अथौषधीनाम् अधिपस्य वृद्धौ तिथौ च जामित्रगुणान्वितायाम् । (१।१)

समेतबन्धुर् हिमवान् सुताया विवाहदीक्षाविधिम् अन्वतिष्ठत् ॥ (१।२)

वैवाहिकैः कौतुकसंविधानैर् गृहे गृहे व्यग्रपुरंध्रिवर्गम् । (२।१)

आसीत् पुरं सानुमतो ऽनुरागाद् अन्तःपुरं चैककुलोपमेयम् ॥ (२।२)

संतानकाकीर्णमहापथं तच् चीनांशुकैः कल्पितकेतुमालम् । (३।१)

भासा ज्वलत् काञ्चनतोरणानां स्थानान्तरस्वर्ग इवाबभासे ॥ (३।२)

एकैव सत्याम् अपि पुत्रपङ्क्तौ चिरस्य दृष्टेव मृतोत्थितेव । (४।१)

आसन्नपाणिग्रहणेति पित्रोर् उमा विशेषोच्छ्वसितं बभूव ॥ (४।२)

अङ्काद् ययाव् अङ्कम् उदीरिताशीः सा मण्डनान् मण्डनम् अन्वभुङ्क्त । (५।१)

संबन्धिभिन्नो ऽपि गिरेः कुलस्य स्नेहस् तदेकायतनं जगाम ॥ (५।२)

मैत्रे मुहूर्ते शशलाञ्छनेन योगं गतासूत्तरफल्गुनीषु । (६।१)

तस्याः शरीरे प्रतिकर्म चक्रुर् बन्धुस्त्रियो याः पतिपुत्रवत्यः ॥ (६।२)

सा गौरसिद्धार्थनिवेशवद्भिर् दूर्वाप्रवालैः प्रतिभिन्नरागम् । (७।१)

निर्नाभिकौशेयम् उपात्तबाणम् अभ्यङ्गनेपथ्यम् अलंचकार ॥ (७।२)

बभौ च संपर्कम् उपेत्य बाला नवेन दीक्षाविधिसायकेन । (८।१)

करेण भानोर् बहुलावसाने संधुक्ष्यमाणेव शशाङ्कलेखा ॥ (८।२)

तां लोध्रकल्केन हृताङ्गतैलाम् आश्यानकालेयकृताङ्गरागाम् । (९।१)

वासो वसानाम् अभिषेकयोग्यं नार्यश् चतुष्काभिमुखं व्यनैषुः ॥ (९।२)

विन्यस्तवैदूर्यशिलातले ऽस्मिन्न् अविद्धमुक्ताफलभक्तिचित्रे । (१०।१)

आवर्जिताष्टापदकुम्भतोयाः सतूर्यम् एनां स्नपयांबभूवुः ॥ (१०।२)

सा मङ्गलस्नानविशुद्धगात्री गृहीतपत्युद्गमनीयवस्त्रा । (११।१)

निर्वृत्तपर्जन्यजलाभिषेका प्रफुल्लकाशा वसुधेव रेजे ॥ (११।२)

तस्मात् प्रदेशाच् च वितानवन्तं युक्तं मणिस्तम्भचतुष्टयेन । (१२।१)

पतिव्रताभिः परिगृह्य निन्ये कॢप्तासनं कौतुकवेदिमध्यम् ॥ (१२।२)

तां प्राङ्मुखीं तत्र निवेश्य तन्वीं क्षणं व्यलम्बन्त पुरो निषण्णाः । (१३।१)

भूतार्थशोभाह्रियमाणनेत्राः प्रसाधने संनिहिते ऽपि नार्यः ॥ (१३।२)

धूपोष्मणा त्याजितम् आर्द्रभावं केशान्तम् अन्तःकुसुमं तदीयम् । (१४।१)

पर्याक्षिपत् काचिद् उदारबन्धं दूर्वावता पाण्डुमधूकदाम्ना ॥ (१४।२)

विन्यस्तशुक्लागुरु चक्रुर् अस्या गोरोचनापत्रविभङ्गम् अङ्गम् । (१५।१)

सा चक्रवाकाङ्कितसैकतायास् त्रिस्रोतसः कान्तिम् अतीत्य तस्थौ ॥ (१५।२)

लग्नद्विरेफं परिभूय पद्मं समेघलेखं शशिनश् च बिम्बम् । (१६।१)

तदाननश्रीर् अलकैः प्रसिद्धैश् चिछेद सादृश्यकथाप्रसङ्गम् ॥ (१६।२)

कर्णार्पितो लोध्रकषायरूक्षे गोरोचनाक्षेपनितान्तगौरे । (१७।१)

तस्याः कपोले परभागलाभाद् बबन्ध चक्षूंषि यवप्ररोहः ॥ (१७।२)

रेखाविभक्तश् च विभक्तगात्र्याः किंचिन्मधूच्छिष्टविमृष्टरागः । (१८।१)

कामप्य् अभिख्यां स्फुरितैर् अपुष्यद् आसन्नलावण्यफलो ऽधरोष्ठः ॥ (१८।२)

पत्युः शिरश्चन्द्रकलाम् अनेन स्पृशेति सख्या परिहासपूर्वम् । (१९।१)

सा रञ्जयित्वा चरणौ कृताशीर् माल्येन तां निर्वचनं जघान ॥ (१९।२)

तस्याः सुजातोत्पलपत्रकान्ते प्रसाधिकाभिर् नयने निरीक्ष्य । (२०।१)

न चक्षुषोः कान्तिविशेषबुद्ध्या कालाञ्जनं मङ्गलम् इत्य् उपात्तम् ॥ (२०।२)

सा सम्भवद्भिः कुसुमैर् लतेव ज्योतिर्भिर् उद्यद्भिर् इव त्रियामा । (२१।१)

सरिद् विहङ्गैर् इव लीयमानैर् आमुच्यमानाभरणा चकाशे ॥ (२१।२)

आत्मानम् आलोक्य च शोभमानम् आदर्शबिम्बे स्तिमितायताक्षी । (२२।१)

हरोपयाने त्वरिता बभूव स्त्रीणां प्रियालोकफलो हि वेषः ॥ (२२।२)

अथाङ्गुलिभ्यां हरितालम् आर्द्रं माङ्गल्यम् आदाय मनःशिलां च । (२३।१)

कर्णावसक्तामलदन्तपत्रं माता तदीयं मुखम् उन्नमय्य ॥ (२३।२)

उमास्तनोद्भेदम् अनुप्रवृद्धो मनोरथो यः प्रथमो बभूव । (२४।१)

तम् एव मेना दुहितुः कथंचिद् विवाहदीक्षातिलकं चकार ॥ (२४।२)

बबन्ध चास्राकुलदृष्टिर् अस्याः स्थानान्तरे कल्पितसंनिवेशम् । (२५।१)

धात्र्यङ्गुलीभिः प्रतिसार्यमाणम् ऊर्णमयं कौतुकहस्तसूत्रम् ॥ (२५।२)

क्षीरोदवेलेव सफेनपुञ्जा पर्याप्तचन्द्रेव शरत्त्रियामा । (२६।१)

नवं नवक्षौमनिवासिनी सा भूयो बभौ दर्पणम् आदधाना ॥ (२६।२)

ताम् अर्चिताभ्यः कुलदेवताभ्यः कुलप्रतिष्ठां प्रणमय्य माता । (२७।१)

अकारयत् कारयितव्यदक्षा क्रमेण पादग्रहणं सतीनाम् ॥ (२७।२)

अखण्डितं प्रेम लभस्व पत्युर् इत्य् उच्यते ताभिर् उमा स्म नम्रा । (२८।१)

तया तु तस्यार्धशरीरभाजा पश्चात्कृताः स्निग्धजनाशिषो ऽपि ॥ (२८।२)

इच्छाविभूत्योर् अनुरूपम् अद्रिस् तस्याः कृती कृत्यम् अशेषयित्वा । (२९।१)

सभ्यः सभायां सुहृदास्थितायां तस्थौ वृषाङ्कागमनप्रतीक्षः ॥ (२९।२)

तावद् वरस्यापि कुबेरशैले तत्पूर्वपाणिग्रहणानुरूपम् । (३०।१)

प्रसाधनं मातृभिर् आदृताभिर् न्यस्तं पुरस्तात् पुरशासनस्य ॥ (३०।२)

तद्गौरवान् मङ्गलमण्डनश्रीः सा पस्पृशे केवलम् ईश्वरेण । (३१।१)

स्व एव वेषः परिणेतुर् इष्टं भावान्तरं तस्य विभोः प्रपेदे ॥ (३१।२)

बभूव भस्मैव सिताङ्गरागः कपालम् एवामलशेखरश्रीः । (३२।१)

उपान्तभागेषु च रोचनाङ्को गजाजिनस्यैव दुकूलभावः ॥ (३२।२)

शङ्खान्तरद्योति विलोचनं यद् अन्तर्निविष्टामलपिङ्गतारम् । (३३।१)

सान्निध्यपक्षे हरितालमय्यास् तद् एव जातं तिलकक्रियायाः ॥ (३३।२)

यथाप्रदेशं भुजगेश्वराणां करिष्यताम् आभरणान्तरत्वम् । (३४।१)

शरीरमात्रं विकृतिं प्रपेदे तथैव तस्थुः फणरत्नशोभाः ॥ (३४।२)

दिवापि निष्ठ्यूतमरीचिभासा बाल्याद् अनाविष्कृतलाञ्छनेन । (३५।१)

चन्द्रेण नित्यं प्रतिभिन्नमौलेश् चूडामणेः किं ग्रहणं हरस्य ॥ (३५।२)

इत्य् अद्भुतैकप्रभवः प्रभावात् प्रसिद्धनेपथ्यविधेर् विधाता । (३६।१)

आत्मानम् आसन्नगणोपनीते खड्गे निषक्तप्रतिमं ददर्श ॥ (३६।२)

स गोपतिं नन्दिभुजावलम्बी शार्दूलचर्मान्तरितोरुपृष्ठम् । (३७।१)

तद्भक्तिसंक्षिप्तबृहत्प्रमाणम् आरुह्य कैलासम् इव प्रतस्थे ॥ (३७।२)

तं मातरो देवम् अनुव्रजन्त्यः स्ववाहनक्षोभचलावतंसाः । (३८।१)

मुखैः प्रभामण्डलरेणुगौरैः पद्माकरं चक्रुर् इवान्तरीक्षम् ॥ (३८।२)

तासां च पश्चात् कनकप्रभाणां काली कपालाभरणा चकाशे । (३९।१)

बलाकिनी नीलपयोदराजी दूरं पुरःक्षिप्तशतह्रदेव ॥ (३९।२)

ततो गणैः शूलभृतः पुरोगैर् उदीरितो मङ्गलतूर्यघोषः । (४०।१)

विमानशृङ्गाण्य् अवगाहमानः शशंस सेवावसरं सुरेभ्यः ॥ (४०।२)

उपाददे तस्य सहस्ररश्मिस् त्वष्ट्रा नवं निर्मितम् आतपत्रम् । (४१।१)

स तद्दुकूलाद् अविदूरमौलिर् बभौ पतद्गङ्ग इवोत्तमाङ्गे ॥ (४१।२)

मूर्ते च गङ्गायमुने तदानीं सचामरे देवम् असेविषाताम् । (४२।१)

समुद्रगारूपविपर्यये ऽपि सहंसपाते इव लक्ष्यमाणे ॥ (४२।२)

तम् अन्वगच्छत् प्रथमो विधाता श्रीवत्सलक्ष्मा पुरुषश् च साक्षात् । (४३।१)

जयेति वाचा महिमानम् अस्य संवर्धयन्त्या हविषेव वह्निम् ॥ (४३।२)

एकैव मूर्तिर् बिभिदे त्रिधा सा सामान्यम् एषां प्रथमावरत्वम् । (४४।१)

विष्णोर् हरस् तस्य हरिः कदाचिद् वेधास् तयोस् ताव् अपि धातुर् आद्यौ ॥ (४४।२)

तं लोकपालाः पुरुहूतमुख्याः श्रीलक्षणोत्सर्गविनीतवेषाः । (४५।१)

दृष्टिप्रदाने कृतनन्दिसंज्ञास् तद्दर्शिताः प्राञ्जलयः प्रणेमुः ॥ (४५।२)

कम्पेन मूर्ध्नः शतपत्रयोनिं वाचा हरिं वृत्रहणं स्मितेन । (४६।१)

आलोकमात्रेण सुरान् अशेषान् संभावयामास यथाप्रधानम् ॥ (४६।२)

तस्मै जयाशीः ससृजे पुरस्तात् सप्तर्षिभिस् तान् स्मितपूर्वम् आह । (४७।१)

विवाहयज्ञे वितते ऽत्र यूयम् अध्वर्यवः पूर्ववृता मयेति ॥ (४७।२)

विश्वावसुप्राग्रहरैः प्रवीणैः संगीयमानत्रिपुरावदानः । (४८।१)

अध्वानम् अध्वान्तविकारलङ्घ्यस् ततार ताराधिपखण्डधारी ॥ (४८।२)

खे खेलगामी तम् उवाह वाहः सशब्दचामीकरकिङ्किणीकः । (४९।१)

तटाभिघाताद् इव लग्नपङ्के धुन्वन् मुहुः प्रोतघने विषाणे ॥ (४९।२)

स प्रापद् अप्राप्तपराभियोगं नगेन्द्रगुप्तं नगरं मुहूर्तात् । (५०।१)

पुरो विलग्नैर् हरदृष्टिपातैः सुवर्णसूत्रैर् इव कृष्यमाणः ॥ (५०।२)

तस्योपकण्ठे घननीलकण्ठः कुतूहलाद् उन्मुखपौरदृष्टः । (५१।१)

स्वबाणचिह्नाद् अवतीर्य मार्गाद् आसन्नभूपृष्ठम् इयाय देवः ॥ (५१।२)

तम् ऋद्धिमद्बन्धुजनाधिरूढैर् वृन्दैर् गजानां गिरिचक्रवर्ती । (५२।१)

प्रत्युज्जगामागमनप्रतीतः प्रफुल्लवृक्षैः कटकैर् इव स्वैः ॥ (५२।२)

वर्गाव् उभौ देवमहीधराणां द्वारे पुरस्योद्घटितापिधाने । (५३।१)

समीयतुर् दूरविसर्पिघोषौ भिन्नैकसेतू पयसाम् इवौघौ ॥ (५३।२)

ह्रीमान् अभूद् भूमिधरो हरेण त्रैलोक्यवन्द्येन कृतप्रणामः । (५४।१)

पूर्वं महिम्ना स हि तस्य दूरम् आवर्जितं नात्मशिरो विवेद ॥ (५४।२)

स प्रीतियोगाद् विकसन्मुखश्रीर् जामातुर् अग्रेसरताम् उपेत्य । (५५।१)

प्रावेशयन् मन्दिरम् ऋद्धम् एनम् आ गुल्फकीर्णापणमार्गपुष्पम् ॥ (५५।२)

तस्मिन् मुहूर्ते पुरसुन्दरीणाम् ईशानसंदर्शनलालसानाम् । (५६।१)

प्रासादमालासु बभूवुर् इत्थं त्यक्तान्यकार्याणि विचेष्टितानि ॥ (५६।२)

आलोकमार्गं सहसा व्रजन्त्या कयाचिद् उद्वेष्टनवान्तमाल्यः । (५७।१)

बन्धुं न संभावित एव तावत् करेण रुद्धो ऽपि न केशपाशः ॥ (५७।२)

प्रसाधिकालम्बितम् अग्रपादम् आक्षिप्य काचिद् द्रवरागम् एव । (५८।१)

उत्सृष्टलीलागतिर् आ गवाक्षाद् अलक्तकाङ्कां पदवीं ततान ॥ (५८।२)

विलोचनं दक्षिणम् अञ्जनेन संभाव्य तद्वञ्चितवामनेत्रा । (५९।१)

तथैव वातायनसंनिकर्षं ययौ शलाकाम् अपरा वहन्ती ॥ (५९।२)

जालान्तरप्रेषितदृष्टिर् अन्या प्रस्थानभिन्नां न बबन्ध नीवीम् । (६०।१)

नाभिप्रविष्टाभरणप्रभेण हस्तेन तस्थाव् अवलम्ब्य वासः ॥ (६०।२)

अर्धाचिता सत्वरम् उत्थितायाः पदे पदे दुर्निमिते गलन्ती । (६१।१)

कस्याश्चिद् आसीद् रशना तदानीम् अङ्गुष्ठमूलार्पितसूत्रशेषा ॥ (६१।२)

तासां मुखैर् आसवगन्धगर्भैर् व्याप्तान्तराः सान्द्रकुतूहलानाम् । (६२।१)

विलोलनेत्रभ्रमरैर् गवाक्षाः सहस्रपत्राभरणा इवासन् ॥ (६२।२)

तावत् पताकाकुलम् इन्दुमौलिर् उत्तोरणं राजपथं प्रपेदे । (६३।१)

प्रासादशृङ्गाणि दिवापि कुर्वञ् ज्योत्स्नाभिषेकद्विगुणद्युतीनि ॥ (६३।२)

तम् एकदृश्यं नयनैः पिबन्त्यो नार्यो न जग्मुर् विषयान्तराणि । (६४।१)

तथा हि शेषेन्द्रियवृत्तिर् आसां सर्वात्मना चक्षुर् इव प्रविष्टा ॥ (६४।२)

स्थाने तपो दुश्चरम् एतदर्थम् अपर्णया पेलवयापि तप्तम् । (६५।१)

या दास्यम् अप्य् अस्य लभेत नारी सा स्यात् कृतार्था किमुताङ्कशय्याम् ॥ (६५।२)

परस्परेण स्पृहणीयशोभं न चेद् इदं द्वन्द्वम् अयोजयिष्यत् । (६६।१)

अस्मिन् द्वये रूपविधानयत्नः पत्युः प्रजानां विफलो ऽभविष्यत् ॥ (६६।२)

न नूनम् आरूढरुषा शरीरम् अनेन दग्धं कुसुमायुधस्य । (६७।१)

व्रीडाद् अमुं देवम् उदीक्ष्य मन्ये संन्यस्तदेहः स्वयम् एव कामः ॥ (६७।२)

अनेन संबन्धम् उपेत्य दिष्ट्या मनोरथप्रार्थितम् ईश्वरेण । (६८।१)

मूर्धानम् आलि क्षितिधारणोच्चम् उच्चैस्तरां वक्ष्यति शैलराजः ॥ (६८।२)

इत्य् ओषधिप्रस्थविलासिनीनां शृण्वन् कथाः श्रोत्रसुखास् त्रिनेत्रः । (६९।१)

केयूरचूर्णीकृतलाजमुष्टिं हिमालयस्यालयम् आससाद ॥ (६९।२)

तत्रावतीर्याच्युतदत्तहस्तः शरद्घनाद् दीधितिमान् इवोक्ष्णः । (७०।१)

क्रान्तानि पूर्वं कमलासनेन कक्ष्यान्तराण्य् अद्रिपतेर् विवेश ॥ (७०।२)

तम् अन्वग् इन्द्रप्रमुखाश् च देवाः सप्तर्षिपूर्वाः परमर्षयश् च । (७१।१)

गणाश् च गिर्यालयम् अभ्यगच्छन् प्रशस्तम् आरम्भम् इवोत्तमार्थाः ॥ (७१।२)

तत्रेश्वरो विष्टरभाग् यथावत् सरत्नम् अर्घ्यं मधुमच् च गव्यम् । (७२।१)

नवे दुकूले च नगोपनीतं प्रत्यग्रहीत् सर्वम् अमन्त्रवर्जम् ॥ (७२।२)

दुकूलवासाः स वधूसमीपं निन्ये विनीतैर् अवरोधरक्षैः । (७३।१)

वेलासमीपं स्फुटफेनराजिर् नवैर् उदन्वान् इव चन्द्रपादैः ॥ (७३।२)

तया प्रवृद्धाननचन्द्रकान्त्या प्रफुल्लचक्षुःकुमुदः कुमार्या । (७४।१)

प्रसन्नचेतःसलिलः शिवो ऽभूत् संसृज्यमानः शरदेव लोकः ॥ (७४।२)

तयोः समापत्तिषु कातराणि किंचिद्व्यवस्थापितसंहृतानि । (७५।१)

ह्रीयन्त्रणां तत्क्षणम् अन्वभूवन्न् अन्योन्यलोलानि विलोचनानि ॥ (७५।२)

तस्याः करं शैलगुरूपनीतं जग्राह ताम्राङ्गुलिम् अष्टमूर्तिः । (७६।१)

उमातनौ गूढतनोः स्मरस्य तच्छङ्किनः पूर्वम् इव प्ररोहम् ॥ (७६।२)

रोमोद्गमः प्रादुरभूद् उमायाः स्विन्नाङ्गुलिः पुङ्गवकेतुर् आसीत् । (७७।१)

वृत्तिस् तयोः पाणिसमागमेन समं विभक्तेव मनोभवस्य ॥ (७७।२)

प्रयुक्तपाणिग्रहणं यद् अन्यद् वधूवरं पुष्यति कान्तिम् अग्र्याम् । (७८।१)

सान्निध्ययोगाद् अनयोस् तदानीं किं कथ्यते श्रीर् उभयस्य तस्य ॥ (७८।२)

प्रदक्षिणप्रक्रमणात् कृशानोर् उदर्चिषस् तन् मिथुनं चकाशे । (७९।१)

मेरोर् उपान्तेष्व् इव वर्तमानम् अन्योन्यसंसक्तम् अहस्त्रियामम् ॥ (७९।२)

तौ दम्पती त्रिः परिणीय वह्निम् कराग्रसंस्पर्शनिमीलिताक्षीम् । (८०।१)

तां कारयामास वधूं पुरोधास् तस्मिन् समिद्धार्चिषि लाजमोक्षम् ॥ (८०।२)

सा लाजधूमाञ्जलिम् इष्टगन्धं गुरूपदेशाद् वदनं निनाय । (८१।१)

कपोलसंसर्पिशिखः स तस्या मुहूर्तकर्णोत्पलतां प्रपेदे ॥ (८१।२)

तद् ईषदार्द्रारुणगण्डलेखम् उच्छ्वासिकालाञ्जनरागम् अक्ष्णोः । (८२।१)

वधूमुखं क्लान्तयवावतंसम् आचारधूमग्रहणाद् बभूव ॥ (८२।२)

वधूं द्विजः प्राह तवैष वत्से वह्निर् विवाहं प्रति पूर्वसाक्षी । (८३।१)

शिवेन भर्त्रा सह धर्मचर्या कार्या त्वया मुक्तविचारयेति ॥ (८३।२)

आलोचनान्तं श्रवणे वितत्य पीतं गुरोस् तद्वचनं भवान्या । (८४।१)

निदाघकालोल्बणतापयेव माहेन्द्रम् अम्भः प्रथमं पृथिव्या ॥ (८४।२)

ध्रुवेण भर्त्रा ध्रुवदर्शनाय प्रयुज्यमाना प्रियदर्शनेन । (८५।१)

सा दृष्ट इत्य् आननम् उन्नमय्य ह्रीसन्नकण्ठी कथमप्य् उवाच ॥ (८५।२)

इत्थं विधिज्ञेन पुरोहितेन प्रयुक्तपाणिग्रहणोपचारौ । (८६।१)

प्रणेमतुस् तौ पितरौ प्रजानां पद्मासनस्थाय पितामहाय ॥ (८६।२)

वधूर् विधात्रा प्रतिनन्द्यते स्म कल्याणि वीरप्रसवा भवेति । (८७।१)

वाचस्पतिः सन्न् अपि सो ऽष्टमूर्त्ताव् आशास्य चिन्तास्तिमितो बभूव ॥ (८७।२)

कॢप्तोपचारां चतुरस्रवेदीं ताव् एत्य पश्चात् कनकासनस्थौ । (८८।१)

जायापती लौकिकम् एषितव्यम् आर्द्राक्षतारोपणम् अन्वभूताम् ॥ (८८।२)

पत्रान्तलग्नैर् जलबिन्दुजालैर् आकृष्टमुक्ताफलजालशोभम् । (८९।१)

तयोर् उपर्य् आयतनालदण्डम् आधत्त लक्ष्मीः कमलातपत्रम् ॥ (८९।२)

द्विधा प्रयुक्तेन च वाङ्मयेन सरस्वती तन् मिथुनं नुनाव । (९०।१)

संस्कारपूतेन वरं वरेण्यं वधूं सुखग्राह्यनिबन्धनेन ॥ (९०।२)

तौ सन्धिषु व्यञ्जितवृत्तिभेदं रसान्तरेषु प्रतिबद्धरागम् । (९१।१)

अपश्यताम् अप्सरसां मुहूर्तं प्रयोगम् आद्यं ललिताङ्गहारम् ॥ (९१।२)

देवास् तदन्ते हरम् ऊढभार्यं किरीटबद्धाञ्जलयो निपत्य । (९२।१)

शापावसाने प्रतिपन्नमूर्तेर् ययाचिरे पञ्चशरस्य सेवाम् ॥ (९२।२)

तस्यानुमेने भगवान् विमन्युर् व्यापारम् आत्मन्य् अपि सायकानाम् । (९३।१)

काले प्रयुक्ता खलु कार्यविद्भिर् विज्ञापना भर्तृषु सिद्धिम् एति ॥ (९३।२)

अथ विबुधगणांस् तान् इन्दुमौलिर् विसृज्य क्षितिधरपतिकन्याम् आददानः करेण । (९४।१)

कनककलशरक्षाभक्तिशोभासनाथं क्षितिविरचितशय्यं कौतुकागारम् आगात् ॥ (९४।२)

नवपरिणयलज्जाभूषणां तत्र गौरीं वदनम् अपहरन्तीं तत्कृतोत्क्षेपम् ईशः । (९५।१)

अपि शयनसखीभ्यो दत्तवाचं कथंचित् प्रमथमुखविकारैर् हासयामास गूढम् ॥ (९५।२)