श्यामाया आस्यसहस्रपत्त्राद् इति ॥ (१।०)

श्यामायाः कमलप्रसूनात् अनुप्राशनं प्रत्यक्षानुभवेन साक्षात् मूलप्रकृतेः स्वरूपानुदर्शने हेतुः कारणम् इति तया सह संप्राशने क्रियमाणे कृत्स्नस्य प्रपञ्चस्य कारणभूतायाः मूलप्रकृतेः साकं संगतो भवति ॥ (२।०)

यद् वा तत्स्वरूपं साक्षाद् अव्यवधानेन पश्यतीत्य् अर्थः ॥ (३।०)

अनेन वाक्येन सायुज्यादिकं फलम् अपि निरायासेन प्राप्नोतीत्य् अर्थः ॥ (४।०)

रतिकाले सीधुपानं कर्तव्यं विधिबोधितम् ॥ (५।०)

तत् पुरस्तात् कामशास्त्रे प्रोक्तं क्रीडानुवर्णनम् ॥ (६।०)

तत् सर्वं तु प्रकर्तव्यं योषायाः सुखलब्धये ॥ (७।०)

स्वस्यापि सुखबोधाय अपत्योत्पत्तिहेतवे ॥ (८।०)

फलद्वयं स प्राप्नोति प्रजां कामसुखं तथा ॥ (९।०)

उर्वशीलोकम् आप्नोति अन्तकाले तु सः पुमान् ॥ (१०।०)

इति श्रीमहाराजर्षिवर्येण पुरूरवसा विरचितं कामिजनानां विनोदाय रतिविलासाङ्गभूतं कादम्बरस्वीकरणसूत्रं सव्याख्यानं समाप्तिम् अगमत् ॥ (११।०)