हठयोगप्रदीपिकाHaṭhayogapradīpikā
HYP, 4
Select a line for its word-by-word analysis.
अथेदानीं प्रवक्ष्यामि समाधिक्रमम् उत्तमम् । (२।१)
athedānīṃ pravakṣyāmi samādhikramam uttamam |
मृत्युघ्नं च सुखोपायं ब्रह्मानन्दकरं परम् ॥ (२।२)
mṛtyughnaṃ ca sukhopāyaṃ brahmānandakaraṃ param ||
अमरत्वं लयस् तत्त्वं शून्याशून्यं परं पदम् ॥ (३।२)
amaratvaṃ layas tattvaṃ śūnyāśūnyaṃ paraṃ padam ||
जीवन्मुक्तिश् च सहजा तुर्या चेत्य् एकवाचकाः ॥ (४।२)
jīvanmuktiś ca sahajā turyā cety ekavācakāḥ ||
सलिले सैन्धवं यद्वत् साम्यं भजति योगतः । (५।१)
salile saindhavaṃ yadvat sāmyaṃ bhajati yogataḥ |
तत्समं च द्वयोर् ऐक्यं जीवात्मपरमात्मनोः । (७।१)
tatsamaṃ ca dvayor aikyaṃ jīvātmaparamātmanoḥ |
प्रणष्टसर्वसंकल्पः समाधिः सो ऽभिधीयते ॥ (७।२)
praṇaṣṭasarvasaṃkalpaḥ samādhiḥ so 'bhidhīyate ||
राजयोगस्य माहात्म्यं को वा जानाति तत्त्वतः । (८।१)
rājayogasya māhātmyaṃ ko vā jānāti tattvataḥ |
ज्ञानं मुक्तिः स्थितिः सिद्धिर् गुरुवाक्येन लभ्यते ॥ (८।२)
jñānaṃ muktiḥ sthitiḥ siddhir guruvākyena labhyate ||
दुर्लभो विषयत्यागो दुर्लभं तत्त्वदर्शनम् । (९।१)
durlabho viṣayatyāgo durlabhaṃ tattvadarśanam |
विविधैर् आसनैः कुम्भैर् विचित्रैः करणैर् अपि । (१०।१)
vividhair āsanaiḥ kumbhair vicitraiḥ karaṇair api |
प्रबुद्धायां महाशक्तौ प्राणः शून्ये प्रलीयते ॥ (१०।२)
prabuddhāyāṃ mahāśaktau prāṇaḥ śūnye pralīyate ||
अमराय नमस् तुभ्यं सो ऽपि कालस् त्वया जितः । (१३।१)
amarāya namas tubhyaṃ so 'pi kālas tvayā jitaḥ |
चित्ते समत्वम् आपन्ने वायौ व्रजति मध्यमे । (१४।१)
citte samatvam āpanne vāyau vrajati madhyame |
ज्ञानं कुतो मनसि सम्भवतीह तावत् प्राणोऽपि जीवति मनो म्रियते न यावत् । (१५।१)
jñānaṃ kuto manasi sambhavatīha tāvat prāṇo'pi jīvati mano mriyate na yāvat |
प्राणो मनो द्वयम् इदं विलयं नयेद् यो मोक्षं स गच्छति नरो न कथंचिद् अन्यः ॥ (१५।२)
prāṇo mano dvayam idaṃ vilayaṃ nayed yo mokṣaṃ sa gacchati naro na kathaṃcid anyaḥ ||
ज्ञात्वा सुषुम्णासद्भेदं कृत्वा वायुं च मध्यगम् । (१६।१)
jñātvā suṣumṇāsadbhedaṃ kṛtvā vāyuṃ ca madhyagam |
स्थित्वा सदैव सुस्थाने ब्रह्मरन्ध्रे निरोधयेत् ॥ (१६।२)
sthitvā sadaiva susthāne brahmarandhre nirodhayet ||
सूर्यचन्द्रमसौ धत्तः कालं रात्रिंदिवात्मकम् । (१७।१)
sūryacandramasau dhattaḥ kālaṃ rātriṃdivātmakam |
भोक्त्री सुषुम्ना कालस्य गुह्यम् एतद् उदाहृतम् ॥ (१७।२)
bhoktrī suṣumnā kālasya guhyam etad udāhṛtam ||
सुषुम्णा शाम्भवी शक्तिः शेषास् त्व् एव निरर्थकाः ॥ (१८।२)
suṣumṇā śāmbhavī śaktiḥ śeṣās tv eva nirarthakāḥ ||
वायुः परिचितो यस्माद् अग्निना सह कुण्डलीम् । (१९।१)
vāyuḥ paricito yasmād agninā saha kuṇḍalīm |
बोधयित्वा सुषुम्णायां प्रविशेद् अनिरोधतः ॥ (१९।२)
bodhayitvā suṣumṇāyāṃ praviśed anirodhataḥ ||
सुषुम्णावाहिनि प्राणे सिध्यत्य् एव मनोन्मनी । (२०।१)
suṣumṇāvāhini prāṇe sidhyaty eva manonmanī |
अन्यथा त्व् इतराभ्यासाः प्रयासायैव योगिनाम् ॥ (२०।२)
anyathā tv itarābhyāsāḥ prayāsāyaiva yoginām ||
तयोर् विनष्ट एकस्मिन् तौ द्वाव् अपि विनश्यतः ॥ (२२।२)
tayor vinaṣṭa ekasmin tau dvāv api vinaśyataḥ ||
दुग्धाम्बुवत् संमिलिताव् उभौ तौ तुल्यक्रियौ मानसमारुतौ हि । (२४।१)
dugdhāmbuvat saṃmilitāv ubhau tau tulyakriyau mānasamārutau hi |
यतो मरुत् तत्र मनःप्रवृत्तिर् यतो मनस् तत्र मरुत्प्रवृत्तिः ॥ (२४।२)
yato marut tatra manaḥpravṛttir yato manas tatra marutpravṛttiḥ ||
तत्रैकनाशाद् अपरस्य नाश एकप्रवृत्तेर् अपरप्रवृत्तिः । (२५।१)
tatraikanāśād aparasya nāśa ekapravṛtter aparapravṛttiḥ |
अध्वस्तयोश् चेन्द्रियवर्गवृत्तिः प्रध्वस्तयोर् मोक्षपदस्य सिद्धिः ॥ (२५।२)
adhvastayoś cendriyavargavṛttiḥ pradhvastayor mokṣapadasya siddhiḥ ||
रसो बद्धो मनो बद्धं किं न सिध्यति भूतले ॥ (२६।२)
raso baddho mano baddhaṃ kiṃ na sidhyati bhūtale ||
मूर्छितो हरते व्याधीन् मृतो जीवयति स्वयम् । (२७।१)
mūrchito harate vyādhīn mṛto jīvayati svayam |
बद्धः खेचरतां धत्ते रसो वायुश् च पार्वति ॥ (२७।२)
baddhaḥ khecaratāṃ dhatte raso vāyuś ca pārvati ||
मनः स्थैर्यं स्थिरो वायुस् ततो बिन्दुः स्थिरो भवेत् । (२८।१)
manaḥ sthairyaṃ sthiro vāyus tato binduḥ sthiro bhavet |
बिन्दुस्थैर्यात् सदा सत्त्वं पिण्डस्थैर्यं प्रजायते ॥ (२८।२)
bindusthairyāt sadā sattvaṃ piṇḍasthairyaṃ prajāyate ||
इन्द्रियाणां मनो नाथो मनोनाथस् तु मारुतः । (२९।१)
indriyāṇāṃ mano nātho manonāthas tu mārutaḥ |
मारुतस्य लयो नाथः स लयो नादम् आश्रितः ॥ (२९।२)
mārutasya layo nāthaḥ sa layo nādam āśritaḥ ||
सो ऽयम् एवास्तु मोक्षाख्यो मास्तु वापि मतान्तरे । (३०।१)
so 'yam evāstu mokṣākhyo māstu vāpi matāntare |
मनःप्राणलये कश्चिद् आनन्दः सम्प्रवर्तते ॥ (३०।२)
manaḥprāṇalaye kaścid ānandaḥ sampravartate ||
प्रणष्टश्वासनिश्वासः प्रध्वस्तविषयग्रहः । (३१।१)
praṇaṣṭaśvāsaniśvāsaḥ pradhvastaviṣayagrahaḥ |
निश्चेष्टो निर्विकारश् च लयो जयति योगिनाम् ॥ (३१।२)
niśceṣṭo nirvikāraś ca layo jayati yoginām ||
यत्र दृष्टिर् लयस् तत्र भूतेन्द्रियसनातनी । (३३।१)
yatra dṛṣṭir layas tatra bhūtendriyasanātanī |
सा शक्तिर् जीवभूतानां द्वे अलक्ष्ये लयं गते ॥ (३३।२)
sā śaktir jīvabhūtānāṃ dve alakṣye layaṃ gate ||
एकैव शाम्भवी मुद्रा गुप्ता कुलवधूर् इव ॥ (३५।२)
ekaiva śāmbhavī mudrā guptā kulavadhūr iva ||
अन्तर् लक्ष्यं बहिर् दृष्टिर् निमेषोन्मेषवर्जिता । (३६।१)
antar lakṣyaṃ bahir dṛṣṭir nimeṣonmeṣavarjitā |
एषा सा शाम्भवी मुद्रा वेदशास्त्रेषु गोपिता ॥ (३६।२)
eṣā sā śāmbhavī mudrā vedaśāstreṣu gopitā ||
अन्तर् लक्ष्यविलीनचित्तपवनो योगी यदा वर्तते दृष्ट्या निश्चलतारया बहिर् अधः पश्यन्न् अपश्यन्न् अपि । (३७।१)
antar lakṣyavilīnacittapavano yogī yadā vartate dṛṣṭyā niścalatārayā bahir adhaḥ paśyann apaśyann api |
मुद्रेयं खलु शाम्भवी भवति सा लब्धा प्रसादाद् गुरोः शून्याशून्यविलक्षणं स्फुरति तत् तत्त्वं पदं शाम्भवम् ॥ (३७।२)
mudreyaṃ khalu śāmbhavī bhavati sā labdhā prasādād guroḥ śūnyāśūnyavilakṣaṇaṃ sphurati tat tattvaṃ padaṃ śāmbhavam ||
श्रीशाम्भव्याश् च खेचर्या अवस्थाधामभेदतः । (३८।१)
śrīśāmbhavyāś ca khecaryā avasthādhāmabhedataḥ |
भवेच् चित्तलयानन्दः शून्ये चित्सुखरूपिणि ॥ (३८।२)
bhavec cittalayānandaḥ śūnye citsukharūpiṇi ||
तारे ज्योतिषि संयोज्य किंचिद् उन्नमयेद् भ्रुवौ । (३९।१)
tāre jyotiṣi saṃyojya kiṃcid unnamayed bhruvau |
पूर्वयोगं मनो युञ्जन्न् उन्मनीकारकः क्षणात् ॥ (३९।२)
pūrvayogaṃ mano yuñjann unmanīkārakaḥ kṣaṇāt ||
केचित् तर्केण मुह्यन्ति नैव जानन्ति तारकम् ॥ (४०।२)
kecit tarkeṇa muhyanti naiva jānanti tārakam ||
अर्धोन्मीलितलोचनः स्थिरमना नासाग्रदत्तेक्षणश् चन्द्रार्काव् अपि लीनताम् उपनयन् निष्पन्दभावेन यः । (४१।१)
ardhonmīlitalocanaḥ sthiramanā nāsāgradattekṣaṇaś candrārkāv api līnatām upanayan niṣpandabhāvena yaḥ |
ज्योतीरूपम् अशेषबीजम् अखिलं देदीप्यमानं परं तत्त्वं तत्पदम् एति वस्तु परमं वाच्यं किम् अत्राधिकम् ॥ (४१।२)
jyotīrūpam aśeṣabījam akhilaṃ dedīpyamānaṃ paraṃ tattvaṃ tatpadam eti vastu paramaṃ vācyaṃ kim atrādhikam ||
दिवा न पूजयेल् लिङ्गं रात्रौ चैव न पूजयेत् । (४२।१)
divā na pūjayel liṅgaṃ rātrau caiva na pūjayet |
सर्वदा पूजयेल् लिङ्गं दिवारात्रिनिरोधतः ॥ (४२।२)
sarvadā pūjayel liṅgaṃ divārātrinirodhataḥ ||
तिष्ठते खेचरी मुद्रा तस्मिन् स्थाने न संशयः ॥ (४३।२)
tiṣṭhate khecarī mudrā tasmin sthāne na saṃśayaḥ ||
इडापिङ्गलयोर् मध्ये शून्यं चैवानिलं ग्रसेत् । (४४।१)
iḍāpiṅgalayor madhye śūnyaṃ caivānilaṃ graset |
तिष्ठते खेचरी मुद्रा तत्र सत्यं पुनः पुनः ॥ (४४।२)
tiṣṭhate khecarī mudrā tatra satyaṃ punaḥ punaḥ ||
सूर्याचन्द्रमसोर् मध्ये निरालम्बान्तरे पुनः । (४५।१)
sūryācandramasor madhye nirālambāntare punaḥ |
संस्थिता व्योमचक्रे या सा मुद्रा नाम खेचरी ॥ (४५।२)
saṃsthitā vyomacakre yā sā mudrā nāma khecarī ||
सोमाद् यत्रोदिता धारा साक्षात् सा शिववल्लभा । (४६।१)
somād yatroditā dhārā sākṣāt sā śivavallabhā |
पूरयेद् अतुलां दिव्यां सुषुम्णां पश्चिमे मुखे ॥ (४६।२)
pūrayed atulāṃ divyāṃ suṣumṇāṃ paścime mukhe ||
पुरस्ताच् चैव पूर्येत निश्चिता खेचरी भवेत् । (४७।१)
purastāc caiva pūryeta niścitā khecarī bhavet |
अभ्यस्ता खेचरी मुद्राप्य् उन्मनी सम्प्रजायते ॥ (४७।२)
abhyastā khecarī mudrāpy unmanī samprajāyate ||
भ्रुवोर् मध्ये शिवस्थानं मनस् तत्र विलीयते । (४८।१)
bhruvor madhye śivasthānaṃ manas tatra vilīyate |
ज्ञातव्यं तत्पदं तुर्यं तत्र कालो न विद्यते ॥ (४८।२)
jñātavyaṃ tatpadaṃ turyaṃ tatra kālo na vidyate ||
अभ्यसेत् खेचरीं तावद् यावत् स्याद् योगनिद्रितः । (४९।१)
abhyaset khecarīṃ tāvad yāvat syād yoganidritaḥ |
सम्प्राप्तयोगनिद्रस्य कालो नास्ति कदाचन ॥ (४९।२)
samprāptayoganidrasya kālo nāsti kadācana ||
निरालम्बं मनः कृत्वा न किंचिद् अपि चिन्तयेत् । (५०।१)
nirālambaṃ manaḥ kṛtvā na kiṃcid api cintayet |
सबाह्याभ्यन्तरं व्योम्नि घटवत् तिष्ठति ध्रुवम् ॥ (५०।२)
sabāhyābhyantaraṃ vyomni ghaṭavat tiṣṭhati dhruvam ||
बाह्यवायुर् यथा लीनस् तथा मध्यो न संशयः । (५१।१)
bāhyavāyur yathā līnas tathā madhyo na saṃśayaḥ |
एवम् अभ्यस्यतस् तस्य वायुमार्गे दिवानिशम् । (५२।१)
evam abhyasyatas tasya vāyumārge divāniśam |
अभ्यासाज् जीर्यते वायुर् मनस् तत्रैव लीयते ॥ (५२।२)
abhyāsāj jīryate vāyur manas tatraiva līyate ||
शक्तिमध्ये मनः कृत्वा शक्तिं मानसमध्यगाम् । (५४।१)
śaktimadhye manaḥ kṛtvā śaktiṃ mānasamadhyagām |
खमध्ये कुरु चात्मानम् आत्ममध्ये च खं कुरु । (५५।१)
khamadhye kuru cātmānam ātmamadhye ca khaṃ kuru |
सर्वं च खमयं कृत्वा न किंचिद् अपि चिन्तयेत् ॥ (५५।२)
sarvaṃ ca khamayaṃ kṛtvā na kiṃcid api cintayet ||
अन्तः शून्यो बहिः शून्यः शून्यः कुम्भ इवाम्बरे । (५६।१)
antaḥ śūnyo bahiḥ śūnyaḥ śūnyaḥ kumbha ivāmbare |
अन्तः पूर्णो बहिः पूर्णः पूर्णः कुम्भ इवार्णवे ॥ (५६।२)
antaḥ pūrṇo bahiḥ pūrṇaḥ pūrṇaḥ kumbha ivārṇave ||
बाह्यचिन्ता न कर्तव्या तथैवान्तरचिन्तनम् । (५७।१)
bāhyacintā na kartavyā tathaivāntaracintanam |
सर्वचिन्तां परित्यज्य न किंचिद् अपि चिन्तयेत् ॥ (५७।२)
sarvacintāṃ parityajya na kiṃcid api cintayet ||
संकल्पमात्रकलनैव जगत् समग्रं संकल्पमात्रकलनैव मनोविलासः । (५८।१)
saṃkalpamātrakalanaiva jagat samagraṃ saṃkalpamātrakalanaiva manovilāsaḥ |
संकल्पमात्रमतिम् उत्सृज निर्विकल्पम् आश्रित्य निश्चयम् अवाप्नुहि राम शान्तिम् ॥ (५८।२)
saṃkalpamātramatim utsṛja nirvikalpam āśritya niścayam avāpnuhi rāma śāntim ||
कर्पूरम् अनले यद्वत् सैन्धवं सलिले यथा । (५९।१)
karpūram anale yadvat saindhavaṃ salile yathā |
तथा संधीयमानं च मनस् तत्त्वे विलीयते ॥ (५९।२)
tathā saṃdhīyamānaṃ ca manas tattve vilīyate ||
ज्ञेयं सर्वं प्रतीतं च ज्ञानं च मन उच्यते । (६०।१)
jñeyaṃ sarvaṃ pratītaṃ ca jñānaṃ ca mana ucyate |
ज्ञानं ज्ञेयं समं नष्टं नान्यः पन्था द्वितीयकः ॥ (६०।२)
jñānaṃ jñeyaṃ samaṃ naṣṭaṃ nānyaḥ panthā dvitīyakaḥ ||
मनोदृश्यम् इदं सर्वं यत् किंचित् सचराचरम् । (६१।१)
manodṛśyam idaṃ sarvaṃ yat kiṃcit sacarācaram |
मनसो ह्य् उन्मनीभावाद् द्वैतं नैवोलभ्यते ॥ (६१।२)
manaso hy unmanībhāvād dvaitaṃ naivolabhyate ||
एवं नानाविधोपायाः सम्यक् स्वानुभवान्विताः । (६३।१)
evaṃ nānāvidhopāyāḥ samyak svānubhavānvitāḥ |
समाधिमार्गाः कथिताः पूर्वाचार्यैर् महात्मभिः ॥ (६३।२)
samādhimārgāḥ kathitāḥ pūrvācāryair mahātmabhiḥ ||
सुषुम्णायै कुण्डलिन्यै सुधायै चन्द्रजन्मने । (६४।१)
suṣumṇāyai kuṇḍalinyai sudhāyai candrajanmane |
मनोन्मन्यै नमस् तुभ्यं महाशक्त्यै चिदात्मने ॥ (६४।२)
manonmanyai namas tubhyaṃ mahāśaktyai cidātmane ||
श्र्यादिनाथेन सपादकोटिलयप्रकाराः कथिता जयन्ति । (६६।१)
śryādināthena sapādakoṭilayaprakārāḥ kathitā jayanti |
नादानुसंधानकम् एकम् एव मन्यामहे मुख्यतमं लयानाम् ॥ (६६।२)
nādānusaṃdhānakam ekam eva manyāmahe mukhyatamaṃ layānām ||
मुक्तासने स्थितो योगी मुद्रां संधाय शाम्भवीम् । (६७।१)
muktāsane sthito yogī mudrāṃ saṃdhāya śāmbhavīm |
शृणुयाद् दक्षिणे कर्णे नादम् अन्तस्थम् एकधीः ॥ (६७।२)
śṛṇuyād dakṣiṇe karṇe nādam antastham ekadhīḥ ||
श्रवणपुटनयनयुगलघ्राणमुखानां निरोधनं कार्यम् । (६८।१)
śravaṇapuṭanayanayugalaghrāṇamukhānāṃ nirodhanaṃ kāryam |
शुद्धसुषुम्णासरणौ स्फुटम् अमलः श्रूयते नादः ॥ (६८।२)
śuddhasuṣumṇāsaraṇau sphuṭam amalaḥ śrūyate nādaḥ ||
निष्पत्तिः सर्वयोगेषु स्याद् अवस्थाचतुष्टयम् ॥ (६९।२)
niṣpattiḥ sarvayogeṣu syād avasthācatuṣṭayam ||
ब्रह्मग्रन्थेर् भवेद् भेदो ह्य् आनन्दः शून्यसम्भवः । (७०।१)
brahmagranther bhaved bhedo hy ānandaḥ śūnyasambhavaḥ |
विचित्रः क्वणको देहेऽनाहतः श्रूयते ध्वनिः ॥ (७०।२)
vicitraḥ kvaṇako dehe'nāhataḥ śrūyate dhvaniḥ ||
दिव्यदेहश् च तेजस्वी दिव्यगन्धस् त्वरोगवान् । (७१।१)
divyadehaś ca tejasvī divyagandhas tvarogavān |
सम्पूर्णहृदयः शून्य आरम्भे योगवान् भवेत् ॥ (७१।२)
sampūrṇahṛdayaḥ śūnya ārambhe yogavān bhavet ||
द्वितीयायां घटीकृत्य वायुर् भवति मध्यगः । (७२।१)
dvitīyāyāṃ ghaṭīkṛtya vāyur bhavati madhyagaḥ |
विष्णुग्रन्थेस् ततो भेदात् परमानन्दसूचकः । (७३।१)
viṣṇugranthes tato bhedāt paramānandasūcakaḥ |
अतिशून्ये विमर्दश् च भेरीशब्दस् तदा भवेत् ॥ (७३।२)
atiśūnye vimardaś ca bherīśabdas tadā bhavet ||
तृतीयायां तु विज्ञेयो विहायो मर्दलध्वनिः । (७४।१)
tṛtīyāyāṃ tu vijñeyo vihāyo mardaladhvaniḥ |
महाशून्यं तदा याति सर्वसिद्धिसमाश्रयम् ॥ (७४।२)
mahāśūnyaṃ tadā yāti sarvasiddhisamāśrayam ||
रुद्रग्रन्थिं यदा भित्त्वा शर्वपीठगतोऽनिलः । (७६।१)
rudragranthiṃ yadā bhittvā śarvapīṭhagato'nilaḥ |
निष्पत्तौ वैणवः शब्दः क्वणद्वीणाक्वणो भवेत् ॥ (७६।२)
niṣpattau vaiṇavaḥ śabdaḥ kvaṇadvīṇākvaṇo bhavet ||
अस्तु वा मास्तु वा मुक्तिर् अत्रैवाखण्डितं सुखम् । (७८।१)
astu vā māstu vā muktir atraivākhaṇḍitaṃ sukham |
लयोद्भवम् इदं सौख्यं राजयोगाद् अवाप्यते ॥ (७८।२)
layodbhavam idaṃ saukhyaṃ rājayogād avāpyate ||
एतान् अभ्यासिनो मन्ये प्रयासफलवर्जितान् ॥ (७९।२)
etān abhyāsino manye prayāsaphalavarjitān ||
उन्मन्यवाप्तये शीघ्रं भ्रूध्यानं मम संमतम् । (८०।१)
unmanyavāptaye śīghraṃ bhrūdhyānaṃ mama saṃmatam |
राजयोगपदं प्राप्तुं सुखोपायोऽल्पचेतसाम् । (८०।२)
rājayogapadaṃ prāptuṃ sukhopāyo'lpacetasām |
नादानुसंधानसमाधिभाजां योगीश्वराणां हृदि वर्धमानम् । (८१।१)
nādānusaṃdhānasamādhibhājāṃ yogīśvarāṇāṃ hṛdi vardhamānam |
आनन्दम् एकं वचसाम् अगम्यं जानाति तं श्रीगुरुनाथ एकः ॥ (८१।२)
ānandam ekaṃ vacasām agamyaṃ jānāti taṃ śrīgurunātha ekaḥ ||
कर्णौ पिधाय हस्ताभ्यां यः शृणोति ध्वनिं मुनिः । (८२।१)
karṇau pidhāya hastābhyāṃ yaḥ śṛṇoti dhvaniṃ muniḥ |
तत्र चित्तं स्थिरीकुर्याद् यावत् स्थिरपदं व्रजेत् ॥ (८२।२)
tatra cittaṃ sthirīkuryād yāvat sthirapadaṃ vrajet ||
अभ्यस्यमानो नादोऽयं बाह्यम् आवृणुते ध्वनिम् । (८३।१)
abhyasyamāno nādo'yaṃ bāhyam āvṛṇute dhvanim |
पक्षाद् विक्षेपम् अखिलं जित्वा योगी सुखी भवेत् ॥ (८३।२)
pakṣād vikṣepam akhilaṃ jitvā yogī sukhī bhavet ||
श्रूयते प्रथमाभ्यासे नादो नानाविधो महान् । (८४।१)
śrūyate prathamābhyāse nādo nānāvidho mahān |
ततोऽभ्यासे वर्धमाने श्रूयते सूक्ष्मसूक्ष्मकः ॥ (८४।२)
tato'bhyāse vardhamāne śrūyate sūkṣmasūkṣmakaḥ ||
मध्ये मर्दलशङ्खोत्था घण्टाकाहलजास् तथा ॥ (८५।२)
madhye mardalaśaṅkhotthā ghaṇṭākāhalajās tathā ||
इति नानाविधा नादाः श्रूयन्ते देहमध्यगाः ॥ (८६।२)
iti nānāvidhā nādāḥ śrūyante dehamadhyagāḥ ||
तत्र सूक्ष्मात् सूक्ष्मतरं नादम् एव परामृशेत् ॥ (८७।२)
tatra sūkṣmāt sūkṣmataraṃ nādam eva parāmṛśet ||
घनम् उत्सृज्य वा सूक्ष्मे सूक्ष्मम् उत्सृज्य वा घने । (८८।१)
ghanam utsṛjya vā sūkṣme sūkṣmam utsṛjya vā ghane |
रममाणम् अपि क्षिप्तं मनो नान्यत्र चालयेत् ॥ (८८।२)
ramamāṇam api kṣiptaṃ mano nānyatra cālayet ||
यत्र कुत्रापि वा नादे लगति प्रथमं मनः । (८९।१)
yatra kutrāpi vā nāde lagati prathamaṃ manaḥ |
तत्रैव सुस्थिरीभूय तेन सार्धं विलीयते ॥ (८९।२)
tatraiva susthirībhūya tena sārdhaṃ vilīyate ||
मकरन्दं पिबन् भृङ्गी गन्धं नापेक्षते यथा । (९०।१)
makarandaṃ piban bhṛṅgī gandhaṃ nāpekṣate yathā |
नादासक्तं तथा चित्तं विषयान् नहि काङ्क्षते ॥ (९०।२)
nādāsaktaṃ tathā cittaṃ viṣayān nahi kāṅkṣate ||
बद्धं तु नादबन्धेन मनः संत्यक्तचापलम् । (९२।१)
baddhaṃ tu nādabandhena manaḥ saṃtyaktacāpalam |
प्रयाति सुतरां स्थैर्यं छिन्नपक्षः खगो यथा ॥ (९२।२)
prayāti sutarāṃ sthairyaṃ chinnapakṣaḥ khago yathā ||
नादोपास्तिरतो नित्यम् अवधार्या हि योगिना ॥ (९५।२)
nādopāstirato nityam avadhāryā hi yoginā ||
बद्धं विमुक्तचाञ्चल्यं नादगन्धकजारणात् । (९६।१)
baddhaṃ vimuktacāñcalyaṃ nādagandhakajāraṇāt |
विस्मृत्य सर्वम् एकाग्रः कुत्रचिन् नहि धावति ॥ (९७।२)
vismṛtya sarvam ekāgraḥ kutracin nahi dhāvati ||
काष्ठे प्रवर्तितो वह्निः काष्ठेन सह शाम्यति । (९८।१)
kāṣṭhe pravartito vahniḥ kāṣṭhena saha śāmyati |
प्रहरणम् अपि सुकरं स्याच् छरसंधानप्रवीणश् चेत् ॥ (९९।२)
praharaṇam api sukaraṃ syāc charasaṃdhānapravīṇaś cet ||
ध्वनेर् अन्तर्गतं ज्ञेयं ज्ञेयस्यान्तर्गतं मनः । (१००।२)
dhvaner antargataṃ jñeyaṃ jñeyasyāntargataṃ manaḥ |
मनस् तत्र लयं याति तद् विष्णोः परमं पदम् ॥ (१००।३)
manas tatra layaṃ yāti tad viṣṇoḥ paramaṃ padam ||
तावद् आकाशसंकल्पो यावच् छब्दः प्रवर्तते । (१०१।१)
tāvad ākāśasaṃkalpo yāvac chabdaḥ pravartate |
निःशब्दं तत्परं ब्रह्म परमात्मेति गीयते ॥ (१०१।२)
niḥśabdaṃ tatparaṃ brahma paramātmeti gīyate ||
यत् किंचिन् नादरूपेण श्रूयते शक्तिर् एव सा । (१०२।१)
yat kiṃcin nādarūpeṇa śrūyate śaktir eva sā |
यस् तत्त्वान्तो निराकारः स एव परमेश्वरः ॥ (१०२।२)
yas tattvānto nirākāraḥ sa eva parameśvaraḥ ||
तत्त्वं बीजं हठः क्षेत्रम् औदासीन्यं जलं त्रिभिः । (१०४।१)
tattvaṃ bījaṃ haṭhaḥ kṣetram audāsīnyaṃ jalaṃ tribhiḥ |
सदा नादानुसंधानात् क्षीयन्ते पापसंचयाः । (१०५।१)
sadā nādānusaṃdhānāt kṣīyante pāpasaṃcayāḥ |
निरञ्जने विलीयेते निश्चितं चित्तमारुतौ ॥ (१०५।२)
nirañjane vilīyete niścitaṃ cittamārutau ||
काष्ठवज् जायते देह उन्मन्यावस्थया ध्रुवम् ॥ (१०६।२)
kāṣṭhavaj jāyate deha unmanyāvasthayā dhruvam ||
सर्वावस्थाविनिर्मुक्तः सर्वचिन्ताविवर्जितः । (१०७।१)
sarvāvasthāvinirmuktaḥ sarvacintāvivarjitaḥ |
मृतवत् तिष्ठते योगी स मुक्तो नात्र संशयः ॥ (१०७।२)
mṛtavat tiṣṭhate yogī sa mukto nātra saṃśayaḥ ||
खाद्यते न च कालेन बाध्यते न च कर्मणा । (१०८।१)
khādyate na ca kālena bādhyate na ca karmaṇā |
साध्यते न स केनापि योगी युक्तः समाधिना ॥ (१०८।२)
sādhyate na sa kenāpi yogī yuktaḥ samādhinā ||
न गन्धं न रसं रूपं न च स्पर्शं न निःस्वनम् । (१०९।१)
na gandhaṃ na rasaṃ rūpaṃ na ca sparśaṃ na niḥsvanam |
नात्मानं न परं वेत्ति योगी युक्तः समाधिना ॥ (१०९।२)
nātmānaṃ na paraṃ vetti yogī yuktaḥ samādhinā ||
चित्तं न सुप्तं नो जाग्रत् स्मृतिविस्मृतिवर्जितम् । (११०।१)
cittaṃ na suptaṃ no jāgrat smṛtivismṛtivarjitam |
न चास्तम् एति नोदेति यस्यासौ मुक्त एव सः ॥ (११०।२)
na cāstam eti nodeti yasyāsau mukta eva saḥ ||
न विजानाति शीतोष्णं न दुःखं न सुखं तथा । (१११।१)
na vijānāti śītoṣṇaṃ na duḥkhaṃ na sukhaṃ tathā |
न मानं नोपमानं च योगी युक्तः समाधिना ॥ (१११।२)
na mānaṃ nopamānaṃ ca yogī yuktaḥ samādhinā ||
स्वस्थो जाग्रद् अवस्थायां सुप्तवद् यो ऽवतिष्ठते । (११२।१)
svastho jāgrad avasthāyāṃ suptavad yo 'vatiṣṭhate |
निःश्वासोच्छ्वासहीनश् च निश्चितं मुक्त एव सः ॥ (११२।२)
niḥśvāsocchvāsahīnaś ca niścitaṃ mukta eva saḥ ||
अवध्यः सर्वशस्त्राणाम् अशक्यः सर्वदेहिनाम् । (११३।१)
avadhyaḥ sarvaśastrāṇām aśakyaḥ sarvadehinām |
अग्राह्यो मन्त्रयन्त्राणां योगी युक्तः समाधिना ॥ (११३।२)
agrāhyo mantrayantrāṇāṃ yogī yuktaḥ samādhinā ||
यावन् नैव प्रविशति चरन् मारुतो मध्यमार्गे यावद् विदुर् न भवति दृढः प्राणवातप्रबन्धात् । (११४।१)
yāvan naiva praviśati caran māruto madhyamārge yāvad vidur na bhavati dṛḍhaḥ prāṇavātaprabandhāt |
यावद् ध्याने सहजसदृशं जायते नैव तत्त्वं तावज् ज्ञानं वदति तद् इदं दम्भमिथ्याप्रलापः ॥ (११४।२)
yāvad dhyāne sahajasadṛśaṃ jāyate naiva tattvaṃ tāvaj jñānaṃ vadati tad idaṃ dambhamithyāpralāpaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.