सम्यग्ज्ञानपूर्विका सर्वपुरुषार्थसिद्धिर् इति तद् व्युत्पाद्यते ॥ (१।०)

द्विविधं सम्यग्ज्ञानम् ॥ (२।०)

प्रत्यक्षम् अनुमानं च इति ॥ (३।०)

तत्र प्रत्यक्षं कल्पना अपोढम् अभ्रान्तम् ॥ (४।०)

अभिलापसंसर्गयोग्यप्रतिभासा प्रतीतिः कल्पना ॥ (५।०)

तया रहितं तिमिराशुभ्रमणनौयानसंक्षोभाद्यनाहितविभ्रमं ज्ञानं प्रत्यक्षम् ॥ (६।०)

तत् चतुर्विधम् ॥ (७।०)

इन्द्रियज्ञानम् ॥ (८।०)

स्वविषयानन्तरविषयसहकारिणा इन्द्रियज्ञानेन समनन्तरप्रत्ययेन जनितं तन् मनोविज्ञानम् ॥ (९।०)

सर्वचित्तचैत्तानाम् आत्मसंवेदनम् ॥ (१०।०)

भूतार्थभावनाप्रकर्षपर्यन्तजं योगिज्ञानं च इति ॥ (११।०)

तस्य विषयः स्वलक्षणम् ॥ (१२।०)

यस्य अर्थस्य संनिधानासंनिधानाभ्यां ज्ञानप्रतिभासभेदस् तत् स्वलक्षणम् ॥ (१३।०)

तद् एव परमार्थसत् ॥ (१४।०)

अर्थक्रियासामर्थ्यलक्षणत्वाद् वस्तुनः ॥ (१५।०)

अन्यत् सामान्यलक्षणम् ॥ (१६।०)

सो ऽनुमानस्य विषयः ॥ (१७।०)

तद् एव च प्रत्यक्षं ज्ञानं प्रमाणफलम् ॥ (१८।०)

अर्थप्रतीतिरूपत्वात् ॥ (१९।०)

अर्थसारूप्यम् अस्य प्रमाणम् ॥ (२०।०)

तद्वशाद् अर्थप्रतीतिसिद्धेर् इति ॥ (२१।०)