SātT, 3
Select a line for its word-by-word analysis.
सम्पूर्णांशकलाभेदैर् भावनीयास् त्वया प्रभो ॥ (१।३)
sampūrṇāṃśakalābhedair bhāvanīyās tvayā prabho ||
निर्विकल्पस्य कृष्णस्य ब्रह्मणः परमात्मनः । (२।१)
nirvikalpasya kṛṣṇasya brahmaṇaḥ paramātmanaḥ |
सत्यम् उक्तं त्वया ब्रह्मन् कृष्णस्य जगदात्मनः । (३।२)
satyam uktaṃ tvayā brahman kṛṣṇasya jagadātmanaḥ |
अविकाराद् अच्युताच् च निर्भेदाद् ब्रह्मरूपिणः ॥ (४।२)
avikārād acyutāc ca nirbhedād brahmarūpiṇaḥ ||
किंतु ज्ञानप्रभावादेः पूर्णांशांशानुदर्शनात् । (५।१)
kiṃtu jñānaprabhāvādeḥ pūrṇāṃśāṃśānudarśanāt |
सन्ति यद्य् अपि सर्वत्र ज्ञानवीर्यगुणादयः । (६।१)
santi yady api sarvatra jñānavīryaguṇādayaḥ |
तथापि कार्यतः केचिद् दृश्यन्ते न हि सर्वतः ॥ (६।२)
tathāpi kāryataḥ kecid dṛśyante na hi sarvataḥ ||
ऐश्वर्यज्ञानधर्माश् च वैराग्यं श्रीर् यशस् तथा । (७।१)
aiśvaryajñānadharmāś ca vairāgyaṃ śrīr yaśas tathā |
एषां संदर्शनात् साक्षात् पूर्णो विद्वद्भिर् उच्यते ॥ (७।२)
eṣāṃ saṃdarśanāt sākṣāt pūrṇo vidvadbhir ucyate ||
अंशस् तुरीयो भागः स्यात् कला तु षोडशी मता । (९।१)
aṃśas turīyo bhāgaḥ syāt kalā tu ṣoḍaśī matā |
शतभागो विभूतिश् च वर्ण्यते कविभिः पृथक् ॥ (९।२)
śatabhāgo vibhūtiś ca varṇyate kavibhiḥ pṛthak ||
अतो ज्ञानस्य धर्मस्य वैराग्यैश्वर्ययोः श्रियः । (१०।१)
ato jñānasya dharmasya vairāgyaiśvaryayoḥ śriyaḥ |
एषां ज्ञानं वदन्त्य् अङ्ग ज्ञानं षड्विधम् उत्तमम् ॥ (११।२)
eṣāṃ jñānaṃ vadanty aṅga jñānaṃ ṣaḍvidham uttamam ||
सत्यं शौचं दया मौनं धर्मश् चातुर्विधः स्मृतः । (१२।१)
satyaṃ śaucaṃ dayā maunaṃ dharmaś cāturvidhaḥ smṛtaḥ |
अमानो व्यतिरेकश् च ऐन्द्रियस् तु वशीकृतः ॥ (१२।२)
amāno vyatirekaś ca aindriyas tu vaśīkṛtaḥ ||
एवं चतुर्विधो भद्र वैराग्यः समुदाहृतः । (१३।१)
evaṃ caturvidho bhadra vairāgyaḥ samudāhṛtaḥ |
प्राकाम्यं चैव प्राप्तिश् च ईशिता वशिता तथा । (१४।१)
prākāmyaṃ caiva prāptiś ca īśitā vaśitā tathā |
कामस्यावसिता ह्य् एते अष्टैश्वर्याः प्रकीर्तिताः ॥ (१४।२)
kāmasyāvasitā hy ete aṣṭaiśvaryāḥ prakīrtitāḥ ||
भृत्यामात्यसुहृद्बन्धुपुत्रपौत्रकलत्रकाः । (१५।१)
bhṛtyāmātyasuhṛdbandhuputrapautrakalatrakāḥ |
गृहा भूर् अस्त्रशस्त्रे च दुर्गाद्याः श्रिय ईरिताः । (१६।१)
gṛhā bhūr astraśastre ca durgādyāḥ śriya īritāḥ |
यशस् तु पुंसो भवति कर्मतो गुणतस् तथा ॥ (१६।२)
yaśas tu puṃso bhavati karmato guṇatas tathā ||
कर्म चतुर्विधं प्रोक्तं सृष्टिस्थितिलयात्मकम् । (१७।१)
karma caturvidhaṃ proktaṃ sṛṣṭisthitilayātmakam |
तथाप्य् अहं द्विषष्ठीं ते वर्णयाम्य् अनुपूर्वशः ॥ (१८।२)
tathāpy ahaṃ dviṣaṣṭhīṃ te varṇayāmy anupūrvaśaḥ ||
ब्रह्मण्यश् च शरण्यश् च भक्तवात्सल्यम् एव च । (१९।१)
brahmaṇyaś ca śaraṇyaś ca bhaktavātsalyam eva ca |
दातृत्वं सत्यसंधत्वं विक्रान्तत्वं नियम्यता ॥ (१९।२)
dātṛtvaṃ satyasaṃdhatvaṃ vikrāntatvaṃ niyamyatā ||
दुर्जयत्वं दुःसरत्वं निषेव्यत्वं सहिष्णुता । (२०।१)
durjayatvaṃ duḥsaratvaṃ niṣevyatvaṃ sahiṣṇutā |
अक्षोभ्यत्वं स्वतन्त्रत्वं नैरपेक्ष्यं स्वसौष्ठवम् ॥ (२०।२)
akṣobhyatvaṃ svatantratvaṃ nairapekṣyaṃ svasauṣṭhavam ||
शौर्यम् औदार्यम् आस्तिक्यं स्थैर्यं धैर्यं प्रसन्नता । (२१।१)
śauryam audāryam āstikyaṃ sthairyaṃ dhairyaṃ prasannatā |
गाम्भीर्यं प्रश्रयः शीलं प्रागल्भ्यम् ऋतमङ्गलम् ॥ (२१।२)
gāmbhīryaṃ praśrayaḥ śīlaṃ prāgalbhyam ṛtamaṅgalam ||
शमो दमो बलं दाक्ष्यं क्षेमं हर्षो ऽनहंकृतिः । (२२।१)
śamo damo balaṃ dākṣyaṃ kṣemaṃ harṣo 'nahaṃkṛtiḥ |
संतोष आर्जवं साम्यं मनोभाग्यं श्रुतं सुखम् ॥ (२२।२)
saṃtoṣa ārjavaṃ sāmyaṃ manobhāgyaṃ śrutaṃ sukham ||
त्यागो भयं पावनं च तेजः कौशलम् आश्रयः । (२३।१)
tyāgo bhayaṃ pāvanaṃ ca tejaḥ kauśalam āśrayaḥ |
धृतिः क्षमा स्मृतिर् लज्जा श्रद्धा मैत्री दयोन्नतिः ॥ (२३।२)
dhṛtiḥ kṣamā smṛtir lajjā śraddhā maitrī dayonnatiḥ ||
शान्तिः पुष्टिः स्ववाक्शुद्धिर् बुद्धिर् विद्या स्वरक्षता । (२४।१)
śāntiḥ puṣṭiḥ svavākśuddhir buddhir vidyā svarakṣatā |
एते ते भगभेदास् तु कथिता ह्य् अनुपूर्वशः ॥ (२४।२)
ete te bhagabhedās tu kathitā hy anupūrvaśaḥ ||
एषां प्रकाशो यत्रासीत् स पूर्णः परिकीर्तितः । (२५।१)
eṣāṃ prakāśo yatrāsīt sa pūrṇaḥ parikīrtitaḥ |
अंशप्रकाशाद् अंशः स्यात् कलायास् तु कला स्मृता ॥ (२५।२)
aṃśaprakāśād aṃśaḥ syāt kalāyās tu kalā smṛtā ||
विभूतेस् तु विभूतिः स्याद् एष भेदो न हि स्वतः । (२६।१)
vibhūtes tu vibhūtiḥ syād eṣa bhedo na hi svataḥ |
निर्विकल्पस्य सत्यस्य परब्रह्मस्वरूपिणः ॥ (२६।२)
nirvikalpasya satyasya parabrahmasvarūpiṇaḥ ||
नारायणस्य शुद्धस्य श्रीकृष्णस्य महात्मनः । (२७।१)
nārāyaṇasya śuddhasya śrīkṛṣṇasya mahātmanaḥ |
यतः कृष्णावतारेण भगभेदाः पृथक् पृथक् ॥ (२७।२)
yataḥ kṛṣṇāvatāreṇa bhagabhedāḥ pṛthak pṛthak ||
संदर्शिताः पृथक्कार्ये तस्मात् सम्पूर्ण उच्यते । (२८।१)
saṃdarśitāḥ pṛthakkārye tasmāt sampūrṇa ucyate |
दर्शिता भगभेदा वै तस्माद् अंशाः प्रकीर्तिताः । (२९।१)
darśitā bhagabhedā vai tasmād aṃśāḥ prakīrtitāḥ |
मन्वन्तरावताराश् च यज्ञाद्या हयशीर्षवान् । (३०।१)
manvantarāvatārāś ca yajñādyā hayaśīrṣavān |
तथा शुक्लादयो ह्य् आविर्भावा ऋषभ आत्मवान् ॥ (३०।२)
tathā śuklādayo hy āvirbhāvā ṛṣabha ātmavān ||
ज्ञानकर्मप्रभावाद्यैर् अंशा विष्णोः प्रकीर्तिताः ॥ (३१।२)
jñānakarmaprabhāvādyair aṃśā viṣṇoḥ prakīrtitāḥ ||
ज्ञानांशयुक्ताः श्रीविष्णोर् अवतारा महात्मनः ॥ (३२।२)
jñānāṃśayuktāḥ śrīviṣṇor avatārā mahātmanaḥ ||
गयः पृथुश् च भरतः शक्तियुक्ताः कला मताः । (३३।१)
gayaḥ pṛthuś ca bharataḥ śaktiyuktāḥ kalā matāḥ |
गुणावतारा ब्रह्माद्यास् तदंशा ये विभूतयः ॥ (३३।२)
guṇāvatārā brahmādyās tadaṃśā ye vibhūtayaḥ ||
कार्यानुरूपा विप्रेन्द्र भगभेदप्रदर्शनात् ॥ (३४।२)
kāryānurūpā viprendra bhagabhedapradarśanāt ||
न ब्रह्मणो भिदा विप्र श्रीकृष्णस्य च सत्तम । (३५।१)
na brahmaṇo bhidā vipra śrīkṛṣṇasya ca sattama |
नारायणस्य वा सौम्य ह्य् अवतारिस्वरूपिणः ॥ (३५।२)
nārāyaṇasya vā saumya hy avatārisvarūpiṇaḥ ||
किं ब्रह्म परमं साक्षात् किं वा नारायणो विभुः ॥ (३६।३)
kiṃ brahma paramaṃ sākṣāt kiṃ vā nārāyaṇo vibhuḥ ||
किं वा वैकुण्ठलोकेशः श्रीकृष्णः पुरुषोत्तमः । (३७।१)
kiṃ vā vaikuṇṭhalokeśaḥ śrīkṛṣṇaḥ puruṣottamaḥ |
किम् एकतत्त्वम् एतेषाम् अथवा किं पृथक् पृथक् ॥ (३७।२)
kim ekatattvam eteṣām athavā kiṃ pṛthak pṛthak ||
शृणु तत् परमं गुह्यं ब्रह्मदायाद सत्तम । (३९।१)
śṛṇu tat paramaṃ guhyaṃ brahmadāyāda sattama |
श्रीकृष्णब्रह्मपुरुषैः संज्ञाभिर् दीयते पृथक् ॥ (४०।२)
śrīkṛṣṇabrahmapuruṣaiḥ saṃjñābhir dīyate pṛthak ||
यथा भानोः प्रकाशस्य मण्डलस्यापृथक्स्थितिः । (४१।१)
yathā bhānoḥ prakāśasya maṇḍalasyāpṛthaksthitiḥ |
तथा श्रीकृष्णदेवस्य ब्रह्मणः पुरुषस्य च ॥ (४१।२)
tathā śrīkṛṣṇadevasya brahmaṇaḥ puruṣasya ca ||
अतः सात्वततन्त्रज्ञा भक्तिनिष्ठा विलक्षणाः । (४२।१)
ataḥ sātvatatantrajñā bhaktiniṣṭhā vilakṣaṇāḥ |
श्रीकृष्णाख्यं परं धाम परमानन्दम् उत्तमम् ॥ (४२।२)
śrīkṛṣṇākhyaṃ paraṃ dhāma paramānandam uttamam ||
वैकुण्ठलोकनिलयं शुद्धसत्त्वात्मविग्रहम् । (४३।१)
vaikuṇṭhalokanilayaṃ śuddhasattvātmavigraham |
वदन्ति शाश्वतं सत्यं स्वभक्तगणसेवितम् ॥ (४३।२)
vadanti śāśvataṃ satyaṃ svabhaktagaṇasevitam ||
वेदान्तिनो ज्ञाननिष्ठा ज्ञानशास्त्रानुसारतः । (४४।१)
vedāntino jñānaniṣṭhā jñānaśāstrānusārataḥ |
वदन्ति ब्रह्म परमं प्रकाशात्मकम् अव्ययम् ॥ (४४।२)
vadanti brahma paramaṃ prakāśātmakam avyayam ||
आनन्दमात्रं संशुद्धं चिद्व्यक्तं सर्वकारणम् । (४६।१)
ānandamātraṃ saṃśuddhaṃ cidvyaktaṃ sarvakāraṇam |
हैरण्यगर्भास् त्रैविद्या नारायणम् अनामयम् ॥ (४६।२)
hairaṇyagarbhās traividyā nārāyaṇam anāmayam ||
अनन्तशक्तिं सर्वेषां पुरुषं प्रकृतेः परम् ॥ (४७।२)
anantaśaktiṃ sarveṣāṃ puruṣaṃ prakṛteḥ param ||
वदन्ति कर्मपरमाः स्थित्युत्पत्त्यन्तभावनम् । (४८।१)
vadanti karmaparamāḥ sthityutpattyantabhāvanam |
अतः कृष्णस्य देवस्य ब्रह्मणः पुरुषस्य च । (४९।१)
ataḥ kṛṣṇasya devasya brahmaṇaḥ puruṣasya ca |
वस्तुतो नैव भेदो हि वर्ण्यते तैर् अपि द्विज ॥ (४९।२)
vastuto naiva bhedo hi varṇyate tair api dvija ||
अतः सर्वम् एतेनापि श्रीकृष्णः पुरुषोत्तमः । (५१।१)
ataḥ sarvam etenāpi śrīkṛṣṇaḥ puruṣottamaḥ |
सृष्ट्याद्यनेककार्याणि दर्शितानि यतः स्वतः ॥ (५२।२)
sṛṣṭyādyanekakāryāṇi darśitāni yataḥ svataḥ ||
मुक्त्याद्यर्थं नृलोकस्य मानुषत्वं यतो गतः ॥ (५३।२)
muktyādyarthaṃ nṛlokasya mānuṣatvaṃ yato gataḥ ||
अतस् तं पुरुषा नित्यं भक्तिभेदेन नित्यदा । (५४।१)
atas taṃ puruṣā nityaṃ bhaktibhedena nityadā |
भजन्ति ह्य् अपवर्गेशं परेशं तदकाम्यया ॥ (५४।२)
bhajanti hy apavargeśaṃ pareśaṃ tadakāmyayā ||
किम् अन्यत् कथयाम्य् अद्य त्वं हि भागवतोत्तमः ॥ (५५।२)
kim anyat kathayāmy adya tvaṃ hi bhāgavatottamaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.