चैतन्यदेवं भगवन्तम् आश्रये श्रीवैष्णवानां प्रमुदेऽञ्जसा लिखन् । (१।१)

आवश्यकं कर्म विचार्य साधुभिः सार्धं समाहृत्य समस्तशास्त्रतः ॥ (१।२)

भक्तेर् विलासांश् चिनुते प्रबोधानन्दस्य शिष्यो भगवत्प्रियस्य । (२।१)

गोपालभट्टो रघुनाथदासं संतोषयन् रूपसनातनौ च ॥ (२।२)

मथुरानाथपादाब्जप्रेमभक्तिविलासतः । (३।१)

जातं भक्तिविलासाख्यं तद्भक्ताः शीलयन्त्व् इमम् ॥ (३।२)

जीयासुर् आत्यन्तिकभक्तिनिष्ठाः श्रीवैष्णवा माथुरमण्डलेऽत्र । (४।१)

काशीश्वरः कृष्णवने चकास्तु श्रीकृष्णदासश् च सलोकनाथः ॥ (४।२)

तत्र लेख्यप्रतिज्ञाआदौ सकारणं लेख्यं श्रीगुर्वाश्रयणं ततः । (५।१)

गुरुः शिष्यः परीक्षादिर् भगवान् मनवो ऽस्य च ॥ (५।२)

मन्त्राधिकारी सिद्ध्यादिशोधनं मन्त्रसंस्क्रियाः । (६।१)

दीक्षा नित्यं ब्राह्मकाले शुभोत्थानं पवित्रता । (६।२)

प्रातः स्मृत्यादि कृष्णस्य वाद्यादैश् च प्रबोधनम् ॥ (६।३)

निर्माल्योत्तारणाद्यादौ मङ्गलारात्रिकं ततः । (७।१)

मैत्रादिकृत्यं शौचाचमनं दन्तस्य धावनम् ॥ (७।२)

स्नानं तान्त्रिकसन्ध्यादि देवसद्मादिसंस्क्रिया ॥ (८।१)

तुलस्याद्याहृतिर् गेहस्नानम् उष्णोदकादिकम् । (९।१)

वस्त्रं पीठं चोर्ध्वपुण्ड्रं श्रीगोपीचन्दनादिकम् ॥ (९।२)

चक्रादिमुद्रा माला च गृहसन्ध्यार्चनं गुरोः । (१०।१)

माहात्म्यं चाथ कृष्णस्य द्वारवेश्मान्तरार्चनम् ॥ (१०।२)

पूजार्थासनम् अर्घ्यादिस्थापनं विघ्नवारणम् । (११।१)

श्रीगुर्वादिनतिर् भूतशुद्धिः प्राणविशोधनम् ॥ (११।२)

न्यासमुद्रापञ्चकं च कृष्णध्यानान्तरार्चने । (१२।१)

पूजा पदानि श्रीमूर्तिशालग्रामशिलास् तथा ॥ (१२।२)

द्वारकोद्भवचक्राणि शुद्धयः पीठपूजनम् । (१३।१)

आवाहनादि तन्मुद्रा आसनादिसमर्पणम् ॥ (१३।२)

स्नपनं शङ्खघण्टादिवाद्यं नामसहस्रकम् । (१४।१)

पुराणपाठो वसनम् उपवीतं विभूषणम् ॥ (१४।२)

गन्धः श्रीतुलसीकाष्ठचन्दनं कुसुमानि च । (१५।१)

पत्राणि तुलसी चाङ्गोपाङ्गावरणपूजनम् ॥ (१५।२)

धूपो दीपश् च नैवेद्यं पानं होमो बलिक्रिया । (१६।१)

अवगण्डूषाद्यास्यवासो दिव्यगन्धादिकं पुनः ॥ (१६।२)

राजोपचारा गीतादि महानीराजनं तथा । (१७।१)

शङ्खादिवादनं साम्बुशङ्खनीराजनं स्तुतिः ॥ (१७।२)

नतिः प्रदक्षिणा कर्माद्यर्पणं जपयाचने । (१८।१)

आगःक्षमापणं नानागांसि निर्माल्यधारणम् ॥ (१८।२)

शङ्खाम्बुतीर्थं तुलसीपूजा तन्मृत्तिकादि च । (१९।१)

धात्रीस्नाननिषेधस्य कालो वृत्तेर् उपार्जनम् ॥ (१९।२)

मध्याह्ने वैशदेवादिश्राद्धं चानर्प्यम् अच्युते । (२०।१)

विनार्चाम् अशने दोषास् तथानर्पितभोजने ॥ (२०।२)

नैवेद्यभक्षणं सन्तः सत्सङ्गो ऽसदसङ्गतिः । (२१।१)

असद्गतिर् वैष्णवोपहासनिन्दादिदुष्फलम् ॥ (२१।२)

सतां भक्तिर् विष्णुशास्त्रं श्रीमद्भागवतं तथा । (२२।१)

लीलाकथा च भगवद्धर्माः सायं निजक्रियाः ॥ (२२।२)

कर्मपातपरीहारस् त्रिकालार्चा विशेषतः । (२३।१)

नक्तं कृत्यान्यथो पूजाफलसिद्ध्यादिदर्शनम् ॥ (२३।२)

विष्ण्वर्थदानं विविधोपचारा न्यूनपूरणम् । (२४।१)

शयनं महिमार्चायाः श्रीमन्नाम्नस् तथाद्भुतः ॥ (२४।२)

नामापराधा भक्तिश् च प्रेमाथाश्रयणादयः । (२५।१)

पक्षेष्व् एकादशी साङ्गा श्रीद्वादश्यष्टकं महत् ॥ (२५।२)

कृत्यानि मार्गशीर्षादिमासेषु द्वादशेष्व् अपि । (२६।१)

पुरश्चरणकृत्यानि मन्त्रं सिद्धस्य लक्षणम् ॥ (२६।२)

मूर्त्याविर्भावनं मूर्तिप्रतिष्ठा कृष्णमन्दिरम् । (२७।१)

जीर्णोद्धृतिः श्रीतुलसीविवाहो ऽनन्यकर्म च ॥ (२७।२)

तत्र श्रीगुरूपसत्तिकारणम्कृपया कृष्णदेवस्य तद्भक्तजनसङ्गतः । (२८।१)

भक्तेर् माहात्म्यम् आकर्ण्य ताम् इच्छन् सद्गुरुं भजेत् ॥ (२८।२)

अत्रानुभूयते नित्यं दुःखश्रेणी परत्र च । (२९।१)

दुःसहा श्रूयते शास्त्रात् तितीर्षेद् अपि तां सुधीः ॥ (२९।२)

तथा चोक्तम् एकादशस्कन्धे लब्ध्वा सुदुर्लभम् इदं बहुसम्भवान्ते मानुष्यम् अर्थदम् अनित्यम् अपीह धीरः । (३०।१)

तूर्णं यतेत न पतेद् अनुमृत्यु यावन् निःश्रेयसाय विषयः खलु सर्वतः स्यात् ॥ (३०।२)

स्वयं श्रीभगवता च नृदेहम् आद्यं सुलभं सुदुर्लभं प्लवं सुकल्पं गुरुकर्णधारम् । (३१।१)

मयानुकूलेन नभस्वतेरितं पुमान् भवाब्धिं न तरेत् स आत्महा ॥ (३१।२)

अथ श्रीगुरूपसत्तिःतत्रैव श्रीप्रबुद्धयोगेश्वरोक्तौ तस्माद् गुरुं प्रपद्येत जिज्ञासुः श्रेय उत्तमम् । (३२।१)

शाब्दे परे च निष्णातं ब्रह्मण्य् उपशमाश्रयम् ॥ (३२।२)

स्वयं श्रीभगवदुक्तौ मदभिज्ञं गुरुं शान्तम् उपासीत मदात्मकम् ॥ (३३।१)

क्रमदीपिकायां च । (३४।१)

विप्रं प्रध्वस्तकामप्रभृतिरिपुघटं निर्मलाङ्गं गरिष्ठां भक्तिं कृष्णाङ्घ्रिपङ्केरुहयुगलरजोरागिणीम् उद्वहन्तम् । (३४।२)

वेत्तारं वेदशास्त्रागमविमलपथां संमतं सत्सु दान्तं विद्यां यः संविवित्सुः प्रवणतनुमना देशिकं संश्रयेत ॥ (३४।३)

श्रुताव् अपि । (३५।१)

तद्विज्ञानार्थं स गुरुम् एवाभिगच्छेत् समित्पाणिः श्रोत्रियं ब्रह्मनिष्ठम् । (३५।२)

आचार्यवान् पुरुषो वेद ॥ (३५।३)

अथ गुरूपसत्तिनित्यताश्रीभागवते दशमस्कन्धे श्रुतिस्तुतौ विजितहृषीकवायुभिर् अदान्तमनस्तुरगं य इह यतन्ति यन्तुम् अतिलोलम् उपायखिदः । (३६।१)

व्यसनशतान्विताः समवहाय गुरोश् चरणं वणिज इवाज सन्त्य् अकृतकर्णधरा जलधौ ॥ (३६।२)

श्रुतौ च । (३७।१)

नैषा तर्केण मतिर् आपनेया प्रोक्तान्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठ ॥ (३७।२)

अथ विशेषतः श्रीगुरोर् लक्षणानिमन्त्रमुक्तावल्याम् । (३८।१)

अवदातान्वयः शुद्धः स्वोचिताचारतत्परः । (३८।२)

आश्रमी क्रोधरहितो वेदवित् सर्वशास्त्रवित् ॥ (३८।३)

श्रद्धावान् अनसूयश् च प्रियवाक् प्रियदर्शनः । (३९।१)

शुचिः सुवेशस् तरुणः सर्वभूतहिते रतः ॥ (३९।२)

धीमान् अनुद्धतमतिः पूर्णो ऽहंताविमर्शकः । (४०।१)

सगुणो ऽर्चासु कृतधीः कृतज्ञः शिष्यवत्सलः ॥ (४०।२)

निग्रहानुग्रहे शक्तो होममन्त्रपरायणः । (४१।१)

ऊहापोहप्रकारज्ञः शुद्धात्मा यः कृपालयः । (४१।२)

इत्यादिलक्षणैर् युक्तो गुरुः स्याद् गरिमानिधिः ॥ (४१।३)

अगस्त्यसंहितायां च । (४२।१)

देवतोपासकः शान्तो विषयेष्व् अपि निःस्पृहः । (४२।२)

अध्यात्मविद् ब्रह्मवादी वेदशास्त्रार्थकोविदः ॥ (४२।३)

उद्धर्तुं चैव संहर्तुं समर्थो ब्राह्मणोत्तमः । (४३।१)

तत्त्वज्ञो यन्त्रमन्त्राणां मर्मभेत्ता रहस्यवित् ॥ (४३।२)

पुरश्चरणकृद्धोममन्त्रसिद्धः प्रयोगवित् । (४४।१)

तपस्वी सत्यवादी च गृहस्थो गुरुर् उच्यते ॥ (४४।२)

विष्णुस्मृतौ । (४५।१)

परिचर्यायशोलाभलिप्सुः शिष्याद् गुरुर् नहि । (४५।२)

कृपासिन्धुः सुसम्पूर्णः सर्वसत्त्वोपकारकः ॥ (४५।३)

निःस्पृहः सर्वतः सिद्धः सर्वविद्याविशारदः । (४६।१)

सर्वसंशयसंछेत्ता नालसो गुरुर् आहृतः ॥ (४६।२)

श्रीनारदपञ्चरात्रे श्रीभगवन्नारदसंवादे । (४७।१)

ब्राह्मणः सर्वकालज्ञः कुर्यात् सर्वेष्व् अनुग्रहम् । (४७।२)

तदभावाद् द्विजश्रेष्ठः शान्तात्मा भगवन्मयः ॥ (४७।३)

भावितात्मा च सर्वज्ञः शास्त्रज्ञः सत्क्रियापरः । (४८।१)

सिद्धित्रयम् आयुक्त आचार्यत्वेऽभिषेचितः ॥ (४८।२)

क्षत्रविट्शूद्रजातीनां क्षत्रियो ऽनुग्रहे क्षमः । (४९।१)

क्षत्रियस्यापि च गुरोर् भावाद् ईदृशो यदि ॥ (४९।२)

वैश्यः स्यात् तेन कार्यश् च द्वये नित्यम् अनुग्रहः । (५०।१)

सजातीयेन शूद्रेण तादृशेन महामते । (५०।२)

अनुग्रहाभिषेकौ च कार्यौ शूद्रस्य सर्वदा ॥ (५०।३)

किंच । (५१।१)

वर्णोत्तम्ऽथ च गुरौ सति या विश्रुतेऽपि च । (५१।२)

स्वदेशतो ऽथत् वान्यत्र नेदं कार्यं शुभार्थिना ॥ (५१।३)

विद्यमाने तु यः कुर्यात् यत्र तत्र विपर्ययम् । (५२।१)

तस्येहामुत्र नाशः स्यात् तस्माच्छास्त्रोक्तम् आचरेत् ॥ (५२।२)

क्षत्रविट्शूद्रजातीयः प्रातिलोम्यं न दीक्षयेत् ॥ (५३।१)

पाद्मे च । (५४।१)

महाभागवतः श्रेष्ठो ब्राह्मणो वै गुरुर् नृणाम् । (५४।२)

सर्वेषाम् एव लोकानाम् असौ पूज्यो यथा हरिः ॥ (५४।३)

महाकूलप्रसूतो ऽपि सर्वयज्ञेषु दीक्षितः । (५५।१)

सहस्रशाखाध्यायी च न गुरुः स्याद् अवैष्णवः ॥ (५५।२)

गृहीतविष्णुदीक्षाको विष्णुपूजापरो नरः । (५६।१)

वैष्णवो ऽभिहितो ऽभिज्ञैर् इतरो ऽस्माद् अवैष्णवः ॥ (५६।२)

तत्त्वसागरे । (५७।१)

बह्वाशी दीर्घसूत्री च विषयादिषु लोलुपः । (५७।२)

हेतुवादरतो दुष्टो ऽवाग्वादी गुणनिन्दकः ॥ (५७।३)

अरोमा बहुरोमा च निन्दिताश्रमसेवकः । (५८।१)

कालदन्तो ऽसितौष्ठश् च दुर्गन्धिश्वासवाहकः ॥ (५८।२)

दुष्टलक्षणसम्पन्नो यद्यपि स्वयम् ईश्वरः । (५९।१)

बहुप्रतिग्रहासक्त आचार्यः श्रीक्षयावहः ॥ (५९।२)

अथ शिष्यलक्षणानिमन्त्रमुक्तावल्याम् । (६०।१)

शिष्यः शुद्धान्वयः श्रीमान् विनीतः प्रियदर्शनः । (६०।२)

सत्यवाक् पुण्यचरितो ऽदभ्रधीर् दम्भवर्जितः ॥ (६०।३)

कामक्रोधपरित्यागी भक्तश् च गुरुपादयोः । (६१।१)

देवताप्रवणः कायमनोवाग्भिर् दिवानिशम् ॥ (६१।२)

नीरुजो निर्जिताशेषपातकः श्रद्धयान्वितः । (६२।१)

द्विजदेवपितॄणां च नित्यम् अर्चापरायणः ॥ (६२।२)

युवा विनियताशेषकरणः करुणालयः । (६३।१)

इत्यादिलक्षणैर् युक्तः शिष्यो दीक्षाधिकारवान् ॥ (६३।२)

एकादशस्कन्धे च । (६४।१)

अमान्य् अमत्सरो दक्षो निर्ममो दृढसौहृदः । (६४।२)

असत्वरो ऽर्थजिज्ञासुर् अनसूयुर् अमोघवाक् ॥ (६४।३)

अथापेक्ष्याःअगस्त्यसंहितायाम् । (६५।१)

अलसा मलिनाः क्लिष्टा दाम्भिकाः कृपणास् तथा । (६५।२)

दरिद्रा रोगिणो रुष्टा रागिणो भोगलालसाः ॥ (६५।३)

असूयामत्सरग्रस्ताः शठाः परुषवादिनः । (६६।१)

अन्यायोपार्जितधनाः परदाररताश् च ये ॥ (६६।२)

विदुषां वैरिणश् चैव अज्ञाः पण्डितमानिनः । (६७।१)

भ्रष्टव्रताश् च ये कष्टवृत्तयः पिशुनाः खलाः ॥ (६७।२)

बह्वाशिनः क्रूरचेष्टा दुरात्मनश् च निन्दित । (६८।१)

इत्य् एवमादयो ऽप्य् अन्ये पापिष्ठाः पुरुषाधमाः ॥ (६८।२)

अकृत्येभ्यो ऽनिवार्याश् च गुरुशिक्षासहिष्णवः । (६९।१)

एवम्भूताः परित्याज्याः शिष्यत्वे नोपकल्पिताः ॥ (६९।२)

यद्य् एते ह्य् उपकल्पेरन् देवताक्रोशभाजनाः । (७०।१)

भवन्तीह दरिद्रास् ते पुत्रदारविवर्जिताः ॥ (७०।२)

नारकाश् चैव देहान्ते तिर्यञ्चः प्रभवन्ति ते ॥ (७१।१)

हयशीर्षपञ्चरात्रे । (७२।१)

जैमिनिः सुगतश् चैव नास्तिको नग्न एव च । (७२।२)

कपिलश् चाक्षपादश् च षड् एते हेतुवादिनः ॥ (७२।३)

एतन्मतानुसारेण वर्तन्ते ये नराधमाः । (७३।१)

ते हेतुवादिनः प्रोक्तास् तेभ्यस् तन्त्रं न दापयेत् ॥ (७३।२)

तयोः परीक्षा चान्यो ऽन्यम् एकाब्दं सहवासतः । (७४।१)

व्यवहारस्वभावानुभवेनैवाभिजायते ॥ (७४।२)

अथ परीक्षणम्मन्त्रमुक्तावल्यां । (७५।१)

तयोर् वत्सरवासेन ज्ञातान्योन्यस्वभावयोः । (७५।२)

गुरुता शिष्यता चेति नान्यथैवेति निश्चयः ॥ (७५।३)

श्रुतिश् च । (७६।१)

नासंवत्सरवासिने देयात् ॥ (७६।२)

सारसंग्रहेऽपि । (७७।१)

सद्गुरुः स्वाश्रितं शिष्यं वर्षम् एकं परीक्षयेत् ॥ (७७।२)

राज्ञि चामात्यजा दोषाः पत्नीपापं स्वभर्तरि । (७८।१)

तथा शिष्यार्जितं पापं गुरुः प्राप्नोति निश्चितम् ॥ (७८।२)

क्रमदीपिकायां तु । (७९।१)

संतोषयेद् अकुटिलाद्रेतरान्तरात्मा तं स्वैर् धनैश् च वपुषाप्य् अनुकूलवाण्या । (७९।२)

अब्दत्रयं कमलनाभधियातिधीरस् तुष्टे विवक्षतु गुराव् अथ मन्त्रदीक्षाम् ॥ (७९।३)

अथ विशेषतः श्रीगुरुसेवाविधिःकौर्मे श्रीव्यासगीतायाम् । (८०।१)

उदकुम्भं कुशान् पुष्पं समिधो ऽस्याहरेत् सदा । (८०।२)

मार्जनं लेपनं नित्यम् अङ्गानां वाससां चरेत् ॥ (८०।३)

नास्य निर्माल्यशयनं पादुकोपासनहाव् अपि । (८१।१)

आक्रामेद् आसनं छायाम् आसन्दीं वा कदाचन ॥ (८१।२)

साधयेद् दन्तकाष्ठादीन् कृत्यं चास्मै निवेदयेत् ॥ (८२।१)

अनापृच्छ्य न गन्तव्यं भवेत् प्रियहिते रसः । (८३।१)

न पादौ सारयेद् अस्य सन्निधाने कदाचन ॥ (८३।२)

जृम्भाहास्यादिकं चैव कण्ठप्रावरणं तथा । (८४।१)

वर्जयेत् सन्निधौ नित्यम् अथास्फोटनम् एव च ॥ (८४।२)

किंच । (८५।१)

श्रेयस् तु गुरुवद् वृत्तिर् नित्यम् एव समाचरेत् । (८५।२)

गुरुपुत्रेषु दारेषु गुरोश् चैव स्वबन्धुषु ॥ (८५।३)

उत्सादनं वै गात्राणां स्नापनोच्छिष्टभोजने । (८६।१)

न कुर्याद् गुरुपुत्रस्य पादयोः शौचम् एव च ॥ (८६।२)

गुरुवत् परिपूज्याश् च सवर्णा गुरुयोषितः । (८७।१)

असवर्णास् तु संपूज्याः प्रत्युत्थानाभिवादनैः ॥ (८७।२)

अभ्यञ्जनं स्नापनं च गात्रोत्सादनम् एव च । (८८।१)

गुरुपत्न्या च कार्याणि केशानां च प्रसाधनम् ॥ (८८।२)

देव्यागमे श्रीशिवोक्तौ । (८९।१)

गुरुशय्यासनं यानं पादुके पादपीठकम् । (८९।२)

स्नानोदकं तथा छायां लङ्घयेन् न कदाचन ॥ (८९।३)

गुरोर् अग्रे पृथक्पूजाम् अद्वैतं च परित्यजेत् । (९०।१)

दीक्षां व्याख्यां प्रभुत्वं च गुरोर् अग्रे विवर्जयेत् ॥ (९०।२)

श्रीनारदोक्तौ । (९१।१)

यत्र यत्र गुरुं पश्येत् तत्र तत्र कृताञ्जलि । (९१।२)

प्रणमेत् दण्डवद् भूमौ छिन्नमूल इव द्रुमः ॥ (९१।३)

गुरोर् वाक्यासनं यानं पादुकोपानहौ तथा । (९२।१)

वस्त्रं छायां तथा शिष्यो लङ्घयेन् न कदाचन ॥ (९२।२)

श्रीमनुस्मृतौ । (९३।१)

नोदाहरेद् गुरोर् नाम परोक्षम् अपि केवलम् । (९३।२)

न चैवास्यानुकुर्वीत गतिभाषणचेष्टितम् ॥ (९३।३)

गुरोर् गुरौ संनिहिते गुरुवद् धृतिम् आचरेत् । (९४।१)

न चाविसृष्टो गुरुणा स्वान् गुरून् अभिवादयेत् ॥ (९४।२)

श्रीनारदपञ्चरात्रे । (९५।१)

यथा तथा यत्र तत्र न गृह्णीयाच् च केवलम् । (९५।२)

अभक्त्या न गुरोर् नाम गृह्णीयाच् च यतात्मवान् ॥ (९५।३)

प्रणवः श्रीस् ततो नाम विष्णुशब्दाद् अनन्तरम् । (९६।१)

पादशब्दसमेतं च नतमूर्धाञ्जलीयुतः ॥ (९६।२)

किंच । (९७।१)

न तम् आज्ञापयेन् मोहात् तस्याज्ञां न च लङ्घयेत् । (९७।२)

नानिवेद्य गुरोः किंचिद् भोक्तव्यं वा गुरोस् तथा ॥ (९७।३)

अन्यत्र च । (९८।१)

आयान्तम् अग्रतो गच्छेद् गच्छन्तं तम् अनुव्रजेत् । (९८।२)

आसने शयने वापि न तिष्ठेद् अग्रतो गुरोः ॥ (९८।३)

यत् किंचिद् अन्नपानादि प्रियं द्रव्यं मनोरमम् । (९९।१)

समर्प्य गुरवे पश्चात् स्वयं भुञ्जीत प्रत्यहम् ॥ (९९।२)

श्रीविष्णुस्मृतौ । (१००।१)

न गुरोर् अप्रियं कुर्यात् ताडितः पीडितो ऽपि वा । (१००।२)

नावमन्येत तद्वाक्यं नाप्रियं हि समाचरेत् ॥ (१००।३)

आचार्यस्य प्रियं कुर्यात् प्राणैर् अपि धनैर् अपि । (१०१।१)

कर्मणा मनसा वाचा स याति परमां गतिम् ॥ (१०१।२)

श्रीनारदपञ्चरात्रे । (१०२।१)

यो वक्ति न्यायरहितम् अन्यायेन शृणोति यः । (१०२।२)

ताव् उभौ नरकं घोरं व्रजतः कालम् अक्षयम् ॥ (१०२।३)

वैष्णवतन्त्रे । (१०३।१)

त्रायस्व भो जगन्नाथ गुरो संसारवह्निना । (१०३।२)

दग्धं मां कालदष्टं च त्वाम् अहं शरणं गतः ॥ (१०३।३)

तत्र श्रीवासुदेवस्य सर्वदेवशिरोमणेः । (१०४।१)

पादाम्बुजैकभाग् एव दीक्षा ग्राह्या मनीषिभिः ॥ (१०४।२)

प्रथमस्कन्धे । (१०५।१)

सत्त्वं रजस् तम इति प्रकृतेर् गुणास् तैर् युक्तः परमपुरुष एक इहास्य धत्ते । (१०५।२)

स्थित्यादये हरिविरिञ्चिहरेति संज्ञाः श्रेयांसि तत्र खलु सत्त्वतनोर् नॄणां स्युः ॥ (१०५।३)

किंच । (१०६।१)

अथापि यत्पादनखावसृष्टं जगद् विरिञ्चोपहृतार्हणाम्भः । (१०६।२)

सेशं पुनात्य् अन्यतमो मुकुन्दात् को नाम लोके भगवत्पदार्थः ॥ (१०६।३)

श्रीदशमस्कन्धे । (१०७।१)

तन् निशम्याथ मुनयो विस्मिता मुक्तसंशयाः । (१०७।२)

भूयांसं श्रद्दधुर् विष्णुं यतः शान्तिर् यतो ऽभयम् ॥ (१०७।३)

पाद्मे वैशाखमाहात्म्ये यमब्राह्मणसंवादे । (१०८।१)

व्यामोहाय चराचरस्य जगतस् ते ते पुराणागमास् तां ताम् एव हि देवतां परमिकां जल्पन्तु कल्पावधि । (१०८।२)

सिद्धान्ते पुनर् एक एव भगवान् विष्णुः समस्तागमव्यापारेषु विवेचनव्यतिकरं नीतेषु निश्चीयते ॥ (१०८।३)

नारसिंहे । (१०९।१)

सत्यं सत्यं पुनः सत्यम् उत्क्षिप्य भुजम् उच्यते । (१०९।२)

वेदाच्छास्त्रं परं नास्ति न देवः केशवात् परः ॥ (१०९।३)

यतः पाद्मे । (११०।१)

अरिर् मित्रं विष्ं पथ्यम् अधर्मो धर्मतां व्रजेत् । (११०।२)

सुप्रसन्ने हृषीकेशे विपरीते विपर्ययः ॥ (११०।३)

तत्रैव श्रीभगवद्वाक्यम् । (१११।१)

मन्निमित्तं कृतं पापम् अपि धर्माय कल्पते । (१११।२)

माम् अनादृत्य धर्मो ऽपि पापं स्यान् मत्प्रभावतः ॥ (१११।३)

अत एवोक्तं स्कान्दे श्रीब्रह्मनारदसंवादे । (११२।१)

वासुदेवं परित्यज्य यो ऽन्यं देवम् उपासते । (११२।२)

स्वमातरं परित्यज्य श्वपचीं वन्दते हि सः ॥ (११२।३)

तत्रैवान्यत्र । (११३।१)

वासुदेवं परित्यज्य यो ऽन्यं देवम् उपासते । (११३।२)

त्यक्त्वामृतं स मूढात्मा भुङ्क्ते हलाहलं विषम् ॥ (११३।३)

महाभारते । (११४।१)

यस् तु विष्णुं परित्यज्य मोहाद् अन्यम् उपासते । (११४।२)

स हेमराशिम् उत्सृज्य पांशुराशिं जिघृक्षति ॥ (११४।३)

अनादृत्य तु यो विष्णुम् अन्यदेवं समाश्रयेत् । (११५।१)

गङ्गाम्भसः स तृष्णार्तो मृगतृष्णां प्रधावति ॥ (११५।२)

पञ्चरात्रे । (११६।१)

यो मोहाद् विष्णुम् अन्येन हीनदेवेन दुर्मतिः । (११६।२)

साधारणं सकृद् ब्रूते सो ऽन्त्यजो नान्त्यजो ऽन्त्यजः ॥ (११६।३)

वैष्णवतन्त्रे । (११७।१)

न लभेयुः पुनर् भक्तिं हरेर् ऐकान्तिकीं जनाः । (११७।२)

एकाग्रमनसश् चापि विष्णुसामान्यदर्शिनः ॥ (११७।३)

अन्यत्र च । (११८।१)

यस् तु नारायणं देवं ब्रह्मरुद्रादिदैवतैः । (११८।२)

समत्वेनैव वीक्षेत स पाषण्डी भवेद् ध्रुवम् ॥ (११८।३)

सहस्रनामस्तोत्रादौ श्लोकौघाः सन्ति चेदृशाः । (११९।१)

विशेषतः सत्त्वनिष्ठैः सेव्यो विष्णुर् न चापरः ॥ (११९।२)

तथा च श्रीहरिवंशे शिववाक्यम् । (१२०।१)

हरिर् एव सदाराध्यो भवद्भिः सत्त्वसंस्थितैः । (१२०।२)

विष्णुमन्त्रं सदा विप्राः पठध्वं ध्यात केशवम् ॥ (१२०।३)

ईदृङ्माहात्म्यवाक्येषु संगृहीतेषु सर्वतः । (१२१।१)

ग्रन्थबाहुल्यदोषः स्याल् लिख्यन्तेऽपेक्षितानि तत् ॥ (१२१।२)

अथ श्रीवैष्णवमन्त्रमाहात्म्यमागमे । (१२२।१)

मन्त्रान् श्रीमन्त्रराजादीन् वैष्णवान् गुर्वनुग्रहात् । (१२२।२)

सर्वैश्वर्यं जपन् प्राप्य याति विष्णोः परं पदम् ॥ (१२२।३)

पुण्यं वर्षसहस्रैर् यैः कृतं सुविपुलं तपः । (१२३।१)

जपन्ति वैष्णवान् मन्त्रान् नरास् ते लोकपावनाः ॥ (१२३।२)

वैष्णवे च । (१२४।१)

प्रजपन् वैष्णवान् मन्त्रान् यं यं पश्यति चक्षुषा । (१२४।२)

पदा वा संस्पृशेत् सद्यो मुच्यतेऽसौ महाभयात् ॥ (१२४।३)

लिख्यते विष्णुमन्त्राणां महिमाथ विशेषतः । (१२५।१)

तात्पर्यतः श्रीगोपालमन्त्रमाहात्म्यपुष्टये ॥ (१२५।२)

तत्र द्वादशाक्षराष्टाक्षरयोर् माहात्म्यम्पद्मपुराणे देवदूतविकुण्डलसंवादे । (१२६।१)

साङ्गं समुद्रं सन्यासं सऋषिदैवतम् । (१२६।२)

सदीक्षाविधि सध्यानं सयन्त्रं द्वादशाक्षरम् ॥ (१२६।३)

अष्टाक्षरं च मन्त्रेशं ये जपन्ति नरोत्तमाः । (१२७।१)

तान् दृष्ट्वा ब्रह्महा शुध्येते यतो विष्णवः स्वयम् ॥ (१२७।२)

शङ्खिनश् चक्रिणो भूत्वा ब्रह्मायुर् वनमालिनः । (१२८।१)

वसन्ति वैष्णवे लोके विष्णुरूपेण ते नराः ॥ (१२८।२)

तत्रैव द्वादशाक्षरयस् चतुर्थस्कन्धे । (१२९।१)

जपश् च परमो गुह्यः श्रूयतां मे नृपात्मज । (१२९।२)

यं सप्तरात्रं प्रपठन् पुमान् पश्यति खेचरान् ॥ (१२९।३)

श्रीविष्णुपुराणे । (१३०।१)

गत्वा गत्वा निवर्तन्ते चन्द्रसूर्यादयो ग्रहाः । (१३०।२)

अद्यापि न निवर्तन्ते द्वादशाक्षरचिन्तकाः ॥ (१३०।३)

अष्टाक्षरस्य यथा नारदपञ्चरात्रे । (१३१।१)

त्रयो वेदाः षडङ्गानि छन्दांसि विविधाः सुराः । (१३१।२)

सर्वम् अष्टाक्षरान्तःस्थं यच् चान्यद् अपि वाङ्मयम् ॥ (१३१।३)

सर्ववेदान्तसारार्थं संसारार्णवतारणः । (१३२।१)

गतिर् अष्टाक्षरो नॄणां न पुनर् भवकाङ्क्षिणाम् ॥ (१३२।२)

यत्राष्टाक्षरसंसिद्धो महाभागो महीयते । (१३३।१)

न तत्र संचरिष्यन्ति व्याधिदुर्भिक्षतस्कराः ॥ (१३३।२)

देवदानवगन्धर्वाः सिद्धविद्याधरादयः । (१३४।१)

प्रणमन्ति महात्मानम् अष्टाक्षरविदं नरम् ॥ (१३४।२)

व्यक्तं हि भगवान् एव साक्षान् नारायणः स्वयम् । (१३५।१)

अष्टाक्षरस्वरूपेण मुखेषु परिवर्तते ॥ (१३५।२)

पाद्मोत्तरखण्डे । (१३६।१)

एवम् अष्टाक्षरो मन्त्रो ज्ञेयः सर्वार्थसाधकः । (१३६।२)

सर्वदुःखहरः श्रीमान् सर्वमन्त्रात्मकः शुभः ॥ (१३६।३)

लिङ्गपुराणे । (१३७।१)

किम् अन्यैर् बहुभिर् मन्त्रैः किम् अन्यैर् बहुभिर् व्रतैः । (१३७।२)

नमो नारायणेति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः ॥ (१३७।३)

तस्मात् सर्वेषु कालेषु नमो नारायणेति यः । (१३८।१)

जपेत् स याति विप्रेन्द्र विष्णुलोकं सबान्धवः ॥ (१३८।२)

भविष्यपुराणे । (१३९।१)

अष्टाक्षरो महामन्त्रः सर्वपापहरः परः । (१३९।२)

सर्वेषां विष्णुमन्त्राणां राजत्वे परिकीर्तितः ॥ (१३९।३)

श्रीशुकव्याससंवादे च । (१४०।१)

नमो नारायणायेति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः । (१४०।२)

भक्तानां जपतां तात स्वर्गमोक्षफलप्रदः ॥ (१४०।३)

एष एव परो मोक्ष एष स्वर्ग उदाहृतः । (१४१।१)

सर्ववेदरहस्येभ्यः सार एष समुद्धृतः ॥ (१४१।२)

विष्णुना वैष्णवानां तु हिताय मनुना पुरा । (१४२।१)

कीर्तितः सर्वपापघ्नः सर्वकामप्रदायकः ॥ (१४२।२)

नारायणाय नम इत्य् अयम् एव सत्यं संसारघोरविषसंहरणाय मन्त्रः । (१४३।१)

शृण्वन्तु सत्यमतयो मुदितास् तरागा उच्चैस्तराम् उपदिशाम्य् अहम् ऊर्ध्वबाहुः ॥ (१४३।२)

भूत्वोर्ध्वबाहुर् अद्याहं सत्यपूर्वं ब्रवीमि वः । (१४४।१)

हे पुत्रशिष्याः शृणुत न मन्त्रो ऽष्टाक्षरात् परः ॥ (१४४।२)

अत एवोक्तं गारुडे । (१४५।१)

आसीनो वा शयानो वा तिष्ठानो यत्र तत्र वा । (१४५।२)

नमो नारायणेति मन्त्रैकशरणो भवेत् ॥ (१४५।३)

तापनीश्रुतिषु । (१४६।१)

देवा ह वै प्रजापतिम् अब्रुवन्न् आनुष्टुभस्य मन्त्रराजस्य नारसिंहस्य फलं नो ब्रूहि भगव इति स होवाच प्रजापतिर्य एतं मन्त्रराजं नारसिंहम् आनुष्टुभं नित्यम् अधीते सो ऽग्निपूतो भवति स वायुपूतो भवति स आदित्यपूतो भवति स सोमपूतो भवति स सत्यपूतो भवति स ब्रह्मपूतो भवति स विष्णुपूतो भवति स रुद्रपूतो भवति स सर्वपूतो भवति स सर्वपूतो भवति ॥ (१४६।२)

तत्रैवान्ते । (१४७।१)

अनुपनीतशतम् एकम् एकेनोपनीतेन तत्समम् । (१४७।२)

उपनीतशतम् एकम् एकेन गृहस्थेन तत्समम् । (१४७।३)

गृहस्थशतम् एकम् एकेन वानप्रस्थेन तत् समं । (१४७।४)

वानप्रस्थशतम् एकम् एकेन यतिना तत् समं । (१४७।५)

यतीनां तु शतं पूर्णम् एकम् एकेन रुद्रजापकेन तत्समम् । (१४७।६)

रुद्रजापकशतम् एकम् एकेन अथर्वशिरःशिखाध्यापकेन तत्समम् । (१४७।७)

तद् वा एतत् परमं धाम मन्त्रराजाध्यापकस्य यत्र न सूर्यस् तपति यत्र न वायुर् वाति यत्र न चन्द्रमा भाति यत्र न नक्षत्राणि भान्ति यत्र नाग्निर् दहति यत्र न मृत्युः प्रविशति यत्र न दुःखं सदानन्दं परमानन्दं शान्तं शाश्वतं सदाशिवं ब्रह्मादिवन्दितं योगिध्येयं परमं पदं यत्र गत्वा न निवर्तन्ते योगिनः । (१४७।८)

तद् एतद् ऋचाभ्युक्तम् । (१४७।९)

तद् विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः । (१४७।१०)

दिवीव चक्षुर् आततम् । (१४७।११)

तद् विप्रासो विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते । (१४७।१२)

विष्णोर् यत् परमं पदम् ॥ (१४७।१३)

अथ श्रीराममन्त्राणां माहात्म्यमगस्त्यसंहितायाम् । (१४८।१)

सर्वेषु मन्त्रवर्गेषु श्रेष्ठं वैष्णवम् उच्यते । (१४८।२)

गाणपत्येषु शैवेषु शाक्तसौरेष्व् अभीष्टदम् ॥ (१४८।३)

वैष्णवेष्व् अपि मन्त्रेषु राममन्त्राः फलाधिकाः । (१४९।१)

गाणपत्यादिमन्त्रेभ्यः कोटिकोटिगुणाधिकाः ॥ (१४९।२)

विनैव दीक्षां विप्रेन्द्र पुरश्चर्यां विनैव हि । (१५०।१)

विनैव न्यासविधिना जपमात्रेण सिद्धिदाः ॥ (१५०।२)

मन्त्रेष्व् अष्टस्व् अनायासफलदो ऽयं षडक्षरः । (१५१।१)

षडक्षरो ऽयं मन्त्रस् तु महाघौघनिवारणः ॥ (१५१।२)

मन्त्रराज इति प्रोक्तः सर्वेषाम् उत्तमोत्तमः । (१५२।१)

दैनन्दिनं तु दुरितं पक्षमासर्तुवर्षजम् ॥ (१५२।२)

सर्वं दहति निःशेषं तूलाचलम् इवानलः । (१५३।१)

ब्रह्महत्यासहस्राणि ज्ञानाज्ञानकृतानि च ॥ (१५३।२)

स्वर्णस्तेयसुरापानगुरुतल्पयुतानि च । (१५४।१)

कोटिकोटिसहस्राणि ह्युपपापानि यान्य् अपि । (१५४।२)

सर्वाण्य् अपि प्रणश्यन्ति राममन्त्रानुकीर्तनात् ॥ (१५४।३)

तापनीश्रुतिषु च । (१५५।१)

य एतत्तारकं ब्राह्मणो नित्यम् अधीते स पाप्मानं तरति स मृत्युं तरति स भ्रूहत्यां तरति स सर्वहत्यां तरति स संसारं तरति स सर्वं तरति स विमुक्ताश्रितो भवति सो ऽमृतत्वं च गच्छति ॥ (१५५।२)

अथ गोपालदेवमन्त्रमाहात्म्यम्मन्त्रास् तु कृष्णदेवस्य साक्षाद् भगवतो हरेः । (१५६।१)

सर्वावतारबीजस्य सर्वतो वीर्यवत्तमाः ॥ (१५६।२)

तथा च बृहद्गौतमीये श्रीगोविन्दवृन्दावनाख्ये । (१५७।१)

सर्वेषां मन्त्रवर्याणां श्रेष्ठो वैष्णव उच्यते । (१५७।२)

विशेषात् कृष्णमनवो भोगमोक्षैकसाधनम् ॥ (१५७।३)

यस्य यस्य च मन्त्रस्य यो यो देवस् तथा पुनः । (१५८।१)

अभेदात् तन्मनूनां च देवता सैव भाष्यते ॥ (१५८।२)

कृष्ण एव परं ब्रह्म सच्चिदानन्दविग्रहः । (१५९।१)

स्मृतिमात्रेण तेषां वै भुक्तिमुक्तिफलप्रदः ॥ (१५९।२)

तत्रापि भगवत्तां स्वां तन्वतो गोपलीलया । (१६०।१)

तस्य श्रेष्ठतमा मन्त्रास् तेष्व् अप्य् अष्टादशाक्षरः ॥ (१६०।२)

तापनीश्रुतिषु । (१६१।१)

ॐ मुनयो ह वै ब्रह्माणम् ऊचुः । (१६१।२)

कः परमो देवः । (१६१।३)

कुतो मृत्युर् बिभेति । (१६१।४)

कस्य ज्ञानेनाखिलं ज्ञातं भवति । (१६१।५)

केनेदं विश्वं संसरतीति । (१६१।६)

तान् उ होवाच ब्राह्मणः कृष्णो वै परमं दैवतम् । (१६१।७)

गोविन्दान् मृत्युर् बिभेति । (१६१।८)

गोपीजनवल्लभज्ञानेनाखिलं ज्ञातं भवति । (१६१।९)

स्वाहयेदं संसरतीति । (१६१।१०)

तम् उ होचुः । (१६१।११)

कः कृष्णो गोविन्दः को ऽसौ गोपीजनवल्लभः कः का स्वाहेति । (१६१।१२)

तान् उवाच ब्राह्मणः पापकर्षणो गोभूमिवेदविदितो वेदिता गोपीजनाविद्याकलाप्रेरकस् तन्माया चेति । (१६१।१३)

सकलं परं ब्रह्मैव तत् । (१६१।१४)

यो ध्यायति रसति भजति सो ऽमृतो भवति सो ऽमृतो भवतीति । (१६१।१५)

ते होचुः किं तद्रूपं किं रसनं कथं वाहो तद्भजनं । (१६१।१६)

तत् सर्वं विविदिषताम् आख्याहीति । (१६१।१७)

तद् उ होवाच हैरण्यः गोपवेशम् अभ्राभं तरुणं कल्पद्रुमाश्रितम् ॥ (१६१।१८)

किंच तत्रैवाग्रे । (१६२।१)

भक्तिर् अस्य भजनम् । (१६२।२)

तद् इहामुत्रोपाधिनैरास्येनैवामुष्मिन् मनःकल्पनम् । (१६२।३)

एतद् एव च नैष्कर्म्यम् । (१६२।४)

कृष्णं तं विप्रा बहुधा यजन्ति गोविन्दं सन्तं बहुधाराधयन्ति । (१६२।५)

गोपीजनवल्लभो भुवनानि दध्रे स्वाहाश्रितो जगद् एजय्जत् स्वरेताः ॥ (१६२।६)

वायुर् यथैको भुवनं प्रविष्टो जन्ये जन्ये पञ्चरूपो बभूव । (१६३।१)

कृष्णस् तथैको ऽपि जगद्धितार्थं शब्देनासौ पञ्चपदो विभाति ॥ (१६३।२)

किंच तत्रैवोपासनविधिकथनानन्तरम् । (१६४।१)

एको वशी सर्वगः कृष्ण ईड्य एको ऽपि सन् बहुधा यो विभाति । (१६४।२)

तं पीठस्थं ये ऽनुभजन्ति धीरास् तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ (१६४।३)

नित्यो नित्यानां चेतनश् चेतनानाम् एको बहूनां यो विदधाति कामान् । (१६५।१)

तं पीठगं ये ऽनुभजन्ति धीरास् तेषां सिद्धिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ (१६५।२)

एतद् विष्णोः परमं पदं ये नित्यमुक्ताः संयजन्ते न कामान् । (१६६।१)

तेषाम् असौ गोपरूपः प्रयत्नात् प्रकाशयेद् आत्मपदं तदैव ॥ (१६६।२)

यो ब्रह्माणं विदधाति पूर्वं यो विद्यास् तस्मै गोपायति स्म कृष्णः । (१६७।१)

तं ह दैवम् आत्मबुद्धिप्रकाशं मुमुक्षुर् वै शरणम् अनुव्रजेत ॥ (१६७।२)

ॐकारेणान्तरितं ये जपन्ति गोविन्दस्य पञ्चपदं मनुम् । (१६८।१)

तेषाम् असौ दर्शयेद् आत्मरूपं तस्मान् मुमुक्षुर् अभ्यसेन् नित्यशान्त्यै ॥ (१६८।२)

तस्माद् अन्ये पञ्चपदाद् अभूवन् गोविन्दस्य मनवो मानवानाम् । (१६९।१)

दशार्णाद्यास् तेऽपि सङ्क्रन्दनाद्यैर् अभ्यस्यन्ते भूतिकामैर् यथावत् ॥ (१६९।२)

किंच तत्रैव । (१७०।१)

तद् उ होवाच ब्राह्मणो ऽसाव् अनवरतं मे ध्यातः स्तुतः परार्धान्ते सो ऽबुध्यत । (१७०।२)

गोपवेशो मे पुरुषः पुरस्ताद् आविर्बभूव । (१७०।३)

ततः प्रणतेन मयानुकूलेन हृदा मह्यम् अष्टादशार्णं स्वरूपं सृष्टये दत्त्वान्तर्हितः । (१७०।४)

पुनः सिसृक्षा मे प्रादुरभूत् । (१७०।५)

तेष्व् अक्षरेषु भविष्यज्जगद्रूपं प्रकाशयत् । (१७०।६)

तद् इह काद् आपः । (१७०।७)

लात् पृथिवी । (१७०।८)

ईतो ऽग्निः । (१७०।९)

बिन्दोर् इन्दुः । (१७०।१०)

तन्नादाद् अर्क इति क्लींकाराद् असृजम् । (१७०।११)

कृष्णाद् आकाशं यद् वायुर् इत्य् उत्तरात् सुरभिं विद्यां प्रादुरकार्षम् । (१७०।१२)

तदुत्तरात् तदुत्तरात् स्त्रीपुमादि चेदं सकलम् इदं इति ॥ (१७०।१३)

तथा च गौतमीयतन्त्रे । (१७१।१)

क्लींकाराद् असृजद् विश्वम् इति प्राह श्रुतेः शिरः । (१७१।२)

लकारात् पृथिवी जाता ककाराज् जलसम्भवः ॥ (१७१।३)

ईकाराद् वह्निर् उत्पन्नो नादाद् आयुर् अजायत । (१७२।१)

बिन्दोर् आकाशसम्भूतिर् इति भूतात्मको मनुः ॥ (१७२।२)

स्वाशब्देन च क्षेत्रज्ञो हेति चित्प्रकृतिः परा । (१७३।१)

तयोर् ऐक्यसमुद्भूतिर् मुखवेष्टनवर्णकः ॥ (१७३।२)

अत एव हि विश्वस्य लयः स्वाहार्णके भवेत् ॥ (१७४।१)

पुनश् च सा श्रुतिः । (१७५।१)

एतस्यैव यजनेन चन्द्रध्वजो गतमोहम् आत्मानं वेदयित्वा ॐकारान्तरालकं मनुम् आवर्तयत् सङ्गरहितो ऽभ्यानयत् । (१७५।२)

तद् विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः । (१७५।३)

दिवीव चक्षुर् आततम् । (१७५।४)

तस्माद् एनं नित्यम् अभ्यसेत् ॥ (१७५।५)

तत्रैवाग्रे । (१७६।१)

यस्य पूर्वपदाद् भूमिर् द्वितीयात् सलिलोद्भवः । (१७६।२)

तृतीयात् तेज उद्भूतं चतुर्थाद् गन्धवाहनः ॥ (१७६।३)

पञ्चमाद् अम्बरोत्पत्तिस् तम् एवैकं समभ्यसेत् । (१७७।१)

चन्द्रध्वजो ऽगमद् विष्णुः परमं पदम् अव्ययम् ॥ (१७७।२)

ततो विशुद्धं विमलं विशोकम् अशेषलोभादिनिरस्तसङ्गम् । (१७८।१)

यत् तत् पदं पञ्चपदं तद् एव स वासुदेवो न यतो ऽन्यद् अस्ति ॥ (१७८।२)

तम् एकं गोविन्दं सच्चिदानन्दविग्रहम् पञ्चपदं वृन्दावनसुरभूरुहतलासीनं सततं समरुद्गणो ऽहं परमया स्तुत्या तोषयामि ॥ (१७९।१)

किंच स्तुत्यनन्तरम् । (१८०।१)

अमुं पञ्चपदं मन्त्रम् आवर्तयेद् यः स यात्य् अनायासतः केवलं तत् पदं तत् । (१८०।२)

अनेजद् एकं मनसो जवीयो नैतद् देवा आप्नुवन् पूर्वम् अर्शात् ॥ (१८०।३)

तस्मात् कृष्ण एव परो देवस् तं ध्यायेत् तं रसेत् तं यजेद् इति ॐ तत् सद् इति ॥ (१८१।१)

त्रैलोक्यसंमोहनतन्त्रे च । (१८२।१)

देवीं प्रति श्रीमहादेवोक्ताष्टादशाक्षरप्रसङ्ग एव । (१८२।२)

धर्मार्थकाममोक्षाणाम् ईश्वरो जगदीश्वरः । (१८२।३)

सन्ति तस्य महाभागा अवताराः सहस्रशः ॥ (१८२।४)

तेषां मध्येऽवताराणां बालत्वम् अतिदुर्लभम् । (१८३।१)

अमानुषाणि कर्माणि तानि तानि कृतानि च ॥ (१८३।२)

शापानुग्रहकर्तृत्वे येन सर्वं प्रतिष्ठितम् । (१८४।१)

तस्य मन्त्रं प्रवक्ष्यामि साङ्गोपाङ्गम् अनुत्तमम् ॥ (१८४।२)

यस्य विज्ञानमात्रेण नरः सर्वज्ञताम् इयात् । (१८५।१)

पुत्रार्थी पुत्रम् आप्नोति धर्मार्थी लभते धनम् ॥ (१८५।२)

सर्वशास्त्रार्थपारज्ञो भवत्य् एव न संशयः । (१८६।१)

त्रैलोक्यं च वशीकुर्यात् व्याकुलीकुरुते जगत् ॥ (१८६।२)

मोहयेत् सकलं सो ऽपि मारयेत् सकलान् रिपून् । (१८७।१)

बहुना किम् इहोक्तेन मुमुक्षुर् मोक्षम् आप्नुयात् ॥ (१८७।२)

यथा चिन्तामणिः श्रेष्ठो यथा गौश् च यथा सती । (१८८।१)

यथा द्विजो यथा गङ्गा तथासौ मन्त्र उत्तमः ॥ (१८८।२)

यथावद् अखिलश्रेष्ठं यथा शास्त्रं तु वैष्णवम् । (१८९।१)

यथा सुसंस्कृता वाणी तथासौ मन्त्र उत्तमः ॥ (१८९।२)

किंच । (१९०।१)

अतो मया सुरेशानि प्रत्यहं जप्यते मनुः । (१९०।२)

नैतेन सदृशः कश्चिद् जगत्य् अस्मिन् चराचरे ॥ (१९०।३)

सनत्कुमारकल्पेऽपि । (१९१।१)

गोपालविषया मन्त्रास् त्रयस्त्रिंशत् प्रभेदतः । (१९१।२)

तेषु सर्वेषु मन्त्रेषु मन्त्रराजम् इमं शृणु ॥ (१९१।३)

सुप्रसन्नम् इमं मन्त्रं तन्त्रे सम्मोहनाह्वये । (१९२।१)

गोपनीयस् त्वया मन्त्रो यत्नेन मुनिपुङ्गव ॥ (१९२।२)

अनेन मन्त्रराजेन महेन्द्रत्वं पुरन्दरः । (१९३।१)

जगाम देवदेवेशो विष्णुना दत्तम् अञ्जसा ॥ (१९३।२)

दुर्वाससः पुरा शापाद् असौभाग्येन पीडितः । (१९४।१)

स एव सुभगवत्वं वै तेनैव पुनर् आप्तवान् ॥ (१९४।२)

बहुना किम् इहोक्तेन पुरश्चरणसाधनैः । (१९५।१)

विनापि जपमात्रेण लभते सर्वम् ईप्सितम् ॥ (१९५।२)

प्रभुं श्रीकृष्णचैतन्यं तं नतो ऽस्मि गुरूत्तमम् । (१९६।१)

कथञ्चिद् आश्रयाद् यस्य प्राकृतो ऽप्य् उत्तमो भवेत् ॥ (१९६।२)

अथाधिकारनिर्णयःतान्त्रिकेषु च मन्त्रेषु दीक्षायां योषिताम् अपि । (१९७।१)

साध्वीनाम् अधिकारो ऽस्ति शूद्रादीनां च सद्धियाम् ॥ (१९७।२)

तथा च स्मृत्यर्थसारे पाद्मे च वैशाखमाहात्म्ये श्रीनारदाम्बरीषसंवादे । (१९८।१)

आगमोक्तेन मार्गेण स्त्रीशूद्रैर् अपि पूजनम् । (१९८।२)

कर्तव्यं श्रद्धया विष्णोश् चिन्तयित्वा पतिं हृदि ॥ (१९८।३)

शूद्राणां चैव भवति नाम्ना वै देवतार्चनम् । (१९९।१)

सर्वे ऽप्य् आगममार्गेण कुर्युर् वेदानुकारिणा ॥ (१९९।२)

स्त्रीणाम् अप्य् अधिकारो ऽस्ति विष्णोर् आराधनादिषु । (२००।१)

पतिप्रियरतानां च श्रुतिर् एषा सनातनी ॥ (२००।२)

अगस्त्यसंहितायां श्रीराममन्त्रराजम् उद्दिश्य । (२०१।१)

शुचिव्रततमाः शूद्रा धार्मिका द्विजसेवकाः । (२०१।२)

स्त्रियः पतिव्रताश् चान्ये प्रतिलोमानुलोमजाः । (२०१।३)

लोकाश् चाण्डालपर्यन्ताः सर्वेऽप्य् अत्राधिकारिणः ॥ (२०१।४)

गुरुश् च सिद्धसाध्यादिमन्त्रदाने विचारयेत् । (२०२।१)

स्वकुलान्य् अकुलत्वं च बालप्रौढत्वम् एव च ॥ (२०२।२)

स्त्रीपुंनपुंसकत्वं च राशिनक्षत्रमेलनम् । (२०३।१)

सुप्तप्रबोधकालं च तथा ऋणधनादिकम् ॥ (२०३।२)

अथ सिद्धसाध्यादिशोधनम्सरदातिलके । (२०४।१)

प्राक् प्रत्यग् अग्रा रेखाः स्युः पञ्च याम्योत्तराग्रगाः । (२०४।२)

तावत्यश् च चतुष्कोष्ठचतुष्कं मण्डलं भवेत् ॥ (२०४।३)

इन्द्वग्निरुद्रनवनेत्रयुगेन दिक्षु ऋत्वष्टषड्दशचतुर्दशभौतिकेषु । (२०५।१)

पातालपञ्चदशवह्निहिमांशुकोष्ठे वर्णांल् लिखेल् लिपिभवान् क्रमशस् तु धीमान् ॥ (२०५।२)

चतुर्भिः कोष्ठकैस् त्व् एकम् इति कोष्ठचतुष्टये ॥ (२०६।२)

पुनः कोष्ठककोष्ठेषु सव्यतो जन्मभाक्षरात् । (२०७।१)

सिद्धसाध्यसुसिद्धारिक्रमाज् ज्ञेया विचक्षणैः ॥ (२०७।२)

सिद्धः सिध्यति कालेन साध्यस् तु जपहोमतः । (२०८।१)

सुसिद्धो ग्रहमात्रेण अरिर् मूलनिकृन्तनः ॥ (२०८।२)

सिद्धसिद्धो यथोक्तेन द्विगुणात् सिद्धसाधकः । (२०९।१)

सिद्धसुसिद्धो ऽर्धजपात् सिद्धारिर् हन्ति बान्धवान् ॥ (२०९।२)

साध्यसिद्धो द्विगुणिकः साध्यसाध्यो ह्य् अनर्थकः । (२१०।१)

तत्सुसिद्धस् त्रिगुणितात् साध्यारिर् हन्ति गोत्रजान् ॥ (२१०।२)

सुसिद्धसिद्धो ऽर्धजपात् तत्साध्यस् तु गुणाधिकात् । (२११।१)

तत्सुसिद्धो ग्रहाद् एव सुसिद्धारिः स्वगोत्रहा ॥ (२११।२)

अरिसिद्धः सुतान् हन्याद् अरिसाध्यस् तु कन्यकाः । (२१२।१)

तत्सुसिद्धस् तु पत्नीघ्नस् तदरिर् हन्ति साधकम् ॥ (२१२।२)

तथा च तन्त्रे अस्य च मन्त्रविशेषेऽपवादः । (२१३।१)

नृसिंहार्कवराहाणां प्रासादप्रणवस्य च । (२१३।२)

वैदिकस्य च मन्त्रस्य सिद्धादीन् नैव शोधयेत् ॥ (२१३।३)

स्वप्नलब्धे स्त्रिया दत्ते मालामन्त्रे च त्र्यक्षरे । (२१४।१)

एकाक्षरे तथा मन्त्रे सिद्धादीन् नैव शोधयेत् ॥ (२१४।२)

स्वकुलान्य् अकुलत्वादि विज्ञेयं चागमान्तरात् । (२१५।१)

न विस्तरभयाद् अत्र व्यर्थत्वाद् अपि लिख्यते ॥ (२१५।२)

श्रीमद्गोपालदेवस्य सर्वैश्वर्यप्रदर्शिनः । (२१६।१)

तादृक्शक्तिषु मन्त्रेषु नहि किंचिद् विचार्यते ॥ (२१६।२)

तथा च क्रमदीपिकायाम् । (२१७।१)

सर्वेषु वर्णेषु तथाश्रमेषु नारीषु नानाह्वयजन्मभेषु दाता फलानाम् अभिवाञ्छितानां द्राग् एव गोपालकमन्त्र एषः ॥ (२१७।२)

त्रैलोक्यसंमोहनतन्त्रे च । (२१८।१)

अष्टादशाक्षरमन्त्रम् अधिकृत्य श्रीशिवेनोक्तम् । (२१८।२)

न चात्र शात्रवा दोषा नर्णस्वादिविचारणा । (२१८।३)

ऋक्षराशिविचारो वा न कर्तव्यो मनौ प्रिये ॥ (२१८।४)

केचिच् छिन्नाश् च रुद्धाश् च केचिन् मदसमुद्धताः । (२१९।१)

मलिनाः स्तम्भिताः केचित् कीलिता दूषिता अपि । (२१९।२)

एतैर् दोषैर् युतो नायं यतस् त्रिभुनोत्तमः ॥ (२१९।३)

सामान्यतश् च यथा बृहद्गौतमीये । (२२०।१)

अथ कृष्णमनून् वक्ष्ये दृष्टादृष्टफलप्रदान् । (२२०।२)

यान् वै विज्ञाय मुनयो लेभिरे मुक्तिम् अञ्जसा ॥ (२२०।३)

गृहस्था वनगाश् चैव यतयो ब्रह्मचारिणः । (२२१।१)

स्त्रियः शूद्रादयश् चैव सर्वे यत्राधिकारिणः ॥ (२२१।२)

नात्र चिन्त्यो ऽरिशुद्ध्यादिर् नारिमित्रादिलक्षणम् । (२२२।१)

न वा प्रयासबाहुल्यं साधने न परिश्रमः ॥ (२२२।२)

अज्ञानतूलराशेश् च अनलः क्षणमात्रतः । (२२३।१)

सिद्धसाध्यसुसिद्धारिरूपा नात्र विचारणा ॥ (२२३।२)

सर्वेषां सिद्धमन्त्राणां यतो ब्रह्माक्षरो मनुः । (२२४।१)

प्रजापतिर् अवापाग्र्यं देवराज्यं शचीपतिः । (२२४।२)

अवापुस् त्रिदशाः स्वर्गं वागीशत्वं बृहस्पतिः ॥ (२२४।३)

तत्रैवान्तरे । (२२५।१)

विष्णुभक्त्या विशेषेण किं न सिध्यति भूतले । (२२५।२)

कीटादिब्रह्मपर्यन्तं गोविन्दानुग्रहान् मुने ॥ (२२५।३)

सर्वसम्पत्तिनिलयाः सर्वत्राप्य् अकुतोभयाः । (२२६।१)

इत्यादि कथितं किंचिन् माहात्म्यं वो मुनीश्वराः ॥ (२२६।२)

आकाशे तारका यद्वत् सिन्धोः सैकतसृष्टिवत् । (२२७।१)

एतद्विज्ञानमात्रेण लभेन् मुक्तिं चतुर्विधाम् ॥ (२२७।२)

एतदन्येषु मन्त्रेषु दोषाः सन्ति परे च ये । (२२८।१)

तदर्थं मन्त्रसंस्कारा लिप्यन्ते तन्त्रतो दश ॥ (२२८।२)

सरदातिलके । (२२९।१)

जननं जीवनं चेति ताडनं रोधनं तथा । (२२९।२)

अथाभिषेको विमलीकरणाप्यायने पुनः । (२२९।३)

तर्पणं दीपनं गुप्तिर् दशैता मन्त्रसंस्क्रियाः ॥ (२२९।४)

मन्त्राणां मातृकामध्याद् उद्धारो जननं स्मृतम् । (२३०।१)

प्रणवान्तरितान् कृत्वा मन्त्रवर्णान् जपेत् सुधीः ॥ (२३०।२)

एतज् जीवनम् इत्य् आहुर् मन्त्रतन्त्रविशारदाः । (२३१।१)

मनोर् वर्णान् समालिख्य ताडयेच् चन्दनाम्भसा ॥ (२३१।२)

प्रत्येकं वायुना मन्त्री ताडनं तद् उदाहृतम् । (२३२।१)

विलिख्य मन्त्रं तं मन्त्री प्रसूनैः करवीरजैः ॥ (२३२।२)

तन्मन्त्राक्षरसंख्यातैर् हन्याद् यत् तेन रोधनम् । (२३३।१)

स्वतन्त्रोक्तविधानेन मन्त्री मन्त्रार्णसङ्ख्यया ॥ (२३३।२)

अश्वत्थपल्लवैर् मन्त्रम् अभिषिञ्चेद् विशुद्धये । (२३४।१)

संचिन्त्य मनसा मन्त्रं योतिर् मन्त्रेण निर्दहेत् ॥ (२३४।२)

मन्त्रे मूलत्रयं मन्त्री विमलीकरणं त्व् इदम् । (२३५।१)

तारव्योमाग्निमनुयुगदण्डी ज्योतिर् मनुर् मतः । (२३५।२)

कुशोदकेन जप्तेन प्रत्यर्णं प्रोक्षणं मनोः ॥ (२३५।३)

तेन मन्त्रेण विधिवद् एतद् आप्यायनं स्मृतम् । (२३६।१)

मन्त्रेण वारिणा यन्त्रे तर्पणं तर्पणं स्मृतम् ॥ (२३६।२)

तारमायारमायोगो मनोर् दीपनम् उच्यते । (२३७।१)

जप्यमानस्य मन्त्रस्य गोपनं त्व् अप्रकाशनम् ॥ (२३७।२)

बलित्वात् कृष्णमन्त्राणां संस्कारापेक्षणं नहि । (२३८।१)

सामान्योद्देशमात्रेण तथाप्य् एतद् उदीरितम् ॥ (२३८।२)

इति श्रीगोपालभट्टविलिखिते श्रीभगवद्भक्तिविलासे गौरवो नाम प्रथमो विलासः ॥ (२३९।१)