महातपा उवाच । (१।१)

पूर्वमासीन्महादैत्यो बलवानन्धको भुवि । (१।२)

स देवान् वशमानिन्ये ब्रह्मणो वरदर्पितः ॥ (१।३)

तेनात्मवान् सुराः सर्वे त्याजिता मेरुपर्वतम् । (२।१)

ब्रह्माणं शरणं जग्मुरन्धकस्य भयार्दिताः ॥ (२।२)

तान् आगतांस्तदा ब्रह्मा उवाच सुरसत्तमान् । (३।१)

किमागमनकृत्यं वो देवा ब्रूत किमास्यते ॥ (३।२)

देवा ऊचुः । (४।१)

अन्धकेनार्दिताः सर्वे वयं देवा जगत्पते । (४।२)

त्राहि सर्वांश् चतुर्वक्त्र पितामह नमोऽस्तु ते ॥ (४।३)

ब्रह्मोवाच । (५।१)

अन्धकान्नैव शक्तोऽहं त्रातुं वै सुरसत्तमाः । (५।२)

भवं शर्वं महादेवं व्रजाम शरणार्थिनः ॥ (५।३)

किंतु पूर्वं मया दत्तो वरस्तस्य सुरोत्तमाः । (६।१)

अवध्यस्त्वं हि भविता न शरीरं स्पृशेन्महीम् ॥ (६।२)

तस्यैवं बलिनस्त्वेको हन्ता रुद्रः परंतपः । (७।१)

तत्र गच्छामहे सर्वे कैलासनिलयं प्रभुम् ॥ (७।२)

एवम् उक्त्वा ययौ ब्रह्मा सदेवो भवसन्निधौ । (८।१)

तस्य संदर्शनाद् रुद्रः प्रत्युत्थानादिकाः क्रियाः । (८।२)

कृत्वाभ्युवाच देवेशो ब्रह्माणं भुवनेश्वरम् ॥ (८।३)

शंभुरुवाच । (९।१)

किं कार्यं देवताः सर्वा आगता मम सन्निधौ । (९।२)

येनाहं तत्करोम्याशु आज्ञा कार्या हि सत्वरम् ॥ (९।३)

देवा ऊचुः । (१०।१)

रक्षस्व देव बलिनस्त्वन्धकाद् दुष्टचेतसः ॥ (१०।२)

यावदेवं सुरा सर्वे शंसन्ति परमेष्ठिनः । (११।१)

तावत् सैन्येन महता तत्रैवान्धक आययौ ॥ (११।२)

बलेन चतुरङ्गेण हन्तुकामो भवं मृधे । (१२।१)

तस्य भार्यां गिरिसुतां हर्तुमिच्छन् ससाधनः ॥ (१२।२)

तं दृष्ट्वा सहसायान्तं देवशक्रप्रहारिणम् । (१३।१)

संनह्य सहसा देवा रुद्रस्यानुचरा भवन् ॥ (१३।२)

रुद्रोऽपि वासुकिं ध्यात्वा तक्षकं च धनंजयम् । (१४।१)

वलयं कटिसूत्रं च चकार परमेश्वरः ॥ (१४।२)

नीलनामा च दैत्येन्द्रो हस्ती भूत्वा भवान्तिकम् । (१५।१)

आगतस्त्वरितः शक्रहस्तीवोद्धतरूपवान् ॥ (१५।२)

स ज्ञातो नन्दिना दैत्यो वीरभद्राय दर्शितः । (१६।१)

वीरभद्रोऽपि सिंहेन रूपेणाहत्य च द्रुतम् ॥ (१६।२)

तस्य कृत्तिं विदार्याशु करिणस्त्वञ्जनप्रभाम् । (१७।१)

रुद्रायार्पितवान् सोऽपि तम् एवाम्बरम् आकरोत् । (१७।२)

ततः प्रभृति रुद्रोऽपि गजचर्मपटो ऽभवत् ॥ (१७।३)

गजचर्मपटो भूत्वा भुजंगाभरणोज्ज्वलः । (१८।१)

आदाय त्रिशिखं भीमं सगणोऽन्धकमन्वयात् ॥ (१८।२)

ततः प्रवृत्ते युद्धे च देवदानवयोर्महत् । (१९।१)

इन्द्राद्या लोकपालास्तु स्कन्दः सेनापतिस् तथा । (१९।२)

सर्वे देवगणाश् चान्ये युयुधुः समरे तदा ॥ (१९।३)

तं दृष्ट्वा नारदो युद्धं ययौ नारायणं प्रति । (२०।१)

शशंस च महद् युद्धं कैलासे दानवैः सह ॥ (२०।२)

तच्छ्रुत्वा चक्रमादाय गरुडस्थो जनार्दनः । (२१।१)

तमेवं देशम् आगम्य युयुधे दानवैः सह ॥ (२१।२)

आगत्य च ततो देवा हरिणाप्यायिता रणे । (२२।१)

विषण्णवदनाः सर्वे पलायनपरा भवन् ॥ (२२।२)

तत्र भग्नेषु देवेषु स्वयं रुद्रोऽन्धकं ययौ । (२३।१)

तत्र तेन महद् युद्धम् अभवल्लोमहर्षणम् ॥ (२३।२)

तत्र देवो ऽप्यसौ दैत्यं त्रिशूलेनाहनद् भृशम् । (२४।१)

तस्याहतस्य यद् रक्तमपतद् भूतले किल । (२४।२)

तत्रान्धका असंख्याता बभूवुरपरे भृशम् ॥ (२४।३)

तद् दृष्ट्वा महदाश्चर्यं रुद्रः शूलेऽन्धकं मृधे । (२५।१)

गृहीत्वा त्रिशिखाग्रेण ननर्त परमेश्वरः ॥ (२५।२)

इतरे ऽप्यन्धकाः सर्वे चक्रेण परमेष्ठिना । (२६।१)

नारायणेन निहतास्तत्र येऽन्ये समुत्थिताः ॥ (२६।२)

असृग्धारातुषारैस्तु शूलप्रोतस्य चासकृत् । (२७।१)

अनारतं समुत्तस्थुस् ततो रुद्रो रुषान्वितः ॥ (२७।२)

तस्य क्रोधेन महता मुखाज्ज्वाला विनिर्ययौ । (२८।१)

तद्रूपधारिणी देवी यां तां योगेश्वरीं विदुः ॥ (२८।२)

स्वरूपधारिणी चान्या विष्णुनापि विनिर्मिता । (२९।१)

ब्रह्मणा कार्त्तिकेयेन इन्द्रेण च यमेन च । (२९।२)

वराहेण च देवेन विष्णुना परमेष्ठिना ॥ (२९।३)

पातालोद्धरणं रूपं तस्या देव्या विनिर्ममे । (३०।१)

माहेश्वरी च राजेन्द्र इत्येता अष्टमातरः ॥ (३०।२)

कारणं तानि यत्प्रोक्तं क्षेत्रज्ञेनावधारणम् । (३१।१)

शरीराद् देवतानां तु तदिदं कीर्तितं मया ॥ (३१।२)

कामः क्रोधस्तथा लोभो मदो मोहोऽथ पञ्चमः । (३२।१)

मात्सर्यं षष्ठमित्याहुः पैशुन्यं सप्तमं तथा । (३२।२)

असूया चाष्टमी ज्ञेया इत्येता अष्टमातरः ॥ (३२।३)

कामं योगेश्वरीं विद्धि क्रोधो माहेश्वरीं तथा । (३३।१)

लोभस्तु वैष्णवी प्रोक्ता ब्रह्माणी मद एव च ॥ (३३।२)

मोहः स्वयंभूः कौमारी मात्सर्यं चेन्द्रजं विदुः । (३४।१)

यमदण्डधरा देवी पैशुन्यं स्वयमेव च । (३४।२)

असूया च वराहाख्या इत्येताः परिकीर्तिताः ॥ (३४।३)

कामादिगण एषोऽयं शरीरे परिकीर्तितः । (३५।१)

जग्राह मूर्तिं तु यथा तथा ते कीर्तितं मया ॥ (३५।२)

एताभिर् देवताभिश्च तस्य रक्तेऽतिशोषिते । (३६।१)

क्षयं गतासुरी माया स च सिद्धोऽन्धकोऽभवत् । (३६।२)

एतत् ते सर्वमाख्यातम् आत्मविद्यामृतं मया ॥ (३६।३)

य एतच्छृणुयान्नित्यं मातॄणाम् उद्भवं शुभम् । (३७।१)

तस्य ताः सर्वतो रक्षां कुर्वन्त्यनुदिनं नृप ॥ (३७।२)

यश्चैतत् पठते जन्म मातॄणां पुरुषोत्तम । (३८।१)

स धन्यः सर्वदा लोके शिवलोकं च गच्छति ॥ (३८।२)

तासां च ब्रह्मणा दत्ता अष्टमी तिथिरुत्तमा । (३९।१)

एताः सम्पूजयेद् भक्त्या बिल्वाहारो नरः सदा । (३९।२)

तस्य ताः परितुष्टास्तु क्षेमारोग्यं ददन्ति च ॥ (३९।३)