उग्रं भयावहरूपं भयघ्नं भयसूदनं महाभीमं महानन्दं नमामि गणनायकम् ॥ (१।०)

पुनस् तेन राज्ञा शिंशिपावृक्षान् मृतकं समानीय स्कन्धे धृत्वा यावन्मार्गे गच्छति तावत् तेन कथानकं प्रारब्धम् ॥ (२।०)

वेतालेनोक्तम् राजन् श्रूयतां कथां कथयामि ॥ (३।०)

अस्ति धर्मपुरी नाम नगरी ॥ (४।०)

तत्र धर्मशीलो नाम राजा ॥ (५।०)

तेन चण्डिकायतनं कारितम् अग्रे चतुरश्रं कुण्डं च ॥ (६।०)

नित्यम् एव देवीं पूजयित्वा भोजनं करोति मन्त्रिणोक्तम् देव मम वचनं श्रूयताम् । (७।१)

अपुत्रस्य गृहं शून्यं दिक् शून्याबान्धवस्य च । (७।२)

मूर्खस्य हृदयं शून्यं सर्वशून्या दरिद्रता ॥ (७।३)

एवं मन्त्रिवचनं श्रुत्वा राज्ञा देव्याः स्तुतिर् आरब्धा । (८।१)

नमस् ते देवि देवेशि ब्रह्मविष्ण्विन्द्रवन्दिते । (८।२)

शिवदेहोद्भवे सौम्ये महालक्ष्मि नमो ऽस्तु ते ॥ (८।३)

जय देवि महाघोरे रक्तमांसे बलिप्रिये । (९।१)

कालरूपे कालरौद्रे कालरात्रि नमोऽस्तु ते ॥ (९।२)

महाप्रेतासनारूढे शिवायैव भयंकरे । (१०।१)

चर्ममुण्डधरे चण्डे चतुर्वक्त्रे नमो नमः ॥ (१०।२)

इति तालजङ्घे स्तवेन महाकाये देवी निर्मांसे मांसभक्षिणि । (११।१)

समाराधिता मांसभक्षिणि । (११।१)

देव्योक्तम् । (११।१)

ऊर्ध्वकेशोत्कटे तुष्टाहं ऊर्ध्वकेशोत्कटे तुष्टाहं ऊर्ध्वकेशोत्कटे क्षामे तव तारकाक्षि राजेन्द्र तारकाक्षि नमो वरं ब्रूहि ऽस्तु ते ॥ (११।२)

यथेप्सितम् । (११।२)