हरकोपानलेनैव भस्मीभूयाकरोत् स्मरः । (१।१)

अर्द्धं नारीशरीरं हि यश् च तस्मै नमो ऽस्तु ते ॥ (१।२)

सम्यग् आराधितः कामः सुगन्धिकुसुमादिभिः । (२।१)

विदधाति वरस्त्रीणां मानग्रन्थिविमोचनम् ॥ (२।२)

स्मरन् निर्जित्य रुद्रेण पश्चाद् उद्दीपितः स्मरः । (३।१)

तेन तन्नामधेयेन निर्मिता स्मरदीपिका ॥ (३।२)

अनेककामशास्त्राणां सारम् आकृष्य यत्नतः । (४।१)

बालव्युत्पत्तये स्त्रीणां चित्तसंतोषणाय च । (४।२)

प्रबोधाय वरस्त्रीणां तुष्ट्यै रतिसुखाय च ॥ (४।३)

गर्गेणाभाषितां सम्यग् वक्ष्यामि स्मरदीपिकाम् । (५।१)

यस्य विज्ञानमात्रेण मूर्खो ऽपि रतिरङ्गधीः ॥ (५।२)

बालिका तरुणी प्रौढा वृद्धा चेति विशेषतः । (६।१)

ज्ञातव्यो ह्य् अन्वितः कामो ध्रुवं शृङ्गारम् इच्छता ॥ (६।२)

कामशास्त्रस्य तत्त्वज्ञा जायन्ते सुन्दरीप्रियाः । (७।१)

कामशास्त्रम् अजानन्तो रमन्ते पशुवत् स्त्रियम् ॥ (७।२)

नानानिबन्धैः सुरतोपचारैः क्रीडासुखं जन्मफलं नराणाम् । (८।१)

किं सौरभेयीशतमध्यवर्ती वृषो ऽपि संभोगसुखं न भुङ्क्ते ॥ (८।२)

स्वनारीरक्षणं पुंसां परनार्यनुरञ्जनम् । (९।१)

बन्धभेदेङ्गितज्ञानम् एतत् फलम् उदाहृतम् ॥ (९।२)

येन संवत्सरो दृष्टः सकृत् कामः सुसेवितः । (१०।१)

तेन सर्वम् इदं दृष्टं पुनर् आवर्तितं जगत् ॥ (१०।२)

प्रथमं लक्षणं पुंसां स्त्रीणां च तदनन्तरम् । (११।१)

ध्वजस्य लक्षणं प्रोक्तं भगलक्षणसंयुतम् ॥ (११।२)

कामस्थानानि संलक्ष्य पुनः सम्यक्प्रचालनम् । (१२।१)

पुनः षोडश बन्धाश् च तथैवाधोमुखाश् च षट् ॥ (१२।२)

द्वौ बन्धौ सुन्दरीणां च पश्चान् मुखरतं तथा । (१३।१)

बाह्यं रतं ततः कुर्याद् रतं देशविशेषजम् ॥ (१३।२)

इङ्गितस्य परिज्ञानं दूत्याश् च तदनन्तरम् । (१४।१)

तथाष्टनायिकायाश् च मन्त्रौषधिसुतोदयः ॥ (१४।२)

शशो मृगो वृषश् चैव चतुर्थस् तु हयस् तथा । (१५।१)

कथयामि क्रमात् पुंसाम् एतज् जातिचतुष्टयम् ॥ (१५।२)

मृदुचपलसुशीलः कोमलाङ्गः सुवेषः सकलगुणनिधानं सत्यवादी शशो ऽसौ ॥ (१६।१)

वदति मधुरवाणीं नृत्यगीतानुरक्तः । (१७।१)

द्विजसुरगुरुभक्तो बन्धुयुक्तो धनाढ्यः ॥ (१७।२)

स्त्रीजितो गायनश् चैव नारीसत्त्वपरः सुखी । (१८।१)

षडङ्गुलो भवेन् मेढ्रः श्रीमांश् च शशको मतः ॥ (१८।२)

वदति मधुरवाणीं रक्तनेत्रः सुशीलः चलमतिरतिभीरुः शीघ्रगामी मृगो ऽसौ ॥ (१९।१)

उदरकटिकृशः स्याद् दीर्घबिम्बाधरौष्ठो दशनवदनदीर्घो दीर्घबाहुः प्रतापी ॥ (२०।१)

अल्पभुग् धार्मिकश् चैव सत्यवादी प्रियंवदः । (२१।१)

अष्टाङ्गुलो भवेन् मेढ्रो रूपयुक्तो मृगो मतः ॥ (२१।२)

वृषो यथा उदरकटिकृशास्यः शीघ्रगामी नतांसः कनकरुचिरदेहः कष्टवादी वृषो ऽसौ ॥ (२२।१)

व्यसनकृपणबुद्धिः स्त्रीवशः स्त्रीविलासो बहुगुणबहुतेजाः दीर्घनेत्रो ऽभिमानी ॥ (२३।१)

उपकारपरो नित्यं स्त्रीवशी श्लेष्मलस् तथा । (२४।१)

लुब्धश् च कृपणश् चैव मिथ्यावादी च निर्भयः । (२४।२)

दशाङ्गुलशरीरस् तु मेदस्वी वृषभो मतः ॥ (२४।३)

हयो यथा उदरकटिकृशास्यो दीर्घकण्ठाधरोष्ठः । (२५।१)

दशनवदननेत्रं तस्य दीर्घो ऽपि नाभिः ॥ (२५।२)

लुब्धश् च कृपणश् चैव मिथ्यावादी च निर्भयः ॥ (२६।१)