अपार्थं व्यर्थमेकार्थं ससंशयम् अपक्रमम् । (१।१)

शब्दहीनं यतिभ्रष्टं भिन्नवृत्तं विसंधि च ॥ (१।२)

देशकालकलालोकन्यायागमविरोधि च । (२।१)

प्रतिज्ञाहेतुदृष्टान्तहीनं दुष्टं च नेष्यते ॥ (२।२)

अपार्थअपार्थमित्यपेतार्थं स चार्थः पदवाक्ययोः । (३।१)

अर्थवान् वर्णसंघातः सुप्तिङन्तं पदं पुनः ॥ (३।२)

पदानामेव संघातः सापेक्षाणां परस्परम् । (४।१)

निराकाक्षं च तद्वाक्यमेकवस्तुनिबन्धनम् ॥ (४।२)

क्रमवृत्तिषु वर्णेषु संघातादि न युज्यते । (५।१)

बुद्धौ तु सम्भवत्येतदन्यत्वेऽपि प्रतिक्षणम् ॥ (५।२)

धीर् अन्त्यशब्दविषया वृत्तवर्णाहितस्मृतिः । (६।१)

वाक्यमित्याहुरपरे न शब्दाः क्षणनश्वराः ॥ (६।२)

अत्रापि बहु वक्तव्यं जायते तत्तु नोदितम् । (७।१)

गुरुभिः किं विवादेन यथाप्रकृतमुच्यते ॥ (७।२)

समुदायार्थशून्यं यत्तदपार्थकमिष्यते । (८।१)

दाडिमानि दशापूपाः षडित्यादि यथोदितम् ॥ (८।२)

व्यर्थनिरुद्धार्थं मतं व्यर्थं विरुद्धं तूपदिश्यते । (९।१)

पूर्वापरार्थव्याघाताद्विपर्ययकरं यथा ॥ (९।२)

सखि मानं प्रिये धेहि लघुतामस्य मा गमः । (१०।१)

भर्तुश्छन्दानुवर्तिन्यः प्रेम घ्नन्ति न हि स्त्रियः ॥ (१०।२)

उपासितगुरुत्वात्त्वं विजितेन्द्रियशत्रुषु । (११।१)

श्रेयसो विनयाधानमधुना तिष्ठ केवलम् ॥ (११।२)

एकार्थयदभिन्नार्थमन्योन्यं तदेकार्थं प्रचक्षते । (१२।१)

पुनरुक्तमिदं प्राहुरन्ये शब्दार्थभेदतः ॥ (१२।२)

न शब्दपुनरुक्तं तु स्थौल्यादत्रोपवर्ण्यते । (१३।१)

कथमाक्षिप्तचित्तः सन्न् उक्तम् एवाभिधास्यते ॥ (१३।२)

भयशोकाभ्यसूयासु हर्षविस्मययोरपि । (१४।१)

यथाह गच्छ गच्छेति पुनरुक्तं च तद्विदुः ॥ (१४।२)

अत्रार्थपुनरुक्तं यत्तदेवैकार्थमिष्यते । (१५।१)

उक्तस्य पुनराख्याने कार्यासंभवतो यथा ॥ (१५।२)

तामुत्कमनसं नूनं करोति ध्वनिरम्भसाम् । (१६।१)

सौधेषु घनमुक्तानां प्रणालीमुखपातिनाम् ॥ (१६।२)

संशयश्रुतेः सामान्यधर्माणां विशेषस्यानुदाहृतेः । (१७।१)

अप्रतिष्ठं यदेकत्र तज्ज्ञानं संशयं विदुः ॥ (१७।२)

ससंशयमिति प्राहुस्ततस्तज्जननं वचः । (१८।१)

इष्टं निश्चितये वाक्यं न वेलायेति तद्यथा ॥ (१८।२)

व्यालवन्तो दुरारोहा रत्नवन्तः फलान्विताः । (१९।१)

विषमा भूभृतस्तेभ्यो भयमाशु प्रमादिनाम् ॥ (१९।२)

यथोपदेशं क्रमशो निर्देशोऽत्र क्रमो मतः । (२०।१)

तदपेतं विपर्यासादित्याख्यातमपक्रमम् ॥ (२०।२)

विदधानौ किरीटेन्दू श्यामाभ्रहिमसच्छवी । (२१।१)

रथाङ्गशूले बिभ्राणौ पातां वः शम्भुशार्ङ्गिणौ ॥ (२१।२)

सूत्रकृत्पादकारेष्टप्रयोगाद् यो ऽन्यथा भवेत् । (२२।१)

तम् आप्तश्रावकाः सिद्धेः शब्दहीनं विदुर्यथा ॥ (२२।२)

स्फुरत्तडिद्वलयिनो वितताम्भोगरीयसः । (२३।१)

तेजस् तिरयतः सौरं घनान् पश्य दिवाभितः ॥ (२३।२)

यतिश्छन्दोनिरूढानां शब्दानां या विचारणा । (२४।१)

तदपेतं यतिभ्रष्टमिति निर्दिश्यते यथा ॥ (२४।२)

विद्युत्वन्तस् तमालासितवपुष इमे वारिवाहा ध्वनन्ति । (२५।१)

गुरोर्लघोश्च वर्णस्य यो ऽस्थाने रचनाविधिः । (२५।२)

तन्न्यूनाधिकता वापि भिन्नवृत्तमिदं यथा ॥ (२५।३)

भ्रमति भ्रमरमाला काननेषून्मदासौ । (२६।१)

विरहितरमणीको ऽर्हस्यद्य गन्तुम् ॥ (२६।२)

कान्ते इन्दुशिरोरत्ने आदधाने उदंशुनी । (२७।१)

पातां वः शम्भुशर्वाण्याव् इति प्राहुर् विसंध्यदः ॥ (२७।२)

देशविरोधिन्या देशे द्रव्यसम्भूतिरपि वा नोपदिश्यते । (२८।१)

तत्तद्विरोधि विज्ञेयं स्वभावात्तद्यथोच्यते ॥ (२८।२)

मलये कन्दरोपान्तरूढकालागुरुद्रुमे । (२९।१)

सुगन्धिकुसुमानम्रा राजन्ते देवदारवः ॥ (२९।२)

कालविरोधिन्षण्णामृतूनां भेदेन कालः षोढेव भिद्यते । (३०।१)

तद्विरोधकृदित्याहुर्विपर्यासादिदं यथा ॥ (३०।२)

उदूढशिशिरासारान् प्रावृषेण्यान् नभस्वतः । (३१।१)

फुल्लाः सुरभयन्तीमे चूताः काननशोभिनः ॥ (३१।२)

कलाविरोधिन्कला संकलनाप्रज्ञा शिल्पान्यस्याश्च गोचरः । (३२।१)

विपर्यस्तं तथैवाहुस्तद्विरोधकरं यथा ॥ (३२।२)

ऋषभात्पञ्चमात्तस्मात् सषड्जं धैवतं स्मृतम् । (३३।१)

अयं हि मध्यमग्रामो मध्यमोत्पीडितर्षभः ॥ (३३।२)

इति साधारितं मोहाद् अन्यथैवावगच्छति । (३४।१)

अन्यास्वपि कलास्वेवमभिधेया विरोधिता ॥ (३४।२)

स्थास्नुजङ्गमभेदेन लोकं तत्त्वविदो विदुः । (३५।१)

स च तद्व्यवहारोऽत्र तद्विरोधकरं यथा ॥ (३५।२)

तेषां कटतटभ्रष्टैर्गजानां मदबिन्दुभिः । (३६।१)

प्रावर्तत नदी घोरा हस्त्यश्वरथवाहिनी ॥ (३६।२)

धावतां सैन्यवाहानां फेनवारि मुखच्युतम् । (३७।१)

चकार जानुदघ्नापान् प्रतिदिङ्मुखमध्वनः ॥ (३७।२)

न्यायविरोधिन्न्यायः शास्त्रं त्रिवर्गोक्तिदण्डनीतिं च तां विदुः । (३८।१)

अतो न्यायविरोधीष्टमपेतं यत्तया यथा ॥ (३८।२)

विजिगीषुमुपन्यस्य वत्सेशं वृद्धदर्शनम् । (३९।१)

तस्यैव कृतिनः पश्चादभ्यधाच्चारशून्यताम् ॥ (३९।२)

अन्तर्योधशताकीर्णं सालङ्कायननेतृकम् । (४०।१)

तथाविधं गजच्छद्म नाज्ञासीत्स स्वभूगतम् ॥ (४०।२)

यदि वोपेक्षितं तस्य सचिवैः स्वार्थसिद्धये । (४१।१)

अहो नु मन्दिमा तेषां भक्तिर्वा नास्ति भर्तरि ॥ (४१।२)

शरा दृढधनुर्मुक्ता मन्युमद्भिररातिभिः । (४२।१)

मर्माणि परिहृत्यास्य पतिष्यन्तीति कानुमा ॥ (४२।२)

हतो ऽनेन मम भ्राता मम पुत्रः पिता मम । (४३।१)

मातुलो भागिनेयश्च रुषा संरब्धचेतसः ॥ (४३।२)

अस्यन्तो विविधान्य् आजाव् आयुधान्यपराधिनम् । (४४।१)

एकाकिनमरण्यान्यां न हन्युर्बहवः कथम् ॥ (४४।२)

नमोऽस्तु तेभ्यो विद्वद्भ्यो ये ऽभिप्रायं कवेरिमम् । (४५।१)

शास्त्रलोकाव् अपास्यैव नयन्ति नयवेदिनः ॥ (४५।२)

सचेतसो वनेभस्य चर्मणा निर्मितस्य च । (४६।१)

विशेषं वेद बालोऽपि कष्टं किं नु कथं नु तत् ॥ (४६।२)

आगमो धर्मशास्त्राणि लोकसीमा च तत्कृता । (४७।१)

तद्विरोधि तदाचारव्यतिक्रमणतो यथा ॥ (४७।२)

भूभृतां पीतसोमानां न्याय्ये वर्त्मनि तिष्ठताम् । (४८।१)

अलंकरिष्णुना वंशं गुरौ सति जिगीषुणा ॥ (४८।२)

अभार्योढेन संस्कारमन्तरेण द्विजन्मना । (४९।१)

नरवाहनदत्तेन वेश्यावान् निशि पीडितः ॥ (४९।२)

न दूषणायायमुदाहृतो विधिर्न चाभिमानेन किमु प्रतीयते । (५०।१)

कृतात्मनां तत्त्वदृशां च मादृशो जनो ऽभिसंधिं क इवावभोत्स्यते ॥ (५०।२)