अथ विश्वात्मने गौरी संदिदेश मिथः सखीम् । (१।१)

दाता मे भूभृतां नाथः प्रमाणीक्रियताम् इति ॥ (१।२)

तया व्याहृतसंदेशा सा बभौ निभृता प्रिये । (२।१)

चूतयष्टिर् इवाभ्याष्ये मधौ परभृतामुखी ॥ (२।२)

स तथेति प्रतिज्ञाय विसृज्य कथमप्युमाम् । (३।१)

ऋषीञ् ज्योतिर्मयान् सप्त सस्मार स्मरशासनः ॥ (३।२)

ते प्रभामण्डलैर् व्योम द्योतयन्तस् तपोधनाः । (४।१)

सारुन्धतीकाः सपदि प्रादुरासन् पुरः प्रभोः ॥ (४।२)

आप्लुतास् तीरमन्दारकुसुमोत्किरवीचिषु । (५।१)

आकाशगङ्गास्रोतस्सु दिङ्नागमदगन्धिषु ॥ (५।२)

मुक्तायज्ञोपवीतानि बिभ्रतो हैमवल्कलाः । (६।१)

रत्नाक्षसूत्राः प्रव्रज्यां कल्पवृक्षा इवाश्रिताः ॥ (६।२)

अधःप्रवर्तिताश्वेन समावर्जितकेतुना । (७।१)

सहस्ररश्मिना शश्वत् सप्रमाणम् उदीक्षिताः ॥ (७।२)

आसक्तबाहुलतया सार्धम् उद्धृतया भुवा । (८।१)

महावराहदंष्ट्रायां विश्रान्ताः प्रलयापदि ॥ (८।२)

सर्गशेषप्रणयनाद् विश्वयोनेर् अनन्तरम् । (९।१)

पुरातनाः पुराविद्भिर् धातार इति कीर्तिताः ॥ (९।२)

प्राक्तनानां विशुद्धानां परिपाकम् उपेयुषाम् । (१०।१)

तपसाम् उपभुञ्जानाः फलान्य् अपि तपस्विनः ॥ (१०।२)

तेषां मध्यगता साध्वी पत्युः पादार्पितेक्षणा । (११।१)

साक्षाद् इव तपःसिद्धिर् बभासे बह्व् अरुन्धती ॥ (११।२)

ताम् अगौरवभेदेन मुनींश् चापश्यद् ईश्वरः । (१२।१)

स्त्री पुमान् इत्य् अनास्थैषा वृत्तं हि महितं सताम् ॥ (१२।२)

तद्दर्शनाद् अभूच्छंभोर् भूयान् दारार्थम् आदरः । (१३।१)

क्रियाणां खलु धर्म्याणां सत्पत्न्यो मूलसाधनम् ॥ (१३।२)

धर्मेणापि पदं शर्वे कारिते पार्वतीं प्रति । (१४।१)

पूर्वापराधभीतस्य कामस्योच्छ्वासितं मनः ॥ (१४।२)

अथ ते मुनयः सर्वे मानयित्वा जगद्गुरुम् । (१५।१)

इदम् ऊचुर् अनूचानाः प्रीतिकण्टकितत्वचः ॥ (१५।२)

यद् ब्रह्म सम्यग् आम्नातं यद् अग्नौ विधिना हुतम् । (१६।१)

यच् च तप्तं तपस् तस्य विपक्वं फलम् अद्य नः ॥ (१६।२)

यद् अध्यक्षेण जगतां वयम् आरोपितास् त्वया । (१७।१)

मनोरथस्याविषयं मनोविषयम् आत्मनः ॥ (१७।२)

यस्य चेतसि वर्तेथाः स तावत् कृतिनां वरः । (१८।१)

किं पुनर् ब्रह्मयोनेर् यस् तव चेतसि वर्तते ॥ (१८।२)

सत्यम् अर्काच् च सोमाच् च परम् अध्यास्महे पदम् । (१९।१)

अद्य तूच्चैस्तरं तस्मात् स्मरणानुग्रहात् तव ॥ (१९।२)

त्वत्संभावितम् आत्मानं बहु मन्यामहे वयम् । (२०।१)

प्रायः प्रत्ययम् आधत्ते स्वगुणेषूत्तमादरः ॥ (२०।२)

या नः प्रीतिर् विरूपाक्ष त्वदनुध्यानसंभवा । (२१।१)

सा किम् आवेद्यते तुभ्यम् अन्तरात्मासि देहिनाम् ॥ (२१।२)

साक्षाद् दृष्टो ऽसि न पुनर् विद्मस् त्वां वयम् अञ्जसा । (२२।१)

प्रसीद कथयात्मानं न धियां पथि वर्तसे ॥ (२२।२)

किं येन सृजसि व्यक्तम् उत येन बिभर्षि तत् । (२३।१)

अथ विश्वस्य संहर्ता भागः कतम एष ते ॥ (२३।२)

अथवा सुमहत्य् एषा प्रार्थना देव तिष्ठतु । (२४।१)

चिन्तितोपस्थितांस् तावच्छाधि नः करवाम किम् ॥ (२४।२)

अथ मौलिगतस्येन्दोर् विशदैर् दशनांशुभिः । (२५।१)

उपचिन्वन् प्रभां तन्वीं प्रत्याह परमेश्वरः ॥ (२५।२)

विदितं वो यथा स्वार्था न मे काश्चित् प्रवृत्तयः । (२६।१)

ननु मूर्तिभिर् अष्टाभिर् इत्थंभूतो ऽस्मि सूचितः ॥ (२६।२)

सो ऽहं तृष्णातुरैर् वृष्टिं विद्युत्वान् इव चातकैः । (२७।१)

अरिविप्रकृतैर् देवैः प्रसूतिं प्रति याचितः ॥ (२७।२)

अत आहर्तुम् इच्छामि पार्वतीम् आत्मजन्मने । (२८।१)

उत्पत्तये हविर्भोक्तुर् यजमान इवारणिम् ॥ (२८।२)

ताम् अस्मदर्थे युष्माभिर् याचितव्यो हिमालयः । (२९।१)

विक्रियायै न कल्पन्ते संबन्धाः सदनुष्ठिताः ॥ (२९।२)

उन्नतेन स्थितिमता धुरम् उद्वहता भुवः । (३०।१)

तेन योजितसंबन्धं वित्त माम् अप्य् अवञ्चितम् ॥ (३०।२)

एवं वाच्यः स कन्यार्थम् इति वो नोपदिश्यते । (३१।१)

भवत्प्रणीतम् आचारम् आमनन्ति हि साधवः ॥ (३१।२)

आर्याप्य् अरुन्धती तत्र व्यापारं कर्तुं अर्हति । (३२।१)

प्रायेणैवंविधे कार्ये पुरंध्रीणां प्रगल्भता ॥ (३२।२)

तत् प्रयातौषधिप्रस्थं सिद्धये हिमवत्पुरम् । (३३।१)

महाकोशीप्रपाते ऽस्मिन् संगमः पुनर् एव नः ॥ (३३।२)

तस्मिन् संयमिनाम् आद्ये जाते परिणयोन्मुखे । (३४।१)

जहुः परिग्रहव्रीडां प्राजापत्यास् तपस्विनः ॥ (३४।२)

ततः परमम् इत्य् उक्त्वा प्रतस्थे मुनिमण्डलम् । (३५।१)

भगवान् अपि सम्प्राप्तः प्रथमोद्दिष्टम् आस्पदम् ॥ (३५।२)

ते चाकाशम् असिश्यामम् उत्पत्य परमर्षयः । (३६।१)

आसेदुर् ओषधिप्रस्थं मनसा समरंहसः ॥ (३६।२)

अलकाम् अतिवाह्येव वसतिं वसुसंपदाम् । (३७।१)

स्वर्गाभिष्यन्दवमनं कृत्वेवोपनिवेशितम् ॥ (३७।२)

बृहन्मणिशिलासालं गुप्ताव् अपि मनोहरम् ॥ (३८।२)

जितसिंहभया नागा यत्राश्वा बिलयोनयः । (३९।१)

यक्षाः किंपुरुषाः पौरा योषितो वनदेवताः ॥ (३९।२)

शिखरासक्तमेघानां व्यजन्ते यत्र वेश्मनाम् । (४०।१)

अनुगर्जितसंदिग्धाः करणैर् मुरजस्वनाः ॥ (४०।२)

यत्र कल्पद्रुमैर् एव विलोलविटपांशुकैः । (४१।१)

गृहयन्त्रपताकाश्रीर् अपौरादरनिर्मिता ॥ (४१।२)

यत्र स्फटिकहर्म्येषु नक्तम् आपानभूमिषु । (४२।१)

ज्योतिषां प्रतिबिम्बानि प्राप्नुवन्त्य् उपहारताम् ॥ (४२।२)

यत्रौषधिप्रकाशेन नक्तं दर्शितसंचराः । (४३।१)

अनभिज्ञास् तमिस्राणां दुर्दिनेष्व् अभिसारिकाः ॥ (४३।२)

यौवनान्तं वयो यस्मिन् आतङ्कः कुसुमायुधः । (४४।१)

रतिखेदसमुत्पन्ना निद्रा संज्ञाविपर्ययः ॥ (४४।२)

भ्रूभेदिभिः सकम्पोष्ठैर् ललिताङ्गुलितर्जनैः । (४५।१)

यत्र कोपैः कृताः स्त्रीणाम् आ प्रसादार्थिनः प्रियाः ॥ (४५।२)

संतानकतरुछायासुप्तविद्याधराध्वगम् । (४६।१)

यस्य चोपवनं बाह्यं सुगन्धिर् गन्धमादनः ॥ (४६।२)

अथ ते मुनयो दिव्याः प्रेक्ष्य हैमवतं पुरम् । (४७।१)

स्वर्गाभिसंधिसुकृतं वञ्चनाम् इव मेनिरे ॥ (४७।२)

ते सद्मनि गिरेर् वेगाद् उन्मुखद्वाःस्थवीक्षिताः । (४८।१)

अवतेरुर् जटाभारैर् लिखितानलनिश्चलैः ॥ (४८।२)

गगनाद् अवतीर्णा सा यथावृद्धपुरस्सरा । (४९।१)

तोयान्तर् भास्करालीव रेजे मुनिपरम्परा ॥ (४९।२)

तान् अर्घ्यान् अर्घ्यम् आदाय दूरात् प्रत्युद्ययौ गिरिः । (५०।१)

नमयन् सारगुरुभिः पादन्यासैर् वसुन्धराम् ॥ (५०।२)

धातुताम्राधरः प्रांशुर् देवदारुबृहद्भुजः । (५१।१)

प्रकृत्यैव शिलोरस्कः सुव्यक्तो हिमवान् इति ॥ (५१।२)

विधिप्रयुक्तसत्कारैः स्वयं मार्गस्य दर्शकः । (५२।१)

स तैर् आक्रमयामास शुद्धान्तं शुद्धकर्मभिः ॥ (५२।२)

तत्र वेत्रासनासीनान् कृतासनपरिग्रहः । (५३।१)

इत्य् उवाचेश्वरान् वाचं प्राञ्जलिः पृथिवीधरः ॥ (५३।२)

अपमेघोदयं वर्षम् अदृष्टकुसुमं फलम् । (५४।१)

अतर्कितोपपन्नं वो दर्शनं प्रतिभाति मे ॥ (५४।२)

मूढं बुद्धम् इवात्मानं हैमीभूतम् इवायसम् । (५५।१)

भूमेर् दिवम् इवारूढं मन्ये भवदनुग्रहात् ॥ (५५।२)

अद्यप्रभृति भूतानाम् अधिगम्यो ऽस्मि शुद्धये । (५६।१)

यद् अध्यासितम् अर्हद्भिस् तद्धि तीर्थं प्रचक्षते ॥ (५६।२)

अवैमि पूतम् आत्मानं द्वयेनैव द्विजोत्तमाः । (५७।१)

मूर्ध्नि गङ्गाप्रपातेन धौतपादाम्भसा च वः ॥ (५७।२)

जङ्गमं प्रैष्यभावे वः स्थावरं चरणाङ्कितम् । (५८।१)

विभक्तानुग्रहं मन्ये द्विरूपम् अपि मे वपुः ॥ (५८।२)

भवत्संभावनोत्थाय परितोषाय मूर्छते । (५९।१)

अपि व्याप्तदिगन्तानि नाङ्गानि प्रभवन्ति मे ॥ (५९।२)

न केवलं दरीसंस्थं भास्वतां दर्शनेन वः । (६०।१)

अन्तर्गतम् अपास्तं मे रजसो ऽपि परं तमः ॥ (६०।२)

कर्तव्यं वो न पश्यामि स्याच् चेत् किं नोपपद्यते । (६१।१)

शङ्के मत्पावनायैव प्रस्थानं भवताम् इह ॥ (६१।२)

तथापि तावत् कस्मिंश्चिद् आज्ञां मे दातुम् अर्हथ । (६२।१)

विनियोगप्रसादा हि किङ्कराः प्रभविष्णुषु ॥ (६२।२)

एते वयम् अमी दाराः कन्येयं कुलजीवितम् । (६३।१)

ब्रूत येनात्र वः कार्यम् अनास्था बाह्यवस्तुषु ॥ (६३।२)

इत्य् ऊचिवांस् तम् एवार्थं दरीमुखविसर्पिणा । (६४।१)

द्विर् इव प्रतिशब्देन व्याजहार हिमालयः ॥ (६४।२)

अथाङ्गिरसम् अग्रण्यम् उदाहरणवस्तुषु । (६५।१)

ऋषयश् चोदयामासुः प्रत्युवाच स भूधरम् ॥ (६५।२)

उपपन्नम् इदं सर्वम् अतः परम् अपि त्वयि । (६६।१)

मनसः शिखराणां च सदृशी ते समुन्नतिः ॥ (६६।२)

स्थाने त्वां स्थावरात्मानं विष्णुम् आहुस् तथा हि ते । (६७।१)

चराचराणां भूतानां कुक्षिर् आधारतां गतः ॥ (६७।२)

गाम् अधास्यत् कथं नागो मृणालमृदुभिः फणैः । (६८।१)

आ रसातलमूलात् त्वम् अवालम्बिष्यथा न चेत् ॥ (६८।२)

अच्छिन्नामलसंतानाः समुद्रोर्म्यनिवारिताः । (६९।१)

पुनन्ति लोकान् पुण्यत्वात् कीर्तयः सरितश् च ते ॥ (६९।२)

यथैव श्लाघ्यते गङ्गा पादेन परमेष्ठिनः । (७०।१)

प्रभवेण द्वितीयेन तथैवोच्छिरसा त्वया ॥ (७०।२)

तिर्यग् ऊर्ध्वम् अधस्ताच् च व्यापको महिमा हरेः । (७१।१)

त्रिविक्रमोद्यतस्यासीत् स च स्वाभाविकस् तव ॥ (७१।२)

यज्ञभागभुजां मध्ये पदम् आतस्थुषा त्वया । (७२।१)

उच्चैर् हिरण्मयं शृङ्गं सुमेरोर् वितथीकृतम् ॥ (७२।२)

काठिन्यं स्थावरे काये भवता सर्वम् अर्पितम् । (७३।१)

इदं तु भक्तिनम्रं ते सताम् आराधनं वपुः ॥ (७३।२)

तद् आगमनकार्यं नः शृणु कार्यं तवैव तत् । (७४।१)

श्रेयसाम् उपदेशात् तु वयम् अत्रांशभागिनः ॥ (७४।२)

अणिमादिगुणोपेतम् अस्पृष्टपुरुषान्तरम् । (७५।१)

शब्दम् ईश्वर इत्य् उच्चैः सार्धचन्द्रं बिभर्ति यः ॥ (७५।२)

कल्पितान्योन्यसामर्थ्यैः पृथिव्यादिभिर् आत्मनि । (७६।१)

येनेदं ध्रियते विश्वं धुर्यैर् यानम् इवाध्वनि ॥ (७६।२)

योगिनो यं विचिन्वन्ति क्षेत्राभ्यन्तरवर्तिनम् । (७७।१)

अनावृत्तिभयं यस्य पदम् आहुर् मनीषिणः ॥ (७७।२)

स ते दुहितरं साक्षात् साक्षी विश्वस्य कर्मणः । (७८।१)

वृणुते वरदः शंभुर् अस्मत्संक्रामितैः पदैः ॥ (७८।२)

तम् अर्थम् इव भारत्या सुतया योक्तुम् अर्हसि । (७९।१)

अशोच्या हि पितुः कन्या सद्भर्त्रे प्रतिपादिता ॥ (७९।२)

यावद् एतानि भूतानि स्थावराणि चराणि च । (८०।१)

मातरं कल्पयन्त्य् एनाम् ईशो हि जगतः पिता ॥ (८०।२)

प्रणम्य शितिकण्ठाय विबुधास् तदनन्तरम् । (८१।१)

चरणौ रञ्जयन्त्य् अस्याश् चूडामणिमरीचिभिः ॥ (८१।२)

उमा वधूर् भवान् दाता याचितार इमे वयम् । (८२।१)

वरः शंभुर् अलं ह्य् एष त्वत्कुलोद्भूतये विधिः ॥ (८२।२)

अस्तोतुः स्तूयमानस्य वन्द्यस्यानन्यवन्दिनः । (८३।१)

सुतासंबन्धविधिना भव विश्वगुरोर् गुरुः ॥ (८३।२)

एवं वादिनि देवर्षौ पार्श्वे पितुर् अधोमुखी । (८४।१)

लीलाकमलपत्राणि गणयामास पार्वती ॥ (८४।२)

शैलः सम्पूर्णकामो ऽपि मेनामुखम् उदैक्षत । (८५।१)

प्रायेण गृहिणीनेत्राः कन्यार्थे हि कुटुम्बिनः ॥ (८५।२)

मेने मेनापि तत् सर्वं पत्युः कार्यम् अभीप्सितम् । (८६।१)

भवन्त्य् अव्यभिचारिण्यो भर्तुर् इष्टे पतिव्रताः ॥ (८६।२)

इदम् अत्रोत्तरं न्याय्यम् इति बुद्ध्या विमृश्य सः । (८७।१)

आददे वचसाम् अन्ते मङ्गलालंकृतां सुताम् ॥ (८७।२)

एहि विश्वात्मने वत्से भिक्षासि परिकल्पिता । (८८।१)

अर्थिनो मुनयः प्राप्तं गृहमेधिफलं मया ॥ (८८।२)

एतावद् उक्त्वा तनयाम् ऋषीन् आह महीधरः । (८९।१)

इयं नमति वः सर्वांस् त्रिलोचनवधूर् इति ॥ (८९।२)

ईप्सितार्थक्रियोदारं ते ऽभिनन्द्य गिरेर् वचः । (९०।१)

आशीर्भिर् एधयामासुः पुरःपाकाभिर् अम्बिकाम् ॥ (९०।२)

तां प्रणामादरस्रस्तजाम्बूनदवतंसकाम् । (९१।१)

अङ्कम् आरोपयामास लज्जमानाम् अरुन्धती ॥ (९१।२)

तन्मातरं चाश्रुमुखीं दुहितृस्नेहविक्लवाम् । (९२।१)

वरस्यानन्यपूर्वस्य विशोकाम् अकरोद् गुणैः ॥ (९२।२)

वैवाहिकीं तिथिं पृष्टास् तत्क्षणं हरबन्धुना । (९३।१)

ते त्र्यहाद् ऊर्ध्वम् आख्याय चेलुश् चीरपरिग्रहाः ॥ (९३।२)

ते हिमालयम् आमन्त्र्य पुनः प्रेक्ष्य च शूलिनम् । (९४।१)

सिद्धं चास्मै निवेद्यार्थं तद्विसृष्टाः खम् उद्ययुः ॥ (९४।२)

पशुपतिर् अपि तान्य् अहानि कृच्छ्राद् अगमयद् अद्रिसुतासमागमोत्कः । (९५।१)

कम् अपरम् अवशं न विप्रकुर्युर् विभुम् अपि तं यद् अमी स्पृशन्ति भावाः ॥ (९५।२)