अथ कमण्डलुचर्याम् उपदिशन्ति ॥ (१।१)

छागस्य दक्षिणे कर्णे पाणौ विप्रस्य दक्षिणे । (२।१)

अप्सु चैव कुशस्तम्बे पावकः परिपठ्यते ॥ (२।२)

तस्माच्छौचं कृत्वा पाणिना परिमृजीत पर्यग्निकरणं हि तत् उद्दीप्यस्व जातवेद इति पुनर्दाहाद् विशिष्यते ॥ (३।१)

तत्रापि किंचित् संस्पृष्टं मनसि मन्येत कुशैर्वा तृणैर् वा प्रज्वाल्य प्रदक्षिणं परिदहनम् ॥ (४।१)

अत ऊर्ध्वं श्ववायसप्रभृत्युपहतानाम् अग्निवर्ण इत्युपदिशन्ति ॥ (५।१)

मूत्रपुरीषलोहितरेतःप्रभृत्युपहतानाम् उत्सर्गः ॥ (६।१)

भग्ने कमण्डलौ व्याहृतिभिः शतं जुहुयाज् जपेद् वा ॥ (७।१)

भूमिर् भूमिम् अगान् माता मातरम् अप्य् अगात् भूयास्म पुत्रैः पशुभिर् यो नो द्वेष्टि स भिद्यताम् इति ॥ (८।१)

कपालानि संहृत्याप्सु प्रक्षिप्य सावित्रीं दशावरां कृत्वा पुनर् एवान्यं गृह्णीयात् ॥ (९।१)

वरुणम् आश्रित्य एतत् ते वरुण पुनर् एव माम् ओम् इति अक्षरं ध्यायेत् ॥ (१०।१)

शूद्राद् गृह्य शतं कुर्याद् वैश्याद् अर्धशतं स्मृतम् । (११।१)

क्षत्रियात् पञ्चविंशत् तु ब्राह्मणाद् दश कीर्तिताः ॥ (११।२)

अस्तमित आदित्य उदकं गृह्णीयान् न गृह्णीयाद् इति मीमांसन्ते ब्रह्मवादिनः ॥ (१२।१)

गृह्णीयाद् इत्य् एतद् अपरम् ॥ (१३।१)

यावद् उदकं गृह्णीयात् तावत् प्राणम् आयच्छेत् ॥ (१४।१)

अग्निर् ह वै ह्य् उदकं गृह्णाति ॥ (१५।१)

कमण्डलूदकेनाभिषिक्तपाणिपादो यावद् आर्द्रं तावदशुचिः परेषाम् आत्मानम् एव पूतम् करोति नान्यत् कर्म कुर्वीतेति विज्ञायते ॥ (१६।१)

अपि वा प्रतिशौचम् आ मणिबन्धाच्छुचिर् इति बौधायनः ॥ (१७।१)

अथाप्य् उदाहरन्ति ॥ (१८।१)