श्रीभगवानुवाच । (१।१)

बलिदानं ततः पश्चात्कुर्याद् देव्याः प्रमोदकम् । (१।२)

मोदकैर् गजवक्त्रं च हविषा तोषयेद्रविम् ॥ (१।३)

तौर्यत्रिकैश्च नियमैः शंकरं तोषयेद्धरिम् । (२।१)

चण्डिकां बलिदानेन तोषयेत् साधकः सदा ॥ (२।२)

पक्षिणः कच्छपा ग्राहाश्छागलाश्च वराहकाः । (३।१)

महिषो गोधिका शोषा तथा नवविधा मृगाः ॥ (३।२)

चामरः कृष्णसारश्च शशः पञ्चाननस्तथा । (४।१)

मत्स्याः स्वगात्ररुधिरैश्चाष्टधा बलयो महाः ॥ (४।२)

अभावे च तथैवैषां कदाचिद्धयहस्तिनौ । (५।१)

छागलाः शरभाश्चैव नरश्चैव यथाक्रमात् ॥ (५।२)

बलिर्महाबलिरिति बलयः परिकीर्तिताः । (६।१)

स्नापयित्वा बलिं तत्र पुष्पचन्दनधूपकैः ॥ (६।२)

पूजयेत् साधको देवीं बलिमन्त्रैर्मुहुर् मुहुः । (७।१)

उत्तराभिमुखो भूत्वा बलिं पूर्वमुखं तथा ॥ (७।२)

निरीक्ष्य साधकः पश्चादिमं मन्त्रमुदीरयेत् । (८।१)

वरस्त्वं बलिरूपेण मम भाग्यादुपस्थितः ॥ (८।२)

प्रणमामि ततः सर्वरूपिणं बलरूपिणम् । (९।१)

चण्डिका प्रीतिदानेन दातुरापद्विनाशनः ॥ (९।२)

वैष्णवीबलिरूपाय बले तुभ्यं नमो नमः । (१०।१)

यज्ञार्थे पशवः सृष्टाः स्वयमेव स्वयम्भुवा ॥ (१०।२)

अतस्त्वां घातयाम्यद्य तस्माद् यज्ञे वधोऽवधः । (११।१)

ॐ ऐं हीं श्रीं इति मन्त्रेण तं बलिं कामरूपिणम् ॥ (११।२)

चिन्तयित्वा न्यसेत्पुष्पं मूर्ध्नि तस्य च भैरव । (१२।१)

ततो देवीं समुद्दिश्य काममुद्दिश्य चात्मनः ॥ (१२।२)

अभिषिच्य बलिं पश्चात् करवालं प्रपूजयेत् । (१३।१)

रसना त्वं चण्डिकायां सुरलोकप्रसाधक ॥ (१३।२)

ऐं ह्रीं श्रीं इति मन्त्रेण ध्यात्वा खड्गं प्रपूजयेत् । (१४।१)

कृष्णं पिनाकपाणिं च कालरात्रिस्वरूपिणम् ॥ (१४।२)

उग्रं रक्तास्यनयनं रक्तमाल्यानुलेपनम् । (१५।१)

रक्ताम्बरधरं चैकं पाशहस्तं कुटुम्बिनम् ॥ (१५।२)

पीयमानं च रुधिरं भुञ्जानं क्रव्यसंहतिम् । (१६।१)

असिर्विशसनः खड्गस्तीक्ष्णधारो दुरासदः ॥ (१६।२)

श्रीगर्वो विजयश्चैव धर्मपाल नमोऽस्तु ते । (१७।१)

पूजयित्वा ततः खड्गम् ॐ आं ह्रीं फडितिमन्त्रकैः ॥ (१७।२)

गृहीत्वा विमलं खड्गं छेदयेद् बलिमुत्तमम् । (१८।१)

ततो बलीनां रुधिरं तोयसैन्धवसत्फलैः ॥ (१८।२)

मधुभिर्गन्धपुष्पैश्च अधिवास्य प्रयत्नतः । (१९।१)

ॐ ऐं ह्रीं श्रीं कौशिकीति रुधिरं दापयामि ते ॥ (१९।२)

स्थाने नियोजयेद्रक्तं शिरश्च सप्रदीपकम् । (२०।१)

एवं दत्त्वा बलिं पूर्णं फलं प्राप्नोति साधकः ॥ (२०।२)

हीनं स्याद्धीनतामूलं निष्फलं स्याद् विपर्ययात् । (२१।१)

बलिदाने तु दुर्गाया अन्यत्रापि विधिः सदा ॥ (२१।२)

अयमेव प्रयोक्तव्यः सद्भिर्वेतालभैरवौ । (२२।१)

जपं समारभेत्पश्चात्पूर्ववद्ध्यानम् आस्थितः ॥ (२२।२)

हस्तेन स्रजमादाय चिन्तयेन्मनसा शिवाम् । (२३।१)

चिन्तयित्वा गुरुं मूर्ध्नि यथा वर्णादिकं भवेत् ॥ (२३।२)

मन्त्रं च कण्ठतो ध्यात्वा सितवर्णं हिरण्मयम् । (२४।१)

महामायां च हृदये आत्मानं गुरुपादयोः ॥ (२४।२)

आचक्षेत ततः पश्चाद् गुरोर्मन्त्रस्य चात्मनः । (२५।१)

देव्याश्चाप्येकतां ध्यात्वा सुषुम्नावर्त्मना ततः ॥ (२५।२)

तत्त्वस्वरूपमेकं तु षट्चक्रं प्रतिलम्बयेत् । (२६।१)

षट्चक्रेऽपि महामायां क्षणं ध्यात्वा प्रयत्नतः ॥ (२६।२)

लम्बयेन्मूलमात्रेण वादिषोडशचक्रकम् । (२७।१)

आदिषोडशचक्रस्थां साधकानन्दकारिणीम् ॥ (२७।२)

चिन्तयन् साधको देवीं जपकर्म समारभेत् । (२८।१)

भ्रुवोरुपरि नाडीनां त्रयाणां प्रान्त उच्यते ॥ (२८।२)

तत्प्रान्तं त्रिपथस्थानं षट्कोणं चतुरङ्गुलम् । (२९।१)

रक्तवर्णं तु योगज्ञैराज्ञाचक्रमितीर्यते ॥ (२९।२)

कण्ठे त्रयाणां नाडीनां वेष्टनं विद्यते नृणाम् । (३०।१)

सुपुम्नेडापिङ्गलानां षट्कोणं तत्षडङ्गुलम् ॥ (३०।२)

तत् षट्चक्रमिति प्रोक्तं शुक्लं कण्ठस्य मध्यगम् । (३१।१)

त्रयाणामथ नाडीनां हृदये चैकता भवेत् ॥ (३१।२)

तत्स्थानं षोडशारं स्यात् सप्ताङ्गुलप्रमाणतः । (३२।१)

तत्प्रयुक्तं तु योगज्ञैरादिषोडशचक्रकम् ॥ (३२।२)

ध्यानानामथ मन्त्राणां चिन्तनस्य जपस्य च । (३३।१)

यस्माद् आद्यं तु हृदयं तस्मादादीति गद्यते ॥ (३३।२)

जपादौ पूजयेन्मालां तोयैरभ्युक्ष्य यत्नतः । (३४।१)

निधाय मण्डलस्यान्तः सव्यहस्तगतां च वा ॥ (३४।२)

ॐ माले माले महामाये सर्वशक्तिस्वरूपिणि । (३५।१)

चतुर्वर्गस्त्वयि न्यस्तस् तस्मान्मे सिद्धिदा भव ॥ (३५।२)

पूजयित्वा ततो मालां गृह्णीयाद् दक्षिणे करे । (३६।१)

मध्यमाया मध्यभागे वर्जयित्वाथ तर्जनीम् ॥ (३६।२)

अनामिकाकनिष्ठाभ्यां युताया नम्रभागतः । (३७।१)

स्थापयित्वा तत्र मालामङ्गुष्ठाग्रेण तद्गतम् ॥ (३७।२)

प्रत्येकं बीजमादाय जप्यादर्धेन भैरव । (३८।१)

प्रतिवारं पठेन्मन्त्रं शनैरोष्ठं च चालयेत् ॥ (३८।२)

मालाबीजं तु जप्तव्यं स्पृशेन्नहि परस्परम् । (३९।१)

पूर्वजापप्रयुक्तेन नैवाङ्गुष्ठेन भैरव ॥ (३९।२)

पूर्वबीजं जपन् यस्तु परबीजं च संस्पृशेत् । (४०।१)

अंगुष्ठेन भवेत् तस्य निष्फलस्तस्य तज्जपः ॥ (४०।२)

मालां स्वहृदयासन्ने धृत्वा दक्षिणपाणिना । (४१।१)

देवीं विचिन्तयन् जप्यं कुर्याद् वामेन न स्पृशेत् ॥ (४१।२)

स्फटिकेन्द्राक्षरुद्राक्षैः पुत्रञ्जीवसमुद्भवैः । (४२।१)

सुवर्णमणिभिः सम्यक् प्रवालैरथवाब्जजैः ॥ (४२।२)

अक्षमाला तु कर्तव्या देवीप्रीतिकरी परा । (४३।१)

जपेदुपांशु सततं कुशग्रन्थ्याथ पाणिना ॥ (४३।२)

मालाबीजेषु सर्वेषु रुद्राक्षो मत्प्रियाप्रियः । (४४।१)

रुद्रप्रीतिकरी यस्मात् तेन रुद्राक्षरोचनी ॥ (४४।२)

प्रवालैरथवा कुर्यादष्टाविंशतिबीजकैः । (४५।१)

पञ्चपञ्चाशता वापि न न्यूनैरधिकैश्च वा ॥ (४५।२)

रुद्राक्षैर्यदि जप्येत इन्द्राक्षैः स्फटिकैस्तथा । (४६।१)

नान्यं मध्ये प्रयोक्तव्यं पुत्रञ्जीवादिकं च यत् ॥ (४६।२)

यद्यन्यत् तु प्रयुज्येत मालायां जपकर्मणि । (४७।१)

तस्य कामं च मोक्षं च ददाति न प्रियंकरी ॥ (४७।२)

मिश्रीभावं ततो याति चाण्डालैः पापकर्मभिः । (४८।१)

जन्मान्तरे जायते स वेदवेदाङ्गपारगः ॥ (४८।२)

एको मेरुस्तत्र देयः सर्वेभ्यः स्थूलसम्भवः । (४९।१)

आद्यं स्थूलं ततस्तस्मान्न्यूनं न्यूनतरं तथा ॥ (४९।२)

विन्यसेत् क्रमतस् तस्मात् सर्पाकारा हि सा यतः । (५०।१)

ब्रह्मग्रन्थियुतं कुर्यात् प्रतिबीजं यथास्थितम् ॥ (५०।२)

अथवा ग्रन्थिरहितं दृढरज्जुसमन्वितम् । (५१।१)

द्विरावृत्याथ मध्येन चार्धवृत्यान्तदेशतः ॥ (५१।२)

ग्रन्थिः प्रदक्षिणावर्तः स ब्रह्मग्रन्थिसंज्ञकः । (५२।१)

आत्मना योजयेन्मालां नामन्त्रो योजयेन्नरः ॥ (५२।२)

दृढं सूत्रं नियुञ्जीत जपे त्रुट्यति नो यथा । (५३।१)

यथा हस्तान्न च्यवेत जपतः स्रक् तमाचरेत् ॥ (५३।२)

हस्तच्युतायां विघ्नं स्याच्छिन्नायां मरणं भवेत् । (५४।१)

एवं यः कुरुते मालां जपं च जपकोविदः ॥ (५४।२)

स प्राप्नोतीप्सितं कामं हीने स्यात्तु विपर्ययः । (५५।१)

अन्यत्रापि जपेन्मालां जप्यं देवमनोहरम् ॥ (५५।२)

तादृशः साधकः कुर्यान्नान्यथा तु कदाचन । (५६।१)

यथाशक्ति जपं कुर्यात् संख्ययैव प्रयत्नतः ॥ (५६।२)

असंख्यातं च यज्जप्तं तस्य तन्निष्फलं भवेत् । (५७।१)

जप्त्वा मालां शिरोदेशे प्रांशुस्थानेऽथ वा न्यसेत् ॥ (५७।२)

स्तुतिपाठं ततः कुर्यादिष्टं कामं निवेद्य च । (५८।१)

स्तुतिश्चापि महामन्त्रं साधनं सर्वकर्मणाम् ॥ (५८।२)

वक्ष्ये युवां महाभागौ सर्वसिद्धिप्रदायकम् । (५९।१)

सर्वमङ्गलमङ्गल्ये शिवे सर्वार्थसाधिके ॥ (५९।२)

शरण्ये त्र्यम्बके गौरि नारायणि नमोऽस्तु ते । (६०।१)

सप्तधावर्तनं कृत्वा स्तुतिमेनां च साधकः ॥ (६०।२)

पञ्चप्रणामान् कृत्वाथ ऐं ह्रीं श्रीं इतिमन्त्रकैः । (६१।१)

अन्येषां पुरतश्चैव अधिकं वा यथेच्छया ॥ (६१।२)

योनिमुद्रां ततः पश्चाद् दर्शयित्वा विसर्जयेत् । (६२।१)

द्वौ पाणी प्रसृतीकृत्य कृत्वा चोत्तानमञ्जलिम् ॥ (६२।२)

अंगुष्ठाग्रद्वयं न्यस्य कनिष्ठाग्रद्वयोस्ततः । (६३।१)

अनामिकायां वामस्य तत्कनिष्ठां पुरो न्यसेत् ॥ (६३।२)

दक्षिणस्यानामिकायां कनिष्ठां दक्षिणस्य च । (६४।१)

अनामिकायाः पृष्ठे तु मध्यमे द्वे निवेशयेत् ॥ (६४।२)

द्वे तर्जन्यौ कनिष्ठाग्रे तदग्रेणैव योजयेत् । (६५।१)

योनिमुद्रा समाख्याता देव्याः प्रीतिकरी मता ॥ (६५।२)

त्रिवारं दर्शयेत् तां तु मूलमन्त्रेण साधकः । (६६।१)

तां मुद्रां शिरसि न्यस्य मण्डलं विन्यसेत् ततः ॥ (६६।२)

ऐशान्याम् अग्रहस्तेन द्वारपद्मविवर्जितम् । (६७।१)

तत्र नत्वा रक्तचण्डां ह्रीं श्रीं मन्त्रेण साधकः ॥ (६७।२)

रक्तचण्डायै नम इति निर्माल्यं तत्र निक्षिपेत् । (६८।१)

उदके तरुमूले वा निर्माल्यं तत्र संत्यजेत् ॥ (६८।२)

एवं यः पूजयेद् देवीं विधानेन शिवां नरः । (६९।१)

सो ऽचिरेण लभेत्कामान् सर्वान् एव मनोगतान् ॥ (६९।२)

अर्धलक्षजपं जप्त्वा प्रथमं चैव साधकः । (७०।१)

पुरश्चरेद् विशेषेण नानानैवेद्यवेदनैः ॥ (७०।२)

कुण्डं मण्डलवत्कृत्वा चाष्टम्यां समुपोषितः । (७१।१)

नवम्यां शुक्लपक्षस्य रजोभिः पञ्चभिर्नरः ॥ (७१।२)

पूर्ववन्मण्डलं कृत्वा गुरुपित्रोश्च सन्निधौ । (७२।१)

अनेनैव विधानेन पूजयित्वा तु चण्डिकाम् ॥ (७२।२)

सहितैर्बिल्वपत्रैश्च अष्टोत्तरशतत्रयम् । (७३।१)

तिलैर्होमं चरेत् तस्यां सहस्रत्रितयं जपेत् ॥ (७३।२)

नैवेद्यं गन्धपुष्पे च वस्त्रं दद्याच्च यत्प्रियम् । (७४।१)

पूर्वोक्तं चान्यदप्यस्यै प्रदद्यात्पायसं तथा ॥ (७४।२)

पूजावसाने देयं स्यात् तज्जातीयं बलित्रयम् । (७५।१)

सिन्दूरं स्वर्णरत्नानि यद्यत् स्त्रीणां विभूषणम् ॥ (७५।२)

निवेदयेद् यथाशक्त्या पुष्पमाल्यं च भूरिशः । (७६।१)

महाशक्तुं सशाल्यन्नं गव्यव्यञ्जनसंयुतम् ॥ (७६।२)

देव्यै नवम्यां सम्पूर्णं बलिं दद्याद् घृतादिभिः । (७७।१)

दक्षिणां गुरवे दद्यात्सुवर्णं गां तथा तिलम् ॥ (७७।२)

अभिशप्तमपुत्रं च सावद्यं कितवं तथा । (७८।१)

क्रियाहीनमकल्पज्ञं वामनं गुरुनिन्दकम् ॥ (७८।२)

सदा मत्सरसंयुक्तं गुरुं मन्त्रेषु वर्जयेत् । (७९।१)

गुरुर्मन्त्रस्य मूलं स्यान्मूलशुद्धौ तदुद्गतम् ॥ (७९।२)

सफलं जायते यस्मान्मन्त्रं यत्नात्परीक्षयेत् । (८०।१)

शाठ्यात् क्रोधात्तु मोहाद्वा नासन्मत्या गुरोर्मुखात् ॥ (८०।२)

कल्पेषु दृष्ट्वा वा मन्त्रं गृह्णीयाच्छद्मनाथ वा । (८१।१)

स मन्त्रस्तेयपापेन तामिस्रे नरके नरः ॥ (८१।२)

मन्वन्तरत्रयं स्थित्वा पापयोनिषु जायते । (८२।१)

शठे क्रूरे च मूर्खे च छद्मकारिण्यभक्तिके ॥ (८२।२)

मन्त्रं न दूषिते दद्यात् सुबीजं विपिने तथा । (८३।१)

लक्षेण साधयेत् कामं पुरश्चरणपूर्वकम् ॥ (८३।२)

पापक्षयो भवेद् यस्मात् पुरश्चरणकर्मणा । (८४।१)

लक्षद्वयेन मन्त्रस्य जपेन नरसत्तमौ ॥ (८४।२)

त्रिसन्ध्यासु प्रतिदिनं बीजसंघातकेन च । (८५।१)

कविर्वाग्मी पण्डितश्च यशस्वी च प्रजायते ॥ (८५।२)

पूजास्थानसाधकः साधकश्रेष्ठ पूजास्थानं ततः शृणु । (८६।१)

यत्र यत्र नरः पूजां निर्जने कुरुते च यः ॥ (८६।२)

तस्यादत्ते स्वयं देवी पत्रं पुष्पं फलं जलम् । (८७।१)

शिला प्रशस्ता पूजायां स्थण्डिलं निर्जनं तथा ॥ (८७।२)

जपश्चोपांशु सर्वेषामुत्तमः परिकीर्तितः । (८८।१)

अशुचिर्न महामायां पूजयेत् तु कदाचन ॥ (८८।२)

अवश्यं तु स्मरेन्मन्त्रं योऽतिभक्तियुतो नरः । (८९।१)

दन्तरक्ते समुत्पन्ने स्मरणं च न विद्यते ॥ (८९।२)

सर्वेषामेव मन्त्राणां स्मरणान्नरकं व्रजेत् । (९०।१)

जानूर्ध्वे क्षतजे जाते नित्यं कर्म न चाचरेत् ॥ (९०।२)

नैमित्तिकं च तदधः स्रवद्रक्तो न चाचरेत् । (९१।१)

सूतके च समुत्पन्ने क्षुरकर्मणि मैथुने ॥ (९१।२)

धूमोद्गारे तथा वान्ते नित्यकर्माणि संत्यजेत् । (९२।१)

द्रव्ये भुक्ते त्वजीर्णे च न वै भुक्त्वा च किंचन ॥ (९२।२)

कर्म कुर्यान्नरो नित्यं सूतके मृतके तथा । (९३।१)

पत्रं पुष्पं च ताम्बूलं भेषजत्वेन कल्पितम् ॥ (९३।२)

कणादिपिप्पल्यन्तं च फलं भुक्त्वा न चाचरेत् । (९४।१)

जलस्यापि नरश्रेष्ठ भोजनाद् भेषजादृते ॥ (९४।२)

नित्यक्रिया निवर्तेत सह नैमित्तिकैः सदा । (९५।१)

जलौकां गूढपादं च कृमिगण्डूपदादिकम् ॥ (९५।२)

कामाद्धस्तेन संस्पृश्य नित्यकर्माणि संत्यजेत् । (९६।१)

विशेषतः शिवापूजां प्रमीतपितृको नरः ॥ (९६।२)

यावद् वत्सरपर्यन्तं मनसापि न चाचरेत् । (९७।१)

महागुरुनिपाते तु काम्यं किंचिन्न चाचरेत् ॥ (९७।२)

आर्त्विज्यं ब्रह्मयज्ञं च श्राद्धं देवयजं च यत् । (९८।१)

गुरुमाक्षिप्य विप्रं च प्रहृत्यैव च पाणिना ॥ (९८।२)

न कुर्यान्नित्यकर्माणि रेतःपाते च भैरव । (९९।१)

आसनं चार्घ्यपात्रं च भग्नमासादयेन्नतु ॥ (९९।२)

ऊषरे कृमिसंयुक्ते स्थाने मृष्टेऽपि नार्चयेत् । (१००।१)

नीचैर् आसनमासाद्य शुचिः प्रयतमानसः ॥ (१००।२)

अर्चयेच्चण्डिकां देवीं देवमन्यं च भैरव । (१०१।१)

दिग्विभागे तु कौबेरीदिक् शिवा प्रीतिदायिनी ॥ (१०१।२)

तस्मात्तन्मुख आसीनः पूजयेच्चण्डिकां सदा । (१०२।१)

पुष्पं च कृमिसंमिश्रं विशीर्णं भग्नमृद्गते ॥ (१०२।२)

सकेशं मूषिकोद्धूतं यत्नेन परिवर्जयेत् । (१०३।१)

याचितं परकीयं च तथा पर्युषितं च यत् । (१०३।२)

अन्त्यसृष्टं पदा स्पृष्टं यत्नेन परिवर्जयेत् ॥ (१०३।३)

इदं शिवायाः परमं मनोहरं करोति योऽनेन तदीयपूजनम् । (१०४।१)

स वाञ्छितार्थं समवाप्य चण्डिकागृहं प्रयाता नचिरेण भैरव ॥ (१०४।२)