समावृत्त आचार्यकुलान् मातापितरौ बिभृयात् ॥ (१।१)

ताभ्याम् अनुज्ञातो भार्याम् उपयच्छेत् सजातां नग्निकां ब्रह्मचारिणीम् असगोत्राम् ॥ (२।१)

अह्नः पञ्चसु कालेषु प्रातः संगवे मध्यंदिने ऽपराह्णे सायं वैतेषु यत्कारी स्यात् पुण्याह एव कुरुते ॥ (३।१)

अग्निम् उपसमाधाय परिधानान्तं कृत्वा वधूम् आनीयमानां समीक्षते । (४।१)

सुमङ्गलीर् इयं वधूर् इमां समेत पश्यत । (४।२)

सौभाग्यम् अस्यै दत्त्वायाथास्तं विपरेतन । (४।३)

इति ॥ (४।४)

दक्षिणतः पतिं भार्योपविशति ॥ (५।१)

आचान्तसमन्वारब्धायां परिषिञ्चति यथा पुरस्तात् ॥ (६।१)

व्याहृतिपर्यन्तं कृत्वा जुहोति । (७।१)

अग्निर् ऐतु प्रथमो देवतानां सो ऽस्यै प्रजां मुञ्चतु मृत्युपाशात् । (७।२)

तद् अयं राजा वरुणो ऽनुमन्यतां यथेयं स्त्री पौत्रम् अघं न रोदात् । (७।३)

स्वाहा । (७।४)

इमाम् अग्निस् त्रायतां गार्हपत्यः प्रजाम् अस्यै नयतु दीर्घम् आयुः । (७।५)

अशून्योपस्था जीवताम् अस्तु माता पौत्रम् आनन्दम् अभिप्रबुध्यताम् इयम् । (७।६)

स्वाहा । (७।७)

मा ते गृहे निशि घोष उत्थाद् अन्यत्र त्वद् रुदत्यः संविशन्तु । (७।८)

मा त्वं विकेश्य् उर आवधिष्ठा जीवपत्नी पतिलोके विराज प्रजां पश्यन्ती सुमनस्यमानाम् । (७।९)

स्वाहा । (७।१०)

द्यौस् ते पृष्ठं रक्षतु वायुर् ऊरू अश्विनौ च स्तनं धयतस् ते पुत्रान् सविताभिरक्षतु । (७।११)

आ वाससः परिधानाद् बृहस्पतिर् विश्वे देवा अभिरक्षन्तु पश्चात् । (७।१२)

स्वाहा । (७।१३)

अप्रजस्तां पौत्रमृत्युं पाप्मानम् उत वाघम् । (७।१४)

शीर्ष्णः स्रजम् इवोन्मुच्य द्विषद्भ्यः प्रतिमुञ्चामि पापम् । (७।१५)

स्वाहा । (७।१६)

देवकृतं ब्राह्मणं कल्पमानं तेन हन्मि योनिषदः पिशाचान् । (७।१७)

क्रव्यादो मृत्यून् अधरान् पादयामि दीर्घम् आयुस् तव जीवन्तु पुत्राः । (७।१८)

स्वाहा । (७।१९)

इति ॥ (७।२०)

इमं मे वरुण । (८।१)

तत् त्वा यामि । (८।२)

त्वं नो अग्ने । (८।३)

स त्वं नो अग्ने । (८।४)

त्वम् अग्ने अयासि । (८।५)

प्रजापते । (८।६)

इति हुत्वाश्मानम् आस्थापयति । (८।७)

आतिष्ठेमम् अश्मानम् अश्मेव त्वं स्थिरा भव । (८।८)

इति ॥ (८।१०)

अपरेणाग्निं द्वयान् दर्भान् पूर्वापरान् उदगग्रान् संस्तीर्य तेषु पूर्वापराव् अवतिष्ठेते ॥ (९।१)