नाट्यशास्त्रविवृतिNāṭyaśāstravivṛti
NŚVi zu Nāṭyaśāstra, 6, 32.2
Select a line for its word-by-word analysis.
एव क्रमहेतुम् अभिधाय रसविषयं लक्षणसूत्रमाह विभावानुभावव्यभिचारिसंयोगाद् रसनिष्पत्तिः ॥ (१।०)
eva kramahetum abhidhāya rasaviṣayaṃ lakṣaṇasūtramāha vibhāvānubhāvavyabhicārisaṃyogād rasaniṣpattiḥ ||
लोल्लटऽस् इन्तेर्प्रेततिओनत्र भट्टलोल्लटप्रभृतयस् तावद् एवं व्याचख्युः विभावादिभिः संयोगोऽर्थात् स्थायिनस् ततो रसनिष्पत्तिः ॥ (२।०)
Lollaṭa's interpretationatra bhaṭṭalollaṭaprabhṛtayas tāvad evaṃ vyācakhyuḥ vibhāvādibhiḥ saṃyogo'rthāt sthāyinas tato rasaniṣpattiḥ ||
तत्र विभावश्चित्तवृत्तेः स्थाय्यात्मिकाया उत्पत्तौ कारणम् ॥ (३।०)
tatra vibhāvaścittavṛtteḥ sthāyyātmikāyā utpattau kāraṇam ||
येऽनुभावाः व्यभिचारिणश्च चित्तवृत्त्यात्मकत्वात् यद्यपि न सहभाविनः स्थायिना तथापि वासनात्मनेह तस्य विवक्षिताः ॥ (७।०)
ye'nubhāvāḥ vyabhicāriṇaśca cittavṛttyātmakatvāt yadyapi na sahabhāvinaḥ sthāyinā tathāpi vāsanātmaneha tasya vivakṣitāḥ ||
दृष्टान्तेऽपि व्यञ्जनादिमध्ये कस्यचिद्वासनात्मकता स्थायिवत् ॥ (८।०)
dṛṣṭānte'pi vyañjanādimadhye kasyacidvāsanātmakatā sthāyivat ||
तेन स्थाय्येव विभावानुभावादिभिरुपचितो रसः ॥ (१०।०)
tena sthāyyeva vibhāvānubhāvādibhirupacito rasaḥ ||
मुख्यया वृत्त्या रामादौ अनुकार्येऽनुकर्तर्यपि चानुसंधानबलाद् इति ॥ (१३।०)
mukhyayā vṛttyā rāmādau anukārye'nukartaryapi cānusaṃdhānabalād iti ||
तथा हि दण्डिना स्वालङ्कारलक्षणे ऽभ्यधायि ॥ (१५।०)
tathā hi daṇḍinā svālaṅkāralakṣaṇe 'bhyadhāyi ||
अधिरुह्य परां कोटिं कोपो रौद्रात्मतां गतः । (१७।१)
adhiruhya parāṃ koṭiṃ kopo raudrātmatāṃ gataḥ |
रेड़ुततिओन् ब्य् शङ्कुकएतन्नेति श्रीशङ्कुकः ॥ (१८।०)
Refutation by Śaṅkukaetanneti śrīśaṅkukaḥ ||
विभावाद्ययोगे स्थायिनो लिङ्गाभावेनावगत्यनुपपत्तेर् भावानां पूर्वम् अभिधेयताप्रसङ्गात् स्थितदशायां लक्षणान्तरवैयर्थ्यात् मन्दतरतममाध्यस्थ्याद्यानन्त्यापत्तेः हास्यरसे षोढात्वाभावप्राप्तेः कामावस्थासु दशस्वसंख्यरसभावादिप्रसङ्गात् शोकस्य प्रथमं तीव्रत्वं कालात्तनुमान्द्यदर्शनं क्रोधोत्साहरतीनाम् अमर्षस्थैर्यसेवाविपर्यये ह्रासदर्शनमिति विपर्ययस्य दृश्यमानत्वाच्च ॥ (१९।०)
vibhāvādyayoge sthāyino liṅgābhāvenāvagatyanupapatter bhāvānāṃ pūrvam abhidheyatāprasaṅgāt sthitadaśāyāṃ lakṣaṇāntaravaiyarthyāt mandataratamamādhyasthyādyānantyāpatteḥ hāsyarase ṣoḍhātvābhāvaprāpteḥ kāmāvasthāsu daśasvasaṃkhyarasabhāvādiprasaṅgāt śokasya prathamaṃ tīvratvaṃ kālāttanumāndyadarśanaṃ krodhotsāharatīnām amarṣasthairyasevāviparyaye hrāsadarśanamiti viparyayasya dṛśyamānatvācca ||
तस्माद्धेतुभिर् विभावाख्यैः कार्यैश्चानुभावात्मभिः सहचारिरूपैश्च व्यभिचारिभिः प्रयत्नार्जिततया कृत्रिमैरपि तथानभिमन्यमानैर् अनुकर्तृस्थत्वेन लिङ्गबलतः प्रतीयमानः स्थायी भावो मुख्यरामादिगतस्थाय्यनुकरणरूपः ॥ (२०।०)
tasmāddhetubhir vibhāvākhyaiḥ kāryaiścānubhāvātmabhiḥ sahacārirūpaiśca vyabhicāribhiḥ prayatnārjitatayā kṛtrimairapi tathānabhimanyamānair anukartṛsthatvena liṅgabalataḥ pratīyamānaḥ sthāyī bhāvo mukhyarāmādigatasthāyyanukaraṇarūpaḥ ||
अनुकरणरूपत्वाद् एव च नामान्तरेण व्यपदिष्टो रसः ॥ (२१।०)
anukaraṇarūpatvād eva ca nāmāntareṇa vyapadiṣṭo rasaḥ ||
व्यभिचारिणः कृत्रिमनिजानुभावार्जनबलात् ॥ (२४।०)
vyabhicāriṇaḥ kṛtrimanijānubhāvārjanabalāt ||
रतिः शोक इत्यादयो हि शब्दा रत्यादिकम् अभिधेयीकुर्वन्त्य् अभिधानत्वेन ॥ (२६।०)
ratiḥ śoka ityādayo hi śabdā ratyādikam abhidheyīkurvanty abhidhānatvena ||
विवृद्धात्माप्यगाधोऽपि दुरन्तोऽपि महानपि । (३१।२)
vivṛddhātmāpyagādho'pi duranto'pi mahānapi |
तथा शोकेन कृतः स्तम्भः तथा स्थितो योऽनवस्थिताक्रन्दैः । (३३।१)
tathā śokena kṛtaḥ stambhaḥ tathā sthito yo'navasthitākrandaiḥ |
हृदयस्फुटनभयार्तैर् अर्दितुम् अभ्यर्थ्यते सचिवैः ॥ (३३।२)
hṛdayasphuṭanabhayārtair arditum abhyarthyate sacivaiḥ ||
भाति पतितो लिखन्त्याः तस्या बाष्पाम्बुशीकरकणौघः । (३६।१)
bhāti patito likhantyāḥ tasyā bāṣpāmbuśīkarakaṇaughaḥ |
स्वेदोद्गम इव करतलसंस्पर्शादेष मे वपुषि ॥ (३६।२)
svedodgama iva karatalasaṃsparśādeṣa me vapuṣi ||
इत्यनेन तु वाक्येन स्वार्थमभिदधता उदयनगतः सुरतात्मा रतिः स्थायी भावो ऽभिनीयते न तूच्यते ॥ (३७।०)
ityanena tu vākyena svārthamabhidadhatā udayanagataḥ suratātmā ratiḥ sthāyī bhāvo 'bhinīyate na tūcyate ||
अवगमनशक्तिर् ह्य् अभिनयनं वाचकत्वादन्या ॥ (३८।०)
avagamanaśaktir hy abhinayanaṃ vācakatvādanyā ||
अत एव स्थायिपदं सूत्रे भिन्नविभक्तिकमपि नोक्तम् ॥ (३९।०)
ata eva sthāyipadaṃ sūtre bhinnavibhaktikamapi noktam ||
तेन रतिर् अनुक्रियमाणा शृङ्गार इति तदात्मकत्वं तत्प्रभवत्वं च युक्तम् ॥ (४०।०)
tena ratir anukriyamāṇā śṛṅgāra iti tadātmakatvaṃ tatprabhavatvaṃ ca yuktam ||
मिथ्याज्ञानाविशेषेऽपि विशेषोऽर्थक्रियां प्रति ॥ (४२।२)
mithyājñānāviśeṣe'pi viśeṣo'rthakriyāṃ prati ||
किंतु सम्यङ्मिथ्यासंशयसादृश्यप्रतीतिभ्यो विलक्षणा चित्रतुरगादिन्यायेन यः सुखी रामः असावयमिति प्रतीतिरस्तीति ॥ (४९।०)
kiṃtu samyaṅmithyāsaṃśayasādṛśyapratītibhyo vilakṣaṇā citraturagādinyāyena yaḥ sukhī rāmaḥ asāvayamiti pratītirastīti ||
प्रतिभाति न सन्देहो न तत्त्वं न विपर्ययः । (५०।२)
pratibhāti na sandeho na tattvaṃ na viparyayaḥ |
विरुद्धबुद्धिसम्भेदाद् अविवेचितसम्प्लवः । (५१।१)
viruddhabuddhisambhedād avivecitasamplavaḥ |
युक्त्या पर्यनुयुज्येत स्फुरन्ननुभवः कया ॥ (५१।२)
yuktyā paryanuyujyeta sphurannanubhavaḥ kayā ||
अभिनवगुप्त रेड़ुतेस् शङ्कुकतद् इदम् अप्यन्तस्तत्त्वशून्यं न विमर्दक्षमम् इत्युपाध्यायाः ॥ (५३।०)
Abhinavagupta refutes Śaṅkukatad idam apyantastattvaśūnyaṃ na vimardakṣamam ityupādhyāyāḥ ||
तथाहि अनुकरणरूपो रस इति यदुच्यते तत्किं सामाजिकप्रतीत्यभिप्रायेण उत नटाभिप्रायेण किं वा वस्तुवृत्तविवेचकव्याख्यातृबुद्धिसमवलम्बनेन यथाहुर्व्याख्यातारः खल्वेवं विवेचयन्ति इति ॥ (५४।०)
tathāhi anukaraṇarūpo rasa iti yaducyate tatkiṃ sāmājikapratītyabhiprāyeṇa uta naṭābhiprāyeṇa kiṃ vā vastuvṛttavivecakavyākhyātṛbuddhisamavalambanena yathāhurvyākhyātāraḥ khalvevaṃ vivecayanti iti ||
अथ भरतमुनिवचनानुसारेणाद्यः पक्षो ऽसंगतः ॥ (५५।०)
atha bharatamunivacanānusāreṇādyaḥ pakṣo 'saṃgataḥ ||
किंचिद्धि प्रमाणेनोपलब्धं तदनुकरणमिति शक्यं वक्तुम् ॥ (५६।०)
kiṃciddhi pramāṇenopalabdhaṃ tadanukaraṇamiti śakyaṃ vaktum ||
यथा एवमसौ सुरां पिबति इति सुरापानानुकरणत्वेन पयःपानं प्रत्यक्षावलोकितं प्रतिभाति ॥ (५७।०)
yathā evamasau surāṃ pibati iti surāpānānukaraṇatvena payaḥpānaṃ pratyakṣāvalokitaṃ pratibhāti ||
इह च नटगतं किं तदुपलब्धं सदनुकरणतया भातीति चिन्त्यम् ॥ (५८।०)
iha ca naṭagataṃ kiṃ tadupalabdhaṃ sadanukaraṇatayā bhātīti cintyam ||
तच्छरीरं तन्निष्ठं प्रतिशीर्षकादि रोमाञ्चकगद्गदिकादिभुजाक्षेपवलनप्रभृति भ्रूक्षेपकटाक्षादिकं च न रतेश्चित्तवृत्तिरूपतयानुकारत्वेन कस्यचित्प्रतिभाति ॥ (५९।०)
taccharīraṃ tanniṣṭhaṃ pratiśīrṣakādi romāñcakagadgadikādibhujākṣepavalanaprabhṛti bhrūkṣepakaṭākṣādikaṃ ca na rateścittavṛttirūpatayānukāratvena kasyacitpratibhāti ||
जडत्वेन भिन्नेन्द्रियग्राह्यत्वेन भिन्नाधिकरणत्वेन च ततोऽतिवैलक्षण्यात् ॥ (६०।०)
jaḍatvena bhinnendriyagrāhyatvena bhinnādhikaraṇatvena ca tato'tivailakṣaṇyāt ||
न च रामगतां रतिमुपलब्धपूर्विणः केचित् ॥ (६२।०)
na ca rāmagatāṃ ratimupalabdhapūrviṇaḥ kecit ||
एतेन रामानुकारो नट इत्यपि निरस्तः प्रवादः ॥ (६३।०)
etena rāmānukāro naṭa ityapi nirastaḥ pravādaḥ ||
अथ नटगता चित्तवृत्तिरेव प्रतिपन्ना सती रत्यनुकारः शृङ्गार इत्युच्यते तत्रापि किमात्मकत्वेन सा प्रतीयत इति चिन्त्यम् ॥ (६४।०)
atha naṭagatā cittavṛttireva pratipannā satī ratyanukāraḥ śṛṅgāra ityucyate tatrāpi kimātmakatvena sā pratīyata iti cintyam ||
ननु प्रमदादिभिः कारणैः कटाक्षादिभिः कार्यैः धृत्यादिभिश्च सहचारिभिर्लिङ्गभूतैर्या लौकिकी कार्यरूपा कारणरूपा सहचारिरूपा च चित्तवृत्तिः प्रतीतियोग्या तदात्मकत्वेन सा नटचित्तवृत्तिः प्रतिभाति हन्त तर्हि रत्याकारेणैव सा प्रतिपन्नेति दूरे रत्यनुकरणतावाचोयुक्तिः । (६५।१)
nanu pramadādibhiḥ kāraṇaiḥ kaṭākṣādibhiḥ kāryaiḥ dhṛtyādibhiśca sahacāribhirliṅgabhūtairyā laukikī kāryarūpā kāraṇarūpā sahacārirūpā ca cittavṛttiḥ pratītiyogyā tadātmakatvena sā naṭacittavṛttiḥ pratibhāti hanta tarhi ratyākāreṇaiva sā pratipanneti dūre ratyanukaraṇatāvācoyuktiḥ |
ननु ते विभावादयो ऽनुकार्ये पारमार्थिकाः ॥ (६५।२)
nanu te vibhāvādayo 'nukārye pāramārthikāḥ ||
किंतु ते हि विभावादयो ऽतत्कारणातत्कार्यातत्सहचाररूपा अपि काव्यशिक्षादिबलोपकल्पिताः कृत्रिमाः सन्तः किं कृत्रिमत्वेन सामाजिकैः गृह्यन्ते न वा ॥ (६८।०)
kiṃtu te hi vibhāvādayo 'tatkāraṇātatkāryātatsahacārarūpā api kāvyaśikṣādibalopakalpitāḥ kṛtrimāḥ santaḥ kiṃ kṛtrimatvena sāmājikaiḥ gṛhyante na vā ||
नन्वत एव तत्प्रतीयमानं रत्यनुकरणबुद्धेः कारणम् ॥ (७०।०)
nanvata eva tatpratīyamānaṃ ratyanukaraṇabuddheḥ kāraṇam ||
कारणान्तरप्रभवेषु हि कार्येषु सुशिक्षितेन न तथा ज्ञाने वस्त्वन्तरस्यानुमानं तावद्युक्तम् ॥ (७१।०)
kāraṇāntaraprabhaveṣu hi kāryeṣu suśikṣitena na tathā jñāne vastvantarasyānumānaṃ tāvadyuktam ||
असुशिक्षितेन तु तस्यैव प्रसिद्धस्य कारणस्य ॥ (७२।०)
asuśikṣitena tu tasyaiva prasiddhasya kāraṇasya ||
यत्रापि लिङ्गज्ञानं मिथ्या तत्रापि न तदाभासानुमानम् अयुक्तम् ॥ (७५।०)
yatrāpi liṅgajñānaṃ mithyā tatrāpi na tadābhāsānumānam ayuktam ||
न हि बाष्पाद्धूमत्वेन ज्ञातादनुकारप्रतिभासमानादपि लिङ्गात्तदनुकारानुमानं युक्तम् ॥ (७६।०)
na hi bāṣpāddhūmatvena jñātādanukārapratibhāsamānādapi liṅgāttadanukārānumānaṃ yuktam ||
धूमानुकारत्वेन हि ज्ञायमानान् नीहारान् नाट्यग्न्यनुकारजपापुष्पप्रतीतिर् दृष्टा ॥ (७७।०)
dhūmānukāratvena hi jñāyamānān nīhārān nāṭyagnyanukārajapāpuṣpapratītir dṛṣṭā ||
नेउएर् एइन्wअन्द् देस् गेग्नेर्स् (ग्नोलि, ३८)नन्वक्रुद्धोऽपि नटः क्रुद्ध इव भाति ॥ (७८।०)
neuer Einwand des Gegners (Gnoli, 38)nanvakruddho'pi naṭaḥ kruddha iva bhāti ||
सामाजिकानां च न भावशून्या नर्तके प्रतिपत्तिरित्युच्यते ॥ (८५।०)
sāmājikānāṃ ca na bhāvaśūnyā nartake pratipattirityucyate ||
अथ च तदनुकारप्रतिभास इति रिक्ता वाचोयुक्तिः ॥ (८६।०)
atha ca tadanukārapratibhāsa iti riktā vācoyuktiḥ ||
wएइतेरेर् एइन्wअन्द्यच्चोक्तं रामोऽयमित्यस्ति प्रतिपत्तिः तद् अपि यदि तदात्वेति निश्चितं तदुत्तरकालभाविबाधकवैधुर्याभावे कथं न तत्त्वज्ञानं स्यात् ॥ (८७।०)
weiterer Einwandyaccoktaṃ rāmo'yamityasti pratipattiḥ tad api yadi tadātveti niścitaṃ taduttarakālabhāvibādhakavaidhuryābhāve kathaṃ na tattvajñānaṃ syāt ||
वास्तवेन च वृत्ते बाधकानुदयेऽपि मिथ्याज्ञानमेव स्यात् ॥ (८९।०)
vāstavena ca vṛtte bādhakānudaye'pi mithyājñānameva syāt ||
wएइतेरेर् एइन्wअन्द् (ग्नोलि, ३८)नर्तकान्तरेऽपि च रामोऽयमिति प्रतिपत्तिरस्ति ॥ (९१।०)
weiterer Einwand (Gnoli, 38)nartakāntare'pi ca rāmo'yamiti pratipattirasti ||
एइन्wअन्द् गेगेन् शङ्कुकस् पोएतिस्छे थेओरिएयच्चोच्यते विभावाः काव्याद् अनुसंधीयन्ते इति तदपि न विद्मः ॥ (९३।०)
Einwand gegen Śaṅkukas poetische Theorieyaccocyate vibhāvāḥ kāvyād anusaṃdhīyante iti tadapi na vidmaḥ ||
न हि ममेयं सीता काचित् इति स्वात्मीयत्वेन प्रतिपत्तिर्नटस्य ॥ (९४।०)
na hi mameyaṃ sītā kācit iti svātmīyatvena pratipattirnaṭasya ||
अथ सामाजिकस्य तथा प्रतीतियोग्याः क्रियन्त इत्येतदेवानुसंधानम् उच्यते तर्हि स्थायिनि सुतराम् अनुसंधानं स्यात् ॥ (९५।०)
atha sāmājikasya tathā pratītiyogyāḥ kriyanta ityetadevānusaṃdhānam ucyate tarhi sthāyini sutarām anusaṃdhānaṃ syāt ||
तस्यैव हि मुख्यत्वेन अस्मिन्नयम् इति सामाजिकानां प्रतिपत्तिः ॥ (९६।०)
tasyaiva hi mukhyatvena asminnayam iti sāmājikānāṃ pratipattiḥ ||
यत्तु वाग्वाचिकम् इत्यादिना भेदाभिधानसंरम्भगर्भमहीयान् अभिनयरूपताविवेकः कृतः स उत्तरत्र स्वावसरे चर्चयिष्यते ॥ (९७।०)
yattu vāgvācikam ityādinā bhedābhidhānasaṃrambhagarbhamahīyān abhinayarūpatāvivekaḥ kṛtaḥ sa uttaratra svāvasare carcayiṣyate ||
तस्मात् सामाजिकप्रतीत्यनुसारेण स्थाय्यनुकरणं रस इत्यसत् ॥ (९८।०)
tasmāt sāmājikapratītyanusāreṇa sthāyyanukaraṇaṃ rasa ityasat ||
Wइदेर्लेगुन्ग् वोन् पुन्क्त् (२), सत्ज़् ५४न चापि नटस्येत्थं प्रतिपत्तिः ॥ (९९।०)
Widerlegung von Punkt (2), Satz 54na cāpi naṭasyetthaṃ pratipattiḥ ||
सदृशकरणं हि तावदनुकरणमनुपलब्धप्रकृतिना न शक्यं कर्तुम् ॥ (१०१।०)
sadṛśakaraṇaṃ hi tāvadanukaraṇamanupalabdhaprakṛtinā na śakyaṃ kartum ||
अथ पश्चात्करणमनुकरणं तल्लोके ऽप्य् अनुकरणात्मतातिप्रसक्ता ॥ (१०२।०)
atha paścātkaraṇamanukaraṇaṃ talloke 'py anukaraṇātmatātiprasaktā ||
अथ न नियतस्य कस्यचिदनुकारः अपि तूत्तमप्रकृतेः शोकमनुकरोति तर्हि केनेति चिन्त्यम् ॥ (१०३।०)
atha na niyatasya kasyacidanukāraḥ api tūttamaprakṛteḥ śokamanukaroti tarhi keneti cintyam ||
न चाश्रुपातादिना शोकस्यानुकारः तद्वैलक्षण्यादित्युक्तम् ॥ (१०५।०)
na cāśrupātādinā śokasyānukāraḥ tadvailakṣaṇyādityuktam ||
इयत्तु स्यात् उत्तमप्रकृतेर्ये शोकानुभावाः ताननुकरोमीति ॥ (१०६।०)
iyattu syāt uttamaprakṛterye śokānubhāvāḥ tānanukaromīti ||
यस्य कस्यचिदिति चेत्सोऽपि विशिष्टतां विना कथं बुद्धावारोपयितुं शक्यः ॥ (१०८।०)
yasya kasyaciditi cetso'pi viśiṣṭatāṃ vinā kathaṃ buddhāvāropayituṃ śakyaḥ ||
य एवं रोदितीति चेत्स्वात्मापि मध्ये नटस्यानुप्रविष्ट इति गलितोऽनुकार्यानुकर्तृभावः ॥ (१०९।०)
ya evaṃ roditīti cetsvātmāpi madhye naṭasyānupraviṣṭa iti galito'nukāryānukartṛbhāvaḥ ||
किंच नटः शिक्षावशात् स्वविभावस्मरणाच् चित्तवृत्तिसाधारणीभावेन हृदयसंवादात् केवलम् अनुभावान् प्रदर्शयन् काव्यमुपचितकाकुप्रभृत्युपस्कारेण पठंश्चेष्टत इत्येतावन्मात्रेऽस्य प्रतीतिर् नत्वनुकारं वेदयते ॥ (११०।०)
kiṃca naṭaḥ śikṣāvaśāt svavibhāvasmaraṇāc cittavṛttisādhāraṇībhāvena hṛdayasaṃvādāt kevalam anubhāvān pradarśayan kāvyamupacitakākuprabhṛtyupaskāreṇa paṭhaṃśceṣṭata ityetāvanmātre'sya pratītir natvanukāraṃ vedayate ||
कान्तवेषानुकारवद्धि न रामचेष्टितस्यानुकारः ॥ (१११।०)
kāntaveṣānukāravaddhi na rāmaceṣṭitasyānukāraḥ ||
एतच्च प्रथमाध्यायेऽपि दर्शितमस्माभिः ॥ (११२।०)
etacca prathamādhyāye'pi darśitamasmābhiḥ ||
Wइदेर्लेगुन्ग् वोन् सत्ज़् ५४, प्। (३)नापि वस्तुवृत्तानुसारेण तदनुकारत्वम् ॥ (११३।०)
Widerlegung von Satz 54, P. (3)nāpi vastuvṛttānusāreṇa tadanukāratvam ||
अनुसंवेद्यमानस्य वस्तुवृत्तत्वानुपपत्तेः ॥ (११४।०)
anusaṃvedyamānasya vastuvṛttatvānupapatteḥ ||
Wइदेर्लेगुन्ग् वोन् सत्ज़् ५४, (४)न च मुनिवचनम् एवंविधमस्ति क्वचित्स्थाय्यनुकरणं रसा इति ॥ (११६।०)
Widerlegung von Satz 54, (4)na ca munivacanam evaṃvidhamasti kvacitsthāyyanukaraṇaṃ rasā iti ||
प्रत्युत ध्रुवागानतालवैचित्र्यलास्याङ्गोपजीवननिरूपणादि विपर्यये लिङ्गमिति संध्यङ्गाध्यायान्ते वितनिष्यामः ॥ (११८।०)
pratyuta dhruvāgānatālavaicitryalāsyāṅgopajīvananirūpaṇādi viparyaye liṅgamiti saṃdhyaṅgādhyāyānte vitaniṣyāmaḥ ||
सप्तद्वीपानुकरणम् इत्यादि त्वन्यथापि शक्यगमनिकमिति ॥ (११९।०)
saptadvīpānukaraṇam ityādi tvanyathāpi śakyagamanikamiti ||
तदनुकारेऽपि च क्व नामान्तरं कान्तवेषगत्यनुकरणादौ ॥ (१२०।०)
tadanukāre'pi ca kva nāmāntaraṃ kāntaveṣagatyanukaraṇādau ||
पोएत्र्य् दिड़्ड़ेरेन्त् ड़्रोम् विसुअल् अर्त्स्यच्चोच्यते वर्णकैर्हरितालादिभिः संयुज्यमान एव गौरित्यादि ॥ (१२१।०)
poetry different from visual artsyaccocyate varṇakairharitālādibhiḥ saṃyujyamāna eva gaurityādi ||
तत्र यद्यभिव्यज्यमान इत्यर्थोऽभिप्रेतः ॥ (१२२।०)
tatra yadyabhivyajyamāna ityartho'bhipretaḥ ||
न हि सिन्दूरादिभिः पारमार्थिको गौरभिव्यज्यते प्रदीपादिभिर् इव ॥ (१२४।०)
na hi sindūrādibhiḥ pāramārthiko gaurabhivyajyate pradīpādibhir iva ||
किंतु तत्सदृशः समूहविशेषो निर्वर्त्यते ॥ (१२५।०)
kiṃtu tatsadṛśaḥ samūhaviśeṣo nirvartyate ||
अत एव हि सिन्दूरादयो गवावयवसंनिवेशसदृशेन संनिवेशविशेषेणावस्थिता गोसदृगिति प्रतिभासस्य विषयः ॥ (१२६।०)
ata eva hi sindūrādayo gavāvayavasaṃniveśasadṛśena saṃniveśaviśeṣeṇāvasthitā gosadṛgiti pratibhāsasya viṣayaḥ ||
नैवं विभावादिसमूहो रतिसदृशताप्रतिपत्तिग्राह्यः ॥ (१२७।०)
naivaṃ vibhāvādisamūho ratisadṛśatāpratipattigrāhyaḥ ||
ड़ुर्थेर् ओपिनिओन्: रस = सुख + दुःखयेन त्वभ्यधायि सुखदुःखजननशक्तियुक्ता विषयसामग्री बाह्यैव ॥ (१२९।०)
further opinion: rasa = sukha + duḥkhayena tvabhyadhāyi sukhaduḥkhajananaśaktiyuktā viṣayasāmagrī bāhyaiva ||
तस्यां च सामग्र्यां दलस्थानीया विभावाः ॥ (१३१।०)
tasyāṃ ca sāmagryāṃ dalasthānīyā vibhāvāḥ ||
स्थायिनस्तु तत्सामग्रीजन्या आन्तराः सुखदुःखस्वभावा इति ॥ (१३३।०)
sthāyinastu tatsāmagrījanyā āntarāḥ sukhaduḥkhasvabhāvā iti ||
तेन स्थायिभावान् रसत्वम् इत्यादावुपचारमङ्गीकुर्वता ग्रन्थविरोधं स्वयमेव बुध्यमानेन दूषणाविष्करणमौर्ख्यात् प्रामाणिको जनः परिरक्षित इति किमस्योच्यते ॥ (१३४।०)
tena sthāyibhāvān rasatvam ityādāvupacāramaṅgīkurvatā granthavirodhaṃ svayameva budhyamānena dūṣaṇāviṣkaraṇamaurkhyāt prāmāṇiko janaḥ parirakṣita iti kimasyocyate ||
यत्त्वत्यन्तं नः प्रतीतिवैषम्यप्रसङ्गादि तत्किं यदत्रोच्यताम् ॥ (१३५।०)
yattvatyantaṃ naḥ pratītivaiṣamyaprasaṅgādi tatkiṃ yadatrocyatām ||
भट्ट नायकभट्टनायकस्त्वाह रसो न प्रतीयते ॥ (१३६।०)
Bhaṭṭa Nāyakabhaṭṭanāyakastvāha raso na pratīyate ||
स्वगतत्वेन हि प्रतीतौ करुणे दुःखित्वं स्यात् ॥ (१३९।०)
svagatatvena hi pratītau karuṇe duḥkhitvaṃ syāt ||
सीतादेरविभावत्वात् स्वकान्तास्मृत्यसंवेदनात् ॥ (१४१।०)
sītāderavibhāvatvāt svakāntāsmṛtyasaṃvedanāt ||
न च शब्दानुमानादिभ्यः तत्प्रतीतौ लोकस्य सरसता प्रयुक्ता प्रत्यक्षादिव ॥ (१४६।०)
na ca śabdānumānādibhyaḥ tatpratītau lokasya sarasatā prayuktā pratyakṣādiva ||
नायकयुगलकावभासे हि प्रत्युत लज्जा जुगुप्सास्पृहादिस्वोचितचित्तवृत्त्यन्तरोदयव्यग्रतयाकाशरसत्वम् अथापि स्यात् ॥ (१४७।०)
nāyakayugalakāvabhāse hi pratyuta lajjā jugupsāspṛhādisvocitacittavṛttyantarodayavyagratayākāśarasatvam athāpi syāt ||
तन्न प्रतीतिरनुभवस्मृत्यादिरूपा रसस्य युक्ता ॥ (१४८।०)
tanna pratītiranubhavasmṛtyādirūpā rasasya yuktā ||
शक्तिरूपत्वेन पूर्वं स्थितस्य पश्चादभिव्यक्तौ विषयार्जनतारतम्यापत्तिः ॥ (१५०।०)
śaktirūpatvena pūrvaṃ sthitasya paścādabhivyaktau viṣayārjanatāratamyāpattiḥ ||
स्वगतत्वपरगतत्वादि च पूर्ववद् विकल्प्यम् ॥ (१५१।०)
svagatatvaparagatatvādi ca pūrvavad vikalpyam ||
तस्मात्काव्ये दोषाभावगुणालंकारमयत्वलक्षणेन नाट्ये चतुर्विधाभिनयरूपेण निबिडनिजमोहसंकटकारिणा विभावादिसाधारणीकरणात्मनाभिधातो द्वितीयेनांशेन भावकत्वव्यापारेण भाव्यमानो रसो ऽनुभवस्मृत्यादिविलक्षणेन रजस्तमोऽनुवेधवैचित्र्यबलाद् द्रुतिविस्तारविकासलक्षणेन सत्त्वोद्रेकप्रकाशानन्दमयनिजसंविद्विश्रान्तिलक्षणेन परब्रह्मास्वादसविधेन भोगेन परं भुज्यत इति ॥ (१५२।०)
tasmātkāvye doṣābhāvaguṇālaṃkāramayatvalakṣaṇena nāṭye caturvidhābhinayarūpeṇa nibiḍanijamohasaṃkaṭakāriṇā vibhāvādisādhāraṇīkaraṇātmanābhidhāto dvitīyenāṃśena bhāvakatvavyāpāreṇa bhāvyamāno raso 'nubhavasmṛtyādivilakṣaṇena rajastamo'nuvedhavaicitryabalād drutivistāravikāsalakṣaṇena sattvodrekaprakāśānandamayanijasaṃvidviśrāntilakṣaṇena parabrahmāsvādasavidhena bhogena paraṃ bhujyata iti ||
तत्र पूर्वपक्षोऽयं भट्टलोल्लटपक्षानभ्युपगमाद् एव नाभ्युपगत इति तद्दूषणम् अनुत्थानोपहतम् एव ॥ (१५३।०)
tatra pūrvapakṣo'yaṃ bhaṭṭalollaṭapakṣānabhyupagamād eva nābhyupagata iti taddūṣaṇam anutthānopahatam eva ||
प्रतीत्यादिव्यतिरिक्तश्च संसारे को भोग इति न विद्मः ॥ (१५४।०)
pratītyādivyatiriktaśca saṃsāre ko bhoga iti na vidmaḥ ||
केवलमुपायवैलक्षण्यान्नामान्तरं प्रतिपद्यतां दर्शनानुमितिश्रुत्युपमितिप्रतिभानादिनामान्तरवत् ॥ (१५७।०)
kevalamupāyavailakṣaṇyānnāmāntaraṃ pratipadyatāṃ darśanānumitiśrutyupamitipratibhānādināmāntaravat ||
निष्पादनाभिव्यक्तिद्वयानभ्युपगमे च नित्यो वा असद्वा रस इति न तृतीया गतिर् अस्याम् ॥ (१५८।०)
niṣpādanābhivyaktidvayānabhyupagame ca nityo vā asadvā rasa iti na tṛtīyā gatir asyām ||
न चाप्रतीतं वस्त्वस्ति व्यवहारे योग्यम् ॥ (१५९।०)
na cāpratītaṃ vastvasti vyavahāre yogyam ||
यावन्तो हि रसास्तावन्त एव रसनात्मानः प्रतीतयो भोगीकरणस्वभावाः ॥ (१६३।०)
yāvanto hi rasāstāvanta eva rasanātmānaḥ pratītayo bhogīkaraṇasvabhāvāḥ ||
गुणानां चाङ्गाङ्गिवैचित्र्यम् अनन्तं कल्प्यमिति कर्तृत्वेनेयत्ता ॥ (१६४।०)
guṇānāṃ cāṅgāṅgivaicitryam anantaṃ kalpyamiti kartṛtveneyattā ||
अभिधा भावना चान्या तद्भोगीकृतम् एव च । (१६५।१)
abhidhā bhāvanā cānyā tadbhogīkṛtam eva ca |
अभिधाधामतां याते शब्दार्थालंकृती ततः ॥ (१६५।२)
abhidhādhāmatāṃ yāte śabdārthālaṃkṛtī tataḥ ||
तद्भोगीकृतरूपेण व्याप्यते सिद्धिमान्नरः । (१६६।२)
tadbhogīkṛtarūpeṇa vyāpyate siddhimānnaraḥ |
यत् काव्येन भाव्यन्ते रसाः इत्युच्यते तत्र विभावादिजनितचर्वणात्मकास्वादरूपप्रत्ययगोचरतापादनम् एव यदि भावनं तदभ्युपगम्यत एव ॥ (१६७।०)
yat kāvyena bhāvyante rasāḥ ityucyate tatra vibhāvādijanitacarvaṇātmakāsvādarūpapratyayagocaratāpādanam eva yadi bhāvanaṃ tadabhyupagamyata eva ||
आस्वादनात्मानुभवो रसः काव्यार्थ उच्यते ॥ (१६८।३)
āsvādanātmānubhavo rasaḥ kāvyārtha ucyate ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.