देव्य् उवाच । (१।१)

देवदेव महादेव महाकारुणिक प्रभो । (१।२)

योगिनाम् किं सदा सेव्यम् कौलानां वरपुष्टिदम् ॥ (१।३)

मनश्चाञ्चल्यहरणम् किं समाधिफलप्रदम् । (२।१)

वदस्व तद् अशेषेण यद्य् अहं तव वल्लभा ॥ (२।२)

शिव उवाच । (३।१)

अकथ्यम् एतत् चार्वङ्गि देवासुरनरेष्व् अपि । (३।२)

कथयामि तव प्रीत्या गुह्याद् गुह्यतरम् महत् ॥ (३।३)

श्रुत्वा त्वयापि गोप्तव्यम् यत्नेन पशुसंकटे । (४।१)

वलो नाम महान् आसीद् असुरो बलवान् पुरा ॥ (४।२)

जित्वा सुरगणान् सर्वान् इन्द्रो ऽभूत् स्वयम् एव सः । (५।१)

ततः पलायिताः सर्वे भयोद्विग्ना दिवौकसः ॥ (५।२)

पुरंदरम् पुरोधाय मन्त्रयित्वा सुनिश्चितम् । (६।१)

नान्यो ऽस्ति तस्माद् अस्माकम् ततः श्रीमधुसूदनात् ॥ (६।२)

इति संचिन्त्य ते सर्वे प्रययुः परमेश्वरम् । (७।१)

संस्तूयमानम् ऋषिभिः सिद्धकिंनरसेवितम् ॥ (७।२)

तं दृष्ट्वा पुण्डरिकाक्षं प्रणम्य दण्डवद् भुवि । (८।१)

ऊचुः प्राञ्जलयश्चैते देवाः शक्रपुरोगमाः ॥ (८।२)

नमो ऽस्तु हरये तुभ्यम् सर्वदुःखहराय च । (९।१)

सुराणाम् आर्तिनाशाय सर्वेशाय नमो नमः ॥ (९।२)

नमस् त्रिमूर्तये तुभ्यम् सृष्टिस्थित्यन्तकारिणे । (१०।१)

गुणातीताय शुद्धाय परतो ऽपि पराय च ॥ (१०।२)

सर्वात्मने नमस् ते ऽस्तु सर्वशक्तियुताय ते । (११।१)

सर्वज्ञाय सर्वलोकसाक्षिणे ते नमो नमः ॥ (११।२)

इति स्तुत्वा च सकलम् तद् वृत्तान्तम् न्यवेदयन् । (१२।१)

शरणम् त्वाम् गताः सर्वे त्राहि नश् चैव नित्यशः ॥ (१२।२)

दुराचारो वलो मृत्युम् यथा यात्य् अचिरेण सः । (१३।१)

रक्षास्माकं च शक्रस्य तथा कर्तुं त्वम् अर्हसि ॥ (१३।२)

श्रुत्वेदम् वचनम् तेषाम् इदम् आह पुरंदरम् । (१४।१)

वृत्तान्तम् एतज् जानामि वलस्यास्य दुरात्मनः ॥ (१४।२)

ब्रह्मणा न मया वापि न स वध्यः शिवेन वा । (१५।१)

त्वयैव वध्यो भविता स दुरात्मा न संशयः ॥ (१५।२)

एतत् सर्वम् महेशाय निवेदय पुरंदर । (१६।१)

स एव भगवान् सर्वम् एतज् जानाति शंकरः ॥ (१६।२)

तवाभिलषितं सर्वम् स विधास्यति गम्यताम् । (१७।१)

प्रसाद्यताम् च यत्नेन त्वया सौभक्तवत्सलः ॥ (१७।२)

अथ प्रणम्य शक्रस् तम् समायातो ममान्तिकम् । (१८।१)

आगत्य शुद्धभावो ऽसौ प्रणम्य च कृताञ्जलिः ॥ (१८।२)

तुष्टाव विविधैः स्तोत्रैर् भक्तिगद्गदभाषितैः । (१९।१)

कैलासे निवसन्तम् मां ध्यानोपरतम् ईश्वरम् ॥ (१९।२)

स्तोत्रपाठैर् बहुविधैस् तदुद्भवनिनादितैः । (२०।१)

महद्भिः परितो ज्ञानं सर्वं तदवशेषतः ॥ (२०।२)

अस्यैव वध्यः स वलो दुरात्मासौ भविष्यति । (२१।१)

भविष्यम् एतद् विज्ञाय शक्रम् आहूय संनिधिम् ॥ (२१।२)

तस्मै तत् परमं ज्ञानम् दत्त्वावोचम् इदं वचः । (२२।१)

त्रैलोक्यविजयाज्ञानम् एतत् त्रैलोक्यदुर्लभम् ॥ (२२।२)

त्रैलोक्यविजयाज्ञानाज् ज्ञानं नास्ति महेश्वरि । (२३।१)

अशेषजाड्यहरणं परमात्मप्रकाशनम् ॥ (२३।२)

अखण्डानन्दनिलयम् अद्वैतं परमं पदम् । (२४।१)

मनःस्थैर्यकरं रोगशोकसंतापनाशनम् ॥ (२४।२)

बलपुष्टिकरम् सम्यग्योगसिद्धिकरं परम् । (२५।१)

निषेव्यताम् इयं संवित् स्थीयताम् च ममान्तिके ॥ (२५।२)

ततो गत्वा वत्सरान्ते स वलो जेष्यते त्वया । (२६।१)

इत्य् एवम् उक्तः स मया प्राञ्जलिश् चेदम् अब्रवीत् ॥ (२६।२)

शक्र उवाच । (२७।१)

देवदेव महादेव सर्वज्ञ सर्वतत्त्ववित् । (२७।२)

विधिना केन सेव्येयं को वा मन्त्रो विशोधने ॥ (२७।३)

तर्पणे स्वीकृतौ मन्त्रः संविदः कृपया विभो । (२८।१)

सर्वम् एतद् अशेषेण साङ्गोपाङ्गम् वदस्व मे ॥ (२८।२)

श्रीशिव उवाच । (२९।१)

शृणु शक्र महाभाग सर्वम् एतद् वदामि ते । (२९।२)

श्रुत्वा गोपय यत्नेन तद् एवाचर नित्यशः ॥ (२९।३)

त्रैलोक्यविजयाख्याया नामानि प्रथमं क्रमात् । (३०।१)

कथयामि तव स्नेहात् अतिगुह्यानि सर्वतः ॥ (३०।२)

त्रैलोक्यविजया सिद्धा सिद्धिदा सिद्धिमूलिका । (३१।१)

ज्ञानम् संवित् संविदा च श्यामा भङ्गा रसायना ॥ (३१।२)

योगदा योगिनाम् सेव्या योगमार्गप्रकाशिनी । (३२।१)

ब्राह्मणी ब्रह्मसम्भूता ब्रह्मानन्दप्रदायिनी ॥ (३२।२)

वाग्देवता वशकरी विजया विजयप्रदा । (३३।१)

समाधिवरदा ज्ञाननाशिनी चैकविंशतिः ॥ (३३।२)

श्वेतरक्तपीतकृष्णपुष्पभेदाच्चतुर्विधा । (३४।१)

श्वेतपुष्पा ब्राह्मणी सा क्षत्रिया रक्तपुष्पिका ॥ (३४।२)

पीतपुष्पा तु वैश्या च शूद्रा तु कृष्णपुष्पिका । (३५।१)

आकृष्य पत्त्राण्य् एतासाम् सबीजानि प्रयत्नतः ॥ (३५।२)

भर्जितानि घृतेनैव चूर्णितानि शिलातले । (३६।१)

त्रिकटुत्रिफलाशृङ्गी कुष्ठम् धन्याकसैन्धवम् ॥ (३६।२)

शटी तालीशपत्रं च कट्फलं नागकेसरम् । (३७।१)

यमानीद्वयम् मेथी च जीरकद्वयम् एव च ॥ (३७।२)

एतानि समभागानि रौद्रशुष्कानि चूर्णयेत् । (३८।१)

गृहीत्वा चूर्णम् एतत् तु संविच्चूर्णं तु तत्समम् ॥ (३८।२)

उभयोस् तु समम् कृत्वा सितां संमिश्रयेद् घृते । (३९।१)

मिश्रयित्वा चतुर्थांशम् समं मधु घृतम् तथा ॥ (३९।२)

पुनः शिलातले पिष्ट्वा त्रिषु गन्धम् प्रवर्तयेत् । (४०।१)

स्वर्णादिपात्रे पुरतः स्थापयित्वा ततः क्रमात् ॥ (४०।२)