GorŚ, 1
Select a line for its word-by-word analysis.
श्रीगुरुं परमानन्दं वन्दे स्वानन्दविग्रहम् । (१।२)
śrīguruṃ paramānandaṃ vande svānandavigraham |
अन्तर्निश्चलितात्मदीपकलिकास्वाधारबन्धादिभिः यो योगी युगकल्पकालकलनात् त्वं जजेगीयते । (२।१)
antarniścalitātmadīpakalikāsvādhārabandhādibhiḥ yo yogī yugakalpakālakalanāt tvaṃ jajegīyate |
ज्ञानामोदमहोदधिः समभवद् यत्रादिनाथः स्वयं व्यक्ताव्यक्तगुणाधिकं तम् अनिशं श्रीमीननाथं भजे ॥ (२।२)
jñānāmodamahodadhiḥ samabhavad yatrādināthaḥ svayaṃ vyaktāvyaktaguṇādhikaṃ tam aniśaṃ śrīmīnanāthaṃ bhaje ||
नमस्कृत्य गुरुं भक्त्या गोरक्षो ज्ञानम् उत्तमम् । (३।१)
namaskṛtya guruṃ bhaktyā gorakṣo jñānam uttamam |
यद् व्यावृत्तं मनो मोहाद् आसक्तं परमात्मनि ॥ (५।२)
yad vyāvṛttaṃ mano mohād āsaktaṃ paramātmani ||
ध्यानं समाधिर् एतानि योगाङ्गानि भवन्ति षट् ॥ (७।२)
dhyānaṃ samādhir etāni yogāṅgāni bhavanti ṣaṭ ||
आसनेभ्यः समस्तेभ्यो द्वयम् एव विशिष्यते । (१०।१)
āsanebhyaḥ samastebhyo dvayam eva viśiṣyate |
एकं सिद्धासनं प्रोक्तं द्वितीयं कमलासनम् ॥ (१०।२)
ekaṃ siddhāsanaṃ proktaṃ dvitīyaṃ kamalāsanam ||
योनिस्थानकम् अङ्घ्रिमूलघटितं कृत्वा दृढं विन्यसेन् मेढ्रे पादम् अथैकम् एव नियतं कृत्वा समं विग्रहम् । (११।१)
yonisthānakam aṅghrimūlaghaṭitaṃ kṛtvā dṛḍhaṃ vinyasen meḍhre pādam athaikam eva niyataṃ kṛtvā samaṃ vigraham |
स्थाणुः संयमितेन्द्रियो ऽचलदृशा पश्यन् भ्रुवोर् अन्तरम् एतन् मोक्षकवाटभेदजनकं सिद्धासनं प्रोच्यते ॥ (११।२)
sthāṇuḥ saṃyamitendriyo 'caladṛśā paśyan bhruvor antaram etan mokṣakavāṭabhedajanakaṃ siddhāsanaṃ procyate ||
वामोरूपरि दक्षिणं हि चरणं संस्थाप्य वामं तथा दक्षोरूपरि पश्चिमेन विधिना धृत्वा कराभ्यां दृढम् । (१२।१)
vāmorūpari dakṣiṇaṃ hi caraṇaṃ saṃsthāpya vāmaṃ tathā dakṣorūpari paścimena vidhinā dhṛtvā karābhyāṃ dṛḍham |
अङ्गुष्ठौ हृदये निधाय चिबुकं नासाग्रम् आलोकयेद् एतद् व्याधिविकारहारि यमिनां पद्मासनं प्रोच्यते ॥ (१२।२)
aṅguṣṭhau hṛdaye nidhāya cibukaṃ nāsāgram ālokayed etad vyādhivikārahāri yamināṃ padmāsanaṃ procyate ||
षट्चक्रं षोडशाधारं त्रिलक्षं व्योमपञ्चकम् । (१३।१)
ṣaṭcakraṃ ṣoḍaśādhāraṃ trilakṣaṃ vyomapañcakam |
स्वदेहे ये न जानन्ति कथं सिध्यन्ति योगिनः ॥ (१३।२)
svadehe ye na jānanti kathaṃ sidhyanti yoginaḥ ||
एकस्तम्भं नवद्वारं गृहं पञ्चाधिदैवतम् । (१४।१)
ekastambhaṃ navadvāraṃ gṛhaṃ pañcādhidaivatam |
स्वदेहं ये न जानन्ति कथं सिध्यन्ति योगिनः ॥ (१४।२)
svadehaṃ ye na jānanti kathaṃ sidhyanti yoginaḥ ||
चतुर्दलं स्याद् आधारः स्वाधिष्ठानं च षड्दलम् । (१५।१)
caturdalaṃ syād ādhāraḥ svādhiṣṭhānaṃ ca ṣaḍdalam |
नाभौ दशदलं पद्मं सूर्यसंख्यदलं हृदि ॥ (१५।२)
nābhau daśadalaṃ padmaṃ sūryasaṃkhyadalaṃ hṛdi ||
कण्ठे स्यात् षोडशदलं भ्रूमध्ये द्विदलं तथा । (१६।१)
kaṇṭhe syāt ṣoḍaśadalaṃ bhrūmadhye dvidalaṃ tathā |
सहस्रदलम् आख्यातं ब्रह्मरन्ध्रे महापथे ॥ (१६।२)
sahasradalam ākhyātaṃ brahmarandhre mahāpathe ||
आधारः प्रथमं चक्रं स्वाधिष्ठानं द्वितीयकम् । (१७।१)
ādhāraḥ prathamaṃ cakraṃ svādhiṣṭhānaṃ dvitīyakam |
योनिस्थानं द्वयोर् मध्ये कामरूपं निगद्यते ॥ (१७।२)
yonisthānaṃ dvayor madhye kāmarūpaṃ nigadyate ||
आधाराख्यं गुदस्थानं पङ्कजं च चतुर्दलम् । (१८।१)
ādhārākhyaṃ gudasthānaṃ paṅkajaṃ ca caturdalam |
तन्मध्ये प्रोच्यते योनिः कामाक्षा सिद्धवन्दिता ॥ (१८।२)
tanmadhye procyate yoniḥ kāmākṣā siddhavanditā ||
योनिमध्ये महालिङ्गं पश्चिमाभिमुखं स्थितम् । (१९।१)
yonimadhye mahāliṅgaṃ paścimābhimukhaṃ sthitam |
मस्तके मणिवद् बिम्बं यो जानाति स योगवित् ॥ (१९।२)
mastake maṇivad bimbaṃ yo jānāti sa yogavit ||
त्रिकोणं तत्पुरं वह्नेर् अधो मेढ्रात् प्रतिष्ठितम् ॥ (२०।२)
trikoṇaṃ tatpuraṃ vahner adho meḍhrāt pratiṣṭhitam ||
यत् समाधौ परं ज्योतिर् अनन्तं विश्वतोमुखम् । (२१।१)
yat samādhau paraṃ jyotir anantaṃ viśvatomukham |
तस्मिन् दृष्टे महायोगे यातायातं न विद्यते ॥ (२१।२)
tasmin dṛṣṭe mahāyoge yātāyātaṃ na vidyate ||
स्वशब्देन भवेत् प्राणः स्वाधिष्ठानं तदाश्रयः । (२२।१)
svaśabdena bhavet prāṇaḥ svādhiṣṭhānaṃ tadāśrayaḥ |
स्वाधिष्ठानात् पदाद् अस्मान् मेढ्रम् एवाभिधीयते ॥ (२२।२)
svādhiṣṭhānāt padād asmān meḍhram evābhidhīyate ||
तन्तुना मणिवत् प्रोतो यत्र कन्दः सुषुम्णया । (२३।१)
tantunā maṇivat proto yatra kandaḥ suṣumṇayā |
तन्नाभिमण्डलं चक्रं प्रोच्यते मणिपूरकम् ॥ (२३।२)
tannābhimaṇḍalaṃ cakraṃ procyate maṇipūrakam ||
तावज् जीवो भ्रमत्य् एव यावत् तत्त्वं न विन्दति ॥ (२४।२)
tāvaj jīvo bhramaty eva yāvat tattvaṃ na vindati ||
ऊर्ध्वं मेढ्राद् अधो नाभेः कन्दयोनिः खगाण्डवत् । (२५।१)
ūrdhvaṃ meḍhrād adho nābheḥ kandayoniḥ khagāṇḍavat |
तत्र नाड्यः समुत्पन्नाः सहस्राणां द्विसप्ततिः ॥ (२५।२)
tatra nāḍyaḥ samutpannāḥ sahasrāṇāṃ dvisaptatiḥ ||
प्रधानं प्राणवाहिन्यो भूयस् तत्र दश स्मृताः ॥ (२६।२)
pradhānaṃ prāṇavāhinyo bhūyas tatra daśa smṛtāḥ ||
गान्धारी हस्तिजिह्वा च पूषा चैव यशस्विनी ॥ (२७।२)
gāndhārī hastijihvā ca pūṣā caiva yaśasvinī ||
अलम्बुषा कुहूश् चैव शङ्खिनी दशमी स्मृता । (२८।१)
alambuṣā kuhūś caiva śaṅkhinī daśamī smṛtā |
एतन् नाडिमयं चक्रं ज्ञातव्यं योगिभिः सदा ॥ (२८।२)
etan nāḍimayaṃ cakraṃ jñātavyaṃ yogibhiḥ sadā ||
इडा वामे स्थिता भागे पिङ्गला दक्षिणे तथा । (२९।१)
iḍā vāme sthitā bhāge piṅgalā dakṣiṇe tathā |
सुषुम्णा मध्यदेशे तु गान्धारी वामचक्षुषि ॥ (२९।२)
suṣumṇā madhyadeśe tu gāndhārī vāmacakṣuṣi ||
दक्षिणे हस्तिजिह्वा च पूषा कर्णे च दक्षिणे । (३०।१)
dakṣiṇe hastijihvā ca pūṣā karṇe ca dakṣiṇe |
कुहूश् च लिङ्गदेशे तु मूलस्थाने च शङ्खिनी । (३१।१)
kuhūś ca liṅgadeśe tu mūlasthāne ca śaṅkhinī |
एवं द्वारम् उपाश्रित्य तिष्ठन्ति दशनाडिकाः ॥ (३१।२)
evaṃ dvāram upāśritya tiṣṭhanti daśanāḍikāḥ ||
इडापिङ्गलासुषुम्णा च तिस्रो नाड्य उदाहृताः । (३२।१)
iḍāpiṅgalāsuṣumṇā ca tisro nāḍya udāhṛtāḥ |
प्राणो ऽपानः समानश् चोदानो व्यानौ च वायवः । (३३।१)
prāṇo 'pānaḥ samānaś codāno vyānau ca vāyavaḥ |
नागः कूर्मो ऽथ कृकरो देवदत्तो धनंजयः ॥ (३३।२)
nāgaḥ kūrmo 'tha kṛkaro devadatto dhanaṃjayaḥ ||
हृदि प्राणो वसेन् नित्यम् अपानो गुदमण्डले । (३४।१)
hṛdi prāṇo vasen nityam apāno gudamaṇḍale |
समानो नाभिदेशे स्याद् उदानः कण्ठमध्यगः ॥ (३४।२)
samāno nābhideśe syād udānaḥ kaṇṭhamadhyagaḥ ||
कृकरः क्षुतकृज् ज्ञेयो देवदत्तो विजृम्भणे ॥ (३५।२)
kṛkaraḥ kṣutakṛj jñeyo devadatto vijṛmbhaṇe ||
प्राणापानसमाक्षिप्तस् तथा जीवो न तिष्ठति ॥ (३७।२)
prāṇāpānasamākṣiptas tathā jīvo na tiṣṭhati ||
प्राणापानवशो जीवो ह्य् अधश् चोर्ध्वं च धावति । (३८।१)
prāṇāpānavaśo jīvo hy adhaś cordhvaṃ ca dhāvati |
रज्जुबद्धो यथा श्येनो गतो ऽप्य् आकृष्यते । (३९।१)
rajjubaddho yathā śyeno gato 'py ākṛṣyate |
गुणबद्धस् तथा जीवः प्राणापानेन कृष्यते ॥ (३९।२)
guṇabaddhas tathā jīvaḥ prāṇāpānena kṛṣyate ||
अपानः कर्षति प्राणं प्राणो ऽपानं च कर्षति । (४०।१)
apānaḥ karṣati prāṇaṃ prāṇo 'pānaṃ ca karṣati |
ऊर्ध्वाधः संस्थिताव् एतौ संयोजयति योगवित् ॥ (४०।२)
ūrdhvādhaḥ saṃsthitāv etau saṃyojayati yogavit ||
हंस हंसेत्य् अमुं मन्त्रं जीवो जपति सर्वदा ॥ (४१।२)
haṃsa haṃsety amuṃ mantraṃ jīvo japati sarvadā ||
षट्शतानि त्व् अहोरात्रे सहस्राण्य् एकविंशतिः । (४२।१)
ṣaṭśatāni tv ahorātre sahasrāṇy ekaviṃśatiḥ |
एतत् संख्यान्वितं मन्त्रं जीवो जपति सर्वदा ॥ (४२।२)
etat saṃkhyānvitaṃ mantraṃ jīvo japati sarvadā ||
अस्याः संकल्पमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (४३।२)
asyāḥ saṃkalpamātreṇa sarvapāpaiḥ pramucyate ||
कुण्डलिन्याः समुद्भूता गायत्री प्राणधारिणी । (४५।१)
kuṇḍalinyāḥ samudbhūtā gāyatrī prāṇadhāriṇī |
प्राणविद्या महाविद्या यस् तां वेत्ति स योगवित् ॥ (४५।२)
prāṇavidyā mahāvidyā yas tāṃ vetti sa yogavit ||
कन्दोर्ध्वं कुण्डली शक्तिर् अष्टधा कुण्डलाकृति । (४६।१)
kandordhvaṃ kuṇḍalī śaktir aṣṭadhā kuṇḍalākṛti |
ब्रह्मद्वारमुखं नित्यं मुखेनाच्छाद्य तिष्ठति ॥ (४६।२)
brahmadvāramukhaṃ nityaṃ mukhenācchādya tiṣṭhati ||
येन द्वारेण गन्तव्यं ब्रह्मस्थानम् अनामयम् । (४७।१)
yena dvāreṇa gantavyaṃ brahmasthānam anāmayam |
मुखेनाच्छाद्य तद् द्वारं प्रसुप्ता परमेश्वरी ॥ (४७।२)
mukhenācchādya tad dvāraṃ prasuptā parameśvarī ||
सूचीवद् गुणम् आदाय व्रजत्य् ऊर्ध्वं सुषुम्णया ॥ (४८।२)
sūcīvad guṇam ādāya vrajaty ūrdhvaṃ suṣumṇayā ||
प्रस्फुरद्भुजगाकारा पद्मतन्तुनिभा शुभा । (४९।१)
prasphuradbhujagākārā padmatantunibhā śubhā |
प्रबुद्धा वह्नियोगेन व्रत्य ऊर्ध्वं सुषुम्णया ॥ (४९।२)
prabuddhā vahniyogena vratya ūrdhvaṃ suṣumṇayā ||
उद्घटयेत् कपाटं तु यथा कुञ्चिकया हठात् । (५०।१)
udghaṭayet kapāṭaṃ tu yathā kuñcikayā haṭhāt |
कुण्डलिन्या तथा योगी मोक्षद्वारं प्रभेदयेत् ॥ (५०।२)
kuṇḍalinyā tathā yogī mokṣadvāraṃ prabhedayet ||
कृत्वा संपुटितौ करौ दृढतरं बद्ध्वा तु पद्मासनं गाढं वक्षसि संनिधाय चिबुकं ध्यात्वा च तत् प्रेक्षितम् । (५१।१)
kṛtvā saṃpuṭitau karau dṛḍhataraṃ baddhvā tu padmāsanaṃ gāḍhaṃ vakṣasi saṃnidhāya cibukaṃ dhyātvā ca tat prekṣitam |
वारं वारम् अपानम् ऊर्ध्वम् अनिलं प्रोच्चारयेत् पूरितं मुञ्चन् प्राणम् उपैति बोधम् अतुलं शक्तिप्रबोधान् नरः ॥ (५१।२)
vāraṃ vāram apānam ūrdhvam anilaṃ proccārayet pūritaṃ muñcan prāṇam upaiti bodham atulaṃ śaktiprabodhān naraḥ ||
अङ्गानां मर्दनं कुर्याच् छ्रमजातेन वारिणा । (५२।१)
aṅgānāṃ mardanaṃ kuryāc chramajātena vāriṇā |
अब्दाद् ऊर्ध्वं भवेत् सिद्धो नात्र कार्या विचारणा ॥ (५३।२)
abdād ūrdhvaṃ bhavet siddho nātra kāryā vicāraṇā ||
सुस्निग्धं मधुराहारं चतुर्थांशविवर्जितम् । (५४।१)
susnigdhaṃ madhurāhāraṃ caturthāṃśavivarjitam |
भुज्यते सुरसम्प्रीत्यै मिताहारः स उच्यते ॥ (५४।२)
bhujyate surasamprītyai mitāhāraḥ sa ucyate ||
कन्दोर्ध्वं कुण्डली शक्तिर् अष्टधा कुण्डलाकृतिः । (५५।१)
kandordhvaṃ kuṇḍalī śaktir aṣṭadhā kuṇḍalākṛtiḥ |
बन्धनाय च मूढानां योगिनां मोक्षदा स्मृता ॥ (५५।२)
bandhanāya ca mūḍhānāṃ yogināṃ mokṣadā smṛtā ||
महामुद्रां नमोमुद्राम् उड्डियानं जलंधरम् । (५६।१)
mahāmudrāṃ namomudrām uḍḍiyānaṃ jalaṃdharam |
मूलबन्धं च यो वेत्ति स योगी सिद्धिभाजनम् ॥ (५६।२)
mūlabandhaṃ ca yo vetti sa yogī siddhibhājanam ||
वक्षोन्यस्तहनुर् निपीड्य सुचिरं योनिं च वामाङ्घ्रिणा हस्ताभ्याम् अवधारितं प्रसारितं पादं तथा दक्षिणम् । (५८।१)
vakṣonyastahanur nipīḍya suciraṃ yoniṃ ca vāmāṅghriṇā hastābhyām avadhāritaṃ prasāritaṃ pādaṃ tathā dakṣiṇam |
आपूर्य श्वसनेन कुक्षियुगलं बद्ध्वा शनै रेचयेद् एषा पातकनाशिनी सुमहती मुद्रा नॄणां प्रोच्यते ॥ (५८।२)
āpūrya śvasanena kukṣiyugalaṃ baddhvā śanai recayed eṣā pātakanāśinī sumahatī mudrā nṝṇāṃ procyate ||
चन्द्राङ्गेन समभ्यस्य सूर्याङ्गेनाभ्यसेत् पुनः । (५९।१)
candrāṅgena samabhyasya sūryāṅgenābhyaset punaḥ |
यावत् तुल्या भवेत् संख्या ततो मुद्रां विसर्जयेत् ॥ (५९।२)
yāvat tulyā bhavet saṃkhyā tato mudrāṃ visarjayet ||
न हि पथ्यम् अपथ्यं वा रसाः सर्वे ऽपि नीरसाः । (६०।१)
na hi pathyam apathyaṃ vā rasāḥ sarve 'pi nīrasāḥ |
अपि मुक्तं विषं घोरं पीयूषम् अपि जीर्यते ॥ (६०।२)
api muktaṃ viṣaṃ ghoraṃ pīyūṣam api jīryate ||
तस्य दोषाः क्षयं यान्ति महामुद्रां तु यो ऽभ्यसेत् ॥ (६१।२)
tasya doṣāḥ kṣayaṃ yānti mahāmudrāṃ tu yo 'bhyaset ||
गोपनीया प्रयत्नेन न देया यस्य कस्यचित् ॥ (६२।२)
gopanīyā prayatnena na deyā yasya kasyacit ||
भ्रुवोर् अन्तर्गता दृष्टिर् मुद्रा भवति खेचरी ॥ (६३।२)
bhruvor antargatā dṛṣṭir mudrā bhavati khecarī ||
न रोगो मरणं तन्द्रा न निद्रा न क्षुधा तृषा । (६४।१)
na rogo maraṇaṃ tandrā na nidrā na kṣudhā tṛṣā |
न च मूर्छा भवेत् तस्य यो मुद्रां वेत्ति खेचरीम् ॥ (६४।२)
na ca mūrchā bhavet tasya yo mudrāṃ vetti khecarīm ||
बाध्यते न स कालेन यो मुद्रां वेत्ति खेचरीम् ॥ (६५।२)
bādhyate na sa kālena yo mudrāṃ vetti khecarīm ||
चित्तं चरति खे यस्माज् जिह्वा चरति खे गता । (६६।१)
cittaṃ carati khe yasmāj jihvā carati khe gatā |
तेनैषा खेचरी नाम मुद्रा सिद्धैर् निरूपिता ॥ (६६।२)
tenaiṣā khecarī nāma mudrā siddhair nirūpitā ||
बिन्दुमालं शरीरं तु शिरास् तत्र प्रतिष्ठिताः । (६७।१)
bindumālaṃ śarīraṃ tu śirās tatra pratiṣṭhitāḥ |
खेचर्या मुद्रितं येन विवरं लम्बिकोर्ध्वतः । (६८।१)
khecaryā mudritaṃ yena vivaraṃ lambikordhvataḥ |
न तस्य क्षरते बिन्दुः कामिन्यालिङ्गितस्य च ॥ (६८।२)
na tasya kṣarate binduḥ kāminyāliṅgitasya ca ||
यावद् बिन्दुः स्थितो देहे तावत् कालभयं कुतः । (६९।१)
yāvad binduḥ sthito dehe tāvat kālabhayaṃ kutaḥ |
यावद् बद्धा नभोमुद्रा तावद् बिन्दुर् न गच्छति ॥ (६९।२)
yāvad baddhā nabhomudrā tāvad bindur na gacchati ||
चलितो ऽपि यदा बिन्दुः सम्प्राप्तश् च हुताशनम् । (७०।१)
calito 'pi yadā binduḥ samprāptaś ca hutāśanam |
व्रजत्य् ऊर्ध्वं हृतः शक्त्या निरुद्धो योनिमुद्रया ॥ (७०।२)
vrajaty ūrdhvaṃ hṛtaḥ śaktyā niruddho yonimudrayā ||
स पुनर् द्विविधो बिन्दुः पाण्डुरो लोहितस् तथा । (७१।१)
sa punar dvividho binduḥ pāṇḍuro lohitas tathā |
पाण्डुरं शुक्रम् इत्य् आहुर् लोहितं तु महारजः ॥ (७१।२)
pāṇḍuraṃ śukram ity āhur lohitaṃ tu mahārajaḥ ||
सिन्दूरद्रवसंकाशं रविस्थाने स्थितं रजः । (७२।१)
sindūradravasaṃkāśaṃ ravisthāne sthitaṃ rajaḥ |
शशिस्थाने स्थितो बिन्दुस् तयोर् ऐक्यं सुदुर्लभम् ॥ (७२।२)
śaśisthāne sthito bindus tayor aikyaṃ sudurlabham ||
बिन्दुः शिवो रजः शक्तिर् बिन्दुम् इन्दू रजो रविः । (७३।१)
binduḥ śivo rajaḥ śaktir bindum indū rajo raviḥ |
बिन्दुनैति सहैकत्वं भवेद् दिव्यं वपुस् तदा ॥ (७४।२)
bindunaiti sahaikatvaṃ bhaved divyaṃ vapus tadā ||
शुक्रं चन्द्रेण संयुक्तं रजः सूर्येण संयुतम् । (७५।१)
śukraṃ candreṇa saṃyuktaṃ rajaḥ sūryeṇa saṃyutam |
उड्डीनं कुरुते यस्माद् अविश्रान्तं महाखगः । (७६।१)
uḍḍīnaṃ kurute yasmād aviśrāntaṃ mahākhagaḥ |
उड्डीयानं तद् एव स्यात् तव बन्धोऽभिधीयते ॥ (७६।२)
uḍḍīyānaṃ tad eva syāt tava bandho'bhidhīyate ||
उदरात् पश्चिमे भागे ह्य् अधो नाभेर् निगद्यते । (७७।१)
udarāt paścime bhāge hy adho nābher nigadyate |
उड्डीयनस्य बन्धो ऽयं तत्र बन्धो विधीयते ॥ (७७।२)
uḍḍīyanasya bandho 'yaṃ tatra bandho vidhīyate ||
ततो जालंधरो बन्धः कण्ठदुःखौघनाशनः ॥ (७८।२)
tato jālaṃdharo bandhaḥ kaṇṭhaduḥkhaughanāśanaḥ ||
पीयूषं न पतत्य् अग्नौ न च वायुः प्रकुप्यति ॥ (७९।२)
pīyūṣaṃ na pataty agnau na ca vāyuḥ prakupyati ||
पार्ष्णिभागेन संपीड्य योनिम् आकुञ्चयेद् गुदम् । (८०।१)
pārṣṇibhāgena saṃpīḍya yonim ākuñcayed gudam |
अपानम् ऊर्ध्वम् आकृष्य मूलबन्धो ऽभिधीयते ॥ (८०।२)
apānam ūrdhvam ākṛṣya mūlabandho 'bhidhīyate ||
अपानप्राणयोर् ऐक्यात् क्षयान् मूत्रपुरीषयोः । (८१।१)
apānaprāṇayor aikyāt kṣayān mūtrapurīṣayoḥ |
युवा भवति वृद्धो ऽपि सततं मूलबन्धनात् ॥ (८१।२)
yuvā bhavati vṛddho 'pi satataṃ mūlabandhanāt ||
नासाग्रदृष्टिर् एकान्ते जपेद् ॐकारम् अव्ययम् ॥ (८२।२)
nāsāgradṛṣṭir ekānte japed oṃkāram avyayam ||
भूर् भुवः स्वर् इमे लोकाः सोमसूर्याग्निदेवताः । (८३।१)
bhūr bhuvaḥ svar ime lokāḥ somasūryāgnidevatāḥ |
यस्या मात्रासु तिष्ठन्ति तत् परं ज्योतिर् ओम् इति ॥ (८३।२)
yasyā mātrāsu tiṣṭhanti tat paraṃ jyotir om iti ||
त्रयः कालास् त्रयो वेदास् त्रयो लोकास् त्रयः स्वेराः । (८४।१)
trayaḥ kālās trayo vedās trayo lokās trayaḥ sverāḥ |
त्रयो देवाः स्थिता यत्र तत् परं ज्योतिर् ओम् इति ॥ (८४।२)
trayo devāḥ sthitā yatra tat paraṃ jyotir om iti ||
क्रिया चेच्छा तथा ज्ञाना ब्राह्मी रौद्री च वैष्णवी । (८५।१)
kriyā cecchā tathā jñānā brāhmī raudrī ca vaiṣṇavī |
त्रिधा शक्तिः स्थिता यत्र तत् परं ज्योतिर् ओम् इति ॥ (८५।२)
tridhā śaktiḥ sthitā yatra tat paraṃ jyotir om iti ||
तिस्रो मात्राः स्थिता यत्र तत् परं ज्योतिर् ओम् इति ॥ (८६।२)
tisro mātrāḥ sthitā yatra tat paraṃ jyotir om iti ||
वचसा तज् जयेद् बीजं वपुषा तत् समभ्यसेत् । (८७।१)
vacasā taj jayed bījaṃ vapuṣā tat samabhyaset |
मनसा तत् स्मरेन् नित्यं तत् परं ज्योतिर् ओम् इति ॥ (८७।२)
manasā tat smaren nityaṃ tat paraṃ jyotir om iti ||
शुचिर् वाप्य् अशुचिर् वापि यो जपेत् प्रणवं सदा । (८८।१)
śucir vāpy aśucir vāpi yo japet praṇavaṃ sadā |
लिप्यते न स पापेन पद्मपत्त्रम् इवाम्भसा ॥ (८८।२)
lipyate na sa pāpena padmapattram ivāmbhasā ||
चले वाते चलो बिन्दुर् निश्चले निश्चलो भवेत् । (८९।१)
cale vāte calo bindur niścale niścalo bhavet |
योगी स्थाणुत्वम् आप्नोति ततो वायुं निरोधयेत् ॥ (८९।२)
yogī sthāṇutvam āpnoti tato vāyuṃ nirodhayet ||
यावद् वायुः स्थितो देहे तावज् जीवनम् उच्यते । (९०।१)
yāvad vāyuḥ sthito dehe tāvaj jīvanam ucyate |
मरणं तस्य निष्क्रान्तिस् ततो वायुं निरोधयेत् ॥ (९०।२)
maraṇaṃ tasya niṣkrāntis tato vāyuṃ nirodhayet ||
यावद् बद्धो मरुद् देहे यावच् चित्तं निराकुलम् । (९१।१)
yāvad baddho marud dehe yāvac cittaṃ nirākulam |
यावद् दृष्टिर् भ्रुवोर् मध्ये तावत् कालभयं कुतः ॥ (९१।२)
yāvad dṛṣṭir bhruvor madhye tāvat kālabhayaṃ kutaḥ ||
षट्त्रिंशदङ्गुलो हंसः प्रयाणं कुरुते बहिः । (९३।१)
ṣaṭtriṃśadaṅgulo haṃsaḥ prayāṇaṃ kurute bahiḥ |
शुद्धिम् एति यदा सर्वं नाडीचक्रं मलाकुलम् । (९४।१)
śuddhim eti yadā sarvaṃ nāḍīcakraṃ malākulam |
बद्धपद्मासनो योगी प्राणं चन्द्रेण पूरयेत् । (९५।१)
baddhapadmāsano yogī prāṇaṃ candreṇa pūrayet |
धारयित्वा यथाशक्ति भूयः सूर्येण रेचयेत् ॥ (९५।२)
dhārayitvā yathāśakti bhūyaḥ sūryeṇa recayet ||
ध्यात्वा चन्द्रमसो बिम्बं प्राणायामी सुखी भवेत् ॥ (९६।२)
dhyātvā candramaso bimbaṃ prāṇāyāmī sukhī bhavet ||
दक्षिणो श्वासम् आकृष्य पूरयेद् उदरं शनैः । (९७।१)
dakṣiṇo śvāsam ākṛṣya pūrayed udaraṃ śanaiḥ |
कुम्भयित्वा विधानेन पुरश् चन्द्रेण रेचयेत् ॥ (९७।२)
kumbhayitvā vidhānena puraś candreṇa recayet ||
प्रज्वलज्ज्वलनज्वालापुञ्जम् आदित्यमण्डलम् । (९८।१)
prajvalajjvalanajvālāpuñjam ādityamaṇḍalam |
ध्यात्वा नाभिस्थितं योगी प्राणायामे सुखी भवेत् ॥ (९८।२)
dhyātvā nābhisthitaṃ yogī prāṇāyāme sukhī bhavet ||
प्राणं चोद् इडया पिबेत् परिमितं भूयो ऽन्यया रेचयेत् पीत्वा पिङ्गलया समीरणम् अथो बद्ध्वा त्यजेद् वामया । (९९।१)
prāṇaṃ cod iḍayā pibet parimitaṃ bhūyo 'nyayā recayet pītvā piṅgalayā samīraṇam atho baddhvā tyajed vāmayā |
सूर्यचन्द्रमसोर् अनेन विधिना बिम्बद्वयं ध्यायतः शुद्धा नाडिगणा भवन्ति यमिनो मासत्रयाद् ऊर्ध्वतः ॥ (९९।२)
sūryacandramasor anena vidhinā bimbadvayaṃ dhyāyataḥ śuddhā nāḍigaṇā bhavanti yamino māsatrayād ūrdhvataḥ ||
यथेष्टं धारणं वायोर् अनलस्य प्रदीपनम् । (१००।१)
yatheṣṭaṃ dhāraṇaṃ vāyor analasya pradīpanam |
नादाभिव्यक्तिर् आरोग्यं जायते नाडिशोधनात् ॥ (१००।२)
nādābhivyaktir ārogyaṃ jāyate nāḍiśodhanāt ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.