धर्मार्थौ यत्र न स्यातां शुश्रूषा वापि तद्विधा । (१।१)

विद्यया सह मर्तव्यं न चैनाम् ऊषरे वपेत् ॥ (१।२)

अग्निर् इव कक्षं दहति ब्रह्म पृष्टम् अनादृतम् । (२।१)

तस्माद् वै शक्यं न ब्रूयाद् ब्रह्म मानम् अकुर्वताम् इति ॥ (२।२)

एवास्मै वचो वेदयन्ते ॥ (३।१)

ब्रह्म वै मृत्यवे प्रजाः प्रायच्छत् तस्मै ब्रह्मचारिणमेव न प्रायच्छत् सो ऽब्रवीद् अस्तु मह्यम् अप्य् एतस्मिन् भाग इति याम् एव रात्रिं समिधं नाहरातईति ॥ (४।१)

तस्माद् ब्रह्मचारी यां रात्रिं समिधं नाहरत्य् आयुष एव ताम् अवदाय वसति तस्माद् ब्रह्मचारी समिधम् आहरेन् नेद् आयुषो ऽवदाय वसानीति ॥ (५।१)

दीर्घसत्त्रं वा एष उपैति यो ब्रह्मचर्यम् उपैति स यामुपयन् समिधम् आदधाति सा प्रायणीयाथ यां स्नास्यन्सोदयनीयाथ या अन्तरेण सत्त्र्या एवास्य ताः ॥ (६।१)

ब्राह्मणो वै ब्रह्मचर्यम् उपयन् चतुर्धा भूतानि प्रविशत्य् अग्निं पदा मृत्युं पदाचार्यं पदात्मन्य् एवास्य चतुर्थः पादः परिशिष्यते । (७।१)

स यद् अग्नौ समिधम् आदधाति य एवास्याग्नौ पादस् तमेव तेन परिक्रीणाति तं संस्कृत्यात्मन् धत्ते स एनम् आविशति । (७।२)

अथ यद् आत्मानं दरिद्रीक्रित्याह्रीर् भूत्वा भिक्षते ब्रह्मचर्यं चरति य एवास्य मृत्यौ पादस् तम् एव तेन परिक्रीणाति तं संस्कृत्यात्मन् धत्ते स एनम् आविशति । (७।३)

अथ यद् आचार्यवचः करोति य एवास्याचार्ये पादस् तमेव तेन परिक्रीणाति तं संस्कृत्यात्मन् धत्ते स एनम् आविशति । (७।४)

अथ यत् स्वाध्यायम् अधीते य एवास्यात्मनि पादस् तमेव तेन परिक्रीणाति तं संस्कृत्यात्मन् धत्ते स एनम् आविशति । (७।५)

न ह वै स्नात्वा भिक्षेत अपि ह वै स्नात्वा भिक्षां चरत्य् अपि ज्ञातीनाम् अशनायापि पितॄणाम् अन्याभ्यः क्रियाभ्यः । (७।६)

स यद् अन्यां भिक्षितव्यां न विन्देतापि स्वामेवाचार्यजायां भिक्षेताथो स्वां मातरम् । (७।७)

नैनं सप्तम्य् अभिक्षितातीयात् ॥ (७।८)

भैक्षस्याचरणे दोषः पावकस्यासमिन्धने । (८।१)

सप्तरात्रम् अकृत्वैतद् अवकीर्णिव्रतं चरेत् ॥ (८।२)

तम् एवं विद्वांसम् एवं चरन्तं सर्वे वेदा आविशन्ति ॥ (९।१)

यथा ह वा अग्निः समिद्धो रोचत एवं ह वा एष स्नात्वा रोचते य एवं विद्वान् ब्रह्मचर्यं चरतीति ब्राह्मणम् इति ब्राह्मणम् ॥ (१०।१)