नारदाद् याश् च मुनयो यमं धर्मभृतां वरम् । (१।१)

प्रणम्य सुखम् आसीनं वृद्धं ज्ञानविदां वरम् ॥ (१।२)

पप्रच्छुर् वैदिकं कर्म सर्वलोकोपकारकम् । (२।१)

सर्वपापक्षयकरं श्रवणाज्ञानमहत् ॥ (२।२)

महर्षे सम्प्रवक्ष्यामि यमो न त्वात्रिलोचनम् । (३।१)

संगृह्य धर्मशास्त्राणि सर्वलोकोपकारकम् ॥ (३।२)

सुप्तोत्थाय उषः प्रातः आचम्याथहरं स्मरेत् । (४।१)

उत्थायनैर् ऋते देसे मलमूत्रे विसर्जयेत् ॥ (४।२)

ग्रामाहुर् अतरङ्गत्वा तृणैर् आच्छाद्य मेदिनीम् । (५।१)

शिरः प्रावृत्य वस्त्रेण पिधायास्यं करेण च ॥ (५।२)

उत्तरादिमुखः कुर्यात् संध्ययोर् मलमूत्रकम् । (६।१)

दिवोत्तरामुखः कुर्याद् रात्रौ याम्यहरिङ्मुखः ॥ (६।२)

प्रत्यङ्मुखस् तु पूर्वाह्णे पराह्णे हरिदिण्मुखः । (७।१)

न केदारे न सेतौ च नाशुचौ न च भूरुहे ॥ (७।२)

गण्डूषयेन् मूत्रयेद् वा नदीदेवालयान्तिके । (८।१)

दन्तशुद्धिं च यः कुर्यात् पच्यते नरकादिना ॥ (८।२)

गृहीतशिश्नश् चोत्थाय मौनीवस्त्रावकुण्ठितः । (९।१)

पूर्वम् उद्धृततोयेन शौचं कुर्यात् तथा मृदा ॥ (९।२)

न मार्गस्थानवल्मीकानोषरस्थाखुसंचितात् । (१०।१)

नान्यशिष्टां च नार्द्रां च शौचार्थं मृदम् आहरेत् ॥ (१०।२)

गुदेष्टाभिर् द्वादशभिः मृद्भिः षोडशभिश् च वा । (११।१)

चतुर्विंशतिभिश् चापि द्वात्रिंशद्भिर् अथापि वा ॥ (११।२)

न्यूनाधिकान् अकर्तव्या असंख्याश् च वृथा भवेत् । (१२।१)

यावद् गन्धक्षयो वापि शौचं कुर्याद् विशुद्धये ॥ (१२।२)

आद्यन्तशोधनं कुर्यात् शौचस्थलमहर्निशम् । (१३।१)

नोचेत् पितॄन् भक्षयति स्वयं चाशुचितां व्रजेत् ॥ (१३।२)

लिङ्गेति सः करे वामे दशासप्त च दक्षिणे । (१४।१)

पादयोः सप्त वा तिस्रो मृदामलकमात्रया ॥ (१४।२)

ऐवं मलविसर्गे तु मूत्रशौचे तु कथ्यते । (१५।१)

एकालिङ्गे करे तिस्रः द्वे वा पञ्च च हस्तयोः ॥ (१५।२)

सव्यहस्तं बहिर् जानौ अपश्यैव तद् अन्तरा । (१६।१)

एवं शोचं द्विजः कृत्वा आजानुक्षालयेत् पदे ॥ (१६।२)

शौचमित्थं गृहस्थस्य वर्णी तु द्विगुणं चरेत् । (१७।१)

त्रिगुणं तु वनस्थस्य यतीनां तु चतुर्गुणम् ॥ (१७।२)

स्त्रीशूद्राणां यथा शोचं सर्वेषां च मनः शुचिः । (१८।१)

कृत्वा द्वादशगण्डूषं मलसूत्रे तु षड् भवेत् ॥ (१८।२)

प्रवेशयेत् करं सव्यं जले चामणि बन्धनम् । (१९।१)

तत आदायहस्तेन प्राङ्मुखः सलिलं पिबेत् ॥ (१९।२)

समन्त्रकम् अशब्दं च हृदयस्थे जले पुनः । (२०।१)

अङ्गुष्ठानाभिकाभ्यं च द्वादशाङ्गानि संस्पृशेत् ॥ (२०।२)

मध्ये मध्ये जलं स्पृश्य तत्तद् एवं सु चिन्तयेत् । (२१।१)

परिमृश्य द्विर् आस्यं तु सकृद् ओष्ठौ परिस्पृशेत् ॥ (२१।२)

वेदत्रयं समुच्चार्यम् आषमात्रजलं पिबेत् । (२२।१)

त्वं न्यूनम् अधिकं पीतं सुरेति कवयो विदुः ॥ (२२।२)

व्याहृतीभिश् चतुर्वारं त्रिः पिबेत् प्रणवेन वा । (२३।१)

सावित्र्या व पिबेद् अम्बू त्रिः पिबेद् वाप्य् आमन्त्रकम् ॥ (२३।२)

गोकर्णवत् करं कृत्वा गृह्णीयाद् देवतीर्थतः । (२४।१)

पिबे च ब्रह्मतीर्थे न दिवा वीक्ष्य जलं पिबेत् ॥ (२४।२)

पिबेद् विप्रो जले ह्यस्थे कर्मस्थे बाहुजः पुनः । (२५।१)

वैश्याशूद्रास् तथा नार्य आस्यस्थे च पुनाति च ॥ (२५।२)

पवित्रं धारयन् विप्रः शुद्धाचमनम् आचरेत् । (२६।१)

वैधेकर्मणि मत्याज्यं पवित्रं त्व् अन्यथात्मजेत् ॥ (२६।२)

ब्रह्मगन्धिं कर्मकाले भुक्तिकाले च वर्तुलम् । (२७।१)

चतुभिर् दर्भपिञ्जूलैर् ब्राह्मणस्य पवित्रकम् ॥ (२७।२)

एकैकं न्यूनम् उद्दिष्टं वर्णे वर्णे यथा क्रमम् । (२८।१)

दन्तशुद्धिं ततः कुर्याद् दन्तकाष्ठैः शुभैः समैः ॥ (२८।२)

क्षीरवृक्षोद्भवैः कुर्याद् यद् वा कण्टकवृक्षकैः । (२९।१)

काघासैः क्रमुकैः काशैः खर्गुरश् च निषिद्धजैः ॥ (२९।२)

न कुर्द्दन्तसि शुद्ध्यं च कृत्वा सद्यो त्यजो भवेत् । (३०।१)

प्रादक्षिण्या क्रमेणैव मन्दयन्त्रेन कारयेत् ॥ (३०।२)

प्रतीपद् भूतषष्ठीषु नवभ्याम् अथपर्वसु । (३१।१)

श्राद्धाहे दन्तशुद्धिश् चेद् दहत्य् आसप्तमकुलम् ॥ (३१।२)

सप्तम्यामसितार्केषु श्रवणे जन्मभेदथा । (३२।१)

न कुर्याद् दन्तशुध्यं तौ गण्डूषान्द्दादशाचरेत् ॥ (३२।२)

ऐन्द्रे सम्पदम् आप्नोति ऐशान्यां सर्वसिद्धयः । (३३।१)

इतरत्र महान् दोषः पुत्रस्त्रीपशुनाशनः ॥ (३३।२)

एवं दन्तानूशुची कृत्वा पुनर् आचम्य बुद्धिमान् । (३४।१)

संकल्प्य विधिपूर्वं तु ततः स्नातुम् उपक्रमेत् ॥ (३४।२)