुमुलशब्दस्य ॥२१॥ तनो मोहनोऽपि गत्ता यावत्पश्यति करिवरं विगतहस्तिपकम् । मनन्तं चूर्णयन्तं घरहट्टादीनि पुरमध्ये ॥ ततो राहतः करीन्द्रम्तेन ततः संमुखं समुच्छल्य । गनशिक्षाकुशलेन वशीकृतो मोहनेन लघु ॥२३॥ सनः प्रतिहारो गत्वा कथयति सर्वमपि नरपतेस्तन् । कुतूहलेन राजा संप्राप्तस्तत्र स्थान ॥२४॥ करिस्कन्यगत दृष्ट्वा तं तनश्चिन्तयति नरपतिरेवम् । तुमुलपरिज्ञानार्थ मन्यापिनो न पुनरिति कर्तुम् ॥२५॥ तो रजितेन राजा दत्तः स एव तस्मै यरहम्नी । सह विषयायाममण्डलिकपदे संस्थापितः ॥२६॥ ततधारमचिनायोतेन मयापि मेवित एपः । एतामा इति प्रसाद वितानि नो मयं पुनः बिपि

किंचिति गापाई हरकारा तयपि तो तत्य । पदिहारामओ, सो नस्थि नत्य इय काहइ सो रनो।
मणवडिभो म एमों परिवारो विनइ निहस । देव ! पसायभनोग्गो, सो गया भणइ एवमिणं ।।
सो फेवि से फाहियं जासं रमा निरूविमो अन्ज । सो भणइ ई भाउप! भोयणेणं गमी आसि ||
दो तिमि दिणाई मो निरंतरं रायसनिहाणम्मि । ठाउँ पुणोवि तहवि हु उठे जाइ एमेव ॥३२॥
तो पोरणेण भणिमाधव ! भणटिभो सि सेवाए । सुपटिलग्गो नइ हपसि कहवि तो सफल लहसि ।।
तो तेणं सो भणिभो विनवगु नरेसरं सरस पण । जेप्प पसीयइ मज्झवि विनतो तेण तो राया।
जह पर! पारसरसरि कुणसु पसायं विसीयए एसो । युकतो यहुकालो तुह पयसे कुणंतस्स ॥३५॥
तस्सरोदेण तमी दिलं गामं नियेण तस्मावि य । ताभो। मुडिलग्गो तुमंपि सामाइए हवम् ॥३६॥
सग्गापवग्गविसयं जइ सोपस मासि ता पिरो हो । सामाइयमवि पालसु इय भणि विग्मए धरणों
तो वरुणेणं भणिय एपिणं किंतु कम्मरसगाति । न हामि सुपडिलम्गो मामाइए फि फरेमि अहं १ ॥
तदगाणेवि न सको टाउमई जह तहत गिहेमि । ता तुह सिकरवाए अहं अरिहो न हवामि इय वोत्तुं ।।
पुणरवि तदा पपइ कालेणे फवलिभो स कालेण । जोइसिएसुश्वनी अजवि भमिही भवे सुचिरं ।।
धरणेणं चिरकालं सामइप पानिपं निरइपारं । पाणे विहिणा चाउ ईसाणे मुरवरो जाओ ॥४१॥
तमो गुभो विदह सिमिरमा चरणसंग्यं यदि । ता जतो फायचो सामइए सबकालपि ॥४२॥
॥ इति चतुर्धातिचारपिपाके परयकथानकं समाप्तम् ॥
यापि सल सोऽवलगति तथैवानवस्थित., तनो राना । मध्याहे परिचिन्तयति चारमटायापि वितरामि ।।
चिदपि प्रामादिकं हक्कारयति समपि ततस्तत्र । प्रतिहारात, स नास्ति नति कथयति स राज्ञे ॥२९॥
भनवस्थिनधेष प्रतिहारो विज्ञपयति नृपतये । देव ! प्रसादायोग्यः, ततो राजा मगत्येवमिदम् ॥३०॥
सतनावितम कथितं यथा स्वं राज्ञा निरूपितोऽयस भणत्यई भ्रातः! प्रयोजनेन गत आसम् ॥३१॥
द्वे प्रीणि दिनानि ततो निरन्तरं रामसंनिधाने । स्थित्वा पुनरपि तथापि प्रत्याय यारपेवमेव ॥३२॥
तनो मोहनेन मणिनो बान्नव ! भनवास्थितोऽसि सेवायाम्। मुमतिलमो यदिभवसि कथमपि ततस्तत्फलं लभसे ।।
सतस्तेन स भाणतो विज्ञपय नरेचर स्मर प्रणयम् । येन प्रसीदति मय्यपि विज्ञप्तस्तेन ततो राजा ॥२४॥
पया प्रभो । चारमायापि कुरु प्रसाद विषीदत्येपः । व्युत्क्रान्तो बहुकालस्तक पदसवां कुर्वतः ॥३५॥
तत्यानुरोधेन ततो दतो ग्रामो नृपेण वस्मा अपिच । तस्माद् भोः सुमतिलग्नस्त्वमपि सामायिक भव ॥३९॥
स्वर्गापवर्गविषय यदि सौख्यं कासि तदा स्थिरो भूत्वा । सामायिकमपि पालयेति माणित्वा विरमति धरणः ॥
ततो वरणेन मगितमेवमिदं किन्तु कर्मवश इति । न मवामि सुप्रतिलग्नः सामायिक किं कुवेंहम् ॥३८॥
सदमणेऽपि न शक्तः स्यातमहं यया तथैव गृहामि । तस्मात्तव शिक्षाया अहमहों न भवामीत्युक्त्वा ।।
पुनरपि तथा प्रवर्तने कालेन कलितः स काले । भ्योतिष्पपनोऽद्यारि अमिष्यति मवे सुचिरम् ॥४०॥
घरगन चिरकालं सामायिफ पालितं निरनिमारम् । प्राणान्विधिना त्यक्तेशाने पुरवरो जातः ॥४॥
ततश्च्युतो विहे सेत्स्यति परणसंपद लम्बा । तस्मापत्नः कृतयः सामायिक सर्वकालमपि ॥४२॥

तथाहि;- तथास्ति वणिक्प्रधानः सुमत्यभिधानः प्रिया च तस्य सुलसा । तयाः पुत्रः सोमः सोम इव बन्धुकुमुदानाम् । सुन्नत्तणओ गहियं सामाइयमणुट्टियपि मुन्नेण । सोमेणव जेण तयं अप्पं चिय सो फलं लहइ ।।१।।. अत्यि पुरं कंपिल्लं भारहवासम्मि गयणसमंसोई । गुरुबुहंकविकमणीयं दियरायविराइयं च तहा ।।२।। तं पालइ भूवालो जयवालो विस्सविस्सुओ, तस्स । पियकंता नामेणं गुणओं य ममत्यि सुकन्दन ॥३॥ ‘तह अत्यि पणिपहाणो सुमइभिहाणो पिया य से सुलसा । तेसिं पुत्तो सोमो सोमो इव बंधुकुमुयाण १४५ कुमयवणे अणवरयं परिम्भमंतो समंतभदस्स । भट्टरस संनिहाणे पत्तो पणमित्तु तचरणे ।।२।। पुच्छइ कहेस किंचिवि कहाविसेस विसेसमो मज्झ । जमुचियधम्माणुगयं भणेइ विप्पो निसामेमु ।।६।। कम्मि गिरिदुग्गनयरे दुग्गो नामेण माहणा वसइ ! निलिनकामभोगो करेइ बहुतिन्यजत्ताओ ॥७॥ अह अनया भमंतो पत्तो एक्कम्मि वणनिगुंजम्मि । वेल्लहलयेल्लिपल्लवसंछाइयसपलभूभागे ॥८॥ तत्पन्नेसइ सलिलं तण्हासुसिओट्टकंठओ जाव । तो नियह अंधकूवं वल्लिवियाणेहि संङनं ।।९।। अइगुरुवल्लिवरत्तं वलिउं फरवत्तियाए बंधेइ । तं खिवइ क्वमझे ता चडिओ तत्य लहुबालो ॥१०॥ उत्तरिओ तेण तो पणो विप्पो तओ यसो भणइ । कोसि तुम कह पडिओ एत्थ, तो कहइसी एवं ।। मालागारस्स सुओ महरानयुरीए रायमलयाओ। चोरेणं आणीओ वग्यभएणेह कूवम्मि ॥१॥ दोहिवि खित्तो अप्पा तह सुनारेण नीरतिसिएण। गारुदिएणावि तहा सित्तो अमा इह लटुंपि ॥१२॥ चिट्ठति तेवि कूये तो तं सुणि पुणोवि विप्पेणं । खित्ता तत्य वरत्ता ता गारुडिओवि णिक्खनो ॥ शून्यत्वतो गृहीतं सामायिकमनुष्ठितमपि शून्येन । सोमेनेव येन तदल्पमेव स फलं लभने ॥१॥. 'अस्ति पुरं काम्पिल्यं भारतवर्षे गगनसमशोभम् । गुरुवुधकविकमनीयं द्विनराजविराजितं च तथा ॥२॥ तत् पालयति भूपालो जयपालो विश्वाश्रुतः, तस्य । प्रियकान्ता नाम्ना गुणतश्च समस्ति मुकलत्रम् ॥३॥ - .. । कुमतवनेऽनवरतं परिप्रमन्समन्तभद्रस्य । भट्टात्य संनिधाने प्राप्तः प्रणम्य तच्चरणी ॥५॥ पृच्छति कथयति कश्चिदपि कथाविशेष विशेषतो मम । म उचितधर्मानुगतो भणति विप्रो निशमय ॥६॥ फस्मिन् गिरिदुर्गनगरे दुर्गा नाम्ना ब्राह्मणो वसति । निविण्णकामभोगः करोति बहुतीर्थयात्राः ॥ail अथान्यदा भ्रमन्माप्त एकस्मिन् घननिकुञ्ज । कोमलवल्लिपल्लवसअदितसकलभूमागे ॥८॥ तत्रान्वेप्यति सलिलं तृष्णाशुष्कोष्ठकण्टको यावत् । ततः पश्यत्यन्धकूपं वल्लिवितानः संउन्नम् ॥९॥ भनिगुरुदपिलवस्त्रां वलयित्वा करपत्रिकया यध्नाति । तां लिपति कपमध्ये तदा चटितस्तत्र लघुवाल: 21 उत्त'पनि मतः प्रणतो विप्रस्ततश्च स मणति । कोऽसि त्वं कथं पतितोऽत्र, ततः कथयति स एवम् ॥ करिफमधुरानगर्या रानमलयात् । चौरेणानीतो व्याघ्रमयेनेह कूपे ॥१२॥ का दल तथा सुवर्णकारेण नीस्तृपितेन । गारटिकेनापि तथा क्षिप्त आत्मेह सम्वरि ॥१३॥ उपत्यतेन मा सामाहा। मारि कमेण तमो नपि विपं भगति त जणभो। आप गुरू संजामो ममाण पाणदाणामो॥१५॥ सवित महराए बन्धवा पायंडा य तन्थम । नित्यावगाइगर, आगंतलं सए नत्य ११६॥ रारपार कार्ड ममे निरीकया भविस्सामो १ मा पागदायगाणं उपयारो दुक्करो काउ ॥१७॥ तो भणिभो भणं चोरो ना एम पालभो मिला । निपपीजण तुमप कायचे तह तर सिम्यं ॥१८॥ ए.फरमि भणि ततो रोणो गो तामेति । किनियकायामो नमो विप्पोवि सपागमो तत्य ॥१९॥ माराए परविरामफलमोनमियमलपायाए । पहमतो स्वविहो जा चिहइ तत्य तो दिवो ॥२०॥ मालागारसुद हिट्टण पगमिभो ससंत । नारंगकैलिदवसादादिमफलफुल्लमाईहि ॥२१॥ फारविष पाणचित्ति नीमो निपमंदिरम्मि मलपंतो होतेणं तेणस्मवि कहिओ तरसागमो तयशु ॥२२॥ सोवि लहुं मात्तो एगते पपपिऊण गोरेण । पोरिपनिवभाहरणं पटमुलं तस्स तं दिनं ।।२३।। तो शुभारगिह मो पत्तो नाऊण तास पासाओ । तं भणइ में बियाणसि, मो भणा अहे न याणेमि ।। तो कहियं भी सोइया जाव सादर । तो उहिऊण दिन नियासणं संभमविमुकं ॥२५|| वो भणि मी ने पारणं निदमियं तस्स । रिशीय इमं अप्पस पद मुलं किंपित गिह ॥२६॥ सो गिहिदि भाहरण पहिं गमो माइणोवि नमुणाए । निसुणइ सो सुनारो पहपसई विवणिमग्गे ॥ जो कोषि फार पोरं रापापं जेण मारि गहिये । भाहरण तम निको लक्ख वियरेइ इस सोचें ।। विधान्ति तेऽपि को सतस्ना शुन्दा पुनरपि विप्रेण । क्षिप्त तत्र परवा तदा गाडिकोऽपि निष्कान्तः ॥१४॥ पामपि क्रमेण नतो नया विमं भवानि स्वं जनकः । अथवा गुरुः संजातोऽस्माकं प्राणदानात् ॥१५॥ सर्वेऽपिदिमधुरायो वास्तव्या मकाम तन वयम् । तीयांवगाहनामागन्तव्य त्वया तत्र ॥१६॥ শীঘক্ষা রূবা বই বিয়সী মাৰ্যান। শখ সাধ্যমন্ত্রী : सतो माणतो भहन नौरो थप पालो मिलनि । निजपित्रोस्त्वया कर्तव्यं तया त्वया शमिम् ॥१८॥ एवं कमि भणिया ततः स्तनो गतस्तथान्येऽपि । किसकालान् ततो विनोऽपि समागस्त {१९६६ मधुरायां माविधकममफलमरापनामलगायायाम् । पार्धधान्त उपविष्टो यावत्तिष्टनि तर नतोदरः ॥२०॥ मालाकारहतेन टेन पणतः ससभ्रान्तम् । नारदलिद्राक्षादामिफलपुष्पादिभिः ॥२१॥ कारबिस्वा मापदति नातो निममन्दिरे मलयान्त. । ततस्तेन स्तनस्यापि कपित्तत्तस्यागमस्तदनु ॥१२॥ लोअप रघु ममाप्त एकान्ते प्रणम्य पारेण । चोरितनुपामरणं बहुमूल्यं तस्मै सद् दसम् ॥२३॥ सतः अर्पणशास प्राप्तो ज्ञात्वा तस्य भावात् । तं भगति मा विज्ञानासि, स भणत्यहं न जानामि ।। र: करिन भटेन सोऽहमित्यादि पावफययति । तत उत्थाय दसं निजासन संममाविमुक्तम् ॥२५॥ aal भट्रेन रहसि तामरणं निदर्शितं सम्मै । विक्रीयेदसर्पय मॉ मूल्यं किमपि त्वं गृहाण २६॥ এ হামলা আযে মাজাব যমুনাযা। ধলানি ও ফুলগা: বহথ বিঘালমী ২৩} यः कोऽरि कपनि नीर मुलं येन मारयित्वा राहीतम् । भामरण तस्मै गयो सॉ वितरनीति सुन्दा ।।

सुपासनाह-चरिअम्मि-
सुन्नारो परिभावइ तं आहरणं विसेसमो जार | रायतणयस्स तणयं घडियं च इमं मए चैव ॥२९
ता गंतुं साहेमो निवस्स अप्पेवि तह अलंकारे । गिण्हामो त लपखं किं कर्ज तेण विपेण १ ॥३५
तो तह कहेइ सव्वं राया पुच्छेद कत्य सो इण्डिं १, सोवि कहइ जमुणाए भणइ निवो दंसमु इमार
आरक्खियाण गंतुं सोवि हु दंसेइ ताण दूरस्थो । जमुणाओ उत्तिनं वेयंज्ञयणं सरंतं तं ॥३२॥
तो पच्छिमवाहाहि वंधे पभणियो जहा तुमए । यावाइ कुमारं गहियं सबंपि आभरणं ॥३३॥
नीओ रायसमीवं एएणं निहणिो मह कुमारो । हे सुन्नयार ! इमिणा तुह आहरणंपि दिमंति ॥३॥
सो भणइ देव ! एवं तत्तो अंतेउरेण तं दड़े। विदिओ महामहंतो अक्कंदो दुक्सहिएण ॥३५॥
वारेउं अक्कंदं बहुस्सुया माहणा समाहूया । पुट्ठा कहेह दंड जं उचियं होइ एयस्स ॥३६॥
तेहि भणियं नरेसर! तुहसुयवहगो सुवनचोरो य । जइवि हु विप्पभासो तहावि वज्झो धुवं पस ३०
तया च स्मृतिः, "सुवर्णतस्करं विनम्" इत्यादि ।
तो रमा सो वझो आणतो रत्तकुसुमगलमालो । सरपुट्ठीए ठविमो पदेइ स सुभासियं एवं ॥३॥
"नश्यन्ति गुणशतान्यपि पुरुषाणामगुणवत्सु पुरुषेषु । अनगिरिशिखरेविा निशामु चन्द्रांशरः पतिः
विषणिपग्गम्मि जनों गाडिएणंपि सो तो दिहो । परमुपयारी एसो उचयरिपनो मपा नूगं ॥३॥
मो मिदनेडपणं गाडिएणं झाति निरकमा । सप्पाउ टसाउं भृमीए पाडिया इति ॥४०॥
हादरवो पपट्टो टका डकात्ति कमगा तनो। रायापि तत्य पत्तो सिलोपमेयं तो य ॥४१॥
-
सुवर्णकार परिमावयनि नदीमरमं विशेषतो यावत् । राजतनयम्य संबन्धि घटित में मौत ॥२९॥
सम्मान गत्वा फययामा नृपायापयित्वा तथालंकारान् । गृहीमस्तल्लक्षं कि कार्य तेन विपेण ! ॥३॥
नम्नया कयाति सर्व राजा पृच्छनि वयं स इदानीम् ! | सोऽपि कथयनि यमुनायो मणनि नृपो दर्शवैश्य
भाषिकेम्पो गया मोप्रतिहि दर्शयनि तेभ्यो दूरस्थः । यमुनात उत्तीर्ण वेदाध्ययनं स्मरन्तं तम् ॥३॥
ना परिसराभ्यां बद्ध्वा प्रमशितो यथा स्वया । व्यागय कुमारं गृहीतं सर्वमप्यामरणम् ॥३३॥
नीतो ग३ममीम्, पतेन निदतो मम हमारः । मुवर्णकार ! अनेन तयामाणमरि दगिति ॥३४॥
म मा देव ! एवं नवान्न गोगने दृष्ट्वा । विदिती महामानान्दो दुःमः मितेन ॥२५॥
पवास बना बना. समानाः । पश: क्ययन द य उचितो मायकम्य ॥१॥
मनोर यातकः मुर्गन पच । यहि विमामामानथापि यो मेरः १३.१
मावच्य माइतमामुममालागलः । मायापित पनि स गुभाषितमेतत् ॥३८॥
गि पदरमिनो हट मोडायर उपनगो ममा नुनम् ॥३९॥
कर निदान नीति दामन्यामग या भूमा पानिमा iiv•ll
र
सरन्या र । पत्रकार की कटार ॥४॥

मामकहा।
"एकस्य दुगस्य न वावरतं गच्छाम्यहं पारमियार्णवस्य ।
तायर द्वितीय समुपस्थितं मे निद्रप्वनी पहलीभवन्ति ॥"
एवं विचिनिजणं पाहयराहेण सत्यमो नयरे । आहूया गारुडिया जीवावइ जो य निवानं ॥४२॥
सो साइबरपाविति तो मो सांजण पुषगाडिभो । पडई छिदेवि पत्तो रायसमीवम्मि संतुष्टो ॥४३॥
भणइ नरेसर ! फन जीवाविस्सामि निरओ एस । जो किंतु वज्झठाणे निज्जइ सो माहणो सुदो ॥४४॥
रसमावसु ते मिग्यं रमा आणावियो सहि विप्पो । पुबुतो वुत्ततो तेगवि कहिओ समग्गोरि ॥४५॥
गादिएणवि पाला उजिय जीवारिया सगदेण । रामावि पदर एवं मुणि मुन्नारयुत्ततं ॥४६॥
"उपकारिणि विन्ध भार्यजने य. समाचरति पापम् । तं जनमसत्यसंध भगवति वसुधे ! कयं वहसि ! ॥
१६ परिभाविय रमा मुत्रम पार धराविउं इनि। गारुडिओ सम्माणिय सुवनलाखेण मुफ्कोत्ति ॥४७॥
विप्पोवि खमा सम्भाणेजण बाहुपहहिं । भणियो भणेगु अन्नपि जेण कजं तुह इहज ॥४८॥
नो भणेण भणियं एवं मिल्लेग मश उवयारि । अन्नह कह तुह दसणमेसो एवं जइन काही ॥४९॥
सनो राजा मुभाषितमपट-
"उपकारिणि पीतमत्सरे या सदयत्वं यदि तत्र कोऽतिरेकः ।।
अहिते सत्मापराधलम्पे सघृणं यस्य मनः सतां स धुर्यः ।।
प्रत्युपकुर्वन् पूर्व कृतोपकारोऽपि लज्जयति चेतः ।
यस्तु विहितापारादुपकारः सोऽधिको मृत्योः ॥"
मनपणेण रमा मुषको जीएण मो य सुन्नारो । निपदेसाभो निदाडिऊण दविणे गहेऊण ॥५०॥
गारदिएणं रद जं रनामओ सुपर लपसाई । तं पंधणास दिग्नं पच्चुचपारित्ति पाई य ॥५१॥
"प्रन्युपकुर्वन्यपि न भवति पूर्वोपकारिणा तुल्यः । एकोऽनुकरीति कृतं निष्कारणमेव कुरुतेऽन्यः ॥"
एवं विचिन्त्य परहदाब्देन सर्वतो नगरे । आहता गाडिका जीवयति यश्न नृपकन्याम् ॥१२॥
स लभते लक्षवृत्ति ततः स (न्वा पूर्वगारडिकः । पटई पृष्ट्वा प्राप्तो रानसमीपे संतुष्टः ॥४३॥
मणानि नरेयर ! कन्या जीवयिष्यामि निश्चय एष । यः किन्तु वध्यस्थाने नीयते स ब्राह्मणः शुद्धः ॥
रक्षय तं शोमं राज्ञाऽऽनायितस्तत्र विप्रः । पूर्वोक्तो वृत्तान्तस्तेनापि कथितः समग्रोऽपि ॥४॥
गारकेनापि पाला युक्त्वा नीविना क्षणार्धेन । राजापि पउत्येयं ज्ञात्वा सुवर्णकारवृत्तान्तम् ॥४६॥
इति परिमाण्य राज्ञा सुवर्णकार धारयित्वा झटिति । गारडिकः सम्मान्य सुवर्णलक्षेण मुक्त इवि ॥४॥
विनोऽपि समयित्वा सम्मान्य बहुद्रव्यैः । भणितो भगान्यदपि येन फार्य तघेहाय ॥४८॥
तनो ब्रामणेन भणितमेन मुश्च ममोपकारिणम् । अन्यथा कर्य तव दर्शनमेष एवं यदि नाकार्षीत् ॥४९॥
सपनेन राजा मुक्तो जीवितन स च सुवर्णकारः । निनदेशाद् निर्धाट्य द्रविणं गृहीत्वा ॥५॥
गाडिकन लन्धं यद् राज्ञः सुवर्णलक्षादि । तद् ब्राह्मणाय दत्तं प्रत्युपकारीति पठति च ॥५॥

सुपासनाद-चरिअम्मि- तं नत्यि किपि बन्धु उपयरि जं भवामि निरणों हैं। अह पाणदायगाणं दुरसं निरणतण काई ।।१२॥ इचाइ पर्यपेउं तपाए पणमि नियगिहम्मि । कइयदिणाणि धरि विजिमो सो इस पत्नी ॥५३॥ सियभियुषधारी उजाणे अन्न सो मए दिटो । तेण इयं निश्चरिय कहियं कथनोपरम ..: संग पुण कारणेण सेयंवरमंतियं वयं गहियं ? । सोमेण इमो पुट्टो सो भई नो इमं पुटं ॥२०॥ आगच्छ तन्य नामो पुच्छेमो तपि कारणं गंतुं । इय भणि दोविगया तस्स मुणिंदरम पामनि। नमिर पुच्छइ सोमो भयवं! किं कारणं वपरगहणे ? । सो भणइ सोम ! महुरासूबनयारो इदे हे ॥५॥ जह पुचि तरिय कहियं तह चैव कहइ ता जाव । निविसओ आणचो सो समारो निग तभो ॥३१॥ सो दण परिन्भमंनो पत्तो एगम्मि पुरवएसम्मि । तत्थेगो मुणियसभो दिटो झागविमो नेग ॥१९॥ तं पगमिय उवाविंटो मुगिगा निगधम्मदेमणा विहिया। पडियुद्धणं गहिया जिणदिपसागुम्नपारेगा। गणि दुझिमिस एपमल्लविहारपडिमपडियनो । विहरतेणं दिवो अहं निपनो म मदुराप ॥३१॥ पदिश्वपापपुवरिष्यदुरझडस्म समणहा। पत्यारिभो य तेणं पडियोहिनि दुगिसागर ' शिक्ष्मिी मावा मला फालेररल्लादिमयिनो । विहरंतो इह पत्तो इय कहियं तुम्ड निरनरिय ॥११॥ मा भी माशुभारा! योपनियेगु परिभमतेग । परामिणं पुग्नेहि परमपवितं मुमुणिनिय ॥४॥ नामनुभाग मानियो गंगासायरो घोगे। तुम्हेरिवि निणयम्मै गइयचं एरमाइमि ॥६॥ भनी निगु मिमी निपगु तनी य गुरुपएरीगु । पीई सीलगुणदहेगु नह मई पम्ममरणाम ।।१६।। सद् नानि तिमी यनावर ययामि निगोहम् । अथ प्राणदायकाना दुर्गनिर्गणवं कर्नु । पदव्य नयादी प्राम्य निजगृहे 1 कनिश्यदिनानि त्या निमजित सहप्राय ॥१॥ मि-मिलाप र नेय म मया दृष्ट । नेने निनचग्नि करित याम्नयनाम्य ॥२४॥ दन एन. नामावन्धि ग्रन गृहीतम् ! । मोमेनाय ? म मगति नो पृटम् ।।११ र प्रसार सावन्न कारणं गया । इति मणिग्या द्वायपि गतो तम्य मनीन्द्रय iii निको मात्रा : किगं अग्रहगे । म मानि मोम ! मधुरामुणकार ५५ यति नवदा नियि आमा मागे नाग ना ॥ भमन्यत । नवी मनिपनी दृष्टो ध्यानम्मितानन ॥९॥ 'मा निवदना विटामिन होता निको." मानिस ! Rai पर मYA RE १ FEATRE करनाAAA1 ! Man Bania 41471 .: 14TATUR'नवर ॥१६॥ rari ini titi.i.

सोमकदा
पाउपार विपि परलोयजचिनाए । धम्मपहाणो जम्मो निरुवमपुमाण जइ होइ ॥६७॥ :
सदवि दुलहे माणुमतणे धम्मगुणविणाण । बोलिति जाण दियहा विहरूचिप ताण ते नाया ॥६८।।
भाग वगमनणणं चिप जणणेवियरमरगपमुभावो। धम्पगुणविरहिएहि जेहिं मनम्मो को विश्लो॥
आसन चिप जेसि महाणुभावराण भाविभतं । धम्मपवित्तिपहाणाई जत्ति तेसि चिय दिणाई ॥७॥
निगिय धमा ते पुषभायणा नाण जीवियं सहलं । धम्मुज्जयाण जेसि रमइ मर्द नेप पावेसु ॥७१।।
तो मोमेणं भणिय काभेभो इज्य होइमिणधम्मो ?। आह मुणी दुविहो सो जइगिहिधम्मप्पभेएण ॥७२॥
ताण सख्ये पाहिए सोमेण समंतभदमहिएण । पडिवनो गिहिधम्मो सम्म सम्मत्तमूलोचि ॥७३॥
पादिवमं सामइए कायव्येभिग्गहो फओ तेहिं । कुवंति पइदिणपि हु सावयधम्म पयतेण ॥७॥
भद सोमणं हे ववहरमाणेण दिन्नमुद्धारं । बहुदणे पगईणं तामओ दव्यं गहेऊण ॥७५।।
अनत्य गया नत्तो सोमो चित्रण आउलो जाओ। तहवि हु जिणभषणाइसु पइदियह जाइ नियमेण ।।
मामाइयपि गिण्इ सुमत्तणमो मरेइ नो गहियं । कइया या कायवं सामइयं इय न याणेइ ॥७७।।
तो भट्टेणं भणिभो ममतभदेण मोन ! न हु जुनं । सुबत्तं वयविसए नं भणियं आगमे एवं ॥७८॥
न सरह पमापजुत्तो जो सामइयं फया उ कायव्वं । कयमरूयं वा तस्स हु कपि विहलं तप नेयं ॥७९॥
सोमो भणेइ भाउय ! नदिवसाओ य धणस्म मे नासो । नदियहाओ जाओ सुभो इं हा कई कुणिमो१॥
भक्तिनिषु मन्त्री जीवेषु तत्परता च गुरूपदेशेषु । मोति. शीलगुणाट्येपु तथा मतिधर्मश्रवणे ॥६६॥
परोपकारे वित्त चित्त परलोककार्यनिन्तायाम् । धर्मप्रधान जन्म निरुपामुण्याना यदि गवति ॥६॥
लव्रेऽपि दुर्लभे गानुपत्वे धर्मगुरुविहीनानाम् । गच्छन्ति येषा दिवमा विफला एय नेगा ने ज्ञाताः ॥१८॥
तेषां वरमनननिरय जननेऽपि हि वरमरण्यपशुभावः । धर्मगुणविरहितयः स्वजन्म कृत विफलम् ॥६९॥
आसन्नमेव येषां महानुभावानां भाविभद्रव्यम् । धर्मप्रवृत्तिप्रधानानि यान्ति तेषामेव दिनानि ॥७॥
न एव धन्याम्न एव पुण्यभाननानि तेषां जीवितं सफलम् । धर्मोद्यताना येषां रमते मतिर्नेव पापेषु ॥७॥
तनः सोमेन माणितं फतिभेदोन भवति जिनधर्म । आह मुनिद्विविधः स यतिगृहिधर्मप्रभेदेन ॥७२॥
तयोः स्वरूपे कथिते सोमन समन्तभद्रसहितेन । प्रतिपन्नो गृहिधर्मः सम्यक् सम्यात्वमूलोऽपि ॥७३॥
प्रतिदिवस सामायिक कर्तव्येऽभिप्रहः कृतस्ताभ्याम् । कुरत. प्रतिदिनमपि हि श्रावकधर्म प्रयत्नेन ॥७॥
अथ सोमेन हे व्यवहरमाणन दत्तमुद्धारे । बहुद्रव्य प्रकृतिभ्यस्ता दन्यं गृहीत्वा ॥७॥
अन्यत्र गतास्ततः सोमश्चित्तेनाकुलो जातः । तथापि हि मिनभवनादिषु प्रतिदिवसं याति नियमेन ॥७॥
सामायिकमपि गृह्णाति शून्यत्वतः स्मरति नो गृहीतम् । कदा वा कर्तव्यं सामयिकामिति न जानाति ॥७७॥
ततो मन मणितः समन्तभद्रेण सोम ! न हि युक्तम् । शून्यत्वं व्रतविषये यद्भणितमागम एवम् ॥८॥
न स्मरति प्रमादयुक्तो यः सामायिक कदा तु कर्तव्यम् । कृतमकृतं पा तस्य खलु कृतमपि विफलं तज्ज्ञेयम् ।।
सोमो भगति भ्रातः ! यदिवसाय धनस्य मे नाशः । तदिवसान्मातः शत्योऽहं हा कथं कुर्मः ॥८॥

५६८ सुपासनाद-चम्मि- अस्थैण विणा पुरिमो जायइ अवसदभायणं जेण | :: :... ---||॥ इच्छंति बसे काउं गुरिंदलच्छिपि जे महामना । ::.":ति ||८|| तो भट्टेणं भणिमो सोमो मा कुणमु एरिस सेयं । सव्यं चिय समारे वादविणदुरुषमहो ॥८३|| यतः, "पटुतरपवनयशाकुलिनफुवलयदलतरलानि । जीवितयोयनयुवतिजनघनलपलाममुगानि ॥" ता धरसु धीरिमं धीर ! कुणमु धम्मम्मि उज्जम सोम! । सामइयवए सम्म थिरं मणो काउं, काउरिमा ।। झूरति रुयंति सरंति तह य बिलवंति जंति य विसायं । दिविणहे दवे न उणो सप्पुरिसचरियघरा ॥ पवणंदोलिरकुवलयदलावलीचंचला इय मईए | कीरइ सणेश लच्छी पत्तविहत्ता सुपुरिसेहिं ॥८६॥ इचाइदेसणाए विघोहिओ तहवि सो महाभागो । सुन्नमणोणुटाणं सामाइयमाइयं कुणइ ॥८॥ कम्मवसेणं कमसो पजंते पावियं तयं परणं । जोइसियमुक्खलभं पाविज्ञइ जेण अइयोवं 11८८॥ विप्पो पुण पालेउं सावगधम्म विसेप्तओ सम्मं । सामाइयणुदाणंणुटेउं समाहिमरणेण ॥८९॥ : उप्पनो सोहम्मे तो चुओ भारदम्मि वासम्मि । सिन्झिस्सइ कुमुमपुरे गहियवओ खवियकम्मंसो । पणदोसविप्पमुक्कं निकंपं जो करेइ सामइयं । सो देवदाणवाणपि वंदणिज्जो सपा होइ ॥११॥ जइणोव्य समियपावा सुसहावा उल्लसंतसुइभावा । कयसामइया ते साचयावि अभिवायणिज्जा ओ ॥ ॥ इति सामायिक्रपञ्चमातिचारविपाके सामकथानकं समाप्तम् । । तत्समाप्तौ समा प्रथमशितावतम् । अर्थेन विना पुरुषो जायतेऽपशब्दभाजनं येन । बहूपसर्गनिपातः कूटकविकथाप्रबन्ध इव ॥४१॥ इच्छन्ति वशे कर्तुं सुरेन्द्रलक्ष्मीमपि ये महासत्त्वाः । इतरे जनकार्जितामपि रक्षितुं नैय पारयन्ति ॥१२॥ ततो भट्टेन भणितः सोमो मा कुरुष्वेदशं खेदम् | सर्वमेव संसारे क्षणदृष्टविनष्टरूपमहो ! ॥८३॥ तस्माद्धर धैर्य धीर ! कुरु धर्म उद्यमं सोम ! | सामायिकवने सम्यक् स्थिरं मनः कृत्वा, कापुरुषाः ॥ खिद्यन्ते रुदन्ति स्मरन्ति तथा च विलपन्ति यान्ति च विषादम् । दृष्टविनष्टे द्रव्ये न पुनः सत्पुरुषचरितधराः पवनान्दोलितकुवलयदलावलीचञ्चलेति मत्या । क्रियते क्षगेन लक्ष्मीः पात्रविमत्ता सुपुरुषैः ॥८६॥ इत्यादिदेशनया विवोषितस्तथापि स महामागः । शून्यमना अनुष्ठानं सामायिकादिकं करोति ॥७॥ कर्मवशेन क्रमशः पर्यन्ते प्राप्तं तद् मरणम् । ज्योतिपिकसौख्यलाभः प्राप्यते येनातिस्तीकः ॥८॥ विप्रः पुनः पालयित्वा श्रावकधर्म विशेषतः सम्यक् । सामायिकानुष्ठानमनुष्ठाय समाधिमरणेन ॥८९॥ उसनः सौधर्मे ततश्च्युतो भारते वर्षे । सेत्स्यति कुसुमपुरे गृहीतवतः क्षापतकशिः ॥२०॥ पञ्चदोपविप्रमुक्तं निष्कम्पं यः करोति सामायिकम् । स देवदानवानामपि यन्दनीयः सदा भवति ।९१. यतय इस शमितपाः मुस्वमावा उल्लसच्छुभभावः । कृतसामायिकास्ते श्रावका अप्यमिवादनीयास्तु ।।

पापं सवयपा सवित्यराणपि गहिपनियपस्म । संसरो ने कीरह ते दमवणामियं पणियं ॥१॥ देसागामिप जो करेइ मुदं पणे खणे परभी । गो देवामुग्मणुरहि पाओ मंगोल ॥२॥ .याति:- - पहुदलसुनुतरता पत्तसुरालपसिरी मुसहा य । विजययाय नपरी विमापुरी नाम धि ॥३॥ नत्यत्यि देतिदनग्गभिमच उजारिहालपरिक्लयो । नीमेमवियरपस्चियनयरको वियोगाथा तस्सत्यि पणाणी पणयाछा मलयमंजरी नाप । तिणयगाया गयाiram ||५|| ताणं च परुष्परपाइसंजुयाण उपाइयसहि । पग्गिामा य परमवि गमाभी अमया पुगी ॥६॥ खो नामेग असंबसंखपरिमणियमयसमाधरयो । विपदाग्विामिनी Ringी 150 सो पउरमनिमातरिमुहि रिबुढे चिपडे । अन्यानि निविद्वय मामिला vिan पणमिनु पाया जाय निमम्मो निम्मि ठाणाम्म । उगिय पिउगए मणिपूर ना পাখি স্য বিবি হামলা সম্ববান। বৰ গম্ব সি থ বিবি। पामारकलिपोदयफडफडाटावडरियर सुदई । वरमुरियार भिरिमा १m खाणपटकामंहलगमरमियगुस्परिधि । सुपरिचिटपापभुप | भुपदंडकरवीरक यं नासेरावणसोही । माडीमुरभिागिपर मुटवाग 1 'त पिचिर अभपभपरसफरिया परोपर गुहसरा रिति पुरा जार नार निभाया। मायः सवताना तिराणामपि गृहाननियमम्य । संक्षेप किया नाम: देशाकशि 4. करोति गुमसणे सो पपस । सदेपारमनु. पक्षित मान पदलायुसया राममुरालयी गुम्दा । विजयपग्रेव नग मिना !! सत्रास्ति दन्तिमभिवतुलधियापाविलग । निपविनियमनमो विमो..! सस्यास्ति मयिनी मणतसरा मलयमा नाम । विमाननादमदार यो परमपरीतिसंयुयोपामिना । परिधि मभिडनी १९॥ गाव माना पाशिनाrयलार्थ । विटारियाविशेष पायन्त्रिमामोटियमी परिने वि । मादाने निकाय मी nिe tes: प्रणय पप यापतिमा निमें स्पाने । उRAR पिपासपने दिन मारप्याक पावरन्नम् । माला पति hिtr" वामरलिफायनामा ! गुमाविभिRATREER गरनारमतानुभमिनिमम् I मरमिYिETE भु पापीरबल मिनदार मौसमुभमेन मन

५७२
.
मुपासनाह-चरिअम्मि-
कुणसु पसायं मह उपरि देव न हि इत्थ तुम्हअहिगारो। कित्तियपित्तं एमो ममावि सन्झो तुद्द पसाया
ता चिढउ इह देयो एवं दुष्टुं अहं हणिस्सामि । पिन्छः पयहतं मन करयलं कलियारवाले ॥४२॥
इय पभणतो रन्ना भुजी भुजो निसिझमाणोवि । आयइदियखग्गलओ संखो जुझेडमारद्धी ॥४३
जुगवं परितोलंना खगं समरंगणम्मि तो दावि । रेहति तप्पललुद्धभीमजमनीहकलियम्य ॥४
तो भणिया कुंमरेण पदम पहरेस रे तुम मज्झ । भणइ तुम पहरा तो अमिगा मुयइ से घायं ॥४५॥
तो सो वंचावितो कुंमरपदारं वएइ पुग्वाहिं । प्पिट्टीए कुमरोवि धावए जाय उन्माणं ॥४६॥
पिच्छइ रिपयाणं सरणगयं तं तओ कुमारोयि । कोसम्मि सिवइ खग्गं पणमइ मूरिस्स पयकमलं ।।
भणइ य अभयं तुह होउ भद! इत्यं पपनसरणस्स । मुगुरुपयपंकयाणं, मुक्को गच्छसु सइच्छाए ।॥४८॥
तो नाणेणं नाउं गुरुणा भणियं कुमार ! तुह एसो । देवभये किल मित्तं आसि इमो परमनेहपरो॥४९॥
इय सोउं सुररूवं पयडइ सुइडो तमओ कुमारोवि । परिभावइ मे मन्ने पुन्वभवे दिवपुल्चोति ॥२०॥
इय ईहं कुच्वंतस्स तस्स संजायजाइसरणस्स । संजाओ पचक्खो सोवि य मुरभवो पुच्ची ॥५१||
जह विहिओ संकेओ देवभये मरणकालसमयम्मि । जह पुबि पीईए सोहम्मे विलसिय समग ११५२||
तो उहिऊण दोन्निवि परोप्परं हरिसपरवसा घणियं । मरीण समक्ख चिय आलिंगणयाई कुवंनि ।।
: भणियं कुमरेण तओ सुटु कयं जं तए इमं विहियं । पडिवनपालणं चिय महव्वयं धारपुरिसाण !!
देवेण तओ भणियं खमियव्यं सव्वमवि महाभाग ! 1 धम्मम्मि पमायपरं तं नाउमिम मए विहियं ।।
कुरु प्रसाद ममोपरि देव ! न पत्र युप्मदधिकारः । कियन्मात्रमेष ममापि साध्यातव प्रसादात् ॥४१॥
तस्मात्तिष्ठत्विह देव एतं दुष्टमहं हनिप्यामि । पश्यतु प्रघ्नद् मम करतलं कलितकरवालम् ॥४२॥
इति प्रभणन् राजा भूयो भूयो निषिध्यमानोऽपि । आष्टकृखगलतः शंखो यो मारब्ध. ॥४३॥
युगपत्परितोलयन्तौ खहं समराङ्गणे ततो द्वावपि । राजतस्तत्पललुन्धभीमयमनिहाकलिताविव ॥४४॥
ततो भणितः कुमारेण प्रथमं प्रहर रे त्वं माम् । स मणति त्वं प्रहर ततोऽसिना मुञ्चति तस्य घातम् ॥
ततः स वञ्चयन्कुमारप्रहारं व्रजति पुरयहिः । तत्पृष्ठे कुमारोऽपि धावति यावदुद्यानम् ॥४६॥
पश्यति रिपदानां शरणगतं तं ततः कुमारोऽपि । कोशे क्षिपति खरं प्रणमति सूरेः पदकमलम् ॥४॥
भणति चाभयं तव भवतु भद्र ! अत्र प्रपन्नशरणस्य । सुगुरुपदपकनानां, मुक्तो गच्छ स्वेच्छया ॥४८॥
ततो ज्ञानेन ज्ञात्वा गुरुणा भणितं कुमार ! तवैपः । देवभवे फिल मित्नमासीदयं परमस्नेहपर. ॥४९॥
इति श्रुत्वा मुररूपं प्रकटयति मुभटस्ततः कुमारोऽपि । परिभावयति मया मन्ये पूर्वभवे दृष्टपूर्व इति ॥१०॥
इतीहां कुर्वतस्तस्य संजातजातिस्मरणस्य । संजातः प्रत्यक्षः सर्वोऽपि च सुरमवः पूर्वः ॥५१॥
यथा विहितः संकेता देवभये मरणकालसमये । यया पूर्व प्रीत्या सौधर्म विलसित समम् ॥१२॥
.. उत्याय द्वावपि परस्परं हर्पपरवशी गाढम् । सूरीणां समक्षमेवालिङ्गानादि कुरुतः ।।१३।।
मणितं कुमारेण ततः मुप्तु कृतं यत्त्वयेदं विहितम् । प्रतिपनपालनमेव महायतं धीरपुरुषाणाम् ॥१४॥

संसाहा। हरिमपरचमाहियभो तो संस्तो भणइ दिममु त मज्झ । किनकिचं बंधव! तो देवो भणइ जं गुरुणो ।। साहति तुम विधं किचं चिप तं तए पपरेण । जलपंचम्मि जीए न पमामो भद ! काययो-।। तो टिभी केलिणाणगारपम्मो सवित्यरो तस्य । नाई नाह ! समन्यो इय कुमरो भणइ जा ताव ।। सहसनि विवस्पनियो कुमरपति सयं गसंतो । रंगिणीसेनाए परिगो आगो तत्य ॥५९॥ दण णति भगिरी रोमवमायेसमो चदिमिपि । विदइ तं उजाणं हयगपरहसुहडकोडीहि ॥६॥ सनदरद्धवो कड़वयभडपरिगओ गमो मज्झे । तो राया तं नाणि कुमरसुराईहि परियरियं ॥१॥ पिन्छिचा भणइ मयं यच्छ! फहि सो भडो दुरापारो । जाब पयंपइ कुद्धोता कुमरो भणइ मा ताय!॥ अग्रिम इमं, दुरयणभासुरो जे भडो ठिमओ अमरो । परमुवयारी जंमह इय भणि कहइ पुखभयं ॥ तो हरिमिमी नरिंदो वंदर मूरि मुरं तु सामेइ । निसुणइ जिणिदधम्मं मम्मत्ताइसमग्गपि ॥६४॥ संपकुमरेण सदि मदासगुदमाणसो सपा । वारसविगिहिधम्म पडियन्जइवजभयभीमो ॥६५॥ देवावि खपा रायकुमार मुणिपि वंदे । सहाणं संपत्तो रायकुमारावि नियगेहं ॥६६॥ भणियविहिणा कुणंति य गिहिधम्मं निममेर उज्नुत्ता । देसावगासिए पुण कुमरो सरिमेसमुन्नमइ ।। अह अमया कुमागे दिसिययमइसंरडं निसीहम्मि । गिद मए न याहिं गंगच्वं वासभाप.ओ॥६॥ जार न दिणपरवि दिदं उदयायलम्मि आम्दं । कंतासिपि न मंडयेमि चउहारपरिहारो ॥६९।। । देवेन तनो भणितं क्षन्तव्यं सर्वमपि महामाग ! । घमें प्रमादपरं त्वां ज्ञात्वेदं मया विहितम् ॥१५॥ हर्षपरयशहदयम्नतः हो भणति दिश त्वं मम । कृत्यमकृय पान्धव ! ततो देवो भणति यद् गुरव ॥ कथयन्ति तब कृत्यं कृत्यमेव तत्त्वया मयनन । जलचपले जीविते न प्रमादो भद्र ! कर्तभ्यः ॥१७॥ सतः कथितः फेवलिनाऽनगारधर्म. सविस्तरस्वत्र । नाहं नाय ! समर्थ इति कुमारी भणति यावत्तावत् ।। सहसेनि विक्रमप कुमारप्रवृत्ति स्वयं गवेषयन् । चतुरसेनया परिंगत आगतस्तत्र ॥१९॥ जहि जहि जहाति गणिता रोषवशावेशतश्चतुर्दिश्यपि । वेष्टयति तदुधानं हयगजरयसुमोदिभिः ॥१०॥ संनदपद्धकवचः कतिपयभटपरिगतो गता मध्ये । ततो राजा तं ज्ञानिनं कुमारमुरादिभिः परिकरितम् ॥६॥ इष्टा मनि मुतं वस ! क्व स मटो दुराचार. यावत्मजल्पति क्रुद्धस्तावकुमारो भगति मा तात ! ॥६॥ भासियम, दुवचनभासुरो यद्भरः स्थितोऽमरः । परमोपकारी यन्ममेनि मणित्वा कथयति पूर्वभवम् ॥१२॥ ततो हर्षिनी नरेन्द्रो वन्दते सरि मुरं तु समयति । वृणोति जिनेन्द्रधर्म सम्यस्त्वादिसमग्रमपि ॥६॥ हमारेण मग श्रद्धासंशुद्धमानसो राजा । द्वादशाविधगृहि धर्म प्रतिपयतेऽवयमयभीतः ॥११॥ देवोऽपि क्षमयिन्या गजकुमारी मनिमपि वन्दित्वा । स्वस्थानं संप्राप्ती राजकुमारावपि निजगहम् ।। ६६ ।। भमितविधिना कुलध गृहिधर्म नित्यमेवोद्युतौ । देशावकाशिक पुनः कुमारः सविशेपमुपच्छति ॥१७॥ अथान्यदा कुमारो दिग्नतमतिसंकटं निशीथे । गृह्णाति मया न पहिर्गन्तव्यं वासभवनात् ॥६॥ यावन दिनकरविध पृष्टभुदयाचल आरुदम् । कान्नाशय्यामपि न संपशामि चतुरादारपरिहारः ॥१९॥ १२ . - मा माया त्वमेव पन्यो धारा धुरि समय। देवाशियम्य मनों नमाम्य निIE म मुनापीना पायान। आगाम्यात मन्यो मन्य yिam ५७४ सुपासनाह-चरिअम्मि- अह केणइ देयेणं सुरिंदवयणं निसामियं एयं । चालिजइ न सुरेहि संखो देसावगासाओ ॥७॥ तं सोउं संपत्तो कुमारभवणस्स दारदेसम्मि । अवहरइ तस्स भन्नं रुयमाणि गरुयधाहाहि ॥७१॥ जह निसुणइ सो कुमरो सामिय ! म रक्स रक्ख निजति केणवि अहम्मिएणं तं मुणिच कस्सेसा किल भज्जा फस्स व तणओ सहोयरा कस्स । इचाइभाषणाए अप्पगमप्पेग भाइ ॥३३॥ एक्कोत्य जिणाइटो इटोणिहाण निवणहेऊ । धम्मोचिय संसार सरणं ताणं च जीवाण ||४|| इय भावंतस्स तओ जाओ कोलाहलो यहि बहुओ । इण-हण-दणत्तिगभी बहुवल फलियाण सचूण तेहिं विलुपमाणं अकंदतं च परियणं सोउं । भायेइ भावियप्पा भवभयभीमो मुणिच इमे ।।७६।। एयाणमहं नाहो एए मह सेवयत्ति जा युद्धी । अभिमाणमित्तजाणिया केवलमलमिह रिलेसो य ॥ एस मह सपणवग्गो एए सत्तू कुबुद्धी मह एसा । नहि सयणो य परो वा पसाहो होइ सुगईए ॥७ एकोचिपं जिगधम्मो साहइ सुररिद्धिसिद्धिसुक्खाई। ता तत्थचिय जत्तो कायचो कि वियप्पेग ? इय चितिऊण निचलसमाहिमाविसइ संखकुमरवरी । तो देयो तभावं नाऊणं होइ पचरखो ।।८ भणइ महायस ! त चिय धन्नो धीराण धुरि तुम चेव । देहिवि जस्स मणो न चइज्जइ नियामाभो सगंगणासणाहो मुराण नाहोवि तुझ गुणगहणा । अप्पाणं सकयत्यं मन्नइ मन्ने तिहुपणेति ॥८२ वंचिय धीरो सद्धम्मतप्परो तं च भुवणमाणिकं । ता मग्गसु किंपि वरं तुट्टो हं तुझ चरिपदि ।।८३ पभणइ संखकुमारो कि मह कज्जं वरण अनेण । तुम्हाण सणं चिय वरं वरो सरर अमेण ॥४॥ अथ केनिवेन मुरेन्द्रवननं नियमितमेतत् । चाल्यते न सुरः शही देशावकाशात ॥७॥ तन् श्रुत्या संप्रात: कुमारभवनस्य द्वारदेशे । अपइति तस्य मायाँ रुदती गुर्वाकन्दः ॥७१।। यथा मृणोनि स कुमारः स्वामिन्मां रक्ष रक्ष नीयमानाम् । केनाप्यामिकेण तत् शुन्या चिन्तयति बुमार, वयपा किल भार्या कस्य वा तनयः सहोदराः कस्य । इत्यादिभावनयाऽऽन्मानमात्मना भावयति । एकोऽत्र निनादिष्ट इष्टोऽनिष्टानां निष्टापनहेतुः । धर्म एव संसारे शरणं पाणं च भीवानाम् ॥२४॥ इति भावयतानतो जातः कोलाहलो यहिबहुः । जहि-जहि-जदीतिगमों यदुवकालताना प्रशाम् ॥१५॥ रपि मुन्यमानमाकन्दानं च परिजनं युवा । माययति माविनामा गवभयभीतो मुनिश्चिदम् ॥३६॥ राम नाय पने मम सेवा इनि या बुद्धिः । अभिमानमाननिता केवलमालमिद साथ 10.2 ए मम म्दननार्ग एने शव बुद्धिमा । नहि स्वजन परो ना प्रमावको मति गुगते ॥ २१, एक एव जिनधर्म. मारयति मुर्गधमिद्धिमायानि । तम्मातव यानः कम्यः सियिकत्येन :५९. इति निन्द्रविन्दा नि ममानिमाविंशतिब हमारवरः । नली देनदा माग्या मयति माय ICH तमा पर माम्म मुनमगाया । नमामाय बापर नुन पनि । .

inni मी मी मागण गण गंगालोपण पपा । भणः पराममावि देवाणं गणममोई 1 नयी Teria पनी नप गराए । हो रिट्रीए गर्ण गोमागे मुसंडी ॥८६॥ पापा नागरिणाम परिपुमनियम विहीए मिले तभी गांग।। पारमोरियायनिगाण | गाहण ना पामे दागे परमविणपण ial निमुणे मला नानशुरुप नागनि । भा भपया नन्दिो ननगमो पीरिमी सहसा ।।८।। माए पायाभी यमनविरति बारा उमर भगा ना ना ! मद इति ॥१०॥ पो पण ना शुभ मेश्य पगमा भणिए नो पुपरी गरेर गुरदिनभाणमियो ॥११॥ परणाभापिस निदाए पगपए । जगराम नार मामा हिमा रविकिरणनासायं ॥१२॥ मगर निगद नमी भणा गया । नाभी निरापी दिहो दिबीए तर पछ! ॥९॥ पर पभोला गाम्नविनिमी लागि न तुहमारिजवीण संपइ माहमि नियाग्नं ॥९॥ एमय मेगा पनि गगुरुण पायमूपि । मंगसमाचगी रोऊप धरेगु गरजभरं ॥१५॥ जागिर गुमोहिनिपिनमो गया। परिजन पाहाए उवि सीहासणे पणमो॥१६॥ गाना लोभी मणिभी ना नमद पनगसम्म । पयसपमिदिज मामी तुम्हाण एस निको ॥९७॥ परिविनाशिलिए मीटर परिंदगुम्पावरि । निश्पमा गिरगुहाओ विकमराया महिए ॥ सभणनिमार.. मग पाय परेणान्येन । युमा दर्शनमेप यां वरः सरत्यन्येन ॥१॥ स. मणि गुरसरोजलरोपिरोपन कुमारम् । माति महायशः ! तापि हि देवानां दर्शनगमोपम्॥ भति, ममप ममनु पापमयमा सकरपा । रसोया क्षण स स रोगमायने ॥८६॥ इमि भणिया स्परथान यानि गुरो दिनकाम्योदये । परिपूर्णनियमापतिविधिना शय्या ततो मुस्त्वा ॥७॥ कुमारः कृतावस्यकाभियः जियाकलापालितानाम् । साधूनां याति पा) वन्दने तान् परमविनयेन ॥८॥ गोति मयमा समणिसमनियति ययास्ति । अथान्यदा नरेन्दम्तमनकः पीडितः सहसा ॥८९॥ अनिलाइनमा मन्या-यात सर्व कारयति कुमार भणति यथा परस ! ममैदानीम् ॥१०॥ मन रागयों माणस्य सागावं सांप्रत मानायः । इति भणिते तनः कुमारः स्मरति पुरवत्ताशामिनः॥११॥ परणामगधिनया निनाए प्रोफत देहम् । जनकस्य तावासहसा हिममिय रविकिरणापहतम् ॥२२॥ नो शदे निम्म मतोगनि रामा। जामे निरामयोऽहं दृष्टो दृश्या तय यस ! ॥९॥ एवमय मनोऽभविष्यं भागपतियनित इदानी ! स्वत्साराप्यवान संप्रति साधयामि निजकार्यम् ॥९॥ मुम्च मा पनादं फगेमि गुगुरुणा पादमूले । संयमादारचित्तो भूत्वा पर राज्यगरम् ॥२५॥ गावकिल मार. विपि करिष्यति प्रत्युत्तरं ततो राजा। धन्वा तं बाहाँ स्थापयित्या सिंहासने प्रणतः ॥ सामन्तादिनाको भगिना यथा नमन माहरानाय । पदपानमिदान यस्यामा युप्माकगेप नृपः ॥९॥ रविनावि तथा विदित सिंह इस करीन्द्रगुरुयान मुपरिनियामति गृह गुहासा दियमराजो मह९ि८॥.

सुगमनान-गरिमि- होगा पनो मिनिम्नुमिता गिरिदिगा सिसिमिमी पिदिनहुमान नगहिन्न । फागण सामना !' मारियों पर नमो नमोऽसमा । भम्मिदिने निगुगद सnिg गि माग दीगणप। सो पुतिर केमिणे ग? मम तरिमोसीरिगाणे । गरिमाण मुद्रीण ईग मागीण गिभग ॥ मग एम मगे। सीददारयाण तुइ किति निर्माण ए.' दे मरजादी रोग मरेर गुरोग.५ Pागेगिगा। भाणाराणु गा गि भागमा THATimrtmnारण पगाणे समागा.' Firf का भी माजी ॥१॥ .niriit flat | सामोया पनागर raritml। गहनो, पणा माया ॥ न। Topinior माग ग१११॥ For Anti कमेगनी गि 1

नाम परिणाम मान नेय मापाग | नायविमुद्धी नापा ना सह सिईए जाय ।।
HIनिनिमलगायो Tarमारक मार ॥
REE नरिणामी यथा मन्ति नेपानिमारा था च विशिजांगते तपा तथा पिरती यतितव्यम् ।।
---

.
गामगिहाइगयाणं क्यूण जो करेइ आणवणं । गहियावहीए परओ विशो इव सो दुई लाइ ॥१॥
सुगयगयं वियुहमयं अमयंव समत्यि अमियकुंडपुरं । तत्यासि विधुसिट्टी भन्जा रहमुंदरी तस्स ॥२॥
'संपज्जतसमीडियसुहाण वोलेइ ताण बहुकालो। किंचावचाभावो मणं मगागपि दमेइ ॥३॥
मज्झिमवयम्मि तत्तो जाओ पुत्तो उयाइयसपहिं । रयणीए अड्ढरत्ते जा सुत्तो चिट्ठए सिट्टी ||४||
अह तस्स गिहे पत्तं वंतरजुयलं परोप्परुल्लविरं। एगो भगइ जाणसि सिद्धिगिहे जो मुओ जाओ?|•il
चीओ भणेइ सम्म जाणामि न, कद्दसु को फुडं एसो ?। तो सो कहेइ एसो पुत्रभवे आमि मिट्रिस्म ॥
ववहरओ एयस्स य दाणिगहणम्मि घरड इगलक्यं । पुत्तच्छलेण एसो एयस्स गिहे समणुजाओ।
लक्खुग्गाहणहे तं सोउं दूमिओ मणे सिट्ठी । चिंतइ इंत ! किमेयं सुरवयणं अवितहं होही ॥८||
जइ तत्तो पज्जत्तं पुत्तेण इमेण किमिह दव्येण । वइएणं वहुएणं बद्धावणयाइकजम्मि ? ॥९॥
तो पच्चूसे पत्तो पाउललोओ समग्गसयणा य । बद्धावणत्यमक्खयवस्थाईयाई गहिऊण ॥१०॥
तो सिट्टी गयतुट्टी तेसिं यवहारमित्तओ किंचि । काऊण सम्माणं विमज्जए नियगिहार्दिनो ॥११॥
लिहइ पहियाए सव्वं सुइयाणियमाइयाण जं दिन्नं । छटीए'नामकरणे लेहसालाए य परसवे ॥१२॥
परिणयणे जं वइयं कपडतंयोलभोयणाईसु । दायव्वमिमस्स मए इय बुद्धीए निरुच्याहो ॥१३॥
विंझोत्ति विहियनामो वियरइ सव्वत्थ काणणाईमु । अह अन्नया य तेणं दिवो सूरी सुरम्मत्रणे॥१४॥
तं वंदिय उवविट्ठो पुच्छइ सूरि सुधम्मपरमत्थं । भयपि कहइ धम्म जइगिहिभएण तेणावि ॥१५॥
ग्रामगृहादिगताना वस्तूनां यः करोत्यानायनम् । गृहीतावधेः परतो विन्ध्य इव स दुःख लभते ॥१॥
मुगजगत (सुगतगर्द)वियुधमत(य)ममृतमिव समस्त्यमृतकुण्डपुरम् । तत्रासीद्विधुश्रेष्ठी भार्या रतिसुन्दरी तस्य ।
संपघमानसमाहितसुखयोर्गच्छाते तयोर्चहुकालः । किञ्चापत्याभावो मनो मनागपि दुनोति ॥३॥
मध्यमवयसि ततो जातः पुत्र उपयाचितशतैः । रजन्यामधराने यावत्सुप्तस्तिष्ठति श्रेष्ठी ॥४॥
अय तस्य गृहे प्राप्त व्यन्तरयुगलं परस्परोल्लपितृ ।.एको भणति जानासि श्रेष्टिगृहे यः सुतो जातः ॥२॥
द्विनीयो भणति सम्यग् जानामि न, कथय कः स्फुटमेपः । ततः स कथयत्येप पूर्वभव आसीच्छेष्ठिनः ॥६॥
व्यवहारक एतस्य च माणग्रहणे धरत्येकलक्षम्। पुत्रच्छलेनैप एतस्य गृहे समनुजातः ॥७॥
लक्षोराहणहेतोस्तत् श्रुत्वा दुनोति मनसि श्रेष्ठौ । चिन्तयनि हन्त ! किमतरसुवचनमवितथं भविष्यति ॥८॥
यदि ततः पर्या पुत्रेणानेन किमिह द्रव्येण । व्ययितेन पहुना वर्धनादिकार्ये ! ॥९॥
ततः प्रत्यूषे प्राप्तो गायकलोकः समप्रवजनाश्च । वर्धनार्थमक्षतवस्त्रादिकं गृहीस्या ॥१०॥
ततः बेष्टी गततुष्टिस्नेभ्यो व्यवहारमाप्रतः किश्चित् । कृत्वा सम्मान विसनति निजगृहात् ॥११॥
लिपति वहिकायां सर्व सूतिकर्मकर्यादिभ्यो यद्दत्तम् । षष्ठयां नामकरणे लेखशालायां च प्रक्षेपे ॥१२॥
परिणयने यद्वयितं कपटताम्यूलभोजनादिपु । दातव्यात्म गयेति युद्ध्या निस्साहः ॥१३॥
दिन्थ्य इति विहितनामा विचरति सर्वत्र काननादिए । अथान्यदाच लेन दृष्टः मूरिः मुरम्पयने ॥१७॥

५७६
-
विशकहा।
गदिमो सावयधम्मो सम्मनाई दुवालसविडोवि । पालतो मत्तीए गमेइ दियहाई सो तन्थ ॥१६॥
जह अनंया स जाओ रोगग्पन्यो तो य सयहिं । भणिभो सिही आणसु विज्ज पडिजागरट्टाए ।
सिट्टी भणेइ नहु किपि मञ्झ तणयस्म होहिहीणिई । कदवयदिणाण उपरि गिहिस्सइ पच्छमरियप्पं ॥
तो ते नहेब जाये जाया फित्तीवि तस्स सालो । जह सत्यपि वियाणइ सेट्टी नेमित्तपित्तो य॥१९॥
निवदस्म अगमदिसी अपडुमरीरा अईव मंजाया । नो कहियं केणावि हु जह विधू माणए सव्यं ।।
वो रमा आओ सो पत्तो पाहुडाई घेतूण । नमिऊण भणइ मिट्टी आएमं दिसमु मह नाइ ! ॥२१॥
तो रमा सो भणिो गंतूणनेगम्मि मह देवि। पडिजागरस विहीए ओसादाणाइणा झत्ति ॥२२॥
तो सिट्टी भणइ निवं नाई विजो न मंततंतन्नू । देवो पुण आएसं देइ इमं कह णु, तो राया ॥२३॥
भणइ तए नियतणमो ओसदभेमज्जमततंतेहिं । जीवाविमो रसंतो नय विज्जो कोर आओ ॥२४॥
इयाद करने नरवरम्मि सिट्टी भणेइ हसिऊण । कीरउ मञ्झ पमाओ रहेण तो तकखणा चेव ॥२५॥
रना भूसनाए लोए ओसारियम्मि सो कहए । जहवित्तं युत्तंन तो ग्ना पुन्छिओ एवं ॥२६॥
किनियमित्तं दवं दायत्वं तस्स अज्जवि कहेसु । पन्नासमहस्माई अज्नवि थाति दाउं से ॥२७॥
इचाइ कई कहिउं मिट्टी बच्चेइ रायाणाए । नियगेहे पुत्तोयि हु विहिणा पालेइ गिरिधम्म ॥२८॥
नवर मो अहिययरं नियं देसायगासिए रमइ । अह अन्नया स वादि उजाणे जाय गच्छेइ ।।२९।।
तं वन्दित्वोपविष्टः पृच्छति सूरि सुधर्मपरमार्थम् । भगवानपि कथयति धर्म यतिगृहभेदन तेनापि ॥१५॥
गृहीनः श्रायकधर्मः सम्यक्त्वादिदिशविधोऽपि । पालयन् शरत्या गमयति दियसानि स तत्र ॥१६॥
अथान्यदा.स जातो रोगग्रस्तम्ततश्च स्वजनैः । भणित. श्रेष्टी आनय वैद्य प्रति नागरार्थम् ॥१७॥
श्रेष्ठी मणति न हि किमपि मम नयस्य भविष्यस्यनिष्टम् । कतिपयदिनानामुपरि ग्रहोप्यति पय्यमविरल्पम् ।।
ततस्तत्तया जातं जाता कीतिरपि तम्य सर्वतः । यथा सर्वमपि विजानाति श्रेष्ठी निमितमितश्च ॥१९॥
नृपतेरममहिप्यपटुशरीराऽतीव समाता । तत. कथितं फेनापि हि यथा विधुजानासि सर्वम् ॥२०॥
तनी राज्ञाऽऽहूतः स प्राप्त प्राभृनानि गृहीत्वा । नत्वा भगति श्रेष्ठी आदेश दिश मम नाथ ! ॥२१॥
तता राज्ञा स भणितो गत्वान्त पुरे मम देवीम् । प्रति जागस्य विधिनीपदानादिना शदिति ॥२२॥
ततः श्रेष्ठी भणति नृप नाहं वैयोग मन्त्रतन्याः । देवः पुनरादेशं ददातीम । न, ततो राना ॥२॥
भगति त्वया निजतनय औषधभेषम्यमन्त्रतन्त्रः । जीविको रसन् न च यः कश्चिदाहूतः ॥२४॥
इत्यादि कथयति नरवरे श्रेष्ठी भणति हमिला । क्रियतां मम प्रसादो रहमा ततस्तरक्षणादेव ॥२६॥
राज्ञा भूसंज्ञया गोकेऽपसारिते स कथयति । यथावृत्तं वृत्तान्तं ततो राज्ञा पृट एवम् ॥२६॥
कियन्मानं द्रव्य दातव्यं तस्मा अपावि कथय । पश्चाशत्सहमाण्यचापि तिष्ठन्ति दातुं तम्मै ॥२७॥
इत्यादिकथा कथयित्वा श्रेष्टी प्रजति राजाज्ञया । निजगेहे पुसोऽपि हि विधिना पालयति गहिधर्मम् ॥२८॥
नवर सोऽधिकतरं नित्य देशावकाशिके रमते । अयान्यदा स मदिल्याने यावद् गच्छति ॥२९॥

सुरामनाह-चरिमि- मी गिरवारियं नरं परमंटिमा । नामेग चंडमी निरपरिनियमविपरित मंमिग पुन्ना गमि तं कन्य, मो भगइ मित्त गयाएमेण अगसिरमदगिनिरा॥ निानिग्निपद मंधिकाग्गा, नो भगइ मिहिसुभो । तन्गो निसंती भमुगोगितए म भागालो च जर मिन् पसु मह दलं । ता परिचयगं पेसन मा भणियह मिया ॥३३॥ रनं मिोहम गरण तमामे।किंतु मा अधिनियमो जीपगाणगरम मि॥ मंद पर सम्मामा जार, मरि मोहलये जोगणरायं दिवासि ता तुमेर fii मिन्ममिरिओ पर कातित इत्य । मिम्मिम्स कम्नं गाहिला सम्ममा निकर नो नपिकणागि। साग्निं निमुग वेगानकारियं नरिंदरम ॥३३॥ नी गनिमी कामिनिगो पुगं । आणासु अंधे गं तुला मी म rritti ने गा मा पार | का सुंदरीन पमो निगगिलो मर नामा ॥३१॥ Prima गणनासो भागीयो fun trrai farm पालिमपरिगणं भिगो रोग नग्मा ॥१॥ farmirm मेग गया माणीगी, मोगगा भणः भाई ॥४२॥ Karterty rifग १ नमोजी गइ पगंग मह शि, भण: नो inftio Mryमामीण। कुग दंडमिशन मिाहेगुदा जाना ॥४॥ An air नाना भनfinition ६.१ . ! ! - MA, HASI नाद मियान" •it + :. न.एम. का नामन्त्री अमुक हा FAIR 14 " मम ममा पनि मम it sinni AARAAR AIIt item 2. Forty tiffani Hit" २९४, AAHARAisity ...मान fation •i ... TH ! 4 4 4 4 4 4 17 !! ............ ALLAHAA! . मी । " at:- 44114, for ' संयक्षा। ५८१ जो महया कटेण पचासतहमदंडारिमाणं । काजणे सो सुको सिहिवरोहेण गरुपण ॥४॥ नोओ गिम्मि पंधेहि वीडियो आगो पदाएन। तो सिट्टी परिभावइ पूर्ण मरिही इमो जेण॥५६॥ गहिओ इयण लवको लक्सं परिभाविऊण तो भणिभोम्मिम्मि उन्नमिन्नसु मुंच गिहाईसु पहिबंधं ।। तो सो भणेड सिट्टि बीए सिक्खावपम्मि अपारो। आणणेणे क्त्यस्म निम्मिो लोहयत्येण ॥४८॥ तस्स फलं अशुहूपं इहलोएवि हुपए अहण । पालोए पुण अनवि अणुहवायं विससेण ॥४॥ महरियचिंतामणिणो गुणगुरुणो केवि नाय ! वरगुरुणो । आइबसु मह समावे जेण रिसोहेमि अपाणं ।। नो सिही सयमेव य ताण मारे वएइ ता जाब { परलोपं संरचो सो पुत्तो तेण भाषण १५१|| जबरनो सोहम्मे तो चुभो सिम्झिदी प तइयभये । ता भो! फलंकिएव्यो लेसेवि नेय नियनियमो। ॥ इति द्वितीयशिक्षामतमयमातिधारे विजयस्थान समासम् । भविष्यति ममापवादः स्वजनननात् उतः सय । कुरु दण्डमेवारं गृहाण द्रश्यं यदभिरुचितम् ॥४४॥ বনা মলাে স্কুল বনধুমাল বা ৪ : ঈনুয়াগিল যুগে ১৯৭৫ नौनो गृह मन्यः शोटित आगतम्य दाइन्वरः । ततः श्रेष्ठी परिभावयति नूनं मरिष्यत्यय येन ॥४६॥ गृहीतोऽनेनं सो लक्ष परिमाय ततो मणितः। धर्म उयच्छ मुघ गृहादिषु प्रतिवन्धम् ॥४७॥ सनः स भगति प्रेष्टिनं द्वितीये शिक्षारतेऽतिचारः । नायनेन वस्तुनो निमितो लोमग्रस्तेन ॥४८॥ तस्य पलमनुमनमिहलोकेऽपि हि मयान्येन । परलोके पुनरवान्यनुभवनीय विशेषेण ॥४९॥ भारतचिन्तामणीन्गुणगुरुन्यानपि सात वरगुरुन् । आयस्व मम समीपे येन विशोषयाम्यात्मानम् ॥ तश्रेष्टी म्ययमेव च सेपो समीऐ जति तावधावत् । परलोक संप्राप्तः स पुत्रस्नेन भावेन ॥२१॥ उपपत्रः सौधर्मे सतश्च्युनः सेत्स्यवि व तृतीयभवे । तस्माद् मोः ! कलङ्कयितव्यो लेशनादि नव निनियम ।।

नियमियदिसावगासी सये न गन्छेड़ पेसए अन्न । सो सइदो अवियदो सदोस सो दुई विगा। तयाहि:- - यावरताम नगरं तन्य निको सुंदरो जिगमयन्नू । तह यसइ तत्य सेट्ठी सम्मट्टिी पिरो नाम ॥२॥ वमन्ना सहदेवी ताग सुभो अत्यि नामओ सहो। धम्मम्मि य अविषो किंचि पणो मा परिणाविमो मुरूवं रूविणिनाम अहन्नया फन । पियरहिं सो पत्तो य कहवि मुंगिनाराममि HNE निमुशा तमक्खाणे विणयमयधम्ममायरपरो सो। निणयम्मपि समर्ग सम्म सम्मत्तमाईपं ॥५॥ नयया:- विगो आइरह सिरि लाइ विगीओ जसं न कित्ति च । न कयाइ दुव्यिगीमो माग्नमिदिममा। मा निमुगिरणं विगयं पविजए सगिहिधम्मं । मूरीण पायमूले पर गच्छेइ नियगेहे ॥३॥ मा ममता मिट्टी थिरदेवो देवभूमिपणुगो । सो गिहस्स सामी संमामो माया मोड रिमाम् गुमामिपदसणगार परिभा सदइ । परिभाषद मणमझ सय गिग कई परि॥९॥ पानि निदान दणु नो मा माग्न । मा दुग्नगार अंगुलिहिं देशि भामाज ॥१०॥ पनिरिकन मंग पगि मरिमा मांगमिस्मापि । अस्योरग्नण कम्पिविदेसतरे तरमा ॥११॥ इन कप पानीए यि तह प्रत्ति। घरवारविसेरो निम्विसंग गुमुहुने ॥१२॥ को गंपरा पति परिमो मुनूग पादुगममए ! पुगपरिसरमि पगो विगारणमझभागम्मि ॥१२॥ HिRA स्वयं गति पयस्यन्यम्। स श्राद्धोऽविदा सदा व समापिनानि ॥१॥ मन नगन नृप गुन्दरी निनमनः । तथा सनिता श्रेष्ठी सम्बरि यि नाम मानव मन नामत म. गाविदा किचिदनाको मनाना ॥३॥ २. निम्नीमयान्या कन्याम । पितृस्याम प्राप्त कथमपि मुनि नापा 1913 याने विनयमबममादा म, । मिनधर्ममनिमम माया म्यान् ॥ ३॥ १२ ये नो रिना यानि मान कदानि दविनीत योगा मम । बिन मा मधर्मम् । मृमिमा पाइने पवाद गति निगेहे ॥३॥ :-:' बावो यम । सगरम्य म्याम मनोभ्या! ने । परमवार मनम: मनन ॥" नयम नमामि माना श्रम ॥ १ ॥ यामा ! मन नाम " * FREE 24 Tami ! * २६.१८ ! Trriageपमान ! १३।।

No text on this page.

1- . ? . सुगमनाह-वामि- आगच्छ जेण दंसेमि तुज्नं घेतरे गुरुनिहाणं । तो सो नेण गप चिय गंगाली नगन ! जन्य पदमं स पणी तेणं तथैव देमिया तस्स ! उरी ग चयनमा नाणं च अहेत. कहिया भणियं च इस अहिनाण कुण इमाण माहामु । तो तेग निगयवयंचलाउ नागर पद्धा ताण धुडे सु नो पुणरवि तत्य विचिणितास । छापाए उयविद्या तो तं पुच्छर मी एवं कि नयरगलं करियं जम्ममहेण तए महापुग्मि! | कि पुणकि पुरमिण पपिनियव्यं नियाहि ? | तो कहइ तस्स सिद्धो उत्तरदिसिग्मणिभातफलतिलये । कणयपुर नामेण तन्य भवा है महाभाग !" गंतव्वं पुण इण्डि सम्मेयगिरिम्मि तिन्थनताए । काययो तत्य मए कालो फलियाउसेसण ॥३५॥ ता बच्छ ! वय सगिई पूरसु पणयाण वंछियसुहाई । गहिउण, इमे दव्यं रायस्म निइ जम्हा। अणुनाणिही तुहेयं निहिं निवो मज्झ मंतमनाए । नो भयव्यं करसनि विलममु दलं जहिन्याप... इय भणि सो वलिओ सइहोवि गिहं गोपनोमम्मि । तो भारियाए पुट्टो किमसउणो कोवि... सो भणइपहाणतरोजाओसउणो पिए ! पभायम्मि । होही पयइफलत्यो ता संपइ पउणयं कुणम् । । जिणपूयणोयगरणं तीइवि विहियं तहेव सिग्यपि । काऊणं निणपूर्व सोवि हु सुत्तो पभायम्मि ४० काउणं जिणवंदणकिचं गहिउँ उवायणं किंपि । संत्तो निवपासे निवेइओ निवइणो नमिउं ॥४१॥ सब्बो निहियुत्ततो तेगवि अणुजाणियं निहाणं तं । तो रन्नाणुनाओ पत्तो नियमंदिरे सोचि ॥४२॥ . . विश्रान्तोऽत्र ततस्त्वं प्राप्तो दृष्टिगोचरे मम | स भणति मयि दृष्टे दारिद्रयमलाञ्जलिं देहि ॥२८॥ आगच्छ येन दर्शयामि तब स्तोकान्तरे गुरुनिधानम् । ततः स तेन सममेव संचलित उत्तराभिमुखम ।' यत्र प्रथम स प्रणतस्तेन तत्रैव दर्शितास्तस्मै । चत्वारश्च चूतवृक्षास्तेषां चाधो द्रविणकलशाः ॥३०॥ कथिता भणितं चेदमभिज्ञानं कुर्वेषां शाखाम् । ततस्तेन निजवलाञ्चलात्खण्डानि कृत्वा ॥३१॥ बद्धानि तेषां शाखासु ततः पुनरपि तत्र चिचिनीतरोः । आयायामुपविष्टौ ततस्तं पृच्छति स एवम् ॥३२॥ किं नगरमलंकृतं जन्ममहेन त्वया महापुरुष ! । किं पुनरपि पुरमिवानी पवित्रयितव्यं निजपदै. ॥३३॥ ततः कथयति तस्य सिद्ध उत्तरदिग्रमणीभालफलतिलकम् । कनकपुरं नाम्ना तत्र भयोऽहं महाभाग !॥३४॥ गन्तव्यं पुनरिदानी सम्मेतगिरों तीर्थयात्रायै । कर्तव्यस्तत्र मया काल: कलितायुःशेषेण ॥३५॥ तस्माद् वत्स : वन स्वगृहं पूरथ मणतानां वाञ्छितमुखानि । गृहीत्वेई द्रव्यं राजे निवेद्य यस्मात् ॥१६॥ अनुशास्यति सर्वतं निधि नृपो मम मन्त्रशक्त्या । नो भेतव्यं कस्मादपि विलस द्रव्यं यथेच्छम् ॥३७॥ इति भणित्वा स चलितः मङ्टोऽपि गृहं गतः प्रदोषे । ततो गार्यया पृष्टः किमशकुनः कोऽपि संप्राप्तः ।। भणति प्रधानतरो जातः शकुनः प्रिये । प्रमाने । भविष्यति प्रकटफलार्थस्तम्मासंप्रति प्रगुणं कुरु ॥१९॥ जिनपूजनोपकरणं तयापि विहितं तथव शीघ्रमपि । कृत्वा जिनपूजा सोऽपि हि मुप्तः प्रभाते ॥४०॥ त्वा निनवन्दनकृन्य गृहीत्वोपायनं किमपि । संप्राप्तो नृपपाईं निवेदितो नृपतये नया ॥४१॥ सा निधिवृत्तान्तस्तेनाप्यनुज्ञातं निधानं तत् । ततो राज्ञानुज्ञातः प्राप्तो निममन्दिो सोऽपि ॥४२॥ .. ।

No text on this page.

सुगसनाह-चरिअम्मि- मोवि हुतं परिभाविय रायाएसेण सदयसमाये । पहाइ अंगरक्स भणइ य अधिति तमाशा : नविनत्र विहियं आणीओ नरवरस्म पासम्मिारना तो सो भणिमा रेपाधि निषिद्ध! पच्चरममत्तुमेरिया पर रित्ति तं समागमवि नन्या जाणासि लेहेणं मह पुरसिटीत न होई - ad. मा निगोगों ने नवरं मुशोमि एकलारं तु । साहम्मित्ति काउं नो एवं पुचि फापन ।२६४ परमायाग करन्थियो जसितंपि समियने । इस मणिप्रणं मुको एलो सो निगगिरे पनो चोटि पीडिओ सो चितारे जीव जाण कज्जम्मि । अइलोहगायत्यो नियमधुरं गसि पयाम ! " पुनानग, ने दुर्गठया न दुक्स मंगपि । गिन्दति अहं हन्दी एगो दुइभापर्ण जागो ॥६२|| गुनिभगतमुसनिह जी ! बंधगाईय। अणुइयं इह तुमए फलं तु कुईनु पारिसिमि 1122 पनिता पनी परलोयं पुलाद माउरमा । नागडुमारमुरेगुं नमो चुभो गहुई मार, गिनिमा मामी, ता मो भौपि नियममालिन । नो काय जम्हा पुणोनि मादा की में -नीमायने द्वितीयातिनारयिपाक राहायान समातम | यशन मममी | प्रापयत्यारामिणति माया समानया ॥१॥ गHिREFERो नसाम्य पा। रामा ततः स मणिती रे रे पापिठ निकट } ||१०॥ RE! म सिमसाम िनत्र । शायरी लेमन मम पापीया ९ नियहवारं तु । मार्मिक हानि कृप्या नो एक पुननिमा ११४ PER पनि निशानन्या । इति मणिवा मुतन गनिजगु मर५ ॥ ४. निजी मां कायें । अनिलीमा प्रमोनियम पूर्ण पनि हात : ११ Frek! न मारमा । गृत्स्य होममा मन ना ! मन नकिन ! अममित का प्रnिt पूर्वपदागिन् । नाममा नगुना बरसेग...! +, मनमायामो यमनमोकी में

No text on this page.

सुपासनाह-चरिअम्मि- ता दाऊणं किंचिवि खुदाएसं विसेसो वस्स । तदकरणे तो दंड सबस्सेणं विहिस्सामि ॥१५॥ इस वितिऊण रन्ना भगिओ मंती कयन्नुयपुरिसं । दससु कयग्ययं मे अयाणुयं यायुयं च ता । अन्नह निच्छपपुव्वं होही तु मरणमेव जइ सरणं । तो मंती नियगेहे पत्तो अाउलो हियर ॥१३॥ तस्सस्थि गिहे दुहिया सुजसा नामेण युद्धिबलकलिया। पुट्ठो तीए सचिोरहम्मि कि आउनो तार' लक्सिज्जसि अन्न तुम, माहइ सो तीह निवसमाइटें | सा भणइ इत्तिएणवि समाउलत्तं न तुइन एवं दुट्टाएसं पूरिस्समई निवस्स किंतु तए । परिहरियच्यो एसो तबयण तेण पडिवने ॥२०॥ तत्ता सा गहिणं सुणयसिसु रयगदाग्यममेयं । संपत्ता निवपासे समग सचिोग तो रना ॥२१॥ भणिओमती कि ते समागिया पुचसंसिया पुरिसा ? । सो आह मझ दुहियाए आणिया देव ! नि ! तो तेग मा पुट्टा दंसिवि सुण कहेइ से एयं । आहारपिडियादाणमित्तमो मनए गुरूयं ॥२३॥ चंडालस्मवि पाप, ता पहु ! एसो कयन्नुभो नूणं । तं चिय कयग्यसंयरस सेहरो जेण सचिरेण ।। आजम्मामोवि तुम बुद्दि नीओ पयम्मिसंतवियो। तं चिय इणि पंसिकह न तुम होशि जहभागी एम रयमी सुजाणो जम्हा राईए मुणइ पत्याणिजिस्स तणयाणि जाणिवे, अन्नाणी मग्दा पुण नो इनिपंपि न मुणइ अविनई कन्नदुबलो गया। तह तुज्झवि सेवाए विहवं यंछेद जइ भगिये ।।२३ ."अविकिनि यो भूपे या गृद्धि समृद्धये । गम्छेद् दिगन्तरं मन्ये समारध समृद्धये ॥ पटवत् परिपूर्णोऽपि विदग्यो रागवानपि । प्रहीतुं शायते केन पार्थिवः कर्णदुर्बलः ! ॥" दरचार निमुणिणं सविनायो भणइ नरवई मंतिं । समग महायस: इण्दि भवरदं मए तुम्छ । - लामो तमाहत्या कायदपि शूद्रादेश विशेषतस्तस्य । सरकरणे ततो दण्डं सर्यम्वेन विधाम्यामि ॥१५॥ निम्नविश्वा राजा मागतो मन्धी कृतमपुरुषम् । दर्शय कृतन मेशाय शायक प तया ॥१९॥ 'अन्ययः निश्चयपूर्व मविप्यनि तव मरणमेत यदि शरणम् । तनो मन्त्री निजगई प्रापोऽस्याकुलो हो । सम्पति गृहे दृहिला मुयश नाम्ना बुद्धिचनकलिना । यस्तया सनिवारदगि किमालम्नान ! ॥११॥ समय चं, कथयति स तम्य नाममादिष्टम् । सा मणतीयता समाकुलम्यं न तय पुसा ॥१९॥ ए दुष्टादेश पापियाम्यई नाप्य किन्तु स्वया | पनि य एप सद्वननं तेन प्रतिपाम ॥२०॥ ना पहीला गुननिशुं जमदारकममतम् । मंग्राप्ता पार्य समं सविन तनो राशा ॥२१॥ मरको मन्त्री या ममानीताः पृiiमिता: पपाः । स ाद मम दुद्धिवानीना देव ! १४० पर घटा दयिमा शुनः कपनि नयना बाहरीनिवादानमायनो मन्यते गहनन् , सम्मपभो ! पर भी ननम् । समेव वानपम्य मो येन सकिन । इन्स नं. पदे तिनत र बाकथं न संममिया भनिन बारवी अनानि म । ययानि मानिनु, मान मम पुनाना पदारनामामा - माजलहियाहार चिव भा:- "पापाणमालकठिनोऽपि गिरिविशाल मियते प्रतिदिन बहता नलेन । कोपजापपिनुनैः परिप्यमाणः को पा न याति विकृति हमादो। म्भेहिदि खमियन ज किंचि मए विस्वमायरियं । नियमुहं परिगारमु विध्येग म मा गिरा। रमा पाहाए परिज सचियो इमं पुणो भगियो । नो मुदा मुनगा रज्जपितुत्र मापणं ॥३॥ ो उढे सचिवो पाए संलग्गिऊण तं भणइ । जावग्नी नियमो मह मुहार नदिनि ।। । मुंच ममं मामिय ! समणो होहामि तह अणुमाए । भगइ नियों नफरि मशुमानिमानिन। म मायनो.देहो तुह तणमो चैव मञ्झ कारम्मिाविष्यन्यो नियमान मना, मनाना पाया। एवं चिप पट ! जदवि हु सरफम्ममई तहाविन परिम् । अन्ये निगेनिशापो॥ होतं निरछयसारं क्यण सुणिऊण नरवगे भणद। पास मारयधामं गिाष्टिमी पर मोमपि।३५॥ रत्तो नियगेहे दुदियासहिमो अन्नपा सोयि । गीयन्यगुरुमीचे परियामामाणि ॥६॥ शालेइ पदिणपि हु पीए सिरसावए विरोसेण । संविई दिगिनियम मंत्री अमर नद निपगिहाउ पाहि गंतवं नेय'भग्न दिणमाझे । कारणरमेण पणा, माराम रहरिभो पडिहारो पयतेणावि तेण तग्गेहे । दिही मंना एगगनटिभी कामगार ॥३९॥ भरिणो पहाणपुरिस कारिवि फिपि मंतयतो य । सो मार्गपूण इस पुन पा को 111 तो कोदगिपलिलो परिहार भणइ गच्छ मंतिगिई । पंधेरि पराई भागमु महामा| इत्यादि भूत्वा सौलभ्यो भणति नरपतिर्गन्त्रिणम् । समस्य महापसा पदपरा CRI पुप्माभिरपि शन्तव्य पस्किचिन्मया विरूपमाचरितम् । मिनमुद Artय विमrrrry ततो राशा पाही रया सपिय र पुनर्भणित । मो मुना मोकामा राम्यEिR .. तर उत्थाय सचिवः पादे संलग्य त भणति । यामीब नियमो मम माया को सम्मान्मुमन मा स्यामिन् ! धमणो भविष्यामि तनुज्ञया । भगति गोन ममायतो देहस्तव संपन्ध्येव मग काय । व्यक्तिको नियमासा, भात स: १ एवमेव प्रभो ! यपि दि सरवाद तथापि म बरिष्ये । हा निधी दुकान ततस्तनिवासारं यमन पुरया नरयरो भगति । पाल्य भाvirIVE PEE रिस सपनो निजगेदे दुहिताहितीया सोडरि । मोभिएसमीरे समापुर : पालपनि प्रतिदिनमा दिलीये किलो शिर । संसाना , या निहार्दिगन्तव्य राय दिनमाय । पररयन बार, TEAct माथापित प्रतिद्वारा प्रस्तान तहमा MEHREE भरे प्रधानार हाय मिरि पत्रकार दिन : ।

सुपासनाह-चरिअम्मि- तेणवि तहेव विहियं भणिओ रना तओ इमं मंती । अजवि न मुपसि सारं जं मनसि मझ सन्तुज तह खामिओवि सम्माणिओवि तइया मए संयं चेव । ता किमहं तुह जोग्गो जं जाणसि तं करिज्जाम मुंचसु पुण मह विसयं पाणे न हरामि तुज्झ जेण सय । ते गच्छिहंति नूण सामिविरुद्धं चरंतस्स इय पभणतस्स नराहिवस्स जणणीवि मयणसिरिनामा। तत्थागया रुयंती सोउ मंतिस बंधाई पभणइ वच्छ! किमेयं मंतिस्स कयत्यणं कुणसि एवं । दुज्जणनणवयणेहि परंमुत्रधारिस सयकालं संपइ पुण सविसेस धम्मम्मि रओ न मंगुलं कुणइ । इयरजणस्सवि एसो नूर्ण समसत्तुमित्मणो : किञ्च । किञ्च । अवियारिऊण कज्नं सुहमसुई वा कुणंति नहु गरुया । ता दुडु कयं तुमए जं बद्धो एस सहसेव ।। सचिवदुहियाए तइया कयग्घसिरसेहरो तुम चेव । कहिओ तं चिय तुमए सच्चवियं इय कुर्णतेग ॥४॥ इय भणिझणं देवी बंधे छिदेवि तिक्खडुरियाए । अणुणइ मंति सोवि हु भणई मह चेव इह दोमो ". जेणज्ज भए नियमो गहिओ एवं न गेहमञ्झाओ । नीहरियचं तत्तो कासियसदं करेऊण ॥११॥ आहूयो देवि ! मए सत्तुनरो पुब्बपरिचयवसेण । देसावगासियवए अइयारो होइ इय विहिए ॥५२॥ तस्स फलं अणुहूयं मए सयं चैव नत्थि देवस्स । थेवोवि हु इह दोसो इय सुणिवि पसंतरोसभरो ।।.. : रायावि खमाई मंतिं वयणेहिं विणयसारहि । मंतीवि जाइ गेहै सुहासणेणं निराणाए ॥२४॥ - ततः क्रोधाग्निप्रदीप्तः प्रतिहारं मणति गच्छ मन्त्रिगृहे । बद्ध्वा पश्चाद्वाहु तमानय गम पार्थे ॥४१॥ तेनापि तथैव विहितं भगितो राज्ञा तत इदं मन्त्री । अद्यापि न मुञ्चसि क्षारं यन्मन्यसे मम शगुजनन् । तथा क्षमिठोऽपि सम्मानितोऽपि तदा मया स्वयमेव । तस्मारिकमहं तव योग्यो यन्जानासि तस्कुर्याः ॥१. मुश पुनर्मम विषयं प्राणान हामि तव येन स्वयम् । ते गमिष्यन्ति नूनं स्वामिविरुद्धं परतः ॥५॥ इति प्रभगतो नराधिपस्य जनन्यपि मदनशीनामा । तत्रागता रुदती श्रुत्वा मन्त्रिणो पन्धादि ॥४॥ प्रमानि वस! किमतन्मन्त्रिणः कदर्शनं करोप्वेवम् । दुर्जनजनवचनैः परमोपकारिण सदाकालम् ॥१५॥ संप्रति पुनः सविशेपं धर्म रतो नानिष्टं करोति । इतरजनस्याप्यप नूनं समशत्रुमित्यमनाः ॥४७॥ पविचार्य कार्य शुभमशुभं वा कुर्वन्ति न सल गुरवः । तस्माद् दुष्टु कृतं त्दया यहद्ध एष राहोय ॥४ सचिवदुहिता सदा हनम्नशिरःशेखरस्तमेय । कवितस्तदेय स्खया सन्यापितमिति कुर्वता ॥४९॥. इति भगिन्या देवी कन्धान ठित्वा तरिकया। अनुनयति मन्त्रिणं सोऽपि हि मानि ममेड को । पेनाय मया नियमो गृहीत एवं न गेहमध्यात् । निस्सनश्य ततः कासितशब्दं कृत्वा ॥५१॥ ' माहतो देवि ! मया शत्रुनरः पूसिरिनयवशेन । देशकाशिको निवारो भवतीति विदित ॥५२॥ टम्य फलमनुभूत मया स्वयमेव नास्ति देवस्य । स्तोकोऽसि गावह दोप इति ध्रुन्या प्रशान्तरोगमरः ॥ रामा समयान मन्त्रि पचनविनयमाः । मन्व्यापि याति गई गुमामोन पाया ॥१४॥ - मइजलाहिदा। सो फोषि महंतजरो नामो से यंधपीडियंगस्स । तापदिणम्मि विमुको पाहिजेण मो सामा॥५॥ तत्तो सो सोहम्मे अप्पिटियसुरवरो समुप्पनों । तम्हा सुमो विदेहे मिशिस्मद तहसनमामि ॥१६॥ रति द्वितीयशिक्षाप्रते हतीयातिचापपिपाके मतिजनधिमकियान RTE : स कोऽपि महान्वरो नातस्तस्य पन्धपोटितानस्य । तृतीयदिने विमुक्तः प्रवियन स सहमा ६९॥ तमः स सौधर्मेऽस्पदिकमुरयरः समुत्सवः । तस्माच्युतो विदेदे सेरम्यति एवीयजन्मनि ॥१६॥ ।

. बजरगं दर्राष्ट्रगाग दी जो मागं । गरिमामामो ममम मोदय तपाहि- पुरमन्यि माग हादगए पगिगुरुगो । परिनियमगनग्गिनाको विकमाददो १० सं पाना मनाला पाग्गो तम्म पगाणी प3मा | नाग विमिसेगोगामी निगगागुगमन !" मह काडमिनमा गमो गम्मिगी समातिनाणगाभिगमे भाराम गिपरगा ? तन्य परिरोग का भगिनी ना ! माग्गिाए मर्म । गीए में लिए गुनी नार विद्या फरेन्लिायरामो गमिण भागपोषण । मरमनागी गमो मारिमा रगगमालति ||६|| मज्या नियंताग सभी पुगनिपनी म गम्मि काममा मुगको मावि गाणी तम्ममी सोनि महल मी पुण पिढइ गरि तहमिनिटपरिपाडगी। ननि गम्म किनि पाइन मपं कम्मावि नमान्न ता काऊण पपायं मागवणं गणं पलोपमु । तं परिमं नो रुमगे पनी तत्येव तं नियः ॥९॥ पुन्हाय विम्दियमो मो मोतं कीगनगामि मऊरागोमणा मातोसेगमो पुणो सुगम जाजार अमासि रापपुनो राउडी मुदिपसीलागे । तो पगा मिद्विगुया मंडिया मन्य रूबदा ॥११॥ सं हरिउमई चलिमी रामगं मन्येण सिंधुदेगम्मि । सन्थे जपेग जने सा मंदगई विसालन्छी ॥१२॥ सत्यागुमग्गलग्गा गठनी सह मए तभी सन्थे । नरिए दोनिवि परिसनाई पहसमैग ॥१॥ पच्छा चैव ठियाई मार्ग मोनूण निन्भयत्ताभो । रपणीए पढमपहरम्मि रमिङ मुत्ताई, इनो य ।।१४ कार्यवशेन दुरस्थिताप दर्शयति यस्त्वात्मानम । गृहीतदेशायकाशः कृष्ण इव लमते स दुःखम् ॥ १॥ पुरमस्ति मानखेटं पदसण्डधरायां धृतगुरुशोभम् । परिभूतसकलरिपुचकविक्रमी विक्रमादित्यः ॥२॥ तत्पालयति सर्वकलानां पारगस्तस्य प्रणयिनी पमा । तयोविक्रमसेनस्तनयो विनयादिगुणमवनम् ।।३।। अथ कृष्णामित्वसहितो गतो गजेन्द्रे स समारुख । नन्दनवनाभिराम आरामे जनितननकामे ॥४॥ तत्र पुरुषेण केनापि भणितो यथा कुमार ! भार्यया समम् । रजन्यां कदलीगृहे सुशोऽहं यावतिष्ठामि ॥२॥ फरिलपादपादुत्तीर्य मयूरपोतेन । मद्भार्याग्रीवातोऽपहता. रत्नमालेति ॥६॥ माय पश्यति ततः पुनरपि प्राप्तः स तस्मिन् वृक्षे । मुक्तो मयापि याणस्तस्य ततः सोऽपि मम लग्न. १० स पुनस्तियति तत्रापि ततशिखण्डमण्डितकुटाग्रः । नैव तस्य किश्चित्प्रभवति न भयं कस्यापि तस्यास्ति । तस्मात्कृत्वा प्रसादमागत्य क्षणं प्रलोकस्य । तं पक्षिणं ततः कुमारः प्राप्तस्तत्रैव तं पश्यति ॥२॥ पृच्छति च विस्मितमना भो मोस्त्वं कस्मान्नृत्यसि मयूर ! । स भणति कुमार! तोपेण स पुनः शृणु यथा जाता। महमासे राजपुत्रो राष्ट्रकूटः खण्डितशीलालंकारः । तत एका श्रेष्ठिसुता संघटिता मया रूपाच्या ॥११॥ तां हत्वाऽहं चलितः समं सार्थेन सिन्धुदेशे । साथै जवेन याति सा मन्दगतिविशालाक्षी ॥१२॥ सार्थानुमार्गलग्ना गच्छन्ती सह मया ततः सार्थे । दूरान्तरित द्वावपि परिश्रान्तौ पवित्रमेण ॥१३॥ पश्चादेव स्थिती मार्ग मुक्त्वा निर्भयत्वात् । रजन्यां प्रथमप्रहरे रन्वा सुप्तौ, इतश्च ॥१४॥ । । M

स्पीए परिमगामम्मि फाइविएमेर जगियम्मि मए । नो सा दिहा निरण सव्यत्य गसियावितहि ॥
तो चिनिपं मए इय नहसा पन्छामहा गया वलिउँ । पिपराई गुमरेउं तो तीए न सुंदर विहियं ॥१६॥
भग्गम्मि इमंगा णिति इमं विचितिऊण मए । अरुणोदपयेलाए तप्पपपंति नियंतेण ॥१७॥
मासिधाग्यायपनिंदसणा जागिपं जहा इणिया । यग्येण निग्विणेणं मह मजा तो गमो सत्थे ॥१८॥
सम्पारिवस्म पहिलं तं पुतं इमं च सो भगिओ । जाब अहं तस्मुद्धि लहेमि ता इत्थ ठाएह ॥१९॥
रोणावि त पटिन्न दिमा य महारणो परमुहहा । तो तेहि सह गएणं वग्यो दिट्ठो मए सुच्चो ॥२०॥
तर बालापासुयं वरंगुलीय समडगकरं । उत्तत्तफणयसकलिपकलियमह तीए नुउरजुयं ॥२१॥
रपणावरी य एमा दिवा तस्सेव संनिहाणम्मि । तो इकिमो मए सो तित्तो तत्पिसियमसिऊण ॥२२॥
ररे लिहिष मोहसि अन्नविधरणीए निणि घालं। तुह पिटामो फइटेमि नूण कदोहदलनयणि ॥२३॥
तममुपपुलं वपण मुगिउं घग्यो समुटिओ अत्ति । फोढंतो इव वभंडमंडयं गन्जियरषेण ॥२४॥
संपादिनी य अनुच्छपुरा अच्छोटणाहिं भूवी3 । सन्जियरुमो फमेणं कनकप्पो गरुपदप्पो ॥२५।।
पडिओ मझुवरि नो मरवि तिवरवयरमपरकीलेण । वामकरग्गठिएण विद्धा जीहा सहरहा ॥२६॥
'दादिणकरहियाए छुरियाए आदमो य सो उपरे । तो तरखणेण मुक्को पाणेहि सो, इओ य भए ॥२७॥
पालादेहायपये गहिजणं फटगकुंडलाइपि । सुरधरियवग्यदेहो पत्तो सत्याहिवसमी ॥२८॥
भणियो इस पएं सो रयण रयणसंचभो सिट्टी । तम्भग्ना देवसिरी जणणी एईए रमणीए ॥२९॥
रनन्या परमयाम कथमप्येवमेव नागनेन मया । नो सां दृष्टा निपुणं सर्वत्र गवेपिवापि तत्र ॥११॥
सनचिन्तित मयेनि यदि सा पश्चान्मुखा गता वलिला । पितरी स्मृत्या ततस्तया न मुन्दरं विहितम् ॥१६॥
मागे दुष्टमत्त्वा नियन्तीमा विचिन्त्य मया । अरुणोदयवेलायां तत्पदपहिं पश्यता ॥१७॥
अनिशीमव्यानपदानिदर्शनानातं यया हता । व्याण निगेन मम मार्या ततो गतः सायें ॥१८॥
सार्थाधिपाय कयित्वा स सान्तमिदं च स भगितः । यावदह तच्छुद्धि लभे तावदन तिठ ॥१९॥
तेनारि तत् प्रतिपन्नं दत्ताश्य सहायाः प्रवरसुभटाः । ततस्तैः सह गतेन व्याघ्रो दृष्टो मया मुप्तः ॥२०॥ .
वया यालाबाहयुगं घराद्गुलीयं सकटफकेयूरम् । उत्तप्तकनगृहलाकलितमय तस्या नूपुरयुगम् ॥२१॥
रत्नावली ना या तस्यैव संनिधाने । ततः शब्दितो गया स तृप्तस्वपिशितमशिवा ॥२२॥
रे लम्पट! लोटस्यद्यापि धरण्यां निहत्य पालाम् । तवोदरात्कृयामि नूनमुत्पलदलनयनाम् ॥२३॥.
तदश्रुतपूर्व वचनं श्रुत्वा ध्यानः समुन्धितो झटिति । स्फोटयन्निय ब्रह्माण्डमण्डपं गनितरवण ॥२४॥
कम्पर्य धातुच्छपुन्छाच्छोटनाभिभूपीठम् । सन्जितक्रमः क्रमेण कृतान्तकल्पो गुरुदर्पः ॥२५॥
पनितो ममोपरि सतो मयापि तीक्ष्णतरखादरकालेन । घामकरामस्थितेन विद्धा जिहा सौछटा ॥२९॥
दक्षिणकरस्थिनया रिकयाऽऽहतब्ध स उदरे । ततस्तत्मणेन मुक्तः प्राणैः सः, इतश्च मया ॥२७॥
बालादेहावयवान् गृहीत्वा कटक कुण्डलायपि । झुरघृतव्यामदेहः माप्तः सार्थाधिपममीपम ॥२८॥

५६४
सुपासनाइ-चरिअम्मि-
तीइ इमं आभरणं अपिज्गसु निन्छएण गंतूण | साहिज्जमु जादिलु मा पमार्य विजण ॥३०॥
एएहि अवययेहि सममेव चियाए जलियजलणाए । अपाणपहें खिविउ पियाए मग्गेण मच्छिम ॥३१॥
खमियब्वं मह सव्वं तुमए तह मन्झ सयणरग्गरस । कहियन्यो वुत्ततो एसो मद सामणाएं समं ॥३२॥
सत्याहिवेण भणियं लोयवघहारधम्मवझमिणं । जं महिलाए सद्धिं जलणपर्वसं समायरसि ॥३३॥
महिला पुरिसेण समं मरेइ इय ताव लोयववहारो । भणिय मएकि नेहो पायं पुरिमाण नो जम्हा ॥३४॥
छुहियाण भोयणम्भिव राओ रमणीसु होइ पुरिसाण । नेहो पुण विरलाणं जो मरणतेवि निव्वड ॥३५॥
तण्हाणुगया पपीहयावि बहुसो पियं पिय विति । इच्चाइ पलविऊण रइयचियाए लहु पविहो ।॥३६॥
सह महिलावयवेहि मरिऊणं वेतरो अहं जाओ । कीलतो इह पत्तो सत्यादिवई वि सकलत्तो ॥३७॥
तस्स य कलत्तवच्छस्थलम्मि रयणावली निया दिवा । तदसणेण नाणोवोगओ जाणिय झत्ति ॥३८॥
पुच्चुत्तं सवपि हु हरिया रयणावली मए कुमर ! । काऊण मोररूवं तो हरिसो मन्झ संजाओ ॥३९॥
जइ पत्तियह न मझ ता इचो केवलीवि चिट्टेइ । उजाणअवरभागे सहयारतस्स हेडम्मि ॥४०||
तं पुच्छह मह चरियं तो कुमरो कण्हमित्तपरिकलिओ । सफलतपुरिसजुत्तो गहियमऊरो तर्हि पत्तो ॥
वंदेवि केवलिं सो उबविट्ठो समुचियम्मि ठाणम्मि । तो पत्यावे कुमरो पुच्छइ त केवलि एवं ॥४२॥
भयव ! एस स मऊरो पुन्वभव कैरिसो कहिं हुतो । किं विहियं सुहममुई साहमु पसिजण मह इन्दि।
।
मणित इदं मया स रत्नपुरे रत्नसंचयः श्रेष्ठी । तद्भार्या देवश्रीजनन्येतस्या रमण्याः ॥२९॥
तस्या इदमाभरणमय निश्चयेन गत्वा । कथय यथादृष्ट मार्य प्रसादं विधाय ॥३०॥
एतैरवयवैः सममेव चितायां ज्वलितज्वळनायाम् । आत्मानमहं सिप्त्वा मियाया मार्गेण गमिष्यामि ॥२१॥
समितव्यं मम सर्व त्वया तथा मम स्वमनवर्गाय । कथयितव्यो वृत्तान्त एप मम क्षामणया समम् ॥१२॥
सार्थाधिपेन भाणितं लोकन्यवहारधर्मवाधमिदम् । यद् महिलया सार्ध ज्वलनप्रवेशं समाचरसि ॥३३॥
महिला पुरुषेण समं नियत इति तावल्लोकव्यवहारः । मणितं मयापि स्नेहः प्रायः पुरुषाणां नो यस्मान् ।
धितानां भोमन इव रागो रमणीषु भवति पुरुषाणाम् । स्नेहः पुनर्विरलानां यो मरणान्तेऽपि निर्वर्तते ॥३१॥
तृष्णानुगता बप्पीहा अपि बहुशः मियं प्रियं बुवन्ति । इत्यादि प्रलप्य रचितचितायां लघु मविष्टः ॥२६॥
सह महिलावयवैमृत्वा ध्यन्तरोऽहं जातः । मोडनिह प्राप्तः सार्थाधिपतिरपि सकलनः ॥३७॥
सस्य प फलप्रवक्षःस्थल रत्नावली निजा दृष्टा । तद्दर्शनेन ज्ञानोपयोगतो ज्ञातं झटिति ॥३८॥
पूर्वोकं सर्वमपि हि हना रत्नावली मया कुमार । कृत्या मयूररूपं ततो हर्षो मम संजातः ॥३९॥
यदि प्रतीया न मा सदेतः केवल्यपि तिहति । उद्यानावरमागे सहकारतरोरथः ॥४०॥
तं पृच्छत मम चरितं ततः कुमारः कृष्णमित्रपरिकलितः । सकलापुरुषयुक्तो गृहीतमयूरस्तत्र प्राप्तः ॥४१॥
वन्दित्वा वेवलिनं स उपविष्टः समुचितस्थाने । ततः प्रस्ताव फुमारः पृच्छति तं फेवलिनमेवम् ॥४२॥
भगवन् ! एप स मयः पूर्वगये कीदृशः कुयाभूत । किं विहितं शुभमशुमं कयय प्रमय ममेदानीम् ॥१३॥

कण्ट्कहा। तो फेवलिणा कहियं सर्वपि तहेव जह मरेण । कुमरपडियोहणत्यं अहिययर इत्तियपि जहा ॥४॥ रइमुहमझवसतीए तीर घालाए आगया निदा । तो सा वग्ण हया उत्पन्ना तिरियनाईए ॥४॥ तो कुमरेणं भणियं मुणिपुंगव ! रसुइमन्झवसणपि । किं इयफलये जायइ, तो नाणी काह नस्म इमं ।। रइमुहमरसतो मुत्तो अह मरइ कहवि तो जीवो । अइदुग्गदुराईए गच्छइ गुणगामजुत्तोचि ॥४७॥ इच्चाइदेमणे निसुणिरुण कुमरो दुवालसविपि । पडिवग्नइ गिहिधम्मं जुत्ता मित्तण काहेण ॥४८|| मोरमुरोपि गिण्डइ सम्म रयणमालिंय खिबिउ । कुमरस्स कंटदेसे नमिय मुणि तो गया टाणे ॥४९॥ कुमरो करेइ धम्म सरुदमित्तो सयावि उवउत्तो । देसरगामिए अह गरिमो कण्टेण इस नियमो ॥२०॥ जह पोसहसालाए पहिं मए तान अज्ज गंतव्यं । जाव दिवसायसाण, अह तस्य समागमो पुरिसो ॥५१॥ दुमरस संतिमो कुणइ बहुविहे 'कण्ह कण्द' इय सदे। पीमहसालदुवारे पिहियम्मि उगठाणमि ॥५२॥ टाउणे सो दसइ अप्पाणं तस्म विहिपमोणोति । तदसणेण तेणं पोसहसालारबाटाई ॥५३॥ उग्याडियाई, उम्याडिऊण पत्तो य कापासम्मि । कुमरभणियाई साइजा ताप कुमोवि विरिंदो।। पत्नी कण्हसयासं पंदी साहसिपहसियबलयुद्धी । धरि घाहाए तयं हरिप दंसेइ भगई ५ ॥५५॥ अविखओ अरे तो वियरयु कणयस्स दस सहस्साई । कुमरपुरिसण धादि उप फया नो पुरा। मिलिओ पउरो लोगो कमरोवि समागओ तभो तेण । भेण समं पद्धी काही गाद तो परियं ।।५।। आकहिउण थको सो पंदी, भगा ले तो कुमरो । मुंचा मह मिचमिपं जं मग्गमि सं पनि । ततः फेवलिना कथितं सर्वमपि तथैव यथा गरेण । कुमारप्रतिषोधनार्थमविकतरमियदरिया ॥४॥ रतिमुखमध्ययस्यन्स्यास्तात्या बालाया भागता निद्रा । ततः सा व्याण हतोत्रमा तियानात ॥ तः कुमारेण भूणितं मुनिपुनय ! रतिमुताध्यवसानमपि। किमितिकल के शायते, ततो ज्ञानी कथयति तम्येदमा रतिमुसमध्यवस्यन् सुनो यदि मियते कथमपि ततो जीवः । ममिदुर्गदुर्गती गजति गुणमामयुश्ती ॥४॥ इत्यादिदेशनां श्रुन्या कुमारी द्वादश विधमपि । मतिपते गृहिधर्म युचो मिरवण कृष्णेन ॥१८॥ मोरसरोऽपि गृहाते सम्परत्वं रस्नमाला सिप्त्या । कुमारस्य कण्ठदेशे नवा मुनि नो गाः स्थानम् । कुमारः करोति धर्म सहमभित्रः समाप्युपयुक्तः । देशापरराशिकऽय गृहीतः कृष्णेनेति नियमः ॥६॥ यथा पापपशालाया पर्मिया सावाय गन्तव्यम् । यावदिवसायसान, भय तक समाग3: पुष. ॥२१॥ कुमारस्य सत्कः करोति पविधान् कृष्ण कृप्या इतिहाधान् । पौषधशालादारे विस्त रसम्याने स्थित्या स दर्शयत आत्मानं सम्म बिहिसमौनोऽपि । तदर्शनेन तेन पावशारापान ॥१३॥ उमाटतानि, उमाट्य मास कृष्णपाधैं । कुमारभागितानि करपति यादवावलोऽपि दिएरन् ॥१५॥ मातः कृष्णसका पन्दी साइसिकहसितबलादिः । पत्या पाही तो रिको दम पनि य 114 अतिमुक्षिताऽहं ततो वितर कनकस्य दस सामाणि । कुमार पुरुषेण बहिः भिन्दा कडा टम दुला मिलिमः अनुरो लोफः पुमारोप समागतस्तेन । स्तम्भेन समं पदः वृष्णो मानना हरिर ! ततः 1

सुपासनाह-चरिअम्मि-
तो तेगं भीएणं पासत्ययदससहस्सदम्माई । अभएण समं चिय मग्गियाइं कुमरेण दिनाई ।।५९।।
तो वंदी कुमरकरे लग्गे निमाओ पुरस्स लहिं । पच्छा पच्छाहुत्तं कुमर नमिउं विसज्जेइ ॥६॥
फन्होवि रुहिरभरिओ गाहं बंधेहिं पीडिओ संतो । तत्येव टिओ एवं परिभावंतो भवसलं ॥६॥
"जन्म मरणाय नियतं वन्धुर्दुःखाय धनमनिर्वृतये। तन्नास्ति यन्न विपदे तथापि लोको निरालोकः ।। ।
घनापायः फायः प्रकृतिचपला श्रीरपि खला, महामोगा रोगाः कुवलयदृशः सर्पसदृशः ।
गृहावेशः क्लेशः प्रणयिषु सुख स्थैर्यविमुखं, यमः स्वैरी वैरी तदपि न हितं कर्म विहितम् ॥'
दिसिवयकलंकतरुणो कुसुममिण जं इहेव इय दुक्ख । फलमउलं परलोए कुगइगयस्सेवमह होही ॥६२८
इच्चाइभावणाए दिणसेसं गमिय नियघरे पत्तो । दाहरणं गहिओं मओ य तइए दिणे ततो ॥६३४
उपनो जोइसिओ देवो चइडं तो य तइयम्मि । जम्मम्मि मोक्खसोक्ख धुपकम्मो पाविही नूगं ।।६५०
विझमसेणकुमारो कमेण चरण सुनिम्मल लहिउँ । उप्पन्नविमलनाणो सिद्धो निधुणियसम्ममलो ॥१४॥
॥ इति द्वितीयशिक्षायतातिचारविपा कृष्णकथानकं समाप्तम् ।।
आफप्य स्थितः स पन्दी, मणति वें सत. कुमारः । मुच मम मित्ामिदं यन्मार्गसि तत्प्रयंम्यामि ॥
ततस्तेन भातेन पार्थस्यदशमहमूदम्माणि । अमयेन सममेव मागितानि कुमारेण दत्तानि ॥५९॥
ततो बन्दी कुमारको लगित्वा निर्गतः पुरान पहिः । पश्चात्पश्चान्मुखं कुमारं नत्या विसृजति ॥१०॥
कृष्णोऽपि सपिरती गाई बन्धः पीडितः सन् । तत्रैव स्थित एवं परिमावयन् भवस्वरूपम् ॥११॥
दिग्मतकलरतरोः कुसुममिदं यदिदेवेति दुःखम् । फलमतुलं परलोके कुगतिगतस्यय मम भविष्यति ॥६२१
हल्यादिभावनया दिनदशेष गमयित्वा निजगृहे प्रातः । दाहन्वरेण गृहीतो मृतथ तृतीये दिने ततः ॥११॥
उत्पनी ज्योतिपिको देवश्व्युन्दा ततय तृतीये । जन्मनि मोक्षसौख्यं धुतकर्मा प्राप्स्यति ना ॥४॥
विक्रनमैनकुमारः क्रमेण चरणं सुनिर्मलं सध्या । उत्पन्नविमलज्ञानः सिद्धो निर्धतकर्ममयः ॥१५॥

. गरियदेशागासो रिरकिण परस्स फरफराई । सो अप्पं जाणवह सलह सोमोच दुयखाई ॥१॥ तथाहिम- भोगउरं भत्यि पुरं गुरुभोगितगुंर बहुविसनिवास । निम्मलमणिकरपसरं दुरसणपरिवज्जियं किंतु ॥२॥ तत्यासि सोमनामो सिटी सोमन मुयणकुमृपाण । भजा अणंगसेणा अणंगपरिणिच तस्सासि ॥३॥ ताणं च परोप्परपीइनिभरं सिपसोरखनिरयाणं । अकलियदुहाण कालो वोलइ दोगुंदगाणंच ॥४॥ भह अभया पाया तन्मजा तीए फनपा जाया ! समए अगंगमुंदरी नामपि पइद्वियं तीसे ॥५॥ निरुवमस्या निम्मेरपरमगुंदेरदलियरइदपा। कहकहवि पयत्तेणं विहिणावि विणिम्मिया मन्ने ॥६॥ किंतु आदावा सा दिहिन्भासवि कुणा न हु कोइ । नय कोवि वरइ वरई पिपरेहि दिनमाणपि ॥७॥ मयणानलपनलिया परपुरिसे पइदिगंपि पत्थती । पुनालिचि भणिज्जइ तत्तो सा नयरलोएण ॥८॥ सं सो मिजा हसिपइ सदिपाई लज्जए अहियं । सोहगमग्गिरा सा पूयइ हरवल्लहाई ॥९॥ सोहग्गंगणमोहग्गगुलिपनिळयाइयं च विरएइ । पिपकारियधूपेहिं धूपेड़ अपणो देहं ॥१०॥ तह कामदेवमनं शायद जबई यतिपुरविरजाई । तहवि हु उचियणिज्जा जायइ सा पुरिसवग्गस्स ॥११॥ भाइभाई पिपराई तीए पुन्छति दिलदेवयं । नेमित्तियपि दसति तह य बहुमंतवाईण ॥१२॥ कुलदेवपाण पूर्व तह विविधोवाइयाई इन्छति । देवण्हरणाइएहिं न्हापंति नहोसहीहिपि ॥१३॥ . . कि पापा, गृहीतदेशावकाश लिप्त्वा परस्मै फर्करादिकम् । य भागानं ज्ञापयति स लमते सोम इस दुःखानि ॥१॥ मोगपूरमस्ति पुरं गुरुभोगिननुरिय बहुप(वि)पनिवासम् । निर्मलमणिकरमसरं द्विरसनपरिवर्जितं किन्तु ॥ सपासीत्सोमनामा श्रेष्ठी सौम इव स्यजनकुमुदानाम् । मार्याऽननसेनानगृहिणीव तस्यासीत् ॥३॥ तयोश्च परस्परप्रीतिनिर्भर विषयसौख्यनिरतयोः। मकालतनुःखयोः कालो गच्छति दोगुन्दफयोरिय ॥४॥ अथान्यदा प्रसूना तद्भार्या तस्याः कन्यका माना । समयेऽननसुन्दरी नामापि प्रतिष्ठितं तस्याः ॥५॥ निरुपमरूपा निमर्यादपरमसौन्दर्यदलितरतिदर्या । कथंकथमपि प्रयत्नेन विधिनापि विनिर्मिता मन्ये ॥६॥ किन्वतिर्भगा सा दृष्टयभ्यासेऽपि करोति नहि कश्चित् । न च कोऽपि पृणुते घराकी पितृभ्यां दीयमानामपि ॥ मदनानलमभ्यलिना परपुरुषान्प्रतिदिनमपि प्रार्थयमाना । मसतीति गण्यते ततः सा नगरलेोकेन ॥८॥ तन् धुल्ला दूपते हस्यते सखी मिलनतेऽधिकम् । सौभाग्यमार्गयित्री सा पूजयाति हरवल्लभादिकम् ॥९॥ सौभाग्यानसामाग्यगुटिकातिलकादिकं च विरचयति । प्रियकारिपघुपयत्यात्मनो देहम् ॥१०॥ तथा कामदेवमन्त्रं ध्यायति जपति च विपराविद्यादि । तथापि मुझेननीया जायते सा पुरुषवर्गस्य ॥११॥ आदीणों पितरौ तस्याः पृच्छतो दिव्यदैवज्ञम् । नैमित्तिकमपि दर्शयतस्वथा च बहुमन्त्रवादिभ्यः ॥१२॥ कुलदेवतानां पूजा तथा विविधोपयाचितानीच्छतः । देवत्नानादिभिः स्नातस्तथौषधीभिरपि ॥१॥ म.lari १५

सुरासनाह-चरिमम्मि-
तो तेणं भीएणं पासत्यपदससहस्सदरमाई । अमएण समं चिय मग्गियाई कुमरंग दिनाई १९९५
'तो बंदी कुमरकरे लग्गे निगो पुरस्स पहिं । पन्छा पच्छाइ कमर नमि विसन्जेइ ,
कन्होवि रहिरभरिमओ गाई बंधेहि पीडिओ संतो । तस्येव टिमो एवं परिमानो भवमलं ॥६९
"जन्म मरणाय नियतं बन्धुवुःसाय घनमनिवृतये। तनास्तिं यत्न विपदे तथापि सोको निरालोक त,
घनापायः फायः प्रकृतिचपला भीरपि सला, महामोगा रोगाः कुवलमहशः सर्पसदृशः ।
गृहावेशः क्लेशः प्रणयिषु मुसं स्थैर्यविमुखं, यमः स्वैरी च तदपि न हितं कर्म विहितम् ॥"
दिसिवयकलंकतरुणो कुसुममिण जं इहेब इप दुरखं । फलमडलं परलोए कुगइगयमेवमह होही है,
इच्चाइभावणाए दिणसेसं गमिय नियबरे पत्तो । दाहनरेणं गहियो मओ य तइए दिणे नना ॥.
उपन्नो जोइसिओ देवो चउं तो य तइयम्मि । जम्मम्मि मोरखमोक्खं घुयकम्मो पाविही नू ।।.
विकमसेणकुमारो कमेण चरण सुनिम्मल लहिउँ । उप्पन्नविमलनाणो सिद्धो निधुणियकम्ममलो ।।
॥ इति द्वितीयशिक्षावतातिचारविपाक कृष्णकथानकं समाप्तम् ।
आकृप्य स्थितः स बन्दी, मणति । ततः कुमारः । मुञ्च मम मित्रमिदं यन्मार्गयसि तत्प्रयस्यामि ।
ततस्तेन भीतेन पार्श्वस्थदशसहसूद्रम्माणि । ममयेन सममेव मागितानि कुमारेण दत्तानि ॥५९॥
ततो बन्दी कुमारकरे लगित्वा निर्गतः पुरा पहिः । पश्चात्पश्चान्मुखं कुमारं नत्वा विमुजति ॥३॥
कृष्णोऽपि रुधिरभृतो गादं बन्धैः पीडितः सन् । तत्रैव स्थित एवं परिमावयन् मवस्वरूपम् ॥३१॥
दिग्वतकलङ्कतरोः कुसुममिदं यदिहैवेति दुःखम् । फलमतुलं परलोके कुगतिगतस्यैव मम भविष्यति ॥६॥
इत्यादिभावनया दिनशेष गयित्वा निजगृहे प्राप्तः । दाहन्वरेण गृहीतो मृतश्च तृतीय दिने ततः ॥३३॥
उत्पन्नो ज्योतिपिको देवश्व्युत्वा ततश्च तृतीये । जन्मनि मोक्षसौख्यं धुतकर्मा प्राप्स्यति काम् ॥३१॥
विक्रमसनकुमारः क्रमेण चरणं सुनिर्मल लब्ध्या । उत्पन्नविमलज्ञानः सिद्धो नितकर्ममलः ॥६५॥

मामाहा।
तो विपासा नंपातंचिय एवारिपाणसे मव्वं । अमोन कोविजाणइ किचिवि सुवियाखणा तम्हा
सध्वं रुणसु सयं चिप गिदकम्म मन पुण समाएसं । मा देसु अपाणुपाए कश्याविहु पयदिवसेवि ॥
इप नियंपि पमोस तदुपरि सापड, चिपलसिट्टीवि । पारर सिरिप्पई, सा तहवि न विरमेइ कुद्धमई ।।
पिहभोपरए मत्तो परिया विमलेण तहवि ईसाए । पाहिज्जइ जइ विमलो संभासद धणसिरि कहति ।।
पन्चाइया य पगा मामया गेहमागया संती । ती फलफुल्लवत्याइएहि सा रंजिभा पाई ॥३२॥.
नो सीए सा मणिपा फनं साईसु मन दुस्सझं । ज किंचि तुझ रहयं वच्छे ! अवियपओ जेण ॥
चचारणभणमोरणाइ सबपि यह करगयेव । तो सिरिपहा पर्यपद से मोतु नस्थि भुवणेवि ॥३४॥
कोषि समत्यो अमो दीपाण पच्छलो छलिपकालो।ता मह फाउं पसायं सबत्तिदुक्खं वयं नेसु ॥३५॥
पच्वाइमाए भणियं नुरिच्छिय पछि निरिछप फाई। किंपुण विणा सहाय न सिझए किंपिता दव्व।
देगु तुम तज्जोंग्गं नीए दव्यंपि झिपि से दिन । कजसिद्धीए पूर्य तुज्दा करिस्सामि भणिया य॥३०॥
वो तगिहाउ पलाइपावि पुमालियाए गेहम्मि । गंतूणं तीए समं पाथपकजम्मि ने किय ॥३८॥
सं नइ का विमले पहे वपतम्मि सो जहा मुणहापुमालिया नहचिय पुच्छर पन्चाइयं एवं ॥३९॥
जह कन्य तुम चलिरा सा पमणइ धमिरीए पट्टविया गिच्छिरस घणगेहे दुईकोण जेण धणो ।
फयसंकंपन्भंसा रोसेण गिदम्मि अग्न नो पत्तो । ता मा कुणवरसे सिग्य चिय सत्य गच्छिसि ।।
भाव नपणसिरिभचा समेइ विमलो नियम्मि गेहम्मि । ताव धणधणसिरीणं संजोयमई करिस्मामि ।।
नत कृपिता मा जसति स्वमेका विजानीपे सर्वम् । अन्योन कोऽपिजानाति किचिदपि सुविचक्षणा तस्मात् ॥
स कुरु सयमेव गृहकर्म मम पुनः समादेशम् । मा देवज्ञायिकायाः कदापि हि पदिवसेऽपि ॥२९॥
इमिनियमपि मद्वेपं सदुपरि सा पहति. विमल श्रेष्ठयपि । वारयति थीप्रमा, सा सयापि न विरमति बुद्धमतिः॥
पृथगपपरके ततो धृता विमलेन तथापीय॒या । बाध्यते यदि विमलः समापने घननियं कथमपि ॥३१॥
प्रमादिका काऽपान्पदा गेहपाता सती । तया फलपुष्पववादिकैः सा रमिता मादम् ॥१२॥
सतम्सया सा मणिता कार्य फषय मम दुःसाधम् । यत्किधितव रुनितं वत्से ! अविकल्पतो येन ॥३३॥
उच्चाटनम्तम्भनमोदनादि सर्व मम करगतमिव । ततः श्रीप्रभा प्रजापति त्वा मुक्त्वा नास्ति मुवनेऽपि ॥३४॥
कोऽपि समोऽन्यो दीनानां वत्सल लिनकालः | तस्मान्मयि कृस्दा प्रसादं सपत्नीदुःसं क्षयं मय ॥२५॥
मनाजिया मणिसं तपेप्सित बसेनिधित करिष्ये । किन्तु विना सहाय न सिध्यति किमपि तस्मात् द्रव्यम् ।।
देवि त्वं सपोग्य सया द्रव्यमपि किमपि तस्यै दत्तम् । कार्यसिद्धौ पूजो तव करिष्यामि मणिता ॥३७॥
ततस्वद्गृहात् प्रप्राजिकाप्यसत्या गेहे । गत्वा तपा समं प्रस्तुतकार्य यत् कृत्यम् ॥२८॥
सन्मन्त्रयत्यय विगले पपि प्रजति स यया जानाति । असती तथैव पृच्छति मगाजिकामेवम् ॥१९॥
यथा कुत्र स्वं मलितासाममणति धनश्रिया प्रत्यापिता । गमिष्यामि धनगेहे दूसीकार्येग येन धनः ॥१०॥
विसंकेतभ्रंशा रोपेण गृहेऽद्य नो प्राप्तः । तस्मादमा कुर्ववक्षेपं शीघ्रमेव तत्र गमिष्यामि ॥४१॥

सुपासनाद-चम्मिम्मि- इस कहि सा भणिया न इमं करसवि तए कहंगलात सलं मिलेणं सुयं गि गमा:: निय तत्तो निपलोधपिरिमन्ना जो विलो। तामह मनाएप्रिय सिए एमाण उन्न: नाशिभसिविगमो अंगारागपि होग्न इह तुही । अहब दक्खाल्पामो निशफलानि जी पिगारो मयनो दिमममहावार पदिलियामोरि । गुरुरागंधमणामो किपारनं नं ना मुनि मारायं पनि सन्माननेहपरिसरीगं । गुणपरि मुणंति दोस कामगरमोरिया बापा ॥ लं कन्यामी परकको सम्पाविन पमाणे । सो अमो कोवि गुणों गो पेग्मं परिपY जापानामा महिला पायं अशुतमे रमा । कुलसेलया। मरिया नणं नायपरमगुगार ४९१ नाबारे करं नो पप तार पाए एवं । पेसेमि धसरि इस परिभानको गि पत्तो ११५. Fat म पुरी कुणमि, मग तो सावित पाणेम ! म पर मन मे परिणाम Singer Rगु रामनियम्मि कमामि । पिलेण रामो मणिय गए ! वि. गुगं गोरण तापणे गे। पडिया परणाए अमिणा गरे मामा मापि ! फारणेण विणा । इस सिमभामं निपभो भी भिnिfr! कारण इसापरी । नाग तमिपा तो पग पग १ मिली नई माननश्रियोः संगांगमहं करियामि ॥१२॥ The Trnद कम्पापिया कथयितव्यम् मन शुभ ग ग MAY Featी मात्रामा मिलमध्ये सामागम माया PRI wriमरामपि मोरि . ! ! अशा माशालनाती निपमानामागुमन For freeना महि१ अपि । गृहमानमनमा किस गरन कुन ६ ६ ११, Pईन माई TR 1 गुममा माननिय राममहमादिता वाम 45 ruit प्रमात्र माग गी 41 प्रेम गिगारि ॥११५ और मटा मानस मनि माम4141 Amit MEHAR | प्रेमा मिमि httra मागी मनात माifiarsa ! territe art 1 ki raati Articles Entertairy 241001 * Extrait faitril *

.
सोमकदा।
जापि हु अमरकमयं नहावि तपनपणीपत्रपणो सि । तो तुहाएमोपिय इह भत्थे मह पमाणति ।।
इस सोमनराण तणवि मत्यो गरेसिजो शति । पाहणसहायसरिसा विसजिपा भगिवि सा एवं ।।
मा आगाए पुणरवि आगंतव्यं नए इह तहा य । मणिपा सहाइपुरिसा इपीए पिउघरदुवारामो ॥५८॥
पलिपव्यय हितोतं मुणिऊण तीइ बहुरुनं । ता चितियं च एवं मएवरदं किमवि मन्ने ।।५९॥
ममा किमेचमेसो जपइ कायाचि निरं वयणं । किंतु न सरेमि किंचिवि अपराई आ विवाहाओ।
इस चितंतीपा सत्पेण सम मजणयनपरम्मि । ततो सहारणोविय पलियासा पुण गया गेहे ॥६॥
संपर्दै जणपाई पहियं सहियामणेहिं फसिणमुहिं । रोयति सहसचिप हरिसविसाएहिं गहियाई ॥१२॥
चिनिति हा फिमेसा एगा विमगुम्मणा विगयतेया । ससुरकुलामो पत्ता अम्ह सुया इय अफडेवि ? ।।
सो ननिम्भराई सं परिरंभवि बाई अह सावि । अइमंतुमरियहियपा अहिययरं रोविउ लग्गा ॥१४॥
माम सिया पिउहि पुट्ठाए साहियं जहावितं । तं सोजणं ताईवि चिंतति इमं सदवसाई ॥६५॥ .
किसी पई पिरत्तो कि पा एसा कुलाण मलिणयरी । किंवा दिवाोगो उइनमह अंतराईयं ?।।.
अवसरकोए भीए उवरि उत्तारियो पई होना । किं वा एईएवि हु संपइ पुनरखो जाओ।
या चितिउणं दुहियादरहेउजागणढाए । कुलदेवपाए पूया जणएण विरइया रामओ ॥६८॥
सापुरभो पणिहाणे का सुत्तो य धरणिवम्मि । तो पञ्चरखीहोउं पच्छिमनामम्मि सो तीए ॥१९॥
तसो मणितमिदं तेनास्ति प्रिये ! कारणमिहादेशे । तस्मासुर तमेकपारं ततः प्रभणति धनधीरेवम्॥५५॥ .
'यद्यपि पशश्यमेतत्तथापि स्वमसानीयवननोऽमि । ततस्तवादेश एवेहाथ मम प्रमाणमिति ॥१६॥
इति श्रुत्वा तद्वचनं तेनापि सार्थो गवेपितो टिति । वाहनसहायसदृशी विसनिता भणित्वा सेवम् ॥१७॥
ममाया पुनरप्यागन्तव्यं त्वयेह तथा न । मणिताः सहायपुरुषा अस्याः पितृगृहद्वारात् ॥१७॥
थलिनव्यमभुयतैम्सतस्तन् श्रुत्वा तया बहु रुदितम् । तथा चिन्तितं चैतन्मयापराद्धं किमपि मन्ये ॥१९॥
अन्यथा किमेवमेष जलति कदापि निष्ठुरं वचनम् । किन्तु न स्मरामि कश्चिदप्यपराधमा विवाहात् ॥१०॥
रवि चिन्तयन्ती प्राप्ता सार्थेन समं स्वजनकनगरे । ततः सहाया अपि च पलिताः सा पुनर्गता गेहे ॥११॥
नारष्ट्वा पितरौ रहिता सखीजनैः कृष्णमुरतीम् । रदती सहसव हर्षविपादाभ्यां गृहीती ॥१२॥
चिन्तयतो हा किपका विमनउन्मना विगततेनाः । श्वशुरकुलात्माप्ताऽम्मत्सुतेत्यकाण्डेऽपि ॥६॥
सनः स्नेहनिरीत परिरमाते ताषय सावि अतिमन्तुभूतदयाऽधिकतरं रोदितुं लग्ना ॥६॥
'माधासिता पितृभ्यो पृष्टया कथितं यथावृत्तम् । तत् श्रुत्वा तावपि चिन्तयत इदं सदुःसी ॥१५॥
किं स पतिविरताकि वैषा कुलयोमलिनकरी । किं वा देवप्रयोग उदीर्णमयान्तरायिकम् ॥६६॥
अथवा सपल्या बस्यो उपर्युत्तारितः पतिर्भवेत् । किं यतस्या अपि हि संप्रति पुण्यक्षयो जानः ? ॥१७॥
इत्यादि चिन्तयित्वा दुहितासहेतुज्ञानार्थम् । कुलदेवतायाः पूजा जनकन विरचिता रात्रौ ॥१८॥
पुरतः मणिधानं कृत्वा सुप्तच घरणीपट्टे । ततः प्रत्यक्षीम्य पधिमयागे स तया ॥१९॥

सुपासनाह चरिमम्मि-. मागमा सिट्टी जा धर्गासरीए थेगोविनत्यि इह दोसो। एमा महासई खलु ५६ . स्तुि मामीपरिनारिपार पलाइयाप कांडेगा अलिपक कमिमीए पगम्मि मुगाविमो... संनयासंरण कुलगीरणावि वेगारि। पहरिया इह एमा ता-मा सेयं समुन्नायु १२N कारदिणाम मझे विमलो दही सयं इमं नाही । इय कहि कुलदेवी सहाणं पडिगया, इसो मिट्टीरि पाए पसरीर साहेइ स्पणियुनते । इसीसिनिनुपपणा सो सावि हुगमा पनि मा मिसापरियार समाभयं अग्नियाण मंपाई । पिउगेहे दणं बंदर सा मणिभरगिस पहिला य भीर मनराणागा सबहुमाणं । पुग्छद यसहि माओ तीए माईति अगाध । दो गुनरकाले गर्नु वहीए पंदए गणिणिं । सीलमा नामेणं सपरिभग तीए पाEि AISE छा मी पुन्माद मम्मे परेण विणपण । सीए फाहिमो सम्म फमापसियाग योि । भर मम्मामा गिरणमाइयं गता। निम्मलसम्मनगुणा ता मियतम दोगा. भिगिन सामा उन्लसिय जीपारिप तीए । पतं अउच्चारणं मिनो कम्मgगंगे। irrai मी गाईगुनपाई गया। पंदिप तो अग्गाभो पता पतिरी गो मी गुरम्मकाणं । मिहणियनियविरबदहा गपि पालं न पाई ॥३५ ( অমী ? নিয়া মিশাখি মা। শরিয়া ময়ান দ্বিা নি? अनिशा नानी दोग: । एपा महामनीगल मामि। ie HE' प्रकिया पदेन । म नीकल पम्या मागे भानिनो मात Hat और एक समान । ममापि वानमा मा से मग ॥२२॥ rrifiल प्रत्यति समिमा नगान । इनिथपिया कुत्री समय जनम् । शानिमना. मातिदिगपनि गरे नमन । यि सामगिमरकामा " #EROrisa मनमाना Traft enfieren satta kuTने मनिर्भमनन it fat ५५ | 2414. RatanAmATHI 2-ARMATHEMA frame wift PERure: बा | RATOn finition kahasranARER areer rate thing is AMAR writtent Rahittant - सामरहा। ५.३ मधमइ सिरं पणियं जायइ सूलंपि भग्नए पिट्टी। वारणंग गसिप खिन्नइ वाणीवि वयणमिटा पवालीहयेइ सासो गाद पीडेइ तीए महरोगो। भाहूया चिमलेणं विग्ना नन्नुणो तची ॥८५|| पञ्चरखाया तेहिदि तो वीए विमलसमुहं भणियं । न हु जीविस्मामि अहं तो में मिन्ता भूमीए ॥८६॥ कारह सयणजणं खामेमो जेण तेण तह काउं । भणिया सा तं मपद निदद कम्माई अमुदाः ॥८॥ सीए भणिय पिययम ! फयाई बहुपाई पारकम्माइ । किंपुण निम्पिगरम्म भए पनि कार्य एवं ॥८८॥ निम्भग्गसेहराए मोहग्गहहियगादहियपाए । अवियेयतालियाए गपंधाए निरीणाए ॥८॥ इपिपणसुलहईसागसिपाए तया अलीयमवि भालं । पचाइयामुहेणं महासईए पमिर्गए ॥९॥ । ससिलेवार इव निसलामणरणरापाए ॥११॥ । आरोपियं मए ज तं मजवि सत्रए रिपए ॥९॥ इस सोमणे विपलो पच्छत्तावेग चिनए इदी । मह कमावलसं अफरजकारिगर नाय ॥९॥ आह ! अविषेपपसरो इद्धी सा मञ्झ भागाधिनाण ! मह मझ नीयोमरया परीणपिय पाणि ।। पेण भणग्जेण पए ताया पन्नाइयाययपधे । सोउणं महसपिय पढविता कुला दमा ॥१५॥ सा उमवि मा नूणं किंचिति पुनस्स विरसिप अस्थि । कहिभी पाए मन्भारो मग्णा९६॥ ६५ नितिजण सिम्यं धसिरिहरम्मि संचलिभो। तीस आणपणत्यं पिणे यो पनियपि ॥९॥ कपउचिपपटिवी ममुराईणं तमो धसिरीए । पुट्ठो रहम्मि दुसलं जपा रिमलो समानुपा ॥९॥ धमधमति शिरो गाद नायते शलमपि भन्यते पृष्ठम् । बानाई मस्न क्षीयते बालपि बने neen सलीमति शासो गाई पीडपति तो महारोगः ! आता विमलेन देवा मन्त्रशाम्तम॥ पत्याग्याता रवि सनस्तया विमलमं मुखं भणितम् । न खलु जोविन्यायदंगली भूमी reta इकारयत यमन जन क्षमयामो येन, तेन तथा कृत्वा । पिता सामानिगिन्द कामत: सया माणित मियतम ! कृतानि यहूनि पापकर्माणि । किन्तु नियम मा मदन कृपया icer निर्भाग्यशेपरमा मोहाइहीतगदपया । मधियेरलिनया रागाधा निनिया १८९१ तीवनाल्भारम्नया दानापमप्यालन । मशनिकायसेन महासया EिR.In उसपालभाताया उसमसावापाः सातियुक्ताः । शशिकाया हम निमोदचना: मaिnaदार्थ तब सदा गुरमनिरास्य आरोपितं मया रतदापि सरिये ॥ तिला पिमस: पय सापेन पिसावि सावित् । मम यसरमा १m भए । भकिमरोराविकपा मम मागगाने तक मनोमिलापनदार IT नानाग यादा पवानिकारतबन्धम् । पुरा सत्र मायापिका दिमा तस्मादयापि मम नूनं रिपितरि पुष्प रिरसितमसि । कति मायाको कारक हनिपिनायिका शीय हे सरहिन । म माया EिFirst ... . . . भारमानं स्वतार्थ मन्यमाना शुद्धधर्मरामेन । विधुतमिम विरहदुःखा गतमपि का न जानाति KA सुपामनाह-चरिअम्मि-. भणियो सिट्टी जद धणसिरीए थेयोचि नत्यि इह दोसो। एसा महामई खलु नय...... किंतु सपाकीपरिचारियाए पव्याइयाय कवडेगा अलिपकमि सजायासंकेणं कुललंगभीरुणावि तेणावि । पट्टविया इट एमा ता-या खेयं समुचदम् ||२R * कइक्यदिणाण मज्झे विमलो एही सयं इस नइटी । इय कहि कुलदेवी सट्टाणं पंडिगया, इत्तो सिट्टीवि पहाए धणसिरीए साहेइ रयणिवुत्ततं । इसीसिनिय्यपणा तो सावि हु गमइ फर अह भिक्खापरियाए समागयं अज्जियाण संघाडं । पिउगेहे दटूर्ण वंदइ । पहिलाहेइ य भत्तीए भत्तपाणाइणा सबहुमाणं । पुच्छइ वसहि ताओ तीए साहति अमुगस्य Rom तो भुत्तुत्तरकाले गर्नु वसहीए बंदए गणिणि । सीलमई नामेणं सपरिअगं तीए पासम्मि Isoti ज्वविद्वा मूवीढे पुच्छइ धम्म परेण विणएण । तीए कहिओ सम्म कसायविसयाण य विवागों तह अभक्खाणफलं इंदियसंवरणमाइयं च तहा । निम्मलसम्मत्तगुणा तह मिच्छत्तस्स दो.... इय निसुणिऊण सहसा उल्लसिय जीवीरियं तीए । पत्तं अउव्यकरणं भिन्नो कम्मढगंटीवि पडिवन्नो जिणधम्मो गहियाईणुव्बयाई मच्चाई । बंदिय तो अजाओ संपत्ता धणसिरी गेहे ८१ अप्पाण सकपत्थं मनंती सुद्धधम्मलाभेणं । विहुणियपियविरहदुहा गयपि कालं न यागइ ८२५ " इतश्च । अह अन्नदिणे कवि हु सिरिप्पदा विमलभारिया सहसा । गहिया महानरेण झिज्जा निषि मणितः श्रेष्ठी यया धनथियाः स्तोकोऽपि नास्तीह दोषः । एषा महासती खल नवचन्द्रकलेव विमलगुणा किन्तु सपत्नीपरिचारिकया प्रमानिकया कपटेन । अलोककलङ्कमस्या मार्गे श्रावितो विमलः 11518 संनाताशङ्केन कुललान्छनीरुणापि तेनापि । प्रस्थापितेहैपा तस्माद् मा खेदं समुद्रह ॥७२॥ कतिपयदिनानां मध्ये विमल एध्यति स्वयमिमा नेप्यति । इति कथयित्या कुलदेवी स्वस्थानं प्रतिगना, श्रेष्ठयपि प्रमाते धनश्रिय कययति रजनिवृत्तान्तम् । ईप्रदीपनिवृतमनास्ततः सापि हि गमयति . अथ मिक्षापर्याये समागतमाथिकयोयुग्मम् । पितृगेहे दृष्ट्वा वदन्ते सा भक्तिमरकालता ॥७॥ प्रतिलम्मयति च मक्त्या मक्तपानादिना सबहुमानम् । पृच्छति वसति ते तस्याः कथयतोऽमुत्र ०१९ ततो मुसोत्तरकाले गन्या घसती वन्दते गणिनीम । शीलमती नाम्ना सपरिननां तस्याः पार्थे । उपविष्टा भूपीठ पृच्छति धर्म परेण दिनयेग । तया कथितः सम्यक् कपापियाणां विपाकः ॥७८४. तयाभ्याख्यानफलमिन्द्रियसंवरणादिकं च तथा । निर्मलसम्यक्त्वगुणास्तमा मिथ्यावस्य दोषा भी इति युवा सहसोलसित जीववीय तस्याः । प्राप्तमपूर्वकरण :भिन्नः कर्माष्टकन्धिरपि 10 प्रतिपनो निमधमों गृहीतान्यगुवनानि सर्वाणि । वन्दिया तत मार्याः संप्राप्ता धनश्नी दे १८९५ अमान्यदिने श्यमपि हि श्रीप्रमा विमसमा सहसा । गृहीता मदायरेण तीयते नियमविदेोक सामकहा। धमरमा सिरं धणियं जाया सूर्यपि भग्जए पिट्टी । वारण गसिप खिज्जड वाणीवि वयणम्मि॥४॥ सबलाइयेइ सासो गादे पीडेइ तीए महरोगो । आहूया विमलेणं विज्जा मंतन्नुणो तत्तो ॥८॥ सचरखाया तेहिदि तो तीए विमलसमुई भणियं । न जीविस्मामि अहं तो में मिल्लेइ भूमीए ॥८६॥ कारह सपणनणं खामेमो जेण तैण तह काउं । भणिया सा तं संपइ निंदह कम्माई असुहाई ॥८७॥ सीए भणिय पिपयम! कयाई पहुयाई पायकम्माई । किंपुण निम्धिणकम्म मए महंत कयं एक ॥८॥ निभग्गसंहराए मोहग्गहगहियगादहियपाए । अविषेयतरलियाए राधाए निहीणाए ॥८९॥ स्थिपणमुलहईसागसियाए तया भलीयमवि आलं । पचाइयामुइणं महासईए घणसिरीए ॥९॥ समलगायाए उत्तमसनाए खतिजुचाए । ससिलेदार इव निकालकमणवपणकायाए ॥११॥ पीईविष्यत्वं तुझ सपा तयणुरत्तचित्तस्स । आरोवियं मए जे तं मन्नवि सल्लए हियए ॥१२॥ इस सोऊणं विमलो पच्छत्तावेग चिनए इदी । मह कन्नदुचलतं अफज्जकारितयं तह य ॥९॥ माह ! अविषेयपसरो द्धी तामझ भागधिग्जाण । तह पञ्झ नीइकोसल्लया य खीणचिय ड्याणि ॥ जेण अणजेण मा पन्चाइयाश्यपधे । सोउणं सहसच्चिय पढविश कुलहरै दइया ॥९॥ ता अग्मवि मा नणं किंचित्रि पुमस्स विलसियं अस्थि । ज कहिओ एईए सम्भावो मरणकालेवि ॥९६॥ इप चिंतिण सिग्यं धसिरिपेईहरम्मि संचलिओ। तीसे आणयणत्यं विमलो पत्तो य सिम्यपि ॥९७|| फयउचिपपडिबत्ती समुराईणं तो घणसिरीए । पुट्ठो रहम्मि कुसलं जंपइ विपलो समन्नुमरं ॥९८॥ घमघमति शिरो गार्द जयते शूलमपि भन्यते पृष्ठम् । वातेनाई मस्त क्षीयते वाण्यपि पदने ॥४॥ अमलीमति श्वासो गाई पीडयति त महारागः । आहता विमलेन वैद्या मन्त्रशाम्ततः ॥१५॥ भस्मारयाता तैरपि ततस्तया विमलममुख भणितम् । न खलु जोविज्याम्यहं ततो मा मुशत भूमौ ॥८॥ एकास्यात स्वमनजन क्षमयामो येन, नेन तथा कृत्वा । मिता सा स्व संपति निन्द कर्माण्यशुमानि ॥१७॥ सया भणितं मियतम ! हतानि यानि पापकर्माणि । किन्तु निष्पकर्म मया महत् कृतमेकम् ॥१८॥ निभाग्यशेम्वरमा मोहमागृहीतगाहहदयया । अधिवेशतरलितया रागान्धया निहीनया १८९॥ पनिनसुलभेाग्रस्तया सदाऽजीकमप्यालम् । प्रनामिकामुखेन महासत्या धमथियाः ॥९॥ उत्तमफुलजाताया उसमसत्वायाः क्षान्तियुक्तायाः । शशिलेसाया इव निष्कलङ्कमनोवचनकायाया ॥९॥ मोतिविदा तब सदा तदनुरक्तनित्तस्य । आरोपितं मया यत्तदधापि शल्यति हुपये ॥ १२ ॥ 'इति श्रुत्वा विमल: पश्यासपेन चिन्तयति हा धिक् । मम कर्णदुर्वलत्वमकार्यकारित्व तथा च ॥९॥ महह ! अविवेकप्रसरोहा लिया मम भागधेयानि । तथा मम नीतिकुशलता च तावेदानीम् ॥९॥ नानायण मया सदा ममानिकारतबन्धम् । श्रुत्वा सहसैव प्रस्थापिता कुरगृहं दयिता ॥९॥ तस्मादधापि गम नूनं शिपिदापि पुण्यस्य विलसितमस्ति । पकथित एतया सहारो मरणकालेऽपि॥९॥ इति चिन्तयित्वा शीघं धनमीतगृहे संचलित । तस्या मानयनाय पिमल प्राप्तथ शीप्रमाणे १९७॥

4 ६०४ सुपासनाह-चरिश्रम्मि- किमजुत्तकारिणो मज्झ मुद्धे ! कुसलेण पुच्छिएणावि। सा मणइ सामि! एवं मा नपसु नत्यि तुह. पुत्तनिमित्तं अत्यस्स लोभओ पावमगणयंतीए । परिणावियो मए त जे तस्स वियंभियं एवं ॥१००|| तो तविणयं दद्रु अहिययरं मन्नुनिन्भरताओ । बाहुल्ललोयणो सो तीसेभिमुहं मंशइ एवं ॥१०॥ भदं सज्जणचंदणतरूण मव्यंगसंगचंगाण । डझंताणवि जेसि गंयो भवणं सुहायेई ॥१०॥ अययारसयाणिवि पम्हुसंति तणुयंपि नेय उवयारं । मुन्नहियया सहियया व हंदि सुयणा न निज..। नियकुलकुमुयमियंक मन्छे पसयच्छि । तदिणारम्भ । अणुभ्यं सुहमसुहं जं तं मह कहसु किसिगि !! तो सा साहइ सव्वं गिहियम्मुवलंभमाईयं तस्स । सो भणइ मझवि इमं दावसु सुगुरूण पासाउ ॥१०॥ तो सा पभायसमए गणिणीगुरुविमलमरिपासम्मिा नेवि समगंपि विमल चंदाइ ताण पपपउमं ॥१०६१ सुणइ खणं जिणवयणं तत्तो विनवइ घणसिरी मूरिं । पहु ! वियरसु मह पइणो गिडियम तैहि तह विरिण अह सो सपिभो चलिमो पत्तो सपुरे सिरिप्पहं नियइ । जीवति निरुयंगि तो तं पद जंपए एवं ॥१०४३ जह तुज्झ वयं सव्वं पूरिस्सं पिउगिहे ठियाएवि । तत्य तुमं वचसु इय सोउं धसिरी,मगइ ।।१०९५ पाएसु लग्गिऊणं जह मह भइणी इमा मह गिहेवि । चिहिस्सइ ता किन्न तीए पसाओ मपाएवि । एवं होउत्ति तओ सिरिप्पई भणइ धणसिरी एवं । गतूण साह ! खमावसु संपइ तं अज्नउत्तंति १११५५ तीए तहेव विहियं विमलोवि भणेइ खमियमेव मए । जे खमइ तुज्झ भइणी किंतु पुणो इय न कापन्न! कृतोचितप्रतिपत्तिः श्वशुरादीनां ततो धनश्रिया । पृष्टो रहप्ति कुशलं जल्पति विमलः समन्युमरम् १९८५ किमयुक्तकारिणो मम मुग्पे ! कुशलेन पृष्टेनापि । सा मणति स्वामिन् ! एतन्मा जल्प नास्ति तव दोर । पुत्रनिमित्तमर्थस्य लोमतः पापमगणयन्त्या । परिणायितो मया त्वं यत्तस्या विजृम्भितमेतत् ।।१ ० ० १. ततस्तद्विनयं दृष्ट्वाऽधिकतरं मन्युनिर्भरत्वात् । बाष्पवल्लोचनः स तस्या अभिमुखं भणत्येवम् ॥१०॥ भद्रं सन्ननचन्द्रतरूणां सर्वाङ्गसहचहानाम् । दह्यमानानामपि येषां गन्धो भवनं सुभावयति ॥१०२।। अपकारशतान्यपि विस्मरन्ति तनुमपि नैवोपकारम् । शून्यहृदयाः सहृदया वा हन्त सुजना न ज्ञायन्ते । निजकुलकुमुदमृगाके स्वच्छे मृगशावासि ! तदिनादारभ्य । अनुभूत मुखमसुख यत्तन्मा कषय कृशाः । ततः सा कथयति मर्व गृहिधर्मोपलम्भादिकं तस्मै । स भणति मखमपीम दापय सुगुरूणां पार्थान् ।।१०५१ ततः सा प्रभातसमये गणिनीगु-विमलमूरिपार्थे । नीत्वा सममपि विमलं बन्दयात तेषां पदपमम् ॥१०॥ शृणोति क्षणं जिनवचनं ततो विज्ञण्यात धनश्रीः सूरिम् । प्रभो ! वितर मम पत्ये गृहिधर्म तैस्तथा विहिनकर अयं स सप्रियश्चलिनः प्राप्तः स्वपुरे श्रीप्रभा पश्यति। जीवन्ती नागही ततस्ता प्रति अल्पत्येवम यथा तव व्ययं सर्व परपियामि पितृगृहे स्थिताया अपि । ततस्तत्र वं प्रजेति श्रुत्वा धनश्रर्भिणानि ॥१९॥ पादयोलंगिला यथा मम मगिनाय मम गृहेऽपि । स्थास्यति तामास्क्रियतां तस्याः प्रमादो ममापि ॥११॥ एवं भवचिनि ततः श्रीप्रमा मणति धनश्रीरेयम् । गत्वा ससि ! क्षमय संप्रति त्वमार्यपुत्रमिति ॥११॥ SATT विहिन विमलोऽपि भगति क्षमितमेव मया । यम तय भागना किन्तु पुनरिति म कयम् ।।

सोमकहा। तो पुवपदाहेण भोगे अँति ताई तुहाई । अह अमदिणे भणिओ सहसा विमलो धणसिरीए ।।११।। संसारो दुइसारो खणरमणीओ य रमणीवग्गोवि । तडितरलं तारुण्णं विभंगुरं जीविपव्वंपि ॥११॥ किश्च । दइयंत्र नेहहीणं मम्भावविवन्निभोव्व मुहिसंघो । सीलरहियच्च मज्जा किरिपन्च सुनाणगुणरहिया । गंधरहियंत्र कुमुमं अत्यविहणस्स भोपवैछन्च । नयमुक्कोच नरिंदो वयणव मुरयणपरिचत्तं ॥११॥ जह नवि सोदइ तह नरजम्मो सद्धम्मपन्जिओ सुहय !। ता मं मुयसु इयाणि पव्वग्नं जेण गिहामि ।। इस सोऊण विपलो जंपइ रंभोरु! मेन फइयादि । तुह आगाए भंगो कायवो इस मह पइन्ना ॥११॥ किंतु समगपि एवं काय सुयशु ! ता विलंबेसु । थेवदियहाई जा देमि नियधणं सत्तसित्तेसु ॥११९।। पाहु मनियम्मि तीए नियनं देवि तेमु ठाणेसु । सपगं सिरिप्पहाए तह घणसिरिभारियाएवि ॥१२०॥ समुहत्ते गुरुमूले विमलो गिदइ विहीए पच्चजं । चरिऊण दुक्करत पज्जते अणसणं फाउं ॥१२॥ सवाइवि सोहम्मे उप्पनाई महइडिपसुरेसु । ताण मज्झाओ चहउँ सिरिप्पहा तुझ इद धूया ।।१२२॥ पुष्वदुधम्मवसामो जाया अइदुभगा इह भवेवि । इय सुणिउं सा संजायनाइसरणा भणइ सरि ॥१२३॥ जह कहियं नाह ! तए तहेव तं देस मज्झ ता दिक्खं । उम्मूलेमि समूल कम्मतरुं जेण सिग्यमहं ॥१२४॥ तो पिपराणुमयाए तीए मूवि देइ पन्यज्ज । सिट्ठी य सोमचंदो सावपथम्म पवज्जेइ ॥१२५।। अइयाराण सरूयं सन्नवयाणपि कहइ तं मूरी । तं नाउँ नमिऊण य पचइ सिही नियगिहम्मि ॥१२६॥ ततः पूर्वप्रधाहेण मोगान भुञ्जते ते तुष्टाः । अथान्यदिने भणितः सहसा विमलो धनश्रिया ॥११॥ संसारो दुःखसारः क्षणरमणीयश्च रमणीवर्गोऽपि । तडित्तरलं तारुण्यं विमद्गुरं जीवितव्यमपि ॥११॥ दयित इव स्नेहहीनः सद्भावविवर्जित इव सुहृत्संघः । शोलरहितेव मार्या कियेव सुज्ञानगुणरहिता ॥११॥ गन्धरहितमिव कुसुममर्थविहीनस्य भोगदान्छेव । नयमुक्त इव नरेन्द्रो वचनमिव पुरचनापरित्यक्तम् ॥१६॥ यथा नेवतोभते तया नरजन्म सद्धर्मवर्जितं सुभग ! तस्मान्मां मुझेदानीं प्रवन्या येन गृहामि ॥११॥ इनि श्रुत्वा विमलो जल्पति रम्भोरु !मया न कदापि । तवाज्ञाया भगः कर्तव्य इति मम प्रतिज्ञा ॥१८॥ किन्तु सममप्येतत्कर्तव्य मुतनु ! तस्माद्विलम्पस्व । स्तोकदिवसानि यावद्ददामि निजधनं सप्तक्षेत्र्याम् ॥११९॥ पहु मते तया निजद्रव्ये दत्त्वा तेषु स्थानेषु । समं श्रीममया तथा घनश्रीमार्ययापि ॥१२०॥ मुमुहूसे गुस्मूले विमलो गृह्णाति विधिना प्रवन्याम् । चरित्वा दुष्करतपः पर्यन्तेऽनशनं कृत्वा ॥१२॥ सोऽपि सौधर्म उत्पन्ना महर्दिकमुरेषु । तेषां मध्यात्युत्वा श्रीप्रभा तह दुहिता ॥१२२॥ पूर्वदुष्कर्मवशतो जाताऽतिदुर्भगेहभषेऽपि । इति ध्रुत्वा मा संजातजातिम्मरणा मगति सूरिम् ॥१२॥ यथा कथित नाय त्वया तथैव तद्देहि मम तावहीताम् । उन्मूलयापि समूलं कर्मतरं येन शामिमहम् ।। ततः पित्रनुमताये तस्यै सूरिपि ददाति प्रत्रग्याम् । श्रेष्ठी प सोमचन्द्रः श्रावधर्म प्रपद्यते ॥१२॥ अतिचाराणा स्वरूपं सर्वमतानामपि कथयति ते सूरिः । तम्ज्ञात्वा नत्वा च प्रजाति प्रेट्री निजगहे ।।१२६॥

.. . पादयोगित्वा यथा मम भगिनीयं मम गृहेऽपि । स्थास्यति तम्मास्क्रियतां तस्याः प्रसादो ममामि तया तर विहिन विमलोऽपि भणति क्षमितमेव मया । यत्क्षम तय भमिनी किन्तु पुनरिनिन ६०४ सुपासनाद-चरिश्रम्मि- किमजुत्तकारिणो मन्झ मुद्धे । कुसलेण पुच्छिएणावि । सा भगइ सामि! एवं माजपमु पुत्तनिमित्तं अस्थस्स लोभमओ पावमगणयंतीए । परिणाविमो मए तंज तस्स वियंभियं एवं ।।१rk तो तविणयं दर्छ अहिययरं मन्नुनिन्भरताओ । बाहुल्ललोयणो सो तीसेभिमुहं मणइ एवं भदं सज्जणचंदणतरूण मन्वंगसंगचंगाण । डझंताणवि जेसिं गंयो भत्रणं मुहायेई ॥१०२।। अवपारसयाणिवि पम्हुसंति तणुयपि नेय उवयारे ।मुन्नहियया सहियया व हंदि सुपणा न. नियकुलकुमुयमियंके मच्छे पसयच्छि ! तदिणारभ । अणुभूयं सुहमसुहं जं तं मह कहसु किसियनि। तो सा साहइ सव्वं गिहियम्मुवलंभमाईयं तस्स । सो भणइ मज्झवि इमं दावसु सुगुरुण पासाउ। तो मा पभायसमए गणिणीगुरुविमलमूरिपासम्मि। नेवि समगपि विमलं वंदावइ ताण पयपउभ सुणइ खणं जिणवयणं तत्तो विनवइ धणसिरी रिं । पहु ! वियरसु मह पइणो गिहिधम्म नहि अह सो सपिओ चलिओ पत्तो सपुरे सिरिप्पई नियइ । नीति निरुयंगि तो तं पहजपए एवं श. जह तुझ वयं सव्वं पूरिस्सं पिगगहे ठियाएवि । तो तत्य तुम बच्चसु इय मोउधणसिरी भणइ। पाएम लग्गिऊणं जह मह भइणी इमा मह गिहेवि । विहिस्सई ता किज्जउ तीए पसाओ एवं होउत्ति नभो सिरिप्पई भणइ धणसिरी एवं । गंतूण साह ! खमावसु संपर तं अजउत्तति । तीए तहेव विहियं विमलोवि भणेइ खमियमेव मए । जं खमइ तुज्झ भइणी किंतु पुणो इय कृतोचितप्रतिपत्तिः श्वशुरादीनां ततो धनश्रिया । पृष्टो रहप्ति कुशलं जल्पति विमलः समन्युमरम् ।।९८३ किमयुक्तकारिणो मम भुगो ! कुशलेन पृष्टेनापि ! । सा मणति स्वामिन् ! एतन्मा जल्प नास्ति तव । पुननिमित्तमर्थस्य लोमतः पापमगणयन्त्या । परिणायितो मया त्वं यत्तस्या विजृम्भितमेतत् ॥१०॥ ततस्तद्विनयं दृष्ट्वाऽधिकतर मन्युनिर्भरत्वात् । बाप्पवल्लोचनः स तस्या अभिमुखं भगत्येवम् ॥१०॥ भद्रं सम्ननचन्द्रतरूणां सर्वाङ्गसङ्गनगानाम् । दह्यमानानामपि येषां गन्धो भवनं सुमावयति ॥१०९४ अपकारशतान्यपि विस्मरन्ति तनुमपि नैवोपकारम् । शून्यहृदयाः सहदया था हन्त सुजना न जायन्ते । निजकुलकुमुदमृगाङ्के स्वच्छे मृगशावासि ! तहिनादारभ्य । अनुभूतं सुखममुख यत्तन्मां कथय कृमामी ततः सा कथयति मर्व गृहिधर्मोपलम्भादिकं तस्मै । स भणति महमपीमं दापय सुगुरूणां पार्थात् ||१० सतः सा प्रभातसमये गणिनी गुरुविमलमूरिपा । नात्वा सममपि विमल बन्दयति तेषां पदपकम् ॥१०॥ शृणोति क्षणं जिनवचनं ततो विज्ञपयति धनश्रीः मूरिम् । प्रभो ! वितर मम पत्य गृहिधर्म तैस्तपा निहित अप स सप्रियश्चलिनः प्राप्तः स्यपुरे श्रीमभा पश्यति । जीवन्ता न तो प्रति नल्पत्येवम ।।१० यथा तव व्ययं सर्व परयिष्यामि पितृगृहे स्थिताया अपि । ततस्तत्र त्वं मजेनि श्रुत्या धनश्रभिणति एवं भवचिनि ततः श्रीपमा भणति घनश्रीरेवम् । गत्वा ससि मय संपतित्वमार्यपुत्रमिति ॥ ११११ = .. " मोमकहा। १०५ सो पुलपाणिं भोगे भुजति नाई तुहाई। अह अनदिने भणिो महमा विपोषणमिर्गर ॥१३॥ । संसारो दुइसारो खणरमणीमो य रमणीवग्गोवि । तदितरलं तारुणं विभंगुरं नारियलंचि ॥११|| किन्च । । दइयंत नेरीण सम्भावविरजिमोच्च मुहिसंयो । सीलरहियच मजा पिरियन मुनानगुणगी। गंधरहियंव कुसुमं अत्यविहणम्म भायवठल्य । नयमुझोष नरिंदों पर मुग्यमागिर ||११६॥ जा नवि सोहर तह नरजग्मो मद्धम्यज्जियो मुद्दय । मा पं मुयम याणि पलानं अंग नि । इस सोउण विमलो पद रंभोरु में न पश्यादि । तुद आणाप मंगो गायलो रपमा पापा ११८॥ किंतु समगंपि एवं फापर्व सुपणु ! सा विलग । थेवटियाई ना देमि निपक्षणं गर्मागम् ॥१९॥ पा ममिम्मि तीए नियदवं देवि नेमु ठाणेसु । गमग पिरिपपाए ना पागरिमारिया..! मुमुहले गुरुमूले विमलो गिण्इ विदाए पवनं । परिऊण दुसग्नव पजने अणपण का ॥ सवाईवि सीपम्मे उप्पमाई महदियगरेगु । नाण मरक्षामा पा पिरिपा तुम्न yun पुच्चदुपाम्मवमानो जापा भादुष्पगा ६६ भयेथि । इय मुणिमा गमायगाइमाणा मणा ॥ । मह पहियं ना ! तए तहेय सं देस मम ता दियखें । उम्मृले.मि गमूल पम्मना गमिre | तो पिपराशुपयाए तीए गरीवि देह पचनं । मिट्टी प सामपंदी मारपसम्म परो॥ भइयाराण सम्वं सम्पयाणपि कदइ सं गूरी। ना नमिण पर गिनि! - ततः पूर्वप्रधादेण भोगान मुलनेने सुटा । बयान्यदिने भणितः सहसा विगतमा ११॥ संसारो दुःखसारः सणरमणीयच रमणीयोऽपि तिर तारय विमोनियEिPir दपित ष स्नेदान. समावियजित रव मदरसपः । शीरहित भार्या विमा गन्धरदिप्तमिव फुगुममयिदानस्य भोगवान्टेव । नयास व मेरन्दी पचनमिष रघरम् १८ स्था ने शोभते तथा गरजाम सर्मयजित सुभग । तस्मान्मा दानी EART हा पुरया विमलो नापति एम्भोरु ! मया न कदापि वाया मा in the EFFICE मिप्येतत्फलंध्य गुमनु स्माद्विसम्याय स्मोदिक्सानि पानि निधनं कम यह मते तया निजष्यं दत्वा संस्थानेषु । सम धमाधम सुमुहत गुस्मूले विमलो गृहात विधिना मायाम् । परसा दुपार. परेशान ११ ऽपि साधर्म उत्पला मसिषु । तेषां मध्यादुरा मा तह १ पूर्वप्नो मातातिर्भगंदर तभुम्दा मा संEIRRFAEE गरम पाधि नाला न हो म तबसमा या स्परा ततः विचनुमा माय पि कति प्रदाम् । मेद व गारन्द्र mirritik मनिशाणा स्वरूपानामपि सन से हो । time 1 ।

सुपासनाह-चरिश्रम्मि-
माणस्स विधायकर इह भन्नइ मद्दवं अगबत्तं । विणयस्स मूलजोणि तं जइणावस्सकायव्वं ॥१९॥
माया कुडिलसहावो तप्पडिवरखं च अज्जवं नेयं । रिजुभावो हि मुर्णिदो विसुद्धधम्म समुजिणार ।।
सयणघणविसयउवगरणदेहमाईसु जो परिचायो । सा मुत्ती मंतव्या अपडियंवत्तणमरूवा ॥१७॥
होइ तवो उण दुविहो बाहिरमभिंतरो य तत्यवि य । एविकको छन्भेओ वारसमेओ तो
तथाहि ।
अणसणमूगोयरिया वित्तीसखेवणं रसञ्चाओ । कायकिलेसो संलीणया य बझो तवो होइ ॥१९॥
पायच्छित्तं विणओ यावचं तहेव सज्झाओ । झाणं उस्सग्गोवि य अभिंतरभो तवो होइ ॥२०॥
पंचासवा विरमणं पंचिदियनिग्गहो कसायजओ । दंडत्तयस्स विरई संजमो सत्तरसमेओ ।।२१।।
अविसंवायगवयणं कायमणोवयणसुद्धिसंजुत्तं । एयं चउप्पयारं मुणिणा सच भणेयत्वं ॥२२॥
दब्वभावप्पभेयं सोयं दुविहं जिणेहि पन्नत्तं । दव्यमुवगरणमाई तग्गयसोयं करयव्यं ॥२३॥
भाषे सोयं भणियं कसायदोसेहिं वज्जियं पित्तं । परमत्यसोयमेयं पन्नत्तं वीयरागैर्हि ॥२४॥ .
कोरड़ कायगयस्सवि मलस्स पक्खालणं सुहेणेव । अइचिकणमललितं दुप्पक्खालं जओ चित्तं ॥२५॥
संतेसु असतेसु य वत्थुसु मुच्छा परिगहो भणियो । तत्य निरीहत्तमई आकिंचनं च निष्टिं ॥२६॥
ओरालियवेचियइत्थीण जो उ तिविहतिविहेण । परिचाओ नवमेयं तं व विति जिणवसहा ॥२१
इप दसभेयं धम्म सम्मं सुविसुद्धकरणवावारो । परिपालंतो विहिणा साहू कम्मक्खयं कुणइ ॥२८॥
मानस्य विघातकरमिह भण्यते मार्दवमगवत्वम् । विनयस्य मूलयोनिस्तयतिनाऽवश्यकर्तव्यम् ॥१५॥
माया कुटिलस्वभावस्तत्प्रतिपक्षं चार्जवं ज्ञेयम् । ऋजुमावो हि मुनीन्द्रो विशुद्धधर्म मम यति ॥१६॥
स्वमनघनविषयोपकरणदेहादिषु यः परित्यागः । सा मुकिर्मन्तव्याप्रतिरन्घत्वस्वरूपा ॥१७॥
भवति तपः पुनदिविषं बाघमाभ्यन्तरं च तत्रापि च । एकैकं पड्भेदं द्वादशभेदं तपो मिलितम् ॥१८॥
अनशनमूनादरिता वृत्तिसंक्षेपणं रसत्यागः । कायशः संलीनता च वायं तपो भवति ॥१९॥
प्रायश्चित्तं विनयो वयावृत्त्य तयव स्वाध्यायः । ध्यानमुपसर्गोऽपि चाभ्यन्तरं तपो भवति ॥२०॥
पयाश्राद् विरमणं पयेन्द्रियनिग्रहः कषायजयः । दण्डत्रयस्य विरतिः संयमः सप्तदशमेदः ॥२१॥
परिसंवादकवचनं कायमनोवचनशुद्धिमयुक्तम् । एतचतुष्प्रकारं मुनिना सत्य मीगतव्यम् ॥२२।।
द्रव्यमावभेद गौचं द्विविधं जिनः प्रज्ञप्तम् । त्यमुपकरणादि तद्गतशीनं कर्तव्यम् ॥२३॥
मात्र चोच मागतं कषायोजित चित्तम् । परमार्यशीचमेतत् प्रशय वीतरागः ॥२४॥
वियते कायगतस्यापि मठम्य प्रक्षालन मुखनैव । अतिचिककामललिम दुष्पलाल यतचितम् ॥२५॥
सम्बस मुघ वस्तुयु मूचा परिप्रो मषितः । तत्र निरीहत्यमतिराशिन्य म निर्दिष्टम् ॥२६॥
वियना पम्न त्रिविषत्रिविधेर्ने । परित्यागो नवभेदं सद् मन बुपन्ति निनपमाः ॥२७॥
व धर्म सम्यक विवरणम्यागरः । परिपालयन् विना साधुः कर्मसयं करोनि ॥२८॥

-
मदयकउशहा।
तो भणिय नराणा असमत्यो ई मुणिद! मुणिधम्मे। तो साहरा गिहियम्म सम्म मह माह पसिऊण ।
तो मुणिमा से पहिलो सम्मलाई दुवालसविहोवि ! धम्मो सो पविभो अमञ्चसहिएण तणारि ॥३०॥
साहयि तमामाणिनि सुरखपरसभाए संगमो परओ पगपणे कजेणे, राया निराधम्मकम्मरओ ॥३१॥ .
काल गमेइ फरया रपए पोसई पुणइ विहिणा | राया मंतीवि नरिंदभुरणभागम्मि, ताणं च ॥३२॥
पम्मविपारपराण बोलीग जामिनाए जापदुर्ग | निहाए अणितीए स्ना नो पणिमो मंती ॥३३॥
कास अपुग्नक में घिम्हयरमसंगति तयभिमुई । भणइ सचिवोवि निसुणसु अवस्यिचिंत्तो नरिंद! तुम।
भत्यिद भरासे वासरनयरंव विदुइसपकलियं । नामेण घरातिलयं ले पालइ भुवनपालनिनो ।।
अमरगुरुविउससहिमो अन्नपा ना निवो वपद याहिं । तो पिच्छइ कम्मि गिहम्मि पिहुणगं बंधुभाणाणं ॥
गते उप मंत्रा किलितं च पण । न इस संदरमिइ कहिवि अमरगुरुणी नियो जाइ ॥३७॥
ना ताप विवणिमझे पिछह मच्छं इसतयं तलियं । विकणणा केणावि आणीयं धीवरनरंण ॥३८॥
संदई मीकालो चितइ निरिमोवि विगपनीवोधि । अच्छरियज एसो हसइ तो पुच्छए विउस ।।
अपरगुरुं कि फारणमेसो इप हसइ ददमिद अम्हे । निपपनाए नाउं साइह मह शत्ति कि घगुणा ॥
अमह न इस्प चासो तहत्यि, विउसोवि तो इमं भणइ । मह देसु मासमेगं अनडीए, नियोवि तह कुणह ।।
गर्नु को सीमित निगम्मि चिताउरो न भने । न य सुपई रयणीए कहमेय में मुणेपव्वं ॥३२॥
इस चितिई निसाए गिमा अवसोइये ताहि सई । लहड इमे ना उत्तरदिमाए ने मुणिहिसि इमेति ।।
--
।
तो मगित नरपतिनासमोर मुनीन्द्र । मुनिधौ | ततः पप गृहिधर्म मध्यरमम नाय! सप ॥२९॥
सवो मुनिना तामै कथितः सम्यात्वादिदिवियोऽपि । धर्मः स प्रतिपलोमात्यसहितेन तेनापि ॥३०॥
साघरवि तमनुशाय मुरश्चरसमया संगनः पात. प्रतेन कार्येण, राजा निनयर्मकर्मरतः ॥३१॥
काल गममति कदा रमन्या पोपचं करोनि विधिना । राजा मन्त्र्यपि नरेन्द्रभुवनमागे, भयो ३२॥
धर्मविचारपरयोतिar यामिन्या यामद्वितम् । निद्रायामनायत्या राज्ञा उसः प्रमाणिती मन्त्री ॥३२॥
कथयापूर्वको मे निमपरससंगतामिति तदभिमुखम् । मगनि सचिवोऽपि ग्यवहितनितो गोन्द्र त्वम् ।
मातीह मरतवर्षे वासपनगरमिवविधशतकलितम् । नाम्ना घरातिलकं सत्पालयति भुवनपालनमः॥१६॥
ভাষাশৈীদাহ যা মরার এপিঃ ধান কাশেম মাষী:}{i}
एक्यन्त उपविष्ट मन्त्रपन् किमपि नचानेदं सुन्दरमिति कथयिताऽमरगुरोन्पो याति ॥३॥
यावतावद्विषणिमध्ये पश्यति मस्यं हसन्तं तलितम् । विश्या केनाप्यानीतं धीवर नरेण ॥३८॥
तं दृष्ट्वा महीपालधिन्तयति तियपि विगतजीवोऽपि आध यदेष हसति : यति विद्वांसम् {{१९॥
अमरशुरु कि कारणमेप हात हति हप्तास्मान् ।मिनमाया ज्ञात्वा कृपय मा शारिति कि बहुना ! ॥४॥
अन्यथा मात्र पासस्तव स्पात, विद्वानपिता इदं भवति । मम देहि मासभेकमाधी, पोडी या नि
गया सोऽपि हि निवगृहे निन्तातुरो न मुझे नन स्वपिति रमन्या कमतन्मया शतत्र्यम् ॥४२॥

सुपासनाह-चरिअम्मि- तो सो तखणमेव य संबहिउ पत्यिमो तहिं तत्तो। मिलिओ मग्गे एगो उत्तरदिसि माहणो तस्m अमरगुरुगा स पुट्ठो गंतव्य फत्य माहण ! कहेसु । सो मणइ अमुगगामम्मि जेगाई तय की तेणवि पुटो विउमो साहमु तुमएवि फत्य गंतव्वं ? । पमणइ विउसो तुहगामसीमपरमोवि गंतवं । जा एवं तो लर्ट जाओ सत्यो परोप्परं अन्द । इय जपंता पत्ता मरितीरे तो य विउसेग पुन्चमुत्तारियाओ उवाणहाओ परसु ठवियाओ । ताओ चरणाहितो दुइएण फरेण परियाभो ।।५८ तो इयरो चितई सम्बोवि जणो जलं विगाहितो ! उत्तारर गमणीमो चरणाहितो, फार्मिग ॥१॥ विवरीय आयरियं अावा किमिमीए मझ चिंताए ? । इय चिततो विउसेण सह पुरो जाइ सामा! तारतविपदि दोहिं दिहो विडवी पडम्मि बहुलदलो। सिरउवरिपरिपछत्तो विउमो उपरिमइ तस्म को । दुमो दूरे परिउ छनियमुविसा तस्म पासम्मि । विउस ददु चितइ विपरीपमहासलो एसो ॥१२ छायार पद छत्तं मग्गे संकोइऊण तं वहइ । महमा विउसो एसो न युदिवियलो पपई ॥५३॥ ननो परमो वगंतरण दद्ण मुफलियं खितं । भणियं दिएण एवं खिताहिस्स परफणा ॥२४॥ रिति, मगर दिउसो जई सदं होहिही न पुमिपि । तं सोऊणं इसरो चिना विशारीपतरमे ॥५॥ पुगरि पुग्मो यगंतरण दखूण उगदेवजल । विप्पेण सनसं अमोहणमाययणमेयं ॥५॥ मा पनि विउसे मोहणमेयं जहन अणायपण । होही, सोणरसेदि रिपो मोणेग पसंती 114 हति चिन्तादित्या निधि ग्रहात्यवम्यापिका तत्र शम्दम्। लमत इमं ययोतरमिश वं शामसीदामिति ॥ ॥१॥ तत समय प समुपस्थिनम्ना प्राप्तः 1 मिलितो मार्ग एक उत्तरदिशि ग्रामस्तस्य ॥१४॥ बरपुरमा मरो गन्नय्यं कृय ब्रामण ! कथय । स भणत्यमुकामे पेनादं सत्र वास्तव्यः ॥१५॥ टेर यो विद्वान् कम्य लगापि कुछ गन्तश्यम् । प्रमणति विद्वांसदमाममीमपातो गनव्या । पंच तो यं बात माय. परपरमावयोः । इति मन्पन्नी मानो मरिधीरे ताया ||san ने उसनो पादयो. Pारिताने परणाभ्यां विनीयन करेण पते ॥१८॥ रामनववि मनोरजनो नई विगाहमान | उतारपति पारे परवाया, अपमनन ||" विराटदा किस्नया मन चिन्नया ! । इति नियविदा मर गे पानिmasti पारद विती पनि बदलः । शिवछयो विशनुमानियन !! दो मामुपवार । विद्वान या नियमाय (r ||" Eramir मशालामा दिन 3 २४. दरम् । मनितशिने माग ! बन्द, सीरियम मशियरीन पूरा सम्म !" Regan refse RET दसवयम् । परिसर से IRE.

मलय उकहा। संपत्तो निपगामे परिभो दिउसोवि तेण पाहुणभो । तस्सवि य गिहं पुण बालपंडिया जोयए दुहिया ।। भणिया मा जणपणे जह पडियची इमस्त फायब्वा । भइगोरपेण तीएवि कारविमो भोयणाईयं ॥१९॥ मुसरम्मि विउसे मुत्ते विप्पेण पुन्छिया दुहिया । जब इमिणा गमणीमओ किं सरिमञ्झे परिहियाओ१॥ सन्चोविनको पार्य जले विसंतोन एवमायरइ । तो भणियं दुहियाए ताय! मुरुक्सो सि ते जेण ॥६॥ सकरकंटयकीलपयेहो पायाण हवइ जलमञ्झे । तन्भीएणं इमिणा पाएसु कयाउ गमणीउ ॥६२॥ सन्दापाए ठिएणवि उत्तं परियं कई इमेति । इस पुट्ठा सा जाइ विउसोचिय एस ताय! जो ॥६॥ तरुसठियपरखीणं मा वरि पहउ असुइलेसोवि । इस पुद्धीए इमिणा सिरम्मि परियं नियं उत्तं ॥६॥ वो सित्ताइपरपि हु सा पुट्टा भणइ जइ न तपहुणा। अग्गिमसाईए इमं होही खद्धं सु ता भन्वं ॥६५॥ आय रणवश्यरपि हु पुट्ठा सा भणइ ताय ! आययणं । जइ चोर जारठाणं न हु होही तो य आययणं । चाइजरमाणी विउसेणं निमुणिया दियस्स मुया । तो चिंतइ मह फनं इमीए सिन्झिस्सइ न भंती॥ सावि हु तन्बुद्धीए सुरंजिपा भणइ ताय ! विउसाओ । में परिणावमु तासो नियदुहियं भणइ किमजुत्तं ।।। किनुत्तमोईमो एसो अम्हाण जर तुम महइ । परिणेउं ता लढे अह विउमो पहिलो गामे ॥६९॥ तो तप्परिक्खह मग्गे तस्सग्गमओ दियमुपाए । उच्चारोवरि मुका कणयमयविटिया नियया ||७०॥ सा रिउसेणं दिट्ठा गहिया य जलेण सालिङ तत्तो । तं गिहतो दिवो विप्पसुयाए तो भणिभो ॥ कि अमुईमोहितो गिम्हसि एवं तो भणइ दिउसो । उनाराओवि कणयं गिहेयव्वं जो भणियं । संप्राप्तो निनग्रामे धृतो विद्वानपि तेन माघूर्णकः । तस्यापि च गृहं पुनर्वालपण्डिता द्योतयति दुहिता ॥३८॥ मपिता सा जनकेन यथा प्रतित्तिरस्य कर्तव्या । अतिगौरवण तयापि कारितो भोजनादिकम् ॥१९॥ मुत्तोत्तरे विदुपि सुप्ते विषेण पृटा दुहिता । यथाऽनेन पादु किं सरिन्मध्ये परिहिते ! ॥१०॥ सर्वोऽपि जनः प्रायो नले विश्वमाचरति । ततो मणितं दुहिना तात ! मूर्योऽसि त्वं येन ॥३१॥ शर्कराकण्टककीलकवेधः पादयोर्भवति जलमध्ये । तीतेनानेन पादयोः कृते पादुके ॥६२॥ तरछायायां स्थितेनापि छनं घृतं कथमनेनेति । इदं पृष्टा सा जल्पति विद्वानर तात ! यतः ॥१३॥ तरसंस्थितपक्षिणां मोपरि पतत्वशुचिलेशेऽपि । इति वुद्धयाऽनेन शिरसि धृतं निज एवम् ॥६४॥ ततः क्षेत्रव्यतिकरमपि हि सा पृष्टा मणति यदि न तत्प्रभुणा । अग्रिमखाय इदं भवेद्धकं खलु तदा मध्यम् ॥६५॥ मायतनव्यतिकरमपि हि पृष्टा सा भगाने तात ! आयतनम् । यदि चौरमारस्थानं नहि मवेत्ततचायतनम् ॥ इत्यादि जल्पन्ती विदुपा ध्रुना द्विजाय सुता । तनश्चिन्तयति मम कार्यमनया सेत्स्यति न प्रान्तिः ॥६॥ सापि हि तबुद्धया सुरम्निता भणति सात ! विदुषा मां परिणायय ततःस निजीहतरं मणति किमयुक्तम् ॥ जिन्तूतममातिक एषोऽस्मासु यदि त्वां काहति । परिपेतुं वदा रम्यमय विद्वान्प्रस्थितो प्रामे ॥१९॥ ततस्तत्परीक्षाहतार्मार्ग तस्यायतो द्विजसुतया । उचारोपरि मुक्ता कनकमयमुदिका निजा ॥७॥ सा विदुषा दृष्टा गृहीता च बलेन सालिवा सतः 1 गृहन् दृष्टो विप्रतया ततो भगितः ॥७१॥ no.

सुपासनाह-चरिअम्मि- "बालादपि हितं ग्राह्यममेध्यादपि काश्चनम् । नीचाइन्युत्तमा विद्यां वीरनं दुष्कुलादपि ॥" तो तीए सो भणिओ जइ एवं तो वलेसु परिणेसु । मं हीणविपदुहियं तो तं सो कृणइ तह चैत्र ।।७३॥ कावपदिणावसाणे भणिया विउसेण सा इमं वयणं । नियपियरं भणसु तुम मोकलइ जेण सिम्यपि ।।७।। तीए सो ता भणिो किम्सुओ सुहय । तेण से कहियं । निवाणाए सरुवं सा पभणइ अहं भलिस्सामि। मच्छयहासयहेज नामोचिय जमए, तओ विउसो । निम्भयचित्तो चलिओ तीए सर्ग नियगिहं पचो । मासंते तो रमा तस्स गिहे पेसिओ निओ पुरिसो । आइवणत्यं सिग्यं तत्तो विउसस्स भन्नाए ॥७॥ सो भणिओ अह विउसो मग्गस्स समेण वाहिओ वाद । अन्नवि सुत्तो चिटइ अहं कहिस्सामि नरवणो। आगंतुं जं पुट्टो तइया विउसो, तओ इमो भणइ । गंतुं कहेमि एयं तुइ वयण सामिणो तत्तो ॥७९॥ निवआएसं पुणरवि तुज्झ कहिस्सामि तो गओ पुरिसो। कहियं तं नरबइणो तरसवि अइकोऽयं जायं ॥४०॥ महिलाणवि इय बुद्धी कहिही मयमच्छहसियहेडं जा । ता दट्टया अम्हेहिं सावि, आहवमु त सिन्यं । तेणवि सा आहूया संपत्ता नरवइस्स पासम्मि । तो पुट्ठा सा रन्ना को हंऊ मच्छहसणम्मि १ ॥४२॥ तो जपइ सा सामिय ! एगतं देसु मझ पसिऊण । साहेमि जेण मच्छस्स हसियहेउं इहैव लहुं ॥३॥ विहियं तहेव रन्ना तीए भणियं नरिंद ! निसुणेसु । करिसंधगएण तए पुव्वं दिदं मिगुणमेगें ॥८ एगंतम्मि निविढं नियपासायस्स मत्तवारणए । तस्स य सहोयरस्सवि तुइ जाया एरिसी संका ||८५५ एयं न सुंदर चिय जं एगंतम्मि मंतइ निविटुं । इय तुह चित्तं नाउं वंतरदेवेण केणावि ॥८६॥ । किमशुचेगुहास्येतां ततो भणति विद्वान् । उच्चारादपि कनकं ग्रहीतव्यं यतो मणितम् ॥७२॥ ततस्तया स भणितो यवं ततो वलस्व परिणय । मां हीनविप्रदुहितरं ततस्तत्स करोति तयैव ॥७३॥ कतिपयदिनावसाने मणिता विदुपा सेदं वचनम् । निमपितरं मण त्वां प्रेषयति येन शोममपि ॥४॥ ततः स ताबद्रणितः किमुत्मुकः मुमग ! तेन तस्यै कथितम् । नृपाज्ञायाः स्वरूपं सा प्रभणत्यहं मालध्ये ॥७॥ मत्स्यहास्यहेतज्ञांत एवं यन्मया, ततो विद्वान् । निर्भयचित्तश्चलितत्तया निजगृहं प्राप्तः ॥७॥ मासान्ते ततो राज्ञा तस्य गृहे प्रेपितो निजः पुरुषः । आहानार्थ शीघ्रं ततो विदुषो भार्यया ॥७७॥ स मणितो यथा विद्वान मार्गस्य श्रमेण साधितो वादम् । अवापि सुप्तस्तिष्ठत्यहं कथयिष्यामि नरपतये ॥an मागत्य यष्टस्तदा विद्वान् , ततोऽयं मणति । गत्वा कथयाम्येततय वचनं स्वामिने ततः ॥७॥ मृगदेवं पुनरपि तुम्यं कर्यायप्यामि ततो गतः पुरुषः । कधित तारपतये नस्याप्यतिकानुफ बातम् ॥८॥ महिलानामपति बुद्धिः कथयिष्यति मृतमत्स्यहसिनहेतुं या। तम्माद्रष्टव्याऽस्माभिः साप्यालयस्य तां बांधन। तेनापि साता मंग्रामा नरपतेः पार्थे । सतः पृटा सा राजा को हेतुमत्स्यहसने ! ॥८॥ ततो सत्यति मा स्वामिन् । पकानं देहि मम सच कथयामि यन मन्यस्य हसिनह तुमिहेव ला ॥८३६ विदितं तर राहा त्या मपितं नरेन्द्र ! गुगु । करिफयगतेन त्वया पूर्व दृष्टं मिथुनकम् ॥८४॥ एकान्त निरिट निवासादय मत्तवारणे । सभ्य व सहोदरम्यारिसय नातेदशी ICAll मलयकउकदा । मयमच्छे अवयरिन इसियं जह पिन्छइ नरबई एसो। परछिड़ाई नियच्छद न पिन्छए निपपछि ।। यतः। व: परस्य पश्यति पालापादपि तनूनि छिद्राणि। आत्मकृतानि न पश्यति हिमगिरिशिग्रप्रयामानि" को भणियं नरवणा मह फिछि फहमु, सा मणा । अभएण मा पमायं करंमु माईमि जेण वयं ॥८॥ वेगरि तदेव विडियं, तो पभणइ यालपंडियावि फुटं । तुह सयलंपियरो देव ! रिण नमो वन्य ।। कित्तिमदासीपैसा तरुणनरा कुलविरहिया बहुपा । एकिकाए पासे चिटुंनि विरामललिया ॥१०॥ जा परमो न विजा मह घयणे देव! तो य एंगते । गत्तं ग्यणाविरुणं देवीमो नाप दागीमा एवं भणमु मए जह दिहाओ मुपिणम्मि रयणीए । दासीहि जुसामो सजाय निमामी गतं फडमाणीमो ता एवं सत्यं फुणह इति । रमावि नमणिपं माचि मागवियं मित्रं ॥९॥ तो पीवेसघरहि नरहि कटिया प्रतिमा गत्ता । तो पालपरिपाए भीण पुरिमा देवा पपाभो रमणीमो फाटिन तरंति थणनियंयभरा । तो धीयमा पुरिमा पर्गिय मानमिसि ।। तो नसाणा पुट्टा फह जाणसि तं, भणेइ पुदीए । किपि कार निपगगणी करणी गुमरिया मम ।। तयुदिरंजियो सो सम्माणे विसज्जए त सो । चिता घोग्नं मझवि भग्नार पूर्णनि | इमिणा पेरग्गेण अमरगुरु टाविजण मतिपए । सह निपपुस रज्जे गिरिवि दिवस गो मोगा। इत्यंतरम्मि गयणे सुरजुपलेणं तु पिरमाणेण । पोरामालाए नि ममणि निमानि । पतन सुन्दरमेव यदेकान्त मन्त्रयति निविष्टम् । इति तर चित शाया प्यन्तादेयेन Kareen मतमात्येऽवतीय हसित यया पश्यति नरपतिरेपः । परकिदाणि पश्यति म पश्या निम.. सता मणितं नरपतिना मम पिं: किषय, साभणतिषभयेन मम सराई र तेनापि तथैव विहितं, तत. प्रभगति पालपण्तिापि स्फुटम् । तब सालोऽपहरोदेnि त्रिभदासविषास्तरणनराः पूर्णविरदिता महषः । एतस्या पार्षति- विरामी ९.. पदि प्रत्ययोन वितं मम पपने देवकान्ते । खानपिपा बाना मी १९॥ एवं भण मया यथा Enः स्वप्ने रमन्याग । दासीमियुसाः सा मपि निगर।n गर्न रफरन्त्यस्तस्माता सम्म कुरुतेदानीम् । राशाविरसमणि दम् ॥ मा. सोयपधीर फरिता टिति सा गर्मा । ततो बालतियाग देव ! १६॥ एता रमण्यः एफरितुं न शानुनि स्तननि सम्पमरा । बोदेशाः पुष' MEAfretry मतोमरपतिमा पापं जानाति, भनि पुरा frier विमानने सपन: माभिराम सम्माम्य विमति चिन्ता व भमेन गम्मेणार पिया मन्त्रिपई । तानि सीमा ! मालो गर्ने गुरमुगलेन तु 1 reme RefereREE

No text on this page.

. Pere interemintrittiretri !! torterrrrrrr tri.rinrrrrrr kirriguantrrietonym Wiremirry retiretrityuttr Interistirrrritrint rate Tririniti ke time ek treetitlet regumerial tirer wre IntimiritisgeerRatna rmer puri amrrentnaimernmritution Prepartment I talk wrsrmeistrian firment: treentertaintinnitrilert infvertititireme intreyriina negitmtyantarim mrorepa Tarfreerat maintmkutrimritो। kirimminent attentirti immararshririritutionarifts tr premature emeratulam are mirreatermiERI Amrite:emilti siteis IRIReeten creatirn१२७|| granteenth online statuttrafts Heal terrorise fees frengtrurier Trainecraftir arun ri.in: 11 साल witurt : Prege REP Re! Etta tratearn atter tree EE AMER: farernetri Rom cer grin Errern imegers Remen kam umit Halla I यात भी बाजार ४९॥ ALLtier uretenterBENI RE HERE Trmat. HARIRAL IN Iries मदिरा निम् ॥११॥ Purva graine arun dult of AIR I Milantarvीसिमस्तिो अनी भन२२॥ nirittentinenerai latrina Ra भोः भालयमा १३॥ tranRI THAT THAनिर्माणमा मेन रातोपातः ॥१२॥ th grammaNayो । स पापुरी या कनिहितगुभोः ॥२५॥ Fertainmentire! I fini TRो मुतः ॥१२॥ tre reform gulaki भामम् । माधयनाथा भूमिभविष्य Faritakar reami aure I wifiere farm marract तो मन्त्री Ren मा:-नाम- न्य पर! उनको पुतिनं नहर काम सिनेमोगादि मुगुमा १९ नामिसियो मापनात माहिरिणाम पाहारगर्भगोनेर भोग मिल १२० की जाति मजिनियरोग । पहिलोमांग को मुरारि ॥१३॥ समानुपानीरिय । मो पोसई मार्ग भागुरीगु rint Grifभी मुभाममणो माग ग गरिर TAIT गुरुगा गमा #TT ताहानि गलियोनी राना १९५७ trina ream18 मोन मिनि ॥१॥ Arr. rang पनि नो भिरेको +kir TIRI11- Niti I +1 पौधोवा पानिnity: ti * :ो | ARUTHITहनायब गई 112 ।

1 freereafपज मिानं नि पोगाटा ना गम्मतं न पालिति ॥१॥ में, मे shrm पूर्ण परिमाण भाषणं नि । पेसमणसेहिनणया पोयं । उदाहरणं ॥२॥ poft:- Freमि पर माम पनगानि । पाल नरनारी नामेणं ममरणोति ॥३॥ were frपाणी ही गणनाममा गरम । भला मोगगिरी तणया पंने साण इमे ॥४॥ गरी दुमा पपणी परमो नमो । सफेरि फलाकुसाना परिणीया उत्तमकुलेगु ।।५।। भाग या गाणी मायाजापरबमा शुणा । भारंभ भापोर रिसिकम्मारामपमुहेवि ॥६॥ मामा पारिमा शानिर भी निशाणए । नो मर्म भाराम सहसंपवणाभिहाणम्मि || पपीगिरंग मिनाभो । कुणाम गंतूणं सो ते जति न हु जुत्तं ॥८॥ पपणे माणमा भागीयरपणाममा जेग । य समिगो तमो पिणासो य देहस्स ॥९॥ पो मगर लगद माणा परतणया जाम न प पुणे । इप नाउँ नि, नीमो मलपम्मि सो तेहिं ।। मापारीमा गुणी गिट्टी मणम्मि भाइ । हा मारामम्म दुमा हा तणयावि हु इमे सनया ॥११॥ मा मम्मामांकि म परमपमोपण पटिया निषं । एकरुपएरिचय होरिति मज्झ अईसणा इण्हिं ॥१२॥ पाइमाणे पनो को गुरदिनेण । मणिभो ताप! विहिग्जउधम्मवभो कोवि, सो भणइ ॥१३॥ ई. पम पम्मपएण हिमापणं पण ! । विवेयवं परछा मह धम्मत्थं न धेपि ॥१४॥ पतलेप्पतिसितामानिप्पमाजिता शय्याम् । सेवन्ते पीपयस्यास्तथा सम्यक्तं न पालयन्ति ॥१॥ ये, ते पुरषा गर्न ब विधःपाना भाजनं भवन्ति । श्रमणश्रेष्ठितनपाः पत्येकमिहोदाहरणम् ॥२॥ मनीद ममिदं पयपुरं नाम पतुरजनकलितम् । तत्पालयति नरनाथो नाम्नाऽमरसेन इति ॥३॥ नास्ति दणियमानः म धमणनामसप्तस्य ! मार्या सौभाग्यश्रीस्तनयाः पञ्चैव सयोरिमे ॥ लाः शरभो दुर्लभी मदनो मेपच परमो लपुः । सर्वेऽपि फलाकुशलाः परिणीता उत्तमकुलेषु ॥५॥ पारिन् यद्यमणोलीवर परवशः करोति । भारमानतियोराकृषिकारामप्रमुखानपि ॥५॥ अप स कदापि गृहीतो दाहन्वरेण भणति निजतनयान् । नयत मामारामे सहसासवणाभिधाने ॥७॥ सहमदलीगृहद्राक्षामण्डपतरेषु शय्याः । कुरुत लघु गत्वा ततस्ते जल्पन्ति न हि युतम् ॥८॥ अपनं युप्माकं प्रातिशीतलपवनस्पर्शतो येन । भविष्यति च संनिपातस्ततो विनाशय देवस्य ॥२॥ स मणति युप्माकमाझा मदीया यदीदं नन पुर्यात । इति शात्वा निर्बन्ध नीती मलये स तैः ॥१०॥ भय कादीगृहमध्ये गुप्तः घेठी मनसि भाषयति । हा भारामस्य द्रुपा हा तनया अपि हामे सनयाः ॥११॥ था ममनोऽपि मया परमप्रमोदेन वर्षिता नित्यम् । एकपद एव भविष्यन्ति ममादर्शना इदानीम् ॥१२॥ इत्यापतिध्याने वर्तमानः स मुनः स्नेहेन । भगितस्तात ! विधीयतां धर्मव्ययः कोऽपि, स मगति ॥१३॥ ६ पर्याप्तं धर्मव्ययेन युष्माभिर्मम धनं वत्साः । । व्ययितथ्यं पश्यान्मम धार्थ नास्ताकमपि ॥१॥ ।

No text on this page.

पेगमणमेद्वितणयादा। पोमहमदो स्लीप एत्य पन्नाणुवायो भणियो। महपिपभिईणि य ताणि इत्य समए पसिद्धाणि ॥३०॥ स्वरसणं नं च पुणो सेसि सो पोसहोवामुत्ति । भन्नइ पम्मेण नरं पोसइ वा पोसहो तेणं ॥३१॥ माहारदहसमारसंभवाचारमेयो सोवि । चउमेओ निहिहो सिद्धते पुख्यमूरीहिं ॥३२॥ सो देससच्यभेया परोयपि हु दहा तहिं देसे । निटिवन्धुचामो सजाहाराण सबम्मि ॥३३॥ पद सरीरसरकारपोसहो देससम्बभेएण । दुविहो तत्थ य देसे निदिहाणं परियामओ ॥३४॥ न्हापुषणवामगविलेवणापमुविविवत्थूण । सन्चे उण सम्वेसिं चाभो पत्थूण निदिहो ॥३५।। अद घंभपोसहो सो एएण फर्मण भन्नए दुविहो । देसे दिणाइयंभं सच्चे सव्यं अहोरचं ॥३६॥ बाबारा पुण रंधगयरलिंपणदलणखरणाईया । असुभा सुभा य दुविहा तत्थ देसम्मि असुहाण ॥३७॥ निष्टिाणं घामो सन्वेण सम्बहा परिचाओ । मुहयावाराणुमया पोसहियस्सवि अपडिसिद्धा ॥३८॥ सणं पुण एवं गिरतेणं अवस्मकायन्वं । सामइयं तह मुणिसंनिहिम्मि पाएण ठायव्यं ॥३९॥ वर अपारयिमुर पालेय इमं पपत्तेणं । ते अड्यारा एए पन्नत्ता पोसहे पंच ॥४०॥ तपया:- अपरिदुप्पटिलहियअपमग्नियदुपमग्निपाण सया । सव्याण सिग्नफलगाण गहणओ मोपणे वावि ।। सह मुनुन्चाराईण फरणमओ पंडिसम्मि एमेव । तह पोसहस्स सम्यं अपालणेणं अईयारा ॥४२॥ इस साउं मिटिमुया सर्व गिदंति सावपवयाई । परगो पुण पडिबग्नइ सदसणं अणसणं विहिणा ।। ततस्तेऽपि हि सविशेष नत्वा पृच्छन्ति रिपाचे । प्रमो ! पौपयशम्दार्थ कथयत, सूरिरपि ततः कथयति ।। पोपपशब्दो सत्या पर्वानुवाचको मणित । अष्टमीप्रभृतीनि च तान्यत्र समये प्रसिद्धानि ॥३०॥ उपासनं यच्च पुनस्तेषु स पौषधोपवास इति । मण्यते धर्मेण नरं पुष्णाति वा पोषधस्तन ॥३१॥ भादारदेह सत्कारब्रह्मव्यापारभेदत सोधप । मतु दो निर्दिष्टः सिद्धान्ते पूर्वसूरिभिः ॥३२॥ स देदासर्वभेदात्मत्येकमपि हि द्विधा तत्र देशे । निर्दिष्टवस्तुत्यागः सर्वाहाराणां सर्वस्मिन् ॥३३॥ मण्यत गरिसकारपोपयो देशसभेदन । द्विविधस्तत्र घ देशे निर्दिष्टानां परित्यागः ॥३॥ स्मानाद्धर्तनवर्णकविलेपनपमुखविविषवस्तूनाम् । सर्वस्मिन्पुनः सर्वेषां त्यागो वस्तूनां निर्दिष्टः ॥३५॥ भय ब्रह्मपीपधः स एतेन क्रमेण भण्यते द्विविधः । देशे दिनादिना सर्वस्मिन्सर्वमहोरात्रम् ॥२६॥ ध्यापाराः पुनः पचनगृहलेपनदलनसण्डनादिकाः । भशुभाः शुमाश्च द्विविधास्तत्र देशेऽशुभानाम् ॥३७॥ निदिष्टानां त्यागः सर्वस्मिन्सर्वथा परित्यागः । शुभव्यापारा अनुमताः पापधिकस्याप्यप्रतिषिद्धाः ॥३८॥ सर्वेण पुनरेतं गृह्णनाऽवश्यकर्वव्यम् । सामायिक तथा मुनिसंनिधी प्रायेण स्थातव्यम् ॥३९॥ तपातिचारविमुक्तं पालयितव्यमिदं प्रयत्नेन । तेऽतिचारा एते प्राप्ताः पोषधे पच ॥१०॥ समविलेखितदुष्प्रतिलेखिताप्रमार्जितदुष्प्रमार्जिताना सदा । सर्वेषां शप्याफलकानां प्रणतो मोनने वापि ॥११॥ तथा मूत्रीयारादीना करणतः स्थण्टिल एवमेव । तथा पौषधस्य सम्यगालनेनातीनाराः ॥४२॥ ।

६२० सुपासनाद-चरिअम्मि- केवलनाणी निच्चं तप्पासठिओ करेइ अणुसहि । पुत्तावि तस्स उपरि रयंति पुप्फोवयाराई ॥४४॥ जति य तयभिमुहं कोर्डि दबस्स तुज्झ पुनहा । जिणमवविधपोत्ययपभिई विवइस्सामो ॥४५|| तं अणुमन्ना सोवि हु सत्चविणते तो मरेऊण । अट्ठमकम्पम्मि मुरो संनाओ अइमहिदीओ ॥४३॥ सेटिसुयायि हु सन्चे सावपरम्म कुणंति उव उत्ता । पचतिहीसु य गिण्हंति पोसहं तह चउम्मेयं ॥४७॥ इय बच्चंते काले अहन्नया पोसहम्मि गहियम्मि । निदापमायवसमो पढममुओ कहवि उत्तालो ॥४८॥ अपडिलेडियसेग्न गिण्हतो चैव करयले डसिओ । गुरुविसहरेण तत्तो मुक्को पाणेहिं नागेसु ॥४९॥ उवान्नो तत्तोच्चिय महाविदेहम्मि लद्धपचनो । परिमुक्ककम्मकयो मोक्खमुहं पाविही महरा ॥२०॥ पोसहटिओवि दुइओ धणियं निदधसो तहा अलसो । दुप्पहिलेदियसिंग्नं सपारुहंतो य चरणमि ॥ अब कइयावि हु दट्टो अहिमुत्तुभडविछएण तमो । अइनिविडपीडियो सो मरि भवणादिवो जाभो । यावि पोमहठिमी सरीरचिनाए याहिमओ पाई। अपमज्जियथंडिल्ले रयणीए निसीइसमपम्मि ॥५३॥ पासरणं कृणमाणो ददो गुज्झम्मि भूमिफोडीए । मरिऊणं तो सोवि हु जोइसियमुरमु उपवनो ॥२४॥ तुरिमोवि पोसीटिमो मंदगी उपरविषणाविद्रो। अमहो सहसावि तमो दुपमग्निपथंडिले झुमिरे ।। उच्चारं कुणमाणो अपाणदेमम्मि गायपरटाए । दद्दो पीडाए मो तत्तो सो वंतरो जाभो ॥५६॥ ना गदिपपाराहगरि विदिओ पंचममुपण पंचमओ । मामारो, तो सोवि हु दियो नितंतो । इति श्रुत्वा ठिपुताः सर्वे गृहन्ति श्रावकयतानि । प्टवगः पुनः प्रतिपचते सदर्शनमनशन विधिना ॥ केवलशानी नित्यं त-पायित करोन्यनुशास्तिम् । पुत्रा अपि तस्योपरि रचन्ति पुप्पोपचारारि ॥४॥ मन्पनि च दरमियुमं कोटि द्रव्यस्य तर पुण्याथम् । जिनमवन विम्यानकमभूति व्ययिष्यामहे ॥५२॥ तदनुमन्यते सोधी हि समदिनान्ने वनो मृत्वा । अष्टमरको मुरः संजातोऽनिमददिकः ॥४६॥ श्रेष्टिनमा मरि हिम श्रावकर्म कुर्वन्यपयुक्ताः । पर्वतिथिषु च गृहन्ति पौध तया चतुर्म दम् ॥४॥ इति अनि कालेश्याम्यहा पोषधे गृहीते | निद्रामादवरातः प्रथमगुतः कथमप्यतालः ॥४८॥ अनि हेखितमय्या गृहन्ने। करतले दष्टः । गुरुविषधरेण ततो मुक्तः पागनींग ॥४९॥ उरत एक महाविदेह लटरप्रवन्यः । परिमुनकर्मकवचो मोशमं पाय-यपिरान् ॥१०॥ पद्विवीयो गा निम्म्तयारमः । दृप्रनिमितवय्यां समारोह परणे ॥२१॥ अररि मुलाधिकन तनः । विनि विसरितः मृत्वा मनाविको मात ॥११॥ पत, सुगामिन्नया मानिती बारम् । अपमानिायशिष्ट मान्य नियमम ॥१३॥ पाच वन्दो एनिम्छोटला मृया ना मोद योनिनिकमरेवा: ॥१४॥ टोयो भन्दागदादिनागिः । श्रमदा ममातियो मानिलियति ५ कमर दर दरया त म व्यसो मार ॥९६|| १८. सन पर विश्र, न मनोदम् ॥१ .

घेसयणपुस्तकहा। जह यहुनगएकानपेमलं रसरई कराउँ । भुंजिस्मामि पहाए एबमाई विचितंनो ॥१८॥ नश्यणनिवटियदुस्सहविजाहाराहओ मरऊणं । नागेसु उवचनो तइयमचे पाविही मोरख ॥५९॥ इय जाणिऊण भया ! फलंकमुकं सया वयं घरह । अमह तुम्भेहिं भरे ममियन्नं भूरिकालपि ॥६॥ सविमुदवयाई महफलाई भंगे य कहुविवागाई । वरमगणं चिय नाण होज मा पच्छमो मंगो ॥३॥ परमग्मिम्मि पयेसो बरं विसुद्धेण कम्मुणा मरणं । मा गहियन्वयभंसो मा जीयं खलिपमीलस्म ॥२॥ तया, गच्छतेण ठिएणं निच्च कियाई तह कुणतेण । मणवइकाएमु मया उपभोगो नेय मोरालो ॥६॥ जह जह वयपरिणामो वइ नह नेय हुँति अइयारा । जह य विमुदी जायद विए ना विपन्न ।।६।। धमा हु साहुणोचिप विसिवयपालणुज्नयमई य । अवि ते चपति जीयं फरनि पाईन मिपि। परिचत्ततशुविहूसा विसयविरत्ता विमुकवावारा । तवसनमार्याचना गर्मति फालं निरागमा ॥१६॥ इस चरंगसमग्गं सम्मं जो पोसई विगपदोसं । पालेइ परलपणफम्ममयर सोसा॥७॥ पमा घरवावार दुहवार पडिहरितु कयपुम्ना । पुन्नतिहीसुवि कुम्वनि पाम टोमई मुद ॥६॥ ॥ति पौषधातातिचारपिपाके पेपणपुराण कथाम समाम . यथा बहुव्यन्जनपक्यानपेशला रसवती कारयित्वा । मोत्ये प्रभाव एक्मादि विमिन्तयन् ॥१८॥ नवपननिपतितदुस्सहविद्युत्महाराहतो मृत्वा । नागेनूपपरस्तृतीयभये प्रापयति मोक्षम ५९॥ हवि शास्या भन्याः ! कलङ्कमुक्तं सदा मतं घरत । अन्यथा युप्माभिर्भवे भमितम्य भूमिकाममपि ॥ साविशुद्धग्रतानि महाफलानि म प पटुविपाकानि । परमग्रहणमेष सेपो मन्मा पाRTHI परमग्नी प्रवेशो परं विशुद्धेन कर्मणा मरणम् । मा गृहीतमतभ्रशो मा नीवितं सिलिकोटम्म ॥१२॥ गच्या स्थितेन नित्यं कृत्यानि तथा पुर्वता । मनोपर कायेपु सदोपयोगो ने योक्तश्य En पया यथा मतपरिणामो पर्षते यथा नैव भवन्त्यतिनाराः । रमा प विशुद्धिरले पिराwिrt धन्याः सन साधय एव विशिष्टप्रतपालनोपतमतयय । अपि ते त्यमन्ति भौषित निपादा परित्यकतनुविभूषा विषयविरता विमुक्तव्यापाराः । तप संयमझनाचता गमति का नि ! इति चतुरहसममं सम्यग् यः पौषधं विगतशेषम् । पाल्यति बलधनकर्म गोकरं स म SIRG न्या गृहन्यापार दुःसवार परिहत्य कृतपुण्याः । पुण्यतिथिमारि पनि पो दोषय सन् १८॥

सद्धामुद्धं नायागयं च तह कपणिजमसणाई । दिजा गिही मुणीणं काले पत्ताण पत्ताण ॥१॥
उल्लसियवहलपुलओ दाणं साहूण देइ जो सुद्धं । सो संतिमइल लहुं पावइ सुरसोक्खसंपत्ति ॥२॥
तथादि-
मुरमजणफयसोई सुबमकमलालिरायहसद । माणससरंव सुपय नामेण विलासपुरनयर ॥३॥
तत्यस्थि सत्यसत्योहकयसमो पंडिउच्च, सुपयंडो । रिउतिमिरहरणम्रो मूरो नामेण नरनाहो ॥४॥
तस्सत्यि पिया भग्ना सज्जा सयलेसु धम्मकज्जेसु । नामण विलासबई वइतणुचिचेहिं पइभत्ता ।।२।।
तह तत्य अत्यि सिद्दी निरु धम्मिड्ढी विसिटुआयारो । सलगुणाणाहारो साहारो नाम सुपसिद्धो ।
तप्पणइणी सुनयणा विमला नामेण सोमसमवयणा । ताणं च सुया जाया संतिमई नाम सीलवई ॥७
रूवं मईए सील सईण सुंदेरिमं च अमरीण । गहिऊणं जा निउण मन्ने विहिणा विणिम्मविया ॥८॥
मा संसारम्मि इमा निवडउ अइनिन्भरं मइ पसत्ता | वालत्तेवि हु चत्ता पइणा विसयाण चाएग ॥९॥
अह अन्नया य तीए दिट्ठो कुसुमागरम्मि उजाणे । वहुमुणिजणपरियरिओ उवसमसिरिसंगो मुगयो ।
सोहग्गनिही गुणरयणसायरो वयणनिन्जियणिंदू । बहुवियुहवंदणिजो कलिकालेणं अकलणिजो॥
पेलहलबाहुजुयलो सारयससिसोमयासमाइन्नो । पीऊससुइयवयणो जियमयणो कमलदलनयणो ॥१२॥
सिरिअभयदेवमूरी अपुन्वसूरो सयावि उदइल्लो । संतावहरो सुयिरो वहुबुहसंगो असत्तासो ॥१३॥
तं बंदिऊण तीए तस्स समीपे निसापिओ धम्मो । जइसावयभेएणं गहिओ य गिहीण सद्धम्मो ॥१॥
श्रद्धाशुद्ध न्यायागतं च तथा कल्पनीयमशनादि । दयाद् गृही मुनिभ्यः फाले प्राप्तेभ्यः पात्रेभ्यः ॥१॥
उल्लसितमहलपुलको दानं साधुभ्यो ददाति यः शुद्धम् । स शान्तिमतीव लघु प्राप्नोति मुरसौग्यसंपचिम्
मुरममाणजन (सुरमजन) कृतशोभं सुवर्णकमलालिराजहंसाठ्यम् ।
मानसमर इव सुमजं (फ्याक) नाना विलासपुरनगरम् ॥३॥
तत्रास्ति शस्तश(शास्त्रीयकृतश्रमः पण्डित इव, सुप्रचण्डः । रिपुतिमिरहरणसूरः शूरो नाम्ना नरनाभः ।।
तस्यास्ति प्रिया भार्या सजा सकलेषु धर्मकायेंषु । नाम्ना विलासवती वनस्तनुनितः पतिभक्ता ॥५॥
तया तत्रान्ति श्रेष्ठी निश्चितं धर्मद्विविशिष्टाचारः । सर्वगुणानामाधारः साधारो नाम सुप्रसिद्धः ॥६॥
तत्प्रायिनी मुनयना विमला नाम्ना सोमसमवदना । तयोश्च मुता नाता शान्तिमती नाम शीलवती 1917
रूपं रत्याः गोलंदाचीनां सौन्दर्य पामरीणाम् । गृही-या या निगं मन्ये विधिना विनिर्मिता ॥८॥
मा मंमार इयं निपतिनिर्भर मयि प्रसाना बालखेऽपि हि त्याता पत्या विषयाणां त्यागेन ॥९॥
षयान्यदा च तया दृष्टः कुसुमाकर उधान । वहमुनिजनपरिकरित उपसमीमगतः मुगतः ॥१०॥
सोमायनिधिगुणालमागरो बदनानिजिनमेन्दुः । बहुविबुधवन्दनीयः कनिकानाकलनीयः ॥११॥
कोमन्दबहुपगतः शारदशिमोमनाममाः । पीगृपमुभगवननो जितमदनः कमलदलनयनः ॥१३
श्रीमदगिर: मगध्ययी । संतापरा मस्यिो मयुपमहामन्त्रागः ॥१३॥

मंतिमाकहा।
अहिराण गरिमागे र.भी रिमेसेज ना या निपमो। दाणपपरवसाए मुहगुरुपायाण मूलाम्म ॥१५॥
ना मागणापामगारपभेमो परविहारो । नान मए भोचलो जाव न दिनो जइनगरस ॥१६॥
ना बंदिजण गरि गिर गया पार पनिपनिपमे । बा कइयावि विवाहे निमंतिया निद्धयणेण ॥१४॥
नन्य गया मा गुरुगोरपेण उपगिया सरणमझे । भोरणनिमिरामह सा माहण पयं पलोयंती ॥१८॥
मा पिटर मा पो पगो गंगागो मुीण तभी । तेहिदि फिरिवि दा विमन्जिभो झत्ति तोपच्छा ॥
संनियईए पदम फलाई परियमिउं समारदं । ती नीए सं निसिदं भणियं साहूण जे दिमं ॥२०॥
तं परमवि परिसमा विरमपि बनगाइरहियपि । सेसरम माझ नियमो तो हि तपि परिविढे ॥२१॥
माणगं न दिन्नं न भुगए सं पहेचि गरछनी । इस पभणते लोए भोचूण गया जणयगेहे ॥२२॥
पाइ जीए परियं नो सरकार पुरगुरुवि चनेउं । आपत्तो पगमममओ विरहिणिजणदुक्खसंजणभो ॥२३॥
सा सत्त दिगाई घणे घणमरधाराहि परिममाणम्मि। नीरटावि न पत्तो कोवि मुणी तीए गेहम्मि ॥२४॥
सो मारिणमाणी उपवास पदिणं एएचकना । भणिया पिऊहिं वन्छे ! पारसु अइपीडिया तं सि ॥
सा भणइ नाप ! अॅनेमि फाइम मुगुरुसंनिहाणम्मि । अतिहिविभागवयं जं पडिवग्नं निययवायाए॥२६॥
को मनावि पाक मेंह मुमुणीण दिप्रदाणम्मि । भोतव्वं ताय ! मए इय सोऊणं भणइ सोयि ॥२७॥
इप मा परेमु घच्छे ! नियमं गतूण साहुवसहीए । परिसंतेवि अहं ते इक्कारिस्सामि, सा भणइ ॥२८॥
सं वन्दिया तया तम्य मी निमितो धर्मः । यतिघावकभेदेन गृहीतच गृहिणां सद्धर्मः ॥१४॥
अनिर्धानां संधिमागे फनी विशेषण तथा चेति नियमः । दानयतपरवशया शुभगुरुपादानां मूले ॥१५॥
यथाभानशनम्सादिमस्यादिमभेदयनुर्विधाहारः । तावस मया मोक्तव्यो यावत्र दत्तो यतिजनाय ||१६॥
ततो गन्दिया पुरि गृहं गता पालयति म निजनियमान् । भय कदापि विवाहे निमन्त्रिता स्निग्धस्वजनेन ॥
नत्र गता सा गुरगारयणोपवेशिता स्वमनमध्ये । भोजननिमित्तमय सा साधनां पदं प्रलोकमाना ॥१८॥
यातिप्रति तापमानमेकं युग्मं मुन्योस्ननः । तैरपि किञ्चिद्दत्त्वा विसर्मितं झटिति ततः पश्चात् ॥१९॥
शान्तिमय प्रथम फलानि परिवषितुं समारब्धम् । ततस्तया तनिपिद माणिते साधुभ्यां यहतम् ॥२०॥
तम्मखमपि परिवरत विरसमपि हि व्यानादिरहितमपि । शेषस्य मम नियमस्ततस्तैस्तदपि परिविष्टम् ॥२१॥
साधुभ्यां पन्न दत्तं न भुढे सपथ्यपि गच्छन्नी । इति प्रभणति लोके मुस्त्वा गता जनकगेहे ॥२२॥
इत्यादि यस्यायरितं नो शरनीति बुधगुरुरपि वर्णयितुम् । अथ मातो पनममयो विरहिस्त्रीननदुःखंसं जनकः ॥
ततः सप्त दिनानि पने घनतरधाराभिवति । नीरार्थमपि न प्राप्तः कोऽपि मुनिस्तस्या गेहे ॥२४॥
सतः सापि हि कुर्वत्युपवासं प्रतिदिन सुदाकान्ता । भणिता पितृभ्यां वत्से ! पारयातिपीडिता त्वमसि ।।
सा मणति तात ! भुने कथमहं मुगु-संनिघाने । अतिथिविभाग यत्पतिपतं निमवाचा ॥२६॥
सनः सर्वथापि स्थित मेघे मुमुनिभ्यो दत्तदाने । भोकभ्यं सात ! मयोते श्रुत्वा भगति सोऽपि ॥२७॥
हनि मा कुरु | ani गत्वा साधयसती । वर्षत्यप्यहं तान हकारयिष्यामि. सा मणति ॥२८॥

सुपासनाइ-चरिअम्मि- मा नाय ! तन्य वञ्चमु बरिसने नैनि मुणिरा जम्हा। पायं उस्राग्गेणे बालगिलाणं पमोच्न ॥२९॥ साह ताण मझे न कोवि एयारिसो मया दिहो । सनेवि महासत्ता तबकम्मे पटिउरा ॥३॥ धीराग कापराण फसवटो संकडे समावहिए । नियपपरिपालणेणं, सुत्थापत्याए सलोवि ॥३१॥ पाला भभिन्नई, हुन नाम का तन्य ताय ! तणुपीडा? । इस अवसरो न लम्भा पुदि विगा तारसारित जीविउ कामु न पल्लाउ घणु पुण काम न छ । दोनिवि अवसरवडियाई निणराम गण विमिन ॥ ना ताय! अवसरागयपरणंपि महमको मह मुणेहि । जन्य व नत्य व समर मरियलं सार निपमेण ॥३४॥ तुम्न पपाएन मए दिन दाणं मुणीण चिरकालं । सीलं गुनिम्मलं चिप चिरमर परिशानिय तर ॥ मुतालिपाईगं ना तरसम्मपि विडिपुरस्सरयं । विहिय नहसचीए विभाविया भाषणामोचि ॥३॥ गाम्मिश्रले लिगान फया नाय निगमं । नित्ययरसिंगायापपरिया निययसनीए ॥३७॥ र गुपिया परोगा मरामि ना ताय! | तो किं मन्य अणिटं होही ता तुणमु मारो। इप मना मामा मापिपनिरगेगमगंधाया । पम्पियमाहारा समाहिमरणेण मरिजण ॥३९॥ पादि सामा देमिंग मरिदिस्यगुरंग । नगो य गुपा लदिली सहयमो सिराहं निगमा ॥४०॥ नि यतिमात्र तिषिमंदिमागे शान्तिमतीकथा ममाना । - माननि मुनिवरा यम्मान | प्राय उरमण याममा प्राध्य ॥२९॥ मी मान यादया मया इष्ट । सबंधी महामायाम्नाः कर्मणि प्रकरिनारमाहा ॥३०॥ म सकटे ममापनि । नियमारिपालन, स्थावpatnisपि ॥३॥ carriere, R का नब नान ! ननुसत्यवगर्ग न लम्पने गुण्येन विना नामोऽपि ॥१२॥ गरम्य रस धन कम्य नेदम । द्वै शनि अमापतिनगममे गणपतिविशिष. ११ मान' मामिदम मम वानीरा या नावाममय मन नियमेन Pानं दान निम्याग्नाकानम् । ओलं मनिर्ममेकावरी मटा मार दिमिमाम् विदनं मानnिiftar मायना ममि ॥३१॥ समान १ वा निमाविमा प्रतिनिrat Hot मनपा श्रीमानस AIrwif ENTRATE मात्र या माविशन मम ॥ द जमा पर माkि जो कपविभागनियमो ओपणमाई ठयेह सचित्ते । सो चित्तट्टयाए मच्छिय लहिन छलभा ॥१॥ नयाहिक सिरिसकेपट्टाणं पुईठाणति अस्थि गुरुनपरं । नत्य नियो बलमारो मिट्टीवि धणजओ ना य॥२॥ सिहिस्स लच्छिनामा भन्ना सरिछन्च पिण्हुणो इटा । किंतु अवधाभावो महल्लमले मणे नीए ॥३॥ सो कोवि नत्यि भरखाइवंतरी नस्स इच्छिय नेय । ओयाइयं तहाविहन पुनमुदमणं नापं ॥४॥ नैमिचियावि बहुया उपयरिया बहुधणेण भत्तीए । पदाओ मूलिपाओ ण्डवणायाई विडिया ॥ साइवि न सुपसंपत्तो जाया तीए वणिस्स गहिणीए । मा अन्नया य चाहि लोयं ददश नं ॥६॥ पुडा तोए फारिससारिया कत्य वचए लोओ।। सा भणइ दिलनाणी समोमटो निढए पारि सदणत्यमेसो लोगो बच्चा सावि तो भणहा गच्छामि अहंपिय महि! जा सोपा पा गुपत्रा। सा भणइ सहि ! न गम्मद इस पुदीए पुगीण पासम्मि । एमेत्र ताण भचीए मिसए चिनियम ।। सो रहवरमारहिउँ चलिया सा साविपाए सह ताय । नीए हिरण विरिणारि पाणीए दा॥ सम्मलाई सर्व सावपयाम कहइ से नाणी । तीएवि पसिणिपं पुण दिसममो बाहर निसि ॥११॥ गिदियो गिहे पसत्यै भोयणकाले उपटिए जो 31 अकयनकारियपिाइसंग कुणा मो१२॥ तस्स सिरसोरख नापविदत्तं तु होइ जे दवं । ते ई भत्तीए इस भारतो मणे सती ॥१३॥ घनो अहं जस्स इमम्मि काले, पचो गिई एम मुणी मापा। पसत्यभावेश विमुददच्चे, दिपम्मि एपस्स महामुणिरस ॥१॥ पः नविभागनियम ओदनादि स्थापयति समित्त । स चित्तएनया लक्ष्मीरिक लभेत मान श्रीसंकेतस्थानं एथि स्थानमित्यस्ति गुरुनगरम् । तत्र पो पलसारः पापे धनजमाता ॥ हिनो लक्ष्मीनामा मार्या लक्ष्मीरिव विष्णोरिया । किनवपत्याभावो महास्य मनसि तम् ॥ सोप नास्ति यशादिश्यन्तरो यस्येप्सितं नैव । उपमानित तथापि हि न मान मनम् . !! रितिका मपि पहब उपचारिता बहुभनेन भाया । बदा मलिका: स्नानादिशनि लिसावि . यापि न पुनमाप्तिर्जाता तस्या दणिजो गहिण्याः । श्रधान्यमा पहिलोकाए। ममतम् ॥ नया कापि हि सुधाविका पुत्र जति मोर !! सा भगति दिपज्ञानी समाममनि." तदन्दनार्यमेष स्यको बमति सापि तो भात । गगममरिक मास ! दिस RTR ! सा भणनि मसि! न गम्यत इति बुममा मुनीनों पा । मेरो माया fixation: सधे श्यवरमारुन पलिता सामाकिया स स ( ६ रन बिना दिया SELET सम्पासादि सर्व धाव Red तारी रि नि पुनरिया: हो गृहे मार भोजनकाह उपस्थिय रस्तु । बालिलिमि तम्मे शिवसीयहतो भनि र म | सार भार

सुपासनाह-चरिरिम-
तिन्नो मए जम्मजराजन्माउलो, कुग्गाहगादाइजंतुसंकुलो ।
दुरखोहत्तुंगतरंगसंगओ, संसारमिधूवि अणोरपारी ॥१५॥
जे माहणारखचियसमुहा, अपप्पणो चिचियणिदियाए ।
दव्यं उपजेवि वति पत्ते, नायागयं तं तु भणति युद्धा ॥१६॥
तं अश्वयं तं च विवागमुंदरं, तं चेव दिन्नं हवई अर्णतयं ।
जं एसणीयं तह फासुयं च, वन्निन्नए त अतिहीण दाणं ॥१७||
एयं च भावणाए जह गहिय अतिहिमविभागवयं । अइयारेहि मुविसुद्धं पालेयत्वं तहच्चेय ॥१८॥
अइयारा पुण सचित्तव्यनिक्खियणपिहाणवाओ । तहा कालाइयकमणे परववएस पासे य ॥१९॥
तत्य य सञ्चित्तेसं दोमु सुद्धयंपि अन्नं जं । निक्खियइ गिही तं इह बुधइ सचित्तनिविखवणं ॥२०॥
जे पुण सच्चित्तेणं कुणइ पिहाणाई देयदव्यस्स । तं सचित्तपिहाणं दुइयइयारं भगति बुहा ॥२१॥
जं कुणइ भोयणविहिं पुन्धमइक्कमिडे साहुणो वेलं । कालाइक्कमदाणं तं भणिय वीपरापाई ॥२२॥
जं पुण परकीयमिणं दव्य निययंपि साहइ मुणीण । लुद्धो सड्ढो, युच्चइ तं परववएसदाणंपि ॥२३||
जं पुण मणिणो दलु कुप्पइ अह देइ अवरईसाए । कोहाइकलुसियमई मच्छरदाण तमिह भणियं ॥२४॥
इय अइयारविसुद्धं जो पालइ अतिहिंसंविभागवयं । सो इह परलोएवि य पावर सुमहल्लकल्लाणं ॥२५॥
धन्योऽहं यस्यास्मिन् काले प्राप्तो गृह एप मुनिमहात्मा ।
प्रशस्तभावेन विशुद्धद्रव्ये दत्त एतस्मै महामुनये ॥१४॥
तीणों मया जन्मजराजलाकुलः कुप्राहग्राहादिकजन्तुसंकुलः ।
दुःखोपोतुगतरङ्गसंगतः संसारसिन्धुरप्यनादिपारः ॥१५||
यद् ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यशूद्रा आत्मात्मनो वृत्त्यानिन्दितया ।
द्रव्यमुपाय॑ व्ययन्ते पाने न्यायागतं तत्तु भणन्ति बुद्धाः ॥१६॥
तदक्षयं तच विपाकसुन्दरं तदेव दत्तं भवत्यनन्तम् ।
यदेषणीयं तथा प्रासुकं च वपर्यते तदतिथीनां दानम् ||१७||
एतच्च भावनया यथा गृहीतमतिथिसंविभागवतम् । अतिचारैः मुविशुद्धं पालयितव्यं तथैव ॥१८॥
अतिचाराः पुनः सचित्तद्रष्यनिक्षेपणपिधानरूपौ तु । तथा कालातिक्रमणे परव्यपदेशः प्रदेषश्च ॥१९॥
तत्र व सचित्तेषु द्रव्येषु शुद्धमप्यन्नं यत् । निधिपति गृही तदिहोच्यते सचित्तनिक्षेपणम् ॥२०॥
यत्पुनः सचित्तेन करोति पिघानादि देयद्रव्यस्य । तत् सचित्तपिपानं द्वितीयातिचार मणन्ति बुधाः ॥२१॥
यत्करोति भोजनविषिं पूर्वमतिक्रम्य साघोलाम् । कालासिक्रमदानं तद् मणित वीतरागः ॥२२॥
यत्पुनः परकीयमिदं द्रव्यं निजमपि कथयति मुनिभ्यः । सुन्धः श्राद्धः, उच्यते तत्परथ्यपदेशदानमपि ।
यत्पुनमुनीन् दृप्टा कुप्यत्यय ददात्यपरेया श्रोधादिकलपितमतिर्मसादानं तदिह भणितम् ॥२४॥

लच्छीवादा। ६२७ इचाइ निमुणिणं समुट्ठिपाए ममगपरिसाए । अतिहीण संविभागे लग्छीएभिग्गहो गहिओ ॥२६॥ भगिमो केवलनाणी मन्झ गिहे पइदिणपि नियमुणिणो । पटवियना पहुणा भिक्खद्वाणुग्गई काउं॥ इय भगिउंमा पत्ता निपगेहे पालए य वपमेयं । पुतं समीहमाणी न उणो धम्माहिलासेण ॥२८॥ अब पुचकम्मरमओ पुत्तप्पत्ती न से समुपना । सिदिलियदाणपइना ततो लोपाणुवित्तीए ॥२९॥ विपरद शिचिवि दाणं विपलिपपत्ती जईण निचंपि । अह अनपा य कम्मिवि महसवे रसवई परं ।। निष्फाइऊण तीए सपलनणो मेलिओ नियगिहम्मि । भोपणहे तत्तो इते दखूण मुणिवसहे ॥३१॥ मुगपिरियार उपरि ठावद सालिदालियालीओ । ताणुवरि पानं तो पत्ता साहुणो तत्थ ॥३२॥ अन्मुडे चंदा परिलाभत्यं च उट्टए तत्तो । गहिऊणं सालिकूरं तो सा भणिया मुणियरेहि ॥३३॥ नो कप्पइ भम्हाणं सच्चित्तनिहित्तयं इमं जेण । तो लग्गा निदेउ अप्पाणं मुणइ जह लोओ ॥३४॥ हाहा भई अहमा जमिमं साद्दण नेय उवपरियं । फामुयमेसणियपि हु कुविया तो भणइ नियहिं ।। हा दुहु तए विहियं भग्गनिरासे ! इमं कुणंतीए । परसाइविसिटुं सव्वं सच्चिचनिविखवणा ॥३६॥ तो अमणुनं दाउ तेमि ममुवटिया मणे तट्टा । भणइ अहो ! मह हत्था एयं देतीए न वहति ॥३७॥ तो मुणिभनाए देवयाए सिरसाफए करो तीए । सकरोडिओ सभत्तो भिवि पत्तम्मि अवयरि ॥३८॥ देवी जंपइ दुढे मायाविणि कूडकारिणि अणजे! । चारित्तरयणनिहिणोवि मुणियर इय पर्यवेमि ॥३९।। . इत्यति चारविशुदं यः पालयत्यतिथिसंविभागमतम् । स इह परलोकेऽपि च माप्नोति सुमहाकल्याणम् ॥ इत्यादि युवा समुत्थितायां समप्रार्षदि । पतिथीनां संविमागे लक्ष्म्याऽभिग्रहो गृहीतः ॥२६॥ भगितः केवलज्ञानी मम गृहे प्रतिदिनमपि निजमुनयः । प्रस्थापयितश्याः प्रमुणा भिक्षार्थमनुग्रहं कृत्वा ।। इति मणिवा सा माता निजगेहे पालयति च प्रतमेतत् । पुत्रं समीहमाना न पुनर्धर्माभिलाषेण ॥२८॥ अथ पूर्वकर्मवशतः पुत्रोत्पत्तिर्न तम्याः समुत्पन्ना । शिथिलितदानप्रतिज्ञा ततो लोकानुवृत्त्या ॥२९॥ विनरनि किचिदपि दानं विगलितमतिर्यतिभ्यो नित्यमपि । अथान्यदा न कस्मिन्नपि महोत्सवे रसवती मथुराम।। निष्पा तया सकलजनो मेलितो निजगृहे । भोजनहे तोस्तत भायतो रप्या मुनिवृषभान् ॥३१॥ मुद्रपिरिटकाया उपरि स्थापयति सा शालिसूपरथाली । तासामुपरि पश्वासं ततः प्राप्ताः सापवस्तत्र ॥ अभ्युत्थाय वन्दते प्रतिलामार्थ पोत्तिष्ठति ततः । गृहीत्वा शालिकूर ततः सा भणिता मुनिवरैः ॥३३॥ नो कल्पतेऽस्माकं सचितनिहितमिदं येन । तनो लमा निन्दितुमात्मानं शृणोति यथा लोकः ॥३४॥ हाहा अहमधन्या यदिदं साधुभ्यो नेयोपचरितम् । प्रामुकमेपणीयमपि हि पिता ततो मणति निजटरीम्।। हा दुष्टु स्वया विहितं भाग्यनिराशे ! इदं कुर्वत्या । पक्वालादिविशिष्टं सर्वं सचित्तनिक्षेपणा ॥२६॥ सनोऽमनोज्ञ दातुं तेभ्यः समुपस्थिता मनसि नुटा । मणत्यहो! मम हस्तावनइदत्या न वहतः ॥२७॥ बनो मुनिभक्तया देवतया शिक्षाकते करस्तस्याः । सरोटिक समक्तः स्तम्मायि-या पात्रेऽवतीर्य ॥३६॥ १०, भो।

सुपासनाह-चरिअम्मि-
इय निदिवि देवीए भणिया लच्छी हले! न इणिया सि। जीवदयच्चिय धम्माइयभगिवि अदंसर्ग पत्ता।
धिकारिया य लच्छी सपणेहि तओ य योवकालेण । उत्यंमिया य तीए अपडिकंता य मरिऊण ॥४१॥
पणपन्नियाण मझे उक्वन्ना सा तो भवे भमि । संपत्तदोहिलामा लहिहीसा मोक्ससोक्खपि ॥४२॥
इय नाऊणं भव्वा ! अइयारविवग्जियं वयं चरह । इहरा इहलोएवि हु पाविसह तिक्तदुक्खाई ॥४३॥
॥ इत्यतिथिसंविमागे प्रथमातिचारदृष्टान्तः ।
देवी जल्पति दुष्टे मायाविनि कूटकारिणि अनायें । चारित्ररत्ननिधीनपि मुनिवरानिति प्रवश्वयसे ॥३९॥
इति निन्दित्वा देव्या भणिता लक्ष्मीहले ! म हतासि । जीवदयैव धर्म इति मणित्वाऽदर्शन प्राप्ता ॥४०॥
विकारिता व सक्ष्मीः स्वजनैस्ततश्च स्तोककालेन । उत्तम्भिता च तयाप्रतिक्रान्ता च मृत्वा ॥४॥
प्रणपर्णिकानां मध्य उपपन्ना सा ततो मवे भ्रमित्वा । संप्राप्तबोधिलामा लप्स्यते सा मोसौरम्यमपि ॥७॥
इति ज्ञात्वा मन्याः! अविचारविवर्जितं व्रतं चरत । इतरहलोऽपि हि माप्स्यम तीक्ष्णदुःसानि ॥४॥

मचित्तेणं पिईई देयं जोतिहिविभागकपनियमो । सो पंधर घणसम्म जह बदं विनयमिहिणीर ॥१॥ तथाष्टि- पररखपाहरकलियं बहुविजाहरगुम्बोपददं । जणश्यसयमंकि वित्यिन्नं भरमिनः ॥२|| भदिलपुरमत्यि पुरं अस्थिसमत्यो सुपस्थिवो पन्यो । तथापि नहा सुजमो माटो नपानि ॥३॥ सम्सासि पिपा विनया विजयपडायन कामभरणस्स । जिणधम्मम्मि पमत्ता ममता मरवा ॥१॥ मह मुजप्तो उजाणे पाउसकालम्मि संठिया गुरुणो । ममजलधिमूरिणो विमरनाणियो टए मं मुगइ य निर्णिदधम्म पइदिवस मूरिदेसणाहिटो । भणइ य भग्न गंतु नमि भूमि गुम धम्म ॥६॥ मा भणइ गन्छामि किंतु जह से न दिति मह निपमे । मधिनर्णतयाणं मी मिट्टी मणा न ते दिति बला नियम दिसति धम्म रुणेनु त भन्या । जे जे निपमे मगनि नाण ने देश नाम ।। इप धीरविंउ नीया गुरूण पासम्मि सिटिणा भन्जा । चंदे उवाहा माण पुगे पम्मरणार्थ ११॥ सम्पनाइसापयरपाई फाहियाई तीए तो मणिपं । तिहीण संविभागे पर नियम दर पमिण ॥१॥ नो नीए पुरो गुरुणा सवित्यरं साहिऊण अपारे । दिगो नियमी भरिपरिप भारि ॥ पोसहपारणयम्मि नियमा साहूण में फिर न दिन्नं । सं झंगहन मरदा नो गुदी iiiirit] समारंभपउत्ता गिहिणो साहण सविभागम्मि । निरा परेंति जुत्तं किं पुण रायर ! १॥ मो निपं चिय जपणो विमुद्धभायेण विभागंति । भनेण मापेण रो मारिणी नि मन १४॥ सचितेन पिदधाति देयं योऽतिषिविभागनियमः । स पनाति परकर्ग गा - भवरतमाघरकलित पदुविधाघरमुरूपदाध्य(ता) । अनि मदिलपुरमस्ति पुरमधिसमर्थ. मुगवि. पार्थः । तत्रामीराथा गुमा मम ॥ नयासीस्प्रिया विजया विजयपतावेष कामभवनस्य । जिनधर्म पता ससा युगमन अप एयशा उपाने मापदपाले सस्मिना । मार विमरी विमलामा बन्द गया। लाति र निम प्रतिदियस गरिदेशनाः । भणति च भार्या गन्दा माया : सा भगापदं गजनि किन्तु यदि से न ददति मम नियमान । सभामा दसति बलामियम दिशान्ति धर्म मा समस्या पायाला ति भारणिया नीता गुरुणा पा मेहिना भार्या । दिदा पुरोixe ! पात्याधायमान कवितानि ता मो मषितम् । बलिमा बिका मन EAarयाः पुरो गुरमा सविस्तर विवालियरान् । नियमित पथपा नियमrergrयो मजिस म र महिFAR. Timit बारम्भमा गृहिम माम रिमाये ! निपEETREE नित्यमेव पी पिरामारय बने रमा !

मुपासनाह-चरिअम्मिं- ते धना धगदगो नाग घणं निश्चमेव उसओगं । वह जिगभरणेसु जाँसु साहम्मिएमु च ॥१५॥ जं नवि धणं घीणं उम्जइ धम्मिएस फज्जेसु । कज्जवसरिसं तं सलु बहुएणवि को गुणो तेग । धमा ते खलु पुरिसा दाणं दिताण नाण सयकाले । बोलीगमाउयं सुविहियाण सुविमुदभगाए ॥१७॥ इय भावगाए सम्मं पक्खालित्ता मणोपलं सब्बं । आराहए विसुद्धं सावपम्म सया सर्यो ॥१८॥ स्य निमुपिऊण संवेगारवसा मा भणेइ मुणिराय । मह गेहे निपि हु पेसेपच मुणीग जुपं ॥१९॥ तो मूरी नभिमुई मगह जहा बदमागनोगेण । चरणेसु लग्गिजण मिही पभणेहत एवं ॥२०॥ पर्व पसायबईनं निन्यारत फरिवि गरुयकारुन.! जमा नमोवाओ इमीए भाजलास्तरणमि ॥२१॥ पा पिन सिट्टी पनो समनमो गेहे । पद्ववियं मुणिजपलं मिटिगिहे सरिणा समए ॥२२॥ नं नि मा दददं चंदा भगीर सिटिगा सहिया । चविष्माहारण पडिलाइ सुदसदाए ॥२३॥ पनिपिनमा मिट्टी दाबावर परदनं । तो सा चिन एवं पायमो अम्गेमि ॥२४॥ नियमी मावि गरिमो भनिगिं निगमे दाणम्मि । ता तह करेमि नह दोषि टुति एवं विषिो । बरगगनी मारिसमाईग भारिपारि । विज उरचिम्भित कुणइ पिशाणा समय ॥२६॥ महनन , मामागमागमम्मि मह पैर । परिवनि काउणं समुदए दाणमणुदा ॥२॥ मामिल मति मुगार मगि मचिमिहिपमिणं । भादाणं नो कापातामा गिहेमु मार मोमा भनोदी गान प्रापि नायं । कम्मारियाद कीइवि मग्न अपुषा पसं॥२९॥ पाला वनं नि पायोगम् । प्रति निमानेषु यति सामिषु च ॥१५॥ पर ने मानायक धोका । तृणास्करमश तमलु बहमालि को गुणस्तेन ! ॥११॥ म् पारस या सदाकालम् । मनिकान्नमायः अपिहिनेभ्यः अविशुनमाया ॥ १ ॥ TAIT REE मनीमचं मम् । भापयति विशुद्ध श्राप सा श्रादः ॥१८॥ FREETA मुगाजम् । मम ई नियायिय मापागा ॥१॥ सम्मान गरियर वर्गमानवागन । भाणे मागिन्या अंधी मानि मे ९.lt गरिमा गरमाय । मायान्योपायोग्या व ११॥ दे दी मुनियुगलं मिला मम ॥ दादी या अन मग । पनगरियान शुदधा १६ र अनुदायम् । मारिता महापोर मई Retri का मामantak TER: "आर. fitwitthakti 4. सामान ! सन्दर्भमा अगाई काली A-Atari ing+ * १६ -- . विजयाकहा। हा हा अहं अभग्गा जाया इचाइ जामाणी सा । अन्नपि हु विहरावसु इय भणिया सेटिणा तत्तो । बल्लवणगाइदल्लं दाऊणं मुणिवरे नमसेउ । नियगेहार विसजइ अणुगम्मिवि काइवयपयाई ॥३१॥ तह घर सच्चित्तं फयावि ईते मुणीसरे दटुं । कइया करे करेंई सनीरकरेवपि एमेर ॥३२॥ जलियजलणस्म उवरि घरेइ धयकूरथालियाईयं । इय एवं कुन्वंती साहूहि फमेण मा नाया ॥३३॥ बहकूडकवडकलिया एसा दाउं न इछए किंपि । उवरोहेणं सेहिस्म तहवि ते जति भिरमहा ॥३॥ मह अन्नया मया सा वासियवमणेण पीडिया वादं । पणपन्नियाण मज्झे उपवना वंतरमुरेसु ॥३५॥ दत्तो चुया य भमिही कइवि भये तो विदेहवासम्मि | संपत्तचरणरिंदी सिदिपि हु पाविही फमसो । ॥ इत्यतिथिसंविभागे द्वितीयातिचारविपाके विजपाइयान्तः ॥ ततः सा मणति हा धिक्साधूनामफल्प्यमिदं मातम् । कर्मचारिकया कयापि ममापुण्यरिति विहितम् ॥२९॥ हा हा अहममाग्या जातेत्यादि जल्पन्ती सा । अन्यदपि हि विहारयेति मणिता थेष्ठिना ततः ॥३०॥ बल्लचणकादिद्रव्यं दत्त्वा मुनिवरान्नमस्यित्वा । निजगेहाद् विस्जत्यनुगम्य कतिपयपदानि ॥३१॥ तथा धट्टयति सचित्तं कदाप्यायतो मुनीश्वरान दृष्टा । कदा करे करोनि सनीरपात्रमप्येवमेव ॥१२॥ ज्वलितज्वलनस्योपरि घरति घृतकूरस्थाल्यादिकम् । इत्येवं कुर्वती साधुभिः क्रमेण सा शाना ॥३३॥ पहुकूटकपटकलितपा दातुं नेच्छति किमपि । उपरोधेन प्रेष्ठिनस्तथापि ते यान्ति भिक्षार्थम् ॥३४॥ अयान्पदा मृता सा वासितवमनेन पीडिता पादम् । प्रणपर्णिकानां मध्य उपपला व्यन्तरमुरेषु ॥३५॥ ततश्च्युता व भ्रमिप्यति कत्यपि मांस्ततो विदेहवर्षे । संप्राप्तचरणदिः सिद्धिमपि हिमापयति ममः ॥

फालाइषकमदाणं दितोवि हु तप्फलं न पायेइ । जह देवचंदसइहो सञ्चित्तो दागकयनियमो ॥१॥
तयादि:-
लच्छीमंदिरनाम नपरं इह अस्थिसुत्थियजणोहं । सापुरिमचरियचित्ताई जन्य भवणाई दीसंति ॥२॥
तत्थ दरियारिमिगनाहदप्पदलणम्मि सरहसो सरहो । ससिकंतिकित्तिसुरसरिहिमायलो वनमारनियो ।।
तह देवचंदनामा निवसइ वणिो पभूययणकलिभो । तभन्जा देवसिरी सिरीव हरिणो मयाणुगया ॥
अइकिविणो पगईए न देह दाण कयावि कस्सवि या तहविहुधम्महिलासी न विलासी जोवणत्योति ।।
अह चउनाणी मूरी समोसहो तत्थं वाहिरुज्जाणे । उज्माणपालयाण पासम्मि गो तया सोवि ॥६॥
उग्गाइणियाहेउ तेचि हु मूरीण पायमूलम्मि । निणधम्म निमुणता दिटा तो सोचि तं मूरि ७k
वंदे उवविट्ठो निमुणइ धम्म परेण विणएण । दाणतपसीलभावणमइयं भइमोहनिम्महणं ॥८॥
तथाहिः-
दाणसीलतवभावणसंसिउ धीरिहिं धम्म चबिहु देसिउ ।
उत्तरतिविहकरणअसमन्थ दाणधम्मु परु जि जयइ गिहत्यहं ॥९॥
आरंभनियत्ताणं अकरिताणं अकारविताणं । धम्मट्ठा दायव्वं गिहीहि साहूण जं मणियं ॥१०॥
संत वज्झमणिचं जो ठाणे दाणपि नो दए । वराओ तुच्छओ एसो कह सीलं दुद्धरं धरे? ॥११॥
जम्हा धनाथ चिय नराण देयं च दाणसत्ती य । पत्तेण य सह जोगो जायइ चिरचिन्नपुन्नेहि ॥१२॥
तथाहि:-
-
कालातिक्रमदानं ददपि हि तत्फलं न प्राप्नोति । यथा देवचन्द्रश्राद्धः शठचित्तो दानकृतनियमः ॥१॥
लक्ष्मीमन्दिरनाम नगरमिहास्ति सुस्थितजनौघम् । सत्पुरुषचरितचित्राणि यत्र भवनानि दृश्यन्ते ॥२॥
तत्र दृप्तारिमृगनाथदर्पदलने सरभसः शरभः । शशिकान्तिकीर्तिसुरसरिद्धिमाचलो वज्रसारनृपः ॥३॥
तथा देवचन्द्रनामा निवसति वणिक प्रभूतधनकलितः । तद्भार्या देवश्रीः श्रीरिव हरेः सदानुगता ॥४॥
अतिकृपणः प्रकृत्या न ददाति दानं कदापि कस्यापि च । तथापि हि धर्माभिलाषी न विलासी यौवनस्थोऽपि ॥
अथ चतुज्ञानः सुरिः समयमृतस्तत्र बहिरुघाने । उद्यानपालकानां पार्थं गतस्तदा सोऽपि ॥६॥
उग्राहणिकाहेतोस्तेऽपि हि सूरीणां पादमूले । जिनधर्मं शृण्वन्तो दृष्टान्ततः सोऽपि तं सूरिम् ॥७॥
वन्दित्वोपविष्टः शृणोति धर्म परेण विनयेन । दानतपःशीलभावनामयं मतिमोहनिर्मथनम् ॥८॥
दानशीलतपोमावमाशंसितो धारधर्मश्चतुर्विधो दर्शितः ।
उत्तरत्रिविधकरणासमर्थानां दानधर्मः परो जयति गृहस्थानाम् ॥९॥
आरम्भनिवृत्तभ्योऽकुर्वद्भयोऽकारयद्यः । धर्मार्थ दातव्यं गृहिभिः साधुभ्यो यद्भणितम् ॥१०॥
सद् बासमनित्यं यः स्थाने दानमपि नो दद्यात् । यशकस्तुच्छ एष कथं शीलं दुर्धरं घरेत् ! ॥११॥
यस्मादन्यानामेव नराणां देयं च दागशक्तिश्च । पात्रेण च सह योगो जायते निरचीर्णपृश्यैः ॥१२॥

। देवचंदकदा । निपजीविपि गंदेलगाए टाविऊण सया। लंपंति जलनिहि नहु पाति वराडियं तहवि ।। नयापरि पाति पिपि पुमेहि नेवि किरणचा । पाणथएवि विचंति नियधण नेय भणियं ॥१४॥ एयरपरंपररारिपनगरोयरमपरिस्मता । अन्या किविणपरत्या सत्थावत्या सुयंतिच ॥१५॥ नापरवाहिदशावि सम्मपपण ररिसपा निगं । फिविणाण धणसमिद्धी परकजटा कुमारिव्य ।। भार कमिपि जाया धणमंपनीवि दाणमादि । तहविकसिपि दुलहो मुपत्नसंगो हवइ जम्हा ॥१७॥ मनारंभनिय निम्मलपिनं पवित्रचारितं । निझारणकरुणारसजुत्तं पत्त जए विरलं ॥१८॥ ना कि बहुमा इद जपिएण नइ माह कादवि भवविरहं । सुत्तविहिणा सुपत्ते उवजह नियधणं पणिणो॥ " पटुतरपवनवशालिनकुवलयदलतरलानि । जीवितयौवनयुवानिजनधनलवलाभमुखानि"। इप गुणिवि देवचंदेणाभिग्गहो अतिमिविभागम्मि । गहिओ तो आया भिरसट्ठा नियगिहे मुगिणो । मए नेविट पत्ता विमुदमिदनमंगहनिमित्तं । गिम्हंति तेण दिवं जहोचियं भणइ सो एवं ॥२१॥ अन गुमस मुत्तं पागविही पन्झ अज खनु सफला । जं गुरुभोयणसेस अॅनिस्समहति सो तयणु ।। अगपिऊणं मुणिणो झुंजइ ५ सयं मुणीण उन्नरियं । मुगिणोवि गुरुसयासे सव्ये एवं नियंति ॥ पणिया जाणो गुरुगा एयरस गिहे सयाचि गंतलं । अवसरह किविणसदो पावइ तह निजरं जेण ॥ हो पइदियो मुगिणो गच्छंनि गिम्मि तस्स भिरसट्टा । पपईए तस्म भजा उपारचित्ता तो परं। देर घपयोलमोयगसरकरदव्याई पइदिणं पायं । पिरछइ य देवचंदो दिग्नं तं तो भणइ ॥२६॥ केपि निजजीवितमपि हि संदेहतुलायास्यापयित्वा सदा। लइन्ते जलनिधि नहि प्राप्नुवन्ति वराटिकां तथापि॥ बन्ये कथमपि प्राप्नुवन्ति किमपि पुण्येस्तेऽपि कृपणवान् । माणात्ययेऽपि घ्ययन्ते निजधन नैव यगणितम्।। त्यागिननकरपरम्परापरिवर्तनखेदाशपरिश्रान्ता । अर्थाः कृपणगृहस्थाः स्वस्थावस्थाः स्वपन्तीव ॥१५॥ आदरमवर्षिता अपि हि सर्वप्रयत्नेन रक्षिता नित्यम् । कृपणानां धनसमृद्धिः परकार्यार्या कुमारीव ॥१६॥ अथवा कपामपि जायते धनसंपत्तिरपि दानशक्तिरपि । तथापि केपामपि दुर्लभः सुपात्रसहो भवनि यस्मात् । वारम्मनिवृत्त निर्मल वित्तं पवित्रचारित्रम् । निष्कारणकरणारसयुक्तं पात्र नगति विरलम् ॥१८॥ धम्मान्कि यहुनेह नल्पितेन यदि काङ्गतकथमपि भवविरहम् । सूत्रविपिना सुपात्र उपयुद्ध्वं निजपनं धनिन इति श्रुचा देवचन्द्रेणाभिग्रहोऽतिथिसंविभागे । गृहीतस्तत माता भिक्षार्थ निनगृहे मुनयः ॥२०॥ समये तेऽपि हि प्राप्ता विशुद्धासद्धान्त महानिमित्तम् । गृहान्ति तेन दत्तं यथोचितं मणति स एवम् ॥२ बघ मुमतं मुक्तं पाकविधिर्ममाव खलु सफलः । यद् गुरुभोजनशेष मोत्येऽहमिति स तदनु ॥२२॥ अनुगम्य मुनीन् मुझे म स्वयं मुनीनामुवृत्तम् । मुनयोऽपि गुस्सकाशे सर्व एतसिवदयन्ति ॥२३॥ मणिता यतिनो गुरुणेतस्य गृहे सदापि गन्तव्यम् । अपसरति पणशब्दः प्राप्नोति तथा निरा येन तत. मतिदिवस मुनयो गच्छन्ति गृहे तस्य भिक्षापम् । मत्या तस्य भार्योदारचित्ता ततः प्रचुरम् ।

सुपासनाह-चरिमम्मि-
नियमग्न किवगता पडिलाभिस्सामि मुणिवरे अइयं । इत्य? मह नियमो इस मणि पीपदिसमम्मि
मरमेर गमो वहि मुगिगो मातिऊण निपगेहे । आगे पडिलाइ घएण पलियद्धमाणेण ॥२८
तो बंदि विमग्न मुगिगो अन्नन्य विहरि पत्ता । गीण संनिहाणे ता पुट्टा मरिणा मुगिनो।
कि नस्स गिई नद्रं नो मुणिमा दसियं तयं तुष्पं । गुरुणावि य ते भणिया तस्स गिडे नेय गं
मनिमनिरल, नतो तइयदिणे आगमो निमंते । मुणितरभोपगकाले समारतम्मि, नो गुरुणा।
मगि मुना मुगिगो अन्मत्तईन जेहिं मो ! चिहिये । सहसीलयाए सेयं कुणमाणी पुर्णाक्सो मनियो
मा पर मार सेयं कारणमो अग्न तुम्म गेहम्मि । न गया मुगिणो तो सो मुसो गंतण गेम
मापनार मनायरिमामो तमो परि। उसनो भूए कमेण लाहिरी सिसपि ॥३४॥
ना मी पापागे कापनो नेप पुदिमहि । अपारे कुणमाणो कमेण भगपि सो कुणः ॥३५॥
रपतिपिसंघिमागमते तृतीयातियारस्याल
M
पर मोमपाणि प्रशिरिन प्राय । पश्यति न देवमन्द्रो दीयमानं तरातो मगति ॥
Farmirrमप्यामि मुनिशानदम् । मयाय मम नियम इति मणित्या दिनीयक्मेि ।।
रिमोद मामय निजगई । भानीय मनिलम्भपति पुनेन पश्यामानेन ॥२८॥
मन मुवीय प प्राप्ताः । पूरीणां संनिधाने तदा पृष्टाः पूरिणा मुनयः ॥२२॥
रामभुनिता तिना शतम् । गुरणापि च ते भणिताप्नम्म गहे नै गन्तव्यम् ।
परन मागतो निमन्त्रविम । मुनिवर मोजनकाले समतिकान्ते, ततो गुणा ॥३१॥
भार पुरातन यो ! विदितम् । शटशीलनवा मेई कार्वन् पुनीस मागत ॥१२॥
गपुरसदव है। न गना मुनयततः म मुनो गया दे ॥३३॥
*? माहिती मना । टपात्री मुना म.मेश साम्यने शिवमनि ॥३४॥
र यो ने वृदितिः । मनिचारानार्थ-रमेण मन्त्रपनि म नि ॥१५॥

- नियदपि परक पत्ते गिहमागएवि जे विति । कयतिहिदाणणिपमा थेरिन लांति ते दुग्मं ॥१॥ तथाहि;- अयि मुविसालसालगभग्गरविरहनुरंगगइपसरं । नामेणं विस्सपुरं विस्मस्सवि विस्मयं नयरं ।।२।। जवा कुलीणवासं मुणीहिं परिवज्जियं हरिपुरिपि । हसइ हरहासससहरहसिपजिणारमिारसोरि परमाणमाहि सुपमोहराहि पप्फुल्लकुवलयच्छीहि । नझे नियंविाहिं पहिया सरसादि सोइ ॥॥ के परिपालइ पत्यिवमत्ययमणिकिरणविच्छुरियचरणो । राया समपमियारी भन्ना से पंदलानि ॥५॥ तन्यवि प बसइ एक्का थेरी गुरुहुक्सभारतविरंगी । ईसरगिहेसु कम्म फुणगाणी गमा दिया ॥६॥ यह सत्य ममोमरिभो सूरी नामेण मलयचंदोति । जाइ जगो तलंदना धेर्राविधीए ॥७॥ चंदेउ उबविटा निसुणइ धम्म मुणिंदपासम्मि । पठमं चिय सम्मत्तं यमाग्री इपसम्वं ॥८॥ तयाहि- दुनारदूरीर फुडिए जाणम्मि मन्जमाणरस । पुरिसस्स जलदिपज्झे ना फलपामायणं माणं ॥९॥ तह संसारममुद्दे दुत्तारे दुसदुक्सनलगहिरे । जीवस्स होइ मरणं मम्मत्तासायणं पर ॥१०॥ नह दुर काले काले असगविहीणस्स कस्मद नरस्त । छुदिपस्स होइ मामा परम पि ॥११॥ वह दूसमाए काले पमायबहुलस्स जीवनग्गरस । दुहियस्स होइ सहसा सम्म अमपनीम ॥१२॥ मा फोर हीरमाणो तरलतरंगेण गिरिनइजलेण । कहकरवि जीपसेसो पाहताशि ॥ नह रापमहागिरिनइपवादपिल्लणगलस्थिो जीवो । पावइ कोइ सउनी सम्पनर ॥१॥ - निजद्रव्यमपि परकीयं पात्रे गृहमागतेऽपि ये मुवन्ति । कृतातिथिदाननियमा स्थविरेबहमन्ते ने दम्मम् अस्ति शुविशालशालाप्रभग्नरविरथवरमगतिमसरम् । नाम्ना freIt विस्यापि विनर पद वा कुलीनवास मुनिभिः परिवनिता हरिपुरीमपि । हसति हरदासरारमिनिमशिENT पाननाभिः सुपयोधराभिः प्रफुल्ल कुवलयाक्ष()भिः । मध्ये निम्नादि करो सम्परिपालयति पार्थिवमस्तकमणिकिरणप्पुरिसपरणः । रामा समयमृगारिमार्य करने 1 संगपि र वसत्येका विरा गुरुतुःस्वभारतमाही । इधरमहेषु कर्म हुणा गमति दिवानि ॥ अथ तत्र समवतः सूरिनाम्ना मलयचन्द्र इति । यानि जनस्तइन्दनः गिरि ला! In पन्दिचोपविष्टा शृणोति धर्म मुनीन्द्रपा । प्रथम सम्माय वर्गति मावि ! उतारदरतीरे स्फुटित याने मन्जतः । पुरुषस जामध्ये रस फलासादने TER PRE: ४ा संसारसमुद्रे दुस्तारे दुस्सइदुःसलगभीरे । कम्य भवति एवं सम्म पपा माले कालेभानविहीनस्य कम्परिरस्य । समिप्य मत मासा ! इशा दुप्पमायाँ काले प्रमामालम्य जरवर्गस्य । दु लिप महति सहमा सम्मान करना । था कोऽपि हिमाणस्तरलतरण सिर । सामावर हा -- सुगमन-नामम- रान मुर नमागनं मान स्मना । माग कारगंना भो भागनिया मानसान करणे मुगीग निगो । पुरिमाग नासा मामा निगमो..!! माहिती ही नामनामागं न । ममुग अगरिदीना माग निगम ॥१ मी गादी नगण मनामिना मिाणता भो माfrerity समान माल पारो दमा। बीभी पारसभेमो कमेण शो दे}ि} मनी नाग पामि । अनि भाग निगम मेरी पान ErriRTER मागरम । मुमुगीण महिनो HTTERोनामिकेगा। रिभो य क लपगाणी पापमपम मो मार " Enr गाने । गा RITEI नीए परे मामी कवि * PRETATH माग । म नाम पता तुरा rrierreir RTR प्रभागाए । मुगिणा पारणा पाहे Amritment जरोपणना THREAM | TITH Supril २१ TEETH NITrxnfo गगनगिं मागे।

विजयादा। परिमुका मन्झिमगुणसंपा परेऊण । मणुएमं उसमा सिम्झिरमा खविपरममा ॥२९॥ त्पतिधिग्रते धनुतियारहटान्तः समाप्तः । कदममाणं मुहारजन्याधरममा । सम्परलेन सभेवं चान्वं पराग एष ॥१८॥ रिमुका मध्यमगुणसंयुता मृत्वा । मनुजेपूरपमा सेत्स्यति सपिभमांचा १२९॥

एमोनिदो दापि ममप मो इमामोनिस गुदीपति नन म सयादि सुगगिरिदीरदंडी पगुमानही रागनिरिगे। गंतुी दी गयि पारिता गिनिहीं ॥२॥ तमि मगर मुनि नाम यगंडमिनिनिम्पिादारिणदिलितमिलिग मिप्रिनित मम्मि गिगभगालोपनिनरिगं | गगनंगगं nिादिमिंगभग rall सरा गदला सहला मउगाना मिसिगिला गानोतिनमा गाई गहिरियो नया) सम्मि नरिंदा नदिमादिशाननंगागी निमिगिनीमिग रिजनमाणोनि नाग | एसोस्पिनर दीजितिया नासा नगरिगिरि गमेग निमांदगा मदि। तह मराणिम्टिो निमा गयो गुणगरिसी। सिटी गुंदरनामा तर नंदो याद गया । महरनी पगरी मालागं मंजिका मनदि। मगणतो परिकारे गुरंतो रदयगई य ॥१॥ पलिमो पादिगंतुं सं सीजण मरि परियरिभो । संगलिमा पिटीप गुरयादी निषि नी ।।१०।। पपरफलाणाहारं सादारं पिणि उजागे । लिओ वीगामय यी गा तस्म हागाए ॥११॥ ता परमरसरलीणो तणुणा शीणो मम्मि मीणो । काउन्सम्मि टिमो दिवो साह, तयणु सोवि संजायनाइसरणो पणमइ पपपंकयाई यरमुणिणो । तं पिच्छिण राया रंनियहियो भगइ एवं ॥ अच्छरियं अच्छरियं जं तिरिमोवि हुनमंसए साई । तो अम्हारि एमो नमंसगिजोति इय मणिः । एपोऽपि पदाति दान किमहमसमोऽस्मादपि । इति युद्धमा दालमते नन्द इवाल्पफलम् ॥१॥ सुरगिरिदार्पदण्डो वमुमतीपात्रः सरपस्नेहवान ! अम्बुद्वीपो दीप इवास्ति प्रन्वलिततरणिशिप ॥२॥ तस्मिन्भरतं सुक्षेत्रं तस्य च सण्डे मध्यमै । दक्षिणदिग्वधुतिलकं श्रीनिलयं श्रीपुरमस्ति ॥३॥ यस्मिञ्जिनमवनकलधौनकलशकरनिकरपसरपिरितम् । गगनाद्गणं विरानते दिनेऽपि सन्ध्यामरागसमम् ॥४॥ सरला सदला सफला सगुण(शकुन)जनासेविताः स्निग्धाश्च । अन्तर्विभवाट्य नना बहिप्पुनर्विपिनो यत्र ॥५॥ 'तस्मिन्नरेन्द्रो नरवृन्दवन्दितो दिवाकर इव तेजस्वी निहतारिवलतिमिरो रिपुयलमथन इति नाम्ना ॥६॥ एकोऽस्ति किन्तु दोपः कात्तिप्रिया यात्य विलसति यथेच्छम् । गतम्रीडारिगृहेष्वपि यशसा निजवन्धुना सार्धम् ॥ तत्र सकलवणिग्वरिष्ठो निवसति तत्रैव गुणगणगरिष्ठः । श्रेष्ठी सुन्दरनामा तथा नन्दो वसति तत्रैव ॥८॥ अथ राज्ञो मत्तकर्यालानं भड्क्त्वाऽन्यादिने । अगणयन्प्रतिकारांश्चूर्णयन् स्थगृहादीश्च ॥९॥ चलितो बहिर्गन्तुं तत् थुत्वा भौः परिकरितः । संचलितः पृष्ठे तुरगारूदो नृपोऽपि ततः ॥१०॥ प्रवरफलानामाधारं शाखिनं दृष्टोद्याने । चलितो विश्रामार्थ हस्ती यावत्तस्य च्छायायाम् ॥११॥ तावत्परमाक्षरलीनस्तनुना क्षीणो मनस्यदीनः । कायोत्सर्ग स्थितो दृष्टः साधुः, तदनु सोऽपि ॥१२॥ संजातजानिस्मरणः प्रणमति पदपकनानि वरमुनेः । तद् दृष्ट्वा राजा रञ्जितहृदयो भणत्येवम् ॥१३॥ आश्चर्यमाश्चर्य यत्तिर्यडछपि हि नमस्त्यति साधुम् । ततोऽस्माकमप्येष नमस्यनीय इतीदं भणित्वा ॥१४॥ ।

नंदकहा। तुरयामो उचाउं बंदरापा सपरिपगो लाई। उवहिउँ फरिदं उबविट्ठो सुदभूमीए ॥१५॥ अब उसने परिणी हल्लम्फलए मुणिस नमणल्थे । संपचा सुंदरनंदसिटिगा दोषि जुगपि ॥१६॥ मागसमतीए तओ माहू माहेइ नाण जिगरम्भ । समम्मि नि पुन्छ। तं साई रेडयाकरकोसो ॥१॥ गे निव्वेभो जाओ वयगहणे तुझ जोवगभरवि । भणा मुनी संसार मुलहोचिपराय! निव्र्यो ।। अझवि नवरं मने अनवि कम्म निवारग अत्यि । चरणावरण तम्हा नियुणिनार अम्दवपदे ।।१९।। जवि तुल्झावि तस्मवणो अभाएइफहवियरगं । इस कारणा कहिजताहणमा परा!! तपा -अपि पुढईपसिद्धा सणमंडमंडिउसा । रसपारी चरनयरी तत्य नियो रपगडोनि ॥२१॥ रज्जमरालयनो अमावसार निसाए सो राया । परिदरियाकियो विसजियासंसभाको ॥२॥ रामहरयं पविद्वो मुद्दचिटो जार सिजमारहो । दीवसिहाए दिट्टी तार निरिट्टा नभी दियो २३॥ गौ तरलपपंगो दीपसिह परिसिउँ अहिलसंतो । करणापाणिपरिपेरिएण को विनिय रमा ॥२४॥ मार रामओ एसो अनाणविमोहिओ पईवम्मि । पहिणं मा दम तो गहि परपरेण ॥२५॥ कुंचियक्तिरेण यदि पवित्रतो आगओ पुणो पुणपि । येलापणगं जाय य तो चिनद नाई एवं ॥२६॥ ना निमुगिजइ लोए किल पुरिसो रक्तिओ उापदि । वामसयाईचि जीरा परमिता सिंगर से। मच्चमहामो एवं जइ कति रक्सि तरिस्सामि । ना जाणिस्समरस पिलोमात २८ तरगादुत्तीर्य चन्दते राजा सपरिजनः साधुम् । उपस करीन्द्रमुपवियः गुदम्मी ॥१५॥ अयोपान्ने परिण भाकुलत्थे मुनेमनार्यम् । संप्राप्ती मुन्दरनन्दप्रेष्टिनी द्वायपि गरि ११६॥ ध्यानसमाहौ ततः साधुः कथयति तयोजिममम् । समये नृपः शति से साधु विकार: १७॥ को निवेदो जानो प्रतग्रहणे तव यौवनभरेऽपि । मणति मुनिः संसारे गुत्तम एक राजन् ! निरः ॥१८॥ या किन्तु मन्येऽयादि कर्म निरकमास्ति । पारिवावरणं तस्मात् भूपासम्ममम ॥१९॥ कादे हि तवापि तवणतन जायते यमपि वैराग्यम् । इति कारणात्कयने सपनगरिया भास्त पिवानसिौपवनयनपण्डमाटोदशा । नपरी दरनगरी तत्र गरी स्नान :१॥ १ज्यमनुपालयमावास्या निशे स राजा I पEANIRZ-या विदरोः ॥२६॥ मदं प्रविष्टः मुगयो सायदोलिस शिविघा सगे ...!! नरलएतद्गो दीपशिखा प्रममिलयन् । इरुणानिरिकानेर मारने ATER भाइह पराक एपोझाविमोहित पदोपे । पतिपदा मारा ॥ अभिनविवरण बहि प्रक्षिप भागनः पुनः SAROID माघ महिनामा १ एका यूपने लोक शिन पुरुष रक्षित गरि आदि करोमि टम्म ARRELE: १RAPE सुपासनाह-चरिमम्मि- मरमारिचालनवस्समस्यि, जह जीविही न पुग एसोना मच्नुपरित्ताण नत्यिभुवम्मि फरमतिय॥ इस विविजण रमा पलोइयाई समग्गपासाई । तो दिट्टो य समुग्गो एगो उम्याडियदुवारो ॥३॥ वो सलहो गहिक पक्खितो तत्य दकिउं दारं । नियारो तं फाउं सुलो रापा समाहीए ॥३१॥ निसए विशुद्धो चितइ कि तस्म मह उवाएण । जायं, तो य समुग्गं उम्याडिवि पिए जार॥ नार न पिच्छा सलई रयशुनोरण निरु गविपि । एक घरकोइलियं तत्य निलम् पलोएर ॥३३॥ तो चिन्ह नरिंदो नगं एसो इमाए गिलिउत्ति । ही संसारसहामो सनो सणदिनहोचि ॥३४॥ किल रक्षाबुद्धीए एम समुग्गे मया परिक्सिनो। एत्यवि इमीए गसिमो नय मोसो मस्पि पिपिरमार नित्तियमिचं फम्य विरियं जीरेग पुन्वनम्मम्मि । सत्तियमितं चिय देह सो फलं नत्यि संमेरो ॥१५॥ बिला कुनि किरियं मोसानोरहि मंतलनुत्ता । नय चायति यराया पुवायं कम्ममाणे ॥१७॥ पमा पेन इसो भर पगो ममुगए मिगो । गिलिभो गिलोइयार को फिर मरगूप ररिसमा १ ॥ तो नधित्य मरण नगम्मि सपरावरम्मि नीराण । पुपरिहिये निपं निय कम्मं गुमसुम ॥ ता वाम पम मोमो न मुगए पसाममुहागरं । गणरागोसमूहो सिदिलो सद्धम्मभिरिपाए? ॥४२॥ नायिनी मामा पागपगडियम । गापं जाईमरणं फम्मारामारोग ॥४१॥ मी नरिमामी नुपम गुपरिय गजपति । गपचारिगारणी शनि लियो भाइरस ॥५२॥ रममा पर्नु स्यामि । तदा शाम्याम्पपश्य येवोपमन्त्राः ॥२८॥ मरारालियदि वियनि न पुनरेषः । मदा मृत्युपरिषाणं नातिन गुपने स्मार॥ रिश प्रतिनि समानानि । ततो दृश्य समुद्र एक उद्यानिवारः ॥३०॥ साम्या प्रस्तावलाय द्वारम् । निजी या मुजो राजा समानिना ॥३१॥ निय मन | भान, नाथ समुद्रमबाटा पर माया ॥३१॥ अन्य समय सददेव निशित गतिमा एक गोल निनो मनको ॥१३॥ नरेन्द्रो मेजवानी ही मापनमा म नटन?!! is मया पनि यसपा मम्मी नगमान ॥१९॥ rin न पूर५ ।कमत नराति म मारिन its ti पदान नुनिया Tiriti it ५५: 271 मिया दामा " २५ ETAITRAKAREER got Earn FIR TARA

मंदकता।
पपांच हिलोमो समणो परिहरियसयलसावग्जो । बरसेयरधारी जामो सरपम्मि जलव्य ॥४३॥
मंनिहिपदेशपाए तम्मि समम्मि तान नपणो । मुणिमग्गदसणवा समाप्पियं तस्सिम लिंग ॥४४॥
पार विमलं फोपलसपगलं समयभणियपरिमाणं । यद्रावरओहरण रयहरणं भन्यमणहरणं ॥४५॥
मुसोधिपा मओ पीपा पगाईपाई सत्त अमाई। इस नवउहिसणाहो जाओ पत्तेययुद्धो सो ॥४६॥
मन्यूम नाजणं उम्पादियगिहरुबाटसंपुटओ । सीदकिसोरोष गुहामो निग्गओ, तं च तह दटुं ।।
निजागली पभगद मम्मो ! थाह एम तुम्ह पह। सेपपडपरेसधारी एगागी गन्छइ गिहाओ ॥४८॥
वे गुणिजगं सहसा पहाविमो परखलंतगइपमरो । सपलंतेउरलोमओ विमुकपुकारफरुणसरो ॥४९॥
संभमरसखलमाणवरणरणमणिरनेउररचोहो । वार विलासिणिलोभो विशुलियगुरुकुंतलालारो ।।
पियं च ताहिं एवं हा दाय ! दयासमुह ! जपमामि ! । कि कयमम्हेहिं जं चत्ता एकहेलाए ।
वर सवितामविलासिणिनावरीवलणवडियो नि । सो चिहुरभरो भमरोलिसामलो सुचिभो केण ॥
प्रहरचंदणमपगादिसमुन्गएललिपम्मि । वासहरम्मिवि तुंबी फत्य तए पाविया एसा ? ॥५३॥
दरियारिदारणसह सहा करे तुम्ह सजलकरवालं । उचामयदसियाण एवं पुण पिछडमनोगं ॥२४॥
एपि परखमाणो ओउरपउरमंतिमाइनणो । सिंहावलोइएणवि पलोइओ नेय मणयपि ॥५५॥
सोई नरिंद ! समणो पहियं नम्सरिस मए परियं । तो भणइ निवो तं चिप सकपत्यो पुग्नमागी य॥
नदम्नेन विज्ञातः पूर्वभाः स्मृतं च यत्पठिनम् । गतनारिप्रावरणो शारिति विरक्तो मवदुःखात् ॥४२॥
हतान्ननुष्टिलोचः श्रमणः परिहतसकलसावयः । परश्वेताम्बरधारी जातः शादि नलद इव ॥४३॥
सनिहितदेयतया सस्मिन्समये तस्य नरपतेः । मुनिमार्गदर्शनार्य समर्पितं तस्मा इदं लिन्नम् ॥४॥
परलं विमल कोमलसपस्मल समयमणितपरिमाणम् । बहुपापरजोहरणं रजोहरणं भयमनोहरगम् ॥४॥
अगतिका तु द्वितीया पात्रादिकानि सतान्यानि । इति नवोपधिसनाथो जातः प्रत्येकबुद्धः सः ॥१६॥
न्यूपं ज्ञात्योमाटिनगृहकाटसंपुटत । सिंदकिशोर इव गुहातो निर्गतः, तं च तथा रप्ट्वा ॥४॥
व्यापाली मभणत्यम्य ! पाप युप्मत्प्रमुः । श्वेतपटयपधायेंकाकी गति गृहात टा
श्रुन्चा सहसा प्रधावितः प्रतालनतिप्रसर । सकान्तःपुरलोको विमुक्तपूत्कारकरणस्वरः ॥४९॥
7 संभ्रमवदामालपरणरणरणितनपुररवौष । पारविलासिनीलोको विलुलिनगुरुकुन्तलकलापः ॥५०॥
तं च तामिरेव हा दयित! दयाममुद्र! जगत्स्वामिन् ! । क्रिमातमस्माभिर्यत्त्यका एकटेलया ॥१॥
-सविलासविलासिनीनखावलीवलनवर्धितो नित्यम् । स चिकुरमरो भ्रमरालीश्यामलो सञ्चितः केन ! ॥
रनन्दनमृगनाभिरामकलाल । यासगृहेऽपि तुम्बी कुत्र त्वया प्रतिपा ! ॥१३॥
भारणसदो राजते करे सव सगलकरवालः । ऊर्गामयदशानामेतत्पुन. पिष्टमयोग्यम् ॥५॥
पलपमन्तःपुरमचुरमन्ध्यादिजनः । सिंहावलोकितेनापि प्रलोकिती नैव मनाग1ि
रेन्द्र ! श्रमणः कायितं यस्येदर्श मया चरितम् । ततो भगाव नरस्तमेव कृतार्थः पुग्यभागी २ ॥१६॥

६४२
सुपासनाद-चरिमम्मि-
इत्तियमितेवि तुन्झ जस्म जाओ मम्मि निध्येयो । नियकारणाई मावि बहुयाई दिटाई ॥५॥
तहवि हु अहिययरमहं सामिय ! बरेमि पावटाणेसु । ता कारण पमायं कई मह समुचियं यम्म ॥
तो मुणिणा से कहिओ धम्मो दुविहोवि, तेण गिहिधम्मो । पडियन्नो तह मुंदरनंदि अनिदिययनंगे ।।
अह फरिणो युत्ततं पुच्छइ राया मुणी भणइ सम्मं । नाणे न किंतु एसो भागमायण मह पगो ॥ .
तो सहयारठिएणं जरखेणं साहियं जहा एसो । संजायनाइसरणो साहुं दट्टण पडिबुद्धो ॥६॥
पुन्वभवे जं एसो गिहत्यमा गुणिस्स उत्तयरो | आसि, तो पविग्हे मरिऊण करी समुप्पना ।।
विझगिरिपायमूले गहिओ गयधएदि तुह पासे । विधिकणिमो आणेउं इस मोजणं ससंवर्ग ॥३३॥
मुणिणावि करी भणिमो सम्मत्तं गिण्ड देमविरई च । तैपवि तहति विहियं तयावि नमंसिई माई ।।
पचो गिहम्मि करिणा सह सुंदरनंदसिद्विणोवि तदा । नियनियगिहेमु पत्ता कुर्गति धर्म जहागडियं ।।
अह अन्नया य मुणिगो गुणिणो गुणचंदमूरिणो समिगो । उजागरगदेसे समोसहा मुद्रभूपाए ॥६६॥
तव्वंदणस्यमह ते सुंदरनंदा नरेसरेण समं । संपत्ता उजाणे वंदिवि मत्तीए उबविटा ॥६॥
निमुणति सुद्धधम्म, अहन्नया मुंदरो पयत्तेण । दिवि ते आमंतइ नियहि नैइ समगपि ॥२८
जिणाडिमचंदणत्यं पत्तो मूरी सपरियरो तत्य | वंदे जिगाडिमं उबविटो कहइ जिणधम्मं ॥६९॥
तो सुंदरेण भणिय नमिऊणं वत्यपत्तभत्ताणं । गहणाणुग्गहमहं तं करेसु मुणिनाह ! तो मूरी ॥७०॥
तयभिमुह भणइ इमं मुद्धं वत्यं हवेइ तं चैव । जं दोसविपमुक्कं सुणेहि दोसा इमे ते य ।।७१॥
इयन्मात्रेणापि तव यस्य नातो मनासे निवेदः । निवेदकारणानि मयापि बनि दृष्टानि ॥१७॥
तयापि बधिकतरमहं स्वामिन् ! वतें पापस्थानेषु । तस्मात्कृत्वा प्रसादं कथय मम समुचितं धर्मम् ॥५८॥
ततो मुनिना तस्मै कथितो धर्मो द्विविघोऽपि, तेन गृहिधर्मः । प्रतिपन्नस्तथा मुन्दरनन्दाम्यामतिथिवतमेकम् ॥
अथ करिणो वृत्तान्तं पृच्छति राजा मुनिर्भगति सम्यक् । जाने न फिन्त्वेप मद्रकमावेन मां प्रणतः ॥१०॥
ततः सह कारस्थितेन यक्षेण कथितं यथेषः । संजातजातिस्मरणः साधु दृष्ट्वा प्रतिबुद्धः ॥११॥
पूर्वभवे यदेप गृहस्थभावे मुनश्छनधरः । आसीत, ततः प्रमुविरहे मृत्वा करी समुत्पन्नः ॥१२॥
विन्ध्यगिरिपादमूले गृहीतो गनबन्धस्तवपाच । विक्रोत आनायेति श्रुत्वा ससंवेगम ॥१२||
मुनिनापि करी भणितः सम्यक्त्वं गृहाण देशविरतिं च । तेनापि तथेति विहित राजापि नमस्यित्वा साधुम् ॥
'प्राप्तो रहे फरिणा सह मुन्दरनन्दष्ठिनावपि तथा । निमगिजगृहयोः प्राप्ती कुरतो धर्म यथागृहीतम् ॥६५॥
अथान्यदा च मुनयो गुणिनो गुणचन्द्रसुरयः शमिनः । उद्यानैकदेशे समवस्ताः शुद्धभूमौ ॥१६॥
तद्वन्दनार्थमय तो मुन्दरनन्दी नरेश्वरेण समम् । संसाताबुद्याने वन्दित्वा भक्त्योपविष्टौ ॥१७॥
शृणुतः शुद्धधर्मम्, अथान्यदा सुन्दरः प्रयत्नेन । वन्दित्वा तानामन्त्रयति निजगृहे नयति सममपि ॥ ३८॥
जिनप्रतिमावन्दनार्थ मातः सूरिः सपरिकरस्तत्र । वन्दित्या जिनप्रतिमामुपविष्टः कथयति जिनधर्मम् ॥३९॥ :
ततः गुन्दरेश मणित नन्वा यात्रपात्रमकानाम् । ग्रहणानुग्रहमय स्वं पुरष्व मुनिनाय ! उतः मूरि ॥३०॥

मंदकहा। जैन नया व्यं नय किणि नेय गहियाहि । आइटयामि जिजण तं कपए वन्ध ७२|| पनाईण रिमुद्धि साहे गिण्डए जमुमोगि । मो मुंदगेवि ततो अणुगमण कुणा गरीवि ॥७॥ संरचो उन्नाणे साहूण विइंगिण तं दे । देण इमं निसुर्य थोपदिणे सोवि ने गुरणी ॥७॥ कारइ नियंगहे मच्छरो इद मम्मि भावितो । मुंदरसिटी पुलिं मचायारेहि मिनीवि !! को भदमो पहिलाहइ जइ गुरुणो पत्थरचभचेदि । अपमत्यो कि तस्यवि तमो य मो शेयर पापं ।। पारम लगिरणं गुरुणो यन्नावए जदा एवं । सवं पिय परवं वत्थाई फागुएराणि ॥5॥ पन्हवरि दयं काउं, तेपि गिति तयणुरोईण । अरियाणियतन्माना नुनि मांगण मतो 11 ने गिहिगो मुपविदिणा मुणिणो परिलाभयंनि भनीए । बन्योसहादरहि गवार हुनि में गुरिलो। घमाण धणं पणतयाण निणधम्मम्मिपणेर । उपजए अणि नियं पिपम्मि मु 18॥ निरभ्यविद्वत्तविहया से नियं उत्तमाणवि मम्मि । जगति परकार उयारभाषण से मि साइदेसणं निमुणिकण उठेर बंदए गरि । नंदो पगाणंदो अगुआमद य पादपपपप ilaan मच्छरलिएण को अपारोगिय न तफलं पपं । तेणे सो संगालो मरिण रंग ॥८॥ पासपमरगहणाई भमिण समयभार सोलिदिदी परणं नाणं य मोसमोनपि। साभिमुस भणतादं शुद्ध एवं भवति तदेय । यद् दोपविगु गण दोरा इसे ते १०१॥ पर तय गर्न नपात व गीतमन्यैः । मानोस्ति पा सम्पापसे गरम : . . पापादन विशु कषयित्वा गृहाति यदुपयोगि बन्दरोगाने गति Pat!! माप्त उपाने सापून विमाय तददाति । नन्देन भुतिपदिने सोरि सानारत् ॥७॥ हाकारयनि निनगेहे महसरत इति मनसि भावयन् । सुन्दरी पूर्व स!ि सोधमः पतिलम्भयनि यदि गुरून्यसाभसः । असमर्थः कि सामापि तर airing पादपोलगिन्या गुरुन्मानयति स्यात् । समग मील पखादि पम् •n ममोपरि दो हवा, विहिन्ति तदनन । विदा निसरको तर...! ये गदिणः पतविधिना मुनी प्रतिभागात भात्या । दीपमादिक शापि मर ERRORE स्याना ने धन जिनधर्माबिजनेषु । उपपुग्यो नि नि ! निप्रभुमानितविभवा ये नियमुत्तमानामपि मनसि । अनधि सभामुदामन त पुर १ एतमादिदेशना धुम्मोनियति बमसे सूमि ! मन्दः मन-मोटगति ARTAL मरालिन तोऽरिचार स ग प य । तेन स शोरर मा ICE सनियमान अभिया मनुभाग शाहपको पल शान RTrar .

६४
मुपासनाह-चरिअन्मि-
मुंदररोही य पुणो तेगेव मण लवरचरणो । लहिही सासयमोक्खं अञ्चाबादम्मि गम्मि ।
इत्यतिथिसंधिमाश्तपञ्चमातिचारे नन्दकथानकं सनातम् ।
। तत्समालो दादश प्रतानि समानानि ।
मुन्दर श्रेष्टी च पुनस्तेनैव मवेन लवकरचरणः । पलभ शास्वतसाव्यमच्यापापे स्पाने १८९७

इस पटिननदुवालसवमोवि सदो विकीए उपउत्तो । अंते समाहिमरणट्टयाए संलेहणं कुना ॥१॥ दोग भावणं उबिट्ट नानपा य सलेहा । ना आगमे पसिना फायन्या सा तइव ॥॥ विदिविहिपउत्तमहो हो जो करेइ किल कालं । सो मलपचंदसड्दोव्व सुरसिरि लहिवि नाइ सि ।।. सपादि- भत्यि इद मुष्पमिदं सिद्धय नाम पुरवरं रम्मं । जत्य य यो फल्ये सरपाली पनमन्य ।। चिता य परं धम्मे रागो मुणिपुंगसु मुपणे य । वसणं दाणे ऐओ विसिणीअलपपडणामु ॥५॥ संभालो पडिपुनमंडलो सुपणामुयकपहरिसो । तत्थ दरियारितमभरो राया रापच महसेणो ॥६॥ पारमसिरिष उमयरमोहरा मसिरिन सस्सरणा । सरयसिरित्र पसरसा मजा नस्मत्यि पाइई । नर मरिमबमोमिनो मित्तो इस विहिपकमलजल्लासो । नामेण मलपदो कयापमाणोय सवय ॥८॥ मा सहयाविहु राया संपत्ती वाहियालीभूपीए । मलयचंदेण समर्ग तन्य य ते दोवि रसैण ॥९॥ परगेजयरवनासणनामेमु तुरंगमेमु आरुदा । वाहिजेता असंदमेण वाहिति ते तुरए ॥१०॥ मा नाद पहरमेगं तो ते कोपेण उपापामा ! तुरियरियं वरना संरना वनिगुनम्मि ॥१९॥ पुटाए ताण लग्न सेन्न मलपि ताव जाब तिम । तदाहाकिलंने परिमत त ठिय पर ॥१२॥ दहरयणाभी रविनावेणं किलामियमरीरा । तुरपापि परिस्संता भाचरणं काउमारदा ॥१३॥ को रचरिया ते दोवि तरसणं निवाडिया तुरंगावि । निषपाहणे चुका मुश पाणेहि इप मुनि ॥१४॥ इलि प्रतिपदादशवतोऽपि भालो विधिनोपयुक्तः । अन्त समाश्मिरणार्थ सेलेना कुर्मान् ॥ देय मावेनोटा जपन्या च संलेखना । पयागमे प्रसिद्धा फतव्या सा तथैव ॥२॥ विविहितोत्तमार्यो लब्बार्थो य. करोति किल कालम् । स मलयचन्द्रश्राम इब मुराधियं साध्या सानितिन् मस्तीह मुमसिदं सिद्धार्थ नाम परवरं रम्यम् । यत्र र बन्धः काव्ये सरपाली र नान्यत्र पर चिन्ता च पर धमें रागो मुनिशवेषु सुजने १ । व्यसनं दाने मी विलासिन्यलकपटनासु ॥५॥ कलः परिपूर्णमण्डल. सुमनकुमुदकृतहर्षः । तत्र दीरितमोझरो गा राजेब महासनः MER पारिवोलतपयोधरा मधुनावि सभरमा (आस्थवना) । शरीरिक प्रशया भार्या तम्याम्नि प्रतिमा नका सदशवया मिन्वं मित्र इव विहितकमाहासः । नाना मतपत्र माना पथ कदापि स राजा संप्राप्तो कमालीभूमौ । मलपरन्द्रग मम सब पता द्वार स्मसेन In नियरवनाशनाम्नोस्तुरङ्गमयोगी र वामानारधन्दन दाहपतप्तौ चरम ॥१॥ पावसहरमेकं ततस्ती कोपनोत्पथरको । वरितारित बान्ती मंगाने पनि योलग्न सन्यं ममपि तापवावासीमानम् । एमाला सीमान् र १२॥ पिपरहनादवितापेन क्लमितशीरी। सुरगादी भिती ने है। उत्तीणों तो द्वारा तम्त नितितो हानिक नियमोटी मुटा मारिवि श , सुपासनाद-चरिअग्मि- तण्हाउरेण रमा भणिो मित्तो जहा गयेसेह । कत्यवि जलं सुविमलं तो मित्तो तं गवसे ॥१५|| जा जाइ थेवमग्गं मग्गंतो पाणियं ता सुणेइ । सनलजलवाहगलगजिगहिरवाणि मणूसस्स ॥१६॥ तो तयणुसारो जाइ जाव ता पिच्छए मुर्णि एग । मुइथंडिलोपविटं हरिनउलाइहि परियरियं ॥१७॥ सज्झायंत महुरज्झुणीए तो नमिवि भणइ तयभिमुई । भय ! कामणिय ! कहेसु मन्झ इह किपि जलठाण। तुरयावहरियमहसेणनरवई जेण चिट्ठइ किलंतो । तण्हाइ वणनिगुंजे, जा देइ न उत्तरं साहू ॥१९॥ संजायजाइसरणा रन्नो नामस्स सवणभो यावि। एगा हरिणी दिटीए सनिउं नेइ तं समग ॥२०॥ तप्पट्टीए लग्गो सोवि गओ जाय परललं तत्य । पोमिणिवत्तसुसठियपुडयं भरिऊण नीरस्स ॥२१॥ पत्तो हरिणीए समं रन्नो पासम्मि पाइओ नीरं । राया पुच्छइ मित्तं का एसा कहमु मह हरिणी १ ॥२२॥ सो भणइ मुणिसयासे दिट्टा एसा, ममावि एईए। दंसियमेयं सलिलं करुणारसरसिपहिययाए ॥२३॥ इय सोऊणं हरिणीए सह निवो जाइ मुणिसयासम्मि । वंदेइ भत्तिजुत्तो मुणीवि तं धम्मलामेण ॥२४॥ आणंदेउं दिसई से निणधम्म दुभेयमवि सोवि । निसुणेइ पयत्तेणं हरिणीमित्तहि संजुत्तो ॥२५॥ तो पत्याचे पुच्छइ राया तं मुणिवरं मिगीवि इमा। कह मज्झ पणयभावे दसइ पसिऊण साहेसु ॥२६॥ अवहिमाणेण तो नाऊणं मुणिवरो कहइ सच । पुज्यभव हरिणीए निवस्स पुण तन्मवं चेव ॥२७॥ तद्यथा- आसि इमा तुह घरिणी सरणी घणनेहसलिलभरभरिया। तुहमणमणोरमारामकामकंकैल्लिसाहिस्स ॥२८॥ तृप्णातरेण राज्ञा भणितं मित्रं यथा गवेषयत । कुत्रापि जलं सुविमलं ततो मित्र तद् गवेषयितुम् ॥१५॥ यावद्याति स्तोकमार्ग मार्गयन् पानीयं तावत् शृणोति । सजलनलवाहगलगनिंगभीरवाणी मनुष्यस्य ॥१६॥ ततस्तदनुसारतो याति यावत्तावत्पश्यति मुनिमेकम् । शुभस्थण्डिलोपविष्टं हरिनकुलादिभि. परिकरितम् ॥ स्वाध्यायन्तं मधुरध्वनिना ततो नत्वा मणनि तदभिमुखम् । भगवन्कारुणिक ! कथय ममेह किमपि जलस्थानम् ॥ तुरगापहृतमहासेननरपतियेन तिति क्लान्तः । तृष्णया वननिकुञ, यावद् ददाति नोतर साधुः ॥१९॥ सजातजातिस्मरणा. राज्ञो नाम्नः श्रवणतश्चापि । एका हरिणी दृश संज्ञाय नयति तं समम् ॥२०॥ तत्राटे लानः सोऽपि गतो यावत्पल्वले तन । पमिनीपत्रसुसंस्थितपुटं भृत्या नीरस्य ॥२१॥ प्राप्ती हरिण्या समं राज्ञः पाच पायितो नारम् । राजा पृति मित्र कैषा कथय मा हरिणी ॥२२॥ स मणति मनिसकाशे टपा, ममाप्येतया । दर्शितमेतत्सलिलं करुणारसरसिकहृदयया ॥२३॥ इति श्रुत्वा हरिण्या सह नृपो याति मुनिसकाशे । यन्दते भक्तियुक्तो मुनिरपि तं धर्मलाभेन ॥२४॥ मानन्ध दिशति तस्मै जिनधर्म विभेदमपि सोऽपि । शृणोति प्रयत्नेन हरिणीमित्राभ्यां सयुक्न ॥२५॥ ततः माता पृथति राजा तं मुनिवरं मृग्यपीयम् । कथं मम प्रणयमावं दर्शयति प्रमद्य फयय ॥२६॥ भवधिज्ञाना ततो ज्ञात्वा मुनिवरः कथयनि सर्वम् । पूर्वमा हरिण्या नृपस्य पुनस्तद्वमेय ॥२७॥ उब गृहिणी समिनिनिहनिलमरगन! । स्वन्मनोमनोरमारामफामल्लिशाखिन. ॥२८॥ --- - पनीर मामा मेरसचिव बिमारिणी आपिया तुपए ॥२९॥ संगम परिसासमा एमा। उसम्म गा निउपि समाहना ३० iran malini एप दरमाई । मो नीए न संगाभो सा महिला स्थिपा नियं ।। 3 भाभी ग1ि नासिरमाणले विरायगुई नो मई माया ॥३२॥ निमको परिभीको निग्मा करिसी गिनना। एपमपुलं नासि णमो नमो ताण सपणीणं ॥ र गुन्ना भाई मारिए मारे । दाहभपा र न रूपं मयणेण यं मणागपि ॥३४॥ दर मा सभापणं भाए नपि पिपगंगो । पसिराणरि निगं मावा निहासुर ताए ॥३५॥ पनामा पिए पुर: भाताण पल्लो कोइ । महिपाणरायकालं नमो नमो माण रमणीण ॥ कमा नारिमानिलिरंगरंगनोसिंगाम | माह नारि मसिणो पेग्मं तरलत्तणगुणेण ॥३७॥ दह पाय गमगुई गोपरं गाणं प । मानि जे वियहा पेम्मगईए जहा नेवि ॥३८॥ नितिनिणरधिरे दिन कि पार पारिप ते अपयरसे सेवि गरले १ ॥३९॥ र निमगरमगरमाई मुमदं पयंपनी रिपये पुरिजण मया ईसाए विनडिया वरई ॥४०॥ मा जारिणी र पीप । तुनाशयमणभो जाईमरणं समुपनं ॥३१॥ पगाउं भगा निहिं ना! वह इस मयं । किंतु इमं मह पार जद फिर कुणमु तमुवायं ॥ न्युमनी नानापापा पासमरने । स्नेहपरीक्षादेनोविलामियानीता त्वया ॥२९॥ या समशन गपिया विटा तत एउपनमध्ये गवा निन्नपिमिदं समारम्भा ॥३०॥ यसपारणानि मायपि मयस्य दुसान! यस्या न संजातः सा महिला सुस्थिता नित्यम् ॥३१॥ ERIES मन्ये यमारमनी गिता यासामपमानमूल विषयपुसे नो मतिर्माता ॥३२॥ मी या यि को विदः कीदा विषयतृष्णा एनपूर्व यासो नमो नमस्ताभ्यः भ्रमणीभ्यः ॥३३॥ मलय नावित यास तापिते सनुकुटीरे । दाहमयादिव न कृतं गईनन पदं पनागपि ॥३४॥ -३ धन्यमा पुग्यमाननं यस्या नाम्नि दियरामः । बनवासिनीनामपि नित्यमायाति निद्रामस तासाम । माम नामोदये गृथिवी रमन्तीनां वल्लभः कथिन् । ममिताभ्यः कालं नमो नमस्ताम्यो रमनीभ्यः ।। बनान्दोलिनजलनिधिहरपिताम् । अनुहस्ते केवलं शशिनं प्रेम तरकस्यगुणेन ॥३७॥ नयन पसे गुमशुभ गोनरं महागा । जानन्ति यं विदधा मेमगती महास्ते ॥३८॥ FARERaनने विषयमानेन शिित रे देवी पार ! माप्तं त्वयाऽशरसे सिवा लम् ! ॥३९॥ ETणदुःसनकवचनानि गुहः प्रजासती । ददर्य स्पोटिया मृपया निरिता राrinol ध्यान जाता हरिणाहत्तस्याः | वनामाफर्णनतो जानिस्मरणं समुत्पन्नम् ॥४१॥ -

सुपासनाह-चरिअम्मि-
भणइ मुणीवि उवाओ जिगधम्मो चेत्र सो य पुण दुविहो । जइसावयमेएण पढमो दसहा खमाईओ ॥४॥
बारसहा दुइओ पुण सम्मत्ताई जिणेहिं निहिहो । एगवि तह सम्म जीवाइपयन्यसददृणं ॥१४॥
अह दवभावभेया निच्छयववहारओ य तं दुविहं । अहिगमनिसग्गवं पोग्गलपरिणामओ तिविहं ॥४
अह इत्यं वा तिविहं सइयं खाओवसमियं च उपसमियं । अहवा कारगरोयगदीवगमेयाउ त तिविड ।
सासायणेण चउहा वेयगपक्सेवओ उ पंचविहं । निस्सग्गाई दमहा पन्नवणाए जो भणियं ॥४७॥
निस्सग्गुवएसरुई आणाई सुत्तवीयरुई चैत्र । अभिगमवित्थाररुई किरियासंखेवधम्मरुई ॥४८॥
इय सम्मत्त कहियं सवित्यरं साहुणा नरयरस्स । मलेहणावसाणो कहिओ पच्छा यं गिहिधम्मो ॥४९॥
तो सविसेमं साहू पुट्ठो स्ना जहा कहह मज्झ । सलेदणासरूवं तो साहू से कहइ एवं ॥२०॥
उक्कोसा संलेहा वारस वरिसाइं तत्य चञ्चरिमा । छटाइतयो किया पारइ पड़िपुनविगईहि ॥५१॥
यीयचउरकेवि तवं तहेव नवरं न भुंजए विगई । वरिसदुगं एगंतरआयंबिलपारणं कुन्जा ॥५२॥
एक्कारसबरिसाइमछक्के मज्झिमतयं तमो भुंजे । परिमियआयंविलय दुइछक्के अट्ठमाइतवं ॥२३॥
आर्यविलपारणयं कुणइ जहिच्छं तो य चारममं । आयंबिलेण परिसं नवरं पन्नंतचउमासे ॥५४॥
एगंतरिय कुना तिल्लेणंकुसकए उ मा वयणं । परणेणं मीलिज्जा इइ उपकोसा हु सलेहा ॥२५॥
उम्मासिया जहन्ना पुण संलेहा हयेइ उभयत्य । पत्तेयं पन्नत्ता पंचयारा, इमे ते य ॥५६॥
इति श्रुत्वा मगति नृपो यथा कथितं नाथ ! तयेदं सर्वम् । किन्त्विदं मम पाप यथा अश्यति कुरु तमुपायम् ।
भगति मुनिरप्युपायो जिनधर्म एव स च पुनर्द्विविधः । यतिश्रावकभेदेन प्रथमो दशा क्षमादिकः ॥४३॥
द्वादशधा द्वितीयः पुन. सम्यक्त्वादिनिनिर्दिष्टः । एफविधं तथा मम्परत्वं जीवादिपदार्पश्रद्धानम् ॥५४
भय द्रश्यभावभेदानिधयन्यवहारतच तद् द्विविधम् | अधिगमनिसर्गरूपं पुद्गलपरिणामतविविधम् ॥४५॥
अमेत्यं वा विविध सायिक सायोपशमिकं चौपशामिकम् । अथवा कारकरोचकदीपकमेदातत्रिवियर ॥४॥
साम्वादनेन चतुर्धा वेदप्रक्षेपनम्तु पशविधम् । नसर्गादि दशघा प्रज्ञापनायां यतो गणितम् ॥१७॥
निसोदेशरचिराजारचिः मूत्रवीजरूची एव । अभिगमविस्ताररुची क्रियासंक्षेपयरुचयः ॥१८॥
इति सम्यात्वं कार्यित सविस्तर माधुना नरवराय । संलेखनावमानः कथितः पयाय गदिधर्मः ॥१९॥
ततः सविशेष माधु. पृष्टी राजा यथा कथयन मम । सलेम नाम्वरूपं ततः साधुम्नम्मे कश्यत्येवम् ।।
उत्कृष्टा संसाड़ना द्वादश वर्गशि तत्र चतुर्वम् । षष्टादिनः कृत्वा पारय परिपूर्णविकृतिमिः ॥११॥
नियनुष्की ठानव के दल न भुले विनिम् । वर्षद्विकमेकान्नराचाम्लवाणं पुर्या ॥५२॥ ।
पासवादमा मध्यमतपतो मुजति पििमनाचाम्ल द्विनीपरक मादितएः ॥९॥
मानस्ल कति यर नतश्च द्वादशन् । आचारेन वा किन्तु पर्यन्तनमाम्गाम् ॥१४॥
एक कारनाने दुमा वदनम् । पवन मायेदियुमा मनु संहासना ॥५॥
पासको न्यः पुत्र. गाना मामय कामा मानियागहमे ते प॥५॥

मलयवदकहा। इस्लोगपाग्लोइयजीवियपंचत्तभोगसंसाए । फरणेण हवेनि फुडं कयसलेहस्स मणुपस्स ॥५७॥ नन्थिन्लोगासंसाफरणं तं हवद जमिहलोंगम्मि । सिट्ठी अमवस्वो चक्की व हविज्ज इय चिंता ॥५८॥ परनोगासंसा पुण एमा जमहं इविन सुरनाहो । अह सक्कममाणिवी गेविजयुरो व इय चिना ।। जीरासमा य इमा जफयणसणावि दीहजीवितं । अहिलसइ जगपसमं सोउं दट्टुं च पूयाई ॥६॥ मामासंसा य इमाज कपणसणो ममीहए सिग्यं । परणं हाफिरतो दुखेहि पीडिओ चाहे ॥६॥ मांगाममा य इमाज कयणसणो तापभाषणं । देवाणं चक्कीण व इन्छ। भोए परभवम्मि ॥६॥ श्य पंचवि अइयारा वजेयत्वा पमायरहिहि । पडिवन्नभणसणेहि परमश्यं गंतुकामहि ॥६३।। इप सोणं महसेणनिवइणा मलयचंदसहिएण । वारसविहगितिधम्मो सम्मत्तेणं मम गहिओ ॥६॥ हरिणीए देसविनई सम्मत्तेण समनिया गहिया । मरि कमेण नाही सोहम्मे सा, तो मिन्नं ॥६५॥ सचन्य निवपत्ति गममाण तहि समणुपत्तं । महसेणनिवोचि तओ नमिण मुणि समिगोवि ॥६६॥ पची गिदम्मि तत्यय पालइ मापवयाई अपमत्तो । मलयचंदेण सद्धिं पवपणाच्छपणापुग्नं ॥६७॥ अह अन्नयाभिभूभो रोगेहि मलपचंदमो मो । अहिलमइ अगसणविहि तो सपा भागो तम्ग ।। पडिजागरणनिमित्वं भणिो तेणावि नरबई एवं । गुरुरोगसंगभंगुरगत्तो संपर्य नामओ १६९॥ वा नइ तज्ज्ञ अशुना येइ ता अणसणे फरेमि तमओ । राया भणेइ अनावि सम्झं मुविलाणं ।। उद देई निस्संदेहमेव पउणं करावदस्मामि । तो भणइ मलयचंदो नरवइणो अभिमुहं एवं ॥७॥ एहलौकिकपारलौकिकर्षितपयत्वभौगाशंसायाः । करणेन भवन्ति स्फुट कृतसलेग्ननस्य मनु नम्य ॥१७॥ तघेहलोकाशंसाकरणं तद् भवति यदिहलोके । श्रेष्ठयमात्यरूपश्चकी वा भवेयमिति चिन्ता १५८॥ परलोहासा पुनरेगा यो भवेयं मुरनाथः । अय शक्रममानवियफमुरो पति चिन्ता ॥१९॥ बीवितासा ने यकृतानशनोऽपि दीर्घनाविनम् । अभिलपति जनसमा ध्रु-चा रस व पूजादि ॥१०॥ मरगाशंसा चेयं यत्कृतानशनः समीहते शीपम् । मरणं क्षुयलामो दुःसः पीडितो पान् ॥११॥ भोगाशंसा चेयं यत्तानशनस्तप प्रभाषण । देवानां चक्रिणां वेति भोगान् परभवे ॥६॥ इति पञ्चायतिचारा घर्जयितव्याः प्रमादरहित । प्रतिपमानानः परमपदं गन्तुका ॥१२॥ इनि श्रुत्वा महासेननृपतिना मलयचन्द्रसहितेन । द्वादशविधगृदिधर्मः सम्यस्त्वेन समं गृहीत : ॥६॥ हरिण्या देशविरतिः सम्यक्त्वेन समन्विता गृहीता । मन्या क्रमेण यास्यति साधर्म सा, तन संन्यन् ।। सर्वत्र नृपप्रवृत्ति गवेषयत्तय समनुप्राप्तम् । महासेनगुपोऽपि ततो नत्वा मुनि ममित्रो बाप्नो गृहे तत्र च पालयति धावकमतान्यमहत्तः । मलय चन्देश साथ प्रदरगमभान ॥७॥ भणन्यदाभिमूतो रोगमलयचन्द्रधारः सः । अभिलपश्यनयनविषि नमो, राजाऽऽगतम् ॥८॥ -विजागरणानिमित्तं भणितस्तनारि नरवतिरेवन् । गुरुरोगसमरमाबोर सोर श. १६९॥ नस्मादि समानुज्ञा भवनि तदाऽनशनं करोमि तन. । राजा भगति नैश्मयारि साध्य मुसार ..!

. +-- मुपासना-चरिअम्मि- जह दुलई मणुयचं जिणिदवयणाइयं च सामग्गिं । लधु पुरिसेण सया जइयत्वं सिपमुहनिमित्तं ।। किना-- नं अन्न मुहं भविणो संभरणीयं तयं भरे कल्ले । मग्गंनि निरुवसम्गं अपवग्गमुहं बुहा नेग ॥७३॥ मामन्नणं सम्मत्तमाईओणुट्टिओ मए धम्मो । संपइ अणसणविहिणा देहमदं चारमिन्छामि ॥४॥ जंगलइ पदक्रवण चिय बलबीरियं मई मुई य आउं च । अंगलिगयंत्र सलिलं रोगाबादाए मह ना!" अपरं च। मुचिरं चिन्ना भोगा नाया लन्छीवि तुह पसारण । बहुलालियपि देई फयापि एमेव मोत्तनं । एवं जपंताण ताणं गयणेण आगमओ साहू । सो चारणमुणिचंदो जस्स सयासम्मि गिडियमो 11952 पत्तो पुलिं तत्तो तं दटुं भणइ नरवरो एवं | अहह अणमा बुट्ठी संमाया अन्न पुष्णेहि ॥७८|| बंदर प भनिपुलं नेह नओ मलयचंदपासम्मि । सोवि विणएण नमिडं संयुइवयणं मणइ एवं 1180 निश्कारणरुगारमतरंगिणीगुरुगिग्दि ! मुणिनाह ! । पडिवनमहावयमारधरणधोरेय ! तुह नापयो । पापुलमुफपरिणति तुम्मेहि कपमिटागमगं । कुणह पमायं संपइ अणमणदाणेण मह नाइ ! ॥८॥ भगा मुणी मुह ममयं नाऊण ममागी इह अपि । ता अणसणं परन्जमु तेण पवनं नयं धिरिला । पणभइयाररिगुदं परिपालेऊग नं समादीप । सो मलयचंदसदो उपवनो यंभलोयम्मि ॥८३।। रापावि पुणइ माय माणे मिनहस पम्मधुम्स । नो मुणिणा सो भणियोमा नरवर! कुणमु तं । तब दे निम्पन्देह मेव प्रगुगं कारपियामि । ननो मणति मलय चन्द्रो नरपतरभिमुसमयम् ॥१॥ पया दुर्लभं मनु इन्वं निन्द्रवननादिकां न मामग्रीम् । लब्ध्या पुरुषेण मदा यनिनत्यं शिवमुगनिमितम् ।। यदप मुवं मविन मरनीयं नद् मवन्कश्य । मार्गन्ति निम्ममर्गमपवर्गमु युधाम्नेन ॥७३॥ सामान्येन मारवाहिसंतुष्टिली मया धर्म । संप्रत्यनशनविपिना देहम स्यामि कहामि ॥२४॥ पदनिवरिभातमेव बना मतिः श्रुतियायुध । पशिगमिव मलिल रोगायागया मम नाम ! सरि ब मोगा आता समीर पिना प्रमादेन । बहलालितोऽपि देवः कदामिन मोगाभ्यः ।।११ एवं स्टागनेनागत. माधु । मारणमुनि चन्द्रो यम्य मकारो गृहिधर्मः ॥७॥ र नरम या माति नाका पदम् । बहानमा वृदि. संत्रानाध्य पृष्यः ॥८॥ दम्पनी नयति नतो मरयनन्द्रामोधी विनयेन नवागंतुनियन मग निमागिन्द्र ! माननाप । प्रतिनिमारमाय । तम्य नमाम 4 रामनि पूर्णमासम्म ! ११ माद संपन्यनमनदानेन मम नाय ! | या सामान बना प्रायम् न TAAREERCH पिन। मयन्द्र || जलिय र नमुना मतमा नायर र संमेहर

मलयबंदकहा।
अंग जरायगृहस्थो वासियविइन्नमापगो महमा । माणुसमिगे वहतो विहिवाहो वारिउमसकको ॥८५॥
किश्च।
गमपपिदमावीइसलिलईए सरव सूसतं । अणुसमयं मरमाणे जीयंति जणो कह भणइ ! ॥ ८६ ॥
मंन्धिपाण परलोयमेगमन्येण मत्थियाणंव । जइ नत्य कोइ पुरओ वचइ कि नस्स सोएण ? ॥८॥
बद का गुणाइ सस्माई कासको परिणयाई छित्तम्मि । तह मूयाई फयंतो वाधुसहायो इमो तम्हा ।।८८॥
मरं च।
रइ नात्र परचुमुहटो सच्छंदो सुरवरेसु वियरेइ । अचंतमभावोवि य जत्थ जरारोगवाहीण ॥८९॥
इस वाहिनरारोगसोगयत्याम्म मणुपलोयम्मि । मञ्चुरस सो पमायोज जिप नरो निर्मसंपि॥१०॥
7 मा अधीरनणसेवियस्स सोयरस देस अवगासं। न हु मञ्चदाढलीढं इंदोवि पहू नियत्तेउं ॥९॥
पाइदेगणाए सोय उतारिऊण नरवहणो । पडिवोदिवि भवनणं साहू विहरेइ अन्नत्य ॥९॥
यावि दुगद धम्म मुहरं अह रयणिचरिमनामम्पि ! पासकपावि सुत्तो महत्यमेयं महामुमिण।।९।।
६ एगो कोवि तरू गुरुविसहरयेटिओ तहा निनो । साहाचउकालिगो मूले बहुसावयाइन्ने ॥१४॥
भापरणपरणकटुकडपडसदमावदंतीए । तरस प साहार अहं पगाए कवि लग्गुम्हि ॥९५॥
हा दरपसारिपदादाविकरालआणणो दुट्टो । पंचाणणो पियंभइ में निवडतं समीहंतो ॥१६॥
गेय कपिटु कोवि आगो तत्य सरहसो सरहो । तं ददृढणं कस्यवि नट्ठो पंचाणणो हो ।९७॥
( जरापनुईस्तो च्याधिशतवितीर्णसायकः सहसा । मानुपमृगान् मन् विधिध्याघो वारयितुमशस्यः ।।
गर्भपभृत्यायी चिसलिलच्छेदे सर इव शुष्यत् । अनुममय म्रियमाणे जीषितमिति बनः कथं भणतिः ॥८॥
मयितानां परलोकमेकसान साधितानामिव । यदि तप कश्चित्परतो मजति किं तस्य शोकेन ! ॥८॥
पया था लुनाति सस्यानि कर्षकः परिणतानि क्षेत्रे । तथा भूतानि वृतान्नः वस्तुस्वभावोऽयं तस्मात् Icci
यदि तावन्मृत्युमुभटः स्वच्छन्दः सुरवरेषु विचरति । अत्यन्तमभावोऽपि च यत्र जरारोगव्याधीनाम् ॥८९
सदेश व्याधिनसरोगशोकमस्ते मनुजलोके । मृत्योः स प्रमादो यजीवनि नरो निमेषमपि ॥१०॥
तस्मान्माऽधीरजनसेवितस्य शोकस्य देववकाशम् । न हि मृत्युदंष्ट्रालीदमिन्द्रोऽपि पनिवयितुम् ॥९॥
इत्यादिदेशनया शोकमुत्तार्य नरपते. । प्रतियोध्य भव्यजनं साघुषिरित्यन्यत्र ॥९॥
राजापि करोति धर्म सुचिरमय रजमिचरमयामे । पश्यति कदापि मुधो महार्थमतं महास्वप्नम् ।।१३।।
यथैक: कोपितरुपुरविषधरेवटिनस्तथा जोर्गः । शाखाचतु-फफालितो मूले बहुलापदाकीर्णः ॥१४॥
उदरपवनप्रफम्पनकटुकटकःशब्दमाबद्दल्याम् । तस्य च चासायामहमेवस्यां कथमपि लोमि RAM
भयो दूरमसारितदंष्ट्राविकरालाननो दुष्टः । पद्याननो विभृम्भते मा निवन्तं समर्माहमानः ॥९॥

मुपासनाह-चरिअम्मि- तत्तो विम्हइयमणो पुरो पलोएइ जाव पडिबुद्धो । ताव न किंपिहु पासइ तोचिंतइ सुमिणमेयंति ।।९.८० तत्तो कयकायव्यो पहायसमए नमित्तु जिणनाई । अत्याणे उबट्ठो महसेणनराहियो तत्थ ॥९९।। वाहरइ सुमिणारमत्थजाणए मुणियसयलसत्थत्ये । तेवि हु मंतं भणिऊण उचियठाणम्मिनिवसति ॥१०॥ ताणं च पुरो साहइ पुब्बुत्तं सुमिणयं नरिंदोवि । तेवि हु भणति विसमं सुमिणं एवं जओ भणियं ।। आरोहणं तरूणं सुपसत्यं देसणं तु तुरयाणं । दटुं तहेव हिटा विवरियवयणस्स सीहस्स ॥१०२॥ सो पुण सरहो कोवि हु न मुणिन्नइ देव ! जेण सीहोवि । वित्तासिओ सुदूरं सुमिणगमेयं तमो विसमं ।। अविसयमम्हमईणं मुणिही एयं तु सुयधरो कोवि । तो राया परिभावइ किमत्यिसरी इहं कोवि॥१०४॥ इत्यंतरम्मि करकलियकुमुयमालापहिहियया य । उजाणपालिया नमिवि नरवई विनवइ एवं ॥१०॥ इह देव ! तबुजाणे समोसढो समयसायरो सूरी । बहुसीससपरिवुडो चउनाणी लद्धिसंपन्नो ॥१०६॥ तं सोऊण तीसे दाऊणं पारितोसिय दाण । गन्छइ तत्थुजाणे सुमिणविहिं सम राया ॥१०॥ नमिउं सूरि साहइ पत्यावे सुमिणगं जहादिट । तस्सुवयारं नाउ साहइ सूरीवि तस्म फलं ॥१०॥ जह रुक्खो संसारो साहा पुण गइचउक्कठाणीया । विप्सहरसरिसा विसया बहुसावयमनिहा रोगा।।१०९॥ पवणो य पुन्चकम्म साहाए जीए कहयि त लग्गो । सा पुण मणुयगइचिय हिहा तीए उ जे सीहो।।११०॥ सो मच्चू निवडतं तुम समीहेइ माणुसगईए । इत्यंतरम्मि जं पुण समागओ तत्थ सरहोवि ॥१११॥ । - इतश्च कथमपि हि कोऽप्यागतस्तत्र सरभसः शरभः । तं दृष्टा कुत्रापि नष्टः पचाननो दुष्टः ॥९॥ ततो विस्मयितमनाः पुरः प्रलोकते यावत्पतिबुद्धः । तायन किमपि हि पश्यति ततचिन्तयति स्वप्नमेतामति । तनः कृतकर्तव्यः प्रभातसमये नत्या निननाथम् । आस्थान उपविष्टो महासेननराधिपस्ता ॥१९॥ ध्यादरति स्वप्नपरमार्थज्ञायकाज्ञानप्तकलशास्त्रार्यान् । तेऽपि हि मन्नं भणियोचितस्थाने नियमन्ति ॥१०॥ तेषां न पुरः कथयति पूर्वोक्तं स्वप्नं नरेन्द्रोऽपि । तेऽपि हि भणन्ति विषमः स्वप्नोऽयं यतो भणितम् ॥ आरोहणं तरूणां मुप्रशनं दर्शनं तु तुरगाणाम् । दुष्टं तथैवाशे विकृतवदन सिंहस्य ॥१०२॥ स पुनः दरमः कोऽपि हि न ज्ञायते देव ! येन सिंहोऽपि । वित्रासितः मुरं स्वप्न एप ततो विषमः ।। अविषयोऽस्मन्मतीनां ज्ञास्यत्येनं तु श्रुतधरः कोऽपि । नतो राना परिभाश्यति किमस्ति सूरिरिह कोऽपि । अग्रान्तरे करकलितकुमुदमाला प्रष्टह्दया न । उद्यानपालिका नत्या नरपति विज्ञपयत्येवम् ॥१०॥ इह देय तदोधाने समयमतः समयसागरः मृरिः । यदृशिध्यसपरियतचतुर्मानो लब्धिसंपमः ॥१०॥ तत् प्रला तस्य दत्वा पारिनोपिकं दानम् । गच्छति तोयाने स्वप्नविद्भिः समं रागा ॥१०॥ नन्दा मूरि कथयनि प्रस्ताव स्वप्नं यथादृष्टम् । तस्योकार शास्त्रा कथयति मूरिसपि ताय फलम् ॥१.८il पथा पुन: ममारः गयाः पुनर्गनिननुष्कम्थानीयाः । विवधरमशा विषया पश्चापदगंनिमा रोगा:॥१०॥ पनप पूर्वमंशालायां यायां फथमवि सं लानः । सा पुनर्मगुनगरियापस्तायाम्नु पनिसहः ॥११॥ समन्युनिसन्न स्वां समाहत मानुवगतः । भवान्तर यन्युनः समागम्य शरमोश्रम ॥११११

লা।
কি হয় ? । tr frer লমী। লাল রং দিয়েই।
* মন থ; পৃথিer (শেখ। বি ল দ দ না। মন্ত্র ।
এ কা কা বা ৫২ খন দা গা। শিখ গ র শি গঘ দিন।
* ?? মা খাদি বিষয়ে মাসলা মাঘী ॥৫২৭
ফল ২es সা গা গা এলেও সমম বিন্ন ধ্যম শী সংযসমলি।
নম্বর । বসা ধর্ম মণণ ঘৰৰ ৩it
৮৫ ৫টা ৰাম্য।
*** { fig লিখ : দ্যাখ শােৰ আবিৰ ॥
বয়স ৫ ই ডিলেনি এখয়ে। এই মা হাম জাত সয়া নয়। ফg ।
* * 1 মওৰ বৰব (৫।নিস বেবি ব সানবমী।
t feধাংশে খ মা । মালবিঃ (দিমাধ: {{{}}
ফঃ গুies , এমন বিবি। ২াহ স সি সায়মনোবসান ???
* eg: শ্যযয যশো। বরং মোমােনমরণ সংঘন ??

इस मम्मत्तसमेमो सावयधम्मो दुवालसविहोवि । सलेहणावसाणो सइयारो तह सदिटुंनो ॥१॥ फरिमओ भो तुह नरवर ! सम्म पडिवनिऊण ता एवं । निरईयारं पालसु निगलचित्तो पदिपि॥२॥ इय सोमण पभगइ दागवीरिओ निणं पणमिऊण | आरोवमु पसिऊणं सावययम्मं मह इमनि ॥३॥ तनो भय विहिणा आरोयेऊण तं नरिंदस्म । सिरिनंदिवद्धणपुरा विहरिउमनत्य निरसनो ॥४॥ समयगिरिपुरगामनपरपमुहेमु बहुपठाणेसु । सपत्रमरिय दिक्खतो भव्ये गिहिसामेएण ॥५॥ पगनवइगणहरेहिं सेविनंतो य मुणितिलकसहिं । चउलोहि अन्नाण तीससहस्सादिपहिच ।।६।। सत्तावन्नसहस्साहियदुगलरसहिं सावगाण तहा । तेगबहसहसपउदाससंससीहि भुतो ॥७॥ चन्दसपुचीण जुमो दोहिं सहस्सेहिं तीस महिरहि । अणुगम्मतो य नहा केलिएकारसहसहि ॥८॥ तिभिमपारियामरससहस्सवेरविलद्धिजुत्तेहिं । अद्वसहस्सेहिं सचउसएहि वाईहिंधुवंती ॥९॥ योहिनाणीदि मया सेविनंतो य नासहस्सेहिं । मणपनयनाणीणं ससहसपनवसहस्सहिं ॥१०॥ गामागरनगराएस शिरंतो सिरविहिपपसिणाणं । शिविदुत्तराई दितो पडियोहतो य मानणं ॥११॥ पानाणतरगिकिरहि तममरं भवियदिपयगेहामो । दूरं निम्नासितो पत्तो सम्मेयसेलम्मि ॥१२॥ सन्यपि प मोरमममपं आसन जाणिऊण नाणेण । चिहद मुपासनाही मास पगं कयागसणी ॥१३॥ भनाग दिपकरणे ममुजमो पासिगु ममचित्तो । जीवियमरणनिरीहो शायनो अभियं प्रागं ॥१४॥ । इति सम्पन्चसमेतः मारकरों द्वादश विधोरि । संलेखनावमानः सानिवारस्तमा सदृशान्त. ॥१॥ कपिलो नव नायर ! सम्पमतिपय तम्मादतम् । निरतिचार पालय निचलचितः प्रतिदिनमरि ॥२॥ इति भन्दा प्रभारि दानवीयर्यो विनं प्रणम्य | यारोपय प्रसव प्रावधर्म ममेममिनि ॥२॥ टगे भगवान् विविमान्य नं नरेन्द्रम्य । ग्रीनन्दिवर्यनाराद् विहतमन्यत्र निक्रान्तः ॥१॥ एननगरमामेषु बट्टम्यानेषु । मनवन्य दीक्षमाणो मायानगृहिसाधुभेदेन |॥५॥ रामनपर्या मेन्यमानध मनिवितो । गतुझ्याश्यांगां निशसहस्त्यविक्या च ॥१॥ F ন্যান্য বিদ্যমা বখা। নিবনৰীয়াৰ: Fনুদান » देश तो दादा ममाम्यां विवादरिकाम्या । मनुगम्यमानय तया करायगया ? शिमयवियुदः है। यमहन्या मनातीच्या वादिला स्तूपमान 13 गदा मेयमार सादम्या । मन पक्षारिना समायनमाया ||१०|| पिन बिटिपरमा साम् । विविधीनगगि ददत्यतिवेलाय मायनम् ॥११॥ रसोद मदयाला विचारयन्यान: मम्मे ॥१२॥ साल मुरमा १३॥ * FREEEEEमाध्ययम या am

-
निधी
पवार या परिमानाय । परिपालिकण पनिकमासणे संठिमो भय ॥१५॥
PRT पिणे माणि मिना । मने सुगरिंदा समागपा निणरसमी ॥१६॥
र दक्षिण मिरपालपुरा नमिणे धुणिउमारदा ॥१७॥
RITE TEETरनामगरम्पनिम्मीय ! । भारनिरिजंतनंतुमंताणसत्ताण ॥१८॥
धामगिंगाप! निणिः पाउनषेण । उपसमइ मयंशे गंधसिंधुरो तरखणेणेव ॥१९॥
नायगादगे निदायो । न बम पपनाही मिणरिंद! तानामसरणेणं ॥२०॥
शिविविध मिपिपरिधिपगई। जो सरह तुम समरंगणमि से जयसिरी परइ ॥२१॥
दीमा मालिपगपणो । तरमाणन पहवामही वितरियडफणो ॥२२॥
देवि ने शिगेमहरियाणधारनि । संजति भोपि रघर ना सरणेणं माहितीरं ॥२३॥
सागर नापा जाण नानासमरमिरोग । परलोर पुण मोचरसो मसंसदुपताण सपकारी ॥२४॥
पाहि मायगिरिरहम मुसामनिर्ग । ना मधुर्णति गुरुभचिनिन्धरा सपलसुरनाहा ॥२५॥
मध्यमेवर सेरेमि जपगुरु रामाला । सपगं पेपणिभाउपनापगुप्ताई खविऊण ॥२६॥
भट्टा दुराई कीरति । अमिरगति य सुदंभतुरउभरसाई असणाई ॥२७॥
मिना पाहारगरमणीयणम्म पस्क्यिो । मुगर नबनेराश्यंधुरो पंधरनणोवि ॥२८॥
पालक पदय में पारिवपर्यायम् । परिपाल्य पत्यशासने संस्थितो भगवान् ॥१५॥
लोनिनिगमनमनम शामा बिदनापम् । सर्वे मुरासुरेन्दाः समागता निनबरसमीपम् ॥१९॥
ISRO गोदावृष्टिपूर्वक मनः शिरोरपिालिसा नवा स्तोतुमारथाः ॥१७॥
निमम सम्म विमाननिःशेषकर्मनिर्मोक । भवरामविनयमानअन्तसन्तानसस्थाण | ॥१८॥
सनिमामोग्गुक जिनेन्द्र यादपमनमनेन । उपशाम्यति मदान्धी गन्धसिन्धुरस्ताक्षणेनैव ॥१९॥
भासीणगारामुकन्दरो निवदामः । न झामाति मृगनायो गिनवरेन्द्र ! त्यसामस्मरेणन ॥२०॥
विविध जयन्मे परिरपिताधिकाविरहितगमेन्द्र । यः स्मरति वा समरामणे सं जयश्रीणुिते ॥२१॥
লেখিলিল্লাহিমবাহকিনসন: মন আনল ন সমসছিৰিৱৰল: ২২
ने दुदिन विन्दुस्तकर्णधारोधि । सापानिकोऽपि अति तव शरणेन नलपितीरम् ॥२३॥
नौदलाके मायने जनानां स्वसामस्मरणमात्रेण । परलोके पुनर्भोशोऽसंख्यदुःसानो सपकारी ॥२४॥
व बहुम्तो सम्मेतगिरिस्थितं सुपानिनम् । पावत्संस्तुवन्ति गुरुभक्तिनिर्भराः सहलपुरनायाः ॥२५६१
संयमवरलेशी भगद्गुरु' समारय । समं वेदिनीयायुनीमगोत्राणि साविता ॥१॥
पद पETERM दुपपि क्रियन्ते । भुमन्ते च शुद्धामस्तुच्छारसान्यशनानि ॥२७॥
सपन्यने गानुरक्तरमजीअनस्य प्रतिबन्धः । मुच्यते नवानेहमन्धरधुरो बान्धवजनोऽपि ॥२८॥

सुपासनाह-चरिअम्मि- सेविनंती धीरासणाई ठाणाई तह अणुदिणंपि । दिनति काउस्सग्गा सीयायवदुसइकालेवि ॥२९॥ तुडियभववियडपासो उत्तत्तसुवन्नवन्नसंकासो। अहरियदिणयरभासो सिरिवासो जिणवरसुपासो ॥३३ फरगुणकसिणाएसत्तमीएमोक्खम्मि तम्मि संपत्तो । पंचहि साहुसएहि सहिमो चाऊण नियदि ॥३१ मह जयगुरुगुरुविरहुन्भवंतवाहपवाहनपगपुडा । सव्येवि सुरवरिंदा नमिऊणं भणिउमारदा ॥३२॥ संपइ तुमम्मि परिनिन्नुयम्मि जयनाइ ! तिहुयगपईये । भारहसितं गुरुमोहतिमिरभरनिम्भरं जाय ।। भत्तिभरनिन्भरुन्भिज्नमाणयणपुलयपूरियप्तरीरा। आगंतूर्ण जयगुरु ! इन्हिं के संयुणिस्सामो ॥३॥ फस्स व पूर्व रहऊण संपर्य निच्चुया भविस्सामो ? । सविलासलामलीलं कस्सब पुरओ करिस्सायो । तुममंतरण सिररइपरयणमयमउडमंडली इण्डिं । भत्तिवसेणं सामिय ! चुमिस्सइ कस्स पयवी १ ॥३॥ इप संयोऊण पुणो पुणोवि नमिऊण विगयआणंदा । निणनाहस्सं सरीरं अदूरदेसम्मि निसिपंति । तो मुरवइवयणेणं घेसमणो कुणइ फणयर यणमयं । वरनिव्वाणस्मिवियं असियधपिचिंचायं ॥३८॥ तचो य सीरसायरनलेण हविजण जिणवरसरीरं । नियसियविमलदुकूलं रयणमयाहरणहरंग ॥३९ स्यमाणे सल्लेवि छ खिति सिविपाए ससुरसुरवइणो । गंतूण अवरदाहिणदिसाए सदमि भूभागे। गोसीसचंदणगुल्दारूहि रति सत्य चियनुपलं । एगाए सिति निणं आराए सेससाहुगणे ॥४१॥ तको दुंदुदिपमुहेसु गदीरतुरेसु वनमाणेस । सव्यतो सपरेमु कुसुमुकर मुयंतेसु ॥४२॥ सेन्यन्ते वीरासनानि स्यानानि तथानुदिनमपि । दीयन्ते कायोत्सर्गाः शीतगतपदुस्सहकालेऽपि ॥२९॥ दुहितमयविकट पास उत्तममुवर्णवर्णसंकाशः । अधरितदिनकरमासः श्रीवासो जिनवरमुपायं ॥३०॥ पागुनकृष्णायां सपम्या मोसे तस्मिन् संप्राप्तः । पथभिः साधुशनः सहितस्त्यान्या निज शरीरम् ॥११॥ अप जगद्गुग्गुरविरहोदाहायपवाहनयनपुरः । सर्वेऽपि सुरवरेन्द्रा नवा मणितुमारया ॥२२॥ संमति स्वपि पनि जगमाय ! निमुवनप्रदीप । मारतोयं गुरमोदनिमिरमरनिर्मी भानम् ॥३३॥ मटिमानिमोनियमानधनानुरितसरीराः । भागस्य जगद्गुरो ! इदानी क सप्ताभ्यामः । ॥३४il, कम्य परिवषिचा मांप निईना मवियामः ! । सविलासलाम्पलीला कम्य वा पुरतः । स्वामटरेण शिरस्तिानमयमुकुटमण्डीदानीम् । भलिवशेन स्वामिन् ! चुमिप्यति कप्य पद र मनुस्य पुनः पुनरी नवा विगतानन्दाः । निननाथाय शारीरमादेशे नितीदन्ति ।। हमीदरनेन धनः करोति कनालयाम् । वनिवासिवितामुश्तिया । नपरेन नायिका निशानगरमा नियमिप्रविमतदुक्ल एनमगामणि रद ममिनिनिया ममगुरुवनय । गारदक्षिणति शुद्ध चन्दारमा मनि मात्र रिम मुगलम् । एम्यानिमियां :.. दुईतो मानेर । म मा मन मा uxil .

निव्याणपाधापी नमंतीम य गुरसुंदरीगु मंम्मि सोपविरम्मि । देविदेस र जयनयरवनिम्भरभरियभुरणेसु ॥४३॥ मन्गिडमारा नियभाणणाउ जगणं चियाए मुंचति । वाकुमारा वायं फाऊणं तं पलीवति ॥४४॥ अवरे य सुरवरा पुण खिति गंध यमुट्टीओ । एवं कमेण मंसाइएस दहेसु समयम्मि ॥४५॥ मासिसिरसरदिपरिमलावीरोपसमुहवारिधाराहि । थणिपकुमारा मह नियति चिपगं जिणिदस्स ।। उपरिमदाहिणमक सको गिहेइ हिटिम घमरो । वामं पहुणो उपरिममीसाणो हिटिमं तु पली ॥४७॥ दंतीणि उ सेसा सुरागरिंदा सुरा य सब्वेवि । गिण्हंति मंगलत्य भचिभरुभिन्नरोमंचा ॥४८॥ पंचीमो कुसुमाई बन्याई नरिंदनारिनरनिवहा । सनोवि जणो गिदइ अहमहमिगया पुणो रक्ख ॥४९॥ मर जत्तेणं निम्नत्तिपम्मि तरकालमुचियफियस्मि । जयगुरुगुरुविरहानलजालोलिझलकियं हिययं ॥५०॥ निवाविउं प नंदीमरम्मि पश्चति ससुरसुरनाहा । तत्थद्वाहियमहिम काउणे परमभत्तीए ॥५१॥ घयंति देवलोए मत्तीए पूण जसेण । जिणवरसकहाउ खिवंति रयणमणिमइयसुंगम्मि ॥५२॥ पणफणिमणिभासो दुपसदंदोलिनासो, विहिपभवावासो रायरोसप्पणासो । जगणिपसुहासो सम्गमोरसप्पपासो, दिसउ जिणसुपासो मंगलं वो सया सो ॥५३॥ लसणउंदविहूण जमिद मर विरइयं समयमुक । मिच्छा मि दुकंड तं सोहेयच्वं च सुयणेहिं ॥५४॥ ॥ इति धीसुपायनापचरितं समाप्तम् ॥ गन्यन्वौषु प पुरसुन्दरीषु संपे शोकविधुरे । देवेन्द्रेषु च जयनयरवनिर्भरभृतमुवनेषु ॥४३॥ अग्निकुमारा निजाननाम्न्दकनं चितायो मुवन्ति । वायुकुमारा यातं कृत्वा तं प्रदीपयन्ति ॥४४॥ अपरे च सुरवराः पुनः क्षिपन्ति गन्यापधुपमुष्टीः । एवं क्रमेण मांसादिकेषु दग्धेषु समये ॥४५॥ अतिशिशिरसुरमिपरिमलक्षारोदसमुद्रवारिधाराभिः । स्तनितकुमारा अप निर्वापयन्ति चितां जिनन्द्रस्य ॥४६॥ उपरितनदक्षिणदंष्ट्रांशको गृहात्यधस्तनी चमरः । वामां प्रमोपरितनीमांशानोऽधस्तनी तु पलिः ॥४७॥ दन्तास्थीनि तु शेषाः मुरासुरेन्द्राः सुराध सर्वेऽपि । गृह्णन्ति मनलार्थ भकिभरोद्भिनरोमाचाः ॥१८॥ देव्यः कुसुमानि वनाणि नरेन्द्रनारीनरनिवहाः । सर्वोपि जनो गृह्णात्यहमहमिकया पुना रक्षाम् ॥४९॥ पथ यत्नेन निवर्तिते तत्कालमुचित कृत्ये । जगद्गुरुगुरुविरहानलज्वालालीदग्धं हृदयम् ॥५०॥ निर्वापयितुं च नन्दीश्वरे मजन्ति ससुरपुरनाथाः । तत्राष्टाहिफामहिमानं कृत्वा परमभक्त्या ॥५॥ मजन्ति देवलोके मक्रया पूनयित्वा यत्नेन । जिनवरदंष्ट्राः क्षिपन्ति रलमणिमयसमुद्रे ॥१२॥ पशफणिमणिमासो दुःखद्वन्द्वालीनाशो विहितमवप्रयासो रागरोषप्रणाशः । मानितमनमुखाशः स्वर्गमोक्षप्रकाशो दिशतु जिनसुपाधों मङ्गलं यः सदा सः ॥१३॥ लक्षणच्छन्दोविटीन यदिह मपा विरचित समयमुक्तम् । मिप्या में दुष्कृत वच्छोषयितथ्य व सुजनैः॥१४॥ १० रिलिलाव प्रशस्तिः। इह अस्थि सयलमहिवलयभवणभूसाए सरलधयदंडो। कित्तिपडायाकलिमोसिरिइरिसउरो पवरगन्छो । तम्मि जयसिंहसूरी तुहिणगिरिदुव्य सयलसिवनिलो। जम्हा विणिम्गया मुरमरिव्य मुणिमनई भुवणे ॥२॥ तत्तो य दयाकमलिणिकतो मिच्छत्ततिमिरभरहरणो । सयलसियंवरतिलओ मूरी इह अभयमूरित्ति ॥३॥ तस्स सुसीसो सियजसजुण्दाधवलियसियंवराभोगो । परवाइचक्कविहडणपथडमहप्पो मयंकुच ॥४॥ सिरिहेमचंदसूरी जयसिंहनराहिवं पयोहे । रहजत्ताइसु कज्जेमु जेण तं किंपि विप्फुरियं ॥५॥ जस्स मुइजलहिनिग्गयविचित्तसत्थामयं महामुणिणो ! आसाइऊण अजवि लहंति अजरामरं ठाणं ॥६॥ तस्सवि य तिनि सीसा पढमो सिरिविजयसिंहसूरित्ति । एगंतवायसमग्गरंगमारंगभंगहरी || दुइओ अमुद्दविज्जासमुद्दसंपुन्नपुनिमाइंदो। जिणपवयणकुमुयवियासगो य सिरिचंदसूरित्ति ॥८॥ पालतेण सिरिलाडदेसमुदं न केवल जेण । जिणपत्रयणस्स विहिया पभावणा समणमुद्दपि ।।९।। जस्स य मुणिसुब्बयचरियरंगसालाए विलसिया वाणी। छंदाणुगयालंकारसालिणी लंसयबहुच ॥१०॥ तइओ य विवुइजणमणअमंदआणंददाणदुल्ललिओ। सिरिविचंदमूरी, अहन्नया सोवि विहरतो ।।११।। धंधुक्कयम्मि पत्तो पुंडरियसुएण आसडेण तर्हि । सिरिपउमचंदउज्झायपमुहसंघ भणेऊण ॥१२॥ मन्नाविया तो ते सुपासनिणचरियकरणविसम्मि । तेहिवि तओनिउत्तो सिस्सलवो हेममूरिस्स ॥१३॥ ‘गयलक्खणछंदेणवि लेखमणगणिणा पयासिय एयं । सिरिसत्तमजिगवरिय हरउ दुई सयलसंघस्स ।।१४।। इहास्तिसकलमहिवलयभवनभूषायै सरलध्वनदण्डः । कीर्तिपताकाकलितः श्रीहर्षपुरः प्रवरगच्छः ॥१॥ तस्मिजयसिंहसूरिस्तुहिनगिरीन्द्र इव सकलशिवनिलयः । यस्माद्विनिर्गता सुरसरिदिव मुनिसंतति वने ॥२॥ । ततश्च दयाकमलिनीकान्तो मिथ्यात्वतिमिरभरहरणः । सकलसिताम्बरतिलकः सूरिरिहामयसूरिति ॥३॥ तस्य सुशिप्यः सितयशोज्योत्स्नाधवलितसिताम्बरामोगः । परवादिचक्रविटयनप्रकटमाहात्म्यो मृगाङ्क इव ॥४॥ श्रीहेमचन्द्रसूरिजयसिंहनराधिपं प्रबोध्य । रथयात्रादिषु कार्येषु येन तत्किमपि विस्फुरितम् ॥५॥ यस्य मुखजलाधिनिर्गतविचित्रशास्त्रामृतं महामुनयः । आस्वाद्यापि लभन्तेऽजरामरं स्यानम् ॥६॥ तस्यापि च त्रयः शिष्याः प्रथमः श्रीविजयसिंहमूरिरिति । एकान्तवादसंसर्गरङ्गमद्गहरिः ॥७॥ द्वितीयोऽमुद्रविद्यासमुद्रमपूर्णपूर्णिमाचन्द्रः । जिनप्रवचनकुमुदविकासकश्च श्रीचन्द्रसूरिरिति ।।८।। पालयता श्रीलाट देशमुद्रां न केवलं येन। जिनप्रवचनस्य विहिता प्रमावना श्रमणमुद्रामपि ॥९॥ यस्य च मुनिमुमत चरितरङ्गशालायां विलसिता वाणी । छन्दोऽनुगतालंकारशालिनी लहकवरिव ॥१० तृतीयश्च विबुधजनमनोऽमन्दानन्ददानदुर्ललितः । श्रीविषुधचन्द्रमुरिः, अथान्यदा सोऽपि विहरन् ॥११॥ पन्धुक्के प्राप्तः पुपहरीकमुनेनाऽऽसडेन तत्र | श्रीपचन्द्रोपाध्यायप्रमुखसंघ मणित्वा ॥१२॥ मानिनाम्नतम्ने मुगाजिनचरितकरणविषये । तैरपि तनो नियुक्तः शिष्यलयो हेमसूरेः ॥१३॥ . समुमाम'। ,

प्रशस्ति।
बिमसहि एकारसहि नबनवावासदिय । मामिपदमिदिवसे गुरुम्मि गुरुमंडलिपुरीए ॥१५॥
सिरिमापारने सुपसिग्जमावसंतण। परियं समधियमिण सिरिसत्तमतित्यनाइस ॥१६॥
परपसरगणणार अशुभाणं इति दस सहस्सा। महीम च सपं अटेवर असरा पाय ॥१७॥
या श्लोक १०१३८ गुर्म मपतु समस्तपस्य!
गतलक्षण छन्दसापि स्मगणिना प्रकाशितमेतत् । श्रीससमचिननरित हरतु दुःख सकलसपस्प ॥१४॥
विकमन्वयम् नवनवविवाधिकषु । मासिवदशमीदिवसे गुरी गुरुमण्डलीपुर्याम् ॥१५॥
श्रीकुमारपालराये शम्बामुतशय्यामावतारित समर्थितमिदं श्रीसतमतीर्थनाथस्य ॥१६॥
प्रत्यारगमनयाऽनुष्टुमा भवन्ति दश सहसानि ! अष्टानिशं च शवमटैव चाक्षराणि प्रायः ॥१७॥

No text on this page.

शुद्धिपत्रम् । सा पति मार रामम् মামিনা कषेपानी पापयो पापि भूपितसर पाया प: पति भूपितसरा परा यो माधि सदसाषि सदसापि १२ २७ प्रसीप प्रसप विहि विभपुति मिजसिता निषसिता- पुढे अनुत्तरेप भुनुत्तरेप भुम्या त्योपाइम मुफ्तोत्तो पादम् ताराकणं যাবে रन्धित परजोरितं রে शंपतं पीजन्ति पीजपरित दावा हाजा पृथं परतिः प्रारम् रायम् द्वार अनपप्तर अनवरत मजरप. कोति कीरति ई. ४ सहसाथि सहसापि शेण्डीर शोर नियसति नियस्ते लेण करनेण स्थानमुप. ६५ २९ स्तम्भो. सदायियं साहावियं अंग पि. मंगंपि माता पत्तं पुतं प्राप्तम् पुत्रम् प्रातिपेश्मिक प्रोपित प्रापे? प्रतीय ७३ २३ प्रतीप मतप प्रमुखागि प्रमुखाणि ७४ २० तपाय घ तपान्याचयो- पापि मायोग्यम् ऽपि प्रायोग्या दिग्यलयं दिम्पनयां ७६ १४ दा पार २२ ११ २१ २. १२ २k ३२ २६ निजसित गर्भमहर्व परया पुरता पर्वताश्य परिम वाचारस्पपि नियसित गम महाप पया पुरपना (रल) पम्तिाव -परितन पारायस्पपि U२४ ४. २१ १८ ४५ २१ इलाध्यभानो -मपराद अपि भतायमायो •मपरा अपि -पानुपमानो -मुतरवापि मपभिभात- -यानूपमागो गुत्तरत्रापि मषिज- पषगुग्ध- ७४ ८ 45 १९ २८ ५४ २. पषधि- २ . , . पृष्ठं पइक्तिः अशुद्धम् ताडिता १० २१ प्राशय ६० ૨૨ पर्तयति ६१ २३ प्रत्युन्नीतं भुकातङ्का ६३ ३ धम ६४ २३ परिपीडयति ७ सहस ६५ २४ मोक्तुं दीक्षिता ६७ १८ सर्व वि- ६६ २५ गिरया २४ सभेद १०४ १४. सुह १०४ २८ अवसरे १०४ २८ १०५ २ तो ततो ११२ '१५ दिवाये ११४ २१ ततश्यागी ११४ २८ शीलावपयं दुहिं ११६ १३ लोपमि चंमय. महल्लयाणं ऊर्यो- ११८ २० विक्षप्य भया ११६ २ प्रकाशयित्या २ दूरमिय १२० ६ निच दूरोग्मित जाननि शुद्धिपत्रमा शुद्धम् पृष्ठं पहक्तिः अशुद्धम शुद्धम् ताडितः संमासिओ समासिआ प्राज्ञाप्य १२८ १८ मणिरय मणिसिंह प्रवर्तयति समापितों संभाषिता संमुखगमनाय १२८ २७ समिज़ शम्या मुक्तातङ्का १२८ २६ पुण्यनेव पुण्येनैव धम्म १२६ २८ शकुन (रुद) सगुण (शकुन) परिप्रेरयति १२९ २८ फलाढ्यो सहस्स मुक्त्वा निवधन निवन्धन दीतिताः १३३ १७ लतः सर्ववि १३४ १५ आशय आज्ञाप्य गिरा प्रलोकाते प्रलोकते स्वभेद १३६ ८ विठ्ठदुर विउद्धृश्य सह १३६ २३ व्युथ विबुद्ध स्थितः ६ ताप्रा ताग्री सह विउठुन्य विउधुन्ध ता १४० २१ दादी- तावज १४१ १५ व्युत्थ विबुद्ध द्वितीयाधे १४१ १७ भुक्त्वा मुक्या ततो गर्त- शीलविपयं चिंतयित्वा 'चिन्तयित्वा दुग्रह ४ दुहापि दुहामि लोपाव १४६ २६ -मनघ मनध चंपय. १५० १२ विञ्चित्त विचित्त महल्लयाण १५१ २८ निघात इय निर्यातयत् और्यो १५४ २८ प्रापिता प्रास्ता विशपथ्य १५५ पुष्पकमेण पुवकमेण मया १५५ १२ पउमिणि ! दल पउमिगिदल प्रकाश्य क्रीडयित्या कीडिया दुलन्मिय पमिनि ! दल पमिनीदल निय जेणं जण दूरोधित भयणी माणीउ जानानि फदि कति ३ मझने मम्झण्डे म्रत्यन्त १६७. ४ घसं विसं मणिसिंह- पनि यति . भ्रंम्पन्न मगिरह ३ पति"यमि पृष्ठं परति १७३ १८ " " ८ . " " " . २७५ १४ २० १७ . १८४ २७ १८४ २ २१० २४ शादपत्रम्। अगुदम गुलम् पृष्ठं पइनिः भयुद्धम् गुलम जीर्ण २०३ २० युग्मृए भणिस्तति भणिस्मंति २०४ २३ नियेते বিষয় प्राहाणं प्रारणं २०५ १० मुग्गी मुगी राएं २०५ १२ मोदयंता मोहयत्ता धुलाप घुमयाए मोदयन्ताः मोहयाचात् ফিন্যা समयिय स्तब्धाः स्तम्मात् २०८ पुनरकरितो पुग्नुकारित प्रोधिनः पोधात् एपणात एपगत्यात् पुमगऽपि कुमारोऽपि -हजारमनसः 'दलरमणात् २१४ २. करपाद समुचम समुचम । २१७ x गाभणा गमी भनार घोर चीर नएभणिय गए भनि परिणामेणा परिणामेनी- कर लिन कराजित पीर धीर च्याय रायायाय मान्य फोन गमन २१८ सियतु सिपमुद तप:शी. तपशी- मल्लक पर्जितया यतिाया: ग्य नाप मारणदीनि मारणादीनि पर्य प प्राधा २ परपीबाई पदमीरा रोपादियों रोपारिशे प्ररपतीमाटो भाना भुतुनरम्मि भुततरम्मि स्थापिदा जापपिया संपानि संमान লিমাবাদ निमिमी सामनि सामप्रि (ग्रीक) सन्तो ती विजयमिय सपन् -परन् गती पक्षिः १८ पर दन्तयमापनी दतमणी (पर्यत पाति (R m(नि मिता- कोयनी) पी२.४ २. पुरोदिनयः प्रगतिमय यामेरा पसर्ग परानि सर গুলি पुदेव घगीयार पहिसाए २४. पिनतम् गर पपजीर परलिप म কা पत्रों বিবাহ বিম कोपा २६५ १२ २६ " . विजयप " " " पापंच पापीह- २०१ २९ २०३२ -~- २ दरि ५ २०३ .

२ . पृष्ठं पतिः अशुद्धम् ८८ २६ ताडिता १० २१ श्राशप्य १० २२ घर्तयति ६१२३ प्रत्युग्नीतं मुक्तात ६३ ३ १४२३ परिपीडयति ७ सहस २४ मोस्तुं दीक्षिता सर्य वि- २५ गिरया २४ सभेद १०५ १४ १०४ २८ प्रमर २०४ २८ १० मो सना दिया ततरदागी जौटायर दुई लापनि मय. ঘাম। शुद्धम् पृछ पशक्तिः अशुदम शुद्धम् ताडित: १२८ १२ संभासिओ संभासिया श्राशाप्य १२८ १८ मणिरथ. मणिसिंह प्रवर्तयति १२८ २६ संभाषितो संभाषिता संमुखगमनाय ૧૨૩ ૨૭ समिज म्या मुक्तात १२८ २६ पुण्यनैव पुण्येनेर धम्म १२६ २८ शकुन (सद) सगुण (मान) परिप्रेरयति १२९ २८ फलान्यो सहस्स इयं मुफ्त्या निवधन नियन्धन दीतिताः । १३३ १७ लत्तः सविल १३४ १५ आशय आशान्य गिरा प्रलोकाते प्रतापते स्वभेद विवम विधुण १३१२३ ग्युत्थ वियुम स्थितः १४० ६ ताप्रा. तामी सह विप विध -दादी- नायन प्युप पिन द्वितीया १४१ १७ भुस्या ततो गतं. ४ शीतविषय বিরফিন্যা चिम्लपिया दुदापि खारवि •मनघ संशय. विचित विपिन मरजयागा नियातर বিশ্বাস प्रो. १५५ २६ মণিমা विजय ८ पुशकमेण যমিলি !বর বমিলি বিশ্ব। दुमिर पनिनिदत मिमोरल निय दानित मानी मारी अनाति मा -मन ऊर्यो. যুগান मास्विर २ ६ निन गंभिर न . ४ म ३ मनिपत्रमा . " " .. " 4 मगुरम छ पनि भगुम्म मीन युग्मृप ছবি ११११ भनित मणिशनि नियात নিথক प्राम १० मुगी मुनी सर २० १२ करा मादपंता मोहरमा शुनःप शुत्तयार मोरपन्ना महायात् सयिन्या सजापित्य माधा २०० . पुरावारिसो पुग्नुपकरिसो कोधिन माधान ११५ বাদ। कुमरोऽपि कुमारोऽपि दजारमनमः •दजरमा २४ फरयाद करफाइ समुरम समुपम x गाभणः गमा भग धीर तपणिय तए भगियं বােমলা परिणामना २१३ २१ करकलित करकलित दीर २.७ रश्योर श्या योग्य मन्द मात्र मोत- मीडित १ २१८ १ सिपमुह सियसुद तप:शी. सपी- माल्य पलिया पानापा तरय १९ ०२४ मागगादीनि मारपानि २२० सर्व सर्व बाधा माधा २२१ २ पत्थओवाई पच्छयोग रोपादिरी বথা प्रस्थती पाहो पश्चादाहु १२ भुतुनगम्मि भुनत्तरम्मि २२२ २७ स्थापयित्या स्थापयित्वा २६ संप्रालि संग्राम निर्मापयति निर्मिमोते २१७१७ सामधि सानि (ग्रीका) सन्ती सती যিনি विजय -पंसपन् -पसर्पन ११ राशिः २३४ १८ पप दन्तयनोपशो दम्तमणों (पर्वत साति (दि) सा(प्या)ति करेगनी) पी. २३४ २० पुरोहितयः पुरोदितथ भिता यसेरा यसरी यापीद- कटकानि रम रूप पइवि छवि दुन्नि कुस्तः प्युच्छेदम् पुन्दनः पराडीयाए पगडियाए २४ स्पर्तितम् त्यातंतमपि बरलीय पेरलिय परा रोपरा उम्मिट पर्यन्ती अवयंती पिपभियं पियंभिपं सौरिक . .. . " .. . यापी . .३ गरकार २ पृष्ठं पक्तिः अशुद्धम् ८८ २६ ताडिता १० २१ प्राशय १० २२ घर्तयति ६१ २३ प्रत्युग्नीतं भुक्तातङ्का ३ धम ४ २३ परिपीडयति ७ सहस ६५ २४ मोस्तुं दीक्षिता सर्व वि- ९६ गिरया २४ सभेद १०४ १४ १०४ २८ अवसरे १०४ २८ मुख २ तो १०५ १६ तती ११२ १५ दिवाढये ततश्यागी ११४ २८ शीलावपयं दुई लोपमि चंमय- महल्लयाणं ऊयों- विशष्य भया मकामायित्या १२० २ दूरमिय १२० ६ निच दृभित जानति शुद्धिपत्रम। शुद्धम् पृष्ठं पाक्तिः अशुद्धम ताडितः १२८ १२ संमासिओ संभामिआ अाशाप्य मणिरथ. मणिसिंह- प्रवर्तयति संभाषितो संभाषिता संमुखगमनाय १२८ २७ समि शम्या मुक्तातङ्कः पुण्यनेव पुण्यनय धम्म शकुन (रूट) सगुण (शकुन) परिप्रेरयति फलाट्यो फलाट्या सहस्स मुफ्त्या निवधनं निबन्धन दीक्षिताः १३३ १७ लतः लतैः सर्वि- १३४ १५ आज्ञप्य आझाप्य गिरा प्रलोकाते प्रलोकते स्वभेद १३६ विट्ठदुख विउद्घन्य सह न्युन्य विवुद्ध स्थितः ६ ताप्रा. तानी सह विउठ्ठव्य विउधुर १४० २१ दादी- तावज १४१ १५ व्युत्थ वियुद्ध द्वितीयाधैं भुक्त्या मुक्या ततो गर्त. १४३ शोलविषयं १४४ २० चितयिन्या 'चिन्तयित्या दुग्रह १४७ ४ दुदापि दुदापि लोरवि २४६ २३ -मनघ मनर्य चंपय. १५० १२ विचित्त विचित्त महल्जयाण १५१ २९ निधात इय निघांतर प्रोपों १५४ २९ प्रापिता प्राप्ता विशपथ्य १५५ पुट्यकमेण पुव्यक्कमेण मया पउमिणि! दल पउमिणिदल प्रकाश्य फ्रीडयित्या कीडिया পূমিষ पमिनि! दल पमिनीदल निय जेणं दूरोधित भयणी भागी जानानि ३ मम्मान्ने माझ भ्रम्पन्ने पर्म विसं मनिसिा- पनि गति पनियमि . १९८ २. ११६ २८ भ्रंग्याने मगि १०८ 1 " " . . . " धीर करकाद् गो भग " शुद्धिपत्रम्। पएं पना प्रारम शुभम् छ पनि अशुभम् शुदम सीग यल्ल २०३ २० युग्मृए নিন भमिति भणिस्मंति २०४ ३३ नियते निवेशयति प्राराणं प्रावण २०१० मुगी रुप्यतु रुएं । २०७ करवा कता मादयंता मोहयत्ता धुनाए धुतयार १७३ १८ मोहयता मोहयात् सनयित्या समापित्य स्नाधा: स्तम्भात् २०० ५ पुसकरिसो पुन्नुस्करिसो पोधिन, मोधात् एपणाला एपगत्वाम् कुमरोऽपि कुमारोऽपि दजारमनमः -दजरमणान् फरयाद सभुयम समुधम २५७ गाभणद चीर तएभणिय नए भगियं २७५ २. परिणामेगी. परिणामना. २२७ २१ करकलित करफजित पीर घोर যাত্ব रश्या योग्य मल मान्य मीडित गगन सियसुद ८४ तप:श्री. तपसी २११ २१ मल्लक माल्य ૨ पर्जिनया पर्जितायाः २२० १६ सरप तरय २४ मारणदीनि मारणादीनि २२० २२ सर्य सर्व जोधा माया २ पथपाई पोवाई रोगादियो বাঘিয়া प्रस्थती याही पधादाह भुतुनपम्मि भुनुत्तरम्मि २२२ २७ स्थापयित्या स्थापयित्वा २६ संप्रानि समास निर्मापयति निमिमीते सामग्नि सामधि (नीका) २३० १७ सन्ती सती विजयमिय विजयप -पंसपन् पसर्पन प य दन्तयनोपनी- दम्तमगा (पयंत. पाति (दि) रसा(प्याति भिता- कांशयनी) पग-२३४ २० पुरोहितयः पुरोदितथ भिता यमेरा यसरी यापीद पापीह- २४३ ११ समानु साप २४४२० पवि दयि बुधन्ति प्युच्ददम् प्युवेदः पराधीयाए पराडियाए त्यमर्ततम् प्यततमपि •०३ २ যথে मलिय परा गोयरा उम्मि उमिठ पापंन्नी गवती पियभियं चियभियं गदकार ক ।२१८ १ कोत. सिघनुह to . " " ७ 1 ॥ -३ १ A २ - ८ पृष्ठं पङ्क्तिः अशुद्धम् ८८ २६ ताडिता १० २१ श्राशप्य पर्तयति ६१ २३ प्रत्युनीतं भुक्तातङ्का ३ धम १४ २३ परिपीडयति सहस मोक्तुं दीक्षिता सर्व वि- ६६ २५ गिरया १०० २४ सभेद १०४ १४ सुह १०४ २८ अवसरे १०४ २८ मुख १०५ ૨ तो ततो दियाये ११४ २१ ततश्यागी ११४ २८ शोलावपयं दुर्गा लोपमि चंमय- महल्लयाणं ऊों- १९८ २० विज्ञप्य भया ११६ २८ प्रकाशयित्या २ दूरनिमाय निच १२. १६ दूरोभित जाननि जह भ्रंश्यले ३ मणि शुद्धिपत्रमा शुद्धम् पृष्ठं पडक्तिः অদ शुद्धम ताडितः संमासिओ संमामिला अाशाप्य मणिरथ मणिसिंह प्रयतयति १२८ २६ संभापितो संभाषिता संमुखगमनाय १२८ २७ समिज दाम्या मुक्तातः पुण्यनैव पुण्येनेव धम्म १२६ २८ शकुन (रूद) सगुण (शकुन) परिप्रेरयति फलाइयो फलादयः सहस्स । १३० १४ इयं मुक्त्या १३१९८ निवधन निवन्धन दीक्षिताः १३३ १७ लक्षः सर्वि- १३४ १५ आज्ञप्य आज्ञाप्य गिरा १३४ १६ प्रलोकाते प्रलोकते स्वभेद विट्ठदुध विउ व्य सह व्युत्य :वियुद्ध स्थितः ६ ता प्रा- ताओं सह विउदय विउधुन ता १४० २१ -दादी- तावज व्युत्य वियुद्ध द्वितीया| १४१ १७ मुश्त्या मुक्या ततो गर्त शोलविषयं १४४ २० चितयित्या चिन्तयित्वा ४ दुहापि दुधावि लोपवि १४३ २६ •मनघ -मनघ चंपय. विचित विचित्त महल्लयाण १५१ २८ निघात इव निर्धातवत् और्यो. १५४ २८ प्रापिता प्राप्ता विशपथ्य ८ पुथ्यकमेण पुष्यामेण मया १५५ १२ पउमिथि! दल पडामणिदल प्रकाश्य कीडयित्वा मीडिया दूरुन्मिय पमिनि ! दल पमिनीदल निय जेणं जेण दूरोधित भयगीत मरणी जानाति कदि जा ३ मामाने मामहे यस विसं गणिसिंह- पगि यति বিশ্ববি -इ दैन्य . ६ मुत्रिम १४ पनि अजित मणिनि माधम गुग्गम fa1at fm ។ पतु म.पंगा मासम्ता निमय १. २ . . मायावान् .. .. .. शुमार প্লাম্বিয়া पुरारिसा . प्राधार प्राधिन एपगाणां दगारमनः भुश्म शुभयार समापिन्य पुग्नुकार . " " ४ परिणाममा नामजा रगुपम ना परिणामनी मी x --- " पु.मगऽपि फरयाद गाभणE সব कर जित যাযথ कोत सियसुद .. पुमाराऽपि करकाद् गीभगत मप भगिय करफजित रश्या योग्य प्रीडित सिपसुद गमन :४ २ तर १२ २९ তথা मादीमि जापा गदिश যুগান मामि सामणि विजयमिय गी दन्नयनांपा गगन सी पतिाया २२० । मारवादीनि माया २ रापि भुमारम्मि संमान मामनिग्रीक) २३०१७ হিমঘ गतिः २३४ १८ दनमा (पर्वत कांगपना) पी-२३४ २० मिता पापीह- कम २० तरय मर्य सर्य परययाई पच्चमोवाई प्रस्थाबादौ शादाहु व्यापरित्या स्थापयित्या निर्मापयति निमिमीत सन्ती पंमपन् पसपन . " सती साति (दि) पुरोहितयः यमेरा सा(प्या)ति पुरोहितच घसरी पापी समार বুলি पगडापार परजीय उम्मि वियभियं ६.३५ " पश्यिाए दलिय उमिट चिभियं पवि युच्छेदम् स्पततम् परा १ प्युच्छेदः स्यतितमपि रोपरा २५५ कुर्वन्ती २ पृष्ठं पक्तिः ८८ २६ १० २१ ६० २२ ६१ २३ १२ २१ ६३ ३ ६४ २३ अशुद्धम् ताडिता प्राप्य धर्तयति प्रत्युनीतं भुक्तातङ्का धम परिपीडयति सहस मोक्तुं दीक्षिता सर्व वि- गिरया सभेद ८ ६७ १८ २५ १०० २४ १०४ १४' १०४ २८ १०४ २८ २ शुद्धिपत्रमा शुद्धम् पृष्ठ पक्तिः अयुद्दम् शुदम् ताडित: संमासिओ संमामिा आमाप्य १२८ १८ मणिरय मणिसिंह प्रवर्तयति संभापितो संभापिता संमुखगमनाय १२८ २७ समिज़ गम्या मुक्तातङ्का पुण्यनैव पुण्येनेय धम्म १२१ २८ शकुन (रूट) सगुण (शकुन) परिप्रेरयति १२२ २८ फलाइयो फलाद सहस्स इयं मुस्त्या १३२ १८ नियधन नियन दीतिताः १३३ १७ लत्तः लक्षः सवि- आक्षप्य आशाप्य गिरा प्रलोकाते प्रलोकते स्वभेद विट्ठदुर विउधुन सह व्युत्थ वियुद्ध स्थितः ताप्रा- तामी सह विउट्ठम्य विउधुध १४० २१ -दादीगां- तायज्ञ १४१ १५ व्युत्थ वियुद्ध द्वितीया| "मुक्या ततो गर्त १४३ शीलविषयं १४४ २० चितयित्या चिन्तयित्वा दुग्रह ४ दुहापि दुद्दावि लापाव २४६ २६ -मनघ -मनध चंपय. १५० १२ विचित्त विचित महल्लयाण निघात इय निघांतयत् श्रीयों १५४ २८ प्रापिता विशपथ्य ८ पुश्यकमेण पुस्पारण मया पऽमिणि ! दल पउमिगिदल क्रीडचिरया मीडिया दूरुम्मिय पशिनि दल पनि दल निय जेणं जंग दरोयिन भयणी माणीत मानाति कदि मा ३ मामाने मन्यन्त प पिस मनिमिा- বনি' परिणाम अवसरे मुख तो ततो दिवाटो ततरदागी शीलावपयं दुर्गा लोएमि चंमय. महल्लयाणं ऊर्यो- विज्ञप्य भया प्रकाशयित्या दरमिय निय रोभित বাবৰি अद मंग्य मग्नि ११२ १५ ११० २. . १२६ २८ २ १२० ६ गानपत्रम। । १४ पानि परमा मागुम्म मी भणिमिति मा २६ मादपंता मोरक्षना निराधा मोधिनः ए.पणा भविस्मति प्रास २०४:३ २०॥ १० मगुदम गृह नियते मुणी रासम उपस्तिपक निवेशयति .. घुताए सनविण्या पुमारितो " . मारना মাথা स्तम्भान् प्राधान पपगारात् •दलरमणात् समुवम मीर परिक्षामना घोर धुत्तयाए सञपित्य पुग्नुस्फरिसो .. . २१४ २. ਸ air परिणामी पीर . पुमगेऽपि फरवाद गभर तपभणियं करकलित रश्याय कीत- सियसुह २१७ कुमारोऽपि करकाद गमो भगत नए मणिय करफजित श्यों योग्य. फ्रीडित सियसुद ५ १८४ १७ २९० २४ १२ २१ . १ বিষ ৪ गमन गगन २१८ सपाजी तपी. धनिया धर्जिताया २२० १६ माग्यदीनि मारपादीनि २२०२२ पापा माया २ रोपादिश বাবা भुनुनामि भुनत्तम्मि २२२ २७ संमामि संग्राम सामधि सामग्रि (ग्रीक) २३० १७ विनयमिय गती रामिः ૨૧૪ ૨૮ दन्तयनापी दम्तमणी (पर्वत भिता. करना) it.२३४ २० मिता २३७ पाद यापीह- समानु कामसु पुर्यन्ति " पराहोयाए पादियाए २४ अपनीय ঘনিষ १ उम्मि अम्मिट २४८ २१ যখ विभियं " ." तरय तरेय सर्य सर्य परथी या पच्छमोबाई अस्थती बाहो पश्चादा स्थापयित्या स्थापयिस्या निर्मापपनि निमिमीते सन्ती सती सपन् -पसर्पन पर च पाति (दि) मा(न्या)ति पुगेदितयः पुरोहितध यसेरा यसरी फरकानि पड्य दपि प्युच्ददम् पुच्दनः स्यजततम् स्पर्ततमपि परा परा पकुयन्ती पुर्वी सोकारिया ... ७ कटके मरकार राधम् परियायैमि घोहन्यो पूढे पूछे " 1 पत्ताय प्राप्ताया उम्मिळ सारण (S यस्तिपक हजा: " परपन्तो रहितायाम हले सहला सफलयति ३० शुद्धिपत्रम् । पृष्ठं पतिः प्रमुखम शुद्धम् पृष्ठं पङ्क्तः प्रयुधम् २५६ २१ पिधुनितं राजानं विधुतरागस्य ३३५ २० परिदधामि दर्शयन्त्यः दर्शयन्ति घोम्यो राजन्ते ३३८ ६ वूडे २५१ १७ शापित छापितः ३३८ २१ पृष्ठ(1) २५३ ३० विधुनित विधुनित ३३८ २९ थ्रोतुम् २५४ २२ पाव पा पत्ताय २५६ २२ पाण्डुरान्या पाण्डुराण्या- ३४१ १६ प्राताच २६६ १४ खानपि खणचंपि ३४८ उम्मिट्ट २६८ २० यत्स। यत्से! ३४८ २१ सा(स) २६६ १२ भभिराई भंमिराई ३४८ २३ उन्मुक २७२ १८ विधुनयन् यिधूनयन् ३४२ २२ हला अमर्य ३४६ २७२ २१ २३ अमात्य हजा ३४३ २५ पश्यती २७११६ भूमा २७७ १८ धृष्टिमानम् घटताम् रहितया २० मालं भालो ३४१ २६ हना २८१ १७ सचित स्त सजदा स्यान्ती स्पान्तर ak૦ ૨૨ स्टाघते घूरयं चूर्ण ३१ १३ ३५१ २१ २३२ २२ -धारा धारः -रामगुल्या विधाहरी २१२ २७ विद्याधरो ३५२ ११ तनं १४ २. [ल २९३ २५ भ विचादर विद्याधर १५४ २४ मोपेताया भरो २१९ २३ नगर नगराद् आदि प्रापंदिर निदतरे निरपेतम् निरपेक्षाः परेव संपनी पंती ૨ ૨૧ যতাঃ ३१३ २६ प्रास्यसि गई মিমি ४ सिंह मिट्टी २७२ २० शुपायम नीर ३७४ २४ नरमा मनमामिल विशय ३७९ २ ३ •भवन:मिस परिपपनि पहियमि अमिहमद पत्र १ . रामगुल्या मतं [गकुन] मोपेशंपा -भरण निरत परटेन गुष अजह प्रास्यति मित्राखीव स्वायम् नाम मनामित पमाभी माला •मपतमि जमिरमा " . पमा - १४ शरिपत्रम्। पृष्ठं पतिः अधुरम् सुबम् ठं पक्तिः -सिम्ये १८६ २१ सदस दास्पध -सिम्या सहरसं ७ सम्मता ४४१ नति •मयम्स जयन्ति -यमासं जयन्ति -मपनरिया विल सायनिक মাসিাধ दिनार पपfin प्रमिर दास १ धर्म निसार पिता रियाय परमे पुती दुर्भाधी तोमा . ४४६ मंद गेहे ३१३ २३ ममेयाद ममेयाद ३९३ २६ तस्य ४४९.२ ‘मया मवगुष जित्तर जितो. पालोषिय बाजोग्विय दाज एव दाज ४५० १८ अतिप्पती भविष्यती v ४०१ २५ যমাফা समाकर(मगार) ४.३ १६ ५०२ २५ पुरता फुरिता પર s स्पादो पुष्वीप पुरवीए १ एमाणमे परमे मेव, निर्वि •मेव निर्षिक माल मद्रलं ४१२ २३ २. मिय! ४१४१ মনি मषित ४१५१४ कोसरिज कोसब्जिय ४१२२१२ परंखारी खरतारो . ४२६८ ४३२१ ४२८ १९ पिपटप विपरम्प ४२८ ॥ रहास ४५ ४२९ अमिहो अम्मिटो पसस्तिएक- ४० १८ ममीपर ममोपरि परिपुर भरिपुर . 'अम्मेहि भोहि ४७११. ताराबले तापमाप शादी ४ पिपरियार विरार विवादित चिरे रवितो पादित पजापितुः ए. नतः गरापापि भमानी पुष्य सहि पुष्यसरि पासिनी ला सनम शिप 14 . निपुर प. ६ धुरां . , ५ शुद्धिपत्रम् । पृष्ठं पइक्तिः अशुद्धम् शुहम् पृष्ठं पहक्तिः अशुद्धम् शुद्धम् ४८५ २६ बिम्ब विम्ये उदं व्ययाधान्य झरन्तं तरन्तं पश्यति पृच्छति ४८६ २८ न्यवासातां न्यवात्सातां प्रयतेता प्रयतेयां ४८८ घुमिर्ड घुम्मि ५.१ ३० कतव्यः कर्तव्यः ४८८ १६ करविकां करकिका कथयति कथय ४६० ११, -म्ह कुसलतं म्हकुसलतं गुण ४० २२ माकुम्भः म्भस्कुम्भः कुंमर -दिशा प्राप्टक धाराष्ट्र ६ ववाहिएण विवाहिएण ५८५ १३ फुत्वा कृत्या ४६७ य धुरं ५०० २६ पुर्व पूर्व ५८७ २२ कथकथमपि कर्यकथमपि ५०२ ८ विसुक्छे विसुच्छे ५८७ २३ युवघ्या वृद्धया ५०४ उच्छिन्त उच्छिन्त सभृद्धये समृद्धये ५०५ १४ किल किलं. किलकिलं. ५९६ वीहिना वाहिना ५०५ २६ किल क्रीडन्तः किलकिलायमानाः १ चन्द्र चन्दन तृतीयाणु तृतीयगुण ४ भुवण भवण -र्मालामेका -मालमेक भुवन भवन श्रवणं स्रवणं मध्ये मध्ये दुढ़ शालिन्या सालयित्वा पतान्ती पत्तान्तर ६.३ २२ पंच पवं भावहणत्यं प्रायणत्यं सं स मुत्कलितेह प्रेषितेह ६१४ १७ गुरेराप गुरुरांप ५३२ २८ मयि मम कञ्चिदारं कञ्चिद्वरं ५२३ 6 रमणीए रयणीए ५२४ ४ उनीशियाए उजाणियाए तपः कर्मणि ५२६ भव. १ सवित सथित्ते ५२६ २४ दाय. द्वार- सचित्त सचित्त चरं एटा निरयरखो निरविवो ७ टायर टाई ५२९ २३ तय- तप- मुनि मुनि भरया: मग्याः ७ एसनो नादधुसिओ जो ज तस्य नस्य संस्थितान् गस्थिताम्गुग्न् मन्वने मन्यते यां ये उदा. उनी साधना सविता ६०६ तप कर्मणि . - 9 पृथं परति . शुमम् विहित दिट्टीए ८ शुद्धिपत्रम्। गुदम. । पृष्ठं पक्तिः अशुद्धम् गापिक तहवि के. विहित বিষ্কার सिद्धान है दिट्टीए លំ सत्यय चंदोति ६५० २६ बन्धी पठमं पदम दरदासशरापरः सितहरदासश- J६१ १४ याइने दसित राघर नियमाणे द -पंडषि यापि माजाप- नारपत्र तास्यत्र ६५२ २६ निपतन्तं स्तयपाय ६५७ १० भमिऊय भमिऊयं ६५८ २० प्रास्याचापि तत् माया संधिभाय संविभाग वन्धी मच्यु न्याइनो नियमाणं ५ -स्तय पाभ्य ६४२ २२ ६५३ १३ ६४३ २१ १४४ २ मारदा प. -निपनन्तं पूरऊण प्रास्वाधाचापि रसारम रङ्ग

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

Supasanaha Chrita

Author
Pandit Hargovinddas
Title
Supasanaha Chrita
File name
Supasanaha Chrita
Text
OCR done
Citation
1919
Published
2011/07
Publisher
Banaras,dharmabhyudaya Press
Language
Sanskrit
Pages
699
Library
Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
DLI number
312417
Barcode
99999990311027.00
Scanning centre
Banasthali University
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
viIlTkzbc4f
Download PDF

Supasanaha Chrita