आधाराम्बुजकोशकन्दभुजगी सम्भूय नाडीत्रयात् चन्द्रार्कोद्भवनाडिकोर्ध्वयुगलं चाद्वैतपथ्यागतम् ॥ (१।०)

तत्रैवाङ्गुलिभिर् निपीड्य क्रमशः शान्तिं मनो मारुतं चन्द्रो याति रविं ततश् च भुवने तुल्या महासारणा ॥ (२।०)

सूर्यान्तः शशिवीचिदन्तवदनप्रान्तप्लवौघोरगी सम्प्राप्ते पवनातिसङ्गहरणे क्षिप्रं ततो धाविता ॥ (३।०)

श्रीमन्मध्यपथान्ततो विदधती कम्पादि कोपान्विता तस्यैवाश्रययायिनो ऽपि शशिनो दत्ता सुधा संमता ॥ (४।०)

आदौ शोषणिको ऽत्र सारणम् अतः कार्यं महासारणं कर्तव्यं प्रतिसारणं च गुरुणा निर्दिष्टमार्गं क्रमात् ॥ (५।०)

पश्चाद् एव च शङ्खसारणविधौ कार्यं महासारणं सम्मूर्छा वितताकृतिः प्रतिदिनं वेलात्रयं दीयताम् ॥ (६।०)

आकुञ्च्यागजकामरूपम् अचलं बन्धत्वजातं तनौ नात्यूर्ध्वे चतुरङ्गुलाग्रविदिते स्थाने हृदा प्राणिते ॥ (७।०)

दन्तैर् बन्धुरिते च वातयुगले प्रश्लेषणाश्लेषणात् नाभिग्रन्थिविमोक्षपातसहजे मार्गे मनःसिद्धयः ॥ (८।०)

दूराकारविसर्पिते च पवने नाभेश् च मार्गस्थिते बन्धेषु त्रिषु सत्सु सो ऽपि शिथिले मध्यप्रबोधे सति ॥ (९।०)

क्षिप्रं च ध्रियते द्विपीठमरुतो ऽप्य् ऊर्ध्वक्रमाकर्षणे संयुक्तो गतिचित्तशोषणम् अतः प्राप्ये ऽनिले तिष्ठति ॥ (१०।०)

मूले मूलोर्ध्वचक्रे वृषणकुलतले वह्निमातङ्गकूले कम्पक्षोभभ्रमाढ्ये ध्वनितपरिचयं घर्मपातोर्ध्वरोम ॥ (११।०)

भूमित्यागं कवित्वं परपुरविशनं वश्यम् आकर्षणं च ह्य् एवं वा चेतनाप्ता प्रभवति निखिला खेचरत्वप्रतिष्ठा ॥ (१२।०)

द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च तत् । (१३।१)

हृदये परमे धाम्नि मध्ये तु रविचन्द्रमाः ॥ (१३।२)

नादं तु तं गृहीत्वा च चैतन्यं तत्र योजयेत् । (१४।१)

द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च तत् ॥ (१४।२)

शब्दब्रह्मणि निष्णातः परं ब्रह्माधिगच्छति । (१५।१)

अन्यत् सर्वं परित्यज्य शब्दब्रह्म सदाभ्यसेत् ॥ (१५।२)

स्वसंवेद्यम् असंवेद्यं शब्दब्रह्म द्विधा स्थितम् । (१६।१)

चिनोति प्रथमः शब्दश् चिञ्चिनोति द्वितीयकः ॥ (१६।२)

विवरश् च तृतीयः स्याच् छङ्खशब्दश् चतुर्थकः । (१७।१)

पञ्चमो मेघनिर्घोषः षष्ठम् एतद् उदीरणम् ॥ (१७।२)

सप्तमं कांस्यतालाख्यं मेघशब्दस् तथाष्टमम् । (१८।१)

नवमो ऽप्य् अग्निदाहश् च दशमो दुन्दुभिस्वनः ॥ (१८।२)

अनाहतनिनादो ऽयं पवनान्तविनिर्गतः । (१९।१)

ध्वनितेन विना यस् तु नादश् चैवम् अपण्डितः ॥ (१९।२)

चिनोति रसम् उद्धृत्य चिञ्चिनोति भगाश्रितम् । (२०।१)

विरसांशेन सम्प्राप्तं मेघशब्देन चाविशेत् ॥ (२०।२)

मज्जां पतति निर्घोषः संस्थितोदधिभीषणः । (२१।१)

कांस्यताले नभःशब्दः प्राणमेघध्वनिः क्रमात् ॥ (२१।२)

जीवश् चैवाग्निदाहः स्यान् मोक्षः समरसो भवेत् । (२२।१)

विशुद्धम् इत्थम् आत्मानं पश्येत चात्मनात्मनि ॥ (२२।२)

प्रथमे जनवात्सल्यं द्वितीये रोगनाशनम् । (२३।१)

तृतीयेन कवित्वं च दूराकर्षं चतुर्थके ॥ (२३।२)

पञ्चमे वाचि कामित्वं षष्ठे भूमिं परित्यजेत् । (२४।१)

सप्तमे दूरम् आलोक्य चाष्टमे वज्रवद् भवेत् ॥ (२४।२)

नवमे स्फुरते कायो दशमे सामरस्यकम् । (२५।१)

पृथ्वीमध्ये भवेत् पृथ्वी चापाम् आपस् तथैव च ॥ (२५।२)

तेजोमध्ये भवेत् तेजो वायुर् वायौ प्रलीयते । (२६।१)

आकाशो लीयते सर्वः सतत्त्वः पिण्डसंग्रहः ॥ (२६।२)

अनाहतो दिवारात्रौ ध्वनते तु धनंजयः । (२७।१)

तत्रारूढो यदा योगी प्राप्नुयात् परमं पदम् ॥ (२७।२)