KṣNarm, 3
Select a line for its word-by-word analysis.
शालिचूर्णं सितच्छत्रं श्वेतवस्त्रं वितानकम् । (३।१)
śālicūrṇaṃ sitacchatraṃ śvetavastraṃ vitānakam |
नाराचाः क्षुरिका सूत्रं दर्पणं वीरकर्तरी ॥ (३।२)
nārācāḥ kṣurikā sūtraṃ darpaṇaṃ vīrakartarī ||
वार्धनीकलशौ ताम्रौ तिलास्तैलं मृगाजिनम् ॥ (४।२)
vārdhanīkalaśau tāmrau tilāstailaṃ mṛgājinam ||
स्रुक्स्रुवौ समिधो दर्भा लाजाः सिद्धार्थका घृतम् । (५।१)
sruksruvau samidho darbhā lājāḥ siddhārthakā ghṛtam |
भस्त्रा चेत्यादिसम्भारश्चीरिकालिखितं क्षणात् । (९।१)
bhastrā cetyādisambhāraścīrikālikhitaṃ kṣaṇāt |
सज्जीकृतं श्रीसचिवैर्भोगमित्रैर्नियोगिनः ॥ (९।२)
sajjīkṛtaṃ śrīsacivairbhogamitrairniyoginaḥ ||
चकार मण्डलं शिष्यः सिन्दूरान्तरितान्तरम् ॥ (१०।२)
cakāra maṇḍalaṃ śiṣyaḥ sindūrāntaritāntaram ||
गुरुर्गृहीतः शिष्याभ्यां सव्यदक्षिणहस्तयोः ॥ (११।२)
gururgṛhītaḥ śiṣyābhyāṃ savyadakṣiṇahastayoḥ ||
लुण्ठिं कर्तुमिवात्युग्रो नगराधिपतिः स्वयम् ॥ (१२।२)
luṇṭhiṃ kartumivātyugro nagarādhipatiḥ svayam ||
वृद्धवेश्या कल्यपालो मद्यभट्टो जरद्विटः ॥ (१३।२)
vṛddhaveśyā kalyapālo madyabhaṭṭo jaradviṭaḥ ||
पञ्च नारङ्गका रुग्णास् त्रिटाङ्कारो ऽथ पाचकः । (१४।१)
pañca nāraṅgakā rugṇās triṭāṅkāro 'tha pācakaḥ |
गोभक्षो भैरवाचार्यः कुलाचार्यो ऽथ वायकः ॥ (१४।२)
gobhakṣo bhairavācāryaḥ kulācāryo 'tha vāyakaḥ ||
महाव्रती भगमुखः शैवाचार्यस्त्रिघण्टिकः ॥ (१५।२)
mahāvratī bhagamukhaḥ śaivācāryastrighaṇṭikaḥ ||
नग्नो वेलाव्रती मौनी स्तोत्रकृज्जानुघण्टिकः । (१६।१)
nagno velāvratī maunī stotrakṛjjānughaṇṭikaḥ |
द्वित्राश्चोन्मत्तवनिताः श्वभिः परिवृतास्तथा ॥ (१६।२)
dvitrāśconmattavanitāḥ śvabhiḥ parivṛtāstathā ||
इन्द्रजाली लतावेशी विज्ञानी कामतात्त्विकः ॥ (१७।२)
indrajālī latāveśī vijñānī kāmatāttvikaḥ ||
भट्टाश्चान्ये गुरोर्धूर्ताः पानभोजनसेवकाः । (१८।१)
bhaṭṭāścānye gurordhūrtāḥ pānabhojanasevakāḥ |
विविशुः स्विन्ननैवेद्यामोदवक्त्रोदकाकुलाः ॥ (१८।२)
viviśuḥ svinnanaivedyāmodavaktrodakākulāḥ ||
मत्ता गुरुभट्टाश्चक्रुस्तिलधूपघृतक्षयम् ॥ (१९।२)
mattā gurubhaṭṭāścakrustiladhūpaghṛtakṣayam ||
एको द्वौ बहवः पश्चान्निन्युस्ते भस्त्रया तथा । (२०।१)
eko dvau bahavaḥ paścānninyuste bhastrayā tathā |
इति गुरुभट्टाःततः स्वभगिनी रण्डा बालैव व्रतशालिनी । (२१।१)
iti gurubhaṭṭāḥtataḥ svabhaginī raṇḍā bālaiva vrataśālinī |
विना चण्डरतोद्घृष्टं रण्डा खण्डितमानसा ॥ (२३।२)
vinā caṇḍaratodghṛṣṭaṃ raṇḍā khaṇḍitamānasā ||
नेत्रोत्पलमुखाम्भोजभृङ्गव्याप्तेव पद्मिनी ॥ (२५।२)
netrotpalamukhāmbhojabhṛṅgavyāpteva padminī ||
निःसूत्ररुचिरः कण्ठः सुवर्णसुभगो भगः । (२६।१)
niḥsūtraruciraḥ kaṇṭhaḥ suvarṇasubhago bhagaḥ |
हारेण किं सुमध्यायाः सुकेश्याः कुसुमेन किम् । (२८।१)
hāreṇa kiṃ sumadhyāyāḥ sukeśyāḥ kusumena kim |
किमञ्जनेनायताक्ष्या रण्डाया मण्डनेन किम् ॥ (२८।२)
kimañjanenāyatākṣyā raṇḍāyā maṇḍanena kim ||
किं धर्मो यत्र नो रण्डा धिक्सुखं रण्डया विना । (२९।१)
kiṃ dharmo yatra no raṇḍā dhiksukhaṃ raṇḍayā vinā |
रण्डाहीनो ऽस्तु मा मोक्षः प्रौढैरित्युदितं विटैः ॥ (२९।२)
raṇḍāhīno 'stu mā mokṣaḥ prauḍhairityuditaṃ viṭaiḥ ||
रण्डा विलोक्य तरुणं करोति भ्रुकुटिं मृषा । (३०।१)
raṇḍā vilokya taruṇaṃ karoti bhrukuṭiṃ mṛṣā |
कण्ठग्रहं चिन्तयन्ती मनसा तु प्रहृष्यति ॥ (३०।२)
kaṇṭhagrahaṃ cintayantī manasā tu prahṛṣyati ||
रण्डा भगस्थलीं रात्रौ मृद्नात्युच्छ्वासिनी सदा ॥ (३१।२)
raṇḍā bhagasthalīṃ rātrau mṛdnātyucchvāsinī sadā ||
स्रवन्ती निर्भरं रेतो रण्डा धेनुः पयो यथा ॥ (३२।२)
sravantī nirbharaṃ reto raṇḍā dhenuḥ payo yathā ||
गौरः सुपीवरो धत्ते रण्डाया मुण्डितो भगः । (३३।१)
gauraḥ supīvaro dhatte raṇḍāyā muṇḍito bhagaḥ |
यदि नाम रते शक्तो रण्डां तोषयितुं न वा ॥ (३४।२)
yadi nāma rate śakto raṇḍāṃ toṣayituṃ na vā ||
श्राद्धेषु मुग्धविप्राणां जटिनां च तपस्विनाम् । (३५।१)
śrāddheṣu mugdhaviprāṇāṃ jaṭināṃ ca tapasvinām |
युवा रण्डाप्रियो विप्रः कन्दर्पेणोपमीयते ॥ (३६।२)
yuvā raṇḍāpriyo vipraḥ kandarpeṇopamīyate ||
उदञ्चद्गुरुदण्डस्य चण्डस्य ब्रह्मचारिणः । (३७।१)
udañcadgurudaṇḍasya caṇḍasya brahmacāriṇaḥ |
भूकम्पकारिणौ रात्रौ तौ रण्डाब्रह्मचारिणौ ॥ (३९।२)
bhūkampakāriṇau rātrau tau raṇḍābrahmacāriṇau ||
रण्डा जटाभृतां भीत्या गौडलाटतपस्विनाम् । (४१।१)
raṇḍā jaṭābhṛtāṃ bhītyā gauḍalāṭatapasvinām |
ददाति ॥र्जितां प्रीत्या तल्लिप्तोरु॥वासकृत् ॥ (४१।२)
dadāti ..rjitāṃ prītyā talliptoru..vāsakṛt ||
गत्वा गुरुगृहं रण्डा पत्युः पर्वदिने सती । (४२।१)
gatvā gurugṛhaṃ raṇḍā patyuḥ parvadine satī |
ददाति निशि निःशङ्का कामसत्त्रं तपस्विनाम् ॥ (४३।२)
dadāti niśi niḥśaṅkā kāmasattraṃ tapasvinām ||
लिङ्गार्चनापदेशेन दत्त्वा वेश्मनि तालकम् । (४४।१)
liṅgārcanāpadeśena dattvā veśmani tālakam |
करोति चर्मलिङ्गेन रण्डा कण्डूविखण्डनम् ॥ (४४।२)
karoti carmaliṅgena raṇḍā kaṇḍūvikhaṇḍanam ||
शिष्याश्च तां पपुर्नेत्रैः क्षुधार्ताः क्षीरिणीमिव ॥ (४५।२)
śiṣyāśca tāṃ papurnetraiḥ kṣudhārtāḥ kṣīriṇīmiva ||
[इति] रण्डा ।ततः प्रविविशुस्ते ते दीक्षासमयिनो नराः । (४६।१)
raṇḍā |tataḥ praviviśuste te dīkṣāsamayino narāḥ |
अथ व्यजिज्ञपद्भूमिन्यस्तजानुः कृताञ्जलिः । (४७।१)
atha vyajijñapadbhūminyastajānuḥ kṛtāñjaliḥ |
गुरुं नियोगिनः श्रद्धाशुद्धान्तं हट्टतापसः ॥ (४७।२)
guruṃ niyoginaḥ śraddhāśuddhāntaṃ haṭṭatāpasaḥ ||
इहैव सुचिरं नाथ यागव्यग्रे त्वयि स्थिते । (४८।१)
ihaiva suciraṃ nātha yāgavyagre tvayi sthite |
प्रतीक्षन्ते परे शिष्या यागोत्सवसमुत्सुकाः ॥ (४८।२)
pratīkṣante pare śiṣyā yāgotsavasamutsukāḥ ||
ब्रह्महत्यादि पापं यन्निःसंख्यं तस्य विद्यते । (५०।१)
brahmahatyādi pāpaṃ yanniḥsaṃkhyaṃ tasya vidyate |
यतो मूर्ध्नि त्वया हस्तस्तस्य पञ्चफणो धृतः ॥ (५१।२)
yato mūrdhni tvayā hastastasya pañcaphaṇo dhṛtaḥ ||
त्वत्प्रसादात्समुत्तीर्णां स कामपि दशां श्रितः । (५२।१)
tvatprasādātsamuttīrṇāṃ sa kāmapi daśāṃ śritaḥ |
शङ्करायतनेभ्यो ऽपि शैवः सर्वं जहार यत् ॥ (५२।२)
śaṅkarāyatanebhyo 'pi śaivaḥ sarvaṃ jahāra yat ||
सर्वस्वहरणं धर्मसत्कार्यं ब्राह्मणक्षयः । (५३।१)
sarvasvaharaṇaṃ dharmasatkāryaṃ brāhmaṇakṣayaḥ |
यत्तस्य निर्विकल्पस्य तत्तवैव विजृम्भितम् ॥ (५३।२)
yattasya nirvikalpasya tattavaiva vijṛmbhitam ||
इति गृहकृत्यमहत्तमः स्वकषणकामिकारो वा । (५४।१)
iti gṛhakṛtyamahattamaḥ svakaṣaṇakāmikāro vā |
घटीप्रतिष्ठा गेहे ऽस्याः क्रियतां शिष्यवत्सल ॥ (५४।३)
ghaṭīpratiṣṭhā gehe 'syāḥ kriyatāṃ śiṣyavatsala ||
त्वद्रक्षारक्षितैवैषा कामुकच्छद्मचारिणी ॥ (५६।२)
tvadrakṣārakṣitaivaiṣā kāmukacchadmacāriṇī ||
तैलोन्मृष्टे मनाक्स्नेहो वदने न तु चक्षुषि । (५७।१)
tailonmṛṣṭe manāksneho vadane na tu cakṣuṣi |
वेश्यायाः क्षीणवित्तेषु संकोचो नान्त्यजातिषु ॥ (५७।२)
veśyāyāḥ kṣīṇavitteṣu saṃkoco nāntyajātiṣu ||
वेश्या ।चक्षुर्वैद्यो ऽयमायातस्तपस्वी सर्वसंश्रयः । (५९।१)
veśyā |cakṣurvaidyo 'yamāyātastapasvī sarvasaṃśrayaḥ |
किंशारुवर्तिभिर्येन सर्वमन्धीकृतं जगत् ॥ (५९।२)
kiṃśāruvartibhiryena sarvamandhīkṛtaṃ jagat ||
ग्रीष्मे ऽक्षिकोपबाहुल्यादस्य लग्ने शरत्फले । (६०।१)
grīṣme 'kṣikopabāhulyādasya lagne śaratphale |
सम्पूर्णः क्रियतां यागः पाण्डुवल्लीनिरन्तरः ॥ (६०।२)
sampūrṇaḥ kriyatāṃ yāgaḥ pāṇḍuvallīnirantaraḥ ||
इति चक्षुर्वैद्यः ।नापितः शल्यहर्तायं नृणां येनोपजीविना । (६१।१)
iti cakṣurvaidyaḥ |nāpitaḥ śalyahartāyaṃ nṛṇāṃ yenopajīvinā |
नीतान्यण्डानि दुर्लेपैः स्थूलस्थालीप्रमाणताम् ॥ (६१।२)
nītānyaṇḍāni durlepaiḥ sthūlasthālīpramāṇatām ||
प्राक्प्रतिष्ठापिता येन चामुण्डा मुण्डकार्थिना । (६२।१)
prākpratiṣṭhāpitā yena cāmuṇḍā muṇḍakārthinā |
यो ऽसौ तस्यास्त्वया वर्षदिने यागं समीहते ॥ (६२।२)
yo 'sau tasyāstvayā varṣadine yāgaṃ samīhate ||
मांसपेषीमपि छित्त्वा ददाति स्ववधूभगात् ॥ (६३।२)
māṃsapeṣīmapi chittvā dadāti svavadhūbhagāt ||
शल्यहर्ता ।अयं च तरुणीभार्यो वणिग्वृद्धो महाधनः । (६४।१)
śalyahartā |ayaṃ ca taruṇībhāryo vaṇigvṛddho mahādhanaḥ |
वृद्धः प्राप्नोति नो निद्रामृणं ध्यायन्निवाधनः ॥ (६६।२)
vṛddhaḥ prāpnoti no nidrāmṛṇaṃ dhyāyannivādhanaḥ ||
निष्पीडितान्त्रसंकाशशिश्नो ऽपि सुरतोत्सुकः । (६७।१)
niṣpīḍitāntrasaṃkāśaśiśno 'pi suratotsukaḥ |
हस्तं दत्त्वा भगे वृद्धो निधानमिव रक्षति ॥ (६७।२)
hastaṃ dattvā bhage vṛddho nidhānamiva rakṣati ||
रात्रौ वमति तत्सर्वं भजते वा विषूचिकाम् ॥ (६८।२)
rātrau vamati tatsarvaṃ bhajate vā viṣūcikām ||
शुष्कचर्मोपमं वृद्धं मधुपर्के क्षणं पतिम् । (६९।१)
śuṣkacarmopamaṃ vṛddhaṃ madhuparke kṣaṇaṃ patim |
सजने तरुणी दृष्ट्वा ह्रीता याति रसातलम् ॥ (६९।२)
sajane taruṇī dṛṣṭvā hrītā yāti rasātalam ||
एतेन वृद्धवणिजा द्रव्यैर्वृद्धविटोदितैः । (७०।१)
etena vṛddhavaṇijā dravyairvṛddhaviṭoditaiḥ |
तरुणाकाङ्क्षिणीं वृद्धः प्रियामविचलेक्षणः । (७३।१)
taruṇākāṅkṣiṇīṃ vṛddhaḥ priyāmavicalekṣaṇaḥ |
सो ऽयं निरीक्षते दूरान्मृष्टं भोज्यमिवातुरः ॥ (७३।२)
so 'yaṃ nirīkṣate dūrānmṛṣṭaṃ bhojyamivāturaḥ ||
तस्मात्पौष्पिकमासाद्य क्रियतां मन्त्रसंपदा । (७४।१)
tasmātpauṣpikamāsādya kriyatāṃ mantrasaṃpadā |
वृद्धवणिक् ।इत्यादिशिष्यैराह्वानं श्रुत्वा तेन निवेदितम् । (७५।१)
vṛddhavaṇik |ityādiśiṣyairāhvānaṃ śrutvā tena niveditam |
ततो दिनान्ते विपुलां कृत्वाग्रे शिवकुण्डिकाम् । (७६।१)
tato dinānte vipulāṃ kṛtvāgre śivakuṇḍikām |
गुरुणा सह ते शिष्याः पपुर्भुक्तोत्तरं चिरम् ॥ (७६।२)
guruṇā saha te śiṣyāḥ papurbhuktottaraṃ ciram ||
नियोगिललनाः सर्वास्ते च तन्मित्रबान्धवाः । (७७।१)
niyogilalanāḥ sarvāste ca tanmitrabāndhavāḥ |
कपालेषु तदुच्छिष्टं वमित्वा बहुशः पपुः ॥ (७७।२)
kapāleṣu taducchiṣṭaṃ vamitvā bahuśaḥ papuḥ ||
कश्चिद्गातुं प्रवृत्तो ऽथ कश्चिद्रोदिति सस्वनम् । (७८।१)
kaścidgātuṃ pravṛtto 'tha kaścidroditi sasvanam |
कश्चिद्व्याघूर्णते कश्चित्प्लवते कृतशूत्कृतिः ॥ (७८।२)
kaścidvyāghūrṇate kaścitplavate kṛtaśūtkṛtiḥ ||
कश्चिदत्यन्तवैकल्यं नाटयन्भक्तिसम्भवम् । (७९।१)
kaścidatyantavaikalyaṃ nāṭayanbhaktisambhavam |
निश्चेष्टस्तिष्ठति चिरं सम्प्राप्तः शवतामिव ॥ (७९।२)
niśceṣṭastiṣṭhati ciraṃ samprāptaḥ śavatāmiva ||
ततः क्षीबो गुरुः किंचित् स्वकाव्यं देशभाषया । (८१।१)
tataḥ kṣībo guruḥ kiṃcit svakāvyaṃ deśabhāṣayā |
गुरुर्ननर्त द्वाभ्यां च शनैरुत्थाय चासनात् ॥ (८२।२)
gururnanarta dvābhyāṃ ca śanairutthāya cāsanāt ||
शनैः प्रयाते रात्र्यर्धे विनष्टे दीपमण्डले । (८४।१)
śanaiḥ prayāte rātryardhe vinaṣṭe dīpamaṇḍale |
निर्विभागो ऽभवत्तेषां रतिचक्रमहोत्सवः ॥ (८४।२)
nirvibhāgo 'bhavatteṣāṃ raticakramahotsavaḥ ||
कृतवद्विदधे सर्वं शिष्यैरन्यैर्निमन्त्रितः ॥ (८५।२)
kṛtavadvidadhe sarvaṃ śiṣyairanyairnimantritaḥ ||
ज्वरादिकाले वैद्यानां शरत्काले नियोगिनाम् । (८६।१)
jvarādikāle vaidyānāṃ śaratkāle niyoginām |
अथाविशत्पृथुश्वासः कम्पमानः स्फुटन्निव । (८७।१)
athāviśatpṛthuśvāsaḥ kampamānaḥ sphuṭanniva |
सो ऽब्रवीदद्य रात्र्यर्धे गृहकृत्यमहत्तमः । (८८।१)
so 'bravīdadya rātryardhe gṛhakṛtyamahattamaḥ |
अनुक्त्वापसृते तस्मिंस्तत्सम्बन्धिनियोगिनाम् । (८९।१)
anuktvāpasṛte tasmiṃstatsambandhiniyoginām |
चपेटोत्स्फोटितमुखस् त्वत्स्वामी बन्धनं भटैः । (९०।१)
capeṭotsphoṭitamukhas tvatsvāmī bandhanaṃ bhaṭaiḥ |
यावन्नोल्लुञ्चितश्मश्रुर्बद्ध्वा त्वमपि नीयसे । (९१।१)
yāvannolluñcitaśmaśrurbaddhvā tvamapi nīyase |
तावद्राजभये घोरे नीतिरस्मिन् विधीयताम् ॥ (९१।२)
tāvadrājabhaye ghore nītirasmin vidhīyatām ||
इति ब्रुवाणे तन्मित्रे तैः शिष्यैः सहिते गुरौ । (९२।१)
iti bruvāṇe tanmitre taiḥ śiṣyaiḥ sahite gurau |
तूर्णं प्रयाते निःश्वस्य नियोगी दुःखितो ऽवदत् ॥ (९२।२)
tūrṇaṃ prayāte niḥśvasya niyogī duḥkhito 'vadat ||
साधवः सर्वथा नष्टाः कष्टं धर्मो ऽस्तमागतः ॥ (९३।२)
sādhavaḥ sarvathā naṣṭāḥ kaṣṭaṃ dharmo 'stamāgataḥ ||
स सुस्राव भयान्मूत्रं तावदेत्य भटैर्वृतः ॥ (९४।२)
sa susrāva bhayānmūtraṃ tāvadetya bhaṭairvṛtaḥ ||
स राज्ञा हृतसर्वस्वः प्रक्लिन्नो बन्धने चिरम् । (९५।१)
sa rājñā hṛtasarvasvaḥ praklinno bandhane ciram |
धनेन वेश्यया स्वस्रा मोचितो निरगात्ततः ॥ (९५।२)
dhanena veśyayā svasrā mocito niragāttataḥ ||
यो ऽभूदभ्युत्थितस्तब्धो नियोगी लिङ्गसन्निभः । (९७।१)
yo 'bhūdabhyutthitastabdho niyogī liṅgasannibhaḥ |
भ्रष्टाधिकारश्चरणौ शकृल्लिप्तौ स वन्दते ॥ (९९।२)
bhraṣṭādhikāraścaraṇau śakṛlliptau sa vandate ||
स्वयमुत्थाय यातायां जायायां निर्धनो ऽथ सः । (१०१।१)
svayamutthāya yātāyāṃ jāyāyāṃ nirdhano 'tha saḥ |
बभ्राम लौल्यनिलयः पिण्डार्थी बन्धुवेश्मसु ॥ (१०१।२)
babhrāma laulyanilayaḥ piṇḍārthī bandhuveśmasu ||
रूक्षः कृशो ऽतिमलिनः स्यूतदग्धपटच्चरः । (१०२।१)
rūkṣaḥ kṛśo 'timalinaḥ syūtadagdhapaṭaccaraḥ |
पिशाच इव दुष्प्रेक्ष्यो दिनैरेव बभूव सः ॥ (१०२।२)
piśāca iva duṣprekṣyo dinaireva babhūva saḥ ||
क्षुत्क्षामकुक्षिः शुष्कास्यः पतितो ऽवस्करे भ्रमन् ॥ (१०४।२)
kṣutkṣāmakukṣiḥ śuṣkāsyaḥ patito 'vaskare bhraman ||
कृपार्द्रोच्छिष्टभुग्दत्तभक्तगोलकनिर्वृतः ॥ (१०५।२)
kṛpārdrocchiṣṭabhugdattabhaktagolakanirvṛtaḥ ||
भस्मप्रलिप्तशीर्षांसवक्षःपार्श्वो गतत्रपः ॥ (१०६।२)
bhasmapraliptaśīrṣāṃsavakṣaḥpārśvo gatatrapaḥ ||
प्रलपन्काञ्चिकाकाङ्क्षी केनचिद्दत्तमण्डकः । (१०७।१)
pralapankāñcikākāṅkṣī kenaciddattamaṇḍakaḥ |
प्रपापालिकया डोम्बभ्रान्त्या पाने तिरस्कृतः ॥ (१०७।२)
prapāpālikayā ḍombabhrāntyā pāne tiraskṛtaḥ ||
वह्निपात्रप्रहारेण दग्धभ्रूश्मश्रुलोचनः ॥ (१०८।३)
vahnipātraprahāreṇa dagdhabhrūśmaśrulocanaḥ ||
चण्डालैः प्रेतकार्येषु लगुडैराहतो ऽसकृत् । (१०९।१)
caṇḍālaiḥ pretakāryeṣu laguḍairāhato 'sakṛt |
पङ्कशायी स चुक्रोश सत्त्रतीर्थाग्रवर्त्मसु ॥ (१०९।२)
paṅkaśāyī sa cukrośa sattratīrthāgravartmasu ||
उच्चैःकृतकटिः प्राणानुत्ससर्ज नराधमः ॥ (११०।२)
uccaiḥkṛtakaṭiḥ prāṇānutsasarja narādhamaḥ ||
इति दौर्गत्यतपसा प्रयातः सो ऽस्थिशेषतां । (१११।१)
iti daurgatyatapasā prayātaḥ so 'sthiśeṣatāṃ |
सशरीरः स्वयं प्राप्तो नरकं नरकण्टकः ॥ (१११।२)
saśarīraḥ svayaṃ prāpto narakaṃ narakaṇṭakaḥ ||
इति दिविरनियोगिव्रातदुश्चेष्टितानां कुसृतिचरितचर्चा नर्ममाला कृतेयम् । (११३।१)
iti diviraniyogivrātaduśceṣṭitānāṃ kusṛticaritacarcā narmamālā kṛteyam |
अपि सुजनविनोदायोम्भिता हास्यसिद्ध्यै कथयति फलभूतं सर्वलोकोपदेशम् ॥ (११३।२)
api sujanavinodāyombhitā hāsyasiddhyai kathayati phalabhūtaṃ sarvalokopadeśam ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.