अकारव्रज्याअवधिदिनावधिजीवाः प्रसीद जीवन्तु पथिकजनजायाः । (१।१)

दुर्लङ्घ्यवर्त्मशैलौ स्तनौ पिधेहि प्रपापालि ॥ (१।२)

अतिवत्सला सुशीला सेवाचतुरा मनोऽनुकूला च । (२।१)

अजनि विनीता गृहिणी सपदि सपत्नीस्तनोद्भेदे ॥ (२।२)

अयि कूलनिचुलमूलोच्छेदनदुःशीलवीचिवाचाले । (३।१)

बकविघसपङ्कसारा न चिरात् कावेरि भवितासि ॥ (३।२)

अयि विविधवचनरचने ददासि चन्द्रं करे समानीय । (४।१)

व्यसनदिवसेषु दूति क्व पुनस् त्वं दर्शनीयासि ॥ (४।२)

अस्तु म्लानिर् लोको लाञ्छनम् अपदिशतु हीयताम् ओजः । (५।१)

तद् अपि न मुञ्चति स त्वां वसुधाछायाम् इव सुधांशुः ॥ (५।२)

अतिचापलं वितन्वन्न् अन्तर्निविशन् निकामकाठिन्यः । (६।१)

मुखरयसि स्वयम् एतां सद्वृत्तां शङ्कुर् इव घण्टाम् ॥ (६।२)

अङ्गेषु जीर्यति परं खञ्जनयूनोर् मनोभवप्रसरः । (७।१)

न पुनर् अनन्तर्गर्भितनिधिनि धरामण्डले केलिः ॥ (७।२)

अन्धत्वम् अन्धसमये बधिरत्वं बधिरकाल आलम्ब्य । (८।१)

श्रीकेशवयोः प्रणयी प्रजापतिर् नाभिवास्तव्यः ॥ (८।२)

अयि कोषकार कुरुषे वनेचराणां पुरो गुणोद्गारम् । (९।१)

यन् न विदार्य विचारितजठरस् त्वं स खलु ते लाभः ॥ (९।२)

अगणितमहिमा लङ्घितगुरुर् अधनेहः स्तनन्धयविरोधी । (१०।१)

इष्टाकीर्तिस् तस्यास् त्वयि रागः प्राणनिरपेक्षः ॥ (१०।२)

अपराधाद् अधिकं मां व्यथयति तव कपटवचनरचनेयम् । (११।१)

शस्त्राघातो न तथा सूचीव्यधवेदना यादृक् ॥ (११।२)

असतीलोचनमुकुरे किम् अपि प्रतिफलति यन् मनोवर्ति । (१२।१)

सारस्वतम् अपि चक्षुः सतिमिरम् इव तन् न लक्षयति ॥ (१२।२)

अन्यमुखे दुर्वादो यः प्रियवदने स एव परिहासः । (१३।१)

इतरेन्धनजन्मा यो धूमः सो ऽगुरुभवो धूपः ॥ (१३।२)

अयि सुभग कुतुकतरला विचरन्ती सौरभानुसारेण । (१४।१)

त्वयि मोहाय वराकी पतिता मधुपीव विषकुसुमे ॥ (१४।२)

अयि मुग्धगन्धसिन्धुरशङ्कामात्रेण दन्तिनो दलिताः । (१५।१)

उपभुञ्जते करेणूः केवलम् इह मत्कुणाः करिणः ॥ (१५।२)

अतिविनयवामनतनुर् विलङ्घते गेहदेहलीं न वधूः । (१६।१)

अस्याः पुनर् आरभटीं कुसुम्भवाटी विजानाति ॥ (१६।२)

अन्तर्गतैर् गुणैः किं द्वित्रा अपि यत्र साक्षिणो विरलाः । (१७।१)

स गुणो गीतेर् यद् असौ वनेचरं हरिणम् अपि हरति ॥ (१७।२)

अलुलितसकलविभूषां प्रातर् बालां विलोक्य मुदितं प्राक् । (१८।१)

प्रियशिरसि वीक्ष्य यावकम् अथ निःश्वसितं सपत्नीभिः ॥ (१८।२)

अयि लज्जावति निभरनिशीथरतनिःसहाङ्गि सुखसुप्ते । (१९।१)

लोचनकोकनदच्छदम् उन्मीलय सुप्रभातं ते ॥ (१९।२)

अमिलितवदनम् अपीडितवक्षोरुहम् अतिविदूरजघनोरु । (२०।१)

शपथशतेन भुजाभ्यां केवलम् आलिङ्गितो ऽस्मि तया ॥ (२०।२)

अतिपूजिततारेयं दृष्टिः श्रुतिलङ्घनक्षमा सुतनु । (२१।१)

जिनसिद्धान्तस्थितिर् इव सवासना कं न मोहयति ॥ (२१।२)

अलम् अविषयभयलज्जावञ्चितम् आत्मानम् इयम् इयत् समयम् । (२२।१)

नवपरिचितदयितगुणा शोचति नालपति शयनसखीः ॥ (२२।२)

अनुरागवर्तिना तव विरहेणोग्रेण सा गृहीताङ्गी । (२३।१)

त्रिपुररिपुणेव गौरी वरतनुर् अर्धावशिष्टैव ॥ (२३।२)

अन्यप्रवणे प्रेयसि विपरीते स्रोतसीव विहितास्थाः । (२४।१)

तद्गतिम् इच्छन्त्यः सखि भवन्ति विफलश्रमाः हास्याः ॥ (२४।२)

अधिकः सर्वेभ्यो यः प्रियः प्रियेभ्यो हृदि स्थितः सततम् । (२५।१)

स लुठति विरहे जीवः कण्ठेऽस्यास् त्वम् इव सम्भोगे ॥ (२५।२)

अनयनपथे प्रिये न व्यथा यथा दृश्य एव दुष्प्रापे । (२६।१)

म्लानैव केवलं निशि तपनशिला वासरे ज्वलति ॥ (२६।२)

अविभाव्यो मित्रेऽपि स्थितिमात्रेणैव नन्दयन् दयितः । (२७।१)

रहसि व्यपदेशाद् अयम् अर्थः इवाराजके भोग्यः ॥ (२७।२)

अश्रौषीर् अपराधान् मम तथ्यं कथय मन्मुखं वीक्ष्य । (२८।१)

अभिधीयते न किं यदि न मानचौराननः कितवः ॥ (२८।२)

अन्योन्यम् अनुस्रोतसम् अन्यद् अथान्यत् तटात् तटं भजतोः । (२९।१)

उदितेऽर्केऽपि न माघस्नानं प्रसमाप्यते यूनोः ॥ (२९।२)

अयि चूतवल्लि फलभरनताङ्गि विष्वग्विकासिसौरभ्ये । (३०।१)

श्वपचघटकर्पराङ्का त्वं किल फलितापि विफलैव ॥ (३०।२)

अञ्जलिर् अकारि लोकैर् म्लानिम् अनाप्तैव रञ्जिता जगती । (३१।१)

सन्ध्याया इव वसतिः स्वल्पापि सखे सुखायैव ॥ (३१।२)

अगृहीतानुनयां माम् उपेक्ष्य सख्यो गता बतैकाहम् । (३२।१)

प्रसभं करोषि मयि चेत् त्वद् उपरि वपुर् अद्य मोक्ष्यामि ॥ (३२।२)

अस्थिररागः कितवो मानी चपलो विदूषकस् त्वम् असि । (३३।१)

मम सख्याः पतसि करे पश्यामि यथा ऋजुर् भवसि ॥ (३३।२)

अकरुण कातरमनसो दर्शितनीरा निरन्तरालेयम् । (३४।१)

त्वाम् अनु धावति विमुखं गङ्गेव भगीरथं दृष्टिः ॥ (३४।२)

अन्तःकलुषस्तम्भितरसया भृङ्गारनालयेव मम । (३५।१)

अप्य् उन्मुखस्य विहिता वरवर्णिनि न त्वया तृप्तिः ॥ (३५।२)

अयि सरले सरलतरोर् मदमुदितद्विपकपोलपालेश् च । (३६।१)

अन्योन्यमुग्धगन्धव्यतिहारः कषणम् आचष्टे ॥ (३६।२)

अस्याः कररुहखण्डितकाण्डपटप्रकटनिर्गता दृष्टिः । (३७।१)

पटविगलितनिष्कलुषा स्वदते पीयूषधारेव ॥ (३७।२)

अस्याः पतिगृहगमने करोति माताश्रुपिच्छिलां पदवीम् । (३८।१)

गुणगर्विता पुनर् असौ हसति शनैः शुष्करुदितमुखी ॥ (३८।२)

अङ्के निवेश्य कूणितदृशः शनैर् अकरुणेति शंसन्त्याः । (३९।१)

मोक्ष्यामि वेणिबन्धं कदा नखैर् गन्धतैलाक्तैः ॥ (३९।२)

अलम् अनलंकृतिसुभगे भूषणम् उपहासविषयम् इतरासाम् । (४०।१)

कुरुषे वनस्पतिलता प्रसूनम् इव बन्ध्यवल्लीनाम् ॥ (४०।२)

अबुधा अजङ्गमा अपि कयापि गत्या परं पदम् अवाप्ताः । (४१।१)

मन्त्रिण इति कीर्त्यन्ते नयबलगुटिका इव जनेन ॥ (४१।२)

अतिशीलशीतलतया लोकेषु सखी मृदुप्रतापा नः । (४२।१)

क्षणवाम्यदह्यमानः प्रतापम् अस्याः प्रियो वेद ॥ (४२।२)

अन्यास्व् अपि गृहिणीति ध्यायन्न् अभिलषितम् आप्नोति । (४३।१)

पश्यन् पाषाणमयीः प्रतिमा इव देवतात्वेन ॥ (४३।२)

अनुपेत्य नीचभावं बालक परितो गभीरमधुरस्य । (४४।१)

अस्याः प्रेम्णः पात्रं न भवसि सरितो रसस्येव ॥ (४४।२)

अधिवासनम् आधेयं गुणमार्गम् अपेक्षते न च ग्रथनाम् । (४५।१)

कलयति युवजनमौलिं केतककलिका स्वरूपेण ॥ (४५।२)

अपनीतनिखिलतापां सुभग स्वकरेण विनिहितां भवता । (४६।१)

पतिशयनवारपालिज्वरौषधं वहति सा मालाम् ॥ (४६।२)

अगणितगुणेन सुन्दर कृत्वा चारित्रम् अप्य् उदासीनम् । (४७।१)

भवतानन्यगतिः सा विहितावर्तेन तरणिर् इव ॥ (४७।२)

अनुरक्तरामया पुनर् आगतये स्थापितोत्तरीयस्य । (४८।१)

अप्य् एकवाससस् तव सर्वयुवभ्यो ऽधिका शोभा ॥ (४८।२)

अर्धः प्राणित्य् एको मृत इतरो मे विधुन्तुदस्येव । (४९।१)

सुधयेव प्रियया पथि संगत्यालिङ्गितार्धस्य ॥ (४९।२)

अवधीरितो ऽपि निद्रामिषेण माहात्म्यमसृणया प्रियया । (५०।१)

अवबोधितो ऽस्मि चपलो बाष्पस्थितमितेन तल्पेन ॥ (५०।२)

अयि शब्दमात्रसाम्याद् आस्वादितशर्करस्य तव पथिक । (५१।१)

स्वल्पो रसनाच्छेदः पुरतो जनहास्यता महती ॥ (५१।२)

अभिनवयौवनदुर्जयविपक्षजनहन्यमानमानापि । (५२।१)

सूनोः पितृप्रियत्वाद् बिभर्ति सुभगामदं गृहिणी ॥ (५२।२)

अपमानितम् इव सम्प्रति गुरुणा ग्रीष्मेण दुर्बलं शैत्यम् । (५३।१)

स्नानोत्सुकतरुणीस्तनकलशनिबद्धं पयो विशति ॥ (५३।२)

अलसयति गात्रम् अखिलं क्लेशं मोचयति लोचनं हरति । (५४।१)

स्वाप इव प्रेयान् मम मोक्तुं न ददाति शयनीयम् ॥ (५४।२)

अंसावलम्बिकरधृतकचम् अभिषेकार्द्रधवलनखरेखम् । (५५।१)

धौताधरनयनं वपुर् अस्त्रम् अनङ्गस्य तव निशितम् ॥ (५५।२)

अविनिहितं विनिहितम् इव युवसु स्वच्छेषु वारवामदृशः । (५६।१)

उपदर्शयन्ति हृदयं दर्पणबिम्बेषु वदनम् इव ॥ (५६।२)

अतिलज्जया त्वयैव प्रकटः प्रेयान् अकारि निभृतो ऽपि । (५७।१)

प्रासादमौलिर् उपरि प्रसरन्त्या वैजयन्त्य् एव ॥ (५७।२)

अन्योन्यग्रथनागुणयोगाद् गावः पदार्पणैर् बहुभिः । (५८।१)

खलम् अपि तुदन्ति मेढीभूतं मध्यस्थम् आलम्ब्य ॥ (५८।२)

अननुग्रहेण न तथा व्यथयति कटुकूजितैर् यथा पिशुनः । (५९।१)

रुधिरादानाद् अधिकं दुनोति कर्णे क्वणन् मशकः ॥ (५९।२)

अग्रे लघिमा पश्चान् महतापि पिधीयते न हि महिम्ना । (६०।१)

वामन इति त्रिविक्रमम् अभिदधति दशावतारविदः ॥ (६०।२)

अङ्के स्तनन्धयस् तव चरणे परिचारिका प्रियः पृष्ठे । (६१।१)

अस्ति किमु लभ्यम् अधिकं गृहिणि यदा शङ्कसे बालाम् ॥ (६१।२)

अधर उदस्तः कूजितम् आमीलितम् अक्षि लोलितो मौलिः । (६२।१)

आसादितम् इव चुम्बनसुखम् अस्पर्शेऽपि तरुणाभ्याम् ॥ (६२।२)

अतिरभसेन भुजो ऽयं वृतिविवरेण प्रवेशितः सदनम् । (६३।१)

दयितास्पर्शोल्लसितो नागच्छति वर्त्मना तेन ॥ (६३।२)

अम्बरमध्यनिविष्टं तवेदम् अतिचपलम् अलघु जघनतटम् । (६४।१)

चातक इव नवम् अभ्रं निरीक्षमाणो न तृप्यामि ॥ (६४।२)

अयम् अन्धकारसिन्धुरभाराक्रान्तावनीभराक्रान्तः । (६५।१)

उन्नतपूर्वाद्रिमुखः कूर्मः सन्ध्यास्रम् उद्वमति ॥ (६५।२)

अन्तर्भूतो निवसति जडे जडः शिशिरमहसि हरिण इव । (६६।१)

अजडे शशीव तपने स तु प्रविष्टो ऽपि निःसरति ॥ (६६।२)

अगणितजनापवादा त्वत्पाणिस्पर्शहर्षतरलेयम् । (६७।१)

आयास्यतो वराकी ज्वरस्य तल्पं प्रकल्पयति ॥ (६७।२)

अप्य् एकवंशजनुषोः पश्यत पूर्णत्वतुच्छताभाजोः । (६८।१)

ज्याकार्मुकयोः कश्चिद् गुणभूतः कश्चिद् अपि भर्ता ॥ (६८।२)

अभिनवकेलिक्लान्ता कलयति बाला क्रमेण घर्माम्भः । (६९।१)

ज्याम् अर्पयितुं नमिता कुसुमास्त्रधनुर् लतेव मधु ॥ (६९।२)

असती कुलजा धीरा प्रौढा प्रतिवेशिनी यद् आसक्तिम् । (७०।१)

कुरुते सरसा च तदा ब्रह्मानन्दं तृणं मन्ये ॥ (७०।२)

अविरलपतिताश्रु वपुः पाण्डु स्निग्धं तवोपनीतम् इदम् । (७१।१)

शतधौतम् आज्यम् इव मे स्मरशरदाहव्यथां हरति ॥ (७१।२)

अन्तर् निपतितगुञ्जागुणरमणीयश् चकास्ति केदारः । (७२।१)

निजगोपीविनयव्ययखेदेन विदीर्णहृदय इव ॥ (७२।२)

अमुना हतम् इदम् इदम् इति रुदती प्रतिवेशिनेऽङ्गम् अङ्गम् इयम् । (७३।१)

रोषमिषदलितलज्जा गृहिणी दर्शयति पतिपुरतः ॥ (७३।२)

आकारव्रज्याआन्तरम् अपि बहिरिव हि व्यञ्जयितुं रसम् अशेषतः सततम् । (७४।१)

असती सत्कविसूक्तिः काचघटीति त्रयं वेद ॥ (७४।२)

आलोक एव विमुखी क्वचिद् अपि दिवसे न दक्षिणा भवसि । (७५।१)

छायेव तद् अपि तापं त्वम् एव मे हरसि मानवति ॥ (७५।२)

आज्ञा काकुर् याच्ञाक्षेपो हसितं च शुष्करुदितं च । (७६।१)

इति निधुवनपाण्डित्यं ध्यायंस् तस्या न तृप्यामि ॥ (७६।२)

आज्ञापयिष्यसि पदं दास्यसि दयितस्य शिरसि किं त्वरसे । (७७।१)

असमयमानिनि मुग्धे मा कुरु भग्नाङ्कुरं प्रेम ॥ (७७।२)

आसाद्य भङ्गम् अनया द्यूते विहिताभिरुचितकेलिपणे । (७८।१)

निःसारयताक्षानिति कपटरुषोत्सारिताः सख्यः ॥ (७८।२)

आदरणीयगुणा सखि महता निहितासि तेन शिरसि त्वम् । (७९।१)

तव लाघवदोषो ऽयं सौधपताकेव यच्चलसि ॥ (७९।२)

आर्द्रम् अपि स्तनजघनान् निरस्य सुतनु त्वयैतद् उन्मुक्तम् । (८०।१)

खस्थम् अवाप्तुम् इव त्वां तपनांशून् अंशुकं पिबति ॥ (८०।२)

आरोपिता शिलायाम् अश्मेव त्वं भवेति मन्त्रेण । (८१।१)

मग्नापि परिणयापदि जारमुखं वीक्ष्य हसितैव ॥ (८१।२)

आयाति याति खेदं करोति मधु हरति मधुकरीवान्या । (८२।१)

अधिदेवता त्वम् एव श्रीर् इव कमलस्य मम मनसः ॥ (८२।२)

आसाद्य दक्षिणां दिशम् अविलम्बं त्यजति चोत्तरां तरणिः । (८३।१)

पुरुषं हरन्ति कान्ताः प्रायेण हि दक्षिणा एव ॥ (८३।२)

आदानपानलेपैः काश्चिद् गरलोपतापहारिण्यः । (८४।१)

सदसि स्थितैव सिद्धौषधिवल्ली कापि जीवयति ॥ (८४।२)

आन्दोललोलकेशीं चलकाञ्चीकिङ्किणीगणक्वणिताम् । (८५।१)

स्मरसि पुरुषायितां तां स्मरचामरचिह्नयष्टिम् इव ॥ (८५।२)

आक्षिपसि कर्णम् अक्ष्णा बलिर् अपि बद्धस् त्वया त्रिधा मध्ये । (८६।१)

इति जितसकलवदान्ये तनुदाने लज्जसे सुतनु ॥ (८६।२)

आक्षेपचरणलङ्घनकेशग्रहकेलिकुतुकतरलेन । (८७।१)

स्त्रीणां पतिर् अपि गुरुर् इति धर्मं न श्राविता सुतनुः ॥ (८७।२)

आगच्छतानवेक्षितपृष्ठेनार्थी वराटकेनेव । (८८।१)

मुषितास्मि तेन जघनांशुकम् अपि वोढुं नशक्तेन ॥ (८८।२)

आकुञ्चितैकजङ्घं दरावृतोर्ध्वोरु गोपितार्धोरु । (८९।१)

सुतनोः श्वसितक्रमनमदुदरस्फुटनाभि शयनम् इदम् ॥ (८९।२)

आदाय धनम् अनल्पं ददानया सुभग तावकं वासः । (९०।१)

मुग्धा रजकगृहिण्या कृता दिनैः कतिपयैर् निःस्वा ॥ (९०।२)

आस्तां वरम् अवकेशी मा दोहदमस्य रचय पूगतरोः । (९१।१)

एतस्मात् फलिताद् अपि केवलम् उद्वेगम् अधिगच्छ ॥ (९१।२)

आरब्धम् अब्धिमथनं स्वहस्तयित्वा द्विजिह्वम् अमरैर् यत् । (९२।१)

उचितस् तत्परिणामो विषमं विषम् एव यज्जातम् ॥ (९२।२)

आवर्जितालकालि श्वासोत्कम्पस्तनार्पितैकभुजम् । (९३।१)

शयनं रतिविवशतनोः स्मरामि शिथिलांशुकं तस्याः ॥ (९३।२)

आम्राङ्कुरो ऽयम् अरुणश्यामलरुचिर् अस्थिनिर्गतः सुतनु । (९४।१)

नवकमठकर्परपुटान् मूर्धेवोर्ध्वं गतः स्फुरति ॥ (९४।२)

आभङ्गुराग्रबहुगुणदीर्घास्वादप्रदा प्रियादृष्टिः । (९५।१)

कर्षति मनो मदीयं ह्रदमीनं बडिशरज्जुर् इव ॥ (९५।२)

आलप यथा यथेच्छसि युक्तं तव कितव किम् अपवारयसि । (९६।१)

स्त्रीजातिलाञ्छनम् असौ जीवितरङ्का सखी सुभग ॥ (९६।२)

आस्वादितो ऽसि मोहाद् बत विदिता वदनमाधुरी भवतः । (९७।१)

मधुलिप्तक्षुर रसनाच्छेदाय परं विजानासि ॥ (९७।२)

आकृष्टिभग्नकटकं केन तव प्रकृतिकोमलं सुभगे । (९८।१)

धन्येन भुजमृणालं ग्राह्यं मदनस्य राज्यम् इव ॥ (९८।२)

आरुह्य दूरम् अगणितरौद्रक्लेशा प्रकाशयन्ती स्वम् । (९९।१)

वातप्रतीच्छनपटी वहित्रम् इव हरसि मां सुतनु ॥ (९९।२)

आयासः परहिंसा वैतंसिकसारमेय तव सारः । (१००।१)

त्वाम् अपसार्य विभाज्यः कुरङ्ग एषो ऽधुनैवान्यैः ॥ (१००।२)

आनयति पथिकतरुणं हरिण इह प्रापयन्न् इवात्मानम् । (१०१।१)

उपकलम् अगो ऽपि कोमलकलम् आवलिकवलनोत्तरलः ॥ (१०१।२)

आसीद् एव यद् आर्द्रः किम् अपि तदा किम् अयम् आहतो ऽप्य् आह । (१०२।१)

निष्ठुरभावाद् अधुना कटूनि सखि रटति पटह इव ॥ (१०२।२)

आज्ञाकरश् च ताडनपरिभवसहनश् च सत्यम् अहम् अस्याः । (१०३।१)

न तु शीलशीतलेयं प्रियेतरद् वक्तुम् अपि वेद ॥ (१०३।२)

आधाय दुग्धकलशे मन्थानं श्रान्तदोर्लता गोपी । (१०४।१)

अप्राप्तपारिजाता दैवे दोषं निवेशयति ॥ (१०४।२)

आस्तां मानः कथनं सखीषु वा मयि निवेद्यदुर्विनये । (१०५।१)

शिथिलितरतिगुणगर्वा ममापि सा लज्जिता सुतनुः ॥ (१०५।२)

आवर्तैर् आतर्पणशोभां डिण्डीरपाण्डुरैर् दधती । (१०६।१)

गायति मुखरितसलिला प्रियसङ्गममङ्गलं सुरसा ॥ (१०६।२)

इकारव्रज्याइयम् उद्गतिं हरन्तीनेत्रनिकोचं च विदधती पुरतः । (१०७।१)

न विजानीमः किं तव वदति सपत्नीव दिननिद्रा ॥ (१०७।२)

इदम् उभयभित्तिसंततहारगुणान्तर्गतैककुचमुकुलम् । (१०८।१)

गुटिकाधनुर् इव बालावपुः स्मरः श्रयति कुतुकेन ॥ (१०८।२)

इह शिखरिशिखरावलम्बिनि विनोददरतरलवपुषि तरुहरिणे । (१०९।१)

पश्याभिलषति पतितुं विहगी निजनीडमोहेन ॥ (१०९।२)

इक्षुर् नदीप्रवाहो द्यूतं मानग्रहश् च हे सुतनु । (११०।१)

भ्रूलतिका च तवेयं भङ्गे रसम् अधिकम् आवहति ॥ (११०।२)

इन्दोर् इवास्य पुरतो यद् विमुखी सापवारणा भ्रमसि । (१११।१)

तत् कथय किं नु दुरितं सखि त्वया छाययेव कृतम् ॥ (१११।२)

इह कपटकुतुकतरलितदृशि विश्वासं कुरङ्ग किं कुरुषे । (११२।१)

तव रभसतरलितेयं व्याधवधूर् वालधौ वलते ॥ (११२।२)

इह वहति बहु महोदधिविभूषणा मानगर्वम् इयम् उर्वी । (११३।१)

देवस्य कमठमूर्तेः न पृष्ठं अपि निखिलम् आप्नोति ॥ (११३।२)

ईकारव्रज्याईर्ष्यारोषज्वलितो निजपतिसङ्गं विचिन्तयंस् तस्याः । (११४।१)

च्युतवसनजघनभावनसान्द्रानन्देन निर्वामि ॥ (११४।२)

ईश्वरपरिग्रहोचितमोहो ऽस्यां मधुप किं मुधा पतसि । (११५।१)

कनकाभिधानसारा वीतरसा कितवकलिकेयम् ॥ (११५।२)

ईषद् अवशिष्टजडिमा शिशिरे गतमात्र एव चिरम् अङ्गैः । (११६।१)

नवयौवनेव तन्वी निषेव्यते निर्भरं वापी ॥ (११६।२)

उकारव्रज्याउल्लसितभ्रूधनुषा तव पृथुना लोचनेन रुचिराङ्गि । (११७।१)

अचला अपि न महान्तः के चञ्चलभावम् आनीताः ॥ (११७।२)

उपनीय यन् नितम्बे भुजङ्गम् उच्चैर् अलम्बि विबुधैः श्रीः । (११८।१)

एकः स मन्दरगिरिः सखि गरिमाणं समुद्वहतु ॥ (११८।२)

उल्लसितलाञ्छनो ऽयं ज्योत्स्नावर्षी सुधाकरः स्फुरति । (११९।१)

आसक्तकृष्णचरणः शकट इव प्रकटितक्षीरः ॥ (११९।२)

उपचारानुनयास् ते कितवस्योपेक्षिताः सखीवचसा । (१२०।१)

अधुना निष्ठुरम् अपि यदि स वदति कलिकैतवाद् यामि ॥ (१२०।२)

उषसि परिवर्तयन्त्या मुक्तादामोपवीततां नीतम् । (१२१।१)

पुरुषायितवैदग्ध्यं व्रीडावति कैर्न कलितं ते ॥ (१२१।२)

उड्डीनानाम् एषां प्रासादात् तरुणि पक्षिणां पङ्क्तिः । (१२२।१)

विस्फुरति वैजयन्तीपवनच्छिन्नापविद्धेव ॥ (१२२।२)

उज्जागरितभ्रामितदन्तुरदलरुद्धमधुकरप्रकरे । (१२३।१)

काञ्चनकेतकि मा तव विकसतु सौरभ्यसम्भारः ॥ (१२३।२)

उल्लसितभ्रूः किम् अतिक्रान्तं चिन्तयसि निस्तरङ्गाक्षि । (१२४।१)

क्षुद्रापचारविरसः पाकः प्रेम्णो गुडस्येव ॥ (१२४।२)

उद्दिश्य निःसरन्तीं सखीम् इयं कपटकोपकुटिलभ्रूः । (१२५।१)

एवम् अवतंसम् आक्षिपद् आहतदीपो यथा पतति ॥ (१२५।२)

उदितो ऽपि तुहिनगहने गगनप्रान्ते न दीप्यते तपनः । (१२६।१)

कठिनघृतपूरपूर्णे शरावशिरसि प्रदीप इव ॥ (१२६।२)

उद्गमनोपनिवेशनशयनपरावृत्तिवलनचलनेषु । (१२७।१)

अनिशं स मोहयति मां हृल्लग्नः श्वास इव दयितः ॥ (१२७।२)

उज्झितसौभाग्यमदस्फुटयाच्ञानङ्गभीतयोर् यूनोः । (१२८।१)

अकलितमनसोरेका दृष्टिर् दूती निसृष्टार्थी ॥ (१२८।२)

उत्तमभुजङ्गसङ्गमनिस्पन्दनितम्बचापलस् तस्याः । (१२९।१)

मन्दरगिरिर् इव विबुधैर् इतस् ततः कृष्यते कायः ॥ (१२९।२)

उपनीय कलमकुडवं कथयति सभयश् चिकित्सके हलिकः । (१३०।१)

शोणं सोमार्धनिभं वधूस्तने व्याधिम् उपजातम् ॥ (१३०।२)

उन्मुकुलिताधरपुटे भूतिकणत्रासमीलितार्धाक्षि । (१३१।१)

धूमो ऽपि नेह विरमभ्रमरो ऽयं श्वसितम् अनुसरति ॥ (१३१।२)

उपरि परिप्लवते मम बालेयं गृहिणि हंसमालेव । (१३२।१)

सरस इव नलिननाला त्वम् आशयं प्राप्य वससि पुनः ॥ (१३२।२)

उत्कम्पघर्मपिच्छिलदोःसाधिकहस्तविच्युतश् चौरः । (१३३।१)

शिवम् आशास्ते सुतनुस्तनयोस् तव पञ्चलाञ्चलयोः ॥ (१३३।२)

उत्क्षिप्तबाहुदर्शितभुजमूलं चूतमुकुल मम सख्या । (१३४।१)

आकृष्यमाण राजति भवतः परम् उच्चपदलाभः ॥ (१३४।२)

उच्चकुचकुम्भनिहितो हृदयं चालयति जघनलग्नाग्रः । (१३५।१)

अतिनिम्नमध्यसङ्क्रमदारुनिभस् तरुणि तव हारः ॥ (१३५।२)

उल्लसितशीतदीधितिकलोपकण्ठे स्फुरन्ति तारौघाः । (१३६।१)

कुसुमायुधविधृतधनुर्निर्गतमकरन्दबिन्दुनिभाः ॥ (१३६।२)

उपनीय प्रियमसमयविदं च मे दग्धमानम् अपनीय । (१३७।१)

नर्मोपक्रम एव क्षणदे दूतीव चलितासि ॥ (१३७।२)

उत्तमवनितैकगतिः करीव सरसीपयः सखीधैर्यम् । (१३८।१)

आस्कन्दितोरुणा त्वं हस्तेनैव स्पृशन् हरसि ॥ (१३८।२)

ऊकारव्रज्याऊढामुनातिवाहय पृष्ठे लग्नापि कालम् अचलापि । (१३९।१)

सर्वंसहे कठोरत्वचः किम् अङ्केन कमठस्य ॥ (१३९।२)

ऋकारव्रज्याऋजुना निधेहि चरणौ परिहर सखि निखिलनागराचारम् । (१४०।१)

इह डाकिनीति पल्लीपतिः कटाक्षेऽपि दण्डयति ॥ (१४०।२)

ऋषभो ऽत्र गीयत इति श्रुत्वा स्वरपारगा वयं प्राप्ताः । (१४१।१)

को वेद गोष्ठम् एतद्गोशान्तौ विहितबहुमानम् ॥ (१४१।२)

एकारव्रज्याएको हरः प्रियाधरगुणवेदी दिविषदो ऽपरे मूढाः । (१४२।१)

विषम् अमृतं वा समम् इति यः पश्यन् गरलम् एव पपौ ॥ (१४२।२)

एष्यति मा पुनर् अयम् इति गमने यद् अमङ्गलं मयाकारि । (१४३।१)

अधुना तद् एव कारणम् अवस्थितौ दग्धगेहपतेः ॥ (१४३।२)

एकैकशो युवजनं विलङ्घमानाक्षनिकरम् इव तरला । (१४४।१)

विश्राम्यति सुभग त्वाम् अङ्गुलिर् आसाद्य मेरुम् इव ॥ (१४४।२)

एकः स एव जीवति स्वहृदयशून्यो ऽपि सहृदयो राहुः । (१४५।१)

यः सकललघिमकारणम् उदरं न बिभर्ति दुष्पूरम् ॥ (१४५।२)

एकेन चूर्णकुन्तलम् अपरेण करेण चिबुकम् उन्नमयन् । (१४६।१)

पश्यामि बाष्पधौतश्रुति नगरद्वारि तद्वदनम् ॥ (१४६।२)

एकं जीवनमूलं चञ्चलम् अपि तापयन्तम् अपि सततम् । (१४७।१)

अन्तर् वहति वराकी सा त्वां नासेव निःश्वासम् ॥ (१४७।२)

एकं वदति मनो मम यामि न यामीति हृदयम् अपरं मे । (१४८।१)

हृदयद्वयम् उचितं तव सुन्दरि हृतकान्तचित्तायाः ॥ (१४८।२)

एरण्डपत्त्रशयना जनयन्ती स्वेदम् अलघुजघनतटा । (१४९।१)

धूलिपुटीव मिलन्ती स्मरज्वरं हरति हलिकवधूः ॥ (१४९।२)

ककारव्रज्याकेलिनिलयं सखीम् इव नयति नवोढां स्वयं न मां भजते । (१५०।१)

इत्थं गृहिणीम् अर्ये स्तुवति प्रतिवेशिना हसितम् ॥ (१५०।२)

कालक्रमकमनीयक्रोडेयं केतकीति काशंसा । (१५१।१)

वृद्धिर् यथा यथा स्यास् तथा तथा कण्टकोत्कर्षः ॥ (१५१।२)

कृतकस्वाप मदीयश्वासध्वनिदत्तकर्ण किं तीव्रैः । (१५२।१)

विध्यसि मां निःश्वासैः स्मरः शरैः शब्दवेधीव ॥ (१५२।२)

क्व स निर्मोकदुकूलः क्वालंकरणाय फणिमणिश्रेणी । (१५३।१)

कालियभुजङ्गगमनाद् यमुने विश्वस्य गम्यासि ॥ (१५३।२)

किंचिन्न बालयोक्तं न सप्रसादा निवेशिता दृष्टिः । (१५४।१)

मयि पदपतिते केवलम् अकारि शुकपञ्जरो विमुखः ॥ (१५४।२)

कृतहसितहस्ततालं मन्मथतरलैर् विलोकितां युवभिः । (१५५।१)

क्षिप्तः क्षिप्तो निपतन्न् अङ्गे नर्तयति भृङ्गस् ताम् ॥ (१५५।२)

कमलमुखि सर्वतोमुखनिवारणं विदधद् एव भूषयति । (१५६।१)

रोधोऽरुद्धस्वरसास् तरङ्गिणीस् तरलनयनाश् च ॥ (१५६।२)

कितव प्रपञ्चिता सा भवता मन्दाक्षमन्दसञ्चारा । (१५७।१)

बहुदायैर् अपि सम्प्रति पाशकसारीव नायाति ॥ (१५७।२)

कः श्लाघनीयजन्मा माघनिशीथेऽपि यस्य सौभाग्यम् । (१५८।१)

प्रालेयानिलदीर्घः कथयति काञ्चीनिनादो ऽयम् ॥ (१५८।२)

किम् अशकनीयं प्रेम्णः फणिनः कथयापि या बिभेति स्म । (१५९।१)

सा गिरिशभुजभुजङ्गमफेणोपधानाद्य निद्राति ॥ (१५९।२)

कृत्रिमकनकेनेव प्रेम्णा मुषितस्य वारवनिताभिः । (१६०।१)

लघुर् इव वित्तविनाशक्लेशो जनहास्यता महती ॥ (१६०।२)

किं पर्वदिवसम् आर्जितदन्तोष्ठि निजं वपुर् न मण्डयसि । (१६१।१)

स त्वां त्यजति न पर्वस्व् अपि मधुराम् इक्षुयष्टिम् इव ॥ (१६१।२)

कष्टं साहसकारिणि तव नयनार्धेन सो ऽध्वनि स्पृष्टः । (१६२।१)

उपवीताद् अपि विदितो न द्विजदेहस् तपस्वी ते ॥ (१६२।२)

क्लेशेऽपि तन्यमाने मिलितेयं मां प्रमोदयत्येव । (१६३।१)

रौद्रेऽनभ्रेऽपि नभःसुरापगावारिवृष्टिर् एव ॥ (१६३।२)

कूपप्रभवाणां परम् उचितम् अपां पट्टबन्धनं मन्ये । (१६४।१)

याः शक्यन्ते लब्धुं न पार्थिवेनापि विगुणेन ॥ (१६४।२)

कररुहशिखानिखात भ्रान्त्वा विश्रान्त रजनिदुरवाप । (१६५।१)

रविर् इव यन्त्रोल्लिखितः कृशो ऽपि लोकस्य हरसि दृशम् ॥ (१६५।२)

किं करवाणि दिवानिशम् अपि लग्ना सहजशीतलप्रकृतिः । (१६६।१)

हन्त सुखयामि न प्रियम् आत्मानम् इवात्मनश् छाया ॥ (१६६।२)

केशैः शिरसो गरिमा मरणं पीयूषकुण्डपातेन । (१६७।१)

दयितवहनेन वक्षसि यदि भारस् तद् इदम् अचिकित्स्यम् ॥ (१६७।२)

किंचित्कर्कशताम् अनु रसं प्रदास्यन् निसर्गमधुरं मे । (१६८।१)

इक्षोर् इव ते सुन्दरि मानस्य ग्रन्थिर् अपि काम्यः ॥ (१६८।२)

केन गिरिशस्य दत्ता बुद्धिर् भुजगं जटावनेऽर्पयितुम् । (१६९।१)

येन रतिरभसकान्ताकरचिकुराकर्षणं मुषितम् ॥ (१६९।२)

करचरणकाञ्चिहारप्रहारम् अवचिन्त्य बलगृहीतकचः । (१७०।१)

प्रणयी चुम्बति दयितावदनं स्फुरदधरम् अरुणाक्षम् ॥ (१७०।२)

कुरुतां चापलम् अधुना कलयतु सुरसासि यादृशी तद् अपि । (१७१।१)

सुन्दरि हरीतकीम् अनु परिपीता वारिधारेव ॥ (१७१।२)

कज्जलतिलककलङ्कितमुखचन्द्रे गलितसलिलकणकेशि । (१७२।१)

नवविरहदहनतूलो जीवयितव्यस् त्वया कतमः ॥ (१७२।२)

कृच्छ्रानुवृत्तयो ऽपि हि परोपकारं त्यजन्ति न महान्तः । (१७३।१)

तृणमात्रजीवना अपि करिणो दानद्रवार्द्रकराः ॥ (१७३।२)

किं हसथ किं प्रधावथ किं जनम् आह्वयथ बालका विफलम् । (१७४।१)

तद् अथ दर्शयति यथारिष्टः कण्ठेऽमुना जगृहे ॥ (१७४।२)

योक्तुं न मोक्तुम् अथवा वलतेऽसाव् अर्थलब्धरतिः ॥ (१७५।२)

केतकगर्भे गन्धादरेण दूराद् अमी द्रुतम् उपेताः । (१७६।१)

मदनस्यन्दनवाजित इव मधुपा धूलिम् आददते ॥ (१७६।२)

को वक्रिमा गुणाः के का कान्तिः शिशिरकिरणलेखानाम् । (१७७।१)

अन्तः प्रविश्य यासाम् आक्रान्तं पशुविशेषेण ॥ (१७७।२)

कृतविविधमथनयत्नः पराभावाय प्रभुः सुरासुरयोः । (१७८।१)

इच्छति सौभाग्यम् अदात् स्वयंवरेण श्रियं विष्णुः ॥ (१७८।२)

किं पुत्रि गण्डशैलभ्रमेण नवनीरदेषु निद्रासि । (१७९।१)

अनुभव चपलाविलसितगर्जितदेशान्तरभ्रान्तीः ॥ (१७९।२)

कान्तः पदेन हत इति सरलाम् अपराध्य किं प्रसादयथ । (१८०।१)

सो ऽप्य् एवम् एव सुलभः पदप्रहारः प्रसादः किम् ॥ (१८०।२)

कर्णगतेयम् अमोघा दृष्टिस् तव शक्तिर् इन्द्रदत्ता च । (१८१।१)

सा नासादितविजया क्वचिद् अपि नापार्थपतितेयम् ॥ (१८१।२)

क्लेशयसि किम् इति दूतीर् यद् अशक्यं सुमुखि तव कटाक्षेण । (१८२।१)

कामो ऽपि तत्र सायकम् अकीर्तिशङ्की न संधत्ते ॥ (१८२।२)

को वेद मूल्यम् अक्षद्यूते प्रभुणा पणीकृतस्य विधोः । (१८३।१)

प्रतिविजये यत् प्रतिपणम् अधरं घरनन्दिनी विदधे ॥ (१८३।२)

कुपितां चरणप्रहरणभयेन मुञ्चामि न खलु चण्डि त्वाम् । (१८४।१)

अलिर् अनिलचपलकिसलयताडनसहनो लतां भजते ॥ (१८४।२)

कोपाकृष्टभ्रूस्मरशरासने संवृणु प्रिये पततः । (१८५।१)

छिन्नज्यामधुपान् इव कज्जलमलिनाश्रुजलबिन्दून् ॥ (१८५।२)

कामेनापि न भेत्तुं किमु हृदयम् अपारि बालवनितानाम् । (१८६।१)

मूढविशिखप्रहारोच्छूनम् इवाभाति यद्वक्षः ॥ (१८६।२)

किं परजीवैर् दीव्यसि विस्मयमधुराक्षि गच्छ सखि दूरम् । (१८७।१)

अहिम् अधिचत्वरम् उरगग्राही खेलयतु निर्विघ्नः ॥ (१८७।२)

करचरणेन प्रहरति यथा यथाङ्गेषु कोपतरलाक्षी । (१८८।१)

रोषयति परुषवचनैस् तथा तथा प्रेयसीं रसिकः ॥ (१८८।२)

कस् तां निन्दति लुम्पति कः स्मरफलकस्य वर्णकं मुग्धः । (१८९।१)

को भवति रत्नकण्टकम् अमृते कस्यारुचिर् उदेति ॥ (१८९।२)

कोपवति पाणिलीलाचञ्चलचूताङ्कुरे त्वयि भ्रमति । (१९०।१)

करकम्पितकरवाले स्मर इव सा मूर्छिता सुतनुः ॥ (१९०।२)

कौलीन्यादलमेनां भजामि नकुलं स्मरः प्रमाणयति । (१९१।१)

तद्भावनेन भजतो मम गोत्रस्खलनम् अनिवार्यम् ॥ (१९१।२)

कुत इह कुरङ्गशावक केदारे कलम् अमञ्जरीं त्यजसि । (१९२।१)

तृणबाणस् तृणधन्वा तृणघटितः कपटपुरुषो ऽयम् ॥ (१९२।२)

खकारव्रज्याखलसख्यं प्राङ् मधुरं वयो ऽन्तराले निदाघदिनम् अन्ते । (१९३।१)

एकआदिमध्यपरिणतिरमणीया साधुजनमैत्री ॥ (१९३।२)

गकारव्रज्यागुणम् अधिगतम् अपि धनवान् न चिरान् नाशयति रक्षति दरिद्रः । (१९४।१)

मज्जयति रज्जुम् अम्भसि पूर्णः कुम्भः सखि न तुच्छः ॥ (१९४।२)

गुरुर् अपि लघूपनीतो न निमज्जति नियतम् आशये महतः । (१९५।१)

वानकरोपनीतः शैलो मकरालयस्येव ॥ (१९५।२)

गौरीपतेर् गरीयो गरलं गत्वा गले जीर्णम् । (१९६।१)

जीर्यति कर्णे महतां दुर्वादो नाल्पम् अपि विशति ॥ (१९६।२)

गृहपतिपुरतो जारं कपटकथाकथितमन्मथावस्थम् । (१९७।१)

प्रीणयति पीडयति च बाला निःश्वस्य निःश्वस्य ॥ (१९७।२)

गतिगञ्जितवरयुवतिः करी कपोलौ करोतु मदमलिनौ । (१९८।१)

मुखबन्धमात्रसिन्धुर लबोदर किं मदं वहसि ॥ (१९८।२)

गेहिन्याः शृण्वन्ती गोत्रस्खलितापराधतो मानम् । (१९९।१)

स्निग्धां प्रिये सगर्वां सखीषु बाला दृशं दिशति ॥ (१९९।२)

ग्रीष्ममये समयेऽस्मिन् विनिर्मितं कलय केलिवनमूले । (२००।१)

अलम् आलवालवलयच्छलेन कुण्डलितम् इव शैत्यम् ॥ (२००।२)

गुणबद्धचरण इति मा लीलाविहगं विमुञ्च सखि मुग्धे । (२०१।१)

अस्मिन् वलयितशाखे क्षणेन गुणयन्त्रणं त्रुटति ॥ (२०१।२)

गुरुगर्जिसान्द्रविद्युद्भयमुद्रितकर्णचक्षुषां पुरतः । (२०२।१)

बाला चुम्बति जारं वज्राद् अधिको हि मदनेषुः ॥ (२०२।२)

गृहिणीगुणेषु गणिता विनयः सेवा विधेयतेति गुणाः । (२०३।१)

मानः प्रभुता वाम्यं विभूषणं वामनयनानाम् ॥ (२०३।२)

गुणम् आन्तरम् अगुणं वा लक्ष्मीर् गङ्गा च वेद हरिहरयोः । (२०४।१)

एका पदेऽपि रमते न वसति निहिता शिरस्य् अपरा ॥ (२०४।२)

गत्वा जीवितसंशयम् अभ्यस्तः सोढुम् अतिचिराद् विरहः । (२०५।१)

अकरुणः पुनर् अपि दित्ससि सुरतदुरभ्यासम् अस्माकम् ॥ (२०५।२)

गोत्रस्खलितप्रश्नेऽप्य् उत्तरम् अतिशीलशीतलं दत्त्वा । (२०६।१)

निःश्वस्य मोघरूपे स्ववपुषि निहितं तया चक्षुः ॥ (२०६।२)

गन्धग्राहिणि शालोन्मीलितनिर्यासनिहितनिखिलाङ्गि । (२०७।१)

उपभुक्तमुक्तभूरुहशतेऽधुना भ्रमरि न भ्रमसि ॥ (२०७।२)

गुरुषु मिलितेषु शिरसा प्रणमसि लघुषून्नता समेषु समा । (२०८।१)

उचितज्ञासि तुले किं तुलयसि गुञ्जाफलैः कनकम् ॥ (२०८।२)

गेहिन्या ह्रियमाणं निरुध्यमानं नवोढया पुरतः । (२०९।१)

मम नौकाद्वितयार्पितगुण इव हृदयं द्विधा भवति ॥ (२०९।२)

गुण आकर्षणयोग्यो धनुष इवैको ऽपि लक्षलाभाय । (२१०।१)

लूतातन्तुभिर् इव किं गुणैर् विमर्दासहैर् बहुभिः ॥ (२१०।२)

गायति गीते वंशे वादयति स विपञ्चीषु । (२११।१)

पाठयति पञ्जरशुकं तव संदेशाक्षरं रामा ॥ (२११।२)

गणयति न मधुव्ययम् अयम् अविरतम् आपिबतु मधुकरः कुमुदम् । (२१२।१)

सौभाग्यमानवान् परम् असूयति द्युमणये चन्द्रः ॥ (२१२।२)

गुणविधृता सखि तिष्ठसि तथैव देहेन किं तु हृदयं ते । (२१३।१)

हृतम् अमुना मालायाः समीरणेनेव सौरभ्यम् ॥ (२१३।२)

गुरुसदने नेदीयसि चरणगते मयि च मूकयापि तया । (२१४।१)

नूपुरम् अपास्य पदयोः किं न प्रियम् ईरितं प्रियया ॥ (२१४।२)

ग्रन्थिलतया किम् इक्षोः किम् अपभ्रंशेन भवति गीतस्य । (२१५।१)

किम् अनार्जवेन शशिनः किं दारिद्र्येण दयितस्य ॥ (२१५।२)

गेहिन्या चिकुरग्रहसमयसशीत्कारमीलितदृशापि । (२१६।१)

बालाकपोलपुलकं विलोक्य निहितो ऽस्मि शिरसि पदा ॥ (२१६।२)

गुरुपक्ष्म जागरारुणघूर्णत्तारं कथञ्चिद् अपि वलते । (२१७।१)

नयनम् इदं स्फुटनखपदनिवेशकृतकोपकुटिलभ्रु ॥ (२१७।२)

घकारव्रज्याघटितजघनं निपीडितपीनोरु न्यस्तनिखिलकुचभारम् । (२१८।१)

आलिङ्गन्त्य् अपि बाला वदत्य् असौ मुञ्च मुञ्चेति ॥ (२१८।२)

घटितपलाशकपाटं निशि निशि सुखिनो हि शेरते पद्माः । (२१९।१)

उज्जागरेण कैरव कति शक्या रक्षितुं लक्ष्मीः ॥ (२१९।२)

घूर्णन्ति विप्रलब्धाः स्नेहापायात् प्रदीपकलिकाश् च । (२२०।१)

प्रातः प्रस्थितपान्थस्त्रीहृदयं स्फुटति कमलं च ॥ (२२०।२)

चकारव्रज्याचपलस्य पलितलाञ्छितचिकुरं दयितस्य मौलिम् अवलोक्य । (२२१।१)

खेदोचितेऽपि समये संमदम् एवाददे गृहिणी ॥ (२२१।२)

चण्डि प्रसारितेन स्पृशन् भुजेनापि कोपनां भवतीम् । (२२२।१)

तृप्यामि पङ्किलाम् इव पिबन् नदीं नलिननालेन ॥ (२२२।२)

चपलभुजङ्गीभुक्तोज्झित शीतलगन्धवह निशि भ्रान्त । (२२३।१)

अपराशां पूरयितुं प्रत्यूषसदागते गच्छ ॥ (२२३।२)

चिरपथिक द्राघिममिलदलकलताशैवलावलिग्रथिला । (२२४।१)

करतोयेव मृगाक्ष्या दृष्टिर् इदानीं सदानीरा ॥ (२२४।२)

चण्डि दरचपलचेलव्यक्तोरुविलोकनैकरसिकेन । (२२५।१)

धूलिभयाद् अपि न मया चरणहृतौ कुञ्चितं चक्षुः ॥ (२२५।२)

चलकुण्डलचलदलकस्खलदुरसिजवसनसजदूरुयुगम् । (२२६।१)

जघनभरक्लमकूणितनयनम् इदं हरति गतम् अस्याः ॥ (२२६।२)

चरणैः परागसैकतम् अफलम् इदं लिखसि मधुप केतक्याः । (२२७।१)

इह वसति कान्तिसारे नान्तःसलिलापि मधुसिन्धुः ॥ (२२७।२)

चिरकालपथिक शङ्कातरङ्गिताक्षः किम् ईक्षसे मुग्ध । (२२८।१)

त्वन्निस्त्रिंशाश्लेषव्रणकिणराजीयम् एतस्याः ॥ (२२८।२)

चपलां यथा मदान्धश् छायामयम् आत्मनः करो हन्ति । (२२९।१)

आस्फालयति करं प्रतिगजस् तथायं पुरो रुद्धः ॥ (२२९।२)

चुम्बनलोलुपमदधरहृतकाश्मीरं स्मरन् न तृप्यामि । (२३०।१)

हृदयद्विरदालानस्तम्भं तस्यास् तदूरुयुगम् ॥ (२३०।२)

चिकुरविसारणतिर्यङ्नतकण्ठी विमुखवृत्तिर् अपि बाला । (२३१।१)

त्वाम् इयम् अङ्गुलिकल्पितकचावकाशा विलोकयति ॥ (२३१।२)

चुम्बनहृताञ्जनार्घं स्फुटजागररागम् ईक्षणं क्षिपसि । (२३२।१)

किम् उषसि वियोगकातरम् असमेषुर् इवार्धनाराचम् ॥ (२३२।२)

छकारव्रज्याछायाग्राही चन्द्रः कूटत्वं सततम् अम्बुजं व्रजति । (२३३।१)

हित्वोभयं सभायां स्तौति तवैवाननं लोकः ॥ (२३३।२)

छायामात्रं पश्यन्न् अधोमुखो ऽप्य् उद्गतेन धैर्येण । (२३४।१)

तुदति मम हृदयनिपुणा राधाचक्रं किरीटीव ॥ (२३४।२)

जकारव्रज्याजलबिन्दवः कतिपये नयनाद् गमनोद्यमे तव स्खलिताः । (२३५।१)

कान्ते मम गन्तव्या भूर् एतैर् एव पिच्छिलिता ॥ (२३५।२)

जृम्भोत्तम्भितदोर्युगयन्त्रितताटङ्कपीडितकपोलम् । (२३६।१)

तस्याः स्मरामि जलकणलुलिताञ्जनम् अलसदृष्टि मुखम् ॥ (२३६।२)

जागरित्वा पुरुषं परं वने सर्वतो मुखं हरसि । (२३७।१)

अति शरदनुरूपं तव शीलम् इदं जातिशालिन्याः ॥ (२३७।२)

झङ्कृतकङ्कणपाणिक्षेपैः स्तम्भावलम्बनैर्मौनैः । (२३८।१)

शोभयसि शुष्करुदितैरपि सुन्दरि मन्दिरद्वारम् ॥ (२३८।२)

ढकारव्रज्याढक्काम् आहत्य मदं वितन्वते करिण इव चिरं पुरुषाः । (२३९।१)

स्त्रीणां करिणीनाम् इव मदः पुनः स्वकुलनाशाय ॥ (२३९।२)

तकारव्रज्यातां तापयन्ति मन्मथबाणास् त्वां प्रीणयन्ति बत सुभग । (२४०।१)

तपनकरास् तपनशिलां ज्वलयन्ति विधुं मधुरयन्ति ॥ (२४०।२)

तव सुतनु सानुमत्या बहुधातुजनितनितम्बरागायाः । (२४१।१)

गिरिवरभुव इव लाभेनाप्नोमि द्व्यङ्गुलेन दिवम् ॥ (२४१।२)

त्यक्तो मुञ्चति जीवनम् उझति नानुग्रहेऽपि लोलुत्वम् । (२४२।१)

किं प्रावृषेव पद्माकरस्य करणीयम् अस्य मया ॥ (२४२।२)

त्वद्विरहापदि पाण्डुस् तन्वङ्गी छाययैव केवलया । (२४३।१)

हंसीव ज्योत्स्नायां सा सुभग प्रत्यभिज्ञेया ॥ (२४३।२)

त्वयि विनिवेशितचित्ता सुभग गता केवलेन कायेन । (२४४।१)

घनजालरुद्धमीना नदीव सा नीरमात्रेण ॥ (२४४।२)

त्वयि संसक्तं तस्याः कठोरतर हृदयम् असमशरतरलम् । (२४५।१)

मारुतचलम् अञ्चलम् इव कण्टकसम्पर्कतः स्फुटितम् ॥ (२४५।२)

त्वम् असूर्यंपश्या सखि पदम् अपि न विनापवारणं भ्रमसि । (२४६।१)

छाये किम् इह विधेयं मुञ्चन्ति न मूर्तिमन्तस् त्वाम् ॥ (२४६।२)

तव विरहे विस्तारितरजनौ जनितेन्दुचन्दनद्वेषे । (२४७।१)

बिसिनीव माघमासे विना हुताशने सा दग्धा ॥ (२४७।२)

तरुणि त्वच्चरणाहतिकुसुमितकङ्केल्लिकोरकप्रकरम् । (२४८।१)

कुटिलचरिता सपत्नी न पिबति बत शोकविकलापि ॥ (२४८।२)

तल्पे प्रभुर् इव गुरुर् इव मनसिजतन्त्रे श्रमे भुजिष्येव । (२४९।१)

गेहे श्रीर् इव गुरुजनपुरतो मूर्तेव सा व्रीडा ॥ (२४९।२)

त्वम् अलभ्या मम तावन् मोक्तुम् अशक्तस्य संमुखं व्रजतः । (२५०।१)

छायेवापसरन्ती भित्त्या न निवार्यसे यावत् ॥ (२५०।२)

तपसा क्लेशित एष प्रौढबलो न खलु फाल्गुनेऽप्य् आसीत् । (२५१।१)

मधुना प्रमत्तम् अधुना को मदनं मिहिरम् इव सहते ॥ (२५१।२)

त्वद्गमनदिवसगणनावलक्षरेखाभिर् अङ्किता सुभग । (२५२।१)

गण्डस्थलीव तस्याः पाण्डुरिता भवनभित्तिर् अपि ॥ (२५२।२)

तस्याग्राम्यस्याहं सखि वक्रस्निग्धमधुरया दृष्ट्या । (२५३।१)

विद्धा तदेकनेया पोत्रिण इव दंष्ट्रया धरणी ॥ (२५३।२)

त्वयि कुग्रामवटद्रुम वैश्रवणो वसतु वा लक्ष्मीः । (२५४।१)

पामरकुठारपातात् कासरशिरसैव ते रक्षा ॥ (२५४।२)

तव मुखर वदनदोषं सहमाना मोक्तुम् अक्षमा सुतनुः । (२५५।१)

सा वहति विट भवन्तं घुणमन्तः शालभञ्जीव ॥ (२५५।२)

तृणमुखम् इव न खलु त्वां त्यजन्त्य् अमी हरिण वैरिणः शबराः । (२५६।१)

यशसैव जीवितम् इदं त्यज योजितशृङ्गसङ्ग्रामः ॥ (२५६।२)

त्रिपुररिपोर् इव गङ्गा मम मानिनि जनितमदनदाहस्य । (२५७।१)

जीवनम् अर्पितशिरसो ददासि चिकुरग्रहेणैव ॥ (२५७।२)

त्वत्संकथासु मुखरः सनिन्दसानन्दसावहित्थ इव । (२५८।१)

स खलु सखीनां निभृतं त्वया कृतार्थीकृतः सुभगः ॥ (२५८।२)

त्वयि सर्पति पथि दृष्टिः सुन्दर वृतिविवरनिर्गता तस्याः । (२५९।१)

दरतरलभिन्नशैवलजाला शफरीव विस्फुरति ॥ (२५९।२)

ते सुतनु शून्यहृदया ये शङ्खं शून्यहृदयम् अभिदधति । (२६०।१)

अङ्गीकृतकरपत्त्रो यस् तव हस्तग्रहं कुरुते ॥ (२६०।२)

ते श्रेष्ठिनः क्व सम्प्रति शक्रध्वज यैः कृतस् तवोच्छ्रायः । (२६१।१)

ईषां वा मेढिं वाधुनातनास् त्वां विधित्सन्ति ॥ (२६१।२)

तानवम् एत्य छिन्नः परोपहितरागमदनसंघटितः । (२६२।१)

कर्ण इव कामिनीनां न शोभते निर्भरः प्रेमा ॥ (२६२।२)

तस्मिन् गतार्द्रभावे वीतरसे शुण्ठिशकल इव पुरुषे । (२६३।१)

अपि भूतिभाजि मलिने नागरशब्दो विडम्बाय ॥ (२६३।२)

तमसि घने विषमे पथि जम्बुकम् उल्कामुखं प्रपन्नाः स्मः । (२६४।१)

किं कुर्मः सो ऽपि सखे स्थितो मुखं मुद्रयित्वैव ॥ (२६४।२)

त्वाम् अभिलषतो मानिनि मम गरिमगुणो ऽपि दोषतां यातः । (२६५।१)

पङ्किलकूलां तटिनीं यियासतः सिन्धुर् अस्य् एव ॥ (२६५।२)

तिमिरेऽपि दूरदृश्या कठिनाश्लेषे च रहसि मुखरा च । (२६६।१)

शङ्खमयवलयराजी गृहपतिशिरसा सह स्फुटतु ॥ (२६६।२)

तव वृत्तेन गुणेन च समुचितसम्पन्नकण्ठलुठनायाः । (२६७।१)

हारस्रज इव सुन्दरि कृतः पुनर् नायकस् तरलः ॥ (२६७।२)

दकारव्रज्यादर्शनविनीतमाना गृहिणी हर्षोल्लसत्कपोलतलम् । (२६८।१)

चुम्बननिषेधमिषतो वदनं पिदधाति पाणिभ्याम् ॥ (२६८।२)

देहस्तम्भः स्खलनं शैथिल्यं वेपथुः प्रियध्यानम् । (२६९।१)

पथि पथि गगनाश्लेषः कामिनि कस् तेऽभिसारगुणः ॥ (२६९।२)

द्राघयता दिवसानि त्वदीयविरहेण तीव्रतापेन । (२७०।१)

ग्रीष्मेणेव नलिन्या जीवनम् अल्पीकृतं तस्याः ॥ (२७०।२)

दुर्जनसहवासाद् अपि शीलोत्कर्षं न सज्जनस् त्यजति । (२७१।१)

प्रतिपर्वतपनवासी निःसृतमात्रः शशी शीतः ॥ (२७१।२)

दयितप्रहितां दूतीम् आलम्ब्य करेण तमसि गच्छन्ती । (२७२।१)

स्वेदच्युतमृगनाभिर् दूराद् गौराङ्गि दृश्यासि ॥ (२७२।२)

दयितागुणः प्रकाशं नीतः स्वस्यैव वदनदोषेण । (२७३।१)

प्रतिदिनविदलितवाटीवृतिघटनैः खिद्यसे किम् इति ॥ (२७३।२)

दाक्षिण्यान् म्रदिमानं दधतं मा भानुम् एनम् अवमंस्थाः । (२७४।१)

रौद्रीम् उपागतेऽस्मिन् कः क्षमते दृष्टिम् अपि दातुम् ॥ (२७४।२)

दृष्ट्यैव विरहकातरतारकया प्रियमुखे समर्पितया । (२७५।१)

यान्ति मृगवल्लभायाः पुलिन्दबाणार्दिताः प्राणाः ॥ (२७५।२)

दूरस्थापितहृदयो गूढरहस्यो निकामम् आशङ्कः । (२७६।१)

आश्लेषो बालानां भवति खलानां च सम्भेदः ॥ (२७६।२)

द्वारे गुरवः कोणे शुकः सकाशे शिशुर् गृहे सख्यः । (२७७।१)

कालासह क्षमस्व प्रिय प्रसीद प्रयातमहः ॥ (२७७।२)

दधिकणमुक्ताभरणश्वासोत्तुङ्गस्तनार्पणमनोज्ञम् । (२७८।१)

प्रियम् आलिङ्गति गोपी मन्थनश्रममन्थरैर् अङ्गैः ॥ (२७८।२)

दलितोद्वेगेन सखि प्रियेण लग्नेन रागम् आवहता । (२७९।१)

मोहयता शयनीयं ताम्बूलेनेव नीतास्मि ॥ (२७९।२)

दृष्टम् अदृष्टप्रायं दयितं कृत्वा प्रकाशितस्तनया । (२८०।१)

हृदयं करेण ताडितम् अथ मिथ्या व्यञ्जितत्रपया ॥ (२८०।२)

दर्शितयमुनोच्छ्राये भ्रूविभ्रमभाजि वलति तव नयने । (२८१।१)

क्षिप्तहले हलधर इव सर्वं पुरमर्जितं सुतनु ॥ (२८१।२)

दयितप्रार्थितदुर्लभमुखमदिरासारसेकसुकुमारः । (२८२।१)

व्यथयति विरहे बकुलः क्व परिचयः प्रकृतिकठिनानाम् ॥ (२८२।२)

द्वित्रैर् एष्यामि दिनैर् इति किं तद् वचसि सखि तवाश्वासः । (२८३।१)

कथयति चिरपथिकं तं दूरनिखातो नखाङ्कस् ते ॥ (२८३।२)

दयितस्पर्शोन्मीलितधर्मजलस्खलितचरणखलाक्षे । (२८४।१)

गर्वभरमुखरिते सखि तच्चिकुरान् किम् अपराधयसि ॥ (२८४।२)

दुष्टग्रहेण गेहिनि तेन कुपुत्रेण किं प्रजातेन । (२८५।१)

भौमेनेव निजं कुलम् अङ्गारकवत्कृतं येन ॥ (२८५।२)

दर्शितचापोच्छ्रायैस् तेजोवद्भिः सुगोत्रसंजातैः । (२८६।१)

हीरैर् अप्स्व् अपि वीरैर् आपत्स्व् अपि गम्यते नाधः ॥ (२८६।२)

दरनिद्राणस्यापि स्मरस्य शिल्पेन निर्गतासून् मे । (२८७।१)

मुग्धे तव दृष्टिर् असाव् अर्जुनयन्त्रेषुर् इव हन्ति ॥ (२८७।२)

दुर्गतगृहिणी तनये करुणार्द्रा प्रियतमे च रागमयी । (२८८।१)

मुग्धा रताभियोगं न मन्यते न प्रतिक्षिपति ॥ (२८८।२)

दुर्गतगेहिनि जर्जरमन्दिरसुप्तैव वन्दसे चन्द्रम् । (२८९।१)

वयम् इन्दुवञ्चितदृशो निचुलितदोलाविहारिण्यः ॥ (२८९।२)

दीपदशा कुलयुवतिर् वैदग्ध्येनैव मलिनताम् एति । (२९०।१)

दोषा अपि भूषायै गणिकायाः शशिकलायाश् च ॥ (२९०।२)

दीर्घगवाक्षमुखान्तर्निपातिनस् तरणिरश्मयः शोणाः । (२९१।१)

नृहरिनखा इव दानववक्षः प्रविशन्ति सौधतलम् ॥ (२९१।२)

दरतरलेऽक्षणि वक्षसि दरोन्नते तव मुखे च दरहसिते । (२९२।१)

आस्तां कुसुमं वीरः स्मरो ऽधुना चित्रधनुषापि ॥ (२९२।२)

दुष्टसखीसहितेयं पूर्णेन्दुमुखी सुखाय नेदानीम् । (२९३।१)

राकेव विष्टियुक्ता भवतो ऽभिमताय निशि भवतु ॥ (२९३।२)

दलिते पलालपुञ्जे वृषभं परिभवति गृहपतौ कुपिते । (२९४।१)

निभृतनिभालितवदनौ हलिकवधूदेवरौ हसतः ॥ (२९४।२)

दीप्यन्तां ये दीप्त्यै घटिता मणयश् च वीरपुरुषाश् च । (२९५।१)

तेजः स्वविनाशाय तु नृणां तृणानाम् इव लघूनाम् ॥ (२९५।२)

धकारव्रज्याधूमैर् अश्रु निपातय दह शिखया दहनमलिनयाङ्गारैः । (२९६।१)

जागरयिष्यति दुर्गतगृहिणी त्वां तद् अपि शिशिरनिशि ॥ (२९६।२)

धैर्यं निधेहि गच्छतु रजनी सो ऽप्य् अस्तु सुमुखि सोत्कण्ठः । (२९७।१)

प्रविश हृदि तस्य दूरं क्षणधृतमुक्ता स्मरेषुर् इव ॥ (२९७।२)

धवलनखलक्ष्म दुर्बलम् अकलैतनेपथ्यम् अलकपिहिताक्ष्याः । (२९८।१)

द्रक्ष्यामि मदवलोकद्विगुणाश्रु वपुः पुरद्वारि ॥ (२९८।२)

धर्मारम्भेऽप्य् असतां परहिंसैव प्रयोजिका भवति । (२९९।१)

काकानाम् अभिषेकेऽकारणतां वृष्टिर् अनुभवति ॥ (२९९।२)

नकारव्रज्यानीरावतरणदन्तुरसैकतसम्भेदमेदुरैः शिशिरे । (३००।१)

राजन्ति तूलराशिस्थूलपटैर् इव तटैः सरितः ॥ (३००।२)

निजकायच्छायायां विश्रम्य निदाघविपदम् अपनेतुम् । (३०१।१)

बत विविधास् तनुभङ्गीर् मुग्धकरङ्गीयम् आचरति ॥ (३०१।२)

न हसन्ति जरठ इति यद्वल्लववनिता नमन्ति नन्दम् अपि । (३०२।१)

सखि स यशोदातनयो नित्यं कन्दलितकन्दर्पः ॥ (३०२।२)

नीता स्वभावम् अर्पितवपुर् अपि वाम्यं न कामिनी त्यजति । (३०३।१)

हरदेहार्धग्रथिता निदर्शनं पार्वती तत्र ॥ (३०३।२)

नागरभोगानुमितस्ववधूसौन्दर्यगर्वतरलस्य । (३०४।१)

निपतति पदं न भूमौ ज्ञातिपुरस् तन्तुवायस्य ॥ (३०४।२)

निपतति चरणे कोणे प्रविश्य निशि यन् निरीक्षते कस् तत् । (३०५।१)

सखि स खलु लोकपुरतः खलः स्वगरिमाणम् उद्गिरति ॥ (३०५।२)

न विमोचयितुं शक्यः क्षमां महान् मोचितो यदि कथंचित् । (३०६।१)

मन्दरगिरिर् इव गरलं निवर्तते ननु समुत्थाप्य ॥ (३०६।२)

नियतैः पदैर् निषेव्यं स्खलितेऽनर्थावहं समाश्रयति । (३०७।१)

सम्भवदन्यगतिः कः सङ्क्रमकाष्ठं दुरीशं च ॥ (३०७।२)

निजपदगतिगुणरञ्जितजगतां करिणां च सत्कवीनां च । (३०८।१)

वहताम् अपि महिमानं शोभायै सज्जना एव ॥ (३०८।२)

नोत्तपने न स्नेहं हरति न निर्वाति न मलिनो भवति । (३०९।१)

तस्योज्ज्वलो निशि निशि प्रेमा रत्नप्रदीप इव ॥ (३०९।२)

निहितान् निहितान् उझति नियतं मम पार्थिवान् अपि प्रेम । (३१०।१)

भ्रामं भ्रामं तिष्ठति तत्रैव कुलालचक्रम् इव ॥ (३१०।२)

निर्भरम् अपि संभुक्तं दृष्ट्या प्रातः पिबन् न तृप्यामि । (३११।१)

जघनम् अनंशुकम् अस्याः कोक इवाशिशिरकरबिम्बम् ॥ (३११।२)

निविडघटितोरुयुगलां श्वासोत्तब्धस्तनार्पितव्यजनाम् । (३१२।१)

तां स्निग्धकुपितदृष्टिं स्मरामि रतनिःसहां सुतनुम् ॥ (३१२।२)

निर्गुण इति मृत इति च द्वावेकार्थाभिधायिनौ विद्धि । (३१३।१)

पश्य धनुर्गुणशून्यं निर्जीवं तद् इह शंसन्ति ॥ (३१३।२)

निजसूक्ष्मसूत्रलम्बी विलोचनं तरुण ते क्षणं हरतु । (३१४।१)

अयम् उद्गृहीतबडिशः कर्कट इव मर्कटः पुरतः ॥ (३१४।२)

नागर गीतिर् इवासौ ग्रामस्थित्यापि भूषिता सुतनुः । (३१५।१)

कस्तूरी न मृगोदरवासवशाद् विस्रताम् एति ॥ (३१५।२)

नखलिखितस्तनि कुरबकमयपृष्ठे भूमिलुलितविरसाङ्गि । (३१६।१)

हृदयविदारणनिःसृतकुसुमास्रशरेव हरसि मनः ॥ (३१६।२)

नीता लघिमानम् इयं तस्यां गरिमाणम् अधिकम् अर्पयसि । (३१७।१)

भार इव विषमभार्यः सुदुर्वहो भवति गृहवासः ॥ (३१७।२)

न च दूती न च याच्ञा न चाञ्जलिर् न च कटाक्षविक्षेपः । (३१८।१)

सौभाग्यमानिनां सखि कचग्रहः प्रथमम् अभियोगः ॥ (३१८।२)

निशि विषमकुसुमविशिखप्रेरितयोर् मौनलब्धरतिरसयोः । (३१९।१)

मानस् तथैव विलसति दम्पत्योर् अशिथिलग्रन्थिः ॥ (३१९।२)

निजगात्रनिर्विशेषस्थापितम् अपि सारम् अखिलम् आदाय । (३२०।१)

निर्मोकं च भुजङ्गी मुञ्चति पुरुषं च वारवधूः ॥ (३२०।२)

नृत्यश्रमघर्मार्द्रं मुञ्चसि कृच्छ्रेण कञ्चुकं सुतनु । (३२१।१)

मकरन्दोदकजुष्टं मदनधनुर्वल्लिर् इव चोलम् ॥ (३२१।२)

नाहं वदामि सुतनु त्वम् अशीला वा प्रचण्डचरिता वा । (३२२।१)

प्रेमस्वभावसुलभं भयम् उदयति मम तु हृदयस्य ॥ (३२२।२)

न निरूपितो ऽसि सख्या नियतं नेत्रत्रिभागमात्रेण । (३२३।१)

हारयति येन कुसुमं विमुखे त्वयि कण्ठ इव देवे ॥ (३२३।२)

नखदशनमुष्टिपातैर् अदयैर् आलिङ्गनैश् च सुभगस्य । (३२४।१)

अपराधं शंसन्त्यः शान्तिं रचयन्ति रागिण्यः ॥ (३२४।२)

न गुणे न लक्षणेऽपि च वयसि च रूपे च नादरो विहितः । (३२५।१)

त्वयि सौरभेयि घण्टा कपिलापुत्रीति बद्धेयम् ॥ (३२५।२)

निष्कारणापराधं निष्कारणकलहरोषपरितोषम् । (३२६।१)

सामान्यमरणजीवनसुखदुःखं जयति दाम्पत्यम् ॥ (३२६।२)

न प्राप्यसे कराभ्यां हृदयान् नापैषि वितनुषे बाधाम् । (३२७।१)

त्वं मम भग्नावस्तितकुसुमायुधविशिखफलिकेव ॥ (३२७।२)

नाथेति परुषम् उचितं प्रियेति दासेत्य् अनुग्रहो यत्र । (३२८।१)

तद्दाम्पत्यम् इतो ऽन्यन् नारी रज्जुः पशुः पुरुषः ॥ (३२८।२)

निहितायाम् अस्याम् अपि सैवैका मनसि मे स्फुरति । (३२९।१)

रेखान्तरोपधानात् पत्त्राक्षरराजिर् इव दयिता ॥ (३२९।२)

निधिनिक्षेपस्थानस्योपरि चिह्नार्थम् इव लता निहिता । (३३०।१)

लोभयति तव तनूदरि जघनतटाद् उपरि रोमाली ॥ (३३०।२)

निहितार्धलोचनायास् त्वं तस्या हरसि हृदयपर्यन्तम् । (३३१।१)

न सुभग समुचितम् ईदृशम् अङ्गुलिदाने भुजं गिरसि ॥ (३३१।२)

नीत्वागारं रजनीजागरम् एकं च सादरं दत्त्वा । (३३२।१)

अचिरेण कैर् न तरुणैर् दुर्गापत्त्रीव मुक्तासि ॥ (३३२।२)

नक्षत्रेऽग्नाव् इन्दाव् उदरे कनके मणौ दृशि समुद्रे । (३३३।१)

यत् खलु तेजस् तद् अखिलम् ओजायितम् अब्जमित्रस्य ॥ (३३३।२)

न सवर्णो न च रूपं न संस्क्रिया कापि नैव सा प्रकृतिः । (३३४।१)

बाला त्वद्विरहापदि जातापभ्रंशभाषेव ॥ (३३४।२)

न विभूषणे तवास्था वपुर्गुणेनैव जयसि सखि यूनः । (३३५।१)

अवधीरितास्त्रशस्त्रा कुसुमेषोर् मल्लविद्येव ॥ (३३५।२)

नेत्राकृष्टो भ्रामं भ्रामं प्रेयान् यथा यथास्ति तथा । (३३६।१)

सखि मन्थयति मनो मम दधिभाण्डं मन्थदण्ड इव ॥ (३३६।२)

नानावर्णकरूपं प्रकल्पयन्ती मनोहरं तन्वी । (३३७।१)

चित्रकरतूलिकेव त्वां सा प्रतिभित्ति भावयति ॥ (३३७।२)

पकारव्रज्यापथिकासक्ता किंचिन् न वेद घनकलम् अगोपिता गोपी । (३३८।१)

केलिकलाहुङ्कारैः कीरावलि मोघम् अपसरसि ॥ (३३८।२)

प्रणमति पश्यति चुम्बति संश्लिष्यति पुलकमुकुलितैर् अङ्गैः । (३३९।१)

प्रियसङ्गाय स्फुरितां वियोगिनी वामबाहुलताम् ॥ (३३९।२)

प्रविशसि न च निर्गन्तुं जानासि व्याकुलत्वम् आतनुषे । (३४०।१)

बालक चेतसि तस्याश् चक्रव्यूहेऽभिमन्युर् इव ॥ (३४०।२)

पश्यानुरूपम् इन्दिन्दिरेण माकन्दशेखरो मुखरः । (३४१।१)

अपि च पिचुमन्दमुकुले मौकुलिकुलम् आकुलं मिलति ॥ (३४१।२)

प्रतिबिम्बसम्भृताननम् आदर्शं सुमुख मम सखीहस्तात् । (३४२।१)

आदातुम् इच्छसि मुधा किं लीलाकमलमोहेन ॥ (३४२।२)

प्राचीनाचलमौलेर् यथा शशी गगनमध्यम् अधिवसति । (३४३।१)

त्वां सखि पश्यामि तथा छायाम् इव संकुचन्मानाम् ॥ (३४३।२)

प्राङ्गणकोणेऽपि निशापतिः स तापं सुधामयो हरति । (३४४।१)

यदि मां रजनिज्वर इव सखि स न निरुणद्धि गेहपतिः ॥ (३४४।२)

पतिपुलकदूनगात्री स्वछायावीक्षणेऽपि या सभया । (३४५।१)

अभिसरति सुभग सा त्वां विदलन्ती कण्टकं तमसि ॥ (३४५।२)

प्रतिभूः शुको विपक्षे दण्डः शृङ्गारसंकथा गुरुषु । (३४६।१)

पुरुषायितं पणस् तद्बाले परिभाव्यतां दायः ॥ (३४६।२)

परमोहनाय मुक्तो निष्करुणे तरुणि तव कटाक्षो ऽयम् । (३४७।१)

विशिख इव कलितकर्णः प्रविशति हृदयं न निःसरति ॥ (३४७।२)

प्रपदालम्बितभूमिश् चुम्बन्ती प्रीतिभीतिमधुराक्षी । (३४८।१)

प्राचीराग्रनिवेशितचिबुकतया न पतिता सुतनुः ॥ (३४८।२)

प्रातर् उपागत्य मृषा वदतः सखि नास्य विद्यते व्रीडा । (३४९।१)

मुखलग्नयापि यो ऽयं न लज्जते दग्धकालिकया ॥ (३४९।२)

पश्योत्तरस् तनूदरि फाल्गुनम् आसाद्य निर्जितविपक्षः । (३५०।१)

वैराटिर् इव पतङ्गः प्रत्यानयनं करोति गवाम् ॥ (३५०।२)

प्रमदवनं तव च स्तनशैलं मूलं गभीरसरसां च । (३५१।१)

जगति निदाघनिरस्तं शैत्यं दुर्गत्रयं श्रयति ॥ (३५१।२)

प्रोञ्छति तवापराधं मानं मर्दयति निर्वृतिं हरति । (३५२।१)

स्वकृतान् निहन्ति शपथाञ् जागरदीर्घा निशा सुभग ॥ (३५२।२)

प्रिय आयाते दूराद् अभूत इव सङ्गमो ऽभवत् पूर्वः । (३५३।१)

मानरुदितप्रसादाः पुनर् आसन्नपरसुरतादौ ॥ (३५३।२)

पूर्वमहीधरशिखरे तमः समासन्नमिहिरकरकलितम् । (३५४।१)

शूलप्रोतं सरुधिरम् इदम् अन्धकवपुर् इवाभाति ॥ (३५४।२)

परिवृत्तनाभि लुप्तत्रिवलि श्यामस्तनाग्रम् अलसाक्षि । (३५५।१)

बहुधवलजघनरेखं वपुर् न पुरुषायितं सहते ॥ (३५५।२)

प्रारब्धनिधुवनैव स्वेदजलं कोमलाङ्गि किं वहसि । (३५६।१)

ज्याम् अर्पयितुं नमिता कुसुमास्त्रधनुर्लतेव मधु ॥ (३५६।२)

पुंसां दर्शय सुन्दरि मुखेन्दुम् ईषत् त्र्पाम् अपाकृत्य । (३५७।१)

जायाजित इति रूढा जनश्रुतिर् मे यशो भवतु ॥ (३५७।२)

प्रसरतु शरत्त्रियामा जगन्ति धवलयतु धाम तुहिनांशोः । (३५८।१)

पञ्जरचकोरिकाणां कणिकाकल्पो ऽपि न विशेषः ॥ (३५८।२)

प्रथमागत सोत्कण्ठा चिरचलितेयं विलम्बदोषे तु । (३५९।१)

वक्ष्यन्ति साङ्गरागाः पथि तरवस् तव समाधानम् ॥ (३५९।२)

पतितेऽंशुके स्तनार्पितहस्तां तां निविडजघनपिहितोरुम् । (३६०।१)

रदपदविकलितफूत्कृतिशतधुतदीपां मनः स्मरति ॥ (३६०।२)

परितः स्फुरितमहौषधिमणिनिकरे केलितल्प इव शैले । (३६१।१)

काञ्चीगुण इव पतितः स्थितैकरत्नः फणी स्फुरति ॥ (३६१।२)

प्रावृषि शैलश्रेणीनितम्बम् उह्हन् दिगन्तरे भ्रमसि । (३६२।१)

चपलान्तर घन किं तव वचनीयं पवनवश्यो ऽसि ॥ (३६२।२)

प्रतिदिवसक्षीणदशस् तवैष वसनाञ्चलो ऽतिकरकृष्टः । (३६३।१)

निजनायकम् अतिकृपणं कथयति कुग्राम इव विरलः ॥ (३६३।२)

पथिक कथं चपलोज्ज्वलम् अम्बुदजलबिन्दुनिह्वहम् अविषह्यम् । (३६४।१)

मयपुरकनकद्रवम् इव शिवशरशिखिभावितं सहसे ॥ (३६४।२)

पथिकं श्रमेण सुप्तं दरतरला तरुणि सुमधुरच्छाया । (३६५।१)

व्यालम्बमानवेणिः सुखयसि शाखेव सारोहा ॥ (३६५।२)

प्रददाति नापरासां प्रवेशम् अपि पीनतुङ्गजघनोरूः । (३६६।१)

या लुप्तकीलभावं याता हृदि बहिर् अदृश्यासि ॥ (३६६।२)

प्रातर् निद्राति यथा यथात्मजा लुलितनिःसहैर् अङ्गैः । (३६७।१)

जामातरि मुदितमनास् तथा तथा सादरा श्वश्रूः ॥ (३६७।२)

प्रणयचलितो ऽपि सकपटकोपकटाक्षैर् मयाहितस्तम्भः । (३६८।१)

त्रासतरलो गृहीतः सहासरभसं प्रियः कण्ठे ॥ (३६८।२)

प्रियदुर्नयेन हृदय स्फुटसि यदि स्फुटनम् अपि तव श्लाघ्यम् । (३६९।१)

तत्केलिसमरतल्पीकृतस्य वसनाञ्चलस्येव ॥ (३६९।२)

पवनोपनीतसौरभदूरोदकपूरपद्मिनीलुब्धः । (३७०।१)

अपरीक्षितस्वपक्षो गन्ता हन्तापदं मधुपः ॥ (३७०।२)

प्रेमलघूकृतकेशववक्षोभरविपुलपुलककुचकलशा । (३७१।१)

गोवर्धनगिरिगुरुतां मुग्धवधूर् निभृतम् उपहसति ॥ (३७१।२)

प्रियविरहनिःसहायाः सहजविपक्षाभिर् अपि सपत्नीभिः । (३७२।१)

रक्ष्यन्ते हरिणाक्ष्याः प्राणा गृहभङ्गभीताभिः ॥ (३७२।२)

प्रकटयसि रागम् अधिकं लपनम् इदं वक्रिमाणम् आवहति । (३७३।१)

प्रीणयति च प्रतिपदं दूति शुकस्येव दयितस्य ॥ (३७३।२)

प्रविशन्त्याः प्रियहृदयं बालायाः प्रबलयौवतव्याप्तम् । (३७४।१)

नवनिशितदरतरङ्गितनयनमयेनासिना पन्थाः ॥ (३७४।२)

प्रणयापराधरोषप्रसादविश्वासकेलिपाण्डित्यैः । (३७५।१)

रूढप्रेमा ह्रियते किं बालाकुतुकमात्रेण ॥ (३७५।२)

पूर्वैर् एव चरितैर् जरतो ऽपि पूज्यता भवतः । (३७६।१)

मुञ्च मदम् अस्य गन्धाद् युवभिर् गज गऊजनीयो ऽसि ॥ (३७६।२)

प्रथमं प्रवेशिता या वासागारं कथञ्चन सखीभिः । (३७७।१)

न शृणोतीव प्रातः सा निर्गमनस्य सङ्केतम् ॥ (३७७।२)

पूजा विना प्रतिष्ठां नास्ति न मन्त्रं विना प्रतिष्ठा च । (३७८।१)

तदुभयविप्रतिपन्नः पश्यतु गीर्वाणपाषाणम् ॥ (३७८।२)

पूर्वाधिको गृहिण्यां बहुमानः प्रेमनर्मविश्वासः । (३७९।१)

भीर् अधिकेयं कथयति रागं बालाविभक्तम् इव ॥ (३७९।२)

पुलकितकठोरपीवरकुचकलशाश्लेषवेदनाभिज्ञः । (३८०।१)

शम्भोर् उपवीतफणी वाञ्छति मानग्रहं देव्याः ॥ (३८०।२)

प्रिय आयातो दूराद् इति या प्रीतिर् बभूव गेहिन्याः । (३८१।१)

पथिकेभ्यः पूर्वागत इति गर्वात् सापि शतशिखरा ॥ (३८१।२)

पृष्ठं प्रयच्छ मा स्पृश दूराद् अपसर्प विहितवैमुख्य । (३८२।१)

त्वाम् अनुधावति तरणिस् तद् अपि गुणाकर्षतरलेयम् ॥ (३८२।२)

प्रियया कुङ्कुमपिञ्जरपाणिद्वययोजनाङ्कितं वासः । (३८३।१)

प्रहितं मां याच्ञाञ्जलिसहस्रकरणाय शिक्षयति ॥ (३८३।२)

प्राचीरान्तरितेयं प्रियस्य वदनेऽधरं समर्पयति । (३८४।१)

प्राग्गिरिपिहिता रात्रिः सन्ध्यारागं दिनस्येव ॥ (३८४।२)

परपतिनिर्दयकुलटाशोषित शठ नेष्यता न कोपेन । (३८५।१)

दग्धममतोपतप्ता रोदिमि तव तानवं वीक्ष्य ॥ (३८५।२)

प्राङ्गण एव कदा मां श्लिष्यन्ती मन्य्कम्पिकुचकलशा । (३८६।१)

अंसनिषण्णमुखी सा स्नपयति बाष्पेण मम पृष्ठम् ॥ (३८६।२)

प्रेतैः प्रशस्तसत्त्वा साश्रु वृकैर् वीक्षिता स्खलद्ग्रासैः । (३८७।१)

चुम्बति मृतस्य वदनं भूतमुखोल्केक्षितं बाला ॥ (३८७।२)

पिशुनः खलु सुजनानां खलम् एव पुरो विधाय जेतव्यः । (३८८।१)

कृत्वा ज्वरम् आत्मीयं जिगाय बाणं रणे विष्णुः ॥ (३८८।२)

पिब मधुप बकुलकलिकां दूरे रसनाग्रमात्रम् आधाय । (३८९।१)

अधरविलेपसमाप्ये मधुनि मुधा वदनम् अर्पयसि ॥ (३८९।२)

प्रायेणैव हि मलिना मलिनानाम् आश्रयत्वम् उपयान्ति । (३९०।१)

कालिन्दीपुटभेदः कालियपुटभेदनं भवति ॥ (३९०।२)

पश्य प्रियतनुविघटनभयेन शशिमौलिदेहसंलग्ना । (३९१।१)

सुभगैकदैवतम् उमा शिरसा भागीरथीं वहति ॥ (३९१।२)

पथिकवधूजनलोचननीरनदीमातृकप्रदेशेषु । (३९२।१)

धनमण्डलम् आखण्डलधनुषा कुण्डलितम् इव विधिना ॥ (३९२।२)

प्रतिवेशिमित्रबन्धुषु दूरात् कृच्छ्रागतो ऽपि गेहिन्या । (३९३।१)

अतिकेलिलम्पटया दिनम् एकम् अगोपि गेहपतिः ॥ (३९३।२)

परपट इव रजकीभिर् मलिनो भुक्त्वापि निर्दयं ताभिः । (३९४।१)

अर्थग्रहणेन विना जघन्य मुक्तो ऽसि कुलटाभिः ॥ (३९४।२)

बकारव्रज्याबहुयोषिति लाक्षारुणशिरसि वयस्येन दयित उपहसिते । (३९५।१)

तत्कालकलितलज्जा पिशुनयति सखीषु सौभाग्यम् ॥ (३९५।२)

बन्धनभाजो ऽमुष्याश् चिकुरकलापस्य मुक्तमानस्य । (३९६।१)

सिन्दूरितसीमन्तच्छलेन हृदयं विदीर्णम् इव ॥ (३९६।२)

बलम् अपि वसति मयीति श्रेष्ठिनि गुरुगर्वगद्गदं वदति । (३९७।१)

तज्जायया जनानां मुखम् ईक्षितम् आवृतस्मितया ॥ (३९७।२)

बलवदनिलोपनीतस्फुटितनवाम्भोजसौरभो मधुपः । (३९८।१)

आकृष्यते नलिन्या नासानिक्षिप्तबडिशरज्जुर् इव ॥ (३९८।२)

बाणं हरिर् इव कुरुते सुजनो बहुदोषम् अप्य् अदोषम् इव । (३९९।१)

यावद् दोषं जाग्रति मलिम्लुचा इव पुनः पिशुनाः ॥ (३९९।२)

बौद्धस्येव क्षणिको यद्यपि बहुवल्लभस्य तव भावः । (४००।१)

भग्ना भग्ना भ्रूर् इव न तु तस्या विघटते मैत्री ॥ (४००।२)

बाष्पाकुलं प्रलपतोर् गृहिणि निवर्तस्व कान्त गच्छेति । (४०१।१)

यातं दम्पत्योर् दिनम् अनुगमनावधि सरस्तीरे ॥ (४०१।२)

बालाविलासबन्धान् अप्रभवन् मनसि चिन्तयन् पूर्वम् । (४०२।१)

संमानवर्जितां तां गृहिणीम् एवानुशोचामि ॥ (४०२।२)

भकारव्रज्याभ्रमसि प्रकटयसि रदं करं प्रसारयसि तृणम् अपि श्रयसि । (४०३।१)

धिङ् मानं तव कुञ्जर जीवं न जुहोषि जठराग्नौ ॥ (४०३।२)

भूतिमयं कुरुतेऽग्निस् तृणम् अपि संलग्नम् एनम् अपि भजतः । (४०४।१)

सैव सुवर्णदशा ते शङ्के गरिमोपरोधेन ॥ (४०४।२)

भवति निदाघे दीर्घे यथेह यमुनेव यामिनी तन्वी । (४०५।१)

द्वीपा इव दिवसा अपि तथा क्रमेण प्रथीयांसः ॥ (४०५।२)

भवता महति स्नेहानलेऽर्पिता पथिक हेमगुटिकेव । (४०६।१)

तन्वी हस्तेनापि स्प्रष्टुम् अशुद्धैर् न सा शक्या ॥ (४०६।२)

भूमिलुलितैककुण्डलम् उत्तंसितकाण्डपटम् इयं मुग्धा । (४०७।१)

पश्यन्ती निःश्वासैः क्षिपति मनोरेणुपूरम् अपि ॥ (४०७।२)

भवतालिङ्गि भुजंगी जातः किल भोगिचक्रवर्ती त्वम् । (४०८।१)

कञ्चुक वनेचरीस्तनम् अभिलषतः स्फुरति लघिमा ते ॥ (४०८।२)

भैक्षभुजा पल्लीपतिर् इति स्तुतस् तद्वधूसुदृष्टेन । (४०९।१)

रक्षक जयसि यद् एकः शून्ये सुरसदसि सुखम् अस्मि ॥ (४०९।२)

भोगाक्षमस्य रक्षां दृङ्मात्रेणैव कुर्वतो ऽनभिमुखस्य । (४१०।१)

वृद्धस्य प्रमदापि श्रीर् अपि भृत्यस्य भोगाय ॥ (४१०।२)

भवितासि रजनि यस्याम् अध्वश्रमशान्तये पदं दधतीम् । (४११।१)

स बलाद् वलयितजङ्घाबद्धां माम् उरसि पातयति ॥ (४११।२)

भूषणतां भजतः सखि कषणविशुद्धस्य जातरूपस्य । (४१२।१)

पुरुषस्य च कनकस्य च युक्तो गरिमा सरागस्य ॥ (४१२।२)

भस्मपुरुषेऽपि गिरिशे स्नेहमयी त्वम् उचितेन सुभगासि । (४१३।१)

मोघस् त्वयि जनवादो यद् ओषधिप्रस्थदुहितेति ॥ (४१३।२)

भयपिहितं बालायाः पीवरम् ऊरुद्वयं स्मरोन्निद्रः । (४१४।१)

निद्रायां प्रेमार्द्रः पश्यति निःश्वस्य निःश्वस्य ॥ (४१४।२)

भ्रमरीव कोषगर्भे गन्धहृता कुसुमम् अनुसरन्ती त्वाम् । (४१५।१)

अव्यक्तं कूजन्ती सङ्केतं तमसि सा भ्रमति ॥ (४१५।२)

भ्रामं भ्रामं स्थितया स्नेहे तव पयसि तत्र तत्रैव । (४१६।१)

आवर्तपतितनौकायितम् अनया विनयम् अपनीय ॥ (४१६।२)

भ्रमयसि गुणमयि कण्ठग्रहयोग्यानात्ममन्दिरोपान्ते । (४१७।१)

हालिकनन्दिनि तरुणान् ककुद्मिनो मेढिरज्जुर् इव ॥ (४१७।२)

भालनयनेऽग्निर् इन्दुर् मौलौ गात्रे भुजङ्गमणिदीपाः । (४१८।१)

तद् अपि तमोमय एव त्वम् ईश कः प्रकृतिम् अतिशेते ॥ (४१८।२)

मकारव्रज्यामधुमदवीतव्रीडा यथा यथा लपति संमुखं बाला । (४१९।१)

तन्मुखम् अजाततृप्तिस् तथा तथा वल्लभः पिबति ॥ (४१९।२)

मित्रैर् आलोच्य समं गुरु कृत्वा कदनम् अपि समारब्धः । (४२०।१)

अर्थः सताम् इव हतो मुखवैलक्ष्येण मानो ऽयम् ॥ (४२०।२)

मम रागिणो मनस्विनि करम् अर्पयतो ददासि पृष्ठम् अपि । (४२१।१)

यदि तद् अपि कमलबन्धोर् इव मन्ये स्वस्य सौभाग्यम् ॥ (४२१।२)

मा स्पृश माम् इति सकुपितम् इव भणितं व्यञ्जिता न च व्रीडा । (४२२।१)

आलिङ्गितया सस्मितमुक्तम् अनाचार किं कुरुषे ॥ (४२२।२)

मूलानि च निचुलानां हृदयानि च कूलवसतिकुलटानाम् । (४२३।१)

मुदिरमदिराप्रमत्ता गोदावरि किं विदारयसि ॥ (४२३।२)

मलयद्रुमसाराणाम् इव धीराणां गुणप्रकर्षो ऽपि । (४२४।१)

जडसमयनिपतितानाम् अनादरायैव न गुणाय ॥ (४२४।२)

मधुमथनमौलिमाले सखि तुलयसि तुलसि किं मुधा राधाम् । (४२५।१)

यत् तव पदम् अदसीयं सुरभयितुं सौरभोद्भेदः ॥ (४२५।२)

मयि यास्यति कृत्वावधिदिनसङ्ख्यं चुम्बनं तथाश्लेषम् । (४२६।१)

प्रिययानुशोचिता सा तावत् सुरताक्षमा रजनी ॥ (४२६।२)

मृगमदनिदानम् अटवी कुङ्कुमम् अपि कृषकवाटिका वहति । (४२७।१)

हट्टविलासिनि भवती परम् एका पौरसर्वस्वम् ॥ (४२७।२)

मधुदिवसेषु भ्राम्यन् यथा विशति मानसं भ्रमरः । (४२८।१)

सखि लोहकण्टकनिभस् तथा मदनविशिखो ऽपि ॥ (४२८।२)

मयि चलिते तव मुक्ता दृशः स्वभावात् प्रिये सपानीयाः । (४२९।१)

सत्यम् अमूल्याः सद्यः प्रयान्ति मम हृदयहारत्वम् ॥ (४२९।२)

मुग्धे मम मनसि शराः स्मरस्य पञ्चापि सन्ततं लग्नाः । (४३०।१)

शङ्के स्तनगुटिकाद्वयम् अर्पितम् एतेन तव हृदये ॥ (४३०।२)

मधुमथनवदनविनिहितवंशीसुषिरानुसारिणो रागाः । (४३१।१)

हन्त हरन्ति मनो मम नलिकाविशिखाः स्मरस्येव ॥ (४३१।२)

महतोः सुवृत्तयोः सखि हृदयग्रहयोग्ययोः समुच्छ्रितयोः । (४३२।१)

सज्जनयोः स्तनयोर् इव निरन्तरं संगतं भवति ॥ (४३२।२)

मम वारितस्य बहुभिर् भूयो भूयः स्वयं च भावयतः । (४३३।१)

जातो दिशीव तस्यां सखे न विनिवर्तते मोहः ॥ (४३३।२)

मग्नो ऽसि नर्मदाया रसे हृतो वीचिलोचनक्षेपैः । (४३४।१)

यद्य् उच्यसे तरुवर भ्रष्टो भ्रंशो ऽपि ते श्लाघ्यः ॥ (४३४।२)

मेनाम् उल्लासयति स्मेरयति हरिं गिरिं च विमुखयति । (४३५।१)

कृतकरबन्धविलम्बः परिणयने गिरिशकरकम्पः ॥ (४३५।२)

मधुगन्धि घर्मतिम्यत्तिलकं स्खलदुक्तिं घूर्णदरुणाक्षम् । (४३६।१)

तस्याः कदाधरामृतम् आननम् अवधूय पास्यामि ॥ (४३६।२)

मेदिन्यां तव निपतति न पदं बहुवल्लभेति गर्वेण । (४३७।१)

आश्लिष्य कैर् न तरुणैस् तुरीव वसनैर् विमुक्तासि ॥ (४३७।२)

मूले निसर्गमधुरं समर्पयन्तो रसं पुरो विरसाः । (४३८।१)

इक्षव इव परपुरुषा विविधेषु रसेषु विनिधेयाः ॥ (४३८।२)

महति स्नेहे निहितः कुसुमं बहु दत्तम् अर्चितो बहुशः । (४३९।१)

वक्रस् तद् अपि शनैश्चर इव सखि दुष्टग्रहो दयितः ॥ (४३९।२)

मा शबरतरुणि पीवरवक्षोरुहयोर् भरेण भज गर्वम् । (४४०।१)

निर्मोकैर् अपि शोभा ययोर् भुजङ्गीभिर् उन्मुक्तैः ॥ (४४०।२)

मम कुपितायाश् छायां भूमाव् आलिङ्ग्य सखि मिलत्पुलकः । (४४१।१)

स्नेहमयत्वम् अनुज्झन् करोति किं नैष माम् अरुषम् ॥ (४४१।२)

मुषित इव क्षणविरहे रिपुर् इव कुसुमेषुकेलिसङ्ग्रामे । (४४२।१)

दास इव श्रमसमये भजन् नताङ्गीं न तृप्यामि ॥ (४४२।२)

मुञ्चसि किं मानवतीं व्यवसायाद् द्विगुणमन्युवेगेति । (४४३।१)

स्नेहभवः पयसाग्निः सान्त्वेन च रोष उन्मिषति ॥ (४४३।२)

मलयजम् अपसार्य घनं वीजनविघ्नं विधाय बाहुभ्याम् । (४४४।१)

स्मरसन्तापाद् अगणितनिदाघम् आलिङ्गते मिथुनम् ॥ (४४४।२)

महतो ऽपि हि विश्वासान् महाशया दधति नाल्पम् अपि लघवः । (४४५।१)

संवृणुतेऽद्रीनुदधिर् निदाघनद्यो न भेकम् अपि ॥ (४४५।२)

मधुधारेव न मुञ्चसि मानिनि रूक्षापि माधुरीं सहजाम् । (४४६।१)

कृतमुखभङ्गापि रसं ददासि मम सरिद् इवाम्भोधेः ॥ (४४६।२)

मदनाकृष्टनुर्ज्याघातैर् इव गृहिणि पथिकतरुणानाम् । (४४७।१)

वीणातन्त्रीक्वाणैः केषां न विकम्पते चेतः ॥ (४४७।२)

मम भयम् अस्याः कोपो निर्वेदो ऽस्या ममापि मन्दाक्षम् । (४४८।१)

जातं क्व चान्तरिक्षे स्मितसंवृतिनमितकन्धरयोः ॥ (४४८।२)

मुक्ताम्बरैव धावतु निपततु सहसा त्रिमार्गगा वास्तु । (४४९।१)

इयम् एव नर्मदा मम वंशप्रभवानुरूपरसा ॥ (४४९।२)

मृगमदलेपनम् एनं नीलनिचोलैव निशि निषेव त्वम् । (४५०।१)

कालिन्द्याम् इन्दीवरम् इन्दिन्दिरसुन्दरीव सखि ॥ (४५०।२)

मम सख्या नयनपथे मिलितः शक्तो न कश्चिद् अपि चलितुम् । (४५१।१)

पतितो ऽसि पथिक विषमे घट्टकुटीयं कुसुमकेतोः ॥ (४५१।२)

महता प्रियेण निर्मितम् अप्रियम् अपि सुभग सह्यतां याति । (४५२।१)

सुतसम्भवेन यौवनविनाशनं न खलु खेदाय ॥ (४५२।२)

मानग्रहगुरुकोपाद् अनु दयितात्य् एव रोचते मह्यम् । (४५३।१)

काञ्चनमयी विभूषा दाहाञ्चितशुद्धभावेव ॥ (४५३।२)

यकारव्रज्यायूनः कण्टकविटपानि विआञ्चलग्राहिणस् त्यजन्ती सा । (४५४।१)

वन इव पुरेऽपि विचरति पुरुषं त्वाम् एव जानन्ती ॥ (४५४।२)

युष्मासूपगताः स्मो विबुधा वाङ्मात्रपाटवेन वयम् । (४५५।१)

अन्तर्भवति भवत्स्व् अपि नाभक्तस् तन् न विज्ञातम् ॥ (४५५।२)

यत्र न दूती यत्र स्निग्धा न दृशो ऽपि निपुणया निहिताः । (४५६।१)

न गिरो ऽद्यापि व्यक्तीकृतः स भावो ऽनुरागेण ॥ (४५६।२)

या नीयते सपत्न्य् प्रविश्य यावर्जिता भुजङ्गेन । (४५७।१)

यमुनाया इव तस्याः सखि मलिनं जीवनं मन्ये ॥ (४५७।२)

यस्मिन्नयशो ऽपि यशो ह्रीर् विघ्नो मान एव दौःशील्यम् । (४५८।१)

लघुता गुणज्ञता किं नवो युवा सखि न ते दृष्टः ॥ (४५८।२)

यद् वीक्ष्यते खलानां माहात्म्यं क्वापि दैवयोगेन । (४५९।१)

काकानाम् इव शौक्ल्यं तद् अपि हि न चिराद् अनर्थाय ॥ (४५९।२)

यत् खलु खलमुखहुतवहविनिहितम् अपि शुद्धिम् एव परमेति । (४६०।१)

तद् अनलशौचम् इवांशुकम् इह लोके दुर्लभं प्रेम ॥ (४६०।२)

यन् नावधिम् अर्थयते पाथेयार्थं ददाति सर्वस्वम् । (४६१।१)

तेनानयातिदारुणशङ्काम् आरोपितं चेतः ॥ (४६१।२)

यूनाम् ईर्ष्यावैरं वितन्वता तरुणि चक्ररुचिरेण । (४६२।१)

तव जघनेनाकुलिता निखिला पल्ली खलेनेव ॥ (४६२।२)

यावज् जीवनभावी तुल्याशययोर् नितान्तनिर्भेदः । (४६३।१)

नदयोर् इवैष युवयोः सङ्गो रसम् अधिकम् आवहतु ॥ (४६३।२)

यन् निहितां शेखरयसि मालां सा यातु शठ भवन्तम् इति । (४६४।१)

प्रहरन्तीं शिरसि पदा स्मरामि तां गर्वगुरुकोपाम् ॥ (४६४।२)

यौवनगुप्तिं पत्यौ बन्धुषु मुग्धत्वम् आर्जवं गुरुषु । (४६५।१)

कुर्वाणा हलिकवधूः प्रशस्यते व्याजतो युवभिः ॥ (४६५।२)

यो न गुरुभिर् न मित्रैर् न विवेकेनापि नैव रिपुहसितैः । (४६६।१)

नियमितपूर्वः सुन्दरि स विनीतत्वं त्वया नीतः ॥ (४६६।२)

यन्मूलम् आर्द्रम् उदकैः कुसुमं प्रतिपर्व फलभरः परितः । (४६७।१)

द्रुम तन् माद्यसि वीचीपरिचयपरिणामम् अविचिन्त्य ॥ (४६७।२)

यस्याङ्के स्मरसङ्गरविश्रान्तिप्राञ्जला सखी स्वपिति । (४६८।१)

स वहतु गुणाभिमानं मदनधनुर्वल्लिचोल इव ॥ (४६८।२)

यदि दानगन्धमात्राद् वसन्ति सप्तच्छदेऽपि दन्तिन्यः । (४६९।१)

किम् इति मदपङ्कमलिनां करी कपोलस्थलीं वहति ॥ (४६९।२)

यदवधि विवृद्धमात्रा विकसितकुसुमोत्करा शणश्रेणी । (४७०।१)

पीतांशुकप्रियेयं तदवधि पल्लीपतेः पुत्री ॥ (४७०।२)

यमुनातरङ्गतरलं न कुवलयं कुसुमलावि तव सुलभम् । (४७१।१)

यदि सौरभानुसारी झङ्कारी भ्रमति न भ्रमरः ॥ (४७१।२)

र-कारव्रज्याराज्याभिषेकसलिलक्षालितमौलेः कथासु कृष्णस्य । (४७२।१)

गर्वभरमन्थराक्षी पश्यति पदपङ्कजं राधा ॥ (४७२।२)

रतिकलहकुपितकान्ताकरचिकुराकर्षमुदितगृहनाथम् । (४७३।१)

भवति भवनं तद् अन्यत् प्राग्वंशः पर्णशाला वा ॥ (४७३।२)

रोगो राजायत इति जनवादं सत्यम् अद्य कलयामि । (४७४।१)

आरोग्यपूर्वकं त्वयि तल्पप्रान्तागते सुभग ॥ (४७४।२)

रुद्धस्वरसप्रसरस्यालिभिर् अग्रे नतं प्रियं प्रति मे । (४७५।१)

स्रोतस इव निम्नं प्रति रागस्य द्विगुण आवेगः ॥ (४७५।२)

रूपम् इदं कान्तिर् असाव् अयम् उत्कर्षः सुवर्णरचनेयम् । (४७६।१)

दुर्गतमिलिता ललिते भ्रमसि प्रतिमन्दिरद्वारम् ॥ (४७६।२)

रचिते निकुञ्जपत्रैर् भिक्षुकपात्रे ददाति सावज्ञम् । (४७७।१)

पर्युषितम् अपि सुतीक्ष्णश्वासकदुष्णं वधूर् अन्नम् ॥ (४७७।२)

रक्षति न खलु निजस्थितिम् अलघुः स्थापयति नायकः स यथा । (४७८।१)

तिष्ठति तथैव तद्गुणविद्धेयं हारयष्टिर् इव ॥ (४७८।२)

राजसि कृशाङ्गि मङ्गलकलशी सहकारपल्लवेनेव । (४७९।१)

तेनैव चुम्बितमुखी प्रथमाविर्भूतरागेण ॥ (४७९।२)

रूपगुणहीनहार्या भवति लघुर् धूलिर् अनिलचपलेव । (४८०।१)

प्रथयति पृघुगुणनेया तरुणी तरणिर् इव गरिमाणम् ॥ (४८०।२)

रागे नवे विजृम्भति विरहक्रममन्दमन्दमन्दाक्षे । (४८१।१)

सस्मितसलज्जम् ईक्षितम् इदम् इष्टं सिद्धम् आचष्टे ॥ (४८१।२)

रोषो ऽपि रसवतीनां न कर्कशो वा चिरानुबन्धी वा । (४८२।१)

वर्षाणाम् उपलो ऽपि हि सुस्निग्धः क्षणिककल्पश् च ॥ (४८२।२)

रोदनम् एतद् धन्यं सखि किं बहु मृत्युर् अपि ममानर्घः । (४८३।१)

स्वप्नेनेव हि विहितो नयनमनोहारिणा तेन ॥ (४८३।२)

रोषेणैव मया सखि वक्रो ऽपि ग्रन्थिलो ऽपि कठिनो ऽपि । (४८४।१)

ऋजुताम् अनीयतायं सद्यः स्वेदेन वंश इव ॥ (४८४।२)

रजनीम् इयम् उपनेतुं पितृप्रसूः प्रथमम् उपतस्थे । (४८५।१)

रञ्जयति स्वयम् इन्दुं कुनायकं दुष्टदूतीव ॥ (४८५।२)

लकारव्रज्यालग्नासि कृष्णवर्त्मनि सुस्निग्धे वर्ति हन्त दग्धासि । (४८६।१)

अयम् अखिलनयनसुभगो नु भुक्तमुक्तां पुनः स्पृशति ॥ (४८६।२)

लक्ष्मीः शिक्षयति गुणान् अमून् पुनर् दुर्गतिर् विधूनयति । (४८७।१)

पूर्णो भवति सुवृत्तस् तुषाररुचिर् अपचये वक्रः ॥ (४८७।२)

लूनातन्तुनिरुद्धद्वारः शून्यालयः पतत्पतगः । (४८८।१)

पथिके तस्मिन्न् अञ्चलपिहितमुखो रोदितीव सखि ॥ (४८८।२)

लग्नं जघने तस्याः सुविशाले कलितकरिकरक्रीडे । (४८९।१)

वप्रे सक्तं द्विपम् इव शृङ्गारस् त्वां विभूषयति ॥ (४८९।२)

लिप्तं न मुखं नाङ्गं न पक्षती न चरणाः परागेण । (४९०।१)

अस्पृशतेव नलिन्या विदग्धमधुपेन मधु पीतम् ॥ (४९०।२)

लग्नं जघने तस्याः शुष्यति नखलक्ष्म मानसं च मम । (४९१।१)

भुक्तम् अविशदम् अवेदनम् इदम् अधिकसरागसाबाधम् ॥ (४९१।२)

लज्जयितुम् अखिलगोपीनिपीतमनसं मधुद्विषं राधा । (४९२।१)

अज्ञेव पृच्छति कथां शम्भोर् दयितार्धतुष्टस्य ॥ (४९२।२)

लक्ष्मीनिःश्वासानलपिण्डीकृतदुग्धजलधिसारभुजः । (४९३।१)

क्षीरनिधितीरसुदृशो यशांसि गायन्ति राधायाः ॥ (४९३।२)

लीलागारस्य बहिः सखीषु चरणातिथौ मयि प्रियया । (४९४।१)

प्रकटीकृतः प्रसादो दत्त्वा वातायने व्यजनम् ॥ (४९४।२)

वकारव्रज्यावर्णहृतिर् न ललाटे न लुलितम् अङ्गं न चाधरे दंशः । (४९५।१)

उत्पलम् अहारि वारि च न स्पृष्टम् उपायचतुरेण ॥ (४९५।२)

विविधायुधव्रणार्बुदविषमे वक्षःस्थले प्रियतमस्य । (४९६।१)

श्रीर् अपि वीरवधूर् अपि गर्वोत्पुलका सुखं स्वपिति ॥ (४९६।२)

वैमुख्येऽपि विमुक्ताः शरा इवान्याययोधिनो वितनोः । (४९७।१)

भिन्दन्ति पृष्ठपतिताः प्रिय हृदयं मम तव श्वासाः ॥ (४९७।२)

व्यक्तम् अधुना समेतः खण्डो मदिराक्षि दशनवसने ते । (४९८।१)

यन् नवसुधैकसारे लोभिनि तत् किम् अपि नाद्राक्षम् ॥ (४९८।२)

वीजयतोर् अन्योन्यं यूनोर् वियुतानि सकलगात्राणि । (४९९।१)

सन्मैत्रीव श्रोणी परं निदाघेऽपि न विघटिता ॥ (४९९।२)

व्यारोषं मानिन्यास् तमो दिवः कासरं कलम् अभूमेः । (५००।१)