इति ॥ (१।०)

स्थिराङ्गः पादादिवैकल्यरहितः ॥ (२।०)

नीरुजो व्याधिर् अहितः ॥ (३।०)

तृप्तः क्षुत्तृष्णाभ्यामपीडितः ॥ (४।०)

सुनर्दो हिसको दृप्तः श्रमरहितः इति यावत् ॥ (५।०)

षण्ढेति भावप्रधानो निर्देशः ॥ (६।०)

षण्ढत्ववर्जितः पुंस्त्वोपेतः शक्तः इति यावत् ॥ (७।०)

दिवसस्यार्धं यामद्वयम् ॥ (८।०)

पश्चात् स्नानं समाचरेत् इति बलीवर्दान् स्नापयेदित्यर्थः ॥ (९।०)

तथा च हारीतः । (१०।१)

स्नापयित्वानडुहो ऽलंकृत्य ब्राह्मणान् भोजयेत् ॥ (१०।२)

इति ॥ (११।०)

वाहने विशेष आश्वमेधिके दर्शितः । (१२।१)

वाहयेद्धुंकृतेनैव शाखया वा सपत्रया । (१२।२)

न दण्डेन न यष्ट्या वा न पाशेन च वा पुनः ॥ (१२।३)

न क्षुत्तृष्णाश्रमश्रान्तं वाहयेद् विकलेन्द्रियम् । (१३।१)

सुतृप्तेषु च भुञ्जीयात् पिबेत् पीतेषु चोदकम् ॥ (१३।२)

अह्नः पूर्वं द्वियामं वा धुर्याणां वाहनं स्मृतम् । (१४।१)

विश्रामयेन्मध्यमे भागे भागे चान्त्ये यथासुखम् ॥ (१४।२)

यत्र वा त्वरया कृत्यं संशयो यत्र चाध्वनि । (१५।१)

वाहयेत् तत्र धुर्यांस्तु न स पापेन लिप्यते ॥ (१५।२)

अन्यथा वाहयन् राजन् नियतं याति रौरवम् । (१६।१)

रुधिरं वाहयेत् तेषां यस्तु मोहान्नराधमः ॥ (१६।२)

भ्रूणहत्यासमं पापं तस्य स्यात् पाण्डुनन्दन । (१७।१)

बलीवर्दस्नापनानन्तरं कर्तव्यमाह ॥ (१७।२)