श्रीशिव उवाच । (१।१)

शृण्वन्ति प्रत्यहं ये वै विष्णोर् नामसहस्रकम् । (१।२)

कीर्तयन्त्य् अथवा विप्र संस्मरन्त्य् आदरेण वा ॥ (१।३)

वा शतं वा विंशतिं वापि दश वा पञ्च वा द्विज । (२।१)

एकं वा कामतो भक्त्या विष्णुपादाम्बुजाश्रयाः ॥ (२।२)

तेषां फलस्य पुण्यानां नान्तं पश्यामि नारद । (३।१)

यतस् तैर् भगवान् एव परानन्दो वशीकृतः ॥ (३।२)

यतो नामैव परमं तीर्थं क्षेत्रं च पुण्यदम् । (४।१)

नामैव परमं दैवं नामैव परमं तपः ॥ (४।२)

नामैव परमं दानं नामैव परमा क्रिया । (५।१)

नामैव परमो धर्मो नामैवार्थः प्रकीर्तितः ॥ (५।२)

नामैव कामो भक्तानां मोक्षो ऽपि नाम केवलम् । (६।१)

एषां च साधनं नाम कामिनां द्विजसत्तम ॥ (६।२)

नामैव परमा भक्तिर् नामैव परमा गतिः । (७।१)

नामैव परमं जाप्यं नामैव प्रार्थनं परम् ॥ (७।२)

निष्कामानां धनं नाम मुक्तिभुक्तिसुखार्थवत् । (८।१)

नाम स्यात् परमं सौख्यं नामैव वैराग्यकारणम् ॥ (८।२)

सत्त्वशुद्धिकरं नाम नाम ज्ञानप्रदं स्मृतम् । (९।१)

मुमुक्षूणां मुक्तिपदं कामिनां सर्वकामदम् ॥ (९।२)

वैष्णवानां फलं नाम तस्मान् नाम सदा स्मरेत् । (१०।१)

संकेतितात् पारिहास्याद्धेलनाज्वरतापतः ॥ (१०।२)

कीर्तितं भगवन्नाम सर्वपापहरं स्मृतम् । (११।१)

यावती पापनिर्हारे शक्तिर् नाम्नि हरेः स्थिता ॥ (११।२)

तावत् पापिजनः पापं कर्तुं शक्नोति नैव हि । (१२।१)

ज्ञानाज्ञानाद्धरेर् नामकीर्तनात् पुरुषस्य हि ॥ (१२।२)

पापराशिं दहत्य् आशु यथा तूलं विभावसुः । (१३।१)

संकीर्तितं हरेर् नाम श्रद्धया पुरुषेण वै ॥ (१३।२)

तस्य सत्यफलं धत्ते क्रमशो द्विजसत्तमः । (१४।१)

पापनाशं महापुण्यं वैराग्यं च चतुर्विधम् ॥ (१४।२)

गुरुसेवाम् आत्मबोधं भ्रान्तिनाशम् अनन्तरम् । (१५।१)

सम्पूर्णानन्दबोधं च ततस् तस्मिन् लभेत् स्थिरम् ॥ (१५।२)

श्रीनारद उवाच । (१६।१)

चतुर्विधं त्वया प्रोक्तं वैराग्यं सुरसत्तम । (१६।२)

एतद् वर्णय लोकस्य हिताय ज्ञानकारणम् ॥ (१६।३)

श्रीशिव उवाच । (१७।१)

असङ्गरहितो भोगः क्रियते पुरुषेण यत् । (१७।२)

विषयाणां द्विजश्रेष्ठ तद् अमानः प्रकीर्तितः ॥ (१७।३)

भोग्ये स्वादुविहीने ऽपि क्रियते वृत्तिर् आत्मनः । (१८।१)

द्वितीयो व्यतिरेकाख्यस् तद् विजानीहि सत्तम ॥ (१८।२)

मनसः प्रीतिराहित्ये इन्द्रियैर् एवं भुज्यते । (१९।१)

भोगस् तृतीयः पुरुषैर् इन्द्रियाख्यः प्रकीर्तितः ॥ (१९।२)

मनसश् चेन्द्रियाणां च रागराहित्यम् उत्तमम् । (२०।१)

विषयाहरणं विप्र चतुर्थः परिकीर्तितः ॥ (२०।२)

एष नाम परश् चाशु जायते द्विजसत्तम । (२१।१)

ज्ञानं च परमं शुद्धं ब्रह्मानन्दप्रदायकम् ॥ (२१।२)

तीर्थैर् दानैस् तपोभिश् च होमैर् जात्यैर् व्रतमखैः । (२२।१)

योगैश् च विविधैर् विप्र यद् विष्णोः परमं पदम् ॥ (२२।२)

न यान्ति मानवास् तद् वै नामकीर्तनमात्रतः । (२३।१)

संयान्त्य् एव न संदेहं कुरु विप्र हरिप्रियम् ॥ (२३।२)

महापातकयुक्तो ऽपि कीर्तयित्वा जगद्गुरुम् । (२४।१)

तरत्य् एव न संदेहः सत्यम् एव वदाम्य् अहम् ॥ (२४।२)

कलिकालमलं चापि सर्वपातकम् एव च । (२५।१)

हित्वा नामपरो विप्र विष्णुलोकं स गच्छति ॥ (२५।२)

तस्मान् नामैकमात्रेण तरत्य् एव भवार्णवम् । (२६।१)

पुमान् अत्र न संदेहो विना नामापराधतः ॥ (२६।२)

तद्यत्नेनैव पुरुषः श्रेयस्कामो द्विजोत्तमः । (२७।१)

विष्णोर् न कुर्यान् नाम्नस् तु दशपापान् कथंचन ॥ (२७।२)

श्रीनारद उवाच । (२८।१)

श्रुतो भगवतो वक्त्राद् द्वाविंशदपराधकम् । (२८।२)

विष्णोर् नाम्ना दश तथा एतद् वर्णय नो प्रभो ॥ (२८।३)

श्रीशिव उवाच । (२९।१)

श्रूयताम् अपराधान् वै विष्णोर् वक्ष्यामि नारद । (२९।२)

यान् कृत्वा नरकं यान्ति मानवाः सततं मुने ॥ (२९।३)

अस्नात्वा स्पर्शनं विष्णोर् विना शङ्खेन स्नापनम् । (३०।१)

अशौचे स्पर्शनं साक्षाद् भुक्ता पादोदकग्रहः वा ॥ (३०।२)

विना शब्देन पूजा च विना नैवेद्यपूजनम् । (३१।१)

उच्चासनस्थपूजा च शीते व्यजनवातकम् ॥ (३१।२)

उदक्यादर्शनं चैव घण्टाया भूनिवेशनम् । (३२।१)

पौषे च चन्दनस्पर्शो ग्रीष्मे चास्पर्शनं तथा ॥ (३२।२)

पुष्पं तोयेन संस्पर्शं विना होमं महोत्सवः । (३३।१)

पूजां कृत्वा पृष्ठदर्शम् अग्रे च भ्रमणं तथा ॥ (३३।२)

भोजनं भगवद्वारे अभुक्त्वा च विषादता । (३४।१)

पादुकारोहणं विष्णोर् गेहे कम्बलवेशनम् ॥ (३४।२)

वामपादप्रवेशश् च कूर्दनं पाकभोजनम् । (३५।१)

श्लेष्मप्रक्षेपणं चैव तत्तृणैर् दन्तधावनम् ॥ (३५।२)

देवाग्रे वाहनारोहो नैवेद्ये द्रव्यबुद्धिता । (३६।१)

शालग्रामे स्थिरायां च शिलेति प्रतिमेति च ॥ (३६।२)

हरिकीर्तेर् असंश्लाघा वैष्णवे नरसाम्यता । (३७।१)

विष्णौ च देवतासाम्यम् अन्योद्देशनिवेदनम् ॥ (३७।२)

एते ऽपराधा द्वात्रिंशद् विष्णोर् नाम्नाम् अथ शृणु । (३८।१)

सतां नाम्ना शिवे विष्णौ भिदाचार्यावमानता ॥ (३८।२)

वेदनिन्दा नाम्नि वादः पापेच्छा नामसाहसात् । (३९।१)

नाम्नो धर्मैः साम्यबुद्धिर् दानं श्रद्धाविवर्जितैः ॥ (३९।२)

श्रुत्वापि श्रद्धाराहित्यं कीर्तने चाप्य् अहंमतिः । (४०।१)

एते नाम्नां द्विजश्रेष्ठ ह्य् अपराधा मयेरिताः ॥ (४०।२)

वर्जनीया नृभिर् यत्नैर् यतो नरककारणाः । (४१।१)

श्रीनारद उवाच ॥ (४१।२)

विषयासक्तचित्तानां प्राकृतानां नृणां प्रभो । (४२।१)

अपराधा हरेर् आशु वर्ज्या नैव भवन्ति हि ॥ (४२।२)

अतो येन प्रकारेण तरन्ति प्राकृता अपि । (४३।१)

अपराधान् कृतान् देव तन् ममाख्यातुम् अर्हसि ॥ (४३।२)

श्रीशिव उवाच । (४४।१)

प्रदक्षिणशतं कृत्वा दण्डवत् प्रणमेद् भुवि । (४४।२)

अपराधशतं तस्य क्षमते स्वस्य केशवः ॥ (४४।३)

प्रदक्षिणं सकृत् कृत्वा यो न जानुशिरं नमेत् । (४५।१)

निष्फलं तद् भवेत् तस्य तस्मात् प्रत्येकशो नमेत् ॥ (४५।२)

जगन्नाथेति ते नाम व्याहरिष्यन्ति ते यदि । (४६।१)

अपराधशतं तेषां क्षमते नात्र संशयः ॥ (४६।२)

नाम्नो ऽपराधास् तरति नाम्न एव सदा जपात् । (४७।१)

विना भक्तापराधेन तत्प्रसादविवर्जितः ॥ (४७।२)

सर्वापराधांस् तरति विष्णुपादाम्बुजाश्रयः । (४८।१)

विष्णोर् अप्य् अपराधान् वै नामसंकीर्तनात् तरेत् ॥ (४८।२)

विष्णुभक्तापराधानां नैवास्त्य् अन्या प्रतिक्रिया । (४९।१)

श्रीनारद उवाच । (४९।२)

भक्तापराधान् मे ब्रूहि यथा तेषां प्रतिक्रिया । (४९।३)

अनुग्रहाय लोकानां भगवन् मम चापि हि ॥ (४९।४)

श्रीशिव उवाच । (५०।१)

विष्णुभक्तस्य सर्वस्वहरणं द्विजसत्तम । (५०।२)

भर्त्सनं चोत्तमे भक्ते स्वप्ने चापि प्रहारणम् ॥ (५०।३)

एते ऽपराधा भक्तानां शृण्व् एषां प्रतिक्रिया । (५१।१)

तद्धनं द्विगुणं दत्त्वा कृत्वा पादाभिवन्दनम् ॥ (५१।२)

कथयेन् मे क्षमस्वेति तद्दोषं धनकर्षणम् । (५२।१)

यावत् तद्भर्त्सनं कृत्वा तावन् मासान् समाहितः ॥ (५२।२)

निर्मत्सरः परिचरेत् तत्प्रसादेन शुध्यति । (५३।१)

यावज्जीवं प्रहारे तु परिचर्येद् अतन्द्रितः ॥ (५३।२)

तत्प्रसादेन तत्पापान् निष्कृतिर् नान्यथा भवेत् । (५४।१)

अकृत्वा निष्कृतीन् एतान् नरकान् नास्ति निष्कृतिः ॥ (५४।२)

अज्ञानतः कृते विप्र तत्प्रसादेन नश्यति । (५५।१)

ज्ञानात् तु द्विगुणं कुर्याद् एष धर्मः सनातनः ॥ (५५।२)

पुत्रे शिष्ये च जायायां शासने नास्ति दूषणम् । (५६।१)

अन्यया तु कृते दोषो भवत्य् एव न संशयः ॥ (५६।२)

केशाकर्षे पदाघाते मुखे च चर्पटे कृते । (५७।१)

न निष्कृतिं प्रपश्यामि तस्मात् तान् न समाचरेत् ॥ (५७।२)