सापि बालकुरङ्गाक्षी यौवनेन प्रमाथिना । (१।१)

भिद्यमानेव दर्पेण न ददर्श वसुन्धराम् ॥ (१।२)

श्वश्रूजनविरुद्धा सा तरुणप्रातिवेश्मिका । (२।१)

परिहासकथाशीला गीतवाद्यानुरागिणी ॥ (२।२)

चारुसौरभलिप्ताङ्गी न सा जग्राह कञ्चुकम् । (३।१)

दर्शयन्ती स्तनाभोगम् अर्धस्रस्तशिरोऽंशुका ॥ (३।२)

जृम्भमाणा परावृत्त्य साचीकृतविलोचना । (४।१)

जनमैक्षत लोलाक्षी वलितत्रिवलीलता ॥ (४।२)

अयत्नसाध्यां तां वीक्ष्य विटा ललितलोचनाम् । (५।१)

बभ्रमुस्तद्गृहोपान्ते निर्व्यापारगतागताः ॥ (५।२)

चिरं तदर्थिनश्चित्रवस्त्रवेषविभूषिताः । (६।१)

सुगन्धितैलताम्बूलधूपादिव्ययकारिणः ॥ (६।२)

नियोगिधनबद्धाशाः स्त्रीरत्नप्राप्तिसोत्सुकाः । (७।१)

सस्मिताक्षिनिकोचादिविकारशतकारिणः ॥ (७।२)

तज्ज्ञैरप्यपरिज्ञातपदाश् छिद्रप्रतीक्षिणः । (८।१)

दंशकामा भुजङ्गास्ते लीलाकुटिलगामिनः ॥ (८।२)

शून्यां देवकुटीं गत्वा प्रसिद्धाः पारदारिकाः । (९।१)

द्वित्रास्तत्सङ्गमोपायं प्रातिवेश्म्या व्यचिन्तयन् ॥ (९।२)

एको ऽवदत्तत्र विटः सुलभैषा न संशयः । (१०।१)

खल्वाटं तुन्दिलं वृद्धं स्वपतिं सहते कथम् ॥ (१०।२)

नित्यप्रवासिनं लुब्धमीर्ष्यालुं सुरतासहम् । (११।१)

मत्तच्छागमदामोदं बहलष्ठीविनं शठम् ॥ (११।२)

सुतोपरोधोवन्ध्याया नास्या न च वयःक्षयः । (१२।१)

न च दुःखाभिभूतासौ रागदग्धा न लक्ष्यते ॥ (१२।२)

एतैर्हि दोषैर्नायान्ति दुःशीला अपि योषितः । (१३।१)

अपरः प्राह भवता साभिप्रायं विचिन्तितम् । (१३।२)

प्रत्यासत्त्या परिचये किन्तु यत्नो विधीयताम् ॥ (१३।३)

विवाहयज्ञतीर्थादिदेवयात्रोत्सवैर्विना । (१४।१)

न लभ्यते परिचयः परदारोपसर्पणे ॥ (१४।२)

सुचिरं प्रेक्षणं लोलकुन्तलोत्तालनं मुहुः । (१५।१)

तत्सम्बद्धाः सापदेशाः कथास्त्यागप्रकाशनम् ॥ (१५।२)

भोगसौभाग्ययशसां प्रसिद्धिप्रतिपादनम् । (१६।१)

मन्दमन्दं वचः स्वैरं तद्वाक्यश्रवणादरः ॥ (१६।२)

तन्मुखन्यस्तनयनं चुम्बनालिङ्गनं शिशोः । (१७।१)

शिल्पसम्पादनं चास्या वस्त्रालंकरणेक्षितम् ॥ (१७।२)

जाते परिचये माल्यताम्बूलादिसमर्पणम् । (१८।१)

भित्तौ निपीडनं गाढं विजने परिचुम्बनम् ॥ (१८।२)

गुह्यस्पर्शो रतिश्चेति शीलविध्वंसयुक्तयः । (१९।१)

इत्थं का नाम न मया कृता शीलपराङ्मुखी ॥ (१९।२)

नियोगिभार्या लभ्यैव सर्वदा गमनोन्मुखी । (२०।१)

इति पारदारिकः ।अथावदत्तृतीयो ऽपि स्वाधीनं सर्वमेव नः । (२०।२)

किन्त्वत्र विधिवैमुख्याद् विघ्नः समुपलक्ष्यते ॥ (२०।३)

यो ऽयं तीक्ष्णाक्षपटले चित्रगुप्तविचेष्टितः । (२१।१)

निःशेषजीवनातङ्कविधायी निर्गुटान्तकः ॥ (२१।२)

भारकोच्छृङ्खलायासखण्डलेख्यादियुक्तिभिः । (२२।१)

निर्गुटाः प्रापिता येन गोपालपशुपालताम् ॥ (२२।२)

न कालो यदि नामासौ तत् किं जीवनहृन्नृणाम् । (२३।१)

कियन्तो ऽद्य मृताः कुत्र पृच्छन्निति मुहुर्मुहुः । (२४।१)

मृतजीवी श्वतुल्यो ऽसौ भुङ्क्ते कापालिकव्रतम् ॥ (२४।२)

हरणोद्यतहस्तो ऽसौ साधूनामपि वर्तने । (२५।१)

सदोषैर्दीयते ऽस्माभिर्नरकाय तिलाञ्जलिः ॥ (२५।२)

यद्यप्यसौ स्नुषाकामी कल्यपालकुलोज्ज्वलः । (२६।१)

तथापि सर्वः सर्वज्ञः परदोषानुदर्शने ॥ (२६।२)

अथवास्त्येव मे मित्रं शक्तिमान्राजवल्लभः । (२७।१)

वाङ्मात्रेणैव नः सर्वं संरक्षिष्यति जीवनम् ॥ (२७।२)

अगारदाहिनो धेनुस्त्रीशिशुब्राह्मणान्तकाः । (२८।१)

बहवो रक्षितास्तेन दिग्वार्तामात्रसेवकाः ॥ (२८।२)

इति जीवनदिविरः ।गृहं नियोगिकान्तायाः प्रविशत्यतिनिर्भरम् । (२९।१)

एषा श्रमणिका नित्यं कुट्टनी वज्रयोगिनी ॥ (२९।२)

या माता वश्ययोगानां जाराणां सिद्धदूतिका । (३०।१)

नरोपपत्तिदीक्षासु स्त्रीणां समयदेवता ॥ (३०।२)

अरुन्धतीमपि क्षिप्रं प्रतारयति लीलया । (३१।१)

पुराणपुंश्चली सा हि जाह्नवीं मन्यते तृणम् ॥ (३१।२)

सा समीहितमस्माकमचिरेण विधास्यति । (३२।१)

इत्युक्त्वा ते ययुर्धूर्ता वृद्धश्रमणिकागृहम् ॥ (३२।२)

तामेव हर्म्ये हरिणलोचनाम् । (३३।१)

सत्त्रभोजनपूर्णाङ्गः कदाचिदथ सत्त्रभोजनपूर्णाङ्गः कदाचिदथ सत्त्रभोजनपूर्णाङ्गः पुनरायातयौवनः ॥ (३३।२)

निर्दग्धचन्दनस्फारतिलकः पृथुजूटभृत् । (३४।१)

कक्षान्तसंवृतपटो ब्राह्मणानपि न स्पृशन् । (३५।१)

रे रे दासीसुतेत्यादि जनं कोपेन भर्त्सयन् ॥ (३५।२)

मलपत्रं वहन्मूर्खो ददर्श मठदैशिकः । (३६।१)

सहसा विस्मयाविष्टो दष्टो मकरकेतुना ॥ (३६।२)

नियोगिगृहबालानामुपाध्यायमुपेत्य सः । (३७।१)

आययौ मासमूल्येन नित्यमक्षरशिक्षकः ॥ (३७।२)

लब्धप्रवेशस्तामेव ध्यायन्धूर्तः पपाठ सः । (३८।१)

जानन्नपि लिपिं सर्वाम्ॐकारमलिखच्छनैः ॥ (३८।२)

कौतुकाद्गृहनारीभिर्वृतस्तस्थौ तदुन्मुखः । (३९।१)

उपाध्यायो ऽपि दीनारगणनां विदधद्धिया ॥ (३९।२)

अष्टावतारस्तोत्रेण सर्वज्ञ इव गर्वितः । (४०।१)

दैशिकं पाठयामीति सो ऽभूदधिकमुद्धतः ॥ (४०।२)

पान्तु नो भगवत्पादा जघन्यजनवत्सलाः । (४१।१)

परलोकस्य हन्तारो गमने क्षेमकारिणः ॥ (४१।२)

भाभूतो कुङ्कुमार्द्रौ ॥॥रैनैसद्दृशौ ॥॥मुसिमुसि लक्षणौ फेनपर्वौ । (४२।१)

॥॥ मणिकनकधरौ दिव्यगन्धानुलिप्तौ सङ्ग्रामेण प्रविष्टौ पलुप॥।नौ लभ्यतां राज्यलक्ष्मीः ॥ (४२।२)

गङ्गायमुनयोर्बिल्ववृषभं पूर्णकुम्भयोः । (४३।१)

पञ्चचन्दनलीपट्टबन्धं भविष्यति ॥ (४३।२)

इत्यादि दत्त्वा बालानां नित्यं फलहकेषु सः । (४४।१)

वर्षं तिष्ठति निःशंको गणयन्मासवेतनम् ॥ (४४।२)

कर्तनं लिखनं सूचीपट्टिकावानमौषधम् । (४५।१)

कुर्वन्न वेत्ति पुरतः स्थितान्नो वा कुमारकान् ॥ (४५।२)

उपाध्यायेत्यभिहितो वक्ति क्रोधाग्निना ज्वलन् । (४६।१)

गान्धर्विकश्चर्मकृद्वा किं तवास्मीति निष्ठुरः ॥ (४६।२)

इति दार्कोपाध्यायः ।सस्मितं सस्मितालापं मुहुर्गोष्ठीविधायिनम् । (४७।१)

नियोगिकान्ता पश्यन्ती दैशिकं नाचलत् ततः ॥ (४७।२)

स भाषां बुध्यमानो ऽपि तत्तत्स्त्रीभिरुदाहृताम् । (४८।१)

किं भणन्तीति पप्रच्छ प्रोल्लसद्भ्रूलतो मुहुः ॥ (४८।२)

स ताभिर् नर्मसोत्प्राससाधिक्षेपविडम्बनैः । (४९।१)

आयास्यमानो मत्ताभिरभूत्प्रहसिताननः ॥ (४९।२)

नायं किंचिन्महाभागो जानाति न च बुध्यते । (५०।१)

इति नो भेजिरे लज्जा विवस्त्रा अपि तस्य ताः ॥ (५०।२)

ऋष्यशृङ्गव्रतः सो ऽथ वि॥ । (५१।१)

तासां गोष्ठीरसाभिज्ञः स्तनौ पस्पर्श पाणिना ॥ (५१।२)

स बीजाश्व इवोत्सृष्टो वडवामण्डले युवा । (५२।१)

सिषेवे ललनाः सर्वाः प्रोषितस्य नियोगिनः ॥ (५२।२)

भ्रातृजायां स्वसारं च तां च भार्यां मृगीदृशम् । (५३।१)

अन्याश्चास्य सदा स्वैरमकामयत दैशिकः ॥ (५३।२)

तास्तेन जारगुरुणा कृतदीक्षा वराङ्गनाः । (५४।१)

बभूवुः सर्वगामिन्यो निर्विकल्पव्रते स्थिताः ॥ (५४।२)

इति मठदैशिकः ।तया श्रमणिकादूत्या ततस्ते ऽपि कृतोद्यमाः । (५५।१)

धूर्ताः स्वाधीनतां प्राप्तां स्वैरिणीं तां सिषेविरे ॥ (५५।२)

अथाधिकारी तरुणीं सोत्कण्ठस्तां स्मरन्प्रियाम् । (५६।१)

भृतवस्त्रो विवेशाशु मिथ्याग्रामचिकित्सया ॥ (५६।२)

स सेवार्थं समानीतघृतमाक्षिकसर्पिषा । (५७।१)

भारिकैर्धनिकैर्भीत्या नगरं समपूरयत् ॥ (५७।२)

प्राप्तं विलोक्य सुचिरात्तं दृष्टानेककामुका । (५८।१)

पीवरं ग्राम्यमासन्नरोगं पूर्णमिवाम्बुना ॥ (५८।२)

तां च मेषघृतामिक्षाकिलाटमधुसम्पदम् । (५९।१)

रुरोदैकेन नेत्रेण जहासान्येन तद्वधूः ॥ (५९।२)

इदं सुरुचिरं वस्त्रं क्रीतमाभरणं च ते । (६०।१)

तस्येतिवादिनो दृप्ता सा चक्रे सर्वमश्रुतम् ॥ (६०।२)

सा शिरोवेदनाव्याजनिबद्धाभ्यङ्गपट्टिका । (६१।१)

स्तनन्ती सस्वनं पत्युर्नाभवत्पार्श्ववर्तिनी ॥ (६१।२)

ततो वाचालवाचालमालाकलकलाकुले । (६२।१)

गृहे तस्याभवद् व्यग्रग्रामदासे महोत्सवः ॥ (६२।२)

दिनान्ते बहुभक्ताशी लोहितासवदुर्मदः । (६३।१)

नियोगी शयने तस्थौ कुम्भकर्ण इवापरः ॥ (६३।२)

अथ कृच्छ्रादिवाभ्येत्य रात्रिशेषे तदङ्गना । (६४।१)

आलिङ्गने समुद्विग्ना चुम्बने वलितानना ॥ (६४।२)

रुन्धाना जघनस्पर्शमूरुस्वस्तिकनिश्चला । (६५।१)

गृहव्यापारखिन्नेव निद्रां चक्रे मुधैव सा ॥ (६५।२)

ततः प्रभाते प्रसृते भूर्जभाण्डादिके पुरः । (६६।१)

वदन्ती सर्वगात्रेषु शूलं साप्यकरोत्क्लमम् ॥ (६६।२)

अथाहूतः परिजनैर्वैद्यो मद्यामिषप्रियः । (६७।१)

निधिं हस्तगतं दैवान्मन्यमानः समाययौ ॥ (६७।२)

सभार्तृका ।नमो विद्याविहीनाय वैद्यायावद्यकारिणे । (६८।१)

निहतानेकलोकाय सर्पायेवापमृत्यवे ॥ (६८।२)

भ्रान्तो गृहशतं तूर्णं भाराक्रान्त इवोच्छ्वसन् । (६९।१)

ललाटस्वेदसलिलं पाणिना विक्षिपन्मुहुः ॥ (६९।२)

वहन्नौषधसङ्केतनामसंयोगचीरिकाम् । (७०।१)

कृतान्ताधिकृतस्याग्राद्यः प्रायस्थ इवागतः ॥ (७०।२)

चिकित्सको ऽर्थप्राणानां व्याधीनामचिकित्सकः । (७१।१)

आजीवमीश्वरः शूली येन न त्यज्यते जनः ॥ (७१।२)

स वैद्यः कालकूटो वा व्यालो वेताल एव वा । (७२।१)

भूयसा याति मांसेन यः क्षिप्रमनुकूलताम् ॥ (७२।२)

स वैद्य एव कुपितो वायुरायुःक्षयङ्करः । (७३।१)

हस्तस्पर्शेन त्रिमलक्षालकः क्षपितेन्द्रियः ॥ (७३।२)

कृच्छ्रसन्न्यासकृत्पुंसां प्राणाचार्यः किमुच्यते । (७४।१)

स्थितं भुक्तं नु पीतं नु वैद्येनेति प्रलापिनः ॥ (७४।२)

या ॥ विधत्ते यत्नेन भिषगार्तोपजीवकः । (७५।१)

नगरोत्सवयात्रासु विवाहेष्वतिभोजनात् । (७५।२)

जनता याति यन्मान्द्यं तद्वैद्यस्य शनेः फलम् ॥ (७५।३)

गुह्याङ्गस्पर्शकृत्स्त्रीणां बह्वाशी जीवितापहः । (७६।१)

नृणां त्रिदोषकृत्सत्यं वैद्य एव न तु ज्वरः ॥ (७६।२)

विद्याविरहिता वैद्याः कायस्थाः प्रभविष्णवः । (७७।१)

दुराचाराश्च गुरवः प्रजानां क्षयहेतवः ॥ (७७।२)

उपसृत्य स पस्पर्श स्तनौ तस्याः सुसंहतौ । (७८।१)

कठिनौ सततस्पर्शौ खलः खलतराविव ॥ (७८।२)

लङ्घनं सहते नैषा हितं शूले न बृंहणम् । (७९।१)

करोतु मम चिन्तासु सर्वाहारं मया सह ॥ (७९।२)

जडा ह्यस्याः स्थिता बुद्धिर्धातुश्च विषमः स्थितः । (८०।१)

तस्मात्स्निग्धा दधि पूर्वमत्र योज्यं सशर्करम् ॥ (८०।२)

इत्युक्ते वैद्यनाथेन स्त्रीभिः तूर्णं ससम्भ्रमम् । (८१।१)

आहूतः पादपतनैर्ज्योतिर्गणक आययौ ॥ (८१।२)

वैद्यः ।ज्योतिःशास्त्रविदे तस्मै नमो ऽस्तु ज्ञानचक्षुषे । (८२।१)

वर्षं पृच्छत्यवर्षं वा धीवरान्यो विनष्टधीः ॥ (८२।२)

ग्रहनक्षत्रताराणां संख्याने ऽप्यकृतश्रमः । (८३।१)

अतीतानागतज्ञानदम्भाय मलपत्रभृत् ॥ (८३।२)

तव वर्षत्रयीमध्ये कश्चिद्वित्तव्ययो भवेत् । (८४।१)

ज्वरश्च नेत्रपीडा च लाभांशो ऽप्यविचिन्तितः ॥ (८४।२)

न कश्चिदुपकारं ते मन्यते शत्रवश्च ते । (८५।१)

सन्ति तेभ्यो भयं देहरक्षायां नैव बाधते ॥ (८५।२)

दुर्बलो दृश्यसे भ्रातर्यूषं न कुरुषे कथम् । (८६।१)

अप्यस्ति कामला नूनं तां मन्त्रेण नुदाम्यहम् ॥ (८६।२)

इति साधारणज्ञानमन्त्रवैद्यकमिश्रितम् । (८७।१)

ज्योतिःशास्त्रं विगणयन्यो मुष्णाति जडाशयान् ॥ (८७।२)

प्राङ्नियोगिवधूवृत्तं जानन्नपि जनश्रुतम् । (८८।१)

धूर्तो धूलिपटे चक्रे राशिचक्रं मुधैव सः ॥ (८८।२)

क्षिप्ते नियोगिना तत्र दीनारकुसुमोत्करे । (८९।१)

दम्भस्तब्धश्चिरं तस्थौ स्वाङ्गुलीगणनापरः ॥ (८९।२)

ततो ऽवदन्मन्दमन्दं प्रोत्क्षिप्तभ्रूलतो मुहुः । (९०।१)

इयमापाण्डुरमुखी रतिकामेन पीडिता ॥ (९०।२)

दुर्निवारश्च नारीणां पिशाचो रतिरागकृत् । (९१।१)

पुनः शून्यगृहे स्नाता गुह्यकेन निरम्बरा । (९१।२)

गृहीतेत्यत्र पश्यामि चक्रे शुक्रसमागमात् ॥ (९१।३)

इति गणकःततः प्रयाते गणके चिन्तिते शुक्रपूजने । (९२।१)

निर्यत्पलालपूलीकः पादतो धूलिधूसरः ॥ (९२।२)

दामबद्धकटिर्ग्राम्यः शीर्णनिष्क॥लकः । (९३।१)

विसृष्टं तत्सहायेन ददौ लेखं नियोगिनः ॥ (९३।२)

एडिकाव्यपदेशेन गावः पादैर्हृता दश । (९४।१)

तासां मध्यान् मृताः पञ्च पञ्च शेषाः स्थिताः खले ॥ (९४।२)

तन्मुक्तये त्वरायाताः सहन्तो ऽपि दिनत्रयम् । (९५।१)

तदभावे ऽपि लाभस्ते ग्रामे दण्डः पतिष्यति ॥ (९५।२)

घृतनाडीनिमित्तेन यश्चासौ बन्धने धृतः । (९६।१)

सो ऽपि विप्रो निराहारस्तीक्ष्णः पञ्चत्वमागतः ॥ (९६।२)

पादान्तिके च प्रहितं तस्य प्रधनपत्रकम् । (९७।१)

बद्धं मया तत्कलत्रं मुद्रितं सकलं गृहम् ॥ (९७।२)

यान्स्कन्धकनिमित्तेन प्रायस्थान्परिपालकः । (९८।१)

प्रददौ मासवृत्त्यैव ते मया तद्गृहे धृताः ॥ (९८।२)

धान्यराशिः प्रभूतो ऽस्ति तूर्णमागम्यतामिह । (९९।१)

तात्पर्यमिति विज्ञप्ताः पादा ज्येष्ठार्कवासरे ॥ (९९।२)

ख्वाशपतिः तूणरक्षकोवाचयन्नित्यसौ लेखं तस्य कर्मण्यतां ततः । (१००।१)

प्रशशंस सहायस्य नियोगी हर्षनिर्भरः ॥ (१००।२)

सो ऽभूत्पूर्वतरं बौद्धस्ततो दम्भाय वैष्णवः । (१०१।१)

रक्षार्थमथ भार्याया जातकौलागमादरः ॥ (१०१।२)

आनिनाय गुरुं गर्वदम्भलोभनिकेतनम् । (१०२।१)

मायाकुहकलौल्यानां दीक्षासमयमण्डलम् ॥ (१०२।२)

नमस्ते गुरुनाथाय धनदारापहारिणे । (१०३।१)

क्षोभिणे सर्वभक्षाय यक्षायेव क्षपाशिने ॥ (१०३।२)

भालन्यस्तार्धसिन्दूरपत्त्रिकापुष्पगुच्छकः । (१०४।१)

बिन्दूपबिन्दुनित्यार्द्रमहालालाटकर्परः ॥ (१०४।२)

कर्णमूलशिखामात्रग्रथितस्वल्पजूटिकः । (१०५।१)

कुङ्कुमाङ्कितकर्णाग्रः काचराक्षो महाहनुः ॥ (१०५।२)

खल्वाटो विरलश्मश्रुर्दीर्घवाक्प्रस्खलन्क्वचित् । (१०६।१)

बिभ्राणो वदनं वृद्धमहिषीभगविभ्रमम् ॥ (१०६।२)

क्षणात्पिबति यो मद्यघटं घटघटारवैः । (१०७।१)

तस्य कण्ठप्रणालस्य स्थौल्यं केनोपमीयताम् ॥ (१०७।२)

मद्यमांसदुरामोदमलिनं योगपट्टकम् । (१०८।१)

दधानः स्तनसम्पूर्णं वक्षसा राक्षसाकृतिः ॥ (१०८।२)

सिन्दूरपूर्णगम्भीरनाभिरन्ध्रोपशोभितः । (१०९।१)

लोपिकापूपशफरामिक्षाभृतमहोदरः ॥ (१०९।२)

मधुमांसकृताजीर्णप्रत्यग्रामोददुःसहान् । (११०।१)

धूमोद्गारगडत्कारान् मुञ्चन्मेघ इवाकुलः ॥ (११०।२)

गुरुर् गुरुतराविद्यावद्यमद्यमदान्धधीः । (१११।१)

अहंकार इवाकारमागतः प्रत्यदृश्यत ॥ (१११।२)

आकारेण गुरुर्गुरुश्च वचसा कौसीद्यमौर्ख्यैर्गुरुर् मेढ्रेणातिगुरुस् तथास्यकुहरश्मश्रूदरस्फिग्गुरुः । (११२।१)

वेश्याकामिनियोगिवञ्चनगुरुः सद्वृत्तशून्यो गुरुश्चित्रं सर्वगुरुः शिवोदितमहाशिक्षासु नित्यं लघुः ॥ (११२।२)

अपि नाम स जायेत पवित्रचरितः क्षितौ । (११३।१)

अशौचनिधयो येन गुरवो नोपसेविताः ॥ (११३।२)

अहंपूर्विकया सर्वे पतितास्तस्य पादयोः । (११४।१)

चक्रुः शिरोभिर्भूकम्पलुठत्पिठरकभ्रमम् ॥ (११४।२)

रक्षायै निजभार्यायाः सम्पदां च विवृद्धये । (११५।१)

नियोगिना यागविधौ विज्ञप्तो भगवान्गुरुः ॥ (११५।२)

लिखित्वा कुङ्कुमेनाशु स्वल्पसम्भारचीरिकाम् । (११६।१)

हृष्टः प्रातः समेष्यामीत्युक्त्वा प्रायात्सहानुगैः ॥ (११६।२)

गुरुःश्वशुरो यागसम्भारे यत्नाहूतो नियोगिना । (११७।१)

पापी धर्माधिकरणदिविरो ऽथ समाययौ ॥ (११७।२)

तस्मै नमो ऽस्तु नगराचार्यवर्याय भोगिने । (११८।१)

यस्य हस्ते स्थिता भूमिः सशैलवनकानना ॥ (११८।२)

करोति प्रश्रयं वक्ति मधुरं दिविरः पुरः । (११९।१)

जरच्छगलशृङ्गाभां न च त्यजति वक्रताम् ॥ (११९।२)

कलमाङ्कितकर्णेन भूर्जपत्रकपाणिना । (१२०।१)

आस्थानदिविरेणेयं ग्रस्ता भगवती मही ॥ (१२०।२)

मिथ्या महावराहेण दैत्येष्वाडम्बरः कृतः । (१२१।१)

आस्थानदिविरैर्ग्रस्ता यदियं नोद्धृता क्षितिः ॥ (१२१।२)

उत्थाय वेश्याशयनात्प्रभाते मद्यघूर्णितः । (१२२।१)

धनार्थी दिविरः शस्तमुखं द्रष्टुं प्रतीक्षते ॥ (१२२।२)

नूनं निशि भगापानं करोति दिविरः सदा । (१२३।१)

प्रातः प्रातर्मृदा वक्त्रं क्षालयत्यन्यथा कथम् ॥ (१२३।२)

स्नातो मृद्दर्भतिलभृत्करोति सुचिरं जपम् । (१२४।१)

दिविरः कूटसंकेतपटीपात्राणि चिन्तयन् ॥ (१२४।२)

विप्रं पुरः समायान्तं थूत्कृत्य त्वरितः पुनः । (१२५।१)

प्रविश्य गेहं निर्याति शङ्कमानः पराभवम् ॥ (१२५।२)

श्रीकामो गोमयभ्रान्त्या वन्दते श्वशकृत्पथि । (१२६।१)

पुरश्चाप्तां सिद्धिकामश्चण्डालीं सकरण्डकाम् ॥ (१२६।२)

सुप्रभाततरायातैः सकष्टशटिलैर् वृतः । (१२७।१)

आस्थानं याति कलयन्भृष्टमांसं सपानकम् ॥ (१२७।२)

भूर्जपेटलडत्क्लिन्नमषी सुभृतभाजनः । (१२८।१)

कथयन्निव गन्धेन भाविनीं नरकस्थितिम् ॥ (१२८।२)

मषीविषार्द्रया निघ्नन्साधून्कलमदंष्ट्रया । (१२९।१)

आस्थानजलधेरन्तर्दिविरो मकरायते ॥ (१२९।२)

तन्मषीविप्रुषस्तस्य दृश्यन्ते कलमच्युताः । (१३०।१)

भुवो विलुण्ठ्यमानायाः साञ्जनाश्रुकणा इव ॥ (१३०।२)

अधोमुखा विमानेभ्यः पतन्तो दिवि रोदनम् । (१३१।१)

कुर्वन्ति पितरस्तस्य यो भुङ्क्ते दिविरोदनम् ॥ (१३१।२)

जामातुः श्रीमतो दृष्ट्वा स गृहं हर्षनिर्भरः । (१३२।१)

अचिन्तयत्कदास्यापि षटिर् दैवाद्भवेदिति ॥ (१३२।२)

आस्थानदिविरः ।तत्संगत्याप्यदृश्यन्त भूर्जभट्टा भयङ्कराः । (१३३।१)

तद्गृहे कलयन्तो ऽन्तस्तस्य स्थावरविप्लवम् ॥ (१३३।२)

संहरन्ति सदा लोकान्ये सस्थावरजङ्गमान् । (१३४।१)

तेभ्यः प्रलयकारिभ्यो भट्टेभ्यो ऽस्तु नमो नमः ॥ (१३४।२)

षटीपाशसमाकृष्टः प्राप्तो ऽधिकरणं भयात् । (१३५।१)

साधुर्निगीर्यते भट्टैर्मत्स्यैरिव जले बलिः ॥ (१३५।२)

भट्टैर्भट्टैः सदिविरैः शटीनिपतितो जनः । (१३६।१)

मुच्यते नास्थिशेषो ऽपि रक्तक्षीबैरिव श्वभिः ॥ (१३६।२)

ब्राह्मण्याद्ये हता नैव रामेण ब्रह्मराक्षसाः । (१३७।१)

आस्थानभट्टास्ते मन्ये सदा खादन्ति मानुषान् ॥ (१३७।२)

कृतः पराजितो जेता जयी यैश्च पराजितः । (१३८।१)

तेषां स्वतन्त्रवचसां वचसा केन जीव्यते ॥ (१३८।२)

अन्ते नरकपालैर्ये वृता वेतालतां गताः । (१३९।१)

षट्यन्तःकृतहृद्घण्टा भट्टास्ते कस्य नान्तकाः ॥ (१३९।२)

पश्यन्नन्धो वदन्मूकः शृण्वंश्च बधिरो ऽधमः । (१४०।१)

उत्कोचेन विना भट्टश्चिरं निद्रायते शठः ॥ (१४०।२)

उत्कोचभक्षणं छिद्रशिक्षणं साधुतक्षणम् । (१४१।१)

षटिसंधुक्षणं कूटरक्षणं भट्टलक्षणम् ॥ (१४१।२)

चर्मकृन्नर्तकीभ्राता संगत्या नर्तको ऽभवत् । (१४२।१)

सो ऽथ गारुडकल्पज्ञः प्रयातः सस्यपालताम् ॥ (१४२।२)

सो ऽपि ग्रामगणेशस्य प्राप्तः प्रासादपालताम् । (१४३।१)

सन्धिविग्रहकायस्थचाक्रिकासेवको ऽधमः ॥ (१४३।२)

भट्टत्वम् आप्तवान् दूतो द्रङ्गदेशगतागतात् । (१४४।१)

तस्य पुत्राश्च पौत्राश्च सर्वे ऽधिकरणद्विजाः ॥ (१४४।२)

कुतो ऽन्यथा भवत्येषां वचश्चर्मकृतामिव । (१४५।१)

कक्षे सुमहती भस्त्रा शटिदीनारभाजनम् ॥ (१४५।२)