उभयतः परिच्छिन्नं शरमयं बर्हिर् आभिचारिकेषु ॥ (१।०)

दक्षिणतः संभारम् आहरत्याङ्गिरसम् ॥ (२।०)

इङ्गिडम् आज्यम् ॥ (३।०)

सव्यानि ॥ (४।०)

दक्षिणापवर्गाणि ॥ (५।०)

दक्षिणाप्रवणे इरिणे दक्षिणामुखः प्रयुङ्क्ते ॥ (६।०)

साग्नीनि ॥ (७।०)

अग्ने यत् ते तप इति पुरस्ताद्धोमाः ॥ (८।०)

तथा तद् अग्ने कृणु जातवेद इत्य् आज्यभागौ ॥ (९।०)

निर् अमुं नुद इति संस्थितहोमाः ॥ (१०।०)

कृत्तिकारोकारोधावाप्येषु ॥ (११।०)

भरद्वाजप्रव्रस्केनाङ्गिरसं दण्डं वृश्चति ॥ (१२।०)

मृत्योर् अहं इति बाधकीम् आदधाति ॥ (१३।०)

य इमाम् अयं वज्र इति द्विगुणामेकवीरान् संनह्य पाशान् निमुष्टितृतीयं दण्डं संपातवत् ॥ (१४।०)

पूर्वाभिर् बध्नीते ॥ (१५।०)

वज्रो ऽसि सपत्नहा त्वयाद्य वृत्रं साक्षीय । (१६।१)

त्वाम् अद्यवनस्पते वृक्षाणाम् उदयुष्महि । (१६।२)

स न इन्द्र पुरोहितो विश्वतः पाहि रक्षसः । (१६।३)

अभि गावो ऽनूषताभि द्युम्नं बृहस्पते । (१६।४)

प्राण प्राणं त्रयस्वासो ऽसवे मृड । (१६।५)

निरृते निरृत्या नः पाशेभ्यो मुञ्च । (१६।६)

इति दण्डम् आदत्ते ॥ (१६।७)

भक्तस्याहुतेन मेखलाया ग्रन्थिम् आलिम्पति ॥ (१७।०)

अयं वज्र इति बाह्यतो दण्डम् ऊर्ध्वम् अवागग्रं तिसृभिर् अन्वृचं निहन्ति ॥ (१८।०)

अन्तर् उपस्पृशेत् ॥ (१९।०)

यद् अश्नामि इति मन्त्रोक्तम् ॥ (२०।०)

यत् पात्रम् आहन्ति फड्ढतो ऽसाविति ॥ (२१।०)

इदम् अहम् आमुष्यायणस्यामुष्याः पुत्रस्य प्राणापानाव् अप्यायच्छामीत्य् आयच्छति ॥ (२२।०)

ये ऽमावास्यां इति संनह्य सीसचूर्णानि भक्ते ऽलंकारे ॥ (२३।०)

पराभूतवेणोर् यष्ट्या बाहुमात्र्यालंकृतयाहन्ति ॥ (२४।०)

द्यावापृथिवी उर्विति परशुपलाशेन दक्षिणा धावतः पदं वृश्चति ॥ (२५।०)

अन्वक् त्रिस् तिर्यक् त्रिः ॥ (२६।०)

अक्ष्णया संस्थाप्य ॥ (२७।०)

आव्रस्कात् पांसून् पलाशम् उपनह्य भ्रष्ट्रे ऽभ्यस्यति ॥ (२८।०)

स्फोटत्सु स्तृतः ॥ (२९।०)

पश्चाद् अग्नेः कर्ष्वां कूद्युपस्तीर्णायां द्वादशरात्रम् अपर्यावर्तमानः शयीत ॥ (३०।०)

तत उत्थाय त्रिर् अह्न उदवज्रान् प्रहरति ॥ (३१।०)

नद्या अनामसम्पन्नाया अश्मानं प्रास्यति ॥ (३२।०)

उष्णे ऽक्षतसक्तून् अनूपमथितान् अनुच्छ्वसन् पिबति ॥ (३३।०)

कथं त्रींस्त्रीन् काशीन् त्रिरात्रम् ॥ (३४।०)

द्वौ द्वौ त्रिरात्रम् ॥ (३५।०)

एकैकं षड्रात्रम् ॥ (३६।०)

द्वादश्याः प्रातः क्षीरौदनं भोजयित्वोच्छिष्टान् उच्छिष्टं बहुमत्स्ये प्रकिरति ॥ (३७।०)

संधावत्सु स्तृतः ॥ (३८।०)

लोहितशिरसं कृकलासम् अमून् हन्मीति हत्वा सद्यः कार्यो भाङ्गेशयने ॥ (३९।०)

लोहितालंकृतं कृष्णवसनम् अनूक्तं दहति ॥ (४०।०)

एकपदाभिर् अन्यो ऽनुतिष्ठति ॥ (४१।०)

अङ्गशः सर्वहुतम् अन्यम् ॥ (४२।०)

पश्चाद् अग्नेः शरभृष्टीर् निधायोदग् व्रजत्या स्वेदजननात् ॥ (४३।०)

निवृत्य स्वेदालंकृता जुहोति ॥ (४४।०)

कोश उरःशिरो ऽवधाय पदात् पांसून् ॥ (४५।०)

पश्चाद् अग्नेर् लवणमृडीचीस् तिस्रो ऽशीतीर् विकर्णीः शर्कराणाम् ॥ (४६।०)

विषं शिरसि ॥ (४७।०)

बाधकेन अवागग्रेण प्रणयन्न् अन्वाह ॥ (४८।०)

पाशे स इति कोशे ग्रन्थीन् उद्ग्रथ्नाति ॥ (४९।०)

आमुं इत्य् आदत्ते ॥ (५०।०)

मर्मणि खादिरेण स्रुवेण गर्तं खनति ॥ (५१।०)

बाहुमात्रम् अतीव यो इति शरैर् अवज्वालयति ॥ (५२।०)

अवधाय संचित्य लोष्टं स्रुवेण समोप्य ॥ (५३।०)

अमुम् उन्नैषम् इत्य् उक्तावलेखनीम् ॥ (५४।०)

छायां वा ॥ (५५।०)

अन्वाह ॥ (५७।०)