आप्लवने पुरस्ताद् आचार्यकुलस्य परिवृत आस्ते ॥ (१।०)

उदङ्मुख आचार्यः प्रागग्रेषु ॥ (२।०)

एवं ब्रह्मवर्चसकामः ॥ (३।०)

गोष्ठे पशुकामः ॥ (४।०)

सभायां यशस्कामः ॥ (५।०)

सर्वौषधेनापः फाणयेत् ॥ (६।०)

सुरभिभिश् च ॥ (७।०)

ताभिश् शीतोष्णाभिर् आचार्यो ऽभिषिञ्चेत् ॥ (८।०)

स्वयं वा मन्त्राभिवादात् ॥ (९।०)

उभाव् इत्य् एके तेनेमम् इत्य् आचार्यो ब्रूयात् ॥ (१०।०)

ये अप्स्व् इत्य् अपाम् अञ्जलिम् अवसिञ्चेत् ॥ (११।०)

यद् अपाम् इति च ॥ (१२।०)

तूष्णीं च ॥ (१३।०)

यो रोचन इति गृह्यात्मानम् अभिषिञ्चेत् ॥ (१४।०)

येन स्त्रियम् इति च ॥ (१५।०)

तूष्णीं च ॥ (१६।०)

उद्यन्न् इत्य् आदित्यम् उपतिष्ठेत् ॥ (१७।०)

समस्येद् वा ॥ (१८।०)

विहरन्न् अनुसंहरेच् चक्षुर् असीति ॥ (१९।०)

उद् उत्तमम् इति मेखलाम् अवमुञ्चेत् ॥ (२०।०)

प्राश्य वापयेच् छिखावर्जं केशश्मश्रुलोमनखानि ॥ (२१।०)

अलंकृतो ऽहतवाससा श्रीर् इति स्रजं प्रतिमुञ्चेत् ॥ (२२।०)

नेत्र्यौ स्थ इत्य् उपानहौ ॥ (२३।०)

वैणवं दण्डम् आदध्यात् गन्धर्वो ऽसीति ॥ (२४।०)

उपेत्याचार्यं परिषदं प्रेक्षेद् यक्षम् इवेति ॥ (२५।०)

उपविष्यौष्ठापिधानेति मुख्यान् प्राणान् अभिमृशेत् ॥ (२६।०)

गोयुक्तं रथम् आलभेत् वनस्पत इति ॥ (२७।०)

आस्थाता त इत्य् आरोहेत् ॥ (२८।०)

प्राचीं प्रयायोदीचीं वा प्रदक्षिणम् आवर्तयेत् ॥ (२९।०)

प्रत्यागतायार्घ्यम् इत्य् एके ॥ (३०।०)

वृद्धशीली स्याद् अत ऊर्ध्वम् ॥ (३१।०)

नाजातलोम्योपहासम् इच्छेत् ॥ (३२।०)

नायुग्वा ॥ (३३।०)

न रजस्वलया ॥ (३४।०)

न समानर्ष्या ॥ (३५।०)

अपरया द्वारा प्रपन्नद्विःपक्वपर्युषितानि नाश्नीयात् ॥ (३६।०)

अन्यत्र शाकमांसयवपिष्टविकारेभ्यः ॥ (३७।०)

पायसाच् च ॥ (३८।०)

फलप्रचयनोदपानावेक्षणवर्षतिधावनोपानत्स्वयंहरणानि न कुर्यात् ॥ (३९।०)

नागन्धां स्रजं धारयेन् न चेद्धिरण्यस्रक् ॥ (४०।०)

भद्रम् इति न वृथा व्याहरेत् ॥ (४१।०)

पुष्टिकामो गाः प्रकालयेतेमा म इति ॥ (४२।०)

प्रत्यागता इमा मधुमतीर् इति ॥ (४३।०)

पुष्टिकाम एव प्रथमजातस्य वत्सस्य प्राङ् मातुः प्रलेहनाल् ललाटम् उल्लिह्य निगिरेत् गवाम् इति ॥ (४४।०)

संप्रजातासु गोष्ठे निशायां विलयनं जुहुयात् संग्रहेणेति ॥ (४५।०)

अथापरं वत्समिथुनयोः कर्णे लक्षणं कुर्यात् भुवनम् इति ॥ (४६।०)

पुंसो ऽग्रे ॥ (४७।०)

लोहितेनेत्य् अनुमन्त्रयेत ॥ (४८।०)

तन्तीं प्रसारिताम् इयं तन्तीति ॥ (४९।०)