ब्राह्मप्राजापत्यार्षदैवाः ब्राह्मणस्य गान्धर्व्व आसुरो राज तत्र मनुः । (१।१)

आच्छाद्य चार्चयित्वा च श्रुतशीलवते स्वयम् । (१।२)

आहूय दानं कन्याया ब्राह्मो धर्म्मः प्रकीर्तितः ॥ (१।३)

आच्छाद्य वस्त्रयुगं परिधाप्य अर्चयित्वा अर्च्चनां कृत्वा । (२।१)

देवलः । (२।२)

ततो विनीतां कल्याणीं कुलरूपवयोऽन्विताम् । (२।३)

अलंकृत्यार्हते दद्याद् विवाहो ब्राह्म उच्यते ॥ (२।४)

कल्याणीं पूर्वोक्तदोषशून्याम् । (३।१)

अर्हते पूर्वोक्तगुणयुक्ताय ॥ (३।२)

व्यासः । (४।१)

आच्छाद्यालंकृतां कृत्वा त्रिः परिक्रम्य पावकम् । (४।२)

नामगोत्रे समुद्दिश्य दद्याद्ब्राह्मो विधिस्त्वयम् ॥ (४।३)

अत्र त्रिः पावकपरिक्रमणं नामगोत्रोच्चारणयोः पाठक्रमो नाद्रियते ॥ (५।०)

संवर्तः । (६।१)

अलंकृत्य त्वलङ्कारैर्वराय सदृशाय वै । (६।२)

ब्राह्मेण तु विवाहेन दद्यात् कन्यां सुपूजिताम् ॥ (६।३)

सुपूजितां वस्त्रपुष्पचन्दनादिना ॥ (७।०)

यमः । (८।१)

अद्भिर्या दीयते कन्या ब्रह्मदेयेति तां विदुः ॥ (८।२)

ब्रह्मदेयेति संज्ञा तत्र विवाहे जातस्य श्राद्धपङ्क्तिपावनत्वव्यवहारात् ॥ (९।०)

हारीतः । (१०।१)

अनिन्दन्नन्यैर् अवितर्कयन् विधिवद्वस्त्रयुगं दत्त्वा सह धर्म्मं चर्यताम् इति ब्राह्मः ॥ (१०।२)

अनिन्दन् अदूषयन्न् अन्यैरवितर्कयन् इतरैः सह दूषणमशङ्कमानः ॥ (११।०)

विधिवत् मधुपर्कादिपुरःसरं सह धर्म्मं चर्यताम् इत्युक्त्वा यत्र विवाहे कन्यां दद्यात् स ब्राह्म इत्यर्थः ॥ (१२।०)

आपस्तम्बः । (१३।१)

ब्राह्मे विवाहे बन्धुशीलश्रुतारोग्याणि बुद्ध्वा प्रजां सहत्वकर्म्मभ्यः प्रतिपादयेद् भुक्तिविषयेनालंकृत्य ॥ (१३।२)

प्रजां कन्यां ॥ (१४।०)

सहत्वकर्म्मभ्य इति येषु कर्म्मस्वाधानादिषु पत्नीसहभावः श्रुतः तदर्थतया प्रतिपादयेत् दद्यात् ॥ (१५।०)

बौधायनः । (१६।१)

श्रुतशीले विज्ञाय ब्रह्मचारिणे अर्थिने दीयत इति स ब्राह्मः ॥ (१६।२)

ब्रह्मचारिणे असंजातस्त्रीसङ्गमाय इति लक्ष्मीधरः ॥ (१७।०)

समावर्तनानन्तरमेव दातव्येति हलायुधः ॥ (१८।०)

ब्रह्मचारिणे वेदवते इति भावः ॥ (१९।०)

जातपरिणीतस्त्रीसङ्गमस्य द्वितीयविवाहे विवाहाष्टकबहिर्भावापत्तेः ॥ (२०।०)

अर्थिने विवाहम् ईहते ॥ (२१।०)

शङ्खलिखितौ । (२२।१)

तत्र सवर्णः सवर्णाय विदितो विदिताय यो नग्निकां दद्यात् । (२२।२)

स ब्राह्मः ॥ (२२।३)

विदितः कुलादिभिः ॥ (२३।०)