स्थानं प्रवेशो रूपं च लक्षं लक्षणमेव च । (१।१)

उत्थापनं बोधनं च चक्रविश्राममेव च ॥ (१।२)

भूमिकागमनं चैव अन्तावस्था तथैव च । (२।१)

विश्रामः परिणामश्च तथागमनमेव च ॥ (२।२)

इति त्रयोदशविधं शाक्तं विज्ञानमुत्तमम् । (३।१)

सर्वेषु त्रिकशास्त्रेषु सूचितं शम्भुना स्वयम् ॥ (३।२)

नाभ्यधो ऽङ्गुलाः पञ्च मेढ्रस्योर्ध्वाङ्गुलद्वयम् । (४।१)

तन्मध्ये कन्दनामा च चक्रस्थानमिति स्मृतम् ॥ (४।२)

प्राणापाननिरोधेन मनस्तत्रैव निःक्षिपेत् । (५।१)

सम्यग् वायुगतिं जित्वा यावन् मध्यगतां नयेत् ॥ (५।२)

एष प्रवेश इत्य् आहू रूपं वक्ष्यामि चाधुना । (६।१)

शृङ्गाटकनिभं चक्रं षडरं चापरं ध्रुवम् ॥ (६।२)

दाडिमीकुसुमप्रख्यं कन्दं वै जातिलोहितम् । (७।१)

एतद्रूपं समाख्यातं तृतीयं चिन्तनात्मकम् ॥ (७।२)

तन्मध्ये निक्षिपेच् चित्तं यावत् तत्र स्थिरीकृतम् । (८।१)

त्यक्तरुद्धो यदा वायुस्तदा लक्षं विनिर्दिशेत् ॥ (८।२)

कन्दचक्रस्य मध्यस्था त्व् अनाहतमयी कला । (९।१)

अधऊर्ध्वे रेखासंयुक्ता भुजंगकुटिलाकृतिः ॥ (९।२)

ऊर्ध्वाधो ऽवस्थितावस्था सूर्याचन्द्रमसाव् उभौ । (१०।१)

सत्यं विराजमाना सा सहस्रार्कसमप्रभा ॥ (१०।२)

तामेवालोकयेच् छक्तिं मनाक् कुम्भकवृत्तिना । (११।१)

एतल् लक्षणम् उद्दिष्टम् उत्थापनम् अतः परम् ॥ (११।२)

जुषद्रेचकवृत्त्या तु मन्त्रं चैव समुच्चरेत् । (१२।१)

प्रबुद्धां चिन्तयेच्छक्तिं दण्डवत् परमेश्वरीम् ॥ (१२।२)

आधारमध्यादायाता सुषुम्नामार्गम् आश्रिता । (१३।१)

उत्थापनं समाख्यातं बोधनं परतस्तथा ॥ (१३।२)

कन्दस्थो वेधयेन् नाभिं ततो हृत्स्थं पितामहम् । (१४।१)

कण्ठस्थमच्युतं साक्षाद्रुद्रं तालुतले स्थितम् ॥ (१४।२)

भ्रुवोर्मध्यगतं त्व् ईशं ब्रह्मद्वारे सदाशिवम् । (१५।१)

बोधयित्वा व्रजेद् आशु पदं चानाश्रितं शिवम् ॥ (१५।२)

एतद्बोधनम् उद्दिष्टं चक्रविश्रामणं ततः । (१६।१)

स्वाभाविकं दलं दीप्तं द्रवं स्थिरनभोपमम् ॥ (१६।२)

अमृतं शेखरं चैव शक्तिर्ब्रह्मा तथैव च । (१७।१)

बिन्दुनादं तथा प्रोक्तं चक्रद्वादशकं किल ॥ (१७।२)

वेधयन्ती क्रमाच् छक्तिश्चक्रे चक्रे प्रतिक्षणम् । (१८।१)

विश्रमेत् सा महादेवी चक्रविश्राम उत्तमः ॥ (१८।२)

हृदयं कम्पते पूर्वं तालुकद्वारमेव च । (१९।१)

शिरश्च भ्रमते तस्य दृष्टिसंक्रान्तिलक्षणम् ॥ (१९।२)

एकैकं भ्रमयत्य् अङ्गम् अङ्गप्रत्यङ्गसंधिषु । (२०।१)

घूर्णते हृदयं चास्य सम्यग्विद्याप्रभावतः ॥ (२०।२)

यानि यानि विकाराणि अवस्था कुरुते सतः । (२१।१)

तेषु तेषु न भेतव्यं क्रीडति परमेश्वरी ॥ (२१।२)

अमृते सेयम् उन्मत्ता विकारान् कुरुते बहून् । (२२।१)

मलत्रयविकारौ बहुजन्मसु यत्कृतम् ॥ (२२।२)

धुनोति समलान् पाशात् परशक्तिसमुत्थितान् । (२३।१)

भूमिकागमनं प्रोक्तम् अन्तावस्था तथोच्यते ॥ (२३।२)

यत् संक्रान्तौ रोमहर्षो ऽस्रुपातो जृम्भारम्भो गद्गदा गीर् गिरो ऽन्तः । (२४।१)

ग्रन्थिस्फोटः स्पर्शदिव्यप्रहर्षो बिन्दुस्पन्दा नाभिकन्दात् स्फुरन्ति ॥ (२४।२)

अन्तावस्था समाख्याता विश्रामस् त्व् अधुनोच्यते । (२५।१)

नाभिचक्रविनिर्याता यदा शक्तिः प्रबुध्यते ॥ (२५।२)

तदा त्व् अस्तमितं सर्वमक्षग्रामं बहिः स्थितम् । (२६।१)

यदा सा परमा शक्तिः सुलीना परमे पदे ॥ (२६।२)

तदा न विन्दते किंचिद् विषयी विषयान्तरम् । (२७।१)

शिवे विश्राम्यते शक्तिस्तदा विश्राम उच्यते ॥ (२७।२)

यत्र विश्रमणं शक्तेर्मनस्तत्र लयं व्रजेत् । (२८।१)

तदात्मा परमात्मत्वे ज्ञातव्यो निश्चितात्मभिः ॥ (२८।२)

शिवीभूतो भवत्यात्मा परिणामः स एव हि । (२९।१)

सदा स वर्षते दिव्यम् अमृतं जन्तुजीवनम् ॥ (२९।२)

चित्तं तत्र तु संधार्य पुनर्दैवी विशेत्तु सा । (३०।१)

तदा त्व् आगमनं प्रोक्तमेवं सम्यक् त्रयोदश ॥ (३०।२)