यत्र स्थितमिदं सर्वं कार्यं यस्माच् च निर्गतम् । (२।१)

तस्यानावृतरूपत्वान् न निरोधोऽस्ति कुत्रचित् ॥ (२।२)

जाग्रदादिविभेदेऽपि तदभिन्ने प्रसर्पति । (३।१)

निवर्तते निजान् नैव स्वभावादुपलब्धृतः ॥ (३।२)

अहं सुखी च दुःखी च रक्तश्चेत्यादिसंविदः । (४।१)

सुखाद्यवस्थानुस्यूते वर्तन्ते ऽन्यत्र ताः स्फुटम् ॥ (४।२)

न दुःखं न सुखं यत्र न ग्राह्यं ग्राहकं न च । (५।१)

न चास्ति मूढभावोऽपि तदस्ति परमार्थतः ॥ (५।२)

यतः करणवर्गो ऽयं विमूढो ऽमूढवत् स्वयम् । (६।१)

सहान्तरेण चक्रेण प्रवृत्तिस्थितिसंहृतीः ॥ (६।२)

लभते तत्प्रयत्नेन परीक्ष्यं तत्त्वमादरात् । (७।१)

यतः स्वतन्त्रता तस्य सर्वत्रेयम् अकृत्रिमा ॥ (७।२)

न हीच्छानोदनस्यायं प्रेरकत्वेन वर्तते । (८।१)

अपि त्व् आत्मबलस्पर्शात् पुरुषस् तत्समो भवेत् ॥ (८।२)

निजाशुद्ध्यासमर्थस्य कर्तव्येष्वभिलाषिणः । (९।१)

यदा क्षोभः प्रलीयेत तदा स्यात्परमं पदम् ॥ (९।२)

तदास्याकृत्रिमो धर्मो ज्ञत्वकर्तृत्वलक्षणः । (१०।१)

यतस् तदेप्सितं सर्वं जानाति च करोति च ॥ (१०।२)

तमधिष्ठातृभावेन स्वभावमवलोकयन् । (११।१)

स्मयमान इवास्ते यस् तस्येयं कुसृतिः कुतः ॥ (११।२)

नाभावो भाव्यतामेति न च तत्रास्त्य् अमूढता । (१२।१)

यतो ऽभियोगसंस्पर्शात् तदासीद् इति निश्चयः ॥ (१२।२)

अतस् तत् कृत्रिमं ज्ञेयं सौषुप्तपदवत् सदा । (१३।१)

न त्व् एवं स्मर्यमाणत्वं तत् तत्त्वं प्रतिपद्यते ॥ (१३।२)

अवस्थायुगलं चात्र कार्यकर्तृत्वशब्दितम् । (१४।१)

कार्यता क्षयिणी तत्र कर्तृत्वं पुनरक्षयम् ॥ (१४।२)

कार्योन्मुखः प्रयत्नो यः केवलं सो ऽत्र लुप्यते । (१५।१)

तस्मिंल् लुप्ते विलुप्तो ऽस्मीत्यबुधः प्रतिपद्यते ॥ (१५।२)

न तु यो ऽन्तर्मुखो भावः सर्वज्ञत्वगुणास्पदम् । (१६।१)

तस्य लोपः कदाचित्स्याद् अन्यस्यानुपलम्भनात् ॥ (१६।२)

तस्योपलब्धिः सततं त्रिपदाव्यभिचारिणी । (१७।१)

नित्यं स्यात् सुप्रबुद्धस्य तदाद्यन्ते परस्य तु ॥ (१७।२)

ज्ञानज्ञेयस्वरूपिण्या शक्त्या परमया युतः । (१८।१)

पदद्वये विभुर्भाति तदन्यत्र तु चिन्मयः ॥ (१८।२)

गुणादिस्पन्दनिःष्यन्दाः सामान्यस्पन्दसंश्रयात् । (१९।१)

लब्धात्मलाभाः सततं स्युर् ज्ञस्यापरिपन्थिनः ॥ (१९।२)

अप्रबुद्धधियस् त्व् एते स्वस्थितिस्थगनोद्यताः । (२०।१)

पातयन्ति दुरुत्तारे घोरे संसारवर्त्मनि ॥ (२०।२)

अतः सततम् उद्युक्तः स्पन्दतत्त्वविविक्तये । (२१।१)

जाग्रदेव निजं भावम् अचिरेणाधिगच्छति ॥ (२१।२)

अतिक्रुद्धः प्रहृष्टो वा किं करोमीति वा मृशन् । (२२।१)

धावन्वा यत्पदं गच्छेत् तत्र स्पन्दः प्रतिष्ठितः ॥ (२२।२)

यामवस्थां समालम्ब्य यदयं मम वक्ष्यति । (२३।१)

तदवश्यं करिष्ये ऽहमिति संकल्प्य तिष्ठति ॥ (२३।२)

तामाश्रित्योर्ध्वमार्गेण चन्द्रसूर्याव् उभाव् अपि । (२४।१)

सौषुम्नेऽध्वन्य् अस्तमितो हित्वा ब्रह्माण्डगोचरम् ॥ (२४।२)

तदा तस्मिन्महाव्योम्नि प्रलीनशशिभास्करे । (२५।१)

सौषुप्तपदवन् मूढः प्रबुद्धः स्याद् अनावृतः ॥ (२५।२)