और्व्व उवाच । (१।१)

एवं वदति भूतेशे तदा वेतालभैरवौ । (१।२)

प्राहतुर् व्योमकेशं तौ हर्षोत्फुल्लविलोचनौ ॥ (१।३)

वेतालभैरवावूचतुः । (२।१)

पार्वत्या न हि जानीवो ध्यानं मन्त्रं विधिं तथा । (२।२)

कथमाराधयिष्यावो भगवन् सम्यगुच्यताम् ॥ (२।३)

श्रीभगवानुवाच । (३।१)

महामायाविधिं मन्त्रं कल्पं च भवतोः सुतौ । (३।२)

उपदेक्ष्यामि तत्त्वेन येन सर्वं भविष्यति ॥ (३।३)

और्व्व उवाच । (४।१)

इत्युक्त्वा स महामायाध्यानं मन्त्रं विधिं तथा । (४।२)

कथयामास गिरिशस्तयोः सम्यङ् नृपोत्तम ॥ (४।३)

यदष्टादशभिः पश्चात्पटलैश्च स भैरवः । (५।१)

स निर्णयविधिं कल्पं निबबन्ध शिवामृते ॥ (५।२)

सगर उवाच । (६।१)

कीदृङ् मन्त्रं पुरा शम्भुरवोचदुभयोस्तयोः । (६।२)

येनाराध्य महामायां तौ गणेशत्वमापतुः ॥ (६।३)

सकल्पं सरहस्यं च साङ्गं तच्छ्रोतुमुत्सहे । (७।१)

दशाष्टपटलैर्यत् तु निबबन्ध स भैरवः ॥ (७।२)

और्व्व उवाच । (८।१)

बहुत्वाद् वदितुं तस्य चिरेणैव तु शक्यते । (८।२)

तस्मात् सद्यः समुद्धृत्य यन्महादेवभाषितम् । (८।३)

संक्षेपात् कथये तत्त्वं तच्छृणुष्व नृपोत्तम ॥ (८।४)

पृच्छन्तौ पार्वतीमन्त्रं तदा वेतालभैरवौ । (९।१)

जगाद स महादेवः शृणुतं मन्त्रकल्पकौ ॥ (९।२)

श्रीभगवानुवाच । (१०।१)

शृणु मन्त्रं प्रवक्ष्यामि गुह्याद् गुह्यतमं परम् । (१०।२)

अष्टाक्षरं तु वैष्णव्या महामायामहोत्सवम् ॥ (१०।३)

अस्य श्रीवैष्णवीमन्त्रस्य नारदऋषिः शम्भुर्देवता । (११।१)

अनुष्टुप् छन्दः सर्वार्थसाधने विनियोगः ॥ (११।२)

हान्तान्तपूर्वो रान्तश्च नान्तो णान्तस्तथैव च । (१२।१)

कैकादशाष्टादिषष्ठः खान्तो विष्णुपुरःसरः ॥ (१२।२)

एभिरष्टाक्षरैर्मन्त्रं शोणपत्रसमप्रभम् । (१३।१)

ॐकारं पूर्वतः कृत्वा जप्यं सर्वैस्तु साधकैः ॥ (१३।२)

महामन्त्रमिदं गुह्यं वैष्णवीमन्त्रसंज्ञकम् । (१४।१)

मन्त्रं कलेवरगतं तस्मादङ्गं प्रकीर्तितम् ॥ (१४।२)

महादेवस्योर्ध्वमुखं बीजमेतत् प्रकीर्तितम् । (१५।१)

ॐकाराक्षरबीजं च यकारः शक्तिरुच्यते ॥ (१५।२)

सबीजं कथितं मन्त्रं कल्पं च शृणु भैरव । (१६।१)

तीर्थे नद्यां देवखाते गर्तप्रस्रवणादिके ॥ (१६।२)

परकीयेतरे तोये स्नानं पूर्वं समाचरेत् । (१७।१)

आचान्तः शुचितां प्राप्तः कृतासनपरिग्रहः ॥ (१७।२)

उत्तराभिमुखो भूत्वा स्थण्डिलं मार्जयेत् ततः । (१८।१)

करेणानेन मन्त्रेण यूं सः क्षित्या इति स्वयम् ॥ (१८।२)

ॐ ह्रीं स इति मन्त्रेण आशापूरणकेन च । (१९।१)

तोयैरभ्युक्षयेत् स्थानं भूतानामपसारणे ॥ (१९।२)

ततः सव्येन हस्तेन गृहीत्वा स्थण्डिलं शुचिः । (२०।१)

मन्त्रं लिखेत् सुवर्णेन याज्ञिकेन कुशेन वा ॥ (२०।२)

ॐ वैष्णव्यै नम इति मन्त्रराजमथापि वा । (२१।१)

ततस्त्रिमण्डलं कुर्यात् तेनैव समरेखया ॥ (२१।२)

नित्यासु न हि पूजासु रजोभिर्मण्डलं लिखेत् । (२२।१)

पुरश्चरणकार्येषु तत्काम्येषु प्रयोजयेत् ॥ (२२।२)

रेखामुदीच्यां प्रथमं पश्चिमे तदनन्तरम् । (२३।१)

दक्षिणे तु ततः पश्चात् पूर्वभागे तु शेषतः ॥ (२३।२)

वर्णानां च सह द्वारैर् एवमेव क्रमो भवेत् । (२४।१)

ॐ हीं श्रीं स इति मन्त्रेण मण्डलं पूजयेत् ततः ॥ (२४।२)

हस्तेन मण्डलं कृत्वा कुर्याद् दिग्बन्धनं ततः । (२५।१)

आशाबन्धनमन्त्रेण पूर्वोक्तेन यथाक्रमम् ॥ (२५।२)

फडन्तेनात्मनाप्यत्र करेणैव निबन्धयेत् । (२६।१)

यवानां मण्डलैरेकमङ्गुलं चाष्टभिर्भवेत् ॥ (२६।२)

अदीर्घयोजितैर्हस्तैश् चतुर्विंशतिरङ्गुलैः । (२७।१)

तत्प्रमाणेन हस्तेन हस्तैकं तस्य मण्डलम् ॥ (२७।२)

पद्मं वितस्तिमात्रं स्यात्कर्णिकारं तदर्धकम् । (२८।१)

दलान्यन्योन्यसक्तानि ह्यायतानि नियोजयेत् ॥ (२८।२)

न न्यूनाधिकभागानि सबहिर्वेष्टितानि च । (२९।१)

मध्यभागे न्यसेद् द्वारं न न्यूने नाधिके तथा । (२९।२)

सुबद्धं मण्डलं तच्च रक्तवर्णं विचिन्तयेत् ॥ (२९।३)

इतोऽन्यथा मण्डलमुग्रमस्याः करोति यो लक्षणभागहीनम् । (३०।१)

फलं न चाप्नोति न काममिष्टं तस्माद् इदं मण्डलमत्र लेख्यम् ॥ (३०।२)