य एको जालवान् ईशत ईशनीभिः सर्वांल्लोकान् ईशत ईशनीभिः । (१।१)

य एवैक उद्भवे संभवे च य एतद् विदुर् अमृतास् ते भवन्ति ॥ (१।२)

एको हि रुद्रो न द्वितीयाय तस्थे य इमांल्लोकान् ईशत ईशनीभिः । (२।१)

प्रत्यङ्जनास् तिष्ठति संचुकोचान्तकाले संसृज्य विश्वा भुवनानि गोपाः ॥ (२।२)

विश्वतश्चक्षुर् उत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुर् उत विश्वतस्पात् । (३।१)

सं बाहुभ्यां धमति सं पतत्रैर् द्यावाभूमी जनयन् देव एकः ॥ (३।२)

यो देवानां प्रभवश् चोद्भवश् च विश्वाधिपो रुद्रो महर्षिः । (४।१)

हिरण्यगर्भं जनयामास पूर्वं स नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ (४।२)

या ते रुद्र शिवा तनूर् अघोरापापकाशिनी । (५।१)

तया नस् तनुवा शंतमया गिरिशन्ताभिचाकशीहि ॥ (५।२)

याम् इषुं गिरिशन्त हस्ते बिभर्ष्य् अस्तवे । (६।१)

शिवां गिरित्र तां कुरु मा हिंसीः पुरुषं जगत् ॥ (६।२)

ततः परं ब्रह्म परं बृहन्तं यथानिकायं सर्वभूतेषु गूढं । (७।१)

विश्वस्यैकं परिवेष्टितारम् ईशं तं ज्ञात्वामृता भवन्ति ॥ (७।२)

वेदाहम् एतं पुरुषं महान्तम् आदित्यवर्णं तमसः परस्तात् । (८।१)

तम् एव विदित्वाति मृत्युम् एति नान्यः पन्था विद्यते ऽयनाय ॥ (८।२)

यस्मात् परं नापरम् अस्ति किंचिद् यस्मान् नाणीयो न ज्यायो ऽस्ति किंचित् । (९।१)

वृक्ष इव स्तब्धो दिवि तिष्ठत्य् एकस् तेनेदं पूर्णं पुरुषेण सर्वम् ॥ (९।२)

ततो यद् उत्तरतरं यद् अरूपम् अनामयम् । (१०।१)

य एतद् विदुर् अमृतास् ते भवन्ति अथेतरे दुःखम् एवापियन्ति ॥ (१०।२)

सर्वाननशिरोग्रीवः सर्वभूतगुहाशयः । (११।१)

सर्वव्यापी स भगवांस् तस्मात् सर्वगतः शिवः ॥ (११।२)

महान् प्रभुर् वै पुरुषः सत्त्वस्यैष प्रवर्तकः । (१२।१)

सुनिर्मलाम् इमां प्राप्तिम् ईशानो ज्योतिर् अव्ययः ॥ (१२।२)

अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो ऽन्तरात्मा सदा जनानां हृदये संनिविष्टः । (१३।१)

हृदा मनीषा मनसाभिकॢप्तो य एतद् विदुर् अमृतास् ते भवन्ति ॥ (१३।२)

सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् । (१४।१)

स भूमिं विश्वतो वृत्वा अत्यतिष्ठद् दशाङ्गुलम् ॥ (१४।२)

पुरुष एवेदं सर्वं यद् भूतं यच् च भव्यम् । (१५।१)

उतामृतत्वस्येशानो यद् अन्नेनातिरोहति ॥ (१५।२)

सर्वतःपाणिपादं तत् सर्वतोऽक्षिशिरोमुखं । (१६।१)

सर्वतःश्रुतिमल्लोके सर्वम् आवृत्य तिष्ठति ॥ (१६।२)

सर्वेन्द्रियगुणाभासं सर्वेन्द्रियविवर्जितं । (१७।१)

सर्वस्य प्रभुम् ईशानं सर्वस्य शरणं सुहृत् ॥ (१७।२)

नवद्वारे पुरे देही हंसो लेलायते बहिः । (१८।१)

वशी सर्वस्य लोकस्य स्थावरस्य चरस्य च ॥ (१८।२)

अपाणिपादो जवनो ग्रहीता पश्यत्य् अचक्षुः स शृणोत्य् अकर्णः । (१९।१)

स वेत्ति वेद्यं न च तस्यास्ति वेत्ता तम् आहुर् अग्र्यं पुरुषं महान्तम् ॥ (१९।२)

अणोर् अणीयान् महतो महीयान् आत्मा गुहायां निहितो ऽस्य जन्तोः । (२०।१)

तम् अक्रतुं पश्यति वीतशोको धातुप्रसादान् महिमानम् ईशम् ॥ (२०।२)

वेदाहम् एतम् अजरं पुराणं सर्वात्मानं सर्वगतं विभुत्वात् । (२१।१)

जन्मनिरोधं प्रवदन्ति यस्य ब्रह्मवादिनो हि प्रवदन्ति नित्यम् ॥ (२१।२)