कियन्तोऽप्यथ वक्ष्यन्ते रसाः प्रत्ययकारकाः । (१।१)

शास्त्रं दृष्ट्वा गुरोर्वक्त्रात् संप्रदायाद्यथागताः ॥ (१।२)

पारदो रसकस्तालस्तुत्थं गन्धकटङ्कणम् । (२।१)

सर्वमेतत्समं शुद्धं कारवेल्ल्या रसैर्दिनम् ॥ (२।२)

मर्दयेत्तेन विदध्याच्च ताम्रपात्रोदरं घनम् । (३।१)

अङ्गुलार्धार्धमानेन तत् पचेत्सिकताद्वये ॥ (३।२)

यन्त्रे यावत्स्फुटन्त्येव व्रीह्यस्तस्य पृष्ठतः । (४।१)

ततः सुशीतले ग्राह्यस्ताम्रपात्रोदराद्बुधैः ॥ (४।२)

तत्समं मरिचं दत्त्वा सर्वमेकत्र चूर्णयेत् । (५।१)

द्विगुञ्जं पर्णखण्डेन वातिके पैत्तिके ज्वरे ॥ (५।२)

गुञ्जैकं ससितं दद्यात्त्रिगुञ्जं व्योषयुक्कफे । (६।१)

संनिपाते ज्वरे देयो वल्लैकर्माद्रकद्रवैः ॥ (६।२)

त्रिदिनैविषमं तीव्रमेकद्वित्रिचतुर्थकम् । (७।१)

नाशयेच्छीतभञ्ज्याख्यो रसो रुद्रेण निर्मितः ॥ (७।२)

सूतं गन्धं शिलां तालं संमथ्य निम्बुजैर्द्रवैः । (८।१)

लिप्त्वा तन्वर्कपत्राणि यन्त्रे भस्माभिधे क्षिपेत् ॥ (८।२)

यामाष्टौ ज्वालयेदग्निं स्वाङ्गशीतं समुद्धरेत् । (९।१)

विषोषणं चतुर्थांशं दत्त्वा वल्लमिता गुटी ॥ (९।२)

देवदालीरसैर्बद्धा रसश्चैतन्यभैरवः । (१०।१)

दत्तार्द्रकरसैः सर्वसंनिपातविघातकृत् ॥ (१०।२)

भूमौ गतं विसंज्ञं च शीतार्तं तन्द्रितं नरम् । (११।१)

तत्क्षणाद्बोधयेद्दाहे कुर्याच्छीतोपचारकान् ॥ (११।२)

वाराहच्छागमात्स्याश्वमायूरं पित्तपञ्चकम् । (१२।१)

अनेन भावितश्चापि देयश्चैतन्यभैरवः ॥ (१२।२)

विषं रसं कलैकांशं काचलिप्तशरावके । (१३।१)

रुद्ध्वा चुल्ल्यां मन्दवह्नौ पचेद्यामद्वयं ततः ॥ (१३।२)

स्वयं शीतं च गृह्णीयाद् उपरिष्टाच्छरावकात् । (१४।१)

वायुवर्जं क्षिपेत्कूप्यां संनिपाते ऽहिदंष्टके ॥ (१४।२)

सूच्यग्रेण च दातव्यः क्षणाञ्जागर्ति मानवः । (१५।१)

नो चेत् तालुप्रदेशे च क्षुरक्षुण्णे प्रचारयेत् ॥ (१५।२)

रसगन्धकनेपाला वृद्धा दन्त्यम्बुमदिताः । (१६।१)

द्वौ यामौ ज्वरनाशाय गुञ्जैका सितया सह ॥ (१६।२)

पुरं टङ्कद्रयां कृष्णधूर्तबीजाष्टबल्लकम् । (१७।१)

पालिकात्रितयं देयं चातुर्थिकज्वरापहम् ॥ (१७।२)

ज्वरागमनवेलायां शीतवारिचतुर्घटैः । (१८।१)

शिरो ऽभिषिञ्च्य दातव्यं पथ्ये क्षीरं सशर्करम् ॥ (१८।२)

निम्नबीजं शिलाजाजी धूमः कृष्णा समांशकम् । (१९।१)

कारवेल्ल्या रसैर्भाव्यमेकविंशतिवारकान् ॥ (१९।२)

यत्पार्श्वतोऽञ्जयेन्नेत्रे ज्वरं तत्पार्श्वजं जयेत् । (२०।१)

अर्धनारीनटेशाह्वो रसः कौतुककारकः ॥ (२०।२)

हिङ्गुलं मरिचं गन्धं पिप्पली टङ्कणं विषम् । (२१।१)

कनकस्य तु बीजानि समांशं विजयारसैः ॥ (२१।२)

मर्दयेद्याममात्रं तु चणमात्रा वटी कृता । (२२।१)

ज्वरातिसारं ग्रहणीं नाशयेद्धेमसुन्दरः ॥ (२२।२)

शुद्धसूतं पलं चार्कक्षीरैर्मर्द्य पुनः पुनः । (२३।१)

द्विपलं शुद्धगन्धस्य महाकम्बुपलाष्टकम् ॥ (२३।२)

उभे वह्निरसैर्भाव्ये पेष्ये शोष्ये दिनत्रयम् । (२४।१)

मेलयेत्पूर्वसूतेन तदर्धं टङ्कणं क्षिपेत् ॥ (२४।२)

अर्कक्षीरैः पुनः सर्वं यामैकं मर्दयेद्दृढम् । (२५।१)

तच्छुष्कं चूर्णलिप्तेऽथ भाण्डे रुद्ध्वा पुटे पचेत् ॥ (२५।२)

चतुर्गुञ्जामितं खादेन्मरिचाज्येन संयुतम् । (२६।१)

देयं दध्योदनं पथ्यं विजया सगुडा निशि ॥ (२६।२)

ग्रहणीदोषनाशार्थं नास्त्यनेन समं भुवि । (२७।१)

ग्रहजीर् नाशयेत्सर्वा अर्कलोकेश्वरो रसः ॥ (२७।२)

कटुत्रिकरसैर्भाव्यं तालमेकं चतुःशिला । (२८।१)

दिनं वासारसैः पिष्ट्वा वालुकायन्त्रपाचितम् ॥ (२८।२)

द्वियामान्ते समुद्धृत्य तत्तुल्यं च कटुत्रयम् । (२९।१)

निर्गुण्डीमूलचूर्णं च वासारससमन्विता ॥ (२९।२)

शिलातालेश्वरस्यास्य गुञ्जैका श्वासकासजित् । (३०।१)

सूतं हेमाभ्रजं भस्म शिलागन्धकतालकम् ॥ (३०।२)

त्र्येकैकभूभवैकाख्यान् कृत्वैवं क्रमशो ऽशकान् । (३१।१)

वराटीः पूरयेत्तेन छागीक्षीरेण टङ्कणम् ॥ (३१।२)

पिष्ट्वा तेन मुखं रुद्ध्वा शरावे भूपुटे पचेत् । (३२।१)

स्वाङ्गशीतं समुद्धृत्य कुर्यात्तं वस्त्रगालितम् ॥ (३२।२)

रसो राजमृगाङ्कोऽयं चतुर्गुञ्चः क्षयापहः । (३३।१)

सुवर्णं भस्मसूतं च वल्लार्धं मधुना लिहेत् ॥ (३३।२)

पथ्यभुग्ब्रह्मचर्येण मृगाङ्को वा क्षयापहः । (३४।१)

शिलाजतु मधुव्योषतप्त्यलोहरजांसि यः ॥ (३४।२)

क्षीरभुग्लेढि तस्याशु क्षयक्षयकरो रसः । (३५।१)

शुल्वश्यामास्नुहीदन्तीपथ्यानेपालकान् क्रमात् ॥ (३५।२)

भूद्यवेकैकाग्नियुग्मांश्च गृहीत्वोष्णाम्बुना पिबेत् । (३६।१)

अष्टोदराणि हन्त्येष विशेषेण जलोदरम् ॥ (३६।२)

आध्मानगुल्मशूलघ्न उदरध्वान्तभास्करः । (३७।१)

दुग्धं शङ्खवराटं च तुल्यार्कं नवनीतयुक् ॥ (३७।२)

टङ्कार्धं भक्षयेत्सर्वशूलघ्नः शङ्खभास्करः । (३८।१)

शुद्धं सूतं तथा गन्धं क्रमाद् एकद्विभागकम् ॥ (३८।२)

तुल्यार्कं भावयेदार्द्ररसैश्चापि त्रिसप्तधा । (३९।१)

गोलं कृत्वान्धमूषायां रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् ॥ (३९।२)

घृतं शुण्ठ्या च गुञ्जैकं शीतोदं ससितं ह्यनु । (४०।१)

त्रिदोषं नाशयेच्छीघ्रं क्रियां शीतां प्रयोजयेत् ॥ (४०।२)

स्थूलं कृशं कृशं स्थूलं करोत्यग्निप्रदीपनम् । (४१।१)

त्रिदोषात्पतितं रक्तं व्रणनाड्यभिघातजम् ॥ (४१।२)

यकृत्प्लीहोत्थितं यच्च यच्च कुष्ठकरं त्वसृक् । (४२।१)

शोधयेद्दुष्टरक्तं च रसो रक्तारिसंज्ञकः ॥ (४२।२)

सूततारार्ककं बोलं मर्द्यमर्कपयस्त्र्यहम् । (४३।१)

वल्लैकं मधुना लेह्यं स्थौल्यमाशु व्यपोहति ॥ (४३।२)

द्विपलं क्षौद्रशीतोदमनुपानं पिबेत्ततः । (४४।१)

वडवाग्निरसे पथ्यं दध्यादि श्लेष्मलं त्यजेत् ॥ (४४।२)

सूतार्कौ गन्धकं मर्द्यं दिनं निर्गुण्डिकाद्रवैः । (४५।१)

यामैकं वालुकायन्त्रे पक्त्वा देयो द्विगुञ्जकः ॥ (४५।२)

बीजपूरजटाक्वाथं ससितं पाययेदनु । (४६।१)

रसस्त्रिविक्रमो मूत्रकृच्छ्रोधाश्मरीप्रणुत् ॥ (४६।२)

निस्तुषीकृत्य वाकुच्या बीजानां पलविंशतिम् । (४७।१)

गोजलस्थां त्रिसप्ताहं लोहं पथ्यापलद्वयम् ॥ (४७।२)

गृहीत्वा गोजलाच्छोष्ये सूर्यतापे ऽतिनिष्ठुरे । (४८।१)

काकोदुम्बरिकाद्रोणत्वचां क्वाथे त्रिसप्तकम् ॥ (४८।२)

भावयेत्तस्य चूर्णस्य गन्धसूतं समं कृतम् । (४९।१)

अम्लेन कज्जलीं कृत्वा सर्वमेकत्र कारयेत् ॥ (४९।२)

शिग्रुमूलरसेनापि नागवल्लीदलेन च । (५०।१)

भावनां त्रिदिनं दत्त्वा कर्षार्धांशां गुटीं कुरु ॥ (५०।२)

एकैकां भक्षयेत्प्रातः श्वेतकुष्ठोपशान्तये । (५१।१)

चित्रकाङ्घ्रित्वचश्चूर्णं रात्रौ गोदुग्धके वरम् ॥ (५१।२)

क्षिपेदधि विलोड्याथ ग्राहयेत्तक्रमुत्तमम् । (५२।१)

तत्तक्रकुडवं चैकं मध्येऽष्टवल्लगन्धकम् ॥ (५२।२)

प्रक्षिप्य गुटिकां पश्चात् प्रपिबेद्द्वित्रिसंख्यकाम् । (५३।१)

नवनीतेन चाभ्यङ्गः कार्यः स्थेयमथातपे ॥ (५३।२)

सर्वश्वित्रे प्रजायन्ते स्फोटकाश्चाग्निदग्धवत् । (५४।१)

प्रथमे सप्तके पाको जायेताथ द्वितीयके ॥ (५४।२)

रोहणं च तृतीये हि प्राप्नुवन्ति न संशयः । (५५।१)

निम्बुकस्य रसोपेतं कुङ्कुमालेपनं हितम् ॥ (५५।२)

सतक्रा गुटिका वापि रसस्यालेपने हिता । (५६।१)

श्वित्राणां रोहणं रम्यं वर्णदं जायते भृशम् ॥ (५६।२)

त्रिवेलं तक्रभक्तं च पूर्वे देयं च सप्तके । (५७।१)

मकुष्ठाम् अपि रूक्षाश्च देया जाते द्विसप्तके ॥ (५७।२)

तृतीये सप्तके देया मकुष्ठास्त्रिफलाघृतम् । (५८।१)

घृतमल्पं प्रदातव्यं श्वित्रकुष्ठी वरो भवेत् ॥ (५८।२)

चम्पकाभं वरं देहं कान्तियुक्तं च नीरुजम् । (५९।१)

प्राप्नुयाच्छ्रीयुतः सम्यङ्मनुजो भूमिमण्डले ॥ (५९।२)

रसराजप्रभावेण सत्यं सत्यं च नान्यथा । (६०।१)

शुद्धं सूतं मृतं लोहं ताप्यगन्धकातालकम् । (६०।२)

पथ्याग्निमन्थनिर्गुण्डीत्र्यूषणं टङ्कणं विषम् ॥ (६०।३)

तुल्यांशं मर्दयेत्खल्वे दिनं निर्गुण्डिकाद्रवैः । (६१।१)

मुण्डीद्रवैर्दिनैकं तु गुञ्जैकं वटकीकृतम् ॥ (६१।२)

भक्षयेद्वातरोगार्तो रसं स्वच्छन्दभैरवम् । (६२।१)

लघुरास्नाह्वयं क्वाथं सपुरं ह्यनुपानकम् ॥ (६२।२)

शुद्धं सूतं वचाक्वाथैस्त्रिदिनं मर्दयेत्ततः । (६३।१)

शङ्खपुष्पीरसैस्तद्वद्गन्धकं मर्दितं क्षिपेत् ॥ (६३।२)

गोमूत्रमर्दितं गोलं मूषायां तु निरोधयेत् । (६४।१)

सप्तधालेप्य मृद्वस्त्रैः पुटितं स्वाङ्गशीतलम् ॥ (६४।२)

चूर्णीकृतं चतुर्वल्लां समसर्षपचूर्णकम् । (६५।१)

जीर्णधृतानुपानं च नस्ये स्नेहं तु सार्षपम् ॥ (६५।२)

कारयेत्तेन चाभ्यङ्गं दिनानामेकविंशतिम् । (६६।१)

उन्मादापस्मृती हन्ति ह्युन्मादगजकेशरी ॥ (६६।२)

सूतं गन्धम् अयस् ताम्रम् एकद्व्यर्धार्धकं पलम् । (६७।१)

द्रावयेल्लोहजे पात्रे क्षिपेदेरण्डपत्त्रके ॥ (६७।२)

चूर्णितं वस्त्रपूतं च लोहपात्रे पुनः पचेत् । (६८।१)

जाम्बीरं बैजपूरं वा रसं पात्रमितं क्षिपेत् ॥ (६८।२)

संचूर्ण्य पञ्चकोलोत्थैः कषायैश्चाम्लवेतसैः । (६९।१)

भावना खलु दातव्याः पञ्चाशत्प्रमितास्ततः ॥ (६९।२)

भृष्टटङ्कणचूर्णं तु दद्यात्सर्वसमानकम् । (७०।१)

टङ्कणार्धं विडं दद्याद्विडतुल्यं मरीचकम् ॥ (७०।२)

सप्तधा भावयेत्यश्चाच्चणकक्षारवारिणा । (७१।१)

एव सिद्धरसाद्वल्लद्वितयं वा चतुष्टयम् ॥ (७१।२)

सैन्धवं माषमेकं तु जीरकं च द्विमाषकम् । (७२।१)

तक्रेण योजितं चैतदनुपानं पिबेत्सुधीः ॥ (७२।२)

भोजयेत्कण्ठपर्यन्तं गुरुमामिषभोजनम् । (७३।१)

क्षिप्रं तज्जीर्यते भुक्तं पुनः काङ्क्षति भोजनम् ॥ (७३।२)

घटश्रवेन्द्रभीमैश्च कुम्भयोनिचतुर्मुखैः । (७४।१)

शनैश्चरेण रुद्रेण ब्रह्मणा सेवितोऽग्नये ॥ (७४।२)

अस्य संसेवनादेते सर्वे जाता महाशनाः । (७५।१)

अतः संसेव्यते भूपैर्महदग्निविवृद्धये ॥ (७५।२)

कुर्याद्दीपनम् अद्भुतं पचनं दुष्टामयोच्छेदनं तुन्दस्थौल्यनिबर्हणं गरहरः शूलार्तिमूलापहः । (७६।१)

गुल्मप्लीहविनाशनो बहुरुजां विध्वंसनः स्रंसनो वातग्रन्थिमहोदरापहरणः क्रव्यादनामा रसः ॥ (७६।२)

सिहणक्षोणिपालाय भूरिभोज्यप्रियाय च । (७७।१)

दत्तवान् भैरवानन्दो भूपो ग्रामाष्टकं ददौ ॥ (७७।२)

सूतं भुजंगममृतं लवणं हरिद्रा व्योषं धनंजयजटावनिभूतधात्री । (७८।१)

क्वष्टादशद्वयनिधित्रयवेदसंख्याः शोभाञ्जनार्द्रककरीरकबीजपूरैः ॥ (७८।२)

निम्बूफणीश्वरलता सुपलाशतोयैर्भाव्यं विशोष्य खरले प्रपिधाय चूर्णम् । (७९।१)

वस्त्रस्रुतं सकलवातगणान्निहन्ति वह्नेरपाटवमरोचकशूलवान्तीः ॥ (७९।२)

सूतं गन्धं विषं शङ्खं कपर्दं टङ्कणोषणे । (८०।१)

चन्द्रैकाग्निगजत्रिद्विवसुभागैर् मितं क्रमात् ॥ (८०।२)

जम्बीरकेन संमर्द्यं भवेदग्निकुमारकः । (८१।१)

वाते मन्दानलेऽजीर्णे ज्वरश्लेष्मविषूचिके ॥ (८१।२)

गुञ्जामात्रं प्रदातव्यो विण्मूत्रशिरसो ग्रहे । (८२।१)

कासे श्वासे क्षये शूले सर्वरोगे तु योजयेत् ॥ (८२।२)

नृसारं स्फटिका सौरं त्रयमेकत्र चूर्णयेत् । (८३।१)

तत्क्षिपेन्मृन्मये कूपे शुभे हस्तमिते दृढे ॥ (८३।२)

सरन्ध्रोदरकाचोत्थे कूपे तत्संनियोजयेत् । (८४।१)

सप्तधा वेष्टयेत्पश्चात्तत्संधिं वस्त्रमृत्स्नया ॥ (८४।२)

खर्परे वालुकापूर्णे तिर्यगौषधकूपकम् । (८५।१)

अर्धं यन्त्रे निधायात्र श्रीगुरोः संप्रदायतः ॥ (८५।२)

अधोमुखं द्वितीयं तु स्थाप्यं चुल्लेः पराङ्मुखे । (८६।१)

अधः प्रज्वालयेदग्निं हठाद्यावद्रसः स्रवेत् ॥ (८६।२)

धारयेत्काचजे पात्रे शङ्खद्रावरसं ततः । (८७।१)

शाणैकं सेवयेत्पश्चाद्दन्तस्पर्शविवर्जितम् ॥ (८७।२)

गुल्मोदरयकृत्प्लीहविद्रधिग्रन्थिशूलनुत् । (८८।१)

बलपुष्टिप्रदो ह्येष भुक्तं जारयते क्षणात् ॥ (८८।२)

विलोक्यतामहो लोका रसमाहात्म्यमद्भुतम् । (८९।१)

कपर्दकाम्बुलोहानि यस्मिन् क्षिप्ते गलन्ति हि ॥ (८९।२)

पारदं तत्तृतीयांशं गन्धं दत्त्वा तु मर्दयेत् । (९०।१)

दशांशनवसारेण युतं चोन्मत्तवारिणा ॥ (९०।२)

खल्वे संमर्द्य तत्सर्वं काचकूप्यां निवेशयेत् । (९१।१)

गुरूक्तसम्प्रदायेन वालुकायन्त्रमध्यगम् ॥ (९१।२)

पचेत् षोडशयामांश्च मन्दमध्यहठाग्निना । (९२।१)

पक्वः सुशीतलो ग्राह्यो हरगौरीरसो भवेत् ॥ (९२।२)

सूतं गन्धं समं कृत्वा सर्पाक्षीरसमर्दितम् । (९३।१)

पूर्ववत्पाचितं त्वन्ये हरगौरीरसं विदुः ॥ (९३।२)

पारदाद्द्विगुणं गन्धं दत्त्वा कार्पासिकाद्रवैः । (९४।१)

पूर्ववत्पाचितो ह्येष कामदेवरसः स्मृतः ॥ (९४।२)

समांशं क्षिप्यते स्वर्णं रूप्यं ताम्रं च मर्दयेत् । (९५।१)

मुसल्या चाखुपर्ण्या च मातुलुङ्गरसैस्त्र्यहम् ॥ (९५।२)

मोचचिञ्चात्मगुप्ताभिस्तदा मृत्युञ्जयो रसः । (९६।१)

त्रयाणां सेवनं पथ्यमुच्यते क्रमशो गुणाः । (९६।२)

एकमासं सिताज्याभ्यां सदा सेव्यो नरोत्तमैः ॥ (९६।३)

एवं निषेव्य सूतेन्द्रं भुञ्जीत मधुरं सदा । (९७।१)

शाल्यन्नं गोपयः खण्डं सितां जाङ्गलमामिषम् ॥ (९७।२)

गोधूमजान् विकारांश्च माषान्नं कदलीफलम् । (९८।१)

पनसं चाथ खर्जूरं द्राक्षां च नालिकेरकम् ॥ (९८।२)

सेवेत सर्वं तत्प्राज्ञो वृष्यं यत्किंचिदुच्यते । (९९।१)

वलीं संवत्सराद्धन्ति पलितं च द्विहायनात् ॥ (९९।२)

सेवया वज्रदेहोऽस्य द्रावद्वयेनिताशतम् । (१००।१)

न रेतःसंक्षयस्तस्य षण्ढोऽपि पुरुषायते ॥ (१००।२)

ऊर्ध्वलिङ्गः सदा तिष्ठेल्ललनामक्षयं व्रजेत् । (१०१।१)

तप्तहाटकवर्णाभः श्रीधीमेधाविभूषितः ॥ (१०१।२)

हयवेगो मयूराक्षो वाराहश्रुतिरेव च । (१०२।१)

अपरः कामदेवोऽपि मानिनीमानमर्दनः ॥ (१०२।२)

राजयक्ष्मादिरोगांश्च मेहान् जीर्णज्वरानपि । (१०३।१)

ग्रहणीं हन्त्यतीसारं गोतक्राद् बहुमूत्रताम् ॥ (१०३।२)

सर्वरोगहरो ह्येष निजौषधानुपानतः । (१०४।१)

हरगौरीकामदेवरसो मृत्युञ्जयाभिधः ॥ (१०४।२)

किमत्र बहुनोक्तेन जरामृत्युहरास्त्रयः । (१०५।१)

कज्जलीं सूतगन्धाभ्यां तुल्यमुन्मत्तबीजकम् । (१०५।२)

तत्तैलमर्दितं सेव्य द्विवल्लां ससितापयः ॥ (१०५।३)

मेहौघं नाशयेद्वीर्यं स्तम्भयेद्द्रावयेत् स्त्रियम् । (१०६।१)

रसः कामप्रदो नॄणां मानिनीमानमर्दनः ॥ (१०६।२)

हेमबीजविषवङ्गसूतकं हंसपादकरं च जारणम् । (१०७।१)

शुद्धसूतस्त्र्यहं स्वेद्यो मन्दाग्नौ दध्नि महिषे । (१०७।२)

त्रुटिते त्रुटिते दद्याद्दधि तुर्येऽह्नि चोद्धरेत् ॥ (१०७।३)

तस्मिन् स्वर्णं क्षिपेत्प्राज्ञश् चतुःषष्ठितमांभकम् । (१०८।१)

मर्दयेन्निम्बुनीरेण यावदैक्यं हि जायते ॥ (१०८।२)

पुनः संस्वेद्य तं सूतं वटशुङ्गाहिवल्लिजैः । (१०९।१)

काकमाच्या च जीवन्त्या रसैः स्याद्यामयुग्मकात् ॥ (१०९।२)

दिनं शीताम्बुकुम्भस्थं दिनैकं दध्नि महिषे । (११०।१)

एवं सिद्धरसाद्वल्लं प्रत्यहं ब्रह्मचर्यधृक् ॥ (११०।२)

मासैकं सेवते भर्ता सितादुग्धौदनप्रियः । (१११।१)

त्रिफलानिम्बकार्पासीरसैर्नारी क्रमात् पृथक् ॥ (१११।२)

दिनानि सप्तसंख्यानि पीत्वा ऋतुसमागमे । (११२।१)

रसं वल्लं त्र्यहं चैकं कार्पास्यम्बुसितायुतम् ॥ (११२।२)

टङ्कणं स्फटिका सूतं पक्वाम्लिकरसान्वितम् । (११३।१)

त्रिदिनं मधुना योनेर्लेपं शुद्धिकरं परम् ॥ (११३।२)

महिष्या दधिमध्यस्थं दिवा सूतं त्रिमाषकम् । (११४।१)

स्त्रीसेवासमये रात्रौ भक्षयेद्दधिसंयुतम् ॥ (११४।२)

संभोगान्ते तथा स्थेयं यामार्धं संपुटेन च । (११५।१)

सर्वलक्षणसम्पन्नं सूतं जनयते वरम् ॥ (११५।२)

तापादिके समुत्पन्ने देयं द्राक्षासितादिकम् । (११६।१)

कार्यः शीतोपचारश्च युवत्या भिषजा सदा ॥ (११६।२)

आयुर्वृद्धिं बलं कान्तिं नष्टवीर्यविवर्धनम् । (११७।१)

कुर्याद्रोगहरः पुत्रप्रदो रुद्रविनिर्मितः ॥ (११७।२)

रसं नागाञ्जनं चन्द्रम् एकैकद्व्यर्धभागकम् । (११८।१)

सूक्ष्मचूर्णीकृतं नेत्रस्याञ्जनाद् दिव्यदृष्टिकृत् ॥ (११८।२)

सूतं गन्धं समं शुद्धं सप्तधा भावयेत् क्रमात् । (११९।१)

स्नुह्यर्कदुग्धैः श्रीखण्डद्वयपथ्योभयारसैः ॥ (११९।२)

समं नेपालजं चूर्णं देयमेकत्र मर्दयेत् । (१२०।१)

उष्णाम्बुना वल्लयुग्मं देयमष्टगुणे गुडे ॥ (१२०।२)

मलाः पूर्वं जलं पश्चात्ततश्चामः शनैः शनैः । (१२१।१)

उदराच्च विनान्त्राणि सर्वं निर्याति किल्बिषम् ॥ (१२१।२)

जाते विरेके संशुद्धे पथ्यं दध्योदनं हितम् । (१२२।१)

जयेज्ज्वरादिकान् रोगान् रसः सारणसुन्दरः ॥ (१२२।२)

राढार्कौ मधुकं चैकसार्धद्विपञ्चभागकम् । (१२३।१)

टङ्कैकोऽम्बुयुतो दत्तो रसोऽयं वामकः स्मृतः ॥ (१२३।२)

रसं गन्धं समं व्योषं मर्द्यमुन्मत्तकैर् दिनम् । (१२४।१)

उन्मत्ताख्यो रसो नाम नस्यं स्यात्सन्निपातजित् ॥ (१२४।२)

ताम्रपत्रं गन्धलिप्तं वह्नौ तप्तं तु ताडितम् । (१२५।१)

तच्चूर्णं तक्रसंयुक्तं वल्लार्धं वामयेद्भृशम् ॥ (१२५।२)

स्फटिका तुत्थनेपालं मरिचं निम्बबीजकम् । (१२६।१)

पुत्रजीवकमज्जा च निम्बुकेनार्कभाजने ॥ (१२६।२)

भावना सप्त दातव्या गुटी गुञ्जामिताञ्जनात् । (१२७।१)

सन्निपातमपस्मारं विषं सर्पस्य नाशयेत् ॥ (१२७।२)

आकल्लकं विषं कृष्णं हेमद्रुफलभस्मकम् । (१२८।१)

उद्धूलनं स्वेदहरमेकद्वित्र्यष्टभागकैः ॥ (१२८।२)