अशोधिते धातुरसे जीवनान्तं न संशयः । (१।१)

मृताश् चामृततुल्या हि भवन्ति सर्वधातवः ॥ (१।२)

अन्तः सुनीलो बहिर् उज्ज्वलो यो मध्याह्नसूर्यप्रतिमप्रकाशः । (२।१)

शस्तो ऽथ धूम्रः परिपाण्डुरश् च सूतो न योज्यो रसकर्मसिद्धौ ॥ (२।२)

खल्ले निशेष्टकचूर्णैः षोडशांशैः रसादीनाम् । (३।१)

जम्बीरद्रवैश् चापि मर्दयेत् स विशुध्यति ॥ (३।२)

कुमार्या च निशाचूर्णयुतं सूतं विमर्दयेत् । (४।१)

पातयेत् पातनयन्त्रे सम्यक् शुद्धो रसो भवेत् ॥ (४।२)

नागवङ्गमलो वह्निश् चाञ्चल्यं च विषं गिरिः । (५।१)

अत्यग्निश् चाष्टदोषाश् च निसर्गात् पारदे स्थिताः ॥ (५।२)

सौर्णै निशेष्टका धूम्र जम्बीराम्बुभिर् आ दिनम् । (६।१)

मर्दितः कांजिकैर् धौतो नागदोषं रसस् त्यजेत् ॥ (६।२)

विशालाङ्कोठचूर्णेन वंगदोषं विमुञ्चति । (७।१)

राजवृक्षो मलं हन्ति चित्रको वह्निदूषणम् ॥ (७।२)

चाञ्चल्यं कृष्णधुस्तूरस् त्रिफला विषनाशिनी । (८।१)

कटुत्रयं गिरिं हन्ति अत्यग्निं च त्रिकण्टकः ॥ (८।२)

प्रतिदोषं कलांशेन तत्तच्चूर्णं सचान्यकम् । (९।१)

उद्धृतोष्णारनालेन मृत्पात्रे क्षालयेत् सुधीः । (९।२)

एवं संशोधितः सूतः सप्तकञ्चुकवर्जितः ॥ (९।३)

अष्टदोषविनिर्मुक्तः सप्तकञ्चुकवर्जितः । (१०।१)

विशुद्धो जायते सूतः ततः कर्मणि यजयेत् ॥ (१०।२)

मेर्चुर्य्:: मारणअम्लदाडिमतोयेन गन्धपादांशसंयुतः । (११।१)

वन्ध्याकर्कोटिकामूलपिण्डेन म्रियते रसः ॥ (११।२)

एरण्डमूलं वडवाग्निमूलं धुस्तूरमूलं लवणस्यपूरे । (१२।१)

संघट्टयेत् भाण्डयुग्मे रसस् तु भस्मिभवेच् चन्द्रसमानकान्तिः ॥ (१२।२)

मारणश्वेताङ्कोठजटाकारा सूतो मर्द्यो दिनत्रयम् । (१३।१)

पुटितं चान्धमूषायां सूतो भस्मत्वम् आप्नुयात् ॥ (१३।२)

द्विपलं शुद्धसूतं तु तदर्द्धशुद्धगन्धकम् । (१४।१)

कन्यानीरेण संमर्द्य रध्वा तु भूधरे पचेत् । (१४।२)

म्रियते नास्ति सन्देहः सर्वरोगेषु योजयेत् ॥ (१४।३)

श्वेताङ्कोठशिरीषाम्बुपिण्टो खल्ले दिनत्रयम् । (१५।१)

मर्दितश् चान्धमूषायां सूतो भस्मत्वम् आप्नुयात् ॥ (१५।२)

पारदः सकलरोगनाशनः षड्रसो निखिलरोगवाहकः । (१६।१)

पञ्चभूतमययोगराजको देहलौहकरः सिद्धिदायकः ॥ (१६।२)

पारदः कृमिकुष्ठघ्नश् चक्षुष्यश् च रसायनः । (१७।१)

योगवाही महावीर्यो जरामृत्युनिवारणः ॥ (१७।२)

तारे गुणाशीति तदर्द्धकान्ते वंगे चतुष्षष्टि रजे तदर्द्धम् । (१८।१)

स्वर्णे सहस्रं गगने शतेकं वज्रे गुणाकोटिश् चानन्त सूते ॥ (१८।२)

हरबीजं शतपलं खल्लमध्ये विनिक्षिपेत् । (१९।१)

तदर्द्धेन तदर्द्धेन तदर्द्धेनाथवा पुनः ॥ (१९।२)

पारदं पलमात्रं स्यान् अन्यूनं कुरुते भिषक् । (२०।१)

अघोरमन्त्रोच्चारैश् च षोडशेन प्रपूजयेत् ॥ (२०।२)

खल्लमध्ये ततः स्थाप्य शोधयेच् च भिषग्वरः । (२१।१)

हरिद्राचूर्णासंयुक्तम् मर्दयेद् घटिकाद्वयम् ॥ (२१।२)

गृहधूमसमायुक्तम् आतपेन विभावयेत् । (२२।१)

शुक्लवस्त्रान्तरे क्षिप्त्वा रसेन भावयेद् बुधः ॥ (२२।२)

शिखण्डी पूतिकाष्ठं च एषिका फणी वल्लिका । (२३।१)

कक्कोलमुसलीतुण्डी कन्यापलाशचित्रकम् ॥ (२३।२)

अङ्कोलं राजवृक्षश् च काञ्चनस्य द्रवैर् अपि । (२४।१)

भृङ्गराजस्य वर्षाभूद्रवं दत्त्वा विमर्दयेत् । (२४।२)

निर्द्रवं मर्दितः पत्ररसैः शुद्धि भवेद् रसः ॥ (२४।३)

हरबीजं रसः सूतः पारदश् चपलो ऽमृतः । (२५।१)

एताणि सूतनामानि सर्वरोगेषु योजयेत् ॥ (२५।२)

सदुग्धभाण्डार्द्धपुरस्थितो ऽयं शुद्धो भवेत् कूर्मपुटेन गन्धः । (२६।१)

क्षुद्रीकृतः साज्य चटुस्थितो ऽग्नौ द्रवीकृतो दुग्धनिपातितो वा ॥ (२६।२)

शुद्धगन्धो हरेद् रोगान् कुष्ठमृत्युज्वरापहः । (२७।१)

अग्निकारी महान् उष्णो वीर्यवृद्धिं करोति च ॥ (२७।२)

रससिन्दूरपलमात्रं रसं शुद्धं तावन्मानं च गन्धकम् । (२८।१)

विधिवत् कज्जलीकृत्वा न्यग्रोधाङ्कुरवारिभिः ॥ (२८।२)

भावनात्रितयं दत्त्वा काचकूप्यां निधापयेत् । (२९।१)

क्रमाद् अग्निं ततो दद्याद् भिषग् यामचतुष्टयम् ॥ (२९।२)

जायते रससिन्दूरं तरूणारुणसन्निभम् । (३०।१)

अनुपानविषेषेण करोति विविधान् गुणाम् ॥ (३०।२)