श्रीनारद उवाच । (१।१)

इयान् गुणो ऽस्ति देवेश भगवत्पादसेवने । (१।२)

कुतो भजन्ति मनुजो ऽन्यदेवं किम् इच्छया ॥ (१।३)

श्रीशिव उवाच । (२।१)

यदादिसत्ये विप्रेन्द्र नरा विष्णुपरायणाः । (२।२)

न यजन्ति विना विष्णुम् अन्यदेवं कथंचन ॥ (२।३)

तदात्मपूजाप्राप्त्यर्थं सर्वदेवमयं च वै । (३।१)

पूजयामो हृषीकेशं कायवाङ्मनसा द्विज ॥ (३।२)

तदा तुष्टो विभुः प्राह देवदेवो रमेश्वरः । (४।१)

अवतीर्य यजिष्यामि युष्मांल् लोकांश् च याजयन् ॥ (४।२)

ततः सर्वे जना युष्मान् यजिष्यन्ति समाहिताः । (५।१)

अनेन पूजा युष्माकं भविष्यति सुखावहा ॥ (५।२)

अहं चोक्तः पृथक् तेन श्रीनिवासेन ब्राह्मण । (६।१)

कल्पितैर् आगमैर् नित्यं मां गोपाय महेश्वर ॥ (६।२)

मदवज्ञापापहरं नाम्नां सहस्रम् उत्तमम् । (७।१)

पठिष्यसि सदा भद्रं प्रार्थितेन मया पुनः ॥ (७।२)

ततो मे ह्य् आगमैः कृष्णम् आच्छाद्य न तु देवताः । (८।१)

यन्त्रैर् मन्त्रैश् च तन्त्रैश् च दर्शिताः फलदा द्विज ॥ (८।२)

तैर् आगमैर् मन्दधिया हित्वा कृष्णं जगद्गुरुम् । (९।१)

भजन्ति देवता अन्या बलिदानेन नित्यशः ॥ (९।२)

नाना देवान् समाराध्य नानाकामसुखेच्छया । (१०।१)

भोगावसाने ते यान्ति नरकं स्वतमोमयम् ॥ (१०।२)

दृष्ट्वा तथाविधान् लोकान् पापाशङ्कितमानसः । (११।१)

गतो ऽहं वासुदेवस्य चरणे शरणं द्विज ॥ (११।२)

स्तुतिं च चक्रे प्रणतः प्रश्रयानतकंधरः । (१२।१)

समाहितमना विप्र प्राञ्जलिः पुरुषोत्तमम् ॥ (१२।२)

ॐ नमो ऽस्तु कृष्णाय विकुण्ठवेधसे त्वत्पादलीलाश्रयजीवबन्धवे । (१३।१)

सदाप्तकामाय महार्थहेतवे विज्ञानविद्यानिधये स्वयम्भुवे ॥ (१३।२)

एको ऽसि सृष्टेः पुरतो लये तथा युगादिकाले च विदां समक्षतः । (१४।१)

अन्यत्र नानातनुभिर् विराजते तस्मा अनन्ताचरिताय ते नमः ॥ (१४।२)

प्रधानकालाशयकर्मसाक्षिणे तत्संग्रहापारविहारकारिणे । (१५।१)

कृष्णाय नानातनुम् ईयुषे समे कृतानुरागाय नमो नमस् ते ॥ (१५।२)

शृण्वन्ति गायन्ति गृणन्ति ये यशो जगत्पवित्रं जगदीशितुस् तव । (१६।१)

ते ऽन्यं न पश्यन्ति सुखाय ह्य् आत्मनो विना भवत्पादनिषेवणाद् बहिः ॥ (१६।२)

निष्किंचना ये तव पादसंश्रयाः पुष्णन्ति ते तत् सुखम् आत्मसम्भवम् । (१७।१)

जानन्ति तत्त्वेन विदुस् ततः पराः कामैः समाकृष्टधियो विचक्षणाः ॥ (१७।२)

अहं तु साक्षात् तव पादपङ्कजं नित्यं भजानो ऽपि पृथङ्मतिर् विभो । (१८।१)

पुरात्ममानं प्रचिकीर्षुर् आत्मनः सकाशतो ऽप्य् अद्य मलं निकृन्तयन् ॥ (१८।२)

अथापि ते देव पदाम्बुजद्वयं निकामलाभाय सदास्तु मे हरेः । (१९।१)

यच्चिन्तनात् सर्वमनोऽनुकूलात् सिद्धिर् भवत्य् एव किमु प्रकीर्तनात् ॥ (१९।२)

इति मे संस्तुतिं ज्ञात्वा भगवान् प्रणतार्तिहा । (२०।१)

ममाक्षिगोचरं रूपम् अकरोत् स दयापरः ॥ (२०।२)

सान्द्रानन्दमहेन्द्रनीलमणिवद् देहोद्गतप्रोल्लसत्स्वर्णैर् मौलिषु हारकुण्डलयुगैः केयूरकाञ्च्यङ्गदैः । (२१।१)

मञ्जीरैर् विलसत्पिशङ्गवलयं लक्ष्म्याङ्कितं शाश्वतम् सर्वेशं करुणाकरं सुरवरैर् भक्तैः समासेवितम् ॥ (२१।२)

दृष्ट्वा तत्पदपङ्कजं हृदि दधे गोविन्ददामोदरश्रीकृष्णेति मुखैर् वदन् त्रिजगतो भर्तुर् मुदाहं तदा । (२२।१)

नेत्रैर् निर्झरवारिपूरम् इव मे गात्रे च हर्षस् ततो वाण्यां गद्गदतां विलोक्य भगवान् माम् आह भक्तप्रियः ॥ (२२।२)

ज्ञातां मे सुरवर्य वाञ्छिततरां मद्भक्तसङ्गावलिं तत् ते ऽहं प्रवदामि ते करुणया भक्ताय साकं वरैः । (२३।१)

मल्लीलां गदतो भविष्यति भवत्सर्वे जना वैष्णवाः । (२३।२)

भार्या चापि तयानुकूलसुखदा भक्ताग्रणीर् मे भवान् ॥ (२३।३)

एतावद् उक्त्वा भगवान् गतो लोकम् अलौकिकम् । (२४।१)

अहं च तान् वरांल् लब्ध्वा कृतार्थो ऽस्मि द्विजर्षभ ॥ (२४।२)

अतस् तद् दिनम् आरभ्य पार्वती भुवनेश्वरी । (२५।१)

मत्सङ्गाद् वैष्णवी भूत्वा माम् आपृच्छत् सुरेश्वरी ॥ (२५।२)

भवान् महाभागवतः कुमाराद्या महेश्वराः । (२६।१)

कुबेराद्या देवताश् च नन्दीशाद्याश् च मे गणाः ॥ (२६।२)

पृथक् पृथग् अपृच्छन् मा कृष्णपादाम्बुजाश्रयाः । (२७।१)

कथाः परमकल्याणीः सर्वलोकैकपावनीः ॥ (२७।२)

अथ मां पृच्छती वाक्यं मद्वाक्यं च द्विजोत्तम । (२८।१)

संलिखत्य् अप्रमत्तो ऽसौ गणेशो मत्सुतो ऽन्तिके ॥ (२८।२)

मम तेषां च संवादं कला लोकमनोहराः । (२९।१)

अभवंस् तत्र शास्त्राणि सर्वलोकहितानि वै ॥ (२९।२)

तानि तन्त्राणि श्रोतारः समानीय महीतले । (३०।१)

स्थाने स्थाने मुनिश्रेष्ठ कथयिष्यन्ति भूरिशः ॥ (३०।२)

त्वम् अप्य् एनं सात्वताख्यं तन्त्रं भगवतः प्रियम् । (३१।१)

नैमिषे शौनकादीनां समक्षं कथयिष्यसि ॥ (३१।२)

श्रीनारद उवाच । (३२।१)

श्रुतं भगवतो वक्त्रात् तन्त्रं सात्वतम् उत्तमम् । (३२।२)

तस्मिन् हिंसानिषेधं च श्रुत्वा मे संशयो ऽभवत् ॥ (३२।३)

वेदेन विहिता हिंसा पशूनां यज्ञकर्मणि । (३३।१)

यज्ञे वधो ऽवधश् चैव वेदविद्भिर् निरूपितः ॥ (३३।२)

तन्निषेधे कथं श्रौतं स्मार्तं कर्म महेश्वर । (३४।१)

वर्तेत सर्वलोकस्य इहामुत्रफलप्रदम् ॥ (३४।२)

श्रीशिव उवाच । (३५।१)

प्रवृत्तं च निवृत्तं च द्विविधं कर्म वर्णितम् । (३५।२)

श्रुत्या स्मृत्या च विप्रेन्द्र काम्यं कामिजनाय वै ॥ (३५।३)

प्रवृत्तम् अविरोधेन कुर्वन् स्वर् याति मानवः । (३६।१)

पुण्यावशेषे भूपृष्ठे कर्मसंज्ञिषु जायते ॥ (३६।२)

निवृत्तम् आचरन् योगी भोगेच्छात्यक्तमानसः । (३७।१)

प्रयाति परमां सिद्धिं यतो नावर्तते गतः ॥ (३७।२)

अतः प्रवृत्तिनिष्ठस्य नानाकामानुरागिणः । (३८।१)

षड्विधैर् नियमैर् विप्राभ्यनुज्ञैव प्रदर्शिता ॥ (३८।२)

विधिर् नैवास्ति हिंसायाम् अभ्यनुज्ञा यतः कृता । (३९।१)

अतो निवृत्तिहिंसायां यज्ञे ऽपि कथिता बुधैः ॥ (३९।२)

अहिंसा परमो धर्मः सर्ववर्णाश्रमादितः । (४०।१)

स च आचारतो नॄणाम् अभीष्टफलदो भवेत् ॥ (४०।२)

विशेषतो विष्णुभक्ता हिंसाकर्म त्यजन्ति हि । (४१।१)

अहिंसया हि भूतानां भगवान् आशु तुष्यति ॥ (४१।२)

अतः सर्वेषु भूतेषु भगवान् अखिलेश्वरः । (४२।१)

प्रविष्ट ईयते नानारूपैः स्थावरजङ्गमैः ॥ (४२।२)

मयापि ह्य् आगमे हिंसा विहिता या विधानतः । (४३।१)

सापि कामुकलोकानां कामिताफलसिद्धये । (४३।२)

विष्णुभक्ता न वाञ्छन्ति मत्तो ऽपि कियद् एव हि । (४३।३)

अतस् तेषां विधाने ऽपि हिंसा निन्द्या प्रकीर्तिता ॥ (४३।४)

अतस् त्वं काम्यकर्माणि परित्यज्य विशेषतः । (४४।१)

श्रूयाः कृष्णकथाः पुण्याः सर्वलोकेष्टसिद्धिदाः ॥ (४४।२)

प्रवृत्तशास्त्रं शृणुयाद् यच् छ्रुत्वा तत्परो भवेत् । (४५।१)

निवृत्ते ऽपि हरेर् भक्तियुतं मुख्यं प्रकीर्तितम् ॥ (४५।२)

विशेषतः कृष्णलीलाकथा लोकसुमङ्गलाः । (४६।१)

कीर्तयस्व द्विजश्रेष्ठ श्रूयाश् चैव निरन्तरम् ॥ (४६।२)

हित्वान्यदेवशरणं भजनं च विशेषतः । (४७।१)

ये भजन्ति हरेः पादं कृष्णैकशरणं नराः ॥ (४७।२)

इहामुत्र ते नित्यं कृतार्था भगवत्प्रियाः । (४८।१)

परमानन्दसंदोहं प्राप्नुवन्ति निरन्तरम् ॥ (४८।२)

ये तु नैवंविदो ऽशान्ता मूढाः पण्डितमानिनः । (४९।१)

यजन्त्य् अविरतं देवान् पशून् हत्वा सुखेच्छया ॥ (४९।२)

कामभोगावसाने तं ते छेत्स्यन्ति विनिश्चितम् । (५०।१)

इत्य् एतत् कथितं विप्र तन्त्रं सात्वतम् उत्तमम् ॥ (५०।२)

विष्णुभक्तजनाजीव्यं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । (५१।१)

श्रवणात् कीर्तनाद् अस्य कृष्णे भक्तिर् हि जायते ॥ (५१।२)

भक्तिं लब्धवतः साधो किम् अन्यद् अवशिष्यते । (५२।१)

यतो भगवता प्रोक्तं तस्य भक्तिविवर्धनम् ॥ (५२।२)

तन्त्रे ऽस्मिन् कथितं विप्र विश्वसम्भवम् उत्तमम् । (५३।१)

अवताराश् च श्रीविष्णोः सम्पूर्णांशकला भिदा ॥ (५३।२)

भक्तिभेदाश् च भेदानां लक्षणं च पृथग्विधम् । (५४।१)

युगानुरूपं श्रीविष्णोः सेवया मोक्षसाधनम् ॥ (५४।२)

विष्णोर् नामसहस्रं च नाममाहात्म्यम् उत्तमम् । (५५।१)

विष्णोर् नाम्ना वैष्णवानाम् अपराधस्य च निष्कृतिः ॥ (५५।२)

सर्वसाररहस्यं च तन्त्रोत्पत्तेश् च कारणम् । (५६।१)

हिंसाविधिनिषेधं च तव प्रश्नानुसारतः ॥ (५६।२)

यन् नामैकं कर्णमूलं प्रविष्टं वाचान्विष्टं चेतनासु स्मृतं वा । (५७।१)

दग्ध्वा पापं शुद्धसत्त्वात् तद्देहं कृत्वा साक्षात् संविधत्ते ऽनवद्यम् । (५७।२)

तस्माद् अनन्ताय जनार्दनाय वेदेरितानन्तगुणाकराय । (५७।३)

महानुभावाय निरञ्जनाय नित्यात्मलाभाय नमो नमस् ते ॥ (५७।४)