श्रीदेवी उवाच । (१।१)

त्वत्प्रसादान्महादेव पवित्राहं न चान्यथा । (१।२)

शम्भुनाथार्चनं देव श्रोतुम् इच्छामि साम्प्रतम् ॥ (१।३)

शिव उवाच । (२।१)

शृणु पार्वति वक्ष्यामि यन्मां त्वं परिपृच्छसि । (२।२)

नकुलीशं समुद्धृत्य मनुस्वरविभूषितम् ॥ (२।३)

बिन्दुनादकलायुक्तं प्रासादाख्यं महामनुम् । (३।१)

अस्य मन्त्रस्य माहात्म्यम् ऊर्ध्वाम्नाये मयोदितम् ॥ (३।२)

नमस्कारं समुद्धृत्य वान्तं नेत्रविभूषितम् । (४।१)

वारुणं मुखवृत्तं च वायुं ललाटसंयुतम् ॥ (४।२)

अयं पञ्चाक्षरो मन्त्रः पञ्चाम्नायफलप्रदः । (५।१)

प्रणवादि यदा देवि तदा मन्त्रं षडक्षरम् ॥ (५।२)

प्रासादाख्यं समुद्धृत्य अर्धनारीश्वराय च । (६।१)

पुनः प्रासादमुद्धृत्य मन्त्रं परमगोपनम् ॥ (६।२)

एवं बहुविधाकारं विग्रहं मे नगात्मजे । (७।१)

कण्ठे तु गरलं देवि न कलौ भावयेत् क्वचित् ॥ (७।२)

यदीच्छेदात्मनो मृत्युं यदि उन्मत्तम् इच्छति । (८।१)

तदैव सहसा देवि नीलकण्ठम् उपासते ॥ (८।२)

दुरदृष्टवशाद् देवि नीलकण्ठस्तवादिकम् । (९।१)

करोति कारयेद्वापि मम हत्यां करोति सः ॥ (९।२)

अत एव महेशानि स पापिष्ठो न चान्यथा । (१०।१)

निषिद्धाचरणं पापं करोति यदि पामरः ॥ (१०।२)

पुत्रदाराधनं तस्य नाशमेति न संशयः । (११।१)

कण्ठे तु गरलं देवि यदि पूजापरो भवेत् ॥ (११।२)

इहलोके दरिद्रः स्यान्मृते शूकरतां व्रजेत् । (१२।१)

नीलकण्ठस्य यन्मन्त्रं यदि कुर्यात् पुरस्क्रियाम् ॥ (१२।२)

पक्षान्तरे महेशानि तस्य मृत्युर्न चान्यथा । (१३।१)

शृणु देवि प्रवक्ष्यामि पार्थिवं शिवपूजनम् ॥ (१३।२)

तत्रादौ परमेशानि गुरुदेवं नमेत् सुधीः । (१४।१)

ॐ हराय नमस्कारं मृत्तिकामाहरेत् सुधीः ॥ (१४।२)

महेश्वराय नमस्कारं लिङ्गं निर्माय यत्नतः । (१५।१)

शूलपाणे इहोच्चार्य सुसंप्रतिष्ठितो भव ॥ (१५।२)

अनेन मनुना देवि जीवन्यासो विधीयते । (१६।१)

शकारं बिन्दुसंयुक्तं दीर्घमुक्तं षडङ्गकम् ॥ (१६।२)

तस्य ध्यानं प्रवक्ष्यामि शृणुष्व सुसमाहिता । (१७।१)

ॐ ध्यायेन्नित्यं महेशं रजतगिरिनिभं चारुचन्द्रावतंसं रत्नाकल्पोज्ज्वलाङ्गं परशुमृगवराभीतिहस्तं प्रसन्नम् । (१७।२)

पद्मासीनं समन्तात् स्तुतम् अमरगणैर् व्याघ्रकृत्तिं वसानं विश्वाद्यं विश्वबीजं निखिलभयहरं पञ्चवक्त्रं त्रिनेत्रम् ॥ (१७।३)

पुष्पं शिरसि संधार्य मानसैः पूजनं चरेत् । (१८।१)

पुनर्ध्यात्वा महेशानि शिवे पुष्पं निधाय च ॥ (१८।२)

पिनाकधृगिति चोच्चार्य इहागच्छ द्वयं वदेत् । (१९।१)

इह तिष्ठ ततो द्वंद्वं संनिधेहि द्वयम् इह ॥ (१९।२)

इह सन्नि ततो रुद्धस्वशब्दं च ततो वदेत् । (२०।१)

यावत् पूजां समुच्चार्य ततश्चैवं करोम्यहम् ॥ (२०।२)

स्नानीयं च पशुपतिं ङेयुक्तं च नमश्चरेत् । (२१।१)

वेदाद्यं योजयेद्देवि ब्राह्मणः साधकोत्तमः ॥ (२१।२)

एतत् पाद्यं महेशानि षडक्षरमनुं ततः । (२२।१)

नमस्कारं समुच्चार्य सर्वं दद्याद् विचक्षणः ॥ (२२।२)

पूजयित्वा महेशानि चाष्टमूर्तिं प्रपूजयेत् । (२३।१)

शर्वो भवस्तथा रुद्र उग्रो भीमः पशोः पतिः ॥ (२३।२)

महादेवं च ईशानं ङेयुतं कुरु यत्नतः । (२४।१)

क्षितिं जलं तथा चाग्निं वायुं चाकाशमेव च ॥ (२४।२)

यजमानं तथा सोमं सूर्यं च मूर्तिना सह । (२५।१)

सर्वत्र ङेयुतं कृत्वा पूजयेत् साधकोत्तमः ॥ (२५।२)

प्रणवादिनमोऽन्तेन वामावर्तेन पूजयेत् । (२६।१)

मूर्तयोऽष्टौ शिवस्यैताः पूर्वादिक्रमयोगतः ॥ (२६।२)

आग्नेय्यान्ताः प्रपूज्याथ विद्यां लिङ्गिशिवं यजेत् । (२७।१)

अष्टोत्तरसहस्रं वा शतं वा प्रजपेत्ततः ॥ (२७।२)

गुह्यातिगुह्यगोप्ता त्वं गृहाणास्मत्कृतं जपम् । (२८।१)

सिद्धिर्भवतु मे देव त्वत्प्रसादान्महेश्वर ॥ (२८।२)

ततस्तोयं समादाय जपं चैव समर्पयेत् । (२९।१)

मुखवाद्यं ततः कृत्वा चाष्टाङ्गं प्रणमेत् सुधीः ॥ (२९।२)

संहारेण महादेव क्षमस्वेति विसर्जयेत् । (३०।१)

एवं पूजा प्रकर्तव्या शक्तिमन्त्रान् यजेद् यदि ॥ (३०।२)

प्रासादादीन् महामन्त्रान् यदि दीक्षापरो भवेत् । (३१।१)

शक्तिदीक्षा न कर्तव्या कदाचिदपि मोहतः ॥ (३१।२)

स शैव इति विख्यातः सर्वतन्त्रेश्वरो भवेत् । (३२।१)

अथातः सम्प्रवक्ष्यामि सूत्रं परमगोपनम् ॥ (३२।२)

हरो महेश्वरश्चैव शूलपाणिः पिनाकधृक् । (३३।१)

पशुपतिः शिवश्चैव महादेव इति क्रमात् ॥ (३३।२)

अष्टमूर्तिस् ततो देवि पूजयेत् साधकोत्तमः । (३४।१)

ततो जपेन्महेशानि मुखवाद्यं ततः परम् ॥ (३४।२)

एतदन्यन्न कर्तव्यं शक्तिदीक्षापरो यदि । (३५।१)

निषिद्धाचरणाद्देवि पापभाग् जायते नरः ॥ (३५।२)

न्यूनाधिकं महादेवि यदि पूजादिकं चरेत् । (३६।१)

स गुरुं चापि शिष्यं च शिवहत्यां प्रयच्छति ॥ (३६।२)

न्यूनाधिकं महेशानि यदि चैकाक्षरं भवेत् । (३७।१)

वर्णसंख्या महेशानि ब्रह्महत्या भविष्यति ॥ (३७।२)

अत एव स पापिष्ठः सत्यं सत्यं सुरेश्वरि । (३८।१)

एवं पूजां विधायादौ ततश्चान्यं प्रपूजयेत् ॥ (३८।२)

आदौ शिवं पूजयित्वा शक्तिपूजा ततः परम् । (३९।१)

यत् किंचिद् उपचारं हि तस्य किंचिन्निवेदयेत् ॥ (३९।२)

अन्यथा मूत्रवत् सर्वं गङ्गातोयं भवेद् यदि । (४०।१)

अत एव महेशानि आदौ लिङ्गं प्रपूजयेत् ॥ (४०।२)

शिवस्नानोदकं देवि मूर्ध्नि संधारयेद् यदि । (४१।१)

सत्यं सत्यं महेशानि शिवतुल्यो न संशयः ॥ (४१।२)

शिवरूपी स्वयं भूत्वा देवीपूजां समाचरेत् । (४२।१)

शैववैष्णवदौर्गार्कगाणपत्यैन्द्रदीक्षितः ॥ (४२।२)

आदौ लिङ्गं पूजयित्वा यदि चान्यत् प्रपूजयेत् । (४३।१)

तत्फलं कोटिगुणितं सत्यं सत्यं न संशयः ॥ (४३।२)

अन्यदेवं पूजयित्वा शिवं पश्चाद् यजेद् यदि । (४४।१)

तस्य पूजाफलं चैव भुज्यते यक्षराक्षसैः ॥ (४४।२)

इति ते कथितं कान्ते तन्त्राणां सारमुत्तमम् । (४५।१)

बहु किं कथ्यते देवि भूयः किं श्रोतुमिच्छसि ॥ (४५।२)